Burada statükoyu eleştirebiliriz. Değişim isteriz, ama sıraya girmek, üniformayla öğrenci almak, kurallar manzumesidir.

Büyük ölçüde katılıyorum, özellikle statüko kavramının somutlanmasına.

Evet statüko budur;tartışmanın orta yerinde,''siz''diye ötelemek,''benim gibi düşünen'' diyerek kendini soyutlamak. Madem sizler-bizler ayrımı var, ve madem saygılı olmak, insan hakkına saygı duymak var, neden bunu olabilir arkadaş, sen arabaya selam vermeye devam et, ama ben vermeyeyim bana dokunma tarzında değil de, düşüncenize uymayanı kötü, pis diyerek alevlendiriyorsunuz ki.

Yalnız, statüko ve kuralcılık farklı şeyler. Kuraldışılığı savunmak, hele de kuraldışı davranmayı ülkelerin özgürlük düzeyiyle bağdaştırmak, bence doğru olmaz.

adının, demokrasiyi getirme çabaları olarak gösterilmesi gülünçtür. Bilimsel araştırmalarla sabit olan, Türklerin oy verme dürtüsünün tamamen duygusal olduğu bu zamanımızda, her ağızdan çıkan, darbe karşıtlığı, sivil anayasa özlemi, insan hakları vs. gibi mefhumlar, amacına hizmet etmememkte, saf bir inançla, bazılarının büyük hedeflerine yardım etmektedir.

Arabistan?ı, Pakistan?ı, Afrikası, Hintlisi uyduruktan tayyare sınırlarını bunlara borçlu. Bayraklarını bunların rüzgarıyla göndere çekip dalgalandırıyor. Statüko budur. Yanıbaşında binlerce masum insanın öldürülmesidir statüko. Küreselleşmeyle milletlerin iliğinin süzülmesidir statüko. Bunlara karşı bayrak açmaktır değişim. Biz 23?te değişimi yaptık. Kırdık statükoyu. Bunun artçı devrimlerine ihtiyacımız var. Gerisi palavra, fasafiso ve gerçek statüko!

Açıkçası, siyasi bir amaç güden statükoyu değiştirme çabalarının

O halde sayın Şahin, bir devlet büyüğü geldiğinde, örnek olarak veriyorum, bir generalin başbakan geldiğinde ayağa kalkmaması sizi rahatsız etmez öyle mi?

Bu kurallar da toplum düzenini sağlar. Bugün yaptığım işte, malzeme vermeden devletin, nasıl daha çok kar yaparız mantığıyla hareket ettiği bir sistem dayatılmakta. Asıl problem budur, hem sosyal devletten bahsedecek, hem insan haklarından dem vuracaksınız, hemde statükoyu başka türlü koruyacaksınız...

1. Bahsettiğim ülkelerin okullarının hiçbirinde kıyafet yönetmeliği çağdışılığı yoktur. Ve dahi hiçbirinde öğrenciler "sağa çark, sola çark, uygun adım ileri marş" diye asla yürütülmemektedir. Bu çağdışı uygulama bizde de nasılsa birgün ortadan kalkacaktır. Çünkü sistemler genel olarak iyiye, doğruya, rahata doğru gelişir. O yüzden bu çağdışılığı bu kadar savunmanızın birgün nasılsa anlamı kalmayacaktır.

Benim saçma protokollerle sorunum vardır, o konuda size katılıyorum. Bir devlet büyüğü çalıştığım kuruma geldiğinde, herkesin yaka kartını takması, üniformlarını giymesi, eller hazır olda beklemesi her zaman saçma gelmiş, ve yalakalık gösterisi olarak gözüme çarpmıştır. Askeri düzen ile, sivil hayatı birbirine karıştırmamalı aslında, belkide askeri örneği vereerek hata yaptım. Askeri disiplin çok farklı, ama tekrar ediyorum, üst rütbelilerin, emir komuta zincirini sui-istimal edip çıkarlarına kullanmasını bende şiddetle kınıyorum.

