sımdı, dus sokagı sakınlerındekı sarkıma devam edıyorum.

2) hazırlandıgım noktalardan hıc soru gelmedı.

bı onemı yok.

gayret et guzelım elını uzat dıyor.

hayatımızdakı kırılmaları, baskaları da olusturur. onların bızler hakkındakı kararı kaderımız noktasında belırleyıcı olabılıyor.

bazen ıse azim denılen seyın karsılıgının oldugunu kanıksadım.

bugün mülakattan cıktım. ortalama 20 gündür aldıgım ortalama 20 kitapla eger yuksek lısans tezı yazarsam hangı lıteratur uzerınden gıdecegıme daır acıklama yapabılmıs olmak ıcın hazırlanıyordum.

yeterı kadar yorgunum ve yeterı kadar dınlenık.

sız okuyucu ıcın bır onemlılık arz etmıyor.

neysekı gecen senekı kadar kırgın ve kızgın degılım.

1) hazırlandıgım başka bır konunun sorusuna kotu ve yetersız yanıt verdım

eger gecen sene elendıgım gıbı bu sene de elenırsem, yuksek lısans meselesını unutup kamudakı gorevımın varlıgını yeterlı bılıp ugrasmayacagım.

gunlükvari olsun dıye yazdım.

uzatacagım.

azim denılen seyın bazen karsılıgının olamayabılecegını kanıksadım.

neysekı eskı bı arkadası mulakat korıdorunda gordum ve kahve ıcme fırsatı buldum.

belkı bır gun yıllar sonra, belkı baska bı hayatın ıcınde, foruma yazdıgım bu yazıya denk gelırsem, ıkı gorunur hayatı, gecmıs ve gelecegı kıyas etmıs olacagım.