Bilgimin kusuru sular gibi duru

Kısa bir süre sonra dev çanın sesi duyulur..

Çan bir defa daha çalar. Acaba eşraftan kim öldü? ..

"Zarar da yoktur zarara zararla karşılık vermek de yoktur"

Uğur Beyciğim biliyorum sen burasını okumazsın ama ağzına sağlık diyemeden geçemedim...:)

gün gelir

Bu sabah en yakın daireden yani en evvele kendimizden başlayarak varlığımızı onaylamaya kabul etmeye ve selamlamaya başlayalım. Sonrasında gördüğümüz herkese bir selamı esirgemeden, devam edelim. Küsmeyelim kendimize ve sevdiklerimize, bakın ne çok şey değişecek o zaman. Çok büyük teoriler gerekmiyor insanın insanca yaşması için. Çok küçük sanılan şeylerde yatıyor insanın mutluluğu.

' -ne demek beş defa çan çalmak? .. Kraldan daha büyük birisi mi öldü? ...'

?Ömür dediğimiz şey, küsecek kadar çok mu?

Sanık para cezasına mahkum olmuştur.

Geçenlerde benzeri bir olayla karşılaştım. Evimizdeki asönsörün yanında bir bayanla karşılaştım. Asansörün gelmesini bekliyordu. Gülümseyerek "iyi günler" dedim. İlk defa gördüğüm bu bayan bana uzaydan geliyormuşum gibi bakarak hiçbir şey söylemeden kafasını çevirdi. Neyse asansör geldi ve içeri girdik. İneceğimiz katların düğmelerine bastık. Ben daha önce indim ve inerken tekrar "iyi günler" dedim. Bayandan yine hiç ses gelmedi. Ne yalan söyleyim üzüldüm. Bir selam, bir gülümseme çok mu fazla bir istekti. İnsanlara neler oluyor böyle ben de anlamıyorum...

Gel zaman git zaman...

UĞUR CANBOLAT

Neden küsüze çok değinmemiş yazar, dışarısı tehlikeli o halde zanlarla hareket ediyoruz diyor oysa yaşananların ağır yanıklarının acılarını hesaba katmamış.. Sorun selam verip borçlu çıkmak değil bence.. Bu bir atasözüyse yedi ceddime dayanan bir sorun.. Günümüzde başka birşey var.. İnsan başka birşeye dönüştü, tüketiyoruz ve çok çabuk yapıyoruz bunu..

İdeal olanı insani ilişkiyi devam ettirmektir ne olmuş olursa olsun. Küsmek insani değildir. Anlaşılamayan konuda konuşmamak belki bir seçim olabilir ama küsmek ilişkiyi her zaman daha kötüye sürükler.

Herkeste bir feryat: eyvah! .. Kralımız öldü! ..

Biliyoruz ki en çok kullandığımız kelimelerden biri olan "Merhaba" farsça ve "Benden sana zarar gelmez" anlamını taşıyor.

Zarar vermek istenilesi değildir çoğunlukla.. İnsanlar bu gün kalkayım kafeyi havaya uçurayım diye bir vahiyle uyamıyor her zaman.. İlişki kurmaya ve yaşamdaki yalnızlığımızı gidermeye çalışıyoruz diğer insanlarla, her ilişki beraberinde getirdiği sonuçlarla şekillendiriyor insanı ancak "yumurta da taşın üstüne düşse taşta yumurtanın üstüne düşse olan yine yumurtaya oluyor".. Yaşanan bir olayda kar zarar hesabı varsa bu özellikle duygu dünyasında en kırılganını yaralıyor..

Evliliklerde ve genel anlamda toplumsal ilişkilerimizde hep küskünüz, hep birilerine kırgınız ya da birilerinden ayırıyoruz kendimizi. O zaman da en temel ihtiyacımız olan varlığımızın onaylanması sağlanamıyor. Ne biz onaylıyoruz, ne de bizi onaylıyorlar. O nedenle yüzlerimiz düşüyor, sabah uyanmış olmanın coşkusu kaplamıyor içimizi. Selam veremiyoruz, selam alamıyoruz, korkularımızla kurduğumuz dünyamızda sıkışıp kalmışız...

Hımmmmm... Büyük bir devlet adamı, acaba kim? ..

Şehirde bir olay olur, iş mahkemeye intikal ederDavanın sanığı olarak mahkeme huzuruna çıkarılan kişinin masumiyetini ise bütün vatandaşlar bilmektedir.