Öğretmen i kuralcılığa iten, kuralcılığı öğretmene dayatan bir sistemin içindeyiz. Kuralcılık sadece öğretmenlere de dayatılmıyor, "ben sen o biz siz onlar"a sirayet etmiş bir durum bu. Kuralcılık kanıksandığı için de sorgulamayan, her şeyi iki çarpı iki eşittir dörde yoran bir nesil yetişiyor.

Ben hiç mantıksız bir kural görmedim, sadece uygulanması zor gelen alışma gerektiren kurallar gördüm, sabah erken kalmak, devamlı hareket halinde bulunmak, sıra ve düzeni bozmamak. Burada eleştirdiğiniz bir subayın, astsubayın, bir askerini, aşağılaması, hizmetçi gibi kullanması ise, bu tabiki doğrudur.

Kural dışılığı savunmadım, aşırı kuralcılığı eleştirdim. Yorumumu başlığın ilk yorumuna göre değil editörün yorumundaki örnek üzerinden şekillendirdim. Kural dışılıkla statükonun aynı şey olmadığını biliyorum. Ayrıca kast ettiğim kural dışılık her şeyi yakıp yıkma, düzene tümüyle karşı gelme anlamında bir kural dışılık değil. Bununla birlikte kural dışılıkla özgürlük arasında bana göre bir bağlantı vardır. Bu bağlantıyı göremediğimiz ortamlarda ve ülkelerde her gün yeni olaylar çıkmakta.

Söz gelimi çocuğun annesiyle babası o gün kavga etmiş, çocuk kendisini evden atarcasına çıkmış, kıyafet - kitap filan düşüneği yok. Onu sıranın önüne çıkarıp kepaze etmek öğretmenin otoritesine otorite katıyor, kasılıyor, "Bir kuralsızlığı daha önledim, işte ben böyle her şeyi önlerim, adam olun ulan" dercesine bağırıyor...

İleri toplumlar, modern devletler, gerçekten insan haklarına duyarlı ve huzurun gerçekten yaşandığı şehirlermidir acaba, birde o tarafından bakalım.

2-General-Başbakan ilişkileri tamda bu minvalde cereyan eden bir tartışmadır. Zaten açılan başlıkta, siyasi statükoyla alakalı, özünde bu başlığın, o tartışmalar vardır;askeri vesayet, sivil irade vb...

2. General - başnakan ilişkileri bu tartışmanın yönünü değiştirecek ve bizi asıl konudan uzaklaştıracaktır, konumuzla ilgisi yoktur.

Bu gün hastanelerde sıra beklemeyi beceremeyip,''hasta ölsün mü?lan!, diyerek, doktora, hemşireye saldıranlar, öğretmenin kulağını koparanlar, sokakta yol vermedi diye baltayla kol koparanlar, statüko devam ettiği için değil, insan hakları diye insanlığın unutulduğu için devam etmektedir.

4-Evet bu memlekette kendini aydın sayanlar, ya iktidara dayamışlardır srtını, yada dış güçlerin maddiyatına. Aydın olmanın en büyük özelliğinin, milli değerlere hakaret, maneviyata düşmanlık olduğu zamanlardan, manevi değerleri küreselleştirmek, entegre ahlak nalayışının kabul gördüğü zamanlara geldik. Nev-i şahsına münhasır toplumlarda aydın olabilmek, hem zor hem kolay. Kime göre aydın kime göre yazarız biz. İnsan haklarından dem vuran, Nobel ödüllü bir yazar, siyasetle iştigal buyursun, her türlü aymazlığı sergilesin ve milletini suçlasın, sözümona İnsancıl Batı onu ödüllendirsin, b, izde çıkalım, vayy, adam Nobel ödülü aldı diye şakşakçılık yapalım. Amaç bellidir.

Çözüm bulamıyorum. Dün statükoyu en büyük düşman görenler, bugün en zorba statükoyu kendileri kurdular, kimse birşey diyemiyor. En büyük özgürlükçü kabul edilenler, en basit eleştiriyi kabullenemiyor. Demokrasinin yılmaz savunucuları en büyük demokrasi suçunu işleyip, kendinden olmayanları yoketmeye çalışıyor. Statükoyu insan haklarına aykırı durumua geldiği için yerle bir edenler, kuraldışı bir şekilde, dikta statükosu kurabiliyorlar.

