Bir ayagı gelecekte, bir ayagı eskide şimdiyi unutur çoğu zaman.. yaşama telaşesi bu olsa gerek..

Dağ köyü dedim, hayvanlar tamam, elde çamaşır da tamam da, beş altı çocuğu anlayamadım?

Eskiyi değil yaşananları özler insan

bende bugünlerde hat safhada,

gönülsüz dil dilsiz gönül olmaz gibi:)

şu anında ve yakın anlarında eskiden tadı damağında kalan anları yaşayamadığındandır belki de..

Sokaklar karanlık,

Geçmişte unutamadığı biri, yaşanmamış bir aşkı oldugu için olabilir

ben o kadar pozitif biriyimdir. ama üniversiteden mezun olduğumda 22 yaşımda heycanın bittiğini hissettim. Yaşam koşullarının giderek zorlaşması karşısında imkanların bi o kadar daralması, gelecek endişesi, sorumlulukların artması... hep geçmişi özletir. Ama önemli olan geride keşke diyebilecek bir şey bırakmamaktır bence...

Arkası yarın gibiydi,

inşallah bizim içimizde de her iki türden insanlar çıkacak.

yeninin ne getirdigini bilmedigi için

nerde o eski bayramlar gibi...

mutsuzluktandır. Bu kişiler aynı zamanda oraya yeni gelmiş olsalar bile bulundukları yerdende gitmeyi isterler.

Mesela ben,

Çember çevrilir,

uzun yıllar sonra bu günlerimize de aynı özlemi duyacağız

sayın arkadaşlar

Geçmişe dönebilsem belki bazı şeyleri değiştirebilirim diye düşünür insan:( Yol ayrımlarımı farklı belirlerdim dediği için olabilir.

yeni bir yol arar, heralde..'

Bir şey iyi anlaşılmamış galiba; msn sohbeti formatındaki konunuzu, aynı formata uygun, bireysel görüşmenize olanak sağlayan, sitenin iç mesaj yoluyla yapmanız, biz 3. şahıslar açısından daha uygundur. Ya değilse bu işin sonu, sizin umre dönüşünüze kadar gider.

İnsan geleceği özler biliyor musunuz..

çünkü insan sahip olduklarının kıymetini o an anlayamazz... ancak kaybedince anlar. bu sebepten genelde geçmişe bir özlem vardır. insanız ve çok garibizz... kendi kendimizi bile anlayamıyoruz.

ilk defa benimle bu konuda birisi hemfikir, yalnız düşünmediğini bilmek güzelmiş:)

Çok özler

çünkü,

geçmişe dönebileceğimizi ve geçmişi değiştirebileceğimizi bilseydik özlemezdik inanın ya da hep orada kalacağımızı. geleceği neden özlemezsinin de cevabı da budur

EVET MALESEF YARINLAR IÇIN UMUT YOK GIBI BAZEN MALESF

Silahlar tahtadan,

İnsanlar arasında iletişim daha güçlüydü. Şimdi ise etrafımıza baktığımızda ya cep telefonu yada bilgisayarın esir aldığı insan profilleri...

andaki mutluluğu anlayamadığı için yaşadığı mutluluğu geç anladığından. fiyonk'unda dedği gibi geri gelmeyeceğini bildiği için.

Eskiye özlem böyle bir şey olsa gerek.

çünkü Allah bizlere unutma yeteneğni vermiş onun aracınıda zaman eylemiş.

gerçi başımıza gelmiyor değil ama:)))

insan daha az bildiği için eskiyi özler bence, her öğrenilen bir sorumluluk, bir kaygı, bir korku getirir insana yada bir huzur getirir getirdiği huzurla beraber onu kaybetme korkusuda getirir belkide bu yüzden insan eskiyi özler

Buradaki geçmiş zihinde damıtılıp akla bırakılan bir nottur...

Yaşlıca bir adam, bir köşe başında şapkasını elinde tutup, geçmiş zamanında boşa harcadığı zamanları toplamak için bekler dururmuş. O şapkanın içinin dolmayacağının farkındalığına sahip olmakla birlikte yine de şapkasını elinden bırakmazmış.

biri çocukluğumu yani masumiyetimi,

hayal kırıklıkları ile

hiçbir şeyden memnun olmadığı için...

böyle söyleyerek kurtuluşa erebilmek gerek hayatın anlamını kavrayabilmek gerek

affınıza sığınıyoruz editörüm... son buldu bile.

İnsan bazen bir sesi, bir gülüşü özler...

Herkes kendi düşünü kurar,

eskiyi özlemiorum özlemek istemem de eskilerde mutlu değildm cunku eskiyi özleyen bence eskiden daha mutlu olanlardır

ileride aslında ne kadar büyük mükafatlar için var olduğunu anlar insan zamanla

er insan mutlu olamaz.. çünkü gereginden fazla özler dünü.. hakettiginden fazla düşünür yarını..

facebook takilere sorabilirz hep eskiyi ösledikleri için face acarlar arkadas filan hikaye hep ilkokul askları, lise askları üniversite anlarını yeniden yasamak için

bence de özlenen geçmişteki duygulardır. O zamanlar çocuk ya da gencizdir, gece yatarken kapıyı kilitlemek zorunda olan, herşeyi detaylarıyla hesap etmesi gereken kişi biz değilizdir. Sorumluluklardan neredeyse azadeyizdir. Kimi de örneğin evliliğinin ilk zamanlarını özler, duguların törpülenmesi üzüntü verici gelebilir ona.

Yaradanın izni dahilinde

umarım diyaloğ kurulur. kendimizi oluşturmak ve geçmişe özlem duymak adına tüm çabamız.

ilginç,, özleyecek bi eski'm bile yok

eskinin aynısını bir daha yaşayamayacak olduğu için özler..

Hakettiginden daha büyük umutla bekler hayatına girecekleri ve asla görmez yanı başındakileri..

Bizde pişen komşuya düşerdi.

İnsan eskiyi değil, eskide yaşadığı güzellikleri özler.

yaşadıklarını bırkez daha yaşayamadığı için

Bana kalırsa yaşadığı anın değerini bilmdiğindn hep geleceğe, yarına odaklandığından geçmişi özleriz.

ne yaparsın malesef müslüman bir ülkede yaşıyoruz ama görünenler ortada yanlızda kalsak nefsimize zorda gelse doğru olan bu mücadeleye devam:)

amin eğer öyle olursak vay halimize

İçinde olduğu anın belirsizlikle dolu olması, artık küçük şeylerin bizi memnun etmemesi, sahip olduklarımızın hayattan beklentilerimizi karşılamaması...

nedense hiç beyaza yönelmeyiz hep siyahtır tercih ettiğimiz renk...

zaman böyle.. ardına neleri saklıyoruz bunun? böyle demekle neleri peşin peşin kabulleniyoruz?

Tamam pes ediyorum eksici kardeşlerim...

eskiyi arada sırada yad ediyorum ama asla geri dönmeyi düşünmüyorum

olsun karınca misali safın belli olsun :))

Mazide yapmak istediklerin varsa geçmişini özlersin pişmanlıkların var ve haytında o pişmanlıkların cezasını çekiyorsan her an hayat sana bunu hatırlatıyorsa özlersin çünkü pişmanlıklarınla yaşamak özletir geçmişini... Mutsuzsan hayatında birşeyler yolunda gitmiyorsa özlersin geçmişteki iyi günlerini ve geçmişteki o mutlu olduğun anların tadını bir daha yakalayamazsın...

Mutlu olamadığındaki eski anılardaki mutlu olduğu günlerin özlemiyle kavrulur.

eski insanlar vardır yaşları 100 e merdiven dayamış. sohbetlerinden derin bir haz duyarsınız. çünkü artniyetsiz katıksız saftır sözleri

Çünkü zevali elem, lezzet; zevali lezzet elem verir insana..

İlk aşklar...

insan, geçmişi değiştiremez, geleceği tümüyle planlayamaz ve içinde bulunduğu anın kıymetini bilmez. ama şimdi olduğu yerden geçmişe bakınca özler, şimdi' yi değerlendirmekten daha kolaydır çünkü...

ömrü geçip gittiği için ve acılarıda arttığı için sanırım...

İnsan yıllar geçtikçe omuzlarındaki yükü artan bir hammal olur. Ve gün gelir o yükün altında ezilir. Ezildikçe de eskiyi özler, dertsiz, tsasız, problemesiz ve bugünü ve geleceği düşünmeden yaşayan eskiyi.

o olmaz insan gidince anlar sevdiğinin veya sevmese bile ya şu huyu güzeldi diyebilmenin kıymetini anlamını

sürüp giden bir yol...

davulun sesi uzaktan hoş gelmiş size.

Ve bu sorunun devamında sorgulanması gereken de bu?neden gelecek kaygısı duyarız? ?

çook çook eskileri bile, hatta hiç bilmediğim eskileri bile.

yaptığı yorum gayet mantıklı ama bazende insan dün yaptığı şeyi bugün hatırlayıp yanlış yapmışımda diye biliyor kendince

bugünü kötü geçtiği için, yarından korkar ve güzel geçen geçmişi özler:)

eski'yi sahipleniyorsun..

ÖRNEK UYGULAMALAR VE AYRINTILI BİLGİ İÇİN:

bir uçuruma, duvara bir deniz kıyısına dayandığını gören kişi -ne yapar?

Her gün yaşanacak bir şey vardı.

nedense hep kıymet kaybedilince bilinirmiş..

yeniden korktugu için

Elimden geldiğince

Mutsuz olduğunda daha çok özler..

eski bayramlar eski bayramlar denir birde, düşünüyorum da eski bayramlar da daha mı bolluk yada mutluluk vardı hayır... demekki neymiş eski sadece konuşulmak için bir bahane gibiymiş...

yapmak istediği şeyleri yapamadığı için..

eskı iyiyse özler, haaa bırde yenıyı yasıyamıyorsa özler

Kim bilir, belki..

evet insan özler ama bence insan daha çok eskiden kaçmak ister.. mesela ben asla çocukluğuma dönmek istemem. düşünmesi bile kötü.. hayatımda sürekli geliştiğimi düşünüyorum. hayat her geçen gün daha farklı tadlar, fırsatlar sunuyor.. insan bazen geçmişte yaşadığı bir acıyı bugün yaşasam dayanamam diyebiliyor..

Eskinin her insanda yarattığı bi çekicilik vardır. Ama bu özlem midir? Bunu tam olarak bilmiyorum. Bana daha çok geçmişi değiştirme isteği gibi geliyor bu. Sonuçta herkesin hayatında değiştirmek istediği bi olay vardır. Kabul etsek de etmesek de her insanın geçmişle yarım kalan bi hesaplaşması vardır. Eskiye duyulan özlem de sanki bu hesaplaşma duygusunun kabul edilebilir versiyonu gibi geliyor.

ve yaşadığın zamanın, anın hakkını verememek.. böyle hissettiğimde hem korkarım büyümekten hem de eskiye sımsıkı sarılıp geri gelmesini dilerim...

herkes sadece kendisini yazıp diğer yazılanlar yokmuş gibi davranıyor.

bügünün kıymetini bilmeyiz çünkü...

