Öğretmenlik hayalimdi. Ama sık sık faranjit olduğum için öğretmenlik yapamadım, Şu anda memur olarak çalışıyorum. Ama şunu söyleyeyim;her işin belli başlı zorlukları var. Hiçbir şey dışardan gözüktüğü gibi değil...

Arkadaşlar sürekli mutsuzum ne yapsam olmuyor. 24 yaşındayım. Son 2-3 senedir bu durum böyle sürekli ileriye dönük düşünüyorum. Aile durumumuz kötü değil kirada değiliz babam emekli kira geliride var. Yeni mezun oldum kolejde öğretmenliğe başladım. İlk sene olduğundan herşeyi yeni öğreniyorum. Kolejde herşey farklı arkadaşım temel lisede çalışıyor onlarla + - gibiyiz. Bizde etkinlik düzenleme pano yapımı velilerle iletişim veliyi ziyaret derken sürekli bir iş çıkıyor. İlk sene olmasına rağmen herşeyi düzenli tertipli yaptığım için müdür seni çok beğeniyorum çalışmanı düzenini dedi istememe rağmen zümre başkanı yaptı. + bir yük bindimi derseniz zaten ben yapıyordum değişen birşey olmadı. Öğrencilerle aram çok iyidir espirili biriyimdir. çocuklar sıkıldımı 2 espri patlatıyorum 5 dakka gırgır yapıyorum sonra dersi gayet güzel işliyorum. Yönetimde çok memnun ancak mutlu olamıyorum. Ciddi manada sömestırdan sonra devam edip etmemeyi düşünüyorum. Öncelikle özel sektörde özellikle anadolu lisesinde ilk sene çalışmak herşeyi yeni yeni öğrenmek sürekli bir iş var. Bu bu yapılacak diyorlar ama öğretmen bunu hangi arada yapacak demiyorlar. En basit örneği vereyim günde 8 saat ders var. Üzerine çocuklar +2 saatte etüte kalıyor. Ben çocuk olsam ölsem kalmam yani çocuklarda haklı hiçbir yararı olmuyor. Anneler babalar etüte kalıyor çocuğum diyor çalışsın diyor ama bunlar robot değilki. 00.09-16.00 arası ders 17.00 öğretmen çıkışı öğretmenliği ilk başlarda seviyordum. Ama artık nefret eder hale geldim. Çocuklara gerçekten birşey öğretmiyoruz. Velilere bunları yapıyoruz diye gösteriş yapıyoruz. Sürekli öğretmenin üzerine bir yük atılıyor çocuk gelmediğinde veliyi ara niye gelmedi de proje hazırla soru hazırla veliyi ziyaret et 3 ayda zihnen okadar yoruldum ki devlettede öğretmenlik yapmak istemiyorum. Bir yandanda mobilya sektöründeyim işten çok iyi anlamasamda müşteri bulup koltuk salon takımı yaptırıp 300-500 birşeyler aracı olarak kazanıyorum. Öğretmenlik yapıpta bırakan varmı

Zaten iş hayatı çok zor, hele sen birde evlen çocuğun olsun o zaman bugünlerini arayacaksın, rahatlık anlamında yani. Demek istediğim iş hayatı layloylomun bittiği, sosyal faaliyetlerin çok kısıldığı, stresin arttığı, sorumlulukların arttığı bir dönemdir ve herkesin için bu dönem zor geçer ama güçlü olmak lazım ve hayata devam etmeliyiz...

Boş zamanlarında en azından hobileri bul ve onları yap derim yani neyden zevk alıyorsan...

Bazen sanatçılara bakıyorum, yaşadıkları hayata bakıyorum birde kendime bakıyorum, açıkçası üzülüyorum ama yapacak bişey yok, bizden çok daha kötü durumlarda yaşayan insanlar var...