kitabı nasıl ve ne için okuduğumuzla ilgili sanırım birazda hangi ruh halinde bulundugumuzla. burda daha cok romanlardan bahsediliyor galiba benim okudugum romanların cogu aklımda kalır ve detay seyleri karakterlerin isimlerini ne yaptıklarını niçin yaptıklarını zamanla onemsiz olan seyler silinir ama aldığım notlara bakınca hatırlarım. romanlar daha cok kendimizi sorgulamanın aracı olursa yada ben o kosullarda yasasam ne yapardım diye bir soru sorulursa hem kendimize dair dusuncemiz berraklık kazanır hemde yazarın anlatmak istedigi ve farkında olmadan anlattıgı seyleri goruruz buda bize buyuk bir haz verir diye dusunmuyorum. hatırlama olayının beynin cok kimyasıyla veya organizmasıyla ilgili oldugunu dusunmuyorum en azından cogunluk için.:) Bana roman okumayı sevdiren kitap gregory samsa desem :) kafkanın degişim yada bazı yayınevlerinde donusum adlı kitabı tavsiyem cem yayın evinden degişim adında cıkan kitap kıtabın sonunda kitaptaki simgelerin ne anlama geldiği ne için kullanıldıgı vs var o zaman roman okumak daha keyfli oluyor ve hafızada kalıyor. içinde bulunan ruh hali için yapcak bişe yok en azından ben bulamadım..

bende okuduğum kitapları genellkle iki defa okurum fakat bu unttuğum için değil bazı gözden kaçırdığım noktalar oluyor dikkatimi çekmeyen bölümler olabiliyor o bölümleri yakalamak içi okuyorum

Eh, bu yazılanları okuyunca epey teselli oldum, yani sadece benim sorunum değilmiş. Unutup unutmamak değil okurken aldığım keyif sanırım daha önemli. Bu mesaj üzerine, aldığım keyfe doyamadığım için mesela Mehmet Rauf'un Eylül'ünü, Reşat Nuri'nin Dudaktan Kalbe'sini ve konusunu unutup etkisini unutamadığım bazı romanları yeniden okumalıyım sanırım. Ha bir de okurken hoşuma giden yerleri not almak da güzel bir öneriydi, uygulamaya çalışacağım bundan sonra.

Okurken çok etkilendiğim, günlerce bu etkiden kurtulamadığım, hatta okuduğum dönemde rüyalarımda bile, okuduğum kitapta yaşananları gördüğüm ve tabir yerindeyse bir solukta okuduğum kitapların konusunu bile bir süre sonra unutuyorum ya da hatırlamam için, şöyle başına sonuna bir göz atmam veya onu okumuş olan birinin romandan bana biraz bahsetmesi gerekiyor. Bir arkadaşıma yine böyle çok hoşuma giden bir kitaptan bahsettiğimde bana "ben o romanı o kadar çok severim ki tam dört kez okudum" deyince ben şaşırıp nedenini sorunca da "unuttuğum için" demişti. Acaba gerçekten böyle birkaç kez okumak mı gerekiyor zihinde yer etmesi için? Bir öneri de özet çıkarıp saklamam yönünde gelmişti. Daha farklı bir öneri olabilir mi ya da sizler hiçbir okuduğunu unutmayanlardan mısınız ve bunu nasıl başarıyorsunuz?

insanların hafızası belli bir yere kadar kayıt yapar... insanız neticede.. hepsini hatırlamamıza imkan yok... tabi hatırlayamayacak kadar olmuşsa...

Çok fazla kitap okuduğum için bazen unutabiliyorum. Ama artık okuduğum kitapları bir defterime not olarak alıyor hatta özetini yazıyorum. Unutan arkadaşlara öneririm..

Bu durum sanırım, romanın insan üzerinde bıraktığı etki ile alakalı. Örneğin ben, Charles Dickens'in "İki Şehrin Hikayesi" romanında adını yanlış hatırlamıyorsam Sıdney Carton'un sevdiğinin mutluluğu uğruna ölüme delicesine gitmesinden çok etkilenmiştim. Romanda anlatılan o sahneler, kitabı bugün okumuşum gibi hafızamda hala canlılığını koruyor.

