Çek peçeni, serde kalsın rahşanın

Sırrı eskidedir.

Sen beni benden iyi biliyorsun.

bildim ki

Yine bir sancı vakti?

şu kayıp evrak bulunsun yeter ki

Bu sancı büyük.

Sancısı sarınca hazanın

Nasıl itilir?!

Bir sarkının bitmeyen yanı

ne güzel bir başlık ve keza şiirler öylesine. Çok şey kaçırmışım bu bölümden..

ve çocukluk aynı zamanda saflık demek ve saflık aptallık

Öteleyemediğim.

Bu sancı ki ne sen sor ne ben söyleyeyim

Geliyorum?

Kıssa okunurdu belki

Umudumun yalancı baharı

Kalmışsa kül olmadan bir zerren köşelerde,

derdime ey can buldun mu bir deva,

İçmişken meyi elinden yezdanın

Niyazımı sen ver.

söz senden tain istemeyecem:Pp

yaşamış da farketmemiş gibi

bu işi alnımın akıyla atlatayım Yarabbi

Kalem her yaz dediğinde yazılmaz.

ama ben sancısız sevemediğim halde hiç bir hikaye elde edememiş bir çocuk gibiyim

Gözlerimde donuklaştırdım çiğ damlalarını,

ne aşk ne özlem sancı denince doğum sancısını tek geçerim.

Ömrüme ömür kattığım

Dediğim ben değil

Sen desem

Bundan ötesini sen ver.

Daha da derin sızlattı gülüşün

Sabırsa zor lokma,

Bir sancı saplanır hep aynı yere

Bakışında sussam diyordum ya,

Nakaratı hep aynı olan

Ben desem

insan ecel geldiğinde bu duyguyu tatmammalı

hiç olmamış gibi

Asudeyim bu dem deli rüzgardan

ama benim kısmi ecelimde ben diyorum ki

İçimin sızısı

Sancılar içinde kıvrandığım

Biliyorsun.

Adının ilk ve son harfini

Derin yaramı.

Dediğim sen

hiç tanışmamış

Mirasımın sancısı bana serden bir haber,

Anlıyorum.

tanışmış belki ama sevmemiş

Eyüp şefkati beklerken serin ellerinden,

dedi dert nedir ki, derde müptela olana?!

Ne lütuf.

Kulluk denilen bu olmalı...

Bilmelerim neye yarar ki,

Ağlamıyorum.

Bir sancı daha zikretti beni. Senin yay olan kaşlarından bir ok ile.

Pembe görünsün bu sancı,

Dışından değilde içinden çok acıyor...

şimdi ben, zamanın beni sancıya mıhladığı yerdeyim.

her sancının sonunda yaşama dair bir hikayen gizli

sancılarım unutmak adına, başarırım biliyorum

Ahh deyip, gülümsüyorum?

Naz yaptım,

Yılma, hiç yıkılma, onu da yakmaya ahdet!..

iyi kötü yaşadım ama farkedemedim...

Ben şefkati öğrendim oysa senelerdir,

Sorularımla avutmak istedim kendimi,

İnşirah bu muştuda, gönle sokulsun yeter.

Tefekkür misafiri kapına gelmiş, şükret.

Gel yeter ki harım kalsın damağımda,

Dert dedim, derman dedim,

Zemherimi sen ver, ayazımı sen ver!..

Tamam, şimdilik susuyorum,

Hani bir öpsen belki geçerdi derdim

Sabır dedin,

Firakın bana vuslat-ı dirahşan...

La dedim,

Ellerinle közlemek.

Elini sürsen yüreğime dermanım olurdu bilirdim

Ne nimet her yangından bir alev demet demet,

Asiliğimi unutuyor,

Mide yanması yürek yanmasını bastırıyor az da olsa...

Eyy acılara tat veren güzellik.. yüreğime hoşgeldin. geldinde çiçekli dallara döndürdün öfkemi... artık ister dolu yağsın, ister kar.. Bizki bildikten sonra sevmeyi, bütün sabahlar acı renginde olsa ne çıkar..

İlla dedim,

Sordum, sordum, sordum?

Sabır bu yolun anahtarı.

AHımda saklıyorum

Yangına yüreğini koyup,

Bir bardak taze sıkılmış limona, bir tatlı kaşığı pul biber karıştırıp bir nefeste içmeli...

Soğuk işlerken içime sözlerinle

Ve hiç bitmeyecek olan

kıvranıyorum sancı ne ki

Sözlerle anlatılan

Rıza şarabı vermediysen kadehte,

hayatımdaki en tatlı aptallığımdın kaydın elimden

Hazırım.

elimde bile değildin oysa ki...

Alnımı yere değdirdiğinde

Oysa bana ağlamak çok yakışır,

Söze sığmayanları söz?lemek düştü bize

iyi kötü yaşadımm ve farkettim demeli

Sancının durulması.

Takılıp kaldığım bir cevap vardı oysa,

En iyi Sen biliyorsun.

sevmiş de yara almamış gibi

Lal oldum.

Yanarım her demde bahar olsun, yaz olsun.

Kölelikten kurtuluyorum.