Ruhunuz, galiba biraz kendine doğru yontuyor adaleti...

Cümlelerimiz öznesiz.. Umursayan yok Kanlıca'daki

Güçlü olmayı, hangi değirmene hangi suyu taşıyacağını öğrendin diyelim.. polyannacilik mıydı neydi o gereksiz şey hadi onuda sabrın çatlayana kadar kullandın diyelim.. illa bişey mi çıkmalı sevimsiz, nasipsiz, yapmacik, kıskanç ama sinsi bir sürü insan arasında bir hengamede yaşayıp gidiyorsun, bir yerlerde ailen, sevdiklerin uzakta kalıyor göremiyorsun.. bunun çaresi yok mesela.. saçmalık.

Denize amors durup, yüzüne

.. ama biz yine de çok umutluyduk..

Duanın eksiği olmaz, dualarımdan pişmanlık duymadım, ışık tutacak yollar çıkacaktır elbet..

Herkes haklı bu yüzden farklı bir pencereden bakmaya ihtiyaç duymuyoruz..

Zaman geri vermiyor kimseye aldıklarını.. Hiç Ölmeyecek gibi değil de her an bir şeyler değişebilecek gibi yaşasak, kıymetini bilirdik su anların. .

Miss gibi içeri ısıtan bir kahve durdurabilir öğlen vaktini bir kaç dakika..

Memurlar netin en güzel yani tutunabilen insanları görüp ders almak, yaşından başından, gerçek hayattaki rollerinden sıyrılmış insanlar çocuk misali birbirine kartopu giydirip eğleniyor.. her zamanki gibi hedefler seçiliyor on beş nickle saldırıp diğer onbeşi yle görünmeyen kısımlardan kız mi erkek mi belli olmayan nicklerle teselli veriliyor, ay canım gel sen gel gibi arkadaşca, kardeşce sarılmalar kartopundan beyin dondurmaca çalışmaları belediye nerdesin diye cigirmalar, eski sevgilinin duygularıyla yenisini yoldan çıkarmaya çalışan şiirler şarkılar:) arada rencide eder gibi yapıp yaranmaya çalışmalar, herkesin içindeki çocuğu ortaya çıkardığı piyasalar bölümü oldukça guldurmeli.. hiç öyle memleketin hali filan demeye gerek yok insanların stres atacakları yerde olmalı elbet, saygı duymak lazım..

Bir babanın ödev yapmıyor diye alti yasinda bir cocugu dövdüğü komaya sokup öldürdüğü bir dünyada ne beklenebilir ki.. omuzlarinizdaki yıldızları indirin hepimiz birer hiçiz insan olmayı unuttuk önce..

yüz yıllık bir hasreti gidermek güzeldi...

.. belki tüm kapılar kilitliydi..

Hem bir çırpıda ağzına geleni söylemek hemde tek kelime etmemeyi istememek arası bir yerde sıkışmak.. aslında kötü ama sarsıcı bir gündü tamda kafanın içindeki eşyaları yerli yerine oturtmuş evet bu koltuk burda ıyi durdu, bu duvara bu renk yakıştı diye günlerce plan yapılmış kadar netletmisti. onemsiz gibi görünen acısı sonradan anlaşılacak kesikler gibi.. ardından bir kalp krizi durumu gelişti hem mecaz hem gerçek, önce mecazi gerçekleşti başından kaynar sular devrildi deyimine eş, beklenmedik sözler, beklenmedik felaketler gibi bir durum. o gün o markete kendimi nasıl attım hala dejavu yaşıyorum atmasam daha iyiydi kalabalık daha çok bunalttı bu sefer betim benzim atmış hiç bu kadar kalbimin battığını hissetmemiştim.. sonrası bir beddua krizi, petrol krizi gibi allah esirgesin.. neye aydigini uyandığını bilmeyen insanlar, her şeyi biliyor ayağında olacağı varmış..

