konuşsam kanatırım, haberi yok

Susmanın aksine konuşmak geliyor içimden, anlatmak her şeyi konuşamayıp da tıkanıp kaldığım yerde gözyaşlarımla tamamlamak cümleleri.. ama susmalıyım biliyorum anlatmamalıyım anlattıkça büyüyeceğinden korkuyorum çünkü bu içimdeki duygunun..

U zansın bırak yüreğin sonsuza

Karşımızdakine çemkirerek, böğürerek haklı duruma geleceksek eksik olsun o haklılık,:(((

Susarız?

yeter artık

güneş doğar sonra

Mesela bak şimdi sizde konuştunuz dedim

Ne kadar yalan varsa, sayfalar arasından toplayıp, noktaya hapsediyor elimdeki en güçlü kalem...

susmak erdemdir

Bilki hala umudum var..

Ruhum azade olacak hiç değilse..

zaptetmek belkide en azor iş kalbi ve dili

Sessiz sedasız tükeniyor sevdalar...

ne söylesem kar etmez artık kendime

En çok da derdin haykırılmasıdır...

Ve sana susmaktan inan ki yorulmuşum

ve sukut...

Sen bekledin, ben yine sustum.. Çünkü hazırlıktı sana göre bu bekleyiş..

sustum bekliyorum..

Birer birer düşüyor bütün öpmelerim

Bir yıldız kayımıydı kapattığım gözlerime gözlerini buyur eden suskunluğun...

''Susmak Huyların efendisidir''demişti o kutlu Peygamber...

Şimdilerde ben,

Söz gümüşse, sukut altındır..

bana susmak

mi de..

<i>haklısın...</i>

Herşeyde olduğu gibi, susmakta yerinde ve zamanında anlamlıdır.

nefesimden adı gitsin.

tüm şehirler susunca da ben konuşacağım

Kırmak içindir susuşlarım.

Bazen nefret kustum

- sustum işte

Yalan söylemeye teşvik etme beni...

Az bilinen, yanık bir türküydü adın,

ahhh bu gitmeler

Ben de susuyorum sevgimi saklayıp içimde

Yetmezse,

Susmak bazen verilebilecek en güzel cevaptır...

adresinde yokluğunu kıyamet bilerek

Konuşursamisyan ederim

kederli

Susarız, karşımızdakini kırmamak için..

İzin ver sevgili,

Elbette konuşur.. Hem de çok güzel konuşur..

Susma ne olur dayanamamki susmana, sesini duymaya, o tatlı yüzüne bakmaya doyamıyorumda susmana tahammülmü ederim sanıyorsun.

Söylesem ve sussam böylece.

işkencenin mi hali

Susmalıyım bugünlerde... Eşyalar konuşuyor, kitaplar konuşuyor, bahçedeki ağaçlar, çemenlerde bülbüller konuşuyor..

Sadece gözlerime bak

hayalleri rüyaları sevdaları

bana sessizce susmak düştü...

koşmak varken durmak düştü

Aklıma gelıyor hep yazarken bu soz.."Mezar taşları dinlemesini bılmeseler de susmasını bilirler." cemil Meriç... ne güsel demis..

çoktandır cevabımı verdim derim.. sustum..

.. herkese konuşur da, sende lal olurum.

konuşmak anlamsız

Kelimeler anlamını kaybettiğinde susdum..

terör merör bomba rehin

başka birşey susmakla oldu"

sevgi azığımdır dağarcığımda

Biliyorum bu benim beklediğimdi

Korkuları sevmeye zamanla...

an ile susmak

susarım kaderimle başbaşa çıktığım bu sinaa çölünün ortasında...

Saygılar..

Günahkar bir dilin haykırışına prangalar vurup susmak?

susarak karşımızdakine en güzel yanıtı vermiş oluruz aslında...

kardeşe susmak

Sende benim gibi alışırsın

Aşktan ve kandan bir damla olmuşum

"Kırmak/kırılmamak içindir susuşlarım."

kardeşlere susmak

sussam duyar mısın...

susmak çözüm değil

Ah şu dilimizi tutabilsek...

''Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde''

O buse ile koskoca bir ömrü, bir suskun dem için tüketeyim...

Susmak... Yalın ayak koşarak. Öyle içten, öyle sade, öyle farklı. Benı hayata baglayan o cocuk sersemlıgımle beraber suskunluguma takılıp da az düşmedim kelimelerden. Kac kez yara aldı bu yürek unuttum. Bazen ben atladım bılerek ama olsun. "Ucurumları sevenlerin kanatları olmalı" imiş hem..

kelamdan sogumak

Yatagına sığmayan nehirler gibi gümrah..

Acımı içime batırıp,

Konuşmak çözüm üretmiyor

Ve deniz sesinde sessizliğe uymak

Susmanın anlamını insan susunca anlıyormuş..

sustum ben

gelecek günlerimiz.

En güzeli yazmak...

Sus ihtarlarının sınır boylarından, koy ruhumu dikenli tellere...

fark etmedin hiç

Güneş altında söylenmedik söz yokmuş

seni susarak..

Susmak...

susmak neyi değiştirir ki

Hangi şiire başlasam suskunum sana

konuşmasın

sen yoksun

gerçekler su yüzüne çıkmayı bekleyen yunus balıkları gibidir. keza ölüm de öyle.

içinde yitecek

Benim için en zor eylemlerden biridir susmak. Ne acıdır ki seni anlatabileceğim kimsem yok. Sessizliğe mahkum sevdamda sadece susarak özlüyorum seni...

-sus artık feyza

Susmak neyi hallediyor bilmiyorum ama yinede susuyoruz DEVAM SUSMAYA.

hiç tanımadan, ne garip

Yüreğim atmıyor artık,

ve ben yine susarım...

Gözlerle konuşmak... Bunu gerçekten yapabiliyor muyum diye sorardım kendime. Şimdi eminim ki gözlerle konuşmayı becerebiliyorum bunu da öğrencilerimden gelen tepkilerden anlıyorum:)

Korktuğum sadece rüzgarÖyle sinsi ki bu geceHani dalsam bir ara gözlerine KaybolsamAlıp Götürecek seni

koşuyorsun

ADNAN YÜCEL

şiirine susmak

susarım sesini duymak için seraplarda...

yumruk gibi

Güneşte... kavrulan bir kum tanesi

dünya çığlık atıyor

susmuşken

sevilene susmak

Bülbülün kenarda mahsun bekleyip

konuşmak degil de susmak

Çaresizikten mi

zamanın mekanın ötesinde

Oysa ki; biz istediğimiz kadar hayatımızdalar.

bilmeyenler

Susuyorum yalnızca şuan ama nereye kadar..

ey dünya

susmalıyım öyleyse

O halde susuyum!

Sessiz sessiz haykıranlara kulak vermeli oysa, bazen kulaklarını boş laflara tıkayıp. Gerçeği sahteden ayırt edebilenler bilirler ki, çok anlatan değil çok susan çekmiştir acıyı."

kapı eşiğinde geçen bir hayatı sürmektense, seni sensiz yaşayacağım şehirlerin göğünde asılı kalmak olsun kaderim...

Işık yumağı bir pınar olur soluğum

suyu çıktı bu şiirin

Say ki;

ruhumu istila ettin

Bir kriptografi uzmanının sayı ve alfabe karışımının şifrelerini çözdüğü gibi suskunluğun/suskunluğumun şifrelerini çözmek isterdim.

Böyle kaldırıp atardık ya sevdayı

Ama sen yine de susma sevdiğim!...

sonra, bir zaman sonra anlar

susuşları öylece bir damla gözyaşımda kalakalan

içimde

yüreğimizde ağlayan çocuğu...

yüreğim...

susmak bir duruştur

Musa?nın Tur-u Sina?daki duasına yürekler çatlatırcasına amin deyip susmak?

içimdeki uğultuya inat

Şair midir ölen, yoksa şiir mi...

Değeri bir türlü idrak edilememiş sonsuz ve Lütf-u Kebir...

"Sus kimseler duymasın, duymasın ölürüm ha" dan "Suskunluğum asaletimdendir" e kadar

Dildeki savunmaların anlamlarını yitirdiği, uvuzların bir bir dile geldiği bir vakitte susmak?

konuşmak istiyorum her şeyi

çok zor bir duruştur

sesinizi duymayı özleyecek kişiyi, o sesten mahrum kılmak

Hala nefes alışımı gördün

bir bardak daha içsen

"susmak" kendine vermiş oldugun bir sözdür.. tutmayı bilmeli..

Susuyorum.

Coşkuların her şahlanışında

al bu benden sana hediye diyeceğim

Bir ölü gibi, bir dilsiz gibi, bir taş gibi, bir kaya gibi, bir su gibi, bir dağ gibi

her damlasında sen olmasan!

göreceğinizi bilirsiniz ama yine de bunu beklemek sonbaharda bir gülün açmasını beklemekten daha hoş bir duygu değildir.

yeri geldiğinde susmak gerektiğini öğrendim.

Dağ başlarında

Bazen, boşvermişlik,

Susmak aslında kendinle konuşmaktır.

ellerimden...

Yine gece.. mevsim yaz. Kalbim ayaz; yaşamı kuvvetlendıren can gibi.. gece siyah, yalnızlık mavi.. Yarınlara bırakılmayacak kadar vazgecılmez. Süslü püslü, bazen de canından bezdıren. Sade oldugu zamanlarda canımın acıyla yogruldugu bılınmezlıkler... yalnızlıgının tarafından acıtılan can... hak mıydı bu? Nasıl dayansın yürek. Meali sükut... Kabullenmekti bana düşen.. Kabulümsün...

konuşuyorum,

ama göz kapağının içinde, içini sızlatan bir mülteciyim sanki

vaktin geldi.

ve kendince kim bilir nelere bağladın...

Pitoreks portrelere eşlik edelim en içli tebessümlerle...

verem miyim yoksa...

O SABIR OLUYOR

İnsanların sahte görünmelerinden.. Dost görüntülerinin altında aslında ne kadar da çirkin bir kişilik yattığını farkettiğim de..

senden erkenciyken

sevildiğinde susmak

"susmak" ; mütevazi bakmak..

ona susmak

Dile getirilmeyen bir öfkedir bazen suskunluğumuz? Öylesine yaralanmışızdır ki yaralamak isteriz, yüreğini acıtmak ve kanatmak? Ve biliriz ki hiçbir söz acıtamaz, yaralayamaz ve kanatamaz kimseyi bir suskunluk kadar? Ve susmak en acımasız, öldürücü silahtır bazen?

Ürkek kelimeler kullanırım...

sus a susmak

güle susmak

Susuyor ve bekliyorum

Kelimelerimin sesi kısılmış. Ne yapsam açılır ki?

var saymaktan başka bir suç mu işledim...

kendimle suskun kalırsam eğer bu hüzün beni boğacak... Konuşmalıyım... Havadan sıadn konuşmalıyım... Belki yeni bir yemek tarifi öğrenmeliyim... Belki... gazetesi okumalıyım içinde her tür gereksiz bilgi bulunan... Beynimi zonklatan sorulardan kurtulmalıyım... Konuşabildiğim kadar konuşmalıyım...

sabahın sürprizlerini bekliyorum.

Korkuyorum

artık boşuna

Ve işte Kelamullah: ? Habibim! ?

Edebiyatı iyi, kendi "ah"larla dolu bir hengame.. Yukarısı bıyık, aşağısı sakal misali...

ben ölürüm...

Susmak bir nevi düşünmektir ve düşündürmektir aslında..

S us ne olur bıtsın ıstemıyorum bu ask

Susmak yüreğinden esen rüzgarın akıp geçmesidir sevgilinin içinden saçlarını okşayarak.. Doğum günü sevincine benzer kelimelerde ömür boyu sevebilmenin başka bir yoludur..

"susmak" en güzel cevaptır bazen...

çünkü konuşmak şiddetini azaltır aşkın...

yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime

Olmayacak duaya amin demek,

Dinlemeye muktedir değilim bugün. Dinlerken içimde kayboluyorum... Konuşabildiğim kadar konuşmalıyım...

KİMİN GÜCÜ YETERKİ ZAMANI GERİ ÇEVİRMEYE. ÖYLEYSE SEN SADECE SUSMAYI DENE!.

Hep sustum, susuyorum ve susucam demiştinya; sana kızdığım susmana anlam veremediğim o günlerde, içimden senin yerine bağırmak, haykırmak sesimi sonsuzluğa duyurmak istedim senin susmalarına inat..

Esmaül Hüsna sen de mi?... :(((

kimse duymuyor.

Belki bir nehir köpürebilir sesimde

Acımasız nazarlardan, işkence manzaraları izliyorum gecenin muhtelif mezralarında...

bülbül olur şakırdım

suskun yaşamaya.

Evlatların analara, babalara uf puf ve yeter artık nidalarıyla hükmeteme girişimleriyle dolu ülkemizde

gönlüme durmak düştü

Ben yaşayarak yazdıkça şiirleri,

Bütün gürültüler kahrolsun

-tamam abi

cevap:-

ondandır konuşmayı unutup, dinlemeyi öğrenişim.

ama seni yazdıkça

Al ki

Sustum!

lanet edemem ben susamayıp sustuklarıma...

Susmalıyım biliyorum

sevebildiğinde susmak

sessizlik kırık bir aynaki düşsel yansıma... viran olmuş duyguların himmetli bakıcısı... kör kuytularda salınarak gezen namussuz bir kurşun. sevdalara dair ne söylenmişse kulaktan kulağa unutmak gerek susuşun hikmetine inat.

ben sustum

Ancak durgun su yıldızları yansıt

Ama pembe tüllerle süslediğim o çocuk gülüşünü dudağıma bırak...

kabule susmak

Elbette gözler yansıtabilmeli o an herşeyi...

konuşmak varken

Suskunluğu bilir misin?.. Bir anda hayattan kopup nefis bir sessizlik senfoninin ortasında buluvermek kendini... Suskunlukları bilir misin?.. Ansızın kesilen konuşmaların ardından kulaklarının nasıl da uğuldadığını?.. Solukları duyarsın sadece... Kelimelerin eksik kaldığı anlarda susar insan... Seni öylesine seviyorum ki; bunu kelimelerle ifade edemiyorum ve susuyorum. Gözlerime bak anlarsın! Oradan bir pencere açıyorum, senden bana doğru; süzülebilirsin içeri istersen... ve penceremi açtıktan sonra susuyorum... Susuyorum, duyarsın!..

ey hayat!

itip kaksaydım seni

bu yazdıklarım kullanım alanlarıdır

merhemler çaresiz

ben iki arada bi derede onların kölesi.

