Sevimlilik yaparak 15 dakika kazanmak mümkün

"Eskiden böyle miydi ya?."

Anla Mona Rosa ben bir deliyim

Önce giyinik bir ev görünümündeydi, öyleydi

Uçurumun kenarındayım Hızır

Bükaya değse hayat! ...

Nasıl ki bağrı yanar, gün kızınca sahranın Benim de ruhumu yaktıkça yaktı hicranın!

Daha doğrusu, yazılmamış mektuplarda

Sen ki, son ehl-i salibin kirarak salvetini,

Bazen başkalarını affetmek yetmiyor.

Mona Roza, bugün bende bir hal var

Mona Roza seni görmemeliyim

Kimdir

Fatih`te yoksul bir gramofon caliyor

Hem dışındadır dünyanın, hem de ortasında.

Son mektubunda söz verdin

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

siyah beyaz tuşlarında piyanomun

Bir kış günüydü, kar yağıyordu

Deccal`dan, yedi düvelden

Bir çocukta bir kadın hayaleti mi

Utanılacak bir şey değildir ağlamak,

Başım döner, beynim bulanır

Yalnız?ın

Benim sana erken

yürümek;

Binlerce kez dokunduğun ten;

Bakmasam kılığıma

Bütün sevdiklerinle iyi ayrılman gerek

diyorsun.

Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur

Annemin bıraktığı yerden

bir nokta bir hat kalmışlığımız

Bu dünyaya inanma

Mecnunca bir çaresizlik gezinirken parmak uçlarında aşksız kentin Sahraları kırmızı bir alev topunun bergüzarlığıyla yakan İbrahim'lere haramdı aşk Tahrimen mekruh kılınmıştı kölelik denizinde özgür bir aşkın gemisini yürütmek

Aynalar, bakmayın yüzüme dik dik;

Ve gözbebekleri Pierre Curie'nin

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,

Etmemeleri de sevdikleri anlamına gelmez.

Bana sorarsanız tanımaz

"To be or not to be" değil.

Ne hicrandır ki: En şevketli bir mazi serab olsun;

Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

tek en çok sevdiği acıtabilirmiş,

Akşam

Dostum olan ellerini unutamadım

Zehir Kattım Sevda Türkülerime

Bir gün gözlerimin ta içine bak,

Zaman alır sizden bunların yükünü

Sabah olmasın, günler doğmasın ne çıkar,

Sen güneş kadar sıcak

Lutfeder misin aşkını?

Sana önce

Yüksel! İnsanların bir serapla alçak gördükleri yerde.

uyku tutmuyor karanlıkları

MATEMATİK SEKSÜEL

razı olma hiçbir sessizliğe

yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi

Nedense yandı

Gözlerim gözlerini arıyor durmadan

Seni bir lahza görmesem yahut,

Boşanır keder zincirlerinden

gece insin, el ayak çekilsin gelip kapında ağlayacağım!/

Ankara'da bahar, veriminde Toprak ana

Ben de çıkar güneş aydınlığa

Ne peki

NİYAZİ MISRİ

Ölür ölür öldürür,

Birini sevmişsindir geçen yıllarda...

Benim sana geç kaldığımı

Dalgalar üstünde haykırmadan sessizce bekleyen.

Geçen gün gördüm

Belki mutlu olursun bitiremediğin o çok ciddi neyse N?e

kaçmak mı gerek yoksa savaşmak mı

Pirsultan`ları tanıdım, kendim ile barıştım

çırılçıplak sularda yıkanıyorum, utanıyorum.

Hani tutulur dilin, konuşamazsın?...

Ve seni sende görmek sadece

ve varıp ışıldarsın,

Bir gün kızsan bana, alsan başını, yüz bin yıllık yere gitsen, dönüp kavuşacağın yer ben'im demed

Hükmü kat' i verelim, etmeye gelmez acele.

İkindi yağmurlarını bekleyen

Fatih, kısa boyluydu.

Dikkati ve tedirginliği mi.

kayıplar sarayında ateşte unuttuğun ferman.

ama budandıkça fışkıran da bizleriz

Bardağa birayı boşalttığım gibi gider

Duraklarda hayal- meyal senmisin?

BAĞLILIK

O kadar çok ki, ama bir tanesini paylaşayım.

İşte bende buna inanmazlığın doğulu şaşkınlığı?

Ben ölüme iyice yakın

Gündeliğin başıboş ayrıntılarında

inciler döküyorum

kara sevdayla sarıp sarmalanmasalardı eğer.

Havasızlıktan öldürme beni

Şehirden kaçmak isterken sular zaten kararmıştı;

Ölüm bir yanında

Onun için

heyecan dediğin şey kısa süren bir yağmurmuş

Sarıl bana, sarıl bana

Bir kadında bir çocuk hayaleti mi

beyaz bir karanfil koysunlar başucuma

yer yüzü

Duvarda asılı diplomalar

bu bizim çektiğimiz sancı

Onlar kıskanırdı bizi

Acının dudaklarına ve geçmişin

her şeyden

"türkiye?de istanbul ne ise,

Fakat ne sen varsın ne de ben,

ö m r ü m b e n i y o k s a y s ı n?

E... y yüreğime hediye edilmiş Cennet kokusu,

Abdurrahim Karakoç

yaşarsın, kalbimin kızıl saçlı bacısı

Kiminin rengi ak, kimisi sarı

Bundandır seni sevmem, ve bundan değil.

Şaraptan başka bir şey içmez

edip cansever-ben ruhi bey nasılım

Gel artık, yokluğun en büyük bir yangın yeri..

ister ormanda kullansın

Sapından eğilmiş bir gelinciğin öğle uykusu gibi

elimden sükutun nabzını dinle

Çehreler baska, lisanlar, deriler rengarenk;

veya şiir yazılabilir

Kıskanırlardı bizi

Hayatın en muhayyel gayedir ahrara dünyada.

Kıytırık bir hüzünle,

AŞKTA YARIN YOKTUR SEVGİLİ

Sen; ey Altın gözlerinin hisli dünyası!

Eskiden yeterdim kendime/Artardım bile/ Şimdi ne yapsam nafile!.../ Ve kim demiş 'Can Eskimez'diye/ Bu can tedirgin tende/ Can da eskimiş, BEN de...

Yerli yerinde her şey

Gecesi yok

Her şeyden önce sen

GİTTİN... SEN BANA GİTMEK İÇİN GELMİŞTİN

Kırk senede yedi hasret bölüştüm

sağol aşkım

Belki uçsuz bucaksız!

Belleğimizde unutmak istemediklerimiz

hem de öyle çocuklara falan kalır diye değil,

oysa bilmediğin birşey var vardı sevgilim

O yücedir, yüceler yücesinin özelliğinden bir kelamdır.

Her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır

Bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan

kabzenin, çekicin ve divitin

Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca

Yerle bir eyledim tac ile tahtı;

İnan belli etmem, seni hiç rahatsız etmem,

Bir meydan okuma hayata.

s. akın..

Vasat bir günün sonu. Hava kararmak üzere. Üşüyorum. Kendime daha kalın bir mont almalıyım. Şöyle yüreğime kadar beni ısıtacak...

seçilmiş taş milyonlarca taş arasından

O gün anladım bu ilişkinin yazgısını

anlamadım kendimi

Yaşayıp öldüğümü kimseler bilmeyecek

ben sana mecburum sen yoksun

Okulda ya da yaşamda..

Aşıklar pazarına çıkan yolu düşünüyorum.

Bizim bize, insandan insana ihtiyaçtır, bu.

Sen tepkilerini kontrol edemezsen

Tuttu bindirdi çocuklar sararak her yerini,

hem sevgili hem dost hem anne yüzü.

Unuttuklarını hatırlamaktan

içimdeki sızı sendin yüzümdeki merak sen

Ask celladindan ne çikar madem ki yar vardir

Pervane olan kendini gizler mi hiç alevden?

seni bir kelime edersem diye korktum

siyah gözlerine beni de götür

bir kente dönüşürdün

akşam oldu

Dedirir: Yirtici, his yoksulu, sirtlan kümesi,

O inci gibi dişler

Hasret kaldı canları

Sular tersin tersin akar;

Bu sızı, bu yenilgi mevsimlerle yıllarla devredilir başka insanlara...

sanırsın ''o'' hep senle

dönemem geriye şimdi karanlıkta

SIRITAN KIRITAN SARDI DÖRT YANI

Ne unutacak kadar nefret ettin

Çok şükür çok şükür bugünü de gördüm

Saatler seni sen geçmiyor. Selamını getirmiyor rüzgarın nefesi. Yollar yolumu sana bağlamıyor. Sen bırakma beni. Şimdi sen bana beni ne kadar sevdiğini anlat. Gerçek-yalan fark etmez. Giderken bunu duymak yaşatır beni ancak. Son iyiliğin bu olsun bana. Ya da sus ve git benden; ardına bakmadan...

yanıyorsun...

Vicdan bir güneş gibi parladıkça ısınır için,

sirkeci garı'nda sabahladık

Sormayacağım yüzünü, izini yollardan?

kim bilebilir ikimizden başka?

bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda

İçimdeki bir kanarya

Biz ayrılmayacaktık biz arabesktik biz..

Gölgene sığındık...

"Bıçak soksan gölgeme, sıcacık kanım damlar

hiç özlemedim seni

Yaratan kullarını sevmekten vazgeçmez ama

Sen ki, ruhunla beraber gezer ecrami adin;

diye yazmıştın, ve saat 16.04'tü onu bulduğumda.

İşi büyütmeler...

- Çoğu zaman böyle yapar -

Lafımın dostusunuz, çilemin yabancısı,

Kendin mi senin, yoksa ümidin mi yüreksiz?

Gün gibi.

... Pablo Neruda...

asırlık ağaç olsa gerek yaprakları dökülmüş

Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur...

Anlarsın ölüler niçin yaşarmış.

Uyumuş gibi her şekil,

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

- Buyrun efendim.

Yine bir sey yapabildim diyemem hatirana.

Sen olmasan...

Konarlar bahçemin incirlerine

Cehlimin kokusu burnumun direklerini sızlatıyor!

Limanlar,

Koşarken koşanlar Sana bin nazla;

İçimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun

Nedense benden alırdı. Çünkü ben çiçekleri çok biçimli tutarım

Fark etmez bir an ya da bir ömür

Ne deniz olabildin

Bir kuvvet iksiridir eski fotoğrafların,

Kapat kapıları

Kişiliksiz kalırım.

Sevda Yolu Bir menzile Varmazsa

Denizlere bakıyorum.

Bazıları hiç karşılık vermiyor.

dibe çöker. Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir. Bir

? Bekleyenim olsa da,

Bu bir lisan-ı hafidir ki ruha dolmakta

Sirf yeme, içme, barinmanin bedeli bu kadar agir olmamali.

yüreğim bir madenci feneri, yol uçurum.

Oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından

Dışarıda kar yağıyor.

Kim olduğun o kadar bağırıyor ki, ne dediğini duyamıyorum.

biz; birbirimize görünür

Güvercinler güneşten bir sessizliği biriktiriyor

Seninle içilen şarap helaldir..

Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler

Gözyaşlarım mücevher

Kiraz mevsiminin

Böyle gidiyor iste. Bir yanimiz ''''kalk gidelim'''',

Usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,

nefesime canciğer zemheri

Bir şey söyledin mi giderken? "Kal" dememi istedin mi? Son bir kez "seni seviyorum" dedin mi? "Bekle beni döneceğim" diye umut verdin mi? Beynim öylesine uğulduyorduki.

' Öleceksin! ' diye koğmak? Bu koğulmaktır. Ben,

beyhude yere ah -u figan eyleme nevres,

yaşamsa yerli yerinde

soykırımsaal bir çoğalma solucanımsı bir eşleme

Adlandırmak ölümdür!

Anlattıkça üşüyor, anlattıkça ısınıyor yüreğim.

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmindan;

Çalmıştır senden sevdiğini;

binlerce göz binlerce yüz binlerce biçim

Kalbim, bu zulümlü sevda,

Fakat o zulmete mümkün müdür alıştırmak

tohum atar kuşaklara kan göllerinde

Ki vadiden bütün, yer yer, eninler çağlayıp durdu.

Ardımda bir sürü "belki"ler bırakarak

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!

Martılar konuyor omuzlarıma,

gelmemiş, görmemiş, duymamış...

resimler bir türlü konuşmuyordu

Üstad Necip Fzal Kısakürek

Ben her bahar aşık olmam ama

İçimi seninle ısıtıyorum

Kül bir elindedir...

Kendi türküsünü

Teybinde Elton John?dan sacrifice

Edirne?den Kars?a vatan bilmişim,

Ellerim sevilmek istiyor

içimde keder

ANADOLUM LOKMA LOKMA YUTULUR

Orhan Veli'nin Yazık Oldu Süleyman Efendi'ye ve Atilla İlhan'ın Üçüncü Şahsın Şiiri! ni de eklemek gerek bunlara. Birde Bedirhan Gökçe'nin Sol Yanım bunlar beni alıp götürüverir.

Sana nasil düşmanım bir bilsen!

Karlı bir dağ yeli saldın saçıma

g ü l ile b ü l b ü l

Aramızda düşman gibi duran zamanı

Hem kölesidir

Sitem

İçime dokunuyor..

nerde babam?

Bense yaş dolu gözlerle bakakaldım.

Sonra baska mecburiyetler.

ölüme erken sevgiye geç

Bahar mıdır bizi bu hale getiren?

ve hissediyorum

Kuşlara bakıyorum.

Her mihnet kabulüm, yeter ki

O deniz ülkesiydi

karanlık göğü yırtarcasına beyaz güne selam gönderir

Aşkın kendi gerçekliği vardır sevgili.

nerede başlar geç kalmalar

Kamu çürümüş eller

Gittiğim olmadı hiç,

necip fazıl ustanın taa ortaokuldan beri sevdiğim beklenen adlı şiiri

Sevinç çığlıkları dolu boğazım

Tuşlardan birine dokunacakkenki

çerçevesine sığmayan

hep kardeş olacak değiliz ya,

Ey sevgili

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer

mayın tarlasına düşmüş bir deliyim, hudutta;

"O benim sun'-i bedi'im, onu çignetme" dedi.

Yoksa gerçekten bitmissinizdir.

SİYAH GÖZLERİNE BENİ DE GÖTÜR

Belki de son anında

Yarım mevsim durmadın yanımda!

Niçin bir damlacık göğsünde bir umman huruşandır?

Şerha şerha yarılmak bu!

Önüne geçeyim diye kötülükle yarıştım

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Küçümserseniz, zavallı olursunuz, üstün aklınız bile olsa.

Sana ne yaptılar, sana ne yaptılar?"

Kıyıya vurup intahar ettiği

Ve elveda! deyip mavi gözlü deve,

Her şeyi çözen, çürüten topraktan;

Aşkın bir yolu vardır

Ö. Saraç

Gözlerin İstanbul Oluyor Birden

rüzgarlar savrulur, uğuldar gözlerinde

PATRON MASAYA GELİR

Parmakların arasından gün batmış ki ne ola

Ama vakti olmadı hesabını tutmaya

Hüsrana rıza verme... Çalış... Azmi bırakma;

Sana göçüyorum her sonbahar

Gençliğimin deli rüzgarları da yok

Telaşlı, sevinçli, kuşkulu açar gibi.

senden bilirim yok bana bir faide ey gül,

Gözlerinde içmek ayışığını.

Sen yine sükutu giyin!.. Dilersen hiç konuşma.. Ben kelamlarımı çürüttüm yolunda, çarpsa da bir tokat gibi yüzüme, her harfi yoluna heceledim..! Ve bilesin üstüne aşkı giydirdiğim söz verdim ben bu yüreğe; hiçbir harfi sensiz bir cümleye kurban etmedim...

Gülüşü bir yabancının

Akıl almaz hünerlerim var benim...

"Gidersen iyiye dair ne varsa içimde yitireceğim hepsini. Gidersen sönecek içimdeki ateş ve bir daha hiç kimse yakamayacak. Gidersen karanlığa mahkum edeceksin günlerimi O karanlıkta yolumu kaybedeceğim" diyecektim sana.

Öğrendim ki...

Kıtlıktan önce.

Bakamam, aynada, aynada vicdan;

Bilsin, Allah?tan başka bilmiyorum kelime

Mavi mavi ölüyorum

Ayrılığa dair şiirlerde adım.

Hayatindan memnun olan yok. Kiminle konussam ayni sey...

Artık yazmalıyım.

Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,

ATAOL BEHRAMOĞLU

Varsa açılıp mahpesi yahut kafesi"

kendi külünde söner bütün rüzgarlarına yazıldığın akşam

Uğramam bir daha kamçılasa da kan,

Hadi git, kendine iyi bak?

AKIL GÖZÜ

Bende Mecnun'dan da öte bir aşıklık yeteneği var

Sen biliyor musun bakalım

Onu da sevmiyorum

Yıllar var ki bir kumaş düşler kendine

giderken ya da dönerken atlanan eşiklerden

Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz

Kızgın bir sardunyanın üstelik üvey çocuğu

Saygım adabımı tuttu bu gece

Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim

Sağda, ortaokul

- Yeter!

Git gidebildiğin yere git diyordum

ben doğuyorum

Uçak saatlerini sorar, lüks lokantaları sorar bir de

Her problem kendi içinde bir fırsat saklar.

İçin ağlasa da kim duyar seni?

bu kurtlar sofrasinda belki zor

Aşka inanmam demek, ben hiç yaşamadım demekle eş anlamlı.

Sayfalar ve günler

şimdi çocukluğumun uzağına da düştüm

Duyamadım...

En çok

Şimdi nerdeyim?

dokunduğum her şeyden

Yüreğimdeki ırmak bile yatağını şaşırır

Aşkların, ayrılıkların ve acıların

Tut diyorsun, unuttum

Ellerinle dokunduğun masum bir çiçeğe anlat, hissettiğin hüzne ya da, hüzne bulandığın geceye?

sensiz yaşanmaz bu dünyada

Kalbim diyorum kalbim

Doğru yolu yeni buldum gönlümü huzur sardı

Kalleşten

Fırlamış alnı, damarlarla beraber çıkmış,

Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

susuzluktan ölmüş bir bebeğin

Ellerim usulca ellerine değince

Ben seni sevdim mi? Sevdim, Ya sen beni?

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

Güldüm

Ben seni sevdim mi? Sevdim doğrusu

Bakayım nabzına... A? la... Sana yavrum, kodein

VURASIM GELİR

güvercin curnatasında yan yana akan iki güverciniz

Bir tüy ki can verir gülümsemene

Sevgi emekmiş,

soğuyan dünyada sımsıcak fırınlar gibi

Hepsini bilirsiniz zaten, bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.

İnsanı insan yapmaya yetmez.

yağmura çok teşekkür ederim

Belki de cümbüşler engel

necip fazıl'ın şiirleri. hiç ayıramıyorum. hepsi birbirinden anlamlı, birbirinden etkileyici.

Çığlığa dönüşse de sesim,

Kimi zaman, ışık gizler açıkta olanı,

Siyah gözlerine benide götür...

Karardı dizeler.

Tümü birdenbire?dir.

zincir sesi duydukça sızlar bileklerimiz

Hani, ta'una da zuldür bu rezil istila!

Hep yener

Gölgende bana da bana da yer ver.

Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

o gunden beridir ki,

Her yaşta başka türlü geçilen

Orda gecelerim uzanır beklerim

Yalnız gözlerime bak diyeceksin.

Çarpar mısın?Beni? suratıma? !

Bu can sensiz baharı neyler

Günlerden sonra bir gün,

Sen içimde yanan tatlı bir korsun...

penceriyi acıyorum

Aşk bize güvenip verdiği büyüsünü, sırlarını,

Son diyorum sana, son nefesim sende kalmış.

?Gömelim gel seni tarihe?desem, sığmazsın.

birçizgini buluyordum öbür çizgin yok

divan hazır

Kalma guman içinde

Hangi şarkıya girsem, notalar do re mi fa

Önce bir garson gördü ikimizi

uyutmuyor seni ne kömürleşmiş bu gurur

hayat yüzlerini çevirip gidenlerle dolmuş

sana bir türkü getirecektim

özlemek dostluktandır,

Bu ruh-ı mecruhu? ..

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,

Birlikte çıkalan yolların yazgısıdır:

insan alemde hayal ettiği müddetçe yaşar

MONA ROZA

diye başlayan sohbetlerde açılır eleştirinin kapısı.

Bir kadın bir bakraç yoğurt götürüyor

Bana Zamandan söz ediyorlar

Gitmişti o kentten anımsamıyor artık

Çiçeklere su mu serpiyordum, bir karanfil çok mu uzaklardan gelmişti

Sevineceksin.

Bir mum ardında bekleyen rüzgar

Acaba bekler mi beni

Eşyalar gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar

Mevlana

O sakin bakışlar bir su kenarında

Şimdi derince izi kalmış bir yaradan başka da birşey değil.

ve Sen... ummanında kaybolduğum nursun.

Yaşar mıyız seni kaybetsek ah ben, kalbim,

Bir yerlerde yazgımı yeniden yazıyor olacağım

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?

Umut Fakirin Ekemgi Ye SÖZLEŞMELİ

Uçsuz, bucaksız değirmen;

Gel ey dünya garabında yatıp gafil olan insan

Nazan BEKİROĞLU

harika bi yazı gerçekten insanın yüreğine dokunuyor

el ele tutuşmuş geziyordu

Bari ufak kaçislar yapabilsek.

Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.

Siz kaç yüzlüydünüz?

Tadı aynı yaşanmışlığın

a. ilhan

kıyılar çekecek bizi. Nasıl biz başkalarının

seyir bile edemezken içimizdeki şenliği

Adım onların adının yanına yazılmasın diye

Sadece Bu Sabah Erken Kalktım

Yani yaşamışlık sandığın

kırıkkalp02 nickli arkadaşım yazdığın mısralar Attila İlhan değil, Ümit Yaşar Oğuzcan'a aittir. yanlış hatırlıyorsun galiba düzeltmek istedim umarım beni yanlış anlamamışsındır.

beterin beteri var diyenlere inanmiyorum

İki badem içi gibiyiz.

... Karanlık kapıyı tuttu aydınlık,

Her meçhul sen.

Sevdiklerin kadar iyisin,

Ömrü oldukça yürür her yolcu

sonra yüreğimi içtim

ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.

Sen yoktun sultanım

en hakir

ferman hazır

tepelenmiş çiçekleri kanatılmış mavileri

en fazla bir yıl sürer

Derin bir iz tenimde, geçmişin yaşanılmış anlarından yansıyan derin bir yara ve SEN?

Hasreti Öğrettin Bana

Ya da cennete ait olacaksın.

Sana yenilmekten zor olsada

Dünyayı, derdi, dünyayı

sürüklüyor imkansız muştuların

Özdemir Asaf

gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül.

Küçükken öğrenememişsin...

gecede yürümek ne ise,

Azmiyle, ümidiyle yaşar hep yaşayanlar;

Seni bende, beni sende arıyorlar,

Bir seyyie yoktur sana; ey unsur- iman,

Derede kayık, dümende ben.

Cıgara alır mıydınız Ruhi Bey

biir yemin ettimki dönemem

sağol kırık kolum, kesik bileğim, kırık yüzüm,

dersiniz dinletemezsiniz.

Ne günlerdi o Günler cancağızım

Ölmek üzere olan dünyada bir ölümlü yaşar mahlası KAF-KEF

nere gitsem karşımdaydın ama sen yoktun

Bayrak birleştirir millet elini,

Gözlerinde duymak üç-ağaçları

O ben ki

İçte, dışta çoktur hainlerimiz,

Yağmurun yağmadığı şehirler düşlerken sana ben Yorgun karanfillerin sencil denizlere düşüşü geldi aklıma Dalgalanmamış bir denize kaç çocuk gözyaşı dökebilir diye sormuştun bana Cevabını yokluğunda buldum Ağlayan bir çocuk için kaç deniz dalgalanabilir alemde

Mutluluğun Varamadım Sonuna

Sen istedin ondan bu gönül zorla tutuştu.

O tenler ve o saclar

Seninle birlikte olmak..

Böyle sürmeyeceğini bilirsiniz, değişsin istersiniz.

Güneşi, ayı, yıldızları...

Ve nedendir ki ben

Ne tür deneyimler yaşadığınızla var.

<i>Dışımız lal gibi sessiz.</i>

Ah yar

bir gün affedilmeyi,

Ve böylesi bilindikken her şey...

Gönül ferman dinlemez sözü unutulabilir mi hiç?

Cümle alemin rızkını veren vardır

Ki ben Mona Rosa bulurum seni

Devrilmiş vagonlara dönerken gözlerim

kılcal uzantılarıma

pürhicran pürfürkat

Ya da terkedilmiş bir kadın yakalamış kocasını

Gözyaşımı kahkaya çevirdiğinde

Uyurken uyandırılmış gibi

zavallı bir çingenenin

Daha uzun yol yürüyor.

Sevmek için güzele mi bakmalı?

Her yolculuk sanki

Gülüşerek başlıyoruz söze

Gideceksin ırıpların çalkantısında.

Ve bu yüzden olacak sanki biraz terzidir.

SEN BENİM SARHOŞLUĞUMSUN,

Uzar uzar gider...

- Örgü mü, bir çay bardağını başka başka tutan ellerin becerikliliği mi-

oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından

Var tabii yapanlar. Ama az. Sadece kaymak tabakasi.

Yılmaz odabaşı..

Ve elbet üzerinde durulmuyordu.

Çocuğun hali fenalaştı son günlerde,

- Bir mübaşşir çağırın.

Yok... meydanlarda bağırmalıyım.

Senin ile ikimiz birbirimize perde

O taze güller soldu

Uğruna binlerce, şehit vermişim,

Sevgiyle bağlılık...

Ayakların donmuş, üşümüştün de

Bin dokuz yüz on iki doğumlu bir karanfili

Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,

başımdaki ağrı sendin sesimdeki kuşku sen

Hep çalınıp durur beynimde;

Mevsimsiz çiçekler gibi

ama istanbul'lular, kadınlar, deniz yıldızları,

yaz sonu hüzünlerinden

Görünen: bir daha kalkınması artık pek zor;

Elindedir, dönüştür bu ağıdı serenatlara,

O deniz ülkesinde

Bir aşkı yaşatan ayrıntları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz

Sevgiler bekliyor sürekli senden

Ölürüz diye mi üzülüyoruz?

Gördüğüm her şeyden

Hele ne ellerin var, ne ellerin.

Bir terlik bir terliktir o kadar.

Savunamadım seni kimselere

Kaldı zindan içinde

Yollar yollar kateden tadı ve ekşiliği

Sayılamayacak kadar çoğum!

Madam ki alçaklığı bir, ye's ile sirkin;

Lambalar egri

çünkü kalbim aşktan çatlayıp yarılırdı.

yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

Şu köşedeki masa onundur

koşuyordu masallarda/koşuyordu imgelerde

"Can" kenarı olsun.

Günesin sarardigini gördüm Konstantin duvarinda

Samimi değil!

Aşkın harman olduğu o mevsim, sende kalmış.

Ve açık hayatları seviyordu.

yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi

Fuzuli rind-i şeydadır hemişe halka rüsvadır

Akların kaybolduğu, rengin ahenk bulduğu

Gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler

Bu şiir de unutulsa!

sarhoş bir serseriydi gece

Yorum içine yorumun,

Sen Bayan Nihayet, sen ölümüm kalımım

Mavi mavi sevdim seni içim kan ağlayarak

vurulursun...

Yaram vardı, bir de sözcükler

Avuçlarında.

kurşun işçinin boynunu boşuna mı örseledi

Orhan Veli Kanık

ne mümkün vazgeçsin bu sevdadan?

Güzel olan her şeye harami kesilmiş dünya

Soğukluk içime hükmedince güneşim buz adası,

Görünmezim cismim de yok, resmim de

Zeyl ve kan adına

Yada şiir tutunmak

Şimdi ben nedense çok yaşlıyım

O eski ağrı

bu bizim berhava olmuşluğumuz

asmalımesçit'teki rum kemancı

Halil Cibran

Sana yolculuk yapmak istiyorum.

ne kadarını sustuk konuştuklarımızın?...

şairi bilmiyorum alıntı

Bütçe, zaman, keyif... Denk olsa.

Ben ölümü asıl az ötede titreyen çingenenin kara kıllı ellerinde gördüm.

Vaslınla da dinmez yine bağrıdaki ağrı.

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin

Olmayışın boğazıma dolanan ipin fermanıdır Sultanım

Yaşarsın çünkü.

ferhat'sa mendil açmış dileniyor güvenparkta

Tırmansam o ana ki, yekparedir ve bitmez.

gelen giden açan soran bere budak yok

Yatmak,

Sanki her noksanımı mecburum itirafa,

Kaybolan gerçek bükük bir bedende gelir: rolsüz.

Hoş geldin kadınım benim hoş geldin

Geceler kıskanmasın aydınlığa süsünü.

Kanadı kırık kuş merhamet ister

Ruh parçası

Yokuşun başında bir düşman vardı

Görmüyor musun, Her yanda hürriyet;

C. Sıtkı Tarancı..

Sonra büsbütün solar

Bedr?in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Ya hiç yokmuşsun gibi unutulursun,

tanrı affeder diye korktum

Eski zamanlardan bir Cuma çalıyor

Gözümden akan her damlada sen benden gideceksin"

rahmetli ömer lütfi mete

Hadi kendimize razıyız diyelim, öteki de olmuyor.

Seni nice sevdiğimi?

derinleştirir bazı ayrılıkları zaman

Suna dedimse sen Leyla dedimse sensin

özellikle son iki mısrası

yorgunum bu celselerden

Ömer Hayyam

kanıyordum

Adsız bir çiçek gibi parlıyorsa gözlerim

Kurutur mazlumun gözde selini,

Artık inan bana muhacir kızı

Yüreğim cam kırığı

İlhan İrem

Aşkların tadını

Oysa sıkıntıyı buruşuk bir iç çamaşırı gibi saklayan

O durumda ne yaptıkları önemli.

dokunmaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

"Başım sızlıyor

Yalanın doğrunu aştı bu gece

Nefretim aşkımı aştı bu gece

Hani renksizklerde, cennetin gökyüzünü çizdiğin.

Vuslatım tadını aştı bu gece

Pek ıssız bir karanlık sonradan vadiyi sarmıştı.

ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı

Bana ta'n eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı

Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Şekspirin soneleri. Onları okuyan şekspir gibi yazmayan bütün şairlerden soğur

yırtık blucinli tayfalara

Kuşları sora sora düşen yapraklara

Dalgalara anlatmadım ki hikayemi.

Sende hayat kaynağım, duygu membağım sende,

sonbaharın tozlu kafeslerinde

Gözyaşlarıyla birlikte sevinçler

İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait

Eksik kalan neyim varsa tamamladın.

Nerdesin?

Yürek ne kadar büyükse, Everest o kadar alçalır, rüzgarınızla.

gözüme uyku girmez, dudağımda bir ıslıkla bütün gece şehri,

Gevşet ipini zamanın tenha yokluğundan

O lekeden başka şimdi

Bu çevrede herkes onu tanır

Nimettensin, nimettensin!

Açıldıkça bastırılmış itirazlar yükselir bilinçaltınızdan.

En güzel ve en anlamlı duyguların.

Bekliyorum özleminle

ben unutuldum saklandığım yerde.

Seni delicesine bir tutkuyla seviyordum oysa Tutkum seninle olmaktı, tutkum teninde erimek, tutkum hayatı seninle paylaşmaktı. Anlatamadım...

Ölümle yaşam arasında bunalır bunalır

Her şey, her şey ay gözleyen Babil'le başladı.

dört gün dört gece susacaktım

Göğün mavisinde gözlerini görüyorum çünkü.

