"bilmeye devam ettiğimiz" öznesi, yeni bir "cehalet" nesnesini üreteceği için, "bildiklerimizin" zaten kendi cehaletini üretmiş olduğunu ve yeni özneler oluşturacağı için bizi tümden cehalete itmez.

"Bildiklerimiz" ile "Bilmeye devam ettiklerimiz" özneleri, aynı anlama gelmez ki?.

ama ne kadar çok yeni şey öğrenir, bilirsek cehalete yaklaşmaz, tersine cehaletten uzaklaşırız. arada çok önemli fark var.

her özne öğrendiğimizde, cehaletimize farkındalık düzeyimiz artıyor.

her özne öğrendiğimizde, cehalete yaklaşır mıyız?.

Bildiklerimiz bizi cehaletimize yaklaştırır mı?

Nesneni bulduğumuzda, bakmışız ki karşımızda yepyeni bir özne!

ve dolayısıyle, konu başlığına birebir katılmam mümkün değil.

"her yeni bildiğimiz şey, her yeni cehaletimizi suratımıza çarpar. bilmek sonsuz olduğuna göre cehaletimiz de sonsuzdur" tespitini anlarsak,

her yeni öğrendiğimiz ve bildiğimiz şey bizim önceden aslında ne kadar bilgisiz, cahil olduğumuzu gösterir.

bunu bilmiyorum. ya da nasıl anlamam gerek, bunu da bilmiyorum.

ama anlam kayması mevcut, konu başlığında.

kısa süreli bizi "bilen" yapar, ta ki "bilen" "bildiklerimiz" e dönüşünceye kadar.

Çünkü her öğrendiğimiz özne, bizi öznenin işaret ettiği nesneyi aramaya iter.

yanlış diyebilir miyiz?