her şeye rağmen

çocukluğumu özledim umarsız, kaygısız, deli dolu yaşadığım günleri bu özlem güzel geçmişse yıllar gerektiği gibi ama gençlikte geçince korkarım yalnız özlem değil daha acı duygular olacak mesela pişmanlık gibi...

beni anladığını sandığım aslında dost olmayanları

özgürlüğümü özledim.25 yaşındayım ve 5 kez adli yargıya girdim.60- 67 arası geziyorum. yapmak istediğim herşeyi kısıtlamaktan bıktım. çünkü aklımda hep sınav var hep... bu kez de olmıycak ve ben yine özgür olamıyacağım...

sonra bahar bitimi yaz başı hani finaller sonlanınca arkadaşlarla iki dolanma zamanı ayırırız ya memlekete dönmeden 1 hafta öncesine. o gezmeleri boş ve eğlenceli dolanmaları özledim

Bu sınav stresleri, bu bekleyişler çok şey aldı götürdü bizden.. Hayatı hep erteledik, ayaklarımızın üstünde durabilmeyi erteledik...

özlemle anıyorum. keşke ve iyikilerle doluyum şu an

Annemin babamın kardeşimin özlemle andığı neşeli ve pozitif günlerimi özlüyorum

şu hayattaki en önemli servetimizi gençliğimizi kaybediyoruz.. düşünüyorumda özellikle bu sene neredeyse her ay 1 sınava girdim.. bu nasıl sistem nasıl bi düzen ki birileri gençliğimizin hayrını görmemize izin vermiyor, sağolsunlar..

-napıyım işte bi dahaki sınavın açıklanmasını bekliyorum..

en son lise sonda oss yi kazanmamı müteakip yaşadığım osym ile bağımı kopartmışlık duygusunuda özlüyorum

var mı gören?

furuzz inşş kazanırsın ve başladığında kendni hakimlikte en iyisi olmak için geliştirirsin ve onun için çalışırsın. sıkıntılı olan bu süreç işte ne yazık ki :(( ama şimdiden iyi sonu düşünürsek, o anı yaşamak için daha fazla çaba sarfederiz.. bak bana yazık değil mi ne zaman açılacağı belli olmayan bir sınav yüzünden neler yaşıyorum eheh eheheh

gece ruh çağırmayı, arkadaşlarla kahve falı bakmayı, birde sabah ezanına kadar sohbet etmeyi özledim:D

umut dolu yarınları

Hani bekleyişlerimiz, özlemlerimiz vardır. Hani sabahlamalarımız vardır. Uykusuz kalmalarımız, kan çanağı olmuş gözlerimiz, sigara üstüne sigara, fincan fincan kahveler?

eftelya yazdıklarınla aslında sadece seni değil pekçoğumuzu anlatmışsın.. işte durum budur, ya da buna çok yakın..

Bi yere gitmek? yanına gidince anlatacak bişeyim olmayan kadim dostlarımı yanlarına gidip de kendimi ve onları sıkmıyorum.. onlar da bu sıkıcı sesimi duymasın görmesin benden bıkmasınlar wistelyaya ne oldu demesinler diye telefonum dahi kapalı daima.. soran olursa "yaa ders çalışıyorum da konsantrem bozulmasın diye işte..." yersen yani.. işte tüm bunların olmadığı.. normal insan yaşantısı sürdüren, üzüntüde olanlara telefonun diğer ucundan derman bulan, sevincini en büyük çığlığı atarak paylaşabilen ESKİ BEN'i özlüyorum.. Ben bir tek kendimi özlüyorum.. nerdesin wistelya? seni bulamıyorum..

moralini hiç bozma

gençliğini sadaka verdin demek ki

ve füruzzcum benim yanıtım şu;

özlediklerim? okadar çok şey var ki.. hayatı hep programlanmış gibi yaşadım, saat kaçte ne yapacağım heo belli oldu, tüm bir okul hyatım boyunca hep en iyisini yapmak için uğraştım, her konuda, her alanda. hep merak ettim, hep araştırdım.. dönüp bakıyorum da ne yaptım diye be hep aynı şeyleri yapmışım. şikayet değil tabi bu benim seçimimdi sonuçta.. benim düşüncelerimi yönlendiren önemli olaylardan biri ; lise 1 de biyoloji dersimiz vardıikinci sınavda çok yüksek bir not almıştım ama sınıfın geneli düşük aldığı için öğretmenimiz benim kopya çektiğimi düşünmüş ve beni disipline göndermişti eheh işte dönüm noktalarımdan biri o zamndı :)) ben tabi nasıl kendimden emin sanki biyoloji prof yum neler söylüyorum tabi anlaşıldı ne olduğu, öğretmenimiz bana dedi ki ' kızım hiçbir zaman doğru bildiklerinden karşında kim olursa olsun ödün verme '.. kısaca benim şu yaşıma kadar anılarımda dahil olmak üzere hep okumak ve öğrenmek üzerine kuruldu. şimdi ise öyle bir çıkmazdayım ki.. özlediğim nedir diye düşünüyorum da eheh bişey bulamıyorum ne kadar acı ama bunla yüzleşmek daha da acı :))tek amacım oldu sınavı kazanmak ama sadece bu da değil kazandıktan sonrada hp okumak hep öğrenmek ve araştırmak..