Gerı gıderek yasanan özlemler, öz'dür işte..

gelecekten korktuğum için geçmişi özlüyorum galiba

bugün tatmin edici bi hayat yaşamadığı için

lorin e katılıyorum, geçmişte yaşamak istemezdim,

doğru düşünce her anda çiçek gibi açıyor çevresini hem güzelleştiriyor hem hoş koku yayıyor asıl olanda bu ne hoş

yola çıkmak zorundadır.

Yönetici seçilmezdi.

Yoğun,

-ve tersi:ancak bir yola çıkması gerektiğini anlayan kişi, bir yeri terk edebilir.

Ajans radyodan dinlenir,

Pencere camımıza yaslanır,

Ölüm de uzak güya!..

geçmişe özlem insanın kendisine olan özlemdir.

keşkeleri yüzünden

Büyümekten korkmak.. eski; sorumluluk sahibi olunmayan günlerin yaşanması, sorumlulukların başkalarının omuzlarında olması daha güvenli kılmıştır yaşamı..

Sahip oldukları geçmişidir çünkü.. eksisiyle artısıyla..

ve tabi kaybettiklerimizden.

cevaplar içinde saklı kendi özleminizi seçmeniz dileğiyle.

insan geçmişini olabildigince özlememeli.. adı üzerinde geçmiş artık geçmişte kaldı.. gecmiste iyi kötü birseyler yapmaya calısmıs yada birseyler yasamıstır.. istedigi gibi oldu yada olmadı.. keşkelerle degil mumkunse iyikilerle yasamalıdır.. ve artık önüne bakmalı gelecege yönelmelidir.. hayatta daha cok gecmisi olacak, kesitler, yasanacaklarda yasanmıslıklar olacak.. hergün bittiginde gecmise bir atılmıs bir yıgın daha ekleniyor.. ama acaba gelecekte o kadar cok gunumuz kaldımı.. belirli yasanmıs bilinen bir gecmismi.. yoksa ne kadar sürecegini bile bilemedigimiz süprizlerle dolu ve istedigimiz zaman güzelliklerle gecirebilecegimiz bir gelecekmi.. gelecegi hayallerle şekillendirip yeni umutlarla düşünmek varken.. gecmisi gecmiste bırak..

-ama yola hep bir yerden çıkıldığınıda unutmaz:

Gercekler eskıde gızlı de ondan. O an yasananları ıdrak edemeyıp sonra da haaaaaaaa eskıden soyleydı eskıden boyleydı deyıp avunmalar..

çocuklugum olacak

Elbette geçmişle yaşanmaz veya geçmişe takılıp kalınmaz. Ama öyle anlar olur ki bir anda kısa bir süre için kendinizi geçmişin sihirli dünyasında buluverir ve içinizden "Güzel günlerdi" deyip geçersiniz. Bu bence normal bir insanlık halidir.

Ulaşılamayanın cazibesinden olsa gerek, bir daha geçmişe dönemeyeceğimizin farkındayız... Bir de ah eski bilmem neler moduna girmişlik de var bünyede...

gönlüm elverdiğinde

insan büyüdükçe acılarla yüzleşir.

veya aynı ortamın tekrar olmasının imkansız olmasıda olabilir.

ömür bittigi için hep bi özlem vardır herseye.. eskiye çocukluğa gençlige zaman...

kocaman sıcacık ısıtılan evler yerine sobası yanan üzerinde çaydanlıkta çayı demlenen sobaya yakın minderi olan oturmak için ev özlüyorum modern insanın gereksiz tükettikleri artık beni rahatsız ediyor

Geçmiş yaşanmış ve bitmiştir. Geçmişteki güzel günler, ağzımızda hoş bir tat bırakmış ama bitmeleri hasebiyle de bu tat buruklaşmıştır. Fakat insan yine de o günlere duyduğu özlemi dindiremez, çünkü gelecekte öyle günler yaşayacağı kesin değildir.

Biz "unutkan" bir varlıkız aynı zamanda. Hatırladığımızda ise müthiş bir zevk alırız eskiden. Aradığımızı bulamayınca geçmişe, masal dünyasına yolculuk yaparız. Bu güzel bir avunmadır. Bizi mutsuz edecek bazı sahneler olmasına rağmen böyle bir eğlenceden mahrum değiliz. Şükür.

aslında eski değildir özlenen. çocukluktur, gençliktir ve eşyalara yüklediğimiz anlamlardır.

hepimiz 'kendimizi' özleriz. ve bu kendimiz geçmişte olanlardır bize. geçmişi değil, bizi oluşturan şeyleri severiz, bizi de sadece geçmiş dediğimiz şeyler oluşturuyor olmalı ki, tüm sevdamız kendimize sonuçta,

kantılamak sonra?

Bugünleri ve yarınları sadece Allah'a emanettir...

gelen gideni aratır da ondan

"eski" olan eskir belki gün be gün. ama kıymeti artarak...

şimdi özlenmez zaten içindesin, gelecek de özlenmez bilinmediği için

Merdiven çıkılır,

yeniyi yeniler kirlettikleri için

Öfkeyi, söyleyemediği şeyleri de özler..

özlenen eski değil aslında özlenen eski insanlar... birbirlerine kardeş gözüyle bakan, yaptığı işi en iyi şekilde yapan insanlar vardı bizim özlemimiz onlara. insan eski evlere baktığında nasıl hayretler içinde kalıyor, yüksek yüksek tavanlar işlemeli kapılar, avlular hiçbirşeyden kaçılmamış herkes üzerine düşeni yapmış marangozu kapıyı güzel yapmış çatıcısı çatıyı...

o zaman mutlu olduğunu anlayamayışındanmı

önceki mutluluğunu beklentilerini özlerrr

eski insanlar, eski düzen, eski evler... neden

ya da hiç ben ölümü özledim diyeni duydunuz mu? tatmadığın, duymadığın, hissetmediğin hiçbir kişi veya anı özleyemeyiz. bundandır geçmişe, eskiye özlememiz.

ben hiç geçmişi özlemiyorum, ne çocukluğumu ne de gençliğimi...

kutsal yolculuğa günler kala bir zamanlar en yakının olmaya aday olan insanın sözleri can acıtırmış.

İnsan eskiyi özler çünkü her gelen gün eskiden beter oluyor!

ama insan büyüdükçe hayata bulaştıkça sorumlulukları arttıkça ve yaradılış saflığından uzaklaştıkça her şeyin tadı kaçmaya başlamıştır,

eskiden sanki daha iyiydi gibi hisseder özler

veya karşı arsada

Çünkü onaların bugünleri ve yarınları yoktur,

M. Ö. 2000 yıllarına ait bir anıtta " büyülere saygı kalmadı... eskiden böyle miydi..." babında şeyler yaılı olduğu söylenir.

dikkatini vermediğinden

Eskiden daha mutlu olduğu için... mutsuzu geçmişi kimse özlemez

eskı hıkayelerımızı özlerız neden mı... daha cok acı cekmek için.. tüm nesnelere anlam yüklerız ve bu yetmezmiş gibi bir de neslererı saklarız geçmişten kopmamak için bu aptallık mıdır..?

insan eskiyi özlemese iyi olur yeni gelmez olunca eski kabire götürür

iyi kalabilmek ayrı bir mücadele...

kötülerle karşılaşmadan iyi iyilerle karşılaşmadan da daha iyi olanı idrak olayı zorlaştı ve her geçen günde zorlaşıyor çünkü en yakın bildiklerinin yüzünde bile malesef ama maske olabiliyor ve yaptığı bir olayda

onu sevdiğini eski olunca anlıyorsun,

tıpkı gelenin gideni arattığı gibi

ama eminim kimse darbe yıllarının bayramlarını özlemiYORDUR

hepsi eskide kaldı ve özlemlerimizde yer bulur oldu o anlar

halbuki şu anın tadını cıkarmayı denesek geçmiş zamanlardan daha mutlu oluruz

geçmişte herşey herkes daha güzeldi nesil insanları deniliyor çağa ayak uyduralım diyolar daha fazla zıvanadan çıktıklarının farkına varamıyorlar

onun için insan o eski günlerdeki rahat günleri ister. özler.

Uhdedir, özlemek...

Doğru keşkelere taklmamak gerek yaşıyorsak her anı olduğu gibi kabullenip şükür etmek ve o anki durumundan ne olursa olsun zevk almak gerek

her zaman geçmişe duyulan bir özlem vardır bence

tekrar yaşanılması mümkün olmadığından

Siz onaylamasanız da, insan yarını özler...

Yaşadığın anın farkına varmakta, faydalı, güzel işler yapmakla olur ancak...

bu ğünden memnun olmadığı için..

bir diğer düşünce örneğide şudur: Geçmişe duyulan özlem bulunduğu durumdan daha kötü bir duruma geçenler için geçerlidir. yani diyelim sevdiğiniz ilde güzel bir yaşam sürdünüz ve tayininiz çıktı uzun süreler ordan uzak kalmanız gerekiyor. yeni bir hayat kurarsınız kendinize orda. geçmişe özlem burada yoğun olur.

yaşadığından mutlu değildir,

Filozofun dediği gibi küçükken hep büyümek isteriz büyüyünce de çocukluğumuzu özleriz.

Allah sapkınlardan eylemesin..

BEN BİR DAHA GERİ GELMEYECEĞİNİ BİLDİĞİM İÇİN ÖZLÜYORUM..

Ülke bazında şahsileştirirsek; Üçüncü dünya ülkeleri birinci dünya ülkeleri tarafından gelecekte daha fazla sömürüleceklerini bildikleri için; Kişi bazında şahsileştirirsek; yaşama dair dünkü kaygıları bu günkü kaygılarından, dünkü mücadeleleri bu günkü hayat mücadelelerinden daha az olduğu için özlem duyulur geçmişe? Ama şahsileştirilmezse daha genel geçer bir konu olur?

İnsan sürekli atılım halindedir hep yeni bilgiler alır ve sürekli bilge beceri ve pratiğini geliştirir, ancak bir yandanda geçmişini hep özlemle anar şöyleki atıyorum ağrı dağına tırmanıyorsunuz her metre yükselişti ufuk biraz daha genişliyor, farkında değilsiniz zirveye varmışsınız ama halen başladığınız noktayı düşünüyorsunuz, bilmem anlatabildimmi.

dert yoktu tasa yoktu..

Hatta bazen ölümü de özler ve ölüm dünde değil yarındadır...

ve şu ana kadar yaşanmış hiçbir şeyi özlemiyorum!

