Biz daha yazmaya başlamadan sansür mekanizmamız sinsice çalışmaya başlar; aklımızdan geçenleri toplumun onay göreceği bir hal alasıya kadar biçer, keser sonra noktasına virgülüne yazım kurallarına da özen göstererek yazmaya başlarız. Misal olay yerinde son dakika haberlerini seslenen spiker gibi noktalama işaretlerini kullanmadan aklımdan geçenleri yazıya aktarmayı isterdim.

doğu batı nedeni ne ise ben insanları anlamıyorum

gülşahın yazdığı örnek çok iyi açıklıyo bu durumu...

yaşamı anlayıp, algılayabilmek...

Özgürlük üzerine tartışmadan önce özgürlüğün tanımını tartışmak gerekir. Nedir özgürlük? İstediğin zaman istediğin şeyi yapmakmıdır? İstediğin zaman istediğin şeyi yapamıyorsan ne kadar özgür sayılabilirsin? İstediğin herşeyi yapsan, herkes yapsa o zaman bu özgürlük güzel biir şey mi olur?

'Elbette' diye cevap verir adam.

özgürlük ...

kime neyi niçin anlatırsın boşa

'Gördün mü? ' der kral ' Özgürlük budur. Sadece ilk kararı almakta özgürsün. Ondan sonrasında değil.'

seçimini yaptığın anda sorumlusundur, seçimin yanlış ise zorunlu...

Öyleyse ne yapmalı?

insanı baskı altında tutan her şeyi bir tarafa atarsanız, mutlak anlamda özgürleşirsiniz...

Kral 'Elbette' der. 'Kaç bacağın var senin? '

farkında olmaksızın bir meslek seçtiğinde ömür boyu işini zorla yapmaya mahkum oluyordun. İşinin başındayken başka bir iş yapmayı özlüyordun. Ama biliyordun ki; özgürlüğünü kullanmış ilk kararı vermiştin ve yeniden başlama cesaretin yoktu.

ben kendimi rahat ifade edemiyorum

Kral 'O halde hangi bacağın üstünde duracağına karar ver'.

Kalkıp gidiyormuşsun gibi sabahleyin.? bu mısraları kim cesurca söyleyip yaşayabilir ki!

özgürlük senin hakların kısıtlanmaya çalışıldığında dik durma, başkalarına da zarar vermemedir.

İçindeymişsin gibi yemyeşil bir sevincin

özgür değilim mantıklı düşünemiyorum

Velhasıl özgürüm/ özgürsün/ özgürüz diyemiyorum.

Burada bir dilenme varsa bile, bu dilenme ''bireysel özgürlük''ün önündeki engellerden uzaklaşmak için dolaylı ve/veya zorunlu bir dilenmedir.

Tiziano Terzani'nin Atlıkarıncada Bir Tur Daha adlı kitabında okuduğum bu küçük öykü yıllardır tartışılan özgürlük kavramı üzerinde bir kez daha düşünmeme yol açtı.

özgürlük mü!!!! oda neymiş? yenirmi, içilirmi, yaşanırmı... bence hiçbiri... çünkü hayatımıza dair kararların %1ini bile biz almıyor daha doğrusu alamıyorken özgürlükten bahsetmek çok yanlış olur. çünkü bize verileni yaşıyoruz yada yaşamak zorunda kalıyorz. tercihlerimiz bile bize verilenler arasından şekilleniyr.

Ben engelini kaldırabilen varsa özgürlüğe yaklaşabiyodur..

?Her şeyi düzene koymuşun gibi yaşa

'Tamam' der kral 'Şimdi de öteki bacağını kaldır.'

ben ben değilim belki bu görünmeyen duvarlar içinde

Kral 'Pekala, tek bacağının üstünde durabilir misin? '

Velhasılıkelam, daha doğarken kısıtlanmışız.

Mesela mesleğini seçerken... Hasbelkader, iyi düşünmeden, yeteneklerinin

Vicdan denilen şey elini, ayağını, hatta yüreğini bağlayıverir...

İnsan olan insan hiçbir zaman özgür olamaz...

