sonuç : para sahiplerinin çıkardığı 1. ve 2. dünya savaşları..

varoluşçuluğun hobbes tan ayrıldığı tek nokta, çözüm sunmak istememesi idi.. çözüm yoktu..

tutunamamak bir kaçış değil; bana göre bir isyan dostum.

Post cahil; "İmgeye dayalı yeni kültürel alanda gerçeklik algısı yanılsamalarla dolu ve dağılmış bilişe sahip olan kişi" diye tanımlanan bir kavram...

ben değerimi kültürümü yerel motifimi bıraktım.. bilim için.. değdi mi?.

aslında liberal hobbes ile aynı idi... insan nötr doğar kötü olur... insan insanın kurdudur diye..

değdi mi diye sordular insanlar kendilerine...

geri dönemeyen ortada kaldı.. arafta kalmak gibi..

dünyanın gerçek sahibinin asla yerinden edemeyeceğini nasıl öğrendi. tutunurken, tutunamayanlara dönüşen birey?

böylece bilim insanlıktan soyutlandı... belli sınıf ve zümrelere hapsedildi..

yerel unsunların folkloru, kültürü, yerel kalması şartıyla birer kültür zenginliği olarak pazarlandı.

Varoluş kategorisi hangisi?.. Post cahil mi yoksa modern?..

merhabalar..

tüm bu süreç küreselleşmeyi içeriyordu.. amaaa bu küreselleşme bilimin hakim olduğu dönemdeki bilimsel evrensellik gibi değildi.. olmayacaktı... parayı ve doğal olarak şirketleri olabildiğince küreselleştiren, ama halkın değerlerini de olabildiğince yerelleştiren yeni bir düzendi bu..

bilim ve felsefe insanının üzerinde uzlaştığı 4 5 insanlık dönüm noktası tarihleri vardır.

varoluşçu felsefe işte böyle bir arafta kalmışlığın, ne bilimsel evrenselliğin, ne yerel kültürcülüğün değeri ile anlaşamadı.. varlığın özünden önce tanımlayarak, bir kabullenişi ortaya koydu.

endüstri devrimi ile beraber yükselen rasyonel faydacılık, dünyevileşme, kar ve değer esaslı ekonomi, beraberinde eski dönemin inanç ve tutumlarını da attı ya da atmak istedi.

bilim insanlara bir umut kaynağı olmuştu.. daha iyi bir dünyayı vaat ediyordu... inanılan bütün değerlerin dinlerin aslında insanlığın birer tasması olduğunu, dogmatizmden sıyrıldığında insan ; bilimselleştikçe özgürleşecekti... kültür ve yerel kültürlenme reddedildi.. evrensellik şarkıları söylendi.

yerine ikame edilecek bir şey gerekiyordu.. sonra bulundu. coğrafi keşifler, makineleşme, icatlar insanlık için büyük bir şaşkınlık kaynağıydı... kainatın merkezi dünya mı güneş mi diye tartışıladursun, bir anda aslında kainatın merkezinin insan yani birey kültürü olduğu ilan edildi...

bu 4 temel dönem yalnızca kendisini, siyaset ve mülkiyetin kullanılış biçiminde göstermez. doğal olarak bütün toplumsal olgu ve eylemlerin de değişmesi gözlemlenir.

Bu bağlamda kendini bir sigaya çekmeli tutunamayan... Ve gerçeklik algısını analiz etmeli yeniden...

pre-endüstriyel dönemler, tarım-feodal dönemi, endüstriyel dönem, post-endüstriyel dönem olmak üzere, naçizane benim inandığım ve savvunduğum 4 temel dönem.

bireyleşme, bireyi yüceltme, bireyin kendini gerçekleştirmesi aynı zamanda tonniesin dediği cemaat-cemiyet değişimini de kapsayacak şekilde sekülerleşmeyi de beraberinde getirdi.

insanlık kendine yeni umutlar buldu.. büyük çoğunluğu eski inanışına ve eski değerine geri döndü.

yoksa dünyanın gerçek sahibinin asla yerinden edilemeyeceğini gören ve öğrenen kendi kabuğuna çekilip, köz üstünde acı kahvesini içmek mi?

kendisine verilenle yetinen.

bilim sadece bilim insanlarına hapsedildi... insanlığa umut vermemesi için.. çünkü verdiği zaman para babaları bi süre sonra büyük problemlerle karşılaşacaklardı..

neydi bu kabulleniş.

sonra fransa-abd nin başını çektiği bir döneme girilmeye çalışıldı.. yeni dünya düzeni adı altında..

tutunamamak, bir kaçış mıydı.

kendimce inandığım küresel değişimleri burada yazmak istiyorum.

bu sürece bir üst kimlik bulundu. bilimselleşme...

sonra insanlık için sosyolojik manada yıkım başladı... bilimin evrenselliği, bilimin bireylere verdiği umut, para babalarının da üzerine suç atmasıyla iflas etmişti.. insanlar bilim için değerlerini dinlerini terk etmişti.. 200 300 yıl boyunca..