Bize ise düşer el öpmek

Dağılın!

Benim yazacağım bir cümlenin sizinkiler yanında sönük kalacağını bilsemde ali tukel hocam, tecrübeyle edinildiğini eklemek isterim. İnsan önce yüreğindekileri taşıyor dilinin altına sonra aklın muhakemesine sunuyor, kabul görmeyince orada kalıyorlar. Neden neden neden diye kemirirken beynini her harf, söylemeliyim diye haykırıyor derinlerden gelen bir ses! Bakıyorsun aylara, yıllara sığmayanlar; bir anda bir gecenin bir cümlesinde anlamını bulmuş. Gözyaşları eşlik ediyor o cümleye... Canlar yanıyor hatta yürekler kavruluyor, eldeki güller kanıyor gözünün önünde ama hiçbiri yıllardır gizlenen duygular kadar, dilinin altında aklın ördüğü kaderi yaşarkenki kadar canını acıtmıyor. Meğerse ne kadar yakınmış söylenmeye bazı şeyler! Galiba doğru zamanı beklemişler...

Okuduğum bir yerde geçen söz çok hoşuma gitti:Kılıç yarası iyileşir, ama dil yarası geçmezmiş.. O halde bin düşün bir konuş, kılı kırk yar, sonra kelam eyle der eskiler. Kolay değil her türlü yara iyileşir, fakat dil yarası iyileşmez, ancak sahibinin rızalığını alırsan belki bir ümit kurtulursun. Lokman oğluna; Eğer söz gümüşse sükut altındır demiş. Buradaki hikmet neyi anlatır tam anlar mıyız bilinmez ama bir gerçek, boş konuşma gıybete yol açar.

SessizLik

SessizLik işte, avaz avaz susuyorum...

SÖZLERE dönüşüyorlar,

"Düşüncelerine dikkat et;

Suyum hüzün...

Bilmem. Olabilir mi?

Eylemlerine dikkat et;

gncl...

okula giden çocuğunuz varmı bilmem?, anne ve babalar çocuklarının casuslarıdır, durumların öğretmenelrinden, arkadaşlarından, dersaneden sorarlar... takip ederler, etmek zorundadırlar...

yusuf has hacip ne demiş

Sevinip öyle gelin :)

Ben casus değilim bu casusluuk meselesine verecek tek cevabım budur:))Konuyu 5 kez okudum üstelik, biraz açarsak anlarım belki, yarın pazar güzelce okuyacağım söz:))

susup içinden ağlamak...

Kişiliğin kaderin oluyor!"

şiir okuyun dilin altında saklanan duyguları göreceksiniz.

Tükel Hocam;

Çiçeklerim hep hüzün... hep hüzün...

Yaprağım hüzün...

konuk elbisesiyle karşılanır, diliyle gönderilir...

Hadi bakalım, buradan devam edelim...:))

ol kişi esbabı ile karşılana lisan-ı lugatı ile uğurlana...

Eyleme dönüşüyorlar,

Dokunma...

Kişiliğine dikkat et;

Üretim-tüketim-toplum-zarar tüm bunlar dil doğru çalıştığı sürece dengede kalacaktır.

Bir bilge şöyle der "Kim olduğun öyle bağırıyor ki, ne dediğini duyamıyorum". Ağzından çıkan sözü yerine getirebilen tek varlık insandır. Hiçbir HAYVAN randevu veremez. Çünkü HAYVANLARIN randevu kültürü yoktur.

Kişiliğine dönüşüyorlar,

Kurşun yarası geçer ama dilin yarası geçmez derler. O yüzden söylediklerimize dikkat etmeliyiz. Söylemediğimizi her zaman söyleyebiliriz ama söylediklerimizi geri alamayız. Meramımızı ancak doğru kelimelerle ifade edebiliriz. Eğri kelimelerle doğruyu ifade etmeye çalışmak EĞRİ teraziyle DOĞRU tartmaya çalışmak gibidir.

GözyaşLarımı tutuyorum...

Bu gün bir SessizLik çöktü içime nedense

Bu aile içinde olduğu gibi işl çevresinde, arkadaş çevresinde de varmıdır? Biz de mi casusuz?

Çok konuşmak belağat değildir. Ne kadar konuşursan konuş bildiklerin anlatabildiklerin kadardır. Bir Amerikalı bir Japon turiste ülkesinin güzelliklerinden bahsediyordu, tam bir saat ülkesinin güzelliklerinden bahsetti, Japon turist sürekli gülümsüyordu. Bir saat sonra anlaşıldı ki Japon turist İngilizce bilmiyor.

bunlar duygu yüklü düşüncelere gebe kalmış şeylerdir...

