Yanağıma çarpar geniş kanatlarını,

Kimi gider vatan için can verir, yalan!

Bir ihtiras duyup vahşi maceralara

Bu dağları saran sonsuz bir genişliktir,

Rüzgar! Bu dağ başlarında çırpınan serin

İşte rüzgar, şimdi sana sığınıyorum!

Burda insan duman gibi genişler, büyür.

Ne hakiki aşktan burda bir çakan vardır,

Bir kahraman istibdadı ezer, yalandır.

En muazzam ölüm bile küçülür burda.

Islıklarım senin gibi inlemelidir,

Güneş gibi ne bin türlü ışığın vardır,

Senin gibi azamete aşıkım ben de.

Arasıra kulağını bana verdi mi,

İşte Rüzgar! Senin gibi ben de deliyim.

Buralarda her düşünce sona yakındır,

Ben de kestim anlaşmaktan ümidi artık.

Tanrıların başı gibi başları diktir,

Ne de süse, gösterişe baktığın vardır.

Benim kafam acayip bir dimağ taşıyor,

Burda her şey bizden uzak, &#8216;O&#8217; na yakındır.

Ben de ona anlatırım kendi derdimi.

Bakıyorum aşağılarda kalan hiçliğe.

Ne de onu görse dönüp bir bakan vardır,

Bana kudret ve cesaret veren bir eldir.

Her büyüklük cüzzam gibi dökülür burda,

Deniz gibi muamma yok derinliğinde,

Gözlerimde hakikati sezen bir nurla

İnsan olmak dokunuyor haysiyetime.

Bir ferahlık, bir saflık var serinliğinde.

Bu dağların bir rakibi varsa rüzgardır.

(1931) Sabahattin ALİ

Burda yalan para eden biricik iştir,

Benim artık yalnız sana itimadım var.

Ve kulaklar sözlerime sağırlaşınca

Her dakika insanlardan uzaklaşıyor.

kesinlikle.

Rüzgar siler kafalardan küçüklükleri.

Rüzgar burda tek başına bir hükümdardır.

Herkes beni ürpererek dinlemelidir.

Ve anlatır mabutların hayatlarını.

Bir dev gibi küçük, mızmız sesleri yersin,

Bunların hangi yönlerini paylaşacağız? Şiirlerini mi, şiirlerinden hareketle düşüncelerini mi? Hayata bakış açılarını mı, hayata bakış açılarından hareketle hayatlarını mı?..

Bu dünyada herkes sinsi, herkes cılızdır.

Ya da isimleri tek tek yazmak yerine bunları sizin zihninizde bir araya getiren gerekçeyi bir başlık altında paylaşmayı mı?

En asil şey seni buldum kainatta,

Burda yoktur insanların düşündükleri,

Kanatların gökyüzünde akan bir seldir,

Gelmiş gibi uzaktaki bir seyyareden

Bir dürbünün ters tarafı gibi bu dünya

Etrafım da bana asla kulak vermedi.

Zaman zaman mağlup olsam bile etime,

Burda her şey bir yapmacık, bir gösteriştir.

En büyük şey, en asil şey küçülür burda.

Çıkıyorum bulutları aşan dağlara.

Etrafımın sözlerine aklım ermedi,

Etrafımı süzüyorum biraz gururla.

&#8216;Ey dağların dertlerini dinleyen rüzgar!

Beşerlikten uzaktayım senin ülkende,

Yabancıyım bu gürültü dünyasına ben.

Bu dağlarda ıstıraplar, sevinçler büyür.

Düşmanıyım ben de cılız güzelliklerin,

Allah gibi görünmeden hüküm sürersin.

Asaletin yeri yoktur gerçi hayatta,

Bir filozof yetmiş eser yazar, yalandır;

Kimi coşar din uğruna geberir, yalan!

Şairlerin büyük aşkı fani bir kızdır,

Senelerden beri hala anlaşamadık,

Arzularım muayyen bir haddi aşınca

Ben de katıp vücudumu bu genişliğe,

Büyük, temiz bir arkadaş arıyor ruhum,

Rüzgar! Sana, yalnız sana benzemeliyim.'