ve duvarlara bakarken bir başıma,

Yalnızlığa acı tebessümle bakıyorum...

kitapların arasında geçen ömrüm,

Her bi sınav 4 ay götürüyor ömürden,

sevigimi, mutluluğumu, gezmelerimi, aşkımı erteledim yine..

Kazanılmamış her bi sınav hep hayırmış bana,

Dönüpte baktığımda geçmişime,

5 Yıldır hakimlik snavlarına hazırlanan bir arkadaşım vardı, bu son adli onun 10. ya da 12. hakimlik sınavıydı... Nasıl bir sabırdı, nasıl bir psikolojiydi anlatılamaz... Yıllarca ailesi ve arkadaşları ona psikopatmış gibi bakıyordu... Sonunda kazanmış...

Yıpranmışlık, yorulmuşlukta cabası,

Yorgunum, asiyim, öfkeliyim..

ya bi gün ben meydan okuyacam hayata, ya da hayat...

Umudun bittiği yerdeyim..

Gecenin uçsuz bucaksız zamanlarında,

Bütün gün çalışmanın karşılığında elime geçen,

ama olsun, ben yine çalışıyorum hayata inat.

Elde ancak hayat kalmış, gerisi koca bi hiç.

Kazanılmamış bi sınav, ertelenmiş hayaller, belli belirsiz bi gelecek.

Belki hiç bi zaman hayallerim gerçekleşmeyecek,

Bu bütün hayırlarda beni buluyor nedense...