Insan beyni otomatik isleyis itibariyle, hukum verdigi konular hakkinda, tekrar sorgulamaya tepki verir.

Sıkıntılar da mutluluklar da geçmeye mahkumdur arkadaşlar...

göğsüm daralıyor yüreğim kanıyor olmasaydı sonumuz böyle şarkısı dinlemişsindir

tabiri caizse yarış atları gibi.. sürekli başarıya, diplomaya endeksli bir anlayış körpecik beyinlere kazınıyor. dersaneler birbirini eziyor.

ruhum daralıyor artık çalışmam gereken bir sınav var ama ben dersaneye bile gitmeye dermanım kalmıyor :( nöbet sonrası dersane çekilmezken şimdide geri zekalı saçma salak bir insana inandım ve duygu erezyonu yaşıyorum bunca derdin arasında :( mantığım doğru yolu gösterirken kalbım sürekli eror vermekte hayat bunca oyuna ne gerek varrr :(((

Ama kimse, soyle calis demez.

çocukluğunu eksik yaşayan bireyler ileride bunun ruhundaki oluşturduğu boşluğu acep ne şekilde doldurmaya çalışıyor? aslında konu geniş ama eğitimden bahsedince aklıma şu geldi: neden acaba boşanma oranları en çok eğitimli çiftlerde daha yüksek? aksi olması gerekmez miydi?

Bir söz vardır ki sıkıntılı anlarda bünyemde sakinleştirici etki yapıyor: Bu da Geçer Ya Hu...

Hepimiz benzer seyler yasadik, yasiyoruz..

evet sistemin bozuk oldugu bir gercek. ama insanlarimizin bu duruma sadece sikayet etmeyi birakip ufak da olsa ellerinden geldigi kadar katkida bulunmalari onemli..

Yapmaniz gereken, kendinizi daha icsel tanimaya gayret etmek, beyni uyumlu calistirmak ve ezberden mumkun oldugu olcude kacinmaktir.

yok'lara değil Var'lara dalan her gönül mutluluktan nasibini bolca alır...

Allah sonumuzu hayreylesin.

O bilgi icin kucuk bir program vardir beyinde ve siz ders calisirken, o beyni, hukmu olan programlari surekli gozden gecirmeye zorlarsiniz.

Mutluluk görebildiğin her yerde...

benim ruhum hep dar hiç genişlemediki

Uyutuluyoruz. Koyun gibi olduk... Kimse tepki göstermeden uyuyor düzene. En çok şaşırtan da bu. Çok vahim haller ve olaylar olaganlaşıyor! Kendimizi yasayamıyoruz, istenileni! yasıyoruz artık... Neden mutsuzuz? Cevabı çok açık ama bunun bile farkında olamayacak kadar uyuşturulduk.

Inanin, bir sorun insani oldurmuyorsa, mutlaka guclendiriyor.

Insani sIkan, beynin bir fonksiyonudur.

Aynen başlıkta yazdığı gibi; ruhum daralıyor...

Geçmiyor işte.. Sorun o zaten.

tebessumle

İnsanlar deli gibi sınava hazırlanıyorlar. Hangi siteyi tıklasam kitap reklamları dersaneler sınavlar. hep para.. gencler birbirinin yüzünü göremiyor ders calışmaktan. özel sektör ailelerin ya da torpillilerin elinde. azimli, zeki, gercekten bişeyler yapabilecek olanlar nadasa bırakılmış çok mu önemli. ?

Ne zaman ders çalışmak zorunda olsam ve nete daha az gireceğim desem, bakıyorum ki normalden fazla zaman geçiriyorum bilgisayar başında. Sonra kızıyorum kendime; iradesizliğime.

Kisi, nasil calismasi gerektiginin teknigini ogrenmeli once.

"Gençler mutsuzlar. Ama daha kritik olanı şu: Çok umutsuzlar ve bunu çoğu zaman kendilerinden bile gizliyorlar. Bu toplumun en büyük başarısızlığı gençleri böylesine berbat bir umutsuzluk batağına sürüklemiş olmasıdır! Bu uğursuz umutsuzluğu nereden mi çıkartıyorum? Dikkat eden için o kadar açık ki! Toplumda bir "yer" ... edinmiş; öyle ya da böyle başarı kazanmış insanlar gençlerin gözünde bunu hak ettikleri veya çalışıp çabaladıkları için elde etmiş değiller. Biri bile... Hatta başarıya giden yolda "rastlantıların" varlığına bile inanmıyorlar artık. "Onları başarılı kılan ya torpildir, ya güç ilişkileridir ya da yalan dolandır" diye düşünüyorlar. Sonuçta şöyle bir gençlik manzarası ortaya çıkmaya başladı: Ölümüne hırslılar, ölümüne kırgınlar, baştan kaybetmeyi tercih edenler, en yakın arkadaşından bile gün gelir çelme takar diye korkanlar, haset ve hınçtan kavrulanlar.."

