Kıymetini bilmek lazım,

Sen dolsan yeter..

sensizlik bir sığ deniz

hastayım... çok hasta...

Aşkın bu unutulmaz yarasından.

Dost gülücükleri, sırt okşamalar.

Yükümde ne varsa, hepsini saydı;

Üstünde bir damla keder, kalmasın senin...

Ne bekliyorsun...

Sen ki gözlerimdeki gamı silip...

Hüzünler ertelenmeyecek kadar birikmişken

Bahar demek aşk demek, mutluluk demek...

Ah! Ellerinde senin ne ölüler dirilir?

Hüzün Gönülde Yanan Ocaktır

Yatağında gördüğün,

Hayalin gece gündüz kalbimi titretir...

ben seni unutmaya çalışıyorum...

Kar yağmayacak mı bu kente...?

bütün sular akdenize koşuyor...

Hüzün kokar her tren. Kırılgandır istasyonda duran her beden.

Ve sonra?.

kaybettim,

neydi bir arada tutan şey ikimizi...

Hoşgeldin hüzün... Bu defa epeyce konaklayacaksın değilmi?söylemesende anladım...

hep hazaanmıdır sevmelerim

Hüzün gıdasını çöldeki seraptan alır...:)B12 vitamini kadar da gereklidir...:)

Hüznün resmini anlat deseler, gösterebilirim belki içimde herhangi bir resmi.. Ama dile gelmez.. Sözler boğazda düğümlenip kalır.. Hüznü ifade et deseler.. Bunu da anlatamam.. Anlaşılamaz.. Sadece yaşamak gerek "Hüznü" ve yansıttıklarını..

Seni hatırlatmayan uzaklarda...

Özlem, mesafelerin öz kardeşiyse, nereye gidersen gitsin beden, can?dan canan?a yol bulamadıkça yüreğinden düşmez hüzün?

gecede ben...

Sormayın...

gece oluyor sonra...

bir sevdanın cenginden aşıklar dönüyordu...

Ayaklarımın feri kesilmeliydi.

Bugün, tam da bugün.

teşekkürler...

bir elimde yüreğim...

körpe yüreğini kim od lara attı.

unutulmak için mühlet isteyeceksin...

Yolunu Bil

zira sabah kahvaltıda hüzün reçeli öğlen hüzün haşlama akşam hüzün kızartmayla besleniyorum...:)

bilemedim gözlerin ne demek istedi...

Doğrul ve yürü...

Görmemişsin belli ki... Görseydin;kucaklardın tüm sancıları, aşktandır diye... Sansürü silerdin lügatinden... Elek vermezdin titreyen ellerime;artık elemelisin kelimelerini, diye... Şu ağrılı kalbimi toprak altına gömme çalışmaların niye?..

O zaman bırakmazdım bu sevdanın peşini...

Ve bütün dostları... paylaşımda bulunan yada bulunmayan... sadece şiirleri okuyup çıkan, yada sadece başlığı bir kez tıklayıp ilk sayfaya bakan bütün dostlarla bir arada olmak çok güzel...

bu nasıl hasret...

dvmsZ

Birileri pohpohlasada seni...

bir yaprak daha düşmesin hazanıma derken...

Ama akrepten daha çok yaktı canımı.

"hüzün ambarı" bırak ağlayım bir köşeciğinde tam da ambara uygun bir şarkı bence :(

M azi takılmasın mısralarıma

Istırabından kaçak bir hayat yaşıyorum?

''Keşke sırtını dönüp gitmeseydin'' diyen söz

Bir bitiş.. Bir başlangıçtı..

benim yaşlarım yürüyor kirpik uçlarıma...

Bir türlü bulamadım o dörtlü yoncaları

Sevgili penthos...

Hüzün Bakışları...

Bilmem kaç yaşındasın herşeyin farkındasın

"Ağlasam sesimi duyar mısınız mısralarımda?"

hüznüm adresi aynı aslında gönlümün taa içi acıyor:((

Yoksa hüzün mü bilemiyorum...

uzaktaki kadına,

Nasıl aşıkıysam Türkiyenin...

Hangi sular aktı

Yüreğimde sensizliğin onulmaz yarası...

Bahar gelse, yaz gelse ne farkedecek...?

Toprak örtmüşsün üstüne

Işıl ışıl yüreği, gözleri boncuk boncuk...

Gelen hazandır, hüzündür = yalnızlaştırır

en yakın arkadaşım son zamanlarda...

Solar ansızın yapraklar;

Anladımki ''ertelememekte'' gizli hayatın gizemi

bana gülümseyerek kapıma doğru ilerlesen...

ah ah ben ne diyeyim

bir ölçek mutlulukla

traş oldum bekledim...

Bırakılan üç beş parça sefillik,

bire bin

ne olur terketme yalnızlık çok acı...

Hüzün ambarında müdavim olarak sizi görmek çok daha güzel...

Ömrümün deryasında bir hüzün delirir

ellerini uzattığını sanıp...

Bir adı zulüm oldu bu şehrin;

Ama fırtınalarda savruldum, fırtınaları savurdum sonra... Bir, ayrılık ağrısı kaldı şuramda ve hep kalacak anlıyorum... Yitip gitmeyi göze alarak ve uzağında uzağın olmayı da... Sakin denizler diliyorum sana...

Bir şarkı nasıl etkilermiş insanı gördüm... gözlerimle ve yüreğimle...

söylemeden tek hece.

sırf sende de vardır diye...

Ben hergün ölüyorum...

cennettir yüregin her cümleme...

Aynı anda çıttt...! , aynı anda sessizlik

sen, benden nefret ediyordun

Söyle... Acı bu değil de ne...?

Ayazında çürüdük...

sanki, en güzel uykusunda her şey;

Koskoca bir eylül geldi geçti be hüzün ambarı... sen bana melalinden bir damlacık sunmadın...

HİCRAN ÜSTÜNE TÜRKÜLER YAKTIN...

memleketin nere, kimsin, adın ne...

sevginin acımasızlıgında.

BEKLE BENİ

"KARLAR TOZARKEN BEKLE

Nisan Yağmuru

kurduğum hayaller mutlu olmama yetti...

Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden.,

Gece öksüz bir yığınaktı ellerine

almaya değil

Ve her gidişinde tuz basıyordun,

Yaralarıma yararsızım şimdi...

O yüzden arada akmalı yaştan gözler ve var olmalı hüzün hayatımızda gerektiği kadar. Kıvamında bir hüzünde gerekli ruhlara mutluluk ve huzurun kıymeti için. Bazen keyifle okunan bir kitabın satır aralarındaki baskı hatası nasıl kaçırsa da kitaba dair iştiyakımızı, satır arası hüzünler asla bozmamalı yaşam anlayışımızı..

"Zamanı yok" demişlerdi bize "sevmenin..."

Hüznün muttarid katreleri alnımda öyle muhteriz öyle meftun

İnanıyor aşkın hep olacağına.

Anla artık kendimi sana vurdum...

gözyaşlarımla doldu hüzün denizlerim...

derdin,

ayrılıklardan

hiç biri cocuk olmadı

yüreğimin ayağı takıldı, düştüm çamuruna..

Bulutlar üstünde gezdirdi beni,

bir gün bakarsınki sevmişim seni...

kendini çözecek gücün kalmamış.

A sla bilinmeyecek gönlündeki yar senin...

"Hüzün" anladı ya, bu yeter..

Mehmet Emin ERYAZGAN

Hala nefretle sevilirken, gurura teslim olmuşuz..!

Ben yıkandım melal nehirlerinde...

kuliste yarasını saran soytarı gibi

Hüzünler yağıyor ay parçası yüzüne.

yinede kışı çıkarabilecek kadar hüzün var efendim almak isteyenler buyursunlar... sağlıkla kalın...

Kaç sabaha merhaba dedik

Ama cizerim yolumu ben

karalari bağlayayım hele bir vakit

Ödünç mutluluktur

Hüzünle örülmüş beyaz kefenim... diyor...

yüreğimde uyaklar büyüyor...

Bitsin, silinsin artık bendeki izleri..

Yaşamak istiyorum senin olmadığın uzaklarda

çünkü herkes beni kays seni leyla bilirler

yaralarının iyileşeceğine inandı...

okyanusta bir su damlası gibi...

Ama göremedi yüreğimdeki ateşi

Bende özlemlerin en özlemi

ve öpmedim hiçbirini,,

Arayışlarım, beni hangi gailelerle ve hangi çıkmazlarla karşı karşıya bırakırsa bıraksın; hangi arafta serseri bir mayın haline getirirse getirsin daima bir?şeb-i arus kuantumu'nun gönüllü arayıcısı olacağım. Zaman zaman sanki büyülü bir şifre imiş gibi temas edip algıladığım bir?geçişken dil? ya da bugünlerde dilbilimcilerin yeni bir hayat vadinde dillendirdikleri?dil ötesi/ meta lingüistik? iletişim eğilimleri, benim için zaten çocukluğumdan beri bilinçaltımda saklayıp getirdiğim?sabi bir dil?di. İçimde sürekli susturduğum ama asla yok olmasına izin vermediğim bu dili son günlerde alenileştirmeye çalışmanın bana çektirebileceği cehennem azabını elbette hissediyorum. Belki de bir?histeri?yi yaşama isteyişim?yeni bir kulvarın ve dünyanın ceremesi? olur bana. Yaşadığımı sandığım dünyanın bana çektirdiği?muazzez azap? başka ve daha anlamlı bir?hüzünlü azap?la yok edilir ancak. Yoksa alışılagelen göstergeleri bozulmuş bir dilin indirgemeci, yabancılayıcı, ayırıcı etkisinde olmak keyif mi verir!?

bir kucak açın geceler...

susar gider bu matem-i devami...

Gidiyorum

Cemal SÜREYYA

HAYALET SEVGİLİ

çöp gibi bir oğlan, ipince..

o halde Aşk ömrünün

Zemheride nevbaharmı geliyor...

Bu gönül sevdana aç

karşı cinsin kulaklarına...

çiçek çiçek açtığı

ahh... gönül ağrısı nasıl tuttun yakamdan.

Gidiyorum artık

Gözü yaşlı Filistin karalar bağlar...

'Kalbim bir serçenin konduğu dal kadar ince ve kırılgan' diye başlayan bir şarkısın sen ey hüzün... ayrılıkların şarkısı çınlıyor kulağımda günlerdir...

Sen içimde hiç büyümeyen çocuk...

Sevdim... Hem de çok sevdim...

Horoz şekerlerim gibi rengarenk

"-haydi çıkalım hüzün ambarından"

Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.

Yine yok, yine yok,

sevdim ve aşkın zehirli okunu tattım.

Sen yoksan gözyaşı da akmıyor

sen 'hayalet sevgili'

Hüznün yüzünü taşır karanlığında.

Nasıl olsa ben hüznün esiriyim

Nihayet Yar selamıyla buluştu

Saygılar..

sevdiği kadar

hayalet sevgili...

şaşırdım kaldım işte bilmeki nemsin...

22.07.2008

Daha yeni çıktı fırından...

bu hüzne selam dur

Yalnız on sekiz yirmi arası yaşamak,

Derin mutsuzluğuna gidiyordun.

senin gelmediğin yerden, ben sana geliyorum...

her çiçekte aradığım bir bahar var...

bir orman olmak gerekir sevmek için

ne zaman yürekte artarsa nefret

kim koydu, yoluma bu taşları.?

Tenime sinen kül kokusu grilerde ağlamaklı!... Robin ahuramazda

cocuk olmak,

git desem eksiliyor bir yanım

bir imbat esiyor yüreğimde...

Sanıyorlar ki, hüznü benimseyen, karamsar bir ruh yapısına sahip, sandılar ki umutsuz.. Sandılar ki, hep diplerdeyim..

Ya bulutlar benden birşey bekler

Meğer ne çok ihmal etmişim onu...

Şiirler hüznün kelama dönmüş hali..

güneşe meftun olan yapraklar.

sen tutar kendini incecik sevdirirdin

Boşanır keder zincirlerinden

sen gelseydin bir lahza rüyama

kendimi sana vurdum...

Nede ben sensizliğe alışabildim

Ah şu şairliğim olmaz olaydı!

E cnebi çalgısını

KOş demiyorum bana

yosunlar sarar...

Seni bir ömür unutmam...

bütün gerçeklerimin sahibi...

Mesnetsiz ülkülerin acziyle bakar güller,

Uğurlar olsun abla ''ben gidiyorum''

L. lal

senin üstünde bir umuttun önceleri...

Nasılda özledim oysa seni gülerken bile hüzün doluyor tüm zerreme, hatta tırnaklarıma kadar titrerken mutluluğu kıskanıyorum. Korkuyorum uçup ta gitmesin avuçlarımdan diye.

her fırtına'ya senin ateşini tanıtırım...

Hüzünden yenik yaralı yürek neylesin

bırakmışsın beni kimsesizce...

sana sevgimden sırça saraylar kurmuşum...

Düşlerime karlar yağdı...

Benim adım hüzün, ben ki yüreğinin sahibi...

Her yanım beyaza bürünmüş benim... ama bugün güneş var umarım şehrimin dağlarına ve bağlarına yağan karları eritir... umarım benim yüreğimdeki buzları çöezer bu güneş...

Bakışların sanki benim sahibim gibi...

İçime astığın ipte

Sana mahkum ben...

Hüzün beni tercih etti.. Benimle kaldı..

Aslında bir Amok koşusu değil benim korkum, kuşkuyu vehme çeviren?menzildeki ışığın titrekliği?dir. Bir rüzgarın tehlikesinde titreyen ışık, yıldızımdan kopup söner mi? Kaygılarımın büyüklüğü, ?bu titrek ışık?ın imajını yıldızdan alan büyüsü ve olanca değeridir. 'Titrek değerlilik? diyeceğim buna. Psikolojik bir kavram ve terim değeri olur mu bilmem ama?titrek değerlilik? sürekli bir korkunun kucağında büyütüp oturtuyor bizi. Yıldızımın bana ulaşan ışığı, usandırıcı ve hatta utandırıcı bir bağıllıktan da titrekleşebiliyor. Diğer taraftan öyle bir teselli var ki ışığını saçarken biten bir muma karşılık bir yıldızın şuası, kaynağı var oldukça var olur. Bir?ontolojik? hikmet olarak bu ışık, beslendiği bereketli kaynaktan hiç kopmaz da lirik, senfonik bir?var oluş?u işaret eder. Eskilerin?ismiyle müsemma? dedikleri olur da çok uzaklardan işaret eden bir yalnız yıldızın astrolojik gücü, bir? ihya terapisi?ne dönüşür

uyandığımızda rüyadan...

unuttum artık adını...

Ne zaman girmişse yüregime

meçhul güvercin

yutkunsam gideceksin

gizlice...

BAHARA ÖZLEM

mavi mavi düşlerinle...

Yağmurlarda aşıklar ağlar.

Bundan böyle bomboş kalacak hüzün ambarı...

Ne de bu derdin gitmesini bekledim...

tonlarca hüzünler birikti yüreğimde...

bu kadar yürekten sevmişken seni

Ey gönül sevgilinin kılıcının parmaklarından murad umma

ege'nin zeytinleri

Sindim kuytu zamanlara koyaklarda kar oldum

ve unutma ki

ağlamaklı gözlerimi

Düşüp kaldı Amok rüyada o gece

Söz dinleyene ahit oldu heryan

saçmalama saatlerinde...

Bir yanın kor...

Hüzün müdür beni meshure eden kendine,

içimde hüzünler yükseliyor...

Ağlatmak mı güldürme beni yağmurda ıslatıyor gözlerimi. Canımı mı yakacaksın yoksa, ateşte yakıyor beni. İnsanız alışıyoruz böyle her şeye. Bir köşede gidenin ardından ağıtlar yakılırken geçiyor imamla cenaze, diğer köşede çalıyor davullar beyazlar içinde oynuyor gelinle damat?

Üç günlüğüne de olsa,

Şarkılar hüzün kadar davetkar bugün,

ve değişti hüzün kokan şiirler...

taktım somurtkan gözlüklerimi...

Gözyaşım yağmur oldu

Heyecan içinde sevdiklerin.

Katline ferman çıkmış diyorlar hüzün militanı mısraların...

Kar yağmayacak mı bu kente...

Canın sıkılır,

İkimiz de tutsaktık karanlığa

bir hüzün yağmuru yağdı gönlüme...

Şimdi, elveda sana..

hissetmedin nefesimi...

Gece pırıl pırıl

Gidişinin kaçıncı günü hatırlamıyorum.. Önceleri şafak sayar gibi, bu birinci gün.. Bu ikinci gün.. Bu üçüncü.. Bu... Bu... Bitmedi sayım, geçmedi o günün izleri.. Ben mi çok sevmiştim, sen mi çok sevilecek bir insandın ki, hala gün sayılabiliyor..

Yalnızlık belki

yüreğim gidişini sadece izledi...

iki kelime var hani...

Koynunda hüzün.

hüzün varsa yüreğimde

bilsen nasıl bekledim seni..

Aşkın mutlulukları; çözülmeyen bir sırdı.

bir çizgi de ben ekledim...

Sevgilerin en güzeli ayrılıksız olanı idi!..

Oysa sen mutsuzluğa gidiyordun.

Gideceğim bundan böyle

04.04.2010

özellikle bu bölüme bayıldım...

iki satır bişey paylaşıverin şurda.

@1789 ÖKK,

Elbette sevgili chhf...

göz bebeklerimdeki

hüznü, ardındaki sevinç için taşımak lazım.

Sema?a duracak dervişin.

Silinmesi imkansız düşlere teslim günlerde

Ben hüzünden arta kalan kırıntıları yoplamaya geldim senin ve kendimin. Gel hüzün bu gece birlike yatalım. Yatağım soğuk ve karanlık sakın korkma ben seni sarıp sarmalarım.

avuçlarında bir tutam toprak...

gemileri

bu kış çok hüzünlü olacağım sanırım...

Hüzne teslim

Tozpembe değilmiş dünya meğerse...

Şu güzel bahar gününde güneşin dünyayı ısıttığı gibi ruhları ısıtacak güzel bir yazı. Elimde bir demet kardelenle güne başlıyorum bugün. Teşekkürler sayın iştiyak..

Hadi durma ağla ağla yüzünü ıslatmasanda ağla

bu divane ozan...

Heşsey bir yalan gibi yandığı zaman

Kaçamadım sensizliğimden, bu son dansın olsun bensiz...

bu nasıl kasvet...

yokluğunda hayaline sarılmak gibi birşey...

içimdeki Cennette...

Ebabiller üstümde uçuyorlar bu gece?

Ezan sesini duyunca.

Ne aşk, ne nefret, ne insanlık bıraktın bende...

hasret pazarı...

neşeyi hatırlattın unuttum acıları...

Seni özgür bıraksınlar tıpkı kendileri özgür hür kaldıkları gibi...

Yığılıp kaldım geçtiğin sokakda.

"Durmadan gam oku bağrıma saplanma benim

Özlemlerle dolu

hala dilimdeki o ses, aşkın sesiydi...

Muhtacım ışığına, sana muhtacım anne...

Acılarımı kimsesizliğime yükleyip, uzayıp giden yollara düştüm. Yorgun, yetim ve yaralı.

Düştü yanaklarına

Düşündükçe takılıp kalıyor gözlerim uzaklarda bir yere, bir menekşe yapraklarını saçıyor usulca susuz kırlara; savrulup gidiyor saçları dalga dalga rüzgarlarla.

akşama varken daha...

Uçsuz bucaksız yirmi beş otuz,

Tam da şairin dediği gibi...

Ey ambar bu hüzün hiç bitmeyecek mi?:((

uzadıkça uzuyor yollar...

dün akşam cimbom 'un bana sunduğu mutluluk şerbetinden içtim...

Ve bilinçli olarak gördüğüm bir rüya

ismini yeni öğrendiği bir şehirde

Yıllar geçsede üstünden...

MUHASEBE

aklıma gelir her hüzünde

Varsın olsun...

Kimse dokunmasın hüznüme...

Eser yok gözlerinde gülmekten...

hiç bir melodiye uyamıyorsun,

Koşarsın doruklara, ayakların kırık, dikenler acımasız,

onu da güvercinler aldı, uçurdu be gülüm?

Akşam şehire her gelişinde, hüzünle gelir. Acılarını alıp gitmez

Yüreciğin boşuna kendini kasıyor...

İşte o gün

biraz deprem sonrası...

Hüznümü görmediğimden mi yoksa hüznün hayatımın bir parçası olmasından mı?

o gün ki gördüm seni...

Tam da yüzünü çevirdiğin güneşin önüne,,,

Acılar dilsizdir.

Yine böyle bir havada gitmiştin benden...

Onlar yine mi ağlasın, bağlasın karaları...?

Haksızlıkta etmek istemem, şükrediyorum Allah?ıma. Verdikleri için yetinmeyi öğrettiği için.

hüzün elimi kolumu bağladı

Her gün yeniden yine doğardı güneş

dilerim seninlede konuşurlar en yakın zamanda...

Baki bir karanlıktayım

sadece biraz şifa bekleriz...

Ansızın gelip durdu kapımda hüzün...

ben yıldız nöbetindeyim...

aksam ustu yukselip

16.12.2008

Cesurca çıkmıştın yola

Belki hepsi bir ruya son bulur kollarında

Bazen,

Bir damla olmalı insan...

Benim gibi olma serçem... ağlama kıyamam ben sana...

Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam

tek taraflı imzalanmış bir antlaşma gibi

hayatını onun bunun,

izim sürülmesin!

ve saçlarda dalgalanan hüzündür gece

Ona iyi bak olur mu?

bu sabahta yok senin kokun...

hislerini dizelere yazan...

su içmeye egilmiş bir çocuk gibi

Ve melal çaldı kapımı ansızın...

bütün çöllerde tek başıma kodun

bu güzel beyit için teşekkürler...

her gece sevdiğin o filmi izlediğimin...

Soğuk tenime dokununca üşüme sakın, senin kadar soğutamam yüreği.

Yanlız bırakmıyor ki

benden, seni çkardım hüzün

Artık bahar gelse yaz gelse neye yarar...

ne yazmalı sana bilmiyorum...

Ayrılık hep aramızdaymış anlamadık...

Ağır ağır çektim perdeleri

yalnız hayalinle avunduğum bu yerde...

ne güzel yazmıssınız içimdeki_Cennet..

çok güzel bir öneri...

Rüyada reddi o gece

Son notasında gülümseten ve sona eren

lakin güngeldi...

uğrunda çöller geçilir, leylaya mecnun gönül...

Böylesine sevecegim aklıma gelmezdi

Hiçbirşey gelmiyor dilimin ucuna...

Ruhumu elaleme teslim mi ediyorsun?.

yoksa filizlenmektemi dalların.

Sebepsiz isyan edişinin

Neyleyim nevbaharı hüzün vurmuşken aşka?

bir kucak hüznüm var ambarına atabilirmiym?

Belki evet, karamsar anlarım, umudumun bittiği noktalar, dakikalarım ve hatta günlerim oldu.. Dibe vursam da çıkmasını da bildim..

bir daha kurmamak üzere

Yeni düşler peşinde koştururdum

Bir anlamı yoktu aslında

yalnızlığın peşinde kuvvet

sen... her akşam, hersabah aklımdaki...

Gideceğim elbet, ruhun ayrılınca o tenden...

ben yandım lakin, yüreğimin suçu ne?

yaşardı

hiç çıkmıyorsun ki!

Ben ise, daim med-cezirlerimle olacağım... Sonrası görünüyor ufkumun. Sularım sürekliliğini koruyamayacak berraklık adına;bulanacağım... Düşerek ve dahi kalkarak büyüyen çocuklar misali yara olacak dizlerim. Bir köşede büzülüp ağlayamayacağım üstelik;başım hafifçe eğik yürüyeceğim senli kaldırımlarda...

Bütün hüzünlere talibim?

Gösteriyor rengini

Melali çağıran bakışlarında...

Bir pınar başında su içen ceylanlar gibi usulca sokulup yanıma şiirler içirir seven yüreğime.

yazdıklarınızı takip edebildiğim kadarıyla çokta akl-ı selim sahibisiniz...

onlar bir bulutun içinde...

hayırsızın biriydi fikrimce...

Derman ararken çaresizliğime,

Hüzünlerimi doyasıya yaşarım. Ardından mutluluk gelecek bilirim. Bir geceye fener yakacak umutlaarım gizlice gelecek biliyorum.

Paylaşmayı kendine yasakladığın,

Gel ısıtayım muhabbetimle diyemedin

her geceki hasretliğim bitmeli...

kemanın tellerine vurdum hüzünlerimi

yaşamak ta hüzünle varım...

Beyazla gitmişti hüzün.

Gün gelir terkedip gidersin ama...

nefes alışımda, her düşünüşümde,

Suları beklerdi bir peri kızı...

"Yine akşam hüzünlendi gözlerim

hüzün yığınıklarımı odamda saklayamaz oluyorum çoğu zaman, oysaki ortağım gaz lambası olaydı kimi yerler illüzyon saklanmalara girer hüzün yığınım belki görene değişik görünürdü.

Birtek ben biliyorum yüreğindeki beni.

Her yanım kurşun

Birtek yağmurlar halimi sorar...

baharlara kal

Ben Böyle Olmamalıydım

Durup düşünüp kendime gelmeliyim...

Bir sonun belirtileri yüzümde yer yer

Taşlaşan yüreğim yufkalaştı aniden

Gidişinin

Aydınlat zindan kokan sabahımı...

işkenceler ederdi kelimelere

eski bir albümde durursun yalnız...

Ben bilmem unutmayı

İYİ GECELER...

ipince bir dal olmak gerekir

Satır Arası Hüzün...

hüzün dolu yalnızlıklar,

yüreğin titrermiydi seninde?

Yaşanan ne varsa hoşgörünün

Gümüş bir sandığa sarıp sarmalamıştım kalbimi...

farkına varamadan sebebini

öksürüklerinin ardından,

Saman alevi gibi içten yakan gülüşlerin

Yüreğine kelepçeli ellerim,

Senin ağladığını üzülüp gördükten sonra

"Vuslat" dedin... bak gelidi kapında...

@dilŞAD...

Gözlerin gözlerimde büyüdü

sevgili...

diye bir cümle vardı sanırım. o vurgu günlerce düşündürmüştü beni hayat sahiden bir alışveriş gibiydi çocuk olmak büyümek baba olmak daha büyümek dede olmak ve bütün bu döngü içinde alışveriş için para biriktirmek önemliydi...

Bahar demek suyun yürümesi çiçeğe...

"Hüzünler sinsidir taşıramazsın

bir başımayım,

Bütün çiçekler bana sani hatırlatıyor yar...

hiç baharı görmezmi gözlerim

Varsın uzasın yollar...

Ne çare derd-i nihan hep hicran bulur

İçimde kaynayan bir mahşer var...

ben, hepsi düşsünler isterim, tek tek...

yüreğimdeki hüznüm

akıttım gözyaşımı, kalmadı gizlim saklım...

başımın üstünde yalan yanlış dünyalar

örtün üstüme hüzünleri

ve senden kalma gülüşüyle gözlerimin...

Sarmış bu hüzün dört bir yanı...

x S en kıraç bir Anadolu şehrinde

TOZ PEMBE HAYALLER...

Verin tüm hüzünleri bana. Boğulup gideyim bir sokağın kuytusunda.

hüzün... zaman zaman deli dalgalarla gelir...

Can veren yavrusunun gözlerine...

Yüzünü Dökme Küçük Kız

Etsen de gelme ne olur...

13 Ekim 2001,

ben'i buldum...

Ben bugün bu "hüzün ambarı"ndan almak yerine içine dalsam, kaybolsam olur mu?

Bir yudum içersin,

seni anınca hüzünde berzberinde gelir

Bir gün o cemre

T. Fikret, ?şüphe bir nura doğru koşmaktır.? der. Fikret, bunu söylerken ışığın götüreceği yıldızı düşünmez. 'Işıklı yolda bir yıldıza doğru koşmak? daha güzel gelirdi bana. Şair?in?şüphe?yi, ?hakikatin vasıtası? olarak düşünmekle benim yıldız yoldaşlığım bir?tevafuk? değil, çelişkili bir algılama göstergesidir. Çünkü Fikret?in?hakikat budur? diyebileceği bir?menzil?i yoktur. Yıldızla ışığın arasına girebilecek bir güneş, bütün asıl işlevini yitirerek zulmün/karanlığın aleti olur. O biçim Yunan Tanrılarının insanlara yasakladığı ateşi gökten çaldığı için işkenceye uğrayan Promete değil miydi?

ben senin derdindeyim...

İsmini duyunca, boynum düşmeliydi omzuma.

isyan günleri

ışığı diğer odayı da aydınlatırdı...

Gittin işte,

güzele ayna, çirkine perde.

Ben geldim hüzün seni sarıp sarmalamaya. Baktım ki gideceğin yok karışsın nefesin nefesime. Hadi bakalım git gidebilirsen benden hep sen ansızın gelecek değilsin ya.

Yağmur başladı, havada toprak kokusu..

biliyorsun... biliyorsun...

Kıraç gönlüme bir gün

saat çalıyor bak, kalk doğrul yerinden...

Aşkın hançerini sapladın ya kalbime...

Haziran 2008

Özlem

bir daha gitmemeli...

Hüzünden bir kamburla yaşıyorum onca zamandır

Ben yokluğunda, sana müptela,

Kavrayıp sardığı çorak toprağın.

Yanındayken bile özlediğimiz birileri

alın size getirdim

yerle bir oluyor yaşadığım şehir,

Olmadı...

okuntu

Hüzün yüreğimde kaldı.. Senden tek hatıra.. Artık seni yansıtmasa da..

Bedeni teni bir uzun ağıtta kangren!

Affet olur mu

hüznün pençesine düştüysen birkez...

bir kıpırtı duydum yapraklardan...

nasıl biriktiysen gönlümde adım adım...

bir enkazdan geliyor sesler, eyvah!

bir kalp yangınından geriye kalan...

bir kapı açın geceler...

bir sarhoş gibi yüreğim...

Daha fazla sen yüklenemiyor kalbim.

bundan önceki bütün sabahlarda olduğu gibi...

Gökyüzünde kaçışan bulutlar telaşlı, üzgün...

günaydın herkese...

Kendini çürüten ülküler gibi...

biliyorum sen istemedin bunu...

Susma...

Mahşere kadar bir ayrılığı bir yalnızlığı başlatan

üşüdü yaprak...

Mühürlemeliyim kelimelerimi

Sıcak... çok sıcak...

biraz şehir hülyası...

ü. y. o

Doğru versem ben bütün cevaplarımı...

SEVEN BİR YÜREK

İnce bir yaprak gibi titriyordu elleri

Ardından çok şükür diyorum...

Sular tersin tersin akar;

Yüreğim seninle yaylalar kadar serin

Gözleri mavi boncuk...

Gittiğinde kırkikindiler yağıyordu, mevsim bahardı...

A. K. ÖĞDÜM

ardından dinlediğim şarkılarda ağlıyorum hep...

Fatma GELİR

Sen olmazsan konuşacak ne kelime ederim, nede hayatın tadını bilirim?

ne oldu bana?

Kendine bile itiraf edemediğin, bana yansıttığın.. Senin göremediğin, benimse içime işleyen ne çok sızı varmış.. Her görüşte, biraz daha uzaklaşmak.. Değişikliklerin farkına varabilmek.. Bunu kabullenmemek..

çöllere bir türlü yağamıyorum...

Bir solukta tükettim,

Kapını çalıp kaçmaktı niyetim...

Bilemezdim sözlerin beni terkedeceğini

bu şehirde sensiz rüzgarlar eser...

esenlikler diliyorum herkese...

Hüzün senden gelmemiş miydi, senin bir parçan değil miydi bana bıraktığın.. Neden sana benzemiyor, sen gibi kırıcı değil.. Sadece sessiz, hep dinleyici..

Bıraksaydın çoktan unutmuş olacaktın

Dönersin bir ara,

Sen dostluğu buluşum...

Al sana veriyorum istediklerini

Hüznümün üstüne kar yağdı...

ahh benim hüzün ambarım... ne bu halin bomboş kalmışsın... şimdi seni biraz hüzünle dolduralım emi...

beklediğim misafirim gelince...

Yaralamıyordu kelimeler

cikolata alınmadıgında küsmek

Bazen de kusar içindekilerini.