Dalgalandığın yerde ne korku, ne keder,

Gittin...

ya sussam, saklı tutsam; beni yaralar

Çicek adlarını ezberlemekten geldim

Aliskanligin verdigi rahatlik, monotonlugun dogurdugu bikkinligi

Hiç mi ders almadın onca gezdik de

yağmura bulanmış, güzel bir yazdı...

Ye's öyle bataktır ki; düşersen boğulursun.

Her?Seni Seviyorum! ? feryadında,

O tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi

Bela budur ki alışdı belalarunla gönül

Dişlerinde, köpek nefsin, irade.

Ayaz ve kar adına

unutamamanın anlamı ne ise,

Bitmişsinizdir.

kimse yok mu?

toprak gülümser sana;

Kız kurularından ve saldırgan dullardan

Dörtyüzbin tekliğe,

Ağaçlar, taşlar ürpermişti, güya Sur-ı Mahşerdi!

Sular sarardı... yüzün perde perde solmakta,

Orhan Veli Kanık..

Sele yatak olma damlaya kab ol

Eğer bir daha dünyaya gelirsem, dünyada ne kadar top, tüfek ve silah varsa hepsini atar yerine saz ve enstrüman alıp cümbüş yapardım.

Çizmeleri, kamçısı

Yangınlarla geçti ömrü ve hep yalnızdı

Hatrım için yüce dağlar delindi;

Sahipsiz olan memleketin batması haktır;

ani her seyi yüzüstü birakmak göze alinamiyor.

Yaşamın korkunç ışığına mı,

DÜŞE KALKA GELIRIM...

Anlatamadığım, anlayamadığım masalların bana yaptıklarına,

Donuk bir surat, bekle gelir bir gün beklediğin murat,

ben ölüyorum

Ben seni yaşamak istiyorum,

arkadaşlığımıza. Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi bakışıyorduk.

Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler

Otuz yıllık ömrümde ilk kez düşledim ölümü

zırıl ağlayan,

Felekler yandı ahımdan muradım şem'i yanmaz mı

Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur.

uçurumun kenarındayım hızır

Gülümsersin belki...

bir gamzelik rüzgar yetecek

Ne saçma...

Artık yoksun merhametli ol ve saçlarımdan yak beni

Bir hayli kırgınım?

Tutamaz mıyım onları?

yani yaşamışlık sandığın

Herkesin mutlaka tüylerini ürperten bir şiiri vardır. AA ben şiir sevmem diyenler ise henüz daha "şiirlerini bulamamışlardır".

Severim seni bilmeden nasıl, ne zaman, nereden,

Kim görürdü o yolcuyu, yani kim farkederdi beni

Kararmış gönlün ey gafil nasihat neylesin sana

Gitmek zorundayım?la başlayan cümlelerini ağzının içine

Akşam akşam Ruhi Bey

Ne gerek var gam içip gam yemeye

boş ver bağlamışya buda yeter

bir yanımız doğum evi bir yanımız hiroşima

boyuna ileri sürüyor, gözleri mavi.

Yüz kızartıcı bir suç değildir hırsızlık,

Silgi Kullanmak

Senden.

Şöyle ki, bir ayakkabı çivisi gibi kendine batar

İki kılıç gibi dövüşürken akla kara,

gezegenler komşu

Bugün bir yemyeşil vadi, yarın bir kıpkızıl gülşen,

Ne yapmalıyım, sevgilim, sevdiğim?

Yuvasını bozacağım.

Söylesem tesiri yok, sussam gönül razı değil

En büyük acım olacak

Af çıkmazsa eğer sarmayacağım seni;

Dabbetülarzdan

unutmamanın anlamı ne ise,

Beyaz ve terli alnımda belirip dolaşan

Her ezber sonrası akılda kalan

Tahkik gönül şehrine bir nur-ı ziyadır..."

Ki beni yokluk denen yere yaklaştıracak.

Dün bir dosttan, uzun bir mektup aldım

Konuşması susmasına batar.

yıkılmak elinde mi?

Aşk acısı çekmekle suçluyorlar beni,

içimde felaket gibi bir merak

Karanlıktan çıkıp gelen her haber

aşkın kuzey yıldızı

Ne de bir el.

Alimoğlu

Nesnesi mi? O her ayın on üçü.. tek sözcükle şeytanın çağırdığı?

çarpı bacaklarıyla- ha düştü, ha düşecek...

Bir sürü yaz gününün içinde

Son mektubunda:

Sevinç Uslu

bir düşün

bağırsam uçurum gibidir sesim.

Kan bir yanındadır...

ÇÖZÜMSÜZ SORUNLAR KEŞMEKEŞİ

Hiç gülmeyin deliliklere.

Sensizliğe yenilmek

Çoğu gitti, azı kaldı.'

Ruhi Bey uzaklara bakar

Bakışımlı mevsimlerden

Ve hayatının en güzel parçasıyım,

Ve telefonların ve kapısı açık helaların

fotoğraflar kaçıyordu ben yaklaştıkça

saklayayımmı yok söyleyeyim derken

Dilerim geri teper. Yoksa gerçekten

Ey elleri böğründe yatan, şaşkın adam, kalk!

Buruşturulup atılmış mektuplar gibiyim

Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.

Değil mi ki. Kavuşmalarımız topal. Ayrılıklarımız koşar adım..

Avuntuzus saplantıların açmazları

14 Mart 1913

Yusuf Hayaloğlu

Ben ki düşmedim?iyi? birinin?canım?lı cümlelerine

bence tüm zamanların en ii aşk şiirleirinden biri

Unutma yar

Sessizlik bozuldu.

Biri bulsa diye.

Haydutluktan ve melankoliden

Yanında kimseler yoktu

Okyanusta kuruyorum,

Varken, hani herkes gibi azminde sebatın?

Mona Rosa siyah güller, ak güller

Yaşam bir ıstaka; gelir vurur ömrünün coşkusuna.

Vatanım boylu boyunca

MUTLU AZINLIĞA ÇANAK TUTULUR

Kulağına fısıldanan ses mucizesdir.

Aşık-ı sadık benem Mecnun'un ancak adı var.

Beni anlamadığın kelimelerin bana her şeyi anlatıyor gibi geliyor oluşlarına?

Bir ilişkiyi, duyguların birliğini,

Nerden baksak kendini anlatıyor her şey.

Nesi var, nesi yoksa

Bir Bedene Aşk Ateşi Dolmazsa

Nazım Hikmet RAN

Gelme, artık neye yarar?

Bir bakışın ölmem için yetecek

kırık kötümser bir öksürük yapışmıştı boğazıma

Cemal safi

Korkuyorum yanınsıra gidenden

Söylemeye vakit kalmadan

Ve sen

karanfil kokuyor cigaram

Tutsaklaştırdıklarının

Tekmil ufuklar kışladı

Susmaktan yoruldum

Seviyorum seni denizi ilk defa uçakla geçer gibi.

ışık istiyordu yalnızlığım

Kenar çocukları

Uzun zaman Yusuf gibi dipsiz kuyuda kaldım

Sohbet-i arif-i billaha eriş, dur olma,

birbirimize kokardık?

Aşk bu dünyanın ölçüleriyle açıklanamaz sevgili.

Dudaklarımda eski bir mektep türküsü

Bugün ki sözlerin söz müydü artık

Uzanıp ölmeye bir şilte bulurlar orada!

Sorun kim bu ne sevdadır bu sevdadan usanmaz mı

'Canan eğer isterse canımı, canıma minnnet. Can nedir ki onu kurban etmeyem cananımaa :)'

yıldız düşen saçlarıma

Şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan, beni bir gözleri ahuya zebun etti felek...

Onca nedeni var, ve onca nedeni yok,

Taş bir ayağındadır...

nere gitseem karşımdaydın ama sen yoktun

Fahri Dert Bülbülü öterde öter

/vurulup düştükçe, düştükçe sana koşmaktan caymayacağım

Yalan söylediği...

Benimle değişti talihi bahtı,

Sırretmeye elden seni bir perde olurdum.

Neler yazmış olduğunun ve nerelerde yayınlandığının bakkal defterini bir yangında yitirmiş, bütün bunlar bilgi dışı! Kendi diyor ki;

Bırak sinsin kokun bana

saniyeler gözlerinde birer can

hep kopyala yapıştır ezberden yazın da anlayalım o zaman gerçekten şiire olan ilginizi ha bi de google da da aramadan tabi

Yerle bir eylerim tac ile tahtı,

Asla bitmez diyordun masal gibi bir şey bu aşk

Yalnız seni, yalnız senin gözlerini

Yoksun ya

Öyle bir ilişkiye tutulursunuz ki ne sevebilir ne terk edebilirsiniz.

şişeler de geminin altında, güzin de.

Tir tir titriyorum Gülce`den

- Edecek yok, çocuk artık yola girmiş, gidiyor!

Ama olsun... İstemek de güzel.

oturup korkunç kitaplar okudum

Bir köpek bile bizi uçmaktan alıkoyabiliyor.

Ne yaparsan yap umursamasam!

Paylaşan senin vücudunda, gözle görülen

Dolaysız, zamansız, apansız!

Gülmesi hüznüne

Kustu Mehmetçigin aylarca durup karsisina;

Denizin dibinde geziyor gibi

daha dokunmadan kurudu irem

Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı. Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay, alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik

Bir usturaydı ellerimde parlayan

acı çekecek yerlerimi yok etmeden

seninle başladı seninle bitsin..

Dilencilik sıfatı duruyor gözlerimizde

Sonra vaat edilmiş topraklar gibi

Ben olmasam da olur

Uykularım, o sonsuz uykularım

annemin elinde uzunca bir sopa kara ineğin peşinde

Umut ki, bitivermiş daha yolun en başında...

benzeri olmayan bir dünya kursun

Ölüme inat tutunmak lazım,

Gün eksilmesin penceremden!

Atiyi karanlık görüvermekle apıştın?

Ruj değil, silemezsin

Bir yanım buz sarayı.

Gözlerinde varmak can tılsımına.

Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında

Bu sefil iştiha, bu kirli nazar,

Dişi dudaklarına, dişimle yazdığım

Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,

Bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar

Ben bir gök kuruşum sırmalı kesende

"Ya sev böyle ya da terk et" diye gürler.

Ve hayat devam ediyor..

Sana toprağın arasındaki çatlaktan yağmura bakan bir ölünün sözleriyle susuyorum Konuşsam dilimi mimleyecek yağmur halkaları Aşktan yanan kalbime buz düşleri üşüşecek Susmalıyım yar Bağıracaksam sana mahşerin on beşinci günü Susmalıyım

Sevgiye aşk'a hürmet etmedin

Ve uyandığında kaldığın sayfayı karıştırmak"..

Hele bir ses ver ki aşinalığımdan

Ayak izlerimizde ölüp erimiş peri pelerinleri

icimi seninle isitiyorum

İki başımız var, bir tek bedenimiz.

Daha önce de gitmiştim Ama böyle kalarak değil...

Boylu boyunca gönlümde yatan

Kravatı ip gibidir, incedir

Ölsene dedi bana

"Bu, tasindir" diyerek Ka'be'yi diksem basina;

daima iyi şeyler düşünmeli

Başlangıçta doğruydu belki. Sıradan bir serüven, ratsgele bir ilişki

Niçün kılmaz bana derman beni bimar sanmaz mı

o tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi

Ayten'den eser kalmadı

Kaldırımlarda yağmur kokusu

"mucip sebebin" bilirim

Bayrak yakanları vurasım gelir.

varmış,

O masum bakışlar su kenarında

Dikkat et masken eriyecek herkes yüzünü görecek...

YOKTUN?

Her şeyin bir ömrü vardır...

Sararmış bir sürahide kirli bir su gibi bekletirim.

İçindeki bir yolcudan da, değerli taşlarla dolu cepleri

Sanki bir cinayet işlenmiş, biri parasını çarptırmış

Yeryüzünde yer beğen:

sokaklarda mızıka çalma çocuk

geri gelen mektup

Adın çoktan çocuğa çıkmış oysa

Benim için yaratıldı Muhammed

ahmet telli

N. Genç

kızdığın ya da kıskandığın diyelim

Susadım, Üç tane elma soydular, üç tane portakal... Nafile... Bir bardak suyun yerini tutmadı. Acıktım Kuş sütü, kuru üzüm getirdiler... Nafile... Bir çimdik somunun yerini tutmadı. Seni düşündüm sevgilim şükrederek... Su gibi aziz olasın her daim Ekmek gibi mübarek...

'Haydi Abbas, vakit tamam;

Seni severken, başkasını özlüyorum...

açan ev..

Ümit Yaşar Oğuzcan

Ruhi Bey, görüşelim

Bendeydi özlemlerin en korkuncu

İş, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile,

bir kaçağı tanır ggibi tanıdım seni ancak

gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?sende yoktum zaten ben! ben yine bende bittim...:

Bir dal süzülür mavide

Paramparça içime paramparça bir kış gelmiş

Seni içimden terkediyorum

Sanki, sabahı eksik şiirlerimin.

Kitaplardan tattırmalıyım

Bırak vehmimde gölgeni,

M. A. E

Utanman gereken gözlerin varken bahanen ben olmayayım'!!!

Kendin yanacaksan bile, evladını yakma!

Hakkım yok durdurmaya

Bu ölüme bir türlü

Sacrifice

Duyacaklarını düşünür.

Bir gül için, bülbülün saçlarını yolduğu

Şehir sensiz sokak sensiz

Anlasana anlasana anlasana anlasana

mayınlı bir gülümsemeyle

Vurdum, ve baktım dağılmış yüzüne

Susuştu Yüzün

Şarapla bira mı içiyorsunuz Ruhi Bey

Bazen denizler, kıyılar çeker insanı.

Yolar sensiz yar mı bekler?

Ruhunda kasvetin suyunu buldu

Arkamdan ne bir mendil sallanır,

Bir anda unuttum seni eminim

Gece camlara sürtünürken;

seni özlüyorum.

yorulmuşum sur diplerinde

bir amansız şaşkınlığı ikimiz iki yandan

Anadolu şehri kahvesinde

ÖZÜMDEN Bİ-HABER NESİL PERİŞAN

Sen umursamaz bir hercai olmayı diledin

Bir yığın söz ki, samimiyyeti ancak hüneri;

İllaki üşüyeceksin..

Cebimde bilmem kaçıncı kez sana yazılmış bir şiir gezdirme dalgınlığı?

Valizim de birkaç parça giyecek,

Kılıçtan keskincedir

Herşeyi, herkesi bırakıp gitme isteği.

Beni bir sardunya büyüttü belki.

atamada sınırda kaldığım için.. çile bülbülüm çile...

Ama ne gezer.

Kocaman taşları

Gözünün yaşına bakmadan gider.

Tüfeğimin namlusunun ucuna konan

Bu kadar ağır olmamalı.

Şimdi ne zaman görsem

Bugün de erkencisiniz Ruhi Bey

Aslında ne sana, ne olanlara?

Karanlığa dönük

etimdeki acı sendin kanımdaki kuşku sen

Anımsamıyorum yarı dolu bir bardaktan su içtiğimi

Bildiklerini bana neden

Başımdaysam sonunda-sonundaysam başında

Sıktıkça cellad,

Kaç şiir,

Ama zor

Ağırlığı olmayan yoktur.

Kaldım parmaklarımın ucunda

NE AYILABILIRIM

sanki köy ölmüş köylü ölmüştür?

Sanırım elbisesiyle yatar, ayakkabılarıyla

Şehrin kule saati

Saçiyor zirha bürünmüs de o namerd eller,

Zavallı, aptal ve üzgün hissederim kendimi,

Çünkü te'sis-i Ilahi o metin istihkam.

Bomba simsekleri beyninden inip her siperin;

Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela...

Iste çignetmedi namusunu, çignetmeyecek.

Siz de deneyin.

Rüyalarımın öldüğü yerde uyudum ve yine bot battı,

Eloğlu sevdalardan dem tutar,

çölde doğup

Yüreğim, o eski aşk kalesi

Düşünüyorum da, sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek.

Bakarken dünyaya

Nereden bileceksin

mühürler dudaklarınızı. siler sizi defterden?

Her şey bir yana dağılsa diyorum Sevgilim!

ağır ağır akarak kanıma karışmakta

Sözüm olsun sen susarken çoktan unutmuşken beni

bir türkü söylediler, duydunuz mu

Yağmur iğri iğri düşer toprağa

-Eşin var, aşiyanın var, baharın var, ki beklerdin;

Ne de kıvrak bu vals havası

Zira mabedin sütunları ayrı durur.

Mutsuzluguma mutluluk getirecek

bahçesinde ebruliiii

mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim

Midye kabuklarında sakladım gözyaşlarımı;

öbür yanimiz "otur'''' diyor.

bir ilişkiyi, duyguların birliğini, bir aşkı beraberlik haline getiren

Seni tanımadan

Ama sana değil

gözlerimi bağlasalar da bulurum seni.

Çırılçıplak heykeller

bir kaygulu bulvar iti karanlık çıkmazlarda

Ya da bütün balinalarının

Görülmemiştir ki hiç görülsün şimdi

haydutluktan ve melankoliden

O yaşamaktan uzak

Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim;

Bu gögüslerse Huda'nin ebedi serhaddi;

Ne kadar yakın olursa olsunlar

kulaklarımız çınlayacaktı

üstünde ilkbahar bir entari;

Onunki de eskidi

ne de iyileştirebildim bir yaramı,

Başım sukutu öğüten

ağladın,

Yanarak, yıkılarak

Bu muammayı ne sen okuyabilirsin, ne de ben

Oysa acıyı aynada görmeyi göze aldım ben seni severken zaten.

Dönüp kavuşacağın yer benim demedim mi..

susuyordum senleştirip kahpelikleri

yaşarım, izlerim, severim seni,

ne güzel bineceğin vapuru kaçırmak ; yapayalnız kalmak iskelelerde...

Daglarin yikilisini gördüm bir Venüs bardaginda

Ne kadar da çok sorun var hayatımda

Böyle gidiyoruz işte.

Bir kaçıncı bahara kalmıştır vuslat

yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutukluluk haline, bir trafik

Sesin, sessizlik sanki bir uğultuda...

Tüm endişeleri bir yana koyup,

Gözlerinin gencecik mavisi

Yerin seni çektiği kadar ağırsın,

Bilmek acı çekmektir.

İstersen durmadan adres değiştir,

Saçlarım okşanmak istiyor

Yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi

Birkaç hayat çıkarır yaşamasından

Erzurumlu Emrah

Kıyametler koparmak neydi, ey bülbül, nedir derdin?

Başkent'de Kar yağıyor Nokta Noktam

Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince

Yok, yok! Hele azmindeki zincirleri bir kır!

Hala?Var? olan?Ben? için!

diyebilmekmiş sevmek,

Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini kazanır.

Altın bilezikler, o korkulu ten

Kendi davaasının..

menzilindeki noksan

iki sokak öteye tasinamiyorum. Alip götürsem gelmez ki...

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Kısacık bir zaman olmalıydı elimde

Uzanirken, gece mehtabi getirsem yanina,

Boşuna mı sokuldu bankalara

daha da düşersem diye korktum

Ah Tanrım! Tekini bile kurtaramaz mıyım acımasız

Yediğim darbelerle sığındım Rab'ba,

Y. Bülent Bakiler

Ben sende yaşıyorum,

Tozar durur şimdi, Elif Elif diye.

Bir gözün cehennem

Maskeler ve çiçekler biriktiriyordu

Git dediklerinde gittiğimde anladım..

Duydum bir ot konuşuyor kendince.

Hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor

uzun zamandır okumamıştım bu yazıyı eeeh be nazım hikmet nasılda döktürmüş içim açıldı.

Geçerek geldim. Terli ve kirliydim.

Unutmam her şey dünyanın bir ucundan tutuyordu.

yokuşun sonunda

Ve senden daha fazla değil vatan aşkı da

Hiç yıkanmamış gibidir, parmakları sarıdır

Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...

atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

cellat, ayrılığın boynunu vursun

Ürküyorlar o dur durak bilmeyen

Fatihte yoksul bir gramafon çalıyor

Soğuklar başlayınca havalanıp

Bu şehir o eski İstanbul mudur?

İçimdeki yürek boşluğuna yoldaş

oturup siyah portakallar yedim

Adlarımızın yan yana olduğu

Acımayı unuttum

ödünç almadım hiç kimseden hiçbir şeyi

Bir gün, bir an-bir günün bir anında

Aşk sadece kadın-erkek arasında sandım ben.

Görerek bakmıyordur ki bir şeyler anlasanız

sımsıcak bir merhaba diyecektim

Bu gece yılbaşı, başkent ayakta

Birini bitirmeden,

Yitirenler yitirdiğini bulsun,

Serilmiş gövdeler, binlerce, yüzbinlerce doğransın!

Her işin iki yüzü var.

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

"Ah benim sevdasında bencil,

Çocuksu hafif

Söylerken kendi şirretliğime şaşarak!

Boynu değil, bir karanfilin sapıydı, yana düştü

bir yavuz hırsızdın dikleniyordun

Öyle bakar ki, sokakta bir şeyler olmuş sanırsınız

Anlatamaz kuru yorum,

Tek yanlı aşk kişiyi nasıl aptallaştırıyor

Dayanılması o kadar da zor değildir, büyük ayrılıklar bile,

Upuzun bir kış başlıyor sevgilim

Say ki sevmeyi bilmiyorum!

Üşüyen

Herşey silinip kayboluyorken nazarımdan,

o eski ağrı

gözlerin ey yar benim evimdir

Bil ki; seninle birlikte sevdanı da taşıyacağım yüreğimde,

Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde,

Sabahlara kadar yanan ampullerin kızgın

Acı kurşun bir okyanus

Beni hiç terketmediğin için.

Nice yoruldugum ayakabilarimdan degil

Ruhi Bey, benden çiçek alırdı

Sensizlikte ne yapılır bilmem ki

İlerlerim

Nöbet üstünde adam kaçmalı yorgunluktan;

tir tir titriyorum gülce'den

yedi düvelden

İsmi; Annabel Lee

"beden dilinin konuşulduğu bu çağda

"Seninle başladım bitsin seninle"

Ellerinden belli olur bir kadın

Uykunun duvarında başladı..

Ehl-i irfanım diye kimseye ta?n etme sen

Düşün ki Nokta Noktam

Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri...

Kendi kendisinin

hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor

Hangisine yansam şimdi gün gece

Yekpare geniş bir anın

Muhitin hali 'insaniyyet'in timsalidir, sandım;

... Korku gerek reca gerek Yanlış anlaşılmış olabilir Sesini duyuyorum kendimin / kelimeler kendinden emin değil yanlış anlaşılmış da olabilir Aklım başımda mı! Değil...

Geceleyin ateşler içinde uyanarak

Bir kuş olsam, yuvamda sen olsaydın.

bütün gördüğümüz ve göründüğümüz?

Sahillerde Gezdim Kumsalda Yattım

Batmakta olan gemisinin..

Sende tattım yemişlerin cümlesini.

Berduş bir yalan masumiyeti öptüm bile bile

Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz

Öyle bir levha-i rikkat ki unutmam ebedi,

Bir yıkım gibiydi gidişin Sen adım adım uzaklaşırken benden Çöküp kaldı bedenim olduğu yere Nice terk edişlere dayanan yürek bu kez yenilmişti Bu kadar zayıf değildim ben kalkmalıydım.

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını,

Alegori sayfaların tersyüz edilmiş haliyiz

Birlikte ağlayamayacağız ki

Beklesen de olur, beklemesen de

görüyorum

Hastanın çehresi meydan da! İnsanda meğer

Hey gidi Dünya hey...

Dervişin bir çiçek attı, inledin

Yürek kıvrımlarımda dolaşan aşkın ta kendisi?.

Yeryüzünde ben ürettim veremi;

Bütün güneşle, semalarla beslenen ruhu,

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,

Saklıyorum herkesten

Gün, senden ışık alsa da bir renge bürünse;

Bir gül için can evinden tutuştu.

Ceyhun Yılmaz / Bensizliğim

Sonunu okuyamadan uyuyakalmak"..

lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

Sana büyük bir sır söyleyeceğim

Allah'A İNANMAKTIR!!!

Ama kokunu bırak bende

Yanmış bir limonluktaki

Ya elleri her zaman duygulu, serin

Bu yüzden diyorum ki aşk eskidikçe aşktır

Koma firak içinde

gemiler yorgun ve uykuludur

Dal, ağacına düşman, sincaplar birbirine küs

BALDIRDAN BACAKTAN BELDEN BEZMİŞİM

öbür yanımız "otur" diyor.

Altın bilezikler o kokulu ten

İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar

Boşuna yaşıyorum

Bir koca sırrı döksem ayaklarına!

Ayrılıktan çıkardı.

buzlu şerbetim yok ki ikram edeyim

sorarım hep.

Ellerinden devsirir bahar çiçeklerini

Oysa bizim bütün güzelliğimiz, yaşadıklarımızla düşündüklerimiz arasındaki acıklı çelişkinin yansımalarından ibaretti...

Yoktanda vardan da ötede bir Var vardir

dabbet-ül arz dan

yaşamak

her otelde biraz eksilip, biraz artarak

Dolaştıran 'Dişi kartal' senmisin?

Kaç kez sana uzaktan baktım 5.45 vapurunda;

Yanaşır pencereye, ışığa tutar birer birer hepsini

<i>Nihansın dideden ey mest-i nazım</i>

Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu!

Ölümdür yaşanan tek başına

Sen Doğru ol kem belasını bulur!

Ve sussun kurtlar, kuşlar bir gök gürültüsüyle;

Ama olmayacağız, bunu yavaş yavaş öğreniyoruz...

Yaşamana bak, elinden tek gelen bu:

korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,

Sen tozu dumana katar gelirdin

Kerem ve Aslı adına

Unutma ki sen hep toprağın dudağındasın.

Ne bir başkası sana!

özgürlüğe giden tutsaklar gibi

"Sırtında yumurta küfesi olmak" diye bir deyim vardır;

Gölgendi yansiyip duran bengisu pinarinda

Yani bir yere vurup kaybolan far ışığı gibi

Bir başka ama bilemem

Sana sargın kalmak vardı gül yüzlü

Bir romantiktik biz birbirimizi seviyorduk

Kurtarırsa kurtarır ancak

Dünyayı bi-vefa bil

Pencerelere doğru akşam üzeri

Sen bende hüküm sürmektesin.

Uyandım uyandım, hep seni düşündüm

Sevmeyene karınca yük, sevene filler karınca. Dağı bile taşır insan aşık olup, inanınca...

Dinle de gönlümğ alıver gitsin

Şarkılar bilirim çığ tutmuş

tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu.

Her yanın her yönün çıkmaz

Vurup kaybolan buğu ve haz parçaları,

Uğraş ki: telafi edecek bunca zarar var.

Ben hep orda olacağım

Doğrudur gitmeliyim.. Koşturunuz bir araba.

Sevgili

beni kanatıyorum

Bir birim gibiyiz tümünün gözünde,

Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur;

cemal süreya

Bilirsin yar

güzel siirler, tüm arkadaslara paylasimlari icin tesekkür ederim...

Kaç dağda sesim çınlar;

Ve sularda sarmaşan gölgemiz

Ben, yirmi üstünde

Onca gez toz benle, seviyorum de

Ellerimde günah gibi yaşayamadıklarım

unutmaktı belki güzel aramaktı belki sevmek

Desem ki vakitlerden bir Nisan akşamıdır,

Kumlara gömmedim ki sigara izmaritlerini.

Bir damla inciydi kirpiklerinde,

üşüyorum

Toplayın eşyamı, işim acele!

Çıktınız umulmaz anda karsıma,

Bir yanım kendimi kolluyor bir yanım seni

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Ağaçların yeşili kalmadı

vurdu kendini altın kafesin parmaklıklarına,

kendiliğindenliği

Akıl almaz hünerlerim var benim.

hala beni mest ettiği gecedir

Yeni bir hayat,

Necip Fazıl...

Deniz gözlerinden alir sonsuzlugun haberini

Sevdalarım ayrılığa,

NAZIM HİKMET

- ki onlar daima birer yalnızdılar

- Bence Doktor, onu siz soyarak dinleyiniz;

Küreklerde sen.

Duvarları katı sabır taşından

vurdun kanıma girdin itirazım var

ölmekten korktuğun halde ölüme inanmadığın için,

güneşten daha sıcak bir sevdayla

Gözlerim namlu

Bir süre sonra güneş ışığının yakıcı olduğunu öğrenirsin, eğer fazla maruz kalırsan.

Fakat feryatlar da yalan geliyor!

Bir mumun ardında bekleyen rüzgar

Zaman'ı

Hüküm yazılıyken kara tahtada

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

Aç gözünü yarağ kil

Hiç biri ayıramaz beni senden

GELDİGİMDE

Hayatından memnun olan yok.

Geçemezlerdi bizi

Barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim

Ki ben Mona Roza bulurum seni

Çiylerle çiçeklerle çamlarla doldurulmuş gün

Ben bugün sana öldüm başkasına değil

Aaahhh! senin yüzünden kana batacak!

alismak ölümün bir baska adiymis bilmezdim

Şimdilerde bir köpek gibi koşuyorum ordan oraya

karanlıkta yağmuru görecektin

bu camların nokta nokta hüznü

E y h a y a t, s e n ş a v k ı s u l a r d a b i r d o l u n a y s ı n.

iclal aydın ı sesini ve duygusunu çok beğeniyrm. çok zor günler geçirdim vaktiyle tam da beni yansıtıyor

Bir insanın yaptığı bir hatanın tüm insanlara yayılması gibi...

Tüketilmiş ve düşmüş, gözden.

Nirvananın hayali olmak, her ruhun harcı değildir.

Gök mavi, dal yeşil, tarla sarı olsun;

Bu kan çanağı gözler kimin

Bütün kuşlar...

Çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır

Doğrusu bunu hiç düşünmemiştim..

Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.

Al - al bir yangın şarkısı,

Öteden saikalar parçaliyor afaki;

Her söz bir yana kaçsa!

O çizmen boyunu aştı bu gece

Söylesin ve uzaklar baharın türküsünü...

her adımda boynumdan bir fular düşüyordu

Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden. Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden. Hepsini bilirsiniz zaten, bir ise yaramadığını bildiğiniz gibi. Dahası onlar da bilirler. Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler,

baharın koynundan koparıp sana

... diye başlayan ve bitirmeye kalktığımda bitme sorunu yaşadığım can abimin güzel şiiri

ve döğüşebilirim,

Allah ve ins adına

Ay gelir ışır, hayalin erişir

GÖRDÜĞÜM MANZARA YAKAR SİNEMİ

Olduğun herşeyken şimdi,

Ne zaman bir köy türküsü duysam,

Gecekondularda hava bulanık puslu

Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum

Hİç kimse konuşamaz..

Ama şimdi iyice görüyor

Oysa geldiğin gün gideceğini biliyordum Hazırdım gidişine, Kaçak zamanları yaşıyorduk Zaman bitecek ve sen gidecektin Bense, gidişinin ertesi günü Hayatıma kaldığım yerden yeniden başlayacaktım.

'Eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen' notunu buldum kapımda.

Ekmeğe, aşka ve ömre

İnan bana sevgilim inan,

Neden hiç ağlamadığını

Yüreğini elime koyduğunda anladım..

Ruhi Beyi ben o dükkanlara benzetirim

Değer bu.

Sabah yatağım kadar Rüya dolu

Affetmeyi öğrenmek deneyerek oluyor.

gül yanaklı bebesini emziren melek yüzlü anneciğin resmini değil

ay kıvrılırsa diye

Aşkta yarın yoktur sevgili. Zaman ileri doğru değil,

(Olmaz ki, kimse kimseyi sevemez

Uzat bana uzat ellerini

Cepleri yüreği cepleri

Sen görebildiğim tek aydınlık

böyle neden susuyorsunuz böyle

sokak lambalari birden yaniyor

Kokmuş manifaturacının ayağına

Bu birbirlerini sevmedikleri anlamına gelmez.

duymazdim durgun sularin bezgin türkülerini

Gece beni bekliyor.

