ben kitabı okumadım ama tavsiye üzerine filmini izledim ve gerçekten çok hoş bir filmdi etkilenmemek mümkün değil yazarın olağanüstü bir hayalgücü var eminim ki kitabını da okusam aynı etki altında kalırıdm

takıntı hasatalığı böyle olsa gerek!!!

onun filmini izledim eğer filmle kitap aynıysa çok güzsel bi filmdi

uzun uzun üzerine düşündüm lakin, o muhteşem diyalektiğine aklımın dar geldiğini, seviyemin düşük kaldığın gördüm..

İnanılmaz bir filmdi hikayesi etkileyici.

Patrick Süskind'in, Almanya'da ilk yayımlanışında tam anlamıyla olay yaratan, aylarca liste başlarında kalan Koku adlı bu romanı, gerçekte alışılagelmiş çoksatarların oldukça dışında kalan, tarihsel boyutlarda kapsamlı bir toplum eleştirisini sergileyen bir kitap.

işte kitabın ve filmin cevabı bu.

güzel bi kitaptı ama çok etkilenmedim.

tşk ederim neden arkadaşım..

Filmi izlerken Grenouille?nin kimlik bunalımını, korkularını, nefretini anlamak/anlayabilmek mümkün değil.

Herkesin ve her şeyin kokusunu almakta, tüm kokuları üretmekte gerçek bir dahi olan Grenouille, kendi kokusunun bulunmadığını, onun bulunduğu yerlerde insanların insan kokusunu alamadıklarını anladığı gün, dünyasını da yitirir. Kendisi için tek çıkar yol, başkalarına onun için sanki insanmış izlenimini verebilecek kokular sürünmektir.

Olay, 18. yüzyıl Fransasında geçer; kitabın kahramanı Jean-Baptiste Grenouille ise tüm insani duyumlardan ve duygulardan yoksun, salt kokulara karşı görülmedik ölçüde duyarlı ve istediği kokuları üretebilmek için cinayet işlemekten kesinlikle çekinmeyen bir katildir.

bazı anlar vardır insan illa o hayalini gerçekleştirmek ister, hikayenin kahramanı da öyleydi, haylindeki kokuyu elde etmek için herşeyi yaptı, ve insanlara neden bu kadar uğraştığını anlatmak istercesine kokuyu onlara da dağıttı diye düşünüyorum, en azından bir nebze olsun anlaşılmak için...

"olum ne kullandında kafayı buldun, banada yolla, o nasıl son sahne hayallenmesi, hadi ordan, tüm hayallerimi yıktın sağol :) "

Ben sadece filmini izledim. İnsan beyninin kimyevi olarak ve karşı konulamayacak şekilde etki altına alınması. Bu nedenle Öyküyü bir noktada "Olasılıksız" Romanıyla örtüştürdüm. İnsanların kendini mutlu hissetmelerini sağlayabilen; ancak bunun için başkalarını öldüren ve ciltlerinden bir şekilde damıtma suretiyle esans elde eden düşünce ile İnsanları deney hayvanından bile daha az değerli gören ve beyinlerine bir takım ilaçlar vermek suretiyle ölümlerine neden olsa da gayba ilişkin bilgiler edinmeye çalışan düşünce birbirine ne kadar da benziyor.

finale bir yorumun var mı?...

Parfümün yapamayacağı tek bir şey vardı; kendisini diğer insanlar gibi seven ve sevilen biri yapamıyordu. Bu yüzden hiç bir şey umurunda değildi. Ne dünya ne parfümü ne de kendisi..."

12 kadından elde ettiği o kokuyu, idam anında insanlara savurması insanların kendinden geçip soyunması.. serbest kaldıktan sonra kendi üzerine sürüp insanlar tarafından parçalanması..

bu kitaba yorum yapmak beni aşıyor gerçekten...

Değerlerin toplum yaşantısında önemini vurgulayan bir eser.

Elinde paranın, şiddetin ya da ölümün yenilmez gücünden büyük bir güç vardı; İnsanlarda sevgiyi uyandırmanın yenilmez gücü.

Kütüphanemi karıştırdığımda tekrar okuyayım dedim, ve yine aynı etki yine aynı final..

teşekkürler de.

evet ya.

Toplum içinde bireyselliğini hiçbir zaman edinememiş toplum tekini, kendi benliğinin dışında her şeyi yaratabilmiş dahiyi sergileyen bu görkemli alegorinin olağanüstü bir akıcılıkla erişilen son bölümü, benzeri herhalde ancak bir Franz Kafka'da görülebilecek bir insanlık trajedisinin simgesidir.

tekrar okumam büyük ihtimalle.

daha farklı bir şey..

peki anladığın sonuç?.

filmini izlemiştim. oldukça ilginç...

harika kitabını okumuş ve harika filmini izlemiş birileri bana finalini anlatabilir mi?

adam bulduğu kokuyu yakalanacakken üzerine döktü.. insanlarda üzerine saldırıp onu yediler:))

filmini izledin ben de izledim..

final mi, aklımda kalan adam aşıktı ve doğala yakın en güzel kadın kokusunu veren kokuyu elde edebilmek için o kadar yol gitti ve en son o kadının derisini yüzdü ve kokuyu elde edip diğer kadınların derileinden elde ettiği kokularla birleştirip işte bu PARFÜM demişti diye hatırlıyorum, normalde gerilim sevmem ama, gerçekten böyle şeyleri elinde olmadan yaşayan varsa anlamakta zorlanırım diyorum :/

ben filmini izlemiştim unutamadığım bir film acaba böyle psikopat varmıdır diyor insan

o kadar tek boyutlu bir cevabının olduğunu düşünmüyorum açıkçası..

Önce şunu sormak gerek. ?Koku? filminde yönetmen, kahraman ile izleyiciyi özdeşleştirebilmeyi başarabilmiş mi?

koku geçtikten sonra günlerce cesedin orada kalması, hiç kimsenin umursamaması...

son sahneye kadar müthiş bir müzik, amansız bir katil son sahnede yazara sorma isterdim

sanki daha geniş pencereli bir ifade gerekiyor gibi..

O insanı değerlerden yoksundur. Bencil, vicdansız, sevgisizdir. Grenouille'nin tek amacı vardır; kimliksizliğinden kurtulup, toplum içinde var olma çabasıdır. Ancak sonunda çabası boşa çıktığını anlar ve insanlar tarafından parçalanmasına izin verir. Peki onu öldürenlerin Grenouille?den ne farkı var?

çok fazla abartılacak bir son sahne yoktu sadece olayı abrtmışlardı, gerçekte böylesi tutkularının esiri olmuş bir kişinin ruh halini anlamak çok zor bence, hem katil hem ruh hastası sonuçta...