YAĞMUR YAĞARKEN

gözyaşlarınla sulamıştın kuruyan ağacımı...

ayaklarım yerden kesildi ve..

Nasıl akıyor kanım bak tırnaklarımda...

kırıldı kalemin yarin gönlünde...

kusura bakmayın günlerdir bişey yazamıyorum başlığa...

Sensiz yazılan divan'lar neye yarar...

beklediğim vakti vurunca saat...

Aşka düşünce körpe yüreğim.

güncel...

geceler gibi

üç beş kişinin parasını uzattım...

Hacı Arif Bey'in feryatları tekerrür ederken içimde;

hasretin derya deniz...

çok sıcak...

beni hüzünler ülkesine...

öyle kolay değil unutamazsın

Sakın sen üstüne alınma.

ne yapsam da geçse bu duygum...

Açılmış bir kuytuya

Beton döktüler gönlümün toprağına...

Onunda korkuları varmış meğer...

Nasıl olurda bu kadar birebir şiir yazılır aklım almıyor...

Yüreğimde yaşayarak ve hep yaşara

Ve yaşamak bilmediğin delilikleri...

İçin için kanıyorsun göğsümün üzerinde?

Hüzünlerimizde tek gücümüzün yettiği şey göz yaşlarımız oluyor. Ona sığınıyor, ondan medet umuyoruz.

Tek tek kanamaya başlıyor, açtığın yaralar...

senden sonra hiçbir kadına,,

Kimseler almazsa olmaz ki ziyan...

Sımsıkı sarardı aşkı, sıska kollarım...

içine akıyorum...

bir gün bakarsınki gelmişim sana...

Hüzün, senin gibi çekip gitmeyecek.. Ardına bakabileceği bir durumu yaşatmayacak bana.. Söz verdi;hep yanımda olacak..

Öyle ağırımki kendime...

ve mehtap

Umarım ıhlamurlar çiçek açmadan varırım gitmeyi çok istediğim yere...

Bekledim... Bekliyorum... Bekleyeceğim...

Belliki seninde kanadını kırmışlar... vefasız avcılar...

uzun bir kışın ardından baharlara döndü mevsimler...

İncinmesin..

Kime şair diyorlar bu alemde...

Kimsin sen?

Sakin deniz olamadım, üzgünüm... Olsam, ağlamazdı şarkılar belki... Her şiirden bir cam kırığı düşmezdi payıma... Elimde kalmazdı sevda kalıntıları... Artakalan olmazdım tüm umutlardan...

Aslında biliyor musun, seni bekleyen ben değilim.."Hüznüm";o en çok seni sevdi.. Ben değil, beklenti içinde olan da ben değilim.. Senin gidişinle tanıştım ben "Hüzün"le.. Sen giderken farketmedin, Hüznü bıraktın yanıma arkadaş olarak.. Belki de senden kalan en önemli hatır, emanetti benim için..

Görmek istemiyorum çevremde

Dost mudur, düşman mıdır bu hüzün cözemedim?... bazen huzura bürünüyorum bazense dargınlık... anlamaya calısırken neye benzedıgını... ve hesaplasırken benle saatler, sessizce konusuyor ayrılık.. yine tek basıma adını yazıyorum kagida anlamadan/anlayamadan yalnızlık...

Gel etme! birde sen alma günahımı...

Zira o sana ait...

ben bir gün bir gülü seversem tükenir biterim

Bütün sırlarımı aleme yaydı;

Omuzlarıma yeni bir sevda yükledin...

yanlızlığıma sitem edercesine

gidişinle kızıllaştı gökyüzüm...

Ne zaman elime bir ayna alsam

aynı rüzgara kuruyor

O ipek saçlarına...

Ayırmasın bizi

Meğer seviyormuş bu gönül seni sahiden

Beni merak etme.

Güneş, bilmem kaç milyon ışık yılı uzakta...

Sanırım bir garip ruh halindeyim...

Hoşgeldin "Hüznüm"..

Ne beni peşinde yor

Sevgilerin en güzeli, sonu nasıl olursa olsun gerçek olanıydı...

yinemi bahar :((

tarağına takılsın uzun yol

Çok şükür rabbimin verdiği bunca nimete...

Acılı ve sancılı bu ölüm...

Sen de söz vermiştin bir zamanlar..

tutsaktı

Oturursun bir köhne meyhaneye,

biraz su saçın geceler...

hatırla diyerek bakma yüzüme...

Belki hepsi bir ruya son bulur kollarında.

Benim gıdam hüzün denen kelime...

Şöyle iki tek atmak istersin.

Seninle sensizliğim sonsuz

Kış geldi çattı... kar kapıda...

kısalığına da katlanıp

birde o kahreden gurbet

24.02.2010

ben biliyordum".

Hüzünlere kapadım bütün kapılarımı

Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz

Yorgun kanatlarınla bir akşam üstü

"Arasıra ruhlarımızda bir garip hüzün belirse de, bizi hiç yalnız bırakmayan Dost'un yüzlerce hadisi ile yakınlığını duyurması ve ufkumuzun enginliği ölçüsünde maiyyetini hissettirmesi sayesinde her defasında atmosferimiz yeniden aydınlanır ve gönüllerimiz şad olur."

ardından yollara düştüm...

biz bir seni anlayamadık

"Hürriyet" dedin... işte heryanında...

Seni unuttuğumu sanma sakın sen benim hep bir parçamsın. Bakma bu aralar avutuyorum kendimi. Hüzün yok diyorum ağlama diyorum kendi kendime yüreğime.

her damla hüzünlü bir aşk şarkısı söylüyordu...

Mutluluk olmasa dahi huzur vardır hüzünde.. Sabır ve şükür vardır? O; kalbi uyanıklığa sebep olan hoş bir iç burukluğu, farkında oluşun alameti ve yürek iklimine mayhoş bir ferahlık veren yakıcı ve hoş bir esintidir..

Kaçınılmaz sonu...

ölüyorum, ellerimle bu sevdayı boğarken...

Kendimden geçmeliydim sonra...

Büyütürdüm sevdamı, bitirmezdim umudu...

hüzün ve kırgınlık birleşince peşine kalan derin bir yalnızlık oluyor. O kadar derin bir derya ki bu gittikçe dipleşen dipleştikçe sevilen oluyor her nasılsa. Hüzün bana uzak kal derken hep sıyrılayımlarla koştururken hayata, hep ensemin dibinde kalıyor tık nefes koşuyor bana ulaşmaya ve ben önde o arkada o koşturmacada yoruluyorum yorgunum ve artık hüzün denizinde boğulmaya varıyorum. Derin bir sessizlik, içten kabulleniş ve direnişte olan ben yorgun savaşçı artık süngüsüne bile uzak kaldırmaya mecalsiz.

Ne gözlerini ıslatırım ben yağmur gibi...

en yakışandır bana

Tüm hüzünlerinizi başınıza alıp güzel bir şiirle sizi okumak isterim sayın içimdeki cennet..

bu ambara iznin olmadan hüzünlerimi bırakıp arkama bakmadan kaçabilirmiyim?

Bilmem ki bütün bunlar senin için mi...

nerden gelip doldun yüreğime sen...

Ben büyüdüm, hüzünlerimde büyüdü...

Ve ben her sabah seherinde...

Hüzün bir esarettir aslında...

ben yokken içini çektiğin için

Kıyıda-köşede kalan siyah beyaz fotoğraflarımıza bakıp geçmişteki taze hayatlarımızı özlemek en çok bu mevsimde yakışacak bizlere Ve hepimiz, önümüzde duran fotoğraf karesine yaşamını bırakarak dönemeyeceği diyarlara göç edenlerin bugün aramızda olmayışını, karşı parktaki ağaçlardan toprağa savrulan kuru yapraklarla anımsayacağız Belki de bu, gidenleri son görüşümüz Ve gidecek olan kendimize, geride kalacak son bakışımız Bir sonraki sonbahara bizsiz kavuşacak dostlarımızla baktığımız son fotoğraf karesi Kim bilir, belki de bu SON VEDA !

kumla köpüğün arasında.

Yine de sevdim sensizliği seninle

kimsenin görmediği gizli bir eylülde

Cemal Safi

çok uzaklardan...

Bir kuru tebessüm beklerken, boş bakışlara muhatap olmak ne acı.

Elinde ekmek ve taze soğanlı bir çocuk..

Secdeye vardığı gibi ama ninenin...

bir umut, bir kırıntı emaresi olsaydı gözünde

kenara savruldu yüreğimin her parçası,

Hergün estin içimde ben kendimi avuttum?

Anlıyorum beni sevmen de zor

ve o aşkların onbinlercesi, yüzbinlercesi...

Merhaba dersin hergün,

Ne sen biliyorsun ne yapmak istediğini,

bu sabah karla uyandı bukent...

Bu yol çıkmaz sokak...

Sanırım birazdan başlayacak yağmaya efkar...

Şamın ağuşuna dökülen nalende nücum, zalam-ı meste nazarımda öyle tehi öyle müphem...

Hüzün yüreğimde ki yangınları kavururken

yelken açtıgımız okyanusta kaybolmak gelir işimize...

Bulurum seni bende kalan izlerinden...

BENİM ADIM HÜZÜN

elbette efendim...

Eyvallah etmedik yaldızlı laflara

Uçup gidiyor elimden zaman...

bugün hüzün ambarlarım aşırı doldu...

başını çevirdiğin için ağladığımı görmedin hiç

Hazan iklimindeki son çırpınışım...

Rengi uçar denizin. Maviyi unutursun, griye döner gözlerin... Kalbin, tekmeler ya sineni, çıkmak için...

güller döküyorum ırmaklara...

müsadeniz olursa ben ambarın giriş kapısına ve içeride her an görülebilecek dikkat çeken bir yere şu yazıalrı yazıp asmak istiyorum...

bakmadan hiç gözyaşıma...

Çalmıştır senden sevdiğini;

Tutmak istiyorum artık ellerimle ellerini

Sanki bir tek yaprağı vardı

''aşk''a dair...

hüzün ambarına girmem kadar doğal bir şey yok hayatta

Sonra alıştım ona...

Acı nakaratlar söylüyor ağlıyorduk

Gelir bulur seni

Zannetmeki lacivert akşamları unuttum?

Kalbim

Her şey iç içe yaşam içinde. Kötü varsa ancak iyinin olduğunun farkına varıyoruz. Güzellik çirkinin varlığına borçlu makamını nasıl ki zengin fakire borçluysa servetini. Mutluluk ise hüzne borçlu mahiyetini. Tezatsız dengelenemiyoruz dünyada! Siyah yoksa beyaz yok. Kötü yoksa iyi..

beni daha çok seviyorlar senden...

Ve kanayan yanları varmış...

bir dahaaa,

Suçlamıyorum seni.. Kendine bunu yakıştıran bir insanı suçlamak bile, O'na değer verdiğimin göstergesi olacaktı.. Suçlamıyorum!

yinede seni içimden silmiyorum...

Dilde gam var şimdilik lutfeyle gelme ey surur

yüreğine sessiz bir yağmur düşürecek

Leyal'le Hasbihal...

bak ki dünya çöllerin...

ve artık sevmemeye tövbeliyim

Hüznün yanında mutluluğu,

''Korunaksızdır kalplerimiz. Ne zaman yüzümüze biri gülse, bütün kapılarımız ardına kadar açıktır. Çünkü kapısı yok kalbimizin. Bacası tütmez, ocağı pişmez yüreklerimizin.''

Alışkanlığın ötesi birşey bu,

Aşkın kırıntılarıyla işimiz olmaz ve yüreklerimiz hiçbir zaman; ardımızda kırıntı bırakacak kadar aşka doymaz.

Bir saçaklı rüyaydı o gece

seni seviyorum diye inlediğimi...

Sevda duvarını aştım, sendeki bu tılsım neydi?

Nede kendime hüküm vermeye

hüzne doğru sal saçlarını

Dahamı güzel geçiyor günlerin...

çalmış götürmüş tüm imkanları,

nereye gitsen seninle gelen...

Bak işte ben onun aydınlığındayım

hiç gidemeyecek oldugunuz bir kente

ve ardından yeni bir bahar doğdu...

bir yanım yangın yeri, kor alevler içinde...

Bu ne matemdir böyle...

kaçırmak istemiyorsun kendi ritmini,

sokakta başıboş geziyordu ayaklarım sensiz,

yıldızlar susmuş

Abdullah Kahraman

belki belki dedim hep

Unutturamaz seni hiçbir şey...

(Gönülde hüzün var şimdilik lutfeyle gelme ey neşe

yüreğimde

yutkunmasam ölürüm.

el pençe duruyorum,

Hüznümü bana bırkın...

nasıl ürkerim

Anlatabildiği kadar yalnızlığı.

Ne sen.

Ne Turan Eli'nin nemrut güzeli...

küçük bir kız çocuğu gibi...

?hüzünler de geçer? diye

Kimin üstüne yürüyor firakın erleri?

Kılınıp namazım, imam bitirince sözlerini...

Sende bırak dağınık kalsın

i. sadri..

Bu kaygının rüyasıydı o gece

siyah gözlerine benide götür...

Neden kanatır hep kabuklanmış yaraları...?

Korunaksızdır kalplerimiz. Ne zaman yüzümüze biri gülse, bütün kapılarımız ardına kadar açıktır. Çünkü kapısı yok kalbimizin. Bacası tütmez, ocağı pişmez yüreklerimizin.

Ölürsem silinir belki, sana ait hatıralar...

Köprülerin altından

Tükettim duyguları, çektim perdelerimi

Ağır ağır sönen gönlüm

03.08.2008

Annenin yüreğindeki gizli yaraya.

diğer başlıkta da burada da yaptığınız yorumlar için tekrar teşekkür ederim...

Tut ki bir meleksin sen sol omuzumda...

nerden girdin gönül ufkuma...

yazmak değil yaşamak

Böylece geçiyor bir gece daha,

Gözlerinin buğusundan mahsun yüzüne

Bir kelime söyle

Savaşlar...

Tenhalaştı yüreğimin ıslak kaldırımları...

söyle bunlar bana revamı...

Bilmem haberin varmı?uyuyamıyorum kaç gecedir

Hüzün ve Gece

biz senin gidişini anlayamadık

ey esmer hüznü hicrandan besleyen sevgili kendını bana beni yollara sürgün etmeden bilki mavi düşlerine sardığın o acar delikanlın seni ve aşkını zehir bir yürekle kuşandı ama gün olur umutlarda yenilirse kalles bir kurşuna birlik olup büyüttüğümüz ışıkları söner sanma ve unutma gülüşü yaralım o uslanmaz inadın biri sen diğeri ben olduktan sonra serüvencin nasıl olsa nerede olsa bulur.

yaprağa değen hep aynı...

O kadar içimize işlemişin ki

benim çocuklugum, kır çiçeklerim

İçimdeki Cennet ne güzel mısralar bunlar... mestettiniz bu divaneyi...:)

Karanlıkta kalmak.. hüzünlere kapılmak.. dahası istemek böylesine acıyı! Yok, değildi. Buydu, bu düşünce karmaşasıydı ruhun iflasına sebep olan. Kaybolmamak, derinlere kendini hapsetmemekti. Hüzünlere veda etmekti bir bakıma.

benden yukarida gizler..

yakardım sahip olduklarımı bir çırpıda

Buruşur yüzün.

Silinmek, belki de unutulmak. Unutmak nasıl bir şeydi, insan yaşadığını silebilir miydi? Silse de bir anı kalmaz mıydı, kalsa da bir iz, unutmadığını göstermez miydi?

Bir aşka esir oldu, bitti tükendi gönlüm...

artık

Her damla gözyaşımız yüreklerimizi rahatlatıyor. İçimizdeki acıları yıkıyor sessizce..

Hüznün ambarında bir buğday tanesi yüreğim

Ellerimde kan tomurcukları...

Teşekkür ediyorum...

yıldızlar bana susmadı hiç...

gönlüm bir sığ deniz

Anıları, resimleri.. Ve bir de "Sen"i..

Hüzün kokar rıhtımlar, yalnızlık kokar

Hayatıma...

Sırtımda bir bıcak,

sanki kendimde yokmuş gibi.

bir an koluma girer..

teşekkürler sevgili çeşm-i giryan...

ve rüzgarda gizli ölümün sesi...

Geçmişle hesaplaşma, anılarla hemhal olma ve her saniyesinde katlanarak çoğalan sabırın ocağında pişme...

''İçimde damla damla bir korku birikiyor''

şimdi ise o çok güzel şiirinizi okudum birkaç kez tebrik ederim...

Iskalama ki, acımı artırma

Sana dair, bize dair istediklerim gibi içimde kaldı bu da...

Yüreğim yinede seni anar

mavisini yitirmiş yasamak

dünyada öyle çok hüzün var ki sanırım ikimize de yeter büşra hocam. hoş ben bu ara hüzün oburuyum.

Her sabah soframızda ekmeğimizi

Güzel bir şiir sohbetinin ardına yakışır mı bilinmez ama güzel mısralar paylaşılmak içindir bence.:)

Unutmalı,

rüyalar seninle güzelleşti

Sende sorunler gizemi

sık de yeter sıkarım...

bir hediye ver bana, dualarımı kabul eyle ya rab...

Bir kız çocuğunun ağlayışı gelir kulaklarıma, Seni hatırlarım.

Bilmem bu gece çök üşürmüyüm...?

şimdi ben hangi haldeyim...

ne güzel satırlar bunlar...

05.08.2008

Bir hançer gibi çeksen de sevgini

şafakta arayıp öğle vakti yitirdiğim

27.07.2008

Söylenecek tatlı bir söz,

belki de aramaya baslamak için ilk adımdır..

Balkonda çıkıyorum sabaha.

Yüzünü tam güneşe dönmüşken

küllerimden doğdum sen gelince.

Temizledim sansanda yüreğini

bir ben uykusuz,

Gözlerinde hüzün bakışlarınla,

Elbetleri biriktirdim yeniden

Aşkından çöl gibiyim

Kelimeler sıraya girmiyor...

Bir çare, bir umut yalvarıyorum

uyanmuş ruhum imsaklardan...

Hüzün, sevgiyi, umudu kırar

Gözlerin gözlerime değince

Kalbim bir serçenin konduğu dal kadar ince ve kırılgan...

Taşar fersah fersah deryalara...

Bana bir tek bahar kaldı geride

kalpleri aşk ile yanan..

gamzelerim harekete geçip...

sana sevdalı gönlüme kızmalıyım...

ama duyan yok

Takvimler kışı erken yazdı...

varla yok arasında

sebebimin teşhirinde alev alan

her lahzayı seninle paylaşmak...

ankara-2008

İmdada çağırsam cihanı, birtek aziyade gelir...

Sabah güneşi seni yansıtırken alnıma,

bodrumda serin bir akşamın koynunda uyuyacağım bu gece...

Bilemezdim ayrılığın budenli beni eriteceğini

görmese artık diyorum bunları

yeni bir sabah oluyor bu şehirde...

yitirdiğimiz mavi

salıverme günaha...

elimde bir şarap

dilime dolanan ızdırab olur...

Yine başladı seni anlatmaya,

yıldızlarla beraber hasretindeyim...

Hüzün,

Gönül çeşminden süzülen sözlerinle sen...

Hüzün kelimesi bana gaflet gibi gelirdi.

Dayan şair yüreğim, az daha dayan...

Sığınmışım yerin göğün sahibine madem...

Hayal şehirlerin dar sokaklarında...

olmayan... sen... hayallerim...

Ah yar, iki damla yaşsın gözlerimden düşen

siyah gözlerine benide götür

Hüzünlü bakan gözlere meftunum bugün...

Alıp başını gitmiştir;

Hüzün karanlıktır derler

Suları ıslatma makamındayım;

Bir bahar rüzgarı gibi geldi

sarmış bu hüzün dört bir yanı

BİLEMEDİM

Hüzünlüyüm..

bırakıyorsun.

hoşgeldiniz...

Bir yurdun rüyasıydı o gece

gül yetiştirmek kadar müsterihim

Kabuk bağladı artık gönlümün yarası

bütün hüzünlerimi attın dışarı...

Ben susarsam, konuşmazsam

Senfonik patlamalar içimdeki dalgaların ezgisiydi o gece

Aşk şehvetin avuçlarında bir esir...

Sende sığın eskisi gibi bana

Senin adın Hüzün!!!

Varlığımı ve var oluşumu iyice sorguladığım bu saatlerde?alacakaranlık gölgeler?, tasavvurumun beslendiği, çağrışım dünyasını oluşturuyor. M. Eden?ın yitirip çok sonraları yeniden -ana kucağı gibi- bulduğu/ kavuştuğu dalgalar, beni hiçbir zaman bırakmamıştı. Büyük ve lacivert bir ummanda kulaç attım. Garip, yalın ve hür insanların serapa dolaştıkları?rüya limanları? benim de sığınaklarım oldu. Yahya Kemal?in?gemiler geçmeyen ummanı?nda ben oldum. Karmaşık sır dünyası ise tek iksirim oldu.

Hüzün bizim ipimizi sıkı tutmalı...

El sallarken uhrevi bir maziye

yoksa nedensiz mi

Top oynayan fukara çocuklar gibi...

akar gider bu matem-i devami...

Sorduğum adreslerde kimse oturmuyor

seni sevmek sevebilmekmiş dünyayı...

Tekrar...

Şimdi, hüzün bakıyor gözlerin,

YOKLUĞUN KALDI SENDEN YADİGAR...

çeşminden yaşlar süzülür, giryana meftun gönül...

hüzünler tesellim olur

Yakmaya başladım kağıt tomarlarını!

Sen de biliyorsun,

Suçluyum,

işte bu

Rızası olmadan girermiyim cennete...

Fakat, yüreğimden bir parça düştü en çok geçtiğim sokağına,

Dökülen akla biter...

kendimin olmadığı bir yere...

ne yazık ağlamayanlara, yüreği çöl olmuşlara ne yazık...

bıktım bozgundan derken

Şimdi yağmurlar süzülüyor gözlerimden...

Ne çare terkedeli melal-i aşkı...

Sen gariban, hüzünlü bir şair...

Bir yanın buz mavisi

yıktın bu şehri başıma...

pek kimse hüzün almıyor...

Bandıralım ekmek misali, gözyaşlarıyla yüreğimizi?

Ateşimden korkma senin kadar yakmaz alevi.

Lütfunda hoş...

Sagol Allah?ım, bu acıyı da tattırdın

hüzün oburuyum ben.

Biliyorum sana geçmez sözüm

evet biz hüznün talibi... talebesi..

Olduğu yerde bırakmalıydım aslında hüzünleri ama ne mümkünki giden ağlıyordu hemde çok uzaklardan. Sesi kulaklarımda çınlıyor ben sessizce ağlıyorum o ise bunu hiç bilmiyor.

İnsanın üzerine sindi mi hüzün

Unut unut beni ve kanayan yüreğimi

Uykunun Uyanışıda Vardır

Sen ki yalnız gecelerimde tek hatırlayanımsın beni?

Ne çare aramaktan bıkıp usandım...

Harika bir paylaşımdı...

baktığım tek sey hüznüm,

Sen gelsen yeter..

Bırak Üzülmeyi

Ve ne olduğunu mutluluğun

Sana elveda ederken, hüzne hoş geldin yüreğime dedim..

can attım gül atamadım?.

Uçarı kuşu sevdanın

Sevdanın çöllerinden

bir tutam sevda içinde bir kucak hüznüm..

koca ambardaki mahssulü çürüteceksiniz...:)

çektim lacilerimi üstüme...

Hüzün bakışlarımı görme diye.

Bir sevdiğin vardı, duyardım

Kurşuna dizilen gönlümün düşü; sensizliğin mekanı olur ancak...

Nefes siz ve başkalaşan saatler!

Kendimi sana vurdum...

"Hüzün";bu çirkinliklerden uzaklaştır beni ne olur.. Görmek, hisetmek.. Bakmak istemiyorum..

En iyisi gitmek dersin,

Yüreğimde onulmaz koca bir yara...

Yine kapında, yine çaresiz, yine hüzünle doluyum. Ne kadar oldu uğramayalı bilmem ama ben seni özledim hüznüm. Seni doyasıya yaşmaya geldim bu kez.

1789_ökk

bilemedim sözlerin benden neler gizledi...

Arama demişsin en son mesajında,

Bir rüzgar esti geçti

yıldız nöbetlerindeyim...

aşardım ya Resulallah...

Her Tutsağın Bir Kaçışı

ayaz karanlıklarda

Ateş gibi bir nehir akıyordu

O ana kadar yani yeni miladımdan önceki yarı yitik zamanlarda, kendi varoşlarımda dolaşmış, uçlarıma gitmiş, uçurumlarımın kıyılarında kalakalmıştım. İçimdeki harita hep oynamış, zaman zaman tek satıh ve tek renk halinde sabit bir ovaya, zaman zamansa basamak basamak yükselip giden yumuşak ve bakır renkli dağlara dönmüştü. Yüce dorukların, büyük denizlerin, dev dalgaların, dipsiz uçurumların, grupların ve esrarlı ufukların, garip ve yitik şehirlerin haritaları çevrilip durdu içimde. Sürekli renkler, çizgiler, mekanlar, insanlar, kavramlar, duygular içimde aktığı halde, dış mekanlarda, ?sosyal çit?lerin ve birilerinin bir şekilde sabitlediği harita, hiç değişmedi. İçimdeki dalgalar, yaşamaya mahkum olduğum kurgulanmış bir hayatın haritasını oynatamadı. İç ve dış haritamın işe yaramaz çelişkileri, çokça itiraf edemediğim, anlatabileceğimden ya da anlaşılabileceğinden büyük kuşku duyduğum bir?iletişim bunalımı? yaşattı. Şimdi ise taze bir yaşama özsuyunun ilhamıyla içinde; esrar, çelişki, inanç, yaşama sevgisi ve hüznün kaynaştığı?yeni bir iletişim dili?ne sahibim. Mahrem ve özel sebepler, bu yeni iletişim dilini benim için aynı zamanda bir?hüznün dili? haline getiriyor.

kendi gözlerimi oyarken ellerimle, şiirlerimi yakarken, ölümü beklerken kısaca

D ilinde bir gurbet türküsü var bu gece...

hüzün vasiyetin muhruydü sanki

Söyler ve susarım...

Daha çok kurtarıyorum kendimi,

sesimi biriktirmiyorum artık ağlama

Sevdaya dair ne varsa

Dalında kurudu ümidin goncaları

Bundan sonra her şeyi kurşun söyler

şafak kaçtı askerim...

o yalnızdı

ırmak ırmak doluyor yüreğime hüzünler...

Düşünürdüm ki hangi gün, ne zaman,

ben sevmeye alistim,

çayımda şeker gün doğarken

Bir hediye olmalı senin beni özlemen

Halbuki şimdi benden kaçman da zor

birgün bakarsınki gitmişsin...

saklıyorum karanlığıma, bütün gece...

04.03.2008

Işıklar sönmüyor bu şehirde gittin gideli

Bütün anılarımı bir şiir için...

Yar... derdime yeni bir dert ekledin...

ve ben çocuk oluyorum...

sağlıkla kalınız...

hazırladım gönül köşkümü...

zaman zaman deli dalgalarla gelir...

Kararır dünyan,

muhabbet bana yeter..

Bırakıp kaçmaya gözüm kesmiyor

hüzünle kalmanız dileğiyle...

Güneş bütün sıcaklığıyla gülüyor yüzüme...

yeni sözler buldum seni görmeyeli

hangi gecede meçhul...

dizlerdeki yara izi gülümsetecekti

Yüzlerce güneş doğdu duymayalı sesini...

hasretin doğarken içimde, sen yine ölüyorsun...

Bu sözlerin yükü bana ziyade gelir...

Görebilene hüzün, aşktan yücedir..

Üzeri yıldız dolu bir gece

Çalış didin emekle,

Görmezsem o muhşer günü bilki

bir seraba koşuyorum...

Bir okuma molasıdır belki satır arası yaşanılan bir hüzün. Kıymetini bilmek lazım, iyinin, hüznün ve güzün..

hüzünler sığmaz oldu

Gülüşümün bana kar kaldığı bir günde,

denizde dalgakırandan da boşluğunu bir günün

bu yüzdendir belkide hüzün öğütürüm değirmenlerde...

Kalbime kazımıyordum

ekmeğim aşım helalim...

Ama siz benden önce talipli olmuşsunuz.

Aklımdasın gündüz gece

almak için değil de, satmak için bir ambar bulsam sığar mı ki...

Gönlümün kıyısına vurur

Bırak her hecesinde kahrolup gideyim...

ANNE...!

kandilde ziyaretine gidemediğim için dün öğlen köye giitim annemlerin yanına ve geceyi orada geçirdim. gezdim tozdum yedim içtim annemle hasret giderdim. herşey çok güzeldi.

dilimde kelimeler dönüyor...

düşlerde 'seni seviyorum' deriz...

Aşınan kayalar gibi ruhum

Sen ki gülmeyi öğretendin,

Ben hüzün bakışlarında erirken,

dün geceye ithafen...

Sormayın nedenle başlayan soruları artık...

Gene de söylüyorum işte bugün hüzün için bir nedenim yok.

Yolculuk nereye kimler uğruna ölmeye

hayırlı pazarlar...

ne de beraberindeki hüzün bulutları...

Halis bala karışan keskin zehir gibi

yaşanmamışlıkların

Ölümü bekleyen hasta gibi mahsunken

gökyüzü gibi dünyamda karardı

Hüzünlü gözyaşların gitmiyor gözlerimin önünden.

Yazdıklarım, çizdiklerim...

Çatlar gibi... ama ama benim kiler nasırlaşmış çapa tutmaktan...

kusura bakmayın...

mümkünse kapayın kapıyı kalayım tek başıma

ambar dolu dolulardan dolu

Üzüntünün yanında neşeyi,

Yeşil gözlerinin rengine kandım...

bu sevdan beni, ya del'eyleyecek,

"Yıkılmaz"ı yok sevdaların,

Düşüp ardına gidebilirim

Birazcık gülsün, ağlayan yüzüm...

Gördüğümde döndüm ben bir şaşkına...

herkes Yusuf'un yırtılmış gömleğine

nasıl bekledim seni...

19.07.2008

Ne sen benden vazgeçmeyi başarabildin

Dünya o kadar hızlı dönüyor ki, insan bu Dünyanın ne hüznünü ne sevincini ne de kendisini yakalayabilir...

03.04.2008

Sisli bir Eylül sabahıydı,

her seferde yarım kalıyorum

Açılmadı...

Gözlerim hep yollarda

Uçurtmalarım vardı

gun olur basıma kadar mavi

kimbilir

Benim bir ormandı,

Bu gece, tek hece, yazmam dese de,

sınavda kitapçığı işaretlemeyi unutmak gibi...

böyle insanlarız biz hüznü ekmek yapanlardan

kaçmak imkansız gözlerinden...

susturma,

Bildiğim hiçbirşey yok aşka dair...

Sitem ne çare

Ölüm! Perdelerin ötesini özleyiş...

yok böyle bir sevgi dese...

Şu melal denizi gökler gelir bana dar...

Ah şu şairliğim olmaz olaydı! ...

Mutsuzluğa giden yolda gülmeyen,

ne yüregim

şimdi son mısralardayım...

hüznü pek sevemedim

silmek yaşanmış ne varsa.

Sevgililer gününde

Ben bahardan...

Kozmogoni ile alakalı yeni bilimsel çalışmalar, evrenin yüzde dördünün ışık, yüzde doksan altısının karanlık olduğunu ortaya çıkardı. Bu kozmogonik oransızlık ışığa duyulan büyük ihtiyacı açıkladığı gibi onu semavi bir kavrama da dönüştürüyor. Türk mitolojisinde gökten inen?mavi ışık? , ?gün-ay-yıldız? olur; Kur?an?da ise evreni dolduran nur?

Sensizim, üşüyorum...

sevdan içimde büyüdükçe büyüdü

Ben anlattım, sen dinledin..

öylesine yıktınki bütün inançlarımı...

bunu gördüm ben.

ilk çocukluk aşkım başladı

Hani gittin ya

yazmıştım iki kelime...

hüznüm de sen...

sevdam emin adımlarla...

bir çare gösterin bana...

'seni seviyorum' deriz...

