Ve paraşütümü almadan

Alimleri yorulmayan

Yalnız mutlu anlarımın olmasına çalışırdım.

Bir memleket istiyorum

Bir anlık olsun sükutu sarmak

maddi kaygıların olmadığı ulaşımın kolay, kışları kardan kapanmayacak yolların olduğu geniş bir yayla evinde temel ihtiyaçlar harici hiçbir eşyanın bulunmadığı, çok fazla insanın uğramadığı, bol bol kitap, birkaç sevdiğim film ve müzik cd si... ve doğal hayat... ömür boyu yaylada yaşamak:)

Maddi kısmı da çok kolay görünmüyor bana, bilemiyorum belki de ben çok karamsarım...

Alıp başımı gitmek çok ama çok uzaklara..

Bir şansım daha olsaydı eğer

On yıl öncesine dönebilmek...

Üniversitede bir ders sırasında hocamız demişti ki:"Sultanbeyli'deki bir genç kız ile Suadiye'deki bir genç kızın hayalleri arasında hiçbir yakınlık yoktur."

Daha çok risk alır, daha çok seyahat eder,

Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehir aşardım.

?Jorge Luis Borge?

?Şimdi? yi yakalayın.

siz karamsar değilsinizdir de ben biraz hayalperertim belki de... şu anki işimden kurtulma başarısını gösterebilirsem kolaylıkla yapabileceğimi düşündüğüm bişey bu. benim hayalim yani kitap-cafe tarzı biyer. maddi kısmı konusunda da siz haklısınız.

25 yaşıma dönebilmek isterdim.. Her şey daha kolay olurdu sanırım..

Mavinin kanatlarında uçmak...

Kusursuz olmaya çalışmazdım,

ikincisinde daha çok hata yapardım.

Türkiye'ye-Ülkeme, uzaktan bakabilmeyi, Tüm dünyayı gezebilmeyi ve dünyadan uzaklaşıp; uzaktan bakmayı isterdim dünyaya... Ve Güneş Sistemini de uzaktan görebildikten sonra daha ne varsa görebilmek gidebilmek için yürümek isterim...

Elbette mutlu anlarım oldu ama,

Anlar, sadece anlar, Sizde anı yaşayın,

Hayatın her anını gerçekçi ve üretken yaşayan insanlardandım.

Bir daha başlayabilseydim yaşama,

Bu başlıkta da istekler, hayaller çeşitli. Bazıları gerçekten mümkün değil, zira geçmişe yönelik, ama bazıları için bence bu denli karamsar olmamak lazım; gerçekleşebilecek makul istekler. Mesela deniz kenarında bir köyde yaşamak ekonomik yönden pek de imkansız değil. İmkansız olmadığına ısrarla inanıyorum, çünkü benzer bir yaşam benim de planlarımın arasında.

Hayali problemlerim ise daha az.

Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.

bir tekne, bir de köpek istiyorum. huzurla, mavilerde yol almak istiyorum

mezar başında değilde, yanında olmak...

Fikriniz için teşekkür ederim sn. rana sena, ama ben bu işin bu kadar kolay olduğunu düşünmüyorum. Dostlarımla muhabbeti kitapçı dükkanı olmadan da yapıyorum da, dost olmadığım fakat kitap aşığı insanlarla bir araya gelebileceğim, tanışabileceğim mekanlar yok maalesef...

Yaşantıların çok uzak olmasının yanında sınırsızlığın ifadesi olan hayallerin de bu denli uzak olması yürek burkmuştu. Çünkü istemek, hayal etmek için tanımak, en azından bilmek gerekiyordu ve aynı şehirdeki aynı nesle mensup kişilerin bir kısmı birçok güzellikten hayal edemeyeceği ölçüde uzak, hatta bu güzelliklerin varlığından habersizdi.

Yolları aşınmayan...

Sorunlarım daha gerçekçi olurdu,

İlkinde olmadığım kadar çok az şeyi

insanların kendilerine ve çevrelerine zarar veren bağımlılıklarından vaz geçebilmesi...

Son olarak geçen yıla dönsem hala öğrenci olsam. Bu da en azından şimdiki halimi biraz daah kurtarırdı.

5 dk ya bile razıyım..

yönetimsiz olmak...

Ben Güneş'in yalnız benim olmasını istiyorum.

İlkbaharda ayakkabılarımı fırlatıp atardım.

Görmediğim yerlere gider,

şirin ve sıcak br kitapçı dükkanına sahip olmak ulaşılması mümkün olmayan bir istek olmasa gerek sn englıshtchr:) güzel kitaplar bulmak mümkün:)) muhabbet için de birkaç dost yeter. dükkanın sıcak ve şirin olması dizayn edilmesine ve de bulunduğu yere bağlı. sadece biraz para yer satınalmak yada kiralamak için... onun içinde birkaç yıl çalışıp birikim yapmak lazım. sonraaa etrafına çocukları toplayıp karlı günlerde masallar okuyubileceğin güzel şirin sıcak bir kitapçı dükkanına sahip olunabilir. buda benim fikrim:))

Uçan balonla işe gitmek mesela.. ne eğlenceli olurdu :))

Eğer yeniden başlayabilseydim,

Dışarı çıkmayan insanlardandım.

Daha çok dondurma, daha az bezelye yerdim.

Zalimi kollamayan...

Sekiz beş mesailerinde tıkanmayan

O kadar temiz olmazdım,

13.10.2006 bunun öncesine dönmek...

Bir anlık olsun seni unutmak

Gerçekleşmeyecek gibi görünse de gözüme bi gün zengin olursam o dergiyi çıkaracagım :))

Bir şansım daha olsaydı

Üstünde güneş batmayan bir memleket istiyorum

Çok şey mi istiyorum

Yeniden başlayabilseydim eğer,

Güneşin doğuşunu daha fazla seyreder,

Deniz değil bir ırmak ya da nehir kenarında çadırımı kurayım, atım olsaa kartal vs gibi hayvanlarım. ipten salıncağım ve güzel çiçekli bi bahçem olsaa. Kimseler de olmasaa yanımda. Evet bunu istiyorum.

Kitapçı dükkanı... Şirin, sıcak, kitapların buram buram koktuğu, muhabbetin belinin kırıldığı bir dükkan açmak istiyorum... Maddi kaygılar taşımadan...

Çocuklarla oynardım

Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,

Sırt üstü yatardım, neşeli olurdum,

Ciddiyetle yapardım.

On yıl...

Farkında mısınız bilmem; yaşam budur zaten:

Deniz kenarında bir köyde, ama özellikle de köyde maddi ve ulaşım kaygıları yaşamadan yaşamayı, domatesimi kendim yetiştirmeyi, sonra onu taze bir biberle ve bizar da ekmekle birlikte ısırarak yemeyi, çokça okumayı ve yazmayı isterdim...

Termometresi, bir şise suyu, şemsiyesi