Sözkonusu olan, kuralcılıkta da durum aynıdır aslında. Kime göre kural, kime göre kuraldışılık, toplumun dinamiklerinden kastedilen nedir?Kravat takmayı medeniyet göstergesi sayanların karşısında, cüppe giymeyi bir erdem görenlerin, mini eteklerle dolaşmayı modern addedenlerin karşısında, sarık kullanmayı sevap bilenler olacaktır hep. Kimine göre kravat münafıklık alameti, kimine göre kara çarşafa girmek, en temel insan hakkının gaspedilmesi. Orta yolu nasıl bulacağız.

''Sizin kültürünüzde araba geçerken ayağa kalkmak ve selam vermek yüksek bir kültür değeri olabilir ama arabanın önünde ayağa kalkmak benim ve binlerce düşünen adamın ruhuna eziyet veren anlaşılmaz bir eylemdir.''

Güzel bir takdim yazısı.

Bir hoşnutsuzluk var, ama kimse neden, neyden hoşnut olmadığını bilmiyor. Öğrencilerin, sıra halinde, aynı renk önlükle, belirli bir düzen içerisinde okula gelip gitmesi, and içmesi, neden rahatsız eder insanları. Bugün basit bir kuraldır, bankada, veznede, hastanede sıraya girmek. Sırasıyla, medeni bir şekilde işini görmek. Bu tek tip insan yaratma şeklimidir, hayır, olması gerekendir. Bu açıdan bakarsak, bazı kuralların, toplumu düzene soktuğu kendiliğinden anlaşılır. Askerde hemen hepimizin söylediği, mantıksız gelen bazı uygulamalar vardır, ve her ;Türk erkeği, muhakkak ömründe bir defa şu sözü söylemiştir;mantığın bittiği yerde askerlik başlar.

Sözkonusu olan statükonun değişiminden bahisle, hep insan haklarından bahsedilir. Önceliği hep insanlıkta arar bizim aydın entellektüellerimiz. Ama uygulmada hiç insan hakkı yoktur, sadece bazı insanların hakları vardır. Ezilmişliği öne sürüp, etnisiteyi kaşımak, alt kültürleri, birincil duruma getirmek vardır bu insan hakları savunuculuğunun ardında. Ben statükoyu eleştirmenin de, bu amaca hizmet ettiğini düşünüyorum. Aydın olmanın bir gereğidir var olana isyan etmek, sürer durumu eleştirmek. Farklı olmaya çalışma uğruna, manevi değerlerini bile hiçe sayabilmek erdemdir o aydınlarımızda, milli değerleri hiç saymıyorum, artık Milli kelimesini kullanmak, statükocu olmaktan daha fazla sanki bir suçmuş gibi algılanır oldu.

Dünyada bazı kavramlar bazı toplumlarla özdeştir. Roma devlettir. Yunan pozitif bilim. Fransız demokrasi. İnanılmaz mücadelelerin sonuçlarıdır bunlar. Türklerin hassası istiklaldir. Ellilerden beri ağır yaralar alan bir hassa. Kimsenin gücü bunu söndürmeye yetmeyecek. Bunu İstiklal Harbinden biliyoruz, Çanakkale?den biliyoruz. Biz bu mefhumun üzerinde yükseldik. Üzerinde yükseldiğimizi ise 60 yıldır çökertiyoruz. Tuhaf tartışmalarla hem de.

Çözüm;

Statükoyu bozmak bir toplumu tutsak olduğu ekonomik, sosyal, kültürel, siyasal bağlardan koparıp kendi dinamiklerinin üzerinde yükseltmektir. İnsanlığın tekamülünü irdeleyip ileri bir aşama kaydetmektir. Devrimdir yani. Devrimin önemi bölge ve dünya koşulları çerçevesinde ölçülür. Bizim inkılabımız İslam-Şark?ın siyasal-askeri gücünün de tesiriyle unutup ikinci plana ittiği dünyevileşmeyi temin eden, toplumu yeniden rasyonalize etmeye çalışan bir devrim. Birilerinin dediği gibi jakoben. Sanki sanayileşemeyen bir toplumda cumhuriyeti getirmenin başka mümkünü varmış gibi yapılan yorumlar ve analizler boş. Devrim zaten evrimin uzun sürecine başeğmemek?Ellilerin demokrasi açılımı bu inkılabın meyvesi.

