Necip Fazılları, Nazım Hikmetleri, Cemil Meriçleri ve diğer üstadları saymıyorum..

Tüm zamanların en büyük fatihi, Fatih sultan Mehmed'in hocası Akşemseddin Hazretleri'nin huzurunda nasıl ve neden iki büklüm durduğunu o çocuklara anlatamadık. Çünkü biz Osmanlı'nın devamı değildik. Biz genç Türkiye Cumhuriyeti'ydik. Öyle utanılası bir tarihle bizim bağımız olamazdı..

"Bu benim hocam" diyen talebenin yerine monte edilen medeni öğrenci "Ha o mu. O bizim sosyalci", "bizim matematikçi", "bizim fenci" diyerek öğretmeni maaş karşılığı 45'er dakikalık sınırlar içinde ders veren memur gibi gördüğünü ilan etti.

Mevlana'nın Yunus Emre'nin ve bugün tüm dünya ülkelerinin halen tedavi yöntemlerini kullandığı İbni Sina'nın..

Uğramayı unutmayın lütfen..

1. tırışka da ne?

Hadi gelin siz de beni utandırın ve son dönemlerde yetişmiş birkaç adamın ismini alt alta yazın da göreyim..

Hiperstar Ajdar bu ülkede makine mühendisliği de yapıyorsa, "Panpişlerim" diyen kadın bu ülkede aynı zamanda sanat icra ediyorsa, alimlerimiz Zekeriya Beyaz, Yaşar Nuri Öztürk ve Adnan Oktar'dan oluşuyorsa...

Öğretmenlik mesleği konusunda eğitim almış ve tecrübe sahibi bu kadar insanın olduğu bu ortamda bu yazıya ve yazıda konulan teşhislere mi mükemmel ya da müthiş bir yazı diyorsunuz?! Son derece ilginç..

Ben Lorems Martketinte çalışıyorum ek iş arayan arkadaşlar www.ekiszamani.com adresinde Lorems marketing hakkında detaylı bilgi edinebilir. PERİHAN SAVAŞ yaptığı sunumda zaten işin tüm detaylarını anlatıyor.

Bu ülkede 28 Şubat döneminde İmam Hatip Okulları'na ne yapıldıysa, bugün normal okullara da aynısı yapılıyor.

Anlayacağınız ızdırap aynı, çektirenler farklı...

Yazamazsınız.. Yazdıklarınız da kusura bakmayın ama tırışka kalır tırışka..

Hiç camii imamıyla bir öğretmen aynı kefeye konulabilir miydi?

Öğrenci; Öğrenen, öğrenecek yaşta veya sıfatta olandı. Oysa talebe talep edendi. İlmi, irfanı talep eden, isteyendi ama bunun da farkına varmadılar.

Varın gerisini siz düşünün...

Ciciş kardeşlerle gurur duyduğumuz bir asırdaysak...

Oysa öğretmen görevi gereği, mesleği öğretendi. Ama hoca, hayat tarzı aşılayan, yetiştiren, aydınlatan ve adeta dehayı ortaya çıkarandı. Ebediyete kadar saygı duyulandı. Nerede görülürse görülsün, "O benim hocamdır" denilerek baştacı edilen, eli doyasıya öpülendi.

Hazerfen Ahmet Çelebi'nin, lll. Sultan Selim'in, Nasreddin Hoca'nın, Karagöz'ün, Uluğbeyin, Yıldırım Bayazıd'ın, Fuzuli'nin, Şems Tebrizi'nin, Osman Gazi'nin, Barbaros'un, Baki'nin...

Onlara da "Öğrenci" dediler..

Avrupa ülkelerinin çağ atlatan eğitim paketini Türkiye'ye monte etmeye çalışanlar, kendi kültürünü ve kendi değerlerini o eğitimin içine yerleştiremeyince dip yaptık.

facebook.com/slymnoz

Bugün öğretmenin o eski katı öğretmen -öğrenci ilişkisini sürdürmesi de beklenemez. Roller değişti ve öğrenci profili de değişti. karşınıza gelen öğrenci bazı konularda sizden daha çok bilgi sahibi olabiliyor. Çünkü bilgi artık o eski dönemlerdeki gibi sadece öğretmenin tekelinde değil. Öğretmen çok bilen alim kişi rolünü bu yüzyılda oynayamaz. Ana-baba rolünü oynaması ise problematiktir. Arkadaş rolü ise seviyeyi tutturmadığınızda yukarıda belirtilen türde seviyesizliklere neden olabilir. Oynayabileceği tek rol var: REHBER. Öğretmenin bilginin egemenliğini yitirmesiyle artık eski saygınlığını kazanması mümkün görünmüyor. Çünkü gücü bundan geliyordu. İYİ BİR REHBER OLARAK ÖĞRENCİLERİNİN ELEŞTİREL DÜŞÜNMEYİ ÖĞRENMESİ VE KİŞİLİKLERİNİ GELİŞTİRMELERİ İÇİN GEREKLİ DÜZENLEMELERİ YAPMALARI VE KOLAYLAŞTIRICI OLMALARI GEREKİYOR. Bunun için de öncelikle kendisinin iyi yetiştirilmesi.. İyi çalışma koşullarının sağlanması, iyi bir hayat standardına sahip olması yani HUZURLU olması gerekiyor. Bunlar sağlanırsa öğretmen kendinden bekleneni verebilir, toplumda öğretmeninden beklediklerini alabilir..

Biraz Tarkan, biraz Fazıl Say'la gurur duyabiliyorsak... Nobellerde ödül almayanın dövüldüğü günümüzde bir nobel ödülü alan adamla on yıl gurur duyuyorsak...

