ne olur bak gözlerimin içine uzun uzun,

Kötümser miyim?

Bir haberin gelse iki satırlık

içinde büyüttüğün çocuğa,

Bu yazarın fikirlerinden az buçuk etkilendiğim doğrudur ama bu konuda ona katılamayacağım. Yani yüzde yüz değil. O bakımdan başlıkta halen fikir beyan edilmesinde sakınca görmüyorum:)))

Kız da buna tek bir cevap vermiş:

duydular besledim sana

Yokluğunda buldum kendimi. Bir daha gelmeyeceğini bilerek yeşerttim kendimi. Dönüp baktığımda geçmişime, senle yaşadığım günlere yıkık bir ev gördüm, odalarını seninle doldurduğum, başkalarını alamadığım. Karanlıklar içindeymişim meğerse seninle, bir türlü ışık yakmayı bilememişim, içimdeki aydınlığı görememişim. Ne var ki yıkık evde yaşasamda bir süre hem senli hem de sensiz, yaşadığım yılları unutamayacağım, seni kalbimin bir odasında sesisze yaşatacağım

Anlatsan duyarım bütün güzellikleri

Yerini bulamadı... Anlayamadı ki bu ne menem birşeydir. Teslim olurken sakince ve her aşık gibi dizlerinin parçalanmasını göze alırken bir öykü yazılıyordu ufukların ötesinde. Zorsa zor ne gam...!

Yeter dedi ama yetmedi...

Sakın bakma!

Yüreğimden düşüyorsun uçurumlara. Kanatların var mı sevdiğim? Uçabilirsin değil mi?

BUNA DA TAMAM AMA GÖZLERİME İYİ BAK OLUR MU...!

seçik,

kucak kucak,

yine sigaram bitti ve yine ümitlerimle aynı anda oldu bitişi sanki... sigaramın dumanında hayalini seyrediyordum. o da imkansız artık. gecenin bir yarısı seni göreyim dedim fotoğrafını aldım usulca çekmecemin zulasından. ama ama elektrikler kesikti.

Arada ters bir rüzgar esiyor ruh halime o kadar?

söyle! saklama artık! bitti de... yokum artık de... buraya kadarmış de... uzun cümleler labirentine bırakma sözcükleri ki kaybolmuştum zaten aşkı baharında :( aşkı hazanında bari düz cümlelerle söyle... yorma!!! daha dayanırmı kalbim?senden sonra kaç damar kuruyacak? nefes bile alamam ki sensiz:( kokun yok... ellerin yok... gözlerin yok... sesin yok... sen yoksun ve biliyor musun; sen yoksan ben de yokum!!! ben sen olmuşum sevgili... ya sen?

Sevgili karadayı hocam, Necip Fazıl demişken "Beklenen" den söz etmemek olmaz bu başlık altında değil mi?

Erir dağlarımın başındaki kar.

ne çok istedim o güzel gözlerinden aşkı içmeyi.

Ah bilsen, bir bilsen duyduklarımı

Gönül bahçemdeki çitleri dışardan gelen teşebbüslere karşı yükselterek kendimce tedbirlerimi alıyorum. Arada farkına varmadan kendimi korumak isterken yaralıyorum. Çok sonra anlıyorum ki, kabuk tutmayan yaralarımın şaheseri bizzat benim.

ne taze ölüyü mezar

Delikanlı:

"Şimdi sen gidecen ya cehennemin dibine git!"

beklenen

Fedailerin kalesinin burcuna hilali dikmekti muradı. Aşkı öğretecekti cenk meydanında. Oysa aşk adamını damıtmakla geçti yıllar.

Kısacası, kalbim sürekli download, upload ve delete işlemleri işlevsel.

Yıllar oldu kalbinde kızılca kıyamet kopalı. Acemi şair, acemi aşık yollara düştü, sevdaydı ya adı. İlk cemre gibi düştü bir kadının gözleri içine. Sanki bir yıldız düştü suya ve aksini ispatlayamadı hiç kimse.

ne hasta bekler sabahı

cümle düşüklüğü olmuş.. yeniden düzenlendi

benden bu kadar:)

Necip Fazıl'ın Kaldırımlar'ından iki mısra aktarsam tam başlığa uygun olur:

Uzaklardasın artık, sesini duymak ya da nefesini hissetmek imkanı kalmadı. Gidişinin ardından yazdığım şiirlerin mürekkebi çoktan kurudu. Hüzün bulutlarını kolayca dağıtıyor artık bir sıcak gülümseme.

