bu parça tüm, tüm izlenimlerin çıkış noktası sanki

monet'anlık ışık oyunlarında büyük bir hisse kapılıp sadece o anı yakalama isteğiyle yaptığı resim çalışması gibi...

o minik çocuk gözümün önünden hiç ama hiç gitmiyor

çok mersi...

ne kadar uzun zaman oldu bir piyanoya dokunmayalı...

zaman ne kadar çabuk geçmiş :( ben büyümek istemiyorum...

herşeyi ama herşeyi detaylı gözlemlemek en büyük ilgi alanımdı...

hastayım bu şarkıya... keşke bugün tüm izlenimlerimi buradan aktarabilsem, o martılar vapura eşlik ederken insanın kuş olup uçması geliyor...

kalbim bu akşam hüznün başketine yolculuk etti, düşlerim ankaraya dairken tek bir parçayla dağılmak...

aklımda hiçbirşey olmamasıda kötü... bakındım bugün vapurdan herşey aynı tek değişen ben olmuşum...

izlerken tüm yaşamı, müdehalesiz... oysa geleceğe dair birşey bilmeden, sadece rüzgarın saçlarını okşamasını dinlemek, kimi zaman hüzünle buluşan detaylarda, maviliklerden süzülen yaşlara yo yo rüzgardan oldu, bakma akan yaşlara rüzgar gözlerimi sulandırdı hepsi bu :(

hani hep deriz ya ama ben o anda öyle hissetmiştim, içimden geldiği gibi yani, anlık...

oysa ressama göre resim henüz bitmiş... o an bir ilham geldi veee çizdi ya da boyadı diyelim anlık yani, tıpkı iç dünyam gibi... birşeye niyetlenirsin fakat o anda birşey olur, ruh halin bir anda değişir ama ben aslında bunu yapmak istememiştim ya da demek istememiştim der gibi...

çocukluğumdan beri empresyonisttim...

tek tek bulutları, dalgaların sahile vuruşunu izlemek...

bişey beni buraya doğru çekti ama anlayamadım

Harika paylaşımlar için teşekkürler.. Beethoven eşliğindeki görsel sunu tek kelimeyle mükemmeldi..

zlenimcilik veya empresyonizm, 19. yüzyılda Fransa'da ortaya çıkan ve bütün sanat dallarını, özellikle resmi etkileyen akım. Doğadaki unsurların kişinin içinde oluşturduğu izlenimleri, duygusal izleri yansıtmayı hedefler. Bu akım içerisinde yer alan sanatçılar, doğayı objektif bir gerçek olarak değil, kendilerinde yarattığı izlenimi resme aktarırlar.

anın arondissementlarında seyehat, yani bir tür dengesizlik...

kafenin cıngıl sesiyle içeri her girdiğimde oratama dağılmış puro kokularıyla...

manet nin fülüt çalan çocuğu... sanat eleştirmenlerine göre bir gölge dahi yoktur, ama o tüm bu eleştirilere dahi aldırmadan anlık duygulanımlarının izleniminde gördüklerini resmetmiş... tüm salonlardan dışlanmasına neden olan çıplaklık konulu çalışmaları dönemin ahlaksızlıkla nitelendirdikleri arasında yer almış... oysa manet kırda piknik yapan bir gurup erkeğin arasında sereserpe uzanan çıplak bir kadını izlemekten hazalan bir santçı, ışk yok gölge yok kadının doğal duruşu ona yetiyor...

benjamine...

peki neydi emresyonizm :

Umarım devamı gelir..

congés, alors que je pensais les gouttes des nuages, le soleil est apparu de nouveau, peut-etre dans le soir tombe, les retours journée d'automne

oysa kimilerine göre henüz resim bitmemiş...

ne ses nede bi ışık var diye geldim, yansımam var sandım