Çizgi roman okunur,

Yaşanan güzel günlerin yanımızda olmayışından kaynaklanıyordur.. O zamanlarda aldığımız tadı şimdi bulamamaktır.. Kaybettiklerimizin değerini yeni anlamış olmamızdır.. Yanlış kararlardan dönüş noktamızdır.. Kimbilir ne kadar çok gerekçelerimiz vardır eskiye dönmek için.. Belkide mazi gençlik iksirimizdir.. Yapmak isteyipde yapamadıklarımızdır mazi..

eski bayramlar gözünüzün önüne gelir. şeker çeşitlerinin çok olmadıgı gezilecek yerlerin az oldugu ve bayramların tatil fırsatı olarak değil konu komşu akraba ile özlem giderme anları oldugu...

Keşkelerle yaşamak ise hayatı zorlaştırır. Şükür bu dedin devasısır..

şimdinin farkında olmadıkları icin...

Geri kafalı olduğuna şükredeceksin deseler inanmazdım:)

arkadaşlar hepsi söylenebilir fakat asıl olan şudur, insan eskiyi özler ve ister çünkü yeniye uyum sağlayamaz tam anlamıyla uyum sağladığını zanneder zihinsel yapımızın doğası böyle, örneğin insan ihtiyarladıkça gücünü kaybeder yeniliklere uyum sağlayamaz ve eskiyle doyuma ulaşır eskiye yoğunlaşır eskinin tüm ayrıntılarını hatırlamaya başlar tek sebep yeniye uyum sağlayacak ne güç vardır ne donanım neden zihinsel yapı

e çocukluk orada abi..

geçmiş geçmişte kaldı anı yaşa..

Defterlere kenar süsü yapılırdı.

HAYATTA OLMAYIPTA SİZLERİ BUGÜNLERE GETİREN SEVDİKLERİNİZİ UNUTMAMANIZI SAĞLIYORUZ.

Kaybettiklerimizden dolayıdır sanırım eskiye özlem. Hatırlarız onları mutlu oluruz eski günlere dönünce. Mesela ben 10 yıl öncesini çok özlüyorum çok...

Çünkü geçmiş ne kadar zorlu yaşanırsa yaşansın söz konusu süreçte mutlaka özlemle yad edilecek anlar olmuştur. Çok sevdiğimiz şu an hayatta olmayan büyük babayla olan diyaloglar, yapılan mahalle maçını kazandıktan sonra sanki Türkiye şampiyonu olunmuş gibi havalara girmeler, misket, dalya, yakan top, çelik çomak vb. çeşitli oyunlar... Kısıtlı cep harçlığı ile alınan ve hiç doyulamayan o çeşitli şekerlemeler, dondurmalar...

geçmişe şu yöndede özlem duyarız. yine dediğim gibi çocukluk zamanıdır özlem duyulan an. çocukken saftık sorun yoktu dert yoktu düşünme yoktu. ev geçndirme derdi yok para kazanma derdi yok. tek derdimiz ders çalışmaktı. şimdi sorunlar içindeyiz büyükler olarak.

konuyu dağıttım yine insanın kafası karışık olunca her türlü saçmalığı onaylıyor işte.

eskiler eskiler ah eskiler... nostaji.. mental mastürbasyondur eskiyi anmak...

her eski özlenmez

Dünün pişmanlıklarını, dünün güzellikleriyle, nötralize etme çabasını özlem diye tanımlamak ne kadar doğru olur ki?

sürekli bir yersizlik;

insan ölmeyi istememektedir. önündeki her an ölüme yaklaştırmaktadır. onun için geçmişe gitmeyi daha çok arzular.

tam da bugünü yani şimdiki zamanı kötü geçtiğinden geçmişi yad ederiz.

Yani doğu toplumlarında insanlar özlemlerini sadece düne ithaf edebilir...

Düşsel bir oyuncağı"

herşey tek başlamaz mı zaten?

Gelecekte yaşayacağını tahmin ettiği mutlulukları da iple çeker.

Saklanmayan ebe...

bende aslında hep.. ahh eski günler derim :DD

her insan özlemez ki geçmişini bu günü kötü olan dününü özler bence :))

bence doyumsuzluktan ve meraktan ozler ınsan eskıyı.. eskı nedırkı su kelımeyı yazdıgım an, demınkı solugum, gozumu kırpmam ve acmam... ınsanlar anı yasarken memnun olamıyo malesef.. hep daha sonrasını dusunuyo ve merak edıyo.. boyle oluncaher gecen gun yasamaktan daha da uzaklasıyo.. su an kım cocuklugundakı kadar mutlu acaba merak edıyorum.. bız kendımız cırkınlestırmeye devam ettıkce anın kıymetını bılmedıkce eskıyı ozlemeye mahkumuz...

herşeyi bırak yeniden büyüt beni anne!

Ey insanoğlu! Teknoloji kolaylıklar getiriyor belki fakat her geçen gün kaybettiğin güzelliklerin farkında ol artık!

rüya dile, kendimizi özleriz demiş belki doğru belki de tam tersine geçmişte kendimizi özleyerek/arayarak bugünden, kendimizden kaçıyoruz ya da sadece anlatacak birşeyimiz olsun diye anıları ballandırarak hatırlıyoruz.

eski yaşanmışlıktır, eski bir tecrübe edilmişliktir, eski bir hayaller konağı, eski insanın hep orda kalmak istediği andır...

temenniler hoş güzel nasip olusun inşALLAH dillerden dökülenlerle göreceklerimiz düşündüklerimiz aynı olsun

ESKİDEN ANNEM YANIMDAYDI CANIM SIKILINCA SEVİNİNCE SARILIR ÖPERDİM ŞİMDİ MEZARINI ÖPÜP SARILIYORUM O YÜZDEN ESKİYİ ÖZLÜYORUM

SEVDİKLERİNİZ VEFAT ETTİĞİNDE DEĞİL, UNUTDUĞU ZAMAN ÖLÜR...

GENEL BAKIM + ÇEVRE DÜZENLEMESİ + BİTKİ VE ÇİCEK DİKİMİ DAHİL ÖZEL PAKETLER İLE HİZMETİNİZDEYİZ...

eski, eskiden sonra yaşanandan daha görkemli ya da şimdisi geçmişinden daha sönük olduğu için belki de

arkadaşlar bu yazılanları keşke diyaloğ kurma şeklinde yapsanız.

Aramakta Şairin dediği gibi..

yaşadıklarımızmı fazla yaşamadıklarımızmı özlemlerimizmi fazla yoksa gerçeklerimizmi bunların yanında hergeçen gün umutsuzluk korku gelece ait ve geçmişimiz ne kadar kötü ve acımasız olursa olsun bu gelecekte daha kötü olcağaı korkusu yüzünden aslında tüm insanlık dipsiz bir kuyuya düşmüş bir insanın yalnızlığıve çareswizliği içinde nereye dönse boş ama geçmişinde yaşadıklarını hayal dünyasıylada biraz güzelleştirince neden geçmişe gittiğide anlam kazanıveriyor.

eski özler çünkü aklında kalan güzek kısımlarıdır. kötü kısımlar silinmiştir.

özlenmesi gerekenler yalnızca eskinin mutluluk anları, rahatlık hisleri değildir muhakkak. Öyle yaşamlar ve zamanlar olur ki, insan heyecan duyma hissini özlemeye başlar birden. Pişman olacak şeyler yapmayı, kaygı duymayı, acı çekmeyi de özler durur acımasızca...

Aidat ödenmez,

Eskiden üzüm bağı olup üzerine gökdelenler dikilen zamanın, mekanın, ve insanın hayıflanmayı bırakıp, var olan yeşile sımsıkı sarılmasıdır özlemek...

alışkanlıklardan kurtulamadığı için.. yeniye yeniliğe alışmak zaman istediği için..

Özlem geçmişe dair bir olgudur ve şimdiki zamanı, geleceği filan yoktur...

uzak ve ulaşılmaz olduğu içindir muhahhak..

yeniyi görmedigi için

3. Dünya ülkelerinin insanları geçmiş yaşantılarını neden özlesin? Ülkeleri geçmişte daha mı zengindi? Dikkat ederseniz özlemle anılan hatıraların maddi ederi yok denecek kadar azdır.

özlemeden kasıt sadec masumiyettir ve farkında olmayışınızdır cocuklar masumiyetin en guzel örnekleridir herkes cocuklunu özler çünkü buyudukçe sizde masum olmadınızı anlarsınız

eskinin farkı nedir? insan küçük olduğu dönemlerdeki bayramlardan oyunlardan ve onların tadından hoşluğundan bahseder durur, şöyle güzeldi böyle özeldi...

Geçmişte yediğimiz domatesin, çileğin kokusu, rengi ve tadı bambaşkaydı. Çünkü içinde hile yoktu, sevgi ile emek vardı.

inşALLAH ALLAH utandırmasın o yüzden seçici olmak gerek ince eleyip sık dokumak gerek herkezze güvenilmiyor bugün iyi dediklerimiz yarın düşman oluyor dikkatt

Geçmiş her zaman şu ankinden daha az yorucu olduğu için , huzura daha çok yaklaşılmıştı hissi verdiği için.

eric from'a göre bütün edimlerimizin altında "ölüm korkusu" yatar. geçmişe duyulan özlemin altında bu korkunun yattığını düşünüyorum.

şu anda mutsuz olduğundanmı

ev doldu taştı çok şükür, cenaze evi gibi ben inş. orda ölürüm deyince annem nasıl kızıyo anlatmanın mümkünatı yok:)

geçmişi özlerken kastedilen genelde çocukluk zamanıdır. hep şöyle bir yakınma olur " eskiden biz ne oyunlar oynardık bu mahallede şimdi ki çocuklar dışarı bile çıkmıyor" yada " bizim zamanımızda şöyleydi" deyip başlayan cümleler duyarız. burda şunu unutmamak gerekir. o beğenilmeyen yeni nesil aslında hayatından memnundur. aynı sizin zamanında memnun olduğunuz gibi. aynı şeyleri büyüyünce onlarda söyleyecek. çünkü değişim onlar zamanında da yaşanacak. şu sözü hatırlayalım hemen

geleceği bilmediği, şuandan emin olmadığı ve en iyi bildiği şeyin geçmişi olduğu için özlem duuyuyor olmasın insan geçmişine...

aslında insan eskide özler yeni de özler yani halinden memnun değildir.

