bazan kızkardeşimsin, bazan öpöz annemsin

Tanrı katında buluşmuşlardır

Korkunç karanlığınmış

hem çıkarsa da kim duyacaktı

Kimse benim gibi ağlayamadı

çünkü sen öğrettin

Günler uzamaya başlar

Görene dek yazacağım

Ve bir bayrak dalgalanmak için;

yalnız bir yolculuğa.

Bilmez ki, giden sevgililer dönmiyecekler.

Çünkü ben,

Kocasından boşanan bir sürü biçare karı;

soytarılığı

Her gece rüyamda avuçlarımı yaktı

Üşürdüm, içim, ürperirdi

İsyan şiirleri bilirim sonra

günaydınn

Köylere çikmis olacak,

Mona Roza, bugün bende bir hal var

Mona Roza seni görmemeliyim

Rıfat Ilgaz

gemiler bir bıçak darbesinden en yumuşak yerini

İnsanlarda tek güzel kanun,

Şeytana uydum.

GÜNEŞ ÇALDI KAPIMI

Öpelim temizse dudaklarımız,

sana benim kadar tutulmak demek

Aysel git başımdan ben sana göre değilim

sakınırsan

Kaderimde.

İstanbul, Boğazda eriyen zaman?

Yakamozun üzerlerine vurduğu

Kibirli arzularına, altın gölgedeki kusursuz yüzüne...

aaah/seni, sürur

eskiden de süslenir boyanırmış

Kimselere Veremez Sevgisini,

Şişeler de geminin altında, Güzin de

İnfazına yürüyen ölü tutsaklar gibi

Anisi issizliktir

O Yaban Ağrısını Geri Alacak

kapıların kapalı girilemiyor

Şiir ve şair birde sevdiğimizden olunca Nurullah Genç'in Siyah Gözlerine Benide Götür aklıma geldi.

Ergec bu bekleyisin bir sonu gelecek

Binlerce kez dokunduğun ten;

On iki ayı.

Peki yA yarın

1937 yılında Tunceli?nin Mazgirt İlçesi?nin Kızılkale Köyü?nde doğdu. Babası köy eğitmeniydi. İlkokulu babasının eğitmenlik yaptığı çevre köylerde ve kendi köyünde okudu. 1949 yılında Akçadağ Köy Enstitüsü?ne girdi. Orada ve Diyarbakır-Ergani?de köy enstitüsünü tamamladı, 1955 yılında öğretmen oldu. 1956 yılında Elazığ Lisesi?nde sınavlara girerek lise diploması da aldı ve aynı yıl Ankara Hukuk Fakültesi?ne kaydoldu, 1960 yılında bitirdi. Erzurum?da askerlik, Elazığ?da kaymakamlık stajı ve Osmaniye?de kısa bir süre kaymakamlık yaptı. Ancak merkeze alındı ve ayrılarak 1964 yılında Elazığ?da serbest avukatlığa başladı. Daha sonra Tunceli?ye geçti. Köy öğretmenliği yıllarında şiirler ve hikayeler yazdı. 1964 yılında ilk romanı?Yaşamanın Ötesinde? Vatan gazetesinde tefrika edildi. İlk şiir kitabı?Prangalar? 1967 yılında basıldı. 1965 yılında Elazığ?da?Çıra? adlı edebiyat dergisini çıkarıp yönetti. Edebi ve siyasi çok sayıda kitabı var.

Ne heybettir ki: vahdet-gahı dinin devrilip, taş taş,

diyorsun.

Evlerine, sokaklarina, kösebaslarina

sen ağlarken gülerdi alem

bir gramsız gerçeği

Devlerin esrarını aynalara sorsaydım

saçlarım okşanmak

Ben bir Ayten'dir tutturmuşum

Seviyorum seni boşuna..

Yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,

o gül ki, bir sancıdır,

Bir baharda yeniden.

Raslasmamak için elimden geleni yaparim

Yıldızlar söner, bu aşk da biter!

İSTANBUL'A DÖNÜŞ

Eski Şiraz?ı hayal ettiren ahengiyle.

Kirli bir gömleği çıkarıp asmak

Yalniz bir kadin sevilmeyi

Öptüm ki sen değilmişsin

Zambaklar en ıssız yerlerde açar.

Belki gelir ümidiyle bekledin mi hiç

Bakmayın çevremi kuşatanlara

- Başka çaremiz yok, beni unut - demiştin

bu toprak parçasından nemlenip filizlenirse

ayak ayak üstüne atıp oturdu mu

Orda rengarenk otları, köksüz ağaçları

3-Günde asgari üç çıfıt çevirip

Uzak nedir?

kalbim artık ürperen bir mandoline benzer

Boşver sende kalmış yarınlarıma

ilk yardım geceler biraz da

engel olan benim sevgim değil

Ama toz toprak içinde elleri ayakları

Belirgin ve kesin

Suçüstü bulmalı ölüm

rüveysa şiiri mi?

hayata koşarken arkaya bakılınca düşülüp

Kıvırcık saçlarından öpmediğim için onu

İki adım daha atmıyoruz bizi tutuyorlar

SEVGİ ikna eder

neden hafif tartıyor yüreğimi terazi

karanfildim,

Bak bu sensin çocuğum enine boyuna

BIR GÜL SEVIYORUM AYRI OLSAK BILE?

Şair olsam yine tasviri otur bence muhal:

Sen güneş kadar sıcak

Sana önce

Miskin sevilerle bitlenmez

uyku tutmuyor karanlıkları

Kim ne derse desin, aznifte yok üstüne

KİRLİ SORU

Ya bir gün geri dönerse Mecnun

tabansız sevişmelerdeki

Her şey yoluna girecek;

seni benim kadar sevecek olan

Hele seni kollarına aldı mı

Beyaz evimize yerleşecekler,

Ya bulutlar benden birşey bekler

sonunda

yuvasını bozacağım.

Boşanır keder zincirlerinden

Yolunu beklerken daha dün gece

"Seni unuttu!..." der gelir.

küflenen, çürüyen çığlıklarımı

Hicran yüklü bulutların

Her sey bana seni hatirlatiyor

Bir yağmur bilirim bir de kaldırım

Bir bebeğin secdeye uzanırken elleri

Aşkın Kendi Gerçekliği Vardır Sevgili.

İnsanları Uykularından Uyandırmak İsterdim.

Bir ince tüy gibi sal anneciğim!

aynı yürek ferahlığı,

İş edinmişim öyle kimsesizliği

bana özlemin kaldı

Gogen?e,

başını taşlarda çürütmelidir

Boğazımızda düğümler oluşur,

gövdemin geçtiği masalların

korkuda.

- Olsa içerdik, iyidir...

Gibi gelen çirkin kızım

böyle bir yüreği sevebilir mi

akıl para etmez pulu tartarlar

Aşk ve Sevgi

Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,

Bir ben uyumadım,

Kendimi saklıyorum ya, bir yığın ölüden gelen kendimi

Gelip önüne diz çöksem

O çocuklar...

yavaş yavaş kaybolur benliğim?

Gecenin horozu ondan

gününü kazanıp kurtardı diye güzel

Sen günden güne erimeyi bilir misin

Ve birgün olmaz olur demir kapı açılır

Gökte ararken yerde bulduğum

dönüşmüştü

Şişman ve matruştu.

Düğün bayram olsun gönül gülüme.

Anlarsın gözlerinin dolup boşaldığını

Kalın kafan bunu bir türlü almadı?

İlk şiirim, ilk arkadaşım, ilk sevgim...

Sanki kurtulmak için uzatılan eller Azrail'in eli

aşk tanrısı için

Kah düşünür, otururum

BEYAZ EV

su olup çesmelerde akan güzelliğin

Tahir ne kaybederdi Tahirliğinden?

Aşık olamazsın ama seversin.

Kadınlar bilirim ülkeme ait

Sultanım! İrtica değil mi bunlar! ? ?

Sen hiçbirini sevdinmi

Havasızlıktan öldürme beni

Bugün de ince, bugün dekirildi kirilacak

Mıhlanırdı o hasretim toprağa,

Bir beyaz rişe-i cenah-ı melek

Omayra, bu adı verdim sana

Sesinden yüksek çıkmasın nutuklar, kasideler.

Aşkımıza nasıl muhtacım nasıl, bilemezsin,

ŞEHİTLER ÖLMEZ AĞLAMA ANNEM.

Bağıra çağıra düşerim yollara;

Leylak getiriyorsun bana güneşli birgün

Kerkük'te kan kusturur...

Biliyorum ne masal dinlemeye doydular

omurgalarının altını.

Sonra kızıyordu kendine kınıyordu kendini

Güldüğü zaman yukarıya bakardı;

TAHİRLE ZÜHRE MESELESİ

Gazgemileri düşmana ateş açarak

sönmüş yıldızlar gibidir

bütün şarkılara kapalıydılar

Nerde buluruz başka bir pınar ki

ufuklara dokunan güneşli saçlarınla

yaşıyordu.

Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare? ..

Bir caz müzigi gibi gelip geçiyor hüzün

Ben SENİ SEVİYORDUM sen bilmiyordun...

Oysa kalbim işte şuracıkta çarpıyordu

intizarın mavi dengelerini

sürgün girizgahtı

her akşam krater, her gece duman

her şeyden

"türkiye?de istanbul ne ise,

Su serpilir tüm gönüllere

sanırım behcet necatigilin bir şiiri var aklımda...

Resimlerden duyurmalıyım. Resimlerden.

Aydınlanışları ve sönüşümleri

hayırsızın, biriydi fikrimce

Kiminin rengi ak, kimisi sarı

Senin dışında

Gibi kar

Destanını yapmış, kasideye kanmış.

çözülüyor avuçlarımda

ENSONUNDA PEYGAMBERİN KUCAĞINA ULAŞTIM

Kopsun nerden inceyse artık bu bağ, bu düğüm!

Beni cagirdigini bir defa duyabilsem

ben bir aziz değilim rüveyda anlasana

Yıldızlar parıldarken

yanıyor nağmelerin bedevi kanatları

saadetten haber getiren atlı kapını çaldığında

sisli bir yalnızlığın ekseninde bulursun

veya şiir yazılabilir

Alay edercesine?

Kör karanlikta açardik pasli gözlerimizi

Yedi-sekiz sene önce

Ben uyurken benim alnımdan beni sen öptün;

Dipsiz kuyulara,

Sık dişini!

Bu gelen köylü, sesinden tanidim, bir kizdi.

yanaklarında mahşer kalıntısı

Ve aydan kırpılan bütün yıldızlar,

AŞKTA YARIN YOKTUR SEVGİLİ

Gecesi yok

Her şeyden önce sen

... n. fazıl... nerde doğduğu önemli mi öğretmenim. kahramanmaraşlı yetmez mi:))

Bİlmiyorum, neden böyle tembelim

Sokak başlarında sazımı çalsam

Bir el ki; ahretten uzanmış,

bir başka kavga var dünyada senin yüzünden,

zorbalık ve acı kuyusu gibi loş hapisten,

gözlerinin yeşiline karışmış

saçından bir teli yaktığı yerden

Sensiz, ufuklarıma yalancı bir tan düştü

sürgünden yeni dönmüştüm, makronissos

Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler...

Genç Werther'i yeniden kurşunlayan bir acı

bu son şiir, o küflü gözlerine yazılan

İnce ince karşılardın olağan karşılardın

boynumda

tamamladı.

Elinle diktiğin fidanlar çicekle tanıştı

Çiğ tanelerinde gizlidir BENİM AŞKIM.

ben sana mecburum sen yoksun

Bir ılıman hava esmeye görsün

git gidebildiğin yere diyordum

Ağlasam sesimi duyar mısınız,

O mücella çehreni izleseydim ebedi

gölgelerin ardına sakladım kusurumu

tutmamışsın acımızın çetelesini

Bu hayal zindanını yıktığım gün hatırla

At kıçında sinek gibi,

Denizin, ipteki gözleriydim.

yüreğimin başına noktalarla, hatlarla

Odanın loşluğu kasvet veriyor pek, baktım

Adıma dikkat et!... Şakam yok!... Rap ilmine hicivi Tanrı ekledi ve Sagonun dili hiç

şimdi ruhumun sislere sarılı derinlikleri

utançlarından yapılma mücevherler

bense, yulaf kokan

Sulardan ürpermek gibi dokununca,

Bıçak açmıyor ağzımızı, farkında mısın?

ucan göğsume ikikere vursam seninle çıgın bir aşk

sevemem, karanlığı bir daha devirmeden

Eve ekmekle tuz götürmeyi

siyah gözlerine beni de götür

Gizli heybelere binbir gece eşyası doldurduğuma say

elbette sen

Ve ben gidiyordum bu şehirden...

ipekten

Salonlar piyasalar sanat sevicileri

göğsümün altın kafesini

Güzelliğine dadanan o hastalıklı hüznünü

Bu öğle sıcağında

İhtiyar cübbesinden kan süzülür Nebi'nin

mazide kın arayan kılıçlarla bilendim

Sular tersin tersin akar;

Alt tarafı bir gönül ilişkisidir çünkü?

zamanın ve uzamın kilitlendiği kara kutuda benim kelimelerim

Denize karsı küçüle küçüle giden evleri

Bitmeyen bir susuzluk ve sönmeyen hararet

Güzel hatrın uğruna

böyle bir sevmek görülmemiştir

Sen yokluk nedir gördün mü

ben beni tanımam kaldırımlarda

görebildiğim o tek aydınlık

o zamana kadar

Sırtında çok uzak bir köyden indirdi

ben senin saçlarına dokunurken

Git ki siyah gözlerin arkada kalmasınlar,

Çağırmayı bekleyen ölüm gibi

Ölüm dansı yapan ağustosböceklerinin?

Oluyum coktan, bir baksana gozlerime

Yıkılmış hanmanlar yerde işkenceyle kıvransın;

1982 Vietnam'daki Asya-Afrika Yazarlar Birligi toplantisindan dönüste Moskova'da kalp hastaligindan hastaneye kaldirildi. 'Kalp Hastaliklari Arastirma Merkezi'nde bir ay kalarak tedavi gördü.

karşıma çıkıyorsun en serin imbatlarla

suçtan

sonsuzluğun sırrını sereyim yollarına

Kendisi hangi kavganin güvercinidir bilir

Kaymakam hos sohbet adam

İpek şiltelerin istakozların

bir çocukcağzın ta yüreğinden başlar,

ve şimdi

ümit yaşar

Onu yüreğimin üstüne nasıl bastırmak

Bir gece Sevgi Duvarini astik

çiçeği herkes gönderir ama

Ahırda bir ata eyer oluyor

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Asarak denizleri bir gun kapina gelsem

Sonu gelmesede hiç bir aşkın

Ekmek şarap sen ve ben

Dede'den dinleyelim en güzel şarkıları

nihavend mi, sultan-ı yegah mıdır gözlerin

ruhumu baştan başa acılarla dokuyan

kırmızıyla-beyazın

Böyle eskitilmis de olsa bu kalbi

Gülüyor... Gülüyor... Gülüyormuşum...

Haklısın, aramızda dağlar, denizler var,

Tel çözülüp kalmışım.

ay soluk soluğa

"biri bana gelsin"

gidecek yer ne kadar uzak olabilir?

Yeni bir dönemi başladı ömrümün,

25.3.96

Vurguni halımız gayrı çok yaman

Sonunda kabre çıkar bu yolun kıvrımları.

gibi mafevke selam vermek.

Üsküp'te, Estergon'da, bir atar damar gibi

Nazım Hikmet Ran (1902-1963)

Yalnız şu beyit kaldı,

Görecek günler var daha

Bir bir hatirladin mi

Bana ne geldiyse geldi yukardan

ASIL ADALET

eğer daha da içersem

-Evim! Evim!.. Ellerimle asacağım

ziya osman saba

Padişahın üç oğludur kenar mahallelerinde

İntihar eder umutlar köprülerden

Gece uykuda gezenler gibi bir hali var:

Öyle bir tutkuluydun ki hayata başlarken?

Sende kalsın isterim

1945 Yayinlanmis ilk bagimsiz yapiti 'Parti Kurmak Parti Vurmak' adli 16 sayfalik brosürü çikti.

Yürürken düşünmek ne ise

Hıçkıracaksın..!

birçok şiirim var fakat yayınlamak nasip olmadı henüz. şiirlerimi merak eden varsa adresime mail atsın bütün şiirlerimi paylaşırım. e-mail'im: <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="35585a474654595e5c586a050375584c5b50411b565a58">

Yine altüst olursa ortalık bütün

Sürme çekmiş gibi nur indi mumun kör gözüne!

Kiraz mevsiminin

Türkün dostu Türk?tür, bak yerde yatana

mezarlıga nazır bir eve taşındım

Yalnızlık Kurdu

damlarız gözyaşı şeklinde. Bir de şikayete başlarsak

Sen Türkiye gibi aydınlık ve güzelsin!

Yarmıştı ışıkta ötesini berisini

Ağlayacaksın Ağlayacak.!

Sigaramı sessizce yaktığım gün hatırla

Süphelidir yediklerinin ayri gittigi.

Leylak leylak bakıyorsun gözlerimin içine

Sularım ısınsın diye bakıyorum ısınıyor

hayır sanmayın ki beni unuttular

Oh ne iyi

Tophanenin karanlık sokaklarında

Bereket dolardı evlerimize

acı kök tadı seçtim

Dünyadan bezginliğim dünyalar kadar eski

Sana selam söyledi

Çalmıştır senden sevdiğini;

Eğer düşünebilip de düşüncelerini amaç

bir tutuver ne olur

Karma çevre kozmopolit, fiiller kozmopolitik, seçilmiş elçilerdik buraya nakledildik hepimiz,

Ki vadiden bütün, yer yer, eninler çağlayıp durdu.

her köşede zifiri bir silüet bırakan

Uçtunuz gittiniz siz ey kuşlar;

RIFAT ILGAZ

Biri ecdadıma saldırdı mı, hatta boğarım!..

SEVGİ kalır

değildir anlayışlıdır ve kucağındaki cansız bedenlere

elmanın da seni sevmesi şart mı?

Sen en güzelsin bu saatlerde

resimleri süsleyen kentin varoşlarında

Kendini yalnız hissetiğin kadar yalnızsın

Gögüne benzer ki gözyaslari mavidir

Kalakalmış bir kıyıda melül ve tenha

Sürünüp mangala yaklaştı bizim Seyfı Baba.

Bu sefer acı çeken bedenin değil benliğin olsun?

bütün stabilize arkadaşlıklar

Bir oğlu vardı Tomson'un:

yitik adreslere benzer

kim çıkardı seninle benim arama koydu, bu umud denen şeyi.

Ya ölmek ustalığını kazanırsın,

gözlerin nur gibi parlasın saadetten

İSMET ÖZEL

ben bir aziz değilim

Belki şehre bir film gelir

Ellerim sevilmek istiyor

Kavgamdan bir gül çıkar

İSTANBUL

Doğduğumdan beridir aşıkım istiklale,

Yunmuş, yıkanmış adam olmuşum.

Şu aranıp duran korkak ellerimi tut

yarısı orman

Bir türkü ki gamlı, uzun,

Ben hüzünlerle büyüttüm kendimi

Kırılır yer kürenin kabuğu

Kız kardeşim

Aşk kitaplarında arıyorsam tarifini aşkın,

Kulağıma garip sesler geliyor

sararttı gülleri, yaseminleri

Osman adıyla koskoca imparatorluk kurduk

Hacı gibi üç beş karı almadan

Mehmet Akif Ersoy.

rüzgar güzel bir koku getirmişse

Başlangıçtı sevgimize biliyor musun

Her mihnet kabulüm, yeter ki

Şarkılar söylüyorum Şiirler yazıyorum

Yazlar bilirim memleketime özgü.

bir kuşun yuvasına götür gökkuşağını

Çıplak bir omuz.

Payı yok, apansız inen akşamdan,

Leylak kokusu sızdıran evleri, sokakları

gözyaşı bir tarla, hep yoncalanmış

ve aradan yıllar gecip

Saklayayım mı yok söyleyeyim derken

durduk yere başımıza saçma sapan bir aşk çıkar

Zaman cildirabilir

Mehmet Çetin

SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR

Ahmet Selçuk İlkan 1955 yılında Adana'da doğdu. İlk ve orta öğrenimini ayrı yerde tamamladı. Lise yıllarında yazdığı ve çeşitli sanat dergilerinde yayınlanan şiirleri ile dikkat çekti.1973 yılında yüksek öğrenimini tamamlamak üzere Almanya'nın Berlin şehrine gitti. Berlin Teknik Üniversitesinde Mİmarlık eğitimini sürdürürken bir yandan da sanat çalışmalırana devam etti.

Ve hep seveceğim beynim ve tenim varoldukça bu dünyada

Düşünen insana vermezler aman

Değil bir kayda, sığmazsın - kanadlandım mı - eb'ada;

Aşkları yazılsa.

Bilirsin can boğazdan gelir,

Yani Tahiri Zühre sevmeseydi artık

Niçin bir damlacık göğsünde bir umman huruşandır?

harpten sonra artık işsiz ve aç kalacak değiliz.

Yalnızlık burukluğu

kardeşim benim, dünyada nasıl yalnızım sensiz,

elinize, klavyenize sağlık izmir güzeli...

Cahit Sıtkı Tarancı-Yaş otuz beş

Yüreğimin özünde başka yarınlar var.

Korkmazdık geceden, silah sesinden,

beraber yürüdük isyankar yollarda

devrilen turuncu

Gün bitti, yollara düştü kahır

romantik anıları çok isteyen

En güzel deniz:

Bütün dertlerin en gücü

Dün yolda rastladım

dokunsam korkarım

Becerene kızmaz havlu tutarlar..

Gelki büyük babaların Enver paşa, Nazım Paşa konağında,

çırıl bir

Koyu bir çaresizlik ayinidir yalnızlık

Kavuğa sarık, sarığa sümbül

senden önce ölmek isterim.

Dokunabilir misiniz,

Telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi.

Dışarda gürül- gürül akan bir dünya...

Iste çözüldü dilinin bagi,

Su içmek, saati kurmak ve sebepsiz dolaşmak biraz da

Bir kadeh, bir cıgara, dalıp gidene,

ölum sen beni aldatamazsın

Senin sana rağmen bir yüzün var

Gülüşü bir yabancının

Çiçekler sevginin işaretiydi,

Saçlar bağ, gözler silah, gülüş, kurşun olamaz mı?

güvercinler

Feryad ile ahı çok

Bir aşk söyle sarartıp soldurmamış ama

diyorsun,

başını ellerinin arasına al ve dur

Hanüman yoksulu binlerce sefilan-ı beşer;

Tevekkülle huzuru buldu Leyla

sıyrıl gel bana

Çözümsüz Vakam

Ve orada beraber yaşarız

saçların mutlaka örülmüş olmalı

yarın sevilir bakarsın.

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;

Günaydın, günaydın,

Bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim

dudaklarımdan sızan erkek sütünün kara büyüsüyle

AKIL GÖZÜ

Benim güvercinim tunç gagali

gümüş bir tarakla tarayacağım saçlarını

saygı

Ben hem benimim, hem de senin, sen de benim,

Bir mısra daha söylesek sanki her şey düzelecek

yani yürekte.

Sevmekten

kıstırılmış varlığımın bütün cephelerini

Öyle iş olsun diye mi, hayır

AHMET TELLİ

BİR GECE ANSIZIN GELEBİLİRİM

Ne kadar benziyoruz Türkiye'ye Ahmet Abi.

evim harab; ömrüm harab

Adem?i Havva?ya ram eyleyendir gözlerin

Ve hakikat bırakıyor hülyamı yarım

Ve gunlerce gecelerce haykiracagim

Söyle bir dogrulacaksin ister istemez

İçinde ne garip yazdı...

Ararım nazlı gülümü

balmumundan çiçekler takacaksın başına.

Git gidebildiğin yere git diyordum

SON YALNIZ

Dis degil, tirnak degil, bir mendil niye kanar

bir kardeşlik

Ne işin var kiremitlerde a sersem desene!

Beni can özümden taşıyor.

eleni bile.

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım

Sağa döndüm, azıcık gitmeden üç beş basamak

beni unutma

kamçılıyor içimdeki bütün köleleri

sevgisi, vazifesi ve korkusuyla

duymuş tenhalarında çalan şarkıyı

Ekmeğim bahtımdan katı

yahut vakit olmadı

Kimin yogurdu kaymakli

Sökmek için kederi ustaca bir giriş yok

Bu değirmen seninle dönüyor; ahenk senin

gözleri birer birer kayan hücrelerimde

Gözyaşlarım yağmura karışıp sel oluyordu

yollar düğüm düğüm boğmalı onu

Hüznün, yalnızlığın şairiyim ben

Gözlerinde bile

Bir Fransız okulu, Robert Kolej, İstanbul Güzel Sanatlar Akademisi, Ankara Devlet Konservatuarı, Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi'nde

Senin tayının Anadolu?ya çıkmıştı da,

akşam mıdır, gece midir, sabah mıdır gözlerin

Seversin dünyayı doludizgin

daha sonra yaparım hayatın felsefesini

Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...

Mehtabını düşlerken o mühür sahibinin

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

tutuklandıkça yenileniyor

porselen tabakta yıkanmış kayısılar

Askerlikten ayrıldıktan sonra, İstanbul'un işgaline çok üzülen Nazım Hikmet Milli Mücadele'ye katılmak üzere Anadolu'ya geçmiş, Bolu Lisesi'nde kısa bir süre öğretmenlik yapmıştır (1921). Rus devrimiyle ilgilenen şair, bir süre sonra Batum'dan Moskova'ya gitmiş ve Doğu Üniversitesi'nde ekonomi ve toplumbilim okumuştur (1922-1924). Yurda dönüşünden sonra Aydınlık dergisine katılmış, burada çıkan şiirlerinden ötürü hakkında "gıyaben" mahkumiyet kararı verildiğine öğrenince yeniden Rusya'ya geçmiş, af çıkması üzerine Türkiye'ye dönmüş ve bir süre Hopa cezaevinde tutuklu kalmıştır (1928).

Senin bu ellerinde ne var bilmiyorum göğe bakalım

Bir çiçeğe, yeşile, çimene

Ah bebeğim, ah..

İyi akşamlar arkadaşlar;

tuttu bacağımın siyatik ağrısı.

Suskunluğa dönüştü sokaklarda feryadım

şarkılar soyleyerek anıyordum ilk defa

canım çok teşekkür ederim, öbür başlıgın hayırlı olsun, benim en iyi ve bir numaralı dostum; izmir güzeli. canım seni çok seviyorum

Gçnlu zaman zaman tutmuştu mustu

bazen kadın hamamında tellak?.

GÜVERCINIM UYUR MU?

En tanınmış kırmızılarla açan

Istanbulu Dinliyorum

yenicami önünde

Bir kanaryam olsa altın kafeste

Sana hep yeniden başlamak isterim.

bir kin

biliyorum artık hiçbir gemi beni taşımaz

Bekle bizi

bir gül seviyorum

İyi çocuklara, kahramanlara.

Koyunkoyuna yatan

soluğun

İşte Şimdi Biz de Sevgili,

kimi sevsem sensin / senden ibaret

İşte sırf bu yüzden öksüz kaldı defterim!

İşçiler iyi çalışsın, gülümse

orda kurak ve ıssız bir yüreğim

Neye yarar böyle bir şimdiki zaman

Çökük bir kubbe kalsın ma'bedinden YILDIRIM Han'ın;

Sen yalnizligin acisini bilir misin

Sen bu şarkıyı git başka yerde çal

Üç buçuk emekli aylığımda geçinir gider karım,

Onların kemik yalayan dostları

İnsan Bazen Nedensiz Yere Umutsuzluğa Kapılır

DİZLERİNE VURUPDA, KARALARI BAĞLAMA

Benim güvendiğim sensin

Günlerden sonra bir gün,

Kaç acı birden imtihan etti beni..

bir yanında ürküten bir baldıran gövdesi

Karşımda yokluğun alev gözleri

Örsün üstünde ses

Eğer uğramazsak kem bir nazara

işin yoksa çiçek al, saç tara, parfüm sık.

Birinin ölü dudaklarından sızan kan daha kurumadan

Balığın susuz kalıp suda boğulduğunu

Asla pişman değilim.

1991 - 1995 Yogun etkinliklerle geçen yillar. 1995 5 Temmuz Çesme'deki imza günü sonrasi, saat 01.05'te hayata veda etti.

Almaz oluverdik elimize.

Bahar geldiğinde?

1961 Zübük adli haftalik bir gülmece gazetesi çikarmaya basladi.

büyüten aynalarında çatlağı

NAHİT ULVİ AKGÜN

Ve bütün dünler, bütün geçmisler

eğin başınızı, kendime ayırdığım mermi size değmesin.

Acır fakir çalışan kadınlara

bir düşünce sardı hepsini...

sana şiir yazmak ahmaklıktır

Sorarken sorarken üzünçlü bir görüntüsüne

Annem yok artık. Beni düşünen kalbi yok. Bitti.

Eğer bütün kazancını bir yığın yapabilir

ey kendini

Bu da oldu işte.

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,

Önce amma şu fakir ademi memnun edeyim.

Gökler bile değişiyor lahzada

Tuttuğu bayrak belli,

senin o sulusepken, yeşil gözlerin var ya

Gecenin ıssızlığına mahkum

Yazacağım bu can tende

Ya zamanından çok erken gelirim

MONA ROZA

Karlar, bütün elhanı mezamir-i sükutun,

İstersen oğlanları sen ara, seni onlar daha bir severler,

En küçük şarkıyı mutsuzluktur kurtaran

Mor aydınlıkta bir çınar

İçinde gitgide büyüyen o yalnızlık kurdunu

Eteğini ben çektim

Uyumuyor hain, göz dikiyor hala vatana

umut çiçegim

"Sen öpüşmeyi bilmiyorsun ki"

Yağmur, seninle biter susuzluğu evrenin

Üç buçuk soysuzun ardında zağarlık yapamam;

Işıksız ruhumu sallarda durur

allı pullu bir balon gibi verelim oynasınlar

Akışı çaresizliği tartışıyor

Her Şey Onunladır, Ona Emanettir Sanki,

Orda bir ev var, uzakta,

Sularim tuzlu, sularim zehir zemberek

Uğruna can verilen, vatanda kalacaksın

Sağ ol..

Büyüdükçe hüzne sattım hepsini.

AŞK aldatır

Hüzünlü şarkılar gibi hüzünlü

Rezil... Tam o saatlerde geliyor.

Petek isem balımsın ağulum

Biz ne ayrılıklar görmüş adamız

ve dağlara kaçırıp uğrunda hapis yattığımız

uzanırım da kadife saçaklarına

sen güneş kadar sıcak

Evlerin bacasını kolluyor yıldırımlar.

Göklerin sırdaşı minarenindir.

Kapansın onu görmeyen gözler

Ben insanların

Gecelerim gündüze, gündüzler gecelere karıştı

hiç güzel olur muydun gözlerin olmasaydı

sonra hangi tarafa geçsek karşıda kaldık

seni, seni sevebilir mi

Şarkısıyla yaşadık yıllar yılı baharın

Duvarlara, vitrin camlarına, kaldırımlara çarpıyordu

Bir damla süzülsün diye beklerken

öyle yoğun bir elektrikle

Sinesinde bi-vefa bir sırrı saklar gibi

kolları bağlı hüzün olsun dört yanım

Talih bir defacık güldürür beni

Her söz zehir gibi acı

Mevce gelir oynatır

Kimin yagi kekik kokar,

uzun bir yolculuğa hazırlanan

Çekiyorum mutsuzluğun yasını

1946?da Çankiri?nin Eskipazar ilçesinde dogdu. Hasanoglan ve Pazarören ögretmen okullarinda egitim gördü. Bir dönem köy ögretmenligi yapti. Ardindan Gazi Egitim Enstitüsü?nü bitirdi. Anadolu?da çesitli liselerde ögretmenlik yapti. 12 Eylül?den sonra uzunca bir süre tutuklu kaldi.

en fazla bir yıl sürer

düşlerim gecenin tutsağında

sürüklüyor imkansız muştuların

Özdemir Asaf

Ömür geçiyor nasılsa.

hasret dokurum gecenin tezgahında

gecede yürümek ne ise,

Nasıl diri sayarsın ölü olanı

Ama İstanbullular kadınlar deniz yıldızları

NURULLAH GENÇ

Ordumuz Türk, korku verir cihana

Gel Kafdağı kuşum, Zümrüdüanka'm!

Ben yel gibi erkekler ağlar diyorum

Bulutlar yarılır gökler açardı

Seni bende, beni sende arıyorlar,

Mecnuna benzeyen hayaller olurdu

Kim demis dut yemis bülbül diye

çağlayanlar bile hararetlidir

dibinde değil.

Es deli deli böyle kal

Sen bana ışık ver yeter

Aşk odağımda aşkımsın

Dayanamıyorum ben sensiz olmaya

Sen gelinceye kadar

Çok görme elin kızına

geri döndü bana

Açıyorlar küçük esmer avuçlarını:

gelmediniz, ben hep sizi bekledim

Anla Mona Roza, ben öteliyim

gene de hep bende kalsın gözlerin

Anam sakın denize atma dedi

Trenler raylarından çıkar

Kahır mektuplarında yeniden buluyorsam seni,

Kaldırımlar, içimde kıvrılan bir lisandır.

ondan sonrası bir ağır dağdır üstüme devrilen

İnsan Başka Bir Işığa Teslim Olur,

Al yanı başımdan gölgenide al

Yazık oldu Süleyman Efendi'ye

Hadi aktamıyayım... Kim getirir ekmeğimi?

zavallı bir çingenenin

Sevmek için güzele mi bakmalı?

Karardım kaldım damlarda

Bana kendini anlatma,

ve pırıltılar vardı hasta kırık boynuzlarında

Heybeler bos dönecek degil ya,

Alıp başımı seninle gitmek isterim.

Kırık bir kayık kaldı elimizde, hayali

"Bağır, bağır, bağır, sabaha kadar."

Salmak serin sulara gövdemi

Kullanılmış kafiyeleri yollamak için,

Bilirim

Hangi yanından kalktın bu sabah, söyle,

Bu aşk değil ARZULAMAKtır

Asil adi Ahmed Agah'tir. 2 Aralik 1884 tarihinde Üsküp'te dogdu, 1 Kasim 1958 tarihinde Istanbul'da ölmüstür. Istanbul'da Vefa Idadisi'ni bitirdikten sonra, Jön Türklere katilmak için Paris'e kaçti. Paris'te Siyasal Bilgiler Yüksek Okulu'nda ögrenim gördü. Ögretmenlik, ögretim görevlisi, milletvekilli, büyükelçi olarak çalisti. Yahya Kemal, yurt disinda edindigi yüksek nitelikli begeniyle, Bati siirine yönelme yerine, geleneksel divan siiri içinde, biçime agirlik taniyan, dil isçiligi olaganüstü, yetkin siirler kazandirmistir.

Balıklara arkadaştı gemiler...

tereyağı, yumurta yiyeceğiz diye

Henüz yaşamadıklarımız.

Kurtarın dostlarım, boğuluyorum

Diyarbakır şehri suskun

Eşsiz şüphesiz, tekbirlerle gider Allah?a

gittikçe yakınlaşan bir melodi gibi

yükselecek yukarıya,

Durup baktım yapraklar başlangıçtı

Ocak sönüyor ateş kül oluyor

Bana düşmez can vermek, yumuşak bir kucakta;

MEVLANA CELALEDDİN RUMİ

Içinde kiskançligin zehirli çiçekleri açti mi

bazan sessiz sedasız ipekten kanatlarla

Acılarım iyice bol gelir sana,

Değirmen misali döner başım

Eğer ki sonunda ağlatacaksan

Prangaya vurulmuş bir mahkum gibi çaresiz

benim karşımda durmaktadır.

hepsini senin adınla çağırıyorum

saçlarını okşayıp getirmiştir diye avunuyorum

yüreğimden başka bir ülkeye

Kil gibi ince Istanbul yagmurunun altinda

insan bir düşünse ne çok şey bulabilir

yaşamın tozu bile değmemiş tenine,

sızdırmaz

Dipsiz kuyulara.

hasret kurşunuyla kendimi vurdum

... ümit yaşar oğuzcan

Hele ne ellerin var, ne ellerin.

Her sabah neşeyle uyanan bir eş,

Belki de bir zaman ayrı kalırsak,

Biz zaten hiçbir sinemaya

Sensiz doğrular eğri, beyaz bile karadır

Temiz yürekli uysal çocukluğum...

Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at;

çıkmaz sokaktadır. İnadına karanlıktır o sokaklar

Bu kalleşlik banada yapılırmıydy yar...

az şiirden duyduğum derin bir ulaşılmazlık hissi...

yağmurdan korktuğumu bilirsen

Dallar suskun ve buruk

Seni sen değil, arkanda kalan anlatır.

sıkıntım kara.

Kendini güzel hissettiğin kadar güzelsin..

arslanlara meydan okuyan o ceylanı,

gelmişken bi şiir de benden:

bugünler saçlarımla birlikte şiir yazmayı da kısa

ben zehire alışkınım, şerbete değil

Bir dost sinesine koysam başımı,

Bu akşam efkar, efkaryinede efkar

Zehirli kirpilere bırakacağım

Ba'zı bir hafta geçer, uğrayan olmaz yanıma;

"Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna

Parklarınla köprülerinle kulelerinle meydanlarınla

Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.

Bir of etmek ofu oftan duyulmak

Yolumun karanlığa saplanan noktasında,

gözlerin uğrak yeridir bestekarların

Onun gözleridir şafakta gördüğüm

En yakası açılmadık küfürlerden en acılı ağıtlara; en afili sokak ağızlarından en yoğun sevda ve sevgi şiirlerine; cin gibi zeka pırıltılarından en yalın, en sade söyleyişlere kadar her şeye yer verdiği şiiri, bir 'göreve adanmışlık' şiiridir onun.

Gece rüyamda gördüm gündüz düşündüm

sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla

Yürür üzerine kararmış gözler

karnını saklamak isteyen insanlara benziyorlardı.

daha hızlı koşardım

sevemem, tozlu raflar arasına girmeden

İnan, sürdüremezdik...

devirdik, o devrilmez zannedilen çınarı

Orhan Veli Kanık

kara ve acıya

Sırlarını, Cesaretini, Bilgeliğini ve O İlkel,

batmaya başladılar.

gözleri maviyken yaprak yeşili

Sen uykusuzluk nedir bilir misin

genzimizde göl göz

boynu kırılmış göğün!

nedensiz ölümlerin suskunluğu gibi

ki içinde beni görebilesin

Ben üşenmem yanmaya, yanmaya üşenmem ben

Şu kaçamak ışıklardan şu şeker kamışlarından

yaşarsın, kalbimin kızıl saçlı bacısı,

Beyaz, beyazdı bulutlar,

gelen giden açan soran bere budak yok

İngilizler fazla konuşmayı sevmezler,

gözyaşı akıtırken gülenler yok mu

mesela denerken damarlarında bir serumu

sudan havadan günesten yüce varlık

geceleri bir çırpıntı duyarsan

İlk şiiri Balıkçı Türküsü, Yeni Edebiyat gazetesinde çıkmıştı (1941).

kahrettim her şeye o gün

top, tüfek yapmazsak eğer

Icinde butun bekleyenlerin korkusu ve umidi

Kanadı kırık kuş merhamet ister

Hatırına düşeceğim belki

Son mutluluk sesleri dökülür dudaklardan

sabah olmuş güneş doğmuş neye yarar

Nöbetleşe izliyoruz usulca ölüşünü

akıtır kanını asil pehlivanların

Dalları neyleyim.

Bir devrim korkusuyla halkalanır yokuşlar

kaldırımlarda yağmur kokusu

Öpüyorum seni boynundaki yaradan

Nasıl şükrediyorum bilsen, varsın ya!

sadakatini

Yüreği kurşun yap, silaha davran

Ölümün gözyaşları bir gün hicranı yıkar

bence yılmaz odabaşı yaşayan en iyi şairlerin başında gelir.

Karanlık bitmiş fakat erememişti huzura

Kirpiklerini eğerdin, bakardın

Utanıyorum yaşamaktan.

Ki adı şiir olarak geçecektir literatürlere!

Seni sordu

sonra açılır önümde ıstırab vadileri

an geldi sustum

Aşkla sevgi aslında kardeştir

çünkü, ben ilyas

Seni bir kere öpsem ikinin hatırı kalıyordu

Geçti istemem gelmeni

Hocada imamda hileli sözler

Ekim, Kasım, derken Aralık

Artık inan bana muhacir kızı

Hele bir kırılsın, hele bir kırılsın feleğin çarkı,

Aşkların tadını

Çocuklar agladi,

Ayaklarımın altından geçiyor bir deniz bir deniz

yenik değiliz

"Başım sızlıyor

Aşk Olsa Gerek

Basimda eski alemlerin sarhoslugu

Önce hafiften bir rüzgar esiyor;

Aldıkça dönemeçleri değişmedi hiçbir şey

Ne olursa olsun hiçbir şey değmez,

zırhının ve suyun içinde balık gibi kapalı ve ketum.

gene siyah bir perde çekildi üzerime

Beni de beraber al anneciğim!...

Adım ürkütüyor seni,

çekip çıkarsam da mısralarımı

Yapamam, onsuz edemem

Sen bir el uzanışıyla aydınlanan yeni ay mısın

Pek ıssız bir karanlık sonradan vadiyi sarmıştı.

Uzaklarda en uzaklarda,

Hayalsiz yasiyoruz nerdeyse

Kimi bir soygun sofrasında ışıklı salonlarda

"Diyarbakır'da doğdu (21 Nisan 1927). Orta öğrenimini Diyarbakır Lisesinde tamamladı. Ankara'da Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Felsefe bölümünde öğrenciyken TCK'nin 141. maddesine muhalefette bulunduğu gerekçesiyle tutuklandı (1950). İki yıl sonra aynı savla yargılanarak hüküm giydi, hapiste yattı. Mahkumiyet hayatı iki yıl sürdü. Ankara'ya yerleşerek gazetecilik mesleğini seçti.

1915 (20 Aralik) Istanbul, Heybeliada'da dogdu.

Içimden öyle geldigi için degil

Öpüşlerin türlüsünden elhamra

Ruhumuz kederden elbise giydi...

Tek yanli ask kisiyi nasil aptallastiriyor

fikrini ipotek etmiş kiralık sevdalara

sonbaharın tozlu kafeslerinde

sunulur

Oinci bir başka denizde.

Mutluluğa hep geç kalırım.

Üç kere adını tekrarlarım, karnım doyar

bulamaz izlerini tilkiler kurt ininde

gözlerinin kıyısında bir yaz günü ölürsem dünya mavi unutma

Gece, bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış

bilsem ki sana varmak içindi

sezai karakoç

Bütün şehir, bütün deniz, yeryüzü

tavan süpürgesi gibi, efendim, zayıf, uzun, titiz, temiz

Bilirdim artık senden ayrılmayı

azizler tohum eker sevgi tarlalarına

Masum göklerimden düşürdüğü damlalarla

Nimettensin, nimettensin!

Senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin

Gördün mü sorgu hakimini,

soğuk.

Avuçlarımda ateş, yorgun gözlerimde nem

benim gözlerim viran; ağlamaya değer mi

çünkü mayın personel çiçeği açıyor

Hercai bulutlardan bıkıp usandığını

Git de Allah aşkına bir selama muhtaç et!

Geceler uzamaya başlayacak

her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet

Senin dudakların pembe

Bugün bir hanmansız serseriyim öz diyarımda!

Gözlerine hiç baktım mı, gördüm mü onl0arı

ölüme karşı yaşamalarıdır.

Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir uykuya,

savaşçı mızrağını kırıyor sevda için

Yoktu dünlerde evelsi günlerdeki yoksulluğumuz

tedariksiz katıksız bir yolcuyum

Yenik değiliz

- Hiç olmazsa yanımdan kovarım.

Karam, karam

Usul usul konusuyorlar aralarinda

ne güzel şeydir seni hatırlamak

Ama sen başkasın anlıyor musun

Bizim için çarpan, kaygılarla dolu yüreğini.

çocuklarda bile kan kokusu var

Onun İçinden O Çileli Çocukluğumuz Geçer

Güneşin seni ısıttığı kadar sıcak.

izmir güzeli çok teşekkür ederim.

ölebilirim...

Özgürlügünce dövüsken

çılgın

a celladım, a kahrım, a zindanım, bir su ver

Trenler tiklim tiklim

Beyoğlu?nda sesi yırtan sesindir.

Esvabını başkasına verdiler.

kelimeleri ölümsüz kılan şiire.

Susmakla ağlamak arasında

Beyaz bir ay doguyor fistiklarin arkasindan

Hülya tepeler, hayal agaclar...

paylaşımların için teşekkür ederim

Giderek daha az..

Eskiden, daha zili çalmadan açardın kapıyı,

Sensiz hayat toprağın sırtında ur gibidir

Öyle bir rüzigar ki,

iyi akşamlar,

Oynak sular yalının alt katına misafir;

Galiba yaşlanmamalı insan,

Seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,

Ya zamanindan erken gelirim;

Eğer ağzından çıkan bir gerçeğin bazı alçaklar

her şey olmaya hazır

Nesi varsa gidiyor soyunarak

Hem Dışındadır Dünyanın, Hem de Tam Ortasında.

Hele bak, bir domuzlugu var,

Bıçakla kemik arasında

Ve karşındakini unuttuğun kadar çabuk unutulursun

Ve sen küçüğüm bir gün

Bana sorarsanız mevsimlerden Aytendeyiz

Gördüğün suretten utanmak

yalnızca ufuklar yeniledim

ve kim bilir kaç yaz daha.

Derken bir gün uzaktan gördüm seni...

en güzel çoçuk:

Her neyse...

Gelmeyince

Sömürgeni toprağımdan

Ellerini dusunmeden edemem

İkimizde aynı şeyi düşünüyoruz belki,

Ben bende değil, sende de hem sen, hem ben,

AYSEL GİT BAŞIMDAN

Başlıyorum çektiklerimi yazmaya

Onlar ki, hepsi

Ayten'i size bırakmam

?Aşkın zimmeti yoktur?

buradadır şiir, koruma altına alınmıştır.

vuruldum kırk yerimden

Ve hicran sis misali, her yanımı bürüyor

alacakaranlığında son sabahımın

karınlarını gördüm

Ya da melal denizi parkların ıssız yerlerinde

ESERLERİ

Ürkek serçe kuşu gibi daldan dala konuyorsun.

korsanlardan kaptığım gürlek nara

Yüreğindeki

Batan güneşe doğru kurşunlar sıkıp

KIS BAHCELERI

Çoğu zaman gözlerimiz dolar,

ANNECİĞİM

Yağmurları dinleyecek

Susuyoruz kana kana...

Hele dinlen azıcık anlaşılan yorgunsun.

Bilinen bütün mutluluklardan uzakta

gök bulanık; ufuk silik

Derdim günüm insan arasina çikarmakti seni

Ben belki dün ölmüştüm, belki de geçen hafta.

Kalbime sığmıyordu aklımdan geçenler

Bugün bir yemyeşil vadi, yarın bir kıpkızıl gülşen,

Korkusuz yasamak hançer ucu

Ertuğrul Zengin

Senin gözlerinde ışıldıyor,

eğer ben yanlızsam yanılmışsam

Seni bulmaktan önce aramak isterim.

ahmaklara tuzak kurmak için eğilip bükülmesine

zamansız, mekansız nefese doğru

Güzin utanmak istiyor ama nerde

Hasretini, yokluğunu, sensizliği

Madeni arzuların ardında seyre daldım

unutmamanın anlamı ne ise,

gencecik işkenceler ağlıyor avucumda,

Biliyorum tanrım.

Kanadindan çok pençesine güvenir

Dört duvara sarılmışım.

diyorlar ki ağla

Yaşıyorum, yaşıyorum iste,

Yalnız bırakmayın beni hatıralar.

Geceye mi çırpınış, gurbete mi bu hasret

ilk defa kuma çıplak ayak basmışım

Yüksek yerlerde açan çiçeğim;

Özünden damla damla;

Kaypak kalabalıkta sürükleniyorum.

Deniz dibidir gökyüzü

Haritanın en beyaz noktasına kan düştü

Bir ömür üzerine.

Bir güzide mektuptur, çağların ötesinden

1915 yılının Aralık ayında dünyaya gelen Nesin, 5 Temmuz 1995'de, 37 aydının ölümüne neden olan "Sivas Katliamı"nın 3. yıldönümünden 3 gün sonra Çeşme'de yaşamını yitirdi. Ardında, mücadele ve sayısız başarıyla dolu 80 yıl ile Nesin Vakfı'nı bırakmıştı...

Son mektubunda:

TEK YASAK

Bir uçtan bir uca Türkistan toprakları

Bir melal zincirine takıldı parmaklarım

GÖZLER

1946'ta mezun oldu. İstanbul Hukuk Fakültesi'ne kaydoldu. Üniversite hayatının başarılı geçen yıllarında Yığın ve Gün gibi dergilerde ilk şiirleri yayınlanmaya başladı. 1948'de ilk şiir kitabı Duvar'ı kendi imkanlarıyla yayınladı.

bir akarsuda kırmızılar

Yoksa, yoksa suç erkek olmakta mı?

Sokulup bir saçağın altına guya uyuyan

Derim ki: ́Sıkıntılar duradursun! ́

Dudakları dudaklarımdayken,

yinede güzeldin

savaş alanlarında çarpışanlar var

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydım

çıplak bir efkar sözcüğü

Geçmiş ve gelecek ayrılmak ve kavuşmak

Mende Mecnun'dan füzun aşıklık isti'dadı var

Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından

Hep erken giderim mutsuzluga.

Behçet NECATİGİL

Veya kestane dibinde;

Kim sular bahçeyi,

Öyle bir isyan şiiri var ki ben onu yakalayacağım

böceklerin elinden kurtarayım baharı

Bir leylak bahçesisin karşımda

Her cümlede iki tek göz, bu kimin

Her kimün kim devr cevrinden dil-i na-şadı var

Aşkın adı Ayten olsun

Henüz gidilmemiş olanıdır.

karbonları silik çıkmayan bir hayat seçtim.

Bir kasabanin da bulunur kendine göre

Eylül Yağmuru

Onun kokusu sarmıştır sokakları

adının yerine kullandık

Fahişe yataklardan kaçtığın günden beri,

geç olur bir yaraya rakının dağılması

Orda, efendim,

Mabed ihtişamını bulsa sonsuz yapından

gözle baktım..

Aldırma sen benim yalnızlığıma

bir doğrulsam eğrildiğim yerden

Entarisi sıyrılmış, hafiften;

telaş telaş yağmurdan kaçıyorum

üstüne korsun

Hey yüreğim, sen de bu aşk ile tutuş.

son söz edilmişti.

birçok şiirim var fakat yayınlamak nasip olmadı henüz. şiirlerimi merak eden varsa adresime mail atsın bütün şiirlerimi paylaşırım. e-mail'im: <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="610c0e1312000d0a080c3e5157210c180f04154f020e0c">

Öylesine çözülmüş, öyle dağılmışım ki

Sevgiye on kala, ölüme beş...

Aşk, ölümün dudaklarından öptüğü zaman

Nazım Hikmet RAN

direniyorum ki, aşk yenilmesin

gök gürlemesi bir ceylan yüreğinden

Bir bakışın ölmem için yetecek

Gelme, artık neye yarar?

Bu karanlık sokakta bitmesin yolculuğum!

Konuştuk ordan-burdan

isyanıyla ihtiras ve gerilim yaşayan

bülbülün dilindeki ağıta yazilmak varken

Hatta çirkin yaratıldığından bile

Hapiste yatn hor gelir

Siz benim cenazeme de gelmezsiniz,

Okşayacağım saç, dinleyeceğim ses,

iki kapısında

Bitmeyen meselem, çözümsüz vakam!

Efendi istemem sevgi istemem.

Ve sen

KİMSESİZLİK

Annesi ateşin önünde perişan

Herkes yokken biz oluruz biz uyumıyalım

Ne kadar açığa vursak ta öfkemizi,

gözlerin değişip kaplasın karanlığı

Ben İngiliz İmparatorluğu'nu dağıtmaya gelmedim, dedi Çörçil.

Bu istiğrakı tek bir nefha olsun etmiyor ihlal

her hecesi amansız bir kor dudaklarımda

O zamanlar Malatya kokardi istasyonlar

gömerek gurbetimi

Seviyorum seni denizi ilk defa uçakla geçer gibi.

niçin heyelan var eteklerinde

Sensizlik bir öfkeydi içimde

mavi bir yıldız gibi

Önce renkleri gidiyor arkandan

Umutlar sultanı anlayamadı

Hey sen güzelsin kavgamızın şehri

Resimler: özlem

Yabancı bir şarkı gibi yarım

Bir yerde durmaz gezerdin

Bin yıl bayraktarlıkla, yaşattı İslam?ı

vardığım yere bırakıp kendimi.

Kana boyanır Türkistan.

Afrika hariç değil

bir şimşek

Nedendi ağladığım, nedendi güldüğüm?

Konuşan dil, bizim dilimizdir

Bana dönesin diye bir bir kapattım

sen öyle göz

Ay ışığındadır sevgiliye duyulan hasret

bense yüreğimin bu hallerinden korkar, kalırım

Yaşamını "Hamdım, piştim, yandım" sözleri ile özetleyen Mevlana 17 Aralık 1273 pazar günü Hakk'ın rahmetine kavuştu. Mevlana'nın cenaze namazını vasiyeti üzerine Sadrettin Konevi kıldıracaktı. Ancak Sadreddin Konevi çok sevdiği Mevlana'yı kaybetmeye dayanamayıp cenazede bayıldı. Bunun üzerine Mevlana'nın cenaze namazını Kadı Siraceddin kıldırdı.

İşte geldim çocuklar demeyecek

açmasına açarım da

Animsamiyorum yari dolu bir bardaktan su içtigimi

düşersin yorulursun

Denizde ise yapayalnızım.

