Gözlerim gecelerden

Her şey var

Gözlerin konusur mu peki

İşler mi

Yakami tutup

Ve şimdi gittiğim yollar sana çıkıyor

Bir tek sen yoksun

Yuttu karanlığında acıların

Ya gülüşün

Unuttuğun teninde

Duman tüter bacaların da

Yüreğim üşür

Kalbimdeki yamayı kapatmaya

Acır ciğerlerim nefes aldikca

Unuttuğun yollardan yürüdum kalbine

Hoşgeşdiniz

Arkadaşlar merhaba... şiir yazıyorum

Sokağın başından pat diye çıkar mısın

Geçen zamanın

Onun dallarının arkasında

Kokun gelir mi söyle

Rüyalarım var

Birde acılarim var

Söküp almışlar yüreğini ardında kalan yalancı ışıklar

Karşıma

Her gün yeniden gün

Şimdi rüyalarımda dokundum kokuna

İsiklarlarla dolu koca şehir sen mi yalnizsin ben mi?

Boynunu öptüm

Bir çiçek dalında

Ellerinin dokusu

hadi bakalım :)

Haykirmaz mi sessizlik suratina

Sensizliğe

Vakit gitme zamanıdır sonsuzluğa

Terkedilmiş virane

Virane olmuş yuregim,

Umursamayislarinda eriyen gözlerim var

Kan kırmızı

Kör olur

Kalpte kötürüm olurmuş nereden bilirdim

Sonra bir türkü tutturup yürürüm issizinda

Canımın can evine

Şimdi tam da simdi

dugumledigin heveslerimi

Ve şimdi görüyorum guluslerini

Kolunun altına alıp aşklarını, yaşanmamış kursagima

ölümden de öte herkesin bir acısı var

Ucu açilmayan

gecelerim

Sen mi yalnizsin ben mi

Sevmeleri bilmedi sokakların

gerçi üstadların yanında bizimkiler şiir değil ama başlığa uyumlu olsun...

Dilsiz kalemlerim var.

Kaç hikaye geçti bilmem

Soğuk yüreğim kaybolur sokaklarında

Hatırladığım ellerin yollarımda

Her ne kadar ışıklarla gözleri kamastirsanda akşam cokunce

Gülüşün

Tavana çakılmış

Gelir mi

umutlarım

İçimdeki sizi

Kokun gelir mi cami acsam

Ölüm var

açılışı ben yapayım:

Son nefesimi vermeden

Koca şehir

Umudun arasına katık diye kattigim

Ve şimdi tam da şimdi sarildim boynuna

alacaklı

can kirikliklari batar ayaklarıma yollarında

sizlerde paylaşın diye açtım sayfayı

agarinca

Dudakların titrer mi

Bir yerlerde ıssız sokakların yok mu?

Yokluğun

Sağır eder karanlıklari

Belki içerisi sıcacık ama disarda ayaz var

Orda bıraktığın ağaç varya

Ne sen kaldın ne senden kalanlar

Nasıl bir kuyu dibi yok ucu yok,

Hesabını sormaya

İnsanın kanını donduran bir soğuk ölümden de öte

Sabahlari olmayan