Bekliyorum beynimde kıvrımlaşan hayalinle, hani geliversen ve elini uzatı versen o kıvrım hayalin sabah olduğunda küçük bir çocuğun güneş odama girsin diye açtığı perde misali oluversen... oluversendte gönlüme şulelerin doluverse... ama.. yoksun işte... Sabahı mesken ettik kendimize çalan neyden çıkan hüzün nameleri efkarımıza katık oldu ve biz senin yokluğunun yolunda ufalana ufalana döküldük. Ah çekmek bize dervişane bir görev oldu, gönlümüzün hazin kokan ambarlarında küflenen hayallerle avunurken ne çok istemiştik burayı aydınlatmanı ve ne çok beklemiştik sen sabahsın diye.

yine saçmaladımmmmm. ama başlık ille de yaz dedi napıyım :))))))))))))

Evet evet, parmaklarımı klavyeden çekip, hamurun içine bırakarak en sevdiğin kurabiyeler yapmalıyım. Hımm? Vanilyanın kokusunu şimdiden alıyorum...

O kadar çok karamsarlık var ki şu an hayatımda, inatla beyaz yüzüne bakıyorum dünyanın. İki karalayım dedim ama olmuyor kara ilhamlarım gelmiyor:)))))))))

Ve nehirler boşalacak sanki içerimden

söyle! saklama artık! bitti de... yokum artık de... buraya kadarmış de... uzun cümleler labirentine bırakma sözcükleri ki kaybolmuştum zaten aşkı baharında :( aşkı hazanında bari düz cümlelerle söyle... yorma!!! daha dayanırmı kalbim?senden sonra kaç damar kuruyacak? nefes bile alamam ki sensiz:( kokun yok... ellerin yok... gözlerin yok... sesin yok... sen yoksun ve biliyormusun; sen yoksan ben de yokum!!! ben sen olmuşum sevgili... ya sen?

Görsem pencerelerde soyunan bir karaltı

Hikaye ilk bakışta-ilk bakışım masum bi duygusallık yatar-masumca sayılsada mantıksız yerleri vardı ama bu hikaye bu başlığa da konurdu.

Lakin, tüm bunlara sevinesim gelmiyor nedense. Verdiğin acıdan başka ne vardı oysa? Üzümün zamanla şaraba dönüşmesi gibi dönüşüm içindeyim. Zamanla herşey değişiyormuş. Biliyor musun artık rüyalarında silüetin bile belirsizleşti. Hafıza kayıtlarımdan eksiliyorsun. Bu ilk terkedişin gibi değil farkındayım. Artık zaman da senin yanında. Saniyeler, dakikalar, saatler ve günler senin emelini ülkü edinmişler gibi. İstediğin yüreğimden seni çıkarmamdı. Bunu nedense istesem de başaramamıştım. Şimdiyse zamanın siliciliği de senin yanında.

Ha küreğe mahkum olmak prangaya vurulmak

ÇARESİZ

Necip Fazıl KISAKÜREK

mısralarımla...

Bütün kördüğümleri çözecek gözlerindir

Sussan içimde kıyamet kopar

anlayacaksın...

Bir martı gibi çıkar kapına gelir.

Yüreğim birdenbire kanatlanır yücelir.

Dönmesen çaresiz kalır ölürüm

İşte dağlar taşlar şahidim olsun

Sakın yazma!

Yıllar heba olurken, suları sel yapan damla çarptı suratına. Oyun değildi... Ölüm gelmeden ölmenin şevki kapladı içini. Ama gelmedi Azrail.

Seçenek, geri dönüşemeyenlere göndererek YOK ETMEK!

-Ben seninle evlenemem çünkü sen körsün, demiş ve arkasına bile bakmadan yürümeye başlamış...

