Tefekkürle tevekkül arasında nasıl bir öncelik, sonralık ilişkisi olabilir ki? Biraz açıklanırsa sevinirim...

En iyi meyve, taze dallarda olduğu varsayılsa da, çoğu zaman tıpkı ömrünün son baharında son ışkınını veren ağaç gibi dal meyveye dalda olamaz...

Tefekkür kökü yerde bir ağaçtır. Ve kökünün sarmaşıklığı, geniş alanlara yayılışı ölçüsünde dal verir, boy verir...

tefekkür bilgiyi vicdan potasında eritme işlemidir. tevekkülse samimi şekilde kendini geri plana itmek, sevgiliden zarar gelmez deyip, kendini ona emanet edebilmektir. birbirine çok yakın bağları olsa da tamamen ayrı kavramları ifade ederler.

tefekkür bilgiyi gerektirir demiştik . dolayısıyla bu eylemde aklın kullanılması esastır. aklın sınırı ise bir yere kadardır . bundan sonrası kalbi bilgiye, vicdana kalır. bu da tevekkülle olur.

dini bilgim yeterli olur mu bilmiyorum ama fikrimi belirteyim.

Önce tedbir -fikri işlemler-, sonra tevekkül- işi O'na bırakmak-...

nedense insanlar çok tartışırlar ancak çüzüm yine tefekürdedir neden tefekür etmezler

Fikri tüm aktiviteler sonucunda işi vekile bırakmak...

Tevekkül bir meyvedir. Ağacın sağlam, sağlıklı oluşu nispetinde çiçeklenir. Mevsimini bekler, baharda meyvesini koyuverir...

"ben" yüzünden...

Tefekkür- fikir

bi, lmezlerki YARADANI tefekkür etsinler...:(

bilgisiz tefekkür olmaz. cahil bir tevekkül de işe yaramaz.

tefekkür-ü mevt...

En iyi meyve mevsiminde açan çiçeklerle, dalına dalda olan ağaçta olur...

Şöyle bir soruyu da doğurur mu bu konu acaba ; Tevekkül mü önce gelir Tefekkür mü? Dini bilgisi arkadaşlar cevaplayabilirler mi bu soruyu? Sanki bir birine geçmiş gibi duruyor.

önce tefekkür gelir elbette ancak insanız, NEFS denen bir olgu vardır bizlerde.

Tevekkül- vekil

yani önce tefekkür, sonrasında da tevekkül gerekir.