3. Hz. Peygamber vefat ettikten sonra ve kıyameti müteakip dirilmeden önce acaba şefaat edebilir mi edemez mi? Bu soruya Sufiler ve Şiiler evet; Vehhabiler, fıkıhçılar, kelamcıiar ve hadisciler hayır cevabını vermişlerdir.

İbn Teymiye ve Vehhabilerin, peygamberlerin şefaatini inkar ettikleri, özellikle mutasavvıflar ve Şiilerce ısrarla müdafaa edilmektedir. Şefaatin üç manası vardır:

1. Hz. Peygamber hayatta iken, bir kimsenin hidayete ermesi ve günahlarının affedilmesi için Allah katında şefaatçi olur. Allah da habibinin şefaatini kabul ederek o kulu hidayete erdirir, affeder veya affetmez. Nitekim ResulüIIah'ın anası hakkındaki şefaat ve af dileği geri çevrilmişti (Bk. Tevbe, 9/113).

Öyle anlaşılıyorki A. Bayındır Şefaat konusunda meseleleri karıştırmış durumda.. Değil Ehl-i Sünnet hatta Vehhabiler bile mahşer gnü şefaatini kabul eder, en sahih hadislerde böyle gelmişken ehl-i hadis olan bu çoğunluğun farklı düşünmesi mümkün değildir.

2. Hz. Peygamber mahşer günü de şefaatta bulunacaktır, şefaat-ı uzma ve şefaat-ı kübra, en büyük gefaat ona aittir. Bu iki manadaki şefaatı Vehhabiler, diğer Sünniler gibi aynen ve Allah'ın iznine bağlı olarak kabul ederler.