Hocam doğru söylüyorsun da...

5. Siz galiba konuya vakıf olamadınız. Burada yazılı kurallardan bahsediyoruz. Birinin sizin canınıza kıyması bir yerde yazılı kural mıdır? Değerlendirmenizde fevkalade hatalıdır, cana kıymak merkeze insanı almak değil zaten yaşamı yok saymaktır. Hiçbir yazılı kural da gidin de şunun canına kıyın yazmaz. Biz asıl şundan bahsediyoruz: İçinde aşadığımız toplumda, yenilenme ve değişim ihtiyacı içeren, merkezinde insana hizmet anlayışı olmayan, mantık ilkelerine aykırı sayısız kural vardır, bu kurallar yeniden yazılmalıdır.

1-Anayasaların çeşitli şekilleri vardır, bunlardan biride Geleneksel Anayasa'dır ki;bugün ileri demokrasilerin olduğu ülkelerde bu anayasa geçerlidir. Bizdeki gibi her iktidara sahip olanların halk merkezli diyerek yaptığı bir anayasa yoktur. Bahsettiğimiz ülkelerin hemen hemen hepsinde ve bir çok okulunda üniforma giymek yazılı bir dayatma ile olmasa da mecburdur. Geçmişte sınıf öğretmeninin sınıf beden çalışması ve tören hazırlığı yaptırırken, komik durumlara sebep olduğu aşikardır, bunu kabul ederim, sonuçta Avrupa'dan damızlık erkek getirmeyi bile düşünen aydın! ların olduğu memlekette, ilkokul öğrencilerine yanaşık düzen eğitimi verilmesi normaldir.

6. Bahsi geçen gelişmiş toplumlar insan haklarını ön planda tutma anlayışını barıdıran ilkelere sahiptirler. Tabii cımbızla örnekler seçip sunmazsanız.

Buna;o saygıyla alakalı, kültürümüzde büyüğe saygı vardır, ayağa kalkma da onun göstergesidir diye cevap verebiliriz ki, o zaman da askerde bir sembole selam vermek bir kültürdür sonucunu doğurturuz.

Maalesef!

Merhum Osman Yüksel Serdengeçti, meclise kravat takmadan alınmayacağı uyarısı üzerine, kravatı beline bağlayıp gelmiş. Amaç, statükoya karşı bir tavır, ama, batının emperyal baskısı ile oluşturulmuş statükoya karşı bir tavır. Elbette ben bugün, babamın giydiği şalvarı giyip memuriyetlik yapamam. Baskı ve zorlamalar, giyim kuşamdan öte gidemiyor, zira yönetenlerin kafa yapısı değişmiyor.

Günümüzde modern bilim yuvaları -üniversiteler- hala kuralcılığı savunan bireyler yetiştiriyor, hatta ve hatta felsefe okumuş biri merkezinde insan olmayan kuralcılığı, statükoyu savunuyor toplantılarımızda. Bunlara insan psikolojisini niye okutuyorlar ki!

Öğretmen, her sabah yaptığı gibi hayatın en önemli işini yapıyor: Asker sırası... Herkes kolunu uzatacak, uzatmayan dayağı yer, hizaya bakacaksınız, kolu uzatacaksınız, favorileriniz hep aynı denkte olacak, ayakkabıların bile rengi biçimi yönetmeliklerde yazılmış, saçlar asker tıraşı... Tam bir militarist anlayış, bunların biri yerine getirilmezse dünya batacak sanıyor öğretmen. Bunlar 90 yıldır yerine getirildiği halde hala medeni toplumlardan neden 500 yıl gerideyiz diye sormuyor hiç. Amaca, sonuca, insana filan bakılmıyor hiç, merkezde kurallar var.

Toplumumuz kural dışılığı kaldırabilecek özgürlük seviyesine ulaşamadı henüz. Çünkü en ufak bir "aykırı" görüşe "istemezüüük" çığlıkları atılıyor. Tahammülsüzlüğü en yakın arkadaşımızda, amirimizde, hatta bir bakanda bile görüyoruz.