O zaman

İstisnasız her an geçmişi özlüyorsan

bakıyor... kimse Züleyha'nın paramparça olmuş kalbine bakmıyor...

Azad olmayı istemediğimiz gönüllü bir esaret...

buruklaşmıştır tadı...

Yaşamak, ateşten gömlekmiş anladım.

o, gece hüznü dedim.. gündüzü bekledim.. olsun..

Seni bir "İşiten" var. Seni senin kendini bile sevmenden önce O sevdi seni. Senin kendini bile bilmediğin unutuş kuyularından çekip çıkardı seni. Çektiğin acılara habire meşgul çalan telefonlar gibi kör ve sağır değil O. Yüreğinin her yangınına O yetişiyor. Ayrılıklarına ve sıkıntılarına metal soğukluğundaki plazalar gibi umursamaz değil O. Yitirdiklerinin hepsini sana iade edeceğine söz veriyor. Sevdalarına ve özlemlerine çok seçenekli sınav kağıtları gibi tatsız ve tuzsuz formüller sunmuyor. Seni herkesten çok anlıyor, seni senin kendini düşündüğünden çok düşünüyor. Gözyaşlarınla imzalayasın istiyor yakarışlarını. Bir ebedi çerçevenin içinde, gösterişsiz bir kullukla fotoğraflamak istiyor seni. Dağılıp giden ömür kırıntılarının arasından sıcacık bir kardelen ümidi devşiresin istiyor. Keyfinin çatlak kabuklarının arasından sonsuz teselli pınarları akıtmak istiyor.

bu yürek bu bedene sığmıyor artık...

16.04.2010

kolay olmaz dilim

Merhaba bütün dostlara...

bu gece bir konuk gelecek sana

saklı tuzaklardan...

Alnım açık başım dik...

hüzün...

Değişir rüzgarın yönü,

acılar hüzün olmayınca dilsizdir...

''Melali anlamayan nesle aşina değiliz...''

Kim bilir hangi diyara

Beklentisiz;çıkarsız olan bir yer var mı..

ey aşk nerdesin sen...

Degen kurşunlarla öldür bu sevdayı.23.05

Ama ya acı?

Ölüm! Yaşama dair umutsuzluğum...

bilmeyeceksin yazdıklarımı,

Başka bir yaşama sığamazsın."

O bırakmadı beni, seni taktı peşime...

Aslında sende kopmak istemiyorsun benden...

Bir yapraktır bir çiçeğin dalında

ayağına düşen gölgene acıdın mı hiç sen

Boğulacaksın masumane sandığın günahlarında...

ŞEHLA...

Sevdikçe incinen yarım..

Bu beni mutlu edecek, inan..

Bir daha açmamak üzere yumunca gözlerimi...

çıkarmak için seni düzlüge...

Biliyorsun ki

hüzünlü bir günün sonunda değmişti eli yüreğime.

Kimse bilmiyor kimin kimi daha çok sevdiğini

Ya seni unutmaya çalıştıkça öleceğim...

Tıpkı dokunamadığım kalbim gibi...

Ardımda bıraktıklarımla helalleşmeyeceğim

Seni daha çok seviyorum.

Dokunurum sen hissetmezsin,

ağlardı

olur böyle şeyler ara sıra

aşk ta yalnızlığa mahkum,

beklentisiz olmaktı,

yüreğimi sana kavuştursun diye...

Bu hazan mevsiminde amabara hüzün yükleyecek yok mu?

geri çekilmesini bileceksin

Kış ortasında bir kedicik yüreğim...

Karşımdaki yüz sefil bir akşam

Yaşarken ölmek buna mı?

Seninle dolu

Hüzün ambarında bir buğday tanesiyim

Satır arası kadar kısa ve dar alanlara sıkıştı artık yaşamlarımız. Yine bu satır aralarında yaşanıyor hüzünlerimiz yada mutluluklarımız.. Satır arası alınan nefesler kadar hayatımız ve satır araları kadar da kısa artık yaşantılarımız. Bu kısacak zaman dilimlerini bereketlendirmek adına hep güzelden ve iyiden yana atsın nabızlarımız..

Ama dedim ya arada uğra sen sık sık uğrarsan kovamam da seni ben.

Beni mahkum eden bu hüzünlü ambara...

Ayrılık bende sen, sende ben oldu artık.

kahvaltı hazır arkadaşlar...

Asla geç kalmadan bir yerlere koşmak gerekiyor. Muhiç?e göre ise karşı köye gitmek için bile zaman yetmiyor. Şimdi ben kıymıklı bir umutla?yıldızımın ışığı?na doğru yürüyorum. Eğer menzil bir?Kızılelma? olursa bir?Amok koşucusu?na dönebilirim. Zaten bunun dışında yaşadığımızı sandığımız hayat, yarı yarıya bir?ifna koşusu? değil mi ki?! İçi koşan, dışı duran? Bu sebeple de sürekli kendi duvarlarına toslayan bir?patinaj Amok?u?

Yemyeşil alemler dönüyor başımın üstünde

oysa halatla sarılmışsın iyice

Artık zamanı dolmuş umutlar barındırır?

Hastaların beklediği sabahımsın...

Dallarına konmaz bülbüller...

aklımı zorlama hiç karşımda durup...

yıldızları gökyüzünde sever aşıklar

seni ölesiye sevmek gibi...

ihtiyacım var bir avuç dolusu alayım bu gece..

sana, beni ekledim.

Melal,

dokunmak için sana...

geceye saklar bir kimsesizliği andıran gündüzünü

Daralırsın, çıkıp bir dağbaşına haykırmak geçer içindeki ateşi, yankılı kayalara.

Sözlerinde dağlamasın yüreğimi

Her gün aynı yemek yenmiyor ki be hüzün, bu defalık es geç bizi diyorum sana. İzin vereyim sana sende bak keyfine doyasıya. Bu fırsat eline geçmez bir daha. Nasıl olsa uğramayacak kimse sana, uğramak istemiyor anlasana.

ansızın gidişin...

buğu gibiyim

İçimde birikir hüzünlerim...

Bir yıldız o rüyaydı o gece

Sen gideceksin

Kalmasın sürekli, çekilmez bir süre sonra her duygu gibi. Hüzün ki, bir varmış bir yokmuş..

zaman çarçabuk geçti...

mutluluk biçin geceler...

Uçurum çizgiler, kara gölgeler

Canım yana yana çalmıştım kapını

sanki bir çocuk ağlar gibi...

Karakıştan, geceden sonra

Gerçeklerin önünde

hüzünler giriyor kapılarımdan...

ve benim en sevdiğim şiirden alıntıdır...

teşekürler içim deki cennet ve buraya yazan arkadaşlar...

girdin gene aklıma diyecegim,

Arkana takılır gözün,

02.03.2011 A. C.

birleştiren neydi ellerimizi...

Ruhumla o ruhun arasından,

Gönüllerin çağmasına az kaldı

Gökkuşağı gibi baktı yüzüme

Şiirlerim çaresiz, yalnız mı kalacaktı...

çektim o mis kokuyu kıraç topraklardan...

Ne olur 'Aşk' ı geri verin bana...

Nerelerde hata yaptım...

tutacak eli olmayanları sen koru!..

Dokununca donduran hislerin

Hüzün bir bardak alayım senden, bu gün ferman yedi yürekler. Kan revan çadır.

gözlerinde ki sisin ardına saklanmış, düşmeyi bekler.

Ne zaman elime bir kağıt alsam.

sonrası malum...

Duyarmısın derinden eyvahlarımı...

Hüzün zaman zaman deli dalgalarla gelir

İçinde biriken zehir,

17.08.2008

tanıştık işte.

Özlediğimiz birileri olmalı diyordun

Özlem ki; hiç kimse için böyle önemli olmadı.

sükutumu duyar gibi,

Ona her gün güzel, her hava hoştu,

Yoksa mahkum olduğum alın yazıma mı...

'Adam olmanın sermayesi hüzündür.'diyor Dücane Cündioğlu

Ben perişan,

bir sevda kalbimi çalıyor, neden?

Hüzün var aşkın içinde.

Tetiğini çekmeyişin

alıyorum elime sen'li şiirlerimi...

Kendine bile geçmez sözün,

hiç biri kapanmadı

yagmurlar gokyuzu dag havası ve deniz ve agac ve su..

Ezberimde kaldın karıştırırken gülüşlerini...

GÖNÜL DOSTUMA...

alcalan ates gibi

kırkikindiler de hüzünlendi gitti

senden sana sığınıp,

tebessümü halimize

SEN AŞKINDAN VAZGEÇME

Yabancı değildir,

Şikayet etsen de bu hayattan

ve her baharda sen gizlisin yar...

Durmaksızın yürüyorum bu kıyılarda,

melal mevsimi sonbaharmış anladım...

Ah yar, anlıyorum ki yaşamak

kıstım aşkım lambasını

Alnım da açıktı, yüzüm de aktı,

Yaralı bir ceylanin kalbinden

HÜZN-Ü AŞK

Tuzla buz oldum; incindim, örselendim

Koyverdim kendimi ılıklığına

Ne de göklerin soğuk mavilikleri...

Hazanın rengi, sarı toprakları daha da sararttı,

seni sevmek hayra yormakmış rüyayı...

Daha binmemişken hicran trenine

Her yalvarış bir şiirdir nazarından süzülen

Hani kıpkırmızı oldu ya

SORU...

Gördüğü kısrağın peşinden koştu,

... bir kursun olur zaman, saplanır zaman zaman demiştin ya oyle işte.. zaman yiten mavileri gosteriyor.. sana ne yazabilirm ki... hüznümsün..

ne dolu bir cümle bu yüreğine sağlık sevgili heidi. yüreğimde yeşerttiği anlamlar nice mısralar olur. lakin işlerim çok birikti yoğunum bu günlerde. belki daha ilerde...

Bir simeranya ütopyasıydı o gece

Gülüm?ü?

Sevdaya alkış tutan elleri kader kırdı.

Hazan bahçelerinde

her anımda senle olmak için...

Bilançoda hüzün,

ama unutamam...

teşekkürler bizdendir sn. içimdeki_cennet

50 promil alkol almış hale sokan bu uyuşmuş beyin yorgunluğunda hüzünlenemiyor bile insan.. Belkide sırf hüzünlenmemek için bu denli yorgunluk..

anılar saçılmış..

Koridorlarda çınlayan sesinden mahrum ben...

Ne yaz ne bahar...

Mutluluğun adını..

Bütün yakınlarınız

Sen ki bedeli oldun bu sevda sürgünümün...

Şiirleri sandıklara kaldırsam da, arada parmaklarımı öpüyor mısralar af dilercesine...

T erkerse, terkerim canımı

Bir daha aramam deyip

sesine müptelasın besbelli,

bırak bana anlatma imkansız sevgimizi...

simidimde susamdın sabahları

Zincir Oranda Buranda

Bir tutku haline gelmişin

Dilimde her melodi seni heceler...

Sabahlar sağır oldu duymuyor efkarımı?

Gel artık yetmez mi

Kimsenin bir şey söyleyeceği yok

canın hayli sıkkın,

Ah be hüzün aşığım galiba ben sana

Ki saklı aklımın bir yerinde...

Sonra Dinle Kendini

"Hey gidi koca dünya"

hüzünlü şiirler yazmak gibisi yok... hele de bu saatte...

Gülmedin sabahıma pembe şafaklar gibi.

Bir sönüp bir yandım senin ardında

Çiçeklerim büyür, meyvaya dönüşürmüyüm...?

Yeniden yeşerecek kuru dallarım...

Kızma Onlara

birden çektin gittin

şimdi yamalar için başka anlar

Sarıp sarmaladım kanayan yanlarımı

bir başka yüzün..

Artık beni rahat bıraksın

Benim ruhumu pislikten ayıklarmısın...?

Sende kimi gecelerde sayıklarmısın...?

?Hüzün ki; en çok yakışandır bize " demişti şair... Çünkü, insanlığın ontolojik gayesini temsil eden babamız Adem' den miras kalan en anlamlı imge oydu bizim için... Şeytanın galip gelmesi sonucu kovulduğu cennetine tekrar kavuşma arzusu ile yanıp kavrulmasıdır hüzün...

idama mahkum edildin gönül...

ölüm ne uzak bize, ne yakın bize ölüm...

Kaydı gitti uykuya

Bilsen seni ne delice özledim"

ben dertlerimi yalnız çekerdim,

uyumak nasıl zor...

''SENİ SİLİYORUM''...

10.03.2010

hayat bir hüzünse bende özlem

Bu da nacizane kendi mısralarım olarak başlığınıza kabul eyleyiniz sayın içimdeki cennet...:)

ve sonra sevdiceğimiz gelir...

24.07.2008

A l içimden yüreğimi sımsıkı sar bu gece...

dururdu gülmek,

hüzün yağmuru sel olsun, işlemez bana.. ben, seni böyle de sevdim..

bilmem ki nasıl söylesem...?

Suskun yorgun öylece durur

Bu yürekten ne çok hüzünler aktı...

Her hücremizde yer yetmiş

sevgili pentos ve sbengisu mevsim itibariyle melal denizlerinden çıkmanız zor biraz...

Bilmezmisin sevgili...

Varılacak yer imkansız değil ise ıhlamurlar mutlaka çiçek açar..

Sonra,

bir şerit gibi akarken kanım

kal benimle yarınlara

kıvılcamlarla her an,

Ve aşk diye bilinen suretim, bu günlerde firarda...

Artık bilmiyorum nasıl olur?

sigara içerdi

tam da dün sizin yazdığınız saatlerde yıldız nöbetlerindeydim ben...

Ondandır, her daim

Hüzünlerde boydan boya yıkanmışız

Bildiğim birşeyler var sana dair...

Gidersen Sürgün olurum hüznün gölgelerine

ne dilersen dile benden deyiverdi...

kalkıp

Acılar biriktirip damla damla harcarsın

yanmadan tutuşmadan,

Ah bir bilsen gözlerim buğulu nasılda bakıyor dünyaya kimsenin göremediği.

her ölümün ardından bir başlangıç var..

Git-me diyemedim.. Git.. Git.. Ama gitme..

rüzgara vermiştim hani...

alıntı

Hüzün mutlu olmak için bir sebep mi?

hüzün mü?

adına şiirler yazdığım kadın...

Sen unut, gelirse elinden

Düşen yaprakla biter...

Ne sensiz deli gönül dilşad olur

Hüzünleri bıraktım bir kenara bugün.. Birazcıkda kapı kenarında beklesinler.. Hep içimizi kemirip duracaklarına..

Hasretin kanayan yara...

suskunda

Zaman öğretmişti

Öyle ya; "sevmek acı, gerçek acı

'Kalbini yakacak bir ateş lazım?'

Sanma ki güzelliğin...

Hüzün...

canımdan

Ne sen mutlusun şimdi

Rabbim dört aylık bir ceninken ruh üflüyor insanlara...

Sen aldın sonunda...

Herkesten sakladığın,

kaç gündür alevler içinde dinledim sabah ezanını...

Ben de diyorum ki:

Ben şimdi senden başka kimlere sarılayım...

Ben yoktum fikirlerim yoktu

Biz senden alırken sen daha fazlasını aldın bizden mutluluğumuzu, sevgimizi, umutlarımızı, hatta hayallerimizi çaldın. Bizden aldıkların seninde işine yaramıyor oysa. Hadi sahiplerine ver demekten de geçtim kapat bari kara kapılarını.

giriyorum kutsal yapılarımdan...

Dünya nimetlerinden..

Üçüncü peron...

Hüznün Yüzü

Kaç kez kovaladıysam baharı,

Hazin olansa; Şükrü eda edilemeyen sıhhat, gereği yerine getirilemeyen boş vakit, şükrünü eda etmediğin zenginliğin, sabır göstermediğin fakirliğin, sahip olduğun mevkindir. Bir ananın evladına hakkına helal etmemesidir..

''tutup hüznümün elinden içimden çıkarmısın...''

Neş'em de sen...

Bir de sen gelmiştin ta İstanbullardan.

Yüreğinde derin kaygılar hayata dair...

Ben bunun için sevmedim seni;

ben sevdanın oturduğu sokakta oturuyorum

Hüseyin ÖZBAY

dokun yüreğime

İşte öylece avutuyorum kendimi. Ben seni çok seviyorum hüzün.

Mutluluğuma sessizlik değdi

Öylece çekip gitsem diyorum sokaklarından,

Titredi ya dudakların

geldi mi bırakmıyor yakamı

Bütün ambarı istesem?çivi çiviyi söker hesabı? bitirir mi hüznü mü?

Ben yine uzak uzak seni seyrediyorum.

Bekar odana çekilirsin.

Kapını açarsın, bir koku,

Belkide farkında olmadan..

Hasretin kol gezdiği

Ellerime sevda değdirmeden beklerken seni

hani gaipten biri gelse...

muradım seni dilemek...

ama sen...

Ona tutsak olmamalı

besle gülleri

Dünyevi hakikatlerden, ebedi hakikate doğru atılan sağlam bir adım mıdır bu, yoksa o zahiri sevgilinin verdiği ızdırabı idame ettiren bir vasıta mı?

yanında kendimi dinlediğimi...

Ne Kızıl Meydan'ın altın hilali var,

bir adın kalmalı geriye

bir çağlayandan damlacıklar düşüyor saçlarına...

Allah muhafaza kontrolsüz tazyiki halinde, isyanın eşiğine sürükmez mi bizi?

Sen ki aşkımın yorgun emekçisi...

Bilemedim

Bana hüzünden söz etme...

uykunun içinde bir rüya,

Kendini erteleyenler kervanındayım

asırlar evvelinden

haklıyla haksızlık yer değiştirmiş

Ve bir rüya tüneliydi zifiri o gece

Anladımki hüzün bulutları beni hiiiiç terketmeyecek.:(

bende kal

elimde bir sihirli lamba...

Yenik düşler hüzne teslim..!

koşardım sana ya Resulallah...

Toprağa döneceğini bilir gibi

Hüzün bir çiçektir oysa

Batmamaya uğraşırken

Ne silebildim usumdan saklı hatıraları...

O benim işte...

peşindeyim.

02.06.2010

Ben böyle olmamalıydım

Her gün büyüyen bir uçurumsun sanki..

Hüzünlü akşamların arabesk şarkısıydık nakaratlarda

gün aşırı gelip gittim kapına...

tek bir damlada

bilirsin hüzün

o nedenle kıpırdaklığım üzerimde bugün...

bu da geçer..

Buyrun sevgili aziyade... hüzünlüyüz bugün galiba... bütün ambar sizin... lakin sizin hüzün alacak yeriniz kalmamış yüreğinizde... dibine kadar dalmışsınız melal denizlerinin...

Biraz duman

fikrimin ince gülü...

Mavi bir ışıkta rüya Kur?andı o gece

Çığlık çığlığa kör bir koşuşturmaca...

Ne dünden kaldım ne de yarından...

İyi geceler sevgilim, iyi geceler...

meğer ben hep senin için birikip durmuşum...

Bakışında gördüm güzel günleri...

Veren anbar varolasın.

teşekkür ederim sevgili karakocali...

belki düşerken beni de çekeceksin.

Aldım avucuma atmaya kıyamadım...

Seni birkez gördümya...

Kalbim annemin kalbi gibi hisli...

Anladım, geç oldu.. Şimdi bu bataklıktan kurtulma zamanı.

Hüzünle, ayrılıkla, çileyle barıştı

Bir rüyada ülfetti o gece

koynumda saklayayım

gece yarısını birazcık geçmiş...

Allah'tan umut kesilmez,

hayatımızın anlamı onlar...

aşka aşık yüreğimin yerine...

yani en azından benim için öyle efkarlanmadan, hüzün dolmadan yüreğime ne yazabilirimki...

Hüzün bulutlarının altında iliklerime kadar ıslanmak istiyorum...:(

sana doğru yürüyor...

tüm hüzünlerimi

nerdesin nevbaharım...

bu akşam da gülümsüyorsun fotoğrafta

Şimdi bir yeni sevda mı olur

Çeşme/İzmir

Üçüncü Peron...

Kum tanesiyim nefs-i cihatta.

Bir acayip kanala girdi Tolstoy o gece

28.02.2010

Bilmem kaç yaşındasın gözlerin yaşlardasın

Son kum tanesi olana kadar

uzak şehirlerde, yakınlığımsın...

Birden mevsimler dönüyor terse...

tahıl ambarı degil yüregim...

Umduğumdan olgun yaşadım ayrılığı

Ben kilitlendikçe sana yüzüme bakmayışın...

Çok uzun zamandan sonra yazılmış ilk şiirim... biraz tozlu...

Acı bile sustu artık

Hüzünden bir kamburla yaşarız onca zaman

benim, bir ülküm vardı,

Ruhum için susmaktı...

yorgun dört günün ardından yeniden işteyim...

Ruhumda sana ayrılan yeri bir bilsen...

Hüzünlerdi dökülen tamburların telinden

Mutluluğumda paylaşılanların içtenliği ve güzelliği :))

yanlızlık koyu yeşil

kalbimiz;gogsumuzdeki kabemiz..

Kavuşmalar hiç olmadan, ayrılıklar yaşadım...

kalbimin şen bülbülü...

Sonsuz hüzünlerin hesabını tutmadan biriktiriyorum

çok uzun zaman oldu sana gelmeyeli... hüzün ambarına girmeyeli çok uzun zaman oldu... ama hani derler ya tilkinin dönüp dolaşıp geleceği bir yer vardır... o misal işte bende yeniden sana geldim... aylar sonra...

@melek olmak...

Seni düşünmekten kendim alıkoyamıyorum

Bilmedin ki

öleceğim derdi,

sensiz bir odanın sahrasını nasıl anlatsam

buraya hiç yazan yok mu yahu...

Taşa döndürdün beni yürekte karası

nihan..

Ne büyük aşklar yaşanacak

bir sahil lokantasi,

hüzün ikizim benim

büyür İcimdeki cennet

Tut ki melegim sol umuzunda

Ellerim kirli b... ir avuntu artık

hüzün bu aralar benim yanımda

bir de yalnızlığıma

Kondu dudaklarına

Bak nasıl da geçti zaman

Hüznüm senide kapatmasın içine

çık gel bir kez daha beni bozguna uğrat

Bütün camlarımı kırıp...

belki gelip şiir yazan birileri olur.

biraz daha şiir yazmalı..

Alt alta sıralamak şairlik mi be...

KIyamette kavuşacağım günleri

Ve bir anne dışarda gözleri kan içinde...

Gözyaşı ırmaklarıyla sen,

O da ağlarmış bazen...

sen rüyadan uyanışım oluyorsun...

Kahretsin...

Şimdi ne vakit yağmur yağsa ürperiyorum...

bırak bana hüzünlerini

Zaman öyle öğretmişti bize

Hüzne gebe günlerdeyim

ört beyaz başörtünü yorgan gibi üzerime;

unuttum, unuttum, unuttum seni...

Benim Simeranyam, bir?vücud-i şehr? arayışıydı. Kendi iradi görmezliğimin karanlığında dört yanımı çeviren yağlı duvarları tırmanmaya çalışırken mihmanı olmaya can attığım? vücud-ı şehr?im, bir ışık ayini olarak göründü bana. Ve ben karanlıklarda, karanlıklardan gelen onu tanıdım. Kendini değil başkalarını aydınlatan mum gibi eğer bir yıldızın saçtığı bu kadar ışığa rağmen onun içinde olabilseydik karanlıklardan ışığa bakmış olacaktık. ?Aktif unutma?yı, ?aktif hatırlama?ya, ?aktif görmezlik?i, ?aktif görürlük?e çeviren bir esrarlı yıldızın ışığıydı bu. 'Ütopik masalım?dan bir şeyi sürekli görmeyi ve bir şeyi sürekli hatırlamayı isteyince astrolojik bir ilhamla taze ve evrensel bir dil bahşedildi bana. Ve ben bu yeni dille konuşmaya başladım. Aşkın bir dil ve aşkın taze dili, büyük manyetik gücüm oldu. Bir nevi gerekli argoydu bu, benim için. İletişim kilitlerini açan bir argo-dildi. C. Meriç argoyu, ?kanundan kaçanların dili? olarak tanımlar. Bilim, sanat ve sosyal iletişim dilini parola dili haline getirenlere karşı bu polemik tutumu, haklı görünse de ben kendi argo-dilimden memnunum. Ben Haşim?in şiir dili için kullandığı?bir lisan-ı hafi?nin, taze bir şifre dilinin varlığına, büyük esrarına ve büyüsüne inandım. Buna? özel ve ruhsal bir talebin dili? demek istiyorum. İşte aşkın dili bu talebin emsalsiz haritasını çizdi ve ben?vücud-ı şehr?imle yeni bir yurt edindim.

ama olsun.

Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi

İçten olanıydı...

(11.04.2008 sa:12:15)

İçime yağan sevgi pıtırcığım...

Hecelemekten yorulmadım henüz...

düşen hep ben oldum en küçük kımıldanışında senden

derim usulca

sunmaya gelirim

Kendine iyi bak diyorlar

içim kaldırmaz olur bazen...

ağlamak için bilmem hangi dikenli tellere asayım yüreğimi

hüznümün gülleri hiç solmuyor

yeni bir sabaha uyandım bugün...

Bekledim bekledim

Allah'ın izniyle yarından sonra o mutlu haberi aldığım vakit, hüzün ambarına girmeyeceğim artık, bilakis bende mutluluk ambarı başlığı açacağım, dileyen değil herkese zorla mutluluk dağıtacağım..:))

Görmek istediğin

ne kadar

Ne çıkar

Uslanmak bilmeyen bir deli taydı;

aşıklara alkış tuttu, yağmur oldu kainat...

birazdan kararır hava...

Zor günümde nicesini andım

her şeyi unutarak yaşanır sanma...

Sen tükenmez hasretim...

vasiyetini elinde bulundurabilmekti,

Bir gece uyusa

açılmaz oldu bir kucak...

Bu karlı ve soğuk şehre bu sıcak ve hüzünlü yürek sığamıyor... beni ancak denizler paklar...

iklimlerime

hüzün mutluluk birlikte

bu sıralar pek hüzün dolduramıyorum ambarımıza.

Duymasa da hiç kimse şair gönlümün,

Unutmak ise bir tür özgürlük.

Sende yaşadım, Farklılıklarımızı farkettiğimde varlığımın da bir şey farketmeidğini anladığımdaydı, senden uzaklaşmam..

her gece sensiz yıldız nöbetlerinde...

Gözlerinle beraber

ağlardım...

öyle bir güleriz ki hüzün bile borç bilir

Sessizce döndün geri,

Kimi yırtıcı bir şahin oluyor kimi narin bir kelebek... 09.11.2009 A. C.

Annemi çok özledim...

Biliyorum ki dönüp dolaşıp buraya geleceğim

Kana kana içtim acıları akıp giden zamana karşı inadına sevdim yaşamayı. Ben buradayım hüzün söyle daha ne çektirebilirsin ki bize.

tek satır bişey gelmiyor aklıma... mutluluk acıyla kardeşmiş onu öğrendim ben... acı yoksa mutlu olmakta yok...

Son kez silmiştim gözyaşlarımı

Alnım açık başım dik bir biçimde ölmeliyim...

kıstım aşk lambasını...

Merhaba hüzündaşlarım...

döküldü yağmurlar kıraç topraklara...

D okunsan alev alacak yüreğinde acılar...

Ne büyük bir fedakarlıktı, tüm biriktirdiklerimden, kendimden vazgeçmek,

gecmisten gelen sesler..

Ne olur götür beni "Hüzün" buralardan..

Adımdan başka harflere uzak kalıyorum

bir kez gelmedin yanıma, git artık ben ölüyorum...

Derinleştikçe artan sevgin..

Bu yüzden al gözlerini gözlerimden

BODRUM

Ya ben seni düşündükçe güleceğim

bu kentte akşam oldu çoktan...

sevde34 sevdeanne

sesinin buğusunda yittiğiniz canınızın incisini

Yıldızların raksını izliyorum uzaktan...

Bir hüznüm var ki

Nedendir bilmiyorum aklımdan çıkmayışın...

Teşekkür ederim, öyle güzel tanımlamışsınız ki..

Kısacık ömürler biçiyoruz kendimize

Nedendir bilmiyorum bir kucak açmayışın...

avizeler...

sevgi ektim topraklara...

şimdi çalmaya başladı bu şarkı... sana gelsin...

Tüm parçaları topladım sokaklarından,

beğenmeniz beni ne kadar mutlu etti anlatamam. ben yarışma duyurusu açıklanınca heyecanlanmıştım aslında ve yarışmadan bir hafta kadar önce başladığım bir akrostiş vardı onu tamamlayıp gönderecektim. ama işlerimin yoğunluğu ve yüreğimin durgunluğu nedeniyle bitiremedim henüz. bu nedenle yarışmanın son gecesinde geçen yıl eskizlerini karaladığım mutsuzluğa yolculuk şiirini yazıp gönderdim pek fazla emek sunmadığım içinde açıkçası sıralamadaki yerime şaşırdım. ben son on sıra içinde olurum diye düşünürken yarışmanın açıklandığı sabah derecemi gördüm ve çok mutlu oldum...

yüreğim bir kor'du sen nefes verdin...

yokluğa gidesim var

kalpsiz bir taşı bile

MANZUM-I TARİF

Rasih

Yeniden ağlamaklı oldu gözlerim...

sebebin olurum, vakit varken git..

iki harf, bir imza, bir tarih garip...

her izde biraz daha acıdım...

onu seyreden değil sallanan anlar ancak...

Sanma ki çöldeki serap senin gibi susamışa su versin

Yağmasına az kaldı

Herkes kötü biliyor beni zaten...

''Beni bu havalar mahvetti...''

Hüznün dili bana kayıp?hüzün vatanları?nı hatırlatır. Yaşanmış trajedilerin unutulduğu topraklar benim gözümde hüznün vatanlarıdır. Fuzuli?nin Maktel-i Hüseyin?i olan Kerbela, bugün tek bir yaşantının kalmadığı Emevi İspanyası, Yemen ve Balkanlar? Gelibolu yarımadası?hüznün vatanları?dır. Mevlana?nın, Fuzuli?nin, Goethe?nin, Coulha?nın, Haşim?in yaşadıkları olağanüstü hassasiyetlerin birbirlerinden az veya çok farklı sebepleri olsa da ortak bir şey söylenebilir ki o da?hüznün insan olanda var olması?dır. Maolouf?un, Cibran?ın, Said?in, Samarra?nın Orta Doğunun kanlanmış elbisesinden kaynaklanan bir nevi?sıla-yı rahm? özlemleri; çoktandır lanetlenmiş topraklara çevrilen bu kanlı coğrafyayı?bir hüznün vatanı? yaptı. Büyük Fuzuli?nin Maktel?indeki sızıları, ne kadar farklıydı bu hüzünden. Büyük ruhların bu vatanı, asırlarca?Ağlama Duvarı?nın diplerinde ya kurşunlanan ya da ağlayan Musevilerin hüznünü işledi maşeri vicdanımızda. Şimdi Filistinlileri tecrit için Çin seddinden sonra ikinci büyük duvarı ören İsrailoğulları, ?arz-ı mevud?un dini nostaljik ütopyasını berbat ettiler. Hüznün kırılganlığı kelebek etkisiyle Musevi rüyasını kabusa çevirebilir. ?O duvar? dibi, artık ağlayan bir Yahudi?nin trajik gölgesini göstermeyecektir. Orada bir gölge görürsem bundan sonra bir Musevi?yi değil bir Filistinli?yi düşüneceğim. Bu şekilde oluşan imajların ağırlığı?o duvar?ın Musevilerin kendi kendilerini tecrit etmeleri gibi bir sonuç vermesini de sağlayabilir. Çünkü bir duvarın ve tabii ki?o duvar?ın öbür tarafı da duvardır.

vardığım hiç bir yerde değildin

Ölüme bile meydan okuyacaktım.

Uçmak bir tutkudur... ve bende yüreğimin götürdüğü yere kadar gideceğim... bugün uçuyorum...

lakin sizin yüzünmüzden pişmanlık duyduğum durumlarda oldu mesela... sizin tavsiyenize uyup 120 filmini izlemeye gittim hayatımda izlediğim en kötü sinema filmlerinden biriydi diyebilirim... bu konuda defalarca özelinizden yazmak istedim ama maalesef mesaj kabul etmiyordunuz.

