yada maviyi tutsam üstüm başım göğe bulansa..

Satırarsı boşluklarım var..

bir tek zaman;zaman...

Kendime yancılık yapıyorum.

Birşey söylemem avuçların içinden öperim, barışırız.

Ne eylemlerim yetiyor ne de dolaylarım;onca boşluğu doldurmaya...

Nasıl atacağım onca ad'ımı..

Heybemde bunca soruişareti varken...

Melankoli de bir yere kadar :/

yıllar oldu sürekli aynı şeyleri dinliyorum;vazgaçmeli:/

öylece geçip giden zamanın paydasına;giderken geride kalan yanlarımıza...

... yüklemle çatışamayan özneler kadar yalnızdı herkes

ne gel'en BEN..

Devrikliğim yalnızca cümlemde kalsa..


güzel oluyor muyu'z..


İlk üçe girmese de altıncı his önemli.

ummaların hep nafile..

Bense kendimden artakalanları toparlamaya çalışıyorum..

Dön'düğünde..

Bir nakarat tuttursam içinde mavi olan..

Ayrılırsan ağıt olur, kavuşamazsan şiir.

neye çalıyor, bunca yarımyamalak hislenmeler..

Beton grisi sanki heryer..

En çok da SEN yanım yanıtsız; sorularım karşısında...

ne gel'inen SEN..

Yad'igar..

.. ihtimalden daha elle tutulası değil miydi sence de

... ve Yılmaz Erdoğan'ın şiirleri kadar asi.. soğuk.. güçlü