SEVDİKLERİNİZE ÖZEL KABİR BAKIMI, ŞİMDİ İSTANBULDA...!

başat a katılmadım yine bizi şimdi oluşturabilir ancak o şimdinin farkına hep şimdi bittikten sonra varırız, aslolan da olan değil de bizim hislerimizse-böyle düşünüyorum, örneğin dünyanın düz olduğuna inanıyorum ben hala, benim için bu böyledir- biz hiçbir zaman şimdiye değil geçmişte bıraktığımız şimdilere yanarız. niçin yanarız konumuz buydu zaten, eldeki ürünün yani kendimizin... yarın devam

çünkü yaş ilerledikçe "tat alma" duyumuzu yitiriyoruz tıpkı diğer duyularımızı yitirdiğimiz gibi. geçmişin tadı damağımızdan gitmiyor bi türlü :))

çünkü yük artmıştır, sevinmesi gereken bir durum ve ortam da dahi yüz buruk, derin düşünceler içerisinde boğuşuyordur,

mutludur, gelecektede bu günü özler

Hatta o üzümlerden şarap yapardık biz...

Şimdi,

Diye düşünmekteyim...

Eskinin yerine koyacak yeniyi bulamadığı için... Ya da koymak istemediği için...

Kaybedilenler de hep değerli olduğu için...

eski denilen hep bir devir dir aslında. çocukluk özlenir gençlik özlenir, çünkü insan kendini inandırmıştır bir kere asla oçocukluğundaki gibi pamuk şeker yiyemeyeceğine ve asla gençken olduğu gibi aşık olamayacağına. olmaz da yiyemez de. artık sorumluluk denen kalıpları vardır artık ayıp vardır..

"herşey nasıl da eskiyor anne... nasıl da eskiyor.

eskiler güzeldi, bir daha geri gelmeyecek, o zamanları özlemle anmak içimizde bulunduğumuz andaki sıkıntılı durumumuzdan meydana geldiğini sanıyorum.

Gelen gün giden günleri aratıyor.

İnsan tuğlanın üzerine bir tuğla koyup hayatını güzelleştiremediğinde eskiyi özler ve sığınır..

! canları sağolsun. düşmanlık yapacaklarsa da akıllı yapsınlar, eninde sonunda doğru yolu bulurlar inş

Kabilinden mey'lenmeye dalmak bugünden hatta yarından kaçışın adıdır..

bir yeri terketmesi gerektiğini anlayan kişi,

Evler badanalı,

eskilerin üstüne yenileri konamadığından..

Yorgun

belki de tembelliktendir. gelecek üzerine düşünmek hayal kurmak külfet geliodur. gelecekle ilgili umutsuz olmak bizi tembellestiriyo olabilir.

İnsan eskiyi unutmak istemediğinden sürekli geçmişini anar ve arar geçmişte yaşamış olduğu tecrübeler o an için kendise okkalı bir tokat olarak dönmüşsede ilerde onun anısıyla gülümser... Hey gidi günler hey! nidasıyla başlayan cümlelerin sonunu getirmek istemeyiz bence bu tamamen evrensel bir olgu hangi coğrafyanın insanı olursa olsun başından ne geçmiş olursa olsun geçmişini yadsıyamaz hele geçmişte yaşadığı günler içinde bulunduğu zaman diliminden çok daha iyiyse zamana yolculuk onun için en keyifli yolculuktur.

Bunun tek bir sebebi olabilir bence;geleceği bilmediği, gelecek hakkına hiç bir fikri olmadığı için. Elinde olan sadece geçmiştir.

of of herkese keşkesz hayat diliyorum

o eskideki küçük bakkal dükkanlarındaki renkli fındıklı akide şekeri kavanozları geliyor gözümün önüne

Geçmişin bazı güzelliklerini özlemle andıklarını söyleyen arkadaşların -biri de benim- şu anki yaşamları hiç şüphe yok ki geçmişten daha iyidir. Köyümde ben küçükken elektrik yoktu; televizyonsuz, sobanın başında, kandilin ışığında çok güzel sohbetler olurdu. Yapılan o sohbetleri hala özlemle hatırlarım ama o zamanki imkanlarda yaşamayı hiç istemem; kimse de istemez sanırım.

İnsan bir kere kıymet bilir o da elindekini kaybederken, olmayana özlem duyarız hep kıymeti o zaman anlaşılır ancak geriye de dönülemeyeceği için büyük bir özlem yeni ile sürekli bir kıyaslama kaçınılmazdır.

ve şimdi ulaşamayınca ona

nostalji evet ben de seviyorum eski şarkıları eski zamanları ben ortaokula giderken tv gelmişti memlekete o zaman bile eskiyi aramıstım hemen aile bagları daha güçlüydü sanki insanlar birbirine daha fazla zaman ayırıyordu hele birara elektrik tayat tasarrufu yapılırdı her gece elektrikler bir müddet kesilirdi. hani o günleri bile özledim. ilkokulumu bile arıyorum. ögretmenlerimiz bile daha kültürlü daha saygındı. hiç unutmuyorum mesela hayat bilgisi dersimiz vardı ögretmenimiz bizi ilçe hükümet konagına götürmüştü kaymakamı tanımıstık sonra bir mahkeme salonunda bir dava izlemiştik hiç unutmuyorum, hakim kim sanık kim dava ne avukat kim bunları canlı görmüştük. kaç ögretmen simdi bunu yapar ki...

Erik ağacının çiçeği,

Hatta keşke sünnet olduğum günü yeniden yaşasam falan diyorum...

insan geçmişte yaşadığı anları, geçmişte tanıdığı insanları, geçmişte hissettiği duyguları özler. yaşanmışlıkları özler. o yaşanmışlıkların kişide bıraktığı izleri özler. kimi zaman çocukluğudur bunlar kimi zaman şuan yanında olmayan ve hayatta olmayanlarıdır özledikleri. hiç geleceği özleyeni duydunuz mu?

İnsan;olmuş-bitmiş şeyleri düşünmekten zevk alır, olması gerekenle ilgilenmediği için... geçmişi düşünmek ödevi olmuştur..

Getirdiği pek çok kolaylığa rağmen teknolojinin bütün güzellikleri ve anlamları yok etmesi kişilerin eskiyi özlemesinde en büyük etkenlerden biridir kanımca.

Geçmiş yaşanmış olandır. Gelecek ise meçhul. Ve aradaki en büyük tılsım zamandır. Aslında insanın isyanı zamanadır. Özlenen geçmiş değil zamanın akışıdır. Çünkü şu anki yaşadıklarıımız da geçmiş olacak ve bir süre sonra bu anı da özler olacağız.

"Aramakmış oysa sevmek

zaman akıp gittikçe kaçınılmaz son a biraz daha yaklaştığı için

Yeniden korktuğu için

yaşamışlığı anlamışızdır şimdi maziyi zikrederek.

kendimizi görmek için bakmıyor muyuz aynaya, neyiz, neye benziyoruz,

Diğer taraftan; "gelişmiş ülkeler neden nostalji yapmasın" diyecektim ki bir an empati kurdum da hangi geçmişin nostaljisi? Belki yakın zamanda çalıştığım tarih bilgisinin etkisinde kalarak duygusal yazıyorum ama onlar övünüp mutlu olacaksa bu günlerine ve geleceklerine baksınlar. Maziyi özlemle anabilmekte maharettir!

melankoliğiz biz anti megalomanız kendimizi sevmez ve suni acılar çıkarırız karşımıza eskileri niye mi özleriz çünkü acı cekmeye özlem duymaya ihtiyacımız vardır.

Neden özlemesinki cebde beş para olmadan çekilen otostoplar dostlarla yapılan mutlu sabah kahvaltılarında birden alınan kararlar ve yine yollara düşüşler. Dağların o mutlu ve hzuurlu sabahlarında çadırın içinde ertilen karla yapılan bir çorbayı aynı kaptan aynı kafadan birileriyle paylaşırkenki mutluluk ve haz. ben napıyorum bu masada hergün bir isyan daha artık herbirimiz bir yanda hayata tutunmaya çalşırken eski günleri tekrar yasamak için kurulan planlar hep bir umut tekrar yapacagız ve yasayacağız fakat zaman acımasız ve ölümcül bir sinsilikte bugünüde bende öldürdü.

siyah beyazı ne kadar savuna bilir ki asıl olan beyazın beyazı savunması değil mi müslüman müslümanı savunmalı değil mi yahudi den bekleyemeyiz ki birlikte çalışmalı birlikte başarmalı aynı düşüncede ki insanlar aynı şey uğruna savaşmalı ve gerçek zten çıkacaktır iyiler mücadele ettikten sonra

yeterki görmek istesin gerçekliği kör olmasın

Önüm arkam sağım solum sobe..

Ya yaşantıya neden özlem duyulur? Yaştan kaynaklı yaşantıysa yani bahsi geçen unsurların yokluğuysa, biz biliriz ve?baki kalan bu kubbede bir hoş seda imiş? der onlarla ebedi buluşacağımız zamanı bekleriz, bekleriz de buna rağmen?geçmiş? adını duyduğumuzda burnumuzdan sinemize vuran acının kokusu nereden gelir. Öyleyse yaşadığımız o güzel günlerin tekerrürüne inancımızın olmayışından, ya da gerçeğin ta kendisi bizim kendimize ve yaşantımıza olan inanç eksikliğimizden yani henüz yaşanmamış geleceğin bize kapalı ve kaygı dolu oluşundan?

acı da olsa hep geçmiş özlenir. onda bir yaşanmışlık vardır çünkü. ama gelecek belirsizdir, korku yaratır.

o günler ulaşılamazdır insanoğlu için. bu nedenle hep eskilere özlem duyulur diye düşünüyorum.

hiçbirzaman yaşadığı günün anlam ve önemini bilemediği için. Şiddetli tatminsizlik..

elde çamaşır yıkama.

her biri eskide kaldı. aynı aclara tekrar katlanamam...

Geçmiş elbette daha güzeldi. Örnek mi?

Yarınlar için umudu olmayanlar hep anılarına sığınırlar kötüde olsa...

Daha iyisini yapamadığı için ya da daha iyisini yapabileceğine inanmadığı için eskiye takılıp kaldığı için

İnsanın satın alamayacagı tek şey zamandır. Ama bozuk para gibi harcıyoruz...

sürekli geçmişteyim, geçmişle yaşıyorum sanki.

İnsan özler,

Bize...

Rabbim onun izinden yürüyenlerden eylesin..

özlenen eski değildir aslında yeninin bilinmezliği korkutuyor olmalı

Çünkü özlemek aramaktır...

İsimleri konulur,

Geçmişte herşey daha güzeldi zevki tadı vardı birçok şeyin. Şimdi herşey yavanlaştı. Ve her gelen gün bir öncekinden daha kötüye gidiyor onun için olsa gerek.

geri gelmeyeceğini bildiğimiz için.

Doğruluk, dürüstlük gibi erdemler geri kafalılık olmuş..

Çocukluğum Saklanmış Bir Yerlere

Su musluktan içilir,

gelecek zamanlar insana kaygı verdiği için, geçmişin de iyisiyle ya da kötüsüyle bir şekilde atlatılmasından dolayı insan şimdiki zamanı gerektiği gibi değerlendiremiyor ve doğal olarakta geçmişe fazlasıyla özlem duyuyor.