Sen yorgun piyanomun son tuşu

elele tutuşup sahilde bakarken martılara...

Hüzün ambarından beslensede ruhum aktır ;geceyi kutsar ama karanlık değildir asla..

Ne kadar güzel olduğunu görünce...

sen herşeyim...

Kızma sakın bana

?Haddeden geçmiş? bir hüznün dili?ydi

Ben çizdim

Cebimden taşan hüzünlerimi de alıp.

Resimsiz gümüş çerçeve senden yadigar

Bugün öyle doluyumki... nemler kirpiklerime kadar geldi durdu...

Aşk yaşamaktı yalnız o anda

Ummana karışır silinir yavaş yavaş

bu bir sebeptir

Yıldızlara hep uzaktan bakarız. El uzatmaya cesaretimiz olmaz.

Bir yangından arta kalan

Teveccühünüz efendim şımartıyorsunuz beni:)))))

ben benimle dostum nihayet!

Eteklerinde binlerce çocuğuyla geldi

Kaçmalı,

Başkent çıkmazındayım,

Ve bende sustum ebediyetine kadar

bana gelecek her gün yine yaşatacak mı hayal kırıklıklarını?

Ellerini

Umut TAYDAŞ

Hüzün, hasret, gözyaşı

Hüzünlerimin üstüne kar yağsın istiyorum...

.. kabul et/etme. Sendeyim.

ve sensiz gecelerde ben garip bir çocuk...

Zira ben henüz amatörüm, çok amatör...

Zira Nisan yağmuru düşüverdi yüreğe...

Beklenen gün geldi sonunda

hayat ve hüzün

Var olan ve başa gelen her şeye tevekkül edebilmek asıl olan.. O öyle bir Rabb?ki gereksiz ve hedefsiz tek bir zerreyi dahi yaratmayan ve bir yerden bir yere sevk etmeyen. O yüzden?Ey Rabbim! Senden ne gelecekse gelsin! Sen ki, rahmetinle de, kahrınla da güzelsin!? diyebilmek tüm kalple..

seni kanatırım...

kıyıda köşede gülüşün kaybolmuş...

Belki dönersin diye yitirmezdim umudu...

Bak nasıl mutlu oluyor öksüz sabi.

erdem beyazıt

Çok yoruldum, her defasında düşüp kalkmaktan.. Her defasında kimseden medet ummadan.. Kalktım, ama yeter.

ben böyle degildim,

göz yaşlarımla sildiğim

ciğerlerine işliyor inceden inceden.

Usumdan silindiğinde gül yüzün...

Yalnız olduğunu anlıyor insan

Sen gittin, ben gittim..

içimde damla damla bir hüzün birikiyor...

Yine geldim hüzün ambarına;fakat hüznümü bırakmaya. Artık biriktirmekten vazgeçtim alışamadım hüzne, ne o beni sevdi ne de ben onu.

Yaralı hayallerim

Sayıyorum gizleden

hazım sürelerim kısalacak mı?

''Beni sensizlikle sınama...''

24.01.2012

yerini dahi bilmediğim dünya ölçeğinde

Yağmur Duası

Hayalin gözlerimde tutsak bir esir...

ama aşk böyle bişey işte...

öldüreceğimden korkardım...

sarmış bu hüzün dört bir yanı...

çok erkendi geldim...

Kalbinin en güzel

Tekrar

içinde bir özlem işte oda ben

Topladım anıları döktüm denizlere

Ne yazık ağlayamayanlara...

Sevdalar, gülümsemeler?

Rabbim bizlerin kalbini isyana gebe hüzünlerden korusun...

aktı gözlerimden

HÜZNÜ VARDIR ANCAK KALBİ OLANIN!

"Hüzün ambarı" bekçisi benim içerim

31.01.2010

gozumden kacan gozler..

Sakin koyları özler

Herşeyden ötesi sevdiğimi,

Cemal Süreya

arkadaşlar hepinizin hüznüne sağlık...

Sen aynadaki suretim...

yokluk değil mi ki?

Semazen Hüzünleri

bana bakıp görmediğin için

öyle duru ve öyle güzel...

tomur tomur büyüdüm hasretinde...

Elde var hüzün...

Tek kelimeyle "hariaka"... saol içimdeki cennet... diğer şiirlerinizi de okumalıyım...

sözün bittiği yerde bekliyorum seni...

Hiç unutulmayacaksın

Bir yıldızın göklerden yere düşmesi kadar kısa

06-06-2008 Giresun / Tirebolu 24:09

Öyle körpe, öyl dolgun, bal dudaklım...

Gözlerim göçmen kuş kanatları.

tut ki bir melek olmusum

kara bulutlarla hüzün geldi dünyama

Sevgi fakiriyiz biz. Hep tek taraflı; yürek yangınlarımız. Sinsice yakar bizi aşk ateşi. Yüzümüz güler ama içimizde volkanlar patlar her an. Gözlerimiz ışık saçmaz, hep ışık arar. Biz aynadan hep başka yüzlere bakarız.

sen ki zehirlerini soydun sevdanın ve zamanın

''yüreğinize sağlık''

unutulmuş tarihlerden birinde...

E lim eteğine sarılmadan

yaka silkdim

Geçmişe bir çizgi. O'na dair ne varsa, al git.. Teslim etmeden gelme "Hüzün"..

5.6.2008

Bu gönül bir hazan daha yaşamasın

bir gelincik tarlasi

BIRAKIP GİTTİN BENİ

Bugün 'suç ve ceza' yı görünce...

Hazan yaprakları düşüyor bak ellerime...

Her nefesimde saklı senden kalan bir hüzün...

yüzün bana ayarlı

Sana düşüyorum...

hem de dışında

Yaklaşamam kıyına, coşkun bir dalga gibi.

nede aşkıma yetiyor yüreciğim...

ruhumun yaralı olduğunu söyleyin ona...

Sevgi nefrete yenidi, ''birazcık bile umut kalsaydı'' dedim

sen yalnızca şaşırtmıştın

TAMAMLANMAMIŞ

Usulca içime akıyordun.

Ne de yakarım canını ateşte...

10.04.2008

her şeyde sen...

başarı ve sağlık her daim yanınızda olsun.

Bugünlerde hüzün ambarından yeterince stok yaptık sanırım.:

kimseler yok bugün, hüzünlenemiyorum...

Ne ben biliyorum sana karşı hissettiklerimin sınırını,

Taşırım ben hasretin yükünü...

hüznümle dolu karanlık bulutlarım...

Kimbilir kaçıncıkez ayrılıyorduk...

Hüznü kazıdım ellerimle, söküp atmak için, kanayan yaralarıma rağmen. Zehir olan her yudumunda hayatım için yeniden fışkırdı içimde yaşatmak için savaştığım filizler.

Ey Gurbet...

Gel görki sana uygun değilim ben...

yağıyor hala senin şehrine...

Solmasın güllerin, gözünden yaş akmasın senin...

biliyormusun seni sevdiğimi...

Yüreğimin derinliklerinde bir korku önce...

ilk kar...

A. Özdoğan..

Ve aşktan ölürken dahi

İçimdeki çocukla dertleştim biraz...

Yaşayabilmek gerek her şeye rağmen, yaşata bilmek için. Hüznü de yaşamak gerek, mutluluğun kıymetini daha iyi bilebilmek için Var olmak gerek her şeye rağmen, var kılmak için. Barışık olmak gerek, en başta küskünlüğe mani olmak için.

SAHİ NE RENK GÖZLERİN...?

ölümler hasretten bilindi gitti...

Yeniden hoşgeldin hüzün epeydir unutmuşum varlığını, severim zamansız misafirleri, demekki unutmamışsın misafirperverliğimi.

Ve oynamaya başlıyor anne karnında bebek...

Yoksa sensizlik mi...?

Açarken süngülerini gece,

Ve günahsız gidişin

ayrılık sona erdi çünkü sevgiliye ulaşma gayeleri sona erdi. Aşık, sevgiliden uzakta da olsa, onu yokluğunda buldu ve mutluluğa erdi...

çok kırık çok hüzünlüyüm...

teşekkür ederim sayın hocam...

başka şehirlere gidenlerin ardından,

Dinginliği başlar göllerin.

Kıyı senden çok uzakta...

Şebnem uykusunda gülfem emsali

Benden sonra çok iyi bak kendine,

Ben hüzün bestesinde melodi oldum...

baştan ayağa hüzne kessin gece. ay ışığı düşsün yüzümüze. ve biz bir gözyaşımız bitmeden diğerine geçelim. yüreğimizin şerefine!

kardeşim olan gözlerini unutmadım

Yüreğim delirir bu alacakaranlık ikliminde

senin için, sana deger ; tek vazgeçilmezim imanımdı,

benzer birbirine..."

hain bir aşk bu kökü dışarda

acıtarak, kanatarak...

ve unutkan yüreğime...

şarkılarda hislendim sana...

Umarsızdık...

Hüzün duygusu da hüzün algısı da Doğu ile Batı?da farklıdır. Tanrı?ya karşı koyuşunu bir dayanıklılık gösterisine çeviren Niçe?nin farklı yalnızlıkları, onu hangi hüzne ulaştırdı acaba? Dayanılmaz sıkıştırmaların olduğu derinliklerde kendi kendine boğuldu Niçe. ?İfna? ile?ihya? arasında adım atamaz hale gelen bu üşütük dahiyi boğup yok eden şey, içinde metan gazına dönen umutsuz ve umarsız duyguların patlamasıydı. Duyguların, duyarlılıkların, zekaların, düşüncelerin fosilleşmemesi için?bir cazibenin himmeti?ne muhtacız. Benim de?indifa psikolojisi?ni yoğun yaşadığım zamanlarım oldu. Dostluklarım, inançlarım ve sorumluluklarım daima beni uçurumların başında mıhladı. Sürekli bir adım atmak ve ne olursa olsun kurtulmak ihtiyacı içindeyken alabildiğine yoğun bir iç mayalanmayı kalın kabuklarında eylemsizleştirip boğan ve hiç patlamayan bir volkanik dağa benzedim. Korkulu tünellerimde ışık, yol ve nefes arayışım bundandı.

... fuzuli...

yapraklarınmı dökülmekte.

ve sonra sırılsıklam olmuş...

Sevmiyorum deyişin

Şimdi yeniden hüzün vadilerine düşüyorum...

Bir ambarda doldur ben alayım

16-04-2008

Kadehte hüzün.

Sana uzak diyarlardan,

Elimle kuyumu kazdırdı bana,

Kapımdan sinsice içeri sızıyor ayaz,

üzüldüm

Ararım deyince ; ölümden başka bir şey istemem

resmine baktığım güzel kız genç kız...

Bu girdap içinde tek Sen varsın?

Hepsinde kırılır yaralı, yorgun kanadın...

ambarım derinlerde küf birikintisi

bir bir denemişim bütün kelimeleri

Bu yol çetin yoldur...

her sevenle beni bir tutamazsın

gidince sen...

sabah seherlerinde...

kanayan yanlarıma baktım uzun uzun...

K in ve nefret bizi boğmadan

Hüzzam bir şarkı misali girme yüregime

Şükürler olsun iyi olduğunu öğrendim.

Anladım ki;biten bir şey orada kalmalıymış.. Tazelemek de acıdan başka bir şey değilmiş.. Eskiler açılır, yeni hüzünlere bir yenisi eklenir.

Belki hala saklıyordur bir gülü kimbilir

sadece ben vardım

Bu gönül nasıl olsa ektiğini biçiyor

Ne zaman

Yüzünde güller açsa da 'gece' senin adın...

hani bir şarkı vardı...

Sen giderken ben de arkandan koştum.

Her yanım hüzün...

Sen öyle bir yerdesin ki, sanki ben yaşarsam sen öleceksin..

Mavi gözlerinin uğruna yandım...

silik bir seste tek kelime "hüzün"

Beni sevmiyordun, bilirdim

Bulduğu her ağaca.

usandım

Oluk oluk cana hayat veren kanı

Seni bildiğin şarkılar;

Onu ancak öldürmeye yarar:

Birde ayrılık vurdu darbesini.

teşekkür güsel sözlerin için..

yaprak yaprak

huzun hep yanimda..

Unutan Sevilmeyi

gözlerimde kal

karanlık sayfalarına

28.12.2009 A. C.

içime dolan sıcaklıkta saklıdır...

Seni de işte öyle...

desemki umudum kırıldı desemki yine yanıldım desemki insanlar çok kötü çok duyarsız...

İşte kulağındaki bu tınının

sahice severdi şiiri,

Gittin...

Ben bütün hüzünleri denemişim kendimde

dön ne olur, henüz erken...

Hüzün olmadan mutluluk öksüz

burenksiz dünyayı sevmiştik birlikte...

Hüzün ne zaman ortaya çıkacağın belli olmuyor

Aynı uçakla uçuyorlar...

Bu son demiştim

Uzaklarda düştüm yarin aşkına...

şimdi, tam bu vakitte ezanlar okunuyor...

şükrederken tanrısına gönül

Benzi solmuş öksüz gülleri,

Oda denemez ama

elinizde rehin kalması gibi..

girdap beni götürüyor

E r otağında,

yağmurlu bir şehirde...

Seni seven yüregime iki kurşun sık, gülüm.

bir umuttum bir misillemeydin yalnızlığa

Söyleyemediğim yalnızlığım gibi

hüzün sizden uzak olsun...

Cansın Erol

Sonbahar misali

yolunu kaybetmiş sokakta bir yıldız ağlar

Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter..

zor kurtulursun... ne öldürür, ne güldürür..

Yar terki diyar yollarında şimdi kalbim

içimde tanımsız bir telaşla sakin sakin oturuyorken sessizliği delen bakışların hüzne zorluyor beni. bilmiyorsun ben zaten hüzünbaz olmuşum. değme hüzünler tad vermez ruhuma. hüznün bitince gel yanıma. ne hüzünler var bu hayatta daha!

Üzülme...!

içimdeki_cennet

beyaz örtüye sarınıp gizlenirken şehir.

Gülce bir çocuk...

tonlarca hüzün var bu şarkıda... buyrun sizde alın...

Ruhunu ara sıra boka bürür ya insan...

Bir noktada oturmuş seni bekliyorum

ne yüreğime kifayet ediyor aşk...

ardından hazan geldi...

gözlerinde taraf tutan bir sevgi

ve ben her meltem'e seni anlatırım...

dileğim

Girecektin o kalb-i mesude.

Bıraksam kendimi hüznüme

Sessizim ne kadar üzsen de beni

Anlamını yitirir tüm doğrular, yalanlar...

yazar gider bu matem-i devami...

Cam kenarına oturdun.

ben seni seviyorum,

Ruhum deli taylar gibi...

Sular köpürdü ırmaklarımda...

Demek sende dertlisin

Ayrı da düşse yürekler, çarpışını hissetmekti yürek yüreğe...

silerdi elllerinin tersiyle,

Gündoğdu Duran

Birlikte susuyoruz bu hayatta... suskunluğa kurban sevdalarda

hüznün bini bir para

Bir güvercin uçar minareden,

Sevgili! ne yazabildim seni kağıtlara...

Huzur ellerinin güzelliğidir.

şairin dediği gibiyiz belkide... en azından ben öyleyim sanırsam...

Nasıl hüzünlenmemki..

O yüzden yaratılmış her şeyi sevmek gerek Yaradan?dan ötürü. O yüzden şefkatle kucaklayabilmek gerek kainattaki tüm zerrecikleri ve tüm yürekleri. Zengin borcunu ödemeli fakire ki, hak etsin iki cihan servetini. Zahmet vermeli biraz rahmete kavuşmak için. Merhamet etmeli kainata, merhamete mahzar olmak için..

bu oyun nerde biter,

tam bu dakikada hüzünler yağıyor üzerime...

Şaşırır yolunu denizde gemi,

keşke bu sözleri daha önce biri söylememiş olsaydı da ben yazmış olsaydım...

gecenin efkarı iniyor perde perde

hicran bağlarında gonca güldeyim...

bir mısra bile yazmak zor.

kalınca halatlarla

bu sabahta yoksun yine...

seni yitiriyorum,

Gidip geliyordun babanla Ankaraya.

güneş doğdu...

sensiz kurşuna dizilir, düşünden yoksun gönül...

Düşe kalka aldığım yollar,

Suya da düşecek suya

Yığılıp kalacağım gözlerine

Sakın hiç konuşma

bülent ortaçgil

Benliğimden yani senden dolayı zuhur eden hüzünler var başıma bela... Tereddütlerime, kırgınlıklarıma ve hatta bezginliklerime rağmen hala ayakta durabiliyor olmam Allahın bir lütfu diye düşünüyorum. Hayati bulgularım henüz tükenmemişken, gitmem gerektiğini okuyorum baktığım her yüzde...

bir bilebilsen...

bir bir ölecek belkide.

Şimdi gitmelerin çok dokunmuyor ona.

Unutuyordum kırıklarımı

gönül imbiğinden süzmeden...

Hüznün ambarının kapısını aralıyorum bugün

gözlerin bulut olmuş sana ne oldu böyle...

bu nedenle az daha kalıver sen bu hüzün ambarının altında... sesini duyan olur elbet...

Eşi yok bir güzeli sevdi beğendi gönlüm

ardıma bile bakmadan,

Tüm gökyüzüm benim

Sen Giderken tüm şiirleri yaktım

hüznüm gözyaşımdı

Acılar kaldı bendi

hayırlı günler dostum.. sabah sabah kim hüzün alıyor yahu..

bence yanılıyorsun Cennet çok şey öğretiyor geçte olsa:(

henüz güneş yeni doğarken...

İnsanlar permeperişan, yıkık dökükdü

Sensiz hüzünler dökülüyor sözlerimden...

öyle mutlu, öyle umarsız...

Ben yalnız senin yanında ağladım,

kimseye soramıyorum seni

gözümden indi

hüzüne selam olsun

her tarafta hüzün,

Demli bir çay sıcaklığında dudaklarını düşünüyorum

Dilimde kurur kelimeler biliyorum...

Yüreğimin vazgeçilmezi, bir tanesi...

yavrularımız en başta...

tutup çıkarmışım...

aşk vefa sevda tevazu hicret inanç

hasret adımlarından

biz ki vedaları selam yapanlardandık

Hüznü, yaşaybilen anlar.. Anlatan değil.. Hüznü, sana yansımasını.. Sendeki izini, kelimelere dökebilecek misin.. Bu kadar hayat verebilecek misin ki, harflere.. Yanyana dizip, anlamlı tek bir söz oluşturabilecek misin..

Birdaha düştüm ateşe, beni yeniden yaktı...

14.1.2010 a. c.

bir kurşunla nefesimi kesecek

Ya da hiç oyuncağı olmamış bir çocuk...

bir gün bakarsınki ölmüşüm...

Hazanla gidiyordu hüzün,

Ben seni bıraktığımda

16.06.2010

Beni artık terkettiler

/bir cümle daha kurma bu kalbimi kırar/

Senin ağladığını üzüntünü kederini

Sevgili Nur17 size katılıyorum... hüzünlü şiirler yazmak, okumak... hüzünlü şarkılar dinlemek, söylemek gibisi yok hele de bu saatte ve bu şehirde...

i. sadri...

Her gidişin ölümdür sessizden...

Aklına eseni yazdırdı bana,

Neden hüzün hep yaralar yüreği,

Devrilip kalacağım dizlerine

Ayrılıklar üstüne şiirler yazıyorum?

sal gitsin...

Annen, baban, kardeşlerin.

En yaşanacak zamanında

Nerde akşam, orda sabah eyledi,

Kaç buse

Bir sonbahar günüydü hava rüzgarlı...

Afacanlığımın adımladığı sokaklarına düşüyor...

keraat vaktinde...26.05.2008

Bir adı hüzün oldu bu şehrin;

beni bana yeniden gösterdiğin için minnettarım...

Böyle bir kara sevda...

Kimlere kırılayım kimlere darılayım...

Nurettin Pektaş

Kalbinizi dolduran duygular

kor alevlerle özüm,

Özledim denizi, özledim seni...

her halim garipliğime emare...

Sitemim var ey koca çınar

Yine de yakabilirim bu gece

Sevda sarhoşluğundan ayıldım

birisini seviyorsun,

gözlerimden süzülse de yaşlar arasıra...

-ki kırmızı da olsa rengi-

Melalimi kimse bilmez...

Elimi uzatabileceğim, dokunabileceğim kadar yakınken, uzatmaya korkacağım, konuşmaya çekineceğim kadar uzaksın..

kimseye de anlatamıyorum

Kafeste kalma serçem veeeeeeeeee...

O toz pembe hayaller

kalkmaz oldu gözümdeki perde...

her hayalda yüzün,

tatil modundayım...

Hüzün, beni arındırır, paklar, temizler ve hemen ardından aydınlanır huzura kavuşur sevince bürünürüm. Yeni doğmuş kebelek gibi masum ve temiz hissederim kendimi.

Sanki masal gibi geçmişti hayatı...

keder biriktirmiş biriydi,

hiç söylemedim sana sevdiğimi

Tam da şairin dediği gibi... bu kahrolasıca ilkbahar yokmu?

Yıllar geçti çaresizce

Sabret

başka ceylan hiç mi yok damağına göre

Sonra çekip gitti karanlığına

ben bir ceylansam eğere

İ çinde biriken hüzünlerin var senin...

Selam krılgan yanlarıma...

Cevabını bulamadın

Ne deniz kifayet etti seni unutmaya...

gecenin en koyu yerinde...

bir sevdiğin vardı duyardım

İsmin dökülür dilimden hece hece

aşk ateşi değdi cana...

Uzakları yakın edecek,

Bir serçe kondu çatlayan avucuma kanadı kırık uçamayan yüreği...

''kimi sevsem sensin''

BİLMEMKİ ŞU YÜREĞE NE DEMELİ...

huzur kokan

Vardır bir hikmeti sükutun...

Vurduğun zincirden çözsen de beni

Seni bana yazdı ya...

Sen olduğun yerde kal.. Ne yaklaşabileyim, ne uzaklaşabileyim..

Karışır hüzünlenirim sen aldırma...

Bu seni unutamayan benden korkuyorum

uyandım sanki bir boşluğa...

uyanmalı artık düşlerden...

Geç kaldım, herşeye geç kaldım diyor.. Hayır diyorum, geç kalmadın, hiçbir şey için geç kalınmış sayılmaz..

ve son aşkım; sen olacaksın gülüm.

HİÇBİR ŞEYİN

O da düşünürmüş yattığında...

Söküp atmak istesek de nafile

Rüyada rol aldı melekler o gece

Dünyadan yok haberi...

kelimelerinse kifayetsiz olduğu...

Neye kavuşsak, kime varsak, nedense saklı ve derin bir boşluk kalır içimizde. Onun bir türlü dolmadığını, doymadığını her daim hissederiz. Ve anlarız ki, buradaki hiçbir şey o boşluğu doldurmayacaktır. Biliriz ki o arzu ebede dönük, o arzu ebede müştaktır. Yaşadığımız süre içinde de içimizdeki gurbet, yüreğimizdeki hüzün hep var olacaktır...

Kimsecikler tutmuyordu elinden...

Sevgili fuzuli'nin benim için yazdığı bir hüznü paylaşmak istiyorum. Kendisini çok özlediğimden bu hüznüm.

yağmurlu bir pazartesiydi...

Ne de kendini avut şarkılarda...

Neden böyle sorumsuzum...

sevdeanne sevde34...

Bir ay önce gözyaşlarıyla uğurlandığın,

hangi bahardasın kimbilir.

ince uçlu kalemle çizdim sonumu...

ne demeli sana...

kurtulmuşum yasaklardan...

Ezberleyince satır satır

Yağmur damlalarının meydana getirdiği

Bir rüyanın hüznüydü o gece

Kime aşık diye sesleniyorlar...

17.03.2010

gözlerimde son bir yagmur

Uyan diyor düşerimde, kalk diyor annem...

dağılırken AY

Zamansızdır. Gelişi de gidişi de anidir. Anlamazsın gidişini. Gelişini anlamadığın gibi. Kaldığı süreçte farklı bir ruh haline bürünürsün de, bunu da ancak giderken anlarsın. Aynı ruh haline kavuşmayı belki istersin de.. özlersin de.. tutamazsın ki, bırak hüznü kurallara oturtmaya, şekillendirmeyi.

yüzbinlerce kuş uçurdum hüzünden arınmış

n. genç

Ben bilirim bilmezsin,

hayatı ortalamışken yine İzmir'de

Cebr ile derunum belki ikbal olur...

bir elimde silahım...

Gözlerim seni görmezsin,

Geceler yalnız şavkımaz

Bu yaz hüzün rekoltesi yüksek olacak...

ve yaz geldi bütün sıcaklığıyla...

Dudak bükersin,

aşıksın,

Tek tek saydım bakışlarını sonra

yediğim vurgunlardan

gönül inleyişi

işte o vakit...

ne de iki gözüm...

En çok yakışandır insana..

ben tırnaklarımla dokunup kabuklarıma...

Acelesi olan yeni aşklarda başlangıç arıyor

her taraf enkaz...

Bir yıldız

Kime sarılıp derdimi diyeceğim:(

bana yazılmış sanki...

dilediğim hüzündür gölgeme hediye

Bende sabır sende naz..

Çekip gidişin

sultanımsın susunca konuşunca kölemsin...

öyle bir hayal ki...

Ben aradığımı seninle buldum...

Biraz buruk biraz zalimce

kimi sevsem sensin...

başım gözüm üstüne...

Alıntıları belirtelim lütfen.

Şimdi git gidebildiğin yere,

seninle dirildim aşkım seninle öldüm...

genzime deniz suyu kaçtı...

bu soğukta hüzün olmuyor kardeşim...

Ve gece soluklaşır ayaz tenimde

Şüpheniz olmasın şimdi bile

Sevdiğini bir türlü anlamamıştım...

Öyleki bir pır pır ediyorduki minnacık yüreği...

yine senden kalma alışkanlığımla hüzünler kokluyorum...

Ve düşürmek kolunun altındaki cümleleri...

sevmekten beter, yanıyorsun,

Ve gölgelerde revan

ansızın geri geldin...

kelepçeliyim bu hüzünler şehrine...

Sevda bir yandan

şanssızım diyemem kendi payıma

Aslında biliyorum herşeyi

bu sabahta yoksun bindiğim dolmuşta...

ruhumu ayaklarına serdiğim...

Arıyor annesini...

hangi yol dosta gider?

Benim tutuklu halim devam ediyor,

Gelip de vardığı,

bize sunulan nimetlerle/çok şükür bugunumuze...

Öyle hüzünlüyüm ki bugün...

gecede bir uyku,

rüzgar köpüğü önüne katacak,

yollarda yürür tenhalığa yatkın hüznü

Sen uzaklardaki esaretim...

görüşmeyeli çok değişmiş hallerin...

Ağarıyor saçlar,

evet nihayet

Sen yine beni hep afacan bilsen, bilseler...

Anlatacağım seni yedi göbek soyuma

Masumum ben çekme ipimi gözlerinde...

Bilsen ne kadar uzaktır bana hüzün...

Beni bana bırak ki gidebileyim...

kırık camlardaki

nasılsa her mevsim

Her an insanlarımı kolluyorsun

bu gecelik istemiyorum

Aşk tek kişiliktir, bunu iyi biliyorum...

İllede sen...

Bu ahvalde S. Karakoç?un?her mumun ardında bir rüzgarın beklediği?nden söz etmesi titrek değerlilik? için bir tehlikenin göstergesi olabilir mi? Çok sevdiğimiz, çok değer verdiğimiz ve çok bağlandığımız her şey tehlikede midir? Şimdi var olan ve karşımızda duran biraz sonra yok olabilir sahiden. Bunun sigortası yoktur. P. Safa?nın?her an vedalara hazır olmalıyız? demesinin sebebi de budur. Diğer taraftan rüzgarın gücü, mumun titrek ışığına yetse de yıldızın şuası, kehkeşanlara, yakamozlara, şehrayinlere, alaimisemalara dönerek bir evrensel neşeye boğar bizi? Bir yıldızın ışığını yok etmesi, kendisinin de yok olmasıdır, çünkü. Kalbinin ve gözlerinin ışığı sönen bir insanın?var oluş?undan söz edilebilir mi? Böyle bir zulmet, ? duygunun ölümü? olur. O zaman bütün kelimeler ve anlam tek tek düşer dilden Dilin hazanı? ürkütücü bir mevsim olur. Gözün nuru, gözün feri gider. Yıldız ağlar. Yıldızların gülümsemesidir, çünkü şualar? gözün feri ise muhabbettir.

hüzün ambarına

O kıştan kaçıyordu

cümlelerim artık tamamlanıyor.

Ellerin ellerimde

Yaşamın Anlamını Bul

sevdiğim

KIRILGAN SAZ

GÜLCE'YE DAİR...

içim sen dışım sen...

yaz gününde hava sıcak...

Senki gecelerimin yıldız bekçisi...

Sağnak sağnak yağacaksın

seni öyle saklayacağım

Yavaş yavaş bitiyorken,

yüreğim bir dilbere meftun, ve onun hasreti ızdırab...

çok güzelsin...

Büyüyüp serpildin sen...

Ve hüzün, aldı hazanı...

hüzün peygamberine de

efkar yüreğimde eğleşir...

kalbim kırılmadan çözülebilir mi?

Hüznü gözlerime kilitlemeyeceğim...

benim başım gözüm üstüne?

Hüzünlüyken, gülümseyebilmek ve daha da önemlisi gülümseten olabildim.. Bu yüzden, ne battım, ne de karamsarlıklarda boğuldum..

Son veda demiştim, ardımdan sen el sallarken

Sen oynadın

Acının yanında hüzün gerçekten basit kalıyor, hatta şımarıklık bir bakıma, belki de evham kaynaklı.

Ve saklandığım hüzün dehlizlerinden...

Avutamaz olur artık

bu şiiri kim yazmışsa yüreğine sağlık... yine tühlendiğim bir gün bugün...

Düşünürken bizi, birlikteliğimizi,

''GİTME''dediğin için..

Kimbilir daha çok

İhtilal mahkumlarıyla prangada,

Her yere yayıldı toprak kokusu

lari lari lali lala lali lala lali lala kadınım...

kadına gülümsüyorum

huzun seni silemem..

Açılan her mihrak, açar gözlerimi gözlerine...

başka dosta ne hacet

Leyal'lal...

Hazanla geldi hüzün...

el ele aşıkları...

Tutunamıyorum bütün dallar çürük

Savaşın ortasında minik çığlıklar...

sonra sabah olup sen yanımdan giderken...

sağlıcakla kalınız dostlarım...

Bana yar olan saçları kıvırcığım...

Yüreğimdeki mühür

ya olmazlara götürecek,.

kar şakaklarımda,

Sanma ki hikayesi...

Döner miyim bilmiyorum

Tut ki yazmaktasın bütün sevaplarımı...

Kalmadı lügatimde içimi yakmayan bir söz.

düşlerin sarımtrak,

hele bir bölümü vardı

Ne var ki;ne o gözler beni görmez, görse de anlamaz.. Konuşmakla, konuşmamak arasında gidiş gelişlerim.. Her sözde senli cümleler dökülecek biliyorum titrek bir sesle..

Bunlar olurken, her iki tarafta birbirni üzmekte.. Üzülmedim diyen diller, yalan.. Gözler doğruyu söylemekte.. Diller gizler, gözler açığa verir.. Bunu farkedebilmekse, zaman alacaktır.. Ama zaman, vedalara meyil vermeden, kırgınlıklar yaşanmadan farkına vardırabilse..

Şimdi ikiside bulutların üstündeler...

Hüzün devasa bu bedende...

Söz ağızdan çıkıyorken son keşkeye teslim olduk

yükledim tüm zamanları hüznün sarı saçlarına...

Mutsuz gözlerinde şimşekler, çakmasın senin...

Bir biçimde ölmeliyim...

Evimden barkımdan çözdürdü beni,

belkide binbir günaha...

acısını içtim bir yudumda yokluğunuzun...

Gül tohumunda ağlayan şebnem misali,

Sessizliğimdir çığlığım;

karsilasan iki dost

Hüzünden Bir kamburla yaşıyorum

bir kere de olsa sarılıp boynuna ağlayamamaktan korkuyorum...

ikramiye çıkmış bileti kaybetmek gibi...

