bekleriz sayın ali karadayı hocam, elimizde kaç taş kaldı ki?

Fırtınalı dolu dolu bir gündü.. Başlık çok orijinal, çok güzel, çok hoş... Haşimce bir zamana elbet biz de varırız..

Hep hoş seda içinde kalmanız dileğiyle, saygılar.

acıyı yaşamışcasına şiirlerine aruz yapan

Onu en başta kardeşleri kıskanmış, züleyha dahil tüm kadınlar Yusuf'un güzelliği karşıısnda lal olmuşlardır. Ondaki nasıl bir kalp ise sonunda kardeşlerini affetmiştir.

Bir de sessizliğin sesi var o da değil sanırım.

sevgi solunulması gereken en önemli kaynaktır zira. soluma yapma canlılar için hayati bir döngüdür. eğer sevgisiz soluyorsanız bu döngü içinde yeriniz yok demektir. sevginin olmadığı yerde kötülük tohumları çimlenirken açan sadece zehr-i zakkum çiçekleri olacaktır.

?Şimdi sen, kendi hevasını ilah edinen ve Allah`ın bir ilim üzere kendisini saptırdığı, kulağı ve kalbini mühürlediği ve gözü üstüne bir perde çektiği kimseyi gördün mü? Artık Allah`tan sonra ona kim hidayet verecektir? Yine de öğüt alıp-düşünmüyor musunuz?

ve devam edelim...

ve esiyor yine taş bağrında sahipsiz rüzgarlar, yaralanmıştık bir kere umudu ümide dönüştüren yaralı kalpler toplanmış vurdum duymaz vicdanlara beste yapıyordu... bizim kaderimizde böyle hep taş gibi atılmak mı vardı?Taş yine hüzünlenmiş ve şikayet-i vecd ile ;

ey gönlüm sen benim umudumdun...

Öyle yerler vardırki ne düşünelebilir nede rüyada görülebilir cinsten ve işte o manzaranın karşısındasınız. Ses çıkarmazsınız, o güzelliğin, yaratılmışlığın inkişafı karşısında sadece diliniz değil düşünceleriniz lal yorum yeteneğiniz ise kör olmuştur.

Bazen içimiz daraldı deriz, şöyle güneşli bir günde çayıra çemene gitsekde içimiz açılsa deriz. Fiziksel koşulların ruhumuz üzerinde nasıl tesir edebileceği malumunuzdur. Pskilolojik rahatsızlığı olan insanlara en çok doktor tavsiyesi kişiyi bulunduğu ortamdan alın güzel yerlerde gezdirin denmekte. Fiziki yapının insan ruhu üzerindeki tesiri tek başına olan biten birşey değildir. Burada mekan değişikliği yaparken içindeki topluluğu da önemsemeniz lazım. Dağın başına, ıssız koylara çekilecek halimiz yok. Ast olan burada insan topluluğunun sirkilasyonudur. Yeni yerler ve yeni kültürler, yeni topluluklar, yeni dostluklar bizlerin yeniden düşünmesine neden olacaktır. Öyle topluluklar vardır öyle uygulamaları vardır ki sizi hayrete düşürür ve kalbiniz erimeye başlar.

"Giydikleri afitab-ı temmuz

dur teyzem yapma, mazallah beni atarsan o çocuğun kafasına... demeye kalmadan havada saçma sapan hareketler yaparak fırladım ileriye doğru ve hedef tam isabet...

su akıp giderken, yolun bu kadar yorucu olduğunu bilseydim ;

Soruları en güzeliyle cevapladınız hocam. Başka ne denir ki.

İçtikleri, şule-i cihansuz."

Saygılarımla.

Kalbin taş olacağına sen taş ol daha iyi, allah bir insanın kalbini taşlaştırıp birde mühür vurdumuydu siz o insanın akibetini hele bir düşünün...