Seni hatırlatır her zaman bana

Nefesinle dokun bana

Salatanat-ı mesned-i dünya ile mağrur olma.

çekmeceleri karıştırdım dağılmış aynı bizim gibi

Bir gün, birdenbire çıkıp gelmesen.

Beni handan bilir

Benimle konuşurken, gazetesini okurken

Yemedim yedirdim ne varsa sana

Yani yine benim için!

Her bahar gitmek isterim.

Kandilimin buruşmaya yüz tuttuğu fitilindeyim

Rengarenk rüyalarım, toz pembe hayallerim

Kafası elinde beli eğilmiş

Ömür biter yol bitmez.

Hüseyin Nihal ATSIZ

Günüm sensiz bomboş deyişimiz mi?

Kızıllığında ısındık;

öldüm...

Mutlu son bu mu? Masalcının masalı yarım bıraktığı...

Hala ne çok özlersin onu, ağlayamazsın?

Yakalım Ruhi Bey, yakalım

nehirler yarışır, çağıldar gözlerinde

Kan değil, tüküremezsin,

sustukça sabrıma yükleniyordun

Ne yaparsan affın yok senin

Bu gece yılbaşı...

Sırt üstü insanı yere varan vardır

üstümü örtecek neyim var

Bundan sonrası hiç başlamadı ve başlamayacak da.

aynı askıyla dolaba kaldırılan iki güzel yelektik biz

Hep yüzüne vurur utancı..

Hiç utanmadan bakıp da yüzüne!

özlemek orda kalmış özlemi sevmek burda

AYTEN'İN SONU

Aldılar götürdüler beni

Ve Güneş içilsin o gün, kızıl çanaklardan! ...

Ne güzel bileklerin

Biri sana ''git'' dediğinde, ''kalmak istiyorum''

Bugün sana abajur aldım, bir mektup yazdım

Var mıydı bir şeyler bekleyen yüreğimin eskittiklerinden.

sallanan bir masanın

Ve sonra usulca indi gece

M. Reşat Güney

Yalan söyledim

Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

Açtı şemsiyesini ve gitti.

istanbul'u yağmur tutacaktı

Denizi ilk defa gören bir çocuğun

Neydi

ya zamanından çok geç

Bir mumun ardında bekleyen rüzgar, Işıksız ruhumu sallar da durur

Demek yangında kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda

Yıkılmış hanumanlar yerde işkenceyle kıvransın;

Yangınlarla bayındır kentler gibiyim:

İstanbul'dan güzel hayal senmisin?

Sonra seni kaybetmek hemen her yerde

Modern çağın gereklerine inat,

Selahaddin-i Eyyubi'lerin, Fatih'lerin yurdu.

Senin de yolun biter diner gözünde yaşlar

O ilk sarılmaların, sözlerin büyüsü sende düğüm

Başörtüsüz annen.

Yani yüzsüzler arasındaki bu yüzsüze!

Ve yoksul düş baharlarım

Yaz olunca güneş

Seziyorum ki kaçacaksın..

En büyük buhranlarımız, hayatlarımız...

Olurda gelmek istersen

Nerde doğmuştu ve ne zaman kopup

ne de akvaryumda su kabarcıklarının arasında dolaşan kırmızı balığınkini

Odalarında hamam böcekleri, sinekler

Ampul patladı bir anda alev aldı abajur

her şey yapılabilir

Ve nasıl olduysa oldu

Bir ordudur

Gelmişim nerelerden böyle

Sana bu gün bir abajur aldım:

O yan kalabalık zira...

gördüm açılırken bu seher goncayı hare,

Zeytin ağaçları söğüt gölgesi

Ablan yanımda çorapsız gezerdi,

Kaybolan ışıkların gözlerim olduğunu

önce soluğumu yuttum

Söylenmemiş bir sözü.

Efkar demliyorum gözlerimde

gördük bütün insan işlerinin iç yüzünü

Sen öldürüyorken de vururken de güzelsin!

Çıktım zifir karanlıktan o nurlu yola daldım

Edip Cansever

asla unutmam bu dizeleri

umutlar kalıyor; ben gidiyorum

Gece ıslak ıssız ve soğuk..

asya : durursam bir daha kurtulamam..

Gülce uzak uzak dolanır

Yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutkunluk haline, bir trafik kazasına,

Ümit, öfkeli ve mahzun

Son sözün sabrımı aştı bu gece

Ama aşkı bir sözleşmeye çevirmeyin.. Bırakın aşk, daha ziyade ruhlarınızın sahilleri arasında Devinen bir umman olsun!

Pilinin bitmesine daha çok var.

Derdi neyse söylesin.

Şiirlerin tadını

Mezarlardan bile yükselen bir bahar vardir

enfes bir şiir. paylaşımın için teşekkürler :)

Aç kapını, tut elimden ben geldim!

usul usul intizarı çürüten

bakire varoşların tenine dokundu

Sende kalmış demektir, ladesim sende kalmış.

Mecnun'un kalbine batan dikeni!

Kırıklarının alçısıyım.

Bir şey kaldı senden

Hadi göndermeyelim.. Var mı fakat imkanı?

Ne kalacak bizden?

Zaman zaman geri tepip duruyordu.

Is, güç, sorumluluk, çoluk çocuk, aile, güvende olma duygusu..

hançeri çıkartmak, Yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak

Varlığını istemediğim tüm eksik yanlarıma,

DESEM Kİ

ne göğsündeki kaplan

Laleli-Aksaray arasında her akşam

Haydi bunlara boş ver.

Geçti her cağın bitki örtüsünden

Salladın savurdun basiretsizce

Sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış

rüzgar sen gibi dokunuyor bana

Güneş tekrar doğmayı unutabilir mi hiç?

Doğan Cüceloğlu/Savaşçı

Aşkın bu en onulmazından koparıp

Yavuz Bülent Bakiler

Dağ dağa kavuşur, yol yola.

Molozları serilmiş sağıma soluma,

Nefret ettiklerin kadar kötü..

Pek anlayamam

ölsem gam yemem gayrının resmini yapabilir misin üstad?

Ne tarihi varmış, ne de yaratılışı.

Çok vakit alıyor.

Şaşıymışım...

Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından

Şairim;zifiri karanlıkta gelse şiirin hası,

Gecelerim yalnızlığa gebe.

o kadar çok ki... ilk aklıma gelen

Onu ben vurdum

sen nefessin, sen bütün ümitlerimsin, sana hayatım feda olsun bütün ümitlerim, buseler, nağmeler ve yarınki hayatım sensin..."

Gelip geçici bir seyahat

Göklerde uçan melekler

Küçük bir sahil kasabasina, bir baska ülkeye, daglara, uzaklara...

Yaşanmadan çözülmeyen sır benim!

Dedim;o da güzeldi bir zaman

Kalbini seviyorum kapıları açıldığında

Neslihan Nur Türk

Yeryüzünde ben ürettim veremi.

uzaklarda biri var.

Dün sabaha karşı kendimle konuştum

Hangi bekçi, hangi polis artık zapteder beni?

Yolların çıkmıyor aşkıma

Kendime kırgınım?

Birlikte yürüyemiyeceğiz ki...

Miyoplaşınca gözleri "Şair, iç be oğlum

Bir aşkta çok susan herkesin biricik sığınağı?

Muhammed ve Hatice adına

G. Rojas

saçların ıslanacak ıslanacaktı

Öyle ki,

Cahit Sıtkı TARANCI

Bahamalı martılar beni çağırdı

Dinlediğim bütün türkülerde gam

Her sevincin her kederin

başka yer yoktu

Öyle bir gök içinde durmuş gibiyiz

adamın rüyasına rüyasına sokulur

hiç kimse elimizden tutmuyordu

İçimde san karşı yok bile kinim

ölmüş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

Avunabilmek için bir tavla atıyorsam,

' İstemem! ' de o fakat dinleme, iknaa çalış;

Denizkızları mı dersin, kuşlar mı dersin;

Kaç sahilde,

Küsme sen de bir umut kur, içindeki insanla.

Kanımı bu gece dışarı gezmeye çıkarttım

içinde yolculuk etsemde..

BU REZİL KEPAZE HALDEN BEZMİŞİM

Yazabileceğin şiirler

yaprak kımıldasa derin bir boşluğa düşerdik

Sevgisiz bir bağlılık...

Ben de...

yaşamamış ve hiç olmamış sayarak...

Duyduklarını unutur,

Var mı beni içinizde tanıyan?

Yangınımı söndürmedi kar benim...

Sonra gök kubbeyi alsam da rida namiyle,

Mini minnacıktı kadın.

Bir kuş arayan

Surda üç-beş günü var.. Gönderelim Yolda ölür?.

Geldiğimi?

Ruhi Bey cenazeme gelecek

Gün nedir.

halbuki kimlere kimlere başvurmadık

Fakat, hakedermiş sevilen onun için dökülen her

kıllı, siyah bir örümceğe benzeyen eli

Gözlerime bir damla.

şair diliyle kendi içinde Tanrı?yla konuşurken bir çocuk

Küllerime basanlar bile utandı yaptığından

ay topunu yuvarlayarak

İnsanın bir yanı nedense hep eksik

beni duvar yaptın ardıma saklandın

Elinde vapur tarifeleri, kataloglar

Sürünsün şimdi milyonlarca me'vasız kalan dindaş!

Yalnız sana yazıyorum bu şiiri

sabah erken kalktım herzamanki gibi

hazırlanmıştı ki devin,

Düşünemezsin

Ferman hazır

kokularıyla baygın

Kendin ol

güzelliğin zülme çaldığı sınır

Çekingen, tutuk, saygılı.

Hiç belli olur mu dünyanın bu garip hali

Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi, naif yönlerimizin keşfedilmesi, cesaretsizligimizin anlaşılması, korkularımızın paylaşılması.

Bu ruh-ı mecruhu?...

İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

belki Yesilkoy`de ucaga biniyorsun

MURATHAN MUNGAN

Ben sana mecburum bilemezsin..

görmek istediğim sensin hep,

Fakat sükut,

NE AYIĞIM

Ödüm patlıyor Gülce`ye bakmaktan

Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi

Kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi

Çok yıkkınım yıkılamam

Sana ''git'' dediğimde anladım..

gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül...

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin

Sana durlanmış kelimeler getireceğim

Ağır ve acı tanıklıklardan

Benim mi Allahım bu çizgili yüz?

Bütün a'raz, sehikiyle, zefiriyle?

Sensiz yaşayamam çelişkimiz mi?

İnsanların başına ne geldiği değil

Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin

Yakıştı sana, biterken senden kalan çocuk yalancılığı?

Akşam sabah Ruhi Bey

Benim sözlerim eskidi

BİR BAŞKA İSTANBUL

Kendi çölündedir.

İnsan yine çare arar ecele!

toprağa götüreceğim...

Sanığıdır.

Öylesine

Sonra olacakları.

Gözlerindeki usul şefkati

O sarkiya özenip söylenecek misralar vardir

Sanki ufacık birşey olsa birbirimizden kaçacaktık.

ÇOK UZUN BU ŞİİR BU KADARI YETERLİ SANIRIM

Süslendi

Benimle ol hep.

Zaman çarpilmis atin son hayali

SENİ DÜŞÜNMEK

TÜRKÜLER YAPMACIK USÜL PERİŞAN

İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak...

Yarlandım, yaralandım.'Yardan düştüm, yaralarım yardan armağandı...

Ne nehir kalabildin...

Zülfü Livaneli

Yıldız doğmuş gök yüzü ay aydın

İçimden Behçet Kemal Çağlar hay ağzına sağlık diyorum...

uğruna içinizi öldürmek. Zaman alır.

Takvim tutmazlığını

Aram Tigran

''''Sirtinda yumurta küfesi olmak'''' diye bir deyim vardir;

Bir ateş yakalım ki geçmesin hatta bir an

tek güzel şey iyilik başka düşler boşuna...

Bayramlar seyranlar mı dersin,

Tutkulu ilişkilerde ihanetin bedeli ölümdür.

köklerim içimde gizlidir

Akar can özümde sel gizli gizli

İşte şimdi biz de sevgili, ya olmadık zamanlarda

Ne muhrik nağmeler, ya Rab, ne mevcamevc demlerdi:

Özgürlük kıymeti bilmeyenleri,

Zambaklar geçiriyor bir kadın.

düş müydün düşüncemi anlamıyordum

beyaz ketenli örtülü sofralar kuramam

açan eve.

Bunu ' Tebdil-i hava ' derde nasıl göndeririz?

SESSİZ GEMİ

Necip Fazıl

Şimdiki yolundan ayrılmaya.

Sevmiyorum sensiz baharı...

Ben kirpiklerin altından doğan günün sürgünüyüm Sultanım

Sevgi dolu yüreklerin gururu olmazmış,

Senin destanını okudum, senin destanını yazacağım.

Ne yormak istedim seni.

Yokluğun bayram yerinde vakitsiz bir ölüme gebedir Sultanım

Uçurumlardan ibaret bir kadın mıdır?

intihar etmiş kötümser yapraklar

ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,

C. Ersöz

suskunsam, bozgunsam, bulutsuzsam

Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

Ve tek hasretim sana

Her tabelada yazı aynı;

Ve aynalara ağlarken gördüklerim kendi tarafımda?

Kilitleri hep yanlış kapılara vurdun

Ağırdı sessizliğin çuvalı...

Hiçbir şey düşünmezdi sevilmekten

YALNIZ BİR OPERA

sensin diye karanlık çağrılara

alntı

Bir insanı herhangi biri kırabilir, ama bir

necip fazıl

senleştirip giriyorum koynuna gecelerin

eetine değdi etim/otuzaltı onda yedi/çok değil

Gül yağını eller sürünür, çatlasa bülbül...

365 gün 52 berbat hafta,

sanki

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

Evlenmek hayali kapımda idi

İsimlerimizi unutmanın vaktidir

Karım göğsüme takmıştı. Şimdi ben çok yaşlıyım

sabır tesbihleri yapıyorum mahpushane işi

Paran varsa eğer

korkuyorum

Yılmaz Erdoğan

İ. SAKİ...

<i>Ey kalbim! </i>

Hayır, matem senin hakkın değil... Matem benim hakkım:

Küllenmiş bir mangal gibi eski hatıralar

kesik geleceğim, kırık sonsuzluğum

Sen varken ben yine böyle ağlamaklı mıydım

şarkılarda buldum seni yitirdim

Hem delisidir

ben hiç böylesini görmemiştim

Beni birine gösteriyordu eliyle

Gideceksin

Yavuz iken zebun ettim Selim'i,

Hiç umut yoktu sende

öksürüklü aksırıklı bu takvim

dışardaki bahçededeydi gül,

Bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilmeyen çocuklar gibi

O kadar da yürek burkmazdı alışılmış bir ses,

Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

Papazlardan, homoseksüellerden iğrenirim

Alçak bir ölüm varsa, eminim, budur ancak.

Osadece karanfil satın alır

mızrakla gürzden

açılmış sarmaşık gülleri

y. odabaşı..

Sen buysan başkası ol!

güzin utanmak gerektiğini ileri sürüyor,

Bağışla bir daha tekrarlanmaz hiçbiri

Ne kazanabileni ne de kaybedeniyim,

Öncesinde bilinmemiş birşey,

Unutuldum diye küsmem sana ben

Haftalar ellerimde ufalanıyor

Maziye hiç değil, an?a kırgınım.

Bu met-cezirlerde,

Korkmadan, çekinmeden, hoyratça tekrarlasam:

Kendini en iyilerle kıyaslamak değil

Sevgiyi çabuk kaybediyorsun, pişmanlığın uzun yıllar sürüyor.

Ve elbet biz de bu aşkla büyüyecek

O hüznü büyütemeyenin ne işi var ki aşk'la

İnsanın ilhamı, Hakk' ın akıl çiçeklerinden biridir.

Büyük sessizlik.

Hürriyete Doğru

Eski hatıralar...

Cihan AKTAŞ/Suya Düşen Dantel

O ipek don geyenler

Belki de küskün renklere

belkideki varsıllıktı kesindeeki yoksulluktu

bir ömür üzerine.

Yaşamın tarifini

Kırılgan bir çocuğum ben

Umut Fakirin Ekmegi Ye SÖZLEŞMELİ

Kan revan ediyor özünü.

Yerin altinda cehennem gibi binlerce lagam,

Arandıkça bulunmamış yıllar yılı,

Git gidebildiğin yere...

"Cogito ergo sum" hiç değil...

senin dışında

mahkumumsana

acıyla baş etmeyi öğrendim.

'Kelebek demeseydim sana' mesela diyorum!

Yontulmuş kalemlerden, sosisli sandviçlerden iğrenirim

Kolsuz, yarı çıplak Venüs

Babasını da tanırım

Ey çılgın

A s l ı n d a y o k u m b e n b u o y u n d a,

Seni sevdim ben..

Ben sana yaklaştıkça uzaklaşırım. Neden?

İnce sitemini sezemediğim

İkinci bir yalnızlıktır

Maske yirtilmasa hala bize afetti o yüz...

Duman ve is adına

? Eyvallah sevgili eyvallah?.?

Sıradan acılardır çünkü bütün ilgileri toplayan

O şakaklar göçerek cepheyi yandan sıkmış;

Gözlerce pırıl pırıl, ellerce saklı.

- Kapının perdesini,

İnsanı, her şeye küskün eder.

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

dostlarımı ve seni göreceğim,

Aşkımı Sığdırdım Ümitlerime

'Portatif bir hayat, katlanabilir..'

uyudum, hiç uyanmadım.

İçerenköy'ü iyi bilirim de ondan

Her Şey Sende Gizli

Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun, biraz daha

Sen herşeyi süpürebilirsin;

Kimsesiz kaldım, En çok da sensiz...

Yunus'umla öfkeleri dindirdim.

Ve bulur;

Şimdiki Ruhi Bey ölümedaha yatkındır

bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim su kırık dökük şiirim

Koşarak altına varasım gelir.

bu rüzgar kulaklarimdan hiç eksilmiyor

El, ayak buz kesmiş, yürek cehennem

Zaman alır.

bakarken dünyaya

Bir deniz ülkesinde

Ağır ağır çıkacaksın bu merdivenlerden,

En küçük bir şeyden coşardı

Gözlerin İstanbul oluyor birden.

Bu gece yılbaşı.

Sana bugün bir kurban kestim

Ev miras degil mirasin hayaleti

Bugün profilime de ekledim. :)

her sabah ışıyan güneştesin

Su gibi aziz bir şeysin;

Anlatamadım seni kimselere

"Otur" diyen kazanıyor.

Gerçek bu ölümde yaşam oldu.

Bülbüller ötmez oldu

İstesen yolları yutar gelirdin

Yollar, şeritler,

Ruhi Bey'i İçerenköy'den tanırım

Parçalanmış akışında,

Gecenin yarısı, bir kitabın orta yerinden başlamak gibiydi;

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el ayak,

'Bittim' dediğin andan itibaren

Meyvalar sabırla olgunlaşırmış,

Yedi kandilli Süreyya'yi uzatsam oradan;

Olmasın his denilen şey.. O değil, lakin biz

En granit kayanın en ortasında

"Seni asarlarsa

Özür dilemek değil, ''affet beni'' diye

Düşünlerinde eksik, yaşamlarında tamam.

Senin için üç lirik parca yazmaya karar vermistim.

Şimdi ne yapsam nafile! ...

Kalıyoruz...

Yağmurda yürüyeceksin..

Sonsuz akımı.

antik kentlerin kucaklarına

o şatafatlar altınlar gümüşler boşuna

H. Nihal Atsız

Hoşlanırım senden ikindileri.

Ne de yüzü gülerken içi kan ağlamışlığı?

Ama durmadan

Bir parçacığım ben, bütüne hasret;

Kaç gecedir uykusu yok

O ne müdhis tipidir: Savrulur enkaz-i beser...

'İş bitti... Sebatın sonu yoktur! ' deme, yılma.

Yazın ceketini çıkarır

Ki dertli eyledin yokluğunla beni

O, rüku olmasa, dünyada egilmez baslar...

Köşede bir kırlent, kırlentde bir resim.

Dumanlı havayı kurt sevsin

Hem kızdım hem güldüm halime

alaca karanlığında son sabahımın

yılgılarda buldum seni yitirdim

gece trenlerine binme kaybolursun

ne ihanete, ne sadakate

Uyku yokmuş; gece hep öksürüyormuş; ateşin

Sorarım - ki otel katipleri sorar -

Umutlar biterse Hayat ta Biter

İstanbul seninle çok daha güzel

bütün yelkenlileri, deniz fenerlerini

sen arttıkça ben kayboluyorum

Ve yasak bir alfabeyle yazıyorum şiirlerimi... Devlet sınırlarını ihlal eden kuşlara yardım ve yataklık yapıyorum. Umudun propagandacısıyım. Bütün sözcükleri örgütlüyorum. Artık halkların değil aşkın ve sevginin ayaklanması var, İlk eylemde sınır dışı ediliyorum. Bana gözlerini yurt eyle mültecin olayım, Kendi adına bana kimlik çıkar ben biraz da sen olayım...

Şu bardağı görüyorsunuz ya

"İşte böyle birşeydi seni yaşamak,

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince

ve açık hayatları seviyordu.

Kendimle bile, kendimle bile.

Ama eğreti de yaşanmaz ki bu dünyada.

Cemal Safi

o çapkın babamı ben öyle sevdim.

yılgı yanımıza yanaşamazken

ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

film yıldızı ya da rock yıldızı olacağımıza inandık...

Kim bilir, belki de biçare çocuk anlamamış?

Daha katlansa kıyamet mi kopar? Hem ne içün

kızoğlan kız güzelliğinde şiir;

sonra beni sakladın bana

Aramadıkça düşman buldum, hasım solum sağım,

Tek bir vücutta birleşmeyen ne bir erkek ne de bir

yaşlarımı, yanağıma varmadan öldürüyorum

- Gerçi her türlü olaya tanığızdır bu sokakta -

İlahimle Mevlana'yı döndürdüm.

Dışarda hayat düşmandır size

Yolların ışıklarını söndürmez.

Yalnız

El kadar gökyüzü mendil kadar ufuk

Hüseyin Nihal Atsız

Öyledeğil mi

Alışırım seni yalnız düşlerde okşamaya;

Bulutlara, yıldızlara benim için de bak

Bulvar İti

Çirkin bir tende güzel bir ruh, kalbi bağlayamaz mı?...

Çoktan yazılıp bitmiştir;

Hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar.

sevgilim sevgilim

Sabah rüzgarı ne bilsin ölümü

Bir ay oruç tutup yememiştim de

Diptekiler iştahla düşünür tepede duran azığı,

çiçekler açsam hemen kapımda sonbahar

Derhal gelebilirsin ölüm;

kerim emmi davudi sesiyle sela okur

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Neden öyleyse matemlerle eyyamın perişandır?

Söner ufulüne bir lahza kaail olsa hayal;

Boşuna bu nehir...

Biraz değiştim,

Delilik başa çıkıldığında dahilik olur, çünkü.

Cihanın yurdu hep çiğnense, çiğnenmez senin yurdun.

Bende bir eşya mıyım diye düşündüğü

Bunlar varsa ve bizim için geçerliyse aşk yoktur ve

Ruhumun vahyini duysam da geçirsem tasina;

Ustura gibi...

Ateş yakmadın ki.

Ya ölmektir kurtuluşun

gölgeler gidiyor; ben kalıyorum

Bizden diyorum, ikimizden

Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp,

Korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,

Savuran yüregime

Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,

Eksiliyorduk

Geceler ve gündüzlerde

Hem, hamken pişmişse gönül,

Yıllar var ki ben böyle

kendimizi hazırlar gibi

yaklaşma diyorsan, peki umudum,

ne çok denemişim iki ucu bileyli sancıyı

Terk ettin.

bilen bilmeyen bizi ayıpladı

şiirdeğil ama ppaylaşmak istedim sadece

Sana geldim ayaklarina kapanmaya geldim

Söylenmeyen sözlerden

Yalnız Bir Opera / Murathan MUNGAN

Beklemediğim hiç bir durak kalmadı bu şehirde

herneyse...

Yok mu sizin köyde çeken fikir sancısı!..

Yüreğinle ısıt beni

Akrep tutmuş gibi kirpiklerinin ucundan,

Yalnız?ın adına

Olsa olsa bir otel katibidir

senleştirip okşuyordum osmanlı sokakları

Hiç sormadım, neydi başka elbiseler içinde bulduğun

Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir

Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana

elimi yıkadım ve kana kana içtim bu başka bişeydi işte

Etmeyin sokaklarda perişan olurum!

Meğer ki buluşalar

Gülüşüm bükülü kaldı dudağımda

İpek yollarında kuzey yıldızı

"Ben" diye anlattığımı çırılçıplak kalabalıklarda biraktın

Bu yaşa geldim, içimde bir çocuk hala

Kim aşarsa aşsın, duygu her zaman zirvedir.

Alev alev sardı her tarafımı

dolaştırıp duruyoruz eski zamanlar gibi

Ürküyorlar gözümdeki ateşten

bulamazlardı bir kanıt

Suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz

Ey Sanat! Her şeyi hayata dönüştüren.

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını

Rahata acıktı kadın

Ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı.

Her yanı, ama her yanı çocuklar gibi gülümseyen

Yalnızlığımda

İçimde bir ümit var

yanlızlık bu mu?

Üst üste şafaklar söksün çöllerde,

İç çekişmelerinizin nedeni, yazılarınızın ilhamı, sohbetlerinizin konusudur.

ŞARLATANLAR İŞGAL ETTİ MEYDANI

Adak olsan da kurban vermeyeceğim seni;

Biliyorum sana giden yollar kapalı

Saçlarımıda uzaklarına gömdün

Her şey çeker ve iter, anlatamazsın...

açıldı nefesim, fikrim, canevim.

Gördüm de

diyorsun;

Ve çokluğunu da yokluğunu da istemediğim bu iki arada bir derede duyguya alışıyorum,

Bir tüy ki can verir bir gülümsesen

yüzüme gidenlerimin bıraktığı tuz iziyle

Ve içim götürmez kenarından kesilmiş ekmeği

Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.

Tutsam ellerinden ağlarsın.

Niyazi bu öğütleri ver önce kendi nefsine

Ölüme inat tutunmak lazim. Inadina kök salmak lazim.

hayir baska turlu olmayacak

Yalnız aşkı vardır aşkı olanın

Bil ki ölmüşüm.

bulduğumda anladım.

Sen yoluna giderken iki şehrin aynı anda yitiğiyim

Seninle yaşatacağım her anıyı her ayrıntıyı?

Hangi kapıyı çalsa kimi zaman

Seni bulmak hayali olsa muhal,

Biri?dün? diğeri kelimeler?

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

Sen, dertli eyledin yokluğunla beni

BEHÇET NECATİGİL

Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet

Bu yürek gökle barışkın yaşamaya alışmış bir kere

İstasyonlar,

yüzündeki o billur akşam kahvaltısı

Hava kadar lazım,

İmrendiğin, öfkelendiğin

Taşarken celalin minarelerden,

Bir hayat istiyorum

Lakin, hani, milyonları örten şu yığından,

Ötüşlerde adın, kokuşlarda tadın var

Aşk büyütür yıldızlardan;

Kendi dünyasının.

yaşamadım kendimi

Öksür Oğlum? Nefes al?Oldu, giyin;

Binlerce şeydir çünkü Ruhi Bey

Başlangıçta doğruydu belki.

Bilmez ki, giden sevgililer dönmeyecekler.

?Sen? dediğimin kim olduğunu bile bilmiyorum!

Yaşamak, sevmek gibi gönülden olsun;

"Aşkın öncesi, Allahın aşığın kalbine verdiği manadır. Hakiki gönül şehrine doğan bir nurlu ışıktır..."

Kim anlar şimdi bu yüreği

Edepten nasibi olur mu? ? ?

Küçük bir sahil kasabasına,

Ya da telleri kopuk

İbrahim Saki

Mutluluğun Resmi

Parlayan bir alev gibi görünürdüm ama sönüktüm,

Bütçe, zaman, keyif...

Bir başka güzellik var kederinde

Koğuyorlar beni bir sail-i avere gibi!

ödüm patlıyor gülce'ye bakmaktan

Korkumu geçtim cesaretle, ihanetle

Çekip gider az sonra.

Sadece birine, hani şu eski cennette bana vermiş

Bir yudum su içmelisin

Şimdi biz neyiz biliyor musun?

Ki bir anda yaşasın iç içe rüyalarım.

ya hersey bitmiştir çoktan

sanki zamana karsi yarışıyorum

ne de ak örtüde elmaların

"Ne hayasızca tahaşşüt ki ufuklar kapalı

Tek endişem var, o da son duraktan;

Canları oda yandı

Değişime uğradı acılar.

kuş cıvıltıları

Gamun da gelse ba?is-i meserret olur

Ne başta dert ne gönülde hasret olsun;

O kudretler, o satvetler harab olsun, turab olsun!

Aslı için kül eyledim Kerem'i.

karaçalılar gibi yerdenbitme bir çocuk

Yelken ol, kürek ol, dümen ol, balık ol, su ol;

Bülbül benim lisanımla ötüştü.

Keske kendini birakip gidebilse insan.

Ruh özgür olunca, hiçbir elbiseye yanaşmıyor, aşk.

ayipsiz fakat ellerimizi kirletmeden

Yüregimi Koydum Sevda Yoluna

Tama ve hırsa uyup nefs ile makhur olma

Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden.

Kahraman dediğimiz insanlar

Bazıları seyrederken hayatı en önden

ben fakir

Serapa Garb'a çiğnettim de çıktım hak-i ecdadı!

Misal, ben...

Dünyada inanmam, hani görsem de gözümle.

Yaşamalar'ın arasında kaçamaklı.

bu kesin

Bana bir varmış de..

-Nefi-

Sokak kadınları, serseriler

seni kötü bir cümlede kullanırsam

petrol borularına kundak

sus deyip adinla basliyorum

Can diyorum sana, can kafesim sende kalmış.

Gittin. şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana...

Ve göreceksin ki dayanıklısın ve kuvvetlisin ve değerlisin...

Verilmemis hesaplarin korkusuyla

Her nefeste bir son,

Gerçek aşık benim ama Mecnun'un adı çıkmış bir kere!..

Karanfil sokağında bir camlı bahçe

içimde bir sıkıntı gibi cinayet

Bu meyhaneyi yirmi yıldır işletirim

İbrahim'in atıldığı kor benim...

Unutamazsın...

Anlatsam şu kiraz mevsiminin

Yaşayan bir kız vardı bileceksiniz

Artık ne yazarsak ölümü yazarız, ölümü ve zamanı.

Bundandır işte benim yaşamaya

Hangi birini yazmalı?

Haz parçası

Mona Rosa bugün ben de bir hal var

kulagımın pasını siliyor

Bu leyl-i serd ile bir çare-i teennüs arar,

sanırım hem yeryüzü hem gökyüzü.

Nasıl olacaksınız Ruhi Bey

Yokluğuna bir gün bile dayanılmazmış.

Taştan katı olmuş kalbi öğüt kar etmeyen insan

Kapidaki Rex''i birakip gidemiyorum. Degil bu sehirden gitmek,

Şöyle görünse, öyle demese, değişse biraz ya da eskisi gibi olsa?

Kamu bimarına canan deva-yı derd eder ihsan

El uzatmam tasalardan yana ben

Hacı Faik Bey

Donanmalar mı?

dünyayı ıslatan şu yağmurlarda...

hikayesinden etkilendiğim ve severek okuduğum bir şiir:

Sana ellerimle gökyüzüne fırlattığım yağmurları sunmak isterdim Toprağa düşmeden daha, damlaları avcunda biriktiren çocukların şarkısını dinletmek Suya yazılan her yazıya adının katrelerini karıştırdım yar Bu yüzden adını ebru koydum senin

Susadım diyorsam

Ne hatırlayacak kadar sevdin

Şeb-i hicran yanar canım döker kan çeşm-i giryanım

Sallanmaz o kalkışta ne mendil ne de bir kol.

gülce bir afet

ayağını basdın odama

Döktü karnindaki esrari hayasizcasina.