Okuduğum kitabı elbette bütünüyle hatırlamam imkansız. Okuduğum eserde hoşuma giden sözleri not alırım. Bunun için de ayrı bir defter tuttarım. Ayrıca okuduğum kitapları birkaç senedir bir kitap sitesinde yorumluyorum. Böylece eser hakkında hem eleştiri yapıyorum hem de okuduktan sonra üzerinde fikir yürütüyorum. Aynı zamanda bunlar internet üzerinde depolanmış oluyor.

ben de unutanlardanım.. sadece roman konusunu değil yüzleri de unuturum... sadece sesleri ve şarkıları unutmuyorum.. sanırım işitsel kanalım çok iyi çalışıyor ama görsel algım berbat :)

Bu, başka sanat dallarında da böyledir kanımca. Bir sinema filminin konusunu aklımda tutamasam bile o filmi izlerken aldığım keyif hep aklımdadır. Bir sergide gördüğünüz tablonun o an sizde uyandırdığı duygular önemlidir. Yıllar sonra örneğin bu tablonun renkleriyle ilgili ayrıntıları hatırlamak çok önemli değildir.

ezberlersem unutmuyorum hiç bir seyi seneler sonra bile hatırlarım ama aynı dert bende de var.. romanların konsuunu karakterleri unutuyorum benı çok etkilemesi gerekıyor.. ya bu nasıl düzelecek :(

ben de bugun sabah okudugum romanları unutuyor muyu m diye bölüm hatırlamaya calıstım demekki bir ben degilmişim eminim kalıcı yanları vardır

bir dr okuduğum romanların veya kitapların yazarlarının iszimlerini unutuyorum ben :))

bende unutuyorum yaaa: aslında olması gerekende buymuş unutmanın sebebi ön belleğimize aşırı yüklenmemizmiş. onun için not alma alışkanlığını kazanabilirsiniz. her konuda tabiki...

gelelim konuya; okurken beğendiğim ve önemli bulduğum satırların altını çizmemle bir alakası var mıdır bilmiyorum; ama okuduğum kitapları ve kahramanlarını hiçbir zaman unutmam.

Anna arkadaşıma da katılıyorum.

iki kez okuduğum tek roman vardı. o da "çalıkuşu".

bunun sebebi unutmuş olmam değil; onu okurken yaşadığım hazzı tekrar yaşayabilmekti. (bir de çıkarılan bir sonuç var ki bir eseri orta1'de okumakla üniversite2'de okumak arasında dağlar kadar fark vardır...)

Bence konuyu unutup unutmamak çok da mühim değil. Benim için kitabın bana o an verdiği zevk önemlidir. Ve de bana kattığı şeyler. Örneğin kelime dağarcığıma yaptığı katkı, anlama ve yorum yapma gücümde bu kitap sayesinde kaydedilen ilerleme vs.

Bir kitabı bitirdiğim gün, bir başka kitaba başladığımda ve onuda kısa sürede bitirip, hiç ara vermeden diğerine başladığımda:hem konuları karıştırıyorum, hemde belirli bir zaman geçtikten sonra kitabı unutuyorum..

Bende okuduğum kitabı unutanlardanım. okuduğum bi kitabı birine verdiğim. kısa sürede okuyup geri verdi. ve kitabın sonuyla ilgili bişey söyledi. ben kitabı okuyalı çok uzun zaman geçmemesine rağmen, bi süre arkadaşın yüzüne öyle baktım. o an kendimi çok kötü hissettim...

Edebi eserlerin veya edebi yazıların en etkileyici, can alıcı bölümleri ekseriyetle sonuna saklanır.

Ben okuduğum kitabı asla unutmam. Ama bunun için özel bir çaba sarf etmiyorum. Kitabı çok beğenmişsem ya da kitaptan hiç hoşlanmamışsam unutmam.

roman ilgimi çekmişse unutmam.. okurken çoğu zaman not alırım.

Ama yine de hiç unutmamak, yeri geldiğinde o roman üzerine yorum yapabilmek, gerçek yaşamda karşılaşılan olaylarla bağdaştırabilmek ve de yaşlanınca bile hatırlayabilmek en güzeli olurdu herhalde.

Ne güzel keşke ben de sizin gibi unutmasam ama olmuyor, okuduktan bir kaç yıl sonra nerdeyse o kitabı hiç okumamış gibi oluyorum ve bu da beni greçekten üzüyor.

okuduğum bir şeyi unutmam çok zordur... bu gereksiz birşey olsa bile...:) kitapları ardan 10-15 yıl geçse de değil konusunu karekterlerini olayları pek çok zaman gereksiz pek çok ayrıntıyı da hatırlarım:) umarım yaşlanırken de aynen böyle hatırlarım...:)

Ben okuduğum eserin her bölümünü aklımda tutamam ama okuduğum eserin son bölümünü de kolay kolay unutmam.

Sonsuz bir korkudansa korkunc bir son daha iyidir.

Benim düşüncem bu. Katılmayanlar olabilir:)