Ancak, törede görülüp işitilmemiş bir şekilde çan, beşinci defa da çalınır, yer gök inler ve sesler kesilir.

Dostun için

Dağları delip kilometrelerce tünellerden geçerek hızlıca ulaştığımız sevgiliyle yanyana susuyoruz..

Törelere göre, bir vatandaş öldüğünde, şehir merkezindeki dev çan bir defa çalınırmış. Uzun uzun da yankılanırmış.

Çok sıkışık bir anımdı. Zamanım yoktu yapılması gereken "o iş"i yapacak. Aklıma hemen "o" gelmişti. Ne zaman onun yapabileceği bir şeye ihtiyaç hissetsem, söylemekten çekinmezdim. "Acaba?" sorusu aklıma gelmez, rahatlıkla elim telefona gider, talebimi dile getirirdim.

Denizimin sesi melodimin esi

Herşeyimsin sen

Ana baba bacı acımın ilacı

Değerli diğer paylaşımlar takipçileri ve öğretmenlerim verdiğim geçici rahatsızlıktan dolayı özür dilerim...

Dışarısı tehlikeli diye diye herkesi zanlarımızla daha da tehlikeli yaptık. Hiç bir emareye dayanmadan sadece zanlarımızdan hareketle kurduğumuz dünyamızda kimselere selam veremiyoruz. Selam verip borçlu çıkma korkumuzdan dolayı kaçarken selam vermeyip yalnızlık girdabına düşmeyi göze aldık.

iyilik yaparsın belki

Yani gönlünü verirsin

Varsın birbirimizi anlamayalım, özlüyorsak sevgide vardır pişmanlıkta.

Acaba kim öldü? ..

Çayımın şekeri gitarımın teli

cevap şaşırtıcı olduğu kadar anlamlıdır da:

ÇAN DÖRTTEN FAZLA ÇALINIRSA KİM ÖLMÜŞTÜR? ?

Bir formalite olarak görülmesi ve beraat beklenen, davadan sürpriz bir karar çıkar

Sorarlar:

Şehir çan sesi ile bir defa daha inler.

Güzel paylaşımın için sağolasın Historianlady hocam.

"Dediler zamanla hep azalırmış sevgiler..." cümlesiyle başlayan çok güzel bir şarkı, "Ömür dediğimiz şey, küsecek kadar çok mu?" cümlesi ile bitiyordu.

Hayattayız ama ölü gibiyiz. Aynı evde, aynı telefonun tiz sesiyle uyanıp sabaha ve yanımızdakine selam vermeden koşuşturmaya başlamamızın bedellerini ödüyoruz. Oysa her şey küçük görüp küçümsediğimiz birçok şeyin halimize yansımasıyla çok farklı olabilir.

Bu duygularla MERHABA DOSTLAR :)

Yürürken, dikkatimi tümüyle ona odaklamaya çalıştım. İçinde hissettiklerini hissetmeye. Bir insanın sıkıntısını giderirken içine doluşan huzuru yakaladım sesinde. Yüzü canlandı hayalimde. Gülümseyen yüzü. Mutlu ve huzurlu bir yüz. Bir insanın sıkıntısını giderince, insanın kalbine meleklerin koyduğu inşirahın yüzüne yansımış haliydi muhayyilemde canlanan. Şairin dediği gibi: "Tüyler: meleklerin uğultusunu/anımsatır sıcak kanatlar ". Darda kalanlara sıcak kanatların açılması meleklere tebessüm ettiriyor, melekler de ödül olarak sıkıntı giderenin kalbine huzur koyuyor olmalıydılar... diye devam edip gidiyor.

İnsan ilişkilerini belirleyen en önemli unsur güvendir. Alışverişimizi güven duyduğumuz marketten yaparız. Dostluğumuzu güven duyduğumuz insanlarla paylaşırız. Sanıyorum hiçbirimiz güvenini sarsmış bir insanla birlikteliği devam ettirmeyi normal karşılamayız. Çünkü verdiğimiz sırlar ortada gezer, söz verdiğinde sözünde durmaz, vereceğinizi zamanında vermez. Sürekli olarak bizi yolda bırakır. Peygamber efendimiz bu konuda şöyle bir tespitte bulunmaktadır; "Münafığın alameti üçtür; Konuştuğunda yalan söyler. Söz verdiğinde sözünde durmaz. Emanete ihanet eder." Bunlar insan kişiliğindeki kan kaybıdır. Nasıl ki kan kaybı zamanla insanın ölmesine neden oluyorsa güven kaybı da kişiliğin ölmesine neden olmaktadır. Kişiliği ölmüş insan ise toplumun hangi statüsünde olursa olsun güvene layık değildir.