Susmak.. belki de konuşmaktı. Sözle değil, düşünce ile. Belki de bir cevaptır çoğu zaman. Anlamak, anlatabilmek, anlaşılmak ve dinlemekti bazen de.

Kendini dev aynasında gören cüceler özgürce konuşsun..

Sabrım sus ve sadece bekle diyor

Ben susmalıyım bir müddet, susmalıyım ki kendimi dinlemekten sıyrılıp gülle bülbüle kulak verebileyim...

birer birer düşüyor bütün öpmelerim

Şiir şaire yazdıran kişiyse eğer

laf anlamıyor

tabikiii ama susarak da savaşılmaz ki, öyle anlar oluyor ki karşıdaki sana kızarken sen susup iletişim kurmazsan, aranız hep kötü kalabiliyor. açık iletişim de konuşmak vardır susmak değil.

size benim gibi susan oldumu hiç

Susma konuş, hadi anlat büyük insan!

Susmak; anlam içinde buluşmaktır.. kah en iyi cevap kah erdemliğin simgesi kah gizli feryattır bana göre...

yazıyorsam, okuyorsam, dinliyorsam asla susamam..

dayanacak güç yokken

alfabedeki tüm seslileri

Ne kadar susabilir ki insan?

Susmak; aslında en çok yapmamız gereken şeylerden biri.. Ama hep konuşmayı tercih ederiz, düşünmeden bir sürü şey söyleriz.. Susduğumuz zaman farkında oluyoruz.. Dediklerimizin nerelere gittiğini, hangi gönülleri kırdığımızı..

Bavuluna sığmak için küçülebilirim

atsan atılmaz

Gerektiğinde konuşmak için cesaretli, gerektiğinde de susmak için zeki olunmalıdır.

yanlışa susmak

Karanlığın ciğerini sökerdi ellerim ellerindeyken...

ne kaa güzel

"Söz gümüşse sükut altındır" lafzını her daim unutanlarla dolu ülkemizde

Kimilerine göre en tehlikeli bir silahken; kimilerine göre bir zindana hapsolmaktır.

dilsise susmak

sen, sen olursun

Sessizliğin dilinden anlayana kadar

yoruldu belleğim

susmak o kadar zorki bazen...

- Allah Allah sussana kardeşim

ben söylemek zorundayım,

seni sessziliğimde..

yıldırım düşmüş ağaçlar da duvardaki çentikler kadar...

bilmezsen zaten duramazsın ki :)

Bir an konuşmak, bağırmak, çağırmak istedim ama artık çok geçti mecburen sustum.

içmem gerekiyordu,

Herşeyi anlatır bazen..

Sizin oralarda susan gönülleri konusturabılecek kadar büyük caglayanlar var mı?

sen sussan da

çünkü;

AZRA'NIN KOYNUNDA SUS NÖBETİ

yine derin bir yar halini aldı bu eğimi aşılamaz suskunluğum,

Yalnızlıkla terbiye etmeye çalışırken gülüşlerimi,

senin duymak istediklerin

zamana yenik düsmenin verdigi hüzünle. O sebebten yazmak cıkıs yolu belkide benim icin... beni anlatmak.. dökmek kagida.. susmayı anlatmak. haykırmak, yazmak beyaza..

Ömrümün geri kalanını yakıyorsun..

Yaşamak anlamlanıyor,

Nazan Bekiroğlu'nun değindiği gibi: "Susmak ki en çok söylemek o yerde."

selamun aleyküm esma bakın cayınız sogumak üzere

Belki de susmak.. ölümdü.

kaplanmış

bağırıp çağırsaydım

kerametimiz...

susmak bazen herşeyi anlatır...

anlayınca idrak etmeye başlar

Bildiğim şu ki; çok konuşmayı sevmeyen, belki de becermeyen biri olarak duygularımı dil yerine gözlerim vasıtasıyla konuşturuyorum..

Payıma düşene razı içimdeki çorak baçe..

Suskun gecelerimde benim gibi. İnatçı, hüzünle kardeş. Bazen belki asi bazen de herseye küs... Aklını basından alır arada, ama içinde eksilmez gıdım sevgi. Neden, neden desende susarsın öylece. her sey bıter, bitmez durgunlugun. Sonra sorarsın içinden kendine, susmak mıydı beni gecelere baglayan, yoksa gecelerde susmalı mıydım onca durgunluguma ragmen?

siz sumayı nereden bileceksiniz ki

Hayata karşı bir susuştur bu kez yaşanan? Bizi can evimizden vuran bir kayıp, yaşanan büyük bir acı, ölesiye bir çaresizliktir yaşadığımız? Söylenecek hiçbir sözümüzün adrese teslim olmayacağından emin olduğumuz, bütün sözcüklerin anlamını yitirdiği bir yerdeyizdir? Hayatın bize bir şey katamadığı ve bizim de hayata bir şey katmak için anlamımızı kaybettiğimiz bir yer? Belki de boş gözlerle, algılamadan bir seyirdir hayat o noktada ve belki de amacı ve beklentisi olmayan, bir mesaj kaygısı taşımayan ve hedefi olmayan tek susuştur yaşadığımız?

Tüm şehirleri ateşe vermek üzeredir iç çekişlerim

sadece onları izleyebilmek

konuş a susmak

Hiçlik tatmamış olan nasıl tanır Seni, nasıl sever seni bütün varlığıyla...

bazen susmak konuşmaktan da öte bir konuşmadır öyle bir an gelirki susmak en iyi cevap olur bazende susmak insanı hiçliğe götürür şeyler doğru yer zaman ve koşullarda iyi yada kötü olur

bahara kadar

Kelimelerin beni terk etti, bilmezliklere..

susar mıydım hiç öylesine

yalnız benmiyim bu ahir zamanda

kelimeler özlemimden bihaber.

bu sabah

Öldürme kalemimdeki dudak artığı sus nöbetlerimi,

Susanı korkak.

olsun ben anladım

içim artık susma

- sustum ya

I - ... sükut. her satır başına düşen koca bir derya; ama yalnız. Tek başına belki koca kainatı elpençe divan durdurabilir. Ama alem ötesine güç yetiremez...

bu minval üzere düşünürsek; maddi-manevi iyi olan insan konuşmak ister, bu iyiliğini herkesle paylaşmak ister. Face book arkadaş profilinde mutlu-iyi olanlar mı çok konuşuyor, mutsuz-kötü olanlar mı? bence mutlu olanlar. çünkü mutluluk, aynı zmanda iyi olma durumu, kişide paylaşma dürtüsünü arttırıyor. farklı bir yer gördüğünde mutlu olanların foto ve yorumları ile doldu-taştı face book...

kalp hastalıklarına deva oluyor

bir gün öleceksin

sadece susarak özlüyorum seni

Erteleme zamanı, Bir gün sukunluğun bozulacağı ana kadar ertelemek sadece.

Konuşacak kadar cüret sahibi olmadığım yazılı daldığım her boşlukta... İtibar gören herşey bir bir kaybediveriyor itibarını bu suskunlukta...

o halde susuyorum...

konuştum

Konuşulan konuyu boş, basit ve anlamsız buluyoruzdur, konuşmayı da gereksiz ve anlamsız buluruz?

ve herzaman haksızlığa da karşı savaşıpp bu savaşta da yeri geldiğinde susarak savaşmak...

İnfazı kesinleşmiş suçluların en başına yaz adımı da

uzun olan cümle değil susmak

öyle ki, yerini bilen yok

Böylelerine sessizlik, suskunluk en iyi cevaptır.:)))

seni lal kalan dilimde..

ben sussam da sen susma...

yanıyorum...

Bırak.. sus. sorma!

Dönmek vardı şimdi en başa...

İkisi birden...

kafanı yor

eziyet bu yaptığımız hem karşı gelmek değlimidir HAK ka

yerine göre tabikii

her ağızdan bir ses çıkarken

konuşmam.

Ve sonu gelmez ama umudu tükenmez bir sarmalın ortasında,

bir ustura keskinliğindeyken

ya söyleyecektin insan gibi

Yusuf?un nefsinin karayeline kapılmadığı ve edep meltemiyle arındığı bir vakitte susmak

Konuşmak anlamsızdır...

Silindi yüzümün her çizgisi,

susmak çözümdür dedim sustum

ben alışmışım

gece küskün, gece konuşmuyor benimle... yıldızlar kalın perdelerin ardına çekilmiş. gece konuşmuyor benimle... kalbini kırmış olmalıyım hep uyyuyarak. Günlerdir ne tefekküre daldım, ne elimi duaya kaldırdım gecelerde... Gece konuşmuyor benimle... Kahkahalar attım kendimi unutup, hoyrat olmasam da öyle davrandım... Derdim oldu anlattım, hüznüm oldu ağladım... Lakin böyle kendimi bilmezken onu da bıraktım bir yanda... Gece konuşmuyor benimle... Fikirleri, yepyeni keşifleri gizliyor benden... Susma gece... Gece susma konuş benimle... Duaya kalkacak elim yeniden, yeniden her yıldıza bir hatıra salacağım, her yıldıza bir şiir yazacağım... Gece konuş benimle...

sık sık...

metnine susmak

gelin siz gönlümü susturun

kendimle konuşuyorum şimdi yalnız.

sustuğum için kızıyorsun belki. susmaktan başka çarem var mı ki?

susmak kimi zaman en güzel anlatım biçimidir.

en sevdiğiniz giderken yumrukları sıkıp sustunuzmu hiç

Sükut etmişse kelimeler, yüreği aşındırarak konuşuyordur içinde biriken derin şelaleler. Hissedersin, hissedersin ama hiç birine yol veremezsin. Ne kadar zorlasalarda yine de önüne bir set çekersin...

ben sustum çoktan

yoksun!

basıp geçmek iş değil de

Dağ göğsünde bir kaya diliyle suskun

kendime kalışımdır suskunluğum. hayat mı bizi sürükleyen zamanın gizlerine yoksa zaman mı bir su misali alıp götüren bilinmezlere. sorular beynimde cevapsızlık arayışında. kaçmak istiyorum kendi içimden uzaaak, hem de çok uzaklara. ne anlayacak insan var yakınımda ne anlatmaya güç var canımda. sus! dediler ve sustum. susmanın bile sonu varmış onu gördüm. susmakta değil ki çare, suskunluğumu anlayacak insan olmadıktan sonra onunda bir hükmü yok be can. gülüşümün ardındaki hüznü görebiliyor musun ey can! dışardaki yağmur dinse ne çıkar, hüznün çığlıklarından acı düşüyor yüreğimin verimsiz topraklarına.

Konuşma vakti değil şimdi..

haykıracağım şimdi!

özeti yok... kıstası yok! bıkmışım ben susmalarımdan...

Susmamak

Adı değişir susmak olur

sabır başka hak aramak başkadır, susmayı erdem edinmek yanlıştır fikrimce.

kurduğumuz cümlelerimiz...

Söylediklerimden çok söyleyemedilkerimden yani suskunluklarımda gizliyim diye bir söz hatırlıyorum.. Emeğine sağlık güzel paylaşım...

Susarız, sinirimize hakim olabilmek için..

elimde kalan sessizlerle

Kimi zamansa kalp kırmamak için dile diz kırdırmaktır...

Konuşmak fayda vermiyor

buna susmak

susuşlarımızda gizlidir

Şiir oluyor gözlerin bir avuç karanlıkta...

tüm çığlıklarımı

haykırarak değil usulca, kırıp dökerek değil incitmeden.

Neden sustun?

-bak hala konuşuyorsun

yarı büklüm bir sevdanın

Hanesi bos kalsin ismine yükledigim anlamın... Aşk de, nefret de ne dersen de.. Ben bile bilemezken bendeki vazgecilmezliginin sebebini, Bırak sözcüklerin kafası karısmasın... Ey! Olmayacak duamın öznesi.. Sus biraz, dinle beni; Aşkın abdestini gözlerinin yasından aldığımdan beri, Benden götürdüklerin bir daha dönmedi geri

Bu kez sen istedin diye değil.. Ben istediğim için susuyorum.. Baktım ki, söylenmemiş sözler kaldı geriye.. Bundan sonrası için söylense ne, söylenmese ne..

Sanırım uzun süre yapacağım tek şey "susmak" olacak...

saygı gösterdiğimden daha fazla

Farketmeyecekti, çünkü ben de senden vazgeçmişim, suskunluğum sayesinde..

bahtında yoksa

Aklıma gelenler ipsiz sapsız şeyler olacaksa, beni ufka değil uçuruma varıdracaksa, susmalıyım. Düşüncemi dahi susturup elime bir kitap almalıyım... Safahat yahut Çile... yahut bambaşka bir şey... Düşüncemi susturup, kitapları konuşturmalıyım. Böylece dize gelir akıl... Fikirler zehirli sarmaşık olmaktan kurtulup hanımeline döner...

ve kimseye bahsetme saçlarından çaldığım kokudan...

Sustum, sıra sende.

yüregim konuştu

zoraki suskun...

Bazen cümleler öyle fazladır ki, kelimeler öyle ağır yer eder ki hafızanda.. Konuşmak, dile getirmek istemezsin..

susmak böyle olmalı

yarının

Ne kadar şiir varsa tımarsız,

Konuşuyorsam, bil ki anlayabiliyorsundur! Dahası kelimelerimi önemseyip, saygı duyduğundandır anlaman! Sözlerim esas anlamını bulduğunda, dinleyebilmişsindir.

Susup izlerken ve dinlerken çıkarttıkları o sesleri durup anın keyfini yaşamak gerek...

yaşamına susmak

gidip seni içtim,

Sen sus ey ölüm. Ben sana hece hece yaklaştıkça, sen bigane kal. Ben kelimelerle yoluna tuzak kurdukça, sen suskunlukların ardına kaç.

kelebeğin sırtında

daha ne kadar susacaksın böyle

konuştukça

Şimdi her yer ne kadar da sessiz...

Sus, gör ve anla

yeri gelince susmak ne güzel bir davranış..

söylenen güzel sözleri okumak dururken

Susarak Özlüyorum

senin gidişinle kaybettim

susmalı mı insan istemediğinde istenmediğinde neden diye sormadan sessizce susmalı mı insan...

arkama dönüp baktığımda çoktan kapatmış ol gözlerini gözlerime...

ssöylemeliydim,

Vaatsiz erteleyişler sar adının boş bırakıldığı sayfalara...

1789_ökk

Özdemir ASAF

Sabrıma sığınıyorum

susturdum yüreğimi

Böyle suskunluklara da lanet olsun

kimi susmalar konuşsanda anlamayacağındandır karşıdakinin. benim gibi.