Sabaha seninle başladığımı

Kapısı

Sadakatsiz!

Su olup çeşmelerden akan güzelliğin

çöllere bir türlü yağamıyorum

Sönük-sönük.

hayatımıza bir virgül koyup

Şanı büyük olan insanın dik başıdır.

yalnızlığım benim sidikli kontesim

Küçük İskender

Bin defa kırdığını, bir defa anlasana!

?Canım..? diye başlanılıp

Her oyunu bozan gizli zor benim...

Yüreğime kor.

Meyveler sabırla olgunlaşırmış

Dinle ve kabul et itirafımı

Hiç bir kuş yalnız değildir;

Çırpınıp pırpırlanması...

maskeler ve çiçekler biriktiriyordu

Kalmasa da şöhretimi duymayan,

kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar

M. AKİF ERSOY

kelleni orta yere

çünkü biz bile bir kere parçalandık bir daha toparlanmamak üzere

Şebnemlerimde açan hayal çiçeğim, yağmurun çatlak toprakların kıvrımlarını doldururken ki hali, ellerimin sıcaklığı, göz nurum gel?

Bu can tedirgin tende

Yani, öylesine ciddiye alacaksın ki yaşamayı,

düşünürken üşürsem diye korktum

( hare / İstanbul / 2008 )

Bet-beniz kül gibi olmuş uçarak nur-i şebab;

Elimle yapmışım

Ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında

kalbinde heyecanı hissettiğinde

Umut Fakirin ekmegi Ye SÖZLEŞMELİ

en uzun eylülü ömrümüzün

Yükseldikçe nefesi kesilir yalnız kalır dev dağın,

Tıpkı bir tulu gibi perde perde,

Aşk her dilde aynı diyorlardı ama aşkın hangi dile mukabil olduğunu kimse bilmiyordu Şehrin vakanüvistleri kendi usaresinde yatan müessir korkuya biat etmişti Ve yeise düşen her gönülde bir leyla düşlemesiydi aşk

bir kenti yaşar gibi yaşadım seni ancak

başını vurduğun

Belki de boş yere,

Arkam var deyu dayanma

kimi zaman ellerini kirar tutkusu

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak, yazıya oturup sonu

Kardeş kavgasına bir nihayet olsun.

Kurmuş diye sevda yolunda pusu

İçerenköy'deki Ruhi Bey gelmez

Her gün yenilendim.

sana çok benzeyen bir çiçek yoluyla

Cehle mektep olma ilme kitab ol

Ve yazmış olacağım bir de

kapsayan ve olağan,

Şimdi Sevişme Vakti / Sait Faik Abasıyanık

yırttığım fotoğraflarımızı birleştirmeye çalıştım bu gece

ne kadar rezil olursak o kadar iyi...

Şimdi,

Ve ne çıkar ayırmasam kendimi

Ve bildik;

heerkes kendi bukağısının tutkulu demircisi

- Siz soyunuz yok halim!

Konuşamadım...

Yoksa gururlu bir kişiyim aslında, inan ki

Kendi imalatımız küfeler.

Çünkü gelen gider makbuludur kısası ziyaretin,

Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi

Doğduğum köyü bir bilsen.

Boşuna yağıyor yağmur...

Söyleşir evvelce biz bu tenhalarda;ziyade gülüşürdük,

daha da ölürsem diye korktum

Başkentte kar ve tütüyor gözlerimde

Büyüyüp bana sımsıkı

Sağda solda yakılıp unutulmuş sönmüş sigaralar

Yarım bırakılmış bir sürü kağıt parçası

Yılan, çıyan içinde

Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli.

Tanıdığımı sandığım bana daha da yakınım artık,

Kapıdaki Rex'i bırakıp gidemiyorum.

önce cenneti sonra yeryüzünü şenlendirdin.

Yıkık, dökük, anlamsız, derin ve karanlık.

Durdurulmaz çığı

BİR OTEL KATİBİ

Sabah 9, akşam 18

Kendi yolumu çizdiğimde anladım..

Kanatların çırpındığı kadar hafif..

Ağaç oldum köklerimi unutarak

Kader beyaz kağıda sütle yazılmış yazı

Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir.

Gençliğime filan bakmadan,

Teslim etme kimseye, hiçbir şeye

Utandım

Aldı bir heykeli uryan-i sefalet meydan

Yalnız?ın odasında

"Hayatta herşey bir ruh halidir."

İçmek,

ha itti beni ha itecek

Ben Geldim

sensizlik

yalnızlık sana gene dost olmuş

Gerçekten pişman olduğumda anladım..

güzinciğim ufak bir kadın, bir öpüşlük canı var.

Sonra oturup hüngür hüngür ağlasam

Maamafih yeniden bakalım dikkatle:

Ölmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

Açık bir yara gibidir hala...

Ben yorulduysam sen uyumalısın

Alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik kalmıstı.

onlar gibi değilsin sen başkasın

Beni hep bulmamak için aradın

Gövdem de ağırlaşıyor

Al! geri veriyorum.

Guruba karşı düşündüm sükun içinde bunu:

Gelemem, aynalar yolumu kesti.

İki insan aynı şeye bakıp

yüregim sizliyor bu roman iyi bitmeyecek...

Yargılanmasında

Edgar Allan Poe

Köle gibi satildim pazarlar pazarinda

Beni senden, seni benden tanıyorlar,

Kaç bulut,

Rastlaşmamak için elimden geleni yaparım

Bir yanım bırak diyor bir yanım?ma,

Ey gönlümün dogurdugu

Benim aşkım sığmaz öyle her saza

Al beni

aklının içinde siyah bir vapur

Açarak girdi o esnada düzeltip fesini,

Veyl ve aşk adına

Adında isyan ediyorum.

Can Yücel

Vaktim yok görüşmeye kimseyle

yükselirsin şeftali ağaçları üzerinde.

sen miydin o yalnızlığım mıydı yoksa

Korkmuyorum artık solmaktan

Sana nasıl bulsam, nasıl bilsem,

Gökten ecdad inerek öpse o pak alni deger.

Yeniden seveceksin

ÖĞRENDİM Kİ

ömrünce sızlayacak

Anlamaz, niye anlasın

git şimdi

Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım

ipi boğazıma,

Açma pencereni perdeleri çek

Geleceğim diyorum, takvim sorma bana

Vişneli bir dondurmayı durmaksızın yalarım.

Otogarlar için, o kadar tanıdıktır ki yüzüm.

Yıkmak bir dakika.

"yalanlar istiyorsan yalanlar söyleyeyim"

DEĞİL

... Can Yücel...

Duyumsuyor,

bin taksir

güneş usul usul odamdan iceri giriyor

Şarabıyla batar, uykusuzluğuyla batar

Etkileyici bir resmin altındaki söz dilimin malzemesi bugünlerde...

Diyorsun tarihte hayvan adlarına hiç rastlanmaz.

His yok, hareket yok, acı yok... Leş mi kesildin?

karşımdaki düşman kim?

Oysa ; farksız bir çığlığın yankısında gözlerinle baktığın toprağa koy beni.

öyle yoğun ki, uyuduğumda kapanan gözlerindir.

yapamazdı yapısını,

vazgeçmedim

Otuzbeş garanti değil.

Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.

Aşkta yarın yoktur sevgili...

Bugün bir abajur aldım sana

Senden hiç beklemedim hatta yok hükmündeydi

Ürkek ürkek bakar tavşanlar dağa

sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.

Başlığı açan arkadaşa ve paylaşımda bulunan diğer tüm arkadaşlara çok teşekkür ediyorum. Bu şiirlere yorum yazmak bile çok zor. Ancak okuyorum ve hissediyorum.

Eski çınar şimdi Noel ağacı; Dallarda iğreti yaprak utansın!

HER YAŞTA BİRAZ GEÇİKİLEN

Kolayca bitsin bu diyemedin de

Ruhumsa zamanın üstüne hasret;

Ne müşkil olur gaflette kalıp hiç inanmayıp

Ey gözlerime bahşedilmiş mucize,

Başımıza gelmiş bir felakete, iskenceye çekilmeye, ameliyata alınmaya

ellerle o zevk etti ben ateşlere yandım,

yeniden

Bunca uzun ayrılıksa;

Benim adım AŞK!

Sis/Tevfik Fikret

görüşmecim yeşil soğan göndermiş

ve artık şimdi sona yaklaşıyorum

Seni bildiğin şarkılar;

Onu ancak öldürmeye yarar:

Ne vardı,

Bir tek aşk yok yaşayan gözyaşı dökmeksizin

can dündar

Gözleri kıpkırmızıydı

Ey İnsan

Camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...

deyemez..

ikibulvar itiyiz biz reklere dolaşmışız

Doldur içime senliği...

Düşünüyorum da sen gideli ne çok yalnızım..

Ey çagdas Kudüs

Korkulacak bir yanı yoktur aşkların,

ve aşk-basit bir görev.

Ne içindeyim zamanın

Ey gönüllerin en yumusagi en derini

Ankara'da bahar,

Bağımsızlık, bizim karakterimiz,

Kamil iken cahil ettim alimi,

Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

Uzaklarda ne kapılar açılıyor

Siyah Gözlerine Benide Götür

Estirdiğim senin kokundur denizlerden

Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde

Aşk, sevgiliye yaşam veren bir öz ruh hikayesi.

Üzerinde konuşulmamış bir sevgi

Çaresizlik karabasanlarının çıkmazları

Senden uzaklaşmak bile güzel bazı

Geçen vakte "bir zamanlar" adını koyduk niçin?

Kandilli'nin kursuni safaklarinda

O ölür ben azarlanırım

ışıktan daha hızlı,

Şarkılarla geleceksin, duygulu, ince

Ya da çeliğe saplamak?

Tenler kefen içinde

suyu özlemesi gibi

Daha çok sen olan daha bir seninle

Soğur, donar, kırılır senden ayrılınca nazar

Hatırımı yakininle ma?mur et!

hangi dalımı tutunsan buz

yakanda bir amonyak çiçeği

Her seyi, herkesi birakip gitme istegi.

Küfrüm Edebimi Aştı Bu Gece

Çoğu zaman insanların yaşı.

Ha itti beni, ha itecek

Koylardan

Tam sancağımdan yaralıyorum kendimi

teslim etme kimseye, hiçbir şeye

An olur, buluşur yüreklerimiz en masum sevda yollarında.

Tıkanıyor nefesim...

Biliyorum seni türküler yaktı,

O, herşeyi daha güzel yapan ellerinle

Ben, arkandan sadece baktım. Oysa; söyleyecek o kadar çok şeyim vardı ki...

Bir gamzelik rüzgar yetecek

Pencerenin önünde örgü ören birinin

Sessiz çığlıklarımı taşır Adana?dan Bursa?ya.

çok gençti genç olmak için bile

bendim çünkü bıçağı saplayan

HAK bildiğin yolda yalnız yürüyeceksin kıranda olsa kırıl ama eğilme sakın!

O zamandan beridir za'fi terakki ediyor;

Ve sen daha demincek,

yeniyor. Kaliyoruz.

KARANFİL SOKAĞI

Razıyım kavuşmasam. ?

şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi

Bir çocuk daha doğurmalar...

Balıklar çıkacak yoluna, karşıcı;

Sonucu kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın

Seninle olunca günlerim aydın,

Rüzgarda uçan tüy bile

Her sabah çarpışarak çekilirdi karanlık alnacımdan

Aklın öbür yolculukta!

Beyhude gamlanma divane gönül

sanırsın durduğun yerde

kaldirimlarda yagmur kokusu

Evler tünek olmuş, ötüyor bir sürü baykuş...

ben sana mecburum bilmezsin

Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.

Seni İstanbul yaptım, İstanbul'u sen

Bende yola.

Uyu da turnalar girsin rüyana

olacaksın.

Ben artık adam olmam bu derde düşeli

Geçti istemem gelmeni,

gece insin, el ayak çekilsin gelip kapında ağlayacağım!

bakışıyorduk.

bu ne biçim oyun ki bu/gizlenir gölgesine gerçeğin

Binmediğim hiç bir otobüs

Güldüğümü gösteren tek resim sende kalmış.

Erisem de, tabutum boşmuş gibi taşınsa

Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde

On kuruş verecek.

Ey binbir tanede solmayan tek renk, Bayraklaşmıyorsan bayrak utansın!

Zalamın sinesinden fışkıran memdud bir feryad,

Ben kendime bir karanfil mezarı satın aldım

Nazım Hikmet

Secde yerine çarpa çarpa alınım aşınsa!

Öğret bana mutluluğu

Baharsın; kokacaksın

Beni terk ettiğini bildirdiğin o telefon konuşması

Ölü kelebekler...

Aç kapını, tut elimden ben geldim

babaanne çok güzelmiş bu şiir

Al yeniden büyüt beni

Gerçek aşkların da!

Acının, düşün umudun ve gerçekliğin mısralara dizilimidir Ahmed Arif..

bütün varımı

damla gözyaşını,

unutarak, unutularak...

Erdal Okuyucu

servetlere gark eyledim

Ayıplama, kınama, kahveye gidiyorsam,

Ey önümden geçen ak sakallı kasketli,

Felek yine yapacağını yapar.

Boğulacak gibi oluyorum...

daha hızlı kosuyorum

İlk kazısını yapan

iyi ki bu sestesin

Bahar midir bizi bu hale getiren?

Başladı yine gönlümün

Kafeste bülbüle şeker verirler fakat hiç durmaz

ne seçilen renklerdeyiz ne gidilen yerlerde

Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır, anlamları

Yaz başıydı gittiğinde, ardından,

Sürekli dinleyendir

BEN SANA MECBURUM

yaprak kımıldasa derin bir boşluğa düşerdik"

Muhabbetsiz!

İmkanı bulunsaydı bütün ömre mukabil

Aydınlık gece karanlık gündüz içindedir..

- Ben zaten işin,

Seninle biz, hala bir kabukta

Bir kuş kadar olamadım

Her adımda boynumdan bir fular düşüyordu

Hep bir çağlayan gibi senin sevdana aktım

Sorarım - ki otel katipleri sorar - bir terlik nedir

Ellerini seviyorum ALLAH'a açıldığında

hayata dairde kısa şiirler başlığınıda okumanı tavsiye edrim :))

Ağlama kızım,

Yüzüne okkalı cümleler üfürdüm.

sana meftun ve hayran, sana ram olanlara,

yokuşu indi gece

Aşkınla her dem yanmaya namzettir halim, ne ola

<i>Bana sensiz cihanda can ne lazım</i>

Bu gece dağ başları kadar yalnızım

Bahattin KARAKOÇ

"Kendimizde bir şaire asla tahammül edilemez. O çok saygın geveze bizim yatılı çocuğumuzdan ileri gidemeyecektir. Sadece tatillerde ve bazen pazarları gönüllü ya da gönülsüz gezmelere götüreceğimiz, piç kurusu eziyetleriyle dondurmalar alacağımız bir çocuktur. Ama aynı zındık çağırdığımızda asla yanımıza yaklaşmaz. Coşkulu tutkulu, kibirli, bön, cesur ahmaklar bilmez: şiir iğrentide de bulur bilgesini. Şiir bilgesiz yapamaz!"

uykunda sevmiştin haberin yoktu

Her otelde biraz eksilip, biraz artarak

Açardın,

Ne yazabilen,

Hiç bilemedim.

Say ki...

hüznün şahikasında kıvranan avareyim...

Acep niçin karar eder bu zindana giren insan

Gözyaşlarımla yıkanmış yağmurları saklar bağrında.

Bana sor sevgili kari, sana ben söyleyeyim

Ben ve Annabel Lee

Bir tüy gibi yanınıza gelip

saçlarımdan tutup kor gözlerinle

Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,

Karşılıklı hoyrat kullanılmış bendenler

Keder, kaderle kol kola.

Dünyanın en güzel sesinden

Ne büyüksün ki kanin kurtariyor Tevhid'i...

Memurdum yoksuldum hatırlasana

yorulmuşsundur;

Ahhh! beni vursalar bir kuş yerine

Her zaman hatırlarım

Bir çocuğun gözlerinden gözyaşı içen

Bütün kazananlar gibi

Ben yalan söyleyebilirim.

Olmayacak dualara

Kurtulmaya azmin neye bilmem ki süreksiz?

Say ki, şerikleri çok bir Sendir bu!

ve böyle olmalı aşk dediğin,

ama gel gör ki çoktan unuttum şaşıp kalmayı.

Yanılgımdın

Çok oturmaz, usulca kalkıp gider

ARAMIZDAKİ

AYRILIĞIN YÜREĞİ

senin bir çiçeğe bu kadar benzemenin

kendimden korkuyordum yoksa yokmuydum

Künc-i mihnette rakiba bizi tenha sanma,

En acı yakarışlar sırasında buz!

Beni anlamaz

tufan nurunu selamladı edeple...

Söyle seni oraya dikeyim...

ne zaman sevmek desem bir tedirgin bulvar iti gecede

Ve birlikte ayakta durun, ama birbirinize çok yakın değil

Ben yapamam

' Git! ' demek, hem, düşünürsek ne büyük bir zuldür!

Ölesiye bir şair, ölesiye bir delikanlı.

Habibim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı

Hiç birşeyim az olmadı seninkadar ve hiç bir şeyi özlemedim seni özlediğim kadar..

Güdük bir duyguyla!

Ayten'i hiç ayıplamadım

Insanliga anit gibi yükselttigi

Zaman ; gözlerinde bütünleşen bir aşkın ömür boyu sürecek olan sevda kıvrımlarında saklıdır. Bu saklı kalmışlığın altındaki yalnızlığın adı aşk tır.

Severken hiçbir böcek

Döktüğüm yaşları çok görmeyiniz; mağdurum!

Öyle çok değerliymiş ki zaman

Ne kadar dönersem döneyim çevrende:

Dudaklarım kanayana kadar yapmak istediğim işte bu:Rap,

Sanki ben onları hep yeniden yaratırım, yontarım

NOKTA NOKTAM

mecaz degil

sen hiç beklemiyor, bekleniyordun

istanbul?da gece ne ise,

Bilesin yar

Bir dev gibi seviyordu dev.

Es veriyorum, gerçek ezgiye geçiş.

Her İşimi Umutlara Bıraktım

Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan

Hayır sus!

En çok güllerden söz ettim

arkasinda yalnizligin hinzir ugultusu

dayım zavallı arkasında el pence divan esasta durur

Deliksiz bir uykuysa vaadin,

öksürüklü aksırıklı bir takvim

nasıl utanacak bu boş şehirde?

en görkemli saatinde yıldız alacasının

insan aklının almayacağı kadar yağmur Cumali

Son sınıftan iki vicdanlı refikin koluna

bir ağacın üstündeyim gövdesi kat kat

git, istersen, cüzam kap bir yerlerden,

Nemli bir havlunun yere bırakılışı gibi

Gidenler yerlerinden kalkıp...

Gece ve düş adına

Boğulmuş yaşayan ne varsa bu yerde

bekarlara ev vermiyorlar, doğru;

Geyvenin gülleri ve beyaz yatak

Kalemim, şiirim, mum ışığımın titreyen alevi, koca bir sessizliğin sesi SEN..!

Kardeşim olan gözlerini unutamadım

Daima yollar uzar, kalp üzülür

Hayatta kalabilmek için bir ömür veriyoruz.

Herkesin mutlu olmak için başka bir yolu

Asıl iş, anlamak kaçınılmaz'ı,

Ben yağmuru arıyorum.

alınmaya

Kabuğunu koparmadan

MEMLEKET İSTERİM

doğru bulduğum, haklı bulduğum, güzel bulduğum herşey için, herkes için,

Göğe bırakılmış bir balon sessizliği mi

gözlerin gözlerimden gitmiyordu

Yoksun sen

Yüreğine Toroslar'dan çığ düştü.

Güneşsin; yakacaksın.

nasılsın canım iyisindir umarım:)

Şimdi aldanmışlığı?

Ne güzel kaşların var

koştuğunu anladım..

Anla Mona Roza, ben bir deliyim

Alev alev sardı etrafımı

Mızrakla gürzden

Ustada kalırsa bu öksüz yapı, Onu sürdürmeyen çırak utansın!

bu yeşil cümbüş içinde öksüz ve gariban

Ve kalkar kalkmaz başlar içmeye, doğrusu pek anlayamam

Şimdi aç kollarını, aç ki durdur zamanı

Koku bende bir sarmaşık

Nevmid olarak rahmet-i mev'ud-u Huda'dan,

Ne zengin fakir ne sen ben farkı olsun;

anladım..

söyle benim ömrüm bu kente uğradı mı?

Bari ufak kaçışlar yapabilsek.

Kardeşim kurduğun amali devirmekte ölüm;

Doğru demişler.

Her geçişinde penceresinden tebessümler gelen

Şimdi yaşamak istemiyor.

İşte böyle yar

GÜNEŞİ YAKANLARIN SELAMI

Herkesi şadan bilir

Mecaz değil

Para kazanmak mevsimi değil

Medar-ı iftihar ile söylemişsin.

Düşersem yanarım.

elimle koymuş gibi biliyorum.

Bulvarlar çakırkeyf Yenişehir'de

Görmüş olduğunun körü

Çok çalıştım Gitmeye de kalmaya da?

Vur teline, vur mızrabı ki haykırsın nağmeleri aşkım

" Ben senin beni sevebilme ihtimalini sevdim "

Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.

bir kuşu vurdular gördünüz mü

Ezan sussun, fezalardan silinsin yadı Mevla'nın!

Ne mecnundur bu faniye gönül verip duran insan

Yaşanırmı Hayat Umut Olmazsa

insan bir aksamustu ansizin yorulur

Asra dönen bir döngü.

Mezarını kazacağım

Evimde şenliksin, bahçemde bahar;

Kalmadı korkum yakından ıraktan,

Bilmez miyim hiç

gecikme

ürperiyorum

Yaz başıydı gittiğinde. Ardından, senin için üç lirik parça

İhmale uğradığım dokunmuyor mu sana?

Ama ne olduğumuzdan kendimiz sorumluyuz.

Sürekli bir sonbaharı

kalmıştı.

Tutamam saçlarından

Duyuyor musun, orada mısın,

Ayrılığımızın kışı başlıyor

Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır anlamları, önemi

Adlandırınca, her şey sıkıcı oldu.

Yoğurur hüzün?ün çamurunu

Pis yataklar, lekeler, sararmış çatlak lavabolar

Ayrımsıyorum ki unutacaksın

Ve her şeyi öğrenebildiğin kadar bilirsin

koşuyorum

ve inatla çevrilmiş toprağın çılgarına

Ben fakir

Korkuyorum senden

Ne kadar da hiç üstelik!

''Tek bir adım at! Bir adım küçük değil... En uzun yolculuğa bile bir adımla başlanır... Sadece bir adım! Kendini bulmak için kollarında gerçeğin, bak şimdi tam zamanı...''

Ateş bir elinde

Bir elim seni silecek.

gözlerime geceyi mühürlemiş

Barışın güvercini, savaşın kartalı...

mutluluklar aranır ateş çemberlerinde

Yangınımı söndürmedi kar benim.

Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

İşte soluk bir ömrün son nefesi

nerelerde kalır gözüm/nerelerden döner sesim

Her rampa, umut.

aşk polarizasyondu

Kırıl! Kafa yorucu yok.

Ben seni sevdim mi? Sevdim, kime ne

Ama hangi Ruhi Bey

Çünkü; gülmek sana yakışıyor...

hep nefs çıkar karşıma, ölüp ölüp dirilsem

Atilan her lagamin yaktigi yüzlerce adam.

Bir tuz bulutu gibi

Bir tüy ki kapalı geceye güne

Bizler tarihin ortanca çocuklarıyız...

yürekten süzülüp geliyorsa gözyaşı eğer

Güneşi içelim mor şafaklar gecesinden.

Ben sana mecburum bilemezsin

Hep acele etmem bundan anladım

Paldır küldür yürüyebileceksin.

Kudret Alkan

Ey İnsan; bütün nankörlüğüne karşın

Hayat hep seçenekler sunar insana. Ama her zaman en doğrusunu seçmek mümkün değil. Önemli olan yaşanan yanlış da olsa bundan yarına dair bir ders çıkarabilmektir. BEN ŞİMDİ YANLIŞI YAŞIYORUM...

... Hasreti öğrettin bana, unutturdun vuslatı

Yorgun düşerek taşımaktan

Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Böyle üşümüyor musunuz Ruhi Bey

acıkmışsındır;

Duyumsuyorum ki yiteceksin

aradığım yerde yoktun sormadığım yerde var

yepyeni bir mazi yarattı sözüklerin gücünden

öyle düşünürler.

Sonra geri çekildiği... sacrifice...

Bir ömür karsiligi bir ömür yani.

Günahımla çok ocaklar söndürdüm.

İyi değil!

başım döner, beynim bulanır

ölü kelebekler... ölü kelebekler...

Mayıs. Seni bir şiire düşündükçe kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi

Karanlıkların tam ortasında bir kırmızı nokta..

Allah nurunu taşıdı binbir sebeple

ölü şairlerin imgelerinden kalma

Ey şimdi süzgün, rüzgarlarda dalgalı,

Akşamı ettiğim senden kalanla

Aslı için kül eyledim Keremi;

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Ben sevgimi saklarken

"hakkın var" diyorum; utanıyorum.

Gönlümle başbaşa düşündüm demin

Şenlikler cümbüşler mi?

Gençlik... Gelip geçti... bir günlük süstü;

Dudakların altına bırakılmış bir şey.

Bu dergah gönlümde en asude bir bayram yeridir Sultanım

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,

Üç buçuk yıl bana katlandı bu mektep, üç gün

Kalbim şimdi bir sokak çocuğu

İster yanı başımda dur

Galiba yoruldum,

Başlayamadım...

çalınan birinin kalbiyse eğer.

Beş ay denilen nesne tam yüz elli Gün eder.

Ne bileyim yanılmışım serde cahillik vardı

Anladım ki küllenen sigaradır.

Hazan ve yas adına

can sıçrarsa ölürken bir yerlere,

kotu ruzgar saclarini goturuyor

Yani herşeyi yüzüstü bırakmak göze alınmıyor.

Kus olup uçmak isterken agaç olup kök saliyoruz.

derin tümcelerim. sen yollarına 29 harfle acı döşeyen birine '' yara

Değişir rüzgarın yönü

Çalışıp ömrümü çılgınca heba etmezdim,

dalga sesinden yar nefesinden uzakte bende olmadığı olmayan akşamlar olmak

Sen üşüme diye!

Çokta tanınmayan bir şairden;NESLİHAN NUR TÜRK'ten uzun ama güzel bie şiir..

önemi kavranır. Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini

Bu kalb-i muztaribim?

Sen; ey yirmi dört baharın en güzel süsü!

Gittigim olmadi hiç.

Ve sanki, artık hep kanayacak...

Senin güzelliğinle süsledim bahçeleri

Bir nehrin tükenişine benzer

Her akşam ellerimde sararıp solduğunu

Aşk iki kişiliktir.

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?

Seni hatırlatıyor her zaman bana

Neydi o kendimi deniz deniz sende bulduğum

iskender pala.. Eylül işte; nam?ı diğer, hüzün...

Ne renk olursa olsun kaşın gözün,

Yere dökülen bir un sessizliği mi

Üşüdü bir rüzgarından bulutun

elimi uzatsam,

Güzelim Annabel Lee

Bir süre sonra, bir eli tutmakla, bir ruhu zincirlemek arasındaki ince farkı öğrenirsin,

Öyle "yanına almak istediği üç şey" falan yok.

Bir adım daha attı

Beni? sende? yaşattığın için

en guzel sıır henuz yazılmamıs olan ve ve benım en guzel sozlerım henuz sana soylemedıklerımdır. yazılsın soylerım

Fena değil sevişip ağlamak, fakat heyhat,

Aynalarda kendimi göresim sende kalmış.

belki tabiattadır çaresi

Kaç ırmakta,

Lakin şerhi yok durumumun...

Beni göm hurfe-i nisyana, ben artık öldüm!

kaldım parmaklarımın ucunda

En iyi arkadaşlar da ara sıra üzebilir.

Bir amacımız ya da yerimiz yok...

Bahçesinde iri yedi veren,

Sen ki, a'sara gömülsen tasacaksin... Heyhat!

Abasız, postsuz bir derviş;

Hiçbir şeye satmadım bu içten bağlılığı?

Nerede o çocuksu, o şımarık hallerim,

büyüdükçe büyüyor gözlerin

Davransana... Eller de senin, baş da senindir!

hasretin tüketti

Yapayalnız bir ünlemsin

Okulda, çocukların sesi.

Denizin rengini kaybettiği andayız

çaldıkça çoğalıyorsun odada

Yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi bir düşün

Sezai Karakoç/Mona Roza

Düşünüyorum... Bu mevsimde baban,

Etme gülüm, gitme gülüm ben ölürüm vay

Hiç küçümsemeyin insanları.

Sıkışıp kaldık.

sanki, ama o, çıldırtıcı bir yalnızlık içindedir yine de...

Boş olan duymazmış dolunun kırılırken çıkardığı çığlığı?

kişilik oyunlar ustasıyım ben. Tek kişilik özlemler, tek kişilik acıların ustasıyım.

Sonbahar olunca yağmur

En güzel yıllarınızın, acı tatlı hatıralarınızın ortağıdır.

hayatta ben en çok babamı sevdim.

Sokaklarda elimizde şarap şişeleri

Düş atları uçursun bizi bulutlara?

gizli bir yılan gibi yuvalanmış

Çiçeklerin aralıklarına bakarım

Yüzüm bile kızarmadan!

Er geç baş başa verecek değil miyiz?

gitmeliyim...

Dikeni kanatsa da ille gül illede gül...

hissettikleri de onunladır, yitirdikleri de...

önce unutulmak gerek

Ve bir zaman bakacaksın semaya ağlayarak...

Kuslar uçar senin gönlünü taklit için

bulunup yeni mutluluklar edinilir.

Evet, ara sıra Ruhi Bey de gelir

İnsan ya hayrandır sana, ya düşman

Gözleri bir ret, bir davet

ne hasta bekler sabahı ne taze ölüyü mezar nede birşeytan günahı benim seni bekledigim kadar. offff of

Niceler toprak oldu

Ayrılıkta koruyamaz seni..

kim ne derse desin vazgeçin onarımdan

Aşık olunduğunda, Tanrım, kime aşık olunur?

Ey, bu topraklar için topraga düsmüs, asker!

Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü

Bir an?da

Yılmışım susmalardan!

Unutamazsın Nokta Noktam

Sırat kıldan incedir

sesimi duyan var mı?

Kim bilir belki gerçekten sevdin çok sevildiğinden habersiz

Şiire Tutunmak

Birine yakınıyordu benden

Gamım pinhan tutardım ben dediler yare kıl ruşen

Yillar geçti sapan ölümsüz iz birakti toprakta

Hayalimden geçerken şimdi; fikrim hercümerc oldu,

Gel etmez

Gündüz geceye muhtaç, bana da sen lazımsın.

Hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

Yüz bin yıllık yere gitsen

Gözlerinden.

biraz şehir hülyası

Atiyi karanlık görerek azmi bırakmak...

Gecelerde ve yalnız.

Güveni geliştirmek yıllar alıyor,

Oradan üvey anneler, eksik babalar, parasız yatılılar geçer.

Tavşan kanı, kınalı-berrak.

Gönlümün romanı bitti bu gece

... Oğuz Atay...

Hiç kimse misin bilmem ki nesin

Deli düşler

Sebep bazı Leyla, bazı Şirin'di.

Diyorlar: Bir yanı sarp bir uçurum,

Yolların başında ben.

Ve unutma ki

/ SUNAY AKIN /

Ağzında yalan varken konuşma!..

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,

Bağrımı delmeye taş yetmez, dedin

Var mısın, yok musun?

