hayallerim her geçen gün daha berbat bir hal almaya başladı..

CLUP_LİFE BİZ ÖNGÖRÜLERLE DEĞİL GERÇEK VERİLERLE PAYLAŞIMDAN YANAYIZ BUGÜN AÇIKLANAN ÖMSS SINAVININ İYİ BİR VERİYLE YORUMLAMIŞ OLMALIYIMKİ TAHMİNİM DOĞRULTUSUNDA BİR GELİŞME SAĞLANDI AŞAĞIDAKİ REEL YORUMU OKURSAN SÖYLEMİNLE TÜRKİYENİN GERÇEĞİ ARASINDA BÜYÜK BİR TERS ORANTININ REALİTESİNİ ANLARSIN.

Merrican kesinlikle düşüncelerine katılıyorum. Mutluluk ne engele, ne maddiyata nede sağlıklı olmaya bağlı. Öyle olsaydı zenginler ve sağlık sorunu yaşamayanlar hep mutlu olurdu. Engel kavramı ülkemizde çok genel olarak adlandırıldığımız için hep ayrı bir tür gibi hissettiriliyoruz... Biz engelliler derken içimizde görme, işitme, yürüme, ortopedi, psikolojik, iç organlarınnda problemlem yaşayanlar vb. hepimizin ortak noktası insanız. Dolayısıyla biz insanların, mutlu olması; iç dünyamız ve dış koşullara da bağlı olduğu için sürekli olmaz, zaten sürekli olmasıda ayırd edici olmaz.

Engellilerin istediği şu fiziksel olarak kendi kariyer, mali bağımsızlığı, hayallerini, umutlarını, ve birçok kişi için, güven ve amaç duygusu yaşatabilmeleri onların amaçları bu peki bizim ne? biz sağlıklı olduğumuzu düşündüğümüz bireylerin amacı ne?

Gelelim ÖMSS bu yıl yapılıp yapılmaması noktasındaki cevabıma ben bu sımava girecek biri olsaydım sınavın bu sıkışık zamanda yapılmasını istemezdim.2012 ilk aylarında yapılacak bir sınav hem daha oturmuş bir düzen içind eyapılaacktır. hemde daha iyi bir hazırlık süreci geçirmiş olurdum. SAYGILARLA

MUTSUZUM MUTSUZZ

facebook gurup paylaşımımızdan sibel arkadaşımızın yazısı buraya eklemek istedim hoşgörülerinizle

bundan 10 100 1000 yıla kıyasla engelliler her türlü imkana sahip hemen hemen çevre her geçen gün gelişiyor fırsatlar için şükretmeliyiz yeni buluşlar araçlar sayesinde daha rahat gezilebiliniyor gelecek dönemin kıymetini bilmeliyiz birçok rahatsızlık düzelebilecek belki gdo ile kimse sakat kalmayacak:) ne mutlu türküm diyene

Arkadaşlar. Yazılanları okudum. Belki bana kızacaksınız, ama forumu çok karamsar gördüm. Bence mutluluk meselesinin bizler için iki boyutu var. Bir insan olarak 21. yüzyılda insan mutlu olmayı unuttu. Modernizmin içinde kendi ruhunu bulmaya çabalıyor. İkincisi bizlerin özel meselesi, engelli olarak mutlu olunabikir mi?

Bir yerde okumuştum. Zamanında bir kral: ''Mutluluk sakin ve huzurlu bir ortamda yaşamak değil, kargaşanın ortasında da mutlu olmayı başarabilmektir.''demiş...

mutluluk engele bağlı değil hayata bakışımıza bağlıdır. Bazen isteklerimize o kadar odaklanırız ki elimizdeki güzelliklerin kıymetini bilemeyiz. Bir zamanlar % 15 görebildiğim için isyan ediyorum, son ameliyatımda 1 ay gözlerim kapalı kaldı. Görmeme tekrar kavuştuğumda o % 15in ne kadar değerli olduğunu gördüm.