para olması içinde çalışmak gerek.

benimde ruhum daralıyor açık hava gerek

Aldığın verdiğin nefeste... etittiğin Dua'da... yitirmediğin Umut'ta... sıcacık yuvanda.. kaybetmeden kıymetini bilmen gereken Sevdiklerinde... Karın Yağışında... Yağmurun altında ıslanışında... sahip oldugun sağlığında... hiç beklemediğin anda telefonuna gelen seni kendine getiren güzel bir dostun manidar mesajında... sana anne baba diyen bebeğinin o datlı dilinde... ve de dahasında...

Bazen hayat bizim için zorlaşıyor, bazen de hayatı kendimiz için zorlaştırıyoruz. Neyine bir kez daha okumak, sınav stresi yaşamak sanki?

Bunu ogrendigi andan itibaren de, asla ders calismak kisinin ruhunu sIkmaz.

görmek istedikten sonra... her an her yerde saklıdır mutluluk...

Sn. Neden,

mutlu kalın...

TEŞEKKÜRLER... Haşmet Babaoğlu

benimde öyle ruhum daralıyor. depresyona bile girdim en ufak şeyleri takar oldum. her an dua ediyorum. keşke öğrtlik okumasaydım diyorum bazen ya. bu öyle bi meslekki bi kez tadına baktınmı vazgecemiyosun. ücretli yapa yapa mesleğe de ısındım. okulların önünden geçerken içim burkuluyo. zil seslerini duymak istemiyorum artık. öğretmen kelimesini kullanmak istemiyorum. atsan atılmaz satsan satılmaz derler ya öyle bişey işte. vazgeçilmiyo ama bendede takat kalmadı artık :(

Ders calisirken ruhun daralmasi, bence calisma yonteminizle alakali.

Çagdaslık ; kölelik değildir ki. Bizler bu sistemin bu çarkların farkında ya da farkında olmadan esirleriyiz.

sağlığın iyi olması içinde para gerek bu zamanda,

bu Rant kavgasının madurları olan genclerin psikolojıleri bozuluyor. sonra psikolojısı bozulmus olarak atanıyorlar. cebi dolmus rantcıların bu atanmıs memurların kime neye nasıl faydası olacagı umurlarında mı.?

çağdaş şehirlere çoğu zaman bir çobanın mutluluğunun çeğreği bile düşmüyor.

off ruhum daralıyor. sistem berbat insanlar makineleşti. sonrada mansetlerde duyuyoruz öğretmen öğrenciyi dövdü patakladı. döver kardesim adamın psikolojısı bozuk..

ruhum daralıyor denizaltı gibiyim sanki üzerimde binlerce tonluk su kütlesinin baskısı varmış gibi hissediyorum. bir dönüm noktasındayım bir patlamaya hazırlanmış bomba gibi yada ne bilim beklentilerden umutlardan bıkmış gibi ama bir gün güneş doğacak biliyorum her gecenin ardından bir gün doğar.. boğulmayın arkadaşlar her zaman bir umut vardır yeteki umutsuzluğa kapılmayalım hayatın bizi istediği gibi savurmasına izin vermeyelim..

Bu konuyu cozmek zaman alacaktir, ama bir kez cozer, ve kendinize en uygun methodu gelistirebilirseniz, eminim net'e daha fazla zaman ayirabilirsiniz...:)

Ogrenmekten ruh sIkIlmaz, beyin bu isleyis itibari ile sIkIlIr.

Anne babalar," Oglum, hadi biraz ders calis," " kizim ders calis " derler.

Bunlari asmaya muktedir oldugunuza eminim.

Oysa kisinin ruhu, surekli ogrenme alisverisindedir.

o yuzden olabildigince morali bozmadan, saglam durmak lazim

Kendinize guvenin ve sinava asilin..:)

Biz toplum olarak sürü psikolojısıyle yaşamaya ve tepkisiz kalmaya alışkınız. Bu yüzden bu durumdayız. O kadar cok yanlış uygulama var ki. Toplum olarak yanlışlara bagısıklık kazandırıldık. Resmen politik oyunlara kurban edildik. Ediliyoruz... Ne kadar da sıradannn değil miii?

çalışsam da olmayacak gözüyle bakıyorsun da ondan neden. yoksa umudun olsa isteyerek zevkle çalışırsın, başarırsın. kendini de fazla zorlama, önemli olan sağlık.

ve tabii ki duayla...

huzurla

Methodolji ilminde bahsedilir.