SÖZLERİNE dikkat et;

Çok insan şiir gibi konuşur. Ama çok az insan şiir gibi yaşar. İçtenlik ve samimiyet en büyük sanattır. Bu gök kubbe Yunus'tan daha güzel söz söyleyen şairlere tanık oldu, ama hepsi saman alevi gibi yanıp söndüler, hiçbiri Yunus gibi kadim kalmadı. Samimiyet öyle bir iksirdir ki seni kıyamete kadar taşır. Konuşurken düşün; düşünmezsen konuştuktan sonra kara kara düşünürsün. Söz, ancak ağızdan çıkar ve söz vermek başka şeyler vermeye hiç benzemez. Sözünde durmak, randevularına sadık kalmak farzdır. Allah İsra suresinde "Ahitlerinizi yerine getirin." buyurur.

EBRuLİ hepimiz birer casusuz;

Akşam olur gün batar

Elin oğlu yine gününü gün yapar

Bu başlık neden hüzün kokuyor!

Onur ve haysiyeti yerlere serenler çok kalabalık. Uslubu ve üslupları ne kadar kötü. Kötü niyetli eleştiriler ekranlarımızın süsü olmuş, ne kadar yalan dolan o kadar itibar kazanılıyor.. Yalanın biri bin akçe olmuş adeta. Elifi görüp mertek sanan tipler aramızda her an var ve iş başındalar. Sansar sanatkarlar, şebek dahiler baştacı ilan edilmiş dedikodularıyla.. Müşterilerine hizmet veriyorlar kendilerince dedikodu sektörü...

evet aynen öyle...:)

Birgün bir hocam "senin dilini amelyatla almak lazım "demişti.

Alışkanlıklarına dönüşüyorlar,

Ne kadar da sığ düşünmüşüm bir an şaştım.. Yok mu casuslar en yakından en uzağa oysa. Olanı çarpıtıpta gören gördüğüne bin katıp kendi doğrusuna başta kendi inanıp, sonra başkalarını inandırmak adına çalışan , bundan kar etmek için bıkıp usanmadan, sonuçlarını defalarca gördüğü ve yaşattığı halde bundan vazgeçemeyen. Ardından dahil olduğu olayların doğurduğu olumsuz sonuçları arkasına yaslanıp, müdahil olmamış gibi izleyen...

Sevgili meftun paylaşıma devem lütfen, güzel şeyler çıkacağa benziyor, iltifatlara mazhar olmak çok zor efendim... teveccüh buyuruyorsunuz, her kelimenin her paylaşım olduğu unutulmamalı... burada yazılanların her birinin ayrı ayrı değerleri vardır... DEVAM EDELİM...

Frank Outlow

dilim seni dilim dilim dileyim her başıma geleni senden bileyim.

İslamiyette insan eşrefi mahlukat ilan edildiğinden en ufak insan istismarına yönelik söze itibar edilmez, derhal şiddetle kınanır.

Ben her bahar hüzün açıyorum...

İnsan dilinin altında saklıdır, döndükçe çıkar ortaya bir bir her şey.. Gönül kanatan dertler, yürek burkan öyküler, hayaller ya da beklentiler.. Ya da gönül kapısına kadar bile varamamış dilekler, asla dile gelemeyecek hevesler.. Dil bazen saklamaya devam etmelidir her şeyi.. Korku dağları değil, dili bekletir bazen.. Hiç ifade edilemeyecek olanlar, yürek mezarlığına gömülenler, asla gün yüzüne çıkamayacak sözler. Saklanmalıdır, bazen insan, bazen beklentiler... Dil bazen en iyi sırdaş rolünü ustaca sürdürmelidir. Öyle gerekir kimi zaman.

İnsan en çok sustuğunda ağLar asLında. SözcükLer döküLürken kaLemden kağıtLara, gözyaşLarı da seL oLur akar mısraLara...

insan tuzaktır aslında, tuzaklarla doludur, bir insanın gerçekte hangi ölçüde hangi donanımlara sahip olduğunu bırakın ilk bakışta anlamayı bir çok sınama deneme yapsanız bile anlayamaya bilirsiniz... ünlü casuslar ülkeleri için gerekli bilgileri düşman ülkeden almak için kır kılığa girmekte ve yakalandıklarından ben ülkem için çalışan bir casustum demezler, aldıkları casusluk eğitimleri sayesinde olayı farklı boyutlara taşıyarak kendilerini irreeel hale getiririrler.. casusun marifeti buradadır... kendini ve eylemini saklayabilmek, karşı tarafta boş değildir tabi, onun gerçek düşüncelerini anlayabilmek için türlü testlerden hatta ilaç vererek konuşturma çabalarına düşerler... insan gerçekten dilinin altına saklanabilecek kabiliyettedir, öyle olmasyadı yeteneği bu yönde olan insanlardan casus yapmazlardı... peki içimizdeki casus kimdir? Yani sosyla statümüzün var olduğu toplulukta ramızdaki casuslar kimdir...?