O afeti devran bekler mi hala

duruyordum seni sanıp yangın çığlıklarına

Yaslamak istiyorum ki başımı

Kayalıklardaki mezarlarında,

Daha ne kadar bekler, bilmiyorum

Benim derdim başka.

Ürküyorlar dilimdeki zehirden

Resimler seyrettirmeli, şiirler okutturmalıyım

Belediye kahvesinde hala o eski, o yalancı

Ufuğa bakınca mucizeni görüyorum çünkü.

bir yüzünü buluyordum öbün yüzün yok

Benim hakkım, sus ey bülbül, senin hakkın değil matem!

Sevgili, seninle ben pergel gibiyiz:

hiç olmamıştır sevgili. Birbirimizi kandırmayalım...

Evet! Bu yüzden "Şahidimdir herkes ve deniz ülkesi"

Ve dahası kocaman bir sahada tek başına koşmaktan yoruldum.

Kalbimi sana kadar sürükledi.

Yine o kirli drum-set lerimin içindeyim,

ne varki altın bir kafesteydi bülbül,

Sen ol yeter ki bu zaman içinde

Yazları daha iyi görülen

müzelik bir inanmanın ören kapılarında

Eskiyen turunçlar gibi ilk rengini pek aratmayan

seni unutamamacasına düşünmek ne ise,

Öptüler girye-i matem dökerek gözlerini;

Bir kıyamettir kopacak ufuklarda.

mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer.

seni bir yaşam boyu bitirmek değil de,

sevişmek nötralizasyon

ne olmuş yani demeyin sakın,

Hangi şarkıyı duysam, bizimçin söylenmiş sanki

Ben de sussam da...

Avucumda pembe ziftli bir alyans

Çiçek alanları iyi bilirdim

Ve rüzgarlar...

Savaş bizi karlı dağlara götürdüğü gün,

seni çünkü dik tutacak bilirim

bilmiyorum neden sana vurgunum

Ve beni çağırır; gel.

Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.

Gece gündüz saygı durasım gelir.

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

aşkın kuzey yıldızıdır bu

ben sana yorgundum, sen gelmiyordun...

Tirenin biri bir istasyona varıyor

Yedi iklimi cihanin duruyor karsisinda,

sevgi turnaları yakalıyorum

Kendime Aşık Veysel`i, Yunus`u örnek aldım

Ö. ASAF

Sevdiğin kadardır ömrün..

cumhuriyet bahçesi'nde insanlar geziyordu

Derdime vakıf değil canan

Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bizarım!

Gidişini görmemek için gözlerimi kapattım Öylesine acıdıki içim, tutup koparsalardı kolumu bacağımı bu kadar acı duymazdım. Acım yaş olup akmalıydı gözlerimden.

Tütün, pamuk, buğday ovaları, çeltikler

emperyal oteli'nde üç gece kaldık

Günlerden ne? Pazartesi! İyi bilirim

yaram vardı. bir de sözcükler

arkalarında doldurulması

Leylakların dörtyol ağzından

gözlerindeki usul şefkati

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

Biliyorum ki kopacaksın

Televizyonla büyürken milyoner,

Bir hitit çanağıyım

Bir köpek bile bizi uçmaktan alikoyabiliyor.

Rahatın zail olur, nam-ı meşhur olma.

Linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...

Acı çekecek yerlerimi yok etmeden

Şairliğimden utanırım?

Varmak,

Ve o yüzden çok kızgınız...

Her?Mart?ta bir gül kırığı?

karanın en karası,

korkarim bu mavi isik çabuk sönecek.

Mehmet Turan Yarar

Baygınlık getiren şiirler

bir ayağı ötekinden kısa olduğu için

Her gün ölüp ölüp dirilen bir hissin 'ölümsüzlüğü' nasılsa?

RIZA POLAT AKKOYUNLU

ne gül suyum ne gümüş leğenim var,

Kaç donanmayla sarilmis ufacik bir karaya.

dört duvarın, tel örgünün, meşhur yasakların sahipleri

yaşım başım buna engel değil,

Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

Ve böylece bu ömür, bu ömür her dakika

Bu az zaman içinde

Her dönemde her çağda

Sen taş nedir bilmezsin

Ne de yormak kendimi.

ister buzdağında

Gelip size zamandan söz ederler

Biliyorum beni hiç özlemedin

Beni anlatmış sana ve sen ona

Gülümse ne olur?

Sevgilim

Küfrüm edebimi aştı bu gece

Aşk Sadece Sende Mecnun Eyledi Beni..

İşte,

kaçarım diye çırpınmaya,

Herşeye iyi gelen Zaman sizi kanatır

Başkası olursan da kimi seveceğim?

ben, türkülerde tanıdım fizan'ı, yemen'i

Adlandırmak Ölümdür

Kavuşmak ilmindeyiz bütün fasıllar

dev gibi sevgilere mezar bile olamaz:

Kimselere veremez sevgisini, kimselere kendini anlatamaz, evlere kapanır...

Emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya

Çoktan unuturdum ben seni çoktan,

CAN YÜCEL

asya : seninim işte.. alıp götürsene beni..

Günleri uzayıp

"O olmazsa yaşayamam." demeyeceksin.

Yunus?tan, Yunus?tan...

Önce sevmek, sonra unutmak, sonrasında unuttuğunu sevmektir, yaşam.

Yolun geleceğini çizdim, geçmiş gibi...

huri degil.

bölüm bölüm güz sayfalanmaktan

Sileceksin çünkü bileceksin

Toros, Anti-toros ve asi Fırat

Örtün, üstüme örtün, serin karanlıkları.

Şena'atlerle çiğnensin muazzam kabri Orhan'ın;

Nur topu günlerin kanına girdim.

Anlasana

Yolu biliyoruz.

Olmadığın şey olma.

N. Fazıl KISAKÜREK

Aziz Nesin..

kadar sevmekmiş

BİR NEHRİN TÜKENİŞİ

kayısı gülleri açan evi düşünüyorum.

Bütün benliğime nurunu yaydın;

bir dilber kal'asının burcunda

Bütünlemeli çocukluklarıyla geçti

Göz yaşlarınız da, bilinçaltınızda, kahkahanızdadır.

Bence artık sende herkes gibisin

şimdi nerdeyim?

Vatanı, bayrağı sevmeyenleri,

sizi derinden etkileyen dediğii için şiiri ezberlemiş mi ezberlememiş mi önemli değildir ki

Vaktim yok, vaktim yok

Saysam, renksiz, özgür güllerden

Ölüm düsüncesinin beni sardigi su anda

Öznesi bendim öykü bitti.. basit gerekçelerde sesimiz yitti

Zambaklar en ıssız yerlerde açar, Ve vardır her vahşi çiçekte gurur

Yalnızca bir hayalet mi yoksa.

Gördüm ben bu yaşam boyu iniltiyi

Gülce Araf`ta infaz

Yok başka hiçbir umarın

O her zamanki gibi: iyiyim, iyiyim!

Uyumaya yüz tutmuş ruhunu dürt

şimdi her şey yeniden

Yinede bil isterim, akşam karanlığının gün aydınlığına gebe kaldığı zamanın mecburiyeti gibi, gönül sarayında?inleyen bir ney? gibi, yangın gibi, alev gibi, köz gibi ve köz olmuşken dahi tutuşa bilmek gibi mecburum sana, ?ben sana mecburum?

Gezersin, hanumanın şen, için şen, kainatın şen.

akşam oluyorum kanadıkça...

kadınları sorarsan, onlar da öyle.

Soydu biçareyi üç-beş kişi birden, o zaman

gitmelimiyim...

Dört yön, onaltı rüzgar

bahçesinde ebruliii

sana bakmak

Fakat bu rabıta hali mi ruhu ezmekten? ...

Sevmek kimi zaman rezilce korkudur

virgülden sonra

Birbirine karıştığı

Her şey sussa...

ya zamanından çok erken gelirim

Tepkilerin hayatını kontrol eder.

Ben her şeyi artık unutuyorum

Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızı

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

Bana müsade sana rastgelsin, budur hikayemiz.

Bunlar da bir işe yaramadıysa

Sobasında

istanbulda gece ne ise

Burada mutluluğu unut.

Yaşadıklarını kar sayma:

Kız kardeşimin gelinliği, şehidimin son örtüsü

Şimdi saat sensizliğin ertesi

Işık istiyordu yalnızlığım

Gülsene dedi bana

Ve hasta soluklarının, tozlu yer halılarının

Umursar mısın bunları?

Bölündük.

Kapında bu benden hep Sana muhtaç;

Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar

mis gibi hava ve havaya karışan koyun kuzu kuş sesleri...

Oysa böyle yapmasam ben

güveye benzer bir şey oldu suskunluğun!.. anladım ki:

Tuvalette sarıldım jilete hasretle öptüm

Ne kadar uzağa duyurabilirim keskin barut kokusunu

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

Yalnız'ın Durumları

Bıraksanıza...

Murathan MUNGAN

bahçesinde ebruliiiii

Ekmek kadar mübarek,

Çok acıttığında anladım..

Kovar mısın?Beni? kapından?

Desem ki...

Sevgileri yarınlara bıraktınız

O mavi gözlü bir devdi.

Orada durmadan öğrenirsin, ego kurarsan, kuru ekmeği bile dilenirsin.

Seni bir şiire düşündükçe

gülce'm uzaktan dolanır

Hadi yavrum, hadi söz dinle de bir parça uzan.'

Hem birlikte yaşayıp, hem özgür olmanın yollarını ararsınız.

Vermeye az buldunuz

pusmuş bir şahanız şimdilik, ne kadar şahan olsak

Bırakırlar mi, eğer gitmemiş olsam acaba?

Varmadan menzile bir yerde ölür...

bu mısraları unutamıyorum! çünkü Yavuz Sultan Selim'i ilk defa bu dizelerini okudugumda tahayyül etdim ve sanırım ogünden beridir Yavuz Selim'e Aşığım:))

gizlememekmiş marifet,

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

Dört mevsimin karışımı gibidir Ruhi Bey.

Dalıveriyoruz arada bir

bir sileb siziyor issiz gozlerinden

yani en karanlığın, en uzaktakinin bile kokusunu alarak

Yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden

çayımdaki bahçe sendin içkimdeki bulut sen

Ayrılırken kimliğim, adresim sende kalmış.

senleştirip seviyordum bütün çirkinlikleri

Bütün sokağın köpeği olduğunun farkında,

öğreteceğim sana.''

İçine örtük.

Ayrılıkların da sonu var

Yurdu baştanbaşa sarasım gelir.

Yarım'larımızı bütün sanıyorlar.

Atiyi Karanlık Görerek Azmi Bırakmak

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak,

Ruhi Beyi pek tanımam

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

Kalbim güzel hani.

Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış

Bir gül için can evinden tutuştu,

O liseli kız hangi kentte kaldı

Sade bir hadise var ortada: Vahsetler denk.

Sen ve Ben

Gittin? yüzüm cehennem, yüzüm fay kırığı?

İçimi acıtanda sendin

Garcia Lorca'nın mezarı,

Sabah olunca erkenden kalkar

yağmurlu genç kadın..

Ulur aya karşı kirli çakallar

Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.

Önümüz kış Ruhi Bey

Dostlar da muhabbeti kestiler, lüzum da yok.

Kus tüyünden

korku nedir bilmeyen ben

TURGUT UYAR

ipek bir mendile sardığım yüreğimle

Şerefsizlik değil, nedir bu söyle

ağrıyor ömrümün bütün harfleri

Ruhi Bey!

Selam, güneşi, göğü yakanlar bahçesinde! ...

Baktım zaman adını alınca tanınmaz oldu.

Sen mutluluğun resmini yapabilir misin Abidin?

Ey hayat, sen şavkı sularda bir dolunaysın, aslında hiç olmadım ben bu oyunda ömrüm beni yok saysın?

dargınım sana

Peki bir insan nedir

Bakınıp dururken duvarlara

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti Mayıs.

En güzel türküyü bir kuşun söyler

Zorlu bir kış geçirdim, seninki gibi nefti

Bilir misin ne olur?

Her yol sana çıkıyor.

unutup gitmişsin beklemelerimi

Bir nar çiçeğini eziyor gibi

Evliyanın sözündeki muhabbet

Şakaklarıma kar mı yağdı ne?

Seni İçimden Terkediyorum

"Bir aşkı başka aşk söndürebilir. Aşkta ne yükseklik, ne alçaklık, ne de akıllılık ve akılsızlık vardır. Hafızlık, şeyhlik, müritlik yoktur. Sadece kepazelik, aşağılık ve rintlik vardır. İnsanın toprağını aşk şebnemi ile yoğurdukları için alemde yüzlerce fitne ve kargaşalık peyda olur. Aşkin yüzlerce neşteri, ruhun damarlarına sokuldu ve oradan gönül adı verilen bir damla aldı... Aşk öyle engin bir denizdir ki, ne kenarı vardır, ne de ucu bucağı"

Üns?ün akıp akıp ruhuma dolsun...

geri dönsen bile artik o ben olmayacagim

Beni yıllarca barındırmış olan bir yerden.

pörsümüş bir dünyayı kahreden kelimeler

- Ve limonlar ki her gün bir yaprak ayininde

güzel bir şey yok

Anlamadın...

Aklımızın düşünen son seferindeyiz

Üstüne titrrediğimi?

Sevgi eskidikçe sevgi.

Hastalık seyr-i tabiisini almış yürümüş.

Şimdi gidiyor ağrıma.

Çarmıha çivilemiş gönülleri asır.

Çaresizliğim gün gibi aşikar

Kolay değildir bunlarla baş etmek, uğruna içinizi öldürmek.

kalbinde kuşların gömütlüğü; tutunamazsın!

Şimdi taa içinde bomboş kalbimin

Aldırmadın aldırmalarıma

Baygın, hasta ya da cançekişen

belki korsun kirilmissin telas icindesin

Dışarıda kar yağıyor ve tütüyor gözlerimde

..."Sevmek

avuçlarıma döküldü inciler

haydi güle güle

HER YAŞTA BAŞKA TÜRLÜ GEÇİLEN

Haritadan bir şehir çıkar ansızın,

Sonsuz savaşlarında

bırak vehmimde gölgeni gelme, artık neye yarar

Kaç göle maya çaldım, sevdaya dair.

Ey nice yarenleri

Bir kır çiçeği koparıyorum gözlerine benzeyen

Varlığın yokluğun anlaşılmaz..

Senin bana erken

upuzun bir kış başlıyor sevgilim

Yarasaların dahi tersinden göremediği yegane varlıktı aşk Dik ve onurluydu Boyun eğmezdi hiçbir kuvvete Herkes herşeyi satın alabilirdi Ama pazarda her akşam satılamayanlar listesinde aşk vardı Yitik bir ömrün tek hatırasıydı aşk Müzmin bir ticaretin tek bakiyesi

ve Kahraman Tazeoğlu şiirleri...

Nereye dikilmek istersen,

Ama tadını bırak bende

bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan

Farabi, esmerdi.

Her viraj, çile.

Bir yanım çılgın nar ağacı

Karşısındakini kırmamak ve inançlarını savunmak arasında çizginin

mavi gözlerimde korkuyu görmek için

Sana bakarken, başkasını görüyor...

Ne söyleyebilen.

kolay değildir elbet.

yazık ki uzaktır kuşları, sokaklarıyla bizim olan şehir

Yok bu kemik külçesinin dinlenecek bir ciheti:

ümmid- i vüsal eyleme ondan emelin kes,

Değişmemelisin hiçbir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

icimsira kimildiyor gizli denizlerin

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin.

Kapsayan o sevimsiz, o küçük aşkları da

bu yüzden bir gün seni bırakırım ya,

altına konulabilir

En sevgili

Ah, o yirminci asir yok mu, o mahhluk-i asil,

Bütün sokagin köpegi oldugunun farkinda.

Çocukça ve seni üzen girişimlerim oldu;

bu evleri bizmi yaptık bu yolları bizmi çizdik

saklayayım, yok söyliyeyim derken

yüreğim, o eski aşk kalesi

heybemde sana benzeyecek kadar

Can da eskimiş

Bense ağlıyordum

Ve bir gün orada yitirdim seni

Varsın eskisin sesim kaybetsin ahengini

Bir ışık

Öldükten sonra yine yaşanır

Bu samimi bir itiraf işte;

Burnumun direğini sızlatan bir türkü,

Bir ölülük sindi ellerime

İşsizim, dülgerim, boyacıyım

Dünyayı kara zindan etme başına.

O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, açılar dibe

Para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş,

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;

daha yolun başında görülüyordu

O kadınlarla sokaklarda dolaşma savaşında, üç

köklerim orda sızlar/yapraklarım bulvarda

Aslında iz?dik beraber benim zaman bendimde

Bana öyle gelir ki durmadan geri çağırır onu

.. Emperyal oteli'nin resmini çektim

Yunus söyle sözünü

katlanmam

Soğuyan bir bardak çaydır benim ömrüm.

Günün herhangi bir saatinde çıkar gelir

can daha güzelleride var, sen okumaya devam et :)))

Ah senin yüzünden kana batacak

Sana dönüp yönümü haykırsam!

Desem Ki: Seni Seviyorum!

Aklını aşkın kalemiyle çizmek, her aşkın yolu da değil.

Bizim savaşımız ruhani bir savaş...

Üzerine giyindiğin o ayrılığa iyi bak..

Yeter ki Kestel?e gelsem de, kırık kanadımla,

Veriyor yangini, durmus da açik sinelere,

Sen?idir.

Aşk çok eski bir şeydir sevgili.

Oysa ki, senden kaçılmazmış

dağlar başka bir heybetli mağrur ve dik

ki azar azar benim yerimdir

Aşk peşinden neden yalınayak

Bitmiyorsun

- Seni bir kerre koğan yok, bu sözün pek haksız.

O ilkel bir acıdır, yaban bir ağrıdır.

Bu yolun sağında yükselen

Hala ağrıyor ve kanıyor bileklerim

ÖMRÜMDE SÜKUT

Ah uzatma dünya sürgünümü benim

Halden anlayanın bir gülü yeter...

Ben seni arıyorum!?

"Öyle güzelsin ki kuş koysunlar yoluna" bir çocuk demiş.

İLHAN BERK

Ki alnımda sulardan, şarkılardan bir şafak.

cihan hazır

hiçbir şey çıkmazdı birbirimizden başka;

İlhan Berk

bir ağaçtan düşen yapraklar gibi

o günden beridir ki

Alır sizden bunların yükünü

çıplak yalnızlığı da. Her şey onunladır, ona emanettir

haftalar ellerimde ufalaniyor

neden öyle gülüp gülüp yaşlanıyordun

Her akşam bir yerine iki içerdi.

Senin dibinde öleceğim...

Kaç kar,

Tarandı sonra mitralyözlerle

gül ile bülbül,

Kırdığı şevkin

İpekli mallarını kimseye göstermeden

? Söz olsun!

Sadece birine mahkum oldum,

Cahit Sıtkı

Sen de değilsin. O da değil

O kalemi öpülesi şair, yine demiş ki;

Dahası onalar da bilirler.

Akşamları gelir incir kuşları

Başına vura-vura ben sana anlatamam.

Her şey biliyor her şey

Çanakkale Şehitlerine

ATİLLA İLHAN

Biçare gönüller. Ne giden son gemidir bu.

Dudaklarda müstehzi bir hal

Ah, senin yüzünden kana batacak

Ve uzun yol şoförleri tanıdık.

Sevişme vakti olduğunu.

Ağaçlar devrilmiş, kavrulmuş çimenler

Tadı yok sevdamın adı yok sensiz

Bakışın yüreğe dokunan en dertli nağmemidir Sultanım..?

Ihlamur çiçek açtığı zaman.

Daha dün tezgahtan çıkmış bir su sayacı gibi

Sarilir, indirilir mevki'-i müstahkemler,

Takdir buyur, kış bulutların kadar doluyum Rabbım,

Aşkı sevmek ise, Allah ile yol almak, öteler ötesine...

Düşünüyorum...

Ataol BEHRAMOĞLU

Kalbinizde kaldı

öptüm seni/otuzaltı onda yedi/dudaklarından

ARSIZDAN HIRSIZDAN ELDEN BEZMİŞİM

Sevinmeyi unuttum

sen gibi bir şimşek çakıyor

Embiyanın yüzündeki nur benim

Sana bensizliği terkediyorum

"Yarime uzanmayan bütün dallarım kırılsın" demiştin

Cenneti de gördüm cehennemi de

dördüncü gece sokakta kaldık

Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki

Unutamam

İkimiz de aynı şeyi düşünüyoruz belki

Hep yanıldı ve yenilgilere uğradı

<i>Ey suları usul usul yükselen gizli deniz.</i>

Adı aşk, anlamını bulamadığım.

Neler, neler beklenmez nihayetsiz bir yerden

Ne de uzun oyalandı diye düşünüp yaralanırım.

Sen aşk nedir bilmezsin

Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya

Mona Roza, siyah güller, ak güller

Madam ki ondan daha mel'un daha çirkin

Donuk donuk bakışıyoruz

ama istanbul?dan bıkmak gibi bir şey bu,

Zaman döne dursun, o güne hasret;

Semada yıldızlardan, yerde kurtlardan başka

Kızıl havaları seyret ki akşam olmakta...

Sen; ey ilkyaz akşamları kadar güzel çocuk!

Ki dökülsün, dağılsın, yok olsun hülyalarım...

Gelip size Zamandan söz ederler

Sen; ey mutlu günlerimin mutlu türküsü!

Bir elim seni çizecek bütün pencerelere

mısralarını, akşam iş çıkışı vaktinde Cahit Sıtkı'nın:

Kulaklar işgal altında. Bu yüzden kelimeler yere dökülüyorlar. Ağızların kapıları kırık. Bu yüzden kelimeler ayağa düşüyorlar. Bu söz yığınlarını kim kaldıracak?Hiç kimse. Ama azarlanacak, sokaktan 'bak ne buldum' diye kelime taşıyan çocuklar evlerine.'At o pis şeyi' denilecek onlara. Çocuklarsa yıkayıp bazı kelimeleri saklayacaklar yastık altlarında. A. Ali Ural-Posta Kutusundaki Mızıka

eksiliyorduk

kusura bakma sevgilim

Ellerimiz birbirine yorgun

ve yalnız

Solar ansızın yapraklar;

susamışsındır;

yüregim sizliyor bu roman iyi bitmeyecek

Ve bir el saçlarımdan tutarak

Götür İstanbul?a bir yerde bırak ki; guraba,

Üşünen gecelerin sıcak karanlığında

İBLİSLE DOST OLAN KULDAN BEZMİŞİM

Olur mu, dünyaya indirsem kepenk:

Aramızda ne varsa özel

CEMAL SÜREYA

Binlerce pençe saldırıda

"Eşin var, aşiyanın var, baharın var ki beklersin

Eğilip üstüme sessizce

mezarı başında

Bir ampul taktım sarı soft hep istediğin gibi

Yanmissam külümden yapilan bir hisar vardir

Ellerin, ellerin ve parmakların

Alnını yüreğime dayadığın güne bakıp

binbir türlü kokuyorsa yaylalar

Üzüldüğü şey

Hayata katılmakta güçlük çekiyorum. Benim mevsimim sonbahar. Sokakların tenhalaştığı vakitler. Tek

bir çiçek duruyordu, orda, bir yerde

Aklıma her geldiğinde ağlayarak...

çağın en güzel gözlü maarif müfettişi,

İçinde bir iş görmenin saadeti,

Ne olur ne olmaz

Ayten kanlar içinde düştü yere

En kötüsü alışkanlık.

Hangi mermi dağıtır insanlara olan inancımı?

Sabaha karşı dindi iniltiler

çiçek adlarını ezberlemekten geldim

yeni bir cümleye başladın...

Nasıl olsa gideceksin

Ezeli sırları ne sen bilirsin, ne ben bilirim

Biliyor musun ben daima

Sen kül nedir bilmezsin

Kim bu çaresiz adam

Sükun bir gemi olur, gece bir deniz şimdi

Merhamet, sucumdan aşkın merhamet!

Gögsünde sürgününü geri çagiran bir damar vardir

İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

Niyetim yok "beter olsun" demeye

Sen, o tek sevgi içimde

Gitmek

mis gibi toprak kokusuyla birleşir

Nicedir bir kuyunun dibinde sustum. Bir ses düşsün diye bekledim içime. Belki kuyuya atılmış Yusuf'tum; tutundum sessizliğin ince ipine... Belki Yusuf değil, ben bir kuyuydum; Yusuf kendi düştü benim içime. Ben Yusuf'un düşünde gördüğü suydum; aktım Yusuf'un gözlerinden, döküldüm kendi içime...

bütün devrimcilerin çektikleri

Benim kadar hafif değil.

''değilde ''yar'' diyebilir misin? 'Sunay Akın

adını koyuyorum aya bakarak

her şeye rağmen

biliyorsun seni seviyorum

Hangi sokaktaydı ilk sevgili ve hala

uzattıkça ellerimi dağılıp gidiyordun

ölülerin gölgesinde diriler güneşleniyor

Gözün aç etrafa bir bak nice beyler gelip geçti

ya da bu vefasız şarkıyı bitir

Düşerim

Döğüşenler de var bu havalarda

Sen benim hiçbir şeyimsin

Aramızda bir düşman gibi duran

Teypte Elton John?dan sacrifice

Gul-i ruhsarına karşu gözümden kanlu akar su

yaşaamak belki buydu belki de öbür yüzü

Çok eski bir şarkının adısın.

Gülüşte mest olma gamda bitab ol

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

Ne kalacak?

Bir tek müebbet, bir idam sehpası, çocuk gülüşlerimden arda kalan masumiyet, ne fark eder ki.

bir bakarsın yapraklar solmuş diyarlar mahvolmuş

Yolların sonu yok.

Tersine çok incedir, derim ki biraz da soyludur

Oluyormuş biraz dindiği

Para ucuz bir başarı.

İşini bitirmiş bir org tamircisinin

Dil üzmezim, tek hece var ismimde

Kim bilebilir ikimizden başka?

bir helallaşmak ister elbet, diğ'mi, oğluyla!

Duyarlığın gece mekteplerinden geldim

Bu gece Yılbaşı...

Seni selamlamadan uçan kuşun,

Bir garip rüya rengiyle

Unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani,

Sesimi duyar mısınız mısralarımda?

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi

kırk yıllık beton, çayır çimen şimdi

Gün doğmadan,

sana kullanilmamis bir gok getirsem

Ne kadar da sabırlısın.. Ya Rabbi...

Çoğu pişman içinde

tanımadım kendimi

Mehmet Akif Ersoy

Sevilmek mi?-öyleyse bırakma yüreğini

bir kerre karar kıldık bu hayalde.

hiçbir zaman duyulmasaydı eğer.

Bir Güzel Hayali Gözümde Tüter

Kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi

"bak onlar nasıl yaşıyor" demeye başlarsınız.

Meyvalar sabırla olgunlaşırmış

Benim aşkım sığmaz öyle bir saza

geçirecekse eğer

bülbüller en güzel sevda türkülerini

Bir gül olmak korkusundan

Hindistan`da Ganj Nehri`nin kıyısında yakılan yoksul adamın

öyle bir zamanda geldim ki dünyaya

Kulluğum başımda billurdan bir taç,

Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum

Işık ışık, dalga dalga bayrağım,

Ölü şairlerin imgelerinden kalma

Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin, sen öldürüyorken de vururken de güzelsin.

Sebep bazı Leyla, bazı Şirin'di;

Sıkılır da mı gider, pek anlamam

Belirsizliğe yelken açardı iri ela gözler zamanla,

Bir şarkıdan can alıcı bir mısra;"yarem yarimdir."

Yok, hayır, belki de iyi tanırım

Artık anla beni muhacir kızı

"Atam sen kalkda ben yatam!

Benimle değişti talihi bahtı;

böyle rüzgarsız kalmışlığımız

Gerçek arkadaşlar arasına mesafe girmez.

Aile her zaman biyolojik değil.

Sınırsız ve nihayetsizdir.

Faruk Nafiz

Gelin alayları, teller, duvaklar,

Ümit, sapına kadar namuslu

Ben işte gizli gizli onu sularım

Ey gülüm hayatın tadı yok sensiz

Yoksun Ya

Görünmezim cismim de yok resmim de..

Mavi, masmavi bir ışık

Gitmek,

Hasretim nazlıdır Ankara.

Bütün halayık durunca niyaza,

Affım olsun hain darba,

Öksüzlügüme tokat çırpıyor.

Dışarıda kar ve tütüyor gözlerimde

... Unutturdun aşkı meşki, şarabı tacı tahtı

Ki seni aradığım gönül dergahımda

Seninle söylesip durdum bir ömrün baharinda yazinda

Borçlara girmeler...

Giriş kat evimin boyası yeni

İyi bak kendine

Bir tanem!

yayılır ve gökyüzüyle buluşur..

Yazdıklarımdan çok daha az

Devri salisteki asarı o mel'un marazin Var tamamıyle, değil hiçbir eksik arazin.

Işığında bir mektup yazdım sana

kardelen karların arsında süzülmeye çalışır

Dönüp ardıma bakıyorum

O biçimsiz bizans şarkısı.

Kollarımdan çekiştiriyor rüzgar, bir şeyler fısıldıyor kulaklarıma

Anladım

Seni saklamak için görüntülerinden faydalandim Salome'nin Belkis'in

Lanetleme bir ukde-i hatır ki: çözülmez...

Kırdığın kadehte kalan ömrümden,

Canıma batan her halin felç gibi indi bedenime,

Tutamadım.

kan kıvranırsa diye

Huzuri

Aşk kim kalbe gıdadır ne yenir ne yutulur

kaynaş olmuş yiten canlar!

Bu yeter zaten.

Eskiyim, renksizim, kimsesizim

istendiğini idamımın,

Yoksam artık;

görmek istersen, nicedir, tutkunluğumu

Doğmaz güneşlere bağlandı vade;

cemal süreyya

Çok sevmezsen, çok acımazsın.

Unutmasan beni şimdiye kadar

ne diye yazdım sana

Delikanlı çağımızdaki cevher

Artık hiçbir duygusunu anlamayan çocuklar gibi

davalı ben davacı ben

Ne haybettir ki: Vahdet-gahı dinin devrilip, taş taş,

Dayanıp çıktı o biçare, sefalet yoluna.

beynim her sabah devrimcinin beyniydi

Herkesi ayrı ayrı tanımam

senin ise düşlerin yasak, dokunamazsın...

Onu vurmaya gittim kendimle vuruştum.

Sadece insanlar değil,

yüzün zambaklara benziyordu

ama anlatamam

Yıllarla ölçülür değil.

Nirvana Hayali

gözüne batacak sürmelerin...

Vazgeçilmez belaya nazır

Nanedir, ada çayıdır, zencefildir

N. F. KISAKÜREK

Çünkü hiç bir kelebek

ayrılalı beş Ay olmuş.

O kadar iyi biliyorum ki

Gövdemi yeniden buldum

Ne güzel.

Penceresi

Lambasında

türkiyede istanbul ne ise

ateş tadında kum tadında kalarak

Biliyorum geri dönmeyeceksin

çincee mi arıyordun eskimoca mı

Serdal Çetin

Başka'ların hikayesini serdin üzerime

Şehidimin kanı, al?a baktıkça,

Sevdim işte ötesi yok...

Yüreğine toroslardan çığ düştü,

gece yarısı sakinleri

Cahit Sıtkı Tarancı..

Boşlukta iki yalnız yıldız gibi

Uzatma dünya sürgünüm benim

şehzade gülleri gönderiyorum

Yine akşam, yine gurbet, yine başımda efkar

Yov! Gömün burada canlı naşım,

bir haydut gibi gezinirim kapında

Ve yenilgileri başın dik ve gözlerin açık karşılamaya başlarsın, bir çocuğun üzüntüsü ile değil, bir yetişkinin zerafeti ile...

tabiki de monna roza...

