Dağlara komş'oldum kuşlara yuva

Özlemektir, beklemektir, gelmektir aşk.

Kimi hayın hırsız sarhoş dediler

Senden sana kalanları toplarken sensizlik le yaşamaktır aşk.

Al'İzzet'i gören deli sanıyor

AŞK BENİ

Mecnun gibi hayran etti aşk beni

Cihanı hiçe satmaktır adı aşk

Aşk vazgeçiştir aslında sendeki senlikten.

Taş atana lokma attım bu yolda

Sükunetin en keskin feryadıdır aşk.

Ve aşk avuçlarımıza kalandır güneşten...

Kimi aşık kimi derviş dediler

<a rel="nofollow" target="_blank" href="https://www.antoloji.com/ertugrul-bayam/">Ertuğrul Bayam

Ağuyu kendi yutmaktır adı aşk

Titretmektir cihanı tek bir dokunuş ile.

Ağlamazsam ciğerlerim yanıyor

Attığın adımlar yoldaki buzu topuklarınla eritse de gitmektir aşk.

Kimi doğru yola girmiş dediler

Sabır gibi devlet yoktur her halde

Bu alem sanki oddan bir denizdir

<a rel="nofollow" target="_blank" href="https://www.turkudostlari.net/sor. asp?a=305">Aşık Ali İzzet Özkan

Yaktı yaktı büryan etti aşk beni

Dil tahtına sultan etti aşk beni

Sevmeli ki, ziyan olmasın o mısralar..

12 yaşındaki bir çocuğun tanımıydı: "Tutulmak ve vurulmaktır." Aşkın ne olduğunu bilmediğini düşündüğüm bir çocuğun tanımı, aşkı bildiğini zanneden yetişkinlerin tanımından bu kadar mı güzel olabilir?

Bulut bulut savrulmaktır yağmur mevsimlerine.

Aldı sattı seyran etti aşk beni

Şiir gibi bakan kadınları

Ya da, Şiir gibi bakan kadınlar

Aşk cinselliğin ve üreme isteğinin incelmiş halidir.

Kime derdim yansam beni kınıyor

Ne çare katlan gönül her hale

Sen de bulduklarım değil; sensiz kaybettiklerimdir feryadıyla inlemektir aşk.

Ve sonra başladığın yerde bulduklarındır aşk.

aşka nerden baktığınızı sorgulayın bence

Aşk genelde acı ama başka bir yanı daha var. Hayata tutundurma gibi, yeni zevk alanı geliştirme gibi

Aşık Ali İzzet Özkan

Var Eşrefoğlu Rumi bil hakikat

Kimi deli dedi kimi budala

Soyundurdu üryan etti aşk beni

Başını ana tutmaktır adı aşk

Tutuben yakamdan verdi tellala

Ana kendini atmaktır adı aşk

Bela yağmur gibi gökten yağarsa

<a rel="nofollow" target="_blank" href="https://www.antoloji.com/esrefoglu-rumi/">Eşrefoğlu Rumi

Aşk var olmak ile olmamak arasındaki ince çizgiydi benim için.

Ya da onun gibi bir şey işte..

unutmak değildir aşk, her şeye rağmen içinde saklamaktır geçmişi. acısıyla tatlısıyla. sevinciyle hüznüyne bir sır gibi saklamaktır yürekte. en derinde en derunda

Elinde sükkeri ayruğa sunup

Yolların en tenha yalnızlığında kalabalık bir maveraya tutunmaktır aşk.

Kimsenin göremediği bir semada kimsenin dokunamadığı bir yıldızı bağrına basmaktır aşk.

Şiirden anlayan adamlar sevmeli.

Vücudu fani etmektir adı aşk

Aşk için açırken gülücükler savunmaktır gönlüne

Kerem gibi yalın ayak yollarda

Yedi kale yıktım kırk iki yılda

Ne adres aramak ne adres sormak sadece adres olmaktır aşk.

Şiirden anlayan adamları sevmeli.

Döküp varlığı gitmektir adı aşk

Yıktı yıktı viran etti aşk beni

Aşk yeri geldiğin de unutmak gibi yapmak ya da gerçekten unutmaktır geçmişi...