ben de deliyim bu kadar akıllı geçinen koyun sürüsünden değilim.. farklıyımm ve deli olmaktan mutluyum..

deli olmayacak kadar akıllı olduğumu biliyorum ve bunu bilmek beni deli ediyor,

kabul etmediğiniz hiçbir şey sizin değildir!

tarihte hastalığını kabul eden akıl hastası var mıdır orasını bilemem ancak dünyada yaşayan insanların tamamında zihinsel gerilik olsaydı bu kadar kin, nefret, cinayet ve savaşlar olmazdı...

''Delilik şüphesiz aptallıktan iyidir. Delilik var olmuş bir zekanın yok oluşudur; aptallık, var olmamış bir zekanın var olmamağa devam edişidir. Deliliğin, hiç olmazsa mazisi şanlı. Aptallığın şerefli bir tarihi bile yok.''

deliliğin tarihini okudum michael foucult un. cüzzamlıları akıl hastası diye adlandırdıkları kişilerle aynı zindanlara atanlarmı akıllı yada cüzzam hatsalarını büyük boş bir arazide devasa boyutta bir çukura bir bina dikip içine insanları kapatıp uzaktan hastalara bakıp değerlendirme yapan doktor sıfatındakilermi?... sonra hac ziyareti sırasında ülkeden bu hastaları atmak için 5 er 10 ar hastaları kayboldu kalabalıkta deyip bilmedikleri yerlerde bırakanlar mı?birkaçgün sessizlikle boş bir odada duralm bakalım nolacağızz?çok ünlü filozofların bazılarının ölüm sebepleri de düşünerek farklı boyutlara ulaşmaktadır... düşünülesi bir kavramm...

sizin hastalık olarak nitelendirebileceğiniz durumların tıbben kabul görmüş ruh ve sinir hastalıkları dahilinde ki vaziyetler olarak değerlendirerek şunu söyleyebilirim sanırım..

hastalığın, hastanın gerçekle ilişkisini ne kadar zedelediğine bağlı

zamanımızda hastalığını kabul edip tedavi olan insan sayısı olduka fazla..

İnsanın kendisini ruhsal olarak hasta olduğunu kabul etmesi zordur aslında. Aklına gelse bile böyle bir duygu kafasından atmaya çalışır. Hep başkaları özürlüdür, kusurludur.

İbrahim müteferrika deli olduğunu kabul etmiş midir acaba çok merak ediyorum. eğer o kabul etmediyse gerisi hiç kabul etmez...

"Tolstoy bir manik depresifti ve sürekli intiharı düşünürdü. Tolstoy, dine sarılarak rahatlama yolunu seçti. ?Savaş ve Barış? ve?Anna Karenina? gibi klasiklerin yazarı, bir dostuna yazdığı mektupta, ?Hayatta mutluluk diye bir şey yok, sadece bazen görünür gibi oluyor, o kadarcık? diyordu."