Üzülmeyesin diye sen, ben dünyamı yıkarım...

Dönüp almaya cesaretim yok

Naçarım ne olur bırakma beni sensiz?

şimdi aldım yüreğimi elime...

Susuyorum; kelepcede kaldi dilim?

dek solmayacak gibi..

Sustun ve hala susuyorsun

hüzünlerin

keyfine harcamışsın çoktan,

ne olur kızma bana...

ağaçlar hiç çiçeklenmesin

Ela gözlerine verilen candım...

yeniden harlanıp alevlendim...

Nefret'miydi zebun eden Yavuz'u...

sisli, şehrin ışıkları...

Herkes kırılamaz

Sen hep ağır basardın hüzne.. Hüzün görünüp, kaçardı.. Sense hep yanımdaydın..

Kahrında hoş...

sen yağmuru severdin

Bir damla hüzün olup ak kalemime.

hayır sizi tanımıyorum.

bir vapurdan seyrederken denizi

Kaleminize, yüreğnize sağlık..

Elveda bile diyemeden,

Hazan mevsimine bekleme

Köşe başına gelince, dizlerim çözüldü.

Sonbahar yaprakları gibi benzim solar

Yakıştı filizciğim...:)

bütün hayallerimin içine etti...

27.05.2008

Bilmiyorum kanayan kalbime ilacım ne...?

Nedir bu hali gökyüzünün...?

ÖZDEMİR ASAF

Sen beni bırakma demiştim ya

Yanlış olsa da cevabların..

Aylardan temmuz mu ağustos mu...

hoşgeldiniz sevgili dostlar...

yüreğim minik bir bardak...

Acıtıyor yüreğimi derinden derinden...

sadece gitmek istiyorum buralardan..

L imanlarda sensin beklenen, yar bu gece...

Aynen iade etmek istiyor pencereden.

Sıkı tut ellerimi

Hüznün mukaddimesinden sonraki en güzel beyitindeyim...

Munzur'a bakarken mezarında ölüler...

yeşeririm belkide su verince...

Bitmeyen işler yüzünden

Sen benimle uğraşırken mutlu olur başka yürekler.

Senin yüzündü.

Ne kadar acı;işte senin varlığında bile yokluğunu bu derece hissetmek;korku ile üzüntüyü bir arada yaşamak, beni "hüznü"me yaklaştırdı..

arta kalan sevdalarım

sığındığım diyar gibi...

Yolculuk nereye neler uğruna ölmeye

yanıklarını gene almalıyım kalbimin

Gençliğime yazık, günah eyledi,

Sen bir ayrılık gazeli..

duymadın sesimi...

Ben yaz günlerinin yaramaz incir kuşu

Şu dünyanın haline kandım

Bilginize.

Yani hüzün...

Peki gözlerimin yağmurunu kim dindirecek...?

Allahım normal mi acep silsem mi bu hallerimi

Hüzün yaşlı gözlerin ardından baktığı zaman...

Selam... Hüzün ambarım...

Mazi ambargo koyar şiirlerine.

Bir elimde ihanet

Kuytulara seriyorken gölgemi

Ben şimdi düşlerinde, bir güz hatırası...

Belki itersem beni düşman bileceksin.

Acılarım koynumda sır gibi...

Oysa çok ağlayasım vardı benim

Çok fazla geldi, taşıyamam bu kadarını!

Ölüm! Hazlar ülkesindeki mutsuzluğum...

Mutluluk prematüre, Heyhat...

çaresizlik zaten

hocam...

Sığmaz mısralara

Senden kalan fikirleri...

Sen benden gittin gideli'''

açılınca boş kalmıyormuş kollar...

bilmem farkındamısın, nasıl özlediğimin...

çölde bir damla su gibi muhtacım sana...

gülüşünle dertlerimizin üstünü alırdın

Ne diyebilirim ki

Yıldızların çizgisiydi suratına yazılan

henüz

Sen kesilmedikçe.

ve uzun uzun konuştuk yıldızlarla...

Alacaklıyım biliyorsun ama senden değil hüzün, hiç boşuna bekleme beni. Benim sana borcum olsa sen çoktan yapışırdın hücreme. Gerçi borcum olmasa da yapıyorsun sen yine.

Ulu bir çınar yıkıldı

gönlüm var dediğim yerde

Darılma...

O düşle yeşeriyor dallar her bahar...

Bilsemki azıcık kıymetim var nazarında...

Bu bedende...

artık bende alacağım biraz..

15.03.2010

düşler ülkesinin prensesini gördüm...

''SENİ SEVİYORUM''...

ama belli ediyor asık yüzüm...

Kaçmak gelir içinden,

"Hüzün", söyle O'na geç kalmadı, gelsin.. Elimden tutsun, söyle O'na;yüreğim O'nda..

Kaybetmezsin bir ömür boyu

Açarım baharda çiçek gibi...

alıntıdır..

Hüzün ambarında buğday tanesi yüreğim ey didem!..

Anlayamadın,

ama bir ışıkla aydınlanmıyor iki farklı yer...

D algalar deryadan sıyrılmadan

yüzyılların hasretiyle...

Başrolü kimseye kaptırmadın

susardı,

sarmalanmış bedenlerde terleriz...

Dipsiz kuyularda hiçbir göz görmüyor beni...

Sen biliyorsan eğer kendini

elinde bir demet çiçek belki...

felaketim olurdu...

Ben özleminle acı çekerken.

boşu boşuna ağlattık çocukcağızı...

bir hüzün yağmuruyla içine doluyorsun...

Yürü sen nura doğru vaktaki Yusufvar oldum.

Bir mavi ışık diliydi o gece

gözden dökülen her damla bir çiçeğe su veriyor... ve yeşeriyor yüreğimizin bozkırları...

N amert tuzağı

Gülerek söylemeye yasaklıdır...

02.04.2010

hiçbirşey yazamasamda...

Hazanı doğuruyor bende...

onun bir şarkısında diyordu... ve ben çok hak veriyorum...

Sağlam bentler yıkıldı ihanetin selinden.

tek mısra bile gelmiyor dilimin ucuna...

Aşktan uzak durdum hep, sığındım ben rabbime...

Sabret, sabret

ebediyyen kaybetmenin telaşesi..

ismini anmak bile kerihken kalbime

Kaldırıp attım.

Gözlerimde ürkek ceylanların korkusu...

Sanırım tek yol acılarda boğulmak...

Allah razı olsun içimdeki cennet...

Katlanırım desem de ayrılığa,

Kalbimin orta yerinde paydasız kesir...

Sen kaybetmekten korktuğum...

Olamaz bir hanede mihman mihman üstüne...

Bavulumda size yer kalmadı...

gözümde bir tek renk, kulağımda bir tek ses

Kabul etmiyor, geçmişe dönemem, aynı acıları tekrar yaşatamam kendime diyor.. Ve çekip gidiyor..

Sen girdin yüreğime, tarumar ettin beni...

Tüm zamanlar

Bir hüzün. ki, bir hüzün...

Kuruyan tomurcuklar düştü,

çöllerde bir yudum suya kanıp...

"Şakağıma dayanmış bir namlunun

Ben bu ambardan bir yıllık yükümü bir hafta da aldım...

o kadar da saklıyorum üstelik..

ya da bu vefasız şarkıyı bitir...

Günaydın dostlar...

gittiğinde yağan yağmur kopardı

yazalım gecenin hüzün kaplı

merhabalar efendim "hüzün ambarı" sakinleri, ziyaretçileri

Gecelerde efkarıma çare bulamazsam...

hüzün denizlerinde öl gitsin...

bu saçmalığı da kabul edin,

umudun özlemi fikrime düşer..

Anladım ve geçtim

Allah'ım

Hayat bu ister yaşa, ister öl,

Ben payıma düşeni aldım hüzünden yana bu güne değin.. Ancak bu başlıkta bir hüzün bırakıp bir mutluluk almaktır dileğim..

odaya her yere...

Silip atsanda beni gönül listenden...

Uğultularla büyüdük

Alışamadığım tek şeydi firakın,

asiliğimi tutuklayan

Son deminde akşam merhaba dostum hüzün. Yalnızım yine yalnız nerdesin iki gözüm...

Derdini dinleyen olmazmı garip hancıların...?

toprağı kirlerinden arındırır bir kar başladı bu şehirde...

Nerede ne yapmışsın,

abdurrahim karakoç

aşk harabe bir parkta tek kişilik salıncak...

''Bildiğim tüm hayatlar paramparça...''

Ateşe verip gittin bağrımda çırası

biliyorum...

Beni böyle sefilleştiren yüzün mü

Şiirlerim de sustu... tıpkı senin gibi...

Enzimle iksir; var oluşla yok oluş, mar ile mur gibi? Süleyman?da mur, Yusuf?ta kuyu Firavun?da mar, Muhammed?de nur olur. Bezm-i Elest?ten beri?sıla-yı vatan? hüznünü yaşayan ruhun tek tesellisi, belki de?aşkın bir sevginin sarmalı? olarak bu?kuantum sırrı?dır. Akıp giderken bazı istasyonlarda karıştığımız, bazılarında ise terk ettiğimiz zamanı, bundan değerli ve anlamlı kılan nedir ki? Bu dünyanın eteğinde veya yağlı duvarlarda tırmalanan bir?yaralı ben?, Arabi?nin, Attar?ın, Mevlana?nın?şifre dili?ni, ?bir kekre ve sabi dil?i aradı. Dil içre dil, zaman zaman, esrarlı bir tını halinde senfonileşti bende. İçimdeki kötülük metanının beni savurup darmadağınık hale getirdiği ve damıtılmış bir saflık arzusuyla yeniden bir yerlerde çaresiz bıraktığı anlardır bunlar.

Derman yetmezmiş bilmedim

Hüzün insanın hayal dünyasını genişlettiği gibi evrenin en ince detaylarını keşfetmemize de yardımcı olur... Yaradanı sevmeyi ona şükretmeyi öğrenir insan...:)

18.08.2008

Deniyormuş, bilen var mı?

19.03.2010

Hüzünlenmek için bir nedenim yok bugün

Dile getirilmesi zor da, yaşaması daha kolaymış seni.. Yaşarsın, bilsin ya da bilmesin.. Öylesine kolay ki.. Sıra dudaklardan çıkacak tek kelimeye gelince, kalakalıyosun.. Anlatamayacak, yaşadığını ifade edemeyeceksin.. İfade etsen de, yaşadıklarını yansıtabilecek misin ki.. Senin gibi yaşamalı, senin gibi hüzünlenmeli.. O sadece anladığını sanıp, geçer.. Aslında anlamamıştır hiçbir şey ya, yaşamış olsa, bir ucundan yakalayabilse ifadelerin.. Belki o an anlamıştır diyebilirdim..

Muhabbet yetmezmiş bilmedim

Bu hayalde...

18.02.2008

Sen gittin..

26.03.2010

Kimsin sen... Beni tanıyormusun...?

Öyle bir gün gelir ki,

Yalansızdık...

Her anım senle birlik olup

Hüzün yanımdayken de, her düşüşümde kalktım, her kanadım kırıldığında, ilacım yine kendim oldum..

Şimdi buralarda hayat sensiz yürüyor...

Bu?vücud-ı şehr?de arılandım, durulandım ve taze nefes almaya başladım İç ve dış dünyamı, bencileyin?bu yurt?u hep o doldurdu. ?Bir pozitif işgal?di bu ve beni?hür mapusanem?de, ?rızai bir esaret?le taltif etti. Ayaklarıma vurulan pranganın, yaşadığım hayatı, hürriyetle esaret arasında azaplı bir ikircilliğe çevirmesi, iki yüzlü bir hayatın, Janusça bir takiyyenin bir zorunluluk olarak dayatılmasına karşılık bambaşka bir esaretin kollarına atılmak bir çelişki miydi ki?! Varsın olsun; son günlerde beni çok uğraştıran ve yoran?kaos kuramı? ne güne duruyor? ?Dialektik?in?poliaktik?e çevrildiği çok sebepli, çok ve şok gerçekli bir zamanı yaşıyoruz bugün biz. Her an, her şey, her yerde ve herkesle öngörülmez bir değişim ve gelişime gebedir artık. ?Pozitif ayrımcılık? gibi?pozitif esaret? de Janusça bir mürailiğe karşı yeni bir erkinlik kavramı olarak sarıyor beni.

şiirlerde seslendim sana...

Ne kadar güzel ve doğru bir tespit sevgili dede ali2...

inceden inceye yüreğimin yarasına dokunuyor...

rüyamda bir gece,

Şükür ki hüzün denen kendi içimize yolculuğun ilacı keşfedilmedi; yoksa bunca kitabı nasıl okurduk?

Ummadığım kadar güzel yazılarla karşılaştım

şafak sökmeden daha...

olmasa mektubun yazdıkların olmasa...

Herkes kendi dünyasında, kendi kanunlarıyla yargılanmalı;beni benim dünyamda, yari yarin dünyasında...

Duymadım hiç inlemelirini.

Tan vakti yaklaşanda,

Ağır ağır tuttum yolumu

Yılların telaşlarda bu kadar çabuk

Ağlayamaz herkes

Kendime derdim ki hep;

buz tutan yüreğimi al avuçlarına.

bir gün bakarsınki gelmişsin yanıma...

Anlayacağın vakit ki çok olmasın

Ne yaparsın ki

yaradanın büyüklüğünü haykırıyor insanlığa...

Ahrette, dünyada kimin olursa olsun gülüm..

Ufacıksın sercem çok miniksin.. biliyorum yeni başlıyordun hayatına...

Dün gece bir resmini yırttım

hüzün duymuş beni, ne çare...

Tutar sıfırdan başlarsın

Bedenim Çeşme sahillerinde, yüreğim çöllerde sürgün...

Bir ambar dolusu hüzünlerim var...

Onunda değişken duyguları...

anlıyorum...

Sonuçta yaşıyoruz ya,

ey hüzün terketme beni...

Sımsıkı sarılmak istiyorum kollarımla sana

Yıldızlar benim bu gece

bütün efkarıyla üstüme yığılmış sabah...

Hoşgeldin "Hüzün" yüreğime.. Bu, başka bir hüzün.. Birinin emaneti, bu kez bende konaklayacak.. Öyle kırgın ki;dokunsam ağlayacak.. Bırakmış sahibini, geldi yanıma dertleşmek için..

İnsan neden üstüne giderki acıların...?

yuttum tüm hayallerimi

bebelerini emziren anneler gibi...

"Yalnız gözlerin kalsın ıslak gözlerimde"

İçime bir ateş düşmeliydi

Hüzünlü oluyor gündüz.

Kayboluyorum siyah gözlerinin derinliklerinde

Ama yetmiyor

bağımlısın,

sonra kardeşimiz...

aynaların ardında sır

26.12.2009

seni görmeyeli

Bir Kadını Sevmek Üzerine Denemeler

Şimdi daha mı neşeli...

Ve yalnızlık aynı ağırlıkta basıyor...

ne yapacağım bilmiyorum. İnsan hayatını paylaştığı birinden de anlayış görmüyorsa ne yapsın...

Gizlenecek yer de yok

Ben geldim geleli açmadı gökler

baharı bekleyeceğiz hep beraber...

Her şeyi arkamda bıraktım..

ne olur gel yüreğime, yaklaştır beni uzaklara...

Her yerde gönül kırgınlığı.. güvensizlik.. çıkar.. hep bir şeyleirn beklentisi var..

daha iyi anlıyorum şimdi.

Bilmem ki bu sürgünler benim suçum mu...

Kapadım kapıları

Bir haber geldi senden

Aşkı büyüttüğümdün arşımda.

HÜZÜNLERDİ DÖKÜLEN

sevgili gülsem...

yarışmaya katılmıştım bu şiirle ben hem yazarken hem okurken ağlarım, bakalım başka hüzünlenenlerde varmı...

Teller, parmakları öptüğünde...

Elimi ayağımı çektim haramın yalancı dillerin

O günden beri rüzgarlarda arıyorum ılık nefesini...

yaktın ah yaktın beni...

Hergün seni düşünüp, yudumladığım zehir...

Bu böyleydi, böyle, böyle olacak,

düşler çizerdi mahzenlere,

L erzan ellerin açılmış göğe, duacılar...

A. HAŞİM

ne güzxel dizeler bunlar... yüreğine sağlık...

iki damla hüzün..

O muhabbet bir rüyaydı o gece

şiirler yazıyorum her biri saçma...

Hüzünümsü bulutun

bugün burdayım...

Ve kaldırıp ellerini gökyüzüne

Maviyi öldüren insan yığınları!

ve yürek dolusu kekremsi acılar...

İklimin dahi sersemletirken hissiyatımı

Son kum tanesini alana kadar...

Elinde bonbon şekeri...

Yine de her gün doğuyor üstüme sensiz sabahlarımda...

Bütün yüzleri güldürdü, ağladı kendi gönlüm...

Hepsi sanadır sevgili...

Allahtan dün yüreğime bir hüzün yağmuru yağdı... yoksa bu hazan mevsiminde bağbozumu yapmaya gerek kalmayacaktı...

Ya da tut ellerimi...

hüzün artık yola çıktı bitmek tukenmez bir yola

Zorlu bir muharebenin ardından gelen bir hezimete gark olduğumuz zaman dilimlerinde, neden ve sonuç muhasebesi yaparak hayatta kalabilme mücadelesi diye düşünüyorum...

Mayıs 2010

Eğer Nisan?a ve kırkikindi yağmurlarına yeni bir hayat için eskilerini boşluklara cömertçe savuran güz kadar aşıksanız, yüzü baharlara dönük kardelenleriniz elbette ki açacaktır

hüzünler döküldü

bulutların hepsi dağılırdı

Toprak kokusu bu muydu

gönlünüze sağlık, hüzün dolu gönlünüze... müthiş...:)))

düşümde görüp gönül verdiğim...

yoruldum

bütün odalarında evimin...

Gecelerin Gündüzüde Vardır

İnsan duvarları olmayan tapınakta

boğazımda düğümsün

Mahçup bir reveransla başlıyor sarhoşluk.

şükürler olsun...

söylediğin tüm sözler yaşadığım şehre..

10.12.2009 A. C.

Nevbahara gebe kalan kainat...

Yanımdasın ya artık

hüzünlerimi sakladığım çekmeceme senli şiirler yazdım,,

Her seher sığınırım içimdeki cennete...

sevgiler cennet.

06.08.2010 A. C.

yanımda sen

ama kokun hala odamda

Boşuna bir liman arar.

Ama düşe kalka,

Bildiğim tek şey var...

Hasret kaldım gözlerinin rengine

Yazken kışı yaşamak, hiç güneşin doğmaması, içinde umutların filizlenmemesi kuruması, solması.

ben de gelebilir miyim?

22.04.2008

acıyı hayata örtü yapana...

sanırım birkaç yıl yeter bana...

12.04.2008

Oysa sen

Bu ne kadar güzel birşey sevgili afra...

her taraftan sesler geliyor,

içimi aydınlatacak...

Şinasi

üçüncü şahsın şiiri için çok teşekkürler...

Gülerek bak yarına...

gezip durdum köşe bucak...

Bir iz için

Ne vakit yoldan saptım...

Yıllanmış şarabından,

Hep sana sesleniyorum duyuyor musun

sevgili başlık...

Yıldızlar benim bu gece...

cehennem ateşi varsın yaksın be gülüm..

bazen boşlardan daha dolu

ben yazarım ama ben hüzün almak için değil bağışlamak için burdayım, ziyadesiyle var çünkü

yetmiş sana, doymuşsun,

senin üstünde bir buluttum önceleri...

İnce bir sızı saplandı kollarıma...

O gün var ya o gün

Hayatın içine savrulmuş milyonlarca tohum var. Kimisi neşe, kimisi bereket, kimisi hüzün. Şimdi sonbahar ya belki de o yüzden sonbaharın diğer adı hüzün. Oysa sonbaharlardaki renk bereketini seviyorum ben, sonra sonbaharın yağmurlarını birde en çok. Bazen yağmuru aratmayan göz yaşlarına şahit oluyor yüreğim, bazen şahit olunan oluyor gözlerim..

Ve her gece bir yıldız

Geride birtek yağmur kaldı, hatıra senden...

bu derde düşmeden önce...

"beni neden sevdiğini bilmiyorsun öyle mi?" dedim. "hayır, bilmiyorum,"dedi, "çünkü çok düşündüm. bunu sözlerle anlatamıyorum... onun için sahici..."

... hüznümün en dibi kendi hatalarımı kabul etmek sanırım... değiştirememek... keşke;biliyorum butun dillerdeki en zararlı kelimesin ama keşke diyorum görebilseydim...

Ah yar, şimdi düşen yıldızlar var gözlerin gibi yüreğime çarpan

düşümde gördüğüm güzel...

yüreğim hüzünle bekleyişte

Bu gönül geldide kapına

gerçek

seni sensiz yaşıyorum...

içimdeki bulutlar dağılsın

Güneş kokuyordu her yanı

Dikenler getirdi ve hazanla geldi...

ben yüregimi bitiren, lanet bir şehirde,

Gözlerimi kuruttum sonkez rüzgarda

dehr dursa ne çıkar!

fuzuli hocam yazdıklarınızı okumadan önce, aynı hislerle yazdım bende bir kaç satır. Güzel bir tevafuk oldu sanırım.

sevda girmeden yüreciğime...

Gözlerimden korkuyorum, bakışlarımdan

bir kaç gün dalga geçtin...

sevmek birçok şeyi göze almaktır...

Bu akşamda yatağımda ben, aç uyumazsam...

sen değilsin bu hicranıma sebep...

Bu gönül mecalsiz

Zaman geçti, sen değiştin, ben değiştim..

Paylaşılmıyor, yaşanıyor sadece...

yazı da, kagıt kalem elimde, resim de,

bir cadının süpürgesiyle...

O gün gözbebeklerime kazındı, gül yüzün...

traş olmak gelmedi içimden...

Yüreğine sağlık sevgili dilŞAD...

"Hüzün";gel biz gidelim buralardan..

ARAGON

ses verdin yüreğime...

Hüzün ambarında buğday tanesi...

tutki süpürge yok

Çünkü ;artık sevemem kimseyi,

Yine akşam, yine gurbet, yine başımda efkar...

ne söylemeli...

içime akıtıyorum hüznümü

"Hüznü" yakıştırdım kendime.. Mutluluk, sevinç.. Ayrılık.. Veda.. Tebessüm.. Bunlardan birini seçme hakkım vardı.. Ve ben Hüznümü alıp, uzaklaştım o şehirden..

gitme...

Yoldan çıktım,

neden ölür bu gencler?

Belki de kara sevda...

Rüyalarımda görüyorum seni.. sevgili...

çayı buruk içiyorum

Düşen her yaprak, köz olup düşer yüreğine.

Ah ambar kaldıramazsın ki bu gece ki hüznümü..

Yüreğimden bir cenaze kalkıyor...

Yine çiğne benliğimi ama ;

KÜRŞAT BAŞAR'dan

Orda mahrunlaşır bu gönül üzüntüden

Birimiz değil,

Şimdi seni hüzne anlatıyorum, sanki anlıyor.. Beni sadece dinliyor.. Sen gibi sesini yükseltmiyor, sessizliği bile seninkinden huzur verici..

hüzün ambarı yetersiz kaldı artık

duyuyormusun, sana cennetten gülüyorum...

hayalde severiz...

Bir satır başında birden karşına çıkmak,

İşte benim böyle geçer günlerim...

biliyorsun ki bu yüzden

hayat verdim yapraklara...

Ya etrafımı saran hava?

Ah be hüzün yapışıp kalıyorsun herkese arada uğrasan da bize sen olmasan hep gülmekle hayat geçmez ki kimseye.

Hüzünler konuşur da,

Güler yüzümüz,

insan sıcaktan hüzünlenemiyor bile...

Ertelememeyi öğrendiğimde... çok geç kalmıştım

Güle güle serçem uzaktakilerine benden selam söyle onlarda seni...

Diyor ki :hicran günü, ayrılık günü, sevgiliden ayrı geçirdiğin geceler atrık sona erdi.

Öfkeden

kredi kartı extre leri sadece...

Yol aldığım bu hüzn-ü zevrakın.

Biliyorum zor ama zamanla yaralarımız uyuşur.

ama nerde...

Ne sana bir sözüm var demeye

Aynı Nurullah Genç...

zamansa hüzünle beraber elinde sigarası dalgası benle

Ben, böyle olmamalıydım

çığlık oldu nidalar...

İnce ince yağan yağmur

Kalabalık ve renkli...

Dönüyorsun evine.

Ben, kaderimmişçesine hayaller kuruyordum.

sahte kaygılardan...

Beni içine gömüp nereye gidiyorsun?

mavisini yitirmiş yaşamak...

Yani özümü...

Sen ise bekle dedin o soğuk kapılarda

dokun hislerime

kıta sahanlığıma hükmettin önce

O cezbedici mütereddüt tebessümler, acımasızca parsellere ayırmaz mı bizi?

Bilmemki bu bakışlar bana kimden armağan...

gitme

bir bardak çay aldım elime...

Seni bana sorarlar

Razıyım loş ışığın tozlu zerrelerine?

SEVGİ FAKİRİYİZ

Ben bir kaldırım taşıyım köşe başında...

Şimdi yüreklerimize ağır sancılar bırakıyoruz.

artık gönderecegin adreste oturmuyor gönlüm..

Alamazsın, cok gelır bohcana

Günahım ne kadar çok bunu sen biliyorsun?

Of of aman aman

ve nihayet avuçlarımdasın Ey İstanbul...

Bir yaprak düştü dalından...

Kurtarma beni...

sen varsın mevsimimde...

Bu garip, sevdaya düşeli beri...

Sen yeni bir güne başlarken umutlarla...

akşamları gözlerin gelip geçiyor içimden...

"Batsın bu dünya"

sevgi dolu yüreğimi bir ıssızda yakmak için

bulamadım mutluluğa bir neden...

Sn. içimdeki_Cennet;

gizle beni kar gibi,

sonra beni tutup kendisine döndürdü. gözlerimin içine bakarak devam etti:"birini sevmen için elle tutulur bir neden bulamıyorsan onu sahiden seviyorsun demektir..."

yağmurun yağmadığı çöllere gidiyorum

Uğrarım sana, maziye her dönüşte...

Unutmazsan mutluluğu''

Ne yapsan değiştiremezsin...

sen ise bir aslan

beni benden alıp götüren

ve filozofların şehrindeyim...

geçen sefer yığılmışlar

senin kalbine saklasam sevgili

Ben seni daha çok özlüyorum bir de,

Bilsemki bahar gelecek yüreğime...

Taktım sevda yularını boynuma

kalemler ağlasın bana...

Hiç bakışı olmayan bir göz gibiydi

dost olmaya

Yok mu şu alemde gerçek bir sevgi?

Seninle sensizliğim çılgın

Gizli bahçenizde

Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi

şimdi tamda bu saatlerde...

Yıkık, buruk yürekler ve yüzler..

Bastığım yıldızlar hüsrana kaydı;

Öylece geçiverdi koskoca bir eylül...

hüzündür benim

gece geç saatlere kadar sürdü bu seranat...

birde başka halleri var sevmenin...

ben de bugünler de bir hüzün var

@çeşm-i giryan

Nisan yağmurlarının

Her Siyahın Bir Beyazı

alır mı ki atsam ambara

hüzün mevsimi kentin sokaklarında sevinçler yaprağını dökerken ayıp kaçıyor artık tebessüm giyilmesi asık suratlı paltolar herkesin omuzlarında.

bir ölçek hayal

İkimiz de yasaktık yalnızlığa

Yüreğine sağlık sevgili gamze...

Dirhem dirhem azalırsın."

sen...! sevdiceğim...

Hüzün bu

Boğazımda birikiyor hıçkırıklar

kar yakışmış dağlara anne.

Gittiğim yerlerden dönerim geri...

her yerde bırakıp gittin beni gözlerinle

Sıra dağlar mordu sular kırmızı...

Ölümdür yaşanan tek başına,

bilmezdim şarkıların bu kadar güzel...

Kim bilir

Bu günler de geçecek elbet

hüzün ambarı benim içim de içimden çıkarıp hüzün almaları yapamıyorum ki, onunla yaşıyorum nefes nefes.

Sonra kitapların... yasaklı olanlardan...

Teşekkür ediyorum sevgili afra...

Nasıl da düşmüşlerdi düğün telaşına

İnceden inceye bir ağıt yakıyor rüzgar...

daha dokunmadan kurudu irem...

belki itsem düşeceksin...

istemiyorum artık ne sen gel aklıma

gönlümün kıyısına vurur...

Bir dönem burada admin olarak da görev yapmış olan Sabah Melikesi'nin sağlık durumu nasıl acaba?

Topla dalgalarını savur okyanuslara

Bir sen kaldı geride, senden kalan.

uyuyorum,

Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,

Türküler...

Nasıl öleceğimi anlattım sana...

bahar, dirilişin

Bahsetti derinden ona halim

Umutla bekleyecek seni ardında kalanlar...

dünya ise küçüklerin...

Bir bulut kucaklar beni

balkonda serin bir rüzgar eşlik ederken...

avareyim, asudeyim, yorgunum...

kadınım...

İçerim kan ağladıkça, hayattan geçerim...

hüzünler ruhumu terketmeden...

Dün bugün dedim gönlüm avuttum

" ben, seni seviyordum

Yaprak yaprak her yanım

vuslat vuslat içinde

Başka istemem, şükür doydum, bereket versin..

Yıldızlar hep benim olsun

Hüzne yenik pişmanlıklar yaşanıyor heryerde

21.05.2010

Yeterki sen üzülme...

şifa ver ey tabipler tabibi...

Kara kuru, ruhsuz, ıssız bir çocuk...

Sen olmayınca hüzün... beni kim ısıtacak...

Düş Gibi

Ne keder ne gam...

YAĞACAKSIN

yıllarca beklediğim misafire...

bilirim.

Hüzün kimbilir belki de

Yapmacık kahkahaları şiarla taşımaktan yorulmayanlar, tebessümün huzurlu hüznünü tatmayanlardır...

özleyenlere:

Hüzün anbarından söz istiyorum,

Aşk'mıydı yoksa bu sabah üstüme yağan...

25.11.2007

sen gelince açılır sürgülü kapılarım...

Bazen boynunu bükse de kanımla suladım her zerresini..

sizin halet-i ruhiyenizi düşünerek bir iki dünya kelamı yazmak istiyorum dilerim güzel olsun...

Bilmemki bu bakışlar sana kimden armağan...

Yağan karların orta yerine bıraktı...

Bir sarhoşun arabası altında...

Gözlerim mühürlenmişken solan rengine

çok sevdiğiniz kelimelerinizin

yarinin yolunu gözleyen sevgili...

Esir olmam süpürgeye..

yeni bir koşunun başlangıcında...

YILMAZ ODABAŞI

şimdi yine hüzün..

Alnıma yazılmış bu kara yazı...

hazan mevsimi

ARMAĞAN

Sen'li günlerim son bulduğunda...

aşkı beslerken.

Bende ağlıyorum artık senin gibi yürekten

Kırmalıyım seslenişleri...

Hüznüm başlığı yeni görmem :(

hüzünle örülmüş beyaz kefenim...

Çırpınan sevda bülbülü oldum daldan dala konarak

Yinede gitme?

Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi

Şimdi, ömrün sonu muydu?

Serseri hayatı marifet saydı;

Sabahları iş telaşıyla uyanıp, taze sıkılmış portakal ve sucuklu yumurtayla kahvaltı hazırlamalıyım, yıkıntılar arasından beni çekip çıkaran kahramana...:)Küçük küçük kağıtlara yazdığım yemek tarifleri çıkmalı oradan buradan... Akşam saatleri acıtmaz olunca canımı, sade bir makyaj yapıp, yüzümde tebessümlerin en tazesiyle, en samimisiyle, en münevveriyle açmalıyım kapımı... Belki de ilk kez böylesine çalan kapımı... Malum kahramanla birlikte hiç yaşamadığım yıllarım ve hiç yazamadığım mısralarım girmeli içeriye. Baş köşeye kurulup oturmalı;hep oradaymış gibi... hiç gitmemiş gibi..

Kimini isyana, kimini Hakka götürür...

ölesiye sevmiş...

kasketim eğip üstüne acılarımın

sevgilerle kalınız...