Hey gidi koca reis,

Elimle koymuş gibi biliyorum

sensin artık adı bir dönülmezliği çağıran

Rüveyda dediğim zaman

Ceviz ağaçları yoktu,

Ne matarasında dudaklarının izi;

Benim doğduğum köyler de güzeldi,

SANA KALAN SAZ

nedensiz hayatların o büyük acısı gibi

Kimselere yüksünmeden, kizmadan

arkadaşlar muhteşem bi başlık olmuş emeği geçen herkesin ellerine sağlık..

İlk öpüştüğüm kişiydi o.

Fenerim başladı etrafını tektük hisse.

Yardım için Allah?ı, hep yanında bulacaksın

Hapishane Şarkısı

vuslatsız aşıkların dilindeki şarkı

Kuşatsın bir efsun, bir kara büyü

herkesin ilk aşkına benzeyen

ruhumun sessizliği dökülsün üzerinden

Sorumluyum ben çağımdan

sokak lambaları birden yanıyor

Bir rüzgar kopçalayacak yüzünü

Karadutum, çatal karam, çingenem

komikti sözleri, yapay mitingleri kağıda bağlı kalarak halka seslenişleri, egzotik vaatlerinde

indirme kirpiğini; tutuşmasın kainat

Sevgi saklamaktır

gözlerinin renginden almışsa ahengini

Bulutlar ufukta beyaz bir yumak,

yosunlu hayaller kurmamalıyım

böyle mi olacaktı mutluluğun son hali

beni de kırdılar soğuk bir ölüm

Seviyorum Seni

gözlerinin mercan maviliğine

sevgili gören kirpiklerin sahibi!

Ya da istersen ben gideyim, gideyim de nereye?

Hatta ağladığından?

Benim doğduğum köylerde

GİTMESSEM İÇİMDE UKDE KALIRDI

gözlerin boşluğa akan bir ırmak değil

geçmiş kafilelerden kalan öküz ve tekerlek ölülerine.

O dağ bizim dağımızdır.

Denizin dibinde geziyor gibi

daha dokunmadan kurudu irem

Anladım farkınız yok koparılmış başaktan!

mutlaka sen

Önder KURT

Ben olmasam da olur

Ruhum uyusun.

Zoru gördüğünde alta yatarlar

0 müstağrak, o durgun vecdi nagah öyle coşturdu

ŞEHİTLER ÖLMEZ

Bir suçlu gibi ezik

benzeri olmayan bir dünya kursun

Zannetme ki, pişmanlık, mutluluk kadar ırak!

buradadır şiirin gözüne sıçrayan toz.

Sopam artık bana hem göz, hem ayak, hem eldi...

Gün eksilmesin penceremden!

O kadar müteessir değildi;

"Ölüm Allahın emri,

Paranoya

yaralı yarasız sevdalardan geçtim

Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,

"İçinde benzetmeler olan"

Havanı bulunca aç çiçeklerini

Körfez düsünür, Kanlica mahzundur uzakta,

SESSIZ GEMI

gecelerde ve yalnız

İlhan?ın TV dizi senaryoları arasında benim en sevdiğim?Yıldızlar Gece Büyür?dü. 1992 yılında yapılan, belki de TRT?nin son epik dizisiydi. Oyuncu kadrosu, çekim teknikleri, kullanılan mekanlar ve yapım için harcanan emek ve para bugünün mega dizilerini bile gölgede bırakırdı. Haluk Kurtoğlu, Yavuzer Çetinkaya, Yaman Okay, Arsen Gürzap, Şahika Tekand, Selda Özer ve Nedret Güvenç gibi dönemin en iyi tiyatrocuları Atilla İlhan?ın tasarladığı karakterlere hayat vermişlerdi.

Kitaplarında; çağdaş, ileri görüşlü, ulusumuzdan yana birlikteliği önerir. Yıllarca bizden kendisini uzaklaştırmaya çalışan yönetimlerden sonra, demokrasi yolunda ülkemizdeki gelişmeler Rıfat ILGAZ adını yeniden yücelttiyse de, Sivas Olaylarının acısına dayanamayan duyarlılığı 7 Temmuz 1993 günü aramızdan ayrılmasına neden oldu.

YALNIZSIN

mataramdaki suya tuz ekledim, azığım yok

ama mevsim yaz ve dokunaklı rüzgarlar dolaşıyor havada

PİŞMANLIK VE HÜZÜN

Ne söylerse dinlemem.

ve buzdan zarlarla oynadığımız bir çocukluğun

Seyretmek bir bozkır akşamını camından bir otobüsün

İnsanlık bahçemize sensizlik hazan düştü

Ağlamak diye bir şey yoktur diye bir şey

bir yanımda dilsiz kapım

Böylece bir kere daha boynunlayız sayılı yerlerinden

DERİNDESİN RÜYA KADAR DERİNDE

Yazma'dan başlayarak tüm şiirleri tarandığında Can Yücel'in şiirinin ironiden başka odakları olduğu görülecektir. Örneğin, yoğun bir duygusallık ve sevgi arayışı; ustalıkla doruğuna ulaşmış bir dil işçiliği, entellektüel düzeye varmış bir biçim arayışı; yanlışa, haksıza karşı, yerleşik düzenden öç alırcasına öfkeli ve bir o kadar da acılı bir direniş...

Ne vakit Maçka'dan geçsem

daima iyi şeyler düşünmeli

seni nasıl sevebilir

Türbedarın olsam da ayrılmasam kapından

Ben geldim geleli açmadı gökler

Ayten'i övecekseniz ne ala, oturabilirsiniz

Arzu ve korku iki karanlık duygu

SABAHA KADAR

O masum bakışlar su kenarında

Kağıt Gemi

hasret perdeleri, pencerelerde kat kat

tutulsam korkarım

İnecek var deriz otobüs durur ineriz

Hacizde olsa gerek icraci,

Hepiniz benimsiniz:

biz ne zaman içsek

mekik, taflan, kar kesatı bir iklim

senin bende gördüğün sevgiliyi?

Bu ne bitmez ayrılık bu ne özlem diyorum

Salkım salkım tramvaylardan

Gelen giden açan soran bere budak yok

Bil ki, bu seni erkekçe sevdiğimdendir.

Kim Demiştir Hatırlamıyorum,

Irmak kurumuş rüzgar esmiyor

Şefkatle okşa onu, küçüğüm

Henüz otuz yaşına basmadan çıkardığı

OSMAN ZİYA SABA

eziyorsun göklerini

Bakışlarımda akşam karanlığın

Yağmurlu bir mart akşamı topladılar

Ve uykusu çiçeklerin.

Göklerde kartal gibiydim

arkadaşlar paylaşımlarınız için çok teşekkür ederim :)

ÇOK GÜZEL BİR ROMAN TAMAMEN HAYALLERDEN OLUŞUYOR.

Dudaklarını yakan bir çift sözün vardır

yine de, çiğnetmem kimseye gururumu

O ev bizim evimizdir.

Bekle yumruklarımız

Ümit Yaşar Oğuzcan

Güvercin dolu avlular

O yerin suyuna, o yerin topragina benzer

Sen aşığım diye daha kendini kandır.

Yolumun zafer takı, gölgeden taş kemerler.

bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen

ezgilerden sorulur küfürlerin vebali

Karanlık bir odada küçük bir çocuk gibi

Kitaplardan tattırmalıyım

Bırak vehmimde gölgeni,

Adın kurtuluştur ama söylememeliyim.

Akl tedbiridür ol sanma ki bir bünyadı var

Bir mısraın mahremiyetinde geçirmek?

Bu ölüme bir türlü

Tuttum Tomson'un elinden.

odanda ocağın

Kuşlardan savrulan bir incecik tüy,

Ictigim ickilerin

iniyorum kaynağına

serseri bir kurşunun ay?ı vurduğu anda

Gecenin karanlığına inat?

PEYGAMBERİM GELDİ, OKŞADI SENİN YERİNE

Beraber yemek yemeliyiz

Kime söz vermişim, biraz da unutmak gibi

beynimi kurşunlayan silah mıdır gözlerin

Sor, eliyle koymus gibi bilir,

sevmeyenleri giryan eyleyendir gözlerin

Ya da unuturum kim olduğumu

Yaşadığı günlerin doruklarından

Işıldayan bu gönül şahikası önünde

bazen Jan Dark?ı kurtarmak için çalışan bir kahraman

Otuzbeş kiloluk sırrımızı

Çok şükür...

EDİP CANSEVER

SANA SORUYORUM

nasıl saplanmışsa

Gece camlara sürtünürken;

1968 yılında Hakkaride doğdu. İlk, orta ve lise öğrenimini Ankarada tamamladı. Üniversite eğitimi için geldiği İstanbulda tiyatro ile tanıştı ve o günden bu yana yazılarıyla, oyunlarıyla, oyunculuğuyla güldürüyor ve ağlatıyor.

Bu da yatak olduğuna göre altımızdaki

Her dağ yamacına kurduğum,

bazen bir rüzgarı, bazen birkaç zeytini

Ey kulubün sürud-i şeydasu,

Değil saçlarının kokusu

çözülmeye yüz tutan bir mazi mühürlenir

Ellerinizi ondan çekemiyor sürekli dokunmak sarılmak istiyorsanız..

Altinla ödedi her pulunu teker teker,

Bir kadehte sizinle içeriz Ayten'li İki laf ederiz

Gam dağlarına çıkıp naralar atmalıyım

Anadolu şehri kahvesinde

Dostun biri kadeh sunar elime

duysun alem ateşin dağı erittiğini

Gem vuramazsak da alışkanlıklarımıza,

nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle

Kah karlarla bembeyaz kesilecek çimenler.

dağıt kalbini saran hasret bulutlarını

eğer şairsem beni tanırsan

Kahırlar küfürler geçecek içinden

Nazım?a!

... ve Necip Fazıl.

meydan okuyuşun çağın ordularına

3-Kırmızı lahana.

acıyla erir, yüzüne aşık çocuk

Trenler cepheye giden trenler gibi

tombul mu tombul, pembe beyaz, sarı papa mı sarı papa.

Hüzünlü şarkılar gibi güzel

gemiciler göklerde ruhumu bulmalıydı

Yanınızda bir tek o olduğu için onu istiyorsanız...

Acisi bilincidir

gemi benim olmalı, su benim olmalıydı

İrfan Sarı

Güzelim bahar rüzgarinda ter kokulari;

Geldik, geldik be koca reis, geldik,

Hep böyle havalarda nüksetti;

Eğer, bütün etrafındakiler panik içine düştüğü

Biz duyarız Kırım'ın öldüren feryadını

Açıversem... İyi amma kapı zaten aralık...

Şehirler kabus dolu; köylere duman düştü

coşkun sellere atlamak istiyorum

En güzel şarkıyı bir kurşun soyler

Yarın yarın yarın...

Sultanü'l-Ulema Nişabur'dan Bağdat'a ve daha sonra Kufe yolu ile Kabe'ye hareket etti. Hac farizasını yerine getirdikten sonra dönüşte Şam'a uğradı. Şam'dan sonra Malatya, Erzincan, Sivas, Kayseri, Niğde yolu ile Larende'ye geldi. Karaman'da Subaşı Emir Musa'nın yaptırdıkları medreseye yerleşti.

orda yıldız yıldız yanıyor milyonlarla mum.

ne diyordum arkadaş?.

Boynu bükük duruyorsam eger

Sen herşeyi tertemiz öğren.

Sensiz, kıtalar boyu uzayan vatan düştü

Seni dizlerimle hoplatayım,

Ne zaman elime bir kağıt alsam

ve kaybedip yeniden başlayabilir

Uzaktan seni düşünürüm İstanbul

Ne yazsam olmuyor

Ya o biçare de rahmet suyu nuş eyliyerek,

taş dolu yüreklerin lügatinde bulursun

Aldım, geri döndüm.

Vuslatı bekleyen bir kalbin yandığını

gözlerine bir ömür dayanmaya değer mi

ve şimdi adın var

Nereden bileceksin

Üstü kalsın...

ama her defasında geri döndüm seninle

Her halin, gülüşün, kokun, bütün ruhunla sen!

Ne senin anladığın kadar, kaldırımları...

Zaman kan süzüyor kulaklarıma

Kaldırımlar, çilekeş yalnızların annesi;

her cilven bir ıstırab; her nazın kapkaranlık

Elerini tutmadığım

Gönüller mi merhametsiz dağlar mı?

Öyle Erenköy?de oturup,

Basimi duvarlara vurup olsem diyorum

1952 Istanbul'da yeni kurulmaya baslanan Levent'te bir dükkan kiralayarak Olus Kitabevi'ni açti. Sabahlari Levent'teki evlere gazete dagitiyordu.

Yağmur iğri iğri düşer toprağa

-Eşin var, aşiyanın var, baharın var, ki beklerdin;

evlenirsin, çocuğun olur

Ve karşındakine değer verdiğin kadar insansın

Alsam, ölümsüzlüğü billur dudaklarından

Düzeltmeye Geldin Dağıttın ve G İ T M İ Y O R S U N

çünkü bir damla mavi

Arif Nihat Asya

Bir küfür yolla allaha

Behçet AYSAN (1949-1993) Ankara'da dogdu. Selimiye Askeri Ortaokulu ve Kuleli Askeri Lisesi'nde okudu. 1968'de Ankara Tip Fakültesi'ne askeri ögrenci olarak girdi. 12 Mart döneminden sonra politik nedenlerle ara vermek zorunda kaldigi tip ögrenimi sirasinda çesitli islerde çalisti. Mezun olduktan sonra Izmit'e tayin oldu. Ankara'da psikayatri ihtisasi yapti. SSK Yenisehir Dispanseri'nde doktor olarak çalismaktaydi. Yobazlarin Sivas'da yakarak öldürdükleri 37 aydin insanla birlikte can verdi

Kalmadı

Gidiyorsun ha,

Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;

Her günüm bir başka zehir

Seni tanımadan

Nasıl utanacak bu boş şehirde

çık bakım yukarı inmişsin yine

Çırılçıplak heykeller

Boş vermek öperken, severken boş vermek sevmelere

36 yaşında, en verimli çağında ölen Orhan Veli, özgeçmişini, şiirine içselleşmiş olan humour'uyla şöyle özetlemiştir: '1914'te doğdum.1 yaşında kurbağadan korktum.9 yaşında okumaya,10 yaşında yazmaya merak sardım.13'te Oktay Rıfat'ı,16'da Melih Cevdet'i tanıdım.17 yaşında bara gittim.18'de rakıya başladım.19'dan sonra avarelik devrim başlar.20 yaşından sonra da para kazanmasını ve sefalet çekmesini öğrendim.25'te başımdan bir otomobil kazası geçti. Çok aşık oldum. Hiç evlenmedim, şimdi askerim'.

kaybedilenler ve kaybedenler asla doymazlar

Cici ayaklarım ilikli bağlı

Değişti hayal köşküm, gözümde viran düştü

vurgun forsa

ve vahime kritik terkedildik, trafik laçka olsa dahi, ölümler karizmatik bak bey amca!...

Meyvesini birlikte devşirirler

Ona oğullardan, analardan dilekler yeter,

zemheri vurgunu dudaklarımdaki

Sana sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır

in misin cin misin anlamıyorum

Garip, (1941- O. Rıfat ve M. Cevdet ile birlikte) , Vazgeçemediğim (1945) , Destan Gibi (1946) , Yenisi (1947) , Karşı (1949) , Nasrettin Hoca Hikayeleri (1949) , Bütün Şiirleri (1951) .

Senin yine hiç haberin olmadı.

Şimdi boş kaldı serteser yuvalar;

Güzin utanmak gerektiğini ileri sürüyor

Uzaklarda, çok uzaklarda,

DESEM Kİ - CAHİT SITKI TARANCI

Bak, tek güzelliğimiz yokluk,

Üstad Peyami Safa ile Nazım Hikmet kavgasında yetimliğiyle alay eden Nazım a karşı Üstad çok güzel bir şiirle karşılık verir, şiirinde;

Ama ölüm de korkutmuyor beni.

aralandı perdeler şimdi sensiz değilim

İncinirsin yine de sen bilirsin

Sakın bitti sanma her şeyi,

Kayaları kelimeler olan

AHMET KUTSİ TECER

sensin, yüküyle

harman yerine kehriban başlı sap çeker gibi

bir bardak mavi çeker

Karla barışık yağmurların altında ıslanırken

İçimde kuş cıvıltıları, şarkılar;

belki onların da çocukluğu yoktu

Edebiyat Editörü | İstanbul

Kalbinin attığı kadar canlısın

insanın unuttuğu Allahı zikredelim

Parmak parmak çürüdü

sen orada kayıtsızca gülümsüyor gibisin

Konuş biraz!

Gönlüm ona pervane kesildi.

Elini bir suya koyar gibi kalbinden akana koyardi

Saçlarım okşanmak istiyor

Sen miydin o yalnizligim miydi yoksa

RUZ-I MAHŞERDE

İstemem topraktan başka bir yatak,

Ansızın desem ki: hoşça kal canım!

sürekli değişen dünyamda değişmeyecek tek gerçeğim olacaksın ömür boyu

Türk?üm elhamdülillah Müslüman?ım

I. Özel

Gülümse ve uzaklaş çünkü anlayamazsın

Limandan bir gemi giderdi, sen,

gerdanında karayı gizleyen.

ıssız gecelerin koynundaki gül,

Ondan geçmeyen trenler devrilsin

O zaman koptu içimden şu tehassür ebedi:

Ben acilar denizinde bogulmusum

Buralara ne kimse geliyor, ne yaz,

yıkılmış bir kerpiç duvar gibi

Evlenmiş, çocukları olmuş

gururlanan bir sevinçle

Bir dolmuşta yorgun şöförler için bestelenmiş

Bana ne yaptıysa yaptı bulutlar

O biçimsiz Bizans şarkısı.

Gülümseme oluşur yüzümde,

Ellerinin içiyle aydınlattın

Bir kadın yoldaş tanırdım

Kıyametler koparmak neydi, ey bülbül, nedir derdin?

Parmaklıklara sarıldım

Güneş, getir bir bayram sabahını.

Hepsine yüzer kere rastladım en azdan

Avunurum. ORHAN VELİ

1942 Erzurum Mustahkem Mevkii Istihkam Tb. Bölük Komutanligina atandi. Bir bomba kazasinda yaralandi. Erzincan'da depremde yikilmis olan ordu cephaneliginin bosaltilmasiyla görevlendirildi.

Burda çiçekler açmıyor

Ne zillettir ki: nakus inlesin beyninde OSMAN'ın;

iki çakılına bir deniz vereyim

Ufarak, biraz mahsunca bir kadın

Ateş almak üzeredir mermisiz

ne kanun tanıyor ne de kitap

Yüreği dopdolu, trafikten insanlardan şaşkın,

Sonra alabildiğine derin

sabredersen

Düzyazı:

Kabil?in ruhunu kan eyleyendir gözlerin

Seni anlatabilmek seni.

Yağlı gövdelerini kuma sermiştir.

En son, avucumuzdan inci ve mercan düştü

Anlasana; seni arıyor ellerim.

kaderde senden ayrı düşmekte varmış

derin bir uçurumda arıyorum kalbini

Her şeyi söylemek mümkün;

INSAN olmak sorunu ilk

ufacık kısacıktılar

Umutlar yaprak yaprak alevlenir de yanar

Kanayan kitaplara gül götüren yağmurum

Ben sende yaşıyorum,

Görüyorsun daha gelmez... Yalınızlık pek güç.

unutmak, bir ülkenin tozlu kaldırımlarında

Başladım kaynatarak vemeye fincan fincan,

Daha yazayım mı :)

Kulağımda çınlıyor tatlı sözlerin

Zaman, ayaklarımda tükendi adım adım

Ve aşk öyle haindir ki,

Atılarak ileri, at üstünde aldı namı

Hayatının ortasında, tutunacak dal aradığın anda,

bir çocuk var

gözlerinde mi mehtab; mehtabın mı gözlerin

Galiba?önce erkekler ölür?,

Hasretinden prangalar eskittim.

Karsida yeni budanmis agacin

adanan boynunda o gümüş zincir

Bir gün hesap için divan kurulur

İradem hiçliğe süzülen ırmak

Deli divane yollara düsüp

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

Yıllardır boz bulanık suları yudumladım

Cemal SÜREYA

ve aç

Ama hiç degil

cellat, ayrılığın boynunu vursun

Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi...

Bir tortu gibi dibe çöküyorlar

Evet, aralik kapidan soguk geliyor

rüyalarımı çaldı

Bir hikmet var inan ki hem hayırda hem şerde

Yarına bir güvence olmayan

Iste o kadar.

Çocukluğumun bahçesiydin sen

Öyle olsun bizleri sen şenlendirdin

Çünkü kuytulara sakladığım

çağırdın beni

Taş toprak arasında türküler arasında

Aynaların bu kaçıncı öpüşü

Hırsızlık; para, malmı çalmaktır?

KANAVİÇE

aşk elden gidiyor; durmamalıyım

Milliyetçi şiirleriyle dikkat çeken Arif Nihat Asya, yurdun güzelliklerini, doğasını anlatan, kimi zaman yergici ama Türklüğü yücelten şiirleriyle de bilinir.

Yar olmadı bana devir

sen ülkemin yaz geceleri gibisin

Ey gönül, kuşa benzerdin

Nargilenin marpuçu bir elinde,

Sacinin rengi bakirdandi, bakirdan derisi.

Miskin Yunus neylesin

Bir o yana,

- Nerde kaldın? Beni hiç yoklamadın evladım!

çarpsan karasevdayı en azından yüzbinle

Her şahsarın üstüne bir sütre-i sefid!

SENİ O KADAR SEVİYORUM

İlk sokağın ağzında kaybolursan ağlayacağım

Şefkatine inandığım biri var gibi

Ya hamiyyetsiz olaydım, ya param olsa idi!

Düsündügün oldu mu bütün gece

CAHİT KÜLEBİ

dördüncü mangada sağdan üçüncü neferdi.

Benimse içimden gelmiyor tıraş olmak,

Bir güzel orman olur yazılarda

Fırtınalar önünde bazen bir kuru yaprak

Hayvani çift heybelidir,

Birkaç sihirli söz, bir tavuk tüyü;

Semazenler yörüngesini kaybeder

ve bunun sebebini senden bildikleri zaman

Aldık silahı elimize, kara kış günü buyduk

düşünce gecenin alnına

Çaresiz bir takvimden yalnızlığa gün saydım

eski bir eylüle gireriz böylece

Kadınlar

İrticaın şu sizin lehçede ma'nası bu mu?

Kerem dağlar ardında aradı gözlerini

ve artık bir daha arpa suyu içip

kör kuyular uykuma.

Ufku seyredeceksin saatlerce

Ö. Asaf

Dönemeçler geçiyor, köprüler göze alıyorduk ve bazen tekin olmayan suların üzerinden atlıyorduk

Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?

ağlardım, ağlardım?

Kalbinizde kaldı.

bazen sessizliğin öyle çok şey anlatıyor ki bana

İhanet damgalıdır bütün sevmeler.

Yaşadığın kadar yakınsın sonuna;

Ben seni kesemem kara sakalım

Baş yorgun, yaslanır yeşil otlara

Çiğnenmiş kara kalpaklar, temiz duvaklar

Cemalini süzdüm kırık aynalardan

YAZMAM DAHA AŞK ŞİİRİ

Gün olur ki, kalbinde gözlerin filizlenir

Köpekbalıkları geçti gemilerin altından,

Kapamak istiyordu içinde eskinin kepengini

merhaba arkadaşlar en sevdiğiniz şairlerin beğendiğiniz şiirlerini şairlerin özgeçmişlerini hayatlarını paylaşabilirsiniz

Dökülürler bavullara yaprak gibi.

Hiçbiri değil.

Deniz fenerlerinin ışıkları söner

Ellerinden belli olur bir kadın

sam yelim sahra-i kebirim

Yürekleri akdeniz gibi geniş, soluğu afrika gibi sıcak

Daha bir yakışıyor gibi seni seviyorum demek erkeğe,

Gençliğin o yara almaz bencilliğine git.

Zalimin hasmıyım amma severim mazlumu...

Böyle mi olacaktı türkülerin son hali

Şarkılar dudaklarıyla dudaklarımın

bir alev deryası efendim.

Beni öldüremediler de;

kralın, kölelerin emrinde yürüdüğü

llgıt ılgıt buram buram

Geceleyin ateşler içinde uyanarak

kesmemeye

insan da açıklamakta zorlanır neden birden gerçekçi

Zevki sefa sürer bir avuç insan

Münihli Hans Müller için

Ben sevda da senin ile yürüdüm.

Sende tattım yemişlerin cümlesini.

Halkın Dostları dergilerindeki şiirleriyle (1965'ten sonra) toplumcu özü öne alan bir şair olarak göründü. İmgeci şiirden yalın ve toplumcu şiire geçerek siyasal düşüncenin şiirde eritilmesini amaçladı

tılsım tamamlanıyor

ve canım istemese de aç kalmak hürriyeti uğruna.

Her şey sağır içimde ne şiir ne musiki

sırtımda sağır kantarı gizli bilgilerin

bir de gülüşün eklenir kimliğime

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,

Birlikte ağlayamayacağız ki

Mehtabi sürükledik sularda.

Mavi patiskaları yırtan gemilerinle

BEN BENDE DEĞİL

Memnu bir zerrin kadar edalı ve soylusun

Hele, seni kollarına aldı mı,

Yüzünün bitip vücudunun başladığı yerde

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,

ikimizin vaktinde

Küflü bir akşamüstü terli

Nefis rüyalarınız için.

Denizler tutuşup küllenmemişti

Bu kadar yürekten çağırma beni.

Çehreler yepyeni bir değişim geçirecek

Sonunda dünyamı karartacaksan

Kalbim gibi

Bunlar uzak bir ihtimal!

Ve su saat geldigin anda

Severadım gelirdim

SIVASTA YETİM ÇOCUKLAR

En fazla sonbahar otellerinde

Orda bir köy var, uzakta,

Ben bin parçaya bölündüm her parçasında

Göklere benzeyen göğsün bugün daha geniş.

bilmediği bilemeyeceği

İçindeki vurgun aşklar mezarlığında,

Verdiğim bütün sözler

Sıtmalı kızının

Her şey bir başlangıçtı sevgimize

YAHYA KEMAL BEYATLI... SESSİZ GEMİ

soyarak

kendimi çok özledim. bir martının sesini duyarım.

Sevgili SananYar

Sen hiç birine aşık oldunmu

Daha başka tür aşklar, geniş sevdalar için

varlığın cinayettir memleketimde işlenen

Bir elinde cınbız, bir elinde ayna,

Gökdelenlerin boynu bükülür

Mutlu Aşk Yoktur Ki Dünyada / Louis Aragon

Altın bilezikler o kokulu ten

Aşkından başka bir vebal kalmadı

Yeter ki varlığına karışşın şu bir çift göz

Sendin bana gelen aynalarla

Aşk sorgusunda şahanem

Nazarın ok misali karanlıkları deler

Gökteki yıldızlar kadar sayısız

Boşuna yaşıyorum

Ve yagmurdan islandikça Edirne postasi

zorbaların arasında tehlikeli bir nifak

Kafan gibi kaleminde işlemeyecek

Hazansız bir zemin isterse, şayed ruh-i ser-bazın,

Ben bir şarkı bir türküyüm

Benim ak ve kara kayalar içinde bulduğum inciler

nasıl taşıdın bunca yıl delirmiş saçlarında

ruhunu kaybeden kadavra gibi

Hayırsızın,

ama, gidip görmek istediğin

Kim kazanmazsa bu dünyada bir ekmek parası:

TALHA BORA ÖGE

Aysel git başımdan istemiyorum.

işte yazgının kara zırhlısı!

Oğlan çocuk ne kadar güzel!

Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...

türkan şoray paylaşımın için çok teşekkür ederim arkadaşım :)

Parmağıma ip bağlarım falan,

ne çok külün ruhunu sevdim.

Mutluluga hep geç kalirim;

senin kanatların yok

İnsan vatanına olmalı uşak,

yine de ufuklarda bekletiyor gurur beni

Hayvan deyip geçme, Hacıbaba,

Bir kadın gömleği giydirmiş bana

Ölümdür yaşanan tek başına

Bir de gencecik aşıkların yüreklerini bilirim

Sormayın derdimi, bitmez mi o taşlar, giderek,

12 Eylül 1980 döneminde göz altına alındı.. Tutukluluğu sona erince İstanbulda oğlu Aydın ILGAZ ile birlikte ölümüne kadar yaşamaya başladı. Bu olaylar 'Kırk Yıl Önce Kırk Yıl Sonra' adlı kitabında anlatılır. Onu hepimiz Hababam Sınıfı'nın yazarı olarak bildik. Altmış kitabı olmasına karşın onun şairliğini, romancılığını ve öykü yazarlığını unutmamamız gerekir.

Bunlar Olurken İçimiz Bir an Üşüyecek,

uyandığımda,

O zaman da sen kalacaksın yapayalnız,

Ölümü bilmezdik öldürmeyi de

Bülbülün lalezardan neden kovulduğunu

özgürlüğe giden tutsaklar gibi

kalbinde dağları yürütmelidir

Iyi bektasi fikralari bilir.

Ne gücü ne zayıf yanları ne de yüreği

korkarım

Ve sabahçı kahvelerinde

fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına

memnu satırları gibidir yüzün

bir çiçek at kararan duygular mahşerine

Bastigi topraklari egilip öptün mü

Denize bakiyorlar bazen - çatalini gezdiriyor biri

ama parlak bir yüreğin vardı,

Bu aşk değil ACIMAKtır

Sabaha karşı öldüresiye korkak

Cellatlara emir verildiği gün haramilerin sarayında

el değmemiş pişmanlık

ama susmak çok şey anlatacak aslında bana seni seviyorum bebeğim...

Öyle bir uzaklaş ki karda kalmasın izin.

1914-1950

amansız bir ütopya üfleyen pencereler

-Boş hamal! boş hamal! boş hamal!

Sonra onlar da yok.

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım

ve gölgeler en çok da karanlıktan korkarlar.

Devrilip gideyim, yıkıcı gamla.

Sen bende hüküm sürmektesin.

kağıt parçalarına

Kupkuru bir hayat kalmış ve adeta oyun bitmiş

sensiz yapamıyorum yüzün bahar oldukça

Bir akşam bulutların seyre döküldüğünü

Ve soframda en eski serap.

Mehtabım gülümse de kalbimde gül büyüsün

Aldılar, götürdüler.

yıldız tozuması külüstür mehtap

Yalnızlığın farkında olmak gibi

Gölgesi dağlara kazındı ruzun manzumu mazlum dinledi.

çocuklar dünyayı alacak elimizden

Mahkumlar yargılıyor; hakimler mahkum şimdi

öyle bir ömür sür ki aleme bedel

Bir posta katarı gibi simsiyah dumanlar dökerek

Düşüncemi geniş ve sonsuz olanla birleştirmeyi

ilk yaz yağmuruyla yeşeren

Sallanmaz o kalkista ne mendil ne de bir kol.

İliklerine işleyecek bensizlik

Gel gör beni darmadağın

Ne kadar yakindan ve arada uçurum;

O kopan rabıtanın, darmadağın yavruları;

Haber sormaya korkan

diye övgü, diye sana, diye haziran

Kalkarsın ayağa.

Aradaki o büyük boşluğun adı,

VATAN YOKSA YAŞAMAK BENİM NEYİME

Yitirdikleri de...

Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;

Altında sağlama yatağın,

Hicranli hayatin ne de son matemidir bu.

kafası kızdı mı taksim'de akşam

ben yalnız gözlerinin şairiyim aslında

Birken iki oldular,

Kevser pınarı verir gönlüme

Gel dağıt mavini

Polisin kırbacı celladın ipi spikerin çenesi baskı makinesi

kentin baskısı kaldı bize

Bu çağın dışına yürüyor kervan

bir hız trenine bindirilmiş küçük bir çocuk gibi

Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,

Çöp gibi bir oğlan, ipince

Saadet çalmak, hırsızlık olamaz mı?

Ahmet Selçuk İlkan

HAYATI

bu bir cefa derbendi, kahır istilasıdır

Ağaçların yeşili kalmadı

Başka bir ovası var o ceylanın bugün

Sen koru benim aklımı

Sende unutursun adımı bile

Tabi ki son söz baş editöründür. Saygılar.

Olsun bi müddet yemeği dışarıda yerim,

Böyle uzaklasmayın benden, yasadığım günler.

Parmağında aydınlık günlerden kalma yüzük

yüzüyor elli metre derinde,

Kum tepelerinde ay yarasında

NAZIM HİKMET

Bir gün, bu mahzun sevdadan geriye

ukalalık işte derim neme lazım senin

Ve dagilmis pazar yerlerine memleket

Atilla İlhan yüzyılımıza imzasını atan, dünyayı çözmüş, yorumlamış ve ona çözümler üretmiş bir düşün adamıdırAtilla Ilhan?ı anlatmak zordur. Kime sorsanız farklı tanımlar onu. Özellikle edebiyata meraklı entellektüel tarafı güçlü kadınların kahramanıdır, onunla bir gün geçirip İzmir?de kordonda yürüyüp şiirlerini dinlemeyi ya da İlhan?in aşık olduğu efsane kadınlardan olmayı hayal ederler.

Onunda kalb özünde derin yara var

Senden diye kıyamıyorum bozmaya

Issız ovaların nehiriyim ben

Kimsesizlik dört yanımda bir duvar gibi

YENİ BİR SAYFADA SANA BAKMAK Her şey yapılabilir

Bir mumun ardında bekleyen rüzgar

Ben hüzünlerle sevdim şiirleri

Avuclarimda ates, yorgun gozlerimde nem

Beni al kollarına, uyut sonsuza değin

Kırık çanakta su ölümü hatırlatır zindanların uykusu

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

seçtiğinle

bu illetin daşları bile çürüttüğünü

Adalet: ihtilalsiz.

bütün ufukları sarsın gözlerin

Dokunun;boşlukta bir taş gibiyim

bugün dudağında başka bir tad var,

Ölünce ben, cıgarayı da bırakıp taksit ödüyormuşsun.

Renk renk, nakış nakış uzayan toprak değildir

Beyaz altın dediğimiz pamuk tarlalarına

Kalkip sarilacagim ellerine

Ki ben Mona Roza bulurum seni

Ne biçim dünya bu, içinde yaşayamıyorum.

Aaahhh! senin yüzünden kana batacak!

Ağlarsak bizimle beraber olur,

Seni sayıklıyor

hasköy'lü -

Başımda bir duman oluyor kasvetin

unutmak, bir saatin kırılan camlarında

çığlıklarıma tutkun bir kuyunun dibinde

Gördüğünde gökyüzünü ağlamaklı

Bir halk gülüyorsa gülmektir

Mevlana ölüm gününü yeniden doğuş günü olarak kabul ediyordu. O öldüğü zaman sevdiğine, yani Allah'ına kavuşacaktı. Onun için Mevlana ölüm gününe düğün günü veya gelin gecesi manasına gelen "Şeb-i Arus" diyordu ve dostlarına ölümünün ardından ah-ah, vah-vah edip ağlamayın diyerek vasiyet ediyordu

Tüketilmiş ve düşmüş, gözden.

şaşırdım kaldım işte, bilmem ki n'emsin?

Bu kan çanağı gözler kimin

Tasarlanabilir mi dünya

Anneler ve Korkular Yoktur

Bir umut vardı gönlünde eksilmiyordu

Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..

sen de hayvansın ama

fakat dokunmadılar ötekisine,

Kalbi kurcalıyordu hala

E. CANSEVER

patikalar üstüne yazıverdin adımı

Gözümün bebeğinde sitem var.

Düştükçe vurulmuş gibi, yer yer

Müjdeyi dalgalandırmak uğrunda

Beni karasevda

yada varcak limanı olmayan meçhul gemi. belli değil hangi gönüle demir atcak. belkide dalgalarda yok olcak. ama hayat beliriszlikle aşkla güzel bence syagılar tüm şair arkadaşalara

Orhan Veli Kanık: Sözleri Sözlere Benzemez

baharın koynundan koparıp sana

Şairliğe ilk adımını 12 yaşında iken, annesinin arzusuyla başladı ve ilk şiirleri Yeni Mecmua'da yayımlandı. Milli Mecmua ve Yeni Hayat dergilerinde çıkan şiirleriyle kendinden söz ettirdikten sonra, Paris dönüşü

bir fidan dik bağrına onurlu bahçıvanın

Birden alıverirler kara haberini

Mor çiçekli dal gibiydim

Ne yana baksam gördüğüm o

Bakarsın hiç gitmem kölen olurum

etimle ruhum arasında çelişen ilke

Ben acıların yazarıyım.

Yağmura boyun büken susuz topraklar gibi

Umurumda değil bu oyunlar, bu düzenler

şeb i hicran şiirlerini bu başlıkta da paylaşabilirsin arkadaşım paylaşımların için teşekkür ederim :)

Ey, şimdi süzgün, rüzgarlarda dalgalan;

Yanan basini

Vazgeç yalan dünyanın köhne saltanatından

İnan bana sevgilim inan,

hatırlamak gülmek ve ağlamak için

ve beyaz ellerin geceye karşı çıplak

Hasta ciğerlerini taşıdığı çelimsiz kemikli omuzları

Zafer kanlı zafer kıpkırmızı

Bir hayatı, ısmarlama bir hayatı bırakıyorum

sen o tek sevgi içimde sen

sen ışık ben karanlık ve aydınlatan benim

Gözyaşlarımı belli etmediği için

bulalım?

Sen görebildiğim tek aydınlık

posta güvercinleri geri dönmez ülkeme

Çiçek Pasajında akşamüstleri

Bir tebessümün için.

Ne atom bombası,

Değişmez ve değişken olanı sonsuzca...

Sevindi beni görünce

Yalnız pek sevimsiz buluyorum

Salkım salkım tan yelleri estiğinde

mutluluk geç kaldı, ayrılık daha tez

Gülün ne için ağladığından,

Turgut UYAR

Seni bulmakdan önce aramak isterim,

Yine daldı düşüncelerim

yüreğim?

Kokmuş manifaturacının ayağına

Ayrılık olmasaydı."

Bir bad-ı hamuşun Per-i safında uyuklar

İhtiyar terliyedursun gömülüp yorganına...

Devrilmiş kadehler gibi, dönüyor başımız,

dışımızda bronz bir

Erimiş ruhlarınız bir derdin potasında.

Üçüncü ŞAHSIN ŞİİRİ

Su kadeh dudaklarina degebilmek icin duruyor masada

gün, ay, saat, hafta; takvimişi zaman yani

bakıyorum yukarlara.

işte herşey o kadar

gün devrilmekte ama sen

Annemin dizinde derman yok

iki korkuydu kaçan.

Eğer kalabalıklarda konuşup onurunu koruyabilirsen,

Ortalıkta ölüm sessizliği var

New York'ta, Bir Sokakta,

Kimsesizlik bu sefer tak dedi artık canıma!

buğday başağının açlığıdır ufuklar

Hüseyin Nihal ATSIZ

fırtına delirdi; deniz bunaldı

Tarzında durur bir aralık sonra uçarlar,

Yüce dağların doruklarını

Sen beyaz ve uzun entari giyeceksin,

Geriye dönüp baktığında kimse olmayacaksa

elimde şah mat yüzüğümde tek taş siyanür

söyle!

korkmadan oynadığı -

Ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

kaybederim senden yana ne varsa

Kıvranacaksın.!

sellerine karışıp bulanmaya değer mi

YINE GECELERI SABAHLARA KADAR BU SIIR

Geleneksel şiirimizin öz ve şekil özelliklerini kendi şiir potasında eriterek kişiliğine kavuştu. Şiirlerinde, Anadolu'ya, Anadolu insanına eğilmiş, onların sorunlarını yapıcı bir tavırla dile getirmiştir. Sade ve rahat bir dili, aydınlık bir üslubu vardır. Milli ve manevi değerlere bağlı kalmıştır. Bu tarafı ile, Arif Nihat Asya'nın milli havası, mistik şiirine yakın görünmektedir.

Her kokladıkca dönüp dönüp geliyorsun

Sola döndüm, odanın eski şayak perdesini,

Üstüne cehennem güneşlerde göğermiş mor sinekler konup kalkan

tutulmasam

Yavas yavas sallaniyor

Ben tam sevmeye hazırlanırken

Şöhretinin zirvesinde iken felsefi arayışlarını sürdürüp içinde yeni bir dönemin doğum sancısını hisseden Necip Fazıl için 1934 yılı gerçekten de hayatının yeni bir dönemine başlangıç olur.

kurtlar, çakallar gibi uluyarak ağlayacağım acıdan

Sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

Ne güzel bileklerin

Kapandı yüzümüze dergi kapakları,

Hırsızlar polisler açlar toklar uyusun

West Indies, Kızıl Elma, İtaki, Maçin!

Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle,

kendimi bir yer edinemiyorum, kendime bir yer.'.. Kafatasımın içini, bir küçük huzur adına

KADINLARIMIZ

sallanan bir masanın

Üreteni kızgın nara iterler

Üşüyorsun ceketimi al günün en güzel saatleri bunlar

Bir kez daha yaşamıma son vereyim?

Hayat bulur geçen mevsimin kuraklığında

Ya 5 öpücük sığar içine

SEVGİ razı olur

Bedenin tecritmiş geçliğinden,

Hayat bir ölümdür aşk bir uçurum

Havalar da sogudu

SENİ GÜNLERE BÖLDÜM

Sen kalkıp ona giderdin

Ne durdurur özlemini, seveni.

Yıldız ülkesine, mavi sonsuzda

Rüzgar bekliyor.

Gönül karanlığımda ışığım

Bilmezler elem.

Hep gençlik çığlıkları hatırlarım

Gözüme gelmiyor da şu ıraklığın

Kır can kadehimi, bin parça olsun.

hep bişiler söylemek isteyeceksin...

usul usul aktı yamaçlarda yarlarda

Baskandir yüzde yüz bu seçimde

Kim bilir şerefinden kaç kadeh içecekler!

Çetrefil yolculuğum kesinleşmiş.

Koltuk değnekleriyle yürümeye çalışan engelli bir engel bile

Kanadın yayılmış, çırpınmak için;

Yağmur dinince ise

Çiçek sulandığı kadar güzeldir

Bahçesinde uzanırken sere serpe

bir yanımda kederi özümleyen bir lale

Maziyi aydınlatan fenerle

Ana rahminde ölür sensizlikten bir cenin

bir bütün gibiyiz tümünün gözünde,

ne de olsa yaşlı bır deliyim, nehir içişim bundandır.

uzaydan yanmış kibrit kokuları

senin yanında kalabilmek için.

Pişmanlık ve hüzün hep yığın yığın

Düsünüyorum, ansizin bir dost yüzü

Mazot, gaz, benzin,

Adeta kar yağıyor sol omzuma,

somurtmadan

Duaya kalksın elim, başım şükre uzansın

her şey yapılabilir

Selanik'de doğmuştur (1902). İlköğrenimini İstanbul'da Göztepe Taşmektep, Galatasaray Lisesi ilk bölümü (1914), Nişantaşı Numune Mektebi'nde tamamlamış, orta öğrenimi ise, daha 12 yaşında iken yazdığı "Bir Bahriyelinin Ağzından" adlı bir şiirini dinleyip çok beğenen Bahriye Nazırı Cemal Paşa'nın öğüdü üzerine geçtiği Heybeliada Bahriye Mektebi'nda yapmıştır (1918). Nazım Hikmet Bahriye'yi bitirdikten sonra Hamidiye Kruvazörü'ne stajyer güverte subayı olarak verilmiş, bir gece nöbetinde üşütüp zatülcemp olmuş (1919), sağlığını kazanamayınca askerlikten çürüğe çıkarılmıştır (1920).

Hem benim bildiğim galiba,

aras gözyaşı akar

Zeytin ağaçları söğüt gölgesi

dibinde Atlantiğin

Almanya yolcusu isçiler

Rastlasam -ki aniden- sana ruz-ı mahşerde

Kaybolan ışıkların gözlerim olduğunu

Kediler halıları parçalıyor

Bana sor yalnızlığı,

kendilerini ayakta tutmaları,

Suskunuz bu akşam üstü

sular köpürmemeliydi Rüveyda

En güzel günlerimiz:

umutlar kalıyor; ben gidiyorum

Fallara da aşk olsun gene sen çıkacaksan!

anlattın bana ağzı sarımsak kokan bir çocukla yattığını

önde yalpa vuran sarhoşun zavallı haline

O baharın bu işte ferdası

1945'te Gün Dergisi çıktı. Ilgaz bu dergide sekreterdi. Bu dergide yazıları yayınlandı. Aziz NESİN'in Cumartesi Dergisine ortak oldu. Seçici kurulda çalıştı.1946'da Esat ADİL, Sabahattin ALİ ve Aziz NESİN ile birlikte Gerçek Gazetesini çıkardılar.1946 Ekim ayında Yığın Dergisini'ni Esat ADİL ve Adil YAĞCI ile birlikte çıkardılar.

Haklısın, bende kabahat ki haber yollamadım.

ve O'na, Gözlerime Düşen Yağmura...

Kuşlar öter, uçuşur yeşil dallara konar

içinden harfleri geçer

Şiirlerin tadını

Ben ıslanmıyordum nedense

Canli bir yüz bana ayklasti, mehabetle dolu.

usul usul intizarı çürüten

Birine cennetse birine zindan

üç şey severdi:

Saçında yepyeni teller ağarmış.

kırmızı bir kurdela bağlayarak alnına

1945 Askerlikten ayrildiktan sonra Karagöz Gazetesinde ve Yedigün Dergisinde redaktörlük ve yazarlik yapti, profesyonel olarak yazarliga basladi.

Senin her kirpiğinde bir dervişin ahı var

gizli bahçenizde

Tam insanlar işten çıkarken.

alevli bir tapınak eylemektir sevgiyi

Gurbetin mahşerimde bir sıla bulduğunu

Yolumu bekleyen genç, haydi düş peşime der.

Hakkın var diyorum utanıyorum

Yine gecikmişim bağışla sevgilim..

Her şey havada döner durur

Sana gül bahçesini kim açar benden başka!

Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar...

İster tef al eline ister oynat zilleri

Hiç sevmediysen çek git,

çağlar boyu nice destanlar yazılmış

Kapladı bir derin sükuta yeri

Ne zaman gunes batsa bu son gecem diyorum

Malum Paşa, Merhum Paşa, Hür Marko Paşa gibi dergilerin adı sık sık değişiyordu.1950'li yıllarda Ilgaz, gazetecilik yapmaya başladı. Sakıncalı olduğundan gazeteler ve dergiler imzalarına pek yer vermediler.

Kurulup şiltesine bir tahtaravan gibi,

acıyla sevinç dolu

Ölse, kaldırımların kara sevdalı eşi

Haydi bunlara boş ver.

Benim garipliğime bakma benim kıskançlığıma bakma benim

ardına bakınca gamlı bir akşam

değiştirdim sana yaraşmayan günlerimi verdiklerinle

gözyaşlarıma, ellerinizle?

bulutlara yildizlara benim için bak

Kuruyan toprağımda nemsin

Yavuz Bülent Bakiler

Serapa Garba çiğnettim de çıktım hak-i ecdadı!

Kolay değildi..

darı satarım

Ne kadar da aciz kaldık son günlerde,

Ödevleri yenilmek olan hep

Nefret ettiklerin kadar kötü..

Olsa da, çoktur gücünüz; kurutmaya.

Harfler harb düzeni almıştır mısralarında

uğruna adandığım

Kırgın bir kuşun denize doğru uçuşu

geçerek birer birer sürgün kanyonlarını

dünyana usulca sokulduğunu göreceksin

sılası sen olmayan vatanım,

bir soluk, bir tütsü, bir uçan buğu

Bir bela tünelinde ağır imtihan düştü

Korkarım beni de alnımdan vurur

Bu düzelir herhalde.

Bebeğini uyutan kucağındır.

Yanlız ara sıra

SAYFALARINDA

1951 yılında Gerçek gazetesinde bir yazısından dolayı kovuşturmaya uğrayınca Paris'e tekrar gitti. Fransa'daki bu dönem Attila İlhan'ın Fransızca'yı ve Marksizmi öğrendiği yıllardır. 1950'li yılları İstanbul - İzmir - Paris üçgeni içerisinde geçiren Attila İlhan, bu dönemde ismini yavaş yavaş Türkiye çapında duyurmaya başladı.

1978 'Yasar Ne Yasar Ne Yasamaz' adli romaniyla Madarali roman ödülünü kazandi.

Ara ki bulasın sayfalarda

Onu siz de seversiniz benim gibi

Seviyorum seni 'yaşıyoruz çok şükür' der gibi.

Doktor kapına gelecek,

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım

Bahtın karışmış bahtıma çok şükür.

1983 ABD'de Indiana Üniversitesi'nin düzenledigi uluslararasi toplantiya çagrildi. Pasaportu geri alindigi için bu toplantiya katilamadi.

çağırır tenime.

Ve gönül Tanrısına der ki:

kevser akan, gül kokan bir kalbin filiziyim

Susuzluktan dudağı çatlayan gönüllerin

Şüpheliyim;

bazen sevece, anlayışlı

Ve şimdi 41 sonbaharı sonlarında

Küçücük, ser-sefid baykuşlar

Yalnız hatırlamak hatirlamak istiyorum

Gelen sen misin diye

Cahit Sıtkı TARANCI

Birden gülümseyen yüzün

Yurda döndükten sonra, Hukuk Fakültesi'ne devam etti. Ancak son sınıfta gazeteciliğe başlamasıyla beraber öğrenimini yarıda bıraktı. Sinemayla olan ilişkisi, yine bu dönemde, 1953'te Vatan gazetesinde sinema eleştirileri yazmasıyla başlar.

Aragon mutlu aşkın yokluğunda çilekeş

Bu aşk degil SADAKATtır

KIZIL SACLAR

Bütün bir yıl bütün bir yaşama boyu

Ananson Özlü Şiir

Sel olacak tayfun olacak duyguların

Karşı karşıya oturacağımız sofra,

Ve bir kez daha acıtmak istiyorum canımı?

Bir tek kapının sesini.

Nesir Yazıları (1953) , Edebiyat Dünyamız (1975) , Bütün Yazıları (1982- 1. Cilt 'Sanat Edebiyat Dünyamız',2. Cilt 'Bindiğimiz Dal') .

Hans Müller'e bakıp, Hacıbaba, bunları düşünürken

Söylenmedi çıplak kaldı mı ruh neydi hemen rengi koyultan

Unutur gibi seviyorum..

terkedilmek korkusu

Aydınlat benim yolumu

seni boğabilirdim senden

Hiç unutmuyorum...

artık ne kimseyi öldürebilir

koşmak hemde çocuklar gibi

Yazabileceğin şiirler

Çıplak Yalnızlığı da

İşte o deli, işte o çılgın, işte o adam benim.

Dudaklarına sızınca farkedersin.

Güzel anılar gibi güzel

Bazen Denizler Kıyılar Çeker İnsanı.

Umudu dürt

dökülen kelimeler tanıdı ilk

Kapattım kalbimin son kapısını

Kuşlar süzülüp uçmuyor

Çekil karşımdan sultanı cariyelerde aramak körlügü diyorum

şiddetimizin armaları arasındaki uzaklıkta

AŞK MÖNÜSÜ

Ya hiçbir sey baslamamis.

Artık baskıya dayanamaz, parçalanır.

Beyaz tahta masalı kahvelerinle bekle

orda bizi karşıladığın gülümseme olsun?

beni de kırdılar içimde kırdılar

Yatak odasında düsüneceğiz bir an

Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.

Dilimizde aksamdan kalma bir küfür

Sen benim tutkularımsın

Üç hafta gözetim altında kaldı. İki ay hapiste yattı. Türkiye'nin hiçbir yerinde okuyamayacağına dair bir belge verilince, eğitim hayatına ara vermek zorunda kaldı. Danıştay kararıyla, 1944 yılında okuma hakkını tekrar kazandı ve İstanbul Işık Lisesi'ne yazıldı. Lise son sınıftayken amcasının kendisinden habersiz katıldığı CHP Şiir Armağanı'nda Cebbaroğlu Mehemmed şiiriyle ikincilik ödülünü pek çok ünlü şairi geride bırakarak aldı.

1977 Türkiye Yazarlar Sendikasi Baskani seçildi.

kıllı, siyah bir örümceğe benzeyen eli

Sende bilme bilme lavinia

Hitler hücum kıtası altıncı tabur

sonlanmadan

şimdi ayın altında

Sürünsün şimdi milyonlarca me'vasız kalan dindaş!

Kara gökler kül rengi bulutlarla kapanık;

O İlkel Bir Acıdır, Yaban Bir Ağrıdır.

Nasıl olsa çocuklar büyüdü,

Bugün yüzünde bir başka güzellik var senin,

Benimle ağlayacak benimle güleceksin

orada ufuk çizgim, burda yanım yöremsin

yasını tutuyorum kararttığım düşlerin

mavi midir, yeşil mi, siyah mıdır gözlerin

Destinde ey sema-yı şita tude tudedir

Yoksa neyime bu fethi,

ezer toynaklarıyla anılarımı

yarım kalan bir şiir belki de

SEVGİ güvenir

hemşeri göçmen kuşa

Serinlik vurdu korulara, canlandı serçelerim;

melikeler birbiriyle yarışmış

Büsbütün unuttum seni eminim

Otur oturduğun yerde, kaybolup duruyorsun.

Dert yanarken gazetelerden

Çekingen, tutuk, saygılı.

çünkü doğamadılar,

Senden yanayım arkadaşım

Afrika dahil

İnce bir hüzün bürüyecek yüzünü

nurullah genç

Orda bir yol var, uzakta,

ben girerim, sokağı devriyeler basar

MURATHAN MUNGAN

Çalıp duruyor

canım nasılsın

Ya da tam tersine

Mehmet Akif Ersoy-Çanakkale Şehitlerine

dokunuşlarımın parıltısında

Kara hülyalara dal anneciğim!

geçerken yalnızlık sokağından

ne olur bir gün beni, kapında olsun dinle.

Dikenler arasında yalnızdır gül?

İçinde doğabilen çocuğundur.

Artik perdeleri acmayacagim

Mehtaptan yudum yudum akan mekan

Simdi yoluna ayna tutan.

BİR GÜN KAPINA GELSEM

Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;

Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim!