Çok eski yıllarda krallıkla idare edilen bir ülke varmış. Ama; bu ülkede, hukuk ve hakimler de varmış.

İnsanlar arasında da durum eşler arasında olduğu gibidir. Toplumumuzu büyük bir aile gibi düşünürsek herkes birbirine küsmüş gibi görünüyor. Selam-sabah yok. Herkes yüzü önde, karşısındaki gözdeki üzüntüyü görmemek için gözleri yerde giderken, herkes kendi gölgesinden bile korkarken selamlaşmayı çoktan unuttuk.

Bu dünyaya aşkı bulmaya geldim

en değerli şeyini

Yürüyordum. Caddede. Sesi hala kulaklarımda uğulduyordu. Söylediklerinde samimiydi. Zaten, samimiyetine inanmasam, ihtiyaç duyduğumda ondan yardım isteyemezdim. Benim gibi isteme kusurlusu bir insan için rahatlık unsuruydu bu. "Acaba işlerine mani olur muyum, yük olur muyum, sıkıntı verir miyim, zamanını almış olur muyum?" gibi düşünceler sökün eder, ne zaman birinden bir yardım talep etsem. İstemek zordur, anlayacağınız. Vermek kadar belki. Belki de ondan bile fazla.

Müslümanın ırzına , malına yahut da canına zarar vermek, şanı Yüce Allah'ın haram kılmış olduğu, zulmün en büyük çeşitleri arasında yer alır Rasulullah Rabb'inden naklettiği rivayette şöyle buyurmaktadır: "Kullarım şüphesiz ki ben zulmü kendime haram kıldım ve onu kendi aranızda da haram kıldım O halde, birbirinize zulmetmeyiniz."

Belkide budur hepimize zarar veren..

İlk okunduğunda o kafedekilere hınçla bakılıyor istenmesede ve çok normal görünen bir tepkiymiş gibi havaya uçurulması kafenin.. Sonra sorgulayınca olayı, o insanın bir kafeyi havaya uçuracak bir altyapısı olduğu çıkıyor ortaya ve her insanda bu potansiyelin az da olsa varlığı.. Bunu açığa çıkaracak olaylar yaşanıyor günümüzde sıklıkla.. İnsanların doğasında bastırılmış olanın yalnızlıkla ya da her hangi bir sebeple su yüzüne çıkması asıl sorun..

Böylesine göz alıcı hızda yaşanılan yerkürede insanların yaşadıkları olumsuz tecrübeler her an her insandan zarar geleceği endişesini ortaya çıkarıyor ki kafede selamlaşmakta bunlardan biri belkide..

Yazımın sıcağı kışımın ocağı

Evimin huzuru aşkımın muzuru

Küsmek belki de sorunun yaşandığı ilk an için yapılabilir. Başka bir şey kalmadığında bir sığınak gibi görünebilir. Sonrasında -ki bunun limiti üç gündür- araya duvarlar örmekten başka, kin üretmekten başka bir işe yaramaz.

Sevgili Ko@l@ her zamanki gibi yerli yerince olan bu özeleştiri hepimiz için, tebrikler:)

Bir otobüs koltuğunda bile herkese özel tv var artık.. Oysa o içinde soba olan ve kümes hayvanlarının ayaklarından bağlandığı otobüste herkes konuşuyordu.. Paylaşmak için yaşantılarımız vardı.. Şimdi yaşamadan paylaşıyoruz..

Ama sevdiğin için

Aynı eve gelip giden ama birbirlerine selem vermeyi kesenler ve sorunlarını birbirleriyle küserek çözeceklerine inanan çiftlere acilen söylenecek şey, küsmenin hiç bir işe yaramadığıdır. Küsmek, selamsız yaşamak, ilişkiyi düzeltmek bir yana ilişkiyi daha da kötüye götürür. Karşılıklı bekleme ve içerleme dönemleri ardından duygusal geri çekilmeler ve bombanın patlaması...

sanığın cevabı ' - hayır! ...'

