hayat, güneşli bir tepeden aşağıya "Heidi" gibi sevinçle koşabilmektir. tepenin aşağısında seni bekliyen de varsa çıkıp yeniden koşabilmektir tepeye yorulmadan...

düşünüyorum ve kafamdakileri toparlamaya çalışıyorum. o kadar çok şey ifade ediyor ki hayat...

Sevgili Bilge-Sakarya-54 ve Anna izninizle ortaya bi karışık

-Ki... içine birrrr ömüüürr sığan.

-acıların, üzüntülerin, sevinçlerin pozitif olarak gözümüze yansımasıyla...

belki...

hayat, her gün yeniden başlamaktır aşka...

Ve hayatın gereği de en güzele sahip olduğunu fark edip değerini bilmektir.

-Aldığın her nefesi doyasıya içine çekebilmektir.

Bazen de dünyanın en güzel lezzetini paylaşmaktır sevdiğinle sizin gibi. Büyük parçayı karşındakine verip küçüğünü kendine almanın, onun için birşeyleri feda etmenin hazzını tatmaktır. Ve en güzeli de budur.

Saygılarımla.

... hayat tüm karamsarlığıyla üzerinize çökmüşken... sisler arasından önce çok flu ve yavaşça yükselirken, ışığı ve sıcağını hissettirmeye başlayan ve siz görmeye başladıktan sonra da... sıcacık parlaklığıyla o sis perdesini yırtmanızı sağlayarak sizi ışıtan ve ısıtan kocaman bir... GÜNEŞ'tir:::)))))

Aldığın her nefesi doyasıya içine çekebilmektir.

kızılcığım

Umudunu ekmeğine katık etmektir ki kimi zaman ağzına gelen zehri suratını buruşturma hakkın bile olmadan yutma zorunluluğudur.

Bazen fotoğraf albumlerini karıştırırız, dünden bugüne tüm yaşananlar siyah-beyaz fotoğraflarda canlanır birden. Çocukluğumuz, gençliğimiz gözümüzün önüne geliverir ve bir perde ardında yaşanmış o hayatı tekerrür ederiz.. ama saniyeler içinde oluverir bu tekerrür sonra.. perde kalkar, sis dağılır o hayat bu hayatmıydı diye hayretle bakarız sararmış foıtoğraflara. Albümün sayfalarını çeviririz itina ile, aramızdan göçenlerin fotoğrafları çıkıverir gerçek hayatın tam ortasında donmuş vaziyette. İşte bu annem bu onun babası deriz... ah rahmetli ne güzel pastalar yapardı... derken dalarız belkide bir on yıl geriye. Hayatın içinde akarız... bedenimiz o koltuktadır, kucağımızda fotoğraf albümü ama ruhumuz-duygularımız-düşüncelerimiz enerjiden bir dalga olur bir oyana bir bu yana zaman içinde salınır yoculuğa çıkar. Zamanda yolculuk bu olsa gerek! Fotoğraftaki kişi canlanıverir birden "ah olğlum demedimmi ben sana.." der, kendi kendinize gülümöserken biri bağırır..."hey daldın gene maziye!" Evet hayat mazilerden ibaret aslında... mazilerimiz olmasa biz kiminle ne yi paylaşacaktık?

Hayat bir mazdir, mazidir bizi dünden bugüne alıp gelen ve yarınlara umutla baktıran. Her insanın mutlaka ama mutlaka bir mazisi vardır. Hayat maziler yumağıdır, her insanın her milletin bir mazisi vardır.

tabi ki ŞARKILI BİR MASAL... dır...

Teşekkürler...

hayat tüm çıplaklığıyla acıların, üzüntülerin, sevinçlerin pozitif olarak gözümüze yansımasıdır...

Hayat, varacağımız yere hızla ilerlediğimiz inişli çıkışlı bir yol ve bu yol boyunca yaşadıklarımızdır. Aşktır, sevgidir, ibadettir, hüzündür...

hayat; her şeye rağmen yaşamak güzel derken tökezlemenizdir. güneşi kaybedip karanlığa dalmanızdır. ben de varım cesaretini göstermektir.

hayat; duvarlarının arkasında ki o gizli yerinde olup bitenlerdir,

... başımıza gelenleri ve kimi zaman ağzına gelen zehri suratını buruşturma hakkın bile olmadan yutma zorunluluğuna katlanarak,

bazen de... bir şarkı sözlerinde ya da notalarında yaşamı anlamlandırmaktır, hayat...:)))

hayat kendinin kim olduğunu öğrenme sanatıdır...:))

belki de hayat nedir acaba diye düşünürken yaşadıklarımızdır...

yazimmm dedim ve çok anlamlı oldu...

hayat her sabah güneşi görebilmektir o kendini göstermese de...:)))

Hayat bazen nefes almaktır, bazen de nefes almaktan biraz daha fazlasına sahip olabilmektir...

Hayat = Kızılcıkşurubu...

Hayat bir bakıma yaşamın ta kendisidir. İlk tanışmamız her nekadar ağlamaklı olsada, ayrılık acısı kadar hüzünlü değildi. Hayatın içinden insanları resimleyebilir hatta çerçeveletip duvara bile asabilirsiniz. Hatta bazıları mumyalatıyor bile. İki üç yıl öncesiydi sanırım, Kapadokyada Uçhisar Kalesinde Rusların mumya sergisi vardı. Dünyaca ünlü kişilerin bire-bir mumyalanmış bedenleri o döneme ait kıyafetleri ile otantik bir ortamda kayadan oyma galeri içinde sergiyi öğrencilerimle gezme fırsatı olmuştu. Timur, Delipetro, Napolyon, Atatürk... vs. Sanki her biri karşımda duruyor yaşadıkları hayatı banla anlatmaya hazırmışcasına gözlerimin içine bakıyorlardı.

hayat inişi yokuşu bitmeyen ve çıkışına ancak ölümle ulaşabileceğimiz bilinmezlikler labirentidir.

Bir göz açıp-kapama süresi.