Çok kızmıştı kadın, çünkü doktor dönüp dedi ki kızkardeşiniz komadan çıkamıyor ve hastanedeki ünitelerle onu yaşatmaya çalışmak da pahalı olmaya başladı, bazen yapilacak şey ona veda edip doğru olanı yapmaktır dedi.. kadın bakışlarıyla paraladı adamı seni doktor müsveddesi o benim kardeşim demek istedi.. belli bir ana kadar doğruluğu kabul edilebilir gibi gorunsede gitmek isteyen bir ruh için yapilacak şifa belkide onu ölüme hazırlamaktı.. cennet gibi filminde bir öpücükle geri dönen ölüm ve yaşam basamaklarindaki ruhu geri döndürmek belkide gerçek hayat için fazla iddialıdır.. gitmek isteyen bir ruh için yapilacak şey ona dua edip ıyilessin demek yerine sifasinin ölüm olabileceğine inanmaktır.. ha komada degilsek ne olacak işin sırrı burada saklı..

Ayşe teyzenin pazar arabasındaki büyüklük kadardı düşlerimiz, cocuktuk ama bize öyle genis gelirdi ki herşey olabilirdik, her yerde olabilirdik ister küçük prensin gezegeninde, ister gökkuşağına tırmanıp pembe bulutun güneşten parlak taçlı prensesi olmamıza kim engel olabilirdi.. tabi ki büyümek, gerçeğe aymak, dünyayı anlamaya başlamak.. burda yitirilen masumiyetlerin, güzel duyguların kötü ve yalancı kazanlara düşüp sıcaktan canının yanması bitirebilirdi.. sitemlerin, küfürlerin, acimalarin, acitmalarin, sokağın başındaki uyuz köpek gibi bakış atması ürkmesi, insanlardan kaçması neden olacak ki.. ha umudun adını çıkaranlar utansın, suçlu sorumlu aramadan sarılan minik kizin kolları yine çilek aromasını, yine renkli ucan balonlarını hayal edecek elbet isterlerse de kusura bakan baksin...

dost ağızlarda sana dair cümlelerin ıslatılması..

sırt çevirip senden söz açmak..

güzeldi...

Güzeldi'li geçmiş zamanları düşünüyorum şimdi...

Tutunamamak da ne demek, belki şimdi su sessiz mezarlık da herkes ah bir kalksam da tutunsam diyordur, olamaz mi.. nefesin, güneşi görmenin, yaşamanın nesi kötü olacak.. elbette yara bere içinde geçecek bazen dizlerinin kanını temizleyp yürümeye devam edeceksin.. düştüm diye yürümeyen çocuk mu var hem.. bazen kendin kendini incitmiş olabilirsin ben bilirimler yanılmıştır belki, ben onun sevdiği çiçeği bilirim, yattığı uykuyu, parmak ucundaki karıncaları, belki nefessiz bakışlarını, üsüdüğünü, üzüldüğünü ben bilirim en çok sanırsın.. bide bakmışsın ki senin bi halt bildiğin yoktur bunda kabahat kimin.. seni kaybedeceğini bilen yalan söylemezdiki zaten, bu kadar şaşırma insan oğluna.. bütün suç senin, bir aptal gibi otur köşede bağla ellerini dizlerine ve ağla.. yada cik o palyaço kutusundan atla aşağı, bak boğazda o vapur kız kulesini geçer az sonra öp orta yerinden, sev yine kara bulutları görüntü aldatır dil kandırır bur bakış kalır anlatır hem muştulari, hem gelecek zamanları tek güvenilir senin kalbin hissettiğin kadar insansın.. o kadardır yaşamın...

Kara mizah gibi omuzlarimiza çöken kara sislerin altında, kahramanlar gibi kale kapısını, yağan kara doğan güneşe değişen mevsimlere gece gündüzlere inat demir maskelerinden birbirine bakma ihtiyacı duymayan ama aynı amaçla kalbi çarpan yorgun ama yılmayan gururlu ama tas kesilmiş savaşçılarıydık hayatımızın..

adının türkçedeki yankısı özeldi...

BAŞKALAŞ AN AŞK

Ve eşikteki öpücük, tarih bilinci olmayan bir aşkın

biraz gülünç, biraz sitemkar..

Kandilli yoğurtcunun mekanında..

Gözlemlediğim paçoz argolara, ben tekim ayna ayna söyle havalarına meraklıyız toplumca.. söz soylemekten daha güzel olan dinlemekmis geç öğrendim..

.. çünkü biz Allah'tan istemiştik..