Gerçekten çok hoş. İnsanoğlunun en iyi dillendirdiği duygusu hüzün bence. Ya da ben çok etkileniyorum. Okurken içime dokundu yazılanlar.

Hiçte bile?:)

Başıboş kalan esir, zindanda yatan hürüm.

Sakın gelme!

Karanlıklara aşinayız artık gündüzümüz hiç olmadı, sen olmayınca gündüz de bir gece de... zaman denilen mefhum senin varlığınla anlam bulmada, senin varlığınla işlemede. Duvardaki saatin boşa dönen çarkları gibi akrep yelkovanı yelkovan akrebi kovalar oldu, saniye ise arada bir uğruyor.

bugün bana gülümsersin belki diye yoluna çıktım sen sadaka verir gibi bir bakış attın sadece. özledim seni deyişinde de bir tuhaflık sezdim. özlem kelimesini öyle vurguladın ki hani hiç aklımdan geçmedin der gibiydin. hele o elimi tutuşun. sıradan biriyle tokalaşsan ancak bu kadar soğuk olabilirdi tavrın. ve beni en çok bitiren şey yanağıma kondurduğun öpücük oldu. sokak çocuğuna duyulan acıma karışmıştı öpüşüne eminim. sen beni sevmedin sevemedin bir türlü. yıllarca senden "seni seviyorum" sözünü duymak için beklerken birden değiştin. her saniye söyler oldun. anlamıyorum sanma sen laf olsun diye söylüyorsun onları. gerçek sevgi söze sığmaz bilirim. seviyorum diye kandırma beni. ah aşkımın yüceliğini anlamıyorsun. beni bahara erişmeden kırıp parçalıyorsun hoyratça. aldığın hediyeleri de attım çöpe. avutulacak bir çocuk gibi davranma bana.

çok sevdim sandım aldandım onu sevdiğimi zannedip kara suratlı çocukların, tozlu yolların, virane lojman evlerinin arasında yaşadığı eski sevdaları sevmişim. şimdi yanıbaşımda ama ben onda değilim hiç olmamışım. kötüsü de kömür kokuları hep o sevdaya götürüyor beni. o yüzden en sevdiğim kış mevsiminden nefret ediyorum. kendimden nefret ediyorum. içkimden bile nefret ediyorum

Bizim sıradışı yazarımız da aşk acısı çeken Zahide ve onun gibiler için aşağıdaki temenniyi tavsiye etmiş. Şöyle diyecekmiş aşk acısı çekenler sevdikleri kişiye:

Sular çekildi. Uzun oturuşları kaldı sabahlara. Merhabasız karşılaşmalarıyla, sustukça büyüyen ağrılarıyla dolandı hayat ayaklarına. Ve parçalandı dizleri her elem çeken aşık gibi.

Delikanlı bir de ne görsün kız arkadaşı kör!... Kız sormuş ne zaman evleneceğiz diye.

Pek aşkla ilgili olmadı gibi hııı?:)))

Bitiyorsun işte. Rüzgarın yerden kaldırdığı toz parçacıkları kadar hafifliyorum ve düşücelerim savrulan toz parçacıkları gibi savruluyor her yana.

Bekliyorum beynimde kıvrımlaşan hayalinle, hani geliversen ve elini uzatı versen o kıvrım hayalin sabah olduğunda küçük bir çocuğun güneş odama girsin diye açtığı perde misali oluverecek... oluverecekte gönlüme şulelerin doluverecek... ama.. yoksun işte... Sabahı mesken ettik kendimize çalan neyden çıkan hüzün nameleri efkarımıza katık oldu ve biz senin yokluğunun yolunda ufalana ufalana döküldük. Ah çekmek bize dervişane bir görev oldu, gönlümüzün hazin kokan ambarlarında küflenen hayallerle avunurken ne çok istemiştik burayı aydınlatmanı ve ne çok beklemiştik sen sabahsın diye.

anlatamam hayır anlatamam sana,

yokluğunda buldum seni

Ellerine, yüreğine sağlık...

Yüzüme bakma, konuşma, yazma istemiyorum

Karmakarışığım...