Casiye suresi ayet 23:

su kalktı ve uçtu gök yüzüne doğru, taş birşey diyemedi gözü gökyüzünde kaybolan suya baka kalmış ama birşey diyememişti, el sallayamamış, yolun açık olsun diyememişti.. nasıl diyebilsin ki, hangi azasıyla?Sihir kalkmıştı taşın üzerinde sahra çöllerine taş olmuştu ne başında bir serinlik nede dostu vardı... akşamları buz kesiyor gündüzleri hamamdaki su gibi kaynıyordu? Birde üzerinde gezen akrepler, çiyanlar, örümcekler, yılanlartda hani cabası... günleri çok korkunç geçiyordu, hangi suçun cezasıydı ki bunlar? Hiç akılda yokken bir çölde taş olmak? Hemde bir başına, uğuldayan rüzgaralara alışmış onlmalı ki yine dingin ve vecd dolu sessizliğine sahip çıkıyordu. Rüzgar bu dostluktan bıkmış olmalıki bir gün taşı öyle bir savururki taş gözü faltaşı olmuş vaziyette ki zaten taş iken o da gözlerinin faltaşı olmasına anlam verememiş ve kendini bir vahanın ortasında kendise gülen bir devenin karşısında buluvermişti. Deve burnuyla onu itiverdi zira yiyeceğinin içine düşmüştü. Vay be dedi kendi kendine, bir devenin burnuylada itilmek varmış diyerek sessizliğini korudu. Korumasa kaç yazacaktıki... sessiz olmak onun kaderinde vardı. Deve hala taşa bön bön bakıyordu, taş dostu rüzgar sayesinde şöyle bir sallanınca deve böğürerek olduğu yerden uzaklaştı, öyle ya deve kinli bir hayva, ne yapacağını kim bilebilir?

Şu öğle molasında fuzuli hocam kuyuya taş atınca hemen aklıma Hz. Yusuf geliverdi. O taş değildi, taştan yürekleri eritmeye gelmiş bir allah dostu idi, ama gel görki...

Ayrılığın ayak seslerini demiyorsunuz değil mi?

insanı sevmek, insan-ı kamil olma yolunda en önemli yoldur, zira insan-sev, mahlukat-ı sev onu yaratan allah 'tan dolayı... hesap günü suallerden biride bu olacak. etini yediğin, sütünü içtiğin, derisinden giyindiğin hayvanat alemi için ne yaptın? bi çare bir kedinin sırtını okşadınmı? ya nebatat alemi için ne yaptın? bir fidan diktin mi? yoksa rant için canım ormanları yaktında gelecek nesillere küllerini mi bıraktın? gönlünde sevgi olan kötü olanların hiç birini yapamayacaktır. gönlünde sevgi olanın gözü mcenun sevdası lale, gönlünde sevgi olanın sabrı yusuf , gönlünde sevgi olanın yangını ibrahim mancınıkla ateşte atıldığı yerde gül, gönlünde sevgi olanın gözünde yunus2un göz yaşı olacaktır. Böylesi biri nasıl ziyankar olabilir? insan olan muhabbet eder, sevgidir muhabetleri, öyle bir sevgiki temmuz güneşinden elbise olur sırtlarına ve bu humabbet ile can ışığı içerlermiş...

su elveda demişti içindeki çakıl taşlarına, gök yüzünde buhar olmuştu... sonra kimbilir hangi denize, hangi sahile, hangi çaya... hangi... hangilere gark olup gidecekti ve bir daha görüşemiyecekti bağrında bastığı çakıl taşlarına. hepsi yalandı işte hayatta böyleydi, rüya ile uyanıklık arasında gördükleriniz arasında aslında hiçbir fark yoktu... ey seni bugün görmem lazım, içimi dökmem lazım, bize ne oldu bilmem lazım, zamanla sen kimbilir hangi kayaydın da böyle ekmek kırıntısı misali ufalana ufalana küçülmüş kalmıştın...

-taş atıp kolumuz yorulmadı çünkü o taşı kuyuya atan bizler değildik...

bu ne demeyin birden aklıma geldi işte. :)

Siz hiç sese yada sessizliğe mahkum oldunuzmu?

sesiz akan bir nehir kadar sığ... hazar kadar derindin..

