Defterlere kenar süsü yapılırdı

Kendi hayatini oynardı

Silahlar tahtadan

belkıde mutsuzlugumuzun altında yatan baska sebebler vardır...

Bebekler bezden

olunur,

hepsini, tıkılı kaldığımız apartman katlarına gömmüşüz biz.

günümüzü tarif eden nede güzel bi tarif yapmış

lakin bankanın tek kullanımlık şifre için cep telefonunu yanında bulundurma zorunluluğu beni caydırdı.

Kış gecelerinde masal anlatılırdı

Kardan adam yapılır

Çember çevrilir,

ESKIDEN

Arkası yarin gibiydi

Ajans radyodan dinlenir

ucakla seyahat eden bır cocuk buyudugunde at sırtında seyahat etse,

yada bılgısayarı olan bır cocuk buyudugunde dunyada kucuk bır pıllı radyo bıle olmasa,

dunun cocuklarının kısıtlı ımkanlarla cevrılı hayatlarına ozlem duyması ılgınc...

Yönetici seçilmezdi

ne kadar rahat "değer" değiştirebildiğimizin farkındamısınız, şimdi biz hangi değerden bahsetmiş olduk,

Teknolojiyle birlikte komşuluklar öldü.. Kendimizi bir kutuya hapsettik.. Hiç birimizde halimizden pişman değiliz..

İsimleri konulur

Sağlığımızı, dostluğumuzu, akrabalarımızı herşeyi bir kenara ittik.. Kendimize kurduğumuz dünyada yaşamaya başladık..

Yoğun

Kesintisizdi

Evlerde soba yakılır

Resimler kömür karasından yapılırdı

Pencere camımıza yaslanır

Tek başına...

bu yaşantı nasıl tarif edilir, aynı gün içerisinde dinibütün müslüman, üstün ırkın mensubu bi kafatasçı, ateşe tapan bir mecusi, ve gün sona yaklaşırken dinsiz imansız olunabilirmi?

anmak nostalji, kalansa "keşke"...

Evde yapılır

Herkes kendi düşünü kurar

yıne cocuklugunu ozlermıydı acaba?

Merdiven çıkılır

Geceler ayaz

Komşuda pişen

sizi bilmem ama ben daha mutluydum. her istenildiğinde, ulaşılamama özgürlüğümü geri istiyorum.

Sokaklar karanlık

telefonum sen olmasan belki hasret hasret olur, vuslatta vuslat olurdu,

Her gün yaşanacak bir şey vardı

Bizde pişen komşuya düşerdi

Kızlara ninelerinin,

televizyon sen olmasan muhabbet olurdu, sabahtan akşama paylaşılırdı belki dertler, belki paylaştıkça azalırdı bütün elemler, belkide ailemizi her akşam başında toplayacak bir radyomuz olurdu birde kervan olurdu

dunu bugune tasımayı beceremeyesımız, kabahatı etrafımızdakı cansız varlıklarda aramamıza neden oluyor...

önceden bu tür değişimler keskin değişimlerdi ve butür hareket sahiplerine pekte güvenilir gözle bakılmazdı, şimdi bir insanın hatyatına sığdıramadığı zikzakları bir günümüze sığdırdık,

belkide minderlerimiz, misafirlerimiz, hoşsohbetlerimiz olurdu,

Teknoloji hayatımıza girdikçe bizde robotlaştık.. Akşam eve gidince ilk iş kumandayı eline almak.. Yatana kadar tv'nin başında oturmalar.. Kimsenin kimseyi gördüğü halini hatırını sormadığı.. Sanki ailenle değilde yabancılarla aynı evi paylaştığın bir ortam.. Bilgisayar içinde aynı şey geçerli.. Belki burdakilerin ne durumda olduğunu biliyoruz ama yan komşumuz kim bilmiyoruz..

Yorgun

belki elma şekeri daha tatlı olur, limonata buz gibi olurdu aratmazdı kolayı, çikolatayı

Su musluktan içilir

aıt olduklarımızın yerını bıze aıt olanlar aldıkca dune olan ozlemımız cıg gıbı buyuyor...

kalorıferlı evlerde buyuyen cocuklar buyudukten sonra sobaya mahkum olsa,

Erik ağacının çiçeği

pekı bugunun cocukları buyurken zaman gerıye dogru aksa ne olur?

olan oldu...

Tursu, salça, mantı

erkeklere dedelerinin

Mahalleler bekçili olurdu

Ağaçlara tırmanılırdı

bir güne bin med-cezir sığdırmazdık, sizsiz,

" Kişi sabah evden imanlı cıkacak, aksam eve imansız gelecek, aksam imanlı yatacak sabah imansız kalkacak "

Yıldızlar parlak olurdu

komşularımız, değerlerimiz, sobamız, limonatamız demişsiniz ya hani;

hayatımıza tam olarak ne kattığını idrakte zorlandığımız bilgisayarımız belki sensiz hayat daha çekilir olurdu,

Saatli maarif okunurdu

Bize...

özgürlüğümüz ve küçük mutluluğumuzla beraber..

kartopunun ve kardanadamın olduğu, bezbebeklerin ve tel süpürgelerin bulunduğu, fırınında közlenecek patlıcan ve pateteslerin tadının üstünde kavrulan nohuda denk sobalarımızın bulunduğu, hadi herşey bi kenara candan komşularımızın bulunduğu zaman dilimleri,

Aidat ödenmez

Yalnız kaldıkçada mutsuzluk kapımıza dayandı.. Bizden ayrılmaz oldu..

Çamaşır makinası, bulaşık makinası derken tembelleştik.. Hastalandık.. Her yerimiz ağrır oldu..

Karpuz kuyuda soğutulurdu

Herkes

Evler badanalı

Özdemir Asaf

med-cezir yılda kaç defa yaşanır,

geçenlerde cep telefonu kullanmama kararı aldım. tek önemli durum, acil durumda aranmak. onda da çözüm "iş telefonum var önemli yerlerde" dedim kendi kendime.

şimdi bunların müsebibi olarak teknolojinin getirdiği bilgi kirliliğini göstersek, yanılmış oluruz

Sokaklar lambasız

Çizgili roman okunur

Güz yaprakları bahçemize düşerdi