Özgürlük deyince aklıma hep şu söz gelir " özgürlük istediğin zaman istediğin yere gidebilmek değil, istemediğin yerden istediğin zaman gidebilmektir" çok güzel tanımlamış özgürlüğü. Aslında en önemli özgürlük düşüncelerde olmalı, asıl özgürlük kendince düşünebilmekte kendince düşünemediğin zaman başlıyor en vahim esaret.

bir dil yasaklanmıssa mesela bunun mucadelesi özgürlükten cok hak arama mucadelesidir ama bu durumda özgürlük; yasaklanmıs dili yasakken konusmaktır. yonetimsizlik ve kuralsızlık...

Sonuçta birey, en doğal hakkı olan ''özgürlük''e devlet tarafından mahkum ediliyor.

Sanki geçimin falan yolunda

aslında çok basit.. Sn. englshtchr de dediği gibi?asıl özgürlük Allah'a kul olmaktır?.. eğer insan Allah?a kul olmayı kabullenirse, sahte ilahlara köle olmaktan kurtulur.. bu da insanın varabileceği en yüksek özgürlük makamıdır.. şimdi irade insanda, ister kul olur ister köle olur.. başka seçenek yok?

Benzine verdiğimiz paranın yarısı vergiye gidiyorsa, maaşımızın yüzde otuzunu ev kirasına vermemek için mütevazi bir ev almak istiyorsak, günde 2 saatimizin yollarda geçmemesi ya da on kişi kapasiteli ama içine yirmi kişi alan dolmuşlarda sıkışıp ezilmemek için araba sahibi olmak istiyorsak dilenme kaçınılmaz oluyor.

çok mücadelesini verdim yenildim ama yine de yılmadım

Peki engel nedir özgürlük için?

Bir üst iletide bahsedilenler gereksinim dışı olan şeyler değil.

Hayat gerçekten böyleydi. İlk kararı alıyordun ve gerisi o ilk karara bağlı olarak gerçekleşiyordu. Hayat hata kabul etmiyordu. İlk kararın doğruysa işler yolunda gidiyordu ama eğer yanlış bir karar aldıysan, herşey zincirleme yanlış gidiyordu.

Vatandaşın evinin ve arabasının olması, çocuğumuzun dershanesi, sabah uyanıldığında paranın değerinin bir anda düştüğü bir ülkede biraz daha iyi yaşamak için yastık altında bir miktar paranın olması insan hayatında -özellikle Türkiye şartlarında- gereksinim dahilinde olan şeylerdir diye düşünüyorum.

Hani vardır ya düşünürsün düşünürsün başlangıcını bulamazsın. İşte özgürlüğün kavramı öyledir, düşünürsün nerede nasıl başlar öncesi ve sonrası var mıdır. Sonsuzluk içinde sondur aslında özgürlük...

dışarı çıkamıyorum çıktığımda ise içeri alınmıyorum

Adamın biri bilge bir kral olmakla ün salmış kralın yanına gider. Krala şunu sorar 'Efendim söyleyin bana hayatta özgürlük var mıdır? '

Öz-gür-lük başlığında aklımızdan geçenleri özümüzün gürlüğüyle yazmak istesek yazabilir miyiz?

Adam biraz düşünür ve sol bacağı üstünde durmaya karar verir.

Özgürlük kendini tanımaktır... Zira özgürlüğe tek engel insanın kendisidir. Toplum, kurallar, sorumluluklar hep bir noktaya kadar etki eder insana asıl engel kendimizizdir kendimize.. Olmadık çabalar harcarız özgürlük adına, olmadık esaretlikler özgürlük adına.. Ve sonunda bakarız ki kendimize köle olmaktan öteye gidememişiz..

Adam soruya şaşırarak 'İki efendim' der.

ak'kın neden kara'ya tahammülü olmaz bilemiyorum

mesela kişi hayatıyla ilgili kuralları bizzat kendisi koysun.. sosyal değerleri bir kenara bıraksın.. hele dinden tamamen uzaklaşsın. zira kişiyi baskı altında tutan en önemli değer dindir. duygularını frenleyen her şeyi yok etsin.. sadece kendisi kural koysun..