Herkes

günümüzde her alanda yozlaşma olduğu için hepimizde geçmişe özlem vardır

eski bir evin puslu salonunda bir gece yarısında yağan yağmurun ve akabinde gelen ilhamın tadı başkadır da ondan.. eski bir fotoraf bazen herşeyi anlatır.. özüne dönersin.. bazen eskiyi yırtıp atarsın ama sonra tekrar dönüp baktığında gidip alırsın o eskiyi;bağrına basarsın..

'... ancak bir yeri terketmesi gerektiğini anlayan kişi bir yola çıkabilir.

sen görmedin mi ANNE?

Nedeni basit çünkü şimdi mutlu değildirler ve eskiden kaybettiği fırsatlar yada yaşadığı güzel günlerin geri gelmesini ister :( benim gibi

Çünkü geçmişte yaşadığı sıkıntıları unutur, güzellikleri hatırlar.

içinde bulunduğu durumdan memnun olmadığı için

Kardan adam yapılır,

Herkesin bir eskisi vardır... Kaybettiğinden daha iyi bir şeyin yoktur. Ancak bir kısmı da ulaşılmazlığı için sevilir bence...

Ya da bugünün keşmekeşinden kaçmak için, geri gelmeyeceğini bile bile dünde kalan güzelliklere sığınmak özlem midir?

şimdilerde şeker değil en pahalı şekerlemeler bile o kadar mutlu etmiyor beni sevmiyorum kendim raflardan almayı ihtiyaçlarımı 2 cümlede olsa müşteri olarak girdiğim dükkanda insan olarak ilgilenileyim çevremde daha fazla tanıdık yüzler göreyim

Yarının daha kötü olabileceğini düşünerek bugünün kıymetini bil!

eskiye özlem eski beni özlüyorum her şeyiyle

İNSAN BAZI ŞEYLERİN DEĞERİNİ KAYBEDİNCE ANLAR... ELİNDE OLANIN İÇİNDE YAŞADIĞI ZAMANIN DEĞERİNİ BİLMEZ. BUGÜN KENDİNİ MUTSUZ SANIR AMA YARINDA BUGÜNÜ ARAYACAĞI KESİNDR.

insanın gelecek hakkında büyük umutları ve hayalleri olsa ve bunun için çalışsa geleceği özler. geleceğe dair ümitsiz ve hedefsiz olanlar geçmişi özler. hem her insan geçmişin tadını bilirde geleceğinkini çok az insan bilir. belki o tad ve lezzet özlenir.

diyordu bir yazısında İclal Aydın.

bugün tatmin esdici bi hayat yaşamadığı için geçmişi özler.

İnsan sadece geçmişi özler...

en fazla iki şeyi özlüyorum:

başkasının sözüne inanır da sana neden inanmaz diye sorgulamaktan da kendini alamazken..

5 aile birden gelince ziyarete heyecan nasıl olmasın, üstelik hacı anneler o kadar güzel anlatırken oraları:)

çünkü gerçekten gelen gideni aratıyo

gelen gideni aratır da ondan...

insan en çok sevdiğine kırılırmış.. eskiden babannem varken böyle olmazdı, o beni yalnız bırakmazdı dermiş ama 1 ay önce göçüp gitmiş...

Kirlenen bedenimizi, ruhumuzu yeniden temizlemek için aramak..

rüya dile, tabiki geçmişimiz önemli ama bizi oluşturduğu için değil içinde bulunduğumuz anı şekillendirdiği için önemli yoksa bizi oluşturan içinde bulunduğumuz "an"dır.

İnsan hep özler biliyor musunuz..

beddua da edemezmişsin bana yakışmaz diye, bu can sende emanetken canının yanmasına izin verirmişsin..

bulsun ki bu dünyada da ahirettede kişiyi yükseklere koysun ALLAHIN izni ile

Bu iyiye işaret değildir ki içinde bulunduğumuz andan keyif almadığımızı gösterir...

yolun bittiğini tükendiğini örneğin

yola çıkan kişi, yeni bir yer arıyordur.

www.istanbulkabirbakimi.com SİZİN İÇİN EN DEĞERLİ ŞAHSİYETLERİN GÜNLÜK / AYLIK / YILLIK PERİYOTLAR HALİNDE

yola çıkmasını gerekliliğini biliyordur.'

Tekrar Yaşanılması Mümkün Olmadığından olsa gerek...

bir daha elde edemeyeceği için...

bu arada zaman yaklaştıkça heyecanda dorukta:)

Bir saklambaç oyunu gibiydi hayat.. çocukluğumuz ve biz.. neler sığdırmıştık içine neler.. bizim çocukluğumuzda saklambaç vardı.. sokaklarda futbol oynanırdı.. Taştandı kalelerimiz.. ve gol yediğimizde taş üstü diye golleri saydırmamaya çalışmaktı bahanemiz.. yakan top.. ebelemece.. Kemer saklamaca... Daha ne oyunlarımız vardı bizim... Hepsi içimde bir yerlerde saklı ne hatıralar... ne izler bıraktı bana çocukluğum.. şimdi bugüne bakıyorum da hiç birisi kalmamış çocukluğumuzdan ve çocukluğumuzun geçtiği günlerden geriye.. Ne eski dostlar kalmışlar ortada.. ne de bizim zamanımızda yaşadığımız dostluklar.. Şimdiki çocuklar eski oyunları bilmiyorlar.. onlarsız dostluk mu olur.. tabiki dostluklarda kaybolmuş.. İnternet çıktı. Biz çocukluğumuzda özgürce sokaklarda oynayabilirdik.. Şimdi çocukları sokağa çıkarmaya korkuyorlar ebeveynleri.. şimdi arabalar müsade etmiyorlar çocuklara.. o zamanlar arabama top geldi diye çocuklara kızılmazdı.. Bu kadar mı anlayışsız olmuşuz biz.. Anlayacağınız her şeyimizi kaybettiğimiz gibi çocukluklarımızı da kaybettirdiler bizlere.. sokaklarda oynadığımız oyunlardan.. arkadaşlıklarımıza.. Sevdalarımız dan dostluklarımıza... .

yerini yitiren kişi,

bence geçmiş bizim olduğu için geçmişimizi kabul ettiğimiz için olabilir gelecek henüz bizim değil

insanoğlu acıyı sever kendine acı çektirmek için geriye döner özlemek ister özlemeye çabalar ruhsuz DUYGSUZ olmamak için bak bir zamanlar bende böleydim böle yaşadım der kendini inandırır kendini acıtır

Dünyanın bin sene mesudana hayatı cennetin bir saatine denk değil, cennetin bir saati Rabbimin yüzünü 1 dakika görmeye denk değil, Rabbimin yüzünü bir dakika görmek ise kulum ben senden mağfiret ettim sözünü duymaya denk değil...

sanırım yaşlanıyorum

Keşkelerinden dolayı bence.

ilerde daha kötü olaylar yaşayacağı ve ölümün giderek yaklaştığı hissine kapılmasından olabilir. yani bence gelecekle ilgili karamsarlıktan eskiye duyulan özlemin nedeni.

peki o köyde sabah beş te kalkıp ahıra girip hayvanlarla ilgilenebilirmiydin.

Bu yüzden eski özlemi hiç bitmeyen andır.

Daha kötüsü var. İnsan geleceğe dair umutlarının tükenmeye yüz tuttuğunu anladığı an geçmişe hasret duymaya başlıyor.

Ve güzel bakan güzel görüyor, ne güzel dişleri var köpeğin diyor diğerleri burunlarını kapatırken...

Nihai fikrim şudur ki

Kendi hayatını oynardı.

ama çözüm olmadığını anlarsın başlarsın yanlız çabalmya

Sözün özü; eskiden buralar hep üzüm bağlarıyla doluydu..

SEVDİKLERİNİZİ YALNIZ BIRAKMAYIN.

insan sadece geçmişi değil geriye getiremeyeceği her şeyi özler çünkü imkansızın peşindedir hep

Yani, gelişmiş ülke halkının nostaljiden hiç hoşlanmadığını söylüyorsun...

Turşu, salça, mantı

sayın başat,

"geçmiş için hayıflanmaktan, gelecek için kaygı duymaktan Allah'a sığınırım" Hz. Muhammed

Tek başına...

geleceğin belirsizliğinden olsa gerek.

Bu tartışılabilir..

'özgürlük budur belki de:

başlığı açan arkadaşımız güzel bir konuya değinmiş.

rastlanılanda ortamda yabancı olmuş, sanki yanlış yaşayan o yanlış yapan o nasılda yüzü yerde suçlu gibi :((

Beşer nisyan ile maluldür der eskilerimiz. Unutur insanoğlu acıları, kötülükleri, elemleri, kederleri.

Oyuncak sepetinde

Özlem midir yoksa medet ummam mıdır?

eskiden herşey sanki daha güzelmiş gibi gelir.

rüyadile geçmişi kutsar çünkü kendisidir asıl olan.

düşmez, kırılmaz, boğulmazsa,

yaşadığı zamandan memnun olmadığından olsa gerek...

sabanın külünü temizleyip tekrardan yakabiliriydin,

geçmişi, zihnimizde her zaman iyi yönleriyle canlandırırz da onun için..

dönüş olmadığı için

Boşa geçen zamanlarımıza pişmanlık!..

aynı şeyleri tekrar yaşayamayacağını bildiği için...

Kays misali kabeyi görünce derdimi artır diyebilmek gerek..

"Öyle" olmasın... Beklediğim şuydu: Son iletimde "Ama şahsileştirilmezse daha genel geçer bir konu olur?"demiştim. Oysa ilk iletiye "bence" diye başlamıştım. Bu bir mantık hatası...

İnsan çok özel bir yaratıktır da ondan...

eskilere hep özlem duyulur

insan yaşama anılarıyla, kendi tarihiyle bağlıdır. bu nedenle nostalji sevmek durumundadır.

Bence geçmişe özlem, kişinin gelecek kaygısından ve birdaha o denli güzel günleri yaşayıp yaşatamayacağı endişesinden... Hatta bu toplumsal bir problem. Şöyle ki;Bu dahi gelişmemişlik belirtisi ve yarınlarının endişesinde olan insanların, yarınlara umutsuz oluşu yani özet ve genel ifadeyle bu dahi 3. dünya ülkesi oluşun bir nişanesi...

ama özlenmemeli eski eskiye inat sarılmalı yeniye...

Çünkü en iyi mutlulukları hep eskide kalmıştır..

Aslında herkesin kendine göre birden çok nedeni vardır.

KAHVERENGİ GÖZLERİMDE UMUT

Eskinin, eskilerin damağımızda bıraktığı bir tat vardır. Galiba eskiyi onun için özlüyoruz.

Eskiler bir nevi ilklerdir, belki ondan belki beşke bişey

şimdi aklıma geldi gırgır tabirle çocukluğa inmek, bilimsel olarak freudyen yaklaşım.