Masmavi bir göz, denizi kıskandıracak kadar gerçek ve o mavilikte, krizantem kadar ölümü hatırlatabilir yetenekte ve bir o kadar masum... ah krızantem bakışların tıpkı buzu parçalarcasına, sadakatın ve gücün böylesi bir bakışta buluştuğu son nokta bu olsa gerekir... diye düşünecek olsak... Maviliğe ulaşmak, köpüklerle yarışmak sadece balıklara yada martılara yada teknelere yada... yada senin gözlerinde kaybolan parıltılar kadar dalgalarla dans eden yakamozlara mahsus değil der ve o düşüncelerle avunurduk belkide. Belkide düşünselliğimin krizantemleriydi ve sen yas tutacaktın.

?De ki: ?Gördünüz mü/düşündünüz mü hiç; eğer Allah sizin işitmenizi ve görmenizi alır ve kalplerinizi mühürlerse, onları size Allah`tan başka getirebilecek ilah kimdir? Bak, biz ayetleri nasıl açıklıyoruz da onlar yine sırt çevirip-engelliyorlar?

İnsanlar kaybedince değer bilmeye başlıyor ama ondan önce ne kadar anlatırsan anlat nafile. Sesleri zaman içinde kaybetmek... evet duyduğunuz bir sese dönüşdü şuan ve şuana kadar kaybettiğim sesler nelerdi ve sesini aradıklarım? Çok arzulayıpta sesini bir türlü duyamadığımız ve sonra bir telefonda sesini duydum şimdi daha iyi oldum dedirten türde bir psikoloji. Ekmeğe, suya kısaca yaşam için gerekli olan besin ne ise aslında sesde o dur. D

Bakara suresi ayet 7:

yok olmaya yüz tutmuş bir damla suya hasret bir fidan kadar toprağına her dem aşık.. ama alamadığı nefesi kadar uçsuzdun.. ey gönlüm sen bir umuttun..

yine ben devam edeyim alıntı olmayan hayallerimin içinden çıkardıklarımı atıveriyorum çatıda öylece duran masum güvercinlere... ve onlar özgürlüğe doğru kanat çırparken ben çatıdan aşağıya tutunamadan düşüyorum... kimbilir düştüğüm yerde kaç saat duracaksam... o da ne sinirlenmiş bir kadın elindeki sopa yetmiyor gibi birde beni yerden eline almazmı... bağırıyor;

Hayat bize de gökkuşağıdır gönlümüzce güneş ve yağmur olduktan sonra..

sen hep kendine önlemler alırken ben yatak oldum ve tutmadım suyu, öyle güzel akardıki üzerimden, arda gıdıklanırdım balıkların kuyrukları deydikçe... sonra nemi oldu? sen yine kendine önlem aldın ve benden baraj yaptın ve durmayan suyu durdurdun. Ama unutma bu su hiç durmaz. Sen yine taşlardan kendini kuşatacaksın. Mapus damlarının duvarında kaç yazı kaç kışı gördüm bir bilsen. Kaç mahkum başını bana dayadı ve ağladı ve kaç mahkum gecenin karanlığında beni dost yerine koydu ve sırtını dayadı. Ben taştım ama içimde hep sen vardın.

saygılarımla...

En hüzün vereni hangisidir acaba ses mi sessizlık mi yosa seslerin içnde sessizlik mi?

Konuyla ilgili bir çok ayet bulabiliriz. Kalplerin keşfedilmesi gerekir. İnsanın kalbi elbette etten, kandan yapılı ama ayetlerdeki mecaz vurgulanmak istenen haller yine kişiye özgüdür ve bir çoğumuz bunu yaşamışızdır.

Taş meğer sen ne çok gerekliymişsin, insan neredeyse sende oradaydın, ev oldun, set oldun, yol oldun.. baca oldun içinden kara dumanlar çıkardın. Duvar oldun bağrında biten ayrık otlarına hiç ses çıkarmadın. Yol oldun çiğnendi her bir yanın, ezilen ne gururundu nede saf incilerin, ezilen yanlızlıktan yana asaletindi. Gün batarken geçen sürüye yol oldun ve gün batımında sende uzadın göllerile kızıllığın mavi iksirine.

