Bizler bu yüzden büyük çocuklar olduk...

Bir insanın ana vatanı çocukluğudur diyor, Doğan Cüceloğlu...

Anthony Douglas Williams

her geçen gün yaşadıkları tranvalar artıyor, adı bazen şiddet oluyor bazen ise istismar!

O sebeple siz ergen/ genç olsanız sisteme mi yoksa bilmem kaç kuşaktan süzülmüş, damıtılmış olarak gelen ve her damlası sorumluluk olan aile öğretilerine mi tutunursunuz?..

Büyük hatalar yapan, büyük pişmanlıklar ve büyük acılar yaşayan...

tanıklık ettiğim tek bir an peki ya o anlardan daha farklılarını yaşayanların içinde neler var?

Vatansız çocukların küçük hataları yoktur...

bir anda dikkatimi çekmesine istinaden sohbete başladığımızda aslında sekiz yaşında olduğunu öğrendim, boyu görünüşü konuşması davranışları oysa daha büyük olabileceğine dair izlenimler içeriyordu.. kardeşi olup olmadığını sorduğumda anlık bir duraksama ve akabinde annesinin bakışlarını yakalamak istercesine ona doğru yönelerek şu yanıtı verdi

çocuğun bakışlarında bir alev belirdi sanki içindeki isyanı bir anda dışında ateş topu olacak ve etrafını yakıp yıkacaktı ama sustu, derin bir nefes aldı kenara çekildi başkaları ile ilgilenmeye koyuldu. annesi nin işi çıkıpta bana iki dakika göz kulak olup olmayacağını sorması ile de bir anda sükut kesen küçük hanım tedirgin ve kuşku dolu gözlerini yine bana yöneltti.. annesine bir iki mızmızlansada çaresiz bekleyeceğini anladı ve yanıma yaklaşarak şunları söyledi

bugün hastahanede karşılaştığım ilginç bir olayı sizlerle paylaşmak isterim..

henüz sıramı almış kaydımı yaptırmayı bekliyordum ki dokuz on yaşlarına doğru bir çocuk annesinin yanında mahsum mahsum gözlerimin içine bakarak tebessüm ediyordu. biraz dikkatli bakınca annesiyle birlikte yirmili yaşlarını henüz geçmiş 2 yaşında bir oğlu olan hanımda onlara refakat ediyordu. anlaşılan o ki yakınlık dereceleri oldukça fazla idi, sürekli yanında ki genç kadının oğlu ile aalakadar oluyor arada bir kaçamak bakışlar fırlatıyordu.

hangimizin yanmıyor ki?

-annem benden önceki çocuklarınıda bırakmış beni neden bırakmasın hem biz buraya gelirkende babamı bıraktı annem!

- neden sende bana sormuyorsun? yoksa sende mi beni dikkate almıyorsun, ben seninle sohbet edebilirim.. demesi ile kendime geldim.

sokaklarımızda yürürken, toplu taşıma araçlarında ya da kamusal alanlarda o küçük hanım ve onun gibi binlerle karşı karşıya geliyoruz, farkında oluyor ya da olamıyoruz onlar ise sessizce yükselttikleri çığlıklarıyla seslerine ses olmamızı bekliyorlar.. biz ise yine çaresiz!

-benim babamın oğlu o benden büyük, annem annesi değil hem biliyor musun benim anneminde çocukları var ben biliyorum benden saklamaya çalışıyor ama var işte!

Çocukların ailelere tutunmalarından önce aileler çocuklarına sevgileriyle tutunsalar..

toplum olarak nerden nereye geldiğimizin yansımasını bugün o 8 yaşında ki küçük hanımla sohbet ederken bir kez daha idrak etmiş oldum.

-ya annem gelmezse?

bu çocuklar bu toplumun birer ferdi tıpkı anne ve babaları gibi ama onlar rol model aldıkları ebeveynlerinin yanlışlarını adeta absorbe ederek yaptıkları ayrıştırma sonucu kendi korkularını büyütüyorlar..

toplumsal yozlaşma ya da yok oluşa giden yollardan biri de işte yukarıda özet geçtiğim olayda ki aile hayatının dışa yansıması idi..

parçalanan ailelerin oraya buraya savrulan çocukların durumları ise yurttaki çocuklardan pekde farklı değil..

Ailelerin çocuklarına tutunması mümkün mü?

sistem o kadar sorunlu ki evlat edinme için bir dolu gereksiz prosedürle uğraşıyorsunuz, yeterince duyrulamayan koruyucu ailelik de çözüm getirmiyor..

Küçük hataların hoş görülmediği, az şımarmaların tolerans edilmediği bir vatanın çocukları, büyük çocuklar oldukça, büyük hatalar yapacaklardı...

bir iki göz kırptım hemen yanıma yaklaştı belliki hastahanenin o kasvetli havasından ve beklemekten sıkılmıştı. bahanesini hazırlayarak gelen küçük hanım sıra numaramın kaç olduğunu sordu tüm sevimli ve uslu halini takınarak.

Artık evlerde hayatın ve tv'nin kumandası babada değil çocuklarda olduğuna dair yoğun gözlem ve çalışmalar var... O sebeple kimin kime tutunacağı ortada değil mi sizce de?..

sayın deren26,

Hiç birimiz vatansız değildik ama bazılarımız vatanı çocuksuzdu...