Aramaktır özlemek...

Dun geçti... yarın neler getirir bilinmez, yaşadığının anın farkına varmmak gerek... gelecek kaygısı insana yaşadığı anın farkına varıp en güzel şekilde değerlendirmekten alıkor, bu da Tul-i emeldir. şeytanın insanı en kolay kandırdığı yollardan birisi.

yaşlandıkça eskiye rağbet artar

Bunun, insanların sosyo-ekonomik durumlarıyla ya da ülkelerin gelişmişlik düzeyleriyle çok da ilgili olacağını sanmıyorum.

kendisinin de birgün eskiyeceğini bildiği için özler eskiyi.. belki eskidiği zaman özlenmek için.. tıpkı eskiyenleri özlediği gibi..

birinin iyi olmasına vesile olabilmek ne güzel düşüncede bile..

Bunun için insanın önce kendini keşfi gerek ve o büyük kudreti idrakı devamında..

tekrar aynı zaman dilimine dönüşün imkansız olduğunu bildiğinden dolayı olabilirmi..

Ben kendi adıma geçmişi özlemiyorum. Benim en geçmişim şu an için bir saat kadar önce kapıdan eve girişim. O kadar yakınım geçmişe.

bencee bıraz yaslandığı için olabılır kendını bole tesellı edebılıyor gıbıme gelıyooo yanı

Saatli maarif okunurdu.

Kaybettiği için.

orada ölmek herkeze nasip olmaz bakalım:)) ALLAH gecinden versin derler ölümü hayırlısı ile ama ilerde zamanı geldiğinde medinede olmak ve orda ölmek ne güzel olur du

BELKİ DE GEÇMİŞ ZAMAN DA ÇOK DAHA MUTLU OLDUĞU İÇİNDİR

saygılarımla

umutlarının olmadığını düşünür beklentileri gerçekleşmez

gelen gideni aratırda ondan!

şu an yaşadıklarının eski yaşadıklarına göre daha anlamsız olduğunu farkettiği anda eski zamanları özler... halbuki eski zamanları yaşarkende anlam veremezdi birçok şeye... ama yaşadıkça, gördükçe hayatı birşeylerin kıymeti daha artar gözünde... insan aslında çelişkili bir varlıktan başka birşey değildir...

Peki öyle olsun.

beş altı çocuk yapabilirmiydin

kimi eskiler hatırlamak bile istenmez

eski zamanlar vardı günlerin uzun oldugu bereketli oldugu doyumsuz oldugu...

eve gelen misafirler hüznünü dağıtırmış

değişir yeniler...

yeniden

Evlerde soba yakılır,

eskiyi aslında aramadan buldugu için

benim geçmişim rüyadile dir örneğin, ben rüyadile yi ancak geçmişte bulabiliyorum, şimdi de ya da ileirlerde değil,

Az önce idrak ettim eksilerinize binaen...

Geceler ayaz,

Yaşa özlem ile yaşantıya özlem aynı şey değildir. Yaş, her ne kadar?dünü tebessümle andım ve geçmişin sayfasına kattım? desek de zamansal olarak içimizde ukdedir? Çünkü bu bir gerçek, dün biyolojik olarak en güzel gündü. O gün çocuktuk, gençtik, öğrenciydik, çekirdek ya da geniş aileydik?

Eskiye tutunur kalır;)

Acı olan ne varsa atılır hep bilinçaltına, ötelere.

Evde yapılır,

Bu mübarek gün mağfiret edilenlerden olabilmemiz temennisiyle, hayırlı cumalar..

Hayat,

eskilerimi de atmaya kıyamıyorum.

buna birkaç cevap verilebilir. bunlardan birincisi

İnsan bazen eskiyi özler. Eski günlerinin güzel olduğunu zanneder. Halbuki ordaki çirkinlikleri, çektiği sıkıntıları unutuverir. Belki bir zamanlar nefret ettiklerini sonradan iyi bir şekilde hatırlar.

insan eskiyi özler çünkü zamanın akıp gitmesi içini acıtır bitsin istemez sonunu bilmez hayatında her şey değişir ama muamma değişmez insan bu muammadan çok korkar yaşanmamış şeyler yerine yaşanmış hikayelere sığınır

ı farketmediği için..

Resimler kömür karasından yapılırdı.

Karpuz kuyuda soğutulurdu.

şuan yaşadıkları beklentilerini karşılamayıp hayal kırıklığına uğrattığından...

Bir de özlü duvar yazısı var;

senin yanlış yolda olduğunu düşündüklerinden

insan kaybettiklerinin kıymetini anlamaya başlayınca geçmişi özler çoğu zaman pişmanlıklar yaşar..

Geçmişe dönük arayışın imkanı olamayacağını bildiğimize göre, aslında özlem denilen şey aramaktır..

ve hiç haketmediği kadar bilinçsizce yaşar bugünü.. Her insan mutlu olamaz çünkü gereginden fazla özler hayatından çıkanları..

İnsan geçmişi özler çünkü her geçen gün bizi yolun sonuna daha bir yaklaştırır...

ben nedense çokizlem duyuyorum ama bilemiyorum o zamanda o kadar mutlu değilim ama şu an daha mutluyum ama nedense özlüyorum:):)

gelecekte, eskiden daha güvende olmayacağını bilir.

hem insan hep kaybettiklerinin peşinden koşar. mesela çocukken hep büyümek ister kaybettiği birşey yoktur çünkü ama büyüyünce kaybettiği üzerinde iz bıraktığı çok şey vardır.

eskiye dönmenin mümkün olamdığını bildiği için...

'bir yöne doğru yola çıkıp, yürüyüp yürüyüp,

Kırmızıcı kardeşlerim

Günah işlemek artık daha kolaydır. İnsanlar çocukkenki gibi eşit değildir.

GELEN GİDENİ ARATIR DA ONDAN:)

doğru sözde yanlız kalmak mı ne kötü duygu olmalı

Ve içinde hep gelecek barındırır..

öyle anlar vardırki çok üzüldüğün kırıldığın şimdiki bir anın

Hayaller, umutlar, idealler... Hem de limitsiz.

"Değişmeyen tek şey, değişimin kendisidir" Heraklitos

Devir öyle bir devir ki en kolay olan en az arastlanır olan olmuş..

yeniye alışamadığından olabilir mi acaba...

gelen gideni aratır o yüzden olabilir.

o zamanki hayata bakışını yakalayamadığı için...

bir şeyin üzerinden zaman geçtikçe, o daha da sırlanıyor, daha da özlemle anılır hale geliyor..

eski daha güzel olduğu için

Özlemek tanımsızdır...

eskiden herşey daha somuttu evcilik oynayabilirdik çamurla yemek yapardık şimdi ise sadece izliyoruz.?

bu yüzleşmeler içini acıtır. zor gelir.

ben geçmişimi özlemiyorum çünkü sıkıntılı okul günlerim, şaibeli yaşamım, askerliğim, ilk aşkım, yitirdiklerim.

insan aslında eskiyi özlemez, büyüdükçe yaşlandıkça hayatta daha fazla sorumluluk alırız ve daha çok iş yaparız, küçükken herhangibir sorumluluğumuz yoktur ve hayatı tanımamaktayız. Tanıdıkça insanların öbür yüzünüde görürürz

Kış gecelerinde masal anlatılırdı.

aradıgı şeyi bulamadığı için

Bir başka açıdan insan bildiğini, aşina olduğunu özler. Bilmediği kendisine kapalı, uzak ve bazen de ürkütücüdür. Bu yüzden de özlemesi için sebep yoktur. Çünkü tanımışlık yoktur; hayallerden, yorumlardan ileri gitmez geleceğe dair olanlar...

geçmişin anlık üzüntülerini hatırlayamadığı için, obasit üzüntüler artık canını yakmadığı için...

hatırlayınca..

adı üstünde eski olduğu için olabilir mi?:)

insanlar yeni birine aşık olmadığı için hep eskiyi hatırlamayı seçer..

daha çıkacağı yol konusunda hiçbir şey bilmese bile,

Geçmişe hiç özlem duymuyorum.. keşke şu yaşımda olsaydım hiç demiyorum..

diğeri masumiyetimi yani çocukluğumu..

eskilere dair sadece iyi olanları hatırlat, kötüleri bilincimizin dışına iteriz. şimdilerde gördüğümüz olumsuzlukları anında bilinçten atamadğımız için eskiler daha cazip gelir.

oysaki şimdi yapılan binalara bakıyoruz herşey standart el değmemiş makineler değmiş... özlem eski insanlara hani ben siftahımı yaptım onu da git karşıdan al diyen insanlara...

Eskıye ozlem yok. Eskıler gercekler.. Yanı gerıye gıdıp yasanır hayat. Ilerıye degıl. Eskı dıger adıyla gerıde kalanlardır. Gerıye gıderek yasarız ve goruruz tum gerceklerı. Ilerıyı bılemedıgımızden "eskıyı ozledık" sanmadır bu.

Haksız yere, yapmadığın şey için itham edilmek insanın canını çok yakarmış..

iftira atma cesaretini bile göstermelerinden

gelecekten kaygılı olan insan geçmişi özler.

yalnızlığıma o kadar sıkı sarılmışım ki oyucak bebeğini bırakmamak isteyen küçücük kız misali..

Organik ve hormonlu ürün ayrımı bilmezdik.

sevilenler sevenler gün gelir zaman olarak geçmişte kalır aslında özlenen geçmiş değil sevilenlerdir.

Re-laX

insandan kaçar hale geliyormuş insan..

mecburiyetten..

insan üzerine sorgulayan her kafa onun karışık, zor bir şey olduğunu görmüş zaten. ör dostoyevski ne ağlamıştır kendini anlamaya çalışırken.

güzel bir mevzuya değinilmiş,

Eskiyi özlüyorum, belki yaşamadığımdan...

yanındaki çocuk ise güllük gülüistanlık içindedir, artık daha güzel şekerler, daha güzel giysiler, daha güzel oyuncaklar parklar arabalar vs vs vardır...

hepimiz kendimizi özleriz, tarih kendimizi aynada görmektir bence,

soğuk banyo soğuk wc hatta ikiside dışarda.

ancak bu zor olan şeyi yapmayıp-sorgulamayı bırakan tipler, bizim tarihimiz-kahramanlarımız bunlardan ibarettir, anı yaşamaya bayılırlar, bazen diyorum ki örneğin şimdi sen de onlardan ol-büyük anlamında değil bırakma anlamında- anı yaşa, git sevgiline sarıl annene sarılamıyorsan,

bence geçmiş hayatın çok güzel olması yada unutulmaz olmasından dolayı özlemez eskileri insan.

Ağaçlara tırmanılırdı.

