"her yer karanlık pür nur o mevki

Ben isterim ah öyle bir söz

Son dönemde milletvekilliği yaptı. İstanbul'da bulunduğu zamanlarda Maçka Palas'ta kaldı. Devlete masrafı çoktu.

Tutamadım, gitmede diyemedim

Mülayim bir kişiliğe sahipti yazar.

Karlar altında nevbaharım ben

Feveran oldu, infilak ettim

Bildir bana nerde nerde Ya Rab

A. H. Tarhan

Eyvah ne yer ne yar kaldı

ya habgah-ı dilber mi ya rab

Elveda Diyemedik

Nerde arayayım o dil rübayı

Bende yok sanma ra'd-ü berk-u sema

Abdulhak Hamid'in son zamanlarını anlatır Can Dündar'ın son kitabı; Lüsyen.

87 yaşında öldü.

Bir çocuk belki en büyük bir şey!"

Gitti ebede gelip ezelden

Eyyamı hayatımı temam et

Görsün mü gözüm bu macerayı?

Açmışım gökyüzünde bir uçurum

Sür'atle nasıl da değişti halim

"Kim demiş bir çocuk küçük bir şey,

Sanmayın yer katında bir bodurum

Ya böyle reva mı ey cay-ı dilber

Soyadı Kanunu ile birlikte Abdulhak Hamid, Tarhan soyadını alır.

Bir tatlı bakışla bir gülüşle

Baki o enisi dilden eyvah

Bense kederle sarhoş...

yok canım bir latife ettimdi

Kaderle el eleydin,

Derler ki unut o aşnayı

Bugün olsam da bir cihan dide

aç koynunu aç maşukanım ben"

Haniya bende böyle şeyhuhet?

Mest idim önce, şimdi bihuşum

bir haclegahe dönmüşse türben

Abdülhak Hamid'in "Tarık" adlı sahne oyunundan alınan Hafız Burhan ve Hamiyet Yüceses tarafından yorumlanan ve hakkıyla icraa edilmesi en zor tsm eserlerinden birisidir aynı zamanda. Bir ara Sertab Erener de yorumlamıştı yanlış hatırlamıyorsam.

Yıldırım yağdırır ateş böceğim

Bir arkadaş hakkında doktora tezi yaptı..

kabri çiçekten bir türbe olmuş

Duymadın haykırışımı, acılarımı,

Gitti tutarak reh-i bekayı

Gönlüm dolu ah u zar kaldı

Ben gittim o haksar kaldı

Belkide hayatımdan

Güller gibi meyl-i ibtisam et

rüya değil bu, ayniyle vaki

Biriciği Fatıma Hakk'a yürüdükten sonra talihsizlikler yakasını bırakmadı.

Abdulhak Hamit Tarhan

Yanımdaki haline devam et

Yetmedi gözlerimizden yaşı silecek kadar

Gazup Bir Şair

sürgündüm çok uzaklardaydım,

Bu şiiri eşlerinden birine mi yazdı acaba?

Soyadından memnundur fakat "Hamid" isminin "Hamit" şekline çevrilmesinden hiç hoşlanmamıştır. Hatta bir dost meclisinde ziyaretine gelenlere, "Bu yaşımda(80 küsür)peşime bir 'it' taktılar," diyerek latife eder.

-Abdülhak Hamit Tarhan-

Hamiyet Yüceses Makber'i çok güzel yorumlardı..

Dağı dile çare bul meram et

Kitap, Aşiyan Müzesi'nden alıntılı, Hamid'in ve yakınlarının resimleriyle zenginleştirilmiştir.

Eksik ya da yanlış aktarmış olabilirim. Bilgisi olan varsa katkıda bulunabilir. :)

Göçmen kuşları gibi gelip geçtin bu şehirden

Hayli demdir hamuş idim amma

Makber

Kimden sorayım bi-nevayı

Şimdi buradaydı gitti elden

Kim attı beni bu derde YA Rab

Çok çabuk çekildin hayatımdan

Seneler var ki yazmadım bir şey

Bir dağ çiçeği gibi şimdiden hasretteydim

Önce Londra elçiliğindeki görevine son verildi, bir ara edebi hayatı sona erecek oldu ama bırakmadı edebiyatı. Sonra Nelly adında bir yabancı ile evlendi, talihsizlik bu ya bu kadın da bir süre sonra öldü. Sonra Lüsyen ile evlendi. Bir süre mebus oldu. Hayatının son demlerini malul aylığı ile geçirdi.

Ketn etme bu razı şöyle bir söz

Beyrutta bir mezar kaldı

mağrip mi yoksa makber mi ya rab

Nede elveda diyebilecek kadar...

Yarım kalmıştı hikayemiz

Benimsin sanmıştım uçtun avuçlarımdan

Yıldızsız bir geceydi

Ki derununda ben varım ancak

Gazebim geçti, sakinim şimdi

Şahin'in dediği gibi daha sonra iki evliliği daha var. Birisiyle yaş farkı epey fazla..

Ve gözlerindi sürgün sebebim..

Almaz bunu havsalam hayalim.

Zaman çok kısaydı bizim için

Bir köşede tarumar kaldı

dönmüş o türbe bir haclegahe

Fatma Hanım adındaki eşi ölünce çok üzülmüş, ona aşkını çok uzun bir eser olan Makber'le ifade etmiş.1,5 ay sonra da evlenmiş.

Ölüm yıl dönümünde rahmetle anıyoruz.

Sığsın mı hayale bu hakikat

Çık Fatıma! lahteden kıyam et

Makber'i Fatma Hanım için yazdı. Hastaydı eşi, henüz sağken yazdı. Beraber okudular şiiri. Fatma Hanımın resmi N. Sami Banarlı'nın kitabında var. Tabii Aşiyan müzesinde de.. Bugünler de Aşiyan'da özel bir sergi olmalı.

Makber mi nedir şu gördüğüm yer

Olamadın bir yıldızın kayışı kadar hayatımda

Bir anekdota göre, Abdülhak Hamid İstanbul'da vapura biniyor. Kaptanın yanına giderek bir kağıt uzatıyor ve "Beni şu adrese en yakın yerde indirin." diyor. Fakat kaptandan cevap alamıyor. Tekrar ediyor, yine ses yok. Kağıdı dümenin kenarına bırakıp uzaklaşırken, kendi kendine "Bir de şair-i azam olacaksın, sana kimse cevap bile vermiyor." diyerek hayıflanıyor. Bir süre sonra vapurun bir kıyıya mümkün olduğunca yanaşmaya çalıştığı herkes tarafından şaşkınlıkla farkediliyor. Vapur durduğunda kaptan, şairin yanına gelip, "Efendim, verdiğiniz adrese en yakın nokta burasıdır. Buyurunuz." diyor.

Daha bir yakından tanırsınız yazarı, o zamanın şartlarını, olaylarını. Hamid'in yazarlığının yanı sıra diplomatik yanına da bakarsınız. Son yazdığı eserleri ve öncesinde de yazdığı köşe başı olacak eserlerin hikayesini okursunuz.