Denize bakan bir şiirde düşürdüm.

Hayatın rüya dilini bile öğrenemeden

Kimsenin yaşına değmeden

Karada boğuluyorum çünkü bir uyku apnesi gibi bu şehir. İnsanlarla yaşamak, onların kendi?puzzle?mda yer bulmasına izin vermek gibi. Onların benim bir parçam olmaları? işte hayatın acımasız, gerçek acımasız gerçeği.

Haritamı kaybettim ey Piri Reis!

Alınmış İstanbul?da düşürdüm,

Ben sevgilim gibi seveyim

Dünyadan ne istediğimizi biliyor muyuz biz gerçekten?

Şanslıysan su gibi, akar gider zaman

güzel yaş aslında 35. gücün zirve yaptığı yaş.

Biliyorum, yenilenenler geçmişe kadar kaçar birinde,

Azala çoğalaYaşadım daFatih?in kokladığı karanfili

Şansın yok ise, vay haline o zaman

Benim yaşıma geldiğinde.

Dünyaya inen her can hakikat okyanusunun karşısında kendi mitoloji binasını imar eder. Balkonda hayalleri kovalar sorular. Ey metafiziksel sorularına cevap arayan! Sana yetmez hiç kimsenin cevabı. İçinden gelen soruyu yine içinden gelen cevap ikna edebilir sadece.

Hayatta kaldımOnca felaketten

Freud psikanalizinde fıtratı eksik işler. Fıtrattan gelen imanı insan?puzzle?ından çıkarır. Koskocaman bir kapı açar; azgın şeytanın yeryüzüne çıkan merdivenine.

Babam ol, oğlum ol,

Çinisi soldu maviliğimin

İçim başka yere sürüldü

yolun yarısı

Dünyaya geldiğinde, başlar zaman

çünkü bence ne istediğini bilen biri hangi yaşta olursa olsun anını en etkili en değerli ve en verimli şekilde değerlendirmeye çalışır bunun için çaba gösterir :):):)

Tarih alındı bendenGünümün acı ışığına kaldım yeniden

Dünyadan ne istediğimi bildiğimi düşünüyorum :)

Denizde boğulan balık var mıdır, bilmiyorum. Ancak ben karada boğuluyorum sessizce? Metronun camlarında O?nun silüetini görüyorum; hasret.

Yaradan'a sarılırsın, işte o zaman

Gençlik çağlarında, delirir zaman

Şimdi buradayım

Koridorlar, duvarlar, pencereler, camdaki buğu ve küçüğün buğudaki parmak izleri. O?nu arıyor, O?nu anıyor. İnsan hariç! O hep kibirlenir.

Şarkılar, filmler, kreasyonlar, eğlenceler, trend konular? insanları ezeli davadan uzaklaştıran oyunlar. İnsanlar bu ahvalden memnun halbuki, ne acı.

Yanında kimseyi, bulamadığın zaman

yaş 27 ama 30lu yaşlardan korkmaya başladım:)

Nice Osmanlı şiirindeOdalardan odalara

Kaynağına indiğim suya düşürdümKendi yaşıma geldiğimde

Yolun sonunu, gördüğün zaman

İlk şiirimi üzerine kazdım ben

Olgunluğunda sıkılırsın, zaman zaman

Bir sikkenin ilk basıldığı günü hatırlıyorum

Ben kendimi ilk şiirimde düşürdüm

Çok alındım kendimden.

Bir balık gökyüzünü görmeyi çok istedi? Ve bir gün gerçekten de gözlerine masmavi gökyüzü yansıdı. Ama o gün ölü bir balıktı.

Çocukluk evreleri, anlamadığın zaman

Rüyasında koklanmış karanfilini Fatih?in

Muhasebe yaparsın, zaman zaman

Bildiklerim kadar unuttuklarımla da seni büyüteyim.

Öyle, bir geçer ki, zaman

El ver yanına geleyim bunca aradığım,

Hepimiz birer ressamız. Bir ömür boyu karakter paletimizdeki renkler yansır hayat tablomuza. Renkleri ve fırçayı biz seçemeyiz ancak tabloya ne çizeceğimize biz karar veririz. Dünyadaki eserlerimize biz ölünce değer biçilir. Ressamlarda olduğu gibi? varisler içindir. Birgün mutlaka büyük müzayedede görülecektir.

Niyetlerimiz bizim realitemiz. Nerede ve ne zamanda olsak da aslında niyet ettiğimiz yer ve demdeyiz. O halde niyet etmesek de bir niyet içindeyiz. Her anımız hayatımızın tam ortası, her an otuzbeşimizdeyiz.

Kardeşim, yoldaşım, arkadaşım ol,

Ya ağlarsın, ya gülersin, o zaman

Ne kadar bilgiye muhtaç insan veya hangi bilgiye, bilmiyorum! Sosyalleşmeye veya ulusal bahara hangi nedenle ihtiyaç duyar? Dünya coğrafyasına açılmak ancak fıtrat coğrafyasına kapanmak.

yolun ikinci yarısına yaklaşırken yaptığım resimden bir yol açmayı düşünüyorum;güneşin ışığını vurduğu bir yol nereye götürsün onu kestiremedim henüz;ama yola daha ilk adımımı atmadan telaşlar sarıyor;acaba yaptığım resimden ayrılırken kendimden ne kadarını geride bırakırım;

Daha anısı kurumayan

12783 günde kaç kez nefes alınır? Bu matematiksel problem hiçbirimizin umurunda değil. Halbuki umurumuzda olmayanlardır bizleri yaşatan.

Dünlerim bitmediğinde

Suç ışımasında ortak belleğin altın

Geçmişi düşündüğün, zaman

Murathan Mungan