Beyaz yalanları söylemeyi nedense zararsız görürüz.. Oysa yalanın beyazı siyahı olmaz.. Hayat bir gün bize mutlaka gösterir, yaşamın gerçek anlamının dürüstlük ve doğruluk olduğunu.. Er yada geç.. Mutlaka..

günümüzde dürüst insan sayısı çok az veya yok bulanada olandada ne mutlu..

"Dürüst olmayanlar hatalarını başkalarından saklarlar, oysa dürüst olanlar hatalarını kabul edip ortaya koyarlar.."

kendine sor ondan umutlu kimse yoktur..

Fakat dürüst ve güvenilir olmak kaydıyla..

Hayatın kerteriz defterinin temelini " dürüstlük" oluşturur.

bizim toplumumuzun genelinde var bu dürüstsüzlük durumu. sorsa kendi kendine neden dürüst olmadın diye?

"Dürüstlükle insan arasındaki en büyük engel insanın kendisidir"

Yorumunuz için teşekkürler..

"En büyük erdem, eğri bir evrende, doğru çizgi çizebilmektir bu dünyada.."

George Bernard Shaw

"Dürüst insan her zaman gerçeği söyler, akıllı insan ise yalnız zamanında.."

Yanlış yazmadınız sayın doğruhayat..

Söyledikleri doğru olmasaydı vicdanının sesini dinleyip polisllik okulunu bırakmazdı..

"Şaka da olsa yalan söylemeyiniz.."

Yazara bu kitabı için teşekkür ediyorum.

Bugün 1 Nisan ama..

cevap hazır ortam böyle şu şöyle yapıyor bu böyle yaşıyor e bende böyleyim hatta onların yaptıklarına karşı benim yaptığım basit ben evliya bile sayılırım hani çoğaltın işte.. kişiye böyle söyleten düşünmesini sağlayanda yine toplum olamadığımızdan kaynaklanıyor artık dürüstlülük algısı yok işine gelirse doğru yoksa pekala yalan söyleyebilirler ve bu kişi üzerinde bir sıkıntı huzursuzluk yaratmaz acıda olsa gerçek bunlar

Üstün Dökmen'in "Ladesçi" adlı kitabını mutlaka okuyunuz.

Hepimiz ne kadar dürüstüz yaşamda başkalarına yada kendimize karşı?

kerterizimiz aşk olmalı bence en azından sevgililer gününde...

Demek istediğiniz anladım..

kişinin kendisini kast etmiştim yanlış yazmış olabilirim..

"İnsanlar durup dururken zengin olmak, mutlu olmak, ünlü olmak isterler. Bunlara ihtiyaçları vardır. Ama durup dururken dürüst olmak istemezler. Zaten dürüst olduklarını düşünürler, özellikle dürüstlüğü aramazlar. Oysa en çok dürüstlüğe ihtiyaçları vardır ve ne ilginçtir ki o kelimeler içinde zıddını açıkça söyleyemedikleri tek kelime dürüstlüktür. 'Başarılıyım, güçlüyüm, zenginim, mutluyum, aşığım' derler. Kimisi ise bunlar bende yok diye yakınır. 'Başarısız oldum, gücüm yok, fakirim, mutsuzum, kalbim boş' derler ama hiçbiri ortaya çıkıp da 'Kadere bak yahu, ne yazık ki üçkağıtçıyım, ahlaksızım" demez. İlk beşinin zıddı bende var diye esef edebilirsiniz ama dürüstlüğün zıddı bende yok diyemezsiniz. Çünkü ilk beşini başkaları elinizden alabilir, parayı aşkı sizden esirgeyebilirler ama dürüstlüğü elinizden almazlar, onu siz verirsiniz. Dürüstlük bir kişisel tercihtir, dürüstsüzlük de.."

şiirde ve nesirde kafiye, belki de uyumsuz bir dünya gidişatını uyumluymuş gibi gösterme gayreti. Kapsam karanlık olunca zarfı renkli çizmeli.."

"Bakınız, göçmen kuşlar V düzeniyle uçarlar gökyüzünde, bir dostluk ve dayanışma işaretidir bu. Başımızın üstünde uçup giderler de sürekli, fark etmeyiz gösterdiklerini. Dürüstlük doğallıktır, doğada ve doğallıkta dürüstlük vardır. Tavuğun lades kemiğini kırıp oyun diye kardeşini kandırmaya çalışan insan, kendi oyununa geldi, kendini ve doğayı kandırmaya çalışıyor farkında olmadan ve böyle giderse bir gün gökyüzündeki kuşların V kardeşliğini, bir kemik gibi kırıp atacak besbelli. Kendimi ve cümle alemi ne diye kandırayım ki! Lades kemiklerini kırmayalım ve kuşların gökteki V düzenini.."

"Belki de bu dünyada en dürüs insan dürüstlüğünden kuşku duyandır. Dışarıda dürüst olduğundan kuşkusu olmayan nice insan var, ahlak abidesi sanıyorlar kendilerini. Aslında çoğu ladesçi, belki de üçkağıtçı hepsi..."

onda ki insanlık kimsede yoktur manasında..

Bu başlık bu bölüme bir hatıram olsun.. Okuyanlara teşekkürler..

Hz. Muhammed

Kitabın sonunda sayın Dökmen'in şu güzel satırları yer alıyor :

"... Hayat bir maç. Bir maçta iki düdük var. Bir hakemin düdüğü, ikincisi içimizdeki düdük. İçimizdeki düdük bazen 70. dakikada çalıyor. Bu maçı alamıyoruz. Bu düdük ; 90. dakikada çalıyorsa iyi. Hayatın başlangıcında çalıyorsa ; Çok kötü!.. Havluyu attığımızın resmi!..."

size göre bize göre

İşte bir dürüstlük örneği ;

"... Doğada bir düzen mevcut. Hayvanlar yeteri kadar akıllı. Gereğinden fazla akıllı olan insan, yalan söyleyerek, yiyebileceğinden fazlasını öldürerek, harcayabileceğinden fazlasını biriktirerek uyumu bozdu. Şimdi resimde armoni,

<i>ben hiç bişi anlamadım, ancak alıntılanan yazı mantığı kavratıyor</i>

"Yaşımız ilerledikçe birer kerteriz defterine dönüşür yaşamlarımız, görüp bildiğimiz ne varsa orada yazılıdır. Bizden sonrakiler okusun isteriz. Eğer roman sayılırsa bu roman, benim yaşamımın kerteriz defterinden çıkarılmıştır ; bütün dünyayı doyurmaz ama rehberlik edebilir bazılarına. Eğer gelecekte bir tek insan eksik ölürse bu roman yüzünden veya bir tek baba hiç yalan söylemeden bir tek çocuk yetiştirebilirse, zahmetime değdi derim yürekten"

Umudu o anlamda kullanmadım..

Yalan söylemek kişi üzerinde sıkıntı ve huzursuzluk yaratmıyosa o kişi için umut yok demektir..

Farklı bir bakışla baktığımızı düşündüğüm için öyle yazdım.

demek istediğim.