1. sizin anlamadığınızı başkaları çok net anladı diye o anlaşılan şeyden ve bunu anlayanlardan nefret etmeniz gerekmez.

Coelho bu kitabı 1980'li yıllarda yazmış, belki o gün okusaydım bende farklı bir izlenim yaratırdı.. bi arkadaşda yorumunda yıllar sonra okuduğunda aynı tadı alamadığını belirtmiş, belki bu doğrultuda eleştirirsek daha faydalı olur..

bu sözü hiç aklımdan çıkamadı desem yeridir...

Nihat genç bu ülkenin keskin acılarını kaleminin ucunu keskin yaparak anlatmaya çalışan Anadolulu gerçek bir yazarıdır. Ha Televizyon yorumculuğunda makalelerindeki lezzet kesinlikle yoktu.

Çok fazla övülen ve benide çok meraklandıran Paulo Coelho'nun Simyacı kitabını okudum, bitirdim..

Okuduğumuz kitaplardan bazen çok etkileniriz bazen az. Bazen beğeniriz, bazen zor bitiririz. Bazen birşeyler katar bize bazen de katmaz. Bir kitap beklentilerimize cevap veremeyebilir elbette ancak o kitabı da okurunu da küçümsememek gerekir diye düşünüyorum ben...

Sema hanım özür dileyerek soruyorum "olyo mu olyo" ne demek?

Bir de not düşmek isterim. İstatiklere göre tüm dünyada en çok satan eser Simyacı idi (2006). Tabii bu durum onun dünyanın en iyi eseri olduğunu göstermez ama işe yaramaz, adi bir piyasa kitabı olmadığını gösterir bence.

bu konuda da mı vicdansızım? hadi canım, kabul ediniz siz de... nihat genç kim, birinci lig neresi?

Evet aziyade o hikaye Mesnevi'de de geçiyor ve unutulmayacak bir cümle.:)

1. bir eseri değerlendirmenin en az iki yolu vardır.

gelelim nihat genç'e... yazar taklidi yaptığını söylediğim cümleyi düzeltiyorum. tamam, fena yazar değil. ama kabul ediniz ki nihat genç ile paulo coelho kesinlikle aynı ligte değil. olamazlar da...

Simyacıdan sonra taklitleri çok çıktı..

sevgili sarz..

Bir eserden tüm okuyucuların aynı şekilde etkilenmeleri, o eserden aynı kazanımlarda bulunmaları zaten söz konusu olamaz.

Gençken gerçekten çok müthiş gelmişti,

bana yeni ufuklar açmıştı..

Seni sarsacak sıkı bir kitap istiyorsan benden sana bir iyilik:''Nistche ağladığında''

3. nihat genç yazar taklidi yapıyor. yoksa siz de okur taklidi mi yapıyorsunuz?

Ama buna rağmen öyle makaleleri vardır ki senede üç dört defa mutlaka okurum.

zevkler ve renkler farklıdır ben de çok beğennmiştim simyacıyı...

Verdiğim paraya acıdım, kitabı zor tamamladım.. Bunun gibi piyasada yüzlerce kitap var biliyorum.. Gerçek dışı, sadece para kazanmak için yazılan kitaplar..

benim üniversitede araştırma konumdu simyacı . kaç kere okuduğumu hatırlamıyorum bile didik didik etmiştim romanı. güzeldi bence. bu arada her kitabın gerçeği yansıtması gerekmiyor mühim olan kitap okumak. her kitap mutlaka bi şeyler kazandırıyor insana.

O taklitlerden sonra Simyacıyı okumanız belki sıkmıştır

bahsettğiniz kitabı yıllar önce okudum ve hala tavsiye edebileceğim bir kitap..

Sevgili editör, saygı duyuyorum düşüncelerinize, elbetteki herkesin hayata bakış açısı, kitapları algılayışı farklıdır..

paulo coelho nun en güzel eseri bence simyacı.. bunun sebebi de mesneviden esinlenmiş olması, özellikle hiç birşeyin tesadüfi olmadığını göstermesi hususunda çok önemli, tabi bu benim fikrim... bu arada simyacı dışındaki hiçbir eseri güzel değil bence bu kadar basit olmasını beklemezdim paulo coelhonun..

Sema hanım siz beni yanlış anladınız sanırım. Sorum sizeydi, ama yorumum sizin yorumunuza istinaden yapılmış bir yorum değildi.

