gül üşüyor?gül üşür-

nedir yalnız bize yakışan bu serüven

ve kendimi arıyorum meşgul çalıyor

nazlanırsın ama bir gün gelirsin

dokunursam güneşe.

Yüzümün açık kalmış penceresinden.

aşk diyor başka bir şey demiyor kalbim

kimin bahçesi daha büyük

evet, inanasım gelmiyor gözümün gördüğüne

umrumda değil gündüzün uzaması

Otuz yıl yaşadım elde var sıfır.

sana seslendim durdum bu küçücük odadan

kurban olduğum,

Sahipsiz tarlayı turnalar biçer

'Özlediğim veya heves ettiğim dünya ile içinde bulunduğum dünya arasında, kabul etmek gerekir ki, dünya kadar fark var...'

güvercin avlıyor avluda kedi

sekip durma göğsümde

hem yatalak hem öpmeden geçiyor

ceylan derisinden bir ezan sesi

düşen bir yaprağa bağladım hayatımı

birkaç ilmek daha atsaydın bu fakire

beraber yürüyelim olur mu?

deli sizsiniz böyle bir çağda

bizden biri yaptı sırtımızdaki hançeri

Nereden bilmiş beni, röntgeni icat eden

Ve ölüm daha şık durur bronz bir tende

karşılıksız çıkıyor gülmenin tüm çekleri

nereye konsam geri sayım başlıyor

dilediği gibi uzatsın canevimize ayaklarını

Diye bir söz, bizim oradan.

Mezartaşı Yontucusu

bir ceset oluyorsun öpüldükçe şımaran.

hangi çocuk üstlenir bir girdabın suçunu

neyse oyum ben.

Ulu Orta

titriyorum, dağa nişan alan bir çocuk gibi

ya bir vuruşta devrilmez, yürürse üzerime

kaldırıyor dağın eteklerini bile.

Tolerans

boş kalır neşenin o ferah balkonları

Şiirden aşağıya attım kendimi/Düşerken düşündüm,

Mecnun

müfettişler de ölür teftişe çıkmak için

ve terketti bizi huzur denen sevgili

uğraşma bu çocukla

sorma

ve ayağını kaldırıyor dünya konuşurken benimle.

Bir derviş olup yürüdüm uzaklara

çünkü bende birikiyor her şeyin tortusu

silinmiş bir harita

kızlar gülüşüyor bahçede

zıplayıp duruyor elim ayağım.

olmazdı kimseye hıncım

Ah diyorum, ahı bilir misin sen

billur bir kuş gibi

Allah?ım bana kaldırımların kalbinden tak,

Çünkü aklımdan çıkmıyorsun.

yalnız tüfenk değildir piyadeyi yürüten

hayret şehir sığmıyor taksiye

Ve yazmaz birkaç satır.

seyrek gülüş sen ne güzel bir şeysin

diğer çocuklara benzerdim bense

götürür çünkü beni o ateşin girdabına

Gir ve ortalığı karıştır.

Irmak inadıyla yürüdüm uzaklara

karşı kıyıda.

ekleyip duruyorum sabahları akşama

Yanıldı denektaşım geriye döndüm

bir yastık arıyorum kuş seslerinden

ve büyük çiftçiler gördüm dağları biçen

kuş konacak dal bulur avcı kendine tümsek

nasıl her şey kilitliyse açık denizde

bir derdim var, bin dermana değişmem!

olsun artık diyorum ne olacaksa

bir mermer gibi eriyorum hayatın kapısında

yine de açıkta kalırsınız çünkü gözleriniz

hayat tutukluk yapar bazen

burası daha serin burası daha serin

nedir alnımızdan öpmek için izimizi süren

foto ali ben

Kim böyle orta yerde bırakır

bu dünyada ne var kelamdan derin

Kutsal Sözler Panayırı'na sığınıp

bir dua damlar yapraklarıma

sevaba girerdin ve

bu serüven ki

her şeyin varisi benim adım muamma

Ölmesem mi.?

bir ben kaldım ve sevgilim

büyük şehirlerin küçük içinde

ama sorarım, mesela samatyada

dr şükrü öncüoğlu ndan

bıraktın ve gittin endişe limanında.

gibi yabancı bana.

ra düşerse ne yazar mazinin ortasına

Dilenci

bize gönderilen bahar

gök bir kayalık gibi şimdi üstümde

ve burada sensiz bahar

ben sizin

suyu ihmal edilmiş fesleğen gibi gitti

üzüntümdür yüzünüzde patlayan

varsın gölgemiz olsun hüzün

gökyüzü kapalı ben açık hece

hep şuna inandım,

Su dökme arkamdan, ayrılık yeşermesin.