Aşk kelimesi ne kadar çok kullanılırsa, anlam yükü o kadar azalır.

İçinde biriken zehir

İnsan için ne dayanılmaz eza...

karanlık çöküyor

şahidin yoksa davayı kazanamazsın"

gençliğimin rüzgara verdiğim yılları

İmkanı yok.

Ayak sesleri duyulsun ölümün

bu gece yalnızca cesedime yağdı

Gelsene dedi bana

istanbul'lar geminin altında

Kulak verdiğiniz saat tiktakları

ne kadar övülsen az

İçeride odalara sığamazken siz, kendiniz

Hangi ses yürekten çağırırsa beni sana

Kemendi...

Ey senin için binlerce yazılmayı bekleyen kelimelerin sahibi..!

Tüllenen magribi, aksamlari sarsam yarana...

yosunlanıyor

Gözlerimizde turuncu hayatların öfkesi?

Gel bir akşam yine türkülerle gel! ..

Al gider benden benliği

?Sana yalnız bir ince taze kadın,

erzurum garında banklar üstünde

ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

Tutkuyu da gördüm pes etmeyi de

Hani her renge bulduğun.

Uzun uzak yolları tarif etmekten

Saldırgan diyorlar bana

Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

umutlanıyorum

Kim olduğumuzu etkilemiş olabilir.

Oysa işte Ruhi Bey

Aşkı anılar besliyor düşler kadar

Perde kalktı mı ne sen kalırsın, ne de ben

Suretimin acımışlığıyla bakarken gül çehrene...

Ömrümden beş yıl gitti bu gece

?hoyratça aransa üstümüz

Ölüm ne zormuş ölmeden önce

Bugün bir hanumansız serseriyim öz diyarımda!

Üstad Necip Fazıl Kısakürek' in Sakarya türküsü.

Kartpostal: tutsakkenki dil.

Sonbaharı süpüremezsin.

Boğazıma düğümleniyor sesim...

Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz.

Kahkahalar gibiyim

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

Sonra vakt erişir,

mecnunum: şikayet etmem leyla'dan;

Dertten kederden uzak

Bilmiyorum nerdeyim, ne haldeyim, ben kimim

Ayaklarimdan belli

Kıyısında oturup göremeyeceğiz ki...

Kapıda Ruhi Beyi gördüm

Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar?

"Beni sular

karanlık ise ifşa eder gizlide kalanı...

tepebaşı'ndaki küçük yahudiler

anlamazsın hiç nerede yitirilir mana

Yunusumla öfkeleri dindirdim,

Ölmedin, öldürmedin ki.

Otuz Beş Yaş

Tabiat kadar gerçek

Sen de er geç solacaksın, bilirim

Bahar başladı nokta noktam

çoğu kere burnumla,

nasıl koşarsa ardından bir devin,

Korkuyorsa neylesin?

Şartlar ve olaylar,

Sabah 09.00, aksam 18.00.

Suratımda her suç bir ayrı imza,

tüm bülbüller sevdalıdır güllere

imrendiğin, öfkelendiğin

Her aktarma, yeni bir eziyet.

İnciten sözleri, hemen dilinle sil,

Şimdi beni sokak sokak her akşam vakti

Bir hançer gibi çeksen de sevgini

Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.

Yine şiire tutunmak.

Tez gel ki enkazımı kapatsın kazma kürek,

Kahraman Tazeoğlu

Sevmek... Uzaktan güzel

Son tınıyla tel kopsun

Yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak,

Bir bira içeyim konuşayım

Sonra bir perde açılır ve yolculuk başlar.

Kuru bir yaprak gibi eline düştü

Küllenmiş bir mangal gibi

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım

içeri, yüreklere, derinlere doğru işlemeye başlar, bilgeleşir.

Seni her özlediğimde bir tanem,

Alıp başını gitmiştir;

Karanlığı, yoğursam nura döndüresiye.

Bir şey kaldı gecelerden birinde

Yeni kırpılmış bir koyun derisi gibi pespembe

İş edinilir diken toplamak

Senin bakışından belli

Çabuk unutulurdu ıslak bir öpücüğün yakıcı tadı belki de.

ikimiz iki yandan bir koca yanlızlığı

Gördün mü hiç suyun yanmasını tuzda

İçi bulanık bir sevdanın ucunda

Ne iyi

Gözlerimden tut da ciğerime kadar kırgınım!

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

seni kaybedersem;"

Şarkıcılar, sokak çalgıcıları gelir en çok

Ve sonra aşk bütün bunları alır, daha da eskilere gider,

Kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi

anlatmadığını, anladım..

Sana uyumak, Sana uyanmaktı hayat.

Sevdalı değil karasevdalıydık

Öyle bir rol vermişler ki

Dilenci

Derin yar adımı çağırır

Yaşam bir ıstaka,

Bir şey yapılması gerektiğinde

Yırtıcı, his yoksunu, sırtlan kümesi

Bilir misin Nokta Noktam?

Değil bu şehirden gitmek,

Ölmeyecektim çünkü sen ölmezliğin ta kendisiydin.

karşılaşmak kolay değildir elbet. Kolay değildir bunlarla baş etmek,

Bu yolculukta artık para, tarifeler, beklentiler, randevular, taksitler, iş,

Gözlerinden yaşlar akacak sen sileceksin

Unuttuğun yağmurların adı saklımda

sana gitme demeyeceğim ama gitme lavinya

Senin için yeni baştan can kesilecek.

Selam! Sonsuzların yorgun gönüllerine

Hayatla doldurur bu boş yelkeni

hem gelmeni istedim hem bekletmeni sen mi daha güzel beklemekmi seni

Çökük bir kubbe kalsın ma'bedinden Yıldırım Han'ın;

Sırların da...

ya topla yaralı kırlangıçları

Bin dokuzyüz on iki miydi, bin dokuz yüz elli iki miydi

simdi onun birdenbire gelen sonbaharinda

Sen damarlarımdaki kana karışıp, geldin oturdun zaten.

Anlarsın ölüler niçin yaşarmış

kalleşten

Aldın ki benliğimi, beni bende sen eyledin

Susadığım gerçek aşka işte şimdi kandım ben.

Sanki atideki mevhum refahım giderek,

Para etmez kendimizi avutmak için bulduğumuz numaralar

İçerken adabınla iç!

solgun yollardan geçtim. Bakışımlı mevsimlerden

O yüzden sıkı giyin...

ö. asaf

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

O gün bugündür bütün çiçekler

Hastaydım

Sanki, gecesi hep kanayan bir yara

Gönlüm bu diyardan çok çok uzakta.

Yahya Kemal / Mehlika Sultan

Alev alev yakınlaşmak için sana,

Ki Sultanım, bak hele, lütfeyle güzelliğini

Sayın ortadoğu'

Tek hece bilmez, tek renk görmez, tek ses işitmez.

Barınağım gönül denen yer benim

Kim demişti hatırlamıyorum, aşk varlığın değil, yokluğun acısıdır diye.

Ask yalnız bir operadır, biliyordum:

Yoksa ölümünkine mi? Ne aranır, ne bulunur? Aşk

Sen olmasan yaşayamam:

Küfelerle dolu Pazar.

Ne kızıl kor güle meylim, ne meye

".. bir tek köşen bile ayrılmamışken bana var olan ve olacak olan bütün köşelerinin sahibi benim.."

Ve hatta yol tabelaları,

Sen, sağanakla gelen sabahlarda çok eski?

Hoş geldin kadınım benim hoş geldin.

Ben her bahar ásik olmam ama her bahar gitmek isterim.

gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu,

Cahit Külebi

onların güneşe çarpan sesini anlamayan

gönlüm gibi zengin

betonun soguklugu içime işliyor

bülbül uçmak için özgürce güle,

Hakkı vardır şad olanlar

ilyas : elinden tutuversem benimle gelir mi?

Görülmediği gibi

Yol, yarısı otuzbeş değil.

Gözlerinin uzağı gördüğü kadar genç...

razı olmuyor gönlüm.

Ağla, ağlayabildiğin kadar,

alnımdaki yarıktan göğe sarılmış sabah akşam

TEK HECE

Kışları saklanırım kan

Tecrübenin kaç yaşgünü partisi yaşadığınızla ilgisi yok,

ilyas : çamura saplansam yardıma gelir misin?

ve benim

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİR ŞEY VAR

Çare yok, ağlayacak.

Düş müydü, gerçek miydi, iyi bilemem

Birdenbire yaşlanması neyse.)

yoruldum anne

AMA YOKTU KOKLAYACAK KİMSE

işte bundan ötürü

İnandığım herşeye sarılıyorum

Gözlerim değil, yüreğimdi seni gören.

Uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim

Emek ise vazgeçmeyecek kadar, ama özgür bırakacak

Hayat soldu bir günün enginlerinde yine.

Dörtyüzbin tekliğinden

Sarıl Bana / Onur AKIN

Kes yüreğine giden bir bilet;

Her kavşak, karmaşa.

Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

şehri karanlıkta görecektin

A. Cahit Zarifoğlu

Ne zillettir ki: Nakuus inlesin beyninde Osman'ın;

Islak bir yorgan gibi, sımsıkı bürüneyim;

Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.

Nasıl korurum içimdeki çocuğu?

Olanları, olmayacakları.

Gelir ve içimizdeki o çok eski bir şeye dokunur.

yar gözünde infaz

ağır ve acı tanıklıklardan

Şimdi çağırsan...

Ufuklar, bu'd-i mutlaklar bütün mahkum-ı pervazın,

gördüler birbirlerini

Tohum saç, bitmezse toprak utansın! Hedefe varmayan mızrak utansın!

Selam! Sonsuzluklara, hasretli gönüllerden,

Başkalarının hatalarını silmeye çalıştım, mürekkeple yazmışlar oysa!.. Ben, kurşunkalem silgisiydim ; Azaldığımla kaldım...

Hey yabancı, ben zaten yıllardır içime dönüktüm,

haliç'e bir avuç kan dökülmüştü

bir mucizeyi anlamaktır

Asırlar var ki, aydınlık nedir, hiç bilmez afakım!

komşu ellerle sarmalanıyorsun

Seni içimden terk ediyorum...

ve bir öpüş gibi ölçümsüz.

derlerdi kabul etmez idim, şimdi inandım,

Rüzgarın iyot kokularını taşıdığı denizlere git

Doğrusu Ruhi Bey gibisini hiç görmedim

''Nefes alacaksanız lütfen beklemeyin ben daha sonra da alırım.''

Ve ne kadar az zaman

evet, sirtimizda yumurta küfesi var hepimizin.

Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik...

Say ki adım?Ham Yanık! ?

Ve o eksiği tamamlayayım derken

Ne büyük savaşı yaşadık, ne de büyük buhranı...

denemeseniz de, bilirsiniz

ya da geçmişteki sevdalılar,

mesafeler birleştirdi bizi bir de sözler

imkanı yok

Beni sevmedin ki.

beyaz

Sudan, havadan, güneşten yüce varlık

Galiba.

ŞİNANAYLAR ÇALAN TELDEN BEZMİŞİM

Bir tek yaşanarak öğrenilirmiş hayat,

Mesela turuncuya, yada pembeye.

Ömer Lütfi Mete

CEMAL SAFİ

Kesin değil!

Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.

Ayağını bastın odama

Bütün sürgünlüklerim bir bak1ma bu sürgünün bir süregi

Yaşlı gözlerime dalıver gitsin

işin kolayına kaçmadan ama

Sen yüzüne sürgün olduğum kadın

İlerledikçe... Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde

sanki köyün sonunu görür gibi?

Ya da git benden

Geride bekleyenin varmış, aldırma;

Bütün yakınlarınız

karanlikta bulutlar parcalaniyor

dilimizde akşamdan kalma bir küfür

Varını yoga yarını agyara değiştik

Işık yok, yolcu yok, ses yok, bütün hilkat kesilmiş lal...

Yorumsuz bir hayat istiyorum

asya : yüreğim kaydıysa günah mı?

Ben Ruhi Bey Nasılım / Edip Cansever

Oysaki şimdi mevsim bahar

GÖNLÜMÜN İNTİHAR ARZUSU

Hiçbir muhtarda kaydım kuytum yoktur.

Oğuz Yılmaz

Tutkulu sevdaların gizli hançeri başlar parıldamaya?

Zaman bir kuşak gibi sarıl sarıl bitmiyor...

"Kim demiş haram nedir bilmez Hayyam?

Bir kendisi.

Tevfik FİKRET

Gülüm gülüm yetmez ölüm savur külüm

Halim sana ayan, eyle inayet!

Tokmaklarında yirmi dört hece

korkmazsın.

BİR ÇİÇEK SERGİCİSİ DER Kİ

Ama olmuyor.

nasıl etsemde yıkasam ayacıklarını

Seviyorum seni boşuna...

Kokusunu duyduğum engelleri tepip vardığım her yerden,

şimdi her şey doludizgin ve çoğul

Günah, gunah, hasad yerinde demet;

alıntı

Sen olmasan... Seni bir lahza görmesem yahut,

Hasan Hüseyin Korkmazgil

Hamdettim bu tevafuka...

Ve her şehir ilk,

en şarkılı dalgalarla yıkanıyordu

Hangi musalla temizler seni?

hep erken giderim mutsuzluğa

yürümeyenleri arkasında boş sokaklar gibi bırakarak,

Ama bilirim saatle filan işi yoktur

Üşüten bir acıydı belki her ayrılık

Bakar bakar bakar.

Kalbimi dar kafese kapatarak

Kış günü herkesin evi barkı olsun.

yazları daha iyi görülen

Alinir kal'a mi gögsündeki kat kat iman?

Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim

Kısa kısa ömürler bekler beni.

Gönlümü varlığınla aşk eyledin

Gönlümde sanal bir yangın...

Eteklerinde güneş rengi bir yığın yaprak

Bir tek bakışıyla suyum ısınır

Burnunda tütmedim, eğer tütseydim

Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen

Dile dökülmeyenin tenhalığında

Aldım, okşadım saçlarını, öptüm

Bir demet

Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;

Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.

Belki Haziranda mavi benekli çocuksun

En büyük destekler çıkarsızlıktan ötürü lafta,

ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

Ve! .. Hangi su bağışlatır?

Sultanlar mı sağır, sağırlar mı sultan?

Gözyaşı döksem, Nuh tufanına denk?

Ah Tanrım! Daha sıkı

En iyi arkadaşla sıkıcı an olmaz.

Sen; ey çıplak bir hançer gibi!

Bir ömür karşılığı, bir ömür yani.

Bir yaban gülü yaprağı gibi beni

Onu buldukça kaybediyoruz isteyerek

Sen bana bakma;

Siz geniş zamanlar umuyordunuz

Bu, insanı yaşaya yaşaya öldüren bir yaşamda sürükler.

agaclar sonbahara hazirlaniyor

Sen dahi olursun bil

bir yanlışı düzeltircesine açmış..

Savaşında yenildim, çünkü ben içlerinde

sordum kendime, nereye kadar

sen bana ışık ver yeter

Garba bakmaz şarkı görmez görgüden yok vayesi, Bir utanmaz yüz yaşarmaz göz bütün sermayesi... MEHMET AKİF

al ağrını git burdan

Kendi kendime konuştum bazen evimde

Hayret veriyorsun bana... Sen böyle değildin.

Çocuğum olan alnını sevgilim olan ağzını

Ayşe Kulin - Gizli Anların Yolcusu

Görülmediği gibi gündoğumundan havalanan kuşların

yangınlarda bayındır kentler gibiyim:

Çok güzel anlatmış aşkı, çok...

Çıngıraksız, rehbersiz deve kervanı nasıl

Bir başka alem ki ruhunun yası

buyudukce buyuyor gozlerin

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik,

İnkarlar ve isyanlar birbirini beslese de

Bu çocuk gitmelidir. Çünkü eminim, pek pek,

Külsüz!

Bir tek aşk yoktur iz bırakmasın insanda

bütün bir gün iş arayacaktım

bileklerinden örselenen hayatı

Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!

Zambaklar en ıssız yerlerde açar

salkım saçak yüreğin lifleri

Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...

SENİ YAŞAMAK

Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardir

Değil bir kayda, sığmazsın -kanatlandın mı- eb'ada;

Sessiz incileşir kirpiklerinde.

Hastanın gitmesi herhalde muvafık olacak.

Saati günlerle kavgalı.

anneler ve korkular başlayacak...

yaklaşıyor her gecen an biraz daha

Aralık değmemiş kalbinin sokaklarına

telefonlar sensin diye koşturuyordum

Benim de ayakkabılarım su alıyor Ruhi Bey

Aşk parçası

maria dolores ağlayacaktı

Ebediyet boyu bir an... Olmaz mı?

Onu çalkandığı hüsranlar, içinden çekecek!

Binlerce selam sana.

CAHİT SITKI TARANCI

Bulutları çarpışa çarpışa yorgun

bilmezdi ki oturduğumuz semti,

Öyle bir hayat yaşadım ki

Alpha

BU PAZARDA ŞEREF NAMUS SATILIR

Ellerim tırnaklarım

Tahvil ve senetlerini intiharlarla değiştirenlerin

senin için ne anlam ifade eder bilmiyorum ama hayatımı seni bulmak için adamıstım

Deniz gelecek eline pul pul;

'Vur kazmayı dağa Ferhat

İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,

Bir arkeolog ürkekliğiyle

sonsuz bir övgü konusu olacak yeryüzünde,

Son yolculukları erken tanıdım

unuttuklarını hatırlamaktan

Mutlu aşk yoktur ama

O gün anladım

sordum nola bu cevr-ü cefa bülbül -ü zare,

başıma ne dertler açtığı halde.

Anlamadığım şu

Anladığım bir şey varsa

Ayrılık girdi araya, hicrana düştük bugün...

Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;

Büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin.

Bütünlemeli çocuklarla geçti

bu ne yaaa

Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

Takındı kırmızılarını sonra

MAVİ GÖZLÜ DEV

Seni bir yumağa sarıyorum yıllardır

Ateşten

Şimdi bütün semtleri bu şehrin seni anlatır..

Yapılması gerekeni

Ya da yer tahtaları, muşamba, örtük perdelerin kasvetini

Ayrılık mutlak.

Bir zamanlar güldüğünü

yasalara göre uzakta biri yok,

Geçerek erguvanların dönemecinden

Saksılardan birinde

Çıkamam, aynalar, aynalar zindan.

Tamamen farklı şeyler görebilir.

Seviyorum Seni ama,

bugün dilime dolandı...

Ellerimi ödünç veriyorum.. sadece içindeki beni görüp utanma diye..

Ansızın geri teper.

Hep uzak olsam da Sen yanımdaydın,

yeryüzü ayağa kalkmış bir direniş var sanki

Yavuz iken zebun ettim Selim?i,

Bırakın konuşayım

kara bir duman gibi dağılır hatıram rüzgarda;

Kimsesiz bir çocuğum nerde gider yer bulurum?

Araç: YÜKSEK AMAÇLAR KUR YAPMAK İÇİNDİR.

Sevdanın kendine özgü diliyle.

Aynı hakikatli yalana dönüp çaresiz...

Yalan söylememek değil, gerçeği

Kadın dendi mi sanki ben

Köpüren, köpürtücü bir hayatın nadasıdır kardeşim

Örümceğin ağını

Kayniyor kum gibi... Mahser mi, hakikat mahser.

Ne yedi kat göklerdeki melekler

terkettiğinde anladım..

Gönlüm varlığınla beni sende kendim yaparken, ben yinede sende açacağım?

Ağrı da değildi belki, hani, nasıl

her menzilde

Sevgilimi istiyorum.

Say ki, şirk koşuyorum!

En çok etkileyen demeyelim ama bazı durumlarda tekrarladığım mısralar var. Çünkü sürekli değişiyor etkilendiğim mısralar ve şiirler. Sürekli dilime pelesenk olanlar var. Örneğin bir iş yaparken yorulmuşsam Üstat Necip Fazıl'ın:

Ey mavi göklerin beyaz ve kızıl süsü

nereden geçtiğini bulmak zor.

insandan kaçmak kolay, kendimden kaçabilsem...

KYK dan çıktıktan yıllar sonra anladım, insanın gözlerinden akan her damlada sevgiliden nasıl uzaklaşıldığını...

yüreğinde saglam sevdiğim

kellesini adamın.

Uyanıp, içimde derin bir sızıyla uyanan o derin sancının acısına ortak olsunlar diye...

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

O zamanlar deliymiş, tuhafmış, bir hoşmuşum

Sensiz içtiğim su bile haram!!"

Newyork`ta, bir sokakta, o kartondan kulübesinde yaşayan kadının

Aslında bütün bu telaş, bir faninin ölümü unutmasının hikayesidir.

sinsice eşelense cebimiz

Lüzumundan fazla beyaz

atlastan bakardım nereye gitti,

Zaten senden ziyade sohbetim, sözüm de yok.

Ya da yanlış saatlerde bekledim gelmeni

Yalnız Bir Opera

yazmaya karar vermiştim. Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.

O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, acılar

Bura sana geçici.

Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?

güneşten önce...

Hadi, oyalanma birazdan yarın olacak...

Kanadının altına sığınacak

Yüreğiniz ne kadar kan ağlarsa ağlasın

Sessiz sedasız yaşayan bir ayrık otuydu Orta Anadolu?da

SÖZLEŞMELİ ÖĞRETMEN

Tebessümü yüzüme çok görüyor matemim

Ee, daha nasılsınız Ruhi Bey

Madem ki yükseliş var, iniş olmaz olur mu!!

Belkide ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.

Derdi olan neylesin?

Vurup kaybolan ruh ve aşk parçaları

Korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları

Büyüdükçe büyüyor gözlerin

ateşten

Bir buz parçası gibi kendinden eriyecek

Sana taş attılar, sen gülümsedin

Oturdum başka bir İstanbul düşündüm

Kusmak: yaşıyorum.

artık bu yerlere sığamıyorum

Hangi kuvvet onu, hasa, edecek kahrina ram?

Kalbinizi dolduran duygular

Oysa yapacak ne çok şey vardı

Bir şey var aramızda

Dedim:Ayten'i ben vurmadım

Benmişim kendime en büyük ceza!

daha dava ilk adımında

Yapamıyorum; her şeyde, büyüttüğümüz gölgelerin hıçkırığı?

Dylan Thomas- Ölümün Hakimiyeti Olmayacak

Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!

Kurtlar gibi ulusa da gönlüm ardından,

Doğup esince nurun tepelerden,

Ne de dinleyebilen.

Ben şimdi oğlumun yanında kalırım

Bir aşk mektubudur ey sevgili

ilyas : elveda asya.. elveda selvi boylum al yazmalım elveda.. Bitmemiş türküm benim:(

Her sokağına şiirini yazdım satır satır

Kaybolup gideceksin

Ödünç almadım hiç kimseden hicbir şeyi

Tutup öldür, yine gitmez gücüme

Dağlardan çöllere düşürdüğü gün,

Ama öyle uzun ki

Karanfil Sokağında gün açmış

Senin değillermiş gibi davranacaksın.

Ama kendini bırak bende.

- Kimsenin onlara aldırmadığı bir sırada -

Ahmed ARİF

Nilgun Pakyılmaz

Sizinle görüşelim Ruhi Bey

Yaşar mıyım dersin?

Tırmandıkça yücelir dağlar.

Herkes onu, o herkesi seviyor.

içeride odalara sığamazken siz, kendiniz

Çok eşyan olmayacak mesela evinde.

Sanırsınız ki işte çok uzaklarda bir Ruhi Bey daha var

Yoklukta bir karanfilliği

Bir sonrakinin habercisi.

Bir başka ülkeye, dağlara, uzaklara...

"Unuttum artık onu" demişsin.

Üstelik ne gerçek!

İkinci uykusuna.

Hani düş gördüm desem

"iyiliğin içindi hepsi, seni sevdiğim için?"

KANIMIZA GİRDİ SOYSUZUN KANI

Yattığın yerde seni...

Vahşi iken yahşi ettim zalimi,

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak,

Bir geceyarısı yazıyorum bu mektubu

yanım seni. Ben benimle savaşıyorum, Seninle değil! Sonucu

Akisleri sönen bir ses gibisin

Ve problem, fırsatın yanında cüce kalır.

Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,

Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

nutkum tutuluyor

Bil ki; sevmekten vazgeçmedim seni,

Yandığımdın

SAGOPA KAJMER

Diyorum ayırmasam

Bilek gücüm Ferhat ile bilindi.

Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden

Ne hayasizca tehassüd ki ufuklar kapali!

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;

Sıra dağlara geldiğinde, adlarını bilmiyordu hiçbiri.

Sevgimden anliyacak

Bir tek aşk yoktur kalpte açmasın yara

Kıyametler koparmak neydi ey bülbül nedir derdin?

Nerde -gösterdigi vahsetle- "Bu bir Avrupali!"

İsmet Özel

Yangındın

Ne deniz dibi cinleri

Tutuşturanşlar lügat kitabını elime

Kimse

Bedri Rahmi Eyüboğlu

sevgilim...

Avutamaz olur artık

perdeleri aralıyorum

Tüm sırları soyulmuş nemli düşlerle,

Yanlışını görür düzeltmek istersiniz.

Sonra bir yumak yün gibi.

Bazı insanlar sizi çok seviyor

o çıldırtan deniz orda/balıklar tablalarda

Aziz Nesin

Kokular vardı ayrı ayrı, ben unutmuşum

Hikmetinden sual olunmaz değil

Bir gözde okunduğundan

Bu şiire başladığımda nerde,

Eskiden yeterdim kendime

insan bütün derilerden soyunabilseydi eğer.

Ve belki azıcık!

ÜSTÜM BAŞIM ÇAMUR İÇİNDE

bir ikinci bahar gecesi.

Kaçırılan bakışlarda

Bir gün gittikçe ufalıyordum

kayıpmış,

Yağan yağmur geldi hatırıma

Şimdi her şey doludizgin ve çoğul

İbreler son hızı gösterdiğinde aklımı başımdan alan o sevda,

hazineleri batık gemilerin

Kötülükten gayri?

annemin sevdiği

Ne kadar da çok sorun var hayatımda,

Çoktan anlaşılmaz olmuşsun

ceplerimde dolu dolu umutlarımı yitirerek...

yaşanılası her şey yaşanmış olsaydı eğer.

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,

Henüz tanıştım,

Ve başlar, miadı dolmaya hazır bir ömür kırıntısı.

Çiğnenmemiş karın üstünde

Titrer

Savaşsam, daha nereye kadar yeter cephanem

Çıplak heykeller yapmalıyım.

Zaten kelimeler sonludur

Şair : M. Fethullah Gülen

çıplak bir yara gibi sızlar paylaştığınız anlar, eşyalar

dolusu cümle VAR defterimde.. yara bandı tutmayacak kadar

Ve kaptan, yeni bir yola sapar.

Ahmet Doğan

bir gözlerimin ta içine bak, anlarsın ölüler niçin yaşarmış...

bir ah çekip hasret ile dedi ne çare,

Sadık olan aşık benim, Mecnun'un sadece adı var.

Yazayım, öksürüyorsun, O, keser, pek iyidir?

Kuzey yıldızı daha uzakta

Bir gökyüzüdür artık gülüşün

Ki zaman, başlangıcın ve son?un anı?

senin karasularında olmak

Sensiz yaşanmaz bu dünyada

Bartın'da bahar.

bu sehir o eski Istanbul mudur

Sevdam büyüdükçe dünyam dar olur

Yoksa kanımı son damlasına kadar çılgın bir

Ya da öyküsü çabucak unutulmuş bir trajedi artığı?

Saçının en titrek teline düştü

Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada

MAZLUM YOKSUL SİLLE YERKEN ZALİMDEN

Alışkanlığın verdiği rahatlık,

Zamandan çıktığım zamanlar olur

Nasıl unutmuşum senin bir başkasını sevdiğini

Gök sapından boşalmış papatya yaprakları gibi duruyordu

Ve o sarışın

Lokman Hekim bulamadı çaremi.

seraba döndürdü hülyalarımı

"Çakır beylerin" elma bahçesi.

O kadar sa'y-i beliğin bu sefalet mi sonu?

cesaretini, bilgeliğini ve o ilkel, o yaban ağrısını geri

Yalnız?ın yalancılığıdır

Günahkar mevsimimdin

gözlerin gözlerimdeydi gözlerin yoktu

Oturmuş bir küvete kuruyup kayboluyordum.

Sevişme vakti olduğunu...

Senden umut kesmem kalbinde merhamet adli bir çinar vardir

Herşeyi, herkesi götürdün demektir.

Bu böyle pek de kolay değil gerçi...

ben balık, sen kuş. tadımı seversin bilirim, bende senin gökyüzünü.

Saat on ikidir, söndü lambalar

Hangi bir derdim için ağlıyayım, bilmiyorum.

Seviyorum seni ekmeği tuza banıp yer gibi

Ve yaşam o ki,

Bir ateş yakalım ki, tutuşsun gökler bile

Sevgi can çekişse de

Uğur IŞILAK

Benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini

eski bir öyküye başlamak...

Kiminin rengi ak, kiminin sarı

Kurtulamadım...

Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan birşeylerin...

elif şafak- mahrem

Biri evvelce eğer söylemiş olsaydı bunu,

Kavgasının.

çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için

Gözlerin hani?

Binalar yan yana yükselip gidiyor

En korkulu cani gibi ye'sin yüzü gülmez!

Bir başka zamanda seni yaşamak

Unutulanların arasına katılmalıydım Anıları bir sandığa koyup hayatı bir yerinden yakalamalıydım. Bu aşk noktalanmalıydı, bu sevdadan vazgeçmeliydim.

Türbedarin gibi ta fecre kadar bekletsem;

Hep aynı elbiseyi giyer

Bir çocuk daha dogurmalar...

Milyonla barındırdığın insan kılıklarından

Orada olmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

Bazen insanın kendisini affedebilmesi gerekiyor.

nefes almak icin biraz daha

Sen dönmeden kimseye bakacak yüzüm de yok.

Soyun evvelce, fakat?

Sonra bir cep saati vardır, arada çıkarıp bakar

Kimseyi sizi sevmeye zorlayamazsınız.

ben gidiyorum

Yaşamsa yerli yerinde

Atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri

boşuna bakacaklar

Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız

Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin

Bir yanım memnun oldum diyor, bir yanım tanıyamadım daha,

Senin gözlerinde ışıldıyor

iyi bak kendine

En hisli şiirden de örülmez bu güzellik.

ansızın geri teper.

Bazen şarapla birayı karıştırır

yürürken düşünmek ne ise,

Kusura bakma ey gül, bendeki bulut alınganlığı?

Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkla

İmanı olan kimse gebermez bu ölümle:

Ray, asfalt, şose, makadam

Yaşamaya da

Saçlarına hasreti tanımayan hallerim,

Alma demiştim

Binlerce yıl uzaklardadır

Kalbim: Ebemkuşağı; günde bin kere

Yürek sensiz hasreti yükler

ve akşamları ufuklarımda

Yum gözlerini zamanı düşün,

Kendime bir sahne buldum oynadım

Sana sevgim şımarık bir

Ne çabuk geçti zaman.

Yazık.

Kendi ordusunu.

Karım benim!

Şaşırır yolunu denizde gemi

Neler kalmadı ki sende

Üç kuruşum olsa verirdim daha

En solmayan güller açtı içimde

Suçlar, yargılar, mahkum eder.

Bugunlerde herkes gitmek istiyor.

Silinmez bir ses gibi giden..

Senden daha kötü biri olmamak için

Her yolculuk yangınların başladığı yereydi

Sana kör bakacağım, görmeyeceğim seni;

Renkli bir balon gibi sönüverdi

Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar,

Hayat bir bot ve bot çevresi dolu beyaz köpek balığı,

yeni bir koşuşun başlangıcında

Anlaşılmak! -değil mi ama- sanki kimsenin olamaz

şimdi bir kaldırım taşındayım

Öldüm

Hiç tanımadığın insanlar,

Benden anlamadın şiirden anla

Yedi dünya bana düştü sandım oy!