Yoksa Atatürk'ün kurduğu Türkiye Cumhuriyeti'nin yıkılması an meselesiydi.

arkadaşlar EVDEN yapabileceğiniz bir ek iş fırsatından bahsetmek istiyorum ama sanrım burada anlatmaya kalksam baya bir uzun olur..

Şimdi ise kala kala elimizde sırasıyla öğrencinin, velinin, milli eğitim bakanının dövdüğü öğretmenler kaldı..

Niyet aynı değil ama kıyım şekli çok benzeşiyor..

Talebe öğrenci, muallim ve hoca da öğretmen olunca, o yüce değerlerin içi de zemberekten boşalır gibi boşaldı.

Sayayım mı daha?..

Allahualem saysam 100 tane böyle sayfa daha çıkar..

Merhum Cemil Meriç yıllar yıllar önce isyanını, "Öğretmen ne demek? Ne soğuk, ne haysiyetsiz, ne çirkin kelime" sözleriyle dile getirirken ne çok tepki almıştı.. Aydınların böyle bir özelliği var işte. 30 yıl sonra yaşanacakları öngörüp, teşhisi koyabilmek.

Bu kadar basit değil..

Çarşamba günü ölmez de sağ kalırsam eğer, okullarda yaşanan ve hiç dillendirilmeyen rezillikleri... Öğretmenleriminizin en çok şikayet ettiği konuları ele alacağım..

Çok sürmeden bu ünvan da onları rahatsız edecekti. Perran Kutman'ın o meşhur dizide söylediği gibi, "Hoca camideydi.."

Bir zamanlar dehaların, mucitlerin mantar gibi yetiştiği şu bereketli coğrafyaya şöyle bir dönün bakın..

Her şey ufak ufak değişti aslında..

2. sen ne satıyon cezalı kardeş?

Talebesinin önünde el pençe divan durduğu hocanın yerine, öğrencisinin karşısında elini cebinden çıkarmadığı, ayak ayak üstüne attığı, karıdan kızdan manitadan rahatlıkla bahsettiği öğretmenler gördük acı içinde.

Okullarımızı, öğretmenlerimizi, öğrencilerimizi işte böyle bitirdiler...

Öğretmenlik mesleğinin pek çok problemi olduğu doğrudur. Öncelikle meslek algısının düzeltilmesi ve öğretmenin kendisine biçilen değeri yeniden hak etmesi, içini doldurması gerekiyor. Öğreten kişi olmak neden hoca olmaktan daha kötü olsun..? Öğretmen ya da öğreten kişi olmak öğrenmede de sürekliliği gerektirir. Bir kişinin öğreten olmaya devam etmesi ancak kendi öğrenmesini de sürdürmesiyle mümkündür. Bu son derece kritik bir nokta. Mesleği değersizleştiren bunlar değil. Mesleğin değersizleşmesi ve statüsünün düşüşe geçmesi cumhuriyet döneminden sonra başladı. ÖĞRETMEN NE KADAR İYİ YETİŞTİRİLDİYSE O DÖNEMLERDE HEP ÇOK DEĞERLİ OLDU. NE KADAR ÇOK KAZANDIYSA TOPLUMDA STATÜSÜ DE HEP YÜKSEK OLDU. NE KADAR YETERLİ GÖRÜLDÜYSE KENDİSİNE VERİLEN DEĞER DAHA DA ARTTI. Bunların tersi de kuşkusuz doğrudur. Yazmaya gerek yok..

"Onlara hoca diyelim" dediler.

Evliya Çelebi'nin, Pir Sultan Abdal'ın, Akşemseddin Hazretleri'nin, Hacı Bektaşı Veli'nin, Cengiz Han'ın, Alparslan'ın...

twitter.com/slymnoz

Sonra talebe kelimesini aradan kaldırdılar. Modern dünyanın bir parçası oluverince bu talebe sözü çok yavan kalacaktı.

Cemil Meriç yazmadan çok önce değişmişti. Önce alim yetiştiren "muallim" ünvanını terkettirdiler. Laik Türkiye Cumhuriyeti toprakları üzerinde alim yetiştiren muallimler yetişemezdi. Yetişse bile o zehirli fikirleriyle alimler yetiştiremezdi.

Yazı çok uzadı...

Nimet Çubukçu ile başlayan işkence Ömer Dinçer ile zirve yolunda ilerliyor.

Camilerdeki hocaları hakir gördüklerinin, aşağıladıklarının farkına bile varmadan, "Evet bu en iyisi" dediler. Dil alışkanlığından ötürü "Hocam" diyen öğrencilerin tokatlandığı bile oldu. Çocuklar zamanla pratik yolunu buldu ve onları olabilecek en anlamsız isimle çağırmaya başladı: "Örtmenim"

Personelmeb. net'den alıntıdır..

Farkına bile varamadı öğretmenler. Sizi yüceltiyoruz diye sıradanlaştırıldıklarının, ötekileştirildiklerinin farkında bile olamadılar.

SÜLEYMAN ÖZIŞIK

Mimar Sinan'ın Mehmet Akif Ersoy'un, Kanuni Sultan Süleyman'ın, Ali Kuşçu'nun, Harezmi'nin, Piri Reis'in...

bugün gene ''gelenler'' kalabalık geldiler:) ciddi hiç bişi yapamıyorum... yazılanların doğruluk payı endekslerine kitlenip bi iki satır da ben yazim desem de olmadı: töbeee... okuduklarıma binaen iki soruda takıldım:) algılarım düzelince yorum da yazarım inşallah:) şimdilik ilk sorum:

Şimdi ise, "Yahu arkadaşlar, bir eğitim sistemi böyle yürümez" diyen öğretmenlerin kıyımına geldi sıra..