Yine sensiz bir gecedeyim. Karanlıkların içerisindeyim ve ışıksızım. Güzlerin aydınlatırdı ruhumu oysa. Şimdilerde el yordamıyla buluyorum yolumu, yoldan çıktığımı bilmeden. Zor bir bilmecenin en zor sorususun ben de. Çözemedim seni ve senle ilgili hiçbirşeyi. Yarım kaldı tüm isteklerim. Bir bütün elma bile görünce içim sızlıyor bilmiyorsun. Sevdamı yazıyorum, okumuyorsun. Sayfalara adın düşüyor, çığlıklarım ünlem işaretleriyle sonlanıyor, duymuyorsun.

gözyaşlarını silmeyi

Sakın konuşma!

geçti istemem artık gelmeni

etrafını saran acılarına çare olmayı,

gülücükler dağıttım.

ne çok istedim.

acelen varmış gibi yapıp kaçıp gidiyorsun okul servisine. ardından bakakalmamdan zevk alıyorsun biliyorum. bu aşk beni yaşatmaz aşk yaşatsa sen öldürürsün. ama şunu bil sen yine de bir ömürsün...

bırak vehmimde gölgeni

Onu bir başkasına ram oluyor sanırım.

AŞk acısı çekenler için şu okuduğum yazarın bir diğer kitabında bir öykü vardı.

Çıkıp gittiğinden beri sessiz sedasız.

Donuyoruz sensiz, iliklerimize kadar üşüyoruz, azıcık bir ümit güneşin doğsa, dudaklarımız kıpırdıyor ve dua için kolumuz miraca kalkıyor.

Ha görmemek gözlerini, ikisi de bir

Sanki bir dağ ağırlığı kalkacak üzerimden

Acıyor yaralarım sarmıyorsun. Ve en acısı unutuyorsun güzelim. Sonsuza kadar siliyorsun beni hatıralarından.:(

Sakın işitme!

Zamansız zamanlarımdan çalıp getirdim bugüne seni. Hayal ile gerçeğin arasına sıkışmış yüreğimi kaç kere daraağacına yolladım bir bilsen. Kaç kere ölümlerden döndük sevgili... Ve bu kaçıncı bahar olacak kapımda çiçekler açmayalı.. Bir umudun ardından sürükleyerek ömrümü, daha kaç kere kaybolacağım karmakarışık zihnimin dehlizlerinde... Söyle!

sımsıcak

Bir zamanlar kör bir delikanlı ve onu çok seven bir sevgilisi varmış. Öyle çok seviyormuş ki herşeyi göze alırmış onun için...! Kız sevgilisine eğer birgün gözlerin eski haline dönerse benimle evlenmek istermisin diye sormuş ve delikanlıdan evlilik sözü almış. Aradan zaman geçmiş hayırsever biri bu delikankılıya gözlerini bağışlamış. İlkez sevgilisini görecek olan delikanlı çok heyecanlanmış ve sonunda büyük an gelmiş.

sevdalar yeşerttim sana...

Yavuz Bülent Bakiler

Sakın bilme!

evet kopyaladım ama NİYEEEE; Son 20 yıldır her uykusuz kaldığımda, etraflarda kimseler yokken usanmadan kendimce en duygulu ses tonumu kullanarak söylediğim bir şiiri burada görünce heyacanlandım. Belki diyeceksiniz sen Anna Karenina FuN Kulüptensin ama inanın hiç sevmediğim biride yazsaydı aynı etki olurdu.

seni beklediğim kadar

Kızın biri bir adama aşık oluyor. 2 yıl birlikte oluyorlar ve saf ve utangaç kız Zahide'ye oyun oynayan Yavuz bir düğüne birlikte gidelim, numarasıyla kızı kendi düğününe çağırıyor. Kız sevdiği adamın başka biriyle evlendiği bir düğüne davet edildiğini anlayınca dağılıyor filan. Hepsini yazamıycam ama okumak isteyenler için aşağıdaki linkte birisi ben kadar üşengeç olmadığını ispat etmiş.:) Hikayenin tamamı bu linkte:

Dipsiz karanlıklara bağırıp duruyorum

oldu mu?

zehr-i zakkum

gelme artık neye yarar..

ne de şeytan bir günahı