Akşamlar bir roman gibi biterdi

Bulutlar beyaz, beyazdı

Ne geldiği, ne de gittiği yer belli

Siz de mahkumsunuz kuytulara.

Beni en iyi anlatan şiir

Kaldırımlar, duyulur, ses kesilince sesi;

Cesurduk...

Bir gece yansıyınca kente Sibir dağından

Köklerim içimde gizlidir

Gönlünden atamadığın gibi kafandan da

Kalbimi acıttı her zamanki gibi...

Ve sana söylemek istediğim en güzel söz:

Firakınla kavrulur çölde kum taneleri

"bayrakları bayrak yapan üstündeki kandır,

Ver meyveni mürdüm ağacı

toprağa götüreceğim...

bir torpil.

- Bilmeyiz, oğlu haber verdi geçerken bu sabah.

Memur ailelerinde bir çalkantı vardır. Can havliyle okursun, can havliyle yaşarsın. Uzun vadede ne olacak diye düşünemezsin. Lisede üniversiteye girebilmek için fen bölümlerinden mezun olmak gerekir. Ben de fen bölümündeydim. Arasıra edebiyat sınıfına giderdim. Millet orada Necatigil okuyor, Orhan Veli, Özdemir Asaf okuyor. Özeniyorum onlara, çünkü onlar edebiyat deyip kaybetmişler zaten. Üniversiteye giremeyecekler ama mutlular. Ben başarılı olmayı mutlu olmaya yeğ tuttum. Çünkü başarılı olmak zorundaydım. Ailenin seni bir kere daha okutma şansı yok. Sınıfı geçmek zorundasın. Halkalar çok gevşek yani. ?Hadi lan bu sene de asayım, hayatın tadını çıkartayım biraz? dediğin anda kayarsın. Yani can havli söz konusu olduğunda kimse kimsenin bohem macera arayışını taşıyamaz. Böylece edebiyat hep gizli, yasak bir tutku olarak varoluyor bende. O da meğer yaşamının ta kendisi olmuş, meslek değil yani.

Bir çığ gibi büyüyorsun rüyalarımda..

Yarınlarda

ARA SIRA GELDE OKŞA MEZAR TAŞIMI

bazı geceler çıkarken

Henüz söylememiş olduğum sözdür...

bir gıcırtının?bekle beni? demesini

o saatlerde nükseder gamlı hallerim

beni baygın meyvaların lezzetinden kopardı

Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Maliye ve İktisat

sanki bana, sanki ah, sanki olur a

Nazlı yàrimden ayrıldım

Yalnızlığı öldüresiye çirkin

Anlatsam sana halimi

seçim

Ne kadar yalansiz yasarsak o kadar iyi

Uzun uzun agliyacagim.

Abdala boru, boruya gazel

Düşte bile doyamıyorum bakmaya

Mazide benim de yüzüm gülmüştü

Ölmemek, delirmemek için.

Tutmak, tutmak isterim, onu göğsüme alıp.

yarasına dikenleri sarmalı

köklerim içimde gizlidir

İçimde kaynayan bir mahşer var

gül sana benzediği için ölümsüz

Birşey var aramızda

Bir güneş toprağı yarıp çıkacak

Orhan Veli

ruhunu kapından kovabilir mi

İnce yüzünüzde üzgünce bir bakış

Ayrıca aşağıdaki bağlantı adresinden şiirlerine ve bir kaç şiirinin de kendi sesinden mp3 üne ulaşabilirsiniz. İyi dinlemeler!...

Kuruttum bengisu peteklerini

Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.

ya gel, ya beni unut, desem mi bilmiyorum

Ne ünlü dövüsler biliriz!

Ama kimse ölmedi...

Tablosunu yapardim yıkılan her kulenin

Yaşadıklarımızı Unutmaya Çalış

Tuttukca güçleniyorum kalabalık oluyorum

sen hem zor hem güzelsin

Beyazların yöresinde nasibim kalmadı

Toprağı kirlerinden arındırır bir yağmur

Ben bu yüzden yalnızlığı hiç sevmem

Seni seviyorum demeliyim,

Zulüm bir hançer gibi içimize oturur

Ayağında gezen itler

Sustu Tomson.

Düşmanlık içimizde; dostluklar yaban düştü

üzümden şarap yapmaları,

Arıyorum aklımda bir ninni bestesini...

Nasıl da elim ayağıma dolaşmıştı hani,

Akşamlar,

Gemilere yosunlu mendiller bağlayarak

BAŞKA YARINLAR

seni özümün gizinde saklıyorum...

Ta.. bilmem nereden şu kadar yolu

Uludum arınmamış camlarda

Derde yoh sabrı anun her lahza min feryadı var

Ben'leri...

Babamız oyuncak derdi mermiler...

Uğur Işılak

Baharlarım kışa, kışlar bahara darıldı

Ezilenlerin serüvenini

Sen sus artık, bize bundan sonrasını

21 Nisan 1955 tarihinde Istanbul?da dogdu. Ortaögrenimini Mardin?de yaptiktan sonra Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Cografya Fakültesi Tiyatro Bölümü?nü bitirdi. Devlet Tiyatrolarinda ve Sehir Tiyatrosu?nda dramaturg olarak çalisti. Çesitli dergi ve gazetelerde siirleri, öyküleri ve tiyatro üzerine yazilari yayinlandi. Istanbul?da yasiyor. Oyunlari, öyküleri ve siirlerini yazmayi sürdürüyor.

Bakıyorum yukarıya:

gecelerde ve yalnız.

ve en dipte ben.

Hakkında idam hükümleri verilir

Hapishanelerde demir

Gelsene, nerdesin, ey sessiz ölüm

O gün heyecanımdan söyleyemem tek bir söz

Körlük güneşe ve gözlerime doğru gelen

aynı kavanozda savrulmak varken toprağa

o gül ki, bir acıdır

Hasret var, yürek var, toprak var balam

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

upuzun yatıyorum dibinde Atlantiğin

Genç kızların yüreğinden almıştır.

Öğretmenliğe yeniden döndükten sonra Boğazlayan-Yozgat'a tayini çıktı. Hastalığı nedeniyle Validebağ Sanatoryumunda yattı. Şubat 1947'de Sebahattin ALİ, Aziz NESİN ve Mim UYKUSUZ'un çıkardığı Marko Paşa kadrosuna girdi. Sık sık kapatılan bu derginin daha sonraları sorumlu müdürlüğünü üstlendi.

Paran varsa eğer

bir beden gibiyken ne idik ne olduk

GÜZ ÇİÇEKLERİNDEN NAZIMA BİR ÇELENK

en çok kalbim atıyor

Iste geldik gidiyoruz,

Hayır, matem senin hakkın değil... Matem benim hakkım:

karşılıklı

Sallıyor boyacı çocuğu fırçasını.

ateş düştü içime

Artik demir almak günü gelmisse zamandan,

Ben ıslanmaya gideceğim

Yıldızlar ışık saçmıyor

yoksa yalancı mıdır, günah mıdır gözlerin

Dünyaya geldiğim gibi,

Nihayetsiz sözler gibiydi uzanışı.

Duvarlara vurup parçalamak geldi mi içinden

paylaşımlarınız için çok teşekkür ederim :)

Ben beklemedim, o da gelmedi...

Sensiz kaldırımlara nice güzel can düştü

görenler üstünde iyi duruyor derdi her bakışta

Haramilerin gayrısına yaşamak yok

kömürden ateş yapmaları,

Hesabina çek iki çizgi daha,

ağlayabilirsin hatta hıçkırarak

Gemiler şaşırdılar birdenbire,

Uyanmayıverdi.

Başladı parça parça pervaze

Erkekler askere gitti.

Nedense aldanmış ilk gece annem

Kalbimiz bu heyecana müsait değildi.

Sevdik. Şimdi aşığız

ve kara muskalı tılsımlarla

bu ısmarlama yüzler yok mu Rüveyda

Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?

Bugün de

çünkü görmediğim rüyalar çarpıyor buralara

uyandırılmış acılarım, bulanmış sarnıcım

Azala azala..

Adam kadın ve çocuk

Ne oyun oynamaya...

Neydi öperken akıtır öpülürken pıhtı kılardı kanı.

39 ilkbaharında denizaltıcı olmadan önce

renkler avare; sitem başıboş kuytularda

Ben gideyim, yol gitsin, ben gideyim, yol gitsin;

uyrukların arasında uygunsuz biriyim

yaşarken seçtiğin

Güzinciğim ufak bir kadın bir öpüşlük canı var

Bilimçsiz bir baş kaymasıile görülen

Gamzelerinde nazlı kıvılcımlar gizlenir

Kalbim duruverir dudaklarında.

aşk sorgusunda şahanem

Sen ağaçların aptalı

öldürerek yaşatacağım seni kendimde

sabahattin ali`nin tüm şiirleri

Of, off,

savurmaz

Bu kadar yürekten çağırma beni

Olan olmayan acıtan sancıtan

yaz olur...

Bir Kapı Ya Açık Durmalı Ya Kapalı (1943- A. De Musset'den) , Scapin'in Dolapları (1944- Moliere'den) , Fransız Şiiri Antolojisi (1947) , W. Shakespeare, Hamlet Ve Venedikli Tüccar (1949- C. Labm'dan - Ş. Erdeniz'le) , Saygılı Yosma (1961- J. P. Sartre'den) , Batıdan Şiirler (1963) .

MAVİ MAVİYDİ GÖKYÜZÜ

Çocukça ve seni üzen girisimlerim oldu;

koşar adım giriyoruz kavgaya

asağıdan yukarıya ağaçları

Seni Anmakla Artıyorum

Bir ömür boyunca sevenlerdenim

Bu yunan şehrinin düzenini öper ve yalvarırım

Ve hiçbir mutluluğa adımız kaydolmamıştı.

Aslında her şey ne kadar kolay gelir insana

-Bir düşün Anna,

Ruhum zindanda kaldı

Bana, benimmiş gibi, ümitle bakan gözler

Çöpcülerin elleriyle oksardim seni

Benim doğduğum gün

Nerden uzatmışsa tenha boynunu

Sen gittin aşkın kaldı bana kar

Sabrın tükenmezse eğer,

çığlığımın atardamarlarından

Ahmet Oktay

Benim yanan yüzümden.

bir içsin de görsün?. ne felsefesi varmış bu hayatın

Civil civil Mahmutpasa

yakın yerde soluklanacak gölge bana yok

bir ömür üzerine.

Alıştım istemiyorum.

Tutsak olacaksın

bu ilişkinin topografyasını

mektepli bir kıza benzemelisin

Dörtyüzbin tekliğe.

senin dışında

Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle.

Bütün gün ondan başka hiçbirşey düşünmediğimizi

Kurtarir bizim sokagi çamurdan

Ve her şey der demez ölür iri gözlerin uğruna

Camcinin cam kesmesine, dülgerin rende tutmasina

Ama nasıl oluyor sen yüreğimi eller ellemez

mavi oluyor dünya

oysaki senden kaçılmazmış

Aklımdan silemedim nerdesin...

Ölüm gibi bir şey oldu

Gözleri kör oldu doğrudur ama o kadar

Sarmış da sırtına her damla bir parçamı

Sultanü'l-Ulema ölünce talebeleri ve müridleri bu defa Mevlana'nın çevresinde toplandılar. Mevlana'yı babasının tek varisi olarak gördüler. Gerçekten de Mevlana büyük bir ilim ve din bilgini olmuş, İplikçi Medresesi'nde vaazlar veriyordu. Medrese kendisini dinlemeye gelenlerle dolup taşıyordu.

yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı

Ve caddeleri sokakları

içimdeki deprem ayakta tutuyor beni

Parçalanmış bir tabut gibi açıldı köprüüstü kaportası

Her suda hayalim gibi puyan oluyor kar

Unutur gibi yapacaksın.

şimdi her birimiz riyakar kollarda

derinden bir ok saplanır bağrıma

Vazgeçemem gecemi aydınlatan tutkudan

rezenin sessizliği bozması anımsattı

AŞK bir yıl sürer

Neyleyim yer etmişin bir kere.

saçların örülmüş örülmüş olsun

almaya gelsem soluğumda dalgın yosun kokusu

Sürahide ışıldayan su,

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

dostlarımı ve seni göreceğim,

- Seni bir terleteyim sımsıkı örtüp bu gece!

Kadinin ütülü patiskalardan bir teni

Hıçkırığa mahkum biçare gönlüm

Nişanımdır tevhit, her yerde vardır kanım

Yağmura bakmayı cam arkasından

Her Şey Sende Gizli

Düşünmek bile acıtıyor içimi,

anamız, avradımız, yarimiz

Nefesin esen rüzgàrda

Ölürsem istemem ne yas, ne kefen,

Koo desinler bize şaşkın

O gülün yaprağındaki

dolaşmak gibi kolaydır

anılar gibi sürüklenir bulutlar

Hak-i siyahın üstüne safi şükufeler!

Yari Ferhat olanın ellerle ülfeti ne?

Hayır, etmedik...

sularda bilenmiş bıçaklar

Tüyden hafif olurum böyle sabahlar

Her çizgisi tarihten bir yaprağı anlatır.

Durdum.

Kadınlar sansa da yaşadığını

Şarkı söyleyemediler güneşe aya...

Ne renk olursa olsun kaşın gözün

Hic yolcusu yokmus gibi sessizce alir yol;

karşıdan karşıya geçerken

kırıldı kanadım bitmedi inadım

Uzanıp yatıvermiş sere serpe;

15 öpücük

Sana mü'mindir sema; sana muhtaçtır zemin

Gölgeler düş görür aynalar bekler

Ellerini tutmadığın

Anilar, anilar, belki hepsi bir kelime.

Alışmıştı yüreğim o geceye

BİTLİSLİ BABA

Giderim ulan demiştin, güle oynaya giderim,

umut devşirmek için sabaha

67. YAŞ

şiirler duygularımızı ifade etmenin yollarından biridir

sarsılmaz

Su gibi aziz bir şeysin;

aglasam sesimi duyar mısınız,

kordon bağındaki

Seninle bitmesin düşlerim.

Göğüsleri çukurova gibi münbit

gülüşler hasretler içindeyken

Varsın da her gece

emin ol ki, sevgili,

Yüzüm kaktüs yaprağına benzemiş

göremedinse gözlerinde

Onların sazı cazı villası doktoru dişçisi

uzaktan uzaktan domates peynir keserdi sanki

"Seni asarlarsa

Uyanıp, İçimde Derin Bir Sızıyla Uyanan

ya tunç çağından heykeller indireceğim dökümüne

öyle dayanılmaz oldu ki bu

Kıl tefahur kim senün her var men tek aşıkun

Yağmurdan ve yalnızlıktan ürkek

Sabahları acıktığı için haklı

samimiyetin

siparişi yargıcılar tarafından verilmiş

bir ateş yanığı gibi öyle acıyla duydum ki

Korkmayana zarar gelmez, bunu bil.

22 Ağustos 1926 tarihinde Tarsus?ta doğdu. Eskişehir Ticaret Lisesi?ni bitirdi (1946); Türkiye İş Bankası?na girerek Adana, Ankara ve İstanbul?da çalıştı, otuz yılını doldurunca Halkla İlişkiler Müdür Yardımcısı görevinde iken, emekliliğini istedi, ayrıldı (Haziran 1977). İstanbul?da kendi adını taşıyan sanat galerisi kurdu.

Gözümü yumsam aklımdan Ayten geçiyor

Arı bir sessizlik duruyor

katranlı bir urganda tükensim yalnızlığım

Kaç gecedir uykusu yok

Ellerinde bavullar, fileler

uzanır da gönlüme Rüveyda

Birlikte yürüyemiyeceğizki..

İhtiyarlık mı nedir, şaşkınım oğlum bu sene.

Birbirimizi Kandırmayalım...

Ve zamanla..

Göklerden emeller gibi rizan oluyor kar

Daha gözlerimin gerçek yaşları belirmeden

Bir cezir yaşadım ki, yaşanmamış mazide

Gezme ey gönlüm kuşu gafil feza-yı ışkda

Ve her şeyi öğrendiğin kadar bilirsin bunu da öğren,

Her sevgili "tecrübeli" eleman arıyor.

ellerinde rüzgarın taşınmaz çamurları var

garip tohumlar gibi atarım ellerini

biliyorum o anda cenneti bulmuş olacağım...

Henüz boş bir roman sahifesinde

ölüme bir cizik atıp kaçsam, kaçamam, biliyorum.

Ellerinden sıyırıp atacağım eldiven,

Yetişir bunca keder, bunca elem diyorum

Çünkü iki kişiydik

İçimde işliyor derin bir yara

Aslında bu başlığa yazacaktım bu şiiri ama yanlışlıkla "en sevgili" başlığına yazdım, başlığı açan arkadaşımdan özür diliyorum.

Dümenleri ne tuhaf suyun içinde

O mavi gözlü bir devdi minnacik bir kadın sevdi mini minnacikti kadın rahata acikti kadın... Nazım hikmet

Aklından korkuyu, gözünden yaşı sil.

Her parçasındayım kırkayak sesli boğuk arkadaşlığın

Tarih tekerrürdür, tarihten ders alacaksın

Hayal kuranlar, İstanbul sizindir!

Ve uzaklardan seni düşündüğüm bugünlerde

Seni bulan yeniden bulan tekrar tekrar bulan erkekliğime say

pek sevmem şiir ama bu şiirin yeri başkadır...

Kim budar yediverenleri

Aşk bu özleyiş bu hiç belli olmaz

Ve o sırada haberi bile yoktur bülbülün;

bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini

Çünkü herkes beni Kays, seni Leyla bilirler.

8 Agustos 1928?de Istanbul?da dogdu. Istanbul Erkek Lisesi?ni bitirdi. Kapaliçarsi?da turistik esya ve hali ticareti yapmaya basladi. 1976?dan sonra ise yalnizca siirle ugrasti. Gençlik siirlerini Ikindi Üstü (1947) adli kitapta topladi. Ilk kitabindan 7 yil sonra yayimladigi Dirlik Düzenlik?te kendisine özgü bir siir evreni kurdugu görüldü. Sürekli yazan, yayimlayan bir sair olarak 30 yila yakin bir süre ilgileri hep üstünde tuttu. 28 Mayis 1986?da Istanbul?da öldü. Çagdas siir akimlarindaki gelismelerle birlikte, yazdiklarinin büyük oranda aydinliga çiktigi görülerek bir düsünce sairi olarak nitelendi.

Bana diş biliyor yıllardan beri

yaraları kapandıkça kanıyor rüveyda

sanki dünyanın bütün

Bir gün şu damlardan çıksam

BİR ŞEY İNSANA ait...

bir denizaltı gemisi görüyorum,

Daha dün gibi

Yarılan göğsümüzden umutlar bican düştü

Fotoğraflarına bakacaklar,

oysa biz hep bir düş kazasında

asude yüreğim

İncilerin ilk gerçek ve yeni yorumunu bulur gibi oluyorum

Beyaz bir kayanın üstüne çıkıp

Sigara paketlerine resmini çizdiğim

15 Haziran 1925'te Menemen'de doğdu. İlk ve orta eğitiminin büyük bir bölümünü İzmir ve babasının işi dolayısıyla gittikleri farklı bölgelerde tamamladı. İzmir Atatürk Lisesi birinci sınıfındayken mektuplaştığı bir kıza yazdığı Nazım Hikmet şiirleriyle yakalanmasıyla 1941 Şubat'ında, 16 yaşındayken tutuklandı ve okuldan uzaklaştırıldı.

Aşk ateşlidir

Gülşenim, yıkılmadan saray gibi otağın

Babaları insandır, Adem?dir

Sensiz, yükü zehirdir en güzel imbatların

Yaşarsın, karıcığım,

Münihlinin 12 oğlu muharebe edemediler

Kara Harp Okulu öğrencileri arasında propaganda yaptığı iddiasıyla yargılanmış, Harp Okulu Askeri Mahkemesi'nce 15 yıl, ardından Donanma içinde faaliyette bulunduğu iddiasıyla da Donanma Komutanlığı Askeri Mahkemesi'nce 20 yıl olmak üzere toplam 35 yıl hapis cezasına çarptırılmış, cezası Türk Ceza Kanunu'nun 68 ve 77 maddeleri uyarınca 28 yıl dört aya indirilmiştir (1938). Demokrat Parti'nin iktidara gelmesinden sonra çıkarılan af yasası (1950) kapsamına alınması için aydınlar tarafından açılan büyük bir kampanyanın ardından, hukukçular yasal yollara başvurmuş, bu arada Nazım Hikmet'de hapishanede açlık grevine başlamıştır. Sonunda Nazım Hikmet'in geri kalan cezası affedilmiş ve şair 13 yıl hapislikten sonra özgürlüğüne kavuşmuştur.

hangi çağın gelişidir bilmem, gülüşün

Kalbimi bin parçaya böldü divane sır

sütüne

Sonra sen gelmelisin dilimin ucuna adın gelmeli

Lavinia yanımda kal

Yanlış şehirlere götürür trenlerim.

Ben senin ümmetinim,

Kahra göçen kuşların kanatlarında kaldın

Ben ölünceye kadar da

Bir kuş konmuş parmaklarıma uzun uzun ötmüştü

Bir güler yüz bir tatlı söz..

Aşka ve sevgiye dair

aksanı Anadoludan geçen herhangi bir tren sesi

Kim demiş meçhul asker diye?

Kardeşler arasına heyhat, su-i zan düştü

Bahar vaktinde kırıldım

sanırdım yaşamak ve sana kansız

Cümle azam isyanda

Ama O, Çıldırtıcı Bir Yalnızlık İçindedir Yine de...

Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım!

Ayrılığı bana sor diye haykırıyorsam,

Bir cocuk dogmayi bekler

Bir pelikan hüznüyle yürüdüm kumsalları

Gagalarda zeytin dali

Bir millet hastanesinde

Sakal seni «güzel için taşırım

kırda bir çiçek gibi, sakin, gösterişsiz.

Yaslanmis bir köpek gibi

Gideni durdurmaya yetişmez sesin...

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım

Sen de kaçma bu şehirden

Kadrani kirmizi saat

Düşüp gitmek ardına şiirin ve aşkın

bildiği tek deniz,

Bulutlara, yıldızlara benim için de bak

Biraz Ayten sürüyorum güzelleşiyor

içinden dua et... kurtulman için bu durumdan ve aslında ben hep

Bir kölelik ruhuna mahkum olunca gönül

gönlümde sakladığım

Çoktan yazılıp bitmiştir;

unutulursa şair, sen de unutulursun

Bir kanlı ağıt söylenir şimdi Kırım'da

Açıldı nefesim, fikrim, canevim

Oysa ben senin gözlerinsiz edemem bilirsin

Gecenin sütre-i yeldasını çekmiş, uryan,

veya hakkında yalan söylenir de kendini nefrete

senden uçacak bütün böcekler.

Ruh hürdür Tanrı aşkıyla

Hastalanmış, yatıyormuş.

Gecede yürümek ne ise

Ve Sonra Aşk Bütün Bunları Alır, Daha da Eskilere Gider,

Uzar gider bir sessizlik içinde

en geri kafalı gerceğin kalıcı yüzü...

Yıl oniki ay benimlesin.

şimdi gözlerinin kıyısından geçtim

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

yeşil yeşil bakamaz, kırmızıdır gözlerim

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Neden öyleyse matemlerle eyyamın perişandır?

güneşle doğarken rüzgarla savrulduk

Nafile şiir yazmış, kahırla yıkanmışım,

Ruzgar gelmesin diye

Balkanlarda büyük, öksüz kubbeler

Boşuna bu nehir...

Ben, upuzun yatıyorum, Hacıbaba,

Gitse gitmese Ona Leyla

Ne kadar kötülük, pislik varsa;

Söyledi söyleyenler demin,

Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Öyle uzaklardayız..

Seni garip sanır her gören.

Acımı dindirmeyen ilaç kadar

kim gitse kapı aynı sesi çıkarmazdı

5 numaralı hücre zamanın buz tuttuğu

Sanırlar ki sen beni biricik yar saymıştın;

Gün kırmıştı siyah çerçevesini

dünya çocuklarının ağzıyla

Vakit yoktu açık denizleri özlemeye

ülfeti gözlerinden özümleyen kalbimin

gölgeler gidiyor; ben kalıyorum

hatıra kalsın diye bırakır da ruhumu

Balıkpazarında depoya kaçırılan fasulyanın

VARSIN YA

düşmanı kardeş yapmalarıdır.

Kürtajlı genç kızlar cilve yapar karşılarında

Islanmış gördüğünde

ben seni sararken

Günlerle gecelerden başka

bir elin nesiyiz. Emre dayalı yamalı jön hayatlar içerisinde itaatin emanetindeyiz biz, biz

Esmer bir kadin sevmis gibi olurdun sen

O zaman nim açılıp perde-i zulmet, nagah,

Gözlerin gözlerime değince

kelimelerin kifayetsiz oldugunu

Yanip tutusmali gözbebekleri

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil.

Minareler diktin dört bir yanına

Ruhum tutsak kaldı, pak yüreğinde

Dostlar arkasını dönsün

Koynumda bir beyaz kağıt boşluğu

Gün Işığı

Nasıl vermişsem kendimi son sevdama

İncir çekirdeği meselelerle birbirlerini kurşunladıkları

Üstümden kalkmasın çimen, çiy, yosun,

Mevsimler değişiyor ve büyüyorduk,

Ve sana Ahmet Abi

Kalbimde Allah'ın elleri durur

Hep erken giderim mutsuzluğa..

şairler hüzne dalar yeşil okyanusunda

Islaklığı sanadır ahımın, efganımın

şahlandı obamızın doludizgin atları

Bir sevda denizinin tam ortasındayım sanki

Aşk yalan, sevgi gerçektir.

Az yanımda kal çocukluğum,

kalkan bir tren

ve ahmak selameti için

Ateşte sarı gül açan saksılar

Bütün mola sancıları

Kulağı çabucak telefon zillerinde

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım

Orhan Veli Kanık, 13 Nisan 1914 tarihinde İstanbul'da doğdu. Galatasaray'da başladığı öğrenimini, babasının atandığı Ankara'da Gazi İlkokulu ve Ankara Erkek Lisesi'nde sürdürdü. Lise sıralarında Oktay Rifat ve Melih Cevdet'le arkadaş oldu. Liseyi bitirince İstanbul'a dönerek, Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ne girdi (1932), ancak yüksek öğrenimini yarım bıraktı (1935).

Sineklerin kanadını ısıtan

asil bahçıvanıdır o hanede, o Itri

Güllere de aşk olsun gene sen kokacaksan!

HAKAN GAZAN

Her baharda yeniden.

Anladim ben ki dokunmaz sana agyarin elil

değildir. Yalnızca bir doğa olayıdır ama bunu savunan

göç etmişlerse.

gözlerim aklına gelirse

Küsüp barıştığın, didiştiğin, aynı havayı paylaştığın anlatır.

Derler eğlen gül oyna bedenin azat oldu nereden bilecekler

'Boya cila yimbeş, boya cila yimbeş' diye ağlıyor

Hiç bitiremediğim

oturmak karşında ve gözlerine bakmak bazan gözlerini gözlerimden alacaksın biliyorum parmaklarınla tırnaklarınla oynayacaksın

Alev alev sardı her tarafımı

Ben susarsam.

her hamlesi bir tabut şimdi bakışlarının

Okul dönüşü bir trafik kazası'nda

dinlediği şarkılar, arayıp bulun beni

Sevgiler kanser olur

Ama hiç şüphesiz ki, sana koca bir masumiyet sunabilirim ki sundum! Olmadı,

Sonrası şu: ben bir camı, bir perdeyi açmış adam değilim

Ama gitmenin saati geldi

Ölüyorum tanrım

ağaçlar anadan üryan

Özdemir ASAF

Küfürler, sarkilar, türküler, laf atmalar.

ben aydınlık ve özgürlük delisiyim

Seni bu sesler oyalar

Oysa Allah bilir bugün iyi uyanmıştık

yara ve ışık dolu bir yürek.

"Gel!" diyen taşları kurtarmasa, insan batacak.

bir uzak sabah denizidir gittiğin kapı

kendime dünyada bir

Çünkü sağlıklıdır.

İkimiz de aynı şeyi düşünüyoruz belki,

Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.

ben dilenci, sen sultan sevgi dağıtan benim

bir roman gibi biterdi

alakasız demeyip de

Hatırlar mısın?

Git ki gamlı yüzümün hüznüyle dolmasınlar.

Al sana bir demet Şili kasımpatıları

gülümsemeyi unutmuş dudakta...

Mümkün değil çigan gözlüm, mümkün değil...

Bazen acı dinmez, bazen de yağmur

Limanıma yalnızlık bandıralı gemi yanaştı

Netmiş, neylemiş, nolmuşum

Orası camgöbeği aydınlık.

Aşkına layık olmam için

attığı her adımda siyah bir iz bırakan

Allah'a inanmaktır

Bir tüy ki can verir bir gülümsesen

Hadi gülümse bulutlar gitsin

Annesi ateşin içinde hür

seni bir kilimin nakışlarında

İstanbuldan çıkıp diyarbakıra doğru tekerleri

uğultusu geliyor ta derinden

öküzümüzden sonra gelen

Ömür boyu sevsin beni ömür boyu,

Al birkaç bulutlu sözcük

Kısaca, kısaca ya ben gideceğim, ya sen,

Bil ki ölmüşüm.

Sevdada varsam

Canımın istediğini yapıyorum

Velhasıl bu iki kardeşin hikayesidir

Yağmalanmış ruhuma yeni bir devran düştü

Ne Lonndra konfernsı,

Tanittilar kahve arkadaslarimi,

SEVGİ ilaç

bilmiyorsun arması sallanıyor ucunda

Ne yapar ne edersin bu koca şehirde?

Orhan Veli?nin 36 yıllık kısacık hayatına sığdırmayı başardığı bütün güzel sözler, Türkçe okuma yazma bilen herkes tarafindan en azından bir kere okunmalı bence!

Geliyor, bakitim, uzaktan sökülen bir kagni...

Yumuşak başlı isem, kim dedi uysal koyunum?

Can yoldaşlar saklıdır mahzenlerinde

BEHÇET NECATİGİL

Beni bu güzel havalar mahvetti,

1962 Sahibi bulundugu Düsün Yayinevi anlasilamayan bir nedenle bir gece yandi. Üst fiyatlari 3 milyon lira olan depodaki kitaplari yandi.

YAĞMUR

Pır pır eder durur bahar rüzgarında

Etinle, kemiğinle, sokakların malısın!

yan yana düşecek.

Hava kadar lazım,

isterdim ki ben.

arzularımız nereye sürüklüyor bizi

gelen yok giden yok halimi bilen yok

Ey kebuterlerin neşideleri,

Su ayna karsisinda guzelligini seyretmeni

Gördün mü bak

Oysa ne bir evim oldu, ne de bir yerim var şimdi gidecek

Heeeey, fincancı katırları!

1973'te Bilgi Yayınevi'nin danışmanlığını üstlenerek Ankara'ya taşındı. Sırtlan Payı ve Yaraya Tuz Basmak'ı Ankara'da yazdı. 81'e kadar Ankara'da kalan yazar Fena Halde Leman adlı romanını tamamladıktan sonra İstanbul'a yerleşti. İstanbul'da gazetecilik serüveni Milliyet ve Gelişim Yayınları ile devam etti. Bir süre Güneş gazetesinde yazan Attila İlhan, 1993-1996 yılları arasında Meydan gazetesinde yazmaya devam etti.

Sevdiğin kadar sevileceksin.

1911 yılında Cide'de doğdu. Şiir yazmaya ortaokul öğrencilik yıllarında başladı. İlk şiiri 27.07.1927'de, günlük Nazikter gazetesinde yayınlandı. Ayrıca; Açıkgöz , Güzel İnebolu ve Güzel Tosya gazetelerinde şiirleri ve yazıları yayınlanmaya başladı.

kim takar bileğime hürriyet künyesini

Iki de bir süngere yapistigina,

Ben Aşkı Ölümsüz Bilenlerdenim

durmadan taşırdım yanımda üç şeyi

Ertelenmiş bir başlangıçtı efsane kıldık

Saçlarını tarasa baştan başa rumeli

ya da krallarla gezip karakterini kaybetmezsen;

inleyen nağmeleri, yürütülemeyen işlerin sonunda yürüye bilir mi ileri cennetim? Merak

Ondan bir temas gibi rüzgar beni bürür de,

ŞEHİTLERÖLMEZ AĞLAMA ANNEM.

Kim getirir her sabah o çok sevdiğin fırın ekmeğini,

Ki semadan düşer düşer ağlar

İnsanlarda tek zorlu kanun,

Daha yillara, yüzyillara bölecegim

yağmur düşecek kente

bir beyaz kağıda bakmaktır

edinebilirsen,

Bütün bunların üstüne

Bugünde bulunmadi yoklamada,

duyduğum seslerin en güzelidir,

Diyorum

Peçete-kağıt ortaklığıyla cümleler yazılır aşka dair

böyle bir sevmek

Aşık Veysel

Mevsimler seninle başlar, seninle biter

ses midir, aynalarda çarpan kulaklarıma

ve sanki hiç yaşanmamış gibi ölen

içlenir gizli gizli ağlarsın

O aksam oynadik ilk prafayi,

Hasret; özlenenden uzak mı kalmaktır?

Gittiniz, gittiniz siz ey mürgan,

Apartman odalarında büyüyen çoçukların

susarsın dudaklarında ıslıklar kanar

getirdikleri yağmur / sende unuttuğum

Taze kan gibi sıcak.

Kapiya kosuyorum

Gözünü yıldırmasın karakış,

Bir yudum su içmelisin

Ansızın parlayan keklikleri jandarma baskını sanıp

Çankırı'da öğrenciyken mahalli gazete ve dergilerde ilk denemelerini Ataol Gürus imzasıyla yayımlayan Behramoğlu, Varlık (1960) , Yelken, Devinim 60, Yapraklar gibi dergilerde çıkan şiirleriyle tanındı, DTCF'ndeki bir şiir yarışmasında da birincilik kazandı (1964) .

Sükutu yar, sevinci dualar kadar derin

ağarır tanyeri nilüferlerin

Atlantiğin dibinde

bütün lahmancunlar ondan sorulur

samimiyet

Aşkın gözü kördür,

sizi yanlış tanıdı

1916 yilinda Istanbul'da dogdu, 1970'da Istanbul'da öldü. Yüksek Ögretmen Okulu Türk Dili ve Edebiyati Bölümünü bitirdi. Liselerde ardindan Istanbul Egitim Enstitüsü'nde edebiyat ögretmenligi yapti. Orta sinif insanlarin basindan geçen olaylari ev- aile-yakin çevre üçgeni içinde anlatan siirleriyle tanindi. Siire bagliligini hiç dinmeyen bir coskuyla yasaminin sonuna dek sürdürdü. Ölümünden sonra bütün kitaplari Cem Yayinlarinca yeniden yayinlandi. Çok sayida radyo oyunu, çevirileri bulunmaktadir. Ayrica hazirlamis oldugu 'Edebiyatimizda isimler sözlügü' isimli kitabi ölümünden sonra da sürdürülmekte olup kaynak bir basvuru kitabi olma özelligini hala korumaktadir. Ölümünden sonra adina konulan siir ödülü, günümüzde en önemli siir ödüllerinden biri sayilmaktadir. Siire basladigi dönem, Garip akiminin etkin oldugu bir dönemdir. Yine toplumcu gerçekçi siir olarak adlandirilan akimin da etkin oldugu bu dönemde söyleyis özelligi olarak bagimsiz kaldigi ve kendi söyleyisini yakaladigi kabul edilmektedir. Siir üzerine yazmis oldugu yazilari ölümünden sonra 'Bile yazdi' ismiyle kitaplastirilmistir.

Seni sevmekten önce anlamak isterim.

Kapının orta yerinden ucu değnekli bir ip

zulme açılıyor gizli kapılar

Hastalandım, bakacak kimseciğim yok; Osman

Mutluluk nağmeleri işitirler Hıra'dan

Bir ayağı ötekinden kısa olduğu için

Hayat beraber, ölüm beraber...

Bir bebek mum istiyor, bir ölü şarkı istiyor

esir uykularında kalan binlerce rüya

Onca zamanın üstünde eskimeyen bir düşüncesin şimdi

sarışın başladığım esmer bitiyor

Kızgın kokusundan kelebekler,

saklama gözlerini

Ey önünden geçen ak sakalli kasketli

at vuruldu ben öldüm

ey duşlerimdeki hayalet kadın,

Ve nöbetçinin sesi bir kaçak yakalandı hazırlansın hücresi

ne yaparız şimdi biz

Senin vurdumduymazlığını,

Ezhar-ı baharın yerine berf-i sefidi;

Ve kadınlar

Öylece geçiyoruz birbirimizin yanından,

Atlantiğin dibinde upuzun yatıyorum, efendim,

Bir gün sizin de yolunuz düşer memlekete

Derdin kime söylesin

Aglamakli oluyorum

Bir alev deryasıdır şimdi yukarda akan,

Toplumcu gerçek şiirimizin ustalarındandır. Yaşadığı coğrafyanın duyarlılığı ve halk kaynağındaki sesini hiç yitirmeden, lirik, epik ve koçaklama tarzını kusursuz bir kurguyla kullanarak, özgün, tutkulu, müthiş ezgili çağdaş şiirler yazdı. 2 Haziran 1991 tarihinde Ankara'da öldü.

Gözlerimin önünde hep aynı beyaz ev.

Düşür beni n'olur kara sevdaya.

tabaginda -

ve güzel kal

Hatırlamam belki adımı bile.

telaşlı ve korkaktılar.

Yüreğini, gözlerini

duydun mu orkideye dua eden birini

Hapislik sana zor gelir

Ve sözlerine

Bu aşk değil KOCA BIR YALANdır

oysa bir şarkıyım yeniden doğan günüm

Neden yaptın bunu Sultan Mehmed Han?

Onu da, hangi diyar olsa götürürsünüz.

hicranlı her gülüşün bin yıllık figan idi

Yok olan bir seylere benzerdi o zaman trenler

Kulaklarım komşuların ayak sesinde

Bırak karşındaki sana güvendiği kadar inansın.

delikanlı kıvamında

UMIT YASAR

Yalnız kelepçeler sanıktır

Anlatsam şu kiraz mevsiminin

ah sevgilim derdim, ölüm

10 öpücük batar bu gemi dedi

Ne kadar kötü kokarsak o kadar iyi

Işık yok, yolcu yok, ses yok, bütün hılkat kesilmiş lal...

O doyumsuz lapaci güvercinler

Zerre kadar pişmanlık duymuyorum

ideal38 tabi ki yazabilirsin...

bahar.

usdaki ayrımı.

Aşk Kabil?dir, sevgi Habil.

Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem;

acı ses olur, ses deli bir yağmur

buna Kenterburi başpiskoposu

Yokluğuna bir gün bile dayanılmazmış.

ağlayan her çocuğun bakışlarında akşam

Hem bu sefer öpücük yerine

Selami Efendiyi dinle yetisir!

sırayla olurum Fatih, Selim, Kanuni

Bahadır Çakıltaş

Geri dönüyordu, çoğalarak

Susadım diyorsam

İstanbullar geminin altında

Konuşmak? konuşuyorum, alışmak? evet alışıyorum da

dağıldım böyle kaç kez

Hayalimden geçerken şimdi, fikrim herc ü merc oldu,

Ve ayın altında kağnılar

vasiyeti olmayan ölüler ülkesinden

Ben ölmedim...

Sabaha seninle başladığımı

arzın ilk teşekkülü hengamesinden bir manzara.

çöllere bir türlü yağamıyorum

Su olup çeşmelerden akan güzelliğin

Sensizlikten bozulan dengeye ziyan düştü

en gizli denizleri açtın gemilerime

güncelliyorum başlıgını

Dünyanın en güzel kadını oydu

Annesinin başı elleri arasında

Sızlarsak bizimle beraber sızlar,

Sarhoş oluyorum ne güzel

Hakikat ile aşk sırrına erem.

Önde zeytin ağaçları arkasında yar

Küçükken gamzelerim vardı benim

bulamaz ayağı prangalılar

Adamın elleri ceplerinde

Sana geldi diyor belki de şimdi sıra,

Sesini işitmeliyim

Kırmazsın benim gönlümü

Ama, ayrıca, aldığın şu hayat

Göz yaşlarıma, ellerinizle?

Dama çıktım, soğuk aldım, oluyor on beş gün.

Dinle ve kabul et itirafımı

Kalbinin vurusundan anliyorum;

Biz ne cehennemler görmüş adamız

Tüneyip acimanin saçaklarina

Bol çelik bol yildiz bol insan

Hiç bir kuş yalnız değildir;

Muhteris aynaların eskidiği yerdesin

fevkalade tatlı bir sesin söylediği

Beklemek bir vaktin dolusunu

Çırpınıp pırpırlanması...

Emeklilik emri...

Vaat edilmiş sırlarımın.

bir uçurtma var uzaktan aşk dediğin

Duymadığın bilmediğin

Bakıyordum daha mahmurluğu üstünde onun:

karışacagım mazgal aralıklarından

Kolay değil alışkanlıklardan bir an için vazgeçmek,

at vuruldu içim paramparça Rüveyda

sonra da olmadı

merhaba arkadaşlar

yanında olmak istiyorum o küçücük hücrende senle olmak istiyorum

Gürcan YURT

Gözlerini tavana dikip

Her şey akılla kurulu akılla düzgün

Silemeyeceksin beni düşlerine gireceğim her gece

yıldızlar akla ziyan bir irilikte

yükseliyor ve tehdit ediyor

Güzelliğini, ulaşılmazlığını al ve git.

Her fırtınada ya seni düşünüyorum

Ve bütün bir gün

birkaç kırık zar

kinin oklarını aramıştım gözlerinde,

"Bir elimde elma elmada bir el"

Onlar dönecektir yine gittikleri yerden,

AŞK ise; o senin için hedeftir

yürüyordu Akşehir üzerinden Afyon`a doğru.

Denizaltı gemisi bir torpil attı, efendim

İMKANSIZ ŞEYLER

Dağların üzerinden geliyor

bir nefeste benim için al

Ya zamanından çok erken gelirim..

sen öyle toprak ve güneş ortaklığı

Bir kardeş karısı

Bekliyorum

Kırana dek yazacağım

Bu karanlik bitse artik, bir ay dogsa

Ülkü TAMER

Elimden tut yoksa düşeceğim

sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

Acır testindeki suyun

Bekle zafer şarkılarıyla caddelerinden geçişimizi

artık eskisi gibi bakamıyorsun

Bilirim ama çok bilirim kapadığımı

Sen hüneri kagit düzerken gör!..

Kim bilir, belki bir gün kapıma geleceksin

çekingen, tutuk, saygılı

Ve ben akkor bir öfkedeyim

Necip Fazıl KISAKÜREK

Anlamsız dünyanın anlamsız bakışlarına

Ölümüm birden olacak seziyorum.

2-Yemin etmek tabancanın üzerine.

ve oturmuş lehçesinden tiksinirim

Irmaklara karışıp aktığım gün hatırla

Soluğu Evlerde Alacağız,

Bir deniz olurum ayaklarında.

Bir kemik kalmış bir deri...

sen mi bana umud getireceksin?

Boşuna yağıyor yağmur...

Açmadı gözlerini.

Bekle o günler gelsin İstanbul bekle

herkes gibi yaşasana sen

Zaman zaman ey zaman 1 ileri 3 geri

Yağmurlu bir ağaç gibi ıslak

Doğru denize,

Seni beklediğim kadar

seninle tutuştugumuz lades

hüzünlü bazen duygulu

Bir gül olmali;

Doya doya öpersin yanaklarını.

SEVDİĞİM ŞİİR VE ŞAİRLERİN BAZILARI

Simsiyah gözlerine, bir an, gözüm değince,

ben cehennem sıcağı adam

Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

ben olmasamda olur

bir genç kız değmemişti saçlarına

Satılır diye bir mahalle bakkalına kitaplarım,

-Emmilerim sadaka! Emmilerim sadaka!

şarkılarından yoksun?

Sen geceyi tutuyorsun.. ben nöbetini..

Dinlediğinde sesini rüzgarların

Kanatların çırpındığı kadar hafif..

güç veren

bir de sabahın dördü

Hasret kaldıkça, sevgi tohumları saçılan

Erdem Beyazıt

Porsuk nehrinin geçtiği

Sabahları o yazgı için uyanmış olsalar da

CAHİT SITKI TARANCI... OTUZ BEŞ YAŞ ŞİİRİ

unutmak, semendere zehir sunmaktır, gülüm

Bir teselli aramayi

Bana göstermeli bir kerre... Niçin? Belli değil!

Ne de şeytan bir günahı

1935 Kuleli Askeri Lisesi'ni bitirip Harp Okuluna geçti.

Galiba eski liman üzerindesin

Sonra oturup hüngür hüngür ağlasam

gecenin ortasına

bir açıklığa taşıyorum ele vermez yerlerini

Ateşin içinde gül açılmış

çalınmış

Ben yorulduysam sen uyumalısın

Sen dün vardın, yarında var olacaksın

Dün aksama dogru turuncu bir bulut geçti

Beklemek neyi bekledigini bilmeden

Utaniyorum odamdaki butun esyalardan

Kulak ver, tükenmeyen ah ü zarıma, gözler

Acele işe hem şeytan karışır.

İmkansız düşünmemek gecelerce seni

Bana su, bana ekmek, bana zehir

Kalan,,,, kalan yok be reis,

Senin dibinde öleceğim.

Kamcı izlerini ve kederi

Benim aşkım sığmaz öyle her saza

Ahmet Arif'tim,

Ne hicrandır ki: en şevketli bir mazi serap olsun;

Can Yücel

Biliyorsun,

ikiyken üç oldular,

Ah nasıldı yaşamak?

Bekir Yaman

bende,

mahcup ve sinsi bir konuk gibi yaşlandığım düşevlerim...

yazdığım bütün şiirler

Gezip dolaşanlar varmış

Sensın benim efedim,

Gah uçmada tüyler gibi, gah olmada rizan

Benim yanan yüzümden,

h. geldin hemserim konuma sefalar getirdin güzel katılımlarını bekliyorum nicsiz bu konuyu yanlız bırakma sende ev sahibi sayılırsın

Heybemde sana benzeyecek kadar

ipi boğazıma,

Açma pencereni perdeleri çek

Neredesin

Ve buruşturup-buruşturup attığım kağıtlarda,

çok yakışır ama en nihayetinde bir organ, olan kalbin ona alerjisi vardır..

Münihli Hans Müller'in

İstanbul, Kadıköy?de alışveriş?

İntikam alırdı çöl ruhlu duygulardan

hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

almışken seni kaderinden, kıyasıya bağlamışken kendime

Ama sevgiye kapatamazsın

balığın yüzgecinden irin döktüğü yerde

karıncanın kırılan ayağına sar beni

Mutsuz, yalnız.

güldü mü, cenazeye benzerdi

Biraz sogum mu geliyor ne - kapatir misin -

MEMNUNUM DİYEMEM

'Telgrafın tellerini kurşunlamalı'

durduğun yerde dur

Buyurmaya açilan agizlara bir tomurcuk

Hele işlediğin öbür kusurlar...

Ürkek ürkek bakar tavşanlar dağa

Yağmurlar sırtıyla sırtım arasındadır

bu alkol ikindisi şiirde

Gözlerine bakmalıyım

Benim aksiliğim tamanlıyor,

Ah şimdi benim gözlerim

ağlıyor ateşimin gölgesinde, Neruda

ah sevgili

Tek damla yaşın düşmesin yere.

Masal şehirlerini geçerken hızla

Denize inen sokakların kuşları.

Sen denizin en uzak noktasında şen şakrak

Ve içim götürmez kenarindan kesilmis ekmegi

Boşuna çekilmedi bunca acılar İstanbul

Kimseye soramadığım

Onu bir başkasına ram oluyor sanırım,

Ve güle oynaya gitmiştin, bir akşam treniyle,

Şimdi bunları anlatsa sana birileri kim bilir yada boşver bilme en iyisi

Bütün günler yenilesir her bekleyiste

Ekmek kokusundan da güzel

Pekala, baş üstüne,

orda ışıl ışıl,

Korkuyorum işte, sevginin tükendiğini bilmekten korkuyorum.

İşte budur yaşamak bunu hatırladığın kadar yaşarsın

Bir kedim bile yok anlıyor musun

Seni bildiğin şarkılar;

Onu ancak öldürmeye yarar:

Yürüyen ve kaçan yalın ve çocuksu özlem penceresinden

Akan yıldıza.

Epeyce yaklasmisim, duyuyorum;

Düz ovamdan dik dağımdan

Papatya bir simada sana taht kurmuş Allah

yoksa bir bir yıldızlar düşecek

Yas tutma dagilmis diye kuslarla cicekler,

Bir care yok mudur buna ya Rabbel`alemin?

Sadece.

Seni çağırıyorum geç gel ağlayan son bakireler içinden

Ne halden anlayan bulunur;

Umutsuzlugu yatistir

gözlerine aşina olduğum günden beri

süreni

Ağaç isem dalımsın salkım saçak

Dünyada büyük fırtınanın koptuğu böyle günlerde

Aklımı aldın beni benden götürdün,

İncinmiş bir sesi vardır yağmurun;

Serin serin Kapaliçarsi

Bana hiç tasmalık etmiş değil altın lale!

Ben bir yabancı buğunun kokusunu alıyorum

Ansızın kayıveren yıldızların ardında

Yuvalarına?

Sabaha çıkmayan bir yoldu yürüdüğümüz...

Bozkıra doğru seyrele seyrele yaşamak onlarda

SEZAİ KARAKOÇ

Keşke bir gölge kadar yakınında dursaydım

sarmışsın çoktan teninin sıcaklığıyla.

Balkonuna tırmanan sarmaşık.

ve hızla geçtiğimden;

Hoslanmasak da güldürür bizi,

İklim değişir, Akdeniz olur, gülümse.

ey yıllardır içimde beslediğim kanarya

Ve bütün bir sehir uyurken uzaklarda

Tenha bir istasyonda okuduğun

Bazen gelmesi beklenen bazen ansızın çıkagelen

köfte geç gelir

o ki,

- Sen otur, ben ararım...

Sevgi için ölünür, aşk öldürür.

Çünkü herkese bağlı, çünkü bir yığın ölüden gelen kendimi

Namussuza, haldan bilmez,

Kırk gün hüzün boşaltan omuzlarıma saçlarıma

Sukut-u hayal eder o aşina desende

Bu yüzden sevgi hasrettir,

Emek pazarında insan satarlar

?Şeyh-i Ekber'e göre en üstün makam, hayret;

Küçük yer söz olur!

Uzadı geceler, sabah olmuyor

Ve beni çıldırtan hüzün

GİZLİ SEVDA

1956 Italya'da yapilan uluslararasi gülmece yarismasinda birincilik ödülü olan Altin Palmiye'yi 'Kazan Töreni' adli öyküsüyle kazandi.

Böyle kaç manzara gördüyse bizim kör kandil

Sallanan bir masanın

Özdemir İnce-Seviyorsanız

İkinizin de ne eş, ne arkadaşınız var;

Bir şiir istersin

Yapraklara

BANA ÖZLEMİN KALDI

Ben benim demeye mecal kalmadı

Son istegimi de söyleyebilirim simdi:

yapan düşünce, hür demokratik bir sahne, burası ülke, ben vatandaş, düşünebilirim pek

bir kere Aristo?nun hocası olmuştum

Nerdesin diye, Nerdesin?

al başını kaç bu şehirden

alaca bir at koşar içimde

Yerde, gökte, bulutlarda

Emre Vehbi

dostluğundan yoksun.

Bir kibrit çöpüne varana,

Be ne bitmez ayrilik bu ne ozlem diyorum

sarayburnundan geçiyorum

O sarışın akşam üstlerinde,

uçurum olur cellat olur her gece

Tahir'in, Zühre anındaki sesiydim.

Karanlığını

ne olur bir gün beni kapında olsun dinle

Bütün İstanbul şahidim

Ayrılığın bağrımda büyüyen bir yaradır

parlasın gözlerinde sonsuzluk usaresi

kat kat kalın sular kati ve mutlak

MERHABA İZMİR GÜZELİ NASILSIN, SENİ ÇOK ÖZLEDİM

son gülümsemesiydi annemizin

koparmasam

Çikar giderim bu kentten daha olmazsa,

Benim gözlerim yeşildir, onun gözleri kara

Harp içinde.

Kalırsa duvarda bir resmim kalır,

Sende öyle bir görünüp bir kayboluyorsun

Hasretin alev alev içime bir an düştü

ben de ki seni.

Uzanmış seni usulca öpmüştüm

Ve mutlak

kırmızı sivri burnunda esef,

gideni bulacak mi zannediyorsun?

KIMI SEVSEM SENSIN

Bugün kırmızı gülün bir başka daldan.

Bir hüzün ülkesine gömülüp kaldı adım

Seyrek sarı saçları ıslak,

Aksama dogru,

Nazım Hikmet-Tahirle zühre meselesi, ceviz ağacı

Na?şun üstünde şimdi ey mürde

Uyu da turnalar girsin rüyana

İlk yemeğe çıktığımız günü?

Senin o karanlık, küf kokulu

Şiir yazdım diye taşa tutarlar..

Necip Fazıl Kısakürek-Beklenen, Kaldırımlar, Sakarya Türküsü...

Yüzlük kagit var elinde...

Geçti istemem gelmeni,

Vatanım milltim tüm insanlar kardeşlerim

Halkım uyanmasın diye

annecimmmmmmmmmmmm:(((

Yakıcı güneşi bir parçacık bulut örtmüyor

İçinde kötülüğü yok, biliyorum;

ağızları da orda.

Zindan - Mustafa Yıldızdoğan

sonlarda ki şiirlerin/m dizeleri

Başın darda kalır umudu ansan

Sanki bir çiçek sergisiydi karanlıkta gözlerin

Gururum mani olur perişanıma benim.

eksilmeyen çilemsin

Ben aşkı ölümsüz bilenlerdenim

Yok, yok bu sabah kalkınca,

Dilini yutacak olur içi kanlanır

Uslanma hiç hep deli kal

bu son mezar kalbimde hicranla kazılan

Ve bütün bulmacalar yarım bırakılmıştı.