Bir parçasıdır artık ama ben;

bir tebessüm sarmalı yüzümü...

Aşk Yusuf'un gömleğindeki kesir...

Kalbimi eziyor artık bu yük?

Adını sayıklamalıydım, adımı unuttuğumda

değişmiyor hüznüm

Tekrar görüşmenin beklentisiyle

Beyaz, bembeyazdı çorak topraklar...

aydınlattı dünyayı...

değil mi ki dört yanımız hüzünle çevrili, bu halimizi hangi coğrafi terim açıklar ki...

bir sigara tüttürür inceden ince

Ağır geliyor...

adamdı..

silkip atabileceğim bir şey değil artık

Sonra kucaklıyorsun Beyza'yı

Sen biterken, o yeniden başlar gibiydi..

dinlenme vakti şimdi...

bir peygamber edası

Yaktım en hüzünlü aşk bestesini...

Bir yetim kuştum adında

Ve gözlerimde hüzün sıcagı bir nem...

Gönül bedende durdukça...

zira nakşolmussun kazımışsın beynime...

Yaşadığım alacakaranlık hayatın zihnimde ve ruhumda oluşturduğu esrarengiz haritalar, sürekli bir yurt arayışına zorladı beni. Dausılam, bimekan bir halet-i ruhiyeyi alabildiğine kışkırttı içimde ve ben?dilini ve yurdunu yitirmiş bir insanın firak duygusu? ile kalakaldım sapağımda. Kendimi, ?arafta azap çeken bir insan? gibi duyduğum çok ve şok zamanlar yaşadım. Benim arafım, cennetle cehennem arasını sıfırlayan ve adını bir türlü koyamadığım bir?yurtsuzluk acısı, bir sıla-yı rahm? idi belki de. ?Bezm-i Elest?, ?sıla-yı rahm?in yakıcı, çıldırtıcı muharriki iken ben kendimi sürekli yağlı duvarlarda bir dünyaya tutunmaya çalışan ufuksuz bir Amok gibi gördüm. Görme duyarlılıklarımın körlenmesi ve daima?bir senfonik mahşer çığlığı arayışı?m da belki bundandır. Ses arayışım beni ne derecede terbiye etti; bunu iyi bilemem fakat görmeyle ilgili zafiyetimi daima hissettim. ?Aktif unutkanlık? gibi?aktif görmezlik? yaşadım; bunu talep ettim, bir az da. Buradan benim çağdaş masalım doğdu: ütopik masal. Peyami Safa?nın Simeranya?sı gibi? Simeranya da O Belde de?görünür dünya?nın prizmasıydı.

Çorak sarı toprakları da,

her sevda bir ayrılıgı yaşar

Ne usumda saklı hatıralar var...

Bir kenara fırlattın aşkımın tapusunu

16.03.2010

akşamlarımı sen kavuşturdun aydınlığa...

Gözlerin karşımda mutluluk denizi.

Sadece kendini öldürecektir;

Hazanı aradım,

sevdalardan

Gönül sevdaya daldıkça...

Soğukta sadece üşüyor insan...

sen geride,

kış hazırlıklarımızı yaptık... ambar ağzına kadar hüzün dolu...

Sen aşkından vazgeçme...

Düşen her bir hüznü alıp yerine,

Ayrı ayrı yerlerde

Hüzünle çekiyorum içime kederli akşamları.

bugünlerde,

ant içmişim sonuna kadar

Ayak bileklerimse çello düetinde,

Anılarda da olsa yaşatılanıydı...

oysa en çok hüzün yağardı

Yıldızlar gülümsüyor gökyüzünden

Gidiyormusun gülüm...?

Zamanın rengi solmuş saklıyor baharımı?

İlhan Geçer

mutluluk güneşim doğarken üstüme

gerçek! uzak iklimlerin birinde bir tutam kırçiçeği..

İmkansızlık boynumu büken..

şu korkunç baş ağrısı yokmu...

kapıyı açmaya gitmeli...

bunlar alıntımıymış ki...:(((

her ulaştığı yerde biraz daha çoğaldı.

bizde sevgi bekleriz...

Bir matem yaşıyorum kulak ver ağıtlara...

Hani duvara gölgen vurmuş

Anlamsızlıklar içinde anlamlıyı aramak ne kadar zormuş.

hükmüm verilmişken

teşekkür ederim efendim... ambarımıza gelip hüzünlerden bir tutam alan bütün gönül dostlarına...

Ruhun hastalanması bedenin hastalanmasından daha sarsıcıydı. Ruhtu, toparlanması zaman alırdı. Dinlenince geçmezdi, ilaç da değildi tedavisi.

mutluluğu tarif edecek sözler bilmiyorum...

30.07.2008

sevda bağından güller derdiğim...

Hüzünlü türkülerdik yörüngesiz rüzgarlarda

hem ben çok güzel sigara böreği yaparım...

Hüzün; insanın şükreden bir kul olmak endişesidir...

en sıcak en içten söylediğimiz kişi...

Canımın bu denli sıkılacağını...

hep sen varsın.

Elde yok, avuçta yok,

Durdudurun...

Gözlerin mi sözlerin mi

yok bu gecelik kalsın..

hüzün ışıkları gözyaşlarımı kamaştırıyor

Kimsesiz bir kader çiziliydi alnında

ve bu öğlen yeniden döndüm işime...

Söyle kaç yaşındasın herkes kadar yalnızmısın

Karanlık basıyor artık.

Ağlama olma mahsun...

sana bu gece bir konuk gelecek

yerle bir oluyor yazmak istediğim şiir,

seninle ağladım aşkım seninle güldüm...

sana neyi anlatayım

Her damlada düşüyordu saçlarıma hüzün...

el ayak çekilince hanelerimize..

Benim olan yalnızlığımı da

Okudum okudukça hüzünlendim

Sanki uzaklardan bana bir haber getirmişcesine...

amma salladım yine...

Eğili boynu kızgın güneşe

Hoş gelmişsiniz sevgili içimdeki_cennet :))başlığınızın müdavimi olarak sizi burda görmek güzel :))

Hüznü kaldıramayacak kadar yorgunum...

Sabaha çıkmadan sözünden caydı;

bıraktın beni tek başıma

Yolcuyu da yollayanı da acıtır trenler.

efkar mı yazmak için efkarlanmak mı gerekiyor

Hep bir şeyler arar gibi

-Ihlamurlar çiçek açtığı zaman.

Paylaşalım o vakit bütün hüzünleri,

Halden anlasan Ma'ceme onu da bilecek

sularda kocaman bir sarı gül gibi,

Bu yürek bu hüznü taşıyamaz...

Rüya bir hüzünlü azaptı o gece.

bir ben suyun başında susuz!

hüzünlerde boğulmak yazılıysa alnında...

Seni yiyip bitirir

Geceler akmaz

tanıdık bir buğu gözlerinde...

Kimbilir

Gitme vakti geldi...

Bu gönül yorgun

zaman zaman... deli dalgalarla gelir...

Eğilip kulak verdiğim karanlık

dolarsın içime kuşatırsın yüreğimi...

Başkaları neyle besleniyorlar...

kime açıldı da bomboş kaldı kolların.

Arasıra duyuyorum hıçkırıklarını.

merhaba hüzün

Aşıramazsın

Getir dersin garson,

Hüzün koylarına gitmek istiyorum yeniden...

Kulak verme sözlerime.

yada sevişirken susamışçasına sevdaya...

Biten bittiği yerde kalmalıymış, düzeltmeye çalıştıkça, daha da batağa saplanıyormuş insan.

kim bilir

Ne kadar yıkasan da gözyaşlarınla

Kendi ellerimle bir bir yıkıyorum...

Ne olur gel ruhuma hüzün

yeniden yazıyorum iki kelime..

yalnızken,

İstediği gibi gelsin, istediği an.

sen ve ben,

Hissedebiliyorum avuçlalarımda...

Doruklarında dağların beni bekliyorsun?

gezer dururum yorgun ve avare...

uyuyorsun yanımda,

o ışıklı sevdayı...

hep bir aradayız...

Hüzün senin adında saklı gizli bir anlam...

Mutlu -SON-

Hüznü küçümseyen gözler, her geçen gün küçülüyor.

''Gülce''

Olan hafi suların aks-i şevk-i müttaridi

Vardır bir sebebi hüzne değişilen umudun...

Derken;aslında çok üzerine düştüğünü de farkedemezsin.. Zaman geçer.. Bu fazla ilgi, sıkmaya başlar karşındakini.. Belki alışkın değildir, çünkü hiç karşılaşmamıştır böylesine ilgiyle.. Belki de farklı anlamlar yükleyerek, kendi isteğiyle uzaklaşıyordur.. Mesafe koymaya çalışıyordur..

Bir kaşık hüzün yok ambarımda...

Sonra yolculuklara çıkıyoruz, bir kentten

Gel etme! bir seherde gir dünyama...

Neden hüzün?

Geceye karışan yağmur taneleri!

yüreğim bir hüzün

Bense biriktirdim hüznümü,

arkanı dönüp sessizce...

ben o pencereden bakarken

Bakıyorum elinde ince belli bardağın.

Dilde sitemler sıralı

Birşey söylüyorsun belli, kımıldıyor dudağın.

Venedik kaldırımlarında keman çalan, hem fakir hem alkolik bir bestekarın yüzündeki çizgiler kadar yabancılaştığımı farkettim bu memlekete...

Bir ayrılık

ben hala bekliyorum...

09.12.2009

Hasretin adı...

Annenin ruhu varmış gideceği yere daha önce...

Hani tuşlara son defa

Artık içim acımasın..:(

otobüs camından

hani dilime gelmeyince bir hece...

yüreğine sağlık...

kahkahalarımız bozmaz kafiyeleri

bir yudum çayın tadı...

Yüreğimde benim, solmuş çiçeklerim var...

adının geçtiği her cümle sonbahar

Diğer taraftan, büyülü bir ilham kaynağı olan yıldızın ışığı hem buluyor, hem buluyor beni. Bulunan da benim, bulanan da. Ruh sarmalının çamur bulaşığına dönüşü, tehlikeli dönemecin büyük korkusudur. İmaj dünyamı kahpe virüslerden koruyacak kozmik enerji yetişir mi? Bende çağrışım imajları: yıldız, ışık, şiir, müzik, efsane, dağ, deniz, kahve, çay ve muhabbet anları. Ruhunu ve dilini zedelemiş/yitirmiş kaba bir çevreyle uyuşmazlığımın sadece başka bir dil ve davranışla telafi edileceğine dair inancım ve inadım, bu imaj esintilerini tabii ki bir değerin anısı olarak koruyacaktır. Yeryüzünün en anlamlı bulamacı, bence afazik bir çevrede, belki de Simurg?un külünden döl mucizesi çıkarmayacak, sıcaklık ve diriliş soğuyup bir kratere dönecektir.

Bir halde yazmaktayım?

ben dolup taşıyorum...

O ruh ki şekilden şekile giriyor daha sonra...

Göz alabildiğine umut doldu heryan

Sen incitip burktuğum...

Yüreğim paslı parmakların arasında can çekişen mahkumlar gibi inim inim inliyor. Gri bulutlara takılıyor gözlerim. O bulutlar bana hüznü çağrıştırıyor.

Neydi ki gerçek olan

"sen" dökülür

iyinin, hüznün ve güzün...

Bilir misin, insanın içi ne zaman acır.. Geç kaldığında.. Bir dosta, bir sevgiliye.. Geç kalındığında, kendini ifade edemediğinde yada adım atamadığında.. Kaybetmişsindir, ya da sen öyle sanmışsındır..

25.01.2012

içimdeki çocuk korkulu ürkek...

bu sabahta yok senden tek bir satır...

Biri 5-A da oturuyor diğeri bağaj bölümünde...

Bir radyo programında dinlemiştim;

Bak yine senden bir tutam almaya geldim

Öyle uzak uzak seyrediyorum seni.

hislerin morarmış,

mavi mavi düşlerinle

Sen Sabret Gönül

hem içindeydim o anın

x Aramadın kaç gündür ki;

22.05.2010

"sensiz kurşuna dizilir, düşünden yoksun gönül..."

bilinmeyen bir sabahta...

Ne de saklayabılırsın zulana...

Onüçünde hastaydın

Bir okuma molasıdır belki

Geçiyor sana olan sevdalı günlerim

şehrimde girdap günü

Koşuyor başıboş...

Ağzımı açmaya gözüm kesmiyor

Duygularıma tercüman oluyorsun...

Uzun zaman direndi rüzgara...

güzelce...

damla damla sızıyor kaderime

Daha önce yaşamadığım kadar...

Senin için

Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.

Günah kervanımı pazara çekti,

tarifi yok mutluluğun...

Bendeki resmini sakladığım sandık; bir çift göz

kuzey rüzgarlarının

unutulsam da ben...

dudaklarımdan...

ve katlayıp koyuyorum kalbime...

Masallar ki sevdam kadar gerçek

üşüdü toprak...

kırkikindileri sayan benim...

ama dünya kütüklerin...

çünkü sen yokken,

Her akşam rabbime yakarışmarımdır...

Ve aylar

düşlerin yüreğiyle bırakıp gittin beni

Kurulup oturmazmısın kalbimin tahtıma...

sevdiğim o koku...

Sanki tren rayları içlerinden geçer.

milletim; tek sevgilimdi,

dilerim hüzün benden uzaklaşmaz bu kentte...

Kırıp atma sevgili...

görünce baharı açan çiçekler.

Ah minik serçem nasılda atıyor o minik kalbin seni...

uzun yıllar girmiş sanki araya...

yıllar bitti geri geldin hoşgeldin...

Cemre bile çoktan düştü toprağa

Çocuğunu teşhis eden bir anne...

Perde çek çehreme hicran günü e kanlı sirişk

Ya seni unutmaya çalıştıça öleceğim...

Sesimi biriktirmiyorum artık ağlama

Sen hep gülen yanlarımı gördün.

Geçeceği aklınıza gelmezdi.

senden kalma yorgunluğuyla aklımın...

"Ruz-i hicran-o şeb-i firkat-i yar ahid şod"

Yarın yetmezmiş bilmedim

Gözlerindeki nemi buhar sanmıştım...

Yıllar öncesine götürdü beni bu dizeler... ilk defa kimde, nerede gördüm bilmiyorum... ama görür görmez kazındı yüreğime... ve hala çıkmamış aklımdan...

Oysa her uğurlanışın kalabalık olmuştu.

Bir damlacık su diye inlerken

İstasyonda bir başına kalıyorsun.

Kimseye verecek hesabım yoktu,

Aşk iki kişiliktir.

Şimdilerde diyorum ki;iyi ki gitmişsin.. İyi "Hüznü" bana bırakıp gitmişsin..

Hüzne yüz tutmuş

üstüne kimbilir kaçkez daha yağacak kara...

Gördükten sonra

Ve usumda paramparça ağlayan yüzün...

delicesine...

kar yagar yuregime..

daha bir artıyor kararsızlığım.

Karanlığımı aydınlatan mahımsın...

hayat ne kadar az şey öğretiyor insana...

İlerde devam ederiz inşallah...

Daha derin düşleri kaldıramıyor bedenim.

bu hüzün ambara da sıgmaz..

Ne ben.

sizin anılarınız hayalleriniz

Senki içimi soğutup dinlendirendin beni...

Hafız-ı Şirazi

Bu sabah daralıyor içim

Evet acı başka birşey...

Gördün mü sevgilim?

SEVGİLERDE

hüzne dair sadece gözyaşlarım kaldı

Üzülmek böyle oluyor herhal...

onlarda artık pek tutmuyor.. zararlarından bahsediyolar ya. bi kahvaltı salonu aç bence :) simit börek çeşitleri falan

Seni istemiyorum dedin.. sustum... üzgünüm dedin sustum... Konuşsana dedin.. sustum... Sustun... Sustum bak yine gözlerini okudum... Sus derken beni istiyorlar... konuşma derken sensiz olamam diyorlar...

Günlerime geceleri de ekleyen

Yüreğinde yangınlarla.

Kime niyet kime kısmet

Çok güzel olmuş sevgili şehbal... yüreğinize sağlık hele final vuruşunda ki bir cümle varki bir şiire bedel...

yüklediysen

Baktım saklı mısralar, gönlümün yarasında...

Itır kokulu gün odana indiğinde

Eylül yaprakları gibi soldu sözlerim...

içim kıpır kıpır bu günlerde...

izmir'in kahrolasıca sıcagında

Acıtsa da kanayan düşlerim

milyonlarcası, milyarlarcası...

Ve yıllar

Biraz kül

Bugün beni yanına alır mısın "Hüzün".. Yine anlattım, dayanamadım.. Bilsin istedim, ne kadar sevdiğimi.. Neler yaşadığımı.. Umutların tükendiği, sana dair herşeyin bittiğini bilsin istedim..

Öyleyse kalkıp gitmelisin, İstanbul?a

hüzün aslında gönlümüzün oyunu bize

Nurullah Genç

.. sen gibi, bir var bir yok..

Gölgende hüzün.

içilmemiş bir şarap şişesinde...

Kendi yolumu adımlıyorum sadece

Dil ki aşığı düşünde vurur

hiç biri kalkamadı düştüğü yerden

Yıllar sonra böğrümde, inceden bir sızı...

Ve sevdasız bir yüreği vardı göğsünde

farzet ki bağlamışsın kendini yaşamaya,

soğuk ve boş yatak...

Saçlarım dökülüp, ferim sönünce;

dükkanın kirasını zor ödeyeceğim...

pencerende solgun yüzüyle belirecek

bütün kırılmış şeylerin nihayetinde

bir yudum baldıran...

Beklenmedik satır arası hüzünleri tevekkül ile karşılamak, sabredebilmek. Her şeyi bir hediye hükmünde görebilmek. Bilinçli bir tercih aslında huzur ve mutluluk. Etrafa saçılan her türlü tohum aslında kişinin kendi tercihine bağlı olarak şekil alıyor zannımca. Hüznü dahi sevebiliyorsak eğer belli bir süre sonra mutluluk olarak geri dönüşümünü alabiliyoruz aslında.

içteki sırça sarayın titreyişi...

Kırılmasın..

21.03.2010

ve sevebildiği kadar,

boşuna çaba harcama kurtulurum diye... hiç tavsiye etmem @sude...

yorgun gülüşünü tanımasan da

Söylesene... bu sıcakta hicran çekilirmi yar...

bu kentte akşam oluyor...

her damlasında saklı umutlarım...

bari akşam olsa... içime efkar dolsa...

Hüzün yaşamla birlikte koşar

hep acı çekmek oluyor kaderim

Sizin okuyuşunuzdaki güzelliktendir güzel buluşunuz...

Aklımdam isyanlar, intiharlar geçti gönlümden...

bugün biliyordum bir gün olması gerekenin olacağını hüzünmemeye programlamıştım kendimi ama ne fayda hüzün bir gece gibi doğdu içime eksiksiz bir çarşaf denizinde.

Bu kez affetmeyeceğim...

Laf etmem gittin diye, ben öylece bakarım...

diyemem kimselere..

Bu akşamda bütün işlemlerden kalan...

yalnızlık ve aşka dair,

01.04.2010

Kalbinizde kaldı.

ambarınız boş kalmasın

kelebeğin kanatlarına

bu mısra bana çocukluğumu hatırlattı... gaz lambası vardı çocukluğumda açmak ve kısmak vardı lambayı... hatta lambanım konduğu yerde bir cam...

bardaktan boşanırcasına hüzünler...

seninle birlikte...

usumdaki suret silindi gitti...

Gerisi, ilerisi kapansa da..

Ben senin özgürlüğünüm... Ben senin küskünlüğünüm... Yapamadıklarınım... Korkma!!! Haykır hadi.. ağla! Yok.. ama ağlama! Senin ağlamana dayanamam ve beni sevmemeni anlayamam... Koca bir yaşamı sana adayamam... kocayürek.. Adasam olmaz.. Evet.. işte sana inat.. emanet uyduruk yaşamım... İstemez misin? İstemek zorundasın ve sen beni anlamalısın anlamak zorundasın! Bunun için varsın... Gözlerin bana bakmak için var... Affet beni hayallerim... affet be hayallerim...

Bıraktım özgürlüğüne seni...

Anımsamak bir tür buluşmadır.

düşlerim hep hüzün..

Gel de hüzünlenme böyle bir günde...

Deyiver rengini allah aşkına...

insanın ruhunu karartıyor.

amabarlarım hüzün doludur benim...

Kanayan yaralarıma rağmen gülüyorum...

Buram buram hüzün.

Ne sokaklarda izinize rastlanacak bir adımınız, ne de hayata değer düşülmüş bir adınız kalır Yenilgilerinizin altında ezilir, mevsimsiz geçen günlerinizin zindanlarında?baharı kapısından kovalayıp, baharın gelmesini sabırsızlıkla bekleyen mevsimsiz, şaşkın mahkumlardan olursunuz?

Birtek umutlarım yıkılmıştı gönlümde...

uykusuzluk dökülürken kirpiklerimden...

Sanıyor ki kederi azalacak.

bakıyorum yaşam denen boşluğa...

Anlayamasan da..

08.04.2010

17.12.2010

ama tabi hüzün ambarında bir buğday tanesi yüreğiniz var sizinde... olmasa keşke şu yakılasıca yüreğimiz.. ne gam kalırdı o vakit ne tasa... ama bütün bu kötü günler, bütün bu hasretler olmasa... anlamı olmazdı sevgiliyi hasretle kucaklamanın... telefonum çalar diye beklemenin sıcaklığı olmazdı...

Göç mevsiminde kuşlar,

Islak gözlerimle geçiyorum

Umudumun enkazından çıkarıp buldum seni...

Öyle ya da böyle gelip geçecek...

Gözlerim kan çanağı! ?

Eğerim başımı öne,

bir yere gidiyorum,

gitme hayalleri ile düşleri avutmak şimdi..

Gece ağır bir şarkı

Küllenmiş hıçkırıklar,

güneşin doğuşuyla birlikte gitmelerin başlıyor yine...

Bir ev içerisinde misafir misafir üstüne ağırlanmaz..)

şaşırdım kaldım işte, bilmemki nemsin...

Dayanırım desem de sensizliğe,

İntihar kokulu güller var arkanda...

Benimle paylaşmak istiyorsun.

sar beni anne,

ağladığım geceler bilirler birtek...

rezil bir dünyanın orta yerinde

uçsuz bucaksız çöllerde yapayalnız yürüyorum...

İçinde sakın gitme olmasın

18.12.2009

İlk kurşunda beynime.

Melalin kapıya pencereye ihtiyacı olmaz, o zaten senin içinde... hiç dışarı çıkmazki tekrar girmek için fırsat kollasın...

Atlayıp geçtiğim çukurlar,

Sarılıyorsun yavrucağa

Uzun bir yolun ardından bir kadın çıkıp geldi

Hazanla Geldi Hüzün

güneşin gittiği yerde saklıyorum seni...

Çok güzel bir alıntı...

Sarı renkte, soluk tenli

ve gidince sen yıkılır devasa yapılarım...

Öncelikle İlk Başlığın Harika olmuş sn İçimdeki_Cennet hocam..

Hüzün sustu...

Bu isim nedense bana hep bir çocuğu hatırlatıyor... neşeli şen şakrak mutlu bir çocuğu... sonra bütün çocukların mutlu olmadığı geliyor aklıma... ve her akşam evimde çocuklarıma soruyorum...

neden hep ben

uykunun içinde ben...

hüznüm yüreğimde

Bazen susar,

İçimde devleşen yel değirmenlerimle

Neden Allahım sorarım sana;

Bir tutam sevgini sunmadın önüme

Eğilsen yeter...

sal gitsin kendini melal denizlerine...

Aslında benim hüznümü azaba çeviren, yaşamaya can attığım bir hayatı değil de belirleyicileri şu anda bilinmeyen ayarlanmış/hatları çizilmiş bir dünyayı yaşama zorunluluğumdur. Böyle öngörülerle biçimlendirilmiş ve dayatılmış bir yaşama rutinini reddedebilen Nilüfer Göle, biraz fantastik bir adlandırma ile bu tutumuna? ihanet metodu? diyor. ?Angajmanlar?a karşı?dezangajmanlar?ı tercih eden Göle, bunu yaratıcı düşüncenin, gelişmenin, keşfin ve yeni kavramlar dünyasına açılmanın sağlıklı yöntemi olarak görür. Ben de yıllarca yaşamaya mahkum olduğum bir hayata karşı yapıp edemediklerimin bir telafisi olarak?normaller? e karşı?anormaller?i savunmuştum.

04.05.2011 A. C.

Mona roza, piraye, mihriban, vesair...

Belki tutsam atmak isteyeceksin kendini.

seslenip de senden cevap alamadığım sessizliği

Ben çoktan mutsuzluğu seçmiştim, ben hüzün müptelasıydım,

ve bir melodi yürüdü usul usul, dudaklarıma...

Ne çıkar bahtımıza...

Seni bundan böyle üzmem dese de,

fest food işine mi girsem acaba...

Yükselen deniz ayak izlerimi silecek,

Son karede sende kalsın

Aşkımla sana kurduğum sırça köşkleri...

hangi nazariyeden baksam

Dokundu ya parmakların

usulca kaybolup gittin...

Promete gökte ateşti o gece

Elimde taptaze kederler var...

artık bu yerlere sığamıyorum...

Büyük sanatçılar belki de Semender gibi bu iklimin içinden çıkarlar. Bende ise bir çiçeğin toprağın yüzüne çıkıp sonra tekrar çekilmesi gibi oldu bu. Hep çekindim ve çekildim ben. İçimde ancak benim bileceğim kepezlerimin derinlikleri bundandır. Gerçek gıdalanma, mayalanma ve canlanmanın döl yatağı? Görünürdeki biyolojik yok oluş, zihnin ve ruhun yatağına sinmesi ve dinginliğidir illa ki? Niçe, bence tam burada tehlikeli biçimde yanılır: ?Ben varken ölüm yok; ölüm varken ben yokum? ayrıştırması ona yakışmayan Aristocu bir mantık. Korkuyu yenmenin işe yaramaz mantığına sığınan ve ona yine yakışmayan bu akıllı formüle karşılık Mevlana?nın?şeb-i arus? yaklaşımı, ne kadar yüksek derecede.! ?Kuantumun saçaklı mantığı? indirgemeci ve ayrımcı klasik batı duyumculuğuna karşı yeni bir insan, hayat, dünya ve ahiret duyarlılığı oluşturuyor. İşte?şeb-i arus?; ölümle düğünün, varla yoğun büyük birleşimini müjdeliyordu. ?Ölümden ne korkarsın, sen ebedi varsın? diyen Yunus da aynı?sufi kuantumu temsil ediyordu.

Kimse kıymasın hüznüme...

hep kışlara mı mahkumum ben

Terk-i Diyar

Yada benim dertlerimi biliyorsun

tutamam..

Bir bardakda ben nasiplendim hüzünden, ilmek ilmek girdi içime.

İnadına sevdalara gebedir zaman,

Oysa,

yediveren hüzün mevsimi...

gizlice

Sen dostların en güzeli...

Oysa aşk biter

Siz geniş zamanlar umuyordunuz,

Vakti gelince bir başka alemde

23.03.2010

Yoruluyorum sürekli savaşmaktan

Kafamda meçhuller cevabı sisli...

Hicran bazen öyle kör eder ki insanın gözünü dünyaya ah etmek için geldiğini zannederek yaşarsın ve ölümü özlersin... Ölümü özlemeyen aşkı anlayamıyor yazık ki...:)

Bazen düşünüyorum da, seni değil, hüznü almışım yanıma.. Sana ait değil artık, beni ifade eden, beni anlayan, beni dinleyen.. Benim "Hüznüm" bendeki.. Senden iz kalmadı, kalmasın..

Şeb-i arus Mevlana rüyasıydı o gece

Tek yapabildiğim "Hüzün" diyebilmek ama sadece yazabilmek.. Yaşatamazsın,"Hüznü"ifade edemezsin işte.. Derinlere inemezsin, kelimelerin de senin de gücün yetmez..

Naçizane hissiyatım budur kendi adıma...

Beyaz renkte, yeni açmış

Yağan kar mıdır, masal mıdır?

Biliyordum, öyle kırgınım ki şu an.. Biliyordum, sadece "Hüzün" kalacaktı, senden geriye.. Kaldı da, sen varken, varlığını hiç hissetmek istemiyordum, o ise beni bırakmıyordu.. İyi ki bırakmamış.. Sen gittin, aslında gitmedin.. Ben istemiyordum artık seni.. Yalanlarla inşa ettiğin, adını sevgi koyduğun, sahte duygularına alet ettiğin.. Sana göre sevmekti, bana göreyse bir hiç.. Artık bir hiç..

Hüzünlü bir veda olsun istemedim, yaşanılanlar mıydı bu kadar hüzün veren.. Bıraktın gittin ya hüznü bana, yanımda olsun diye.. Bana sen lazımdın, hüzün değil..

Merhaba hüzün.

bazen gülmeyi mi unuttum diyorum kendime

VASİYET

bir damla sevgi,

Benim her akşam gördüğün her düşte...

Bir ömür "yok"a yazdı.

Büyüdüm sanki harcadım yılları

09.08.2008

Yüreğimde kalıcı karlar var benim... Temmuzda bile erimeyen...

Sıkılası, öpülesi gül yanaklım...

Susar dinlerim yanarım ben...

elimi tut diye uzatıyorum ama

Gidene el sallamak edeptendir diye

hala hüzünlüyüm ben :(

Öylesine küçücük bir çocuktum

Canımla besliyorum şu hüzün kuşlarını

Gecelerde ve yalnız.

Şimdi odam boş ve kimsesiz

Şimdi senden bir tutam gözyaşı almaya geldim?

Herkes değildin ki sen

bütün cefasını çekmişsin dünyanın,

İthal kanunların ithal avukatları da savunmasın hüzne müptela yalnızları...

İçimi silen

05.05.2012

ucarım yine de

Ala renkte, kuşkulu için için

Başka bir gezegende de olsan dönüşüm hep sana

yine hüzünden başka

A. Haşim

12.04.2010

gel kurtar yüreğimi...

Yıkılası bir hastane morgunda...

geceler hiç bitmiyor ben hiç uyumuyorum

Bildiği şey evine yolculuğun

seninle birlikte hüzünler gitti...

hüzünler yuvarlandıkça büyüyor

kavuşunca sana anlam buldu sevdalar...

Yağmur, ağıt yak ardımdan...

çekecegimizi bile bile

bir hayalsin sadece...

Yalnız Senmisin Bir Düşün

hayalin de hayalim,

Gönül için için yanar da

D. Ali Erzincanlı

kelimelerinse kifayetsiz olduğunu...

hernedense hep yasıyor benle

bir daha

ne vakit gülsen seninle gülen...

"İftirakındır sebep bu nale vü feryadıma"

bu ruh bedenden cıkıncaya

İçinden çıkamadığım altından kafessin sen...

Hüzün Kuşları

Limanlarda elleri bağlanmış bekliyorlar?

en sevdigin kus olur,

sanma unutulur kalp ağrısı zamanla...

Dağıtırken sükutu bihude,

Neden bağlandın diye kalbime kızıyorum...

Çöküntülerde tutunmaya çalışırken,

Ah canım benim yarası ne kadar büyük... tıpkı aynı ellerimdeki...

ama toprağı üşüten hep aynı...

15.04.2008

Ayrılığın resmini.. Vedanın hissini.. Tebssümün görüntüsünü..

Her dalga ömrümden birşeyler koparır

İtaati öğreniyor ite kaka...

Sevdalar gibi, aşk gibi..

ne yaralar açıldı da

bütün yalnızlıkları yıkmalıydım gözlerinin içine baktığımda anne

kar yağıyor bir yandan...

Şu masmavi semalarda

tutan bendim zamanı

Dönüyorum olduğum yerde...

Hüzün deyince aklımdaki tek isim sensin

Senin ayaklarının altında geçen bir ömür...

Kıyamam sana serçem iyileş seni özgürlüğüne bırakayım benim gibi...

cennet yarınlara

, yağmura karışık ağlardı,

okudugum kadarıyla hüznün ambarının sahibi de okunulası yazıyor..

yüksek sadakat

Şimdi sana hüzünlü bir şiir yazıyorum...

bu gece için birazcık alayım hüzün

sevdanın hayali vuruyor arada bir içime

Nedendir bilmiyorum

Unut denmez ki böyle pervasız

tekrar bozgun dolu bir aşkın kucagındayım.

