Suriyeli çocuklar çok öteleniyorlar..

gerçekten kendimizi çok mu abartıyoruz?.

1000 leşim oldu, en anarşiklerinden..

bilmiyorum bana insan bedeni çok saçma geliyor, eskiden karşı cinse seksüel tavrımı şimdi kaybetmişim, değer kavramını anlamsız ve abartılı buluyorum.

Bunca yıllık öğretmenim diyecek kadar bir mazim oldu elhamdülillah ama bu mülteci kız kadar ruhuma dokunan bir başkası olmadı...

sen kimsin diyorum... adi bir canlısın diyorum...

Neden gerçek hayatta ikili ilişkilerde zayıfım?.. karşımdakini ciddiye alıyorum..

Neden?

İyilik kötülük kavramlarından da nefret ediyorum.. ben iyi veya kötü değilim, iyi kötü aciz insanların olmamış hayatlarını kapatmak için uydurdukları DEĞERli şeyler..

Yaşam saçma geliyor kısaca size. Ama bu psikolojiden kurtulmanızı öneririm. Güzel bakan güzel şeyler görür. Bıkmışlık neden...

neden?.

40 yıllık tinerciyim böyle kafa görmedim :)))

ya diyorum senin hayalinin de amacının da.

kaderim sorgulamadan en popüler kültüründen relaxxx olabiliriyorum.

neden çok düşünerek yaşamak zorundayım?.. neden bir çay bahçesinde çay isterken çayın demli gelebilme ihtimalini önceden düşünerek kafama takıyorum?.

canımdan çok sevdiğim kendi aileme bakıyorum, siz kimsiniz lan diyorum, basit bir canlısınız diyorum.

Araf ta kalmak ne acı şey.

biliyorum.

bir karar vermeliydim.

tümleclerim hiç bir yere gitmek istemiyor, en dolaylısından..

Bazen sadece NEDEN dersin ve susarsın...

öyleyse,

onun için elimden geleni yaptım.. fazlası ile deger verdim.. şu an nerde ne yapıor hiç bilmiyorum.. bunu bana neden yaptı neden diye bi soru beynimi kemiri durur..

evet olmamış bir yaşam..

Aklımı da..

tp://imza. la/engelli-ogretmenler-atama-istiyor

depresyondasın sanırım.

Bir şefkat eli, bir yardım eli uzandığında gözleri öyle parlıyor ki.. adeta gözleriyle teşekkür

hiiç bir şeye olduramamak..

suç mu?.

Neden mi?..

Bana göre ile başlayan her şeye gıcığım...

kendime bakıyorum,

Bazen tüm merhamet duygularım idam sehpasında can versin, istiyorum. Vicdanımın sesi radyosu dinsin diyorum. İşte o zamanlarda yeter artık, yetsin istiyorum. Tüm sokak kedilerinden ben mi sorumluyum?!. Ben miyim sebebi onların? Kimsesizlerin, kimsesizliklerin? Neden onların sesi vicdanımın kulaklarını böylesine tırmalıyor. Neden çabalarım cevap vermiyor? Neden vicdanım körleşip, sağırlaşmıyor?!.

Neden bu kadar çok öteleniyorlar..

benimki bir lanet..

Derse girdim, Suriyeli bir kız öğrenci elinde bir defter sayfası ile masaya yaklaştı, bir şey demedi, bıraktı ve gitti...

okuduklarım beni böyle yaptı

işte ben buyum.

birileri amaçlarından bahsettiğinde sanki birileri beni bıçaklıyor... çıldırıyorum, ailem olsa bile..

Çok güzel bir manken kız çıktığında iğreniyorum, veya basının yakışıklı dediği erkek bana bu mu lan güzellik anlayışı diyorum, şunun kulaklarına bak diyorum.. ne kadar berbat. yanlış anlaşılmasın berbat olan erkeğin/kadının kulağının, göbeğinin büyük küçük olması değil, bizzat Kulağın, boyun bölgesinin, kalçanın, göbeğin ta kendisi..

artık bastırmaktan sıkıldım, bu duygularımı... gün geçtikçe daha artıyor, tüm ŞEY olan ŞEYLERE olan anlamsızlandırmam.

benim için her şey değersiz, ya da gereğinden fazla değer verilmiş..

insanlar karşımda yemek yerse ölmüş gibi oluyorum.. dayanamıyorum. tv ye bakıp hemen kapatıyorum.. bana her şey abartı geliyor..