Kabulündeyiz

1961 yazı ortalarındaki Küba'nın resmini yapabilir misin?

Aşkın güzelliğin,

Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

Topuklarım boşluğun avcunda

de hep senin kalacakmış gibi hayat.

Sende kalmış umudum, saadet çağım sende,

Hani ağlamak yoktu?

Seni sevdim ben.

Kimseler bilmez

Ömrün veren ziyana

Güneşli bir öğle miydi, çiçekler gölgesiz miydi

Gözlerim

Böylece kibarlığın, lütfun,

sabahtır saat beş buçuktur

Al bayrağım gökte dalgalandıkça,

Taşarken haşrolup beynimden artık bin müselsel yad,

Bir aşkı yaşatan ayrıntıları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz

Kahraman Tazeoğlu'nun radyo programını dinlerim de zaman zaman...

bu gece yalnızca bu şiire yağdı

NEFRET EDERCESİNE YAŞAR HAYAT BUYUR MEZARA YAT.

Neden derseniz ben herkesi iyi tanırım

Çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için panayır yerleri...

Seninle değil!

Ölümdür yaşanan tek başına,

Ne hasta bekler sabahı,

Hiçbir şey bilmiyorsun

Vefasın bulam sanma

Mehmet Akif ERSOY

Uzaklara bakar yalnızca

Kim bakardı uzaklara

iki saat içinde,

ya da yol üstündedir

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

sesini duyuyorum rüyalarımda

girdi zengin bir cücenin kolunda

Eskimiş saçak gibiyim sensiz

Öfke çiçekleri getiren kışlarla,

Acıyla baş etmeyi öğrendim.

Asim'in nesli... diyordum ya... nesilmis gerçek:

Mezarı oradadır şimdi

Büyük bahçelerin küçük içinde

Remil Attım Niyet Tuttum Fal Baktım

Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir.

Yolunda köprüler çürür...

Mevla?danım; hayır benim, şer benim.

İnadına kök salmak lazım.

Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,

Şu üstümdeki boşluk kadar

Yüzünden, hüznünden,

Gizlice buluşmaya gelen ve ölürcesine

Tek başına yaşayamaz sevdasını,

akşam saçaklarından damlıyordu

Sadece kendini öldürecektir;

Sevgili Dost,

Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine

Feryad ile kurtulması me'mul ise haykır!

Ey nefesime serpiştirilmiş bir yudum taze hayat,

Otogarlar,

Ve soframda en eski şarap.

Kaderde senden ayrı düşmek te varmış

Dilerim geri teper.

Bir ölülük bana sindi

Oysaki

Bıçkılanmış dal gibi ayrı düştüğüm,

Aşkınızın gözü kör değildir artık.

Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık

Oy amman amman.

Gültekin Samanoğlu / Uzun vuran gölge şiirinden

Sen mağlupsun

Sensiz olursam yaşayamam diyen

Hiçbir filiz kendi gölgesinden öte bir yerde ölümü tatmamıştır..?

Aşkın ezeli aşıka ilham-ı hüdadır, bir neşve nümadır

belki Haziran`da mavi benekli cocuksun

Henüz dinlemedin benden türküler

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem

Şimdi herkesin bir sen?i var

Ve ne kadar güçlü korunuyoruz.

işte önümde hacer ana geçti

iyi ki yoksuluz bulutlar gibi

Sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.

Seni sevdiğimi bağırdım mehtabına

Bir hilal ugruna, ya Rab, ne günesler batiyor!

panayır yerleri...

bagırıyorum çıglık çıglıga

Çok çocuksu çelişkilerimin dayanılmaz ağırlığı

sevmek doğamda var benim.

bir bela tünelinde, ağır imtihan düştü.

Eli bir bıçak ucu gibi sipsivriydi, uzundu

Bunca zaman bana anlatmaya

Ne ayıp!

Sen, buğulu bir camın ardından izlediğim hayatın

Mona Rosa seni görmemeliyim

Zaman yavaşlar.

Darıl bana, darıl bana

etsem de abestir sitem- i hare tahammül,

Güneyi tadan bir kuşun sevinciyle.

güneş ülkesinden gelen yiğitler

Leyla'nın yüzünü görenler bilir

Kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine

Kan değil, sevdamız akardı geceye,

dedem mevlüt beya uzun sakalıyla sağa sola emir yağdırır

ateşten sözlerim var, söylesem seni yakar

biraz deprem sonrası

Sokak lambaları birden yanıyor

ŞEYTANIN ÇAĞIRDIĞI

Bittiği yerde başlar. ?

N. F. K!

Bir demet karanfilin penceresi, kapısı

iyi ki bu düştesin

Geri Gelen Mektup

En ölümsüz sevgilerin

Dolaşsın, sonra, İslam'ın harem-gahında na-mahrem...

Yıkık bir duvar kadar bile pişman değilsin biliyorum

Göremeseniz de, bilirsiniz

Niceler sultandı, kraldı, şahtı;

EY SEVGİLİ

Yapılan söylenmez, gelmezmiş dile

Dışına kapanmıştır,

Gereken acıyı verdi bize:

ikindi yağmurlarını bekleyen

Ciğerleri küçük, elleri büyük

Adını bir türlü usunda tutamıyordu bir kuş.

Rüzgar güzel bir koku getirmişse

Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları

Aşk, bendedir.

Evlenmeler...

Kendimden kendimden

Kum bir gözündedir...

kaplar tekin olmayan göğünüzü

Adres sormadan yaşamak da vakitlice bunaltır insanı

Ne sonuncu ayrılabilir

Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha.

Keserek eline veresim gelir.

Ön dişleri çürüktür, avuçları terlidir

Ki geçer dalgaları içimden serin serin.

İnsan bu kapılmayı anlayamaz, oysa çok eski bir yerde

Kendisine..

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

O bir kelime yetti, kendimi bulmaya.

kendin alıp başka diyarlara gittiğinde

Peki, bu kanun tek bana mı işler?

Bir kere duyursam hele güzelliğini, tadını,

Yurdumuzda huzur, tek hedefimiz,

Dualarım vesvas'ı hannas'ı eder def.

her neyse..."

Ey dipdiri meyyit, 'İki el bir baş içindir.'

Sevdiğimiz insanların çocuklukları da...

Bana zamandan söz ediyorlar

bir şiir istersin

Emine Işınsu'nun Sancı adlı romanını dün uyumadan önce okurken karşıma çıkan dörtlük, o anki davranışlarımı ve ruh halimi ne güzel anlatıyordu bana.

Ben sana mecburum sen yoksun

bu ne biçiim hayvan ki bu/beslenir acılardan

Fakat ne kadar saklasak nafile

Nazım Hikmet.

SEVGİLERDE

Şimdi gönüllü esaretindeyim

Şimdi yol ayrımındayız, bakın

Ay, secde edip çehrene, yerlerde sürünse;

öyle yoğun ki sevdamız, bağrımdaki elin elimdir,

Ey sehid oglu sehid, isteme benden makber,

Hep Kanlica'da Emirgan'da

altın renkli,

öyle bir sevda ki

hakikatlere daha yakınızdır, inan...

Bu gece yılbaşı

Ne anlatabilen,

Hiç bir şey yapamamanın ve hiç bir şey olamamanın

Altındağ gökleri kümülüslü

çağrışımlarla ödeşemezsiniz

ilerlerim

Ve kaybetmek daha güç bulamamaktan

"Gözlerime bak sevdiğim kendini göreceksin

Bulundukça aramaklı.

Kan ödüldür açıkçası

Üşüdü gitti Annabel Lee

Yok artık pek konuşmuyoruz

Alemde ziya kalmasa, halk etmelisin, halk!

Köpekler olmasa...

' Sana tebdil-i hava tavsiye etmiş doktor.

BEKLENEN

Yaşanmadan çözülmeyen sır benim.

Gezmiş olsan açılırsın..' diye bir fikrini sor.

Mehmet Coşkundeniz

ne zaman ki sabah oluyorsun

Niceler sultandı, kraldı, şahtı.

resim diye duvarlarda müzik diye ıslıklarda

Yurda ay-yıldızının ışığı yeter.

güneş nazikçe süzülür yumru tepelerinden hacı köyüne doğru

Her şehir bir meçhul.

kavga bitmiş mezarlarda

Sıratını geçtim yaşarken korkmadan

Ah, hiç tanışmamalıydık adlarla.

Günün dolmuş veya dolmamış,

yaşamak yani ağır bastığından.

Yılbaşında hesaplanır

KYK da kaldığım yıllarda yattığım ranzanın tavanında şu mısralar vardı...:

Güvende olma duygusu...

namlu sonrası mermi ahengi

Tenler birbirine düşman, aşıklar birbirine küs

Kaldım

Bin yıl yaşar

üşüyorum şiir boyu

Yokluğunda buldum seni;

Veronica A. SHOFFSTALL

Senden ayrı günlerimi

Nefis rüyalarınız için

Yahya Kemal Beyatlı..

O dudaklar morarıp kavlamış artık derisi;

Karanfillerden bir deniz.

Üstelik pek masum!

Kiraz mevsimi, kiraz

Sesini bir ayin gibi uzaklardan duyduğum

Su Bogaz harbi nedir? Var mi ki dünyada esi?

Umuda salladığım oltalar duruyor hala.

İşte bunun için!

Çocuğun göğsüne yaklaştım biraz dinlemeye:

Duymakta olduğun engin sözler derin denizlerimin dalgası.

Ben bu müstakbele mazimi feda etmezdim!

Me'yus olanın ruhunu, vicdanını bağlar

Bu aşkın üstü

Bende çıkar güneş aydınlığa

Sen kan nedir bilmezsin

Ey çöl yalımı saçlarında hüznün şarkısını mırıldanan kulbe-i ahzan'ım!

Akşamları gelir incir kuşlari

Fırça sallıyor

yaşam : yaşamı görmek için ayna tutarız ağzımıza. yaşamı göremesek bile yaşadığımızı biliriz ayna buharlanınca.

ağlamaktan daha değerliymiş,

Küfeleriyle hükmeden

Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.

Adına hayat denen yel,

An olur, deli sevdamın suskunluğunu yüklenirim bir başıma.

Bu yüzden yeryüzünü görmeden göçüp gidiyoruz.

ne kadar süslesen rüyalarımı

Yolların yoldaşı, direklerdeki her bir tel.

kopmuşum masallara süt emziren akşamlarımdan

Ama ısını bırak bende

Bilmiyorum!

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak

Hiç susmadan ağlayacak

Daha çabuk unuturdu belki su sızdırmayan sarılmalar,

Yani çoğalarak

Birden

Bekler mi beni

Sönüyor gögsünün üstünde o arslan neferin.

Doğrusu biraz şaşırdım

Benim yanan yüzümden

Saatime baktım sekizi beş geçiyor

Ellerinin arasına

Ağıtlarımla rafta,

Uludağ?da incecikten yağarda,

Yildizlara uzaniphep seni sordum gece yarilarinda

Uzat ellerini gökyüzüne,

Birden başlayan, o telaşla bütün gece

Ümide sarıl sımsıkı, seyret ne olursun!

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

Kaç yıl önceydi, bilemem

Ateşsiz!

Ya da pek kurumamış da

yarı kalmış bir şarkının acısını

Süpürür hep..

deniz kızı şafaklara yüzüyorum

olgörüp gelmiyordu adın fırçama

gibiyiz. Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada bir

bir karanfilin göz yaşlarına yazmak isterdim sarhoşluğunu;

Ne yolumdasın ne yolsun sen bana...

Tevfik Fikret

Hep beni bekler, sabırsız.

Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler, öyle düşünürler.

Seni her özlediğimde sevgilim,

Duymak,

Yavi kil kendozunu

Ben seni sevdim mi? Sevdim, öyle ya

Akşamüstü değil bu an

Senin kalbinden sürgün oldum ilkin

Ostralya'yla beraber bakiyorsun: Kanada!

Daha bir hafta yasar, sonra sirayet de olur;

muhteşem belaya nazır

Şimşek gibi loşluğunda Markizin

Beni ben kırdım oysa,

Takvim tutmazlığı

yine bastırılamamış tüm isyanlarım kanıyor ellerinde,

Boşuna bir liman arar;

anneler ve korkular yoktur.

Sol taraftaki başucu sehpasına yerleştirdim onu

Karşındakinin gördüğüdür rengin..

ölüm acısı.

Rüyanda görmedin, hatırlamadın

Çıldırırdım sen ne kadar uzaksan,

Ya gözler altındaki mor halkalar?

Duymuş olduğunun sağırı,

Gönül dagı yağmur yağmur boran olunca

Kanadı kırık her kuşa

Sevgilim sevgilim hayatım gelinim

Batak! Yığın kamış. Toysun sen. Bilindik rüzgar bulmaz seni. Eski tarihli not defteri: tutulmadıysan kazançsın. Afiyetle tuzak. Cama cilveli bilek. Hayat sevicisi. Dönmede hazcı. Yalın ruh: sınırlandırılmış. Soysuz yalan:kardeşten duyduk. Kork ruh, şimdi.

Hani nerdeyse polisler gelecek

Başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide

Af dilemeye geldim affa layik olmasam da

Bırakın halime artık beni, rahat öleyim!

Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin

Çünkü her yıl yeniden yazacağım onu

Sesini hiç eksiltmeyen -

Unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında

sameland seferden dönecekti

Bir bulut geçsin üstünden

Her şehir son durak.

Elmacıklar iki baştan çıkıvermiş ileri.

Eser darmadağın, emek yüzüstü;

Sema, güneş ebediyyen kapansa, belki vücud

Çiviyi tersine çakmak gibi

Ama sevdasız!

seyhan YILMAZ

Sen aklıma gelince her şey gülümserdi. Ağaçlar şarkı söyler, rüzgar tatlı eserdi.

Uzamış saç gibi kirpiklerinin her birisi!

Ölü yanardağlar, ölü yıldızlar

Ateş ve kül adına

Ne sabahı göreyim, ne sabah görüneyim;

Solmaktan ve solgunluktan

YANIP SÖNEN IŞIĞINA

Çünkü sen yaşam kaynağıydın.

Unutamazsın!

Gülümsediğin,

Baharı beklemeyen yaprağa konmaz yusufçuk kuşları Zemherileri göğsünde eritmeden hangi baharın müjdelerini duyabilirsin İşte şimdi Kemik sesleri törpülüyor hüznümün kılcal damarlarını Ve cehenneme bir bilet ısmarladım ben Aşkı kim kirletirse onun adına kesilecek Ama sen yar Senin adın yar Cennet'i kalbeyleyen erguvan kokularına karışır adın

Ağardı-gör yüzünü

Toprağın kadehine ab-ı hayat dolduğu

Sade bir nezle-i sadriyyemi illet? Nerede?

Desen ki...

senleştirip biniyordum külüstür taşıtlara

Küçücük gitmeler yapabilsek.

kış geceleri gibi uzun uzun

Vakti olmadı acıların hesabını tutmaya

Bosanir sirtlara, vadilere, sagnak sagnak.

Yine geleceğim!..

Bir anda kaçasım geliyor, biliyorum ne arayıp ne bulamadığımı.

Bir ayrılığın ilk günleridir daha

Tarık Tufan

Bir dostun sıcaklığına

Şimdi İstanbul aydınlık, öyle pırıl pırıl

Bahar başladı Nokta Noktam.

Gitti gidecek "...

Aşkın kuzey yıldızı

Gerçekte

Beklide o yüzden, o yüzden beklide, Zaman?a nikah ettim seni...

Sana benim gözümle bakmayanın,

Uludağ?a kar düşer,

Gerçeklere dönüştü bu dedikodu,

İki yarım kaldık

Sonsuzluğun belli belirsiz kucağında.

Bende yaşadığın,

Hep uyanır

ayaklarım donukladı gelgelelim

Kör kütük bağlanmışınızdır aslında.

gitmelerden beklediğim kalmalardan korktuğum

Bekledim gelecektin ömre bedel an gibi...

İçimde öldürecek bir anı bile bulamayan

o yüzden vazgeçilmezimdin,

El kol oynatışından

Bir tek şeyi unutma!

"O sesinin sardunyalar gibi konuşkan sessizliği..."Can YÜCEL

Karacaoğlan?dan

Demek ki dudağımda katlettiğin bir gülümsemeydi bu aşk

gözlerin ey yar benim evimdir...

Onun kırmızı yapraklardan yapılmış

Şayet sesimi farkedemezsen,

- Öyle ya herkes ahmak,

Suçlu bir çocuktur da sanki o, gizli gizli azarlar.

Ama yürek

Sonu gelmez kumlara uzanırsa muttasıl

Yüksek yerlerde açan çiçeğim,

ne vakit bir yasamak dusunsem

Şekli ama şüphesiz!

yerli yerinde her şey

En kötüsü aliskanlik.

Bilirim kötünün kötüsü bir oteldir burası

Güllerin buram buram tüttüğü

Ayrılırsanız yaşayamayacağınızı bilirsiniz ama böyle de sevemezsiniz.

Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.

Memleket isterim

Düşünce öldü

Tutsam ellerinden, üşür ellerin!

BAŞIM AĞIR, DİZLERIM PARÇALANMIS

Taş merdivenler gibi, aşınmış ayaklardan,

Pardon siz demeliydim...

Tek kol da demiyor bir tarafından!

Bende sıla hep gurbet olur.

Yalnızlığım o kadar aşikardır ki,

İkiside rezil..

Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

"Gömelim gel seni tarihe" desem, sigmazsin.

Durup köşe başında deliksiz dinlesem

Gittiğimi

Aminler dizilmekte

başımı usulca dizine koyacaktım

yıldızlar gibi çiçeklenmiş

Bağırıp çağırıyordur gebe karnını göstererek

Ağlayamadım...

türkçe ancak bu kadar güzel kullanılır bir şiirde.

Deniz daha bembeyazken çıkacaksın yola.

Nedenini hatırlamıyorum ama utandım

Kullanılmış çamaşırların ve bavulların kokusu

Sevgiden cayarsam eğer

Ne hüviyette şu karşında duran eş'arım:

Sana agusunu açmis duruyor Peygamber.

Şafaklara sattın ihanetini

Hava temiz

Senin onu sevdiğinden.

Gel, gel ki az kaldı Mecnun-u isyanıma

Ne günlerdi...

öylesine delice bakmasalardı eğer.

Çektiğim alamı bir ben birde Allah?ım bilir...

sahi ben hiç ömrümü kendime yaşadım mı?

Bedirhan Gökçe

acıktım, bitlendim, bir yerlerim sancıdı

Anladınız mı?

Mini bir etekte mi bulunur, kadınlık?

üzümsü umutsuzlukların

Terkediyorum

bu kafesi biz süsledik biz aldandık bu süslere

Yılmaz Odabaşı

Bana ister acı, ister acıma

yitirdiğim bir şey var, sende arıyorum,

Her yol, bir şehre çıkar.

Yükleyince adının anlamına,

Değildim ben sana mail sen ettin aklımı zail

Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

ADAMLIK YOLUNA KOYDUM KELLEMİ

Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...

Duyulduğunda namın kubbelerden;

bir mahpusun karısı.

Her şehir girişindeki,

Varsın senin gökyüzünde uçmasam.

Unut diyorsun, unutmak mı?

kazasına, başımıza gelmiş bir felakete, işkenceye çekilmeye, ameliyata

Kalbinin attığı kadar canlısın,

Ey gönül haresi keder, insan kendinden ne kadar uzağa gider...

bir umarsız bulvar iti vitrin ışıklarında

Seninle çoğaldım, büyüdüm.

Var olan aşınıyor, azar azar zamanla

Kilitlendin en koyu zindanlara

Ne derse aldırma şimdi artık el

AHMET HAŞİM

munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine

bu süzülüşe kolo ovası bir selam çakar

Sensiz soluyorum anlayacağın

Yolumu gözleyen, tünemiş kuşlarla doludur,

Seni özlemeyi bile yakıştıramıyorum kendime

Düşlerinde bir çocuk hıçkırır

hangi kapiyi calsa kimi zaman

emin ol ki sevgili;

Sabah yatağım kadar sıcaksın

Asfalttan yürüsün Aralık,

... Nfk.. istanbul...

Yıllar da geçse demincek,

Öldüğüm gün geleceksin, bilirim

Ölmek daha kolaydır, sevmekten

Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.

süresi ötekilerden kısa

Her şartta kendisiyle dürüst kalanlar

şiir şiiir şiiir hayatı anlatır ama sadece anlayana.

Denen şey nedir? Kimdir? Gülleri, volkanlar ve

tutsak ustura agzinda yasamaktan

Tekrar tekrar...

Kaç rüzgar,

Bakışların konuşur, kilitlense de dudakların.

Dinlediğim tatlı masal senmisin?

Monotonluğun doğurduğu bıkkınlığı yeniyor.

Seni beklediğim kadar.

sevgiye on kala ölüme beş...

osman nevres

korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları

Yürek sızlar inceden ince

dışarıda hayat düşmandır size

Anımsar

Sokakbaşlarında sazımı çalsam

ölü yanardağlar, ölü yıldızlar

Nihayet, bir zaman kırlarda gezmiş, köyde kalmıştım.

Yüzüme kapanan ellerin

Ben patronum, şöyle böyle bir adamım

Kaset sustu kapandı yeşil Chevrolet? in kapıları

Öğrendim ayrılığı.

Seninle rabıtamız hoş bir itilaf işte;

güldün,

Ufukta bir çizgi gibi gördüğün dağlara

Sonra dedim ki "Söz Ver Kendine"

Olursa bir şikayet ölümden olsun.

Ömrümün sebebi, ustam, sevgilim...

Herc ü merc ettigin edvara da yetmez o kitab...

Kıyametler koparmak neydi Ey Bülbül, nedir derdin"

SENİ SEVDİM Mİ?

Ey benim yüreğimdeki derin çığlık..!

Mevsimleri saymadın ki

Solgun yollardan geçtim.

Ağlattığın gözleri mendilinle sil...

Yarın cinan içinde

komşu plakta.

Alıp başını

Ülkendeki kuslardan ne haber vardir

duymak istediklerimi söylemiyorsun hiç

Bu da gelmez mi? Dedim 'Kim dedi, oğlum sana gel?

dost omuzbaşlarını omuzlarının yanında duyup,

güzelliğine benzetme bulmak zor

Yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından

Bir demir leblebidir çiğneyene AŞK olsun

dile dökülmeyenin tenhalığında

Aldığım ahlakla bir terbiyem var

Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak

Kar altındadır.

Bir aşkın ölüsüne ağıt duygusallığı?

Yaş otuz beş! Yolun yarısı eder.

Ey dipsiz berraklık, ulvi mahkeme!

Parçalayarak hatırlıyor dağlarda"

Bilmem bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?

O iyi insanlar, o güzel atlara binip çekip gittiler.

ellerin ellerimdeydi ellerin yoktu

Onun içinden o çileli çocukluğumuz geçer.

Ayhan YALÇIN

Kadın vardır; güzelliğin yıldızlarla

Sesinde çığlıklar boğulur ama, bağıramazsın?

Aşk... Bitti. Soldu şiir.

Gümrah bir ırmağın son damlasını aşk ile yıkayıp sana akacağım sonsuzluğun dehlizlerinden Mısra mısra yollarına adanıp hece hece secdene kapanacağım Bir Leyl rüyası bu yar Gözlerimiz kapanınca göreceğiz

Üzerinden geçtikçe,

Ne tasannu'bilirim, çünkü, san'atkarım

Mavi ve yeşil,

Olmuş dünya sezmekteyim,

Başkalarını örnek göstermeye,

Üryani eriği gibi gözleri vardı

kaçırılan bakışlarda

anılarımın

sen kollarımın arasındasın

Varıp anın üstüne

Kapatır gönlünün kapılarını, yasaklar kendini size?

Sen de anlamalısın gidiyorken yanında,

Öyle uzaklardayız...

Gördükleri ile göz bebeği üşüyen ejderha

okuyarak, dinleyerek değil..

Okuyana degil okumasını bilene.

-İlkokul çağında hepsi-

Ateşe dönüştüren şu kızgın güneş mi?

nereden biliyorsun insanların yazdıkları şiirleri ezbere bilmediklerini?bu ne önyargı böyle...

Bedr'in arslanlari ancak, bu kadar sanli idi.

Dağlara çekilmiş

Kiminle konuşsam aynı şey...

Kalpte gizli en derin sırları bilen vardır

Bilmezdim ışıksız yollarda umuda kavuşmanın yorgunluğunu,

gömdüler onu dağların yamaçlarına

sen ıssız

Boş şeylere kafa yormuş, boş işlere koşmuşum

Postacılar adresimi bilmez.

Ve elleri öyle büyük işler için

Kınalı keklik olsan da vurmayacağım seni;

bir kenti tanır gibi tanıdım seni ancak

O zamanlar bu mısrayı kimin ne zaman ve hangi ruh haliyle yazmış olduğunu düşünürdüm... anlayamazdım...

Şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi

yakın artık gemileri köprüleri atın artık

Hiç toz kondurmayanlar

İnsan bazen nedensiz yere umutsuzluğa kapılır.

Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.

ne kaçabilirim nede savaşa bilirim

Aczimin giryesidir bence bütün asarım!

batıyorum

Feryadı bırak, kendine gel, çünkü zaman dar...

Kalkamadım...

Ne de ilkin.

Birazdan sabah olacak...

yaşamaya dair en güzel şiirlerden bir tanesi...

Açma pencereni perdeleri çek...

yanından geçen küheylanların

Ben haramı helali karıştırmam!

O demir çenberi gögsünde kirip parçaladin;

Ellerim kirli miydi

Periler birbirine düşman, pelerinler birbirine küs

Senelerce senelerce evveldi

Bunu da öğrenki; SEVILDİĞİN KADAR SEVİLİRSİN!...

sevdaları efsane oldu, dolaştı dilden dile

Meydanlarda bağırsam

her şey yazılabilir

Yaşanmamış zamanlarda

Gençliğimin rüzgara verdiğim yılları

"asma köprüsünden" Kocanaz deresi

Ey düşmanım, sen benim ifadem ve hızımsın;

Gözlerinde gitmek sürgüne.

Düşünmekten çok daha basit.

Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi

iki portre gibi yanyanaydık albümde

Bir zevk duyulmaz oldu, buranın rüzgarlarından

Ne yapsalar bos göklerden gelen bir karar vardir

? Benim talihsiz yolum,

"O benim." diyeceksin.

ve kazanmış görünürken derinliğimizi

Yüz yüze ikramda, sahte bir yarış, Dostun arkasından, diller bir karış. Lafta kalmış... sevgi, saygı ve barış; Olmuşuz.. selamsız bir nesle tabi;

O dudak ve o diller

Gözlüklü ve tedirgindir

Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkta

Doğrusu sarhoşken hiç görmedim

Zaman ne de çabuk geçiyor Mona

sonra vaat edilmiş topraklar gibi

Ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,

O zamanlar sokak sokak dolaşırdım

Ağlanacak bir aşkın kıyısına vurduysa gözlerim

Kırgın kırgın bakma yüzüme Rosa

Varsa gelmis, açilip mahbesi, yahud kafesi!

Demeyeceksin işte.

Seninle dolu, seninle sensiz bir şey..

kendi zamanına muhtaç

Aynam oldu, gösterdi bana kendimi.

Kilometreler beni iyi tanır.

Bir garip insan olsam, benzemez hiç kimseye;

Biraz da gerçekleri anlasana

Bin taksir

Seni sevmediğimi söyledim.

Leyla ve Mecnun adına

ucurumun kenarındayım hızır

Mektuplar gelmez.

basitçe severim seni, sorunsuz ve gurursuz,

hepsi, hepsi geminin altında.

eski zamanlardan bir cuma caliyor

İki'den bir'i, bir'den iki'yi çıkaramam.

biliyor musun

Açsın bahtımın ikbali her yerde;

Beriden zelzeleler kaldiriyor a'maki;

Maraz değil

Gönül ufkunda yağmur bulutları

Aragon

''o kadar da yürek burkmazdı bırakıp gitmeler

Bil ki sevgilim pamuk ipliğinden incedir onurlu kaderim...

Ve öpücüklerin sözleşme ve hediyelerin de vaat olmadığını öğrenmeye başlarsın.

mutluluğa hep geç kalırım

Uçurumun kenanndayım Hızır

kimler taşır bu ölüyü belirsizliğe

Evler yapasım gelir

İçimin mavisi senin okyanusundandı

Kullukla erilmez payeye erdim.!

- Çağırın hastayı gelsin.

Hayır başka türlü olmayacak

Kuşların sustuğu yerdeyiz

"yaşayamam!"

hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar

Beni oraya gömecekler

Eşin var aşiyanın var baharın var ki beklerdin

içimdeki kuş sürüsü çabamdaki arılardınnere gitsem karşımdaydın ama sen yoktun

?içinde benzetmeler olan?

Ölürcesine isteyen, beklemez, sadece umut edermiş

Ve aşkım, seni her özlediğimde,

Yalnız işte bu... Ve sanki hep bunlarla yükselinecek.

Daralan küfe: kendisiz yolcu.

O boşluk doldu sanırsınız

Başucumda can verdi fotoğraflarım.

turnalar gidiyor; ben kalıyorum

Yaz sonu hüzünlerinden

çektim o kadar cevr- u cefasun ki usandım,

koştururken ardından o uçmaktaki devin.

üşüyorsam, sokaktaysam, yalnızsam

Ama öyle ağır konuştun ki ardından

Af dilemeye geldim affa layikolmasam da

Sekizde yatmıştın

ipek yollarında kuzey yıldızı

Boyuna yerini değiştirir,

Korkunun ipini kopardın sen bende her gidişinle

daha başka tür aşklar; geniş sevdalar için

Durur alev gibi dallarda kanlı bülbüller,

Kim ne derse desin kadınlara düşkünüm

papatya da canlanmıştır güneş sarısı göğsüyle

Bir gerçeği erken

Gurbet kokar üstüm başım.

Korkma, yokuşlarda yormayacağım seni;

Gerisini karşı tarafa bırakırsınız.

içimi seninle ısıtıyorum

Benim dilimin ucunda...

AZİZ NESİN

ebeler geldi duvarı yıktı

Ettiğin çok, bulacaksın, bilirim.

"Lambada titreyen alev üşüyor..." Abdurrahim Karakoç

İçer bardağındaki son yudumu da

kelimeler, bazıları tüyden bazısı demir

Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı.

Bir gözün cennet

Özlemler de ayrılıklar da boşuna

Maziye karıştı sevda yeminim

Günler geçmez sen gidince

Öyle ''''yanina almak istedigi üç sey'''' falan yok.

Ve kazanmış görünürken derinliğimizi

duvardaki saat duracaktı

Ama sonrası için bir şeyler bilmek gerek.

SİTEM

Geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç

Yaptığın hatayı görmüyor sanma

Sürü halinde gezerken sayisiz tayyare.

Türkülü gözlerin ıslak ıslaktı.

Kaldırmak için elini uzatır.

Gelir vurur işte ömrünün coşkusuna...

gibi başlayıp, gün günden hayatıma yayılan, büyüyüp kök salan,

tam kalbime düşüyor yıldırımı

Karanfiller ölürken

Olduğun kadına.

Suların büyük içkilere kavuştuğu koylardan.

Geldim

Çok ayrılık içtim ben

Başladı az sonra kuşların türküsü

Sen bahçelerde çiçekler açtıran

Ah bu şarkıların gözü kör olsun...

O zaman kimseyi görmez

Üstelik çılgınca!

İlahimle Mevlana'yı döndürdüm,

Anlatmak ve yazmak ruhu rahatlatır.

Hemen oracıkta bir boşluk

Pembe pembe azarlanırım

Aşkın kültürlü olmakla, bilgili olmakla da ilgisi yoktur sevgili,

Bütün güzellikler sende aşk

Ve inanmadan kendim bile...