çok beğenmiştim

'' bayram geceleri morg çekilmiyor baylar, gidilebilecek yerlerin sonuna geldik, heryer işgal edildi, her insanı tanıyoruz, heryer basıldı, her yalan söylendi, bütün kumları saydık, bütün saçları yolduk, bütün savaşçıları andık, bütün çimenleri kesecek orağımız, durağımız, sürahimiz, lıkır lıkır duyulmadan içiliyor sular, gırtlaklarını, musluklarını, herşeyini biliyoruz insanların, bütün ormanları, sırları biliyoruz işte, toprağın üstünde kimler yaşıyor, göklerde sürünen o şeylerin adı nedir, kimsesizliğin çağını yedik süpürdük, kumsuzluğun, nesnesizliğin yüce çağı, hoşgeldin tıkıldın gözlerimize, elektrik direklerimiz var bizim, uzun ve kıvrımlı kanallarımız, asansörlerimiz, kaloriferlerimiz var bizim, beş bin lira sıkıştırmadan ölümüzü yıkamayan hocalarımız var bizim, oturduğumuzda hiç kalkmayacak dertlerimiz var bizim, her şeyi tükettik işte, birinci tüketiciler şampiyonu, gecenin parkına hoşgeldin, işta hayatımızı sülük gibi emen çocuklar burada oynuyor, pis ve küçük canavarlar günümüzü yiyip emiyorlar, sıçan suratlarıyla, sevgi kırbacıyla haşlıyorlar bizi, damarlarımızı söküp ip atlıyorlar, kaburgalarımızda kay kay, avuç içlerimizi okşandırıp nasırlaştırıyorlar, bizleri yarınlarının küçük köleleri yapıyorlar. '' NİHAT GENÇ..

Buda Paulo Coelho'ya kapak olsun..

Simyacıyı 21 yaşındayken okumuştum

Özel bir eser..

Ama ona yazar taklidi yapıyor demek biraz vijdansızı taklit etmek olmuyo mu..

Secret'ı okuduğumdada hayal kırıklığına uğramıştım.. Bu kadar övgü, reklam sonuç fiyasko olmuştu..

Kitaptan aldığım hisse:

2. geniş kitlelerin seçimlerini her zaman bu yarım aydın pencereseinden bakarak alelade olarak adlandırmak da elitizimdir. ve elitler eğer ceplerinde paraları yoksa ömürlerinin sonunda sefil bir biçimde ölürler. bu bakımdan, elit olmak yetmez burjuva da olamk icap eder. ama burjuvazi ne diye coelho okusun o da ayrı mesele...

Ben Simyacı'yı çok beğenmiş ve o eserden kendi adıma kazanımlarda bulunmuştum. Hayal dünyama büyük bir katkısı olduğunu da itiraf etmeliyim.

Evet simyacı milyonlarca kitap satmıştır bugüne kadar ve çok popüler bir kitaptır.. Benim isyanımda aslında buna, bu kadar övülmesine, satılmasına rağmen umduğumu bulamadım, hayal kırıklığına uğradım..

bir de bu yaptığınıza "yarım aydın hastalığı" da derler.

güldürmeyin insanı. ciddi değilsiniz değil mi?

ama orijinal olan Simyacı'dır bence..

Evrenin benimle işbirliği yapacak olması çok hoşuma gitmişti:)

Bir tüccar oğlunu mutluluğun gizini öğrenmesi için dünyanın en bilgin insanının yanına gönderir. Bilge ise ona bunu öğretmek için zamanı olmadığını, sarayı dolaşmasını istediğini söyler ama dolaşırken kaşığın içindeki yağı dökmemesini ister ve eline içinde iki damla yağ olan bir kaşık verir. Tüccarın oğlu sarayı gezerken elindeki kaşığa yoğunlaştığı için etrafındaki hiçbir şeye dikkat edemez, saraydaki güzelliklerin farkına varamaz. Bilgin'in yanına döndüğü zaman bilgin ona saraydaki Acem halılarını, muhteşem bahçeyi ve kütüphaneyi nasıl bulduğunu sorar. Fakat tüccar'ın oğlu bunların hiçbirini göremediğini itiraf eder. O zaman bilge bir kez daha gezmesini ama bu sefer etraftaki harikaları tanımasını tembih eder. Bu defa tüccarın oğlu heryeri altınlarla, ipeklerle, değerli halılarla süslü olan sarayın içinde hayranlıkla dolaşırken elindeki kaşığa dikkat edemez. Bilginin yanına geri döndüğünde de sarayı ne kadar beğendiğini anlatır. Bilgin de ona kaşıktaki yağın ne olduğunu sorar, tüccarın oğlu mahcubiyetle kaşığa dikkat edemediğini ve yağı döktüğünü fark eder. Bunun üzerine bilgin şunu söyler: ?Mutluluğun gizi, dünyanın bütün harikalarını görmektir; ama kaşıktaki iki damla yağı unutmadan.?

