Bunu yapabilmeyi isterdim gerçekten. Yapamama nedenlerimden birincisi mesaa'nın sebebi ile aynı. İkincisi ise buranın Norveç ya da İsviçre olmaması.

coğu zaman bır halkı sadece bir önder kurtarabiliyor oysa şuan bence hepimiz birer önderiz ve halkı kurtaracak güç bizde fazlasıyla var neden bu kadar karamsarız

Kazazede yaralının bile 'başıma bir iş gelir mi' diye görmezden gelindiği ülkemde, kitabta görmezden gelinebilir.

kitaplarım o kadar değerli ki benim için onların kıymet bilmez ellere düşmesini hiç istemem, birisi alır çöpe falan atar belli olmaz... onun için ben şahsen okuduğum kitapları kütüphaneye bağışlıyoum, bence daha iyi oluyor...

hayat sokaklarda

kıtap sokaklarda...

Sokağa düşmüş bir kitabın halini düşünelim.

700 küsür kitabım var ve mezarıma götüremeyeceğim için vasiyetimle bir okula bağışlamayı düşünüyorum. daha ötesine kıyamam...

Hatta bomba bile zannedilebilir.

önyargıları kıralım artık dar düşüncelerin içine hapsolup kalmışız benim sizin gibi düşünen ne kadar insan car bılıyor musunuz

tabi bu konuda iyileştirilmeler yapılmalı gerekli temeller atılmalı komisyonlar kurulmalı bilinçlendirilmeler yapılamlı vs vs...

Okunacağını bilsem kendi kitaplarımı veremesem de kitapçıdaki kitapları banklara taşırdım.

Önemsemiyoruz artık konuşmayı. Tokalaşmanın yerini "tivitleme"nin aldığı şu milenyum çıkmazında haydi kitaplarımızı alıp ödünç alış verişi yapalım!

aslında çok iyiniyetli güzel bir düşünce. ama benim kitaplarımla aramda farklı bir bağ var. okuyunca herkese garip gelecektir biliyorum. ben bir kitabı okuduktan yıllar sonra yeniden okuyorum. o anda bıraktığı etkiyele tekrar okuduğum andaki etkiyi kıyaslıyorum. arada mutlaka ki bir değişiklik oluyor. değişmyen tel şey değişim denir ya. bende haaytımdaki deişikliklileri bu şekilde görmekten zevk alıyorum. ama çok hoş bi düşünce. her ay bir kitap okumalu insan ama öyle anlar olyorki insan bir kitap bile alamıyor.

Mesela otogarlarda, hastanelerin bekleme salonlarında, kıraathanelerde , vs vs neden kitaplık köşesi olmasın. Buralardan başlanabilir.

Kitaplarımın yeri bir başka.

Yapamıyorum bunu. Kitaplarımdan vazgeçemiyorum. Bu huyumu sevmiyorum ama kendimden bir parça gördüğüm kitaplarımdan vazgeçemiyorum.

Ben ölürsem ölürüm bir şey değil,

Banklara kitaplar bırakıldığını düşünüyorum da malum senaryo gözümde canlanıyor:))

Üniversite öğrencileri kütüphanenin yolunu bilen insanlar zaten. Önemli olan sokaktaki insanlara okutabilmek.

sanat sokaklarda

türkiyede bunları yapmak yasal olarak hem çok zaman alıyor hemde türkiyede yasal olarak ne yapılıyorsa iş amacından sapıyor ve insanı bıktırıyor yıllardır devlet halkı şekillendırmeye çalışıyor zaten halk ta maşallah hiç çizgiden sapmıyor. şimdi ilk defa sivilller birşey yapmaya çalışsın denemekte bır sakınca görmüyorum bence kaybedeceğimiz 20 kitaba değer bir düşünce

Asla yapamam bunu, asla..

Sayın ninowa, okuma için gösterdiğiniz sorumluluğu öncelikle takdir diyorum. Ama sokaktan başlamak uç nokta değil mi?

Bu ihtimalleri düşününce bu fikir çok uzak geliyor bana.

ancak bu sloganla insanları kurtarabılırız bence

bir dünya para verip aldığım kitabı hayatta sokağa bırakmam. en fazla ödünç veririm alana kadar da aklım hep kitaptadır. unutmam unutturmam.. yüzlerce kitabım var çocuklarıma miras bırakacağım...

Egoistliğin en egosu, megolomanlığın en megomanı kabul edin isterseniz.

bunu yaparken tabiki mekan çok önemli mesela kültür düzeyi düşük mekanlara bıraktığınızda tabiki insanın gözü arkada kalır ama kütüphane, üniversite vb yerlere bırakırsanız içinizi ferah tutun. bıraktıgınız emanetler adreslerıne ulasaklardır. mesela ben unıversıtedekı banklara bırakıyorum. gecen baktım bıraktıgım kıtaplardan bırı ev arkadasımın elınde. dedım bu kıtabı nerde buldun dedıkı bırı okulda banka bırakmıs. tabı kıtaba bıraktıgım notuda okumus cok hosuna gıtmıs. dedıkı bende okuyup tekrar yerıne bırakacagım. o ankı mutlulugu tarıf etmem mumkun degıl

Okuduğum kitaplarımı çevreme de okutturduktan sonra kitaplığıma koyuyorum. Bazan ikinci kez okuduğum bile oluyor. Hatta iş çevremle imece usulü kitap alış verişlerimiz gerçekleşiyor.

herne kadar biz kitap aşıklarının kitaplarından ayrılması zor olsa da... her okuduğum kitapta ufak ufak notlar bulunur orada döner onlara bakarım bazı kitapların özetlerini çıkarır bi dosyada saklarım kitap çok ayrı bir sevda gerçekten..

Muhtemelen birisi unutmuştur diyerekten kitabı kimse almayacaktır. Üzerine bir not iliştirilirse bir nebze şansı var kitabımızın.

Ya da annenin cami avlusuna bıraktığı bebeğini kimin aldığını gözetlediği gibi, gözetlerdim herhalde:)

selenn 1 seb kitapalarını sokaklara bırak onlar yıllar sonra sana tekrar geri döneceklerdir

Ne olursa garip kitaplarıma olur..

Çöpe atılabilir.

bi hocamız vardı ünv trenle okula gelip giderdik tarihle ilgili bir kitap aldırmıştı ödev için o da trende bırakmamızı istemişti şimdi de bu aklıma geldi. gerçekten çok güzel bir düşünce trende insanlar yapacak bişey bulamıyor alıp eline okuyor dediğiniz gibi kütüphaneye bağışlamakta çok üzel ama oraya zaten içinde kitap sevgisi olanlar gidiyor burda amaç okumayana okutabilmek... tam destek arkadaşım...

Aman Yarabbi! hayatta yapamam sanırsam...

düşünce çok güzel ve benim de hayalimde olan bir uygulama ama bizim toplumumuz bunu kaldıramaz malesef. ve ben de kitaplarıma kıyamam. :)

Kitap ödünç alıp verme sayesinde unutulan, geri plana atılan insan ilişkileri de canlanabilir. Hem araç hem de amaç olarak bir taşla iki kuş vurma misali :)