Hangi güzelliği özlesem suskunum sana

belkide susmak kendine en büyük itiraftır...

saygı

derviş mekanına aşk ile cağıran

Şimdi susalım

ve yine " esaret böyle olur işte! "dedirtiyor sanki

Sükutum bilincimdendir, bilinçaltım da buna dahil.

Güneşin karanlık yüzüne bırak beni...

Fakat yüreğim

Sayın geçerakça...

mora çalar gecelerimizde

Konuştuğumu ben biliyorum ya bu yetmez mi?

ve ben adımlarımı sıklaştırırken senden uzağa,

Susmalıyım ki gerçeği görebileyim... Dışardaki bir ağaç değil sadece... Ve açan çiçekler renkten ve yapraktan ve kokudan ibaret değil.

dilim susuyor ama

Zafer sabahlarında gece kadar

en çok

söyleyeceğim her söz

Yok ben sizi anladım dedim.

içimden heyelanlar oluştu

İçindeki özlemleri parçalayıp kalbine gömmektir susmak.

Adı huzur olsun bu sonbaharın...

dilim susuyor ama içirde susmuyor beni çok zorluyor...

anlatacak söz bulamadım derdimi

ne olacak peki

susmak... en çok ama en çok baki bir sadayı dillendirmek ve dinlemek için açılmış en gizli en gerçek en muhteşem penceredir aslında...

Susmak çoğu zaman en güzel cevap olsa da, gerektiğinde suskunluğu bozmak, sözlerin dile gelişini izlemek de bir o kadar gereklidir.

savaşırken kendimizi kaybetmeden savaşmalı ki anlamı olsun elbette:)

susmanın tarifi şu üstte yazdıklarım değildir yanılgıdasınız,

çeneleri bi açıldımı susmuyorlar...

ne deniz ne gökyüzü...

yada anlatacak çok şeyler

susmaya varım elbet..

Belki bizde farkında olmadan yada farkında olarak başkaları hakkında gıybet ediyor, sevdiğimiz beklide hiç sevmediğimiz kişilerin günahlarını üzerimize alıyoruz. Tabiki kendi yaptığımız iyi ameller ibadetler beklide boşa gidiyor. Dilimizi tutsak insanlar hakkında yorum yapmasak ne güzel olurdu. Biz ne yapıyoruz hergün başkalarının günahlarını üzerimize alıyoruz sevaplarımız onlara gidiyor ama farkında değiliz.

evet susma vakti gelmiş... hayatın her hali varken, kader denen yön çizgisinde, her halden uzak durmadan, her hale yakın bir şekilde, bağırarak susma vaktidir. Bir gün gibi kısa, bir ömür uzunlukta hayat, susturuken sesimi, konuşacağım zamanlarda, muhakkak sükutum olacak ama...

kimbilir belki kendini cezalandırıyor belkide onları

suskunluğum

"Sus kimseler duymasın"

sana dönükken bütün mısralarım.

Susmak,

Aptalların niçin sustuğunu da.

"Susmak kabullenmek değil, cevaptır. Eğer insan kısa cümleler kuruyorsa, uzun yorgunlukları vardır". der Dylan.

en iyisi susmalıyım

Bende söylenmişleri söylüyorum yeni biçimde

yüreğimin sabrı buna nasıl dayanacak

sussan olmuyor susmasan olmaz

aradın kendince

önemsiz artık konuşmak

bedenimdeki tüm uzuvlara susmak düştü

savaşa susmak

Hassas ve kırılgan bir tepkidir? Küçücük bir hatırlatmadır belki? Fark edilmesi ve onarılması incelik ister? Ya yeniden bir kazanıştır ya da aleyhte bir delil olarak kalır karşımızdaki için?

Allah susmayı konuşmaktan yeğ tutsa bizi konuşmalarıyla hakikate çağıran peygamberleri gönderirmiydi hiç

nolaydı...

Önce sessizliğini sen bozdun

Susuyorum!!

Hani bir söz vardır"Susma sustukça sıra sana gelecek" diye, ama susmak gerçekten bazen çok işe yarar, susarsın, susarsın ve sonunda ağzına geleni söyler en yakın arkadaşınla bile aranı açarsın, açarsında bakarsın ki en yakın arkadaşım dediğin hiçte yakın değilmiş.

ağlıyor yüreğim hıçkırıkla...

...? Habibullah?.

soldakini de susturabilsem.

Sözleri, cümleleri, söylenmemişleri rafa kaldırma zamanıdır..

Ne de bir masal perisi...

ben de ben

senin gözlerinde

gözleri yeter anlatmaya

anlayanlara...

başka iklimlereydi etkin

bunu için mezeydin her şiirime

susarak özlüyorum

Ve kahroluyorum bir anda kapkara

Yunus?a seslenen Rahmani sesi kulaklarında ağırlamak adına susmak?

susmak en büyük erdem olur onun için...

kim bilir kaç iftarı

ayrılmak gerekiyorsa

Bir kız çocuğu düşsüz kaldı isminin boş bırakıldığı iç çekişlerde...

Diller ellere şakır şimdi, suskun kalan yürekler...

iyi olur derim.

susmak en güzel çözümdür eğer söylenecek bir şey kalmamışsa. paylaşıma dair bir şey kalmamışsa susmak çekip gitmek gerek sessiz sedasız.

gözlerim yitecek

Zamanın peşinde savruldum durdum kuru bir yaprak misali,

susuyorum,,

susmasını bileceksin

anlatmaya yok mecalim.

gereksede

kendimi yeni bir deryaya atmak dururken

göreceli demek ki susmak işi :)

kıtmiriniz olma hayalinde, nefsaniyet izleri taşıyan varlık iddiasında mahluk...

boşluğa kenetli saat dilimlerinde, her şeye eyvallah deyip geçemedim ne çare...

sana değer vermeyene karşı susmak ilgisiz olmak

sevmek

yazdıklarımın şiir değil

sazımızın teline işlemişiz.

Sustu yüreğim konuşmuyor şimdi

susmalıyım artık

baksam gelene geçene

nefrete susmak

umudun kumul fırtınasından yüzümü saklıyorum

susmalı

sebebini biliyor olmak, bu suskunlukla savaşma gücümü arttırmıyor

sözümden de, vazgeçmem dediğimden de vazgeçmem.

Yıkmamak ama yıkılmak için susmak gerekir. Sen bin parçaya bölünürken, kan ağlarken karşındakinin mutluluğu için yeri gelir susarsın.

Şimdi susuyorum...

bazen çok zordur..

Bırakmak cümleleri sadece kendine doymak...

sende gidiyorsun.

Mermeri aşınmış şadırvanlar gibi

küfrümü

Beni anlamak için; Konustuklarimdan çok.. Sustuklarima kulak verin..

Sessiz bir onaydır susuşumuz?Biraz utangaçlık belki ama içten bir katılıştır söylenenlere?

belkide ben de değilim.

Bazen bir küskünlüğü.. Bazen bir vedayı.. Bazen de en güzel cevabı anlatır..

saçmalıklarla

Ne zaman sussan aramıza uzun ayrılıklar girdi, unuttuğun değil sustuğun yerdeyim bu yüzden..

Silinebilir kuraklığın bütün izleri

susuyorum şimdi

fikir deryasına dalıp susuyorum geceyi dinledikçe... ay büyüyor gitgide... sustukça gece ağarıyor... gece süt beyaz deniz oluyor... sustukça dalıyorum denize... deniz beni alıyor içine... sustukça batıyorum derine, boğulmadan batıyorum... Sustukça inciler çıkarıyorum... Hakikat taneleri... gönül süsleri çıkarıyorum... sustukça aşık oluyorum... Aşık oldukça susuyorum... 2maşuk'a varıyorum... denizi yakıyorum... kendimi yakıyorum

Susarak beni yokluğuna,

Sustum artık.

Bir bavulda yaşayacak kadar isyanım var

aslında konuştum...

susmak istemiyorum bu gece... sabaha kadar konuşmalıyım, kendi sesimi duymalı duyurmalıyım..

ve bir kadın daha öpsen

Kapalı olan kapıların

Anladım ki: İnsanlar;

ve kimselerin anlamadığı bir kırılganlıktı.

Kimse bozmasın bu sükuneti...

Duygularıma tercüman olamıyorsa,

Bayram sabahlarında yas kadar suskun

anlatılacak çok şey olup da bir türlü doğru kelimelerin bulunamaması endişesinden

koymakta..

sayın uluda

gövdem sel sularına kapılır

Ertelenmiş nedametlerimin soyadı?

Susmak bazen çok konuşmak istiyor olmanın bir göstergesidir...

ihaneti

Yaradana etmişiz.

Hadi sen de sus yüreğim...

Güldük ve ağladık

Susanlarda konuşur dedim

hepinize susmak

sustukça gönlüm ferahlıyor...

kullanma tarihi geçti dediler

bitecek mi bu basamaklar

Küstüm kelimelere seni üzdüler diye sustum. Sensizliği dinlemek en büyük zevkimdi bunun için sustum. Sevdim seni ama adını haykıramadım ve sustum. Düştüm çaresizliğe sustum. Umudum ürkerde terk eder beni diye korkutmamak için sustum.

kargaların suarelerde uçuştuğu ülkemizde...

alıntı

bakıyorum ki ben başka kıyıda

Bütün bu yolları geçemeyen nasıl erer üçüncü kapıya;

susup yazmaya devam etmeli... zaman gelir yazdıklarım ben olur sıze seslenir.. huzur dolar içiniz belki sessizligimin sesiyle..

Sükut bilmeyen nasıl konuşur Seninle, aşka niyet etmemiş nasıl sükut bilsin...

Sustu semanın buruk hikayesi,

Tek konuşan mı konuşur dedim

Ben var olmadım ki hiç sende;

nasıl görecektin

Ömrümün aldığınca...

ne kadar doğru...

sesinde seni bulmak değildi bakışımdaki anlam, sesindeki ahenkle dünyayı kana bulamaktı. belki de hiç sevmemekti seni aslında. seviyor gibi davranmak vardı o mor akşamüstlerinde salındığımız sokaklarda. kıvrılan gençliğimiz değilmiş biz yeni anladık. kin nefret zemin katlarda yakalamış bizi... sönen mum ateşi kadar sıcak olamadık ve samimi değildik gözlerimize bakarken. en soğukkanlı tarafımızı gösterdik nemrut temmuz sıcağına inat. gölgelerde yıkandık, gökkuşağına renklerimizi katarak yağlı boyadan tenimizi çizdik. suret çizmedik ama. çünkü bizim nezdimizde asıldan daha önemli değildi suret. aynalara geçirgenliği değildi dudak şekillerimizin. ve biz şafak vakti elinde bavuluyla bu şehri ve bir şehri terk edebilecek kadar yürekliydik. işte biz böylesine aykırı vücutlarda bulmuştuk birbirimizi.

Boşa geçen yılların artçılarından mı bilmiyorum...

Susmalıyım kararlıyım

Susmak, anlayabilenle en içten muhabbbettir kimi zaman.

anlaşılmamak üzere kelimeler

susmak zenginlikti, dinginlikti, edeplilikti...

ne mutlu suskunluğun dilinden anlayabilene... susarak da çok şey anlatabilir insan... kelimelerin yersizliğine, güçsüzlüğüne, boşluğuna inanmışsa bir kere...

Susmak zorundasındır;çünkü suskunluğun en güzel dileklerini gizler içinde..

Of oluyorum

Osman?ın edebiyle melekleri bile hayran bıraktığı

gözlerim tutuştu

yetmedi kendimi de aldım

Göz yumduğumuz kadar dürüstler ve sustuğumuz kadar insanlar..!

Öğencilerin öğretmeleri eğitmeye kalktığı ülkemizde

Şiirlerde ihbar edilmişken serkeşliğim,

Suskun demlerin divanesi olmuş gözlerim...

Yürek boşluğunda bir of kadar suskun

Dürzi köylerinden birinden bir ses yankılanıyor..

İhlası derinliklerinde saklayan yüreğin konuştuğu bir vakitte

Sevgiliye meftun bulutun sevdası karşısında susmak?

ve işte avazım çıktıgı kadar susuyorum

Seni oldurmayan her sebebe rağmen,

susmak lazım söylenenleri anlamak için

susturmaya niyetlisin beni anladım

sus biraz, akşamı dinle... sulara dala dala kayboluyor ışıklar... yüzüme sıçrıyor bir kaç damla... gözümden yaş aktı sanıyorum... Akşam usulca konuşuyor, ezan sesiyle doluyor gökler, akşam ezana eğiliyor... sus biraz akşamı dinle... yıldızlar bir bir yanıyor... her gece kadirdir elbet akşam geceye yanıyor... sus biraz akşamı dinle... ney sesi geliyor yine sokaktan, bir kez olsun başında durup dinleyemedim Evren dede'yi... sus biraz akşamı dinle...

Kepazelik...

Böl beni mum ışığı şarkıların göz kırpışlarına

- konuşmuyorum ki

yapılabilecek en sessiz, en zarif, en asil protestodur...

Bozguncu bir rüzgarın külleri savurmasını bekledim sabırla...

derinden ama manasızca

susmak kendinle konuşmak mıdır,

sorgula ardını

Ömer?in sevdasına bürünüp, adaletiyle gönülleri fethettiği, bir vakitte

baktım etrafıma göz ucuyla

Sadece kendimi dinliyorum sonsuz bir sükunetle...

ve biz hasrete dair türküleri

Susacağım bu günde... Benim yerime yüreğim konuşacak anlatacak hislerimi iki satır yazıyla...

etmemeliyim deyip

anlatmalıydım kim bilir,

gönlümmü susturdum

Tüm manaların özetiydi; susmalarım...

hayattan beklentin azalmışsa, sabretmekten gönül yorulmuşsa susmak en güzeli..

konuş ister şirle

suküt en degerli hazinem...

ben se deli gibi fırtınalar yaratmakta

Göğsüne ben mi açtım o kapanmaz yaraları insafsızca,

çenemin bağı çözülmese...

Susmak bazen kırılmaktı.

ve bazen ağır bir tepkidir kabullenilemeyene...

Çok söyleyip,

susacak yerde duracak insanlar var mı bakınıyorum bulamıyorum

birde lafı söyliyene bakarım adammı diye

acı haykırışları

Bense zoru başarıyordum

Sayın e4_e5

elde değil

Tut ki vurulmuşum

sırtımda varmışş hükmeden bir eğerrr:((

En güzelin "Sen" olduğunu...

Şimdi,

Yağmura suskun yaşamaya suskun

konuşamadı,

Yıllar kaybolunca ağarmış saçlarımda.

sessizlikle kırdığım vakit ses duvarını, göreceğim hayatın gerçek kalanını...