Kitap vermek istediği mesajıları etkileyici bir biçimde vurguluyor. Okunan her kitabın çarpıcı noktaları vardır. Bizim için alınan, görünen noktalar?biz? olduğumuz için önemlidir. Tür, kitap seçimi, kitaptan beklentiler kişiden kişiye değişir. Masumiyet müzesi mesela bir çok kişiye göre okunası bir kitap değil ama bana göre güzel bir aşk hikayesini anlatan bir kitap. Aslında gerçek okuyucu olabilmek için daha ilk kitabın kapağını açtığımızda önyargıdan uzak ve yazarın bize vermek istediklerini doğru bir noktadan almayı başarabilmek gerek. Emek verilen herşey güzeldir. Bir "kitabı beğenmedim "veya "beni hayal kırıklığına uğrattı"ifadelerini çok çabuk sarfedebiliriz ama o kitabın hangi aşamalarda yazıldığını ve sarfedilen emekleri bir çırpıda köşeye fırlatıveririz.

belki daha içten okumalısınız diye düşünüyorum..

Kabalacı bir yaklaşımı olsa bile, insana dair o narin hissiyatı ve içsel ezgiyi yakalamış diye düşünüyorum..

Yazdığım cümleler hakkında bazı eleştiriler yapılmış.. Hepsine saygı duyuyorum, ben sadece fikirlerimi söyledim.. Tekrar ediyorum Simyacı kesinlikle bu kadar övülmeyi hakeden bir kitap değil, vasati bir kitaptır..

a. ilk yol kişisel değerlendirmelerinizdir. burada eleştirmen taklidi yapmazsınız. düpedüz konuya girersiniz. falanca kitabı beğendim ya da beğenmedim. kimse bu değerlendirmenize karşı çıkmaz. çünkü burada sadece kişisel beğeni kriterlerinizi ortaya koymuş olursunuz. mesela bu çerçevede kalark dünyanın en iyi yaarlarını bile beğenmek zorunda değilsiniz. zaten bir kitap kesinlikle herkese hitap etmez. bu konu çok açık, anlaşalım. simyacıyı sevmediniz ve sevmediğinizi ifade ettiniz. buna itiraz etmiyorum.

nihat genç ile paulo coelho mu karşılaştırılıyor?

çokkk seneler önce:)

Açıkcası bırakın yazarları ben forumda güzel yazan arkadaşları bile taktir ediyorum. Güzel bir uğraş yazabilmek çok farklı bir boyut. Emek isteyen bir uğraş. Ben 10 kelimeyi bir araya getirip ve Tükçenin o güzel kelimelerini etkili bir ifadeye büründüremezken başkasının yazdıklarını eleştirmeye de hakkım olmadığını düşünüyorum.

2. bir eseri değrlendirmenin bir de daha nesnel ölçeği vardır. bu ölçek herkesin elinde yoktur ve olması da gerekmiyor. eseri değerlendirirken kişisel beğeni kriterlerinden daha geniş bazı kriterlere göre eleştiriyi yaparsınız. mesela mark'tan nefret de etseniz, marks'ın düşünceleri ve yapıtlarıyla son ikiyüz yıla damgasını vurduğunu inkar edemezsiniz. bu çerçeveden sadece orhan pamuk'un eserlerini edebiyatın penceresinden değerlendirebilirsiniz. yoksa eserinde kahramanı bir aşkın kapısında -belki aptalca- sekiz sene bekledi diye ben bu kitabı beğenmedim diyemezsiniz. dersiniz de bu kitap bu açıdan kötü diyemezsiniz. ya da söylediklerini kitaba mal etmezsiniz.

Simyacıyı okudum ve beğendim..

Belki de okumuşsundur bilemem...

4. siz kitap mitap boşverin. film izleyin.

"Mutluluğun gizi dünyanın tüm harikalarını görmektir, ama kaşıktaki iki damla yağı unutmadan...?

neyse... siz ne yapıyorsunuz? almışsınız kitabı okumuşsunuz. beğenmemişsiniz. olabilir. ama çıkan yaygaraya bakın. bu kitap bu kadar okunmayı haketmiyor, ne anlatıyor, bayağı roman kavramları arasında kitabın ve yazarın canına okumuşsunuz. bizim dediğimiz ise; İNSAFLI OLUN LÜTFEN. beğenmedim deyip aradan sıyrılmak çok mu zor? bütün dünya okudu bu kitabı. herkesin aldatıldığını söylemek ve bunun farkında olmadığını da eklemek çok iddialı bir tümce değil mi?

esin hanım orda bi küçümseme yok orda söylemek istedğim şu üniversitede araştrma konusu yapılcak ağırlıkta bi roman değildi demek. ha bu benim işime geldi mi geldi tabiki yinede epey bi üzerine düşmüştüm işte çalışkanlık başka bi şi. sözlerimi saptrmayınz rica edyorum.

Neyse bunlar benim fikirlerimdir.. Bana göre simyacıda, secret, hediye gibi basit insanları, hayatta acı yaşamamış, feleğin çemberinden geçmemiş insanları yönlendirmeye çalışan sırdan bir kitaptır..

sarz;