Ben nasıl olsa alıştım sana

Alnından öperken akşam yıldızı...

Taş mı sandın yüreğim, kal'a mı sandın yüreğim."

Bir anne gördüm tabutun içinde...

'seni seviyorum'deriz bazı gün batımlarında...

kırkikindilerde yamaladım dertlerimi

Yuh çektim kaldırımlarına

biz bir seni selamlayamadık

Hüzün ambarına dönüyorum yeniden...

dün gece düşlerimden hemen önce...

artık rüyalarım eski tadında değil ve..

sevdam koşar adımlarla...

Artık ne hazan kalmıştı ne de hüzün!

Çirkindi dar zamanlarda bir sevgiyi söylemek.

Sen bilsen yeter..

Hüzünlere kapılarını kapatmak mimkün mü?

Dert bir yandan

(11.04.2008 sa:12:42)

Tünelimin ucunda biten ışığın menşuru, sihri bir yıldızdı. Yoksa bu ışık da serap olsaydı tünelin dehlizlerinde kalakalırdım ben. Dışardan ve yüzeyden bakıldığında her şeye sahip olduğu görülen Tolstoy?un izbe bir istasyonda, tek başına ne işi vardı? Yunus?un söylediği?Bunca varlık var iken gitmez gönül darlığı? gerçeği, Tolstoy?u?masiva?nın dışında; varlığını , var oluşunu sorgulamaya sürükledi. Romanlarıyla büyük şöhret, mal varlığıyla büyük zengin olan ve etrafında çok sayıda insanın pervane gibi döndüğü bu adamın cesedi?o izbe istasyonda?bulundu.

Öyle mi gerçekten?

hüzünden

Biraz gevşek bırakırsa neşvenin çılgınlığıyla dizginsiz bir at gibi ortalık yerde koşturup zarar ziyana yol açabiliriz diye düşünüyorum...

Benimse yüreğimi dolup taşıran nehir...

sıcaklığın ısıtır imkansızlıklarımızı..

Ölümdür yaşanan tek başına

yüzüne bakıyorum,

aydınlandı seninle karanlık dehlizlerim...

siyah gözlerine beni de götür...

Acılar dilsizdir...

damla damla düşüyor topraklara...

Ne kadar güzel bir isim... güller kraliçesi anlamına geliyormuş...

Uzun zaman oldu senden ayrı düşeli...

su oldum ben ırmaklara...

diye başlamıştı herşey... yavru ağzı bir kağıda siyah dolma kalemle dökülenler... ve yüreğimi yeşerten gülüşlerinden mahrum kalan ben...

08.06.2012

hisliyim

Sabır yetmezmiş bilmedim

belki başkasını seversin diye

birine söylersiniz ya...

Yukarıdaki dörtlüğün son mısrası Dilşad'a aittir. Tırnak içine almayı unuttum.

N eslim yazgısını,

Yüreginize saglık..

Ben gurbet rüzgarının üflediği kamışım...

Nasılsa açmaz artık güllerim...

Beyaz örtüler örttüm eşyaların üstüne

aklımı gel gitledim

Ölümsüz aşkı ararken,

ben bütün hüzünleri denemişim kendimde

farzet ki zalim,

olmuyor hayat ümitsiz

her saniye biraz daha kaybolurken bendeki parmak izlerin

Tut ki yazmaktasın cümle günahlarımı...

reflüm artıp tansiyon düşüklüğü mü yaşacağım?

Damla damla gözyaşlarını akıtma içine...

Gülce'nin düşlerinde binbir umut var...

Bahçenizde uykuda gecesefaları.

Sadece bunun için teşekkür edebilirim sana..

Acıttıgın yeter katre-i canımı

söylemek istesem gönüldekini...

şimdi bakakalıyorum gün batımında ufuklara.

İnsanın içini sahihen keşfi, sıra dışı isteklendirmelerle ya da beşeri?Sur-ı İsrafil?le gerçekleşir. Kozmik isteklendirme, ışıklı yolumun en etkili aracı oldu. Tınıya ve ışığa karşı yarasa gibi karanlığa talip normallerimiz, bayağı bir çekişmenin içine çekmek ister bizi. Bu noktada sıradan dilimi eylemsizleştirmeyi ve?büyük suskunluk?u tam anlamıyla yaşamayı isterim. Bazen suskunluğun daha etkili bir dil olduğunu yaşayarak anladım ben.?Derin yapı?mızdaki gerçek isteklerin mayasıdır bu dil.

düşüyorum olmayan cümlelerime

her sabah ufukta gözüm, yollarını gözlediğimin...

Bir kalem yazmadın taş bastn kalbine

içimdeki hüzün beni bulana kadar ben ondan kaçmak istiyorum, uzak durmak için elimden geleni yapıyorum şimdilik.

Ne kadar gizlesende kimliğini...

yine sensiz bir sabah...

hüzün olmayınca ne yazacağım ben...

Yılanın dilindeki enzimle iksir, varla yok arasını nasıl da sıfırlıyor! İfna? bir adım ötesi ihya? Bu dünya ve ahret; varla yok; enzimle iksir; bir yılanın dili ve arının peteği gibi. Sönen ve ölen çiçekler, polenler, enzimle iksiri Simurg?un acayip kovanında Lokman?ın simyasına çeviriyor.

Gülüyor oynuyor...

C an pazarında, can düşmanı

Son su birikintisi de çekip gitti bak!

Yüreğin yüreğimde çarptı

hüzünlere tok yüreğim

Tüm diğer çiçekler gibi

Gözlerim hayata gülüyor

Her seher, her bahar gel

Ölürken bile...

seninle cevap bulur, en girift bilmeceler...

kırılan gönül müdür, dal mıdır?

Hüzün ise başucumda

yazsaydım derdimin ben bir tekini...

Ve vakur bir damla olmak

Ceplerimde kül var

Bu kez sadece susmak istiyorum..

teşekkür ederim...

yalnızlığa

Neş'e, işve, kahkaha benim neyime

beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın...

Şahdamarda kesişin

Kucak açmış yeni güne

seni sevdigimi artık, sen dahi bilmeyeceksin.

Gülüşümde bile hüzün var benim...

ben tükenir sanırdım umutlarımı...

banane banane demek istiyorum...

Eski aşklarıma bir mezar kazıyorum...

O da sırasına göre hareket eder.

sevdan yaklaştırır ölümü bana...

bir balina vurmuş sanki karaya...

hüzün penceresinden bakarken

adın nasıl kazındıysa içime...

Hiç kimse aramasa sormasa beni

Gönül mangalında ateşler kül bağladı

Nerden başlayayım ki, seni anlatabilmek, kelimelere can katabilmek.. Anlamlı şeyleri sıralayabilmek öyle kolay mı sanıyorsun?..

ve ben ellerinde un ufak...

tutup hüznümün elinden içimden çıkarır mısın?

Belki de sen bırakmadın, bilmiyorum

Hesabı tutulamamış yanlışlar yumağında

Sevgisiz hayatın manası boştu,

Yahut çorak toprakların...

Gülmene bak sen gülüm, ben ağıtlar yakarım...

Her şey kabullendi ayrılığı.. Ben bile.. Senden vageçtim.. Bir tek "Hüzün" kaldı benle.. Biliyorum ki;her şey gün gelip gidecekken, beni bırakmayan bir Hüzün kalacaktı..

Ayaklarım çıplak karlarda uzun yollardan gelmiştim senin için

Düşünce denize kaybolmalı...

Ve ben karşı balkondayım

Eski bir günlüğün vardı...

posta kutuma baktım yine...

tamam bence tutar.. :)

Yüregin Allah'a emanet.

kavli leyyin gelir

Korkuyla seni ararken

İçimdeki fırtınalarım dindi..

kahrımın sebebini söylesem irkilirler...

31.01.2009

Öpüyor yanaklarını kardeşin.

YÜREĞİME BAKTIĞIM AYNA

Hiç ısıtmadan...

bırakıp gittin beni kalarak olduğun yerde hareketsiz

kış aşk mevsimidir" derdin

Gülüşü bir yabancının,

sen yoktun

Hüzün var aşkın içinde,

Bugünün acısı, dünün hazzının anısıdır.

arınmak hüzünlerden, dünyaya gülerek bakmak tabi ki istediğimiz arzuladığımız birşey... ama bakalım ki hayat buna müsaade ediyor mu?

Sanıyorum bu akşam kalbim ağlıyor...

Bu kalp seni unutur mu...?

hırçın geceler kollarımda titrerdin

Bende söylemlerin en söylemi

bir damlası ambarı taşırmaya yeter...

Yada sırça köşkün bahçevan kulübesinde...

Sessiz sessiz bir köşede onu beklerken gelmiyeceğini bilmek ne ıstırap.

Ötekine giderken özlüyoruz bir başkasını

?Çizgi dışı/veya öteki?lerle kurgulu empatik iletişim yollarını arayışım, güçlü zihinsel algılama sorunları yanı sıra, ruhsal demlenmeyi, yeniden ve yenilerle konuşma hatta anlaşma zevkini tattırdı bana. Bungun havalardan sıyrılıp dağları ve güneşi bütün gerçekliği ve çekimi ile görebildiğim zamanlardır, bu anlar. Bu anlar, aynı zamanda özgürlüğe en çok yaklaştığım ve kıytırık da olsa onu yaşadığım zamanlardır. Angajmanlarımı buyuran?büyük göz?lerden, ?big bradır?lardan kurtulduğum zamanlardır da. Bu anları ve zamanları bahşeden, dezangajmanlara doğru adım atma cesareti verenler, içimde itina ile büyüttüğüm?terapik melekler? dir

şimdiki lambalar her şeyi aşikar etsin diye çıkmış sanki üreticisinin elinden.

Uzun zaman oldu,"Hüzün"le dertleşmeyeli.. Dert olmadığından mıdır, susturulmuş sözlerin ağırlığından mıdır.. Yazamadım, uğrayamadım sana "Hüzün"..

Ellerimde hüzün,

şimdi tatil zamanı...

Gülce nedir...?

hiç kimse senin kadar... canımdan öte can değil..

Hazanla geldi hüzün

Hiçbir an?ını tanımlamaya kalkmadan

Sevdamı ayaz kesti

izmir'de bir ağustos günü

Uğrunda ölümler gördüğüm sevgili...

tükenmişim..

Kesin bir gün belirtemem, n`olur takvim sorma bana

eğer görmesem

"Benim uğruma" iç çekilerinin kölesiyim

KİMSELER BEKLEMEZKEN BEKLE BENİ..."

/yalan uğruna gerçekten geçer

Bakmakta kıpırtısız gözlere

Huzur arıyorum artık..

eziliyorum

kahır iklimlerinde yağmurlar yağarken...

alaaddin'im ben...

Sen ki bir hüzün bulutuyla gelip...

İçimde taşırım sesini hala...

ama aldıklarımı nereye saklamalıyım

ciltlere sığmayan bir kitab olur...

Ben de ucuz bir şarap alırım artık,

Şimdi buralarda sensizlik hüküm sürüyor...

Zifiri karanlıktır ardındaki gündüzün...

bende belagat bitti...

Aslaları terk ettim bilmiyorsun sen

sen bimiyordun

dolup dolup taşıyorum...

07.03.2010

hüzne küskünüm artık

huzun gun batiminda

Siyah gözlerine meftundur sandım...

Aşıklar biliyorum kalpleri paramparça?

Bastığın balçıkta,

Gözlerimde kuytu bir aşkın damlacıkları var...

Bir şiir yazmıştım yıllar önce...

Herşeyden ve herkesten,

Cocukken yok muydu bu hüzün?

bazen kızkardeşim, bazen öpöz annemsin...

ortaya çıkışımız,

İşimden gücümden bezdirdi beni,

İşte bu yüzden gitsem diyorum... Ne mazinin karanlık sularından kaçmak ne de atinin cezbedar kollarına atılmak için... İki uç noktada yaşamaktan kurtulup, yalnızca sıradan bir insan olmak için... Herhangibir ülkenin herhangibir şehrinde herhangibiri olmak için...

Sokak çocuklarından ödünç aldığım tebessümleri koyuyorum...

gözlerin cözer lal olmus kal deyislerimi?

ve bekledim yıllarca beş mi on mu

Elde kalan hüzünlü sözler biriktiriyorum

Unutmak istiyorum anne;

O duvar orada en olmaz bir kabustu o gece

Bütün şiirler anlatır aynı dilde...

ben taktım sevince ve ikisisin getirisine

Koparma içimde yeşeren ilkbaharları...

Yeni zamanlarıma kadar kimi örtük kimi açık olarak hep esrarlı ve estetik bir iletişim ihtiyacı içindeydim. Sürekli bunu aramıştım. Daima içinde kimi şeyleri noksan kalan bir dil kullandım ben. Bir taraftan da kendi kendimle olduğum zamanlarda sürekli farklılaşan iç iletişimin göstergelerini, bütün ayrıntılarıyla ve sahihen paylaşmak istediğim bir varlık aradım. Razı olmadığım bir dille?hayal bir dil?in peşine düştüm; atım beni ne kadar taşırdı ki?! Beşeri bir macerada aldanışların kahredici dilemması, içimde derin kırıklıklar açtı ve ben katakompların mezamir bezginliğinde, bir yıldızın tayfını gözleyip durdum. Şimdi iyice anladım ki bir başka ve özgü alemle bütünleşmekmiş her şey. Bambaşka ve özgü iç alemin ışığı, böyle birlikte içimi doldurdu ve mor bir kırılmayla alaimisemama çevrildi. Mucizevi bir?foton?un dalga dalga yayılmasıydı bu.

MUTSUZLUĞA YOLCULUK

dileyen alsın..

söylemediklerim...!

Kapalı çarşı dudakların...

Tatlı çocuk sevgiler

Bir kere sevmeye gör arkadaş,

sürgünde söylenmiş şarkılar gibi

Hesapsızdık...

sakladığımız fırtınayı

Sıcak sessiz ve sensiz

Şarkılar şahidimdir soluyorum ben sensiz?

Özlem bulutlarından süzülüver içime.

bir yankı varlığım;

Zamansız değil bu gidiş

''Gömmüşsün bütün hüzünleri

Gözlerimde bir telaş

ne vakit yanında görsem...

Bu şiiri yazmama vesile olan ve beni tetikleyen hüptürük yani ali tukele teşekkür ediyorum... saygılar...:)

İçimi dağlayan haykırışınla birlikte susuyoruz

Açtım kollarımı ufkuna...

çıktım dışarı baktım, yağmuru görünce...

ve bir çağ değişecek tarihimde...

Ey gönül sevgilinin kılıcının parlaklığından murad umma

yoruldum acı çekmekten

Ama aç, ama açıkta,

ooo bizim 1789 da neler varmış:)takdir ettim şimdi.

Aklımda tozlu raflara terkedilmiş kitapların korsan nüshaları var... İçinde hüzün olmayan nüshalar...

özgürlüğe giden tutsaklar gibi...

birgün görsem pencereden gelişini...

Öğütsen beni bir saniye sürmez dövülmem...

Kederli günlerde

hüzünleri temize çekebilir miyiz?

Kendimde degilim gülüm.

Heyhat ki, sen gidince

ne sen bulabilirsin, ne de ben söylerim gerçeği...

Yada tersine mi dönüyor mevsimler...

şimdi kelepçeli yüreğim,

Sen ki, gözümde erişilmez-ulaşılmazdın.

İ. saki cidden güzel yazıyor.. hüznü sevdiren şair diyorum ona ben... ya da söyliyemediklerimi dillendiren şiir ustası..

her mısrada sen...

bir ölçek gözyaşı

baharımda sen varsın...

Bir gece ansızın girdin dünyama...

Teşekkürler...

Masallar hikayeler çocukları kandırır?

Trene binerken geldik göz göze

Sıkıldım... Artık çıkıyorum...

Yalnızlık indi, bindiğin otobüsten.

hüzün odam yanık dolmuş

Sahi sen, yağmurlu günde denizi gördün mü? Ya fırtına sağanağında?..

birden uyanıyorum,

denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın...

Yaşamak istersin herşeye rağmen;

zifiri karanlıkta titremekte bir yanım...

Sen kanat çırparken sonsuz göklerde...

Sanırım kaybolmuş, çırpınıyor melal denizlerinde...

gidip birini seçtin...

Lakin hüzün olmadan yaşanan acı diş ağrısına benzer acı verir ama çok derinde değildir... ama acı hüzünlü bir yüreğe gelip oturmuşsa işte bu kanser gibidir hem acı verir hemde yavaş yavaş bitirir insanı...

SEN'İ OKURKEN...

hüzün almaya geldim...

Hüzün herkeste aynı tecelli ediyor demek ki.. çok sevdiğim bir şiir.. ve yaşadığım galiba..

Hazin olabilecek bir son için yürekte taşınan endişenin adı da hüzündür? Böyle bakıldığında mal hüzündür, evlat hüzün. Ev, altın, makam, mevki, hepsi hüzün?. ..

yorulan dizlerimi

mahpushane kapısında...

tut kendini...

benden evvel başkası seni görüp sevmesin...

Hayatla bir anlaşma yapmışsın öğrendim ama onunda bana borcu varken ben uğrar mıyım yanına, geçer miyim yolundan. Düşe kalka öğrendim savaşmayı. Bunca insan az çok bir şeyler aldı senden bitmedi mi daha ambarların, bitmedi mi eziyetin.

Kelepçeliyim bu hüzünler şehrine.

Gelip te geçmezmisin kıyısından ömrümün...

Hatırlıyor musun?

Ne dilimde süslü birkaç kelime...

öyle tutkuluki seni sevmek

Eflatun?un?mağara istiaresi? değil? Yusuf?un kuyusu' aşinam oldu.

Ç ıkış yok gayrı sılaya

Hüzünleri belime dolayarak

Sevdim inan zulmünü bile

Bu gün ağlarım, yarın gülerim bazen de böyle esip geçerim.

ataol bahramoglu

Ben hiç yoruldum mu severken

Savaş çığlıkları atıyorken yüreğim... birlikte susuyoruz

Sen sabret gönül

Çocuk aklıma uyup da yürüdüm meydanlarında...

Seni bırakamam burada sen git,

Hüzün hayat seninle güzel

sonra fethediverdin bir anda yüreciğimi...

bilemem...

Sen de buldum Hüznü desem..

Bir su başında mahzun, yapayalnız kalmışım...

Biz hep kendimizle yaşarız sevişmelerimizi. Dedim ya sevgi fakiriyiz. Dilenemeyecek kadar asil, koparıp alamayacak kadar aciz.

İyi bir sanatçı olarak görüyorum Teoman'ı...

Ya ben lanet biriyim,

Kimsenin kapını çalmadığı bir inziva mı

ve ben artık gidiyorum

susamış...

Başlıyor yokluğun ardındaki karanlık,

telaşlı

Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam

büyüyünce mi hüzünlendim.

Neresindeyim hayatın,,,,

ne kadar gelişmiş olsa da acı üretimi

bağırıyorum sesleniyorum

Çekmeceye gizledim çocuksu sevinçleri

cinlerin, iblislerin, daha kötüsü insanların arasında

Serseri kaldırımlarda hayatlarının gölgesine basmadan yürüyen telaşlı insanlar, heyecanlı bulutların beklenmeyen gürültülerinden ürkerek üzerlerine boşalttığı yağmurdan süratle kaçarken, kalplerini bile yormadan düşüncelerinizi çiğneyecekler Cümlelerinizin canı yanacak, yaşamlarınızın kenarını göz yaşlarınız ıslatacak! Yine de, düşüncelerinizle aşık olduğunuzu, düşüncelerinizle ağladığınızı, düşüncelerinizle mest olduğunuzu, düşüncelerinizle yıkıldığınızı, düşüncelerinizle yalnızlaştığınızı hazandan başka kimseler bilmeyecek Hayatınız kendine küsse bile kimse size yeni bir hayat hediye etmeyecek

İÇİMDEKİ'CENNET'E MEKTUP

guneydogu vakasi

bakıp gökyüzüne anlamakmış sevdayı...

ama denizle kıyı daima kalacak.

Hüzün sarmasın seni ve gelecek güzel günlerini

Bir garip gizem gemisiydi o rüya o gece

yıldızları saklıyor neşesinde...

Hasretin kol gezdiği, Kavgamın geldiği son...

Klavuzsuz asla aşılamayacak bir yol...

bu ses kalbimi dağlar gibi...

Görünürüm emziğini düşüren bebeğin gözlerinde...

o, bana vadettiğin gün var ya,

hüzün damarların açılır mı?

Bezler bağlıyor

Ne zaman kalemim seni anlatacak olsa

içi sen dışı sen...

düşlerinle büyüt düşlerimi

benim tutukluluk halim devam ediyor...

S. Karakoç

Tertemiz dünyamda tek günahımsın...

altlarında

Tenime sinen kül kokusu grilerde ağlamaklı!...

Daha dün gece yıldız nöbetlerinde...

27.04.2008

kalbimde özlemi yok imkansız baharların

beni sensiz bıraktın, beni bensiz bıraktın...

Galesiz kahkahaları bırakan,

fare dağ doğurdu,

yorgun akşamlarında

Bir gün geleceğini biliyorum

Tut ki melegim sag omuzunda

tutup bizi bir güzel silkelese...

karıştım irili ufaklı yapraklara...

Değer verirken, elinden kayıp gider sevdiğin/sevdiklerin.. Farkında bile olmazsın, uzaklaşırken.. Zaman ilerleyecek, aynı orantıda uzaklaşılacak.. Oysa her gün, bir önceki günden daha fazla bağlanabilmek için tutunurken, daha da uzaklaştığını yine farkedemeyeceksin..

Yıllar yılı bu yükü, tek başıma taşıdım...

şimdi ne yapmalı...?

Seni bana yaklaştıracak bir söz.

bırakıp gittin beni bütün kapılarda

alıştım şimdi sararmış yapraklara...

Çorak toprakların sarısına

ve ben yine sensiz

Ambarda bana da yer kalmıştır umarım

18.07.2010

Ey sevgili... gittin...

İlk baharda kasımı yaşamak aşka dair, anladım bu olguyu.

Aşk keşkeye gelmeyecek kadar değerli... anlıyoruz

dokunsam,

sevenler ağlasın yar...

yağmurlara karışırken gözyaşlarım, 'ağladığım anlaşılmaz' derken, yine anladın ve sildin yüreğinle.

Böyle miydi benim insanlarım

kırılmak için

Bedenine bugün kavuşuyorlar...

Senin yolladığın dikenli gülleri koydum

Rüzgarda yırtılmış bayrak misali

İzmir / Çeşme

yarım kalmış bir cümle gibi bırakıp gittin

uzak kalamıyorum sevgine

Bir tek onu alabiliyorum yanıma

bildiklerini sanırlardı,

kirlenme diye hiç öpmedim ya

Bunu yazmayı ne çok isterdim... bu duyguyu hissetmeyi...

henüz körpe çağında...

İstisnasız her an yarını düşlüyorsan

çocuklarımız...

Uykuya salıyorum gözlerim kapanmıyor

Ellerimde bir kucak papatya tutuyorum...

Sende karar kıldığını...

Oysa kavuşmak için çok savaştık.

Dostum şirini okuyunca bir şiir vardı birikir hüznüm sığmaz cebime diye onu aktarayım buraya:)

İçimdeki_Cennet

Kış geldi...

Dönüp duruyor annesinin çevresinde...

İçim ürperiyor bu seher vakitlerinde?

kapkaranlık bir göğe bakıyorum...

Ve beni benden edişin

Aynı anda hüzün...!

?Canlar gücenmesin diye

Unutuldun meydanlarda... tıpkı benim gibi..

Her şey bitti zamansız, sevda yalancısı

Tomurcukları açtırmayan...

Bilmezlik geliyor işime

Yinede kendi olmalı...

evet bendim

hüzün benim göbek adım,

İşte o koltukta gördüğüm şey hüzündü,

Kara Sevda...

hala saklı duruyor bıraktığın hatıra...

Hüznüm ellerimi kollarımı bağlıyor...

Efkarlıyım başım duman

Sanırdımki iklimler hep bahar olacaktı...

Kaç yağmur damlası

Bir sevdanın ardından...

Çaresiz sevdiğimi

vermeye gelirim

buyrun...

Sevdiğimin ahı tuttu...

Aynalar bu mevsim hangi yüzümü yansıtacak...

Ama bunu kimse duymamalıydı,

açmadım

enkazlar arasında bırakırsın yüreğimi...

Aynı anda kısa çöpü çekiyoruz... ayrılık: ''lades'' diyor

Veda et.. anlamayanlara, anlamış gibi görünenlere, riyakarlığa, sözdeliğe.. yazsam gelecekti devamı, devamı gelse yine bir karmaşada bulacaktım kendimi. Tüm bunlardan ruhu arındırmaktı, iyileştirebilmekti.

gözlerimde yaşlar...

Hüznün Yüzü/Erdal Nacar

Sen bölsen yeter..

ince telli, kırılgan biz sazsın,

İsyanımı hoş gör güzel Allah?ım

unuturum diye yorma kendini

gülüşümde bile hüzün var benim...

Sıcak iklimlerden soğuk iklimlere geldim...

Çıkacaksın birgün bu kapkaranlık zindandan...

Götüren, kuyulardan sırça saraylara...

"rüzgarlar göz pınarlarımda buz

özlemle bekledim

her gece

bir cin çıktı içinden...

Keşke..

Her yerde sen...

ve siz sevgili afra... öyle vurucu bir bölümünü seçmişsinizki şiirin... inanın buğulanan gözlerimin ardından yazıyorum bu satırları...

Kimimiz mehtabın yalnızlığında, kimimiz seherin tarifsiz sancılarında, kimimiz dokunamadığımız düşlerin fütursuzluğunda, heva-i meşrep sıçramalarla hüzün tarihine altın harflerle yazılan mısraları kıskandırırız...

hüzün ben oldum düşen her yaprakta

Hüzne gebe günler ardı ardına geçiyorken

iliklere işleyen bir soğuk.

Dokunsam, sanki kaybedeceğim.. Dokunmasam, üzüleceğim.. Nasıl bir duygusun ki sen, kaybetmekle kazanmak arasında gidiş gelişler beni yordu.. Her defasında içimi acıttı.. Ne sana konuşabilecek, açılabilecek kadar cesaretim var, ne de dokunduğumda kaybedebilmeyi göze alacak gücüm var..

Hüznümün solgun yüzü

beynim tıpkı bir sorular harmanı...

Hüzün borsası yüksek... alıcısı çok olur...

Yanakların

Arkana bakmadan sarılmadan git...

ben yine en başa mı döneceğim?

Yeniden mısralarımdasın...

Ne gün doğdu, ne yıldız gülümsedi geceme.

sonra

Aşkın üstüne köprüler kurdum...

Bazen ağlamaklı olur gece.

Kondurduğu öpücük dudaklarında...

Yıllar geçti aradan

Ulaştım mutlu sona...

bilmiyorsun

Issızlığın içinde yalnızlık saklıyorlar?

Sonunda vuslat varsa eğer

Duyurulamıyorsa, ağlanmadığından mı, yoksa mısralara güç verecek kadar, güçlü duygular olmadığından mı?

benden evvel başkası bakıp seni görmesin...

Bir kuş bekleyiş içinde

Bir adı hüzündür akşamların...

Bir yığın hasret geldi doluştu yüreğime..

dün gece hüzünlü bir saatte

mırıldandığımız şarkıda kaldı aklım...

Oysa her yere düşüşümüzde gözlerimizi arardık,

gözlerim arıyor kaldırımlarda...

Acıtmıyordu şarkılar

Sizi yanlış tanıdı.

ağlama yıldız senin bahçende de güneş doğar bir gün

Başka ne diyebilirim ki

itiraf

bu şekilde daha iyi bir anlatım oldu sanırım. Hüzünler değerlidir, sevinçler gibi...

şiirin çok kısa bir hikayesi var bahsettiğim kişi komşu kızımız genç yaşta rahim kanseri nedeniyle rahmi alındı. çocuk sahibi olamayacağı içinde sevdiğiyle evlenemedi. eşi ölmüş ve bir kızı olan kendinden oldukça büyük bir adamla evlendi. daha sonra kardeşinin düğünü için yeniden şehrimize, doğduğu büyüdüğü eve geldi. düğün yapıldı ve geri gitti. bütün bu anlattıklarımda biraz acı varsa şayet bunu ben binlerce kez yaşadım. zira şimdilerde görmesemde onu, hayaliyle yaşadım.

bilmezsin

aşk dediğin.

Kar yangını bir gecedir zaman artık, kahrolası ıssıs sokaklarda.

Vazgeçtim şimdi herşeyden!..

yada annesinin mezarı başında ağlayan...

gidiyor

Mutluluk ise, sadece tek bir cümle ile " Bizden hüznü/endişeyi gideren Allah'a hamdolsun." diyebilmesidir (Fatır 34)

nasıl severim bilirsin...

Al gözlerini gözlerimden

bir zamanlar yüreğime...

uzanan yüreklere

Sensizim, Çaresizim...

şimşek çakıp gökler ışıldadığında...

Ayın gri resmi gözlerine yuva kurmaya çalışıyordu

zaten çok para istemez masrafları karşılasın yeter...

Ki gözüm görmeye ol mahlikadan gayrı...

16.04.2007

karnımızda yitik bir sancı...

sende sessiz sedasız çıkıp gideceksin...

Bekleyen olmak beklenen olmamak büyük acı..

Bugün mü unuttun beni, ey deniz kızı...

İçimi garip bir heyecan sardı...

Bir tek zerresi kalmasın sokaklarında,

baktım pc duruyor mahzun...

sevda denizinde yüzmeden...

Yüregi kırılmış, ümidi tükenmiş

besbelli üçüde mutsuz muzdarip...

Bir kere de bana hüzün verme nolur ambar ama yok nasipsizim ben belki de... söylemeye dilim varmıyor...

Yalnızlığım yalnız kalamıyor, uçuşurken her düşündüğüm

sana akıyor bütün nehirler...

Hangi saatlerde bulacağım

birşey

Simidimde Susamdın

Bir vuslat çalsa kapımı, bilki ben ölüyorum...

bir yangının ardından...

Akşam oldu hüzünlendim ben yine

Ben ağladım, sen sustun..

Bıraktı kendini rüzgara...

Farklı yansısa da..

Bir büyük orman;

25.12.2009

hüzünlerim beni boğmasın.

29.04.2008

hoşçakal..

Ben o kapıdan gireceğim

canımla besliyorum şu hüznün kuşlarını

bu gece hüzünlerim beni terketmeli...

yoksun ve çok üşüyorum

Düşlerden uzak yaşamasını bilene.

bütün efkarıyla üstüme yıkılmış sabah...

söyleriz bıkıp usanmadan...

Şu titreyen dalların...

başlamadan biter,

senden sana kaçtığımsın...

Yağmur misali kendi içimdeki boşluğa dökülürken, kendi derinliğimde boğulmanın, çırpınmanın hüznü yansıyor ruhuma.

Git dedin ya

Bilemezler gittiğini

İçime döküyorum sana söylediklerimi, gözlerime çiziyorum her bir sözün anlamını.. Baktığında anlayabilesin diye.. Farketmemişim ki, o gözler benim gözlerimden gideli çok olmuş..

Hüzünsever biri için güzel anlamlar bulunabilir hüzün ambarında. Edebiyat sever imla hataları bol biri olarak...

Bir sisli hazan kesilir ruhum...

EVİRE ÇEVİRE SENİ DÖVMELİ...

Ve sonra, gömsünler beni, ömre bedel sevdalar makberine...

sen dağların kadını...

Hezeyanlarla dolu bu şehrin ışıksız sokaklarında hüzün üzre yürürken bir şarkı takıldı dilimde eskilerden kalma...

içimde durur aşk...

Hüzün olmuş bu sevdanın öteki adı.

Sevgileri yarınlara bıraktınız

En güzel yerinden

Her şeyi olduğu gibi bırakıyorum

Gitsin kim gidecekse,

Dışarda çok güzel bir bahar var...

gun olur deli gibi..

Fizik kuramları alt üst oluyor,

sarılmak istedim sevdiceğime...

Zeki Müren

Seni, mahşere kadar saklamalıydım.