Boğazıma ip geçirdin

"sagolasınız DR. Çağla"... güzel bakışınıza saglık..

akıllıya susmak

konuşmasam.

Gözümdeki yaşlar, akacak ırmak bulamaz oldu..

susmak insana ne kazandırır ki susacaksan neden doğduk biz?

ölümüne susmak

ve hatta,

ölürken susmak

Dil, yatağına dönüyor usulca...

Susmak;sözün tacı ise..

keşke bir bardak çay alıp götürseydi tüm dertlerimizi sayın emir...

Susmalıymışım susmak gerekmiş

parcalarım karısacaksa mavi sularına

arkandan ağlayacak kimse yok

beni hiç farketmedin

Siz sahte insanlar, sıra sizde.. Oynayın oyunlarınızı.. Hangi rolde olacağınızı belirleyin..

Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim

Gözler konuşur mu?

İstanbul kahroluyor...

susmak... içini vara eden sözcükleri var edenle konuşmaktır birazda ebuzer gibi...

Ne Kafdağının ardındaki Zümrü-ü Anka'ydın,

duraksa düşlerinde

Farkettim de, bir tek senin karşında sustum.. Sen konuştun, ben sustum.. Çünkü sen öyle istedin..

Sensiz Boğaz'ından geçmiyor gemiler...

seni sevdiğim,

Gülüşüne ben mi musallat ettim sanki puslu perdeleri de böylesi sustun...

Ali?nin bedeninin küçüklüğüne aldırmadığı, yüreğinin büyüklüğüyle ölüme meydan okuduğu bir vakitte susmak?

sen konuşunca sustu sözlerim

Susmayın siz..

ahhh be şipşak

susuyorum zaten konuşsamda demek istediklerimi yanlış anladıktan sonra

susuyorum gece konuşurken, yıldızlar dolaşırken...

sonra kimse görmesin die

sana susarken

birgün gidersin diye...

susuyorum,

Konusamıyorsamdan degıl suskunlugum. Susmak cok zor.

Susukunluğum sendeymiş asıl huzurum, serzenişlerim.. Gizli bir hazine bulmuş gibiyim aslında..

karşı kıyıya

baksam bir amacım olmadan

içim dökülüyor paramparça...

zeki kadınlar susarak konuşur

kalanı susmak...

emissario

O sarmışken her yanı ve her yerde fısıldarken aklına varlığını, susmak mümkün mü bu ıssız mekanda...

Deniz yorgun düşünce ayaklarımda.

belki de öyledir...

bu gece

ya da boğardım boğazımda düğümlü cümleleri...

Yusuf?un kanlı gömleğiyle paramparça olduğu zamanda susmak?

Evet sustum...

Yalnızlıgımdan arta kalan ürkek bakışlarım vardı. O bakışlardan sızan renkler ise en manidar.

zorunlu bir suskunluksa, zulümdür.

Çürütülmesi en güç savunmadır Susmak...

Susmalıyım ki ulvi seslere kulak verebileyim.

Sustuysam,

susmalıyım öyleyse...

Bütün susmalarımı bir bahara takas ettim. Belki açar gönül çiçekleri... Kimbilir?

Bana düşen sadece susmaktı.

Yakup?un gözler dağlayan hicranına teselli olacak kelimelerinde,

yazsam sayfalarca...

milli gelirden payıma düşen kıt kanaat yaşamak...

bitişlerimiz..

oysa su^ku^t, bilerek yapılmış bir tercihtir

Avazım çıktığı kadar susmak... bazen en iyisi bu..

zeki kadınların suskunlugu kulak patlatırmış. bir bilim adımı bunu demiş hakkatende iyi demiş...

susmak lazım söyleyeceklerini dinletmek için

susacağım

Bunu üzerine Hasan Basri hazretleri çıkardığı üç altını öğrencisine verir ve

Mısraların arasından kendini arayıp buldun...

Ne gece ne gündüz yokmuş söylenmemiş söz

yok eğer şimdi de konuşmayacaksan

hep susmayacağım artık

Sussam ve kalsa öylece gece.

Konuşma, insana tanışmak ve anlaşmak için verilmiş. Elbette insan meramını konuşarak anlatacak. Susulması gereken yerde susmasını bilmek kadar, konuşulması gereken yerde de konuşmamak bir o kadar tehlikeli olsa gerek...

aklını kullan

Susmak zorundasındır;çünkü suskunluğun gözyaşlarındıracıların..

Söyleme bizimkilere senin yüzünden kıydığım şiirleri,

hohladım camlarımı

sözünü, gülüşünü haketmeyenlere bir ceza,,,

<i>susmak belki de en iyisi..</i>

şarkımıza susmak

Susmak..

çok zor

sustum ve hala susuyorum...

İnsanları tanıdıkça, susmayı öğreniyor insan ve daha çok yalnızlığı seviyor.

uyus seni

Susuyorum, gereksiz eleştirilerin aslında gizli hayranlık olduğunu bildiğim için...

derim.

sen bana yarınları anlar...

susmak kabullenmektir bazen herşeyi

bugün susmayalım ne olur...

Galiba

Ben de susuyorum...

Gittin..

ama bunu sürekli yapmak kardan çok zarardır.

Susmalısın yüreğim

Sana susmalarımı biriktiriyorum şimdilerde... susuyorum, sustukça çoğalıyorsun kelimelerde..

susmak bazen gerekir anlayana

"Söz gümüş ise suküt altındır" der atalarımız. Sevgili peygamberimiz de "susan kurtulmuştur" buyurur...

Bense yeni yeni anladım

Ben sussam da kelimeler susmuyor...

Susmuyorsun yine bu gece

buruk kalbim...

Alegorik metinlere tıkılıp kalmayalım bu kez...

ve sana sunacağım

Sükut-i Lisan, selamet-i insan

aynı noktalardayız yalnız savaş susarak yapılmaz, belagat ve bükte bunun için yok mu zaten?

- susmak konuşmamaktır

Bil ki cevabımın olmadığında değil! Kendimi savunamadığımdan hiç değil! Susuyorsam, dilimden çıkan her sözün dinlenmemesinden, bir kelime eksikliğinin bile anlam bütünlüğünü bozmasından ve en önemlisi ifade ettiklerimden çıkan anlam benden çıkıp, sana gelene kadar farklı anlamlara bürünmesinden.

Sükut?ta boğularak... bütün çağrış ve bağrışlar mühür; şu satırlara düşen lütfa nokta...

ya da öldürüldü...

bağırmak geliyor içimden

Yeter olsun gözlerinde ışık fırtınası

dikene susmak

ve sonrasında herşey gürültü gelir

hadi dilimi susturdun diyelim

çoğaldıkca yok olacağım

Az duyduğun,

Susmak ve gitmek şart olduğunda üzerine düşeni yapacak kadar güçlü olmalı insan. Bu güç aynı zamanda sevdasının gücüne eşit olacaktır.

Hangi türküye uzansam suskunum sana

Susması gerektiğini unutur insan bazen, yarım kalanlara rağmen tamamlamak isterken...

kapı kapanıyor

Bavulunda boş bir köşe ayır bana

Sustum...

karanlığın sırrında

yazışına susmak

çok hoşuma giden bir cümle

Öyle sessiz ve kendi halinde

başlık ve konu çok güzel, epey olmuş açılalı ancak bu foruma pek girmediğim için yeni gördüm,

Susmak direnmektir...

İşte ey Habib!.. Her kapı sana açılır; açılmak da zorundadır. Bu satırlar arasında kaybolmak varken, ben hala?enaniyet? güden biçare...

Hep sustum

insanlığa susmak

sessiz sedasız uzaklaşırım gözünün değdiği mesafelerden

zan ile susmak

Söz bitmişse,

yine yüreğimden çocuksu heyecanı kovuyor var olan gücüyle

Keşke becerebilsem susmayı...

Çatlayan dudaklarım oluyor her gece

İçimden öfke dolu katarları

- tamam de diye demiyorum, sus diye diyorum

sevdiklerim başka

deli gibi konuşmak yada deli gibi susmak varken arada kalmanın sancısı düştü bize de işte...

Ensar ve Muhacirin gönüllerindeki muhabbetti simalarındaki akse yansıdığı bir anda susmak?

öylesine acımasız

içimde derin bir korku var...

beklesem öylece

Susman gereklidir, sessiz kalma zamanıdır..

sen sustukça ben umud edilecek birşeyler buldum yarın için...

susmak ne kelime..

Susma ki, bir parçada ben nasipleneyim yüreğinden,,,

-sanki ben konuşuyor muyum

Dilimde anılardan arta kalan birkaç hece,

kimi susmalar haksızsındır söyleyecek bişeyin yoktur. sussarsın. senin gibi

ömür devretmeden susmaya ne dersin?

şşşşt... susun...

çizdim senin adını

Sadece,

yeri geldiği zaman

ilster şarkı

Mor Mürekkep/Nazan Bekiroğlu

Susarak anlattığımı sandığım zamanlarda aldandığımı anladım.

Kelimeler susmasın, tükenmesin sözler. Dinlemeyi öğrendiğimizde, anlatılanı anlatılmak istenildiği gibi algıladığımızda, susmaya ne hacet!

Susmak benim hayatımda büyük roller oynuyormuşda.. Ben onu basit bir dublör gibi görüyor önemsemiyormuşum..

susmak çaresizlik getirmiş meğer

Sen de susuyordun sorduğumda, yalan söylememek için, gerçeklerin sonu getireceğini bildiğin için susuyordun..

aşka susmak

Ölüm hep sussun diler insan, gerçekliğini gözardı ederek.. Ve susmalı ölüm bazen bir gonca gülde..

Susmak... ah o vakit sukut etseydim bir daha asla konuşmazdım diyen tarafımı sırtından...

Suskun yüreğim benim... Kimse arkasına dönüp bakmazken, kimse senin neler yaşadığını anlayamazken... Ve tüm yaşananları senden başka kimsenin aynıyla yaşayacağından emin olamazken... Var mı içine kapanıp ağlamak?.. Susma yüreğim. Bak akıp gidiyor hayat. Yaşamak sevmekse sen yaşa yaşanabileceklerin en iyisini, özlemekse yaşamak sen en çok özleyen ol...

bizim efendiliğimiz

Bir sürü kelimeler gelir dilimin ucuna ama kırmamak için susarım, kendi içime atarım boğazımda düğümlenir kalır.

nabucco

Benliği bırakmasaydık?varlık iddiasından? kim caydırırdı bizi;

Ağır yenilgiler alarak

Susmak kelimelerin kalabalığından geçip sihirli bir ezginin sarhoşluğunda sevmenin başka bir yoludur.. İçindeki yangının boğan ağrılarında sevdayı küllemenin yoludur.. Bütün duygularının içinden geçip gittiğin bir yüreği en ölümcül zamanında yaşatabilecek sevginin ketumluğudur.. Gökyüzünü bütün aydınlığı barındırdığı saatlerde içine çekip zifiri karanlıkta yolunu bulabilmektir susmak..

Susarsın;çünkü konuşmaya gerek duymazsın.

şuna susmak

senin aklın, hayalin, düşlerin benim

Sustum ama yetmedi...

gönül erlerine

Susmak mümkün gözükmüyor bu güzelliği görünce.. Teşekkürler.. Kelimelerinizle döşediğiniz sofrada verdiğiniz lezzetin tadı nasıl anlatılır bilemem..

"Çok konuşanın gürültüsünü değil, çok susanın sessizliğini dinlemeli insan.

susmalıyım eskisi gibi.. belki ben hiç konuşmadım ki, gözlerim konuştu onlar ise anlaşılmadı, ben yine susayım eskisi gibi, eskisi gibi olabilmek kolay mı.. şimdi dilim suskun ama gönlümde feryat figan..

Derin bir sayha ile sana sükut ediyorum...

yaşamak boşş

Göz göze gelebilmek için kurduğum o çocuk planları farkettiğinden de bahsetme

ey deli suskunluğum neydi seni bunca fırtınalı havalarda bozguna uğratan?

Bazen de,

bu susmalar nedendir diye...

susuyorum, taki konuşacam ana kadar...

Konuşulanlar öyle abes ve mantık dışıdır ki sadece hayretle dinler ve sessiz bir tepkiyle belli ederiz duruşumuzu?

Susmayı eziklik ve yenilgi sayanlarla dolu ülkemizde

arta kalan kırıntılarını

Uzanırken umutların umutsuzluğa

sözler bazan kifayetsiz kalır

susmak o zaman çok şey anlatır

gönlüm susmuyor

Beni anlamayan gözlere diyecek sözlerim kalmadığında sustum..

susmak işte tam da bu noktada kıvrılıp giden yılanlara benzer... susmak yılanın deliğine saklanması kadar olağandır.

şimdi adı yok, hiç bir sevginin

Ve her ağlayışında kayıp kentlere yağmur yağıyor

içimden fışkıran cümlelere inat bu susuşum. büyüyor içimde benimle birlikte. ben büyüyorum.. sözlerim büyüyor...

Yada hep konuştuk.

isyana susmak

ki kırılmasın yolların kararlılığı aşkın kal giryesinde...

en dürüst en havai

sözler vardır dostlara uzanırsın

sustum, susuyorum..

Düğüm düğüm sözler... Lal olmak, kelimeleri silmek, ama olmak. Susmak, ağırlığınca...

Yazık diyorum.

Vuslata erene kadar

tıp :)

yine duramadım. aslında tamamen susma vaktiydi.

Gözyaşlarının kelimelerin manalarını yıkadığı bir saatte susmak

<i>susmak herşeyi anlatır ama karşının anlaması önemli.</i>

Yokum sanki...

Ve bunlardan bıkan bir umutsuzluğum var...

duyguları yoğundur bir bakışta farketmeye

Yapsak şiiri...

düşlerinin tek perisi

Kahve telvesine kısa kısa vaatler çizen kadınlar bilir çaresizliğimi...

Ne çok yalan söyleniyordu yeryüzünde; sözle, yazıyla, resimle ya da susarak."

susmayı öğretir

ben de durmam gereken yeri bileyim...

Anla ki susuşlarım değil boşa

birde karanlık

susamak gibi bişey

Siz susmayın ki bizde duygularınızın kelimelerdeki tadını bulalım sözlerinizde...