Statüko düşmanlığı bunun son oyunu.

4. Öyle bedavadan aydın olmak var mı? Yanlışları cesaretle eleştireceksiniz, düşünce fikir özgürlüğünü savunacaksınız ve arkanızı hiçbir zaman güce - iktidara değil halka dayayacaksınız. Aksi halde nasıl aydın olunur? Tarihe altın harflerle adını yazdıranlara bakın, sizin tanımıza uyan bir kişi var mı?

Türkler 1923?te eşsiz bir liderle gerçek bir devrim yaptılar. Osmanlı?nın son ikiyüzyıldır gereksinimini hissettiği ancak tam manasıyla gerçekleştiremediği bir devrim. Osmanlı?nın son ikiyüz yılı bu bocalamalarla, ikilemlerle geçti. Tanzimat ikilem dönemidir.

Değişimi istemeyenler dar kafalıymış. Değişimle neyi kastediyorsunuz efendiler?AB ve ABD çıkarlarını kendi cılız çıkarlarınız uğruna bu memlekete enjekte etmeyi mi?Maalesef çözümsüzlüğün çözüm olduğu Kıbrıs?taki pozisyonumuzu anlatmakta düştüğünüz aczi açılım olarak göstermeyi mi değişim olarak sunuyorsunuz?Bu kardeş halkı ayırıp, liğme liğme bölük pörçük etme maksadını her fırsatta ortaya koyanlara karşı sesinizi kesip, karşısına her çıktığınızda aziz diye seslendiğiniz bu milletin fertlerini azarlamayı mı değişim diye sunuyorsunuz!

Gasprinski

Statüko Türk Dil Kurumu web Sözlüğünde;sürer durum olarak tanımlanıyor. Sürer durum, devam eden, mevcut durum olarak genişletilebilir. Bizim anladığımız nazariyeden bakılırsa, değişmesi güç, değiştirilmesi problem olan bir durum olarak ortaya çıkıyor. Ama neden değştirilir ki sürer durum. Rahatsız olunduğu için, artık fayda değil zarar getirdiği anlaşıldığı için. Toplumsal huzuru tesis etme yerine, huzur bozduğu için, sistem değiştirilmek istenebilir. Lakin huzurun bozulup bozulmadığı hususundaki son kararı kim verecek. Demokraside çoğulculuk esas ise, tabiki hükümran olanlar. Ama o iktidar sahipleri, kendileri dışında kalan kitleyi nasıl temsil edecek yada ettirecekler. Bir keşmekeşin devam edip, sürer durumunda devamlı olacağı muhakkak. O halde güçlü olan kazanır mantığı, geçerli bir durum olur ki, bu siyasetin genel kabulüdür aslında.

Dünyaya hakim güç üçyüz yıldır Avrupa ve onun ayrılmaz parçası Amerika. Statükoyu onlar kurmuş dünyada. Onlarla didişmek devrim.1920lerde biz bu düzenle didiştik, var olduk. Ellilerden beri bu statükonun içinde yok oluyoruz. İnkılabın koyduğu statüko tam bağımsız Türkiye?dir. Atatürk ise bunun timsali. Değişim diye ABD, AB ve IMF?nin örümcek ağlarına daha fazla tutuluyoruz. Daha fazla kayıtsız şartsız teslimiyet değişim oldu. Zehiri altın kadehte içirmenin metodu bizim olan mefhumları idraklerde bulandırmak. Pamuklar, Ilıcaklar, Barlaslar, Doğanlar ve bunların siyasal versiyonu olan Erdoğanlar, Güller idraki ilk bulananlar.

Biz değişimi 1923?te yaptık hem de bütün kurumlarıyla. Önemli olan bunu sürdürmektir. Bunu millete sulandırmadan anlatmak, eksik kalan yönleri tamam etmektir değişim.23 ruhunu bugünün izafi de olsa gelişen Türkiyesine iyi izah edebilmektir değişim.

Anlayabilmiş değilim.