çünkü doğru yerde doğru bildiğin yolda yürü tekte kalsan yürü

bu bende de var

geçmişte kaçırdığı fırsatların bugün farkına varan kişi geçmişi özler kısaca keşkeleri çok olanlar

geçmişi değil sadece geçmişte bıraktıklarımı özlüyorum.

dünya üç gündür dün bugün ve yarın dün geçti yarının geleceği belli değil o halde bugünün kıymetini bil...

İnsan eskiyi özler çünkü eski mazide kalmıştır. Yaşanmışlıkların bıraktığı kekremsi tat, yaşanmamışlıkların doğurduğu endişeden daha tatlı gelir insana... Geçmiş bilinen, gelecek ise muammadır insanoğlu için. Zahiri batına tercih eder, bilmediğinin düşmanıyken bildiğinden emindir. Belki de eskiyi özlerken, aslında eski ile şimdi arasında geçen zaman dilimini tekrar yaşama arzusu duyuyoruzdur bir yerlerde...

her şey çok hızlı değiştiği değerle değiştiği, r yaşımız ve pek çok güzellik geride kalmaya başladığı zaman eskiden bizimken yanımızdayken değerini bilmedikllerimizi kaybettiğimiz zaman geçmişi özleriz bu en azından bu benim için böyle

hani vardırya bir meşhur laflarımız bölümenden"eskisi olmayanın"yeni olmaz"...

Kesintisizdi.

Ölüm ; geçmişe uzak, geleceğe yakındır...

xyz ye katılıyorum. eskileri yaşarken de farkında değiliz tadının.

Günümüzde dengeyi yakalayan az sayıda insan var.

en sonunda şükretmekte bulursun tek çareyi, her halime şükürler olsun Ya Rab..

siyahın beyazı savunmasını kasdetmedim, hani beyazın yanına siyah rengi koyunca beyazın beyazlığı daha belirginleşir ya, iyi olanın ii olduğunu kötü yanına gelmeden idrak ediversek ya da doğrunun doğruluğunu kanıtlamak için yanlışın gelmesini beklemesek...

sadi'nin söylediği gibi;

geçip giden zaman asla geri gelmeyeceği için

Büyüdükçe hayatı daha yakından tanır ve kin-nefret-paranın üstünlüğü-geçim sıkıntısı-iki yüzlülük gibi şeylerle tanışırız. Çocukken sadece oyun oynarız ve rol yapmayız.

Çünkü, zaman ; inancı, fikri ve olayları kutsallaştırıyor..

rüyalarımda hep eskiyi görüyorum

Eskiyi değil eski güzel yaşantılarını özler. Geleceğinin güzel olacağını bilse geleceğine ulaşmak için acele ederdi heralde.

ikiside eksik olmayacak birbirini tamamlayacak ki tam manasını bulsun

bu günlerde daha çok özlem duymaya başladım eskiye

Lise ve ünivesite hayatım gayet zor ve sıkıntılıydı, şimdi işimden memnun değilim çok yorucu yıpratıcı, lanet gelsin geçmişe ben gelecekte yaşıyorum emeklilik gelse de bir huzura ersem, ölsem de şöyle uzuuun uzuuun bir dinlensem :)

eğer hatıralar gözünde canlanmaya başlamışsa, yaşlanmışsın demektir diye...

Sokaklar lambasız,

şu ana dair pişmanlığı olan insanlar özler geçmişi.. geçmişin büyüsü farklı gelir insana.. çünkü innsan yaşadığı andan hiç mutlu olmaz hep şikayetleri vardır..

en acı olayları bile anlatırken gerilerde eskilerde kalmıştır artık sadece maziiiii der geçeriz ama yenilerde gelebilecek acılar...

eskinin yerine koyacak iyi bir şey bulamadığı için.

şimdilik öyle birde 2. yarı var o zaman kimin başı yerde kimin dik duracğını bilen bileceek. ALLAH 2. yarıyı kazananlardan eylesin.

insan her eskiyi özlemez bir şeyi özlüyorsa onu unutamıyor ve yerine hiçbirşeyi koyamıyordur. ama tabi adı üstünde eski yaşanmış ve bitmiş yapacak birşey yok artık...

Geçmişten başka bir şey özlemiyorum...

dolayısıyla aslında hergün de güzeldir, özeldir, yaşanacak konuşulacak paylaşılacak tat alınacak çok güzel şeyler vardır...

bunun da vardır bir sebebi deyip teslim olmuşum

tüketimci bir karektere sahip olmak kişiyi eskiye yaklaştırır..

ne önemi varki bunların doğru yol belli kimin yanlış yaptığıda elbet çıkar yeterki siz doğrudan sapan taraf olmayın

eskiden kanser teşhisi koyulmamıştır belki ama artık biliodur o da hastalığını

beyazın beyazlığını kanıtlamak hep yanına koyulan siyaha düşmüş malesef..

insan ne zaman eski mutlulukların güzelliklerin yerine yenisini koyamadığında eskiye takılır kalır, bir nevi 'gerçek ben' e duyulan bir özlemdir bu sanırsam, olduğumuzdan çıkıp olmamız gerekeni olmuşuzdur ve bu olmamız gereken hep bir beden büyük elbise gibi durur üstümüzde, çıkarıp atmaya cesaret edemediğimiz, güven dediğimiz ama ruhumuzu tükenten bir kemirgen olarak kalır...

seni çok özlüyorum."

Geçmişteki kötü günler ise bitmiştir ve o kötülüğün bitmesinden doğan bir lezzet çıkmıştır ortaya. Çoğu zaman kötü günlerimizi bile özlemle anarız, çünkü bittiğine şükrederiz onların...

BİR ELİMDE TOPAÇ DİĞERİNDE MAVİ BİLYELERİM

işte öyle...

insan aslında hayatının her anında mutsuzdur. Özlediği o eski günlerde bile mutsuzdur. sadece küçük anlar var küçücük mutlulukların yaşadığı ve genelde özlenen de onlar oluyor. ah nerde eski bayramlar :))) gerçekten de çok mu güzeldi onlar, yoksa biz aynı kişi olmadığımız ve aslında hiç bir zaman tam mutluluğu yaşayamadığımız için mi özlüyoruz o günlerde yaşadığımızı sandığımız mutlulkları. bence o zamanlarda da mutlu değildik aslında.

Yüreinizden sevgi ve merhametin eksilmemesi dileğiyle.

Geleceği hiçbir zaman bilemeyeceğinden..

Eski alışkanlıktır insan alışkanlıklarını bırakamz eskiden emindir gelecek meçhul meçhul insanı korkutur endişeye salar insan da hep eskiyi arar çünkü ne bıraktığını iyi bilir geride...

unutmak insana bahşedilen en güzel hediyedir. unutmak olmasaydı doğum sancısı çeken bir kadın ikinci çocuğunu dunyaya getirirmiydi. Aldatılan bir kadın/ erkek yeniden bir yuva kurabilirmiydi. insan unutmalı unutabilmeli eski sadece eskide kalmalı özlem çekilmemeli

Geçmiş zor koşullar da yaşanmış olmasına rağmen dostluklar, arkadaşlıklar, sohbetler art niyetsizdi. Oyunlar gerçekti? Şimdi her şey sanal?

gönül hissetmedikten sonra dil söylemiş ne çare..

Eskiden;

güzel günler eskide kaldığı için

içinde bulunduğu durumdan ki bu ne durumda olursa olsun farketmez memnun olmamamızdan kaynaklanıyor. ya eskiyi özleriz ya da gelecekle ilgili hayal kurarız. öeneğin ben eskiden şu anki durumumun hayalini kuruyordum,, şu an geçmiş günlerimi özlüyor, üzülüyorum. yaman çelişki

insanın tecrübeleri ile yaşının ters orantılı olması sanırım geçmişe özlemi artırıyor keşkeler ne kadar fazla ise özlemde o kadar artıyor

genelde özlem daha çok yeni yaşantılardan memnuniyetsizlik sonucunda ortaya çıkar... halbu ki bi süre sonra memnun olmadığımız ve geçmişi özlediğimiz zamanın da özlemeye başlarız çünkü o da artık geeeeçmiş olmuştur... bunun açıklaması yoktur herhalde insan olmanın bir özelliği olsa gerek...

Komşuda pişen

Onu bekleyen geleceğin bilinmezliğinden ve bilinmezliğin verdiği huzursuzluktan olabilir.

her şeyin kıymetini vakti geçtikten sonra anladığı için...

'keşke'lerimizden..

yanından eksilen kişiler üstelik sen doğru yolda iken

yeniyi bilmediğimizden hep geride bırakılanlar anlamlı gelir,,

bir imtihan sebebi daha bak hayatın oynadığı oyuna ama sakın aldanma

Hasılı geçmişte olan elde olmasa da hafızadadır en azından. Gelecek ise ne elde, ne de hafızadadır. Sadece bir ümittir...

çünkü, insanlar büyüdükçe hayatın gerçek yüzünü görmeye başlıyor. oysa hayat ve insanlar hep aynı... insanlar bu durumların geçmişte olmadığını düşünürler oysaki bizim bugun ki düşüncelerimiz geçmişte de başkaları için geçerli olmuştur...

Ama en iyi kendisi bilir özlediği şeyin yarın olamayacağını...

ve bilir ne kadar eskirse yaşananlar o kadar

hafızasına kötü olarak kazınanları özlemez. veya kendince yapılmaması gereken bir şeydi deyip pişmanlık şeklindede olabilir.

Lezzetler özlenir. lezzetlerin kaybolması insanda ah keşkeleri uyandırır.

çünkü eski belirsiz değildir gelecek belirsizdir karşımıza ne çıkacağını bilemeyiz ama eski öyle değil

Gelişmiş ülkelerde insanlar, örneğin 80 yaşındaki bir adam, gençlik yıllarına; işçi, öğrencilik yıllarına; veya, bir kadın kaybettiği yakınına karşı ara sıra da olsa özlem duymaz mı?

Bulup bulup yitirmekmiş

eskiler değerlidir de ondan kaybettiklermiz dir şimdi elimizde olmayanlardır

Galiba herşeyi doya doya yaşadığım için...

Geçmişe özlem zamandan korkudur. Yani, bundan on yıl öncesini özleriz. On yıl sonra da şu anı özlüyeceğiz. Bu hep böyle. Geçmişe değilde zamana bir özlem var sanki derinlerde.

gelen gideni aratır mantığı olabilirmi acaba?

soba...

Mahalleler bekçili olurdu.

saçmalık... geçmişin nesini özlüyorsunuz anlamıyorum...2011deyiz ya rüya gibi her şey elimizin altında.. yasak baskı falan azalmış kafamıza göre takılıyoruz işte ne güzel..

Amin.

geçmiş bugüne bağlı olarak değiştiği için, geçmişi şimdiyle kurduğumuz için, hayal olan gerçekten her zaman daha keyifli olduğu için, bugün geçmişi hayallere boğulduğu için özlerimm

o masumiyeti saflığı tazeliği

insan geçmişte yaşadığı kötü şeyleri zamanla unutuyor, 'şimdi'nin kıymetini bilmiyor..