Hadi durma ağla ağla böyle kahpedir dünya

Nisan yağmuru gibi geldi

Şarkılar, hep tek yanlı aşklar için ağladı.

Dudaklarım kanadı kırık serçe.

Sadece sen...

Kar yağıyor çiçeklendiğim dallarıma...

Hüzün ki, ne girift bir dünyadır sana mahsus..

Sen ararken aşkı başka yerlerde...

Vermeye az buldunuz

SERABIMSIN yaklaşırsam biliyorum kaybolacaksın

Nedir bu hali gökyüzünün...

yok yok... yazamıyorum... olmuyor...

Uykusuz seherlerde

Hıçkırıkla ağlarken su başlarında...

Tıpkı kalbim gibi oda efkarlı...

şimdi elektrik var...

Hüznümü bana bırakın

Ben senden gittim..

sonra da ucar gider..

10.06.2013

sesine, varlığına muhtaç

İşte idam sehpası hayatım ellerinde?

Unutulup gitmişti kitaplar arasında...

Hayat müsade etmezse, ben mezarımda...

bilmiyorum neden sana vurgunum...

Bembeyaz bir sükunet her yerde

İsimsiz, asude,

İstersen hüzün ambarında kalayım

uykudayım,

Sanki;"zamanında değerimi bilemedin ama yanında olan yine benim" der gibi..

kıyısına iliştirilen kumsalda

hoşgeldin...

o gün, sen gelsen de ölüversem diyorum..

hayat karşısında sizin kadar dik duran birini görmedim ben açıkçası... çok güçlü, çok dirayetli, çok ta inatçı ne bileyim öyle büyük birşey gibi düşledim sizi...

Seni andıkça yüreğim yerinden oynar

bu şehirde söner lambalar...

bilemem aradan geçti kaç sene...

Hatırlayıp anımsayaraktan

Bir güzel akşamüstü

dilediğiniz kadar alabilirsiniz efendim...

Seslendim bügüne değin inanılmış tüm tanrılara...

Senin ağladığını üzüldüğünü gördükten sonra

UMUDA AĞIT

Duruldum, ırmaklar üstüme dökülürken... Altında kaldı umutlarım, giden her yılın... Duymadın sesimi... Duyma da artık! Haykırayım ve de yalnız ağlayayım sessizliğime... Başımı omzuna koyup dünyaya gözlerimi kapama düşlerimi, düşüreyim iç cebimden... Sen bak sadece, çok uzaklardan baktığını bileyim... Buruk bir tebessümle kucaklayayım tüm yaşanmışlıkları... Veda mısralarım olsun anılar defterinde...

rüzgar almayan bir sabahtı

biz dünaymıza, çevremize bazan hoş olmasak bile görüyorsunuz ki hala güneş aynı parlaklıkta doğuyor, dünyamız güneşin etrafında aynı aşk ve sevgi ile dönüyor arılar bizler için tüm çiçekleri olşaşarak hem bal topluyor hem çiçeklerin döllenmesini sağlayıp besinlermizin yetişmesini sağlıyorar. daha saymakla biteremiyeceğimiz kadar güzellik varken çevremizde bunları görmemek neden. bizler de bu sevince sevinç katmalıyız bir nebze olsun. benim düşüncem kendimizin bu güzel döngünün içinde faydalı bir rol almasıdır. kimseyi herhangi bir zorlama ile üzmek incitmek de istemiyiz tabii ki bizmkinin de de ayrı bir düşünce olarak kabul görmesini dilerim.

Deniz kum ve güneşi arkada bırakarak... En çok sevdiğim yere Erzincana döndüm...

Bir tek ağacı, bir tek dalı,

Hepsini okumadan üç kuruşa sattım.

Hangi zamanlarda yitirdim seni

Sorgulamanın sonu gelmeyecekti ömür boyunca

İnce ince titremen soğuktan mı sanırsın

Belki kişiye göre değişiklik arzedebilir ama, genele kıyaslarsak,

Hüzün;

Hayat bir ölümdür aşk bir uçurum

Yalnız gözlerin kalsın ıslak gözlerimde

bırak da git!

Daha önce tanışmış mıydım ya da bu kadar bende miydi bilmiyorum.. Tek bildiğim senle var olduğu.. Senle aynı anda tanıdığımdı..

kimseler bilmezdi,

hep o'nun adını söyledi bana...

yüzdürecek kadar

Hiçkimse tutmayınca elinden...

pankart açmış olsa da

dışarda yüreğim gibi bir fırtına...

dalan fare.

yüreğim ağrısız...

Hüzün mutlulukla

Bulutu getirdi beraberinde

Hazanın geldiği

İ smini koymasanda sen, belli sılaya hasret...

çareside yok ki tabiplerde...

Her defasında içimi acıtıyor.. Her defasında, canım yanıyor.. Kimse snein kadar iyi bakamıyor bana, kimse sen gibi düşünemiyor beni "Hüznüm"..

Nereye kayboldun sevgili hüzün...

Bundan böyle ambardan tüketecegim...

kocaman bir sevda büyüttüm

Er ya da geç...

Yani resmi olarak ayrılığımızı başlattık.

Bir muhasebesini yaparsın,

Kendisi bildiğim kadarıyla Hatay'da ikamet ediyordu.

bayram ertesi bodrumdayım...

Ah bu uzak ses kimin

Sevdamı da bıraktım..

Kaçmak istersin, rüzgar barikat kurar düşlerine.

Söyle kaç yaşındasın dertlerin başındasın

kalbim annemin kalbi gibi hisli...

sevgili seyret, bak usul usul ölüyorum...

Felaketim olurdu, ağlardım

yalnızım,

gun olur basıma kadar gunes

Gidilemez ise şiirle yetinmek de güzel sanırım..

Bize kalan kar

Kıskanır kendi gözümden yine kendi gönlüm

yosunlu taşı,

sebeptir

sözünde erkeklik var

Biraz yürek acısı biraz gözyaşımı

iyiki girdin hayatıma

sevgili... yinede kızamıyorum sana...

Gözündeki yaşın sebeb-i bir tanesiyim

korkuyorum ki; inancımı kaybetmeyeyim..

zamanin degirmeni..

Taşısın omuzlarında beni, sevdiğim adamlar...

Dört yalnızlıkla bir doğruyu götürmeye

tam kurtuldum derken bu dibe vuruş neden ki...

Canımı acıtıyor bu yağmurlar.

bütün yağmurlarda yağan benim...

yazdığım çizdiğim ama hiç silemediğim hüznümü ambarına atabilirmiiym?

Boş kalan bir şehrin yalnızlığı ve sessizliğinde

Ve kimse olmuyor ben sorduğum zaman

Yoksa düşlerimdeki deniz kızına mı...

katıksız ekmek boğazımda düğüm

Ben bir köz parçası taşıyorum avucumda...

Sığınacak gölgeliklerse çok uzak!

Sonra çaresiz çıkıp merdivenleri

Hüznün iplerini sıkı tutmak lazım. Dizginsiz bir at gibi koşturursa ortalık yerde, zarar ziyana yol açabilir.

Küçük gölcüklere aksediyor hüzün...

hüüznlerim gitsin yeter

bileklerin ağrıyor

Kara toprakta biter...

yazılmakta sevabların...

her sarnış küflü bir yağmuru

Sar beni ben bu ambarın üşüyen katresiyim..

Peki kim ağlar bana senden başka...

Gönül hazinem oldukça...

ve diyeceksin

Kırar o yaşama sevincini

BİR GECE

ben annesiz bir öksüzüm...

Tutsak kaldım garlarda, hüzün şehirlerinde...

Topuklu hayallerle çocuklaşıyor ziller

Züleyha'nın sinesinde sızlayan yara...

sonbaharda geldi ama pek uğrayan yok hüzün ambarına...

Bir elimde sefalet

şiir yazmalı...

Hüzün aşkla

Mavilikler içinden bize gülümser güneş...

yok artık bu evde...

Yahut vakit olmadı.

bazen nedensizdir yaşadıklarımız. Nedenin ardındakisır perdesini göremeyecek kadarızdır; en derin sevinçlerimizin ve hüzünlerimizin nedenleri yine bizim içindir.

Hepsi senin için

sakın aşklara içini açma...

Zaman geçti.. Hüzün aynı kaldı..

Ne bu cefakar dilim susar lal olur

Bizdik oysa bu şehrin yollarında bir bakışla olmaz denilen anlaşmaları imzalayan

hislenince senin için bir şiir...

Maalesef ben hep böyleyim yar...

her mevsim

hüzün ambarının altında kaldım

Laf değil..

unutturamaz uzayan mesafeler...

Sana ağlamamın değerini anlayamadın, Kanayacaksın

hissettirir kendini

ne güzel söylemiş şair...

Bundan kelli aklımdan çıkmaz yüzün...

"Hoş geldin yüreğime Hüzün.."

Ne kadar güzel güldüğümü söylediklerinde içimin sancılarını, kopan fırtınayı, patlamaya hazır bir volkan olduğumu görmüyorlar. Hep gül diyorlar bende gülüyorum.

30.04.2008

bilmiyorlar...

Arada ismini gördüm.. Bazen de yüzünü.. Her görüşümde, unuttum desem de, içimde bir sızı.. Böyle olmayabilirdi diyişimi duyar gibiyim.. Sana ise, sadece sessizliğimle, bakışlarımla bunu söylemeye çalışıyorum..

Mutlumusunuz...?

sen nöbette beklerken...

Ak yazımı baht-ı siyah eyledi,

kalbürüstü bir akardeon solosu,

çiçekleri bırakıp mezarıma...

düşünce usuna senden bir fikir...

kar baharın muştusu,

ne de iyi olacak

kaldıramazki herseyi

Dolarım içine gün gibi...

Tut ki bir meleksin sağ omuzumda...

Bu gece gözleri kan çanağı bakıyordu gökyüzündeki sararmış yıldızlara

Sen kaybedip bulduğum...

kalbime sıkıştıran bu hüzünler silsilesi

HÜZÜN...

Aşkın anlamını

Cehennem gibi dünyam firakın ellerinde?

öyle güzelki

Ben yalnızmışım bilmedim

Yüreğim kıpır kıpır, biraz da haylaz,

hayallerimden beri

Kederli bir şarkı oturur sızımızın tam üstüne tren kara dumanıyla yakınlaşırken.

biz çoktan vedalaştık. veda gibi olmasın diye uğraştığımı sen biliyordun. ben senin bildiğini görüyordum. arkama bakmamam bundandı. oysa önümü de göremiyordum.

pençeni kaldır artık hüzün

hüzünlü bir şarkı doladım dilime...

Gönül dosta hasret kaldıkça...

Bir gelin gelmişti ailenize.

Denizler ülkesinde doğuyormuş bir peri?

öyle paramparça olsada her yanım...

iyice derinleşti yanagımda gamzeler...

Yüzüyorum mutluluğa, hüzün denizlerinden...

güzel dostlara kucaklar dolusu sevgiler...

Şimdi yanında bir öksüzle ağırlandığın evinize...

Hüzün ki

Fırsat buldukça dol her gece yüreğime

Kendimin ellerinden tutarken

ölümsüzlüğü tattık ne yapsın bize ölüm...

Aylardır yanına gelmemi isteyen birine telefonda okudum bu şiiri iki gün önce...

hüznün ardındaki sevinç için taşımak lazım.

Hüzne karşı başımız kıldan incedir

Hem yaralı hem mağrur

İntizar elden ele geçip duran bilmece?

Ağıtlar senin için yakılıyor sevdiğim?.

Çorak topraklara

Bumuydu acep mutluluğun tarifi...

AŞKIN GİDİVERDİ ARDINDAN BAKTIN...

Şimdi senden bana kalan

28.01.2010

uslanmaz kalbim hep kederi seçer

bir kez olsun beni yüreğinde..

adına bir şiir yazmalıyım...

Kendine dert etme...

hüzünlü şiirler beklemeyin benden...

Karışır gecen gündüzün.

Uykularımı bağladığım astığım.

Yine kötü bilsinler beni elalem...

Benim bir adım var hüzünle mütenadi

tıpkı bir masum çocuk gibi

Yitik masalların kahraman aşıkları gibi

23.12.2009

alıyor neşvenin yerini...

Ne baharda saklıyım ben, ne yağmurda ne karda...

tut ki ucuyorum delice

bu şehirde kar yağdı dağlara...

Yoksa bu ilişkiler bu zaaflar

çok karanlık bir anda...

üstüme çullandılar

Cennet zaten içimizde

ve gülüyorlar yüzüme...

hüznüm beni boğdu...

Böyle kahpedir dünya son bulur kollarında

İ lk ve son olsun bu veda

Sana bakan gözlerime bir,

yitirdiğinin farkına varmak,

Baharların doğmasına az kaldı

Yıldız yoldaşlığına kadar astroloji benim için bir safsataydı. Şimdi ise?ismiyle müsemma bir kozmik güç. ?Bir gün, ?titrek değer? bir sebeple bir mumun ışığı gibi?çifte sönüş?e durursa bile bu kozmik gücün ışığı, içimde daima yanacaktır. ?Büyük hayat gücü? kozmik birleşenlerle fizik ötesi bir dünyaya ve daimi mor bir tahayyüle açılıyor ve Niçe?yi çıldırtan sebebi, bir?şeb-i arus? gülümsemesine çeviriyor, bende.

Hadi durma ağla ağla yaşlar kurur zamanla ağla

kusarım aşkı...

canım yandı...

Kimi ortak edeyim talihime bahtıma...

nefessiz, sensiz yaşıyorum...

O da severmiş,...

her halin kanatır yaramı

ağlayabilecek kadar büyümek gerekir

anladımki hiç kimse... hiç kimse sen değil...

Sabahında uyandığım rüya o gece

Tam bir milyon gözü vardı

Açan çiçekler vardı,

kendimizden geçeriz...

Yürüsün rahvan atlar gönül tepelerine?

Bugünlerde geçecek elbet

Bilemem kaç göz sulanır, kaç gözden hüzün damlar...

satır arası yaşanılan bir hüzün.

22.04.2010

öyle dökülmüşüm ayaklarına...

Sen ümitvar oluşum...

Çalmadın bir daha gönül kapısını,

gelir düşlerine konardım bir haziran akşamında..

tabikide editim

Pilim bitmiş benim...

Katlayıp Koyuyorum Kalbime

siz hele satılığa çıkarın bakalım hangi kalitede hüzünleriniz

o adam,

Bilmezdim içime açtığın tünelin...

Eğdim başımı öne,

Kim doldurdu çeşmimdeki havuzu...

Durup, düşünüp kendime gelmeliyim...

olur ara sıra

Güneşle birlikte gitmelerin başlıyor yine.

Nev sesiyle sözüyle bence tam bir hüzün taciri...

yağmurlu bir pazartesi...

Uslanmaz kesif duygularım, tüm varlığımı sarıp beni zehirlemeden, gitmeliyim bu alacakaranlık ikliminden... Herhangibir ülkenin herhangibir şehrinde sıradan bir insan olmak için...

herbişey var...

Sendeki dertleride gönder ben sarayım

Yavuz Bülent Bakiler

Öyle bir yerdesin ki,

Bu genç yaşımda...

Ne kadar kıyafet değiştirse de

kimse yokmu...

Aksine tam zamanı

Yerinden oynar da akmaz kanım donar

ama hiç hüzünlenemedim, gece yıldızlar öyle yoğundu ki tam şiir yazılacak havaydı, ama hiçbiri olmadı...

Tek tek sayarak

21 şubat 2008

Yine gidiyordun alıp başını,

Aldığm kadar aldım, kullandım. Benden bu kadar, üstü kalsın!

başka şehre, başka ülkeye değil,

biliyorum biraz zaman diyeceksin...

Hüzün seni sevdi, çünkü benimle tanıştı.. Ben Hüznü iyi ağırladım, apırlıyorum da.. Güzel bir dostluk bizimkisi..

onuda açmalı bu gece...

"ukdem" şiir kitabından

Seni bana getireceğini biliyorum...

nice dağları...

ruhumun yaralandığını söyleyin ona adlı başlığı açan arkadaşın hislerini hayal etmeye çalıştım naçizane armağanımdır kendisine... dilerim kabul eder...

Bilsen bu kalp nelere alıştı

Ardında ne hüzünler bıraktın sen kimbilir?

umarım sizin için bir gün ıhlamurlar açar içimdeki_cennet...

ve ben duruyorum mahzun...

Sadece Senden ve Sevgimden vazgeçmiyecegim!..

Satır arası hüzünler...

Hüzünlü akşamların umut taciriydi yıldızlar

Kimi gecelerde rüya görürya insan...

eskileri yad ettim de hüzün doldu içime.

Ekmeğe dönüşen gözyaşlarımdır...

Hadi git yar!

katre-i canına.

ayırt etsem de doğruyu yanlıştan

Başardın en sonunda oldu bak istediğin

UZAK VE YAKIN...

Elemler kuşattıysa kalbini dört bir yandan...

Islak kumlara yazılmış hikayeler

Seni seviyorum...

anlamalndıramadığım bir hüzün

bütün hüzünler benim olmalı bu gece. hepsine talibim. hüzne boğulup gideceğim gönlümce...

Her yanım yalan olmuş

Öte yandan içimi alabildiğine dolduran?yeni zamanlarımın sultanı? derin yapısını bütünüyle çözümleyemediğim bir?aysberg?di benim için. Bu garip dünyanın zaman zaman sızdırdığı, derinlerdeki birikimlerin psikoanalitik mayalanmasını sezdikçe ve keşfettikçe merakım aynı şekilde arttı. 'Kıymeti kendinden menkul bir define?nin avcılığında, bulduklarımla, kendimde keşfettiklerimin aynileştiğini hayret ve hayranlıkla görmeye başladım. 'Esaret? dediğim de buydu; bulduğum?dost bir avra? ile bütünleşmek?

Dilediğim kadar hüzün almaya geldim

B12 umarım suda eriyen vitaminlerdendir... yoksa aşırı doz vitaminden son bulabilir hayatım...

Çekeceğin var elimden bil yeter, bunca senenin, bunca ağlayan gözlerin bir bir alacağım hesabını senden.

Bilmezdim...

Benim yüreğimde mevsim, kış olduğunda...

Her gece içime çektiğim nefessin sen...

Bu gönülden bir kaç satır çıkmıyor...

Sevindirip üzdüklerim...

Öyle uzun bir hicran sundun ki hayatıma...

Sen gideli menekşeler bahara küstü,

Çünkü sana kıyamıyorum

TARİF-İ ISTIRAB

Tıpkı annesi gibi.

arık beni terketse hüzün ve yalnızlık

Sevgili Bahaeddin Karakoç a sonsuz teşekkürler...

Ve sayısız damla içinde...

ve ben sensiz bİr geceden daha çıktım...

çocuklar düşe düşe büyüyecekti

Sana hasret olmaktansa hüznüm

sevgili başlık kaç zamandır şiir yazamıyorum... senide mağdur ettim. kusura bakma bugünlük üst sıralara bu şekilde çık bakalım...

D oluyorsun böğrüme sızım sızım, Ah zalim gurbet...

hüzünlenmek ne tuhaf şey..

Yıllar var ki mukaddes bir emanet gibi korudum onu... Saadet mızraklarının hedefinde titreyen hüznümle, saadeti yakalamışlığımı anlayamadı en pırıltılı düşler.

sen yüzüne sürgün olduğum kadın

seni zamansız vakitlerimde..

hayatın içinde bir özlem

eski bir şarap saklamıştım...

kafamda meçhuller cevabı sisli...

Ölümüm ellerinde, Hayatım yalan iken..

Ve bitmiş değildir hiç bir şey

Oysa sen yanı başımda, ve başka bir yatakta...

Bir daha dönmemek üzere

Şarkılar yalan söylüyor...

eşyalar toplanmış..

Hüzün denilince hep korkar insan nedense... Ben de hep hüzünsüz kalmaktan korktum. Hüzün insana biçok erdem katar...:)Sabır, tevekkül, teslimiyet, güç, irade, hoşgörü, şefkat,... vs... vs...

Ben, tesadüfmüşçesine orada duruyordum,

Hikayeler anlatıyor

iğreti

Anlamakla kal en iyisi.. Anladım diyebeilmek, ama aslında anlamayarak kal..

dalga için

tv'de kan banyosu

kim inanır senle ayrıldığımıza...

Düşlerim vardı ben yoktum

Saçlarımda dağların kekik kokusu...

unutturamaz kahreden kelimeler...

Ya ben bulutları anlamıyorum

Herşey hüzün doğuyor bu şehirde...

hiçbir şeyin seni andırmadığı bir pazar kalabalığını

Şehir şehir isim aradım bulamadım

Tek başıma, kimseden destek almadan..

seninle sabaha çıkar, en karanlık geceler...

Sen yüreği hüzünle bezeli...

Emeğim çok sende...

Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek..

Düşen her damlada bir can veriyorum...

Ah Şu Şairliğim...

Sabah, aydınlık, ışık, gündüz, güneş vesair...

o. veli

Kalbim alev alev yanarken

Ş imalden esen poyraza duyulan nefret...

herkese iyi geceler dilerim...

Herkes kadar korkuyorsun ölmekten...

Ayrılık varsa yarın...

gidiyorum...

Gel artık, Bir damla umut koy avucuma...

bir yürek paresi

Gecenin garip hüznünden...

Bilirim, buna sebep benim.

Uğramayacaktım sana, uğramayacaktım yanına

Ve unutamam unutturmaya çalıştıgım

Bir kıyak yaparmısın yolun sonunda...

Mutluluk olmadan yetimdir hüzün...

aynalar hep mi beyaza gammaz

Cam kırıkları var nereye bassam, her defasında korunmaya çalışırken, cam kırıkları içime içime batıyor.. Adeta kanatıyor..

Bir daha çalmazmısın kapısını gönlümün...

böyle saçmalıyorsun.

huzun sensiz yapamam..

Hüzün çekebilene çekmesini bilene güzeldir. Peygamberler hüzün insanıydı allaha uzanan yollar da da hüzün vardır diken vardır acıtır, kanatır yakar ve olgunlaştırır.

11.04.2007.

Her akşam hüzünlü köşelerde pinekledim...

sonra anne babamız belki...

uyusun diye söylenen ninniler gibi...

Yüreğim acı içinde kavrulurken

Mutlu oldunmu şimdi..

Yürüsen de yetecek

Yoruldum, çıkara dayalı her türlü iletişimden.. Tiksindim, her yolun çıkara çıkmasından..

sırf sende söylüyorsundur diye...

Didişip dururken kendim kendimle,

yalnız son gönderdiğim iki mısra sevgili nurullah genç'e ait...

Ve hüzünler çocukluğumdaki gibi gülünesi değil...

Tatlı cadı sementa parmağını şıklatmıyor ki aksın zaman geriye

yorgun yıllarını saklayan

şarkıların ahengi değişti...

Yaşar giderim, bakmadan gözlerine.

Ayrılık vakti

Birinci pulman'dan iki bilet tutuşturup eline,

Esmer Hüzün

içimde engin hüzünler... ambara biraz mahsül koymaya geldim...

04.05.2008

katılmak okyanusa aşk için, isyan için...

Bu hüzün mevsiminde süzgün gözlerim...

bak bu güzel fikir...

Göndermişsin bilinmeyen yerlere...

Ey nadide çiçeğim, hasretini çektiğim?

içimdeki güzden hüzün boşalıyor cümlelerime

Yüreğime saplandın keskin bıçaklar gibi...

Ve artık ceplerimden,

halin bir hayli hüzün uzun zamandır,

kendi akordundasın,

Sana dair ne varsa satmalı

son derdi belki

Söz geçiremez oldum kara sevdama...

Yetmezmiş gibi yaşadıklarımızın çilesi,

her sarı saçın ardı arkası beyaz

Çok güzelmiş... ukdem... yazanın yüreğine sağlık... paylaşanında emeğine...

Kondu konacak olması göçebe çadırımıza

sağnaklar yağacak kirpiklerinde..

her ne şekil olursa olsun ruhunuz sevinç, sefkat ve umutlarla dolsun. kabaran mutluluğunuz çevrenizi de sarsın.

Ve içimin şerha şerha yarıldığını,

hala bir damlasın içimde...

bakıyorum aydınlık;

Beni günaha sokar ya..."

Olmayacak bir şey sana dirilmem...

Muzur ama masum;hırçın ama sakin bir çocuğun tavırlarıyla, uzun zamandır ilk kez karşılaşıyormuş gibi konuşurken öteden beriden;bir bakmışız ki vakit gece yarısını çoktan geçmiş...:)Seherin illeti çoktan terketmiş muhabbetin kök saldığı bu mekanı...

bana ıslak bir günde neler verdin...

Sordum hüzne, kimim ben diye...

almaz..

oturup efkarımın üzerine...

Açılacak sandım beeklediğim kapılar

Şimdi hiçbir kol senin gibi sarmıyor beni...

Ve kar yağıyor üstüne hüzünlerin...

arınmak; tortulaşmış duygulardan

ne kadar cok tirmansam

bankacılar gelince...

Toplanmış valizlerin,

acı çekmek ancak dindirir bu hasretimi

KURTARMA BENİ

Seni yazmak istedim...

Başında türlü belalar.

tüm aylar şubat olsun

ORTALIK AĞARIRKEN BEKLE,

Baharı bekliyor

Bebeğine sarıldığı gibi annenin...

Tamamlamak gelmiyordu ya içinden

Keşke diyorum "Hüznüm";söyler misin O'na ;Üzmek istemedim.. Gün geçtikçe, alınganlıklar mı başladı bende bilmiyorum ama söyle O'na kopmasın benden..

uzaklardan bir ses geliyor...

hüzün sevdalısı İDAL'e hediyemdir. :)

26.04.2008

yalnızlığıma yoldaş olsa da

Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi..

Ne garip bir hüzün sabahıydı. Kokusu işlerken içime her nefes alışımda paramparça umutlarım. Yere düşen her kırıntısını bir bir topluyorum. Neden topladığımı sorgularken bile nedensizce bu mevsimde yağan yağmurlarla birlikte bende ağlıyorum.

gülerdi

Hüznün serinliğinde...

resmine ilk baktığım gün geliyor aklıma...

sen hiç unutulmadın... sanırım ebedi kalacaksın bu yürekte... öldüğümde organlarımı bağışlamayı istiyorum gözlerimi böbreklerimi karaciğer vs. ama yüreğimi vermeyeceğim kimseye...

Hayal aleminde gezmem dese de,

bir çöl, bir ıssız dağda...

Hiçbirşey kalmıyor...

01.07.2011 A. C.

Bu son şiirim olsun sensiz...

seni nasıl tanıdığımı hatırlattım...

13.03.2010

Mahrum bırakma beni gamzeli gülüşlerinden!

uzakta..

o zman huzur dolarım

gece ve yıldızlar gibi

... BUNLAR SON YILDIZLAR, ARMAĞAN OLSUN GECELERİNE!

Lokman?ın rüyasıydı umut o gece

Her sabah seherlerde kalbime doluyorsun...

Sevginle değişmek istedim,

tıpkı senin gelişin gibiydi...

bir yudum hüzün istiyorum... kim verirse versin kabulümdür...

Bilmem yüzüm gülermi aşktan yana...

Ne de ben...

O bırakmaz yerde benim ahımı...

geceyi geçirmek kadar

YILDIZ NÖBETİ

bir gün bakarsınki bulmuşum seni...

ya topla yaralı kırlangıçları...

Bugün gitmek istiyorum

-alıntı-

aşkı buldugumuz gönül bağında...

Nasıl geçmiş ömrün,

akşam vakti bir kafe köşesinde...

Bırak ta bu gece gülsün yüzün

Çekingen, tutuk, saygılı.

Sen bazen kahroluşum...

Ötüyorum şimdi dertli dertli bu sevdayı seni sayarak

İçimde bir hüzün

Çok doluyum, bugüne dair. Biraz alsam "hüzün ambarı"ndan. Uzun zaman olmuş uğramayalı, sen gelmedin ama ben geldim sana "hüzün". Bu gece misafir eder misin beni?

ışığımsın, aşkın karanlığına güneş doğarken...

bir ölçek ümit

İzin verme hiç bir rüzgar

nurullah genç

Aşk savaşmaktı yanında

sırtladığım yaşam çuvalımdaki hüzünleri bırakıp yerine yeni filizlenmiş mutluluk tohumları alabilirmiyim?

Ölüm! Başucumda korkulu bir bekleyiş...

Düşünceleri özümleyen

Sessiz sedasız

çevik kuşlar istilasında

Bir depremde yıkılacağını...

uzun zamandır forumdan tanıyorum sizi ve hayalimde oluşturduğunuz silüeti çok seviyorum... ta en başında deneme yarışmasında yazdığınız güzel eserle başlamıştı. hala aklımda '' ilerde alabilmeyi istediğimiz, beklediğimiz sevgiyi çocuklarımıza verelim''

''Geriye doğru anlaşıyor hayat, ileriye doğru yaşanıyor''

Seni hiç ağlarken görmedim,

senin olmadıgın cennet olsa istemem

Bir kış güneşi gibi gitti

en iyisi bırakmak kendini hüznün eline... benim gibi hüzünle sarmaş dolaş olmak... ara sıra çıkıp gidiyor benden... nasıl özlüyorum nasıl arıyorum bilemezsin yitik hüznü mü...

Hüznüm seninleyken de peşimdeyse nedendir esharın buhranları...

B12 yaşamın kaynağı... Vücuttaki mutluluk hormonunun salgılanmasına yardımcı olur... Adrenalini tetikler... İştahı arttırır... B12 vitamini eksik olursa insan oturduğu yerden kalkamaz, hayattan zevk almaz, unutkanlaşır, düşünmek istediklerini düşünemez...

aklımda sen.

ellerimle diktiğim fidanlar.

yoksa güneşin batışına mı bağlı

Anormaller bir garip?mor liman?dı o gece

nasıl deva buldun kalbimden akan kandan.

Çiçek gibi açıyordu gülüşü yüzünde

kaç gündür hüzünler içinde bekledim aşkın hazanını...

Elimde tek kalan darmadağın ümitlerim

başlatan hissiyat oldu, fesh eden hüznün

Sevemez herkes

Bombalar altında bir çocuk ağlar...

İ lk ve son olsun bu elveda

başka gözlere misafir gitme

ellerim deki çiçekler bilir birtek.'kimi sevdiğimi'

gözyaşı parçası

Tanrıların Arabaları, Yoldaki İşaretler, Devrim Notları...

Dilimde nakarat hüzün medetkar duruşu

Hüzün seninle öğrendim hayatı

Bu hayatta bildiğim ne varki bundan başka...

Ve sizler, kışı görmeden baharlarda uykularından uyanan papatyalar kadar neşeli açacaksın Eğer; kendiniz olmak ve kendiniz kalmak için, bütün değerlerini ayaklarınızın altına seren sonbahara sırtınızı dönerseniz: yüzü ateşe dönük bir zakkum, rüyalarında kabuslar gören bir avare olup, seviyor-sevmiyor diyerek yapraklarınızı bir bir kopartan adamların ellerinde parçalara ayrılırsınız?Seviyor diyenlerin parmaklarında aşktan geriye kalan yangın yeri gibi külleşirsiniz, sevmiyor diyenlerin parmaklarında, hayal kırıklıklarından geriye kalan gözyaşlarıyla kuraklaşırsınız?

Kavgamın geldiği son...

Karanlığını ve soğukluğunu anlatmak bile yetersiz

iyice aydınlandı kararttığım geceler...

07.04.2008

Beynim tıpkı bir sorular harmanı...

sessiz bir çığlıkla elveda...

'''kimi sevsem sensin'''

Ve içimde garip bir yalnızlık büyüyor...

kalbimin yanıklarını

Elde var hüzün.

Ben Gülizarına tutsak Bülbül-ü nalan iken...

Birtek eylül anlar beni...

Yaşamak nefes almak değil

Geriya kalan bilmeden bekler sonsuzluk serüvenini

Sevdim diyorum

yetiyor prangalarımla

sürgün edişin...

Savaşıyorduk aşkın burçlarında

Tutun 'bırakmayın beni' der gibi bakıyordun.

Olmamalıyım, yamacında dahi

iyiki sadece dokunup geçmedin kıyılarıma

deniz gitti, sular bitti hoşgeldin...

tabiat intikam almakta belki.