Aklıma birden Memduh Şevket Esendal geldi. Genelde bu forumda bahsedilen temel kitapları okumadım ama, benim favori yazarım odur. Ayaşlı ile Kiracıları kitabını hatırlıyorum.

bu nedir

ne seyyareler

Nedeni ni bilemesemde güneş gurub a meyledince başlar içimde ki bu yalnızlık. Hele bir de memleke aklıma gelmişse. Burnumun direkleri sızlar, kalabalıklar için de olsam yaşarım yalnızlığımı. Mfö nun parçası gelir aklıma ve bir ömür boyu yalnız kalacakmışım hissiyle teslim olurum yalnızlığıma.

bazen çok yakınınızdakileri çok uzak görürsünüz. yada uzaktakileri yakın.

aslında en uzak insanın kendisidir ne istediğini anlayamaz en yakında kendisidir her istediğinin cevabı ulaşmak istediğin yıldızlarmı terk eden dostmu sabırla kavuşmayı bekleyen dostmu

sana yakın olan sessiz akın

Soruyorum;

işte bu vakitler de hep bir seçim yapmak durumunda kalırsınız ya kalabalık yanlızlıklarda yukarlara uzanır erişemezsiniz, ya da yanlızlıklarınızda kalabalıklaşarak derinliklere yönelir korkarsınız..

yanıbaşınızdaki en uzak olanınızdır,

her zaman böyle olmasa da.

uzakta mı yakında mı hiç bilmiyorum var olduğudundan bile haberim yok

todeger

can yücel çok güzel özetlemiş bence. İnsan, istediğni düşündüğü kadar yakın, yan yana değilse bile içinde yaşayabilir...

ilk kazısını yapan bir arkeolog ürkekliğiyle

bazen de yalnızken o kadar çok olabiliyoruz aslında,

bazı insanlar geleceğim dedikleri şeylerin peşinden koşarlar. sanırlar ki herşey istedikleri gibi hatta dahada güzel olacaktır.. bu sırada sevdiklerini, değer verdiklerini geride bırakırsın. geri döneceğini düşünürsün, bilirsin.. döndüğünde ise hiçbirşeyi bıraktığın gibi bulamazsın. bu süreçte zaman akıp gitmiş, herşey değişmiştir. istediklerine ulaşmışsındır fakat hayat o kadar acımasız ki.. sana birşey veriyorsa senden de birşeyler alıyor.

bazen de kalabalıklardayken yalnız kalmak istersiniz, çünkü yalnızken içinizde kalabalıklaşırsınız.

Yakınımda olupda o kadar uzak olduğum insanlar var ki. Onlarla hiç birşey paylaşamazsın. Sabah günaydın dersin, bir kaç gülüşme tamam. Hepsi yüzeyseldir, ortamın gereğidir belki de. Seni anlamayan yada anlamak istemeyen insanların içinde yaşarsın. Yakın görünürken aslında milyonlarca kilometre uzaktasındır. Yalnızsındır.

işte orası muamma...

Aşk biraz yorulmaktır

Neden?

hayat derinliklere inen merdiven basamakları ile yukarılara uzanan basamaklar arasında sıkışıp kaldığınızda size seslenir.. bir yanınız o derinliklere inmek ve kendi kendiniz ile süregelen savaşınızda galip gelmek için çaba harcarken diğer yanınız yukarılara tırmanmak ister..

Ben kalabalıkları tercih ederim genelde. Kalabalıkta yalnız olmak,--tabi ki dayatmacı, yekvücut olmayan bir kalabalıkta-- hafif çiseleyen bir yağmur altında yaşadığının farkında olmak gibidir. Konuşmadan anlaşmak, yaşıyorum, bana ne mutlu, senin de hayatta olduğunu görüyorum;yazımızda varsa tanışır samimi oluruz, yoksa birlikte yaşar gideriz...

ne hindistan,

Uzaktakileri kaybetmek k olaydır hep, sürekli kanayan bi özlemdir uzaklar.. Alştırır zaten kaybetme düşünsesine yavaştan..

pervane gibi döne döne yanıyorum

eskimiş saçak gibiyim sensiz

birbirini anlamayan.

en uzak mesafe iki kafa arasındaki mesafedir

Al götür beni o uzak akşamlara

bir dostun sıcaklığına öylesine yaslamak istiyorumki başımı

Şimdi uzaktasın benden

kanadının altına sığınacak bir kuş arayan

uzaklarda, yakınlığın verdiği uzaklıktan sıyrılarak, bu engeli aşarak yakınlaşırsın... maddenin verdiği uzaklık aradan kalkar, manada yaklaşmış olursun. zaten yakınlık, madde ile değil, mana iledir... bedenle değil, kalp ile anlaşılır.

ne de yıldızlar geceleri ışıldayan.

tek dileğimdir çünkü

yüreğiyle yüreğine dokunabilendir yakın olan...

Al götür beni o uzak şarkılara

ya da neden yalnız bırakılıyoruz?

Aşk biraz ıslanmaktır

Hicri İzgören

Aşk biraz çoğalmaktır

Herkesin bir şiiri vardır ve bir şarkısı

Sonra bi gün çeker gider... :(

yada bütün balinaların kıyıya vurup intihar ettiği bir deniz

Sakınıyorsun

neden. _neden_ neden cok guzel...

bazen kilometreler ötesindeki yanınızdadır da,

pervane gibi döne döne yanmak nedir çok iyi biliyorum. şu an aynı şekilde yanıyorum. çok yakın ama çok uzak. şimdi uzak diyarlarda ama yanıbaşımda olsada benm istediğim gibi yakın olmıycak bana...

Al götür beni o uzak yağmurlara

bazen kalabalık içinde o kadar yalnınızdır ki,

bir hitit çanağıyım, toprağa gömülü

ellerinin

Yakındakilerin iç dünyasına şahit olursun, bu yıkıcı olabilir.. Uzaktakilerin de şahit olabilirsin, bu da yıkıcı olabilir, ama yakındaki kadar sarsmaz seni..

neden yalnızlığı seçiyoruz?

her halde acısını cekiyorum heyhat bu nasıl bir tuzak

ve sen

en uzak mesafe ne afrika'dir,

Çok sevdiğim, sözlerini

aslında hayatta yalnızız hayatın güzel olduğunusöyleyen yakın insanlar hep birşeyler satma peşinde

ne çin,

şimdi düşün değer miydi?

Herkesin bir yağmuru vardır ve bir rüzgarı

ya omzunu uzat dostum

Herkesin bir akşamı vardır ve bir masalı

yada telleri kopuk bir kemanı

yanımdayken uzaktı şimdi gerçekten uzak

arasına al beni

Gözlerini

aslında herşey, herkes çok yakınımızda önemli olan ulaşabilmeyi istemek.