Ve gün batımında geriye kalan sadece yaşanmışın arta kalan nefeslerinde son bulan haykırışlardı... ve çok uzaktan mavilikler arasında beyaz köpüklere yumulu mavilik telaşının ardında kalan kısa ama çokta anlamlı el sallamalara baka kalan yolcuların buruk anılarını canlandırırcasına haykıran martıların çığlıklarıydı seven kalplerin kulaklarını tırmalayan yansımalar... çığlık hiç bukadar güzel yansımamıştı beyaz köpükler üzerinden ve küçücük bir simit parçasının akşam nafakası olduğunu bilen martılar sarı gagaları ile kaybolan mavilikler arasında buldukları bir kaç susam kalmış simit parçalarını ıslak ıslak indiriyorlardı batan gün ile beraber, daha saklanan ne vardı ümidin umuda dönüştüğü yerde.

Öyle anlar vardırki gözler birer mahsen kadar karanlık ve kilitli. Karanlık ve kilitli olan yerlerde sizleri kimseler duymaz, sesiniz duyulmadığı gibi sesde veren olmaz. Bu bir cezadır zira. Umarım kimse böylesi bir cezaya mahkum olmaz.

Zaman ve mekan denilen mefhum bu oyunun çizgileri kadar belirgin değildi artık, sisden siz deyin dumandan. Taşlığım bazen taştığım karanlıklara dalıyor yanlızlığa yoldaş karanlığa ışık olurken arzulara ferman oluyordum sessizce. Dertler bende kalmak kaydıyla... Süzülemedik biz göklerdeki kartal gibi hep kanatlarımızdan vurulduk, mor çiçekli dal misali gül barlarında değil, bilinmeyen kırlarda, ovalarda baş tuttuk. Kimseye soramadık, duyduklarımızı anlatamadık ama taş gibi yarıldık, ufalandık.. kaybettiklerimize öyle ufalandıkki... siz deyin gene ekmek kırıntısı ben diyeyim kimsesiz sahillerin dinginliğinde vecd ile avunan kum taneleri.

ve kendimi seksek oynayan bir kız çocuğunun pabucu ucunda kötelenirken buluvermiştim... tanrım rüya gibiyidi sanki zaman makinesi içinde girdaba kapılmış çöp gibi dönüyorda dönüyordum... yaramaz kız oyununu çok ciddi oynuyor ve beni asla çizgi dışında kalmayacak vuruşlar yapıyordu, belliki maharetliyidi, daha kimbilir böyle kaç taşla oynamıştı?

yaşama bir isim verilecekse adı Umuttu...

Sizi tekrar yorum yapar görmek beni mutlu etti sayın bilgetonyukuk...:)

ey gönlüm...

çocuğun kafada durmak istemeyen kan alır başını gider yüzünden yere doğru damlalar halinde:( yuh bana yarmıştım çocuğun başını ve kan durmak bilmezken o da susmayı bilmiyor, küfür üstüne küfür savuruyordu... kadın mutluydu, duymuyordu bile o köfürleri kendisini kızdıran hadisenin intikamını böyle kanlı bir biçimde almıştı işte, guruluydu, gururlandırmıştım...

Saygılar...

Sırılsıklam olmak, iliklerinize kadar hissetmek bu yaşam döngülerinin sizdeki yansımalarıdır, ruhunuzda acıtasyonlara yer vermeyin... sevgi herşeyi eritecektir. Ruhunuzun çıkmaz sokakları vardır ve oradan öteye geçmek istersiniz de bir türle başaramazsınız, geçmeyi denemeyin öteyi görmeye çalışın. Neden hep birşeyleri geçmek zorundayızki?Görmeye çalışalım, sonunun ne olacağını... bakın o zaman hatalarımızı nasıl görüp vazgeçeceğiz, değer verdiğimiz bazı şeylerin önemsiz, önemsiz olan şeylerin ise ne kadar vazgeçilmez olduğunu... Vaz geçilmezlerimiz aslında kendimiz değilmidir?