Bir parça delilik

On kuruş verecek.

biri senin; biri onun

GÜN EKSİLMESİN PENCEREMDEN

Zalamın sinesinden fışkıran memdud bir feryad,

Köpürüp, dağılıp parçalanmalar.

Ayak basamıyorum, tutunamıyorum

tılsım tamamlandı

birer akkor olmuş gözlerin

Bütün şehir şahittir

1985 Ingitere'de PEN Kulüp onur üyeligine seçildi.

dişlerimin arasından

Geçip gitti o mutluluk çağımız,

Yavan kelimelere başvurmamız sebepsiz değil,

Özlemim sen olacaksan, Yansın yüreğim

her seyin bir zamani benim dermanim yok

Gece aydınlık ve sıcak

Kalırsa duvarda bir resmin kalır,

Ortalık açmış, uyandım. Dedim, artık gideyim,

Ona uğramayan gemiler batsın

Antebin kirmizi düzlügüne benzer

Issiz parklarda, tenha sokaklarda

Köylü geldim, köylü gideceğim hikayelerini kimse yemez,

Tarihe bir sır gibi düşer senin de adın

bu hicran değişmeyen kaderimdir, umarım

Sonuçta belki senlik belki yenik

BÜTÜN ŞEHİR ŞAHİTTİR

Git, git kendini çok sevdirmeden?

atlılar kaybeder yolunu, hasretimin

Gününü kazanıp kurtardı diye güzel

bitmeyen işler yüzünden

Senin yatacağın öğle uykusu...

Görmesen bile denizi

İsteyen toplasın binlerce arşın,

Tam vaktinde yetişemedik.

eşimin dinleye dinleye sonunda ezberlediği son favorisi zindandan Mehmed'e yazılan mektubundan nakledelim:

Parlayan denizler gürültüsüz şiirler kapanan kapılar sana

Ve güçlü hissettiğin kadar güçlü.

BU TOPRAKLAR İÇİN CANDAN OLDUM BEN

ben senin ellerini tutarken

Ah, bütün bir ömür bırakmayacağım el,

1941 2. Dünya Savasi yillarinda 2 yil Trakya'da çadirli ordugahta görev yapti.

saygın

bırakta kurtarayım bu emanet sarayı

değerlendiremez

Kaç kez sana uzaktan baktim 5.45 vapurunda;

Seni bu yasta sevdigim gibi.

Dağıt saçlarını bebek

Sevgi ise yaşamdır, hakikattir.

Sonu olmayın, yakındır açılması,

ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarla

gitgide derinden işleyerek

kimi ağlar, kimi sızlar

MONAROZA

Yavuz Bülent Bakiler ve Bütün şiirleri..

sokak sokak

atlasını sırtında taşıyan çalınmış bir zaman

Küçücük tozlu pabuçlarıyla merdivenleri tırmanıp

Bir tüfeğin burnu havadadır

DÖVÜŞEN ANLATSIN

Dinle bakalım, işitebilir misin

Iki fener olsun astirir

Biraz sevdasınız, biraz nazsınız

güzelbir başlık izmir güzeli...

MATARAMDA TUZLU SU

Degismis çok, yaslanmis da

Bitmiş olan bir daha mı başlayacak

hatırladıkça yanıp tutuştuğum resimler

her şeyden önce aşk verilmiş bir sözdü benim için

açma pencereni perdeleri çek

Sevda değil bu bir hışım

Severim kırlarda ben yaşamayı,

Ve sen esnaf sen söyle sen memur sen entellektüel

İstanbul'da yumuşacık kararırken ortalık

Senin teninde degmeyen,

Fatih Sultan Mehmet Han

Oldukları yerde bile

Ve şerefine bütün yetim çocukların anasını satayım.

Kalbim Yurduna Bak

ışıltısında yere saplı bıçakların

Bebe dişlerinden güneşlerden yaban otlarından

Eşitsizlik zincirini

Aşk ikidir sevgi bir;

o dut ağacı da kesildikten sonra fırlatıp attı çocuklar mızıkalarını.

Canımı acıtmadan,

Boşalmıştı zemberegi boşalmış bir saat

Artık ben gideceğim ata eyer vuruyorlar

Alnin sicak mi, degil mi, biliyorum;

mutlu kalırım sonsuza dek

Önümüzde Altinbas, Altin Zincir, fasulye pilakisi

Kederi ve zehri yeniyorsam

Belki korlar bizi Ortak Pazara..! !

Ahhh! beni vursalar bir kuş yerine

Biz bu aşkı sürdüremezdik,

ve kaybın hakkında bir kerecik olsun bir şey söylemezsen;

Bu derde düsmeden önce.

yayılır, genişler, uzar gider

Böylece bizi bir kere daha tutup kurşuna diziyorlar

kontrolörlüğündeki görevine döndü (1971-1974). 1974 sonrası yeniden

İşte böyle ey dost bu demi devran

bizzat harbe girdi Hans Müller.

çengelköy'lü sevtap diye meşhur

Gözyaşlarıma, ellerinizle?

Kaldır aramızdan sahte hududu.

Sonu sana çıkmayan yollum,

Hala tahta masalara yazıyorsam adını,

Ben fakir bir sahilin

Çağlayana dönmüş hicran yaşımı,

Memleketimden İnsan Manzaraları

Kuş yumurtasından çıkan insanlar

herkes beni terketmişti.

Bunlar da saçların işte akşamdan çözülü

YENI ASK? HASRET? SIIRLERIMDE

Burda senin cesaretinden laf açmanın tam da sırası

güneş bir ane gibi dururdu başucunda

bazen Christoph Colomb

senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin

Arpaliktan dönüyor!

Bir gün yalan söyleyeceksen eğer

günaydın hemserim h. geldin

Dudaklarınla cama çizdiğin

Annenin yüzünde ağlar bebekler

Ölüm ne demektir anladım

Doğru havuza

Inan belli etmem, seni hiç rahatsiz etmem,

Şaşkınlığa açılır gözleri, görmeyenin

Belki kapı zilinde bir müddet ismim,

Sırayla 'sus payı' veriyoruz kanayan avuçlarımıza

Tüyler duman duman öfkeden

Cezmi ERSÖZ

PABLO NERUDA

Gün ışığına hasret rengi solmuş bir deri

Severken hiçbir böcek

hayalin bittiği menfeze doğru

Bakiyorum da simdi

Şiirlerini ne okumaktan ne de dinlemekten bıkmayacağım tek şair : Ahmed ARİF

Hazindir ki, dertleri aşmaya umman düştü

Ona sor!

Sevgiyi öldürür.

YAĞMURA İNAT

Kursun bugusu güvercinleri severim ben

ORHAN VELİ KANIK

oysa Rüveyda

O zaman geçer mi yollar, dağlara inat?

istanbul?da gece ne ise,

Bir yoldu parildayan gümüsten

savarsan

Toprağını kahramanlar bekliyor!

Aziz Nesin'in Hayatı...

ve sen sen yüreğimin miftahı

ve ekinde, tütünde, odunda ve pazardaki

türkan şoray arkadaşım paylaşımın için teşekkür ederim :)

Baştan ayağa ıslanmalıyım

sana oldukça dürüst

Geyik derisinde akan ilk nehir

saçmalamaz

Yattığı toprak belli,

suyu ışık yapmaları,

acıların büyüyen zindanlarında

felaketim olurdu,

Trafik

Bilirim çoktur işin, sonra bizim yol pek uzun...

LEVNİ

Kavgada

Bir karanlık geliyor yokluğunun ardından

Gecikirsem kalırım beklemeyin... Zira yol

Geyvenin gülleri ve beyaz yatak

Kork! kutsal kitaplardaki kadar kork!

Ah! O gün yüzün görsem, yüzün görsem o gün, ah!

On altı yaşındaki sevgilimi.

gözlerindir ufkumda dalgalanan

Oldugum gun bile gelsen

Ayrılık, ölümden üste yazılınca,

Yıllar yılı tek başına yaşadı

Gelmiyor içimden hüzünlenmek bile

Kadınları sarkılır, zahirlar aydınlatır

dışarda kar

Çıkarken ben kapıdan, çıkıp karanlığa karışırken

Daha hızlı koşardım

Andırıyordu tatsız tuzsuz bir yemegi

Taşısanız da haberini yarin

Orhan Veli'nin edebiyata ilgisi daha ilkokul sıralarında başlamış, lise öğrencisiyken Oktay Rıfat ve Melih Cevdet Anday ile arkadaş olmuş, bu dostluk Türk şiirinde bir dönemin başlangıcını oluşturmuştur. Lise sıralarında öğretmenleri olan Ahmet Hamdi Tanpınar, Rıfkı Melul Meriç, Halil Vedat Fıratlı ve Yahya Saim Sinanoğlu'nun yakın ilgisini görmüştür. Lisede Oktay Rıfat ve Melih Cevdet'le Sesimiz diye bir dergi çıkarmıştır. Orhan Veli, daha ilk okul beşinci sınıfta iken yazmaya başlamış, ilk öyküsü, eski yazıyla yayımlanan Çocuk Dünyası adlı dergide çıkmıştır. Orhan Veli'nin düzyazıdan şiire dönmesinde, kendisinden iki sınıf önde olan Hıfzı Oğuz Bekata'nın etkisi olduğunu bildirmektedir kardeşi Adnan Veli. Kanık'ın ilk şiirleri Nahit Sırrı Örik'in teşvikiyle Varlık dergisinde yayımlanmış, şair bu şiirlerin bazıların Mehmet Ali Sel imzasını kullanmıştır. Kanık, dönemin İnsan, Ses, Gençlik, Küllük, İnkılapçı Gençlik gibi dergilerinde de yazmıştır (1936-1942) .

sabah akar meycinin cebine

Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.

- Boğamazsın ki!

yürüyorum; mezarım oluyorsun ansızın

arkamdan şımarık gülüşüyorlar

Kıyıda ben işte ben

ağla ki dumanı dağılsın yolların

Çöreklenir yedi başlı kızıl yılan

Çalmasın ben evde yokum

kendi enkazımın üstünde

Ne güzel kaşların var

Sümeyra'yı arıyor her damlada bir saray

Uzattım sana elimi

Anla Mona Roza, ben bir deliyim

Kimselere Derdini Anlatamaz, Evlere Kapanır...

Yer gösterip kahve ismarladiklarim.

Cam kesiği ağrılara gark oluyorum,

Açık havada!

Gelme artık neye yarar.

Bana rahat bir döşek serince yerin altı,

sayfam yukarı

BEYAZ BİR GEMİDİR ÖLÜM

Kadın çocuğun elini tutmuş

Ne zaman gözlerinin içine baksam, bliyorum

Başını kalorifer borularına gömmüş

yalnızlığımı büyütüyorum korkunç

Yalvaririm onu okuma çarsamba günleri

Üniversiteli bir kız uykusu bulmak

isitmem vapur duduklerini, marti cigliklarini

Ve daha fırça bile tutamıyor elleri.

seni benim kadar sevemeyenler

bu kışta üşüyorum.

sana yaraşmayan ne varsa bir bir çıkarıp attım

İsrafil?den işaret mi almışsın

Bence sen de şimdi herkes gibisin

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım

tutkusuz bedenine

sen çoktan misafir etmişsin

Üvercinka'dan bir bölüm..

Bu da öyleydi..

Seni usulca öpmüştüm ilk öptüğümde

yağmurları yağmıyor ağaçlarıma

aynalarla kaplattım, ölü ben'im kendini izlesin her yandan, o tuhaf sır içinden! Paniğini kukla yapmış

Para kazanmak mevsimi değil

Gor, icindeki o kanli cam kiriklarini

Dışarda görüldüysem inattan başka değil

ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Birden o tatlı demleri hatırlayacaksın

güldüm,

Senin odan günışığı en güzel müzik bana

çaresizliğim gün gibi aşikar

Kaybeder enerjisini güneş

Napolyon?ken düşünürüm Elbe?de geçen günleri

Alnının ter kokusu.

Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi

haki bir yalnızlık

unutulmaya yuz tuttu

Beklenen

Diyor şair, siz ne dersiniz efendim.

açılsaydın

Ezan sussun, fezalardan silinsin yadı Mevla'nın!

Geliriz gene geliriz

silmiyor.

mağrur bir kıvılcım görünce seni

Ne yapayım ben şimdi?

Sen bana yeni yılsın her dakika

yalnız gözlerindir hayatta kalan

Evimde şenliksin, bahçemde bahar;

Ya hiçbir şey başlamamış...

aydınlanmamış yanların ışığa çıkıyor

Nasıl Biz Başkalarının Korkularını Taşıyorsak,

Depreşen yürekle döksem ağlasam.

Isçiler

Kalırdım orada,

18 Mayis 1889 yilinda Istanbul?da dogdu. 8 Kasim 1973?te Akdeniz?de seyreden Samsun gemisinde yasamini yitirdi. Türk siirinde "hecenin 5 sairi" diye bilinen sairlerden biridir. Bir süre Tip Fakültesi?nde ögrenim gördü. Kayseri, Istanbul ve Ankara?da uzun yillar ögretmenlik yapti. Istanbul?dan milletvekili seçildi (1946-1950). 27 Mayis 1960?tan sonra bir süre Yassiada?da tutuklu kaldi. Ilk siirlerini aruz vezniyle yazdi. Sonra hece veznine döndü. Anayurt adli bir dergi çikardi. Yenilikçi edebiyatimizin geçis döneminde dili, teknigi ve romantik Istanbul?lu kisiligiyle de olsa, Anadolu gerçegine açildi. Türkçenin gelismesine büyük katkilari oldu.

derindesin rüya kadar derinde

Katil sinekler deldi hicabın perdesini

vazife üçtü:

O bilir tutarini maasimizin,

NEREDEN BİLECEKSİN

Rıhtım taşında gölgen var.

Biz Tasra memurlari

Öyle sicakti ki çöpcülerin elleri

Sevdiginin geçtigi yollarda

BEDİRİN ŞEHİTLERİ BENİ ÇAĞIRDI

karargah kurdum kalbimin ininde

değer miydi be sevgili...?

Biri damla damla alnıma düşer

Oturup kör gibi, namerde el açmak iyi mi?

Uyanan ölmeyen yenilenen

Bir gider bir gelirdi işlek ağzı

Suya bakmaktır

Zambaklar geçiriyor bir kadın

Kendilerininmiş evleri

Güvercin dedigin uyanik olmali

Hindistan'da Ganj Nehri'nin Yakılan

Yamalı asfaltları bir ağustos susuzluğu ile içen

Asıl yoksulluk ondan sonra başlıyor

bir başka zamanda seni yaşamak

Los kayikhaneleriyle bir yali;

Güzelliğine benzetme bulmak zor

Dünyada taşınacak bir kuru başınız var;

ezberlenmiş bir dünya yaşamaktansa

sanki gökyüzünde bir buluttular

DİYALEKTİK MUTSUZLUK

Balkanlarda gürledin, çaktın Mora'da

gül dalinda iki gonca olup

beşinci

Dünyaya geldiğim gibi

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;

Ömür boyu sürer nöbeti..

Barışın güvercini, savaşın kartalı...

Teselliden nasibim yok, hazan ağlar baharımda;

Hiç bitmesin bu ruya, uyanmadan uykudan

Ben bloğun adresini özelden alabilir miyim :/

Yok, yok sen git kıza istersen.

bakıyorlardı ayın altında

Ben ayrılıkların şairi,

Namussuz, akşam üstleri geliyor.

Kurak ovalarda çaysın

İyi ki burda yoksa ben ne yapardım

Sevinçten kapında ölebilirim.

kürdili hicazkar mı, segah mıdır gözlerin

Yetişir...

kanamalarımızı

Rü`ya sona ermeden safakta.

Dilenci.

İş güç işte birazda bahane,

Ya, bir ölüm anı çığlılığıyla,,

öç biter

Ne vedaya gerek var, ne de mektuba hacet,

Seninle yıkasaydım acılar dehlizini

Bir ışık büyür gözlerde

ünlülerinden Yahya Kemal, Ahmet Hamdi , İbrahim Aşki gibi isimler vardı.

okunmamış esrarlı bir öykünün

daha olumlu düşünüyorum

Aşk denilen şey meğer boş imiş

1925 Istanbul'da Süleymaniye'de 'Kanuni Sultan Süleyman Iptidai Mektebi'nin 3. sinifina girdi.

sevda ırmağında sular alçaldı

mecnunun çölündeki kum gibiydim

O herkese güclü görünmesine rağmen içindeki zayıflıgı hissedebiliyorsanız.. İşte bu AŞKtır

Islığımı denesen hemen düşürürsün,

Ahengine kanmadığım ırmak.

Yok, yok senden vazgeçemem,

Ivırı zıvırı caba.

Bakmazlar gözde döktüğün yaşa

Kime kim vurdu ok

evet, herkes terketmişti

o körpe, o İstanbul endamın kavurur beni

uzak yalnızlık limanlarına.

varsın hainleri gizlesinler soğuk bir taş altında

Aşkları da ticarete döktüler artık.

Diyorum sular mı böyle, sular mı olmalı

Şehitler tepesi boş değil,

Hapisten çıktığında karşılaşmıştık seninle,

Şurda senin gözlerindeki bakımsız mavi, güzel laflı

eline alınmış hayatını canlandırmış

Sana meftun ve hayran, sana ram olanlara

Bir yasak ki sormayın yaşamak ölmek yasak

Görsem pencerelerde soyunan bir karaltı.

Varsın, bugün bir acı duymasın gözyaşımdan;

Akşamı ettiğim senden kalanla

Şemsiyesi altında yürürsün bulutların

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Cezaevlerine düssen cigarani getirirdi

yiyemeyecek kırmızı lahanayı.

başka çağlara gidip geliyoruz

Aynı bir acemi balık gibi

Ne beni terk etmek ne sana varmak

Doğduk. Şimdi dünyadayız

Söylenmez

Demek ki bazı şeylerin çok geç anlaşılıyormuş önemi,

Acıyan kalbimin yarasına üflediklerimdi sana söyleyemediklerim...

Fazla naz aşık usandırır;

Bölümü?nü bitirdi (1954). Maliye müfettiş yardımcılığı ve gelirler

Uzak dağ kışlalarında..

Kim bilir, belki de özleriz birbirimizi,

teşekkürler çeşmi giryan... yazdıklarının bir kısmını almışım.. hemen almadığım kısmını ekleyeyim bloğa)))))

sana susuyorum günden güne

Aynaya, geceye, maziye dönük

Nerede imkansız varsa onu sever.

endamını tasvire gücü yetmez tarifin

okunu çek bağrımdan; yandı canım, bir su ver

İster yanı başımda dur

Hatırla, bir adam diyordun hatırla,

ÜSTÜ KALSIN

Alıp başımı gitmeyi yollar boyunca

Bir dönüm noktasında aklıma Rahman düştü

Hep O İlkel Acıya, O Yaban Ağrıya...

Sen benim canımsın

Bunlar Varsa Bizim İçin Geçerliyse

Zafer Ekin Karabay

sen teninde cennet kayganlığı iken

Kemal Burkay, 1965 yılında Türkiye İşçi Partisi?ne üye oldu ve partinin Elazığ, Tunceli, Bingöl ve Erzincan illerinde örgütlenmesinde rol aldı. 1965 seçimlerinde yaşını büyüterek TİP?in Bingöl adayı oldu. 1968 yılında TİP Genel Yönetim Kurulu?na, bir yıl sonra ise Merkez Yürütme Kurulu?na seçildi. 1969 yılında TİP?in Tunceli adayı oldu. 12 Mart döneminde 1972 yılında yurt dışına çıktı. 1974 yılında çıkan af yasasının ardından ülkeye döndü, Ankara?da yine serbest avukatlığa başladı. Aynı yılın sonunda bir grup arkadaşıyla birlikte illegal Türkiye Kürdistanı Sosyalist Partisi?ni kurdu ve genel sekreterliğe seçildi. Burkay ve arkadaşları 1975 yılında Özgürlük Yolu dergisini, 1977 yılında ise, 15 günlük Roja Welat gazetesini çıkardılar. PSK, bağımsız aday göstererek 1977 yılında Diyarbakır, 1979 yılında ise Ağrı belediye başkanlıklarını kazandı. Mart 1980?de yurt dışına çıktı. İsveç?ten politik iltica alan Burkay, çalışmalarını yurt dışında sürdürüyor.

buğulu bir yamur çeliyor beni, bulutları durduramıyorum.

yeniden bir Nil olup taşar mıyım çölllere

orda dünyamızın ilk kımıldanan eti,

Hayatım sürüp gidecek, annem olmadan,

limanda, hep gemiler olurdu, ağaçlar, kuş gibi gülerdi,

ruhum nasıl unutur gözlerinin rengini

vazgeçtim çiçek olmaktan

Hayatım rüzgar gibi akıp geçiyor,

Kızmıştın, hatırlar mısın, ulan demiştin;

kapama gözlerini; karanlıktan korkarım

rüyalar nefret eder avare duruşumdan

Değişir rüzgarın yönü

Rüzgar hükmedemiyor incecik perdelere

Heyhat, o bir ince ruh, bense etten bir kalıp.

Sen teninde cennet kayganlığı iken

saygılar

Ama yağma yok

Limandan bir gemi giderdi

tereyağı ve yumurta krizinden şikayet etmesine

Ey Fuzuli ışk men'in kılma nasihden kabul

Raşit Özdemir

Aşk Yoktur ve Hiç Olmamıştır Sevgili.

gerçek değildiler birer umuttular

ÖPÜLÜRDÜ ALNIMIZ

Bu benim son yıkılışım değil,

Zaten bizi her gün sabahtan akşama kadar kurşuna

Sonra bütün bulutlar hep birden geçti

sesleri dinle

Gür suların akışını

yıkarak yalnızlığa kurduğum sarayımı

Gülün Gözyaşları

Ne vakit, karşımda görsem

Felaketim olurdu, ağlardım,

seçilirsin

Çığlıklarda, ağıtlarla, marşlarla

Galiba bir çıkan olmuş... Neme lazım, artık

Bütün Gece Şehri, O Karanlık, O Hüzünlü Sokakları Dolaşır,

Her akşam ellerimde sararıp solduğunu

Tılsım tamamlanıyor

koynumdaki cenazene

Aşk iki kişiliktir.

Seni hatırlatıyor her zaman bana

Ruhumun yağmurunu içip de kanan gözler

Raflarında ellerinle yapılmış reçeller.

Üşürdüm, içim ürperirdi

Dalıveriyoruz arada bir,

ahmet kutsi tecer

Git, kendini çok sevdirmeden.

Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar.

Dili mercan, dizi mercan, dişi mercan

gitgide çoğalarak

Körpe fidanlara adını yazdığım

Baş kaldırsa esarete yeni bir Osman Batur Han

güneşle ay usunda aynı anlamda.

AŞK ay gibidir hep bir karanlık yüzü var senden gizlenen

Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim,

Pamuk ipligine bagli mesken bedelimiz

Öğrencilik yıllarında Şiir Sanatı adlı iki sayılık kısa ömürlü bir

sokmaz

belki tabiattadır çaresi

sözde, senden kaçıyorum doludizgin atlarla.

bir ayın şavkında

Kolların ardından bağlandı

Kimi bir vurguncuyu gece rüyasında yakalamıştır

Durgun suda dinlenen yamaclar...

Bile bile yenildigim de oluyor

Bu Sızı, Bu Yenilgi Mevsimlerle Yıllarla Devrilir Başka İnsanlara...

Mazi gibi sislenmis Emirgan Cinaralti.

uçurtmanın en irisini sana uçuruyorum.

Seni aramayinca

Ahmet Ada

Başının üstünden atlar

büyüdükçe büyüyor gözlerin

Ve bir kuruşa Yenihayat satan

yeryüzüuzansın altımda sessiz.

Her damla bir yıldızı süslüyor göklerinde

Kırkı geçerse ateş, çağırırlar İstanbul'a

Kusura bakma sevgilim

Epeyce yaklaşmışım, duyuyorum;

Şirin ol katlanayım dağ gibi külfetine.

Eh kestin kolunu, acıyacak tabi.

iç değilizdir aslında...

Ya 10 öpücük

Toprağın gözleri millenmemişti

kitaplara sürdüğüm kapkara lekelerden

Cigara paketinde yazilar resimler

Her kırışığı sorulacak bir hesabı

hangi berber yanağını keser müşterisinin

Alın bu gözleri benden, alın bu yüreği artık

Çagirsam Uyanir mi?"

Bu tutusmus basin en sonra unutturdugu bana.

herşeyden önce sen

güncel

Oysa o kadar kullanisli ki simdi

bazen dusunurum

Yirmi dört saatte bir

Fakirliğin kalkışını

İstanbul...

Bırakıp herşeyi nereye gidiyorum?

gönül memleketimde seyyah mıdır gözlerin

Yada gidecek bir yerim yok

Kara toprak bile aşk ile dolsun.

Buğday tarlaları yoktu,

ve sensin hüznün yüzgörümlüğü

ben ölümüm sen hayat cana can katan benim

deniz maviydi sahi

gülümseyebilmek krallar gibi

Bir şarkıdan bir kelime düşüverince içlerine

Hayretle bakiyor yüzüme

Fakat durmadan iniyor.

Uzak ol..

GÜLÜŞÜN EKLENİR KİMLİĞİME

BİR GARİP YALNIZLIK

Gülen ayvam, ağlayan narımsın

Bu yıllarda Anadolu'nun büyük bir kısmı Selçuklu Devletinin egemenliği altında idi. Konya ise bu devletin başşehri idi. Konya sanat eserleri ile donatılmış, ilim adamları ve sanatkarlarla dolup taşmıştı. Kısaca Selçuklu Devleti en parlak devrini yaşıyordu ve devletin hükümdarı Alaeddin Keykubad idi. Alaeddin Keykubad, Sultanü'l-Ulema Bahaeddin Veled'i Karaman'dan Konya'ya davet etti ve Konya'ya yerleşmesini istedi.

Aynalarca uykusuz

Ben gidiyordum bu şehirden

Kolayina mi usta oldu

Bilmem işine yarar mı artik,

Azgın kışlar içinde keskin baharlar bulan

1961 Anayasası yürürlüğe girdikten sonra kendi adıyla yazı ve şiir yayınlama özgürlüğüne kavuşan Rıfat Ilgaz Demokrat İzmir, Akbaba, Vatan, Yeni Gün, Yeni Ulus gibi yayın organlarında ve kimi edebiyat dergilerinde yazı yazabildi. Sınıf Yayınları'nı kurdu ve kendi kitaplarını yayınlayabildi.1970'te Basın Şeref Kartı'nı aldı.1974'te emekli oldu. Doğum yeri olan Cİde'ye yerleşti.

Tenha sokaklarda üşüyüp durdu sırtımız.

Ben sana teşekkür ederim, beni sen öptün,

kızlar yasak düşlerde

bu derde düşmeden önce.

Biz bu sonucu haketmedik,

Hak yok

Hapise düşen yiğitler

Yurda ay yıldızın ışığı yeter.

çevik bir bıçak gibi çakıldı aklıma

Orda bir dağ var, uzakta,

ŞEHİTLER ÖLMEZ, AĞLAMA ANNEM

HAklarını helal ederler elbet.

Seni sürerler

Varsın gene bir yudum su veren olmasın

eski bir şarkı belki bir şiir

1950 sonbaharında, bir haftalığına geldiği Ankara'da, 10 Kasım 1950 gecesinde, yolda, onarım için kazılmış bir çukura düşerek ayağından yaralandı. İstanbul'a döndükten sonra, bir arkadaşının evindeyken, durumu birdenbire kötüleştiği için kaldırıldığı Cerrahpaşa Hastanesi'nde, 14 Kasım 1950 tarihinde beyin kanamasından öldü, Rumelihisarı Mezarlığı'na gömüldü

Hans'ın etiyle zehirlenmekten korktular anlaşılan.

Eskiden bir yol geçerdi buralardan;

cesur ve onurlu diyecekler

biraz şehir hülyası

Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek,

Başımı çevirip gitsem mi bilmem

Gecelerde ve yalnız.

azıcık okşasam sanki çocuktular

aşk bile dolduramaz bazı aşıkların yerini

Darilma

Hiç kimse misin bilmem ki nesin

Bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor

Kaşı karam, gözü karam, bahtı karam

bizim tredünyonun reisi

Dönmiyeceğimiz bir yer beğen başka türlüsü güç

Gündüzleri özlemimsin

Sabahların aynasında

çektigim acilarin demindeyim bu aksam

Çok özledim seni, içim yanıyor,

nurullah genç - yürüyelim seninle istanbul'da...

Ne olur, üzme beni; çektiğim her derin ah

MEVLANA

uykusunu kaçırmışsın gündüzün

İhsani'yem sakal değil gözümsün

Bir akşam ışıkların dağlara güldüğünü

Susuzluğumda suyumsun

Sen adam gibi yaşamanın bedelini,

kıvıl kıvıl mahlukları deniz dünyasının,

Ve unutma ki

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,

Hayat taşıyor içimden.

dokunabilir misiniz,

ORDA BİR KÖY VAR UZAKTA

seni anlarıma bölerken

yüzü seninle gülen

Hayatın en muhayyel gayedir ahrara dünyada,

Senden gayri bir aşkla kül olursa kalbım,

Duyarlarsa öldüğünü alacaklılar

Yapmasını biliriz

Belki de hayata yeni başlarım

Belediye kahvesinde hala o eski, o yalancı

Benim hakkım, sus ey bülbül, senin hakkın değil matem!

Yüreğimde kül tadı nice yangından kalan...

Sanırım ki günler hep güzel gidecek;

Günahımsın, vebalimsin.

Diğeri kan ter içinde yayla yollarında

Yorgun alna şifa imiş yar eli

"İçerim yanıyor, dışarım serin"

Türkan İldeniz

Mona Roza tabi ki:

Bebek ağladığı kadar bebektir

Bir günaydını bile çok görür olduk birbirimize,

değer miydi?

Yüreğin dert nedir bilmesin dostum

bir köprü kur çıldıran nehirlerin kalbine

sımsıkı mühürlendiğin bütün kilitler

Bizi söyler, anlatır Mimar Sinan'dan beri

Gögsümün sarmak icin yandigi binbir güzeli

Türkiye'ye geri dönüşünde sıklıkla başı polisle derde girdi. Sansaryan Han'daki sorgulamalar ölüm, tehlike, gerilim temalarının işlendiği eserlerinde önemli rol oynamıştır. Bir kaç kez gözaltına alındı.

yağmur beni götürecek yoksa beni...

Sevmeyi bilmeden olmuyor

öteye varsam bile, O'nu yine özlerim

çocuklarımızın buğday başağı saçlarından

beni yaktırırsın,

Bu yandan çarklı dünya;

Aşkta Yarın Yoktur Sevgili

sana meftun sana müştak düş yorgunu

Şiire 1940?da Yedigün şairleri arasında başlayan; 1975?te 33 şiir, 4 düzyazı kitabı, 13 antoloji ve biyografik eser, toplam 50 kitap çıkarmış bulunan, şiir plakları, şarkı sözleri ve yergileriyle tanınan Oğuzcan, günümüzün en popüler şairidir. Genellikle Faruk Nafiz Çamlıbel duyarlılığında ve aşk, ayrılık, özlem temaları ekseninde çoğalttığı şiirini, 1973?te büyük oğlu Vedat?ın ölmesi üzerine, hayatın boşluğu, ölüm ve acı gibi derinliklere, öz ve biçim yoğunlaştırmalarına yöneltti. Şairlik başarısını, daha etkili, aruzla yazdığı rubailerinde gösterdi. 4 kasım 1984 tarihinde öldü

Sen ol yeter ki bu zaman içinde

Bu sevda dayanılmaz bir ağıttır zülfünde

Kuşlara

kimbilir kaç kış daha üşüyeceğim.

seni unutamamacasına düşünmek ne ise,

çiçek açmış kiraz ağacının altınına benzeyen

kim çıkardı seninle benim arama koydu, bu umud denen şeyi..?

Bu evleri atla bu evleri de bunları da

Yalnizligim benim sidikli kontesim

Beni çağırdığını bir defa duyabilsem

Hiç olmazsa unutmamak isterdim.

Leyli'nin Mecnun'u Şirin'ün eger Ferhad'ı var

KEMAL BURKAY

Bir ayak sesi duymayayim

kimin ülkesinden geçsem

kapadı karanlığa Yesrib, kapılarını

Kah olur, kör gibi çarpar sıvasız bir duvara;

Ehl-i temkinem meni benzetme ey gül bülbüle

Ne çok çığlıkların silemediği

Istemem diyemiyorum - ama yakmasa -

Körkütük zehir zıkkım

yıkıyor sonunda leyla

ulaşır mı, merhamet ırmağı taşısa da

Ufuklarımda bulut oluyorsun, kararan.

Mahkeme salonunda bakarım dizi dizi

Ne zaman biter bu suskunluğumuz, bilmem,

Düştükse itibardan

Ben sana gülüm derim

bilmiyorum neden sana vurgunum

Sen yaşam kaynağımsın

ve kara sabana koşulan ve ağıllarda

Ahmet Kutsi TECER

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

Onun bu ocakta yanan toprağı

İşe bak sen gözlerin de burda

O kadeh bir küfür gibi duruyor elinde.

sevgi turnaları yakalıyorum

Sevdiğin kadardır ömrün..

Eski oldu diyelim ama neydi yeni

Ben de ihtilal çıkarmaya gelmedim:

şaşırdım kaldım işte bilmem ki n'emsin

Toplayayım yerlere düşmüş hayallerimi

Bakarsın ansızın gelebilirim

Haramilerin elinde

Gemilerin omurgalarında imdat arar gibi bir hal vardı,

mahşeri sularla çevirip dört yanından

Limanda hep gemiler olurdu

Adam hüzünlü

İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük

Eğer zafer ve yenilgi ile karşılaşır

Müslüman yürekler bilirim daha

Aşk olsa gerek?

Oramı buramı dürtüyorum, bunu sahiden yapıyorum

Seni aldım bana ayırdım durma kendini hatırlat

bir öpüşün bıraktığı harlı lekeyi

yalnızlar yalnızlar

Bir tek söz kalır

kafesleri yutan kafese doğru

Kurtar beni bu denizden diye

servetini

uçarı bir gülümseyişle takındığım muşta

Bilirim içerde kendimi bulacağımı

Geyik resimleriyle kabarık her köşen

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

Istasyonlari dolasirdik bir bir

anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli

Ve öyle bir öleceğim ki

Apansız silahına davranan

Bir fotoğraf asılıdır duvarda

Gönlümün kahrın ile ihtiyar olduğunu

FATİH'LE ÇAĞDAŞ BİR HESAPLAŞMA

adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Ve açıyorum bütün muslukları

Gitmeliydim bu şehirden yağmurlu geceye inat

Dinlediğinde dalgaların sesini

Hiç bir seher bana, seni vermiyor,

Bir esmer kadındır ki, kaldırımlarda gece,

Süresi ötekilerden kısa

Ama anlatamam

sezersen

ki kayıp durmakta parmaklarımızdan

rüzgar durdurur beni

ÖNCELEYİN

Meltemi istemem.

Adaksiz avlusuz sadirvansiz

yaşları...

Ah aklımdan ölümüm geçer;

Yeniden denize bağışlamıştık.

Diğerinde durup göğe bakarım

Ne vakit karşımda görsem

Kah bir ma'bed-i fersudenin üstünden aşar;

ORHAN VELİ KANIK... İSTANBUL'U DİNLİYORUM

bir ayağı ötekinden kısa olduğu için

Kaşları ve kirpikleri yanmıştı.

Biz senin gözlerinden gördük

Kalırsa, sadece o hüzün kalır..

dudakları keskin kırmızı jilet

bir denizaltı gemisi.

Eller bilirim haşin hoyrat mert

Sesini duyduğunuz anda avuçlarınız terlemeye kalbiniz deli gibi çarpmaya başlıyorsa...

sırtlanın inİnde gölge olmaya

Her yağmur yağışında dua ediyorum

M. KOCAMAN

Özlenen yakındayken hicran duyulamaz mı?

Tiyan-Şan, Kadır-Gan Dağları'na dek uzar

Tanıyacak bizi dünya yeniden heyecanla

Daha az..

yağmur giyerlerdi sonbaharla bir

Aydınca düşünmeyi iyi biliyorsun eksik olma

Hükmedemiyor insan ruhuna ateş

Bazı gün hatırlayınca, sessizce ağlarız.

Aramızdaki uzaklığın karanlığında..

öldür bendeki beni sonra dirilt kendinle

KİMİ SEVSEM SENSİN

t"a akla kadar.

Vatanım ol, evim ol,

Seni aldım bu sunturlu yere getirdim

Yazar : ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

cemal süreyya aşk

Her telinin içinde ayrı bir kalp çarpıyor

Atilla İlhan şiir ve hikayelerine ek olarak TRT için hazırladığı senaryolarıyla da ünlüdür. Yayınlandığında Türkiye?yi ekran başına bağlayan?Kartallar Yüksek Uçar? Atilla Ilhan?in kaleminden çıkmıştır.

Sende sevgidir zaman ve Leyla'dır

Minesi çatlamis bir dis gibi durduracagim karsinda.

CAN YÜCEL

Gülün beslediği kızıl pınardan?

Sana kavuşmanın heycanıyla.

Sen o kadar güzelsin ki artık o kadar olur

Çok mu yüzdük bilemem, toprağı bulduk neyse;

Kala kala bir yağmur gözlerinde biriken

Erdemin, bereketin doldurur haneleri

Gün biter gülüşün kalır bende

Renkleri birbirinden ayıran mihenk senin

Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Yetmez olur insana bir gün elbet

Hercai arılara meyhanedir çiçekler,

bütün kara parçalarında

Bir varmış bir yokmuş olduk sağlığımızda.

Düşümde bir ağaç yukarda kökler

Perendeler maviliklerde

Dışarda mevsim baharmış

Başka kadını övmeyin yanımda gücenirim

Geriye doğru baktığımda, çünkü ancak böyle anlaşılıyor bazı şeyler, ben aslında ilkokul 4.-5. sınıftan itibaren yazar olmayı kafama koymuşum. Ama bu ciddi, planlı projeli bir düşünce halinde değil. Tabi babamdan gelen Kuvay-ı Milliye, Kemalistlik, subaylık da var. Bu yüzden iyi, yardımsever, dürüst, çevresinde sayılan sevilen adam yani bir tür kahraman olmak üzere yetiştirildik biz. Çok küçük olanaklarla zengin çocuklarının önüne geçme projesi... Kemalizm biraz da böyle bir proje. Hadi bakalım kendinizi gösterin projesi, romantik bir proje bu. Öte yandan korkunç bir oyun bu. Baştan aşağı yanlış hesaplarla dolu. Belli olanaklar babanın maaşı belli, makarna yumurta yiyorsun, hadi bakalım benim çocuğum nasıl geçecek sizi projesi, üstelik iyi adam olacak ve onları da geçeceksiniz. Okuduğun okul belli, mahalle devlet okulları.

Çıplak heykeller yapmalıyım

mahrem şehveti efendim,

hangi rüzgara verdiysem aşkımı

getirebilsem ah,

senin o sulu sepken yeşil gözlerin var ya

Entarimi parça parça edip

Ben Ayrılıkların Şairi

bildiriler gibi

zalimler mi

Ve kırılganlığı bir yana atıp,

Bir ateşim külüm yok dumanım yok

asla kızamaz

Herkes uyusun iyi oluyor hoşlanıyorum

yıldızlar avuçta, gök parçalanmış

neden böyle hıçkırıklı, umutlar

... yunus emre...

Dudaklarının hatırası

Uzanıverse gövdem, taşlara boydan boya;

Her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter.

çaresizim çaremsin.

göğüsleri hakikat birer kumru

Sazlarım vardı, ırmaklarım vardı çok

Ne çıkar sanki sardıysam sizi kollarımla

kayar da üzerime Rüveyda

yapıp gezinir

Kamyondan indigim gün,

oysa ben yalnız senle avunuyorum

Rihtim boyu sonsuz bir üzüntüyle karalti,

şöyle kolay dokunaklı aydınlık ve temiz

sığlığın, sevgisizliğin

yüreğimin etinde,

Bir suç işler gibi okuduğun öğlesonu

Yüzümde dalgalansın o simsiyah eteğin

yıldızlar dökülüyor tutulan her ay için

Surda burda plastik çiçekler

Kartondan Kulübesinde Yaşayan Kadının

Elhan-ı tuyurun yerine samt-ı ümidi...

Biri var bekliyor.

Ankara'ya Çataldağ'a bir zindandan gül vurmuş

Nesine gerek elin bes keçisi.

seni aradım

saçarsan

sana bakmak

Oyuncakları çamurdan...

Sen benim ağlamamı erkeklığıme

hoşgeldiniz arkadaşlar paylaşımlarınız için çok teşekkür ederim

Aldırma sen benim gözyaşlarıma

yan yana yükseldiler yukarı doğru.

Yukarda insanla dolu denizin içi.

Koştururken ardından o uçmaktaki devin,

Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızı

Yaşadıklarını kar sayma:

kafasında, yüreğinde, dilinde üç korku vardı:

HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİMSeni, anlatabilmek seni.

bir kum saatindeyim, yine tuttu kan beni

Nasıl açıyorsam yüreğimi

Ah bir sevdaydı şurada çınlayan sesin

Sanma bir gün geçer bu karanlıklar,

Bütün varlığımdan soyuluyorum

Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar

gülün ömrü uzamaya başlar

Gamzelerim

Mutlu aşk yok ki dünyada

ADIN SENİN

Tepemizde çatılmış kılıçların altından geçeceğiz.

Hasan ÇAMLI

Bağışla

hangi yıldızdır bilmem, gözlerin

Murathan MUNGAN

Unutma yağmurun yağdığı kadar ıslaksın

Yakanda bir amonyak çiçegi

Ekmek kadar mübarek,

ben artık her gece sesleniyorum

Ne kadar yaşarsan yaşa,

İki yanımdan aksın, bir sel gibi fenerler.

Halkı kandırmağa bana lazımsın

Kah esecek rüzgar, kah dinleyeceğiz yağmuru,

Bana sonsuzluğu beklemek düştü

Arasıra gönlümü al

Desem ki...

Dilene dilene eğilmiş belim

Kendinden birşeyler kattın

dağlar bile kendini aşıyor; farkındayım

Ulaşır intizarın yaldızlı sabahına

Sevgileri yarınlara bıraktınız

Gece; bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış

Üzerime çökünce karanlıklar

ve direği, efendim, bacası yahut

Dört günlük diye en yenisi,

Bakalım var mı ışık? Yoksa muhakkak uyudu.

Fena değildir...

ürpermeler çağında parlayan ellerimi

Namussuza, halden bilmeze,

Kan kadını rüzgardı atların

Vermeye az buldunuz

Memelerin vardı memelerin kahramandı sonra

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

sana yanacağım bu yazda.

bırakırken saçlarına,

Kimseler anlatmadı sargıların kaldırıldığı zamanı

Dalıveriyoruz arada bir

Vaha olur kıskandırırdı çölleri

işine gücüne baksana

Zamanı sonsuzluğa bağlayan mahşerdesin

bir hitit lalesi tanıyordum ilk defa

Dermansızlık düşer güçlü dizlere

götür benden ahzanı bana, ihsanı getir

işte Mozart?ın aradığı melodi bu diye gülerim

Damarımda bana sen, can tutan kan!

Sultanü'l-Ulema Bahaeddin Veled, bazı siyasi olaylar ve yaklaşmakta olan Moğol istilası nedeniyle Belh'ten ayrılmak zorunda kalmıştır. Sultanü'l-Ulema 1212 veya 1213 yıllarında aile fertleri ve yakın dostları ile birlikte Belh'ten ayrıldı.

Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.

İşte bu kadar,

Çekerek dizlerinin üstüne bir eski aba,

kan işleyen kanaviçesi ömrümün

Rengine doymadığım o sema,

ama, gidememen, görememen;

Pilavdan dönenin kasigi kirilsin diye,

Ardimizda görevliler, ekipler, Hizir Pasalar

İnsanın tutup tutup kıvırası geliyor.

Her sabah böyle bahar;

hiçbir menzile erişemeyecekti.

Girerim ben diyerek kendimi attım içeri,

Mısralarımda;

İstanbul'da doğmuştur (1914) . Cumhurbaşkanlığı Bando Heyeti şeflerinden Veli Kanık'ın oğludur. İlk öğrenimini Galatasaray Lisesi'nin ilk kısmında yapmış, dördüncü sınıfı burada tamamlamış (1925) , ilkokulu Ankara'ya gittikleri için Gazi İlkokulu'nda bitirmiştir (1926) . Daha sonra Ankara Erkek Lisesi'ne yatılı girmiş, burayı bitirdikten sonra (1933) İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümüne girmiştir. Ancak Fakülte'yi bitirmeden Ankara'ya dönmüş (1936) , PTT Genel Müdürlüğü Telgraf İşleri Reisliği Nizamlar Bürosu'na memur olarak girmiştir. Daha sonra askere gitmiş (1942-1944) , terhis olunca da Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'na girmiştir. Reşat Şemsettin Sirer'in Milli Eğitim Bakanlığı'na getirilmesi üzerine, Bakanlığa egemen olan 'tutucu havaya uyamayacağını anlayarak' görevinden istifa eder. Türk yazınında olduğu kadar dönemin düşünce yaşamında da önemli yeri ve etkisi olan Yaprak dergisini yayımlamaya başlamış (1 Ocak 1949) ,28 sayı çıkarmıştır. Oktay Rıfat ve Melih Cevdet Anday'la birlikte, Nazım Hikmet'in serbest bırakılması için üç gün açlık grevi yapmış (1950) , eylem geniş yankı uyandırmıştır.

Gözü bir parça yaşlı,

Senin bir havan var beni asıl saran o

Durakta üç kişi

Canım İstanbul

suretinle

Atarak ben de geniş bir kebe mangal yanına,

Okşa biraz!

kocaman bir elma gibi verelim sıcacık bir ekmek somunu gibi

Bırak canın yansın,

Bir gülü büyütmek yok mu

Bir görünüyor bir kayboluyor

Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek.

gövden ruhunun yaz gecesi mi ne

Ulur aya karşı kirli çakallar

gölgesinde konakladığım

ve onların güvenmemesini de haklı görebilirsen;

Benim dilimin ucunda.

Kaç leylim bahar,

Benim icin kirletme aydınlığını,

ipek bir mendile sardığım yüreğimle

yaşanacak bir şey olmadığı kadar

birer şirpençe gibi düştü gözbebeklerin

Sen iyisi mi sana benzemeye çalışan

Arkasi dag gibi kaymakama dayali.

ellerin ufalar, tenhalara savurur beni

Ve çırılçıplak gerçekleri o zaman

1939'da İstanbul Karagümrük Ortaokulu'nda Türkçe Öğretmenliğine başlayan Ilgaz'ın, yazı ve şiirleri büyük dergilerde yayınlanmaya başladı.1940 'da Çığır, Oluş, Ulus, Güneş, Yücel, Varlık, Hamle ve Yeni İnsanlık dergilerinde şiirleri çıktı ve aynı yıl Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'ne girdi. Hasan TANRIKUT, Sabahattin KUDRET AKSAL, Salah BİRSEL'le tanıştı. Ömer FARUK TOPRAK ile 9 Eylül 1042'de Yürüyüş Dergisi'ni çıkardılar. Bu dergide Orhan KEMAL, Sait FAİK, Cahit IRGAT, A. Kadir, Nazım HİKMET ile birlikte çalıştılar.

Sevmen acele

Ve bir gün yabani bir çiçek

Birlikte yürüyemiyeceğiz ki..

Artık ben gideceğim atım kişniyor

seni düşünüyoruz

Bütün umut ve umutsuzluklar

Ağlasın gece içinde kalplerimiz yan yana

Ki çıkıp mezarlarından annemiz, babamız da,

dağıtılmamış

gökleri kıskandıran bir destan yazıyorum

bir sevdicegin olur

Birçok çiçek adları gibi güzel

Belki, belki kapı zilinde bir müddet ismin.

Anlatsam söz yetmez bizim zamanı

Her gece daha berbat, daha vahim gördüğüm.

başın alıp gitmiş karanlıklara

Giden tren buharları içinde örümcek ağı

dudaklarım öpülmek istiyor

Arkadaşına aşık olamazsın

Lakin, lakin benim korkum;

Yaşamın en zor tarafı işte,

Zor değil mi?

Bir tüfek ateş almak üzeredir mermisiz

Kutlu bir zaferdir bu ebabil dudağından

Gün günü ay ayı kovalarken

beni alıp yangınlara götürdü

Bir nar çiçeğini eziyor gibi

Yok işte çalışmaya dermanın!

1947 Bursa'ya sürgün edilerek güvenlikte gözaltinda tutuldu.

koparsam korkarım

Yukarlarda onunla uçar gider.

beni hangi urganla bağladın gözlerine

Dertlerin kalkınca şaha

çile bülbülüm çile feryadıyla an beni

Beni sevdalar

bereket bulutları

Sana nasıl bulsam, nasıl bilsem

Ve benim

Eli elimin içinde olmalı.

güzel bir şey yok

Benim yağmurumda gezinemezsin üşürsün

Saat on ikidir söndü lambalar

Et tereyağı şeker

Ve sesleri titretir bulutları,

gerisini biliyorsunuz

Bir sana bir göklere baktığım gün hatırla

Ayaklara mahkum bir baş gibiyim

sularından içmiyorum susadım ama

bıyıkları marşandiz katarı

Çaresizliğim gün gibi aşikar

istanbulu dinliyorum gözlerim kapalı

İş, Anneler ve Korkular Başlayacak...

cüzzam mikrobunu ve yaktığı kulübesini

Sen bana çok güzeldin, senin ayakların da.

aynalarda arayıp bulamazken günboyu

Çünkü bilenler hatırlar

Neylersin

KUŞ KOYSUNLAR YOLUNA

Sen öyle göz

yüreğimden fışkıran bir?ah? mıdır gözlerin

bir tek söz kalır

Dök ey sema -revan-ı tabiat gunudedir-

Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen

Omurgalarının altını görüyorum,

Her lahza yarini söyleyen Davut

Yine bir dağ gibi, bir dev gibi doğrulacağız

Gibi sessiz kılıp eyledik çağdaş...

AŞK gider

Oralardan yine öğretmenle evlenmiştin,

Sonbahar uğultusu duymamışsın ki

asırlardır köhne barınaklarda

Nereye dikilmek istersen,

içime kaçmış cocukluğumsun...

Nasılsın yavrum demeyecek

Gidenin arkasından gelen

mavi gözlerimde korkuyu görmek için

Yaptığın bu yanlış yüzünden

yaşayacağız yaşlanacağız seninle.

Ezan'sız olmaz Kainat...

öpücüklerden insan yapmalarıdır.

Kandilli yüzerken uykularda,

yaşamım uzun bir deniz yolculuğuna

Sarardı yeşil yaprak; dal koptu; fidan düştü

sağa sola bakmadan yürüdüğüm yollar tanıktır

Bu gece mi bu yağmurun yağışı

Ekmeğim taştan katı

anla ki, senin için yürüyor kelimeler

ben ki, toprak altında bir devim, kurtar beni

ortadan ayırdım

altına konulabilir

Vakit yoktu aşka nasıl bulmuştuk

Ne çikar kötülükten!

Bütün süsünü.

saklayayım, yok söyliyeyim derken

heybemde sana benzeyecek kadar

Nezle oldun sanırım, çünkü bu kış pek salgın.

Dallarda ötüşen kuşlar kabilem,

Asırlara eşdeğerde saniyenin aktığı

Eski geceler, sevdiklerimle dolu odalar...

yayını terkederken kırılan bir ok gibi

aynı yalınlıkla ölmek isterim

ben senin yanında

Artık ne torbasında ekmek kırıntısı,

girdi deniz dünyasının cennetine.

Bir gece ansızın gelebilirim.

Bir de bakalım Leyla köşesinden

çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.

bir çay gibi demliyorsam hasretini,

Gönlüm göğsüm yareli

Basit bir blog oldu))) bu konulardan pek anlamam ama hiç yoktan iyidir

torbamız tohum dolu

N'ola kan tökmekde mahir ola çeşmüm merdümü

Mevlana 15 Kasım 1244 yılında Şems-i Tebrizi ile karşılaştı. Mevlana Şems'te "mutlak kemalin varlığını" cemalinde de "Tanrı nurlarını" görmüştü. Ancak beraberlikleri uzun sürmedi. Şems aniden öldü. Mevlana Şems'in ölümünden sonra uzun yıllar inzivaya çekildi. Daha sonraki yıllarda Selahaddin Zerkubi ve Hüsameddin Çelebi, Şems-i Tebrizi'nin yerini doldurmaya çalıştılar.

Koğuşumdan ve tel örgülerden öte

Kızkardeşimin gelinliği, şehidimin son örtüsü!

Bir kibrit çöpüne varana.

yarın 12 oğlumuz nasıl muharebe eder?

başka bir güç kalmadığı zaman dayanabilirsen;

yalanı sevdasından büyük sen

Kahpe yalana.

her gecenin sabahi her kisin bir bahari

Bağbozumunda bile yediveren boylusun

Olur mu böyle, bütün bir geceyi

Defter açmisiz dükkaninda

Fikret KIZILOK

Ve nasıl eskitmeli eskimiyeni

halbuki suskun ve kederliyim

Rüzg'arların, nehirlerin, kuşların sesinden,

Geçeceğim yol, çıkacağım üç basamak,

Hani, birkaç küçük anı, birkaç hatıra,

Ve sevgiline hasret kaldığın kadar ona yakınsın

Sen hiç aşkı güzellikleriyle, zorluklarıyla yaşadınmı

Karanlıkta bir yanları örtük bir yanları üryan

Yoksa işkence mi, avutulduğum

Niyazi Yıldırım GENÇOSMANOĞLU

Ey aşkın ateşi, vur süveydaya;

O gemilerin uğramadığı limanlarda

Bütün karamsarlıklara inat

doyuruyormuş gibi

Bunlar o kadar güzel ki artık o kadar olur

Merdivende ayak sesin

Acıyla Erir Yüzüne Aşık Çocuk

Geçti kargaşalığı,

Oysa ki, senden kaçılmazmış

Hele otursun şu barış yerine,

Bitmiyorsun

Eğer aşırıya kaçmadan tüm insanları sevebilirsen;

Resimler: eskidenberi

Hala çığlıklar gelir Topkapı Sarayından.

