Çokça yalnızlık, çokça huzur veriyor. Her zaman.

Nasıl kızıyorum kendime bazen

sigarayı bırakmak istiyorum

En azından masumiyet parçamı bulamayacağımdan yenilik beni kandırmıyor vazgeçiyorum...

alıp başımı gidesim geliyor

Oysa tüm kitaplara ulaşmamın imkansızlığının farkındalığına vardığım an yapbozun kaybolmuş parçaları gibi yüreğimin bütünlüğünü yeniden kazanmanın imkansızlığı anlıyorum..

Bazen seni çok özlüyorum ve bazende hiç hissetmiyorum

evet herşey yıkılsın ama ben enkaz altında kalmadan yenisini yapayım

Rüzgar, güneyden güneşle esen, sam yeli olsa, size değerken adı keşişleme olur. Kuzeyden esen poyraz olsa, size Stalin'in Sibirya'da kurduğu, kuzey beyliği gibi gelir.

Bazen, ama sadece bazen; senden istenene uyarak, aydınlığı kendi karanlığında bulanlara, "selam de ve geç" git!..

''Bazen, dudakların bitiremediği cümleleri gözler tamamlar.''

"Selam!.."

Bazenler çoğalıyor bazen...

Çokça yalnızlık, huzursuzluk verse de,

Zamandan başka çare nasıl kalmıyor bazen

Hepimizin hayatı nasıl duruyor bazen

bazen diyorum ki:kazıldıysa bir çukur... ölmeli biri!!!

Bazen diyorum, bazen; içinizi ısıtmayacak gün, gün dönümüyle hangi yana dönerse dönsün, yine içinize ferahlık vermez, sizi ısıtmaz.

Bazen, herkes gibi ve kadar olmayı ne çok istiyorum. Bazen istemekten ve istediklerimden çok korkuyorum.

Her çarpıntıya koşarsan kalbin yorulur

bazen diyorum, niye herşeyi bu kadar dert ediyosun ki, ölümlü dünya değil mi, herkes yaptığının karşılığını görmeyecek mi, şimdi bu kadar üzülmek niye, hırslanmak niye... insanları sen mi düzelteceksin, ki sen ne kadar düzgün bi insansın ki acaba başkalarına göre.. ne kadar ömrün varsa yaşa sana göre en doğru biçimde, kimseyi memnun etmeye çalışma, doğrularından vazgeçme, kırılırlar üzülürler diye kendinden ödün verme... ama olmuyor işte o "bazen" de istikrar sağlanmıyor... :(

herkezın herseyın canı cehenneme...

Bazen kaçmak lazım.

Bazen diyorum, bazen; isimler değişse bile yürekler hep aynı kalıyor. Öfkenin karanlığında kararan yüreği, hiç bir sabah güneşi aydınlatmaz, aydınlatamıyor. Saatler değişse de, altı ay, gecenin sabahındaki günlere yine güneş, doğmuyor.

acı yüreğe dayandığında çaresiz kalıyorum.

Elimizden ipler nasıl kayıyor bazen

şiir kelimeye

Bazen; bazenlerin aslında her zaman olduğunu ve her bazenin öncesinde bir "aslında", sonrasında bir "oysa" olduğunu düşünüyorum... Aslındalardan sonra bazenli düş kırıklıkları geliyor... Sonrası... Oysa...

Herkes korkmaz mı bazen?

bazen diyorumki.. kal be gönlüm hayat öylede böylede akıp gidecek..

bir şeyde karar kıldım sonunda hayatı nasıl yaşamalı diye düşünürken hayatyaşanmakta susmalı ve yaşamalı sadece

Bazen, herşeyi yıkıp, baştan yapmak istiyor insan...

Bazen diyorum, bazen; bırak aydınlığı kendi karanlığında bulanlar, güneşin batıdan doğuşunda, aydınlansın. Çünkü bazen, düzeltebileceğin tek şey sadece kendinsin, o yüzden uyandığın her gün, kendini yeni düzeltmelerle uyandırmalısın.

bazen diyorumki.. Yüreğindekiler kaçınca daha mı küçülecek daha mı az acıtacak...

Yarın öbür gün aşkın adı değişir yazık olur

bazen diyorum... Kaçıp gitsem kendimi bile bulamayacağım uzaklara... sadece gökyüzünün mavisi, toprağın karası ve yalnızlığım

Bazen biraz yalnızlık, çokça huzur veriyor...

bazen,

tüm kitapların arasında kalmış kurumuş gül yapraklarını toplamak istiyorum. Tıpkı orada burada kalmış yürek parçalarımı toparlayıp yeniden bir ben yaratma isteği gibi..

ki bırakıyorum her defasında yağmura dokunduğumda

bazan herşey o kadar anlamsızlaşıyor..

|A. Hamdi Tanpınar|

an'la ve an'dakilerle ilginiz yoktur, dalar gidersiniz anılara.. yüzünüzde uçuk bi tebessüm...

Tecrübenin kati şartı bu muymuş zaten