-vay anam... elin gırıla donuz garı!!!!

ey insan! gerçekte ben taş iken ve hayatın mahsen dolu gözlerinde yıllanıp önünüze çıktığımda benimle ya aşılması zor duvarlar ördünüz yada mancınığa koyup fırlattınız kin kustuğunuz topluluklara... ben taş iken taşken sizin kalbiniz nasıl bir taş?

sevgi uludur, sevdiğinizden ayrı kaldığınızda can hasret kadehini içerken göz ayrılık cevherlerini satar olur.

İçlerinden bir sözcü dedi ki: "Eğer yapacaksanız, öldürmeyin Yusuf'u, onu kuyunun derinliklerine bırakıverin de bir yolcu kafilesi alsın." (Yusuf Suresi, 10)

Yine akşam olmuş tepedeki kırlangıçlar kayalıklar arasında kaybolmuştu. Taş ağlıyordu ama kim duyacaktı kim görecekti onun göz yaşlarını?Uzak diyarlara gebe kalmıştı yanlızlığın ufkunda bulamıyordu artık kendini. Yanlızlık onu okadar sarmıştıki kendine bile yabancı olmaya başlamıştı. Taki o karşısana çıkana kadar...

Rica ederim sayın "fuzuli" hocam... birşeyler karalamaya, birşeyler denemeye çalışıyoruz, devrik cümleleri, klavye tuşların azizliğini saymazsak tükelce bişiler işte...:))

-seni gevurun dölü seni!!!

Kime dilerse hikmeti ona verir; şüphesiz kendisine hikmet verilene büyük bir hayır da verilmiştir..." (Bakara Suresi, 269)

yarı kanlı bir şekilde düştüğüm yerde bekliyordum ve dua ediyordum inşallah bir daha böyle bir olay olmaz diye, çok feci bir şeydi, havada kadının verdiği güçle uçmuş ve çocuğun saçları arasından önce derisini yarmış ve sonra kafatasına küt diye çarpıp yarılan deriden kanı çıkartmayı başarmıştım... sağlam taştım vesselam.

Sese ya da sessizliğe mahkum olmayan yoktur ki ali tükel hocam?

soruların sonu gelmiyecek galiba...:) sessizlik çok manadar bir durumdur, bazen ikramdır, hani derler ya sükut ikramdandır... bazende kopacak bir fırtınanın birikimi de olabilir..:) baki kalan şu kubbe altında bir hoş seda imiş.

Enam suresi ayet 46:

umut senin fidanın alamdığı bir damla suyu bulduğun yaşama bağlandığındın..

?Allah, onların kalpleri ve kulakları üzerine mühür vurmuştur; gözlerinin üzerinde perdeler vardır. Büyük azap da onlar içindir.?

İnsanların bir umudu bir beklentisi var hayattan herkesin yaşama sevinci farklı farklı rengarenk. Bir sema düşünün yağmur ve güneş sonrasında yedi rengin ahengi göz bebeklerimiz de öylesine bir huzur yaratır ki yüreğimiz neredeyse heyecandan yerinden fırlayacaktır. Kabus dolu günlerin inadına hayatta bir dal bulabilmişsek elimizle değil bileğimizle asılalım o dala. Düşmek korkusu ne acıdır geldiğimiz o meşakkatli yollara, yeniden dönmek!.. Hayat bizi bizde var edenin nimetlerine şükür etmekle dolu. Bizim kendi kendimize yani dostlarımıza en büyük bahşedeceğimiz şey ise bir güzel gülümsemedir sahtesizce.

"gökten yere inmezdim" der...

İşte peygamberler kalpleri taşlaşan toplulukların kalplerini keşfetmeye davranışlarını değiştirme görev ve sorumluluğunu almış insanlardır ve son derece zor bir görevdir. Zira bir toplumu yönlendirmek kolay değildir. İyi bir lider ve üst düzey ruh gücüne sahip olmanız gerekir. Zira tepki görecek, dışlanacak hatta ölümle tehdit edileceksiniz. Sevgili Peygamberimiz Hz. Muhammet Mustafa tüm bunlara mazhar oldu. O üstün bir lider ve cesur yürekti. Allah 'ın habibi olması ve O'nunda ben ümmetimle övünecem demesi üzerine yaşadığı tüm olumsuzluklara rağmen asla Rabbinden topluluğuna bela, kahır, ceza.. vs istememiştir. Sabır taşlaşan kalpleri eritecek yegane kezzap değilmidir.