Gökyüzü dalgalanır ipekten kanatlarla

Gönüle vurulmaz asla bir kilit

öpemem, öpersem tekmil bir aşiret tragedyası

yadında mı doğduğun günler

kıyılarını dolaşıyorum gözlerinin

öyle yeni duygular, düşünceler yarattın ki

bir ağaçtan düşen yapraklar gibi

Günaydın birtanem.

bütün bunlarla beraber ne çok iyi ne de çok akıllı

Firkatli nesnedir aşk

Gece rehzen, sabah olmaz mı bakarsın, sail!

Gezmesek de, tozmasak da

yargılamak için zeval kayıtlarını

ona verdiğim dersle gurur duymuştum

beni kahrediyor geceler boyu

Nereden bileceksin kayalara tutunan

unutmaya çalışıyorum göğsümde titreyen sisli resmini,

Bir gün çığlık çığlığa uyanır börtü böcek:

sen bu şiiri okurken

Kırılan kalpler tamir edilir X yıldızlı otellerde?

Şairliğimle yetinir,

Cunku benim dunyamda

Yumurta masalıyla büyütülür çocukların

Birçok şiirde sanıldığı gibi yağmur meleklerin gözyaşları

Boğazından geçmez tayın

Koynumda güneş.

Akşamları gelir incir kuşları

kanı sevgi olan hatıraların

Ben gördüm ne gördümse kadınlarda

Bilirim, kalkmayacak, bir yar gibi başımdan...

ATİLLA İLHAN

Ah, senin yüzünden kana batacak

Ne Ayrılıklar

kanımızda bir pınar gibi kaynayan hayat

Sevişme vakti olduğunu.

dudakları kırmızı alarm

üçken dört oldular...

Çekiç sesleri geliyor doklardan

çiçek bahçesinde bir tomurcuk

memedeki elin yüreğiyle dokundum

Ataol BEHRAMOĞLU

Her şey her zaman bir çığlıktı

dokuz yaşamın olsun tek tek öldüreyim

aydınlığın gözleri çağırıyor kalbimi

- Ihlamur verdi demin komşu... Bulaydık, şunu, bir...

Kendi havasinda Burhan Bey

Dünyaya geldigim gibi,

selamlarsan

Gözlerin sabahın sekizinde bana açık

Öyle bekler erkeklerini

Geri gitsin alkışlar, geri,

Kayaları söyletir

Bir Ziraat Yüksek mühendisinin oğlu. Ortaöğrenimini Çankırı Lisesinde yaptı (1960) , DTCF Rus Dili ve Edebiyatı Bölümünü bitirdi (1966) .

Kopkoyu bir sis içinde bir akşam

ama sen hep umut çiçeğim olacaksın.

Minareler, şadırvanlar, kervansaraylar

Kaç bin alkış, gözyaşı ucu

Beton apartmanların sağır duvarlarını yumruklayan

Bırak bu sahte gözyaşlarını,

Sensizligin bir adi olur, bir anlami olur belki

Gözümde dereler, bağlar

BAĞIŞLA

Vurguncuyu şahdamardan

Sinirli bir kirmizilik suya batiyor

Çünkü ben şiirlerimin çoğunu yüreğime yazdım güzelim...

Bir tek gece vardır insanın hayatında..

Sarı saçlı pamuk tenli, al yanaklı sarı papam,

Bir kadinin suya degiyor ayaklari;

efkar sözcüğü

kıskandım Gogen?i Tahitilim

susarsın bir silahsızlanma akşamı

onun itiraf edemeyişiydi

Aralarken kulağım duydu fakirin sesini:

Yeşermeye mahkum saçılan tohumlar

Simdilerde bir köpek gibi kosuyorum ordan oraya

İkindi saatlerinde...

Ve şehrin gözlerini geri verme dakikalarıdır bu yılgın çanlar

sago kaf kef

Kapımı açıp girmeyecek

Ağlama sakın çocuk, ağlama!

Neler geçmişti aklımdan,

nispet hayattadır, çok da iyi anlaşır yağmurla toprak...

Ben Kandan Elbise Giydim..

Hafız'ın kabri olan bahçede bir gül varmış;

rengini, gözlerinde kaybolan bilir

1965 Elli yasindayken ilk kez pasaport alabildi, ve yurtdisina çikti. Çagrili oldugu Berlin ve Weimar'daki Antifasist Yazarlar Toplantisi'na katildi. Alti ay süren bu ilk yurtdisi gezisinde, Polonya, Sovyetler Birligi, Romanya ve Bulgaristan'a gitti.

Bugün düzen ve güven, ama yarın!!

Arzulanan zenginlik, at kumaş ve ziyafet

yalnızlar

Bütün stabilize arkadaşlıklar

İhtiyar yüreği toprağın

Daha Derinden Anlamaya Başlar, Bilgeleşir

Sen benim sevdalarımsın

Yerin seni çektiği kadar ağırsın

1949 yılında, üniversite ikinci sınıftayken Nazım Hikmet'i kurtarma hareketine katılmak üzere ilk kez Paris'e gitti. Bu harekette aktif rol oynadı. Fransız toplumu ve orada bulunduğu çevreye ilişkin gözlemleri daha sonraki eserlerinde yer alan bir çok karakter ve olaya temel oluşturmuştur.

nerde uğruna ömür verdiğim bela, nerde

Mona Roza, siyah güller, ak güller

Oraları anlatırdın bizlere,

Bizim muhasebeciye;

Bir sevişmek gelmiş bir daha gitmemişti

yüzümün pususunda geziyor

sanki gidenler hiçbir zaman

Zaten benim bildiğim; ?ilk erkekler özür diler?,

Kendi gitti,

Sultanları kul eyler

en çok özlediğim

... Yanıyormuşum;

Ama bil ki alasın numaradan

onunla daha bir değere biniyor soluk almak

umutlarla taşırdım

Gülen çehreleri ve cesaretleriyle

Can veren oğulların.

Sürüklemekten yoruldum

Saçlarına can veren yıldızlar nerde gülüm

... Senden okumayan, Bülbülün

Ve bir göğüs, nefes almak için;

Sesim dudaklarıma mahpus iken, uyansın

Nazım'dım,

Kusçular çarsisinda tüy dökmemeli

kusura bakma sevgilim

ve yalnız

İstanbul Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü'nü bitirdikten (1924) sonra gönderildiği Fransa'da Sorbonne Üniversitesi Felsefe Bölümünde okudu.

Solar ansızın yapraklar;

Aşarak denizleri bir gün kapına gelsem

Böyle kucağında kalsa daha iyi

Dönüyor keyifili keyifli pervaneleri.

3. Der Führer.

Sevdiğin kadar sevilirsin...

Tedariksiz katıksız bir yolcuyum

Atlastan bakardım nereye gitti

Yalnizligim benim süpürge saçlim

sevgisi,

ŞİMDİ SEVİŞME VAKTİ

uslanmaz bir yürek taşıdığıma dair

CEMAL SÜREYA

Kapi bir komsumuzdur,

El pençe divan durup sen de eğileceksin

Kim bana 'çalışma, yaşarsın' demiş

sevgileri yarınlara bıraktınız

yaygın bir kanaat dolaşır aynalarda

Biri çıkmış gibi boş bir mezardan

binbir türlü kokuyorsa yaylalar

Yağmuru istemem,

Benzinsiz çikilmaz yola.

Bebekler bile vurulur beşiklerinde

geceler öpüyormuş memelerinden...

Ya cevap vermezsen,

Kaç aşktan oluşmuş bir şeydi aşk

Ölümler bitmez daha çok bitirmek hevesindedir

Israrına kandım diyemezsin, çok geç.

Talha Bora Öge

kırmızı camlara vurmamalıyım

Buluşmamız yasak,

tşkler şiirin için çok güzeldi...

Ağalığın çöküşünü

Ruh hürdür vücut esir

Unutma ki

Sofyanın adı kalmış üstünde

Seni sevmekten önce anlamak isterim,

FORSA

Ve günahkar çocuklar, suçlu çocuklar

Kim bu çaresiz adam

Arif Nihat Asya İstanbul Üniversitesi Yüksek Öğretmen Okulu Edebiyat Bölümü?nü bitirdi. Adana, Malatya, Edirne, Tarsus, Ankara ve Kıbrıs'taki liselerde edebiyat öğretmenliği yaptı. 1950 yılında Seyhan , ve 1954 yılında da Eskişehir milletvekili olarak Türkiye Büyük Millet Meclisi'e girdi. Milletvekilliğinden sonra tekrar bir süre daha öğretmenlik yaptı. Ankara Gazi Lisesi edebiyat öğretmeni iken 1962'de emekliye ayrıldı.

Devamlı bir musiki kulaklarımda sesin

Kalbini aşka kapatabilirsin

Kaç referans göstermem gerekiyor? CAN DÜNDAR

nerde aykırı mavzerler

yani bağırmak sana sulardan.

1931?de Erzincan?da dogdu. Asil ismi Cemalettin Seber. Ankara Üniversitesi Siyasal Bilgiler Fakültesi Maliye ve Iktisat Bölümü?nü bitirdi. Maliye Bakanligi?nda müfettis yardimciligi ve müfettislik görevlerinde bulundu. 1982?de müsavir maliye müfettisliginden emekli oldu. Agustos 1960?ta basladigi ve yalnizca dört sayi çikarabildigi Papirüs dergisini, Haziran 1966-Mayis 1970 arasi 47, 1980-81 arasi iki sayi daha çikardi. 1978?de Kültür Bakanligi?nda Kültür Yayinlari Danisma Kurulu üyesi olarak da görev yapan Cemal Süreya, emekli olduktan sonra, yayinevlerinde danisman ve ansiklopedilerde redaktör olarak çalisti. Birçok dergide yazilari ve siirleri yayimlandi. Olusum, Türkiye Yazilari, Maliye Yazilari dergileri ile Saçak dergisinin kültür-sanat bölümünü bir süre yönetti. Politika, Aydinlik ve Yeni Ulus gazeteleri ile Yazko Somut ve 2000?e Dogru dergilerinde köse yazilari yazdi. Ikinci Yeni hareketinin önde gelen sair ve kuramcilarindan sayilan Cemal Süreya?nin ilk siiri "Sarkisi-beyaz", Ocak 1953?te Mülkiye dergisinde yayimlandi. 9 Ocak 1990?da Istanbul?da ölümünden sonra adina bir siir ödülü kondu

Bu kopan fırtınayı Yusuf'un yüreğinde

Sen, o tek sevgi içimde

GÖKYÜZÜNDE ADETA MELEKLERLE YARIŞTIM

Yıllar yılı sev ölesiye el alsın

yüzüme çok uzaklardan bakıyor,

Hep andım ne yaşanır olduğunu

kaptırmazsan,

BEN ARTIK KÜSÜM

doruklarından öte hevese doğru

İlk işim sana sarılıp ve hiç yüksünmeden

yunus emre...

içime, soluşundan sonra koyu renklerin

Uçardık göklerin penceresinden

Severim kırların yeşil göğsünü,

Seni öldürürler

bir yanlışlık

Mutsuzluk çöker güzel yüzlere

Satılır palton bir eskiciye,

1942 -

Kim bu sahranun güzer-gehlerde çok sayyadı var

ya da bu vefasız şarkıyı bitir

Dağ gibi otururlar evlerinde

zindanlara karıştım, ölümlerle tanıştım

Sen benim hiçbir şeyimsin

Şurda da etin çoğalıyordu dokundukça lafların

Bir özlem

sende yırtmıştım karbon kağıdını

Ama ne yapayım diyordum

yalancı yaz yağmuru bir an için

Gerçekler gizlenir niye

kendini martılarla bir tutma

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

Evet, çünkü bu karanlık işime en geleni

Çılgın yaz çiçeklerine, yediveren güllere,

Şimdi içine bir ev, bir de çocuk girer

bünyem

Hep aynı hikaye hep aynı masal

Turanlı Garip / Akrostiş

Onu da tatmak gibi

NECİP FAZIK KISAKUREK

Çıplak ayakları yumuşak topraklarabatmış ırgat çocuklarının

evet güzel seçim.. onu almıştım))teşekkürederim

Ya da ben kimi sarmışım böyle kollarımla

İnsan ayağı değmemiş ormanlarda

Vareden'in adıyla insanlığa inen Nur

Durma göğe bakalım

askerler ve gemiciler halinde.

Mesela bir barikatta dövüşerek

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi

Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler.

Uykularımı uyusan nasıl korkarsın,

SEVGİ ikinizi bir eder

Göğe bakalım

Ne çiçekler benim; ne ben çiçeğim

Ne telefon ne kapı zili

Oradan Üvey Anneler, Eksik Babalar, Parasız Yatılılar Geçer

Başladım uyku teharrisine, lakin ne gezer!

Hürriyet yok

Bir film sahnesi gibi

gördüğün suretten utanmak

Belki de çıldırır deli olurum

Komutan'in evinde;

Mehmet Akif Ersoy

saklar

Söyler miyim hiç sana hayran olmasam.

Bu kokuyu alıyorsam onulmaz kıskançlık yaramdandır

mehtabı beklemiş seneler boyu

Her sey sagir icimde ne siir ne musiki

Sonra hayalim gelecek karşına

İstediğimi bilemeyecek artık.

ya öldüreceğim seni

Hep kurtarmak bas tutku

Rıfat ILGAZ 1940'ların toplumcu-gerçekçi şairlerinin başta gelenlerindendir.

kaç ülke gezecek seni göçmen kuşlar...

Islak mendillere siliyorsam göz yaşlarımı,

Olmasını biliriz

Büyük bir gökyüzü git allahım gitGenel olarak önce kaşları görünür

dedi, kalbimdeki bekar evi temizliği:

Destanı öksüz, sükutu derin meçhul askerin;

Benim de merhabasini kolladiklarim oluyor

Ve kıvılcım

Akıl Gözü

Sarıyer?de çekilen nefesindir.

in misin cin misin anlamıyorum... atilla ilhan

Her şey bir başlangıçtı başaklar bile

Cezmi Ersöz

Ceza yata yata biter

Meyvalar sabırla olgunlaşırmış

geçirecekse eğer

Haramiler kesmiş sokak başlarını

arkamda, kare kare ömrümü belirleyen

Ve bu yüzden dudaklarım çatlaktır

İsmi bile kalmadı yadigar.

korkunç ve mübarek elleri

Işık ışık, dalga dalga bayrağım,

Kız sen değil miydin olur hay hay diyen

Kuslar geçiyor, derken;

gibi çocuk, gibi büyük, gibi sımsıcak

savrulması için güvercinlere

Konuş konuşamazsın ağlama gülmek yasak

YILMAZ ERDOĞAN

Karacaoğlan'dan

Seni seviyorum,

Yağmur, bir gün kurtulup çağın kundaklarından

NOT: ŞAİR; O. VELİ KANIK

Aldırma gönül aldırma

gidin uyarın dünyayı. dunyayı dişlerimin arasına aldım.

gene de mağrur ve dimdik

Mustafa Durukan

JOSE MARTİ

Bir dakika ağlar yılbaşı dakikasında

belki diyor.

Ben zannetmiyorum bunu.

pencere açık yıldızlar düşüyor içeriye.

Şimdi ne ihtimal ne de imkan var

toprak eğer uğruna ölen varsa vatandır"

al hançeri eline, kopar bileklerimi

Çarpık bacaklarıyla -ha düştü ha düşecek

ikimizi de aşar, o kapının ardındaki masal

Ağlama, gözleri kızarmış çocuk!

Sen ki, güzel gözlerin belki en büyüğüsün

Gecesi sünbül kokan

Hadi çek git şimdi?

Hiç değişmedi dedim

Ve onbeşlik şaraplenin çeliğinde

Misralarimda;

çok güzel bir şiir tşkler paylasımın için ş@h-in

Gülmüşüm söylemişim, boşvermişim her şeye,

Fotoğraf

O eski hülyaların sahile vurduğunu

kaplan tutuşmalı, kurt inlemeli

Gözleri sımsıkı kapalıydı.

SONA KALSA

Dur diyeyim git de?

Dün akşam yeniden ıhlamurlar boyunca gittim

İşte budur yaşamak, bunu hatırladığın kadar yaşarsın

Önce baygin bir iniltiydi yamactan duyulan,

Garipler Pazarı'nda körpe çocuklar

Yağmurlar yağsa da, fırtınalar kopsa da

Aşka ve Sevgiye Dair

Cengiz ÖZGENÇ

Artik inan bana muhacir kızı

Şu oğlan çocuğuna bak.

suların emzirdiği muamma bir çocuğu

Bir tanem!

Biraz daha oynayalım diyerek akşam ettiğimiz yılların hatrına

Her şeyi anlattım

İstanbul, bağrında bin bir hançerle

Yazdıklarımdan çok daha az

Ah güzel Ahmet abim benim

Durabilir sevincinden

iplik ki incecik, örer boşluğu..."

İstanbul?da gece ne ise

Her gün yeniden ölmek

seni tanımadan

Can havliyle...

kapımı çaldı güneş.

Fırattım

Böyle kepaze hayatı

Anladım

Bak gizlisi saklısı kalmadı günümüzün

Dedim ya sevgi gerçek, aşk yalandır.

Alıştığın gibi, alışıp yılıştığın gibi,

Korkulu düşlerimi yorumdan kaçırıyorum;

Şimdi adın var

son bahar uğradı yüreğimize

SENİ SEVİYORDUM ve senin haberin yoktu

mevtin sana hande aleme matem...

istendiğini idamımın,

Bir sabah da sensiz uyanayım rüyamda?

Hakikat yurduna kavuşmuşlardır

BENCE SENDE HERKES GİBİSİN

Bircok gidenin her biri memnun ki yerinden,

Kuzey rüzgarları eserdi,

Üstüne pırıl pırıl damladığın bir kaya

Vakt olur pek sapa yerlerde, bakarsın, dolaşır;

11 Ekim 2005 tarihinde Istanbul'da yasamini yitirdi..

Orhan Veli, Moliere'den Rimbaud'ya La Fontaine'den Musset'ye uzanan bir çok da çeviri yapmıştır.

yaşasın dünya kültürü

Ve icimdeki bu dayanilmaz sikinti

Can Yücel-Hayatta ben en çok babamı sevdim

ne diye yazdım sana

Uykumun arasında çağırdığım

N. HİKMET. RAN

ben teşekkür ederim türkan şoray arkadaşım sizin paylaşımlarınızla daha güzel olacak :)

Yumsam gözlerimi seni seyrederim

Yalnızlığımı emziren

Bunların konuşması olur öpülmesi olur

zaman gönülde ne varsa diner

Gökkubbe kükrer tüm hiddetiyle

şiiri herkes yazamaz

Hangi bir köylü bu kagniyle sürünmekte? dedim.

sevda değilse de

Deniz kenarına?

Rüveyda, seziyorum; tahammülün kalmadı

1-Çakan bir şimşek

SEVGİ bir ömür

afrika dahil'' Cemal Süreya

Bir anda inandım diyemezsin, çok geç!

ama anlatamam

Yunus'tan, Yunus'tan...

Sayın Tanrıya kalırsa seninle yatmak günah, daha neler

o eski şark yelini

Yakarım ben bu şehri,

Çünkü hiç bir kelebek

gibi dolu, gibi ürkek, gibi, konuşkan

Yan odadan bir ince ses diyor gibi "gel"

Uğultulu bir rüzgar gibi akıp geçiyor hayatım..

Öğleyin bu uyku bir aralıktır

Halil Soyluer-Ardından

Ölüm firtinadir her an

beni benden koparan?eyvah? mıdır gözlerin

Bütün rastlantıları reddedip

Kırıldık cenk meydanında, bin kere doğduk

kahkahadan sorulur hıçkırığın vebali

Evet bilmiyorum...

bu vehimli muamma parlıyor ışıl ışıl

Kaldirir

eksiğini de duymadık

Yeniden ödetiyorum kendime

İkimiz birden sevinebiliriz göğe bakalım

Bulduğun çıraysa tutunmana yetmez.

şehzade gülleri gönderiyorum

gözlerimdeyse o deli sevda

biri de

Dalıp, sokaklar kadar esrarlı bir kuyuya,

Atilmisligini hissettigin oldu mu

bir sürüüü şiir başlığımız oldu...:)

Bir korkusuzluk aldı yürüdü çevremizde

Titreyen bir öpücükle dokunduğunda;

Kollarında rüzgarlı bir deprem karanlığı

Yaralı yarasız sevdalardan geçtim

Nasil unutmusum senin bir baskasini sevdigini

emeğinize sağlık :)

çaresiz yalnızım derdimi bölen yok

İçinde biriken zehir

başımı çevirdim geriye.

alabildiğine derin karanlık.

O manayı bul da bul!

bir şey var elde edemediği

İmkanı yok.

yukarı

Beliren her su kenarında,

adını haykırsam göklere neye yarar

Sevgi ılıktır

Ne husrandır ki: Şark'ın ben vefasız, kansız evladı,

düşlerim esrsrınla çoğalan pervanedir

Bir düşün Anna,

Ben bu yol ayrımında sensiz olsam ne çıkar

ölse de, gözlerinden soruluyor yüreğim

Özlem, gidip görmek istemen-

Toprak öyle bitip tükenmez, /dağlar öyle uzakta,

Ilk çayi kaymakamdan içtim

Analarin sütü kesildi,

İlhan KURT

Öylesine benzer ki

Babalar evlerine mahçup döndü her aksam

Geriye doğru baktığımda...

Kalbini fethedecekse,

neşter ve gül?müş hayat.

kara yazgılı kaderin ellerinden

sen başka bir dağın zirvesinde damla

babanın şarap çanağına,

Buhranlar senin sırtından geçiştirilir

erzurum garında banklar üstünde

Ömrümse uzayıp giden günlerin kaldırım saatlerinde savruk bir sözcüktür notaları dökük çizgisiz portelerde

Gün boyu çalışır aydınlanır

bir yangın gecesini andıran

Gezersin, hanmanın şen, için şen, kainatın şen.

Yalnızlığımı sıcaklığınızla tanıştırmayın

Çünkü hiçtir bütün duygular

göğsümde bir yanardağ kıvranıyor rüveyda

Bize ait cümleler kurmaktan,

söylüyorsanız..

senin gibi vahşi öpüşüyorlar

Gümüş ibrik taşıyan zümrüt gagalı kuşlar

acayip balıklar geçiyor karanlığın içinde

Ben böyle canlı saç görmedim ömrümde

ANLATAMIYORUM

çoğalıp eksilmiyor.

sarışın güneşi bekler umutla...

Gül sana benzediği için ölümsüz

ızdırap sızmalı baktığı yerden

Tavanı çöktü aşkın; duvarlar üryan düştü

gidince sen,

Sen gidiyorsun leylaklar kalıyor mu sanki

Bir de baktım ki: Tek onluk bile yokmuş kesede;

ama o bunun farkında değildir

Aşk Çok Eski Bir Şeydir Sevgili

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

yoksullara, kürek mahkumlarına

Riya Türk?te yoktur, şevk ile yanar Allah?a

mum yerine yıldızlar parlasın üstümde

Esnafa yikim olmadan,

tortu gibi çöküyorlar, Hacıbaba.

Yeter ki bir ömür boyu benim ol

GÜLÜMSE

Kırılmasın, incinmesin, kefensiz yerde yatanım

biraz daha sizden saklı eskidim

Böyle havada aşık oldum;

ilk o damla ile başladı yığılma

İnan ki senden artık değil yurt sevgisi de

Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki...

hemserim bu nasıl bir şiir:)))))

Denemesi yanlış yapılmış ilk ok

verdiğim bütün sözler

dirseğime dayanmış.

bir ümid

dikilirdi

Tüm gösteriler resimlerde kalmali

Tabiat kadar gerçek

ve yavaş yavaş kaybolur acı kahkalarım

Güzel aşkım tatlı aşkım çıbanım derdim

Her şeyden

zamanı çürüterek öldürmektir sevgiyi

öpülmez dudakların ıslık yarası

Ruh baldır beden zehir

Nilgün MARMARA

Aglasam sesimi duyar misiniz,

En son teftişine çıkana değin

geminin bir köpükte okyanus aradığı

Bir öfke gibi hatırlarım

Bir hançer gibi çeksen de sevgini

Güvenilen dağlara kar yağdı birer birer

BEN SENİ SEVİYORDUM...

bir güvercin uçurup kıtalar arasından

Canımın çekirdeğinde diken

O perişanlığı derpiş edemez çünkü hayal!

Dinmedi içimde kopan fırtına

Ben günah kadar beyazım, o tevbe kadar kara

Mecnun ne olmuştu neredeydi

bak sana korkaklığımı veriyorum

Yokluğun, Cehennemin öbür adıdır

Bir ara gözüm takıldı, saçlarına karışmış aklara,

Gece, pencerelerinden sızacak ışık,

Şimdiden memnun ve gelecekten umutlu

kadınlar,

1-Altın köpüklü arpa suyu

ne yazsam olmuyor

Bak bunlar ellerin senin bunlar ayakların

Sevgiye on kala, ölüme beş

Gözyaslarima, ellerinizle?

Sevdiklerin kadar iyisin

Nerdesin aşk evi, sıcak aşiyan?

Ahmet Abi, güzelim, bir mendil niye kanar

Dinle küçüğüm

Alıp başını gitmiştir;

Girince Ihsan Efendi,

Yolu buldum, diyorum, gelmiş iken hala ben!

Nice gecelerde düşündüm sabahladım.

Senin bakışından belli

deniz

gün olurda ayrılık yumağı çözülürmü

Hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam.

Göz dalgın, uzanır ta bulutlara.

sekmedi, ermedim, yeşermeyen bir çiçeğim, ülkemin saraylarında kaç beyinsiz izledim,

Ve hüznün şarkısı inliyordu kulaklarımda

yağmur hala murada ermedi teninde

sevincim bir türlü tutmaz sevincini.

Bizim türkülerimizdir söylenen

Bir kizil gün doguyor sandim o bastan yarina,

MİLYON KERE AYTEN

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

Ben öğrencilerim şiir defteri oluştursunlar diye bir blog yaptım.. Güzel şiirleri oraya ekliyorum.. Sizleri etkileyen şiirler varsa isimlerini yazarsanız sevinirim..

Yansam da ateşinde cenneti düşünmem ben

Oydu bir bakışta tanıdım onu

bendeki senin sevgisi,

Özlem ve sevda

Fesleğen sulamaya pencere önünde

ben sevileri bayram giysileriyle

sövmekten

soran ben sorulan sen hüznü damıtan benim

işi gucu bırakıp

Haber gelesiye yardan

Mezarımda bu güzel, uzun kaşlı boyacı çocuğun

halkların savaşını, kendi dövüşümü

Giderken, acın da sevincin kadar büyükse, büyüksündür.

kaç bahar seni açacak bütün çiçekler,

Hepsinin üstüne sevda sözleri söylemeyelim

Biraz daha sabır, aslanım,

içindeki uğultunun izini sürüyorum

taşlara boğdurmaktır yağız atlı yiğidi

Her seher bir gül açar;her gece bir bülbül öter.

Hayatla doldurur bu boş yelkeni

Bir sevdiğin vardı, duyardım

O öksüz göl hızla derinleşir

akıllı bir hayvan...

ya topla yaralı kırlangıçları

Tereddüt oymak oymak kemirdi gururumu

Anlarsın ölüler niçin yaşarmış

Arif Bey?i Itri?yi ömür boyu inleten

O taze yüreğinde

Değiştik sanıyordum ve sen yine bilmiyordun

Bırak derdin, şu aşk meşk şiirlerini,

ELHAN - I ŞİTA

yayımladığı Örümcek Ağı ve Kaldırımlar adlı şiir kitapları onu çok genç yaşta çağdaşı şairlerin en önüne çıkararak edebiyat çevrelerinde büyük bir hayranlık ve heyecan uyandırdı.

ö. asaf

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Ne zaman gözlerinin içine baksam, biliyorum

Görüşmemiz uzak...

olduğun yerde kal kımıldama!

Beyaz giyisilerden uykular dökülen tabiblerden

Artık daha az seviyorum seni..

Evine misafir geleyim

Karanlık perde perde ruhumda şekillendi

Rüzgarını kesmesin gövdeler

SEVGİ güneş gibidir hep sana bakar içini ısıtır

Ya her şey bitmiştir çoktan,

Can Yücel |

Bir el uzanışıyla

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

Bir beyaz lerze, bir dumanlı uçuş,

Kocaman gözleriyle oy anam bu kadar dokunaklı

Kilimlerimizdir...

Ah, ümit dolu gençliğim,

Biz ne vefasızlar görmüş adamız

Sonra sen çıkıp gelsen

Almış dizginleri eline

bu şiirde iki göz var

Inleyen memleketimdir bu tekerlekte, dedim.

Türküsünü damların, bacaların

İmbiğinde süzsün beni bu aşkın.

senin o sulusepken gözlerin var ya

Git iş işten geçmeden, çok geç olmadan vakit,

Henüz büyümedi.

Bundan böyle dünyada

Görmekten çok özlemeyi,

Sarsılır Ebu Kubeys kovulmuş feryatlarla

Birazdan Sabah Olacak...

Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...

razı olmuyor gönlüm.

Uçak örneğin uçurtma mesela

Biraz daha sabır!

rica ederim :)

siliyorum bir aşkı var eden her ayrıntıdaki parmak izlerini

Her vazoya baktıkça karşımdasın ne tuhaf

o sakallarında saklı elması

Ölüm çoktan kabulüm,

binlerce gökkuşağı olurdu kirpiklerin

avını bekleyen sırtlanları

çağırdığı

ve benim

Aşk kaçmaktan çok kovalamayı sever,

insanların kıskanarak topladığı cesedim...

Geceler kısalıp.. gündüzler uzuyor öyle olunca..

ağlamayı denizlere bıraktım

yeşil

Bu benim ilk aldanışım değil,

Gun isigi girmesin diye

Annesi ruhunda ruhuma eğilir

Sızmışım bir aralık neyse yorulmuş da meğer.

Öldürmek için silah, hançer mı olmalı?

Görmüyoruz birbirimizi..

ama gidip göremediğin

Yüzyıllar boyunca

To be or not to be kendisi için;

Dörtyüzbin tekliğinden

Kömürlüğe atılır haftasına masan,

binlerce ok ağlıyor kırdığımız yay için

Sigarami yakiyor durmadan

pencerelerde yaz

Az elin elimde kal

dünyayı çocuklara verelim

Aglar çekiliyor dalyanlarda;

Tutturmuşsunuz, varsa yoksa bizim kuşak,

Bir bardak bira içiyor, çekip gidiyor az sonra.

Yıkandı, namazı kılındı, gömüldü.

bir dağın bir kuyuya tohum ektiği yerde

Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;

Onlardan kalbime sevda geçmiyor

Hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim

sarıp

Varsın da bir dağ gibi büyüsün hasretin içimde,

Yüz vermeyince unutursun

hoş bulduk hemşerimm. konun çok güzell. aynı senin gibi..

Sana bakmak

Hadi git, benden sana dilediğince izin,

Ona ancak yapacak: Beş vakit abdestle namaz.

Muzdaribim bu duvarın dış tarafında

gövdenin demir çekirdeği

Bazen acı vurdu, bazen de yağmur

Bir gun bu kapidan sen gireceksin

Bir beyaz kağıtla

Bir bardak su ver

Ey şair

Tüm İnsanlara Yayılması Gibi...

Ey, dikenli yolları gökyüzüne bağlayan

Sayın ali karadayı hocamızın "Diğer Paylaşımlar"daki "Şiir Videoları" yada "Kültür Sanat ve Edebiyat" bölümündeki "Şiir Klipleri" başlıklarının da "Editörün Seçimi" ne girmeye değer olduğun düşünüyorum.

Türkiye?de İstanbul ne ise,

bir mucizeyi anlamaktır

Asırlar var ki, aydınlık nedir, hiç bilmez afakım!

Açınca camları - diyelim camları açtık ya sonra? -

Bir tenhalığı yaşamaktan bakışmaya bile

Hafif kedi ayaklarıyla yürür gerçekten yürür ya

Bir akşam gözlerin ufka dalar pek derin

kendini çok özledi cumba

Bir hayali dilberin çehresinde parlayan

dünyaya kapalı kapıların ardındaki

yaralarımdan çiçekler

Rüzgarın iyot kokularını taşıdığı denizlere git

buğulu bakışlarıyla gülümser güne.

Güzelleştirdin ölümü de

1952-1960'da Tan Gazetesi'nde dizgici-düzeltmen ve röportaj yazarı olarak çalıştı. Turhan SELÇUK ve İlhan SELÇUK'un çıkardığı Dolmuş Dergisi'ne 'Stepne' takma adıyla yazılar yazdı. Hababam Sınıfı, Pijamalar , Don Kişot İstanbulda bu dergide dizi olarak yayınlandı. Hababam Sınıfı'nı da isminin sakıncalı olması nedeniyle 'Stepne' takma adıyla yazdı. Ocak 1953'te Devam adlı şiir kitabını çıkardı ve bu kitap da toplatıldı.

Tirnaklarinla yastigini parçaladin mi

Kahır yüklü çocuğu

İşte budur hayat!

O günkü hava,

Artık ölebilirdim

değer miydi be sevgili?

gözlerinde beyazı,

SEVGİ ise; ikiniz de aynı hedefe koşan oklarsınız.

öldüren ben ölen sen kabirde yatan benim

Mavi denizlerine yaslanmış

Ne muhrik nağmeler, ya Rab, ne mevcamevc demlerdi;

Bu karanlık böyle iyi afferin Tanrıya

bu sonsuz mavinin yüzeyine sekiyorum

SİHİRLİ S

çekingen, tutuk, saygılı.

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalimim

Kaç zamandır adımla seslenmiyorsun bana,

1969 Moskova'da yapilan uluslararasi gülmece yarismasinda 'Insanlar Uyaniyor' adli öyküsüyle Krokodil birincilik ödülü kazandi.

Sudan, havadan, güneşten yüce varlık

deniz döverken kıyısını dizden aşağı

Bir sigara tüttüreceksin ihtimal

Her yerde aynı hava, aynı koku, aynı dert

Her yağmurlu gecenin serinliğinde

Katili yılanlardır bütün iyi niyetlerin

en tanınmış kırmızılarla açan

yüreğiyle tuttum be sevgili.

CEMAL SAFİ

Hasretine, yalanina benzer

Sana uzak kentlerden birinde zamanın bir yerinde seni ve senli günleri anımsattı akşam güneşi...

zerrelerimiz

gözlerin göklerinde

Olacağız o kadar bahtiyar

bu yapmacık bebekler

Sırf sana üzülüyor, sırf sana acıyorum!

Ard - arda kaç zemheri,

karanlıkta nakış işliyor kızlar.

Yari dışarda kor gelir

çöllerim kandır benim

yapayalnız

Gülüşleri, kamçıları, darağaçlarını

Kapkaranlık dünyama bir ışık yakan gözler

bulunmayanları aramak değil

Resmine bakamaz oldum

bir gece yarısında

Bütün yakınlarınız

adını yazıyorsun bulduğun fırsatlarla

Aman, sabah olmasın, bu karanlık sokakta;

ölüm beni öpsün seni sevmediğsem.

benim canımsın

İnci Dakikaları

Ümit Yasar Oğuzcan

Mavzerinin demirini alnına dayamış

Geldi mi de gidici - hep, hep acele işi

BİR BAYRAK RÜZGAR BEKLİYOR

sevgiliye sunulmak

Sabahlari açiklarda bulurlardi lesimi

Gibi gelirdi Ona

Kıpırdanmak istemiyor gözkapaklarım

yorgun argın

Niye sana aşığım diyorsun

Bana, bana hiç sorma,

İki kere iki dört elde var Ayten

İstanbul,

Günahkar da sayılmazdı.

vardı

can yücel-bağlanmayacaksınn

Nerde kaldı sevgilim, seni ilk öptüğüm gün,

teperken yokuşa çıkarım Dilim sert, rapim mert o kadar

Suyunda yüzen baliga

Akşam kızıllığında onun dudakları

boşversene / daha ölmedik ulan

Anlatamıyorum

Yayılır o en büyük muştu, pazartesinden

Hiçbir şeyden çekmedi dünyada

vermeye az buldunuz

Her Neyse

Sonra bir gölge belirmisti kus ucmaz yoldan;

Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;

bu kuzgun vadisinde yanelim korkuları

Ve sen gülünce açan güller.

çok yalnızdım ve güneş çaldı kapımı

gibi lükslerim de burda kalacak

Uyandır şarkısıyla beni, kanaryaların

eli bırakılan çocuklardık

Her ürperiş borçlu baştan bir hayıflanmaya

Senin sesini duyduğum masalarda erteliyordum herşeyi, herseyi erteleyişim oluyordun

kim değse tutaşacak

kimi sevsem sensin / hayret

Susarsam Ağlar Kainat

ey kendini sevgili sanan yar!

KİTABE-İ SENGİ MEZAR

çünkü beyaz bir gemidir ölüm.

hasta bir çocuğum ben. Oyuncağı panik olan sayın yalnızlık kendi kendine nasıl da eğlenir. Niye izin vermiyorsun yoluna kuş konmasına

Şehitlerin coşturduğu selindir.

Insanlar, evler, aramizda duvarlar gibi

suya bakmaktır

Daha fazla vermeyeyim hayallerimi, düşlerimi sana.

Görür gibi uyur konuşur gibi susar güler ağlar gibi

Biz senin bedenini vurup sırtımıza,

Saçlarına kan gülleri takayım,

Gözlerinin mercan maviliğine

Vatanım da vatanım...

Acaba çıkar mı yollarım düze

FARKINDA MISIN?

sevgilim oluyorsun

O gün ölmek yasak!

Ben Meryem'in yanağındaki tüyüm

Her şey düzelecek yakında,

Atilla İlhan: Kartallar Yüksek Uçar

ahmet haşim

Üzülme bu son için üzülme,

yine eksik bıraktın bir şeyleri

Aşk açmaktır, sevgi katlamak.

Eğer ne düşmanların ne de sevgili dostların seni incitmezse;

Timur?ken Beyazıt?ı yenişimi?.

yalnız kelepçeler sanıktır

Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.

İstemem mısrı, istemem cihani.

bildiği tek mevsim

Çocuklarım olduğunda onlara annemi anlatabileceğim

Aşkın öldürmeyen zehiriyim ben

birçok çiçek adları gibi güzel

Kahvemi sen pişir

Vur kendini sen de bu güzel havaya

FARUK NAFİZ ÇAMLIBEL... HAN DUVARLARI

Haktan bahseden namuslu insanları

senin ellerin

ben belki başka bir şehirde olurum

Bilmezdim sarkilarin bu kadar güzel,

Özgürlüğün geldiği gün

Bu kimin duruşu, bu sizin en gülmediğiniz saatlerde

Yazın, rüzgara koyacağımız testi;

Yar yollarına dökülmedik dilleri neyleyim.

Cocukler gibi sevinecegim

dünyayı seyredelim şehirlerin dışından

Bulutlar ağlar çocuklar gibi

ben burda damla damla eriyip akıyorum

Daha az seviyorum seni..

Siz geniş zamanlar umuyordunuz

Şeytan diyor ki: "Aç pencereyi;

Porsuk nehrinin geçtiği kadınlar

Bir inme gibi dolaşır bedeninde pişmanlıklar,

bize, güz kuşlarının

Sendin bana gelen sendin

sen bana ışık ver yeter

akşam sözcüğü

Ilk sigarayi tapucudan

Eskimis bir gömlek gibi

Mademki benli hayat sana kafes kadar dar,

YÜCE DAĞBAŞINA PUSU KURDULAR

Banka müdürü'nün.

UNUTULMAYAN

Tam kalbimin üzerine bu aksam.

duy sevgili

vurulmak demektir kartallar gibi

Bir şeyler kıpırdanacak

Tut ki karnım acıktı, anneme küstüm

kör ilyas,

ne kadınlar sevdim zaten yoktular

Fakat ne kadar saklasak nafile,

Savasanlardansa

Anason kokan düşler kurulur fıçıdan bozma masalarında meyhanelerin,

Çıkarıp atamam içimden

Bir kere duyursam hele güzelliğini, tadını

Mavi, maviydi gökyüzü

Ne doğan güne hükmüm geçer,

Otursa ama hiç oturmaz ki

uçup gittiği denizleri.

Bir avuç vurguncu müteahhit toprak ağası

Servi büyür, ardıç büyür, çocuk büyür

vahşetim

Kendimi saymazsam - hem niye sayacakmışım kendimi -

Kamber?i bile viran eyleyendir gözlerin

Çok geçmeden bizim de karisti

SEN BENİM HİÇBİR ŞEYİMSİN

Kuşlar ötebildiği kadar sevimli

ve yazı-tura oyununda hepsini tehlikeye atabilirsen;

Şaşırdım doğrusu nasıl bulmuştuk aşkı

direnmeliyim ki, aşk yenilmesin

Zambaklar en ıssız yerlerde açar

Saatim kadar saadetimin gözbebeği zamansın

değer miydi..?

Her seyi söylemek mümkün;

Boşluğu ve üzüntüsü

Bir karanlik geliyor yoklugunun ardindan

Sabahları gün doğmadan uyanır

Sürene dek yazacağım

Ne hoştur kırlarda yazın uyumak..

Dinmis lodoslarin ugultusu içinde

Gazgemileri gidiyor yukarda, çok yukarda, birbiri peşi sıra.

oraya, uzak toprağa düşerler.

Ak saçlı başını alıp eline,

- Şimdi anlat bakalım, neydi senin hastalığın?

Çaresiz, benim sana gelisim de hep böyle.

koynumda bir beyaz kağıt boşluğu

indiğim kaynakların mezhep değiştiriyor

Sen asıl bunlara bak bunlar dudakların

sabaha karşı bir büyük rakı

Kizarmis iki tavuk olsun bulunur,

vazgeçtim toprak olmaktan,

heykeller tamamlanıyor

Öyle bed-halem ki ahvalüm görende şad olur

Söyleyemeyiz içimizden geçenleri?

CAHİT SITKI TARANCI

Şehirden kaçmak isterken sular zaten kararmıştı,

MÜBAREK ELLERİ DEĞDİ TENİME

Böyle her bahar yeşeriyorsam

rençberlerin o rahat

Cevabı ömür süren bir soru bıraktım sana

Ben bu kaldırımların emzirdiği çocuğum!

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım

Özlem, gidip görememendir; ama

Yalnızların ozanıyım.

ayın altında dönen ilk tekerlekti.

Ah yurdumun kimsesiz ve yoksul çocukları

NEHİRLER BOYUNCA KADINLAR GÖRDÜM

Günah sorulsun bana, bana sorulsun günah

Ayasofya'yı camiye çevirdin;

sınırlı

Razıyım ben, gitsin bedendeki canım

Ferhat dağları deldi yolunu bulmak için

gezen bulutlara sesleniyorum ellerin diye

ARİF NİHAT ASYA

ve tekrar baktığımda.

Özgür Ballı

ANLATAMIYORUM (144944 Hit)

Kanatlarımdan vuruldum

ve çirkin

Muhitin hali "insaniyyet"in timsalidir, sandım;

Sanma ki hüsranını görmeye ömrüm yetmez.

Esaretinde özgürlüğümü bulsam

Gerçi bir roman taslagi varmis kafasinda

FIRAT'ın asiliği.

ve kendinde?dayan? diyen bir iradeden

Gönülde eski sevdalar

Kardeşim rüzgar.

Kabataş Erkek Lisesi?ne kaydımı yaptıracaktım. Babam hastaydı, ayakları şişmişti. Makasla pantolonunun paçalarını kesmişti ve ayağında terlik vardı. Çok komik görünüyordu. Emekli bir albay fakat cebinde parası yok. Müdür?çocuğu yatılı verin? demiş. Ev Suadiye?de okul Ortaköy?de. O zaman köprü de yok. Gidiş-dönüş 4 saat. Ama yatılı parası yok. ?Gündüzcü olsun, gitsin-gelsin? demiş babam. Tartışmışlar. Müdür, ?almıyoruz çocuğunuzu okula? deyince babam çıkarmış beylik tabancasını müdürün masasına koymuş. ?Alıyor musun almıyor musun? ? odadan bir çıktı, kıpkırmızı bir surat. ?Gemileri yaktık oğlum? dedi. ?Baba ne gemileri...? dedi ki; ?Oğlum durum ciddi?. Küçük çelimsiz bir çocuğum. Kaydımızı yaptırdık, girdik okula. İlk dönem iki zayıf geldi karneye. Hiç unutmuyorum, babam?teessüf ederim? dedi. ?Ulan bu okulda birinci olcam? dedim. Çünkü baba senin adına gurur savaşı vermiş, gemiler yakmış, adamcağız onuruyla yaşamış ve sen onun misyonunu yükleniyorsun.

Sonrası iyilik güzellik.

en varılmaz yerlere vardırdın ellerimi

Seni selamlamadan uçan kuşun

bana seni mi getirecek?

gözlerinde unuttuğum o eski aciz miras

Ne zaman yüzüne baksam

sızmaz

Her şey olmaya hazır

Senin neyine şu bakır mangal,

Seni bir yumağa sarıyorum yıllardır

Hiçbir seye geç kalinmaz ama

PARİS YILLARI

Yaşıyoruz dedik, Yaşıyoruz be,

Öyle düzeltici öyle yerine getiriciydi sevmek

Özlemektir, beklemektir.

Giderken, sadece kumsalda bıraktığın izdir senden kalan,.

Rüzgar okşamaktayken anne gibi tenini

Nasırdan çektiği kadar;

şaşıyordu.

bu dizeler de bizzat bana ait. ankara'dan cihan.

Kalbimin atışlarısın

hani o sımsıcak iri çekirdekli

Ahuların içinde sevdan akkor gibidir

Yahut da karıncaların buğday taşıdıklarını

SİZDEN SAKLI

Dahası da var:

SU İSTEYİŞİNE

kara bir duman gibi dağılır hatıram rüzgarda;

Önündeyim kostantının,

Üstüme camlarını, hep simsiyah, dikiyor;

Leyla Köşesi

23 Kasim 1906?da Adapazari?nda dünyaya geldi. Istanbul Erkek Lisesi?nin sonuncu sinifinda iken Bursa Lisesi?ne geçti, buradan mezun oldu. Istanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi?nde bir süre egitim gördü. Ekonomi ögrenimi için Isviçre?ye gitti. Kisa süre kaldi ve Fransa?ya geçti. 3 yil Fransa?da yasadi. Yurda dönüste ticaretle ugrasti. Bir süre Halicioglu Ermeni Yetim Mektebi?nde Türkçe grup dersleri ögretmenligi yapti. Hikayeleriyle tanindi. Yasamini Sisli?de Bulgar Çarsisi?ndaki apartman ve Burgaz Ada?daki kösklerinde annesi ile geçirdi. Evlenmedi. Ölümünden sonra Burgaz Ada?daki evi müze haline getirildi. 11 Mayis 1954?te sirozdan öldü. Annesi, ölümünden sonra "Sait Faik Hikaye Ödülü" olusturdu. Olayi temel alan geleneksel öykü kaliplarini yikarak Türk öykücülügünde yeni yollar açti. Siirsel bir anlatim, gerçegi çesitli durumlariyla görünür kilan bir gözlem ve izlenim gücüyle kendisinden sonraki öykücülere önderlik etti. Çagdas edebiyata katkilarindan dolayi Amerika?daki Uluslararasi Mark Twain Dernegi?nin onur üyeligine seçildi.

Ancak bir hatira kaldi.

imkanı yok tesellinin

aşk mı, macera mı dersin bu uzun seferberlik

bahçıvanlar değil tüccarlardır

Yaşamak.

Bir tek inandığım şeysin

seninle bir sonsuzluk bulurmuyum rüveyda

İkinci Yeni akımı doğrultusunda geleneksel İslam kültürü ile eski

Seni solgun hadikalarda arar;

Ne işiniz vardı beyim orada?

Bekle dinamiti tarihin

Senden tattım yemişlerin cümlesini.

Gazete... Gelene gidene başyazı.

Ya Olmadık Zamanlarda Umutsuzluğa Kapılıp,

''senin bir havan var beni asıl saran o

yanarım; öyle bakma yüzüme yağmur gibi

Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim:

Bu yüzden tercih ederim

Uysal ve usulcacık benim olan şeyi...

Bir mucizeyi anlamaktır

Ardından geliyor bak

dilindeki seni seviyorum kelimesi,

Türk'ün Türkten Başka Dostu Yoktur.

kellesini adamın.

bütün yakınlarınız

Değişmeli derdin, değişmeli buraların makus talihi,

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

beni öldüren bir yaz akşamıydı

Diyordu ki ona:

Sabahattin Ali

usta romanı yazarı DİNÇerDOĞAN

herkes cesedine beyaz bir yalnızlık bırakıyor.

Ne kadar rezil olursak o kadar iyi

Sana koşuyorum bir vapurun içinden

Kus dedigin piyerlotisiz yasamali

Ayağımdan çıkarıp lastiği geçtim ileri.

Zaten, zaten benim tek alışkanlığım da sensin,

Lüzumundan fazla beyaz

Susmuş minarelerinde mübarek ezan

ben teşekkür ederim arkadaşım inşallah yardımım dokunmuştur sayende başlığıma da eklemiş oldum :)

Aç ahtapotlar kaynaşırken dipte,

tebessüm tesirli matemler biriktiriyorum yokluğuna,

adınla bulanan bir aşkın, bir maceranın

Müsade Özdemir

Önde zeytin ağaçları neyleyim

horasan'dan yeni

Rüstem?in kanını döktüm yerlere

Rindlerin Ölümü / Yahya Kemal Beyatlı

Sevmez olmuş artık insan insanı.

günaydın arkadaşlar

Erkek ağlar mı diyeceksin

Kapanıyor yüzüme aralanan kapılar

bir mecnun bir leylayi anlatır çöllere

Gelir ve İçimizdeki O Çok Eski Bir Şeye Dokunur.

Seni hissetmeyen kalp, kapısız zindan olur

Sonra, sende ölünce

Sen benim üstüne titrediğim güzel ve yeni

sevtap başını yiyecek anlaşılan

Neşeyle evcilik oynardık gündüz

Gidiyor musun sahi?

Bebeklerin hasreti içlerinde gömülü

Sevgideydi ilk açılışı gözlerimizin sırf onaydı

Ne sen bana iyi misin, diyorsun,

Unutmasan bile artık

Kimi yolcu, kimi gurbet bekçisi

Şaire türkü, türküye güzel

çünkü henüz, efendim, Anna'yla zifaf vaki olmadan önce

Kiz uzaklasti, fakat bende o basdönmesi var.

uykunun tılsımlı yataklarından

sen gözlerine mahkumsun; gözlerin bana

ENGİN TURGUT

Özledim derdim,

Kimsenin varamayacağı bir dağ başında

Bir odun parçası aydınlatır ocağı

Anmazdı ama Allahın adını,

artık bu yerlere sığamıyorum

soldurmazsan

Özlediğin, gidip göremediğindir;

düşe kalka

Kalbinizi dolduran duygular

Ayirir akla karayi...

Plajlarında karaborsacılar

Vurana dek yazacağım

Çalmayın kapalı kapım

Bir şey var aramızda

Yarin dudağından getirilmiş

daha dava ilk adımında

Edebiyat eleştirmeni olmamakla beraber, Yıldızlar Gece Büyür?ü, İlhan?ın doruk noktalarından birisi olarak görmüşümdür. Yazdığı diyaloglar ve oluşturduğu kurgu gerçekten çarpıcıydı. Dizinin ana karakterlerinin hemen hepsi dışarıdan bakıldığında algılanan özelliklerinin çok ötesinde derinliklere sahiptiler.

İnsandan insana şükür ki fark var

etme ben sana kenetim!... Bu yaşıma kadar o sandığa bir reyimle girmedim. İnsanı insan

En uzun boynun bu senin dayanmaya ya da umudu

Bir Şiirimi mırıldanacaksın

İstiklal boşluğunda arılar nadan düştü

Olumsuzluk, seni sevmek demektir.

Öldüren bir çığlık dudaklarında:

Bunca zahmet, bunca şehit, bunca kan...

ve zamanı parçalayan gözlerim

dereler yoldaşımız dağlar omuzdaşımız

İlkin karardı yollar, sonra heyelan düştü

merhamet sahrasının uyuyan gecesiyim

hocalık yaptı(1939-43) . Sonraki yıllarında fikir ve sanat çalışmaları dışında başka bir işle meşgul olmadı.

Nice delikanların figüranlık yaptığı

olup olmayan yanlarımızdan

Karaçalılar gibi yerden bitme bir çocuk

Tatlı bir rayihanın göklere dolduğunu

Kadın güzel

diziyorlar

Ya hersey bitmistir çoktan,

Serseri, derbeder, avare, harami, kaatil...

Dinmis denizin sarkisi, rüzgar uyumakta,

bir anlatsam nasıl utandığımı

Ahmed ARİF

Tükenen, tükenen sevgimiz mi,

silik renkleriyle adımlarıma

Yerlerde gezen hatiralar var korulukta;

ıslığında usturalar bileniyor

Kolunu kaldırmış, koltuğu görünüyor;

Yeryüzü avaredir, yapayalnız ve kurak

şehrinde kaybolmuşum uzatmalı kirpiklerinin

uğultusu şehre yayılır

Senin gözlerinde ışıldıyor.

Hele dönsün, bir alem yapariz

işte ona ölümsüzlük kapandı.

Nereden bileceksin fesleğen köklerinin

Ve matem kuyusundan çekeyim ellerimi

kalbinizi dolduran duygular

Aydınlığa nurunla kavuşacak mahzenler

Oruç Aruoba

HASRETİNDEN PRANGALAR ESKİTTİM

Yoluna bir can koyduğum

Geçen eyyam-ı nevbaharı arar?

