yazmak için ona koşmak gerek ben yazmaya başladım sanırım koşmayada ama nereye koşuyorum bilmiyorummmm...

okumalıyım

iyi yada kötü...

ama çok yorgun du

yazmak bambaşka bir şey..

yüreğimizdekileri yazmak

sevgili gubar, yazını okudum, çok doğru konuşmuşsun.. Okuyanlardanım ben daha çok,

hayat kitabımdan

daldım rüyalara

kırk kez yazınca belki etki eder:)

AMAÇ GELECEGİ BİLMEK DEĞİL Kİ,,

yapayalnız

okumak

her ikiside insanın iç güzelliğidir bana göre...

okumak güzel şey. lakin alinin ata bakması, ışığın ılık süt içmesi değil burdan kastım. okurken yazarın zihninden perdeyi kaldırıp bizzat ordakileri görebilmek!!! lakin böyle kaliteli bir okuyucu kitlesini bulmak gittikçe zorlaşıyor. insanlar artık herşeyi özet, mümkün olduğunca kısa ve öz almak istiyorlar. kimsenin bir romanın sonunu getirmeye sabrı kalmadı. şimdi yazar kendini bir kitaba değil bir hap'a sığdırıp yutturmalı. çünkü okuyucu çağın acelecilik hastalığına yakalanmış. yalnızca okurken değil, severken, sevdiğini söylerken, nefret ederken, yemek yerken, konuşurken, dinlerken... hatta nefes alırken acele eden bir çağ... yabancı kalışlarım bundan oldu belki de hep. söylenecek o kadar çok şey var ki aslında. lakin dinleyecek kadar vakti olan yok.

sevdamızı haykırmak bazen de..

uyandım yine

bazen anlamak için de susmak gerekiyor

kopyala yapıştır olmuş sevgiler aynen sevgiler gibi... yazacak nedee okuyacak yürek kalmamış...

bir sayfa daha çevirdim

EŞ DOST ARKADAŞLA MUTLU OLUP,,

göz kapaklarım

Saygılar.

susmuş yürekler nasıl susmasın ki onu taşıyacak adam kalmamış...

geleceği kimse bilemediğine göre

sevgilerimizi hatta nefretlerimiz yazmak:)

bence her ikiside..

kapanmıştı farkına varmadan

MUTLULUK SIRRINA ERMEK Kİ..

hatta belki SİZ ARKADAŞLAR, Amma da uzun yazmış! diyerek şu yazdıklarımı bile okumayacaksınız...

koştuğmuz yeri hepimiz bilmiyoruz demektir:)

içimden gelince de yazanlardan. İçimden nasıl gelirse onu yapıyorum.

o kapkaranlıkta

yazmak için yürek gerek yürek için sevda gerek... bu sevda her şey olabilir vatan millet insanlık ve tabi ki de aşk. yaşamak ve yazmak gerek yaşamıyor ve yazamıyorsan okuman için sebep yok ki çünkü okudugunu anlayamazsın...

benim gib okumassanız işte böyle saçmalarsınız kelimeler gelişi güsel

ÖNEMLİ OLAN BİR YERLERDEN BAŞKA İNSANLARIN DUYGULARINI ANLATAN ŞİİR VE YAZILARI OKMAK MI YOKSA YÜREGİMİZDEKİLERİ YAZMAK MI...

ÖNCE YARADANI SEVMEK..

kapatmak istemiyordum aslında gözlerimi

yazmak evet bambaşka birşeydir. yazmak gerçek okur karşısında ruhun çırılçıplak kalışıdır. kişinin en mahremidir cümleler... özellikle şiir için bunun aksi bir iddia olamaz. çünkü şiir kişinin zihinsel süreçlerinin birden bire dile yansımasıyla ortaya çıkar. için dışa vurumudur yani. ve eğer saklanmak istiyorsanız şiirleriniz sır kalmalıdır...

İnsan okudukça yazma ihtiyacı güder. İlk önce okumak lazım bence ne kadar okursak kendimizi o kadar daha iyi ve güzel kelimelerle ifade edebiliriz.

önemli olan paylaşmaktır..

Okumak her isteyenin yapabileceği bir etkinlik ama yazmak öyle değil. Yaratıcı bu yeteneği herkese vermemiş, verdiklerine de ölçerek vermiş. Ama yine de yazmak için öncelikle çok okumak lazım.

içinden geldiği gibi ama düzensiz bazen alakasız

bazen de okumak:)

hatalarımızı doğrularımızı

kendini daha iyi ifade edbilmek için okumak gerek

günaydın..

yalnız