Herkes bunun ne anlama geldiğini öğrenmek için. Çan görevlisine koşar, bir de bakarlar ki çanı, haksız yere mahkum edilen adam çalmaktadır.

yeri, göğü inletir.

Her ne kadar örneğimizdeki durum uç bir örnek olarak duruyorsa da altında yatan gerçekler hepimizi çok yakında ilgilendiriyor. İlişkilerde küsmek, selam vermeyi bırakmak, karşıdaki insanı yok sayarak yaşamak, odayı ayırmak, yatağı ayırmak, ilişki için zehir etkisi gösteriyor.

Günün birinde bu uğurda

Ya kral? .. O öldüğünde, çan dört defa çalınırmış.

İngiltere?de bir adam, her gün gittiği bir kafeteryada kendisiyle hiç ilgilenmeyen, kendine insan muamelesi yapmayan insanlara duyduğu öfkeyle kafeyi havaya uçurdu... Bu haberi hatırlar mısınız bilmiyorum. Ben de detaylarını hatırlıyor değilim. Ama bir gerçeği bize yeniden hatırlatmış oldu: insanın en temel ihtiyacı diğer insanlar tarafından algılanmaktır, varlığının onaylanmasıdır. Varlığın onaylanmaması insanı psikopatlaştırabilir. Değersizlik duyguları yaşamasına neden olur ve siz beni yok sayıyorsanız bende siz yok ediyorum gibi bir mantığa sürükleyebilir...

Aslında şiirin güzelliği ve diğer sanatlardan ayrıcalığı, sayfalar dolusu yazılıp, anlatılabilecek konuyu bir kaç dizeyle anlatabilmesinde.

Verdiğiniz ilginç örnekler ve kendinize özgü yerinde tespitlerinize bizi de ortak ettiğiniz için teşekkürler uluda hocam.

Bu Hadis-i şerif, müslüman bir kimsenin haksız yere herhangi bir kimseye zarar vermesinin caiz olmadığına delildir. Bir kimse kendisine zarar verene zarar veremez yahut da kendisine sövene sövmemeli, kendisini döveni dövmemelidir Aksine kendisi sövmekle karşılık vermeksizin hakkını hakimden talep eder. Rasulullah birden çok yerde müslümanlara zarar vermeyi yasaklamıştır Şöyle buyurmaktadır: "Muhakkak kanlarınız ve mallarınız birbirinize haramdır."

İhtiyaç duyduğum şeyi yapmış, "Senin için başka ne yapabilirim?" diye sormuştu arkadaşım . Sorusunun cevabını beklemeden ilave etmişti: "Söylemekten çekinirsen çok üzülürüm."

Nazlı Özburun

' -evet! Adalet öldü! ...'

mahkeme biter. Dinleyiciler dağılır. Kafalarda bir kaygı! ..

Yanıbaşımızda saatlerce birlikte mesai yaptığımız insanla ortak bir yönümüz yok..

Sanırım, benden başka kimse bana zarar veremez. Ektiğim neyse onu biçtim hep. Başımıza gelen her neyse genellikle hatalarımızın izini taşır..

Benden sizlere zarar gelmez

Eşraftan birisi ölürse çan iki defa, büyük bir devlet adamı ölürse üç defa çalınırmış.

Okuyup beğeninizi dile getirdiğiniz için ben teşekkür ederim uğursa hocam.

Soruya cevap alınmadan çan bir defa daha çalar,

Bu dünyaya senin olmaya geldim

İnsanı içine çeken yalnılzaştıran sadece sen önemlisin diyen bir anlayışın kutsiyet kazandırdığı önemli hayatlarımız var ve etrafta bir sürü önemsiz insan..

Bu dünyaya seni bulmaya geldim

Çok güzel bir yazı. Teşekkür ederiz sayın historianlady hocam.

Hakim sorar: ' -bir diyeceğin var mı? ...'

Elimden gelse, karşılaştığımız herkesle?Benden sana zarar gelmez!? mesajıyla selamlaşabilmeyi bir gün de olsa herkesin deneyimlemesine sebep olsam... Bilmiyorum ne kadar insan bunları ciddiye alır ve dener. Ama biliyorum ki birçoğu deneyecekler ve girdiler değişince hayatlarında ki çıktılarda değişecek... Hayata selam vermeye, hayatta olmaya var mısınız?

Mustafa Ulusoy'dan kısa bir alıntı;

Öleceğini bile bile?