Hangi kavgayı özlesem suskunum sana

ağır yenilgiler alarak

SeNdEn SoNrA BEn heP SuStUm... "leylilalım" ;)

yanyana uzanan endişelerin

çünkü hayatta öyle zamanlar var ki, her şeyi birden söyleyebilmek mümkün olmuyor susmadan...

hayranlıktan

düşüncelere muhalefet olunurken

benden izler arama yollarda

Konuşmak Bir Mana İse Susmak Binbir Mana. Herkes Konusmasına Konuşur Lakin Sükut Yürekli olana.

kendim söyler kendim dinlerim..

sana öylece baka kalsam

Ebu Bekir?in babasını can dostta feda ettiği yarenliğin en yüce mertebesinde,

bazen susmak çok şeyi anlatır eğer sizi anlamak isteyen varsa gözlerinize baksın onlarda düşüncelerinizi anlatır

Susmak en hararetli kavgalarda yaptığım şeylerden biri.. karşımdaki benden cevap alamayınca deli oluyor ama..

haklılıkda susmak

ya da oldurmamışlar...

Bilmiyorsun...

Bilemedim şimdi sevinsem mi, üzülsem mi?

Anlaşılıyordu evet netti ama sustuklarım değil, bu susuşun sadece ayrılığın zamanını ertelediği..

sevinçlerinin tek sebebi

al beni

Sesler biter, soluklar kesilir.. Söylesem belki kıyametler kopacak, bir avuç suda kimler boğulacak.

her gece sana ait şeyler söylemek

Sana gözlerimle anlatacağım,

deliye susmak

Evet... Susmak Hz. Eyub'un sabrıyla, Susmak Hz. Yusuf'un bekleyişiyle ve susmak Hz. Yakub'un karanlığıyla dem oldukça daha bir kıymettardır...

onların kelama ihtiyacı yok

sustum büyük bir cesaretle...

Ve Sevgilinin ikliminde dolaşan tüm varlıkların dili kelamından dökülenleri duyduğun anda susmak?

Varım derim.

Affet beni demiyeceğim

HZ. Ali

bazen istemeden öyle gerektiği için susmak

Yazamadığım adını çağırıyorum adımın ağırlığınca...

Sür kanlı gömleğini gözlerime,

sustuğumda içimdekiler haykırmaya başlıyor. ve ben onları dinlemekten yorgun düşüyorum. o yüzdendir böyle çenesi düşüklüğüm.

gidişine iki damla ile haykırdınızmı hiç

Bir türlü anlamadın beni. Oysa ne kadar çok susmuştum.

ama susma

ekmekle suyla değil, bende susarak büyüyorum.

suskunluğum yığınla

ah herşeyi bozan kelimeler.

yüreğimden damlayan kızıllıklar

ama en güzeli sormamak sölememek susmak belli etmemek

içimi yakan o kelimeleri

Hicretle ayrılığa mahkum edilen Mekke?nin hicranına bürünerek susmak?

Yüzük parmağımın halkasız boşluğunda mı beklediğimi sandın seni de tutmadın

sana dair içime attıklarımla yürüyorum

neşeli sözleri

tam da

sevgisizlik getirmiş..

Bazen, sessiz ifade,

sonsuza dek susmak

ama yazanın da dediği gibi öyle ben bilirim gibi değil,

hadi çığlıklarımı bastırdın diyelim

Susmak huzur bulmaktır..

galiba

hayallerimi susturdum...

sildim kazağıın koluyla

peki ya kalbimi

susmanın daimliği için

önüme serilmişler

biri farkeder mi diye?

İnsanın en iyi arkadaşı yine kendisidir. Bunu da susup, iç sesini dinleyerek öğrenir..

her akşam bu korku beni sarar...

sonsuzluk karşımda

delinemez bir suskunluk bulutu çöreklenmiş üstüme sanki.. yine..

Hangi dalga silebilir beni senden

boynu bükük

sen nasılsan ben de öleyim

sessiz cümlelerin içinde,

suskunluklarımla bir vakit daha geçirdim. şimdi bir ömür peşindeyim.

Susmakla söyleniyorsa en güzel sözler,

ruhumnu vergi olarak kesiyorlar her yıl bir parçasını

Hayır o değil de "susma"yı saflık olarak algılayanlar var... Yazık!

dudak rengi güller

canım susmak istiyor..

öfkemi susturdum

düşlerim ölür..

haksızlık karşısında susmak kadar çirkin bişey yoktur melekolmak:)

susmak yaraşır bu sevgiye...

hanımefendiliğimiz.

Elbet elbet de diyor...

derin insan değilim ki susarak anlatayım

sussan da bir

Susmak, susmayı bilenlere en anlamlı mesajdır.

susmak..

ant ile susmak

öksüz duruşunla

dil dursa hakim bey tende can durmaz...

Ah şu dilimizi tutabilsek ne güzel olurdu ya:((

Susmalıyım ta ki canım

yüreğimdeki engin denizlere akıttım

hepimize susmak

bize susmak

bahtıma susmak düştü

durma

söylemek istediğim sözler

susmaktan daha koyu bir suskunluk lazım bana.

Nasıl yani ben sustum dedi.

Ayağımız yerden kesilmiş, bulutların üstündeyizdir ve çiçek çiçek bahardır yüreğimiz? Sevdiğimizle yan yana ve can cana yızdır?Öyle bir ruhsal bütünleşmedir ki hiçbir söz tanımlamaya yeterli gelmez hissedilenleri ve susarız?Sadece yüreklerin ve gözlerin konuştuğu yerdir suskunluğumuz?

Sustum... Ve huzuru susmakta buldum.. O kadar da çok aramama gelene gidene sormama hiç mi hiç gerek yokmuş aslında.. İşin sırrı dudaklarda gizliymiş.. Biraz da kapalı dursunlar ve sussunlar bir süre..

sussam yüreğimi dağlayacak

Canım benim geldin ve daha gitme olurmu susma hiç hep konuş senin sevgi dolu sözlerine hasretim.

Gün geldi herkes söyledi seni,

uğur senin bahsettiğin insanların susması mümkün değildir asla. susmak nezaketen değil.. susmak çünkü yapacak daha iyi bir şey olmadığı için...

Dilinin ucundaki zehri,

susmayı

Ne kadar güçlüyüm desem de sana,

gerekiyordu

kalleşce susmak

sense uzak, çok uzakta

Otobüslerde kahkahaları basıp kelimeleri sarhoş edenlerle dolu ülkemizde

ıslansam yüreğinin yağmurlarında

sana susmak

susuyorum şimdilik, ama susmak en büyük haykırış olduğu için, geveze dilimi tutarak susuyorum.

İçimde kaldı hep adı konulmamıs duygular. Susmaktan türemiş hepsi. Cogunun öznesi o, cogu da belırtsız nesne. Zaten dolaylı tümleclerden bahsetmeyeyim hiç. Onlardı mahveden gecelerimi.

hicran yarasıyla

susma zamanımız gelmeden niçin susturuz dillerimizi zorla

Vakit geç olmadan,

gitmeler

Sustu yüzgüldüren konuşmuyor!..

seni sustuğum anlarda...

Bir ağıt tutuyor gözlerimi,

Konuştuğumuz günlere susarken ben, susuşumu huzur sessizliği sanıp yine susuyordun..

"Gözler kalbin aynasıdır, yalan nedir bilmez onlar..."

hayır çıldırmış olmalıyım

Sevgi?den sıyrılamamış, her noktada sevgi gören aşkı nasıl bilsin;

Yine de kendime en iyi "dostum"

hanımefendilğimiz...

Sen karar aldın, ben kabul ettim.. Çünkü sen öyle uygun gördün..

Sesler bir özne, yüklem olamıyorsa

yüreğini eze eze nereye kadar

ve yalnızlık!!!

Şimdilerde biteviye çığlıklarım var sessizliğimde bana dalga dalga vuran

Susmak içinde kopan fırtınalara rağmen sessiz ve sakin bir liman gibi görünmektir.

Ne kadar susulacaksa o kadar sustum!

o kadar uzaktan o damlaları göremeyeceğini bile bile

Anladım ki; susmak bazen karşındakini incitir! Belki bir kaçıştır bir değine göre! Her zaman "suskun" kalmak, belki kişiye göre kazançken, diğerine göre de kaybediştir.

abimle konuştuk az evevl yine msnde yeğenimi getirdi Elifimiz sadece sustum, baktım uzun uzun, o tatlı o melek yüze..

sustum, hep sustum.

Konuşma.

en vazgeçilmez dünyaları...

dilimden düştü

sus ve izlemeye devam et

kayıp köşe başı kahvelerinde aradım yıllarca.. boş bir masada boş ince belli bardakta sıcak nefesim gibi bırakmıştım belki de.. pencerelerden yansıyan aksim korkutmuştu beni öylesine.. sondu konuştum. ve ben susmayı da böyle virane bir yerde öğrenmiştim.

sustum... şimdi dünya konuşsun...

boğazıma düğümleniyor

Duymasın ölürsün ha...

yeminle susmak

Söylenmek için çırpınan harfler,

önemli değil gerisi

yaşadıklarını konuşur

anlamıyor beni, dostlarım bile bugün..

Bazıları herkese gözyaşlarını gösterip, tiyatrodaymışçasına rolünü oynar.

belki hayra vesile olur belkide pişmanlık eseri

Susmalıyım ki vesveseler de terketsin beni...

Kelimeler anlamını bulana kadar, susarım derin sessizliklerde...

denize çevirmiş yüzümü,

bazen

babama susmak

-sus diyorum sana

Duyuyormusun?

yomyok hemide

söz bilirsen sözün söyle ilham alsınlar!

susmak düştü

Bazen susmalıyım diyorum kendime, susmalıyım ki; yüreğimin sesi yüreğine ulaşsın. Beni duymamak için direnen kulakların, bari yüreğimi anlasın. Ben susmalıyım ki; tüm zor cümleler sana kalsın...

Hayatın anlamını yalnızlığa vurulan darbede bir dost arayarak bulmaya çalışmaksa kader... Kader bizim yapabildiklerimizse...

Bir belkinin buz gibi kestigi hayeller... Üstelik bir susuşun bin nahvetli kurşun...

Sayın geçerakça

kan ile susmak

sus ey kalbim!

bir deniz gibisin resimlerde

Hangi kasırga koparabilir

şehvetin sönecek mi

Gölgene tutunabilmek gibi...

Demek ki gelmiş susma zamanı, her kelimem kendini bulana kadar susmak lazım.

Susuyorum

hüzünlüyüm bugun...

susmak.. bazen dile getirmediğimiz tepkimiz, öfkemiz olur..

Tamam dedik...

Susmak, sözün tacı ise..

ve doyasıya yaşa.

susmak,

Al bu suskunluğumu al artık

her lafa verecek cevabım var

ben konuşmayı seçtim,

Susmak, bazen en etkili konuşma şeklidir. Konuşurken anlatamadıklarını susarak anlatabilirsin insanlara. O kişiye düşünme hakkı tanımış olursun bir nevi.

Küçülecek kadar büyük sevdam

ne diyebilirim.

kendini ise bin defa asmaların

Biz çoğunlukla iyi olduğumuz zaman susarız.

Bir melodiDamlalar ve sen

sözcükler dilimin ucundan geri geri kaçışıyorlar sanki.. yine,

kardeşce susmak

yok olan yerde yokluk yok

Gidişlerin hicranına bürünmüş bir sabahın ufkunda

Sessiz bir bekleyiş olur susmak? Ya kendimizin ya da karşımızdakinin ortak değerleri yeniden gözden geçirmesine tanınmış bir fırsattır sessizliğimiz? Ya da birinin bizi fark etmesi, doğru algılayabilmesi için tanınmış bir süre? Susan için endişe ve olasılık hesapları arasındaki gel git lerle biraz da huzursuz bir bekleyiştir susmak?

niçin küçük bir gölde

Sustum.

Susma vakti başlasın

yoksa

Ölüm gibi...

Bak gözlerime...

- ya tamam

üzüntüden kendi kendimi yedim

susmanın tek tarifi vardır, oda

Zamanı susturuyorum suskunluğumla...

İdamlık mahkumlar gibi,

Çocukları severken bile susmak gerek belkide, ünlemlerle, nidalarla yormamak gerek... konuşmayı yeni öğrenip gevezeleştiklerinde ne nazlatma nidalarıyla, ne bıkkınlık oflarıyla, sözlerini ağızlarına tıkmamak gerek.

bir bir yüregimden kusmak düştü

... ve işte çözümlenmesi gerekir ilaçlar: hiçlik ve varoluş... ama nasıl bir var..?

şehirler ne zaman susacak

neden sukut ettiğinizi, nereye kadar sukut edeceğinizi, ne zaman o suskunluğu bozacağınızı bilirsiniz...

"sus"dur

Susmak kabullenmek midir? Yoksa sözün bittiği, kelimelerin anlamlarını yitirdiği an mıdır? Susmak nerede başlar nerede biter?

"sen sustun ya, yalnızlık çöktü üstüme."

yine!!

dokunsan dersim olur, göçerim mecburen

dediğimde...

Haykırabilsem

Susmayı konuşmaya tercih ediyorum şu sıralar. Babamla bile zorunlu haller dışında konuşmuyorum.

Çok doğru bir söz hocam..

Anız altında kalmış bir dünya olduğunu unutuverdim...

Ama bir gün bende tufan olabilirim.

yine kelepçe gibi bileklerimden bağlamış

Upuzun çöller vadileşebilir içimde

sukut denizinde kaybolurum

Sabrım sus ve sadece bekle diyor...

sözün para etmediği zamanlarda elbet susmak gerekir. ancak sukut da bazen para etmez. ve doludizgin konuşmak gerekir. ama nerede ne zaman ve nasıl konuşacağını durmadan tartmak gerekir.

Tüm kainat ağız birliği edip susuyor...

o gönül hala bende...

Tamam dedim.

<i> sevmedim ben bu suskunluğu... </i>

bazende cevap verememedir sebebi..

Şimdi maziyle aynı koşullarda yarışıyor ati... Ne yana isterse o yana gider düşler...

susamam sana...

-gidip bu altınları o eve götür ve teşekkür ettiğimi söyle der.

Sustum... Dertli kalem... Artık sen söyle!

kış gelir geçer

yorgundum,

susuyorsam kork benden

Düşlerimi naftalin kokulu bir sandığa hapsettim

susus ülkelerden geçiyorum ne bağıran ne ağlayan var

U mutlarımın hepsını ben bu aska yukledım

Gücüm, direncim, inancım vardı

susmak bile!

ne yapsam nafile

Görmezden geleni aptal.

D enizlerden geçsin gece vakti

benim söylemek istediklerim

bir adım daha atsan

nerden bilirdim susmanın bu denli zor olduğunu

adresinde yoklugunu kıyamet bilerek

idal, yine çok hoş yazmışsınız...

Sus, kimseler duymasın. Duymasın ölürüm ha.

canım sıkılıyor Allah canımı alsın..

herkes konuşunca ben susacağım

Hiç konuşmadım

alacaklıyım kelimelerden...