"Kullarım sana Beni sorarlarsa bilsinler ki Ben muhakkak onlara pek yakınım. Beni çağırdığı, bana dua ettiği anda, dua edenin duasına cevap veririm."Bakara Suresi/186. ayet

yüzünde

adını anmak güzeldi

Belki görmüşsünüzdür yoğun bakımdaki bazı hastalar yemek yiyemedikleri için burnundan besliyorlar, öyle acı bişey ki dağ gibi adam yatıyor, duyuyor ama tepki yok. Iyilesme yok aylar geçince sırtında yaralar olmaya başlıyor geçmeyen acı veren yaralar, biz onu döndürmek isterken ruhunun gitmesini engelleyip acı çekmesini sağlıyoruz. o ruh gerçekten gidecekse bu dünyaya ait yapilacak şeyi kalmadıysa şifası ölümdür diyor bir kitapta bir kısmına katıldım burdan kendime yonttugum adalet kısmı anlayamadım açarsanız ıyi olur..

Seninle yoğurt yemek, kendi Kanlıcanlı, sülalesi

Tamda küçük fıçının içindeki yumağı yakalamaya çalışan kedi gibi hayatla bir öyle bir böyle mücadele ederken, bir anda uçurumun kenarında esen rüzgara karşı sessizce durmuş, azad ettiklerinin arkasından denize bakıyor buluyorum kendimi. . bu normalleşme süresi için kaç vakte kadar böyle dengesiz kişilikler içinde bocalayacağım acaba merak ediyorum.. demek ki tam da tutunamadık, belkide tam tutunma olmuyordur oda olabilir mesela..

Diğer birinde de çok zengin iş adamı genç bir delikanlı trafik kazası sonucu felç oluyor sosyal yaşantısı, çektiği ağrılar ruhundaki yaralar yüzünden annesinden ailesinden ötenazi fikrine saygı duyup onu zamanı geldiğinde isvicrede bunu yapmaları için kağıtlarını imzalamalarini istiyor herhalde burdaki annenin durumunda kimse olmak istemez. Ama bu acı kararı vermek zorunda kalıyor, bunun vicdanını sorgulamak haddimiz olamaz çünkü o durumu yaşamadık Allah da kimseye yasatmasin.. o genç kitapta kendine bakan aşık olan kiza aşık oluyor, kız da aynı şekilde ama ne yaptıysa vazgeciremiyor kararından sonunda oda saygı duymak zorunda kalıyor.. dabasi gercek bir hikaye bu.. demek ki adalet dediğimiz şey de kişiye göre değişmek zorunda bazen bazı durumlarda..

Vicdan azabı bütün dinlerden üstündür...

Merhaba..

Birde böyle mesela dinlemeyi öğrendik diye kadın konusuyor da konuşuyor hıhı hıhı hıhı demekten, yüz kaslarımız halter çekiyor diye daha da anlatıyor ya o öyle dalmış ki anlatmasına ne yapmaya çalıştığını ne söylemeye çalıştığını biliyorum slak dediğinin farkında bile değil ama kaptırmış kendini mesela, hiç mi aklına gelmiyor be kadın her söylediğin kulaktan girince kafada aynı yankıyı mi yapıyor bakalım.. Insan hem öyle hem böyleyse ona başka şey derler bizde ha ama dinliyorum yani kulağım sende yüzümde hafif gülümseme inanıyormuş gibiyim yani maksat sendeki rahatlık bozulmasın güzel bacım..

yüksek sesle, kimsesiz gecelerin düşsel avuntularına

Bu kitabın arkasındaki söz beni anlatıyordu sanırım,

Insanlar hayatlarının son demlerine doğru öğreniyorlar yaşamayı, dünyanın işini bitirmiş kapısını süpürmüş de çoluğu çocuğu yuvadan uçurmuş hadi yasayalım diyecekken birde bakıyorlar ki ömür bitmiş ah ah o günleri görebilecek miyim hayiflanmalari başlamış ağrılar, sızılar, hastaliklar, yaslilik da cabası.. küçük bir çocuğun gözlerindeki isiltiya geri dönsek diyorlar bak nasıl yaşarım.. ama nafile..