Bükemediğimiz kaderin?

Toprağım hüzün...

dilin saklıyamadığı tek şey ryhsal durumlar, dil buna cevap veremez ancak gönülden gelenler gözden çıkabilmekte... konu başlığının aslı bu! dili ile kendini saklayan insanlar, adamın hiç bir özelliği olmayan bir şey için çaba sarfetmesi satış içindir. Satışta albeniliğin yanında dil en önde olan unsurdur. Mecazi olarak herkez kendini satışa çıkarır aslında, özelliklerini, yeteneklerini, neden hoşlanıp neden hoşlanmadığını, çok çalışkan ve bilgili biri oldupunu vs. İnsan sosyla statüsü içierisinde bu satışı yapmak zorundadır. Zira rakip sayısı fazladır. Sosyal alan geliştikçe ve diğer sosyal alanlarla birleştikçe bazen sosyal yerinizi almış olsanız bile yükselmek için rakip sosyal alanlarda mücadele etmek zorundasınız. Dilinizle iyi bir pazarlamacı olmak zorundasınız. Pazarlamacılık sektöründe insan ön plandadır. Malın üretimiz, pazarıilojistik sağlıyıcıları tastamamdır ama iyi bir satış elemanı ve pazarlama müdürünüz yoksa malınız elinizde patlacak zarar edeceksiniz. Pazarlamacılık sektörü uzamanlık isteyen bir alandır... bu alanda CEO olarak çalışan insanların en belirgin özellikleri kullandıkları dildir.

Dilimiz en acı yerimiz, söyletir yürek dağlatırız..

İnsan dilinin altında saklıdır ;hal ve hareketler dil ile mana kazanır, hani atalarımız der ya..."hayvanlar koklaşa koklaşa insanlar konuşa konuşa anlaşır" çok güzel bir ata sözü ve şura anlatılmak istenen şeylere de büyük ölçüde özet geçmekte... biz olayı farklı boyutlarda da ele alabiliriz, zira bazı sektörler bunu kullanıyor... dil her zaman merrama tercuman olmaya bilirde, olmadığı zamanlara ifade de yetersizlik, olaylara, düşüncelere tercuman olmada kelimeler yetersiz kalabilmekte bu da ayrı bir durum, ama hani bir olay seyrinde sessiz kalıpta konuşmamak bu kötü... hemde çok kötü, karşınızdaki kişiyi zamanla tanırsınız bir anda tanıyamazsınız... asıl olan kendinizi en kısa sürede tanıtabilme, bunda başarılımıyız? Bu gereklimi, gerekliyse bize ne kazandırır yada tersi?

DEVAM EDECEK...

Dil, alim ile cahili ayırt eden terazi. İnsanın zekası konuşmasından anlaşılırmış, ama hiç konuşmayacak kadar akıllı insan yoktur.

Keşke sahiden gülebilseydik!

Dedikodu; dedikodu olmakla kalmıyor iftiraya kadar yelken açabiliyor.. Değil müminin, zımminin dahi gıybeti caiz değil. Yaşadığımız toplum maalesef dedikodu üretiyor, yaşadığımız hava dedikodu ile inliyor, dedikodu kazanı sürekli kaynıyor ve otomosyana bağlanmış durumda.. Adeta gıybet sektörü oluştu, bu alanda para kazananlar azda değil, gıybet kültür olmuş dersek yanılmayız. Allah Rasulü gıybeti; "denize bulaşsa denizi dahi kirletir." diye tarif etmiş.

ağlamamak için susmak...

Muhatabını dinlerken, iç sesini kontrol etmeyi öğrenmelisin. Çok az insan bunu başarabilir. Yapılan araştırmalarda konuşulanların ancak yüzde yirmisi anlaşılıyormuş. Gerisi iletişim kaybı, iletişim kazaları? İşitmek dinlemek değildir. Muhatabını anlamadan ona geri bildirim sunamazsın. Dinliyor musun yoksa vereceğin cevabı mı hazırlıyorsun?