O kadar çok şey var ki özlediğim okul bittiğinden beri benden ayrı kalan. Onlarsız her günüm üzgün, mutsuz daha ne kadar dayanabilrim bilmiyorum..

haydi gidelim ozaman dediğimiz cumaları

ümitlerini kabetme sakın

bende konuşurken insanları gerçekten dinlemeyi özledim. bir bakıyorum hoop kendi merkezime dönmüşüm başlamışım banada bööle yaptılaaaar şööle oldu demeye!!! annemin ninesi vardı benimde beyim bööle sewer idi beni, bööyle bakarıdı gözüme diye anlatıır dururdu hep, onun gibi oldum hep aynı mevzu merkezli dönüp dolanmalar. sıkıcı oldum beeeeen

biraz polyanna olmak lazım galiba

bitsede gitsek dediğimiz final sonralarını

Mutluluktan anlatacak hiçbirşey bulamayıp günlüğüme aylarca elime alamayışımı, sonra seni çok yalnız bıraktım deyip ondan özür dileyişimi, hiç şiir yazacak ilhamım olmayan günleri özledim..

Vallahi bende kendimi OSYM yarı açık cezaevınde gibi hissediyorum özgürlüğümü özledim bide diyorumki sonunda kazansamda acaba bu yola hiç girmesemiydim diyorum neyse kaybedilen kaybedilmiştir kalan sağlar bizimdir eski günlerimi özledim

sınav düşünmemeyi özledim... şu okul bi bitseydi dediğim günleri özledim. keşke tüm sıkıntı okulu bitirmek olsaymış.. asıl sıkıntı okul bittikten sonra başlıyormuş

Madem sınavla ölçülüyoruz yine ömrümde son kez belki de bu zorunluluğa katlancam napayım...

-Başka?

Ama inadına bekleriz, inadına ayaktayızdır güneşle birlikte ve inadına umutlarımızın suyunu verip umudumuzu yeşertiriz her baharın sabahında.

-hmm başka.. ha bi de kpss ye başvurdum..

keşke geçen dilenci yıllara sadaka verseydim ama maalesef benim gençliğim bizzat ismine "sistem bu" dedikleri düzen tarafından gaspedildi aytek..

Sabah kalktığımda ne zaman çalışsam ne çalışsam offf yerine sadece karnımı doyurmayı düşündüğüm günleri özledim.

Acıklı şarkıları pervasız hissetmeden dinlemeyi de özledim. Beni ağlatmasınlar artık ne olur..

Haklısın çiğdem. Sürekli şikayet ediyoruz ama çalışmak da seçim bizim için. Ben de çalışmaya aşığım. Ama artık böyle zorunlu çalışmayı istemiyorum. Kazanayım zaten yine en iyisi olmak amacıyla çok çalışıcam ama yine kendi isteğimle. Zorla birşeyi yapmayı hiç sevmiyorum. Yoksa ben çalışmadan duramam.. Ama şimdi zorunlu ya dersin başına varamıyorum. Kendime inanamıyorum böyle olduğum için. Yurttayken çalıştığım toplam 1ayımı çalışmadım okul bittiğinden beri. Sıkıldım sınavlarla ölçülmekten böyle kanıtlanmaktan.

yıllar sonra sınavdı mülakattı diye yaşıyamadığım gençliğimi özliicem...

bir çoğumuzun başından bu zorluklar geçiyor ama yapacak bir şey yok maalesef sistemden hiçbirimiz memnun değiliz.

Resim yapmayı özledim;elime fırça almayalı yıllar oldu. Şimdi yapsam ne olacak ki?Çizeceğim siyah kırmızı doğayı içimde yaşatmam yetmiyor mu da bir de tuvale aktarıp bakıp bakıp daha da üzüleceğim..

ruh sağlığım...

ah be Füruzan tam isabet başlık olmuş yine

telefonum yine sayısını bilmediğim gündür kapalı.. çünkü arayan dostlarıma anlatacak bişeyim yok..

Deliksiz bir uykuyu özledim. Sürekli rüya görmekten, hayra yormak için çabalarımdan bıktım:((((

En çok özlediğim halimi sorduklarında "iyi olmaya çalışıyorum" yerine gerçekten "iyiyim, süperim" demek..

geçen dilenci yıllara

Ama özlemlerimle katlancam bu günlere. Neşeli sabahlar olmadan karanlık kuytu gecelerle geçecek yarınlarım merhaba...

-napıyosun?

Bu gün olmazsa yarın, yarın olmazsa mahşerde deyip bekleriz günlerce, aylarca?özlemle beklediğimiz özlemimizi.

ama bazı zorluklara katlanmadan bir şeyler olunmuyor.

Ama sistemi eleştirmiyorum. Afdamalr ne yapsın nasıl seçsinler bizi?

söylemek istediğim şuydu aslında çok uzattım eheh bişeyleri özlemek çok güzeldir, hayatta özlenecek şeyler yaşamak, geriye dönüp baktığınızda evet yaşamışım ki özlüyorum demek lazım bu çok güzel bir duygu.. kendi seçimlerimiz bunlar bizim ve her seçim bir fedakarlığı da beraberinde getirir ama sonucu iyi olunca, bize hiç bir zaman keşke olarak geri dönmez..

-hmmm.. E gitmiyor musun bi yere hadi çık gel buraya..