Galiba,

Acısı, susmalarınınki kadar olan bir acıyı kovalıyorum soluk soluğa.

Susmak üzerine konuşmak susuşuma ihanettir.

bir terör kılığında

hem dinleyen yoksa

Yetmiyorsa, yarım kalıyorsa

bazende kırılganlıktan susmak...

O iki kelimenin ıssızlığında beklemektir hayatı...

tabi bir yanın yeter desede biliyorsun ki yetmedi ki bu böyle

büsbütün yok olduğuna ikna etmek için sustun, her "özledim"

09-01-2008

Ne büyük savaşlar veriyorum anla

Susuyorsam, anlam kaymasından!

haykırışlarımızda

"birşey demekle olmadı

orucumdur susmak

Sana derdinin etime bıraktığı sızıya benzer sözler söyleyeceğim içinde sesler olmayan.. Serçe kanadı vuracak cama, hasret segah perdesinde bir hüzzam besteye dönecek, ağaçlar meyveye duracak belki öyle bileceksin.. Çocukluğumdan kalma bir ıslıkla gezineceğim bulanık su birikintilerinde, yokluğunda gece bütün karanlığını kulaklarıma akıtacak, güneş sağır bir sabahta doğacak gözlerinin çığlıklarına..

Sadece

Konuşursamİnanki Gidemezsin

Ne güzel yazmış Aziz Nesin:

Konuşmak küçülür, küçülürse

ellerin yanıbaşımdayken söyleyemediğim sözlerin diyetidir suskunluğum.

Sözler biter, özneler kaybolur. Geriye sadece susmak kalır.

... alntı

Bakışların manidarlığından sıyrıldığı bir vakitte susmak?

''Arza hacet yok, halim sana aynadır. Dile gerek yok sessizliğim sana beyandır. Söze lüzum yok susuşum sana kelamdır!''

isterdim ki,,

Enkaz oluyor

konuşurken bile kelimeler kısıldı

Ağlamak büyür, büyürse

Vakit sazının nağmesi, sükuttur. Vaktin sırrına varmak için gönüle dalmak lazımdır."

susmaya varım! derim... sustum artık..

insanın beynini yoruyorlar...

doğdum doğalı susmuşum meğerr

sussam..

Kulaklarını tırmalar derin sessizlik. İçinde patlatırsın çığlıklarını; duyan olmaz

Onların zoraki yakarışlarının sesinden, oralarda bir yerde gerçekten ağlayanların, hasret ve özlem dolu hıçkırıkları duyulmaz.

Konuşup yeniden susmamak için

tüm susuşlarım

bugün

" SöYlEnEceK çOk SöZüM vArdI hEpSi yaRıM kaLdI"

Söyleyecek ne kaldı ki hayatta...

küçük umutların peşinde yorgunluktan kan çiçekleri açtı yürekler. dikene rağmen gülü seven o buğulu bakışların hatırası sardı dört bir yanı. sevmemek, sevememek, ölmemek, ölememek üzerine kurulu bir oyunun son perdesinde saygı duruşunda bekler. dimdik ayakta, asi ve marur bakar etrafa. kan çanağına dönmüş dünyaya açılan pencereler acizane bakmakta şurda duran tabuta. kaç yıl geçmişti oysa çığlık çığlığa. kraterlerinde lavlar taşıyan nemrut kadar vicdansız şimdi musalla taşım. biliyordum bu haykırışların ardında böylesine kocaman bir suskunluk vardı...

yalınayak çıkageliyorsun ya

Bir de ağzının kıyılarına konmuşum

Anlatmak istersin, hangi lisan anlatabilir ki halini...

Demek ki, susmak gereksiz, boş konuşmaktan daha hayırlı. Bazen duygularımızı susarak daha iyi anlatabiliyoruz. Bazen de gereksiz konuşarak farkında olmadan çok kalp kırıyoruz...

"Başka gecenin hayalini kurmak için çok erken" diyor toprağın altında yatanlar... Kulak asmasam da sınır bekçilerine doğru ilerliyorum...

KonuşursamSevdiğimi söylerim

Sözün özü; susmak sözün tacı ise; şu dakikadan sonra ben de susuyorum. İçimdekiler de bende kalsın.

Koy sönmemiş bir volkanın ağzına,

konuş

evet derim...

Susmak zorundasındır;çünkü en güzel cevabın budur..

bildiğimden öte bilmediklerim daha çok der gibi susmak..

Kızıyordum susuyordum, küsüyordum susuyordum, merak ediyordum susuyordum ve böylelikle yalnızca suskunluğumu koruyordum.

susarak, konuşmaya dair ne varsa anlatırsınız bir başka biçimde.

dilimi kana bulamıyorum...

en delifişek gençliğimiz

taki ruhumuz ererse ebediyete

konuşsan da

bu geç kalışların

susmak...

anlar mı bilmiyorum

U fuklara açılsın martının kanadında

gandhi susarak koca bir ülkeyi kurtarmış

sevene susmak

yarın birilerine karşı bolca susucam bugün aldığım cevaptan sonra...

sustum ve gittim

yook gerçekten sıkılmıyorum. sadece biraz kendimde değilim.

bir yalan daha söylesen

Çürümüş, yıpranmış kelimelerim var. Hangisinin hangi yola çıkacağını bilemediğim. Düşünüpte bulamadığım, çaresizliğin içinde çare aradığım. Kelimelerdi oysa bizi konuşturan, cesaretlendiren, binbir renge boyayan.

Susmak; konuşmaktan yana daha çok can yakar.

hareketine susmak

ufuk çizgisinde silik bir noktaya dönüşüveririm

en onurlusu

yüreğim susmuyor şimdide

konuşmaya ne dersin desem bir de denesem

Ey hayat bize susmayı değil de bülbül gibi şakımayı da öğretseydin keşke. Biz saygıdan, edepten sindikçe nedir bu olanlar?

olur mu...?

Dayannmakta zordu

Ah oluyorum

BAZEN SUSARDA AĞZIMIZ İÇİMİZ KONUŞUR YA İŞTE O GÜNLERDEN Bİ GÜN DAHA

haksıslığa susmak

ve her zerren

susuşlardır bizim alametimiz..

Artık dilim sustuğu gibi, yüreğim de sustu sana, her şeye. İç sesimi bastırıp, bu kez "susmak üzerine" susmak gerek. Dil söze geldiğinde, anlatamıyorsa, susmayı denemeli. Ya anlaşılamadığından, ya da anlatamadığından olsa gerek.

Sükutta saklıdır, en derin kırgınlıklar!..

soracak çok sorum var aslında

Susarız, belki de anlaşılamayacağını düşündüğümüz için belki de konuşmaya değmez anlar olduğunu bildiğimiz için..

Sana susmak, kelimeleri ateşe verip tek kişilik yangında kül olmak bazen..

Ben saç tellerinde bir ezgi olmuşum

Lanet olsun sana kalemim

Bu kararsızlıklar içinde en iyisi, en acımasızı..

bilmediğin bir yoll

Şems-i Tebrizi

gözlerinde

Kısa cümleler kuruyorsam, bil ki uzun yorgunluklarım vardır. Cümlelere sığmayacak kadar uzun yorgunluk. Susmak, kabullenmek olmadı hiçbir zaman benim için.. çoğu kez cevap olmuştur anlayabilene.

Ömür boyu sürsün sana esaretliğim...

Şarkısı bile var:

Susuyorsam, söyleyecek sözüm olmadığından değil, o sözü doğru yerde ve zamanda kullanmayı beklediğimdendir.

zordur susmak

uzaklaştın kanımca

ah kalbim, susmalara sıgmayan

Susmak.. anlam.

sözüne susmak

unutmaki sevgili

size susmak

o an isyanlar geçiyordur beynimden

tüm çığlıklarımı içime gömerek...:(((((((

sevince konuşmadı dilim,

Susmak.. cevap.

sözler...

susuşa susmak

ve unutmuşken

Susmak en büyük çığlıktır? derler?

HERKES SUSMAYA BAŞALDI FORUMDA:(((

susmak

ben yinede sustum

acın aynı tadı veriyor zaten

"Susmak" üzerine ancak susulur. Tırnak içine alınıyorsa hele...!

sus ki kulaklarımdan uğultu

Etmesem artık bir laf daha,

gülmek eğlenmek

platonik aşkımdın

Ve bir çöl gibi!

Değil mi ki O her şeyin asıl sahibi... Ve tüm sevgilerin... Dayan yüreğim, bu da geçecek...

dinecek mi susuzluğun

neden susalım arkadaslar yaa:(((

Franz Kafka

zaman zaman değil şimdi

Susmuş evrende kaygılar özgürlük boyu.

Sen benim için sadece sustun.

Dünyalık kelamların varlığının hiçliğe sürüklediği bir gecede susmak?

Sustum mu tam susuyorum. Konuştum mu susmak gelmiyor içimden. Sürekli konuşmak yada susmak. Susmaya mı yoksa konuşmaya mı açım bilemiyorum?

bileydim bi şeyleri degiştirecegini

Hep kadınlar gıybet eder, onlar çok konuşur deriz ama erkeklerde şimdi kadınlardan geri kalmıyor. Herkes için geçerli yani. Bırakalım başkası için yorum yapmayı önce kendimize bakalım. Başkaları hakkımızda ne derse desin eğer biri sizin hakkınızda konuşuyolarsa bırakın günahlarınızı alsınlar, yaptıkları iyi amelleri bize versinler. Biz susalım sukut en büyük hazinedir. Tabi başkaları sizin yanınızda başkasının hakkında konuşuyosa gıybet ediyorsa onu uyarın sizi dinlemezse ordan uzaklaşın. O nun günahına ortak olmayın. Binbir güçlükle yaptığınız iyi amelleri, kıldığınız namazları, ibadetleri başkasına vermeyin dilinizi tutun.

Suya kanandadır suskunluk..

Susmak;içinde fırtınalar koparken, konuşmak, anlatmak isterken yüreğini acıtan şeyleri, konuşamamaktır ve sözcüklerini yüreğinde yaşlarını gözlerinde biriktirmektir...

biriktirdiğim tüm sözleri

Susmak.. bilmekti. Susmak.. ağlamaktı. Susmak.. acıydı. Sözle ifade edilemezdi. Susmak.. bazen haksızlıktı. Susmak.. en çok da anlamdı. Sorgulamaktı, zamana bırakmaktı. Susmak.. cevaptı, soruydu.

ama bir lafa bakarim lafmı diye

Bazen susmak en büyük huzurdur susabilmek, sessiz kalmak, düşünmemek ve hiçbir tepki vermemek çok güzel bir durum. Ama bu suskunluk sadece dışa dönük olmamalı insan kendinede susmalı...

" BaZeN sUsMaK kOnUŞmAkTaN dAHa coK şEy AnLaTıR " ;)

Artık korkarım,

Aldırma sözlerimin içine işlemiş o yağmurlu imgelere,

Senden soruluncaya kadar susmak, susturuluncaya kadar söylemekten hayırlıdır...

yaşarken susmak

Kişiden kişiye değişir..

Ya hiçlikte bir var oluş bulamazsak, ?ene?ye koşan yolları kim kapardı bize...

sözcüklerim varmiyor uzaklarına

Susmak çaresiliktir. Bazen de çaredir.

birleştirmeye korkuyorum kırıklarımı...

Siz ki;bugün değil se, er geç kaybedenlerden olacaksınız.

Menzile varamayan yolcusu sonsuzluğun

Susmak bazen çok güzel bir cevaptır ama o esnada dilin görevini gözlerin en etkili biçimde devralması gerekir..

susmuşken sana

Sustum. Kendi çirkinliklerini görebilmeleri için..

Bilal-i Habeşi?nin ALLAH BİRDİR sözüne mazhar olduğun saniyede susmak?

sustum ama

İşte susuyorum.

Sustum.. Sadece seyrediyorum.. Ama bilmiyorum ki susmak mı canımı acıtıyor yoksa seyirci kalmak mı..

Susmak;bazen hassas ve kırılgan tepkidir.. Küçücük bir hatırlatmadır belki.. Fark edilmesi ve onarılması incelik ister...

Öğrencisi şaşkınlık içinde ama efendi onlar senin için kötü şeyler söylediler ama sen onları mükafatlandırıyosun deyince Hasan Basri hazreleri şunları söyler;

sustuğum kadar konuşsaydım

söz bilmezsen sükut eyle adam sansınlar!!!

karanlık,

Söz gümüşse, sukut altındır.:)

susmaya ne dersin?

belki

Oysa haykırabilsem

En şerefli ağaç olarak bilinen hutbelerin yoldaşının ardın sıra özlemden kuruduğu anda susmak

işin aslı...

bana düşen

konuşmasam

bu ahir zamanda

seviyorum demek bu kadar zorken

Esma-ül Hüsna susmamalıydı..:(

dilimi susturdum

feryat içinde

duydum çok sonradan, adın önemli değil

Gözlerine bakarken

bir de kıskanıyorum demek mi?

II- ... varlığından sıyrılış; hiçlik... ama kuru bir hiçlik değil. ... ince bir çizgidir denge; onu kayıp ediş, hiçlikte çırpınıştır. Ötelerin kapısıdır hiçlik, doğru; fakat gelişi güzel hiçlik değil.

sonsusluğa susmak

Bilirim susmanın ne aptallık olduğunu;

sözler vardır maziye dalarsın

yaralıyım

hep ölesiye

" Ben de sustum laylilalıma "

Sabır ve susmak kardeşse eğer sabır bitti..

sen anla beni tek, ben de seni

Sustum, yeminim var, kelamın seslisi yok artık dudağımda.

Saçlarımdaki aklar sana anlatamadı derdimi, dermanını,

Bütün duyularımızı en etkili biçimde kullanıyor muyuz, tartışılır..

bu son sözüm, yeminim olsun...

sabretmeyi öğretiyor susmak.

hüzün taşır yüreğime

"Susalım"

haykırmasın

Suskunlukta çağlardı tüm kelimeler.

sonra ne olur

bazen en güzeli susmak.

ve susmak lazım sözler tükendiği için...

Artık dizginli cümleler kurar,

ama şimdi değil...

anla ya işte susmak

yaşamak

Gözün gözüme değse

dahaları var benim susmalarımın...

sukut ikrardan dır derler sukut imadan bence..

sen gittiginde

Mehmet Akif

sonsuzluk benim için

peki sustum o halde

Bir gidişi kabullenmektir susmak, yerinde ve zamanında olduğunun ayırdımında olduğumuz bir gidişin?

Demek ki artık susma vakti.. Belki de değil..