Türkiye de engelli istihdamının büyük bir sorun olduğu tespiti doğrudur, fakat en büyük sorunun istihdam olduğu düşüncesine katılmıyorum.1980 li yıllarda engelli sayısı 2.5 milyon iken 1990 yıllarda 5 milyona 2002 de 8.5 milyona bugün ise 12.5 milyona çıktığını görüyoruz. dünya da bu oran aşağı yönde seyir izlerken türkiye de bu oran artı yönde artmaktadır. bu artı yön bu şekilde seyir gösterirse 2020 yılında sayı 18 ile 20 milyon arasına ulaşabilir. sizce ekonomisi gelişen bir ülkede bu oran korkutucu değilmi benim kendi fikri görüşüm türkiyede engelli sayısının inanılmayacak şekilde her geçen gün artış göstermesidir. Bu istihdamı da engellilere sunulacak güzel etkileşimleride azaltacaktır.

Aslında buradaki sosyla mesaj yalnis algılandı galiba, sorunun çevresel faktörlerle bütünleştirilmesi gerektiğini düşünüyoruz. burada mutluluk derken anlatmak istediğimiz sadece olayın ekonomik yada ailevi yönü değildi. anlatılmka istenen asıl sonuç çevrenin engelli insanlara ne şekilde hitap ettiği noktasındadır. mesela ortopedik bir engelli dışarıya adım attı ilk anda bile zorluklarla mücadele halindedir. kamu hizmet binalarında metrolarda otogarlarda, merdivenlerde asansörlerde, adını saymakla bitiremiyeceğimiz bir çok yerde sorunlarla karşı karşıyadır. bu insanın mutlu olduğunu kim söyleyebilir. siz olayı sadece maddi ve manaevi boyutuyla algılamaya çalışmışsınız. bizim burada anlatımızdaki asıl soru şu? çevre engellilere ne kadar hitap ediyor. istedikleriyle kendilerine sunulanlar arasında ne kadar bir yakınlık var. bizim cevap aradığımız nokta bu kişinin zengin yada fakir olmasını sorgulamak değil.

insanın gösterdiği psikolojik hoşnutluk duygusudur.

türkiyede engelli olmak hele hele normal şnsanların bile yaşantılarını zar zor gecinirken birde üstüne engllei olarak yaşamak cok zor ve okadarda sıkıntılıki ben bile bir gözümün görmemesine ragmen iş yerlerinde uygulanan bir baskı ve tutmun bire bir örnegiyim ikincis ve işin en dramatik olayı ise devlettin engellileri üzerinde yük görmeszi dilenciye sadaka verir gibi 2022 sayı ile sen sus idye sözde maaş altında kişilk haklarını çiğnenmesi yada bir kenarıya itilmesi okadar zorki hayatını yaşamsı birde üstüne yetmezmiş gibi toplumsal önyargının ay engellimi denilerek kucuk görülmesi amac engelliye sahip cımaktan bir yana sen sus şurada otur sesini cıkarma sen zaten isteyerek ise aldık sende ses cıkarma sana söylenileni yap denilip az maaşla köle gibi davranılması olayı tam bir trajedi ama işin aslı sudurki bir yerde sesiz cığlık var ve bu sese enninde sonunda duymak zorunda kalcaksınız ki sizlerde bir engelli adayısınz sevgiyle kalın

Biz engelliler hayat savaşına bir adım geride başladık. Maçın başnda kırmızı kart gördük. Sahaya on kişi çıktık. Her şeye rağmen biz bu mücadeleyi kazanabiliriz. Mutlu olmanın yolu da mutlu etmekten geçer. İç huzuru hiç bir zaman kaybetmeyelim kardeşlerim.

mutluluk ; mevcut ihtiyacın karşılanması durumunda

engelli olmayıp mutlu olan kaç kişi forumla ne alakası var niye cevap verilmesin herkesin sıkıntısı var genelde sorunumuz işsizlik o konuda baskıcı olsak sonra psikoloğa gidip mutlu yada mutsuzluğumuzu araştırabiliriz

Engelliler mutlumu bunu kim söylüyor? Çoğu finansal değil en az biri muazzam sorunla karşı karşıya, Ben aslında, "her zaman mutlu" çok az sayıda engelliler biliyorum, çoğu sistemi mücadele ve sadece sağlık giderleri, ailelerini beslemek, bazı onurlu ve saygınlığını korumak ve yönetmek için, çocuklarlarıyla birlikte birçok, engelli ise kendileri için yaşamayı göze alıyor. , kira ödemek için bile yeterli değildir kazandıkları yaşadıkları problemler o kadar fazlaki hayatın hangi odağına yerleşeceklerini bilemiyorlar. faturalar, borç taksit ve asla başka bir şey akla gelmiyor. tabiki