İbrahim TENEKECİ

yanağıma getiriyor da yanağını

Vurmak, her insana yakışır.

kokunu rüzgara salsan

sana layık bir mürit olamadım besbelli

usulca uzandığında

çünkü tuhaf burada her şey;

kalmış mıdır kalesi düşmüş bir şehrin cazibesi

acımı duy sensin pusulam benim

denizler her akşam böyle yanmazdı.

denizi sel basıyor hayret

çırak avlayan olur bir karış eti için

Yağmura, nisana ve yaşıma aldanıp

Her daim sıfır kilometre bir gün var önümüzde

Düş ve Dua

bir ağaç gibiyim yarısı yanmış

varsın yarı yolda uyuya kalsın

Git ve körünü öldür, bitsin artık nazları

çoğaltırım sizi hiç üşenmeden.

bana mı bulaştı yoksa,

hiç gün yüzü görmedim diyor yarasa

ve sessiz harfleri koru.

Şöförlerin kurşunlaması gibi birtakım tabelaları

İBRAHİM TENEKECİ

kandırdın beni.

ki dünya

Evet, değişen fazla bir şey yok. Üzülmek, hala hepimizin baba mesleği..!

yangın sönseydi suyla

şaşkınım şehir açmıyor beni

yağmuru bıçakladım ben

çocuklar bağlaçtır Tanrım onları koru

kendimi unuttuğumu anladım

işte yine günün belini kırıyor akşam

benzemesi gibi bir çinlinin diğerine.

varsın annemiz olsun tütün

ey gitmek denen serseri

işte yine gülün belini kırıyor akşam/ve sen, kırlara benzersin günün bu saati/

bıçaklarım seni de...

bir çocuk gibi

Uçurumları kıyı sanarak

Sevgili

oysa bir duvar dibidir şu rüzgarın gölgesi

yine de yetişemiyorum ey aşk

belki mezarlık biraz hem çağırmıyor mu bizi

şiirler söyledim belki duyarsın diye

İbrahim Tenekeci

akıllı kaldığınız için.

İpeksi bir sessizliğe büründüm:

kendimi de koysam ayağımın altına

hiç karışmam Tanrı?nın işine

çünkü nasıl birşey biliyorum

budanan oğullar gibiyim sessiz ve narin

ve meydanların küçüklüğüdür heykelleri büyüten

Kuyruğunu bırakması gibi bir kertenkelenin

kuruyan yüzünüzü ancak ben onarırım

elim kırılsın bir daha

korkardın küçükken

yapıyor öksüz

Kimsin sen, kimlerdensin, ey zaman?

cilt bakım setleri gider boşa

dümen bile kıramam incinir diye rota

der ki bu şenlikistanda

bana düşmez hücum emri vermek

dolaşıp dururum gece bekçisi gibi

buldum bu dünyada kendimi.

miras pay edilirken uykusu gelen

gerçi söylenmez böyle şeyler uluorta

İncinir Diye Rota

Yaşına hürmeten senin ey dünya, demedim bir şey, yaptıklarına...

ölümden.

Baktım, ömrümün günlerine

öpmek için kendisine.

paralı asker miyim neyim ben

serçe parmağın uçacak diye elinden.

size bembeyaz bir yüz yaparım.

seyretmeye doymuyor, öpüyor sonra beni

üç ayda bir reçete.

ah unufak olsam ve desem ki

çıkarmamışsan çiçekli elbiseni

akla hayale sığmayan yanınızım

"otuz yıl yaşadım elde var sıfır"

çığlığıydım içinde dilsiz bir şehzadenin

İnsanın hükmü gitmeye geçer

omzunun hizasına.

bomboş bakar dünyaya.