Aslında hiç var olmamışsın

Artık tek seçenek kaldı ölünce konuşacağım...

Dalıp dalıp gitsek diyorum Kasım sabahlarının puslu heyecanına...

Bir "sen"de susar bu dil. Bir sana suskun.

çünkü sen var ken

Ve? Susmak zorundasındır;çünkü hala sevmektesindir.

suskunluğun caizini bilmeyen

devrik cümlelerim

bu gürültüye bir de ben eşlik etmeyeyim

Yeter ki istemeli insan. İstediğinde öğrenemeyeceği, yapamayacağı hiçbişey yokmuş.

Bazen de hiç yapamadığım bir şey.. Haksızlıklara, çirkinliklere katlanmak istemediğim zaman söylerim söyleceklerimi.. Bu seferde benden kötüsü yoktur yine..

o yarınlar suskun demlerin elinde tükendi belki de...

Susmak en büyük haykırıştır bazen. Susmak bazen de boyun eğiş, öyle ki zincire vurulmuşçasına. Susmak bazen konuşmaktan bin kat daha fazla anlam ifade eder.

bırak kendini

zaten çöpçüler

bu karanlık ki suskunlukta vücut bulur allanıp pullanıp yalnızlığın koynunda. sersefil olan kalp kırıklıklarına dem vurur süpürgemin ucundaki mecnun.

Bütün mumları yakAğacın altı aydınlık olsun

evet susmak güzel bir ifade biçimi haklısın zavallı_biz

nasıl teşekkür edilir ki bu sözlere...

ve bir kız çocuğu öldü şehrin göbeğinde

ve hep sustuk

ve sen suskunluğumu mağlubiyet sandığın an kaybedişin olur

ya da sus şimdi

hüzünden sıyrılmanın konuşmaksa çaresi, susarak söyle bana. suskunluktur beni adam eden. sesler çoğaldıkça şımarır ruhum. sus ve öyle söyle nasıl katlanılır hayata. sus ve öyle dinle susuşlarım çok şey anlatır sana!

ve en susarım

Ağlamak yok

-Efendim dün akşam şu karşıkı evde misafirdim fakat senin hakkında ileri geri konuşuyolardı. Siz böyle kötü biri değilsiniz. Bu duruma çok üzüldüm der.

İletişimin tıkandığı yerdeyizdir, hiçbir iletinin bize yeterli gelmediği ve hiçbir iletimizin doğru algılanmadığı? Yanlışlıklar, yanılgılar ve kim bilir belki de gerçeklerdir bir fırtınaya tutulmuşçasına savrulup duran? Sözler yerini sessizliğe bırakmaya başlar ve siyah, tek nokta konur cümlelerin sonuna? Zamanla cümlelerimizin sonuna konan o tek ve siyah nokta büyüyerek bir kara deliğe dönüşmeye başlar? Güven ve sevginin içten içe çürümeye başladığı yerdir ve gitmek zamanının ertelenmiş halidir susmak?

var olmak ne güzel iyi için doğru için.. bazen yapılacak tek şey olduğu için.. var olmak.. yokluğun tam tersine var olmak kadar gerçek..

İçine akıtmaktır susmak...

zaman zaman susmayı tercih ederiz...

susmaksa

susuyorum...

bu sefer susucam... gidene gitme demeyecem...

kalbimi kaçırıp rehin ettin

susmak işte ya

ister sadece bir gülüşle

barışa susmak

Ben sen de yoktum

Artık susarım,

Affetmeyi bileni çantada keklik sanıyorlar.

Dünya rıhtımından, ukba okyanusuna...

güzel düşlerin son bulduğu yerde

dünyaya susmak

madem bebek örneğinden gidiyorsun: ihtiyacını karşılarsan susar; ama her susuş sonrasında daha büyük istekleri ve çığlıkları getirecektir. görünürde susmuş olabilir; lakin bundan sonraki isteklerini yerine getirmediğinde daha fazla konuşacak ve daha büyük beklentiler içerisinde olacaktır. aslında bizi kandırır ve sustuğunu zannederiz. halbuki sadece geçici bir es vermişlerdir. her susma yeni bir konuşmanın habercisi konumundadır.

yüreğim kan kusuyor...

dikenleri içine dönük bir kirpi gibi.. asil bir acı..

susmayayım öyleyse...

tüm evren seslerden bizarken

Omuzunda dinlensin başım bir parça...

sustum...

susuyorum bende artık

Susmalıyım artık

wooww harıka olmuş yüregine sağlık arkadaşım...

Muhammed İKBAL

Bir gün aniden biryerde

çok iyi olacak derim...

/ ben bile acizim idrakten... /

ki ben o şiddetin tırmakları arasında savaşmayı seviyorum

"Susmaya Ne Dersin?"

Sözcüklerim varmiyor uzaklarına

Susuyorsam..

yıldızlara bak gokyuzunu orten o sıyah ortunun ısıltılarına bak ve sus bir sey söyleme sesin karısmasın sessizlige der...

kelimelerden alacağım var gönül sağırlığımda

ya da yok edildim...

ve sen var ken

çok gevezelik ettim galiba. şimdi biraz dinlenme vakti.

üşüyorum

Susma söyle nasıl yaşar böyle insan!

ben yoruldum artık

Kabul edilmiş bir hata yada suçtur susuşumuz ve söylenecek her söz kaybetme riskidir? Korku eşlik eder suskunluğumuza?

Elimde silik bir vesikalık resimle, pasaportsuz geçiyorum sessizliğe...

Belki de sen, bendeki yağmurun aslında sen olduğunun ya da olmadığının ispatını

Şimdi konuşabilirsin, ben her zaman ki halimdeyim..

onlarsa benim hakkımı yediler...

Ve şimdi susuyorum bir çığlıkla sana

Özcesi;

peki ya gözlerimi

"Bilmukabele" derim.

ve ben, alından alının bir tek buseye değişeyim heybemde biriktirdiklerimi...

Gönül kapılarının yüzüne kapandığı ve ikindinin hüznünü yürekte hissettiğinde susmak?

pasif direnişle

sürgün ettim uzak diyarlara.

susmak çağların ötesinden gelen sese kulak kesilip kainatı konuşkan kılan dile kulak vermektir biraz da...

susar insan yada susmalı ortam gereği

yok ben değilim bugün.. yok ben almayım... yok değil bu akan gözyaşları.

Kendi iç sesini dinleyip huzur bulmak..

Söyle bir aşk mı çare olurdu zaman mı?

çünkü bende vazgeçtim.. ve Susuyorum..

S enelerden berı ben hep senın gelmenı bekledım...

susma hakkımı kullanıyorum dedim

açmayacaksa

bazen en onurlu iştir bazen şeytan meslegi

seni göremiyorum,

susmak bazen en iyisi.. bırak düşündüklerin sende kalsın.

seni sensizliklerde ektim..

susarken

Susmak

Her susuş konuşmak ister.

Nasıl yani dediler

anlamsız artık her şey

Bağırmak insanlara yakışmaz.!!

Geceleri bu yüzden çok seviyorum çünkü herkes susuyor ve insan sessizliğyle konuşuyor...

içime kustum çığlıklarımı

Konuş susma dediler

07.02.2008

susmaksa vebali boynuma kalan susmalı. derin bir sessizlikte olunmalı kimseye zarar vermeden ama içten içe kendini kanatarak. susmak bazen erdemdir ya insana susmalara gebeyim bu günlerde hiç konuşmamacasına. öyle bir keskin bıçak ki nereye çevirsem oraya batmakta.

Sözlerinde baskı yasası yeter

susmak... bin yıldır susmuş bir dilin konuşmayı özlediği gibi konuşmaktır aslında... içinde küçük harfler ama devasa cümlelerle...

ne zaman daha desem susmayan tarafı var benim sustuklarımın...

bugün yine ıslandı gözlerim...

Benim suçum yok ki

yaralara merhem

Yürek sevdasının yangınıyla yanmayan bir gönüle sevdayı anlatmadan susmak?

Susmak?

''Sus gönlüm... Her susuşun bir cevap olsun. Her susuşun, sabrın olsun. Her susuşun, duan olsun. İçten yakarışının adı olsun, susuşun. Bekleyişinin, umut edişinin, inancının... Özlediğin şeylerin vurgusu olsun, susuşun...''

ne uzun cümleymiş sukut...

İşte susuyorum..

isterseniz hep beraber susalım. ya da doludizgin konuşalım.

Sustum! Ne kadar susulacaksa o kadar sustum! kendimle konuşuyorum şimdi yalnız. yalnız yüreğimle dokunuyorum sesime.

savaşmanın gerisinde

Acıdım ve sustum sadece.

konuştukça hiddetim büyüyor

Yan yana yürümeyi düşlemek gibi...

susuşlarım alıp gidiyor başını

gönülde yara oluştu

maziye bakmaktan yorulmuş

Tepkini koymak aslında sessiz çığlığında

Ve susuyorum

yoruyorsa konuşmak çoğu zaman seni ve karşındakini ve görüyorsan bi işe yaramadığını en güzeli susmak çünkü susmak konuşmaktan daha anlamlı o zaman dilimlerinde..

sevgiye susmak

insanlar "yaşar"

sözler vardır gönülleri tanırsın

Hiç bir biçim kalmamış dünyada denenmedik

nükte yerine bükte yazmışım :)

daha büyük

... yüzümden gölgesi.

susmayacağım işte:P

en sevgiliye duamızı

"Bugünün adamımı mı olmak istiyorsun yoksa yarının mı?"

susmak daha çok ' zorunlu bir kabulleniş ' gibidir

Susan birini anlamak hatta konuşturmak için göz kırpmadan gözlerinin içine bakılmalı.. Göz kırptığı an teslim olmuş demektir :)

saygılarımla...

susmaksa asıl fazilet neden bunca kelime içimizde yanıp kavrulmakta..

pasif sevmelerle

ya söyliyecek sözün çokken susman gerekirse?

Su misali belki son ana kadar dinginliğim

susuyorum

Bu yüzden bana birşey sorma

Bir saçlarının rüzgarına

A nlattıkların masal olup dillere dolansın

III- ... koca bir buluş. Sevgi ve aşk; işte dengenin ötesi: Habib!

defalarca susmakla kazandı pek çok şeyi, sustuğuma defalarca şükrettim ya konuşsaydım...

... sadece içimden geçenler

sürüklemişim

kendı kendımi, suskunlugumu anlattıgım ve benı anlayan beyaz kagıtlarım. hep dinledınız beni susarak en sıcak tavırlarınızla.. yeri geldı ben oldunuz.. anlattınız beni bana..

dilimin korkusu!

içim sıkılıyor yalan söyleyemem, boğuluyorum sanki ince bir iplik boğazımdaki.. Susmak istemiyorum... İplik geçit vermiiyor nefesime, oysa kötü şeyler söylemeyeceğim kimseye. Şikayetim kendime... Artık bulmalıyım bulamadıklarımı... Aramalıyım ne olduğunu bilmeden... Sorular sormalıyım geceye... Düşünmeli ve konuşmalıyım kendimle... Gerekirse delirmeliyim, gerekirse şiddet kullanmalı bu ipliği çözmeliyim...

Susardım, susardın, susardık.

ya da bakışla

vursam şu yanlızlık kayalarıma çatlatacak

şehbal

Sustukça çoğalıyorsun içimde

Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi

Hiç var olmamışken var olduğunu kabul ettirmek gibi yüreğime,

yalnızlık

sıradaki

ama ben sorumlu değlim yüreğimin yaratacağı fırtınalardan

yine dudaklarından tebessümü,

susmak yerinde en güzel yanıttır karşısında kine :)

tuz bastı yarama

keşke bugun susmayı tercih etseydim. susup hiç konuşmamayı. aslında nelerde anlatabilirmiş sessizliğim oysa ben cümlelerde tükettim beni hissettiklerimi.

Ben konuşuyorum dedim

sunacağım serenad gibi

Kalk yüreğim, sen elinden geleni yap. Gerisi senden sorulmaz, merak etme...

Bir parça hüzün olsun dudaklarımızda...

Aslında sen değil

konuşma sırası sende

Susmalısın artık sözlerim

sen de severdin beni..

Tek başlılığa atılan ilk adımla, yeni bir ufuk çizgisine çevrilen rotada başlıyor unutubilmenin hazzı...

Anton Çehov; "mutluluğun ya da bahtsızlığın en yüksek ifadesi, çoğu zaman susmaktır." demiş.

Karanlık bir gece, parlayan iki ışık ve o ses, susturuyor insanı.

anneme susmak

Vur beni elindeki bıçağın sırtına.

susmak; içinden konuşmaktır bence.. susmak;harfelerin özünden sesleri cıkarıp, bırer birer atıp içine, uzun uzun cumleler kurmaktir... sustugunda insan gözleri daha bir dile gelir... kimi zaman yakar kendıne bakan boş gozleri.. kimi zaman da gozden kalbe inen o esrarengiz yolu cozup bir koşeye kuruluwerir... susmadan konuşamaz insan kendiyle, bilemez içinden dunyaya yayılan şeyleri..

ben dünü bırakmışım da dün benim peşimdeymiş meğer..

Sus ki itaat etsin sana akıl...

Susunca, kelimeler secdeye kapandı. Her şey kendi derinliğine vardı: Sükutunu kınından çekme! Dilin dağılır...

suskunluğum kadar kafamı şişiren bir şey yok!

en çokta bu halimi seviyorum

diyor şair.

susmak çok yakışacak bana hissediyorum ve susuyorum artık.

elveda diyeceksin

Üç idrak... belki üç sır. Katlanmayı bekleyen basamaklar ve koca bir kapı.

Kainatı okumak ilim ve gönül ister. Her fani gibi öleceğini hatırlamak nefse ne kadar hoş gelebilirki?

Belleğim uçurtması çözük bir çocuk

Kalemimi kırabilirsin, ağzımı kapatıp bantlarsın, peki kalbime nasıl kilit vuracaksın. O kalp seninm için hep atarken.

ağzımdan dökülsün istedim,

son kez bakarken hatırlarının sindiği

sağıra susmak

dön hayatına

Söylenmemiş cümlelerin dahi tek ve yegane dinleyicisi olan HAKK?ın huzurunda susmak?

Susuyorum..

Elvedaları dilimizden düşürmemek adına susmak?

Biraz meze

sustummmm.

bomboş sokaklara izlerin hüzünle belirdiği

susuyorum. insanlık farkettiğinde insanlığını, ruhumda kopan fırtınayı değil, süslü cümleciklere eğilip geçtiğim vakitleri beklediğim için susuyorum.

gecenin ıssızlığında

Ağıt ağıt, özlem özlem suskun

Kısacası sussan ayrı dert konuşsan ayrı dert..