Kızlara ninelerinin, erkeklere dedelerinin

bakkal amcanın dikkatle tarttığı 50 kuruşluk şekere hadi buda benden olsun diye attığı fazladan şekere o kadar çok sevinirdik ki

ben onurlu ve insanca yaşamayı özlediğim için geçmişi özlüyorum sanırım daha basit küçük şeylerle mutlu olmayı özlediğim için eskiyi özlüyorum

seni sen yapan değerler orada olduğu için olmasın...

Ben çocukluğumu çok özlüyorum. Rahmetli annemi çok özlüyorum. Eski dostlarımı çok özlüyorum.

eskide yıtıp gıden seyler oldugu ıcın. ınsan eskıyı degıl eskıde kaybettıklerını ozler.

yaşarken değerini bilmediği için

Özlemekmiş oysa sevmek

Dolayısıyla özlenmez o. Ama tatlı hatıralar, neşeler, geçmişin huzurlu anıları hep canlı kalmaz mı?

Kendimi baz alarak vermek isterim bu sorunun cevabını. Ben eskiyi özlerim çünkü her gün bir önceki günden daha fazla masumiyetimizi yitiriyorum. Bir şekilde her gün daha kirleniyorum. Gün geliyor yalan söylüyorum gün geliyor kalp kırıyorum ve eskiden yapmış olduğum hatalarımın üstüne yeni yeni kırgınlıklar kırmalar ekliyorum. Sanırım hayatımın dününü bu yüzden özlüyorum.

Hayırlı cumalar herkeze

bence insan içi uktelerle doluysa eksiyi özler, eski zamanlarını özler yani. tekrar yaşamayı ve bu sefer yapamadıklarını yapmayı ister.

siz şok halnde hayır olamaz yapamaz gibi hayret sözlerini söyleye biliyorsunuz zaman böyle ne yapacaz

şimdi size deseler şöyle on yıl bir geriye çekeceğiz zamanı ama yaşadığınız herşeyi tekrar yaşayacaksınız. yaşadığınız mutluluklar, mutsuzluklar tekrar yaşayacaksınız. hiçbir şeyi değiştirme şansınız yok. cevabınız ne olurdu? benimki hayır olurdu. geçmişi özlememe rağmen hayır oludu.

Yıldızlar... parlak olurdu.

örneğin bir çoğu tekrar yaşanmayacağı için özlediğini ifade ediyor, bana göre bir ihtimal böyle ancak temel gerekçemiz bence yaşadığımız şeylerin sahibi olduğumuz sanısı yalnızca. yalnızca yaşadığımızızdır biz. biraz daha açık söylüyorum.

e bazen de diyorum zor olanı seç, hayatı çile olarak yaşa, kafan hep karışık olsun, mutluluk senin için yalan olsun.

Sanırım yeniyi sevmedim ben :((

yanlızlık yeri gelince çok güzel olur ama senii anlayan olmayınca kaçmak istersin bazen yanlız kalmak istersin uzaklarda

belki de bilinç düzeyimiz ve tecrübelerimiz arttıkça bilincimizin az olduğu dönemleri özler olduk. belki bu yüzdendir anne karnına, o karunaklı o masum ortama tekrar dönme isteğimiz.

insan denen varlık hep eski de yaşar neden mi? çünkü her geçen gün geride kalan günü bize aratmaya devam ettiği için aranan günler dizgisi hayat ya da aratılan günler dizgisi mi desek biz buna ki...

Çoğunlukla istenmeyen durumdan bir kaçış yolu aramak için eskiye gidilir. Bazen de birtakım zevkler için eskinin üstü anında çizilir.

yaşanan an mutluluk vermiyorsa, insan doğal olarak eskiyi özler...

insan kendinden kaçmaz bana kalırsa, kaçamaz zaten,

eldeki ürünün yani kendimizin tadını sevmediğimiz için yanarız.

eski sevgiliyi özlemek

gelecekte hiç umut yokkk hemde hiç

eskiden sorumlu oldugum dört duvarımdı.. kendi odam ve okul.. sonra büyüdük oda, ev sorumluluğuna dönüştü.. ve babam hayatımdan mesulken artık ben başkalarının hayatlarını da omuzlarımda taşımaya başladım.. minicik bir damlanın sudaki dairesel halkalarının buyumesi gibi hayatımızın hudutları genişledikçe tasasız günlerimi özlüyorum.. yani eskiyi..

Çeyiz sandığımızı hayırla, bizi hayra çağıranların yanında doldurmak nasip olsun ki yes e düşmeyelim

zamanında kıymetini bilmediği için özler. tıpkı şuanınkini bilmediğimiz gibi... bugünü de birgün özleyeceğiz...

daha gerçek bi anlamı olmalı psikolojide bu davranışın bir ismide vardı okumuştum bir zamanlar

"yeni", "eski" kadar onu mutlu etmediği için.

canı yanan ol can yakan olmada

İnsan dokunamadığı, duyamadığı, hissedemediği, şeyleri de özler...

bıldıgın sey eskıyı cok özluyorum az teknoloji bol sohbetli günleri, herşeyin değeri daha kutsaldı..

şimdilik sadece sabır sukut etmek gerekir geri kafalı olmakta güzel ya hatta şimdilik en güzel görünüyor

yaşanmamışlıkları ve keşkeleri olduğu için..

artık dünler yarınlardan güzel olduğu için özler

yeterki hayata biraz da çocuk gözüyle bakabilelim.. ve içimizdeki çocuğu zaman zaman çıkarmayı bilelim... vs vs...

Güz yaprakları bahçemize düşerdi.

Şimdi düşündüm de, acaba özlediğimiz eski zamanda kendimiz miyiz? Öyle ya zaman avuçlarımızdan bir su gibi akıp gidiyor, biz yaşlanıyoruz? Geçen zaman gençliği götürürken aynada gördüğümüz yüze aşina olamıyoruz. Ve aşina olduğumuz geçmişi özlüyoruz?

ve ben de eskiyi çok özlüyorum,

insan ne zaman kendini ve yaşamını yaşamayı bırakır ortak yaşam içinde yitip gider o zaman eskiye döner, insandır sonuçta asla ruhsal ve duygusal doyum olmadan yaşayamaz, koşmaya başlar nereye yetişecekse, bir bakar ruh arkada kalmış.. o zaman "bir şeyler eksik" duygusu uyanır o zaman eskiler hatılanır, düşünmeden yapılanların güzelliği içinde kalır özlemle..

Bence yaşadığımız anların kıymetini bilemiyoruz ve sonrada kıyaslama yapıp geçmişi özlüyoruz...

sevdiğimizden eminizdir, sahiplenidiğimizden,'iyi'kilerimizden,

yeni eskiye göre tatsızdır, özlemek geri getirmesede eskinin tadı dimağda kalır..

eskiye rağbet olsaydıı

Evet özlenen dünde kalan mutluluklar kıvamında bir yarındır...

o çok mutludur ve herşey mükkemeldir adeta... her yeni gün geçmiş bir gün olmaya namzettir, ve hergün eskileşecektir bir gün...

eskiler güzeldi

Laf olsun diye...

çünkü insanlar hep geçmişin güzel günlerini hatırlar; ya da hatırlamak ister bilinçsiz olarak

aptallık mıdır bilmyrm da bende aynen dedigin gibi oluyor. bazen fazla abartyrm o kdar ki şöyle bi kaç yıl uyusam da uyanmasam hic bişey yasamasam diyrm çok kötü çok.

Şimdi çok mutluyken geçmişte ne kadar mutluydum diyeniniz varmı? Şu an çok mutluysak mutluluğumuzu bugün değerlendiririz ve geleceğe de saklarız. Özlediğiniz bişey vardır ve o da mazide kalan mutluluğunuz, Sanki ekiden hiç mutsuz olmuyormuşçasına eskiyi anar dururuz. Ama illa ki şu andan kurtulacağız ya... eskiden yaşanmış mutsuzluklar aklımızın ucuna bile gelmez. Ama iyi düşünelim o mutlu anıların içerisini biraz deşeleyelim bakın ne çıkacak. Bugünden farksız... Ama şu da bi gerçek insanı hayata bağlayanlar da o anıları ve geleceğe dair hayalleri.

insan eskiyi yaşadıkların değerini bilmediği için özler. en azından ben hiç kıymet bilmedim sahip çıkamadım

keşif kolay etrafına dönsün baksın yeter :)))

her varılan yerin de bir yola çıkış yeri olabileceğini..

eskidiği için

İnsan sedece kaybedince kıymet bildiği için, yeni zamanlarda anlar hoyratça harcadıklarının kıymetini. Anın muhakemesini yapamıyoruz maleseff hep bir kıyaslama ihtiyacı hisediyoruz ve kazanan hep geçmiş oluyor.

ölüme bir adim daha yaklasiyoruzda ondan.

Olamayacak, gelemeyecek bir hayale özlemdir...

eskiyi geçmişi özlemek; herşey o anda yaşandığında güzel olduğu için eskiyi özler. Belkide 10 yıl sonra bu günü çok özlüycem

ve her acı bir öncekine göre daha çok mücadele gerektirir.

şuralarda biryerlerde

gelecek zamanla sorumluluklar artar, sorumluluklar gibi kaybedişlerde artar... çocuksu sevinçler, gençlik dönemindeki özlemler aşklar, istekler, beklentiler hep geride kalmıştır..

onlar artık geçmişte kalmıştır ve bir daha o anları aynı şartlarda aynı koşullarda yani tıpkısının aynısı şekilde yaşamak mümkün değildir.

Bebekler bezden,

Doğrusu anı yaşayan insan, o anda mutluysa eskiyi çok ta fazla aramaz. Aradığı vakitler, huzursuzluğunun, zirve yapıp çıkmaza düştüğü buhran anlarıdır zannımca.

Belkide bu zamana ait hissetmediğimden kendimi. Keşke teknoloji olmasaydı, yüksek binalar, asfalt yollar, büyük marketler, inadına zengin, inadına fakir ama ortası olmayan insanlar... Keşke bir dağ köyünde, gece ayazı iliklerime işlerken, buz gibi suyuyla bulaşıkları yıkadığım ve ellerimin uyuştuğu, köpek ulumalarının rüzgar sesine karıştığı bir yerde yaşasaydım, güzel kıyafetlerim olmasaydı, uzun tırnaklarım, röfleli saçlarım... basmadan entari, kafamda bir yazma olsa, lambalar kapanınca sobadan çıkan çıtırtılarla, tavanda oynaşan ateş... Dost bildiğim yalancılar olmasaydı yanımda, soğuğu gerçekten soğuk sıcağı insanın içini ısıtacak kadar yumuşak bir sıcak...

Düne, bugüne hatta yarına dair...

geçmiişin en güzel yanı, onun geçmiş olmasıdır...