Elif Şafak 'aşk' adlı kitabında Şems-Mevlana düşüncesine uygun olarak ''aşık olan birinin mutlaka kendini değiştirmesi gerektiğini'' söylüyor. bu değişimden bahsettiği bir söyleşisinde açıklık getirdiği gibi aşık olanın yaşadığı yoğun mutluluk, heyecan veya duygusal durumlardan ziyade karakter, huy, alışkanlıklar, düşünceler gibi kişinin kendisine has özelliklerini değiştirmesidir. Acaba aşkı için kendini değiştiren mi yoksa sevdiğinin onu olduğu gibi kabul etmesini bekleyen mi gerçekten aşıktır?

<i>Kendinden taviz vermek acziyettir, aşk değil...</i>

Aşk denen şeyin kendisi acziyet olamaz mı?

<i>Karşıda değişecek özellikler varsa ve bu bize uygun değilse nasıl aşık olabiliriz ki?</i>