Karşısına geçip seyretmektir.

korkak değilim umutsuz değilim bundan böyle

Biz zaten hiçbir romanda

yine de dayanmaya çalışıyorum işte

Bu sıcağa kar mı dayanır,

Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu

çocukluğun tutmuş ta yine aşık olmuşsun

Ağlamak yakışmazdı belki benliğime

AŞK seni de onu da ikiye böler

Bir saman çöpüne tutunmuş kızların

BEN SANA TEŞEKKÜR EDERİM

Kahve ocağında, el yazısiyle:

gidip görmek istemen

Ve de ellerini saklamak

Düşmüş bir kibrit çöpüne.

Erittin tükettin beni bitirdin,

İsyan ediyor baharın cömertliğine

sallayan

Güzler bilirim ülkeme dair

Tüm yıldızlar gülecek haline Ay'da göz kırpacak

Şimdi sen gideceksin, git

kestiğimden,

masayı yüreğime yapıştırıp oradayım dediğim yer burası.

Tükenmiştirler ve kararsızdırlar akşamları

Burnumda tütüyor yemyeşil gözlerin

MENDILIMDE KAN SESLERI

Rihtimda kalanlar bu seyahatten elemli,

ben senin gözlerine bakınca

piç kalmış aşklarla avutup kendimi,

Yoksa ben nasıl yenilenirim

Ara sıra gülmeliyiz.

Sararacak bir yandan çardaktaki üzümler,

Kerkük'te kurşunlar ansızın bizi vurur

uzak fısıltıları içimi ürpertir

1222 yılında Karaman'a gelen Sultanü'l-Ulema ve ailesi burada 7 yıl kaldı. Mevlana 1225 yılında Şerefeddin Lala'nın kızı Gevher Hatun ile Karaman'da evlendi. Bu evlilikten Mevlana'nın Sultan Veled ve Alaeddin Çelebi adında iki oğlu oldu. Yıllar sonra Gevher Hatun' u kaybeden Mevlana bir çocuklu dul olan Kerra Hatun ile ikinci evliliğini yaptı. Mevlana'nın bu evlilikten de Muzaffereddin ve Emir Alim Çelebi adlı iki oğlu ve Melike Hatun adlı bir kızı dünyaya geldi.

Gençlik dönemleri birşey anlatmıyor bana,

Gülün ömrü uzamaya başlar

Nar tanem, nur tanem, bir tanem

Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım

Ki be Mona Roza bulurum seni

yukarıda, çok yukarıda, başımın üzerinde,

ben ki hileli bir oyun,

Bedri Rahmi Eyüboğlu

Ya zamanından çok geç,

Avutamaz olur artık

Aklı kıtın fikri kuyumu kazmak

bakıyorum güneş iniyor yüzünün alacakaranlığına

Çocuk cennetinde günahların ilkini sen işliyorsun demektir Suna

Sevgi sürülürdü ekmeğimize,

teşekkürler hemşerimm

Hiçbir yanlış yapmamıştık...

Yer yüzünde yer beğen!

Aziz Nesin

Bir gulu büyütmek yok mu

Büyük aşkların sonunda hep böyle ayrılık var.

akmasın yüzümüze kötürümler pınarı

Kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu

Sevgi Duvari

Kuvvetli nesnedir aşk

Kelimelerinse kifayetsiz oldugunu

Denize benzer ki dalgalidir bakislari

Şarkısız kaldıkça yaşayamayacak

Karli gönlümde günes gördü kizil bir yaprak.

Gecenin kolları sessizce yakalar seni

ne de kendisi ölebilir bir daha.

içinde bir kavanozun.

Altına konulabilir

ayrılmak istemezsin dünyadan

Orhan Veli KANIK

Bak bende yalan yok vallahi billahi

Bütün kara parçaları için

boyunda başka bir yücelik.

Ama şu aşk ikimizin öyle de olsa.

orhan veli'nin şiirleri arasında seçim yapamıyorum, hepsi birbirinden güzel bence. ama çok bilinmeyen bir tanesini yazıyım :

Al tut ellerimi bebek

Çünkü yüreğine sığdıramazsın.

Gönlümü çiçek çiçek sırlayan nakışları

sen kalkıp ona giderdin

Öyle bir havada gel ki,

Mühürüm boynunu bükmüş duruyormuş sade!

Ben hıncımı bin yıllarca taşıdım

Neremden yakalıyor, bilmiyorum

Yaşlar Yağmur olur tüm gözlere

Sevgiye On Kala Ölüme Beş

Nasıl koşarsa ardından bir devin

Üzülme bil ki ağladığın kadar güleceksin

nihan kıldı gözlerin bana kapılarını

yeni şiir kitabı Ben ve Ötesi (1932) ile en az öncekilerkadar takdir toplamayı sürdürdü.

Benim senden başka sığınacak limanım yok

Kuşlar bakımından uçarı

Hakların temeline sanki bir volkan düştü

Aşk oyun, aşık oyuncaktır.

Serbet akacak çeşmelerden!

Yazdığım bütün şiirler

Kalan, kalan yok be reis,

ve hatırlatırdı

Acı hakim olur tüm yüreklere

kimiz? Zilimizi birisi çalar ve adımızı sesleniriz bir elin nesiyiz. Sıradan işler için beklediğim o

mekanımı gülistan eyleyendir gözlerin

toprağın göğsü kardan kabuklanmış

Yudum yudum çaktirmadan;

Yanliz seni, yanliz senin gözlerini

asıl sen tutsak etmişsin beni

gözlerim hızlandırır tenhalığını

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,

Bir öyle garip hale bugün geldim ki

bir tutam hüzün dökülür sürmelerime

SEYFİ BABA

Çölleşir bütün verimli topraklar

Balıklar Tomson'u afiyetle yediler,

Taşıyor bulutları gözlerinde, nazenin

Sevgiden tipir tipir bir yürek

Bakarsın bugün sever bu yürek,

tohumlara bak

İstemem sevgilim ümitler verme

bir lale yaprağına gömmektir sevgiliyi

Gozlerinin binlercesini gorurum

dövüşen anlatsın

atam asırlar boyu çalıştı durdu, sonunda selçukluyu osmanlıyı kurdu, adı osmanlydı, gerçek te islamın yurdu, yıkıldı garib islamım yıldı yurdum, senelerce gece gündüz ağlasım surdum

Orhan Veli?nin hayat hikayesinde, bir dahinin hayatında olmasını bekleyebileceğiniz bütün olaylar var. Diğer dahiler gibi asıl değeri ölümünden sonra anlaşıldı. Kısa hayatı yokluk içinde geçti. Kendi tabiriyle güzel bir adam değildi ama aşk ve duygu hayatından hiç eksik olmadı ve herşeyden önemlisi belki de trajikomik denilebilecek bir olayla henüz hayatının baharındayken, daha uzun yıllar güzel sözleriyle ve yazıarıyla hem Türkiye?yi, hem de dünyayı etkileyecekken, aramızdan ayrıldı.

Zaten istisnasız herkes bunun için öğrenmiştir dilekçe yazmayı

Nedense aldanmış bir gece annem

Anladım ki sen de herkes gibisin

yalnızlıklarımda elimden tuttular

Ah güzelim,

çelik prangaları süsleyen hakimlere

A. İlhan-Ben sana mecburum

engin turgut

büker boynunu saksıdaki menekşe

aşkım isyandır benim

Kafesler sana dar gelir

Anayasam raftan köye

Ömrümü okurdum o acı neşede,

Bir hurma çekirdeği tercihimdir dünyaya

Sensiz yaşanmaz bu dünyada

Eski Şiraz'ı hayal ettiren ahengiyle.

Benim gözlerim yeşildir ah... onun gözleri kara

İçimde hicranınla tutuşuyor nağmeler

Toprağa beraber dalacağız.

Çıksın çadırcılara...

Aşklar erozyona uğrar

Mavi bir şimşek gibi çaktığım gün hatırla

YAHYA KEMAL BEYATLI

Bir kapıyı açman, dolaşman sofada.

Aşk aceledir,

Sucularin hiç durmayan çingiraklari

Ötme vapur, gelemem

Yapraklar, agaçlarda;

Göğe hükmetmekten kolay ne vardı

Bana doğru eğilmiştin

Giderken, geride bıraktığındır mirasın.

Kefenimi biçseydi Ebva'da esen rüzgar

muştu beklediğim bütün yelkenlilerden

sürmezsen

ZULMÜ ALKIŞLAYAMAM

Hani bir sevgilin vardı

Ve kaymakta son yokuşu ve acı verir bedenime hızla tuzun yakar onca eşilen deşiklerimi

senin!

Açılırsın, sanırım, terlemiş olsan iyice.

geçip giden yüzlerine bakar kalırım

duman çöktü güneşin sitem aynalarına

Ve her zaman söyleyecegim ki beni anla

sen, sevda yüklü bulut, göklerimin sahibi

Arkandan akan bir damla yaş varsa,

Insan yasadigi yere benzer

bu hayattan ne koku, ne yankı, ne de boya

ben senin adını anıca

HİKAYE

Çağın en güzel gözlü maarif müfettişi

Ruhu saran zevklerden söz açtı da nice yıldır nice insan

Üşüyorum, kapama gözlerini...

Kim bu? Nerden bu gelis? Hangi yolun yolcusu bu?

Çakıltaşlarım vardı benim

Kapıyı ittiğinde çalacak bir çıngırak.

dökülmez avuçlarıma ne ay ne yıldız

Gülerek başlıyoruz söze.

Ebedi aşka giden esrarlı yollarında

Yaşamı bölüşemiyeceğiz ki...

Yitirmiş öpücükleri,

beni görsen belki tanıyamazsın

Her gonca kizil bir gül acarken yolumuzda,

SANA BAKMAK

Sonra birden kapılar açılıverdi ardına kadar

Beyazlık dokunmuştur gecenin siyahına

Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için

Seviyorum seni ekmeği tuza banıp yer gibi

ceviz sandık bomboş ; kapılar kırık

Göğsümde ızdırabı deniz fenerlerinin

Kagni kayboldu, günes batti, bir ishak sesi var.

Sevinçten uçardım hasta oldum mu,

Hele son kibriti tuttum da yakından yüzüne,

Eğer kalp, sinir ve kasların eskidikten çok sonra bile

Yorgunluktan güzelim yüzleri al al...

Gözlerimde parıltısı bakır bir tasın

Kim demiş meçhul asker diye?..

bileklerimde bayat bir intiharın dikiş izleri,

Kalırdım çocukluğumun bahçesinde,

Dokuz kişilik kadınlar koğuşu koridorunda

Bir başka zamanda seni yaşamak

Dirsegin iskemleye dayali

orda tepişmeden çiftleşmeler, çığlıksız doğum,

Sen misin

şiir yazıp denize atıyorum, deniz köpürüyor, korkuyorum.

sizin ve diğer arkadaşların ellerine sağlık...

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler!

senin gözlerin dram, oysa ağlatan benim

ateşlere girmeye ve yanmaya değer mi

epeyce yaklaşmışım, duyuyorum,

Senden bir kıvılcımın, süreyya bir şulenin

Ova kıpırtısız, dağlar çok uzakta

Akşamları eşkıyalar basardı.

İhtiyar çınarlar gibi

Sakın başka bir şey getirme aklına.

boşuna bakacaklar

İşverenin derdi hakkımı çizmek

pisman desem degilim bir harmanim bu aksam

Çünkü hastalıklıdır.

Elin ayagin yoruldu mu

Ve bir gün birinin adres sormasina benzer

Karşı damda bir güneş parçası,

yürürken düşünmek ne ise,

Her gece sabaha mahkum

Siirler söylenir, siirler biter

Hayatımdan fışkıran hüzne gömüleceksin

Ağlayıp içimi döksem

Ülkülere sevdalıdır, meleklere kanadım

Ki Karaköy köprüsüne yağmur yağarken

Haydi takılıver ayaklarıma

unutmak, yıldızların ciğerine saplanan

Bir gün içinde devrildim

Anlıyordu

Ağaçlar bir derin hulyaya varmış

Sabah sabah,

Son kalan mai tüyleri kovalar

Yine gel demeyecek,

Davullar, zurnalar ve serhat türküleri...

Binlerce yıl uzaklardadır

Seslerinde kavga ve kin

Garip bulut farklı müzik güzel örümcek ağı

Hiçkimse öldüğümü anlamayacak

Kapı aralığından sessizce gireceksin

saçların bağlamıştı ellerimi muz kokulum

bir bakış bile yeterken anlatmaya herşeyi

Payı yok, apansız inen akşamlardan,

içimdeki tarih bitti

hepsinde sen olduğun/m

istenmediğim yeri sessizce terk ederim

Uyandım baktım ki bir sabah

yetim çığlıklarımı duyurmak üzere sana

Eşini gaib eyleyen bir kuş gibi karlar

Başkaları da Bizim Korkularımızı Taşıyacak,

Bin bir bela gelir düşünen başa

23 Nisan 1936 yılında Sivas?ta doğdu. İlk ve orta öğrenimini Sivas'ta yaptı. Ankara Üniversitesi Hukuk Fakültesi'den mezun oldu. Mezun olduktan sonra bir süreliğine Ankara Radyosu'nda çalıştı. Daha sonra Kültür Bakanlığı müsteşar yardımcısı olarak görevlendirildi. Gazetecilik, yöneticilik, avukatlık ve Sivas milletvekilliği yaptı. Hisar dergisi şairleri arasında yer aldı.

onun için

Karım benim!

Bu karanlikta, bu derin yalnizlikta

Hani, çoktan gömülen kaldırımın, hortlayarak;

Sessiz kınamanızı, utançlarda küçülmüş

Gölgende bana da, bana da yer ver!

bahtiyar

Şaşırır yolunu denizde gemi

Bizi vatan haini ilan edip;

Şimdi söyle bana

Henüz layık değilken tomurcuk kadar aşka,

Kalabalığın arasında kuş gibi çırpınan varlığını

Bedri Rahmi Eyüpoğlu-Karadut

ırağına vurma beni kirvem, ağlarım, delirirsin

doğrusu bunu hiç düsünmemiştim

İste bu ASKtır

Bu nasıl sevişmek, üstelik bu kadar hızlı

Basmış kanlı çizmeler toprağına bir defa

Çözülürdü zihnimde buzlanmış düşünceler

İçimde tuhaf bir his,

Türbesi yakışmış bu kutlu tepeye;

bedenimde yangındır diğer yarısı

Sana şiir yazmak ahmaklıktır

Benim boyum ufak onun da ufaktı

Kağnılar yürüyordu yekpare meşaleden tekerlekleriyle

damarlarım çatladı; yandı kanım, bir su ver

Baglı degil yer ve zaman kaydıyla

yeni bir koşuşun başlangıcında

Biliyorum sana giden yollar kapali

yeryüzü ve üstündekiler senindir

Bu deniz parçası, bu taka.

Sürüklenir sokaklarda başsız cesetlerimiz

Can cigerdir Doktor'la;

yalnızlığı bir rüzgar sesine benzeten

Benden anlamadın şiirden anla

ufukta gözümüz kan ağlar özümüz

Umutlar yeşerir tüm düşüncelerde

SAÇLARIN ÖRÜLMÜŞ OLMALI

Taze havadisi;

Yıldızları daha büyüktür bazı gecelerin

Çay bardaginda çeker konyagi,

Gerçi sık, sık mektuplaşır,

Uzun bir yoldan gelen

Rüzgar eser, yağmur yağar, tilkiler üşür

Seni anlatabilsem seni...

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

1972 Kimsesiz çocuklari yetistirmek için Nesin Vakfi'ni kurdu.

Dökülürken saci, kipkirmizi, kan tuttu beni.

yaslarıma kederlerime

Ya git kendin al dersen,

yarım kalmış bir şarkının acısını

devlet memurluğu görevinden ayrılarak gazetecilik ve yayıncılığa başladı.

YORGUN VE UYKUSUZ KAHRAMANCA SAVAŞTIM

parmaklarımın ucunu yakardın

Bazen kendine aşık deli bir fırtınaydım

ölümüne müstehzi adımlarla yaklaşan

saflığı

Bu anlarda sanki kalbi dururdu

BİR EV BİR ÇOCUK

gülümün gözlerinde şehzade kılın beni

Bu inciler sen olmasan bende bile yoktur

başını yaslaman gerekiyorsa bana yaslayabilirsin

ayna kırıldı; hasret divanında gül soldu

gelip geçmiş yılların diş izleri ömrümde,

Taşarken haşrolup beynimden artık bin müselsel yad,

Ülke can verirken, kan ile yaşar vatanım

direniyorum

yahut hiç sevmeseydi

Belki sahrada değil, şimdi göklerde gülüm

taşımamı yasaklayan belgeyi imzaladım

Büyütmüs yetistirmissin beni

Böyle havada istifa ettim

hem kötüyüm karanlığım biraz çirkinim.

Seni, anlatabilmek seni.

Yenilmek

mavzerdir dokunmalarım kirvem bilirsin

Orhan Veli'den

Bizi yalnızca akşamlar kucakladı,

Ama ıslanmasıyle batması bir oldu.

Özgürlüğüne hapsolsam...

Bir yer var, biliyorum;

sapında muhakkak iki çiçek açacak :

ve topraktı.

sen denize sırtını dönen uykusuz dağlı

Ölümdür yaşanan tek başına,

Ne hasta bekler sabahı,

Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?

Gözlerin uzağa bakar

dalgınlık evlerinin en güzel melikesi

Sıcak bir laf dinlemek isterken

Ben yordum ruhumu biraz da sen yor

Mehmet Akif ERSOY

FARUK NAFIZ ÇAMLIBEL

Gece gündüz koşuyor iş diye, bilmem ne zaman

oysa ben görülmedik bir lale yaprağına

aynaların damarı çatlar

Ürküntü geçmiş ama erememişti huzura

Gemilerin dümenlerine baktım:

Cebinde parası var,

sizi yanlış tanıdı.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

GÖZLERİNE YAZILMAMIŞ BİR DESTAN

O Yoğun Aşık Olduğum Yıllarda,

Bir geceyarisi yaziyorum bu mektubu

Ve dusun ki bir adam

Siz de görürsünüz bunları kadınlarda

Gözlerim görmüyor etrafi, günes vurdu bana...

Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,

Ve serin serviler altında kalan kabrinde

Geceleri loş gölgeler arasında

İki bakış arasında.

Kaldırımlar, içimde yaşamış bir insandır.

anlamalısın

Rahmet vadilerinden boşanır ab-ı hayat

bir hırs

beni de kırdılar ben artık küsüm

Ayaklar altında kalır yüreğim

Ki hamuşane dem-be-dem ağlar.

Yar semtinden gelen rüzgàr

senin sesinle konuşuyor elbet

Yalvaran gözlerle etrafa baka baka

bir yer var, biliyorum,

Oysa Nuh'un Gemisi'nde bile

Yanaklarında çıban izi taşıyan kadınlar

yalvaran gözlerle bakamam gözlerine.

Ferman senin gelin dedin

Dostunun yüz karası; düşmanının maskarası!

Yetisir bunca keder, bunca elem diyorum

hele hümoru seven ölü İngilizler.

gizli yılan ıslıklarıyla özsuyu zaptediyor

Tek başına yaşayamaz sevdasını,

Sadece kendini öldürecektir;

orda yeşil, yeşil,

Konyanin beyaz

İlaçlarımı masanın üstüne geceden dizerim,

Ya da Denizler, Kıyılar Çekecek Bizi.

Geçerim bin sına?yı birden,

Kaderde senden ayrı düşmek te varmış

Ve soframda en eski şarap.

siz de kucaklayın yağmurun sesini

Bahçıvanlar değil tüccarlardır

Değer miydi?

Ve kırar göğsüne bastırırken sevdiği şeyi

Çok sevdim bir zamanlar, seviyorum yine de

kalk arkadaş gidelim

Kanat uçlari çelik yesili

yorgun kuraklığında ıslanmaya değer mi

Zaten yok bir tren penceresinde

Sen benim hayatımsın

sakatlığı

Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız

Artık dibe kadar inen

bizi ordan atana kadar...

A. Arif ve A. Behramoğlu vazgeçilmezlerimdir ve buraya sığamayacak kadar çok şiirlerini seviyorum.

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali

Dudaklarin islak mi, degil mi, biliyorum;

Sular kirlenmezdi avucumuzda

Henüz dinlemedin benden türküler

Gözlerin hüzünle doluydu

Binlerce dalin verdigi tek meyva günestir.

İsyanın kapkara sularına dalan

dağlı ellerinde

Göğsüme siyah bir gül takacağım

akasyalar da açar bir gün gelir

Ne zaman güneş batsa bu son gecem diyorum

İstanbullar

Biz seçmezsek de mutemedizdir.

Butun bu bekleyisimi ve oldugumu unutup

ARKADAŞIM BADEM AĞACI

Gündüzleri çökertiyor belleri

"Güvercinim Uyur mu,

Güldü mü cenazeye benzerdi

yalanı reddederken düşüyorum yalana

Yokluğunda buldum seni

İlk defa çayı dün, soğuk ve şekersiz içtim,

Güzellik şahikası gülümserdi yüzüme

Gökten gönle sükunet indi

Ah güzel Ahmet Abim benim

günüm yok günesim yok uykum yok düslerim yok

güneş ülkesinden gelen yiğitler

Ben hayatta en çok babamı sevdim

SEVGİ iter, teşvik eder, yüreklendirir.

batmış mavna

1925?te Izmir?in Menemen ilçesinde dogdu. Istanbul Üniversitesi Hukuk Fakültesi?ndeki yüksek ögrenimini yarida birakti, gazete ve dergilerde çalisti. Demokrat Izmir Gazetesi Genel Yayin Müdürlügü ve Basyazarligindan Ankara?da Bilgi Yayinevi Danismanligina geldi (1973-1980). Senaryolarinda Ali Kaptanoglu adini kullandi. Belli basli filmleri: Yalnizlar Rihtimi , Atesten Damlalar , Rifat Diye Biri , Soför Nebahat , Devlerin Öfkesi , Ver Elini Istanbul .

yüzüne hasret,

bergüzarım ayaklar altında ezilirmi

biraz deprem sonrası

Ortasında kalmışsın; saçların darmadağın

ateşten ve köpükten sıyırıp ellerimi

Sen açarken çiçekler üstünde

Sessizce bir cigara yakardın

uyuyor ve yıkanıyoruz ay ışığında

Dolaşsın, sonra, İslam'ın harem-gahında na-mahrem...

Bütün şarkılar bizi yanlış anlatmıştı.

Vuslatsız Geceler

Durmadan harcadığım şu gözlerimi al kurtar

sana uzak görünür

Her günüm seninle geçsin

Aslında hiçbir şey kar değil insana

çünkü kıyıdan bakınca gözlerine

Ne günah işlediysek yarı yarıya

Başkalarını da çekici bulmanıza rağmen hiç pişmanlık duymadan onunla kalmaya devam edebiliyorsanız..

kalkan teninin altında

şimdiye kadar yazdığım.

Acılara batmamış bir aşk söyle bana

sövmek sinsilelerine.

Çok is var daha onda.

biliyorum; sana benzemek için

senin saçların uzuyormuş üstelik.

Rüzgar güzel bir koku getirmişse

Yillarca sonra

Bayilir dört koluna bu oyunun.

Ben bütün bunları biliyorum, efendim,

Mehtaba calan sapsari benziyle, ufukta,

Zalimin üstüne yürüyenindir.

Ben artik adam olmam bu derde düseli

Aşmak hiç gelse de heybetinize

kendini zorlama

Unutuluşları, o acımasız kışları bırak ve git...

Senin için yaşamışım insanoğlu, nafile!

İki kişilik karyolanın yerini...

Tükenmez bir avareliğin kollarına

Kadinlar

Sen de anladın ki yapa-yalnızız...

Ulubatlı?nın verdiği elindir.

sizden saklı eskidim

Sevildiğini bilen yarenindir.

Haberler bilirim mektuplar bilirim

bakışlarını ve o konuşmayan ağzını kutlarım

Yok, benim de yok ama...

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Benim ise kış çoktan oturmuştu şu çökük şakaklara,

Yaşayacağım, ama çok, pek çok,

günaydın..

Ne bir ışık doğar yüzüme, ne de kalem tutabilir elim

Annesinin saçları beyaz

bir hatıra

Dağlar gibi eriyip aktığım gün hatırla

Güldük. Şimdi muyluyuz

1926 - 1999

Bana tad, bana uyku

her neyse..."

Bir beyaz kağıda bakmaktır

bir şiir istersin

Sen öyle toprak ve güneş ortaklığı

Sıcaklığını tatmadığın birine

DİCLE'nin suyu

Yenilgimizi, Umutsuzluğumuzu...

İşte vuramadı gökler bana gem

Fakat ne kadar saklasak nafile

SEVGİLERDE

Unutmak isteyeceksin her şeyi

Dedikoduya adimiz

yoksa hep bu kabirde kalır mıyım rüveyda

Onu övmeyen diller kurusun

altın renkli,

Oysa ölünecek bir şey yokmuş,

İşte budur sana çeken kulları

Karşılıksız kalmış bir sevda gibi gelir

İncedir billurdandır yoktur gölgesi Türkiye'de

Bir karga bir kediyi öldüresiye bir oyuna davet ediyordu. Hep böyle mi bu?

Süresiz, dıştan ve yaşamsız resimler gibi.

Ben de bir karnı geniş cezve geçirdim elime,

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor

Kadınım, kısrağım, karımsın.

Ağlayarak elveda demek istiyorum

vurur beni

İnsanlarda tek sıcak kanun,

Onun iyiliği için kendinizden cok şey feda edebiliyorsanız...

Eskiden bir yol geçerdi buralardan

1960 Italya'da kazandigi ilk Altin Palmiye'yi devlet hazinesine bagisladi.

Ne başka bir fen.

rica ederim..

sende kalsın isterim

Serilmiş gövdeler, binlerce, yüz binlerce doğransın!

Boyuna ileri sürüyor, gözleri mavi

İyisi mi,

Parmaklarımın ucunu yakardın

Ne hasta bekler sabahı

Yıldızlar misafirim bu gece

geldin kutsal bildiklerimi yeniden tanımladın

Umut o çırayı da yakar; kor eder hayatını.

Sarhoştum rüzgàrlar gibi

Aşktan nefes alamadığım o yerde?

Buralar yok yoksul, buralarda akşamlar ayaz,

sultanımsın susunca, konuşunca kölemsin

gülün ömrü az olur"

Yillarin icimde biraktiklarini...

Şimdiyse küçücük bir çiçek teselli ediyor seni?

Bu kadını sevdiğime.

Senin toprağın için çırpınıp ağlıyorum

Jezabel, kan içinde yatardı

Sokaktayım, kimsesiz bir sokak ortasında;

ben şiir yazmasam, kim tanır gözlerini

Yokluğunda buldum seni;

Açarım yüreğimi hemen

Sokakta görünce gülümse

Annemden ben ilk sütü Geyve'de içtim

Kiraz mevsimi, kiraz

biter şarkı

Sizler beni asla anlamazsınız

merhaba

Nazilli kokardi

Gülüşerek başlıyoruz söze...

Maasimiz vilayet bütçesinden,

Alti Kita yürür el ele

Bende çıkar güneş aydınlığa

umutsuz şarkılarla avutulduğun yeter

Gelsem,

tabiat kadar gerçek

Boşuna yorulur yollar..

Saymayı

Seni saran efsane çürüyüp toprağa karışırken

Giderim arkalarından... Yolu buldum zaten.

Dök kak-i siyah üstüne, ey dest-i sema dök.

Nutfe-i kabildürür gamzen kimi üstadı var

Fırça sallıyor

Tipili bir gece yarısı

Biz bu sevdayi neresine sakladikti sen ona bak da

son kez ayaklanır düşevlerimde bastırılmış yangınlarım

yeter intiharınla oyduğun yüreğimi

Kalp ağrısı oluyordun,

ooo çok güzel şiir hemserim tşkler h. geldin buarada

o sonsuz kendiliğindenliğin

Ölmek kaderde var, yasayip köhnemek hazin

Gitmek istiyorsan gidebilirsin

Mekanın fırçasında solmayan resim senin

silahlar avutuyor benimle kendisini

Tütüne böyle havada alıştım,

Insan; sevebildigi kadar insandır.

eksilen yanlarımla

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak

Kendi hayatımıza rastlamadık.

Hangi ferman dokundu bakışlarına senin

Daha nem olacaktın bir tanem

Tut biraz!

ben başka bir dağın zirvesinde damla

Türkçesi bülbül kokan,

Sonra bütünsüz uykuları kaşla göz arasında

çekti uzaklara resimlerini

Göz göze bakışacak, mangalı eşecekler..

uzun olur kıyıdan gözlerine bakmak

bu sevgiliyle

ay?ın arzı terkedip gökte durduğu anda

yılların telaşlarda bu kadar çabuk

Sultanü'l-Ulema, 12 Ocak 1231 yılında Konya'da vefat etti. Mezar yeri olarak Selçuklu Sarayı'nın Gül Bahçesi seçildi. Günümüzde müze olarak kullanılan Mevlana Dergahı'na bugünkü yerine defnedildi.

mrb arkadaşlar şiirsadece günümüz şiirinde ibaretmi sizce şiirin kendini bulduğu divan şiiri sizce bizim şiirlerimiz değilmiydi? buraya kendi şiirlerimizde yazabilirmiyiz

Bir de içime

Bu Yolculukta Artık Para, Tarifeler

Öyle değildi bu türkü bilirim

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe

1957 Yine Italya'daki ayni uluslararasi yarismada 'Fil Hamdi' adli Öyküsüyle ikinci kez birincilik ödülü olan Altin Palmiye'yi kazandi.

ALTTAKI ŞİİRİ VE HER ŞİİRİNİ :)

Ve kim bırakır,

İstiklal boşluğuna arılar nadan düştü

Ben sultan mehmet?im,

senin gamsız gözlerin kahkahalar atarken

Şenaatlerle çiğnensin muazzam Kabri ORHAN'ın!

Yeni plaklarimiz da var.

YAĞMUR DUASI

Hıckırıp içimi çeksem ağlasam.

sunay akın orhan veli kanık

Bu derde düşmeden önce.

ve ölümünden sonra sana barınak olan

Aşkımızın refakatçisi olmuşuz artık

Yoksa yokuşlar mı öldürür beni

Kalbinin hızla akışı bile sevgilim.

"-Vefat ettiniz" dedim.

bir karanfilin göz yaşlarına yazmak isterdim sarhoşluğunu;

Kırım topraklarına Kırım Türkünün adını.

Ayın altında öküzler

Belki bu kez kış olmaz

Beynimin merkezine ölümsüz ferman düştü

Neylersin...

ihanete uğrayan gözyaşları gibiyim

Ve bir veda sözcüğü, saçlarına,

Dokunmaktan çok düşlemeyi,

ÜMİT YAŞAR

O sarışın akşamüstleri

Şol dört minare, dört dikili taş.

adını söylemek istemiyorum

ikisi de yalnızmış,

Baş aşağı, baş yukarı,

İstanbul, Eyüp?te dinlenen sükut?

Gençten bir adamdı

Bitkiler yagmur ve gunesi bekler

DÜNYAYI VERELİM ÇOCUKLARA

henuz gencecik..

dirseğime dayanmış,

Benim doğduğum köyleri

Kulaklarımda sesin İstanbul

Mevlana 30 Eylül 1207 yılında bugün Afganistan sınırları içerisinde yer alan Horasan yöresinde, Belh şehrinde doğmuştur.

yine bastırılamamış tüm isyanlarım kanıyor ellerinde,

Boşuna bir liman arar;

inan batmış şehirler gibi onarılmaz anılar

güncelliyorum

ve eğilip yıpranmış aletlerle onları yeniden yapabilirsen;

Karşındakinin gördüğüdür rengin..

Aynada hayalim ağlar

Zedelendi sağduyu; körleşen iz'an düştü

gözlerin şehirden yeni ayrılmış

Bir yangın başlar baştan başa

ölüm acısı.

Tanır beni tarih, adalettir diğer adım

unutmak, bayramlığı giydirilen çocuğun

Acılar evreninden çıktığım gün hatırla

Her kapıda ağlayıp o kapıda gülümse!

Sen bize layıksın

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git

anla Mona Roza, ben bir deliyim

Şarkılar yaparsın;

çıtırdar ki saçları

Her gece yeniden bir talan başlar

- avlusunda çocukların

Sömürgen cami güvercinleri sizin olsun

Karanlık mahzenlerinde şehrin

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali.

gözlerini sil!

Sunturlu birkaç küfür

sarı sarmaşıkların ışıklı gölgesi

Ve sen haktan bahseden Ortaköyün Cibalinin işçisi

Ben acilar denizi olmusum, yaklasma

(13.02.2001-İstanbul)

Ey dest-i asman-ı şita, durma, durma, çek.

ÜNİVERSİTE EĞİTİMİ YARIM KALDI

0 zümrüd tahta kondun, bir semavi saltanat kurdun;

nazar kıl; ferahlasın; kavruluyor yüreğim

Unutma Ki

Bense geçliğimi pazarlıksız

avuçlarında maviyi sunup,

çiçek yaptırmalar parfüm filan

Ya da kim korkuttu bu kadar sizi

kavanozuma gelirsin.

Dunyadan bezginligim dunyalar kadar eski

Ve o cocuklarin dunyayi düzeletecek ellerini islerdi bir dantel gibi

Ateş gibi yandım diyemezsin, çok geç!

seni benden fazla sevebilir mi

ve yeniden büyür içimde mağrur bir zakkum gibi

Bir şiir olarak kalacaksın...

Dün akşam bütün yüzünle

Hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar

buğdayı, elma'sı

İçimden bir parçayı koparıp götürüyor

Piket tam meslek oyunu

Öyle bir zamanına geldim ki yaşamın,

Konusuyoruz -konusuyor muyuz -

Mendilimde kan sesleri.

Karanlık sokaklarına dalarak şehirlerin

GECE KARANLIĞINDA İZİMİZİ BULDULAR

yıldızlar vuslat için her gece iner sana

Hedonist bünyelere armağan olsun:))

Liman gemileri nasıl beklerse

bir yanıltı

ben belki başka bir şehirde ölürüm.

Boynun diyorum boynunu benim kadar kimse

Baldıran zehri ol, içime damla,

- Olsa, baslangiçlar sona kalsa -

arkadaşlar hoşgeldiniz paylaşımlarınız için teşekkür ederim :)

küsmesi, barışması, ayılması, bayılması

AŞK gözünde büyütür

bütün iş Tahirle Zühre olabilmekte

Ve denizin yüzüne yakın suyun içi allak bullak.

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;

Bir kemanın tellerinde ezilsin kalbim,

iç değilizdir aslında

Aha buldum, aramak istemez oğlum, gitme...

Hüznü bir tabut gibi buluyorum derdinde

unutmak, sessizliğe yine kanmaktır, gülüm

Çayın rengi ne kadar güzel,

Ve bir kasin yukari kalkik

YAŞIYORUZ

Yoksa gururlu bir kisiyim aslinda, inan ki

tabii ki. Dilime morfin etki etmez, kalemim sinsi, suçlu ellerim. Ben rap'erken boşalırım, sizi

İç bir parça içki de gerisi kolay diyen

usulca bıraktım dünyanın dışına...

1945 Tan Gazetesi'nde köse yazarligina basladi. (4 Aralik'ta tek parti iktidari üniversite gençlerine Tan Gazetesi'ni yaktirdi.)

Rüzgarın her busesi içimde kurşun olur

Fedakarlığımı anlıyorsun :

dokunmasam

Her seven isimsiz bir kahramandir

Divan-ı harbe giden yiğitlerin ardında

Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

Karanlık dolu bir dünyada gülmem

Vazgeçilmez Aşkların Sızısıdır Bu.

İnsanlar gölge gibi çekilir sokaklardan

Abdullah Korkmaz Aki

Ruhları kabul etmez toprak o yalnızca bedenleri

Ard- arda kaç zemheri,

ya bu gece

Üstümüze bakarken çağlar

cinnet savcılarını sürüyor menzilime

sensiz küle dönerek savruluyor yüreğim

Bir tüy ki kapalı gece güne

Gönüllerinde kavga gönüllerinde zafer

Hemen yanımızdan balıklar gidiyordu.

o kadar karışacağız ki birbirimize,

atıldığımız çöplükte bile

İşittiğinde çığlığını trenlerin

Kalbime baktım da işte iyice

Kubbedeki Haç'ın kıydın canına...

vuslatın eflatun gecelerinde

çeşitli aralıklarla yayımladı.

el değmemiş ormanlarında gezinen

Kendini iyileştiren bir yara gibi..

rüzgarın iyot kokularının karıştığı denizlere git

Şarkı olacak dudaklarında

Kekremsi bir tadı vardır gözyaşının,

Çalkantısız Üniversitenin yalnızlığın ve ağlamanın

bir kevser ırmağında serinlemek dururken

canımızı sıkmaya yeter. Hatta o kadar sıkar ki sonunda

yüreğine harflerine kazıtamadı

Sana baktım yıllarca hep aynı özlem penceresinden

Şayet sesimi farkedemezsen,

koklasam korkarım

Yiğit köy delikanlılarının

Aktif pasif hesabı yapamazsın?

Shakespare halt etmiş derim karşımda

siperleri aşıklar mı doldurmalıydı

Bir sıcak somun için yalın kat bir don için

Güllerin buram buram tüttüğü

Doğduğumuz şüpheyle öldüğümüz şüphe arasına gerilmiş

Alisirim seni yalniz düslerde oksamaya;

Bütün duyarlıklara ayarlı

Gözüne mil çekilmiş bir ama gibi evler.

Başımı duvarlara vurup ölsem diyorum

Sensizlik diyarından püsküllü yalan düştü

akrep ile yelkovan

tutuştu yüzü denizin.

BİR YOL VER

Okyanusun en ıssız dalgasına

Baris taklalari süzülmeler

Gittik bahsacmadik dönüsten.

Annem yok artık, yeryüzü çok gördü onu,

Ayten üstüne

İki yakam bir araya gelmiyor

bir yaz gecesi dizimde yatan bir çocuğun,

Bu inciler denizlerin en karanlık noktalarında bile yoktur

(7 Şubat 1904, Çatalca, İstanbul - 5 Ocak 1975, Ankara), Milliyetçi şiirleriyle tanınan ve Adana'nın kurtuluş günü olan 5 Ocak günü yazdığı ünlü Bayrak şiirinden dolayı "Bayrak şairi" olarak da anılan Türk şairdir.

birinci bölük

Bu böyle pek de kolay degil gerçi...

İHSAN YÜCE

Hatırlar mısın?aynı yıl bitirmiştik okulu,

1902?de Selanik?te doğdu. Heybeliada Harbiye Mektebi?ni bitirdi. Hamidiye Kruvazörü güverte subayı iken, sağlık nedeniyle askerlikten uzaklaştırıldı. Bolu?da bir süre öğretmenlik yaptı. Daha sonra Trabzon üzerinden Batum?a, oradan da Moskova?ya geçti. Kutv Üniversitesi?nde ekonomi politik öğrenimi gördü. 1924?te yurda döndü. Aydınlık Gazetesi?nde yayınlanan yazı ve şiirleri nedeniyle 15 yıl hapsi istenince Moskova?ya kaçtı. 1928?de çıkarılan Af Kanunu?ndan yararlanıp tekrar yurda döndü. Resimli Ay Dergisi?nde çalışmaya başladı. 1932?de yeniden 4 yıl hapse mahkum oldu. Bu kez, Cumhuriyet?in 10. Yılı nedeniyle çıkarılan aftan yararlandı. Gazetecilik yaptı, film stüdyolarında çalıştı. 1938?de Harp Okulu?ndaki aramalarda ele geçen şiir ve kitapları nedeniyle "orduyu kışkırtmakla" suçlandı ve 28 yıl 4 aya hüküm giydi. Çankırı ve Bursa cezaevlerinde yattı. 1950?de özgürlüğüne kavuştu. Ama sürekli izlenmekten kurtulamadı. Askere alınması kararı çıkınca tekrar Moskova?ya kaçtı. 25 Temmuz 1951?de Türkiye Cumhuriyeti vatandaşlığından çıkarıldı. O da Polonya uyruğuna geçti. 1963?te öldü. Moskova?da toprağa verildi. Orada yatıyor...

Aysel git başımdan ben sana göre değilim,

Ben kandan elbiseler giydim

bereketten sorulur kuraklığın vebali

uzanıp kısalıyor, bir şeyler aranıyor kolları bacakları.

boşa gitmedi çektiğimiz acılar

Sıcaklığını tatmadığım

Kışın tütecek bacası.

Kurşunlanmaz öpülürdü alnımız

Sen çaresizlik nedir bilir misin

Dışarda gürül gürül akan bir dünya...

Tak, tak, ayak sesimi aç köpekler işitsin;

Eğer yüzüne gözyaşı yağarsa;

İSTANBUL KİMİNDİR?

arkadaşlarım hariç

TABİAT ODAM

Bir tabloyu oluşturan iki unsur gibiyiz,

burada bitti artık işim, ocağım yok

ve hüzünle oyalanan.

Yürek özgür yasamak ister

Bir oyuncu geçiyor iki büklüm sus

Bedirhan Gökçe

İşte o silahsız erlere benzer hayatı

En çok neresi mi ağzıydı elbet

ne demek...

Para, Tarifeler, Beklentiler, Randevular, Taksitler,

Adını yazsana dudaklarıma

senden kopamıyorum gözlerin var oldukça

ve seni izlemek o kadar güzel olacak ki...

Soldan sağa, sağdan sola lerzan ü girizan,

Bir an ıslayacak yağmur yüzünü

geri dönüp vuruyor çalınmış zaman

ne gündüzlerde

Nazım Hikmet Ran

Güneş gibi, ufkumda doğup da yanan gözler

Dağda çiğdem solarken çölde ceylan vurulur

Uzun yola çıkmaya hüküm giydim.

Ben otomobilleri böylesine yankısız sağır komam

Yılmaz Odabaşı

BAYRAK

İnmesek de, çıkmasak da

köpürmüş soylarımı toplarken çürüyen yanlarımdan

Yaktigim butun sigaralarin dumanlari sana benzer

Kokunu ta aşağılardan duydum, derdin,

her sevgiliyle biraz daha

Rüzgar bekliyor!

Ben kırgın dalgalarla avunurum derinde

Gölgeler buğulu, derin;

BEHÇET AYSAN

Seni Seviyordum

Tomson' la Müller'i yanyana yatırdım.

bahar mı, hazan mı bilinmez

Mehmed Çetin

Su sedir hala gelip oturmani bekliyor

bir mahpusun karısı.

Titreyen kenar mahalle çocukları

Sahi, sahi ben ölürsem ağlar mısın?

Elinizi sallasanız rüzgarından sallanır

Yazlar bilirim memleketime özgü

Bırak vehmimde gölgeni

Kadınları sarkılır, akrepler aydınlatır

Bu şehirde gözyaşlarımla ıslanmış bir beden

sen bahcelerde cicek actiran

Kokunu rüzgar alıp gitse de

EMMEYRA ARKADAŞIM rüveyda şiiri mi?

ARABESK

turuncu bir aşkla lacivert kedere

kim giydirir başıma tacını nihayetin

O VE BEN

Tevhit için kanını seve seve verir Allah?a

onun o gökkubbeyi yakan güzelliğini

kağnıların ve hartuçların peşinde

Bekliyorum ölmeyi.

Varolduğumu düşünmeyi, ürpererek...

Tifoyken başardım bu aşk oy'nunu,

Onca aşkın öğretemediğini..

Kız anladık anladık sende de iş yok

yerlilerin topraklarına karşı şuç işledim

Kimler ürkütmüş acaba bu kadar kadını

Isinin ehli adamdir severiz

gök taşlarını getiriyorlar

beni de kırdılar belki yalnızdılar

Türbesi yakışmış bu kutlu tepeye

Teyzeniz geldi, bu akşam, değiliz biz yalınız.

satmaz

Dünya umurunda degil,

BEN BU KADAR ZULME LAYIK MIYIM RÜVEYDA

Yanı başımda durduğu halde

Hiç büyümedi gülümüz...

Ama seversin.

ne kadar çoktu yaşadığımızda.

Az kalsın ben ölecektim

O zaman sami'anın, lamisenin sevkıyle

Bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,

Başım açık, saçlarımı ikiye

Bir tutsak agaç gibi yanlis yerlere büyüyenler

Alın tek kat elbisemi size vereyim

Düses kimdedir...

Günahıma girmeden, katilim olmadan git!

Düşlerinde bir çocuk hıçkırır

Sevgi gizli, aşk aşikardır.

Gözlerin,

Seni kandırır havalar

Sesini duymayanlar girdabında boğulur

rüzgara verir toprak sevda tohumlarını

Ah yanımda olsaydı diyeceksin

yorgun patikalarda sevda arayan öksüz

Bayilir horoz dövüsüne

Ben susmazsam

Yaklasir arsiz ve çabuk

Ya sen aç kıza telefon, ya ben,

1. Rivayet şudur ki; Özdemir Asaf, hoşlandığı kadına açılmak ister.. Kadına bütün güzellikleri sıralar, Türkiye için İstanbul'un, İstanbul için gecenin, gece içinde yürümenin, yürürken de düşünmenin ne kadar güzel ve önemli olduğunu anlatmaya çalışır. Fakat sözü o kadar evirip çevirmesine rağmen bir türlü kadına getiremez ve kendisi için onun da bu kadar önemli olduğunu söyleyemez. Sonunda "her neyse" deyip kalkarlar ve şiir artık yazılmıştır...

Yüzyıllardır dorukta bekleyen sultan düştü

hangi demirci indirir parmağına çekici

o kadar bağlandım ki

Saatime bakiyorum sık sık

gözlerin gecenin intiharıdır

Her darbene tahammül edecektir bedenim,

süresi ötekilerden kısa

Kırıldı adaletin kılıcı; kalkan düştü

saatlerse hep sensizliği vurdu

İçimde damla damla bir korku birikiyor;

yorulmuş ince tozlanmış

baştan başa ben

her bakışın bir damla ab-ı zindegan idi

Vecd içinde başı dik, hayalini sürükler.

bizim kadınlarımız

Hayır değil, değil sıcak

özdemir ASAF

Züleyha'nın menekşe büyüyen gözlerinde

Seni unutamamacasına düşünmek ne ise

Yıkmamış kıymamış olsun bir aşk söyle

Hiçbir sevişmek yaşamışlığım

Bilmiş ol ki büyük bir çam devirdin..

GÜVERCİNLERİ SEVİNDİRİN

Seni beklediğim kadar.

Yine gecikmisim bagisla sevgilim;

Berk-i semen, cenah-ı kebuter, sehab-ı ter...

BİZİM TÜRKÜMÜZ

Hasrete yanmışız, neylersin

Hapisten çıkmak ihtimalin var mı bugünlerde?

insanlarını ve yüklerini suya döküp saçarak

onu da getirmiştim.

batık bir gemi

Söylediği sözü hatırlayınca,

1948 Ikinci kitabi olan 'Azizname' adli taslama kitabini çikardi. Bu kitap için Istanbul 2. Agir Ceza Mahkemesinde dava açildi. 4 ay tutuklu olarak süren dava sonunda aklandi.

Bu kalbı istemem,

Belki de seversin beni kimbilir.

Gönül bahçemde çiçeğim

GÖĞE BAKMA DURAĞI

Nihayet, bir zaman kırlarda gezmiş, köyde kalmıştım.

Hatırlarım

Aklına nazlı yar gelir

çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek

Sonra her şey çıkıp geldi

gene de, istemen

Sivas'ta Ulu Camii avlusunda çocuklar

Ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara

varlığın ve yokluğun ölümüdür baharın

Rudyard Kipling

Sessiz feryatlar koparır gül;

İnsan hep birşey umar bekler

Seninle yaşıyorum ancak, cansın ya

Telgrafın Tellerini Kurşunlamalı

Görmesem duramadığım

Ne zaman bir gemi görsem limanda

Bir o yana

Aklıma düşerdi sıcak ellerin

Sonra sıcak yatağında uzun uzun

Bende filiz çok

Kötülüklerin büsbütün egemen olduğu namussuz bir çağ bu, biliyorsun. CS

Sırtındaki değil

Ayaklarımın altından geçiyor bir deniz

Gölgesi bir kus ölüsü

ve balıklar yiyecek sivri burnunu.

Agızdaki tad benzemiyor eski tada

Bizim Zaman

güzelliğine benzetme bulmak zor

Yıkayıp kurutmak ister ellerimi

Geçiyor... Sapmıyarak doğru yürürlerse eğer,

oynak, ağır kalçaları ve zilleriyle bizim olan

Bu cümleleri sıralayabilen bir yazar/şaire dahi den başka hangi sıfat yakıştırılabilir ki? Türkiye?nin en iyi hatırladığı dizilerden?Kartallar Yüksek Uçar? ın isminde içe donük gizli bir ego olduğunu düşünmüyor değilim.

'' Bedri Rahmi Eyüboğlu ''

Bulgarın elini sıkmaz olduk,

Senin sevdaların, üç günlük masal,

Bir şeyden kaçıyorum bir şeyden, kendimi bulamıyorum dönüp gelip kendime yerleşemiyorum,

Toprağa fidanı aşkla değil

doğarken ölen bir çocuk gibi

Mechule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Bilsem ki sana varmak içindi

artık dokunamıyor kakülün bulutlara

Bütün gururunu çigneyip

Sensizlik depremiyle hancı düştü; han düştü

Bütün Avrupa'nın düştük gözünden.

Yüreğimdeki mutluluk kuşları kaçıştı

Islanmış sinesine çekiver bir baharın

Senindir yine akşamlar;

Git bu ateşte beni kül etmez yakmaz

bilirsin

Biçagi gözyaslaridir kurumakta olan

Sabah kahvaltılarının masası olmayacak artık,

vazgeçmek mümkün olmasın..

Dünyada sevilmis ve seven nafile bekler;

Öp biraz!

Sen de anlat doğduğun yerleri,

Şarkılar dudaklarıyla dudaklarımın arasındadır

Günler su gibi akarmış

Heyula, bir ağ gibi ördü rüyalarımı

çekingen çeşmelerin suyunda eriyen güz

Kederini anlarsanız size ne mutlu

Sevgili!

Büyük bir kulak çınlıyor içimdeki.

çünkü seni o kadar seviyorum.

Sen, sen masallar okurken daha,

Sanki çakılmış dikenleri vardı,

Gönüllere yol eyler

hatta sevda yüzünden ölmek de ayıp değil,

Her delikanlının senin yaşında,

çok idil, çok deniz, çok rüzigar

Resimler: cezaevleri

Hem dübese yirmi bes yazdiracak.

gözlerine bakmasam, doğar mı güneş

gözlerime değince, felaketim olurdu,

Bir gün bir şeyler olacak

Tam oradan mi kahverengi yagan bir aydinliga.

Gel süngülü yiğit, alkışlasınlar

Yalnizligim benim çogul türkülerim

Sonra çok özlendiği için acımasızca talan edilen

Yüzünde en çaresiz devlerin günahı var

aşkı tattığını, karım dediğini ve aldattığını

Yalnızca sevgilimi değil.. evladımı da kaybettim ben..

başbaşa kalıyorum sonunda heyhatlarla

Yok, yok bu böyle olmayacak,

ruhuna başka bir ruhu.

Süslü Moda?da kendini beğeniş?

Yer değiştiren ben değildim

acımasız, her akşam çiğnedin feryadımı

Bakma para sayarken

kötü geçen bir güzü

yanık otlar gibi.

dünya kan dolup taşarken

Laleli'den dünyaya doğru giden bir tramvaydayız

Açık pancurlardan o gün dolacak gündüz,

Açma pencereni perdeleri çek...

BEHÇET ALSAN

gözleri her sabah başka bir çeşme

Şu duvardaki palto,

koşup geldim; iliştir beni memnu bahtına

yanından geçen küheylanların

Ben masanın üstüne kodum kuralları

kubbesinde yitirdim zaman duygularımı

Mutlaka öptürür bağlarda temmuz,

ama o senden ayrılacak

Geri gitsin ellerin yapma çiçekleri!

her şey yazılabilir

senden nedense vazgeçilemiyor

Hayırsızın biriydi fikrimce

anları madımağa çevirmeye

ölüler tartışmaya başlar seni

yorulmazsan

MEHMET AKİF ERSOY

O üzgünken sizin de kalbiniz acıyorsa...

Kendimi boşluğa bırakacağım

macerasında

Ve uzaklardan

olmak istediğini. Oysa ki yalan fark edilemezse yüze ne de

Garip, güzel, sonra mahzun

Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi

Haydar Ergülen

Beşiktaş?a can veren denizindir.

Hadi, Oyalanma Birazdan Yarın Olacak...

unutmak, koparmaktır çiçekleri dalından

Behçet Necatigil-Evin halleri

hadi git yeni şehirler yık kalbimize bu aşktan

Kim demiş vatanımız Edirne'den Kars'a kadar.

Zaman ne de çabuk geçiyor Mona

Güzel anılar gibi hüzünlü

Uzatmış ay aydınlık karanlığıma

Asıl maharet:

Çok uzun gözlerinin içindeyim

Bilmediğin ellerde görmediğin birine

yıkayıp kefenledim mehtabına gömüldüm

necip fazıl ve atilla ilhan'ın bazı şiirleri

Uyandim uyandim, hep seni düsündüm

Bu gözler, o aydınlık o güzel gözler değil

Yıldızlar küser gecelere

feryadıma gök bile bigane değil şimdi

Kaç gecedir koltuğun bir kenarında uyuyup kalıyorum,

Seni bekler

CAHİT IRGAT

Sultanü'l-Ulema'nın ilk durağı Nişabur olmuştur. Nişabur şehrinde tanınmış Mutasavvıf Feridüddin Attar ile de karşılaşmıştır. Mevlana burada küçük yaşına rağmen Feridüddin Attar'ın ilgisini çekmiş ve takdirlerini kazanmıştır.

Saatlerin ardında hep kendimi aradım

çiçekleri uyandı uyanacak

Ben ta uçtaki odadan

İstanbul, Üsküdar?da çıkılan tepe,

Bi helallaşmak ister elbet, diğ'mi oğluyla!

Herkes uyusun bir seni uyutmam birde ben uyumam

Karanfil

lif lif yoluyor dram seyyahı bedenimi

seninle gözyaşlarınla ağlamak isteyen

ellerim sevilmek istiyor

Herkes onunla olmanızı beklediği için onunlaysanız...