Taşın taş olma nedeni pek yoktur aslında ama taş size sıradan gelebilir, gök kuşağının renklerinden almasada, bir ressamın fırçasından çıkan inceliklere sahip olmasada, soğuk günlerde karın altında yatan, sonra o karlar eridiğinde onunla çağlayıp nereye gittiğin bilinmez yerlere doğru... ardından bakarımda bir balık için attığım oltamın sana takılmasına sinirlenir sonra kopupta düştüğümde gülerim. Hey taş! Ben sensiz bir hayat düşünemiyorum, bazen ölümün soğuk nefesi oldun, bazen seninle ateş yaktık ve akşam masallarını geceye doğru uzattıkta uzattık. Ne zamheri dokunda ne yaz akşamlarının hazin sessizliği. Sen vardın yine yanı başımızda, elimize alır oynar, sonra canımız sıkılıonca kuru otlara doğru fırlatırdır.

Ses derken öyle geniş yelpazedeki.

yükseklerde olmanın gururu yerine, arzdan arşa şikayet-i niyazlarına yenik düşmüş ve kah kıvrılan yılan kah kayalara, taşlara köpük olmuş bir buhar ve belki meçhule belkide zahir-i ummana tesbih olmuş katre idi. akibetini yaradandan başka kim bilebilirdi?ama özünde sevgi denen cevher olduğu sürece katrede olsa, zerrede olsa tekrar birliğe ulaşacağından sonunda umman olmak vardı. yokluk yurdunun varlık ummanına sadece sevgiler gark olacaktı.

yüreğinize sağlık Ali hocam. uzun zamandır böyle güzel yazılar okumamıştım. mest ettiniz taşlaşmaya yüz tutmuş yüreğimi...

işte böylesi bir sevgi nereden bulunur nereden yenilir dersen aç gözünü ve bak nizam-ı efkana, bak ki nice güzellikler sen güzel düşünesin diye emrine amade olmuş... güzel gören güzel düşünür ve mevla insanlar güzel düşünsünler diye güzel yaratmış... Cana hayret veren o şahbaz göz, o büyü ceylanı, naz güvercini. Göz kalplere açılan penceredir bakan kör olduğun zamanda yevah odunlarını yokluğun sobasında yakar durusun, ısınma yerine üşürsün.

ben acıyı dile getiremezken

Hikaye uzar gider... kardeşlerinin hain planları tabi allah 'ın yardımı ile bozulacak ve Hz. Yusuf'un haklı olduğu ortaya çıkarak üzüntüden ama olan babası Hz. Yakup'unda mucize eseri olarak gözleri açılacaktır.

güzel

Hafiften esiyorsun diyor iliklerime işleyerek ey rüzgar... sonrada kaybolup gidiyorsun daha nerden geldiğini anlayamadan. Taşın kara hikayesine dur diyen olmadı, kelimelerde tutuklu kaldı, zaman taş kesilmedi, ama senin gözlerin taş gibi otururken, çekip gitmek hiç kolay olmadı. Adı taştı, taşın içini kim görmüşki?İçide taştır değilmi?Gel görki o taşın içinde bin yıldır senin tutuklu gözün vardı...

Ama kimse o gök kuşağının altından gerçekte geçemedi, hayalleri hep süs olarak, o gök kuşağı ahenginde ruhunda açtı durdu... bir gün biri sizi bu gök kuşağının altından geçirmeye kalkarsa inat etmeyin, deneyin, fırsat verin kimbilir o hayal böylesi bir gök kuşağının altından geçmekten daha zor gerçekleşmeyecektir. Hayallerinizi gök kuşağı yapın ve sırılsıklam olacağınızı bilsenizde...:)