Neden zamanlama diye bir şey var zaman olmasa olamaz mıydı? Geç dünyaya gelmiş hissiyle boğulur mu insan?

bir noktada durabilmek, iyisiyle kötüsüyle...

neden böyle olduğumun farkındayım... hayaller içinde pohpohlarken kendimi, daha teenage yaşlarında...

sorusunun yerini alamaz

işte buyum..

Bunun sonu iyi değil biliyorum... ya bildiğim bir şey varsa, artık her şeyimi kaybetmek üzereyim..

dostum senin bi temiz dayağa ihtiyacın var fazla gerilmişsin tez elden birine dayılan iyi bisopa ye kendine gelirsin...

Burjuva masasında eskisolcu, Devrimci masasında daimasolcu..

Sonra resmin üstüne bakıyorsunuz; "öğretmenim, inşaAllah tüm dünyayı gezersiniz!"

kendimi umursamadığımı biliyorum...

kafam çok karışık.. yüklemlerim eksik... öznem savaş açmış...

nasıl bir egoistlikle doğuyorlar, nasıl bir egoistlikle doğduk.. dünya etrafımızda dönerken doğuyoruz.. bilhassa çocukluk yaşlarında tamamen BEN var..

Neden her şey bana basit geliyor, insanların boyunlarına, başlarına kulaklarına, ayaklarına, kalçalarına, göbeklerine bakıyorum

kendime yakıştıramazdım bunu..

farkındayım.

bu aşalığın dünyaya gelme sebebi de saçma...

hata mı?.

yemek yerken bile iğreniyorum kendimden...

Bir başkası...

Lancel bi konuya bağlanmalısın, doğru şeyi bulamazsan bu sıkıntı devam edecek, duygular birbirine geçmiş vaziyette fazla hızlı seyrediyor, dinginleşmen lazım...

Saatlerce konuşacağın problemler sorular vardır ama bir

ve neden en devrimci duygularla, burjuva masasına yumruğumu vuramıyorum?

birileri hayallerden söz ediyor, kafamı duvara vurmamak için kendimi zor tutuyorum..

Bir resim çizmiş; dünya haritası... Üzerinde üç boyut çalışması kayık ve içinde bir insan... Ve o insanı gösteren bir isim; benim ismim...

EnterSİNATRA2; Dostum, senin gidişatın hiç iyi değil. Böyle gidersen kendine zarar vermenden korkuyorum.

Neden, yaşamaya mecburuz?

anarşizmi seçtim, elinde pompalıyla anarşist avlarken!

oysa.

biliyorum.. bu yazı da saçma..

Ancak gerçek bir mülteci anlar, mülteci bir ruhtan...

hata mı?..

ellerime bakıyorum, Allahın yaratığı diyorum. şekilsiz kalçama bakıyorum Lanet bir maymunsun lan diyorum, aşağılık bir hayvangillerden.

ediyorlar..

insan kaçağıyım.. kendimden kaçıyorum..

İnsanda iyiliği öne çıkaran ne varsa nefret ediyorum..

biliyorum aslında.

Ben dahil bütün insanların çabalarını anlamsız buluyorum, koca müdürün karşısına çıkıyorum. yapmaya çalıştığı şeyleri anlamsız bulup, diyorum sen kimsin lan, pislik bir canlısın. bu afra tafra ne.

Neden biraz bencil değilim... Oysa bencil insanların daha mutlu olduğunu duymuştum...

bütün şımarık kendini bneğenmiş egoist filozoflardan o kadar nefret ediyorum ki..

olmamış bir hayatı gördüm, en kırıklı hayallerin ardından...

Küçük çocuklara bakıyorum iğreniyorum resmen..

ne acı şey.

Uzun değil, kısadan da öte aslında...

nsanlar konuşuyor, çatlıyorum patlıyorum... boğuluyorum..

peki kendimi..

kendim kendimi umursamadıktan sonra.

Neden ben, hiçbir sokak kedisinden sorumlu değilim demek, ben deli değilim demek kadar deli saçması geliyor?..

benim için her şey anlamsız.. her şey saçma...

oysa bizler geçici ve değersiziz..

yoksa hiç mi umursamıyorum?

sanal alemde dizeler ağzımdan çıkabiliyor..

fazla mı umursuyorum?

kağıda dökerken avuc içi taşlarımı...

zira bu yazıyı yazan aşağılık da saçma..

Nihilist değilim ben... Nihilist kavramı da bazı aciz insanların uydurması..

miskin bir sermaye artığı.

yav sen nesin diyorum, sen kimsin kendime, vücudu şekilsiz pislik bir canlısın diyorum.

konuşurken üçüncü şahıslarla.. lafların öncesini sonrasını düşünüyorum