+++aynen...

Allah köyde görev yapan arkadaşlarımıza hem kolaylık hem sabır versin. İlk görev yaptığım yer bir dağ köyüydü. 3 - 5 hanelik bir yerdi. Allah razı olsun iyi insanlardı ama hayvancılık insanı çok oyalayan bir meslek. gündüz meralara çıkar gece gelirlerdi. Yani anlayacağınız tüm gün köyde bir ben vardım. İyi yanı bol bol kendimi geliştirdim. Ömrümde en çok kitap okuduğum günlerdi. Kötü yanı sosyallik diye bir şey yok. Aydan aya o da toplantıya kasabaya inerdik te imam olduğumuzu hatırlardık. Köyün arabası bile yoktu. 7 km yayan yürür sonra anayolda gidenlere el ederdik. Zor günlerdi vesselam...

Sen bu forumda yazdığın yazıları provokatorlük için mi yaziyorsun yoksa gerçekten haysiyetsizmisin çözemedim imamlara akıl vermekten para para diye kendini yirtmaktan kurumu ve kurum çalışanlarını paragöz göstermekten vazgeç.. vereyim eline üç beş kurusta terk et burayı sıkma benim canımı

evet orada 2 senem geçti ama köy imamlığı gerçekten sabır işi

Arkadaşlar nakil sınavlarında köy imamlarına ayrıcalık tanınmalı. bu sözüm diğer arkadaşlara adaletsizlik yapılsın anlamında değil. yoksa diğer arkadaşlarımızda merkezde türlü türlü sıkıntılarla boğuşuyordur. ama mesela sadece köy imamlarının başvurabileceği bir merkez kadro olabilmeli. çünkü köyde sosyal hayat sıfır, ailecek gezme imkanı yok, okul yok, camiler mescit tarzında, ailende mecbur seninle bu zorlukları çekiyor.

Hocam bende ilk tayinim memleketimizin ücra bir yerindeydi. atandığımda adı fatih camii yazıyordu. sevine sevine gittim. dedim herhalde büyük bir cami. komedi gibi bir gün oldu benim için. muhtar geldi almaya. yola çıktık git git bitmiyor. hem gidiyoruz hem de yükseğe çıkıyoruz. o yol bitmek bilmedi. köy bile denemeyecek bir yerde bir odanın önünde durduk. muhtar cami burası deyince şok oldum. bildiğin tek oda bir yerdi, minaresi bile yoktu, hoparlörleri çatıya monte etmişlerdi. dedim ne güzel isim koymuşsunuz. muhtar da zamanında burada fatih emmi vardı o ölünce yaşadığı odayı cami yaptık dedi.

10 yıldır köylerdeyim... anlıyorum seni. köydeki sıkıntılar insanın psikolojisini zorluyor, cemaatin yoksa hele köreliyorsun git gide, köyde bakkal yoksa arabanda yoksa Allah yardım etsin, lojmanın bir odasını kullanamıyorsan rutubetten, ısınma problemin varsa ve gurbetteysen daha da fenalaşıyor köy hayatı.

hocam çok haklısın. kimisi senelerdir atmış kapağı merkezlere, kimisi merkezlerde o camiyi beğenmez senin gireceğin yere tercih yapar. vallahide billahide senelerdir köylerde kalmış atanamayan bu imamların bedduası yeter bu insanlara.

Şehirde iş yoğun, fiziksel yorgunluk var ve aktif olmak şart, çok rahat değilsin. Ama her türlü imkan ayağının dibinde, çocuğunun eğitimi konusunda çok stres yaşamıyorsun, evde tıkılı kalmak gibi bir problemin yok. Camiden camiye göre durumlar değişir tabi.

hocalarım sendikanızdan şunu isteyin genel merkezden ve ilerdeki başkanlardan..

<u>koylerde görev yapan imam hatiplere yıpranma payı altında ek ödenme yapılacaktı çalışma yapıyormusunuz?</u>

Her iki açıdan bakıldığında sıkıntılar elbet var, ama şehir hayatına alışmış birinin köyde mecburen kalması kadar sıkıntılı bir şey yoktur.