Bazı insanlar vardır hayatta... Onlar ise herşeyi ardlarında bırakıp yeniden başlayacak kadar cesurlardı. Ama sen onlardan biri olamıyordun. Bunca emek bunca çalışmayı sanki çöpmüş gibi bir çırpıda atıveremiyordun. Oysa göz ardı ettiğin birşey vardı. Hayat çok kısaydı ve mutsuz olduğun işlerle zaman öldürmek aynı zamanda ruhunu öldürmekle eş anlamlıydı...

Adam şaşırır 'Bu imkansız kralım' der.

on liberty...

özgürlük benim için koca bir umut

Her özgürlüğün içerisinde mutlaka bir tutsaklık olduğu gibi.

bence insanlar özgür değildr. çünkü hiç kimse adını, ailesini, yaşını, yaşayacağı yeri vs seçme hakkına bile swahip değilken nasıl özgür olabilirler. söyleyin kaçınız adınızı yada yaşınızı, ailenizi vs. seçtiniz... tabiki hiç birimiz. seçemediğimiz şeyleri yaşamak, kullanmak, katlanmak, sahipolmak zorunda kalırken hangi özgürlükten bahsedebiliriz...

çabalıyorum hani belki olur diye nafile

kesinlikle hayır?insan ilah olarak Kainatın Sahibi Olan Allah?ı kabul etmezse, yani Allah-u Teala?ya kulluk yapmayı kölelik sayarsa, fark etmeden başka ilahlara köle olur. mesela şeytanın kölesi olur, arzunun kölesi olur. kölelikten kurtulmak için Allah?ın dininden kaçanlar, meğer kötü efendilerin esiri olurlar da haberleri yok.. hani özgürlük nerede?

bunları deneyenler, bütünüyle kendi heveslerine ve zevklerine göre yaşamaya ve hiçbir şeyi takmamaya başlamışlar ve böylece özgür olduklarını düşünmüşler.. hala böyle düşünenler olabilir. peki, bu insanlar gerçekten özgürleştiler mi?

sanırım şu soruyla başlamak uygun olur. Mutlak anlamda özgürlük var mıdır?

tabu oynardık meğer ne büyük tabular yaratmışız

En basiti dış görünüşümüzü şekillendirirken dış çevrenin etkisiyle -sosyal çevre, cinsiyeti, mesleği v. b.- etkenlerle şekillendiriyoruz. Kendi seçtiğimiz elbiseyi değil ait bize sunulan elbiseler arasında bir tercih yaparken bile özgür değiliz tıpkı hayatımız gibi.

belki yarın belki yarındanda yakın...

Çiy gibi oturdun soy yeşillikte bir gececik

özgürlük baskalarından dilendiği zaman özgürlük olmaktan cıkar biraz ve sanırım onun adı hak isteme yada buna benzer bişey olabilir. özgür olmak yoktur bence sadece toplumun beklentileri vardır, topluma aykırı düşüncelerin eylemlerin, dedilik yada serserilik yada kötü bişey işte...

İçimizden geldiği gibi özgürce yazmadığımız gibi seçeneklerin seçenekleri arasında seçilmiş bize ait olmayan başka hayatı yaşıyoruz. ?bu hayatı reddediyorum, seçimlerimiz özgürce kendim yapmak istiyorum? diyecek kadar cesur ve kararlı değilim. Hayyam gibi;

Bu dünya ve içindekiler bize ait olmadığı için, asıl özgürlük Allah'a kul olmaktır. Her şeyin, hatta kendimizin bile sahibi olana bağlandığımız takdirde asıl özgürlüğü elde etmiş oluruz. Peki nasıl olur bu özgürlük? Başka bütün boyundurukların esaretinden kurtulur insan, sadece O'na yönelir, O'nun kapısına baş koyar. Zaten O da, insana verdiği cüz-i iradeyle hareket alanını genişletir. Gereksiz korkulardan, dertlerden, telaşelerden azade olur insan O'na kul olmakla. Bu dünya çölünde seyahatini rahatça yapabilir böylelikle. Aksi takdirde çöldeki eşkiyaların, vahşi hayvanların saldırısına uğraması muhtemeldir...