Dili iel kendini saklama sanatı eskiye dayanır ve bilindiktir. Yalan diyoruz biz buna, yalanın yalan olabilmesi için olmamış bir şeyi olmuş gibi göstermek yada bir nesnenin özellikleri hakkında bilgi verirken özelliğinin dışında kendinizce eklentiler katmaktır. Yalan kandırmacadır, yalan aldatmacadır, yalan ahlak kurallarının tasbib etmediği bir davranış şeklidir. Derken pazrlama sektöründe Reklam denilen bir alanın doğmasına sebebiyet verilirken doğan bu canavarın insanların hemi ekonomik hemide sosyal yönden etkilediğinden "sözüm ona tüketicileri koruma " adı altında çoğu insanın varlığından, işlevinden, haksızlığıa uğranıldığında ne şekilde başvuru yapabileceğinden bile haberleri olamdığı bir kurul-kurum doğar. Rekabet ortamında kazıklanan daima tüketici olmuştur. Korunması yasa gereği devlet tarafından zorunludur ve üreticilere standart üretim kotası getirilmiştir. Yani standartın dışında sözüm ona mal üretemezsiniz.

ağlamak ve susmak...

Alışkanlıklarına dikkat et;

Bugün bir AğLayış çöktü içime nedense

İşin ruhsal ve kişi ilişkileri boyutunda ele alındığında bu konuda sanatsal dallara kadar uzanan bir dil saklamasını görüyoruz. Sanat insanın dil içinde saklandığı bir saklama kabı gibidir. Aslında burada sanatla uğraşan kişi bunu resmiyle, romanıyla, şiirir ile değişik kahramanlar adı altında kendini yada kişileri veya olayları kinayeli bir şekilde bazende ap açık olarak anlatıverir. Ruh dile egemendir.1798 yılında Beethoven işitme problemleri yaşamaya başladı. Bu tarihten itibaren 21 yıl boyunca hiç kimseyle iletişim kurmadı. Ancak 1819 yılına gelindiğinde yazarak insanlarla diyalog kurmaya başladı. 21 yıl boyunca çekilen yalnızlık çok derin acılar yaşamasına neden oldu. Beethoven bütün senfonilerini işitme problemi yaşamaya başladıktan sonra bestelemesi de dikkate değer bir olaydır.

yani bunun gibi örnekler işte... bir sürü ;))

lisanlar farklı farklıdır, lügatlar farklı farklıdır... ama ortak olan şey ise merramdır yani düşüncedir... insanlar merramlarını yani istek ve arzularını anlatmak için lisan geliştirmişlerdir, lisan düşüncenin sesli anlatımıdr fakat düşüncenin tam karşılığı değildir... her düşünce dilde sese lisan olarak dönüşmüyor yada dönüşemiyor yada dönüştürülmnek istenmez... hani deriz ya senin bu güzelliğin karşıısnda kelimeler kifayetsiz kalır... yada falanca olay karşısında söylenecek kelime bulamayoruz.. üzüntümüz çok büyük lal oldu dilimiz... gibi... zira insan beynindeki düşünceleri duyguları besler, duygular ön sezilerimizi kuvvetlendirir... kadınların ön sezileri güçlüdür, zira duygusal yaratıklardır..:)) her düşünce karşılığında bir kelime ile bir ses ile vucud bulsaydı duygulara gerek kalmazdı ama duygular! duygular bazı şeyleri söylemeye engeldir, bizi kıskıvrak yakalar, kale gibi engeldir... çok yakın bir arkadaşınız var, annesini kaybetti sizin haber vermeniz gerekmekte... bunda ne var pat diye söyliyeverrim diyemezsiniz... hani başkası olsa dersiniz"kardeşim başın sağolsun felan.." yada şehit düşen birini düşünün ve komutanı bu durumu ailesine söyleyecek... ne kadar zor bir görev... dil lal olur burada, zira duygular birer zincir atar o etten organa, çok sonra o zinciri kırdıktan sonra kanayan dilinizle kanayan yüreğinizle söylersiniz şehit haberini...

Sükut cahilin örtüsüdür, alimin süsüdür. Alim konuştuğu zaman sükutunun hikmetinden olduğu anlaşılır. Cahil konuştuğu zaman sükutunun cehlinden olduğu anlaşılır. Bir insanın ağzından çıkan söz, içinden çıktığı kalbin kılığını üzerinde taşır.