sanırım ben gönülden bağlıyım..

ne alakası var müftülerle bu işin demeyin. müftüler iyi olsa, biz bu kuruma daha sıkı bağlanırız.

Pamuk ipliğiyle bağlıyız.

"benimkini naptınız" dedim. "sen kışın doğdun, cami dibimizdeydi, hemen oraya gömdük" dediler:)) işin sırrı çözüldü yani..."tek tercih ilahiyat, tek tercih diyanet" şeklinde alternatifsiz hayatımın sebebi bu demek ki:)

Benim bu kuruma hangi bağla merak eden arkadaşlar varsa... Doğduğum zaman büyüklerim göbek bağımı alıp okula bırakmaya karar vermişler ancak tam göbek bağımı okula bırakacakları esnada kedinin biri kaptığı gibi camiiye yönelmiş... sonuç malum bu kurumda görev yapıyorum ve ben kurumuma GÖBEK BAĞI ile bağlıyım.:)))

valla kardeşim ben bu kurumu bir din olarak görmüyorum. onun için de dinime bütün canımla bağlıyım. ama diyanet kurumuna aynı şekilde değil. çünkü bu kurumun çarkı gönülleri övütmekle yürüyor. sevgi, saygı, merhamet, insanlık, hoşgörü, kardeşlik vs. ahlaki erdem ve vasıfların hutbeler ve kitaplar, kutlu doğumlar dışında esamisini okuyan var mı? her şey vicdanla mı yürütülüyor? müftüler, gönüllerimize işliyor mu ki, bizler de bize işleyen o manevi yöneltmeyle azm ederek hizmet edelim. köyümüzde paslanıyoruz, eksiliyoruz ve diyoruz ki, müftü bu, gönül adamıdır bizlere bir manevi feyz verir, eksiğimizi giderir, bizi hizmete daha çok yönlendirir diyoruz ama müftü ne yapıyor :"çatık kaş hükümet dediğin zat " azarlama, üstten bakma, takdir etmeme, eşit davranmama ...

velhasıl... ben de bu kuruma göbek bağıyla bağlıyım:))) gerçek cevap ise şu:mesleğime gönül bağıyla, kurumuma zincirlerle bağlıyım:(

İnsanın sevmediği bir işi yapması ya da çalıştığı ortamın uygun olmayışı; ister istemez o kişinin verimliliğini azaltır, belki de yok eder. Meseleye kurumumuz açısından bakarsak; bu teşkilatta görev yaparken ayağımızda bir ağırlık mı yoksa kalbimizde bir sürur mu hissediyoruz? Yani diyanete zincirle mi yoksa gönül bağı ile mi bağlıyız? Her ikisi de bağlanma şeklidir ancak birincisi, umutsuzluğun, hayalkırıkılığın resmidir. İkincisi ise; hangi olumsuz şart olursa olsun görev yapma azminin bir göstergesidir. Diyanet; bir yapıdır. Bu yapıya değer katan ise bu kurumda görev yapan Müftüsünden-İmamına, Vaizinden-Müezzinine, Murakıbından-Hizmetlisine, Memurundan-K. K. Öğreticisine kadar tüm çalışanlarıdır. ve Verimliliğimiz kuruma bağlanış şekliyle alakalıdır.

kurumumu bu kadar dert edişimden dolayı kızıp durmamdan anlamışsınızdır zaten..

peki ben bu kuruma nasıl hizmet edeceğim. mümkün mü güzel bir hizmet.

bu kuruma bir memur olarak bağlıyız sadece, gönlüme biraz zor girerler, çünkü orası allaha ve resülüne ve yolundan gidenlere aitt.)

peki diyanet madem manevi bir kurum. neden müftüler il ve ilçede o maneviyatın temsilcisi olarak bizim gönüllerimize işlemiyorlar. neden kendilerini bize sevdirmiyorlar da, çoğu arkadaşımız onlara karşı kötü gözle bakmak zorunda kalıyorlar.

oysa müftülerimiz gönül erleri olsalar, imamlarına sevgi aşılasalar. imamlar da yalakaca değil, severek saygı duysunlar müftülere. ne olacak eğer gönül müftüsü olsunlar her türlü saygıyı göstermeyen namert olsun.

:)))abimle, kardeşimin göbek bağları babamın çalıştığı fabrikanın bahçesine gömülmüş; şimdi ikisi de makina mühendisi oldu:)

gönülden sadecee allaha ve resulüne bağlı olmayı tercih ederim ve öyledir de inşşallah..