İnsan yaşadıkça ; küçülüyormuş da büyüdüğünü zannederek farkında değilmişiz çocukken? Hep ne zaman büyük olup hayata karışıp istek ve arzularımızı gerçekleştireceğiz diye beklemişiz? O zamanlar bize göre bunları gerçekleştirebilmemiz için, bedensel büyümeye ihtiyacımız olduğu düşüncesi nüksedilmişti.

Peki ya ; bugün?.

Yarının tek bir adı vardır:umut!...

Oysa ; en koca yürekler, cesur, atak yürekler o dönemlerde bizmişiz de fark edememişiz.

Hani masalsı yaşamlarda var ya?

Çalışırken yükselmeyi?

Belki; kabuğuma çekilmiş, kabullenme rolünü üstlenmişti bütün ruhum?

Hani bir film için teklif alırsınız ve aslında o filmde oynamayı çok istersiniz ama size gelen teklifteki rolünüz pek caydırıcı ve sizi mutlu edici niteliği olmayan ufak bir rol olur ya?tıpkı bunun gibi bir şey?

Nerede bugünlerimiz?

Zaten figüran oyuncusunun rolüde ; işte! bütünüyle bu değil midir?

İmzan olduğuna göre yazdıkların sana ait olmalı. Doğru tespitler.

yenilik..

yarın yepyeni bir gün

Aslında beklentiniz bu değil? Siz ; filmde en can alıcı, en güçlü, en çarpıcı karektere sahip ve göz dolduracak bir rolün sahibi olmak istersiniz?Amacınız figüran olmak değil?BAŞROLDÜR?

Oysa yarınlara dair ne planlar ne hayaller kurulur. Hiç yaşanmamış ama yaşanılası en güzel tatlı hayaller yarınlardadır. Hep en mutlu anlar yarındaki günlerdedir. Ama bazen o yarın hiç gelmez belkide hiç gelmeyecektir. Ama ya gelirse... diyedir tüm ümitler umutlar...

Ama benim yüreğim fark etti bu çelişkili yaşam kavgasını ve şimdi ben sadece bugün varım felsefesiyle yaşama devam etmeye özen gösterenlerdenim?

.. bugünden belli değilse.

Okurken bitirmeyi?

yeni bir aşk..,

Bedeni kocaman, yüreği kocaman, yaşanmışlıkları, tecrubeleri kocaman?

Unutmamak lazım? YARIN BİR MUAMMA?"

Unutmuştum oysa ;

Kaç kişi bugünü yaşabiliyor hiç düşündünüz mü? hep yarınlar için çalışmıyormuyuz sizce?

nere göre?

Çocukken büyümeyi?

Siz olsaydınız napardınız?

Yoksa? Büyüdükçemi korkuları fazlalaşır ve acizleşir?

yarın yeni bir umut..

İnsan çocukken mi korkak, aciz ve sığınılası bir limana, güven duyacağı sıcak, dostane bir yüreğe yada sıcacık bir gülümsemeye ihtiyaç duyar?

gül tadında gülüşler

yeni bir sevgi

Severken gidip arkasına bakmayan yari?

"İstediğimiz yerlerde, istediğimiz yüreklerde, belki istediğimiz ülkede ve yaşam koşullarında bile değiliz?

"Bugünü ıskalayan, yaşamayan bir çok yürek bilirim? En yakın şahidim kendi yüreğimdir?"

İnsanoğlunun yaşamı hep beklemekten ibarettir?

Yaşayıp gidiyoruz işte?"

Belki birçoğumuz aslında hep olmak istediğimiz yerlerde değilizdir?. Hayatın tamaşası, günlük ihtiyaç karşılama zorunlulukları, kendi kendine yetebilecek, dimdik olmasada kimseye boyun eğmeden yaşamanın getirdiği zorunluluklarla ayakta durabilme çabalarımız yüzünden?

Gel gör ki ; senaristin size uygun görüp yakıştırdığı bir rol vardır ve size ; ?ya bu ufak rolü kabul eder, yıllardır hayalini kurduğun bu setin içinde var olursun ya da bu film setinin içinde varlığını sürdüremez ve seti terk etmek zorunda kalırsın?der?

Oysa dün bitti, yarın geleceği meçhul, soru işaretleriyle dolu bir muammayken?.

Bugünü ıskalayan, yaşamayan bir çok yürek bilirim? En yakn şahidim kendi yüreğimdir?

Kocaman bir beden taşır oysa ; peki nedir? Onu ürkek ve aciz kılan?

"Severken gidip arkasına bakmayan yari?"

Uzun zaman olmuştu, geçmişimle hesaplaşmayışım... Nedenlerimi, niçinlerimi sormayışım?

İstediğimiz yerlerde, istediğimiz yüreklerde, belki istediğimiz ülkede ve yaşam koşullarında bile değiliz?

Var olanı, günü yaşamayı öğrenememişiz, ?hep bunu yapacağım? ?buraya gideceğim? ?gideni bekleyeceğim? ?zengin olacağım? vs. vs. vs?.

Yaşayıp gidiyoruz işte?

yarın yepyeni hisler

Sıkışıp kalmışsan hayatın ortasında ; tek tesellin örselenmemiş, mutlu ve masalsı yaşamları irdelemek, izlemek ve o yaşamlara bakıp ümit etmek kalıyordur elinde?.

yepyeni

Eylaa Selen

Belki derin özlemlerimizle, belki ümitlerimizle, belki hayatımızı başkalarının yaşamını izleyerek geçiriyoruzdur?

Hep bekleriz?.

yarın