Yılmaz Erdoğan

cepheden bakmak güneşli bir mavilikle... güzeldi..

ipe sapa konuşlanmaz bahanelerle elini tutmak,

tutunamadık Albay'ım..

Rüzgar bu yöne getirirse diye yazma hevesini bir yerden başlanılmış başlık..

Sabahın en güzel yani, sıcacık yatağından kalkıp buz gibi sokaklara okul çantası sırtında giderken, agzimizdaki simit ayran tadiydi kuşkusuz.. kooperatifçilik oynardık, sıraya girer alırdık dumanı üstünde simitlerimizi, hala kaldıysa üçgen peynirlerden alabilenler şanslıydı.. sonraları büyük şehirlerde ailemizden ayrı waffle yemeye başladık yanimizda bir yüzü kendimize benzeyen komşunun çocuğu gibi tanıdık olmayan ama kırk yıldır tanıyormuş gibi olan arkadaşlarla, işkence ettik belki sevmediği o saçma çikolata sosunu zorla yedirdik kibarliktan:) değişen çok şey olmuştu sabahın zifirinde bu sefer elimizde kitaplar, kulaklarımızda soğuktan üşümesin diye takılan kulaklıklar yerine aklı beş karış havada gençlik şarkıları dinlediğimiz kutu gibi el kadar sony kasetcalarli radyolar, walkmanler.. paslı rayları beklemeye başladık sonra her şehirde her köşebaşında vardılar sanki.. dünyamız herhangi bir şehirde illaki kara trenin değişik versiyonlarında seyahatten ibaret olmuştu.. bazen bir şehirden bir şehire bazen koca şehrin içinde teneke gibi sesiyle o paslı raylarda kayan ulaşım araçları geniş yer yuttu hayatımızda bir zaman.. nefret ettiğimiz beklemeleri özler olduk şimdilerde. ne çok el sallandı kimbilir, ne çok hüzünle bakılan yüzler, kimsesiz cingeneler, öğrenciler hep bir yanımızdı oysaki son kalan masumluk kırıntıları icimizdeki daha yitmemis yitirilmemislere dair birkaç anı hep aynı hafızanın bilindik yerinde..

Geçip gidiyor herşey, bir süre sonra herkes kendi dağınıklığını toplamaya koyuluyor, hastane penceresinden bakıp keşke diyen hastalar gibi.. sağlıklı olsa sanki yine aynı hataları yapmayacak, bile bile canını yakmaya uğraşmayacak gibi.. kimsenin kimseye sitemi haklı değil adalet için söz ve savunma gerekir.. herkes haklı yada kaldıramayacağı yükleri karşıdakine atmak kolaydır.. sonuçta kırdığın kadar kirilirsin.. kimseye beddua etmedik o incinen kalbin sebebini sahibi kendinde arasın.. kimsenin huzurunu kaçırmak gibi derdimiz ve haddimiz olamaz, acıları affet ki kendin özgür olasın.. dünyadaki en güzel şey beklentisiz yaşamak kalanı ıskala istemem, her saniyesi güzel olsun..

mührüdür artık...

yoğurdu...

adını anmak..

Giden gitmiştir, biten bitmiştir.. koca koca hayatlar insanlar sessizce göçüp gidiyor.. Yeni yıl kutlaması diğer aptal saptal kutlamalar kadar saçma olsada, sevdiklerimle bir araya getirme vesilesi olmasını seviyorum.. seni süt oğlan kadar sevmemiştim 2018, vede öncesi ayağınıza tuğla bağlayıp attım boğazdan emin olabilirsiniz.. tüm ezberlerimi, öğrendiklerimi, ıyi niyetlerimi çıkardım sandıklardan evet çok şey değişecek ve güzel olacak benim için.. çünkü ben evrenle inatlaşmayi değil, güzel mesajlar yollayıp daha güzelini almayı öğrendim.. olgunlaşmak diyoruz buna sanirim.. acılarla, kötü düşüncelerle, olumsuzluklarla savaşmak.. kendinle barışmak da olabilir mesela, yok öyle önce canan filan. Hele bir sağlığın gitsin görürsün can mi canan mı.. velhasıl herşey can sağlığı giden masumiyetlerin yerini dolduracak umutlarla..