edebiyat gibi felsefe de neşelidir. bizi kandırmışlar. yeter ki doğru anlaşılsın. edebiyat adına ilk 'mefailün mefailün mefailatun' la tanışırsanız edebiyat ihtiyar ve cansıkıcı bir bunaktır size göre. oysa ilk tezer özlü, nilgün marmara, tevfik fikret, orhan pamuk, oğuz atay gibi yazarların sıkı metinleriyle tanışırsanız ezeli bir dostluk kurarsınız edebiyatla.

gülmek için saçmalamayı, düşünebilmek adına felsefe yapmayı tercih ederim.

bir gün döndüm etrafımda, kazayra kafamı şamdana vurmuşum, rüyamda demireli gördüm, bana şapka sallıyordu

Maymun sındı getirmiş,

"dün dündür, bugün bugün."

"Yollar yürümekle aşınmaz"

Saçma sapanmış gibi algılanan bir çok sözde, aslında çok derin nükteler var olduğuna inanırım hep...

Kaftan gömlek biçmeğe.

düzeltme:

onlar yanlış biliyor: aşınma olmazsa yol olmaz! ;)

Einstein a nasıl bu kadar zeki olabildiğini sorduklarında; aslında o kadar da zeki değilim, sadece büyük bir öğrenme merakım var demiş. o kadar büyük merak nasıl olur peki? bu da, sanırım "çocukça" gözlerle bakmakla olur kainata, olaylara... belki bazen saçmalarız, sürçeriz, takılır, bocalarız. sonuç kendine ait bir felsefeyse- ki bu tek cümle olsa bile, "bakış" emeline ulaşmış demektir. hayatla bakışabilmek cesaretine ulaşabilmek dileğiyle...

SAÇMANIN FELSEFESİNİN ELEŞTİRİSİNE KATKI

saçmalamak felsefece düşünmenin ilk adımıdır belki de... yerleşik düşünceye başkaldırıdır.

anladınızmı felsefeyi :)

Sisifos Söyleni

Saçmanın felsefesi, Albert Camus felsefesidir. "Absürd" olarak da bilinir bu felsefe... Camus'ye göre "saçma", insanın yaşamın geçiciliğini bilmesi yine de yaşam için mücadele etmesidir. Kişi hayatın boşluğunu/ anlamsızlığını bilir; ama yine de yaşar ve savaşır...

ben bu cümleden birşey anlamadım. yazım-anlatım hatasından mıdır yoksa benim sıradan bir zeka düzeyine sahip oluşumdan mıdır, çözemedim. ;)

felsefenin en uç noktası demirel midir yoksa? iflah olmaz pragmatik, nobellik oportünist...

saçmalamak genelde beni güldürürken, felsefe büyük bir ciddiyetle düşünmemi gerektirir ve getirir. kısaca bunu demek istemiştim.

saatin çalışmıyor olması neden saçma sapan olsun ki? çalışmayan bir saat en nihayetinde çalışmayan bir saattir. ;)

Ayıya kızın vermiş.

"En saçma sapan saat bile günde iki kez doğruyu göstemez mi?"

"balış" değil "balık olacaktı...

Balış kavağa çıkmış, asma yaprağın biğmeğe...

evet farklı bakış açısıdr uygundeğildr ama ona değer katan uygunluğu değil farklı olmasıodr

ayrıca çalışmayan bir saatin günde iki kez doğru zamanı göstermesi neyin delilidir? saçmalığın kabul edilebilir bir düzeye çekilebileceğini mi acaba?

->dilŞAD

her felsefe kendine göre haklıdır, zaten felsefe bir anlamda bakış açısıdır.

gösterir-evet:)

ilk önce reddedilir, sonra tartışılır, en sonunda kabul edilir.

Leylek koduk doğurmuş, ovada zurna çalar

ha bir de, sıradan zekalara ikisi de eşittir, demeden geçmeyelim.

felsefe, büyük bir ciddiyet gerektirmez. çocuklar dahi felsefe yapabilir. bunun için zinde bir merak, sağlam bir bakış açısı, zenit saat gibi bir beyin ve bol miktarda soru soracak cüret lazım.

felsefe de öyledir. hayata içkin bir felsefeye kapital'den, pratik aklın eleştirisi'nden, temel ilkeler'den, şurdan burdan başlanmaz. felsefe hayata dairdir. sorularla başlar, yollarda sürer keşif.

Domuz düğün eylemiş,

Kırk gün oldu kaynatırım kaynamaz

Bu me haldir hacı ağa,

Volum I.

anlatamamış olabilirim. felsefe ve saçmalamanın sınır çizgisinde de olabilirim:)

saçmalamaya da bu açıdan bakılabilir; bakış açısı gibi.

çok güzell

anlatamamış olabileceğin kadar ben de anlayamamış olabilirim. bu senin ne felsefe yaptığına ne de saçmaladığına delildir. zira ben kant'ı da doğru düzgün anlayamıyorum. bu kant'ın saçmaladığını göstermez. ;) :P

önemli şeylerin ciddiyet gerektirdiğini düşünürüm. belki çok ciddiyet gerektirmeden de yapılır, kabul ederim. bu da benim hayata bakışımla ilgili belki de:)

En saçma sapan saat bile günde iki kez doğruyu göstemez mi?

genelde saçmalamak mantıksız bir söylemden ziyade uygun olmayışı belirtir. yani kabulsüzlüğü, mantıksızlığından değil duruma uygun olmayışından ileri gelir.

edebiyat da, felsefe de bence pek neşeli değil ama ikisini de severim, fazlasıyla. doğru anlaşılıp anlaşılmaması değildir bunun sebebi. tercihlerin farklı olması pek çok şeye bağlıdır.

"gülmek için saçmalamayı, düşünebilmek adına felsefe yapmayı tercih ederim."

Kazı koyduk bir ocağa,

sapan koyarsan yanına saçma sapan olur güzel bi ikileme ama anlamı anlamsız...

Uçru gitti bir bucağa.

"Kişi yükünü eninde sonunda bulur."