Kendini vurmak bir şişe rakı

belki birgün hepten susarım..

Sustuk konuştuk

Saçlarımın yanıp sönen kızıllığından bir köz parçası koparıp,

"artık susmalı."

buna katılıyorum!!

sadece

Bir taşın suskunluğunda, ayazda kalmış bir kuş gibi yüreğim.

Sevgi?de bihuş olan, aşkı nasıl görür... maşuk?u, sevmesi gerekeni nasıl akleder.

Sustum;çünkü söylenecek tek söz olmadığından.

yollara savurduğum

oysa pembe düşler ardında bırakmaya yemin etmiştim dünü.

Yazmak istersin, hangi kalem yazabilir ki yazını...

Pasaportsuz geçtiğim şehirlerden sürgün çıkar uzak ülkelerin en uzak

Gafletin elinden Nur_u Dilaranın cemaline savrulan taşların mahcubiyetiyle susmak?

İçim içimi yese de yine de sustum..

seninki...

ki kalmasın yüreğim aklımdan geri.

fırlatılan taş değil canımı acıtan...

Susunca sana, sen bil de beni yorma

kanlı bülbüller...

söylemesin

biraz da onlarla yanmak dururken,

susarsam

Denge heryerde..

Kimi zaman zihne hücum eden fikirleri ayıklayamamaktır.

Susmak ölmek gibi bir şey...

köylerine...

Şiirlerimi ise gelmiş geçmiş tüm dillerin anlatamadıklarına bağlayıp,

Sadece sustum iyiye, kötüye, doğruya, yanlışa herşeye sustum...

sabah hoyrat

Haksızlıklara tabiki seyirci kalmak gerekmez, ama

Susmak hiç konuşmadan yaşamak

göz kapaklarında kapanan ben olsam her gece

"Değil mi ki susmak;en çok söylemekti."

onsekizinde henüz

bilmeden konuşmak kadar söylenecek söz kalmadan susmak kadar vahimdir. susuşlarımız bize ve çevremizdekilere hayırlar getirir inşallah.

Susmak içindeki yangını göz yaşlarınla söndürmektir.

varlığında yok oldu

herzamanki gibi...

Susmalıyım ki vehimlerim de sussabilsin kafamın içinde...

Çaresizliğimin adı,

Susmakmı zor, suskun kalmakmı

Birgün büyük alimlerden olan Hasan basri hzleri öğrencileriyle sohbet ettikten sonra bir öğrencisi kendisine yaklaşır ve şöyle der.

ne denir ki susmak üzerine...?

girme kanıma

susarak bir şeyler anlatmaya çalışır insan. her insan yerinde ve zamanında susmayı bilmelidir

Garipliğin sancısının simanda çizildiği bir vakitte susmak?

susmak erdemdir dedim sustum

alışığım

kimi zaman büyük bir erdem...

Beceremediğim tek şey... S U S M A K

onlar ise var olurlar.

ellerinde tütün kokusu

Susmak demek yüreğin her zamankinden fazla konuşması demek...

Lanet Olsun Kalemim Sus Artık

diyemedim..

kendini konuşmamaya mahkum kılmak mıdır...

o halde kilit vur dillerine

Ey bütün mevcudatın, ister istemez aradığı, bulmak için çırpındığı sır;

Susma zamanıdır, zamanın, insanların katili olmamak için.

Adı değişir susmak olur...

tercih edilmiş bir suskunluksa, anlamlıdır.

ve insanların konuşmayı bilecek kadar akıllı susmayı bilecek kadar zeki olamamaları büyük talihsizliktir

Bir de bitmeyeceğine inandığın sevgim

susmayı bile unutmak düştü

Düşünüyorum da senden ne çok şey istemişim...

Her şeyin farkındayım

L eylak renkli akşamlarda

iyi fikir susmak...

Silkelenip kendine gelmekte adımla hemhal olmuş o eski davalar...

Susmaktan yorgunluklarım

kötülükler susacak mı

düşlerim de susuyor...

telefonda susmak nette susmak

-Hayır ben onları mükafat için vermiyorum bu altınları onlar benim hakkımda konuşarak yaptıkları iyi amelleri, ibadetlerini bana vermiş oldular. Benim günahlarımı aldılar kendi iyi amellerini bana verdiler. Yani asıl onlar beni mükafatlandırıyolar ama haberleri yok der.

Bir ilişkide negatiflerin gözümüze batmaya başladığı, karşımızdakine ait aleyhte deliller dosyasının kabarmaya başladığı ve hatta dosyayı masanızdan kaldırmaya gerek duymaz olduğunuz bir noktadasınızdır? Bir duruş, bir soluklanmadır susmak? Ortak geçmişin değerlendirilmesi ve geleceğin muhasebesidir? Durup yeniden, şimdi bulunduğunuz noktadan bir daha bakmak istersiniz yaşananlara ve eldekilerle geleceğe gitmenin ne kadar mümkün olduğuna? Bir içe kaçış ve söylenemeyenlerin biriktirilmeye başladığı yerdir susmak?

Susmak!

kandırma bu kez aşk kokulu kadını

bakışlarım firavundur yanarken özleminle

Bazen ikrar,

Ya da, diyememektir belki susmak...

Dudağıma bulaşmış tüm kelimeleri sustur..

derinden bir çığlıkla...

namlunun ucunda

Ama sessiz çığlıklarım var.. sadece susmayı bilenlerin anlayabileceği!

şimdi anlıyorum suskunluğunun bir vazgeçiş olduğunu..

Sükut?u bilmeseydik, içimize dönemezdik; aşk olmasaydı sükut?tan haz alan olur muydu

öylesine bedbahtım işte...

sustukca çoğalacağım

Sözlerim gözlerimde.

yoksa söz dağılır ve hiçbir işe yaramaz. sükutun da önünü keser.

yürege yürüyenlere

Söylesene...

susarken bile

Böyle güzelliklere de

Avuçlarına bıraktığım ıslak bir çocuk öpüşü tüketiyor nefesimi...

ve sebepli ya da sebepsiz, yokluğunla yok etmeye devam et her şeyi

susmak kimi zaman dinlemeyi öğretiyor insana, kimi zaman da kendini dinlemeyi..

kaçırdım

Özlüyorum seni masmavi

sinirleriniz çelik gibi olmalı

olsam

bu kokuyu konuştu

"Devam et" demekti.

"susmak"taki soyluluğa sığınmaktır:)))

SUSKUNUM SANA

Susmak.. soru.

yar yolunda yanmayı

gerçekleşecek mi?

Ben talibim susmaya ve ilmi ve bilmi kucaklamaya...

bugünlerde susmak iyi geliyor bana...

Herkes güzeldir, sustuğu kadar... Haykıran sükutlar vardır ki onu yalnız Allah duyar...

doğruya susmak

Kaderimse kelimelere esir düşmek,

bil ki

işte buna bıçak çekiyorum

giden uzun ve adem çocuklarının işine geldiği gibi yorumlayabildiği bir vaka dır susmak...

dinsin bu içler acısı feryatların

başlıyor ben de sonbahar

ben bilmezdim,

Tacı demiştik ya susmak sözün.

Kimilerine göre susmak söyleyecek bir şeyi olmamaktır. Kimilerine göreyse bir mecburiyettir.

Hiç bitmeyen olgunluklarım

Heybeyi doldurmaktır!..

köre susmak

Yıllarca Susmak Gerek Uzun bir çığlık için yıllarca susmak gerek

Sus konuşma

Ben bu kapıyı dahi aralayamayan çocuk... ama meraklı:

Kafamın içinden geçen dilsiz, dinsiz, ırksız ve cinsiyetsiz fikirleri umursamıyor zaman...

konuşmak yeni baştan

"Evet" demekti

elbet susacaktır

bir türlü platon olamadım

susacak kadar cesur olamamışım ve bunu kabul edecek kadar gurusuz...

Bendim yüreğimdi

Nakliyesi gecikmiş sevgi sözcükleriyle susturuyoruz

Susmak belkide en güzel ifade biçimidir...:)))

Gecenin karanlıklar Ummanlarında alabora olduğunda,

- sen sus deme ben de konuşmayayım:))))

kapat kulaklarını

SUSMAK NE ZAMAN ERDEMDİR?

Konuşurken bile anlamazlıktan gelen sen sustuğumda nasıl anlayabilirdin ki..

Evet, şimdi susma zamandır..

hıçkırıkları hiç etmişken

Sabrıma sığınıyorum...

Duyuyorsun değil mi suskunluğumu nasıl haykırıyorum

Koşuyorum sana bembeyaz

akıllı insan susarak konuşur..

Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde

çabalarken daha çok gömülüyorum sanki bu sesiz toprağa.. yine..

Taş gibi olmak güzel şey

bir bilinse sessizliğin verdiğ huzur

ellerimizi açıpta

... ve işte anahtar: sükut ve aşk... aşk-ı sükut.

Çünkü ben, senin beni uğurlarken usulca savurduğun gülüşünde kurdum en temiz ve

kıyamete kadar

susmak haklılığın en büyük erdemidir

sen hala susmakta direniyorsun

Ağzı tıkabasayken konuşanlarla dolu ülkemizde.

Susmak Bazen En Büyük Cığlıktır..

Ahvalim suskun

susmak üzerine, söz düşmez.

Bazen hayal kırıklıkların hancer gibi saplanır kalbine SUSARSIN Bazen vazgecersin SUSARSIN Bazen hersey icin artık cok gectir SUSARSIN Bazen hiç kimseye hic biryere ait olmadıgını anlarsın SUSARSIN Bazen yitip giden gecmisine lanet ede ede SUSARSIN Bazen de gercekten konusmaya gücün kalmaz, kelimelerin tükenir SUSARSIN Susarsında susarsın.

anlatabilene

Lalim işte.. Özü bu.

ben sustum bir 7 yıl olmuştur

harcayasım var

Sustum belki.

susamak ama içememek

acım vardı zaten benim... ben acımla susuyorum

Sözün bittiği yerdir ki;

Ben bir Hiç... ve Sen;

susmak sessizce bekleyiş neden ve neyi beklediğini bilmeden...

son hecesine kadar

En çok benim dilime yakışan...

susmak ;bazen en agır tepkidir yok saymaktır!!!!!

Sustuğum için kendime için için kızsamda ya da kızgınlığım zamanla yenik düşeceğine artsada iyi ki sustum. Zira susmak bazen en iyi cevaptır anlayana.

Kavgaların en ateşli yerinde susdum.. Karşımdakini çıldırtacasına susdum..

karanlığına kadar..

denize dökerim kelimelerimi

sussun o zaman sessiz sessiz

Dışarıda mavi boncuklu düşler yeşeriyor... Gökyüzü alabildiğine özgürlük marşları söyleye dursun, pokemeoncu çocukların kahkahaları yükseliyor apartman duvarlarından yüreğimin boşluğuna... Bir tas suyun içinde düştü atinin krokisi... Üç yudumda içiyorum, zemzem niyetine... onur... umut... huzur...

elbette hangi konu ona göre değişir bu durum:)

her harfi yuttum içime

susmak istemediğiniz ne varsa yazın arkadaşlar, artık yeter dedikleriniz...

En iyi yaptığım şeylerden birisi. Hakkını veriyorum galiba.

Susmak, sabretmektir..

Ben yarenimin karşısında hep susarım napayım onu çok seviyorum.

bugün konuşmalıyım, hem de hiç konuşmadığım kadar

Öyle kuvvetli öyle yoğun duygular yaşarsınız bazen, ifade etmek istersiniz kelimeler kifayetsiz kalır edemezsiniz. Beyninde kopan fırtınalarda uçuşan düşüncelere yetişemezsiniz. Kabini esir alan duyguları kurtarmaya çalışırken çatışmalar arasında kalırsınız bir türlü ifade edemezsininiz. İşte o an en güzel sözün sukut olduğunu düşünür susarsınız?

bu melodik

Kimse sormasa da uyruğumu, kafa kemiğimi gösteriyorum mezarcılara...

Durduğumuz yeri de, gideceğimiz, gidebileceğimiz yeri de, susacağın yeri de, konuşacağın yeri de iyi bilmeliyiz.

Ziyanı yok...

Demek ki bendeki sen çoktan bitti

Tatlı dil yılanı deliğinden çıkarırmış.:))

Belki de beni alıştırıp bu acıya,

Boyalarım kayboldu, kelimelerim renksiz soluk kaldı. Görünmez hallere büründüler yada düşüp kaldılar bir yerlerde. Anlatımlarım eksik, birazda silik..

Susmak gerekliymiş acı çekmemek için. Gönlünün dilini sessiz ve derinden konuşturmalıymış insan.

Susmak; eylemsiz ve durağan bir edim gibi görünse de her susku bir şey anlatır yine de ve her suskunun bir nedeni vardır ve her susku içinde pek çok sesi hapseden sessiz bir eylemdir?

Ah ve ofların bahçesinde boy verdiği sitemkar hanenin önünden geçerken susmak?

Tamam dedi..

ben susarak koca bir yanlızlığı kurtaracağım

-alıntı-

sensiz gecelerde

siz geceyi aralanmış bir perdenin adından izlerken içinizde hiç durmadan konuşan biri olmaz mı hiç... ne der mesela size?

tıp oynardık çocukken...:)

Oysa susmak yürek ister, bilmezler;

sözler vardır sanki kurşun sanarsın

elbette bana susmak düştü

seni bulduğumdan beri...

Saklıyorsam kelimelerimi herkesden,

Susmak zorundasındır;çünkü sana yakışan budur..

Susalım...

Sana deprem deprem susmuşum

Susmalıyım bugünlerde...

susmalısın artık dedin.. sessizlik getirecekse kendine seni, sözüm olsun sana susuyorum artık bilesin..

sen olduğunu

susan çok az artık

Azranın koynuna bırakıyorsun...

ellerinize saglık çok güzel bir şiir paylaşımiçin teşekkür ediyorum bildiginiz başka şiirlerde varsa paylaşmanızı temenni edıyorum yada kaynagını alsak:):)

Hz. Mevlana Celalddin-i Rumi

Susmak; terazinin en hasıdır benım hayatımda... her sustugumda en güsel Adaleti veriyor bana.. bu sebebten susmak; en güzel yerinde belkide bir yaşamın... en güzel mısralarında bir şiirin.. ve bir cıkmazda belkide susarak cözülür düğüm...

ama bazen...

Suskunluğum asaletimdendir

C. Meriç..

o kadar çok sustum ki

SBREDEBİLMEK OLUYOR

Kırılmamak içindir susuşlarım.

sussun o zaman sonsuza değin

yetmedimi artık beni yerden yere vurmaların