Bizleri mutsuz eden en büyük sebeplerden birisi hedefsizlik ve kendi kendimize sorduğumuz acaba bize engelimiz engel olacak mı sorusudur. Bu soruyu ne zaman kendime sorsam Şeyh Ahmet Yasin aklıma gelir. Kendimden utanırım.

ben ortapedik engeliyim en büyük sıkıntıyıda otobüs duraklarında yaşıyorum. hatta bu sebeble dışarıya tek çıkmak istemiyorum. çevrenin bakışları zoruma gitmiyor duymuyorum onları bile. kayseride oturuyorum kalenin orada merkez bir durak var ama tüm talas otobüsleri o durakta duruyor durak uzun mesela ben yenidoğana binecem diyelim en arkada bekliyorumotobüs bir geliyor durağın en başına koş koş o kadar kalabalık ki zaten koşamam... hal böyle olunca ya kalıyorum ya da ayakta eve gidiyorum ama nefretttttttttttt ediyorummmmmmm

Evet ben kendi adıma çevremdeki pek çok insandan daha mutluyum diyebilirim. Yaşıyorum, hissediyorum ve düşünebiliyorum kargaşanın ortasında olsam dahi :)

Her zaman mutlu? Engelliler için bu deyim biraz yabancı kaçıyor çünkü mutlu kelimesinin ne olduğunu yaşayan çok az engelli var. özellikle bu söylemi Türkiye de düşünürsek hiç mutlu değillerdir. mutluluk onlara uzaktan bakan bir misyon gibi sorgular. bu saçma bir genellemedir. yada tüm engelliler için farklımıdır. Bunu incelemek ve tartışmak gerekiyor. bir başka tanı ise engellileri mutlu etmek çok kolaydır. sadece sıcak bir tebessüm dünyalarını ısıtır. sevinç kaynağı yaratır.

oğlum ve çocuğum yanımdaysa sağlıklı ve yaşıyorlarsa her güne onlarla başlıyorsam ben dünyanın en mutlu insanıyım. sıkıntı her zaman herkesimde olur. ama unutmayalım ZAHMETSİZ RAHMET OLMAZ.

evet istihdam en büyük sorun değil karnın doysun barın giyin yeter çalışmana gerek yok demi devlet olarak seni doyuruyoruz koruyoruz daha ne istiyon ayağımıza dolanma, senin başka sorunların vardır rahat rahat gezemiyondur, tiyatrolar bedava git eğlen takıl sinemalarda yakında bedava olur iş hayatını bırakın en önemlisi oyalacak zamanları artarsa sorun çözülür kimse iş talep etmez, tüm kanserli oyuncakları gdo lu besinleri deneme ilaçlarını kampayalı gibi millete sindirirsen engelli nüfusuda artar dünya sıralamasına giren zengin sayısıda

arkadaş çok güzel yazmış sadece bir tebessüm mutlu etmeye yeter engellileri.. insanların bir kalbi olduğu ve yaşadığını onların da sevebilceğini mutlu olabileceğini bunu engelli olmayan biriyle başarabileceğini ve birlikte mutlu olmak için ömrünün sonuna kadar çabalayabileceğini çok güzel özetlemiş ... Türkiye engellilere destek veren bir ülke gibi dursa da aslında engellileri sadece beden işçisi olarak gören onları mesleklerini yapmaya yöneltecek kadar bile değer vermeyen bir ülke.. inşallah 2012 yılı tüm bu fikirlerimizi yanıltan bir yıl olur buna inanmayı çok isterdim

Arkadaşlar. Her türlü mutlu olunabilir. En azından ben mutluyum. Arada bir mutsuz olsam da, genel anlamda mutluyum. İnsan mutluluğu kaf dağının ötesinde aradığı için bulamıyor. Halbuki mutluluk insan gönlünün derinlerindedir.