-canım, bak ben senin ailenden değilim bunları benim bilmeme gerek yok, sana biri bir daha kardeşin var mı diye sorarsa ya yok diyebilirsin ya da varlar ama benden çok büyükler yanımızda değiller diyebilirsin tamam mı? bu tamamen senin seçimin.. diyebildim..

ahhh ahh böyle şeyler okuyunca içim eriyor resmen. erken yaşta olgunlaşıp çocukluğunu yaşayamadn büyüyenler. büyüdüklerinde iç dünyalarında öyle bir yanlızlık çekiyorlarki. o küçük hanım için öyle üzülüyorum ki şimdiden. inşallah Allahım onu hep hayırlı güzel insanlarla karşılaştırır.

Demek istediklerim bunlardı zaten... Sistem, özellikle eğitim sistemi, çocuklara gençlere özgüven kazandırma adı altında, sıfır sorumluluk, maksimum ego kazandırıyor maalesef...

Mevcut sistem çocukların ihtiyaçlarını, onların şekillenmesini ve toplumda bir birey olmasını ne kadar sağlayabiliyor?

Aile kurumunun derhal bu parçalanma sürecini devirmesi ve güçlenmesi için çaba harcamak gerektiğine inanmaktayım.

Ha bu arada, aileler çocuklarına tutunabilir

-neden gelmesin ki! sadece işleri var onları yapacak ve gelecek hemen ben buradayım sen hiç korkma.. huzursuz hali, annesinin gittiği yöne doğru eğiliğ doğrulmaları ve sürekli oturup kalkmaları artmaya başladı. sakileşsin diye neden böyle davrandığını sorduğumda

önce ne diyeceğimi bilemedim, içimde bir öfke uyandı bir anda anneye doğru yöneldi gözlerim bakışları donuk ve çocuğu doğrular bir biçimde bana doğrulmuştu. gözlerinde kadının bıkkınlık yılların verdiği yorgunluk vardı ama susamadım

dediğiniz gibi o bir anda göze çarpan ya diğerleri?

Sayın neden

"Çocuklarınızla zaman harcamak, onlar için para harcamaktan çok daha değerlidir.."

evet haklısınız onlar büyüdükçe içlerindeki eksik yanları dahada büyüyecek ve artık bir noktada tıkanacak sonrası?

ahh hocam önceleri çocuk esirgmeye giderdim. artık gitmiyoorum. onları gördükçe 1 hafta ağlamaktan hasta oluyorum. çoğunun da annnesi babası hayatta. noluyor bu sisteme insanoğluna böyle.

Bugün eğitimin özelleşmesi söz konusu ve bu da ailelerin çocuklarına ayıracakları bütçeyi mevcut ekonomileri içinde artırıyor. Çoğu ailenin ekonomik buhran içerisinde parçalandığını düşünürsek sistemin o çocukları harcaması söz konusu olmaz mı dersiniz?

bu sözcükleri duyduğum an şunu düşündüm, ailelerine tutunamayan çocuklar, çocuklarına ulaşamayan ebeveynler..

halen sözlerini irdelediğim bu küçük hanımın yüreğinde asla gizleyemediği bir isyan ve bıçak gibi çentikler aatarak kanatan kuşkusu yer etmiş durumda. kurtarılması gereken bir çocuk çünkü kurtarılması gereken bir toplum ve geleceğin ferdi olacak.

haklı söylemlerdesiniz, shçek e bağlı kurumlarda kalan çcuklarımızın durumlarıda pek parlak değil.. kaldı ki bu çocuklar ın sizinde bahsini ettiğiniz gibi birer aileleri aslında var ve maddi imkansızlıkları bahane ederek uzaklaşıyorlar çocuklarından.

Sanırım sorunun çözümü için en önemli adımı atmış olurlar.

ondan önce olduğumu söylediğimde önce bir sevinir sonra üzülür gibi olan bu güzel yüzlü küçük hanım, bana nereli olduğumu, neden geldiğimi, kiminle geldiğimi gibi bir çok soruyu peşpeşe sormaya başladı. hemen hemen rast geldiğim bütün çocuklar benzer davranışlar gösterdiği için sorularını yadırgamadım ancak en garipsediğim il sözü;

-babamın bir oğlu var! üstelemek istemedim, babasının oğluna daha fazla ilgi duyduğunu düşünüp bu yanıtı verebilmiş olabilirdi gözüyle bakarak okulunu sordum ama o orada kaldı ve ısrarla devam etti

Öyle bireyler haline gelmiş çocuklar gözlemliyorum ki şaşakalıyorum. Ebeveynlerinden intikam alırcasına kendini harcamayı göze alan ve sadece kendini düşünen..

sayın üye arkadaşlarım,

kaydımı yaptırdıktan sonra doktorumun bulunduğu bölüme indim, ardım sıra yine bu sevimli küçük hanım ve ailesi arkamdan geldiller.. doktorumun benden gerekli tetkiklerle ilgili verdiği yönlendirmelere istinaden bir üst kata çıkıp beklemeye başlamıştım ki yine aynı sevimli yüz bana tebessüm ediyor..

Çocukların artık ailelerine tutunmasına gerek yok, çocuklar mevcut sisteme tutunsun yeter...