Bence kendimize dost aramaktan ziyade, kendimiz iyi bir dost olmaya çalışmalıyız?..

Aşkı, nefreti, dostluğu vb duyguları kalıplamak ne mümkün.. Ölçüsünü koyarak sevebilmek, kusursuz dost aranmak kusurlarımıza rağmen.. Kendimizi temize çekip dostlarımızı "yok" saymak kolayına kaçıp.. İnsansız yaşayamaz insan..

Üçüncü bölümde 'herkes gibi biri benim için' dediklerinizi.

''ey dostlarım, dünyada dost yoktur'' , sözü Aristo'ya aittir... bazı kaynaklar Sokrat'ın dost meclisinde bir konuşmada ifade ettiğinide yazar... Montaigne nerden çıktı acaba arkadaşlar?

Güvenmekten, sevmekten, sığınmaktan öte beklentisi olmayan insanlarn hayal kırıklarının cam kesikleridir dost yarası içine sızan ağrılarıyla.. Ancak yokluğundansa dostluğun, daha bir insancadır dost yarası..

Bunun yerine şöyle düşünmeli: Dost bulmak zordur, bulunca dostunu kaybetme! Bununla beraber, dostun da olsa her insanın yanlış yapabileceğini asla unutma, hatasız dost arayan dostsuz kalır sözünü aklından çıkarma...

İkinci bölümde 'Seviyorum ama fazla da güvenmiyorum' dediklerinizi.

benim tek dostum içkim sigaram, onlarda olmazdı olmasa param:):))

paradoks başlığına mı yazmalı ne:)))bende diyorum ki sevgili dostlar derken ve dost yoktur derken bize kötü bir şey mi dediniz:)))))

bencede çıkarlar varken dostluk ve dost rafa kalkmıştr...

Ondan gayrı dostta yok, yar da, yarende umut dostum..

Buraya kadar her şey tamam.

Bir şey daha.

Bu dolap herkeste vardır.

Sizlere bir tavsiye?

Elbette dostluk vardır. Önemli olan dost dediğimiz kişileri doğru analiz edebilmek.. anlayabilmek..

herakleitos ve paradoks türevleri...

Çok geçte olsa gerçek dost bir gün karşına çıkıyor ben buna inanıyorum.. Yeterki gerçek anlamda isteyelim..

En altta da 'nefret ediyorum veya kesinlikle güvenmiyorum' diye adlandırdıklarınızı.

tek dostumuz Yaradan, O'dan başkasına da güvenmeyin derim..

Değerinden fazla değer verdiniz mi birine? Ya nefret ediyorum dediğiniz birini zaman ile sevdiniz mi? Siz hiç yanıldınız mı? Utandınız mı o bir zamanlar arkasından attığınız kişinin şuanda en yakın dostunuz olduğu için? Hiç itiraf ettiniz mi 'seni hiç sevmezdim' diye?

Halbuki bir zamanlar aranızdan su sızmazdı. Yeri gelir ekmeği bile paylaşırdınız, kaldı ki düşünceleriniz, duygularınız. Bu kadar çok şeyi paylaştığın birini tanınamazlıktan gelebilir misin?

Asıl sorgu şimdi başlıyor. Siz hiç en üst bölüme koyduğunuz birisini, bir tek söz yüzünden, en alt bölümdeki kutulara kattınız mı?

En üst bölümdeki kutularda?en çok sevdiklerinizi? saklıyorsunuz.

Dolabınızın en üst bölümündeki kutuları ASLA atmayın. Değerli bir hazine gibi saklayın. En alt kattakileri de her hafta çöpe boşaltın. Göreceksiniz, gün gelecek dolabınız sadece?SEVDİKLERİNİZ? ile dolacaktır. İşte o zaman gerçek mutluluğu bulacaksınızdır?

Düşünün ki önünüzde bir dolap var. Bu dolapta 4 bölüm var. Her bölümde kutular. Bu kutuların içinde sevginiz ve nefretiniz var.

"tek doğru" luksa, evet dostluk yoktur. eğer dostluk varsa "tek doğru" olduğunda iki ayrı doğrudan bahsedilemez demektir;)

"dost vardır; ama dost da insandır" bunun bilincindeki bir insan en başta kendisiyle dosttur.

dost bulmak yerine dost olmayı deneyin o zaman:))

İnsan hiç?bir söz? ile en sevdiğini en nefret ettiği kişilerin arasına katabilirimi? Doğru mu? Bir zamanlar göklere çıkarttığınızı yerin dibine atmak olur mu? Yakışır mı size? ALLAH razı gelir mi?

Nefret ettiğinden de ölçülü nefret et! Çünkü o bir gün sevgili dostun olabilir..

Sevdiğini ölçülü sev! Çünkü o bir gün nefret ettiğin kişi olabilir.

Hakiki dost Allah'tır elbette ama dünyada insanlardan dost ol mayacağını vurgulamak, buna inandırmaya çalışmak güvensizlik ortamı oluşturmaya çalışanların ekmeğine yağ süreceği için çok yanlış bir düşüncedir bence...

az olsun öz olsun ;)

Alıntı

KALBİNİZDİR.

"dostlarım dünyada dost yoktur." montaigne

dost vardır; ama dost da insandır

düşünürlerin aynı fikirde olmaları bunun bir çoğunluğun bir gerçek olarak kabul ettiğini gösterir.

Hiç bir zaman ilk gördüğünüz birini?sevmedim? diyerek, dolabınızdaki en alt bölümdeki kutulara atmayın. Zaman tanıyın, sabredin.. Gerekirse kutulara kaldırmayın, dolabın önünde bekletin. Zamanı geldiğinde o kişi zaten dolabında bir bölümü kendi seçecektir. Aynı şekilde, ilk gördüğünüz birine?sanki 10 yıldır tanıyorum? diyerek, en üst bölüm?e kaldırıp, yere göğe sığdırmayın. Arkadaşlık, dostluk ve en önemlisi sevgi zaman ister. Senin haberin olmadan o dolabında kendine yer bulacaktır. Yeter ki siz sabredin ve dolabınızı geniş tutun..

"ayıpsız yar arayan yarsız kalır, kusursuz dost arayan dostsuz kalır" demişler.. diyenlerden biri de Hz. Mevlana olsa gerek

son yoruma katılıyorum

Ya da hiç kızdınız mı 'ne de çok güvenirdim sana' diye.

Yalnızca dostluk değil bütün ilişkilerin hatlarını çizen bir hadis diye düşünüyorum..

dost dost diye diye nicesine sarıldık, benım sadık yarim kara topraktır...

insanın dostu olması demek, dost dostun herşeyi olabilecek demek değildir. insan istekleriyle o kadar sınırsızdır ki, kendisi de sınırsız olanla her daim aynı paralelde olması mümkün değildir. iki doğru çakışır belki, paralel olabilir ama bu iki doğru üstüste geldiğinde tek doğrudan bahsedilir ki bunun insanlar için hiçbir geçerliliği yoktur. dostluktan anlaşılan bu "tek