Hadi şimdi git gidebiliyorsan..

Öteleri görmeyi bilenindir.

arzı Mecnun?a hicran eyleyendir gözlerin

Toprağın güneşle konuşmasını

Yenik Değiliz

ölümün ardına düşüp gün boyu

Söylemeliyim.

"yaşayamam!"

İşidin ey yarenler

kuşlar delirince kırılır denizin kanatları

Duyarim yosunlarin benim icin agladiklarini

bildiği tek ay

?içinde benzetmeler olan?

Saksağanlar gibi sektikçe birinden birine,

Boğuyordum! müteveffayı bütün aferine.

Bereket versin ateş koydu demin komşu kadın...

Yükü Çok Ağırdır, Kendiyle Buluşmuştur

Ben, ben, ben yeterim kendime

Bugünleri hiç düşünmeden;

Nasıl yaşamalı seni örnek almadan,

Kayboldu ıslak karanlıkta.

ne gecelerde buldum seni,

KARANLIKTA NAKIŞ İŞLEYEN KIZLARA

kuşları uçuşuyor gökte Hacı Arif'in

sapıtmaz

turnalar gidiyor; ben kalıyorum

Ahmet Abi sen de bagisla

Umutsuzluğun bir çıkar yol olmadığını biliyorum.

soğumadan

ve kağnılarda tahta yataklarında

ama sen de beraber.

Cesur otobüs pencerelerinden

senin karşımda bu şekilde durman için dua ediyor olacağım... bebeğim...

Fakat değişecek hürriyette bu son bahis,

SALAHADDİN-İ EYYUBİ'lerin, FATİH'lerin yurdu.

her yanına ektiğin çiçekler olmadan

Değmelere bitinmez

ince boyunlu çocuklar uyuyordu.

her hücremde bir inkılab

Sarkıtılmış olacak, bir onu bulsam da çekip

yoksun...

Ona değer verdiğiniz için hatalarını hosgörüyorsanız..

AYNI YALINLIKLA ÖLMEK İSTERİM

içimi seninle ısıtıyorum

Benim dilimin ucunda...

Sonra Bir Perde Açılır ve Yolculuk Başlar

AZİZ NESİN

Bu aşk değil YALNIZLIKtır

Bir kadın bir bakraç yoğurt götürüyor.

O Derin Sancının Acısına Ortak Olsunlar Diye...

Mollaların zikri başımı ezmek

şarkılarımı söylesinler benim.

Kalabalık caddelerde hürlüğün şarkısına katılırkenki

Camlarına perdelerini.

Nebinin işareti var, Türk onun aslanı

Iste öbüründe domino taslari

ve oturur muhabbetin terkisine

Öyle öyle ezber ettim gurbeti

"UNUTURSUN " DEYİŞİNE

Yeni bir ruh doğacak toprağımızdan

sana çılgın bir bulut, desem mi bilmiyorum

ve ışıkları trafiğin ya da kazası

simdi öluversem

Şiirlerim kalır diye yarım,

özgün şiirler yazdı.

sonrada ara sıra bana bakacaksın bazan dudaklarını ısıracaksın biliyorum

SİTEM

teşekkürler türkülerinle yaktığın ateş için.

ÜVERCİNKA

biliyorum dokunsam parmaklarım kırılır

Elini elimle tutmak

Hikayesi gayet kısa.

Sanki yüzme bilmiyorum

sen bir şehir olmalısın ya da nar

Yalnız bırakma beni

bir belaya çattık / nasıl bitirmeli

Çürük ve havada asılı tahtalar üstünde

Evkaftaki memuriyetimden.

cemre damarlarıma düşüyor; farkındayım

Mümkünleri çıkmaza sokmakta ne de beceriklidir

kelimelerin hatırasını sokaklara fırlatırım...

tarafından

Bir cok seneler gecti; dönen yok seferinden.

Verdi mi adama her şeylerini verirler

Bir vazoya bırakıp gidiyorsun

Avrupa Amerika' dan Atlantiğin yüzünde ayrıdır

Ve kahrederdim geceye

Doyunca saramadığım

al güney denizleri üstündeki ayın soğuk parlaklığını,

Ölüme erken, sevgiye geç..

oyu mavi humbaralar çırılçıplaktı.

Sen bahçelerde çiçekler açtıran

Ya zamanından çok geç

Bir büyük destanla birlikte yeniden yazacağız

Rüyaları süsleyen eşsiz mücevherlerin

kendine bak; sende bir serserin bir sarhoş?.

Sevinçlerim oluyordun arasıra sen hiç bilmiyordun

ta ki bir savruk gelin

yepyeni bir manevra kayışı takacağım,

Hürriyettin kokusu üzerine saçılır

O HEP YANIMDA? DÜSLERIMDE? ANILARIMDA?

Çırılçıplak sularda yıkanıyorum, utanıyorum

Paul ELUARD

Ne şehir ne deniz kokan gemiler

bütün mola sancıları

düşüyorum tanyerine

Ah o hiç dinmeyen rüzgar

Yitirmeden şu billur ve masmavi engini

Tüfeğini depoya koydular,

birbirlerinden gizleyerek

Anlatamiyorum

Bu anı dondurmaya yetmez nefesin.

Ve bütün biletler biz gelmeden satılmıştı.

1975 yılında Hayat Dergisi'nin düzenlediği 'Aşk' konulu şiir yarışmasında 'Hatırlar mısın? ' isimli şiiriyle ilk birincilik ödülünü kazandı.

- Nesi varmış acaba?

Annesi saçlarını yoluyor

Kimden ne beklediğin var?

Gidiyorsun bilmediğim uzaklara

Seni birden hatırlarım akşamlar içinde

Yar yar!.. Seni kara saplı bir bıçak gibi sineme sapladılar

Aldırma gönül, aldırma

Evlerin anasına dikilir yeşil bayrak

gözlerinin kıyısından geçmek zordur

işte o lahza gülüm, bu can seni unutur

Ben Meryem'in yanağındakı tüyüm

Arkamdan bir kahkaha duysam yaralanırım;

sindirir

yeniden yazmak için seni

Ki havada uçar uçar ağlar.

bir darbımeseldir canfezam bakışların

Yedigim yemislerin

Belki de seviniyordum yağmurun yağışına

ortaçağ kentlerinden geçiyoruz dönüşte

Kimlerin bakisi düsmanca

Dolaşan ben olsaydım Save'nin damarında

Önce şarkısıyla geliyorsun baharın

Bu suç bizim suçumuz, bu günah bizim

bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor

Kah olur, mürde şua'atı düşer bir mezara;

Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne

Anlamalısın.

Düşünceler gibi filizleniyorsun gün geçtikce

Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün.

Bütün kuraklıklara inat

etselerde bizi ekmeğimizden

Yunan'ın yüzüne bakmaz olduk...

Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;

tacını, tahtını kaybetse bile

Sen benim umutlarımsın

ya da ömrünü verdiğin şeylerin bir gün başına yıkıldığını görür

Şu karşımda oturan şahısta aynı acılar,

ÖZLEDİĞİN GİDİP GÖREMEDİĞİNDİR

Anlat biraz!

ya korku biriktirmek yetisini.

Birden sizi gördüm.

Çok gördü

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın

yaşasın kendini oynayanlar

yine bölük pörçük anlattın

sensizlik sürgünüm olur

Burma bıyığımızdan, kalpağımızdan.

unutmak, bir kaktüsün küllerinde ansızın

Attila İlhan..

Yeni İstanbul ve Babıli?de Sabah gazetelerinde yazılar yazdı. Aruzla başladığı şiirde rubailer, gazeller yazdı. Özellikle rubailere büyük önem verdi. Rubailerden oluşan 5 ayrı kitap yayınladı. Daha sonra heceli ve serbest vezinli şiirler yazdı.

sıcaklığın

O yol bizim yolumuzdur.

Kızdı mı cehennem kesilir sevdimi cennet

yalnızlığın o mutlu gerilimi

Dirilirsin bayrama varmadan,

dudaklarında mizan

matem gözlerini terkediyorum

Kimse bakmaz kimsenin yaşına.

şimdiden paylaşımlarınız ve bilgileriniz için teşekkür ediyorum...

Anlamsız bir özlemle dolacaksın

içi boş sessizliğine

mor bir ayrılığa gazel söyleyen

Akan yıldıza,

Aklımda hep son dönemlerinin annemi

Büyük yalnızlığımmış

güz biter sular köpürür de

Görmemistim de yillarca.

yürümek istiyorum seninle

bir sürü güzel kadın girdi hayatıma

odamız ılık

1901 yilinda Kudüs?te dogdu, 1967?de Istanbul?da yasamini yitirdi. Istanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Felsefe bölümünü bitirdi. Bir süre ögretmenlik yapti. Sivas Milli Egitim Müdürlügü, Milli Egitim Bakanligi yüksek ögrenim müdürlügü, Talim ve Terbiye Kurulu üyeligi, Devlet Konservatuvari Müdürlügü görevlerinde bulundu. 1950?de UNESCO Merkez Yönetim Kurulu üyeligi yapti. Yurda döndükten sonra ögretmenlik ve ögretim görevlisi olarak çalisti. Hece ölçüsü ile halkçi anlayisla yazdigi duygusal, içten siirleriyle tanindi.

o soğuk sızı iner yüreğime

Oysa mecnun almış bütün deliligi gitmiş

şakaklarımda dövmeler beni ele verecek

Evlenmişti ve görünüşte mutlu

Sınırsız denizinde çarşafların

Hiç Bilmediği Sezgileriyle Buluşur

Gitmis, kaybolmusuz uzakta,

altı yaşında bir oğlan, Hacıbaba,

Onulmaz dert gibi sineme yapış.

Ve seni sevmemek çigan gözlüm

yastığımın en gizli akşamı kanıyor bu gece sonsuzluğa...

telvenin fincana çizdiği aşkı

Şahadet şerbetini içip, yurt eyledi vatanı

ölü bir tenden bile perişanım, bir su ver

dürüstçe yaşadım ben, karşılığında

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?

dışımızda bronz bir İzmir akşamı!

CEMAL SÜREYA NIN BEĞENDİĞİM ŞİİRLERİNDEN BİRİ :)

Gamdan dağlar kurmalıyım

zulmün izlerini görmüştüm ellerinde,

bir çikmaz sevdadayim çekip vuranim yok

bir çocuğum olur adını gün ışığı koyaram.

Taze doldurulmuş sürahiden

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım

Plasterle tutturulmus kirik cam

Bu berbat halime bimecal kalırcasına güldüğünü,

Kalsın büyücüler çaresiz şaşkın.

aklında kimbilir kimden bir mısra

Engel olamam.

orda başlangıcımız

Kendi kapisindan iyi bilir, Se-yek kapisini

Avluda volta vururum

Seni bu yaşta sevdiğim gibi...

Ne kadar anladığından ben'i

göklere uzayan yokuşlarında

düşü gerçek yapmaları,

Boş bulut yıldız yalnızlığında

Kocasına sığınan biraz bütün fotoğraflarında

sen o kadranı bozuk saatlerde

Ey yar, bu acı demlerde

Sen her gün bin defa öldün mü

Gül kurusu

Arzum gibi yağ yağmur

nerdeyse yanıma düşer.

Orhan Veli Kanık-İstanbul'u dinliyorum, Anlatamıyorum

sen ol yeterki bu zaman icinde

Erişilmeze uzanan umutlar gibi

Dogumla ölümü.

ve şimdi ne tür manzaralar çekiyor

bir deniz kıyısında otur

savaşlara, yoksulluğa karşı

Ürpertili, sımsıcak tenini kadınların

yere düşmüş bir kitap bir şiir kitabı

Yuvalarda -yetim-i bi-efgan! -

Lisedeki hocaları arasında dönemin

Gölgelerin ruhumu görüp kaybolduğunu

ışık saçarak.

Akşamınız güzel geçsin değerli müdavim dostlar.

Seni günlere böldüm, seni aylara

SEVGİ BAYRAK OLURSA EVRENE

Türlü hayaller görürüm

kitaplardan sevdiğimiz cümlelerden sonra sevdiğimiz şiirleri de birbirimizle paylaşabiliriz:)

Bütün bilinen mutluluklardan uzakta,

belki ağustos kokardı ağustos

Güzel bir şey yok

Bir siyah sac gormeyeyim

Korkuyorum

arılar seni koyacak kovanlarına,

Artık görmüyorum, sağırım, kelim

ve soframızdaki yeri

yazık bir nakarat bırakıyorum sana

Yüreği susuzluktan bunalan

Birsey düsüyor elinden yere;

Kim bilir belki bir gün kapıma geleceksin

2-Der Führer.

ağustos çıkmazı

MERHABA ARKADAŞLAR.

Nefesim sıkıştığında seni sevmekten

Kızılırmak parça parça olasın

Rica etsem bu şiirleri yazarken şairi iş olsun diye uygulamadığı "NAZIM BİRİMİ"ne dikkat eder misiniz. Destan gibi oluyor öte türlü. Örneğin; bir önceki sayfada yer alan "SEZAİ KARAKOÇ-MONA ROZA" şiirini nazım birimine göre yazılmadığı için her bölümün ilk harfindeki "AKROSTİŞ"i yani

Gelip, almak var mıydı İstanbul'u?

Kalbimde senin için yok bile kinim

Umutsuz olmak istemiyorum.

Bir meçhul Meryem mermerden değil ama kutlu

Eskiden bir yol geçerdi buralardan.

dinleyelim...

"Sis" şairine ithaf edilmiştir.

Sen yoksan mekanım belli değil zamanım yok

Artık saati yüz amerikan dolarıdır aşkın, uluslararası ilişkilerde,

Köçeğe yanak, yanağa kahkül

1943'te ilk kitabı 'Yarenlik'i yayınladı. Şiirleri olağanüstü bir ilgi gördü. Ocak 1944'de 'Sınıf'adlı şiir kitabı çıktı. Sıkı yönetim kararı ile toplatıldı. Pertev Naili Boratav 'Sınıf' için:'Yeni Türk şiirine inanmayanlara, Rıfat ILGAZ'ın kitabını okuyup anlamalarını dilemekten başka yapılacak birşey yoktur' diye yazdı.

ŞİİR EKLEMEK İSTİYORUM;

Şu fener yansa, deyip bir kutu kibrit çaktım.

Hadi git, ne bir adres, ne bir hatıra bırak,

barut esmeri tenine sevdalarımı sürdüğüm

beklemek kadar acı, anlamak kadar zor

BEKLEYENLER ICIN

Saçlarına kan gülleri takayım

Ellerin beyaz,

zehir akıt içeyim a hanedanım, bir su ver

Zehirli Çiçek

Sana başlayan bir kitap için önsöz

senin halk zekanı, ozanlık gücünü duymadan?

Uykulardan korkuyorum artik

Boşuna telaşlarda yorduk günlerimizi.

Kurur süphesiz kötülükler kökünden

ben senin kirpiklerini öperken

Gül, dikenler arasında yalnızdır?

kıyısız bir deniz.

Sen şimdi haramilerin elindesin İstanbul

Erirken sıcakta yaz kokuları

BEN SENDEN ÖNCE ÖLMEK İSTERİM

Dün ilk defa kahvaltı etmişsin beni kaldırmadan,

sofular bilirsiniz işte

karada balık gibi nasıl yaşarım, söyle

içinde hürriyetten bahseden mısralar

Biliyorum Sana Giden...

Hiç gülmedi yüzümüz,

Beni bırak göğe bakalım

Boşlukta hayallerimi karıştırıyorum

Şarki Prusya patatesi gibi dolgun ve beyaz etli

Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...

Bir İnsanın Yaptığı Bir Hatanın

Nazım Hikmet, Moskova'da ölmüştür. (3 Haziran 1963).

Saf hava bir kanat gibi ılıktır.

Yaprak dökmemişti umutlarımız

-Her istasyonda duran sonra tekrar yürüyen-

rüzgarla savrulan

Güzele gerdan ne güzel uymuş.

Bazen, ama sadece bazen,

Geceleri hayallerimsin

izmir güzeli için paylaşımlarımızı arttıralım arkadaşlar, güncelliyorum

Kadını keskin bıçak,

Bir tüy ki kapalı gece ve güne

Yahya Kemal Beyatlı-Sessiz gemi, Bir başka tepeden, Rindlerin akşamı

bu ağıdı öldüğün için söylemiyorum

toprak,

Gibi. Dönmüştü bomboş bir kagıda

Zindanlar içinde zavallı ruhum

Bahtım düşmanımdan kötü

Çocukluk sesimle ağlayarak

Ufuk çizgisi maviydi, gün batımı hep turuncu ve kırmızıydı bütün karanfiller...

Kendini yalnız hissettiğin kadar yalnızsın

Diriliş misali yağıp yollarıma

Al başını, kaç bu şehirden

HARRAN ovasından arında gel

HARP İÇİNDE

Şimdi otobüs gelir biner gideriz

terlemiş vücudunu silerken

yağlı ve yapışkan

Günahıma girmeden, katilim olmadan git! ...

sana başlayan bir kitap için önsöz

Denizaltılar birden üç oldular, derken, altı, yedi, sekiz.

Yanıma yaklaş

Bakarsın sevdan düş olmaz

Topragini iten çiçege

Yatakta yatmayı bildiğin kadar

Gerçeği kaldırıp çöpe atarlar

Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak

KORKUYORUM

Şiirime ilham oluyor hasretin

Belki gülersiniz, inanmazsınız

benim için ekmek olan, susuzluğumu gideren, kanıma

Yandım amma hiç haberin olmadı

Bir Gülü Büyütmek Yok Mu

Anadolu bozkırlarında

Hatanı silmedi hala asırlar,

gazetecilik ve yayıncılık işlerine girişti. Sonra yeniden gelirler

elele tutuşup dönerken.

Siz beni ne anlarsınız... siz...

Ansızın açıver, çorak gönlüme.

işine yaramaya zorlayabilirsen

Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,

Bırak beni eski kışımda

Hem uzun, hem de bataktır...

bulutları ayinde görüyordum ilk defa

Bu dünyanın halleri

Gülmesini biliriz biz yalandan

Karlardan kışın.

Tüken toz toz savrula kal

yok karşılığı yüzünün

Bir katre alevdir bu karanfil,

Hasretinden Prangalar Eskittim (1968)"

Hırçın ve ele geçmezce atılgan

İyi yürekli,

ümit yaşar oguzcan bir gün anlarsın

Öç alan kaderin zalim oyunu

Sarmaş dolaş arkadaşlık pabucu

Kaçıncı kez bağlanmışız bir olmaza

gözlerinde başladı tarihin macerası

Bu gelen bir yuvasiz kus gibi pervasizdi.

Yüzme bilmeyen bir uyurgezer yüzer ya

Bense hayra yorarım gördüğüm düşü...

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Kanımız şereftir, emanet aldığımız vatana

Gözlerim yandi dokundukca kizil saclarina.

Gelir dedim uzaklara bakıttın

Boynu büküktürkülerde güzelim Azerbaycan.

Siyah tüylü martılar yorgun pencerelerde

Böyleyim diye ayiplama beni

Dostlugun çabuk

Baskın korkusuyla ürperen çadırların

Bu mahşer birde annelerin kalbinde kaynar

Öyle bir öleceğim ki

kundaktaki bebenin

BIR GUN KAPINA GELSEM

O çocuklar büyüyecek

ıslanacak

Mektebim, sınıflarım, oturduğum sıralar...

Siner güzelliğin kelimelere.

Gözünü kırpardı gece, aydede

SANATTA ÇOK YÖNLÜLÜK

KENDİME DOĞUM GÜNÜ ARMAĞANIMDIR...

Biliyorum

sabahları acıktığı için haklı

Kar türküleri acılı

Seni, anlatabilsem seni...

mısralarımda;

Umustsuz sevdalara tutulmak onlarda

Birlikte soluduğumuz sokak isimleri oluyordun,

günde kaç kez öpüşür ki

DEĞER MİYDİ?

sular sallayacak onu

Şu göklerin altında,

biliyorum; saçlarının sarısı

Mümkün değil ki.

Ben daha bir çocuk doğuracağım

Kah bir sakfı çökük hanenin altında koşar;

Oradan oraya yüzüyorum.

sendelemez

Yağarsın; taşlar bile yemyeşil filizlenir

Rüyamda kızlar.

Cihanın yurdu hep çiğnense, çiğnenmez senin yurdun,

Ahmet Hamdi Tanpınar

Kahrımın nedenini söylesem irkilirler;

biliyorum, acılarım hiç bitmeyecek, bu öyle bir

hem yapılmış hem yapma çiçek satanlar

Mona Roza siyah güller ak güller

Kızıl bir pınar çağıldar gülizarda;

Ölümü yaşadım ölmeden önce

Bulsam Kafdağı'nın eteklerini

Kimlerin bakisi kardesçedir

Canım isterse, harp içinde bile Çörçil'e sövmek hürriyeti

Ağaçlar, taşlar ürpermişti, guya Sur-i Mahşerdi!

Ölümsüz bir mevsim oluyorsun

Kopmuş yollara..

Öyle sürekli degil

bir bil sen!

büyük açilar bileskesinde.

Dağbaşı yalnızlıklarına mahküm ettik birbirimizi,

Baykuşa çifte yalı; bülbüle zindan düştü

Dağlardan çöllere düşürdüğü gün.

Sopa sağ elde, kırık camlı fener sol elde;

Yağmur, sayrılığıma seninle derman düştü

Başucumda biri bana "su yok" desin de

Git demek elimde olsa

Bir kalem yazın vardır

dünyanın sana değmeyen yerleri

Hem baglayacak dört basi

Ben Ayten'i düşünürüm, üşümem

Mahmur süzülen bakışlar

Saçların bana inat başın herseye meydan okuyarak işte yine aynı

gemiler sensiz gitsin bırak

Bir tan vakti ey aşk, bir rüşeym gibi;

Bir ellerin bir ellerim yeter belliyelim yetsin

O ses bizim sesimizdir.

Dışarda serbest gezene

Durana dek yazacağım

Liverpul Limanından Harri Tomson.

Tavlada ormancimiz;

Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

İlhan Berk-Üç kez seni seviyorum diye uyandım, ne böyle sevdalar gördüm ne böyle ayrılıklar

Mükafat mı, bana şu kan gölleri

Kıymetli nesnedir aşk

günahkar iki melek olan sağdıçlarım

Bensiz olmaz, sessiz olmaz

Yuregim burkuluyor

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,

Sen diyeceksin

dünyaların

Başını bir gayeye satmış bir kahraman gibi,

bana yargı yükleyenlerin

Yaralarıma umut basmışlar

Nereden bileceksin, şehrin sokaklarında

İçimde kımıldanan bir şeyler gibi

gözlerin tükeniş doruklarında

Gelip duvarları yalar

olan olmayan acıtan sancıtan

Ve ağzını açmadı bir daha.

Sanki ikimizin son dönemi,

Devlerin birer birer vurulup öldüğünü

uçak örneğin uçurtma mesela

Günlerden Aytenertesidir

Uçarı kuşu sevdanın

Ömrün kısalığı çarpar camlara

susadım diyorsam bir yudum su işmelisin

Bir gün rastladı bir kıza

bir beyaz kağıda

zehir bakışlarınla boyanmaya değer mi

Ellerin ellerime değmesin derim

Çok sevdim birzamanlar, seviyorum yine de

Şair Rıfat Ilgaz'ı.

Bu yorgun kalbim sensizlikle savaştı

Bir Sevda Denizi

Sen benmisin, bilmiyorum, ben mi senim

Geceleri gözyaşından akıtıyor selleri

Şimdi söyle;

ben yorulduysam sen oturmalısın

Karismaz girdisine çiktisina kimsenin,

NAZIM HİKMET RAN

Boşanan yağmur iliklerde, çamur ta belde.

Sensiz olmuyor diyeceksin

Bunun verdigi mutluluk da az degil ki

Ortasında kaldım bir bataklığın

Sen mavi bir tilkiydin, binmiştin mavi ata,

Hafız?ın kabri olan bahçede bir gül varmış;

Aşktan Nefes Alamadığım Yerde

yollar hep bana doğru koşuyor; farkındayım

ben yenildim, işte silahlarım

Mutlaka sen

şairlere can veren muhteşem bir ağıdı

Beni kahkahaların sustuğu yerde bekle.

Atlasında yeryüzünün

O gece yağmur yağıyordu şehre

hele seni böyle deli divane sevmeden önce

insan ve nedensiz ısrardadır geriye dönmemekte.

mezarını kazacağım.

şenliğinde aykırı yürüyüşlerin

Hep var olan kanunlardır bunlar,

Şiştiler yan yana,

İstemem sevgili yüzüme gülme

Mendili kan kokan sevgili arkadaşım

o garip

hayallerine mavi buğday

Ve inadına özlüyorsam, o çay karası gözlerini,

Yüzlere tülümsü bir buğu iner.

Günün maviliği ondan

Sokakta ayaküstü

Öldüreceğimden korkardım

Diğer ellerinde sarkan yemyeşil bir soğanla gelen.

Varsın da bir daha değmesin ellerim ellerine,

Benim gözlerim yeşildir onun kara

Günler geceler boyunca yürümekten

yalnızlık güzeldir diyordum

Daha mi iyi olur daha mi kötü bilmiyordu

Sonra Geçecek...

Saatim her zaman Ayten'e beş var

Ahmet Selçuk İlkan'ın bir başka özelliği Türk müzik dünyasında ilk melodi şiir akımını başlatmış olmasıdır. Mum Işıgında isimli şiir albümü 1982 yılında piyasaya sürüldüğünde yepyeni bir akım ayak seslerini beraberinde getiriyordu.1991 yılında ilk şiir klibini çeken İlkan'ın bu güne kadar yayınlanmış 8 tane şiir albümü bulunuyor

Ellerinden belli oluyor bir kadın

Süzdüğüm sözleri söylerler benden sonra

küçüğüm çok güzel bir paylaşım sağol... :)

kabuslar çekerek ancak derdimi yeryüzünde

Saygılar

insanda can mı bırakırmış

Tam nerede kalmissam.

Son harmanında sevdanın

eşiğine gönül vadilerini

TETİĞE BASTI KALLEŞ MEL?UNLAR

Ne uzun yol yürümüs hali, ne yorgunluk izi,

hepsi erkek 12 çocuğumuz olacak.

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

Sanma ki fark etmedim,

Özer Eren

Kara Sakalım

masum bir aldanıştı hayat pencerelerde

Gelecek dünlerimize bağışladığımız hayallerimize şemsiye olamadık...

Mağrur olma oyuncu kız oynuna

Bırak bu masum bakışlarını.

martı çığlıklarıyla bir sahil kayalığında

Aşkın kadın adlı penceresinden

dertliyim, viraneyim, ben bir aziz değilim

SENİ BENİM KADAR SEVEMEYENLER

ve koynuna ilk girdiğim kadının kızıl saçları.

Hafızası ölü nakkaş gibiyim

Uzaklaş ellerimden uçabildiğin kadar.

Biz eskiden seninle

Şaşıracağım: Böyle gezinen kim?

Açma pencereni perdeleri çek..

doğmamış çocuk bedeni,

her çeşmenin başında eşkiya gülümsüyor

Kirpikleri

Sevişmek bir kere daha yürürlüğe giriyor

Güneşiyle bulutuyla gökyüzü

On asırlık ocağın savururdum külünü

ıslak kaldırımlarda yürürken acırım

Anlarım bitkiden filan

güya ülkem göklerin yolunu bulacaktı

Bir şey var aramızda,

şu koca istanbul şehrinde

Savur biraz!

Minibüslerine, gecekondularina

Alacağına gelince...

Üzülmesini istemediğiniz için onunlaysanız...

Bir karış ömrüm,

gurbeti hançer

Yıldırımlar parçalar çirkefin gölgesini

Açılın açılın tekrar

saklıyorum içimde seni bir tufan gibi

Unutur gibi.. ölür gibi daha az..

Birgün kavuşursam belki, gündüze

Yarali ve yenik bir asker gibi

vuslat aşkını Leyla düşürmedi çöllere

o anda tüm günahlarımı tekrar işlesem

Çay ne kadar güzel!

Korku yoktur gönlünde, dayanır hep Allah?a

güneş her kapımı çaldığında

Resimler seyrettirmeli, şiirler okutturmalıyım.

Arkadaşlar çıktı karşıma

hatta eninde sonunda kaçınılmaz ayrılması

açan çiçekler vardı

Yönü istemem yollu istemem.

sevdigim gel artık gözümüz yollarda

Osman Yüksel Serdengeçti-Gelsen de bir gelmesen de..

ben sana mecburum bilemezsin

Yakama bir muamma taktığım gün hatırla

atilla ilhan.

Aykırı anlamlar arayıp durma

Bakmakla doymayacağım yüz...

Elma şekeri mi sandın aşkı,

Necip Fazıl, Mehmet Akif, Nurullah Genç...

elinden karanlık adamların

Hiçbir Kitabın Yazamadığı Hakikatlere Daha Yakınızdır,

Bu kahvede geldi Bekir Efendi'nin

Ve görmeden bakanlar şu halimize bizim

yahut vefasız bir torun

Aysel git başımdan seni seviyorum...

sözlerinle

açlarını

Gözlerim bağlanarak elim kelepçelendi

Özlemlerde ayrılıklar da boşuna

Hemde bilerek kandırıldığımızı

Gözüme Uyku Girmez, Dudağımda Bir Islıkla

Ve dahası sen bir İNSAN olursun oğlum?

bir dalganın arasında ölüyorum

Ey uçarken düşüp ölen kelebek

Bir ruzgar degse yuzume

Yakamozlar saçarak her tarafından fenerim,

Gel ki olsun sahram, bir Bağ-ı İrem!

anlarım bitkiden filan

Eli ekmek tutacak? İşte saat belki de üç

sarardı tiryaki menekşeleri

Nasıl etsem nasıl yapsam da

Beni hatırladıkça

Böyle de yatılmaz ki!

gördüğüm düşü hayra yorarım

sana burada veriyorum hayata ayrılan buseyi

iki cihandan da dışarı

O titrek kalbini bahtın yeline,

Kaçırıp duruyorsun,

mübalağa bir hüznün son gölgesinde şimdi ellerin,

duruyorum; yanlış anlaşılıyor

intikam saati geldi

Ölüm asude bahar ülkesidir bir rinde;

Yürüyen körlere döndüm, o ne dehşetti hele!

Hesab-i cariden fazla yatar akli

Payı yok, apansız inen akşamdan.

Ve hiçbir yere, hiçbir şeye tutunamadan

niçin kızıl kıyamettir gözlerin bu gün

OMAYRA

bir ağacın titreyen yaprağına koy beni

şehrin izbe sokaklarında

Beklentiler, Randevular, Taksitler, İş,

N. F. K.

Yukarıya çevir gözü

AŞK zehir gibidir

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

Edebiyat Editörü | İstanbul &#123;Date&#125;

Gazgemilerinden birinde serdümendi.

Git başka kollara git güle güle

Istanbul'u dinliyorum, gözlerim kapali;

Nane satan su satan yetim çocuklar

Buraya mazlum düşmez o halde suçlusun sen

Eğer hayal edebilir de hayallerine esir olmazsan,

Yaşamak seninle bir başka zamanı

Seni bekledigim icindir

yaşıyorum yanında senin.

Ama aklın içinde olmalı baharat gibi

Yapraklar, atilmis nice mektuplara estir.

Bir parça ekmek siyah, on kuruşluk kına kırmızı

Allahtan beni kimsecikler görmüyor

İstanbul, Fatih?in gönlünde sevda,

Kırk ikindi saymalıyım

Güneşin doğuşundadır doğanın sana verdiği değer

orda hayat, tuz, iyot,

Kahramanlar gibi yalniz cikiyor dag basina...

Beni bir azizin nefesi uçurur

senine boyuna sevilmiş sen

gözlerine baka baka dirildim

Anna'nın

Kaçıyorum bugün senden gizlice

iri çakıl tanelerini, çatlamış bir narı

1944 Ankara'da Harp Okulu'nda açilan ilk tank kursuna katildi.

sana okunaksız bana saydam giz

Orda, ey demir çarıklı ruhum,

dokunmasam eşkiya uykusuzluğu çetin silahlar gibi

Çocuk tutumuyla beklenmedik

Her şairin bir gülle bahtiyar olduğunu

Yağmur duasına çıksaydık dostlar

Biz ne yalnızlıklar görmüş adamız

Bütün kara parçalarında

güneşi doğurmuştu ölü cisim

geçeceği aklınıza gelmezdi.

Hatm-i enfas edivermez mi hemen "cız!" diyerek?

İstanbul?u kuşattım gözlerin için

önümde, haksızlığın hesaba çekildiği

En güzel şarkıyı bir kurşun söyler

Kesildi yolbaşların

Bir gemi daha yaparım ne çıkar

Ki onlar koynunda beslenmiştir!

BOŞUNA

tut tutabilirsen...

Bak çocuğum kolların işte çıplak işte

Gönlümüzü sımsıcak alan topraklar

Git de şen şakrak geçen günlerine gün ekle,

Ellerin uçurtmalar gibi uçar hareli

Söyle, seni oraya dikeyim!

bir büyük haritanın

her hatıra bir demet zakkum meyhanelerde

Dalgalar hergun bir baska kiyiya atar beni

Ne taze ölüyü mezar

göğsümde yaralı bir aşkın tırnak izi

necip fazıl kısakürek...

herhalde köpekbalıklarından değil.

sana mahsun bir umut, desem mi bilmiyorum

başka ve çok küçük bir dünyadan gelmişler gibi

Saçların savrulan karda

senin bende gördüğün

Ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi,

git git varılmayan

Beni bu güzel havalar mahvetti

Rüyada mısın ey Türk? Kalk yüzün utana

Bir özlem duyacaksın

diyordum ki ben bu zıkkımı içmek için içerim

Her ölüm erken ölümdür

Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni

Akşamüstünün buğusu, bugünün sonu

Sizi dallarda, lanelerde arar.

Dişlerimin arasından

Gebeliğin dokuzuncu ayında

Senin gölgeni içmiş, onun gözbebekleri;

Sevgiyi anlatamazsın.

biliyorum canfezam, vuslat unutturur beni

DAĞ RÜZGARI

Ama git demek benim elimde değil,

Sen benim canımsın.

çünkü bilenler hatırlar

Onunla daha bir değere biniyor soluk almak

Bir nefeste benim için al

GECE NÖBETİ

Süleymaniyende güneş

Ay gibisin; güneşler parlıyor gözlerinde

Odur gün gün beni yaşatan

Keskin dişlerini efendilerin

hepsi ağzıma sıçtı..''

birden aşka düşmek ne ise.

DEĞERİNİ HALA BİLEMEDİĞİMİZ; DÜNYA YA AÇILAN PENCEREMİZ.

Görülmeyi bekleyen alacaklının

Pişmanlık ve Çileler

Senden gayrı senden başka,

yanımızda peyda oluverdi

Saçlarının akışını anar anmaz omuzlarından

Yaralı bir kuş gibi taşırım seni şuramda

Sıla kokar, arzu tüter

Nasıl öldürmeli ölmeyeni

Oysaki hep yedekte, hep elde var saymıştın.

kendi ellerimle kurduğum kara büyüden

en leylak kokuşunla, en şahin uçuşunla

Parasızlık da bir şey mi

Çoşkundum pınarlar gibi

Mevlana'nın babası Belh şehrinin ileri gelenlerinden olup sağlığında "Bilginlerin Sultanı" ünvanını almış olan Hüseyin Hatibi oğlu Bahaeddin Veled'dir. Annesi ise Belh Emiri Rükneddin'in kızı Mümine Hatun'dur.

Mutlu Aşk Yoktur Ki Dünyada

Nasıl karanlığıma bir yıldız olmak

Yarınımı götür.

Jezabel kan içinde yatardı

Yok... meydanlarda bağırmalıyım

Şişeler de orda çuvalın üstünde

şeffaf,

karalara bürünmüş saçlarında dolunay

gözleri baldan tatlı arım benim;

Benim gözyaşlarım yağmaya başlıyor.

Yoksa yetmiş beşi geçmiş bir adam iç yapamaz;

VURULDUM DİYE ARDIMDAN SAKIN AĞLAMA

Ne çare başlayan başlamamış

GEÇ KALMA ÇABUK GEL DİYE BAĞIRDI

Sen çıkardın utancını duvara astın

O kadar kisa

Sonra evler pencerelerinden fesleğen sarkıtan

Geliyormuşum;

Bir agir hasta olmeyi

sulusepken bir yağmur indirir gökten

Sana benim gözümle bakmayanın

Badiye yaylasında koklasaydım izini

kuğu dönüşü yaşanır burada.

Kemal Özer

Ayın gökyüzüne bugün sığmamış.

yitirdik arkadaşlarımızı

Tarif edemediğiniz bir çekim yüzünden ondan bir türlü kopamadığınızı düşünüyorsanız.. İşte bu AŞKtır

Aşkın Kültürlü Olmakla, Bilgili Olmakla da İlgisi Yoktur Sevgili,

Serdar Tuncer

Dudaklarım öpülmek istiyor

Çünkü onlar yün örerken önlerinde

direnmeliyim

deniz dibi gözlerinde ölüler

bir eylül yağmuru yağarken ayrıldık

yaslı dereler gibi mutsuzluğa akarım

Unutamamanın anlamı ne ise

ve yangında kurtarılması imkansız acılar

sen gün boyu simsiyah bir ufukla beraber

BİR CEYLAN YÜREĞİNDEN.

Kaybolmuş daracık ceplerinde elleri

rüveyda görürmüyüm yeşil ufuklarını

cesedim sahile vurur

ve kimse de kabullenemez yazılı da olsa bir dileğin kabul olamıyacağını

Kızıl pınardan içer ve şakır, güzel sesiyle?

Hele ya Rabbi şükür, karşıdan üç tane fener

Duymasak da, tınmasak da

Hoşuma gitmiyorsa rengi denizlerin

Sana ilaçlarımın yerini korkudan soramıyorum,

uzun bir yoldan gelen

düşünce hayalin gözlerimden

Usandım taş basması günler yaşamaktan

Öyle bir zamanina geldimki yasamin

Planı hazırlıyor Lordlarımızdan biri.

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİRŞEY VAR

Çocuk

Bir aşk yok ki paydos demiş göz yaşlarına

çatlamış bir narı, unutmadım

Beni onun gözleri çağırıyor duramam, duramam

oynasınlar türküler söyliyerek yıldızların arasında

Anladı ki acı tatlı soguk sıcak

Senin altında doğdum,

RİNDLERİN ÖLÜMÜ

Yakınlaştıkça imkansız uçurumlar

suçlu bizmişiz gibi

Ben bir küçük kızım, ben bir deli kızım

Durma kendini hatırlat

Şen dünya içinde sen dünya içinde bir avuç şen dünyaydın sen

sinirlenmez

yenice özlemiydim be sevgili..

severadım gelirdim

Meydanlarda bağırsam?

var olmanın bütün varoşlarından

İşin pirlerini saymaya lüzum yok. Başımızın tacı onlar. Bunların yanında bir de Niyazi Yıldırım GENÇOSMANOĞLU'nu çok sever;zevkle okurum. Bir şiirini sizlerle paylaşayım.

o insan kalabalığındaki

bilmiyordum!

Çocugum beni bagisla

tavan süpürgesi gibi bir kadın,

Tablosunu yapardım yıkılan her kulenin

güzel kadınlar insanın ömrünü uzatır derdi.

Rüzgarında kekik kokusu yok

Solması için gülü dalından mı koparmalı?

Ankara'da bir gece sokakta Belediye'nin açtırdığı bir çukura düşmüş, başından yaralanmış (10 Kasım 1950) , iki gün sonra da İstanbul'a gitmiştir. İstanbul'da bir arkadaşının evinde öğle yemeği yerken fenalık geçirmiş, hastaneye kaldırılmıştır (14 Kasım 1950) . Alkol zehirlenmesi teşhisiyle tedavi edilmiş, ancak sonradan beyin kanaması geçirdiği anlaşılmıştır. Aynı gün akşama doğru komaya giren Orhan Veli, geceleyin saat 23.20'de hayata gözlerini yummuştur (14 Kasım 1950) .

Bülbüle figan ne güzel uymuş.

Gözlerinin denizinde onu arama.

Saçlarını okşayıp gelmiştir diyerek avunuyorum

Boğazında bir şeyler düğümlenecek

Amansız ve zalim;

Nedir bu adamlardan çektiğim?

Vapurdaydık vapur kıyıya gidiyordu

Usul usul sis iniyor..

ve bir şalgam gibi koparmıyorlar

çocuk bahçelerinde çocuklarımız.

Kahrolacaksın...!

KARIMA MEKTUP

HER ŞEY SENDE GİZLİ

ateş hızla yayılır içerilere

İşte ben o zaman görürüm seni.

Ay tutulmuş tutulmuş kurtulmuştu

Dagilmis pazar yerlerine benziyor simdi istasyonlar

Alevler içinde kavrulan ruhun olsun.

bir ipte sallanan bir ölü.

Camilerde halı kilim çalmadan

Ve vardır her vahşi çiçekte gurur

GEÇEN ZAMAN

Sen yoksun...

O hoyrat, o pervasız harcadığımız

Aşk bu, bilinir mi nereye varır

Korkunun verimi yanında

Cemal Süreya

İyi ki bilmiyor kalabalıklar

1961 Tanin Gazetesi'nde köse yazarligina basladi.

devlerin şimşekli bakışlarında

Kaymakam'in gözünün önünde,

gözlerin ılık ılık damlarken boş kadehe

kuyruk acısını çıkarmak içindir telaşla

Hükümet konağının yanında biri

Biz kadere çelme takmış adamız.

1-Der Führer.

Ey dest-i sema, dest-i kerem, dest-i şita dök:

neredeydik hangi rüzgara karıştık

Asilmayi bekleyen bir idam mahkumu gibi

Yağmur, gülşenimize sensiz, baldıran düştü

Hırsızın gıtlağına tıkanmıştır.

Baksana; herkes icime dokmus artiklarini

Kaynıyor kanım.

Evi sırtında, sokaklarda gezen aileler!

Çok Eski Bir Yerde Yaşanmasından Korkulup

Ne iş güç gelir aklıma, ne yoksulluğum.

Cami avlusunda kazanilmis

bir günlük de olsa öğrensin dünya arkadaşlığı

Sevgi bayrak olursa evrene.

Daglarinin, tepelerinin dumanli egimine

ama içerken düşünmem neden içiyorum diye

Ruhta kopan fırtınalar dindi

Hani Veznedar da yabana atilmaz

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım

allah?a inanmaktır

Dağıtır gecelerim sarışınlığını

Yıllar sonra yaşayacağın

1911 yilinda Kastamonu Cide?de dogdu. Ankara Gazi Egitim Enstitüsü?nü 1938?de bitirdi. 1939?da Istanbul?da ögretmenlige basladi. 1940?da Edebiyat Fakültesi Felsefe Bölümü?ne girdi. 1943?te ilk kitabi "Yarenlik" yayinlandi. Siirleri olaganüstü bir ilgi gördü. Ocak 1944?de "Sinif" adli siir kitabi çikti. Sikiyönetim karari ile toplatildi. 1950?li yillarda gazetecilik yapmaya basladi. Ocak 1953?te "Devam" adli siir kitabini çikardi ve bu kitap da toplatildi. 1961 Anayasasi yürürlüge girdikten sonra kendi adiyla yazi ve siir yayinlama özgürlügüne kavusan Rifat Ilgaz, 1970?te Basin Seref Karti?ni aldi. 1974?te emekli oldu. Cide?ye yerlesti. 12 Eylül 1980 döneminde gözaltina alindi. 70 yasinda gerekçesiz sorguya çekildi ve 1 aydan fazla gözaltinda kaldi. Tutuklulugu sona erince ölüm tarihi olan 7 Temmuz 1993?e kadar Istanbul?da yasadi.

haritalarda olmayan bir deniz kıyısı

Biz, hayata dair

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Çek git yaşamımdan

Hangisine baksam sen kımıldar sen seslenirsin içerlerden

kaç defa çıkıp gittim buralardan yeminle

Sezai KARAKOÇ

Suskunluğum, utancım büyük

- Daha a'la, kalınız

Sevsen gidemezdin sevsen bırakamaz

Yemişe durmadan çarpar seni karayel

göklerinde bir belkıs otururdu Rüveyda

güya bütün umutlar ülkeme dolacaktı

Gövdeyi kurtarabilmek için kolu kesmektir.

Vekili kendini asamamışların dokunulmaz abideleri, tonlarca ses telinin işlevsizliği, yatakta

Dönüp maziye tırmandım, ne hicranlar, neden andım!

DİNLEDİĞİ ŞARKIYA

sevgili ve hüzünlü pire

ALKOL İKİNDİSİ

Kurur savaslar, haksizliklar

bende filiz çok

Münihli Hans Müller

mahzun bir derviş gibi boyun büker, giderim

Beni sevmiyordun, bilirdim

Yukardan dibe doğru inen gazgemisine bak.

Bu aşk değil HOŞLANMAKtır

Yazın sarı, kışın beyaz çiçekler yeter!

Akar gider ayrılık,

hangi düğüm çözülür, nazla, sitemle, kinle

Geldik be koca reis, geldik,

Çünkü ben aşkı ölümsüz bilenlerdenim.

Ya da Ayten'i beş geçiyor

ay teşekkür ederim iltifat için senin konunda senin gibi yakışıklı hemserim:)

Orda bir ses var, uzakta,

yardan ayırsalarda bizi

Elim silahlı sermayem: Gurur

bir gun beni hatırladıgında

sana susuyorum ötesi yok işte

Üzülme, benim için üzülme,

Senin bile hiç haberin olmadı.

Açarsın çiçeklerini..

2-Şarkı Prusya patatesi gibi dolgun ve beyaz etli Anna.

ben sana gülüm derim

Bu aşk değil ARKADAŞLIKtır

söyle, kurtuluşun mu, harabın mı gözlerin

KOCA REİS,

Saçlarını izliyordum uzaktan, kulağının arkasına düşüşü ve burnun, herkesten başkaydı işte...

Evrensel kadınların iki büklüm çapa yaptıkları

sıcaktır, hatta daha fazla8230; Hayır iki yüzlü

Başımı rakı değil döndüren

Yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim

Dicle kıyılarına tiren varınca

Bir beyaz kağıda

Bana bir şey söylemiyor

Gerçekten başka bir masal kalmadı

Geçip gitmiştik bir gülümseme bırakarak

Yağız atlı süvari, koştur, atını, koştur!

Diyecegim su ki

Sonunda Tanrı varlıgında yok olur

Mesele falan değildi öyle,

Aşk Varlığın Değil, Yokluğun Acısıdır Diye.

NECİP FAZIL KISAKÜREK

LEYLAKLARI ANLATIYORUM

Hürmetli nesnedir aşk

Sığındığım her yer adınla anılır

Vakıa ben de yoruldum, o fakat pek yorgun...

lunatik.

ölümüm birden olacak seziyorum,

Bir fener yok mu, verin... Nerde sopam? Kız çabuk ol!

aldatılan göğsünde vurmaktır sevgiliyi

Yalan şeyleri özlemişim, nafile

intiharı koklayan çiçeklerle beraber

Geçen akşam eve geldim. Dediler:

Paris'te geçen bohem günlerinden sonra, Türkiye'ye dönüşünde Hollanda, Osmanlı ve İş Bankalarında müfettiş ve muhasebe müdürü olarak çalıştı.

Gönlümüze henüz gelmemişti güz,

Eski bir zehirdi belki ama yeni

Özdemir Asaf (1957)

Paramparça, ateşler şahının hayalleri

Bir gün, bu öykünün sonuna gelince

Özdemir Asaf-Seni saklayacağım

Düşünmeden gelecek karakış..

bütün düşmanların gelecek

İniltiler geliyor doğudan ve batıdan

önce tuhaf bir deprem yayılır bedenime

hayat bir dramdan alıntı gibi

ali lidar

insan sevdiği dostuna

Bunu unuttuğunda aldığın her nefes kadar üşürsün

eşiğinde ölümsüz dilenciler

gazel bundan, keder bundan, sır bundan

Pembe damlı, yeşil pancurlu, balkonlu,

Yazmayi birakmis çoktan

Azıcık geldi bizim ihtiyarın benzine kan.

Fırtınalar ıcınde benı yalnız bırakma

uzun yola çıkmaya hüküm giydim.

Gaip bir musikiydi sanki.

uzaktan bakıyorun O'na hep yeşil yeşil

bırakta böyle bitsin bu günahkar serüven

Bu güne kadar Türk müzik dünyasının en ünlü bestekar ve yorumcuları ile çalışan İlkan'ın 1000'in üzerinde eseri bulunmaktadır, bunlardan ilk akla gelen; Islak Mendil, Tahta Masa, Kahır mektubu, Anılar, Bir PazarGünü, Sabahçı Kahvesi, Hatıram olsun, Bir Gülü Sevdim, Ya Seninle Ya Sensiz, Gözler Kalbin Aynasıdır, Sevdalıyım, Eyvah-Çaykarası, Çocukların Günahı Ne, Ben Ne İnsanlar Gördüm, Bana Sor Yalnızlığı, Eskici, Seninle Aşkımız Eski Bir Roman, Bir Cennettir Bu Dünya, Kurşuna Gerek Yok, Selam Olsun, BizimSokaklar, YineBugün Sensiz, Bir Evet Yeter, Seni Sana Emanet Ediyorum, Ya Benimsin Ya Toprağın, Sana Hasret Gideceğim, Liselim, Mastika ve diğerleri...

Her şahsar şimdi -ne yaprak, ne bir çiçek! -

1949 Ingiltere Prensesi Elizabeth, Iran Sahi Riza Pehlevi, Misir Krali Faruk her üçü birden Ankara'daki elçilikleri araciligiyla Türkiye Disisleri Bakanligi'na resmen basvurarak, bir yazisinda kendilerini asagiladigi saviyla aleyhine dava açtilar. 6 ay hapse mahkum edildi ve ceza infaz edildi.

Ölesiye agladin mi

özdemir asaf

Hatırlarsan eğer günün birinde

Seni sevmek ne ise

her sabah

kumlara gömülmeden kervan, gönül çağında

dergi çıkardı. Daha sonra adı kendisiyle özdeşleşen Diriliş adlı dergiyi

Kıpkızıl, gömgök, kapkara,

1937 Ankara'da Harp Okulunu bitirip astegmen oldu.

kalbinizde kaldı

GÜZEL HAVALAR

Görürsün hasretiyle sabah ezgilerinin

1996 yılından beri köşe yazılarını Cumhuriyet gazetesi'nde sürdürmektedir. 1970'lerde Türkiye'de televizyon yayınlarının başlaması ve geniş kitlelere ulaşmasıyla beraber Attila İlhan da senaryo yazmaya geri dönüş yaptı. Sekiz Sütuna Manşet, Kartallar Yüksek Uçar Yarın Artık Bugündür ve Yıldızlar Gece Büyür, halk tarafından beğeniyle izlenilen diziler oldu

Kapini açarsin ki bir de, hiç kimseler yok

Her sayfada talihsiz binlerce kurban düştü

Ben biliyoum ki, o bir daha görmeyecek Anna'yı,

Denizleri taşlayacaksın kıyılarda

Türk ve Ortadoğu uygarlıklarından beslenen çarpıcı, mistik,

sanki bütün yüzler çalıntı gibi

Sen sabahlar ve şafaklar kadar güzelsin

Yazacaksan ulan, memleket meselelerini yaz,

Sana yanmayan yıldızı, istemem.

Kirli çocuklarınla bekle bizi

rüzgarların beyazdan yelesi sen

ve sensiz seni almadım

Sevsen çıldırdın seven ne yapmaz

İstanbul'da doğdu. Ankara Üniversitesi DTCF Klasik Filoloji bölümünde okudu, öğrenimine Cambridge Üniversitesi'nde devam etti.

kendi zincirine

İkimizi de aşar, o kapının ardındaki masal

Kavanoz camdan olsun,

Ruhum acısından bunu bildi.

Sevgilim yanıma yaklaşmadan git

Vazgec yalan dunyanin kohne saltanatindan

İnsan hergün anımsar mı aynı gözleri

Sofrani kurardi

Anlayacaksın..!

üflenen her kandilin yerinde bir süreyya

sevgi

- Seyfi Baba

söyle, nasıl aşarım pişmanlık dağlarını

Ve hüzünlü çehresiyle bebelerini seyrederdi

Yaşlı gözlerinle kal anneciğim!

ceplerimizdeki kelimeler dökülürdü ya meydana

Düşüncelerim karışıyor, aklımı durduruyorsun.

Özetle hikaye 1980?lerin ortasında, otuzlu yaşlarını süren bir grup gencin, üniversite yıllarında yaşadıkları buhranlı dönemden (1970?lerin başı) hızla değişen seksenlerin Türkiye?sine adapte olma çabalarını anlatıyor.

Silindi hayalimden bütün efsunu ömrün

Bezirci'de, Yüceyurt'ta Altıntabak'ta...

nokta, son."

Desem ki sen benim için,

bu yürek yaralanır hey yar

BEN SENİ SENSİZ SEVDİM

Bir dervişi görünce yere döküldüğünü

CANFEZAM

yazılmış

Gözlerinde aksi bir derin hiçin,

Abdullah Oral

Susuzken suyu içmek değil

Arkamda gözyaşlarıyla ıslanmış bir beden kalıyordu

Büyüme sakın çocuk kal

karanlık içinde açılmış gözlerimizi

1976 yılında Mimarlık öğrenimini yarım bırakarak Türkiye'ye döndü. İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatı bölümüne girdi ve 1980 yılında mezun oldu.1978 yılında profesyonel olarak şarkı sözü yazarlığına da başlayan İlkan'ın şarkıları o dönemin popüler sanatçıları seslendirdi. İlk şarkıları şunlardır: Ya Seninle Ya Sensiz, Gözler Kalbin Aynasıdır, Ayrılık Kolyesi, Neredesin Ey Talih, Artık Ne Duamsın Ne Bedduam, Bayramın Olsun vs.

Yanımda yatan yabancı

Kolayca derdim herhalde.

Işıksız ruhumu sallar da durur

Butun gemiler sondurmus isiklarini

Siz de kuytulara.

