ve dinsel bilgileri diğer bilgilerden üstün tutma

bildiğim tek birşey vardı

Ve sevmek? anladığımızı severiz. Kesinlikle. Şöyle bir örnek verelim; kişide karınca korkusu olsun. Karınca fobisi olan bu kişi, karıncaların ısırıp ısırmadıklarını , fiziksel/biyolojik özelliklerini, yaşam biçimini vs ona dair her konuda malumat sahibi oldukça bu korkusu yerine?anlamayı? alır. En başta öğrenir, detaya indikçe anlar? ve sever. Çünkü sevmemek için nedeni kalmamıştır. Ha belki karınca hayranı olmaz ama bunun için de bir engel kalmamıştır hani;)

tanrım bilir...

sevmek...

inancın bilgiden

yarım kalan sonsuz aşk..

mabedim sonsuz aşkım kurabiyem...

?sonunda yalnız sevdiğimizi koruyacağız, yalnız anladığımızı seveceğiz, yalnız öğrendiğimizi anlayacağız? Baba Dicum

var olan ve

bu kalp seni

ve yahut

var olduğundan aslan şüphe duymayacağın

üzeri çukulata kaplı kurabiyem

yaban ellerde

anlamak bir son

sevmiştim seni

hangi manidar

dokunmadan

hislerin ne söylüyorsa mantığını dinleme gerektiğinde...

mücadele verirsen ver

varlığından bir an bile olsun

ne de anlamsızlıklarına

kimlerle olursan ol

dinin emir ve yasaklarına inanma

Hani ilk inen ayet "oku" diyorya, emrediyorya Yaradan bize. Demekki önce öğrenmek gerek. Sonra okuduğumuzu anlamak, anladığımızı da hem sevmek hem uygulamaktır bize düşen...

sonun üstünlüğü

ve yanlış kollarda

ya da hiç

bir zamanlar babedimdin

inancın üstünlüğü

anlam yüklemeye zamanın...

görmeden

bunu ancak

Girizgah böyle olsun öyleyse? başlığı ilk görüşte aklıma gelenler bunlardı. Bu konuda söyleyecek çok şey var ve ben de yazarken bir konudan bir konuya atladım aslında. Yine de genel anlamda bütünü dağıtmamaya çalıştım. Genelde bir konuda önsözü söylemeyi sevmiyorum; karşımdakileri/duruma, konuya müdahil olanları, bakış/fikirler/yargılar üzerine sınırlandırmamak adına, lakin bu defalık değişiklik olmuş olsun:)

duymadan

inanç bir vasıta

gidilip görüşmemiş yerlere

hareket edermiş

inanmak için önce bilmek

ANLAMAK? İşte asıl mesele bu. Yaşadıklarımızı fark ettik, tamam lakin ne kadar anlıyoruz? Neyin peşindeyiz, neden? Bu mesele yalnız?bize göründüğü kadar? mı? Yoksa ardında aslında bizim bile bilmediklerimiz mi saklı kendimize dair?

Bir açılımda biz yapalım. Yukarıdaki sözün sizdeki açılımı nedir, neler söylemek istersiniz?

ne düşünmeye vaktin olurdu

Estağfurullah hocam, ne demek, fikir gerçekten size ait. Ben yalnızca sözü sizin önünüze koydum, bu kadar:) Yine de birkaç şey söyleyelim nezaketen?

Ancak, sanki sevginin hepsini kaplayan bir yönü var. Çünkü sevmeden bir şeyi okumak, anlamak uygulama babında pek etkili olmuyor. Yunus Emre "ölümlü Yunus ölümsüz konuştu"eserinde sanırım "her şeyden önce sevgiyi yaratmış ulu Tanrı" der. Sevgisiz hiçbirşeyin tadı tuzu olmuyor diyorum acizane fikrim olarak.

sonsuz aşkım

kimbilir belki birgün

aklın inançtan üstün geldiği durum

Anlamak, sevmek? güzel şeyler. E hadi öğrenelim bakalım madem:))

tinsel varlık sevgisine inanma

yeniden

Sözde her ne kadar vurgu başa alınmak istenmişse de, gerçek sıralama şu: bir şeyi önce öğrenir , sonra anlar ve en sonunda severiz. Bu algılarımızın yönünü de ortaya koyar aynı zamanda. Aşık olmak, sevmek, bir şeyden hoşlanmak gibi bize karmaşık görünen duygu yoğunlukları bile bu sıralamadan nasiplenir. Farkında olmasakta yaşadıklarımızın ilk önce farkındayızdır:)

tanrıyı severcesine sevdi

geçmişte ki yaşanmışlıklarla,

olsan seni sarıp sarmalardım

Gamze Hocam, kendimi fikir hırsızı gibi hissettim. Öncelik size aittir. Buyrun.:)

tanrıyı sevrcesine

ve ne kadar unutmak için

sonra ussal temellendirmeler yapmak

sonsuz inandığım

inanmak

mabedim

kimbilir hangi

akıldan üstün geldiği durumlar

görmeden duymadan dokunmadan

önce inanmak

nereye gidersen git

olgun insan sorgulamadan inanmaz

şüphe duymadığım

gereksiz sözlerle avunmaktasın

herkes inancına göre

kişiye has duygu, düşünce ve hislerin

tanrım hakkımda herşeyin hayırlısını versin...

zamansal olarak bilginin inançtan önce geldiği durumlar

oysa sıcacık kollarımda

var olduğuna inanma

bilmek için önce inanmak