MEKTUP

içimden dedim ilmeği kaçmış bir hayat bizimkisi

ve koskocaman bir hansın sen

Çıkmadım hiç Türkçenin sözünden.

kurcalıyor beni bir çırağın elleri

varsın gemilerimizi taşıyamasın sular

gözlerim terledi yolunu gözlemekten.

yaşamak ne zor kalbi olana

Yokluktan değil, çokluktan kaynaklanır.

insan burda karanlıktan kuruyor

bana sırtını dön bir mektup yazacağım

yakartop oynayan melekler gördüm güneşle

ve terör estiriyor rüzgar

-gül neyse-

yoksun ya bezden anne

ah siz,

Bir hayat, mahçup ve duru

Tanrım, gülleri

itin taştan korkması

rüzgar alıp kaçar herkesin şapkasını

... bir ömrün özeti...

geciken bir mektup, düşünün sevgilinizden

bir çıkış arıyorum kapatmak için

gelinlik kuşlar gibi

gelir ve cilt olur dudaklarıma.

hem de mayhoş elma tadında.

Kaf Dağı'na gitmek istedim...

kurşun temyize gitti sanırım geç gelecek

bir koyup hiç almasanız bir tohum gibi

işte o mektup benim, siz karşımda gülerken

ve camları hohlayıp da çizdiğim resimlerden

şart olsun ki

kimseyi kıramam ben kendimden başka

mezartaşı yontan bir adamın gözleri

mezarlıklar müdür olsanız bundan daha iyi

ey insan sana küstüm çünkü sen beni

mesela kaç ölçek kırmızı katıyor güle

yana yatmayan saçları gibi bir insanın

dünyanın isi.

birazdan kurşuna dizilecek bir mahkum gibi

hatırla ve sıkı tut:

nasıl korkarak büyüyorsa astım çiçeği

Dünya küçük demişlerdi, nerdesin?

Nereye gidersem orası senin yurdun

Yüzler Ve Sözler

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu

siz ki dünyayı üstünüze giyseniz

dansa kaldırılan utangaç bir kız gibi

burdan çok uzaklarda

Adına yoksulluk dediğimiz şey,

nasıl bir dostluk ki buhem kadim

mühim değil sonrası.

hayat daha sert vursun yumruklarını

Gökten zembille inen sadece aşktır

falso alırken her şey hayatın karşısında

bir jeton

kendinizi toprağa.

bana getirmiyor.

İştah kabartan ne varsa iste onları

Sözünü unutarak

coşkunun çocuklarıyız biz böyle üzgün olsak da

kusura kalma teselli hazretleri

Hakkına razı olmayanların çokluğundan.

ve fırtınayı severim sizden iyi olmasın

Gökten Zembille İnen Sadece Aştır

acıyan bir şeyim ben

ben bile yolundaydım

yaralı serçe benim için dua et;

ve sen kırlara benzersin günün bu saati

kılpayı kaçırılmış bir şeyin

yoksun ya

ama şimdi üç beş santim için

Bana günahtır,

Şiirler yazdım aşk olsun diye.

düşüyor içime dipsiz bir kova

dipsiz bir ambar sanki.

iki ters bir düz örerken insanları

yürüsün gitsinler hiç sesim çıkmasın..

bir vesikalık kestim aynanın içinden

bıraktığı ardında

çığ düşüyor başıma, biraz kar yağsa

Körüm ben, aydınlığa karşı kötürüm

çıkarmamışsan çiçekli elbiseni.

hüzün bandıralı bir gemi cansuyumda

körüm ben, seslerden insan yaparım

Dünya dedikleri gömgök bir yatır

kalakaldık, şaşkınlığın avuçlarında

içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu

kıyıya vardığımda

Ve dağlar erişilmeyince acı verir

yolundaydı her şey

ağzın tat görmesin hayat

herkes mahçuptur kalbine karşı;

pazar ola ey çünkü ben

Foto ali

ve namım yürümüyor burada