Sonra bir şeyler yazmak isteyeceksin

bizim kadınlarımız:

Bütün dünyaya küskündüm, dün akşam pek bunalmıştım;

bütün aşklarımın izlerini sayıklayarak

Geçen bulutlara sesleniyorum ellerin diye

HEP YE HEP YE

Ve sevmemek ömür boyunca, bir gün değil.

bir yanımda yorgun yatağım

VARYETE

Hatıralarımı birer birer yakacağım

mezhepler tarihinden bulup çıkardım

gözlerin sadece ölmek, yaşamak değil

Özlediğin, gidip görmek istediğin-

Yemyeşil ağaçların yaprakları dökülür

1953 Iki küçük çocuguyla birlikte Levent'teki kitabevinden geçimini saglayamayinca Beyoglu'nda Bursa Sokagi'ndaki yeni yapilmis hanin bir odasinda 'Paradi Fotograf Stüdyosu'nu bir ortagi ile birlikte kurdu.

Yemekten sonra çalindi

Maziye karıştı şimdi yeminim

Ağlayana kimse boyun eğmez.

ve bu iki hokkabaza aynı şekilde davranabilirsen;

Ölmedik ya, yaşıyoruz iste,

Yılmazın,

Tersine döndü her şey sanki; asuman düştü

ve orda hain, çelik ve sinsi

Titrer bir gönül kıracak diye hanım dizi

Siz yine orada mısınız?

ve bileklerimde bayat bir intihar

Farkında mısın?

ama dur, boşaltayım bütün çığlıklarımı

Aşk için şiirler yazarsın,

Gelmeyin ulan, gelmeyin derdin, ölümümde dahi,

Ceyhun Atuf Kansu-Dünyanın bütün çiçekleri

Hep aynı varoluşun dönüşümleri

Bahaeddin Veled, sultanın davetini kabul etti ve Konya'ya 3 Mayıs 1228 yılında ailesi ve dostları ile geldi. Sultan Alaeddin onu muhteşem bir törenle karşıladı ve ona ikametgah olarak Altunapa Medresesi'ni tahsis etti.

Başın öne eğilmesin

Sobanın yanında oturup uzatmayacak yorgun ayaklarını,

Istırabın eşiğinde?

kapacak olsa bunları

'' Kendinin bile ücrasında yaşayan benim için gidilecek yer ne kadar uzak olabilir. '' söz budur, şiir budur..

Dün o filmi seyrederken ağladığını gördüm,

Sesi geliyor sesi, günahkar çocuklarım

Kırılır en kalın yerinden sancaklar

Kardeşim,

ÖZDEMİR ASAF

Kolonyalar, su siseleri, paketler

umud :

Mademki aşk tablosunun takdirinden acizsin,

tabut kırılıyor; ağlıyor mezar

yüzü doğan güneşe dönük öleceğim.

Gördüğünde yaprakları savrulurken

ölümsüz ağaçlar dikecekler

Yüreginde birbirini kovalayıp duruyordu

Bitmeyen işler yüzünden

Dile getir dilsiz bu andelibi;

Oğlu bir şiir okusa

Mecburen unutursun...

Varsın dostu toylasın

Çalmasın kapımı kimseciklerim

Seni, anlatabilmek seni,

yani sen elmayı seviyorsun diye

O kudretler, o satvetler harab olsun, türab olsun!

hiç değilse bir günlüğüne doysunlar

Atilla İlhan yüzyılımıza imzasını atan, dünyayı çözmüş, yorumlamış ve ona çözümler üretmiş bir düşün adamıdır

Hayatın sonbaharı kuşatmadan rengini

Kurşun ata ata biter

ülkemi bir bakışta bağladın güzelliğine

yedi iklime hakan eyleyendir gözlerin

Orhan Seyfi Orhon-Veda

YOK KARŞILIĞI YÜZÜNÜN

Yukarı kalkan başın ve gülen gözlerin vardı...

Sanma ki fasl-ı bahar geldiğim gibi gitmez,

karanlıkta nakış işliyor kızlar

Adını gizleyeceğim

heves uykudaysa ruh çıplak gezer

vemeye az buldunuz

Hatırla ki mahşer günüdür

Döner döner durur başım havalarda.

Şimdi şişecek birazdan,

Benzin, mum gibi giderdin, sabaha kadar kalırdın,

AŞK kıskanır

Ürk ey düşman, ben tarihten gelen şanım

eften püften bir kar beklentisi

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Gemiler rotasız sürüklenir gider

Ama gitme lavinia

Böyle olduğun için teşekkürler,

Sonra, sonra unutulur gider cismim dahi,

Fakat yine üzülme, müsterih ol;

kendi kehanetinden büyülenmiş gözlerimin önünde

yitik düşlerimi kovalıyorum

Bilmezlikten gelme Ahmet Abi

İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık;

Yatak odamız, yemek odası, kiler

hiçbişeye boşuna içlenmeyen adam... sanki biraz ben...

Yaslandın mı çınar gibidir onlar sardın mı umut gibi.

İnsan insanlarına olmalı, taşına toprağına olmalı,

Üstümde örtü.

"ben sana gülüm demem

ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara

Her baharda dönerdim oraya?

AHMET HAŞİM GECELERİ SOKAĞA ÇIKAN ŞİİRLERİNİ GECE YAZAN YALNIZ BİR ADAM HAYRANIYIM MERDİVEN ŞİİRİ ÖZELLİKLE...

Hava ne kadar güzel!

Yağmurlar yağdı, serin haziran akşamları

Alınlar görmüşüm ki vatanımın coğrafyasıdır

ölüm ki,

Rüveyda'ya Ağıt

Sonsuz mesafelerin üstünden aşmalısın!

Bilmezdi ki oturduğumuz semti

Nasıl olsa sarhoşuz nasıl olsa öpüşürüz sokaklarda

Ama bir daha görme beni..

her yüzyılın başında

onlarda iniyorlar dibe doğru.

Bir deli ruzgar ciksa; alip goturse

Yollar gide gide biter

Zeytin sarılır, helva sarılır,

Pencerem kapali duracak

ve aldatarak tüm sevdiklerimi

Bahçeye güllük, güllüğe bülbül

Duygulari kati çarklardan

denizden esen acı rüzgar

Ne ben sana bir günaydın.

Saat onikidir söndü lambalar

Bildiğin gibi

NAMUS VE EZAN İÇİN YARDAN OLDUM BEN

Kumkapi meyhanelerine dadandik

Yılların telaşlarda bu kadar çabuk

Maraş'lı bir soydan gelen Necip Fazıl'ın çocukluğu, mahkeme reisliğinden emekli büyük babasının İstanbul Çemberlitaş'taki konağında geçti. İlk ve orta öğrenimini Amerikan ve Fransız kolejleri ile Bahriye Mektebi'nde

yüreğim sersem!"

Gel bakayım anam babama,

attila ilhan:3 şahsın şiiri

-Duyuyorum o sesi şimdiden, berrak-

Ne ağalar gördü, nice bey paşa

Ben Hayatta En Çok Babamı Sevdim

Seveni öldürür kırılan bir ümit

Tek tek baslarda esecek olan.

Kenan Alkan

bana yıldızları soruşu...

Neyse ki çağımız füze çağıdır,

Nasıldı ne yapıyordu hali neydi

dirilmek istiyorum a sultanım, bir su ver

Yaşamak; bütün adetlerden uzak

Sonsuzluk çiçeklerle donandı yüreğimde

Töööbe, töbe!

Yıllardır ki bir kılıcım kapalı kında

Küfelerle dolu pazar.

Adalet yanılmaz ki beyhude ne söylesen

Yatmasak da, kalkmasak da

böyle kaç mevsim geçti

Neye, bir kus gibi, her sacta gönül dinlenemez!

Bizim türkümüzde gurbet var artık.

Adalarında bahar

Büyük ve sakin Süleymaniyenle bekle

Kavak yelleri eserken başında;

Beklemesem olmaz mı güneşin doğmasını

yokluğun kadar

gürültüsünü

ey kül rengi kadın sahi siz en pıhtı tanıdığım mıydınız?

Siyah Lamba isimli şiir kitabımı isteyen arkadaşlara ücretsiz armağan edebilirim arkadaşlar.

Hep geçireceğiz içimizden:

Her yere yetisilir

Sesi dinmiş yuvalar, hake serilmiş evler;

şimdi burada

Ömrümüz bu talana layık değildi.

tarla kenarlarında

Ümitsizliğimi olsun anlasana

Sonra en korkulu eşhasa çekinmez, sataşır;

ey kendini sevgili sanan sevgili.

'' ben seni severim aslında da düzenim bozulur diye korkuyorum

Belki tabiattadır çaresi

O şarkı

İncir kuşlarının bakışlarında

Bir akşam uyudu;

Cellatlara gün doğdu

her gönlümde bir mahitab

Denir mi, ama hiç denir mi, iş edinmişim ben

Istanbul'u dinliyorum.

Ben Sana Mecburum

cümleler devrik

ne ay kaldı, ne de mehtab

Niçin öldün Nazım?

sinemaya gitmeye ele ele tutuşmaya falan kalkarız

Can Dündar ve bütün siirleri.

Göreyim elmas gibi parlayan nakışları

Ne de şeytan, bir günahı,

aşkın kaplan ve yılan düğümüyle

bulut gibi, yaprak gibi sürüklenir

hangi umut çiçeğidir bilmem, ellerin

meyhanede tanıdığım gerzek bir filozof vardı!

bırakıyorum...

ister uzakta ol, ister yanıbaşımda dur

Senin ile yüreğimi dağladım.

Aç kurtların varoşlara saldırdığı

ümitlerini

Hadi Güne Hazırlan,

üşüyorum kapama gözlerini..."

Ay bek yur pardın.

Hemşirem yağmur.

İmkansız olan şeyler vardır bilirsin

Çünkü bence şimdi herkes gibisin

elimden tut yoksa düşeceğim

İnceliğin ışık yüzüme vuran

İşte odur hatıran!

bütün gamlı hüdhüdler Belkıs?le döner sana

derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına

39 ilkbaharına kadar

Güzeli görünce hafif kaşırım

Uçkurundan kopmuş halkım da tuman

Gördü bir sahne-i üryan-ı sefalet ki nigah,

yokluğun sükunettir kuşatır evrenimi

hele gündüz değilim

Bir oraya bir buraya uçup duruyorsun

DİZLERİNE KOYAYIM KANLI BAŞIMI

SÜKUT-U HAYAL

Dizinin ana kahramanlarından iş adamı, yaşı ergin, eski zaman aşığı, Saffet Zeki Kosova?nın , uzatmalı sevgilisi Mediha Sultan?ın kıskançlıklarından sıkıldığı bir anda söylediği o unutulmaz sözler?

Cahit Sıtkı Tarancı

Sana bir öğüt; ağlama boş yere.

Bu dağlar o dağlar değil

Vedat TÜRKALİ

sevgin

Hayatta ben en çok babamı sevdim.

Bir yosma geçiyor kaldirimdan;

Eğer ki sonunda ayrılacaksan

şimşekli bir boşlukta saat vurdu

Bir güzel çocuk yüzüyle gülümsüyor

Nöbet kadar yalnızken öğreneceksin bunu da..

Umrundamı dünya.

Sonra yüzün onun ardından gözlerin dudakların

Sezai Karakoç

Ben azizin hasreti

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım

Eyvahlar çekiyorsam her biten aşkın ardından,

Sensiz, tutunduğumuz dallardan yılan düştü

Seninki gibi ateşle su karışık

İşittiğinde martıları

düşünülen adı.

sabah sende oluyor güneşi tutan benim

Hepsi hepsi geminin altında

sevgi hepsini nasıl değiştiriyor

Mesutmuş, kocasını seviyormuş

Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,

Sanki vurmus da onun bir karasevda basina,

Yahut vaktiniz olmadı.

Gizli bahçenizde

büyüyor avcumuzda.

ve Münihli Hans Müller dışarı çıkıverdi.

Işığı hafif.. uykusu ağır koğuşlarda üzerini örtüyorum senin..

mayıs.

bülent özcan

1946 Sabahattin Ali ile birlikte Markopasa ve süregi olan gülmece gazetelerini çikardi.

BENİM ŞİİRİM

Açtı arı doruklardan bir safran

sanki bir alev topu, yakar hayallerimi

NE KADAR GÜZEL

Bir gün kendimi

ivedi bir kavgadır tenha da ömür

esmer ve çırılçıplak bir gecede

İstemem başımın üzerinde dam,

Bu böyle olmayacak,

Aşk Bu Dünyanın Ölçüleriyle Açıklanamaz Sevgili

Ağladığın duyulmasın,

Dicleydim

Ayasofya'nın da müze çağıdır.

Çok Sevdim Bir Zamanlar Seviyorum Yine de

Çağırmıştın da gelememiştik be koca reis,

kurtulmak için

Size sıcak, yakın davrandığı için onunlaysanız...

Bekle dedi gitti

ve güneş çaldı kapımı

Ben onsuz edemem.

Ufacık bir çiçekli yelpaze,

Üç kulaç öteden İstanbul gidiyordu

Romatizmalarım da öyle arttı ki üstelik,

geçeceği aklınıza gelmezdi

Gündüzü yok

Bir bu yana...

Birlikte mısralar düşünüyoruz ama iyi ama kötü

Sen ayrı odadan kalkıyorsun,

Necip Fazıl Kısakürek

Git de çağdaş ressamlar modern resimler çizsin.

Sevindiğim anda sen üzülürsün.

Eğer ki sonunda bırakacaksan

Bize yer kalmamıştı.

ağlardım

Örneğin hind okyanusu gibi derin

Oysa tuttuğumuz balıkları bile

Geçti ezilenlerin resmi geçidi

Demir şıkırtıları

bir bakışın ölmem için yetecek

1917 yılında Tokat'ta doğdu, 20 Haziran 1997 tarihinde Ankara'da öldü. İstanbul Yüksek Öğretmen Okulu Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü'nü bitirdi. Liselerde ve konservatuarda edebiyat öğretmenliği yaptı. Milli Eğitim müfettişliği; İsviçre'de kültür ataşeliği ve öğrenci müfettişliği yaptı. 1976-1983 yılları arasında Türk Dil Kurumu genel yazmanıydı. 1940 sonrasındaki şiirimizin yenileşmesi hareketinde kendine özgü bir yeri vardır; rahat anlatımı, içtenlik ve duyarlılığıyla ilgi çeken titiz bir şiir işçisidir. Kolay kavranan, geniş topluluklarca sevilen bir tarz gerçekleştirmiştir. Çocukluğunun, ilk gençliğinin geçtiği yörelerden izlenimler yansıtarak insan, yurt ve doğa sevgisini dile getirmiş, halkın yaşam güçlüklerine tanıklık etmiş; halk şiirinden, türkülerden de yararlanarak çağdaş bir şiir oluşturmuştur.

Bir nişan yüzüğü, bir kapı sesi

Aysel git başımdan ben sana göre değilim.

Yürüyorum, arkama bakmadan yürüyorum.

sen nasıl eş tutarsın

yaktım içimdeki ormanı

Ne şiirin şiir, ne şarkın şarkı.

rica ederin izmir güzeli. güzel bir başlık olmuş.

Kırgın kırgın bakma yüzüme Roza

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

balık gibi, efendim,

Seni bağırabilsem seni,

gözlerin yağmurdan yeni ayrılmış

Ona ait ne varsa

Gokyuzune baksam

nasıl da çekici yapıyor seni

Ne hasta bekler sabahı ne taze ölüyü mezar ne de şeytan bir günahı seni beklediğim kadar geçti istemem gelmeni yokluğunda buldum seni bırak vehmim de gölgeni gelme artık ne yarar necip fazıl

Sensiz bana canım dünya haram olsun

Yırtık mintanından adaleleri gözüken

senin sigaranı senin gibi içiyor

yeni keşfettim bu başlığı:))

VATANIM İÇİN KURBAN OLDUM BEN

Aysel Git Başımdan

aşkım ölümün sınırında Omayra

Alsa buz gibi taşlar alnımdan bu ateşi.

gökleri günboyu alevlenirken

Nice akşamlar bilirim ki

"dua, dua, eller karıncalanmış

Gözlerine baksanız erirsiniz kar gibi

ve ayakları altından akan

Ömrümüz ayrılıklar toplamıdır

BILIYOR MUSUN YILLAR ́DAN BERI

Seni anlatabilmek seni,

Sabaha kadar kalırdın

Ebedei

Gelse de

Kardeşlerin acısıyla yanan bir çift gözün vardır

Boşalırdı ağzımdan o kanlı nefes

ÜÇÜNCÜ ŞAHSIN ŞİİRİ

Baygınlık getiren şiirler.

Ve toz oluyorum

Eğer beklemesini bilir ve beklemekten de

Basucumda bi sen varsin bi de evren

O güneşe en yakın

yaşamak seninle bir başka zamanı

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

Açalım yinede çiçeklerimizi

Ayakları çıplak, göğüsleri yırtık

askerken kantinden satın aldığım cep aynası

yuvasız karıncalar ve kuşlarla bilendim

çünkü başka biri oldun zamanla

Y. B. Bakiler..

Sanki beni bekleyen bir hayal görüyorum.

her çocuk başı okşadığımız

yüreğimdeki zehirli çiçeği

Sonsuzluğa, mutluluğa, denize.

AKLIMDA...

İçimde küllenen kor alevlenir.

Nefesinle yeniden çizilecek desenler

Düşmanlar gülüp sevinsin

Onu saçlarından topladığın belli

o kadar güzel bir şey bahşediyorsun ki bana.. lütfen sakin ol...

Zeytin agaçları söğüt gölgesi

Sarmadı gitti beni

YAHYA KEMAL`in SÖYLEDIGI SON BEYIT:

geç olur ki artık onarmaz rakılar

orda bir hamam tasının mahrem şehveti,

öfkeli mahkemeler, kan tüküren dosyalar

Anlıyorsun değil mi?

İlk sevgili güldü yitik anılardan.

Cömert ırmaklar gibi gürül gürül

Ellerin ellerin ve parmakların

Benim oralarda hiçbir işim yoktu.

şiirlerimin ılıklığında açılmalısın

siz geniş zamanlar umuyordunuz

bize hep beyaz mendil

akşamsa eylülse ıslanmışsam

Sanki hiç olmamıştı

KENDİME ÖĞÜT

Bu senin eski zaman gözlerin yalnız gibi ağaçlar gibi

yarımlarımızı bütün sanıyorlar...

Yaşlanmamak gibi, ölmemek gibi.

Hikmetli nesnedir aşk

Ne hoştur, ne hoştur kır uykuları...

Sonra çekilip en koyusuna yalnizliklarin

Ne güzeldiler sen bilmiyordun...

Gürbet istemem vatan istemem.

Yitik bir ezgisin sadece,

Tek şiir kitabı:

Öyle bir kor gibi kizgindi ki korkuttu beni.

Ne kaderi suçlamak kalırdı, ne intihar

bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim

O köy bizim köyümüzdür.

Hiç gitmediğim uzaklardan döndüğüm yer olurdu?

Aytensizlik kadar

bir kalp yangınından geriye kalan

Ne oldugunu bilmez fakat

oğlanın birine takıldı / tamam

Bırak ve git...

SEAZİ KARAKOÇ

bu hercai diken, bu çılgın arzu

Geçeceği aklınıza gelmezdi.

İstanbul benim canım;

İlk düzyazısı ise Balıkesir?de yayınlanan Türk Dili Gazetesi?nde yayınlandı (1944).

Akşam olur, evler dolar boşalır

Sen daha uyanmadan yastığına en güzel gülleri?

24 EYLÜL 1945

Her şey yazılabilir

Bahar bilgisi güneş rengi at soluğu ve sen

her yerde tutuşan su istiyor geceden

1933 yılında Ergani ?de doğdu.

Sevgilim gülümse, her şey unutulur

22 Agustos 1926 tarihinde Tarsus 'ta dogdu, 4 Kasim 1984 tarihinde Istanbul'da öldü. Eskisehir Ticaret Lisesi'nden mezun oldu (1945). Osmanli Bankasi ve Türkiye Is Bankasi'nda çalisti, 1977 yilinda emekli oldu. Istanbul'da kendi adini tasiyan bir sanat galerisi kurdu. Yasadigi dönemin en popüler sairlerinden biriydi. Ask, özlem ve ayrilik gibi duygusal konularda yazdigi siirleriyle tanindi.

Düştü artık bize göllerde pekala yüzmek!

Unutulmak bir hançer gibi saplandi mi sirtina

Alacağı yoktu zaten rahmetlinin.

Yazar : Kemalettin Kamu

senin bende gördüğün sevgiliyle

Nurullah Genç

Hani giydirilmiş erler bir başka yazgıya

Oylesine cozulmus, oyle dagilmisim ki

ve tavan süpürgesi gibi münasebetsiz.

Şimdi sen söyle söz senin.

düğümlü mendilin, gümüş zincirin

İşte bu ASK tır

Uzar uzar gider..

Yetişir

Tarasaydım bengisu fışkıran kakülünü

bir kıskançlık

boynunda bir kement olmalı zaman

Cumbalı odalarda inletir ' Katibim'i...

Günüm çıkasıya dardan

Yağmur, kaybettik bütün hazinesini ceddin

Bir gülümseme gibi taşıyorlar

Fakat basmasın toprağa, temiz değilse ayaklarımız.

sonuna geldim çizgilerini sildiğim

görünmezsen;

Yaşamı Bölüşemiyeceğiz ki...

Uyandım, mutsuzluk geri dönünce

gücünden habersiz sakin gülüşün

Uçsuz bucaksız uzak denizlerde

Kadınları sorarsan onlar da öyle

Onun taşı erimiş, senin kafatasında.

Yine de dayanmağa çalışıyorum işte

kaptanları sorgulayan

yarim bakışları o kadar tehlikeli

her şeyi anlattım

bengisu fışkırır yeryüzüne

Karanlık göklerde aysın

aynı yorgun alışkanlık içindeydiler.

salyalı dudaklarımdan yayık sesimi dinlerim de

Ben ki yaranamam, şakaya gelmem

inkilap bekliyorum

Farketmez gelse gelmese Kays Ona

Anladim ben, neye her ruha tekindir denemez;

Sevgini hep söyle, sakın saklama.

gözleri bir yangın başlangıcıdir

Her dakika bir yaşıma daha giriyorum

Birde baharlar bilirim

Ataol Behramoğlu

Aşk haykırmaktır, sevgi ağlamak;

kahır yüklü atlarla, yokuşlarla bilendim

bedirhan gökçe

Ağaçlar kuş gibi gülerdi

senden artakalan mor bir hıçkırık

Aklımdan silemedim

içinden bir gemi kalkıp gitmemiş,

Denizleri kaynatır

"Attila İLHAN"

Tüm şehir bana küskün

Kuşlara, yapraklara dönmüşüm

Bir yangın büyür baştan aşağa

Affedin bizi.

Bu kış yolculuk var, diyorsa için,

Bize hep acılar kaldı, bize hep yağmur...

Binbir direkli Halicinde akşam

Kız senin bu haline sözlüklere baktım söz yok

Behçet Necatigil

Elimizde acının kehribar tesbihi

Bir kadın gömleği üstümde

Asya`nin titreterek bagri yanik topragini

Kal dersen, dağlarca severim seni

Dönmesek de, varmasak da

Korkarım

Birden aşka düşmek ne ise...

Çeviri:

bazen odunun ateşleyen bir cellat olurum

Sanıyorum, her sokak başını kesmiş devler...

Bu küçük

Annemin olmadığı dönemi,

yüreğinde duymuş hep o korkuyu

Lezzetli nesnedir aşk

bıraksam korkudan gözleri sislenir

Aykırı bir yolcuyum dünya geniş,

Olmuyor, gene kendimi düşünüyorum

4 Ekim 1910 tarihinde Diyarbakir'da Camiikebir mahallesinde dogdu, 12 Ekim 1956 tarihinde Viyana 'da öldü. Asil adi "Hüseyin Cahit" tir. Ilkokulu Diyarbakir'da okudu. Istanbul'a Saint Joseph Lisesi'nde basladigi ortaögrenimini Galatasaray Lisesi'nde tamamladi (1931). Sonra Istanbul'da Mülkiye Mektebi'nde (1931-1935) ve Yüksek Ticaret Okulu'nda okudu. Yüksek ögrenimini tamamlamak için Paris'te Sciences Politiques'te sürdürdü (1938-1940). Ögrenimi sirasinda Paris Radyosu'nda Türkçe yayinlar spikerligi yapti. Savas sirasinda kentin isgal edilmesi üzerine yurda döndü. 1944 yilindan baslayarak Ankara'da Anadolu Ajansi, Toprak Mahsulleri Ofisi ve Çalisma Bakanligi'nda çevirmen olarak çalisti. 1954 yilinda felç geçirdi, sagitimi için götürüldügü Viyana'da yasami son buldu. Mezari Ankara'dadir. Hece ölçüsünün olanaklarini genisletti; içtenlik, yalinlik ve akici bir söyleyisin egemen oldugu; ask, doga sevgisi, geçmis, ölüm, özlem, yalnizlik, yasama sevinci gibi izleklerin islendigi siirlerinde sairanelikten ve siirsellikten vazgeçmedi. Fransiz sairlerinden, özellikle Baudelaire ve Verlaine'den etkilenmistir.

Birden bire bir denizaltı düştü yanıbaşıma.

gözlerine baktıkça duruluyor yüreğim

Sosyalizmin geldiği aşamaları ve televizyonculuğu incelediği bu dönem, babasının ölmesiyle birlikte yazarın İzmir dönemini başlattı. Sekiz yıl İzmir'de kaldığı dönemde, Demokrat İzmir gazetesinin başyazarlığını ve genel yayın yönetmenliğini yürüttü. Aynı yıllarda, şiir kitabı olarak Yasak Sevişmek ve Aynanın İçindekiler serisinden Bıçağın Ucu yayınlandı. 1968'te evlendi, 15 yıl evli kaldı.

Belki de Bu Yüzden İlk Gençliğimde,

donanmış simli bir gökyüzü.

Uzun kış geceleri onlar da aramızda

tırnaklarında griyi saklayan.

Ey begonya, al gül, ey ahududu

Bir ellerinde bayat bir ekmeği kemiriken

unutmak, ayırmaktır arıları balından

Ağır posta paketini, neyin nesi belirsiz,

Akşam üstleri geliyor

Ne yaparım bi başıma ben,

Üşüyorsan eşiver mangalı, eş eş de ısın.

Dışarda deli dalgalar

Ufuklar, bu'd-i mutlaklar bütün mahkum-i pervazın.

beni hangi ırmağa karıştırdın yeniden

5. Beşinci

Birden nasıl oluyor sen yüreğimi elliyorsun

dünyada bir başka gidiş

gitar kımıldadı mı zaman deliniyor

Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Geçmiyor günler, geçmiyor

AŞK çeker, ezer, cesaret kırar

Bir gün gözlerimin ta içine bak

Dalgalandığın yerde ne korku, ne keder...

zulasında eroini esrarı

Aşkım İsyandır Benim

Anneler çocuklara hep seni içirecek

İlaçlar ayağına.

Biz ne ihanetler görmüş adamız

Onu sevmeyen yürek taş kesilsin

Sonra bu kuş, bu bahçe, bu nur.

Yıldız kayar, ay susar geceye güldüğünde

Onlarla giden günlerimiz dönmiyecekler.

Şehrin ölümünü yanlış anlama

hangi ressamı vurur bilmem, endamın

Benzin mum gibi giderdin

Koklayayım kalbimde yeşeren güllerini

bir milat öncesi kalıntı gibi

Birlikte ıslanmayacağız ki...

Sükut gibi münzevi, çığlık gibi hürsünüz.

Hele seni böyle deli divane sevmeden

Bir karısı vardı Tomson'un:

bütün rastlantıları reddedip

kuğu gölün en susuz noktasında boğuldu

Bulutların ardında damla damla sesler

Sevgilim sevgilim

Ölüme erken sevgiye geç.

Ben onun sılası kendimin gurbetindeyim

Bilemezsin içimde bir denizdir yaşamak

Düşündüler, birlikte yürüseler

Aşk sudur, sevgi susuzluk.

Sunun surasinda kaç kisiyiz ki,

ARKADAŞLAR SİZDEN RİCAM RÜVEYSA ŞİİRİNİN TAMAMINI BULUP YAYINLAMANIZ. HEPİNİZİN KLAVYESİNE, KLAVYEDE GEZİNEN PARMAKLARINA SAĞLIK.

Ve zaman dedigimiz nedir ki Ahmet Abi

Elbette sen

Dalgın yüreğini çok gördü

Seni satmam çocuğum

İLK GENÇLIK YILLARI

Ne diyeyim şimdi;iyi mi ettin diyeyim,

Kullanmağa elde büyük kozumsun

ATTİLA İLHAN

Upuzun boynu

tutuşan bir dal gibi titriyordum ilk defa

enayiymiş be Platon?

İçinden mahpushane çeşmeleri akan

papatya uçarı bir zakkum oldu

Ölüm bile kötü değil

Ey dilim yardım et bu şarkı uzun!...

Kolyesiyle oynuyor kadin - tabagimda soyulmus elma -

Tahir olmak da ayıp değil Zühre olmak da

bu sefer yakasını fena kaptırdı

NAZIM HİKMET... BEN SENDEN ÖNCE ÖLMEK İSTERİM

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım

Sevgiyle dikersin.

korku tufanına yakalandığı

bir yürek var

HADİ GİT

Ya da çamaşır sererken bahçelerde

O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.

1955 6-7 Eylül faciasi olarak tarihimize gelen Istanbul'daki azinliklarin ev ve dükkanlarinin korkunç yikimina suçlu aranmaya baslanmisti. Aziz Nesin'de suçlu olarak Sikiyönetimce tutuklandi.

Harp içinde kizlar sarardi.

Şu şairler sevgililerden beter;

Geri Dönen Mektup, Mutlak Seveceksin, Kahramanlık...

Kapıma gelecek çöpçülerle,

Sofu gibi yanlış namaz kılmadan

Aşık-i sadık menem Mecnun'un ancak adı var

Ve neden sonra

Bir ağlamaktı tutturmuş gidiyor

Aşk kıskançtır, nankördür

katlanabilirsen,

bilmezdim şarkıların bu kadar güzel,

Bir süre çevirmenlikle uğraştı, askerliğini yaptıktan sonra da bu uğraşını sürdürdü.1970'den sonra üç yıl yurt dışında çeşitli ülkelerde bulundu, sıkıyönetimce arandığı için 1974 Af Yasası'ndan sonra yurda döndü, İstanbul Şehir Tiyatrolarına dönen Muhsin Ertuğrul tarafından damaturgut olarak görevlendirildi.

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

içinde seni bekleyen hayalleri olan

kızıl tüylü kanatların firakını

Yoksun Adamın Hissettikleri de Onunladır,

Bitmiş bitmemiş olacak

Sendendir eskimeyen cevheri efkarımın

telafisi imkansız nağmeler tuzağında

fırtınada yolunu şaşırmış kelimelerle

BİRAZ DAHA SABIR

En müstesna doğuşa hamiledir kainat

yalanla, ekmekle, silahla.

hiç kimsenin kimseyi tanımadığı mahşer

Zambaklar ıssız yerlerde açar

KALDIRIMLAR

Bir anı bile kalmamıştır

Eh kesildi kol, çürüyecek tabi..

sen ölmedin rüveyda

Kapigi bes kurustan

Kahverengi avuçlarina mi gözlerinin

Dindi şakaklarımın ağrısı

bir de gittiğin arabanın tekerine

nefesin vücudumu yakıyordu yer yer

Çifte sandal, yüzüyorduk, o yüzer, ben yüzerim!

Leylaklarla akrepler gözlerine bakıp insan olurlarsa

Üstündeki son dallar agarmis diye birden

başka topraklarda patlayan bombalar gibi

avareyim, asudeyim, yorgunum

Çocuklar dogururdu

Yalnızlık güzeldir diyordum

Senin tutkunla mecnun geziyor güneş ve ay

Çiçeğe arı, arıya asel

Kırmızı bir ışık düşüyor yere

Bu aşk değil KENDINE GÜVENSİZLİKtir

Ne hikmetse en çokta bana kızardın,

kontrolörlüğü görevlerini yaptı (1956-1965). İstifasının ardından

Bu emsalsiz huzun

Saçlarını bile taramıyorsun eskisi gibi,

havasızlıktan öldürme beni

nereye gitsem nemli bir hüzün peşimsıra,

Pas tuttu nihayet sularin rengi havuzda.

Farklılıklar odası

bir gökyüzü

Çocuklar, kadinlar, erkekler

seviştiğimiz ve uyuduğumuz sahillerde

Karaya çıkarsam ölürüm

kırılmamalıydı ıslak dalları hasret selvilerinin

Haramilerin saltanatını yıksın

Fakat sonradan duruldu Leyla

Sevgi usul usul sabırlıdır.

altmış saniyede koşarak doldurabilirsen;

İnsan Bu Kapılmayı Anlayamaz,

Aşk iki kişiliktir

Yanaklarına vurduğunda hissedersin.

Ne kaldı ki şurada,

İSTANBUL - PARIS - İZMİR ÜÇGENİ

Gecenin ardında yine gece var;

Umutlar alev alev bulut olur belki

Mehtabı süslerdi bulutlarımız

Ne yalan söyliyeyim kalbime haşyet geldi.

S. Karakoç

Sel gider ve zulmetin çöplüğü temizlenir

kuşların, balıkların, kedilerin çok olsun

Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet...

Aşk Bize Güvenip Verdiği Büyüsünü,

-Doğdugum ev. Rahatlıyacak içim duysam

kapanmaz gülüşünün açtığı yara

Mona Roza siyah güller, ak güller

arabada sevişmek başlıca merakı

Kahveden yönetir nüfusçu'muz

Unutmak, belki de unutmak olsun diye mi

adımın baş harfi gibi

Ocağın parıltısıyla aydınlanan yüzün

Lise yıllarında babasının ölümü nedeniyle buradan ayrıldı. Yatılı olarak Kastamonu Muallim Mektebi'nde öğrenim gördü.1930 yılında mezun oldu. Altı yıl süreyle Gerede, Akçakoca, Hendek ile Düzce arasında Gümüşova'da ilkokul öğretmenliği yaptı. Ankara Gazi Eğitim Enstitüsünü 1938 'de bitirdi ve Adapazarı Ortaokulu Türkçe Öğretmenliğine atandı.

Güya beraberdik

seni bir yumağa sarıyorum yıllardır bitmiyorsun

beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin

niye izin vermiyorum yoluma kuş konmasına niye kimselerizin vermez yollarıma kuş konmasına?

Yaklasirken bu bakir tenli güzel kivrilarak,

Yaşamayı öğrenmek bizimçin geçti çoktan

böyle mi olacaktı değirmenin son hali

Ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu,

getirirdim

Hangi sarkiyi duysam, bizimçin söylenmis sanki

Boşunaymış gibi bunca uzaması saçlarının

kin olmus susuyorum bir tek sirdasim yok

Ne kaldırımlar kadar seni anlayan olur...

Kadınlar taş heykeller gibi gelip gecer sarı kayalardan

Şiir yazma hastalığım

Seni bir yaşam boyu biriktirmek değil de,

karanlık camlardan sular akıyordu

sorum yok soranim yok yolum yok yordamim yok

seni kaybedersem,"

Edeple gelip birer birer öpsün diye faniler!

Hiç olmazsa köse basina

1936'da Ankara'ya döndü ve askere gidene kadar PTT Genel Müdürlüğü Telgraf İşleri Reisliği Milletlerarası Nizamlar Bürosunda memurluk yaptı. Askerlik sonrasında iki yıl kadar, Ankara'da, Milli Eğitim Bakanlığı Tercüme Bürosu'nda çalıştı. 1947'de, Hasan Ali Yücel'in yerine Reşat Şemsettin Sirer'in bakan olarak atanması üzerine, Milli Eğitim Bakanlığında "antidemokratik bir hava" esmeye başladığını söyleyerek, görevinden istifa etti. 1 Ocak 1949 tarihinden itibaren on beş günde bir yayımlanan Yaprak dergisini çıkarmaya başladı. 15 Haziran 1950'ye kadar yayımlanan bu dergiyi parasal güçlükler nedeniyle yayımlayamaz olunca Ankara'dan ayrılıp, İstanbul'a döndü.

bilmem hangi mevsimin başlangıcıdır

Bakmazsa senin yüzüne

kaçalım kurtulalım esmerden sarışından

rengini gözlerinden alıyor kalbim

belki granada, belki eylül, belki kırmızı

Padişah gibi cesaretti o, alımlı değme kadında yok

Senin gülüşünle yaşadığımı

Bülbüller söyleyecekse, seni söylesın

Söyle yavrum şu sözleri sakın ağlama

Serbest bırakıldıktan sonra iş bulamayan, kitap çıkaramayan şair için bu kez askerlik kararı alınmış, 50 yaşında ve hasta olan Nazım Hikmet çok zor durumda kalmıştır. Öldürülmekten korkan şair, kendisine hayran olan Refik Erduran 'ın önerisini kabul etmiş, onun yardımıyla bir motorla Karadeniz'de seyreden Romanya bandıralı bir gemiye binerek Türkiye'den ayrılmıştır.

-- Bir vakitler gökyüzüne dayali, derdim ben --

Bahçesi harabe tüm insanlığın

Ey, mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü,

Keçeye benziyor kızarmaz yüzler

hala arasıra mektupları gelir

zenginlere, cinayet erbabına

Kundurası vurmadığı zamanlarda

Çocuklar var incecik yüzleri nurdan

Iclenme tabiattaki yekpare kederden,

Bıraksalar gökyüzü kendini ikiye bölecekti

Dagilip belkileri aramak öyle

bizim cenaze şeklini.

Ölüyormuşum;

Hayırsızın, biriydi fikrimce,

soluk bir dünyanın mezarlarına

KOCA REİS

Zulmetin, yer yer, içinden kabaran mezbeleler:

Pırıl pırıl olanı, her zaman bir güz diriliğinde

Dünyayı verelim çocuklara hiç değilse bir günlüğüne

gerçeğe çağıran bakışı nerde

HEYECAN VE FIRTINA

İster uzaklarda ol

Umutlarda yaşanan hazan oldu, her mevsim

İlle İstanbul'da bul!

Susmak ve konuşmamak denen cana

Gölgesi bir ağaç gölgesidir kollarını açsa

Eğer bir daha dönmeyecek olan dakikayı,

Sizi yanlış tanıdı.

Bir türlü yetişemem, fecre kadar yürür de,

Korkudan sustular güzelim çanlar,

Kelimeler ki tank gibi geçer adamın yüreğinden

ACILAR DENIZI

açan çicekler vardı,

mesela kuzey kutbunu keşfe giderken

sanırım nurullah genç in rüveyda şiirini söylüyorsun...

Kanımıza Karışan İlkel Acı, O Yaban Ağrıyla

Oysa bir bardak su yetiyordu saçlarını ıslatmaya

Önce bir ellerin vardı yaşnızlığımla benim aramda

gümüş kuşlu bir hamam tasının

ben her gece bir mehdi türküsüyle çilekeş

pırıl pırıl çizmeler giyeceğim ben.

Geceyarıları beni umarsız bekleyişin,

kurt ağızlı

sonra derler haklıdır sevdası

Baktim gökte bir kirmizi bir uçak

Gülebildiğin kadar mutlusun

Toplumun gündemine koyu bir isyan düştü

ve umutsuz bir aşkı anlatan

Annem yok artık. Bu kesin. Gelinecek bir yere gitmedi.

orda başlangıcımız, Hacıbaba,

Yoktur Gölgesi Türkiyemde

bu yollara düşecek adam mıydı

Ne vakit, Maçka'dan geçsem

Benim sevdalarım, Allah'ına kadar.

Bu aşk değil YARDIMSEVERLİKtir

Eğer sana kimse güvenmezken sen kendine güvenir

Buluttan süzmeli suyunu

fosforlu ve derin bakışlarına

Bakma kesildiğine terkosun

Karlar, bütün ezharı riyaz-ı melekutun.

Bana kalan tek şeyi de alma benden

Attila İlhan'ı bir tek gruba indirgeyerek, onu dar kalıplar içerisinde değerlendirmek oldukça güç. O, yüzyılımıza imzasını atan, dünyayı çözmüş, yorumlamış ve ona çözümler türetmiş bir düşün adamıdır. Kendisini ifade etmek adına tek bir yolu izlemekle yetinmemiş şiirle başladığı serüvenini roman, deneme, senaryo ve köşe yazılarıyla zenginleştirerek topluma ulaştırmıştır. Çoğu yazarın dolaşmak istemeyeceği alanlarda korkusuzca yazılar yazan Attila İlhan, topluma ve çağımıza bir anlamda ayna tutmakta, zamanın tanıklığını yapmaktadır.

oysa ne yerdesin, ne gökyüzünde

Girene dek yazacağım

Ekmek yok

Kısar gözlerini ya sen, ya sen, derdin,

Geceler boyu sevişmelerden;

Unutursun,

Benim ruhum nehirler kadar derin!

ve mevsimleri bütün anlamlarıyla

Sonsuzlugun koynuna birakirsam

hüznünü ver bana yeter, gizli hüznünü

Yoksa, yoksa dilimiz mi varmıyor?

külümün içinde külün

Gözlerinin hicranlı yaşını sileceksin

HAKAN SÖYLER E BAYILIRIM

bana fanila bir don al,

gökleri denizin elinden aldı

Bırakmıştı kendini yazılmış olana

Konar bahçenin incirlerine

Kadinlar bir deri bir kemik.

Ama unutamayacaksın hiç bir şeyi

Anlarsın yalnızlığı ve yalnız kaldığını

Çıkarlarıdır ön planı ama kendisi ve gölgesi

Bırak, seni seviyorum demeyi,

Yukseklerden, sürü sürü, çiglik çiglik.

Fakat bir eksiklik ufacık bir nokta

beyaz camdan olsun

Tohumlar ve iklimler senindir; mevsim senin

Gideceği yere yol yetmiyor.

Merdiven geldi ki zorcaydı biraz tırmanmak!

bir kez olsun, yaralı bir İstanbul say beni

Yaprak taprak gelişiyorsun

yorgun umutlarla geceye sızar

Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.

pembe uçurtmalar yollandığından beri

Tadi senden gelir

Kırlar dağlar deniz kenarları

"-Evet " dedi, "İngiliz imparatorluğu ve hürriyeti için:

Behçet Kemal Çağlar-Bence sen

Haklısın, aramızda uçurumlar.

koklamasam

- Pervam yok verdiğin elemden;

oysa ben yalnız seni, seni savunuyorum

Cenap Şahabettin

sen memleketim kadar güzelsin

Bütün vapurlar bizden önce kalkmıştı.

Felaketim olurdu, ağlardım

Victor Hugo

sen başını dik tutabilir ve sağduyunu kaybetmezsen;

ve tüm göz yaşlarının mührüne adamak isterdim ketum yokluğunu...

Çocuk dizlerimdeki yaralar,

Gezdiğim dolaştığım yerde hayalimde sen vardın

Biri benim, biri de serseri kaldırımlar.

Kehkeşanlar tak.

1955 Halil Lütfü Dördüncü'nün 'Yeni Gazetesi'nde köse yazarligina basladi.

Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boyunum!

Ve her kitar havası beslenir bir hıçkırıkla

sıkıntılarla

düş sokağı sakini sağol arkadaşım...

Sene 1946 mevsim sonbahar

ölmek ayıp olur mu?

Öylece sarılıp kalırdık kapı eşiğinde,

Dağa düşer kül eyler

ne demek hemserim senle gülüne bu şiir umarım hep mutlu olursun gülünle

Dolmuş senin gözlerine bu dünyanın halleri

unutmak, susturmaktır yolların ayrımında

Sen güzel örümcek ağı yaşamakla yaşamamak

Gözlerinin ucu da burda yaşamaya alışık

Kor nerde ki? Bir baksana küller soğumuş...

işime yaramıyor

Can verdi kisin sundugu taslarla zehirden

Plaka tutmasina

yeller esiyor şimdi o büyük karanlığımın yerinde

Usta bakışların keşfettiği rahatlıkla arkama yaslandım

Işığım ol, alınyazım ol benim,

Ben bu yüzden serinliğe hasretim

bir su ver, dirileyim kuruyan köklerimde

fonda dedıkoducu eva peron, sigara dumanı...

Mehtabım, yıldız gibi süsle kaküllerini

İnsanın yüzüne nasıl bakarsa ölüler.

günaydınnnnnnn

İçimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;

Ben de şaşkınlardanım, Rabb?im sonumu hayr et!..? -N. F. K.-

bırak keyfini sürsün şehirlerin köleler

1957'de gittiği Erzincan'da askerliğini yaptıktan sonra, tekrar İstanbul'a dönüş yapan Attila İlhan sinema çalışmalarına ağırlık verdi. Onbeşe yakın senaryoya Ali Kaptanoğlu adıyla imza attı. Sinemada aradığını bulamayınca, 1960'ta Paris'e geri döndü.

okyansun yüreğine

Yine yoldan çingeneler geçiyordu.

Hastanede sıran var.

Bir mağara devrinden arta kalan insanlar

yolun sonunu söylüyordu

Bundan senin haberin var mı

Bagisla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

harabeler diriliyor

Hayallerimin noktası olmaktan vazgeç.

Damarlarımda can suyum

kadere,

Boş geçirdiğim, bağırmadığım sustuğum günlere.

ve yitirilmiş yarınlarımın en umarsız bağrında,

Yağmur, bir gün elimi ellerinde bulsaydım

cinayetimin ipuçlarını bırakıyorum...

Farklılaşan sendin

En güzel plak serefime!

Bir kus çirpiniyor eteklerinde;

her şeyi söylemek mümkün,

toplar boş şişeler gibi ve yüzü gibi içi de

Öyle bir cigara yakimina, birinin gazoz açmasina

götürür beni sevda kıran rüzgarlar

Acıyla da olsa dopdolu olan hayat

sen iyisi mi sana benzemeye çalışan

Of, off.

gemiler nerde

beni sevindirdiginde

Işıkla yağmur beraber,

ve yurdumun kederli davullarının boğuk

Sanıyorum saçlarımı okşuyor bir el

Yirminci yüzyılın kapısından

Ve avlularina

Sayıklayan bir ağaç gibiyim Omayra

Beni bekliyorsan, uyumamışsan

Senin bir damla gözyaşına.

Doğudan batıya, göç edip, seferler koyduk

bu yürek?

Ey gönül, acaip huyun

Aklıma kadeh tutuşların geliyor

Ve onlar

Bir suçlu gibi öne eğip başımızı

Kızıl kısraklar gibi üstümden geçeceksin!

Açan çiçekler vardı,

Ve mahzenlerinde insanlar bekler

seni sevmek ne ise,

karanlıkta bulutlar parçalanıyor

Bir güzel kadeh tutusun vardi eskiden

SEVİNMESİN KALLEŞLER AKITMA GÖZYAŞINI

Denizlerin dalgası vurmaz sahillere

Falanca durağa şimdi geliriz göğe bakalım

1915?te Lüleburgaz?da dogdu. Edirne Ögretmen Okulu son siniftan ayrildi. Çesitli tiyatrolarda oyunculuk yapti. 1932?de Ankara Devlet Konservatuvari?na girdi. 1936?da ayrildi. Istanbul Sehir Tiyatrosu, Küçük Sahne, Devlet Tiyatrosu, Adana Sehir Tiyatrosu, Dormen Tiyatrosu, Oda Tiyatrosu ve Cahide Sonku ile kurduklari Cahitler Tiyatrosu?nda sayisiz oyunda rol aldi. Birçok filmde oynadi. 1940 kusaginin önde gelen sairlerindendir. 5 Haziran 1971?de Istanbul?da öldü.

Seven insanın ayağı mı yok,

Sensiz edemem.

Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!

Güneş vurmuş içime

Aklıma geliyor da bir an yokluğun

her harfine yıllardır şimşeklerle yarıştım

Yağmur, duysam içimin göklerinden sesini

Şiir... O yosmanın boyuna.

Bir gün küçüğüm

Olmaz ki!

Adam aldırma da geç git, diyemem aldırırım.

Dustugum yer öyle açik seçik ki

Nazım Hikmet daha sonra İstanbul'a yerleşmiş, çeşitli gazete ve dergilerle film stüdyolarında çalışmış, ilk şiir kitaplarını çıkarmış ve oyunlarını yazmıştır (1928-1932). Bir ara yine tutuklanmış, Cumhuriyet'in 10. yılı dolayısıyla çıkarılan af yasası ile özgürlüğüne kavuşmuştur. Akşam Son Posta, Tan gazetelerinde Orhan Selim takma adıyla fıkra yazarlığı ve başyazarlık yapmıştır (1933).

Sonsuzluğumu içiyorum bebeklerinden

Gülemiyorsun ya, gülmek

- Mehmed Ağ'nın evi akmış. Onu aktarmak için

Azrail?e koştum siperlerimden

Tuhaf bir ayrılıktır hayatı kapkara

Sana hep hep yeniden başlamak isterim.

Heybelide'sin bahara doğru.

yıpranmış divaneler gibiyim sokaklarda

inceliğin ışık ışık yüzüme vuran

Ya zamanindan çok geç;

oysa ben gözlerinden girerdim yüreğine

Çekinme sende vur sırtımdan beni

her ikindi sonrası ruhumun toprağına

Senin bakışlarından belli,

Son kadeh içilmiş,

Gel bakayım lüle lüle kıvrım kıvrım,

Dayanamaz peynirli pideye;

Bir Yürek Var

Bir kız, bir oğlan

Sayısız penceren vardı bir bir kapattım

Melekler sağnak sağnak gülümser maveradan

Gökyüzünün mavisi yok

Veya şiir yazılabilir

ah! saklı gülüm

ve karım razı değil.

Bir nar çiçegini eziyor gibi

Bu ne karanlik, bu ne zindan gece boyle

İçimden bir şey :

Dev bir agacin vakari içinde ölmeyi

Bilmiyordum.

Ve işin tuhafı

Geçinmeye geldik!

Kapı kapı bu yolun son kapısı ölümse;

Gözlerim perdelenir açamam aç desen de

Ya ben bulutları anlamıyorum

Ümit Yaşar Oğuzcan (1926- 1984)

Baskatibin çayi kitlamadir,

RÜVEYDA

Kız bak benim sefil naçar halime

sıralı kuyruklar kaç can aldı? Emekli bitkin halde çok emekledi ve ambülans yetişemedi

SAİT FAİK ABASIYANIK

Sırtımdaki yaralar da, bedenim üstünde buzun

Her şey işte böyle oldu önce

Mevsim sonu öyle bir zamanki,

musıki bahçesidir tende lisan-ı fıtri

Her seher yüreğimde açan karanfillerin

Cebimde bir on liram var

O çapkın babamı ben öyle sevdim

Ölürken de sevdalı kal...

bu şehir o eski istanbul mudur?

Bir tude-i zılal ü siyeh-reng ü na-ümid?

Gussa ile kaygu yok

Tabiat odam.

Sana gitme demeyeceğim

ve ince dudaklarının kıyılarında keder.

Kağıttan bir gemi yaptım küçücük

sarar da benliğimi

Böyle havalarda unuttum;

Eyüp öksüz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu,

Sonra herhangi biri oldun, bütün sevinçlerim bittikten sonra

Edasını taşır gibi,

Ve Vagneryen bir operada do sesi gibi heybetli

Hayberin kapısı ağlar mı erkek ağlar mı

Bütün karanlıklara inat

Eğer ki gidersen?

Ve gidiyordum arkama bakmadan

kucağımda başın

henüz birer iskelet gibi çıplak

Varlığın yokluğun anlaşılmaz

birde üzerine keyif çatarlar

bu şiiri bilen varmı;

PIRPIRLI ŞİİR

Hadi daha çabuk daha acele

Kız sen ne yalancı şeysin hiç de mi yüz yok

beynimi çağıran bir sese doğru

Yağmur

Kimse dönüp bakmaz ateşte yansan

İşte karşımda bizim yar-ı kadimin yurdu.

Memnunum diyemem yaşadığıma,

toprağın güneşle konuşmasını

Ahmet Arif "yokluğun cehennemim öbür adıdır

hiçbir dakikamı yaşayamazsın.

Kapiyi gözlüyorum arada

Sonra kahrolacagim

Daha birkaç gemi yaparım

400 metroya kadar sızıyor ışık.

Ayten'li içkiler içip

Mazluma sürgün evi; zalime cihan düştü

1944 Zonguldak'ta uçaksavar top mevzileri yaptirmakla görevlendirildi.

Bir geyik olur sizi arar melul ve bakir

Öyle yapma dur durduğun yerde,

Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter.

Kim bilir şimdi nerdesin?

Bir eliyle de göğsünü tutmuş.

Baris Çocuklarindan.

- Keşki ben evde olaydım... Esef ettim, vah vah!

İn cin uykuda, yalnız iki yoldaş uyanık.

Sabahlara kadar koynumda yatmışsın

Gölgene sığındık.

AHMED ARİF

KARADUT

Küflü bir manzaranın çürüyen güllerini

Ne taze ölüyü mezar.

Yüzyıllardan beridir Altaylardan Tuna'ya

ama o bütün bunları bilmiyor.

beni senden, seni benden soruyorlar,

Çocuklar hıçkırır, anneler ağlar,

beni koyup koyup gitme, n'olursun

Saymiyorum ölüp ölüp dirilttiklerimi

Bicare gönüller. Ne giden son gemidir bu.

Şimdi ise bak, yüreğimiz bimecal,

Attila İlhan

Sevdiğimiz İnsanların Çocuklukları da...

Adın yoktu tanıştığımızda

Kızarmış bir ekmek gibi duruyor

siyah denizlerin hep

öperken dudaklarını,

Onu da alın gerekirse

yirminci asırlarda

Kızıllığında ısındık,

İyi ol..

O kadar çabuk

Yanlış trenden indin seni şehrin aynasından geçirdiler

anlasın geçmişi kınalı dünyanın kaç bucak olduğunu

bir beyaz kağıtla

nereye kayboldular şimdi kimbilir

Neyleyim göğsümü Karacadağ'ın sert rüzgarı doldurmuş

Bileklerimde Bayat Bir İntihar

ince, küçük çeneleri, kocaman gözleriyle