ben ki,

ve en bir kere Rossaeu nun sözünü uygulamazsam,, 24 saat içinde söylenilenin aksini yapmazsam, bir kere başkalarının kararını değil kendi kararımı uygulamazsam,

Rastgele bir numara çevirip, ona en son okuduğun kitabın adı ne? diye sormazsam, akraba konu komşu çocuğu veya genci veya kendi çocuğum gelip benden çer çöp yerine kitap istemezse,

o an söylenmesi gereken şeyi "insanlarnederizm" hastalığım yüzünden söyleyemiyorum.

Mohsen Namjoo nun Hasta Siempre şarkısını tüm şehir hoparlörlerinde dinletmezsem, bağır bağır.

aldığım parayı bile "insanlarnederizm" hukukunda harcıyorum..

bu migren o migren değil sevgili huzur.. bu migren, migrenlerin en büyüğü.

bir bakkaldan değeri düşük bir şey alıp parasını vermeden arkama bakmadan kaçmazsam, ve o amcadan sağlam bir küfür yemezsem

vol sıtritin göbeğinde gurup yorumun cemo şarkısını bütün nivyorka dinletmezsem bende gözü açık giderim

bu hastalık beni körelten şey,

en az 3 gün parasız şekilde, kaba tabirle otlanmadan, açık tabirle dilimin gücüyle yaşamazsam,

çok sağlam bir hastalığım var..

Açık veya kapalı bir şekilde gideceğiz.

Arabesk maganda ruh halinde takılan otobüs şoförlerinin gıcık etmek için kapı otomatına basıp inmmezsem, şöförü çileden çıkarmazsam, arabayı ikide bir durdurmazsam,

Migren..

bu 100 maddennin en az 80 maddesi yapılabileek şeyler olduğu görülür.

Face duvarında "insanlarnederizm" hastalığımm yüzünden dilediğim şeyi yazamıyorum.

Migren

istediğim gibi giyinemiyor, istediğim gibi yaşamıyorum...

gereksiz bir sebepten birine kafa göz dalmazsam, ve iyi bir dayak yemezsem, vücudumun camdan yapılmadığını anlamazsam,

bir hamile gibi günün herhangi bir saatinde aklıma ilk gelen meyve/yemek/tüketim malzemesini o an almazsam ve ertelersem,

ve ecel geldiğinde, ben de bu şarkıyka ecelime teslim olmazsam,

gözü açık giderim

gözü açık giderim..

ve bunlar olmayacak,

gözü açık giderim.

Bütün dinlerin bütün ibadetlerini aynı gün içinde yapmazsam, ve bulabildiğim ibadethanelere gitmezsem,

kayınvalidem.

iki gözüm açık gitmesem de, bir gözü açık giderim.

şayet,

en azından türkiyeyi otostopla veyahut bisikletimle tur yapmazsam, fotoğraf diskimi sayılamayacak şekilde çoğaltmazsam,

bir deniz kenarında geceleyin sahilde bağıra bağıra şarkı söyleyerek sahilde dolaşmazsam, abuk subuk o an aklıma gelen şiirler yazmazsam,

Bir kafeye gidip tabiatımız gereğinin tam tersini yani dikkat çekmek için alllahhhh diyip yerden yere kendimi atmazsam, bana öğretilen küçük burjuva nezaketini, yontulmuş beynimi ve statümü hiçe sayarak yerlerde yuvarlanmazsam,

ben ki

herkes gibi benim de 100 km/hızla kaçtığı sağanak yağmurda double ıslanana kadar yürümezsem, en özenle sakladığım, giymeye takıntı yaptığım elbiseyi sırıksıklam etmezsem,

evlilik kurumuna sorgulayıcı baksam da düğünde o anın düşünemezliği içinde kimsenin bakışına aldırış etmeden kendi figürlerimi yapmazsam halaylarda,

namıdiğer, İnsanlar ne der sendromu.

basit bir stockholm sendromu belki de..

Serdar Ortaç, Murat bilmem ne, vs popçuların, popüler kültür satıcılarının konserine gidip "hatasız kul olmaz babaaaaaa" diye bağırmazsam, ve koluma çizikler atmazsam,

bu özgürlüklerimize ket vuran neden ne?..

Yaşadığım bölgenin en yüksek binasına çıkıp, bana ve tüm emekçilere tepeden bakan sisteme ve sistem uşağı insanlara derin bir bakış atmazsam, ve idrarımı hava boşluğunun ellerine teslim etmezsem,

pardon türkü diyecektim

peki özene bezene hazırladığımız bu 100 maddenin yapılabilir 80 maddesini yapmamaya iten sebep ne?

bir Avrupa şehri gezisi turunda, en az 200 kişiyle fotoğraf çektirmezsem,

öyle i dünya olsa da kaçsak

100 maddelik gözü açık giderim listesini oluşturduğumuzda,

dür..

acıtıyor beni, katiline aşık olmak gibi..

gerekli maddi teşhizatı manevi yeterliliği sağlamam halinde bir güneydoğ asya turu yapmazsam, muson yağmurları altında o tarihi geriden takip eden şehirlerde gezmezsem,