Öğretmenin, sabahları hizaya sokma davranışı, çok geçerli bir örnek değil zannımca. Evet ben lisede okurken, çorabımıza varıncaya değin, bakılırdı, saçlarımız hep aynı kısalıkta kesilirdi, pantolonumuz gri, gömleğimiz beyazın tonu bile olamazdı. Şimdi bu durumun kime zararı var, yada bu tek tip elbise giyilmesi, yada insanların belirli bir kurala göre yaşam tarzının düzenlenmesi, ne gibi bir problem doğurabilir ki?

O tarafını bırakıp beri tarafından devam edelim;o saydığınız ülkelerin hepsinde sizin rahatsız olduklarınız var ve devam etmektedir sayın @Şahin. Zaten kurallar manzumelerini, o ülkeler yerine getirdiği için statüko tartışmaları yapılamamaktadır. Kuraldışılık anarşizmin unsurudur, düzenli toplumun değil.

3. Sizin kültürünüzde araba geçerken ayağa kalkmak ve selam vermek yüksek bir kültür değeri olabilir ama arabanın önünde ayağa kalkmak benim ve binlerce düşünen adamın ruhuna eziyet veren anlaşılmaz bir eylemdir.

Konuya vakıfım, başlık siyasi arenadaki statüko tartışmaları, vesayet rejimi, ve düzeni değiştirme vaatlerine atfen açılmış. Konuyu öğretmenlerin münferit uygulamaları, toplum içi yanlış uygulamalara indirgeyen ben değilim. Ama söz açılmışken devam ettim.

Süregelen birçok yanlış uygulama, protokoller, kurallar, toplumu, devletle arasına mesafe bırakma durumunda bıraktırmıştır. Sizde çok iyi bilirsiniz ki, bu bölüme adını veren, Tutunamayanlar romanında, memurların çayını içmeden iş yapmaya dahi yanaşmadığı güzelce tasvir edilmiş,50 yıl kadar öncelerini anlatan bu hikayeler, günümüzde değişmeden gittiği sürece, asıl sorun statükoda değil, vicdanlarda devam edecektir. Günümüzün, en büyük statüko karşıtı sivil örgütleri, siyasi partileri, eskiyi yerle yeksan ederken, yeni bir güç, egemen bir statükoyu getirdiğinden kimsenin haberi bile olmuyor.

Bu ülkenin başbakanına, bir generalin kameralar önünde küfrettiği zamanlar oldu bu memlekette. Onları eleştirmek ve bu statükodan vazgeçilsin demek, doğru yaklaşımdır, kabullenirim

7. Anarşizmi savunmuyoruz. Anarşizm tüm kuralları kökten yıkmaktır. Söylediğimiz şeyi anlamaya çalışın lütfen, insana hizmet eden kurallar istiyoruz, tıpkı sıra beklemek gibi, bilgi edinme hakkı, elektronik başvuru gibi insana hizmet eden kurallar. Bunların hiçbirinde sizin dediğiniz gibi ezilmişleri filan öne sürmüyoruz, bizzat kendi rahatsızlığımızı dile getiriyoruz. Konuyu çok çarpıtıyorsunuz, burada kimsenin farklı olmaya çalıştığı filan yok, her gün yaşadığımız problemleri dile getiriyoruz. Ayrıca bahsettiğimiz insan merkezli kuralların hiçbirinin manevi değerlerimiz ile çatışacağını da düşünmüyorum.

Statüko ABD?ye yaltaklanmaktır, statüko IMF politikalarına çalışanını halkını ezdirmektir, statüko 80 yıl önce de bizi bölmeye çalışan Avrupa?nın bu emellerine gaflet ya da hıyanetle sükut içinde ikrar etmektir. Dünya bunlara alıştı. Alışılan şeydir statüko.

Merkezde insan olan her uygulama her zaman doğrumudur. Birileri benim canıma kastederken, kültürden bahsetmiyorum, hayatıma kastederken, o kastedicinin insan olma hakkından bahsedip, tekrar topluma kazandırma düşüncesinde olanlar, kazanamadıklarını gördüler.

3-İşte size statüko;

Öğrencilerin tümünü tek tip yapıp, düzene sokunca iç dünyasına gün doğuyor, bakınca etrafına farklı bir şey görmek, duymak istemiyor. "Olur mu canım, farklı düşünmek de neymiş, devletimiz bizim yerimize en iyi şeyleri düşünür, siz kurallara uyun yeter"