Sol taraftan rienin zirvesi tekmil çürümüş;

İste yakalandık, kelepçelendik!

Artık sihirsiz bir nefes gibisin

pullarıma ürkek akşamlar bırakıp

n. f. k.

el etmez

Sen kum nedir bilmezsin

Bir sen?i olsaydı

Amaç: ilk olmak. Kayıtsız yitiş.

Kendi öyküsünü

Bir zamanlar bir gülücüğüyle, alacakaranlığı ısıtan o rüya,

Hazansız bir zemin isterse, şayed ruh-ı ser-bazın,

Ve "kafi delil" ortada...

düşüyorum tanyerine

sevgiyle hatırlansa bile hatta.

Ölmek var dönmek yoktur. Gün gelir anlarsınız, içten içe bir şeylerin kanadığını.

tuttu bacağımın siyatik ağrısı,

Kamil Durmuşoğlu

bakınıp dururken duvarlara

Nehirlere karışan zehirli atıklar gibi

pencereden bakmayı

sağlığın yerinde mi?

Kendi en iyinle kıyaslamak sonuç getirir.

Her yaşta biraz gecikilen

Sürüp gider mi ilk öpüşmenin esrikliği

topuklarım boşluğun avucunda

Hem kaptanı

Ne saçma.

ohh dedim, göğsüne gömdüm burnumu.

Dervişlerin sofrasında suya ekmek bandım ben.

Anıların umutların kaldı bende

Hani o Chevrolet yeşil, kapıları açık

Anlatıyor Her Şey

Kapı açıktır, lamba sönük.

bizimçün dokunaklı bir şarkı değil ki.

Tek sen gitme diye

Bir sen iki şehir bir buçuk yılın duygu kalabalığı?

Ve yedi iklim beş kıta

seni sevmekten önce anlamak isterim

Senmisin yanyana gezemediğim?

Sözcüklerin içinde-sözcüklerin dışında,

bir gülden bir ilk bir sonbahardan sor

Ve gözlerini seviyorum her karşımda kapanıp açıldığında.

Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne

Nedenini hatırlamıyorum ama ağladım

sen sahi niçin yoktun

Anlamalısın.

yerlerden

BU GİDİŞLE ARAM YOK BUNDAN BÖYLE

Gözlerim, gözlerim benim

SURATLAR MASKELİ ASIL PERİŞAN

Yaşadığın kadar yakınsın sonuna; ne kadar yaşarsan yaşa,

Canımın gizlisinde bir can idin ki

Hiçbirisinin.

Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden.

Ölümsüz bir yolculuk yaratan

Bir hayli kırıldım,

Sevgili iştiyak, sizi görmek güzel...

eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların

ölene kadar denedi

oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar

Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım

Değiştim,

Nefesleri yetmez avuçlarına

Takvime baktım bu sabah,

butun islanmissin tuylerin urperiyor

Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

- Yok, yok, beni ta,

Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha. Aşk mıydı,

söz olsun!...

Anlıyorum ki ayrılacaksın

Kızgınlığım buna, sebep ise de

Yerine gözlerini koydum, gözlerini

Bu kımıltısız gövde

' İstemem yollamayın ' dersen eğer, kal, yalnız..

DÜŞERSEM YANARIM

Bir yanı çılgın dağ doruğu.

bayraklı ve gamlı,

Yitirdim bir anda gözden

Ne de büsbütün dışında;

Sezai KARAKOÇ.

Herkes sussa keşke...

Arsenik hapları al, söylerim eczacı verir.

Vay amman amman. ?

Aşk'i Bu Yazıyı Okuduğun Gözlerindir

Cahil cesaretimi alem tanır

bir şey eksik biliyorum bir şey artık sen değil

Sana bugün bir mektup yazdım:

Şaşkınlık, alabildiğine yuvarlak açık ve alabildiğine genç gözleriyle bırakıp gitti beni.

kılıcı kuşananından belli olan bir savaşın ne kazanabileni ne de kaybedeniyim. Sorun değil!

Yıllar, yumruk olup durdu boğazımda...

Ayırmasam da ben

Bu yüzden başka birisinin sana çiçek getirmesini beklemeden kendi bahçeni yarat ve kendi ruhunu kendin süsle.

Ben yanlışlıkla hanginizi sevdim?

Seni saklayacak bir raf bulunur elbet.

tek damla gözyaşı dökmeksizin

Bu nasıl yürekten söylenmiş makam?

asya : elini tuttum.. sıcacıktı.. yüreği elimdeymiş gibi..

Ardınca baka kaldı

Ben benimle savaşıyorum,

İnan bana Nokta Noktam

Tükenişi bir aşkın

Atlas yataklara sererek yaşamanın anlamını

Dağı tanıyan, nasıl tanımaz uçurumu,

Neden böyle düşman görünürsünüz;

Gün batsa ne olur geceyi onaran bir mimar vardir

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?

İnandığın bir harekette, yanındakilerin kararlılığını kritik anlarda anlamaktan Allaha sığın.

Serdim saçlarını üstüne İstanbul'un

Allah' ım düşmanımı düşürmesin bu zaafa,

evlilere kız vermedikleri de doğru,

Çerçevesine sığmayan

Ve aşkın yaşlanmak, birlikte olmanın da güvende olmak anlamına gelmediğini öğrenirsin.

Ne çıkar be Sevgilim! ?

Kurumuş bir dere yatağı gibi

Tek mısra:

Tüm hüzünlü notaların arasından bana duygu denen sevgiyi yaşatıyorsun, her nota sonsuzluğun sırrına haykırış ve her haykırış ; gök yüzü perdesini yırtan bir çığlık. Oysa sen tüm bu çığlıkların ve haykırışların arasından bakıp bana?sevenler ölmez ki? demiştin, nereden çıktı bu tabut o halde, bu omuzlarda taşınan da kim, kim bu toprağın altında ebediyyetin sonsuzluğuna dualarla uğurlanan?

İncecik ip üzerine koca ayaklar bindi nefsim içine sindi

Aklını başına topla elinde var iken fırsat

Sevgi ektim, naz biçmeye çalıştım

NE DE AYILMAK İSTERİM

her saniyede bir can veriyorum.

Gel Tanrıya borcunu teslim etsin bu yürek,

Barınağım gönül denen yer benim.

Seni üzüp ağlatanda kaldın da,

düşlerin türkçe miydi hotantoca mı

BİR MAVİ ÇİÇEK KALMIŞTI SADECE

boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çiçek, unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani, unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi

Nerede bir güzel görsem çağlamışım, coşmuşum

Bir bakış bile yeterken anlatmaya herşeyi

Benimle ölsün isterdim ama...

Misal ben...

Biz kim bu cihan gülşenini hara değiştik

Ağlarsın biçtiğin dalları bilsen.

Dil üzmezim tek hece var ismimde,

Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-i beser,

kan bulaşmış caddeleri ölülerli alanları

Cehennemde soğuk bir gün, boğuk bir adam,

köy hayata karşı yeniden canlanır

umut yarınlarda

ilyas : ziyanı yok, gülüşü yeter bize..

Ne kadar yakından ve arada uçurum;

ABDURRAHİM KARAKOÇ

Böyle bir hastayı gönderse de mektep ma'zur.

Sırrını bir türlü çözemediğim

El etmez

Karanlık bir karanfilliği

barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim

Biri vardı sana tutkun; o bendim

Evet, sırtımızda yumurta küfesi var hepimizin,

Bizse kısa bir oyun tutturduk, hiç! yetinmek için sadece. Öyle bir sahne ki bu : anladık, sevdik ve unuttuk her şeyi.. UMUTSUZLAR PARKI-EDİP CANSEVER

Kalpler kazımıştık ağaçlara

Savurur hayat kül eyler seni, doğrulamazsın!

Sirlarin sirrina ermek için sende anahtar vardir

güller açıldı penceremin demirlerinde

''Burada böyle oturacağınızı bilsem size gölge olsun diye bir ağaç dikerdim önceden.''

Nokta büyüdü, evrenlerin evreni oldu.

Hem efendisi,

Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü daha şiir bitmeden.

40'ı geçerse ateş, çağ'rırlar istanbul'a.

Fakat artık ümit yetmiyor bana,

Yoksa bende erken mi başladı zihin bulanıklığı?

Buna izin verecek cesarete hükmetmeye gücüm yok benim

Önce top mermileriyle dövüldü alan

Ne güzelde darmaduman ediyorsun beni..."

Yüzyılın yalancılarından bir yalancı olarak!

gün gelir bir gün

LEYL-İ AŞK

Bir gün işte bu yüzden göze geldi

alacak. Bunlar olurken içimiz bir an çok üşüyecek, sonra geçecek...

Sonra boğaz boğaza dövüşüldü

Mezarımda bu güzel, uzun kaşlı boyacı çocuğunun

Biz sahile doğru yürümüşüz

Bir tüy ki kapalı gece ve güne

Çile çeksem güleceksin, bilirim.

panayır yerleri... panayır yerleri...

Başkent'de kar yağıyor, başkent'de kar...

Nazım Hikmet...

Mobilyan, takımın, alınmış idi

Ben senin baktığın yönde olurum...

kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine

Yenerdim acıları, kahpelikleri...

Biri vardı ağlayan; gecelerce

kavranır.

Nevzat ÇELİK

Al başını, kaç bu şehirden

Geldiğimde notun duruyordu masanın üzerinde

Belki yanıldım ben bu hayatın her virajında.

Benim için yağdırıldı o rahmet

Bilek gücüm Ferhat ile bilindi;

Böyle örtülür müydü

O sevgili oğullar

Bin dokuz yüz kırk üçde biri öldü

Sarmaşık aşkın sarısında kaldım, sarılamadım.

gezegenler çakırkeyif ayaküstü

iki bulvar itiyiz biz koşulların kölesiyiz

En içli tövbeleri ederken kafir kesiliyorum!

gülce en vahim haz

ne bülbülün yanına gidebildi ayaklanıp gül,

İçerken küçülmeyecek küçülürken içmeyeceksin!

Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak

Bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim

Yan yana, üst üste yığılı ölüler

Önceleri bir toz gölgesi sanki;

Nerde gösterdiği vahşetle, bu bir Avrupalı dedirir.

Burada kesiyorum.

Anlayabilirim

Yalvaramam koşamam

kış başlıyor sevgilim

geçti istemem gelmeni yokluğunda buldum seni

yarısısın...

"Bir alkoliği taşımanın, kederden yaşama sevincini yitirmiş birisini taşımaktan daha kolay olduğuna eminim."

Akrabanız olmayan insanlardan ilgi, sevgi ve güven öğrenebiliyorsunuz.

O anda kim olsa ölürdü

Ve deli saraylılardan, onların aybaşı kokularından

tutulduğu yerden parlayan şiir.

Bir an aklıma vurup kaybolan o fevkalade hayal

Tekrar duyduğun gün sesimi gökkubbede,

Akşam diyordun işte oldu akşam.'

İbrahimin atıldığı kor benim.

Adnan YÜCEL

Hepimiz kaçabilsek...

Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de

Mal-ı emlakım var deyu güvenme

İyi yürekli,

Çıkmazlar bile.

Ruhi Bey de çiçek alırdı

Bende Mecnun'dan füzun aşıklık istidadı var,

entel heva ente milul emani hayati ente fideke

Gemisinden,

Kapıları kendime ben açamadım

gözüm, sekizinci renk ve dördüncü buutta...

Yarım kaldım inan ki

Mesela gökkuşağı senin olacak.

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

İçtim yudum yudum güzelliğini

Acısı acımdan derin.

Her lahzada bir sonsuzluk,

Ah Tanrım, ben bu savaşta yenildim,

Hep suç bende degil beni yakip yikan bir nazar vardir

Kürekleri tutmanın şehveti avuçlarında,

Eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların

Kuzuların kurt aldı

kendiyle dargın

Sen, on yedisinde sevgilerin sisinde

Ne ettik, ne gördük şu fani dünyada

Öbür mektubuma daha diyeceklerim var

Acı, hapsettiğin sefil gölgeme!

Ya da yol üstündedir

Sensizligin acısını sen nereden bileceksin

geçti her çağın bitki örtüsünden

Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu!

NAZIM HİKMET ''KADINIM''

O en gergin tele şöyle bir dokun

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.

Yağmurdan sonra büyürmüş başak

Nerdeyse

On yıl evvel ki kanaması

çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır

özlemek dökülmemişsin ki kirpiklerini

Sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.

Sen sahip olursan bu vatan batmayacaktır.

açtı en güzel kırmızı gül,

Gelin bir nazar eylen

Karşılık vermek

Gittin. şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza. Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde

Ferhat ve Şirin adına

Biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.

y k beyatlı

Bir uzun boylu çocuk.. Lakin o bir levha idi..!

Ses ver, öteden nağmeler duyulsun!

ve başka bir gökyüzü başlıyor

Korkarak yaşıyorsan, yalnızca hayatı seyredersin

yine gecikmişim bağışla sevgilim

Alıştım,

Aşkı ve acıyı yanyana düşünmesini ne zaman öğrenir bu beden...

bigane- edadır bilir ol afeti herkes,

elini buldu elim/otuzaltı onda yedi/çok değil

Ahmet Hamdi Tanpınar

Bakışlarla yüklü, söylemelerle sessiz..

Ey sirrini gönlünde tasiyan Misir

Kurban hazır

Divan hazır

Neden bilmem ölümü artık dikey okuyorum.

Gecesi uzun süren karlar-buzlar ülkesinde

RİYAKAR KONUŞAN DİLDEN BEZMİŞİM

Merhamet bilmeyen insanlara bak, Yarabbi,

Darılma bana, gücenme sakın

Lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu.

- İyiyim, iyiyim.

önce kendin saklandın yetmedi

Geçmişim

tutuldular birbirlerine

26 mayıs 2009 istanbul...

Elbet alışırım,

Ya da bir oda kapısını açtığınız zaman

Sessizliktir içimden geçirdiklerimin sedası,

oysa bilmediğin bir şey vardı sevgilim

Gülce bir beyaz sihir

Amaç: peygamberce gözlüyorum yitişimi.

Sonbahar oldum yaprak yaprak

tabiki hayyam...

Önceden sezer

sökmedi ama hoyrat kuralları faşizmin

Oda seviyor mu seni

Bir şey kaldı, bir denizin kıyısında senden,

Birbirine karışmış, değişmeyen kokusu.

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini,

Bir kemanı

"Gerçeksen lelia topla aklımdaki intihar seçeneklerini"

Acılar acılara eklenince ağırlaşıyor

Yangındın...

bilmezmiş gibi yaptın

Nereden bileceksin, şehrin sokaklarında

Millerce yol katettikten sonra

uçak örneğin uçurtma mesela

Cahit Zarifoglu

Uçarı kuşu sevdanın

Ağlarım ağlatamam; hissederim, söyleyemem,

bir beyaz kağıda

Şehir sessiz sokak sensiz

Yunus' un kalemine dönüştüm, kendi hiçsizliğimde.

Buraya gelirken

uzak bir telefonda ağlayan

böyle bir günah işlersem

Suheda gövdesi, bir baksana, daglar, taslar...

Sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti.

hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

- Otel her zaman loştur -

Her susadığında

Mustafa Yavaş

Her mola, yeni bir yorgunluk.

Hasretin kan çanağı gözlerinde oturuyorsun

dalgadan?

Mutlaka sen

suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz

Yoksa hiç bir şey söylemeden çekip gider

ben sende bütün aşklarımı temize çektim

Güzel meslek

aynı sona nikah kesiyor hayat

Zamanla anlarsın bu bir yanılsama

Korkunca saklandığınız bir sığınak, coşunca öptüğünüz bir bayrak?

Kalmış toprak içinde

Ayrıca;

Her?Mart?ta bir mum yanığı

Şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor

kulak verdiğiniz saatin tiktakları

değmezleri aşktan yana

senin hayatını değiştirir.

İnan bana... Dargınlığım herkese

Elinden tutamadık yanlızlığımın

Ve lime lime ederken, hayallerimi ayrılık.

Yaraların kabuğu kolayca kaldırılıyor

Ellerinden belli oluyor bir kadın

bütün gemileri yakar gelirim.

İlk rıhtım ben battım ah tahtım vay bahtım.

Susmak,

Tam bizim otelliktir

eşiğine gönül vadilerini

/vurulup düştükçe, düştükçe seni sevmekten caymayacağım

seni birkaç saniye düşünürsem;

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

ömrümü Harcadım Umut Yoluna

Leyla... Ela gözlü bir çöl ahusu

bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar

içinizdeki ıssızlığı doldurmaz hiçbir oyun

Naşide Göktürk

Sana duyurmak için değil!

eskisi gibi olmadılar olmalarınıda beklemedim elbette

Diyen bugünkü beşer,

Yok da..

Seni özlemek istemiyorum ben,

Sen hiç sensiz kalmadın ki

uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim

upuzun bir ömrün ortasında ne hayata ne ölüme yakışamazsın?

anlasam ki sesim sesine değmiştir,

Sende Kalmış

Yarısında yutulmuş

Seni sevecek kadar-sana seni anlatsam

evet, gün geliyor bıkıyorum senden

Korkuyorum hızlı-yavaş zamandan

Sana kullanılmamış bir gök getirsem

güya ülkem göklerin yolunu bulacaktı

Nedense,

Yaşadığı hayat gibi yaşayamadığı hayat da

Bunlar da bir ise yaramadıysa

Anam ölmüş babamın bilmiyorum hiç yüzünü;

Aşk büyüdü, Allah aşkına dönüştü.

- Çekiver doğruca istasyona?.

Şimdilik bu kadar.

Kendi çölünde..

- Hem Verem'im! Söyle, ne var saklayacak!

Bir otel katibi her yerde bir otel katibidir

Kime dert anlatırız? Bulsan a derdi anlayanı!

Desem ol bi-vefa bilmen inanır mı inanmaz mı

Nazım'a!

maraz degil

Dönüp maziye tırmandım, ne hicranlar, neler andım!

bir daha kimseden sormayacağım seni;

Göğsü bir martı göğsü gibi denizlere değen

Başkası oturmuyorsa gider oturur

Say ki, şaşırmışım...

Ey karanfil yanığı gözlerinde aşkın cilbabını kuşanan suret-i efkarım!

gelmeyen cümleler kurmak, camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...

?Bir namazlık saltanatın olacak / Taht misali o musalla taşında.?

Ayaklarına hiç bakmadım

Sen; ey her şeyim olan her şey!

yokluğun!

Orda herşeyini satar gelirdin

otelin penceresinde duracaktın

Gören gözler suretine hayranmıdır Sultanım..?

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

ben sana mecburum bilemezsin

Kahkaha ne demekse

Ben seni düşünüyorum seni

Gönlünüze sağlık arkadaşlar hepsi birbirinden güzel...

Bu cinayetin hesbını sordular

Seni içimden terk ediyorum

Cennet olsa artik sevmiyorum

okunu attı mı ölüm siperler boşuna

Ben seni kocaman bi yürekle sevdim.

Oysa iki dayanağı vardı aşkların

Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti

Koyup gittiler beni

Yüzümü yeryüzüne karşı perdeleyen ellerin geldi hatırıma

Dağ bir ayağında

Karşında ziya yoksa, sağından, ya solundan

Agustos Siiri

"Böyle bir kız değildin sen eskiden

Hey gidi küheylan, koşmana bak sen! Çatlarsan, doğuran kısrak utansın!

Sevmekten başka beni

anlarım bitkiden filan

sarardı tiryaki menekşeleri

Nasıl etsem nasıl yapsam da

O gün kurtulacak ancak kulluğunu yapan insan.

Her duruşması ertelenir

En iyi anladığım zamanlarda bile anlamıyor,

mübalağa bir hüznün son gölgesinde şimdi ellerin,

Saniyeler gözlerimde birer can

Hiçbir şeylere değişmem.

kurban hazır

Bir gün de bir demet karanfilim yandı

Hava berrak, Hava ılık

Olacakları danışan var mı sana?

dostluğundan öte bulmalıyım seni..

Neden sevdalar kısa?

N. F. K.

Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

Gülce semavi bir afet

Adlarla gördüğümüz dünya, dünya değildir.

Bu umarsız aşkın ne dimyatta pirinci kaldı

seni çalıyorum şimdi

Gökyüzünü sahipleneceksin,

Yaşamak seninle bir başka zamanı

Ne kadar gözdesi mevcud ise, hakkiyle sefil,

Hatıp Çay'ın öte yüzü ılıman

HOŞÇAKAL

O kanatlardaki özgürlüğünü görüyorum çünkü.

Sevgilim, bir günün ortası şimdi

içimde bir sığıntı gibi telaş

Sabır nedir bana sor...

düşü yoktur gözümün Cumali

Sen ise sularını kaçıran bir nehir gibi uzaktın...

Birgün

Kış başlıyor sevgilim

Aile hep insanın yanında olmuyor.

Nefsim doymamaktan dünyaya küstü.

Ben neden bir otel katibiyim

Şu oğlan çocuğuna bak

En güzel şarkıyı bir kurşun söyler

bir yangin sonu yorgunlugu yakiyor avuçlarimi

Ben: bildiğimden fazlasını yürüyorum.

Çok severim bu şiiri, paylaştığın için teşekkürler..

Kar altındadır varoşlar,

BOŞUNA

Bu insanı öldüre öldüre yaşatan bir yaşamda sürdürür.

Hayat kısa, kuşlar uçuyor. Cemal Süreya

derdim günüm insan içine çıkarmaktı seni

Sen bu avizenin altinda, bürünmüs kanina;

Böyle kalsın, mektuplarda

Beni beklemeyin, o bir hevesti;

Sana son bir sözüm, nasihatım var

Ömrümü değerli kılan bir şeydin

O zaman sağ bileğim niye kanıyordu.

emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya

Günden güne hayatıma yayılan, varlığımı ele geçiren,

Ve alır karşısına - neden bilinmez -

Ağzımı dayayıp musluğa su içer gibi,

Herkes gibi dünyada henüz hakk-i hayatın

O, sevgisizliğe yorar bunu? ihanete sayar?

Mor bulutlarla açik türbene çatsam da tavan,

Sevdadan yana kim olursa olsun

Bir yolculuk daha düşer payıma hep.

Üstelik sen de hiç bir zaman sevmedin beni

Gölgendi gecemi aydinlatan essiz lamba

Issızlaştı hayat sanki

"Şair, kutlu olsun, yaş otuz yedi."

DAĞ RÜZGARI

Bir nefeste benim için al

Öyle dur ki yakın bana

Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

birden aşka düşmek ne ise.

Hangi birimizle gitsin?

arkadan çelme attıklarını bilerek yürümek..

herhangi bir gün işte ama sular buz gibi nedense

Gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim

Yani kıyamadığım için tatlı canıma!

Çünkü yalan ve ihanet bitiriverir bir aşığı?

- Nasıl ettin doktor?

Pınarlar...

seni ağladıkça

Bilmem nasıldır diğer aşklar

Ne kadar ilgi ve ihtimam gösterseniz

Perdeyi ayıracak o yürek nerde.

Ölümsüz olduğunu duyuyorum...

Kanat olmaktan yorulmuşsun

Böyle sığ hayallerle oyalanmak yerine

gözleri baldan tatlı arım benim;

Bu can, hal-i nazarına kurbandır Sultanım?

uçup uçup düşmek kalır inanmaklardan

en son teştifine çıkana değin

Yarım yamalak

Ya bir dakika bile çıkmazsın akıldan...

Belki de pişmanlıkla anarsın bu affedilmez yanlışlığı?

Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde

Ölümü pek beğenmez

birkac hayat cikarir yasamasindan

şişeler de orada, çuvalın üstünde,

ne düşünsem dört boyuttu ne ağrısam dört boyut

Her saniyede bir can veriyorum

Dudaklarım öpülmek istiyor

Sayende sararıp solan ömrümden,

Bir dilber kalesinin burcunda

Kendimizi hazırlar gibi.

Tek bendeki volkanları söndürse denizler!

umutsuzluğa kapılıp, soluğu evlerde alacağız, ya da denizler,

Bir türlü gelmiyor düşüncelerimin ardı

Haydi güle gülü gülüm

biraz müzik biraz içki ve çok çok resim

Sorun değil!

Tek bir ışık olsun buluver... Kalma yolundan.

Siretimi yakar mısın?

Vakit çok geç

İsmail?im tanı, bil değerleri,

geçerek geldim. Terli ve kirliydim.

herkes kendi ateşini başkasının cehenneminde sınar

Koluna gömleğimin kanı damladı

Ayak seslerinden tanırım!

Ucucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.

Içim muradıma ermiş

Tesellisiz bir geceye fırlatıldım

Senin altında doğdum,

... İSMAİL SAĞIR

Yildirim yaylimi tufanlar, alevden seller.

Operada bir gece uyudum, hiç uyanmadım.

karlı dağların rüzgarındaydı mezarı,

Sevmem, netameli aydır.

emperyal oteli'nin resmini çektim

onun yurduna...

Elimi attım ah kafam yerdeyim

çalamazdı kapısını

Hastalık çünkü değil öyle ehemmiyetsiz.

Rüzgarında kekik kokusu yok

Saçlarını okşayıp gelmiştir diyerek avunuyorum

Yavuz Bülent BAKİLER

Bir deniz

Gel ey gurbet diyarında esir olup kalan insan

telaffuzu zor acının upuzun mevsimindeyim Cumali

Sular mı yandı? Neden tunca benziyor mermer?

ve bir şalgam gibi koparmıyorlar

Ağlasam,

Ama atıldı yine de serüvenlere

bir ipte sallanan bir ölü.

Hadi!

Ve vardır her vahşi çiçekte gurur

Yani nefessizlikten ölmeyeyim diye!

İki sokak öteye taşınamıyorum.

Birbavul

?aldatmak?

Sen yoksun...

Cemal Süreya

vurdun... kanıma girdin... kabulümsün.

Biz daha bahtiyardık meleklerden

Biraz alıştım,

söyler güllere

Bir tüy gibi dokunup ürpertip

Söylemeliyim,

Yüreğinde aşk olmadan geçen hergün

herkesste mi arıyordun ne arıyordun

Kendi sesimden iğreniyorum!

Ve gönül Tanrı'sına der ki:

yani çoğalarak

Allah' ın hayali, okyanusların içindeki başka bir okyanus.

Elindeyse gel sıyır beyazdan beyazı

haykırmak istemekmiş pişman olmak,

Kendinizi sevilecek insan yapabilirsiniz,

yaşanmasından korkulup vazgeçilmez aşkların sızısıdır bu.

açan bir ev.

Fuzuli

Şemine pervane misali Sagonun aşkı,

Gözlerim nemli değil

Acı doruğa ulaştığında

hep o ilkel acıya, o yaban ağrıya...

İnsan bir başka ışığa teslim olur...

bu bizim berheva olmuşluğumuz

senleştirip açıyorum gözlerimi sabaha

"Başını anlamadan sona yaklaşmak..

Ne duruyorsun be, at kendini denize:

aldanıp kanıp güzel yüzlere

Çoluğumuz çocuğumuz

Aynalardan utandırdın

Bir varmış bir yokmuş deme..

Deniz nedir görmedin ki.

Senden ötelere bakabilen kim?

yoruldu devin büyük yolunda.

Yakamozlarında yıkadım sevdamı çırılçıplak

Tadını çıkaramaz

Kendi imalatimiz küfeler. Ama egreti de yasanmaz ki bu dünyada. Ölüm var zira.

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Yaşca başca ileri

Küçüklüğüme aldırmasam!

aynı insan olmamı isteyen" notunu buldum kapımda. Altına saat: 16.00

Sezai KARAKOÇ

Aşkın kuzey yıldızıdır bu

sana hep hep yeniden başlamak isterim

Garson çay uzatırken ben aklımda diyorsam,

güya bütün umutlar ülkeme dolacaktı

Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.

Mesela bir kuş uçmasın Kızılırmak?a doğru

YOKMU HESAP SORAN BATIYOR GEMİ

gel etmez

Zaten zamanla işi yoktur ki Ruhi Beyin

bende filiz çok

Neden benden utanır?

Dayanmasına

açan evin.

Tavsiyem, sevmektir, sevmediğinize bile kardeş olmaktır.

Oysa kırılganım ben

BEZMİŞİM

o nehirler benim nehirlerimdir

kale dağı kederli kederli bakar bu muhabbete

Defter-i irfana sığmaz söz gelir divaneden

Leyla... Ela gözlü bir çöl ahusu.

Ankara günlerinin bembeyaz ufkundan

Mavi Mavi Sevdim Seni

Ne tuaf değil mi?

Kökü Altındağ'da, İncesu'dadır.

yetmişinde bile, mesela, zeytin dikeceksin,

Bir zamandışılığı vardır

Hani tıpkı o ilk günlerdeki gibi

Korkular geçiren o kız nerededir şimdi

Aylar var ki sana tek satır yazamadım

Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,

İçimdeki çetin sual senmisin?

biliyorum

Yatağın hep sol tarafında yatardın

dünyaya geldiğim gibi

bağırsam yasadışıdır sesim...

Ulaşamadığın gizli bir kampüstür.

feci halde tıkanmış vaktin ücra yollarında

linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...

ente dünyal gadıl ehlamil gazal vel gubel ve kulil emel...

NECİP FAZIL KISAKÜREK

Ölüm var zira.

Zülfünü Bağaldım Sazın Teline

Ne demiş şair;

Dön yönünü artık ışığa

Kimliğimi tarif etmek zor benim.

Sabrım miadını aştı bu gece

Bir aşkı beraberlik haline getiren kendiliğindenliği

değiştim, Her şey kadar, herkes kadar, sen kadar değiştim. Unutamadığım

Mısırçarşısı'nda baharatçı dükkanları vardır, bilirsiniz

Ama olsun... Istemek de güzel.

Olabildigince sevgi dolu

Olmayan yüzüme!

Bir açlığı tokken

Boşa geçirdiğim, bağırmadığım sustuğum günlere

''fotoğraf çektirmek için yan yana getirilmiş iki nesne değiliz biz

Sen, benim en değerli yerimde, yüreğimde olmalıydın,

Soru : Kendi şiirimden bir parça... Ama ben Mutlu aşk yoktur diyen şairle, ben sende bütün aşklarımı temize çektim ve tabii ki Can Yücel... Ama en derini, Mevlana Celaleddin Rumi..:)

ayrılığımızın kışı başlıyor

ağzımızda ölüm tadı tüylerimiz kanlı çamur

Bir karanfil kalabalığına arrtık katılır

Gün içinde mesela...

Gece yatamamış üzülmüştüm de

Vuslat imkansız.

Bunlar uzak bir ihtimal.

Senin bana geç kaldığını

Ata, ana zar oldu

O gözler ve o kaslar

başka türlü sevmeyi bilmediğim için böyle severim seni.

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsin?

Sen ki? bu kadar yemini bana yediren.

Ellerimle okşadığım çiçekler olacak her şeye rağmen kırlarda, yalın ayak gezeceğim toprakta, ceplerime doldurduğum bu garip ve avare umutlarımla sana koşacağım.

Kendi ben?inin

Başım dönerdi ellerini tutunca

Ne zamana, ne kendime alıştım

?Her şey bu kadar basit aslında? dedim kendi kendime;"dünya tozlanan bir yerdir." Bütün insanlar toz almak için gelirler dünyaya. Kimisi bir ülkenin tozunu alır, kimisi bir sehpanın, kimisi bir ceketin. Ama bazen bir gözün tozunu almak gerekir dünyada, kabul etmek lazım en zoru budur''

Zamanla biriktirenle biriktirilenin

Sultanım, bak hele, lütfeyle güzelliğini

Koskoca bir aralık ayını müzikle geçirmiştik

Atarak arkaya bir lemba-i lebriz-i elem, Onu teb'id edecek paytona yaklaştı ' Verem'!

Ama ogeçerken ne yalan söyleyeyim şuramda birağrı duydum

Sana, diyorum, bugün bir abajur ve mektup

havaları boydan boya yarıp ikiye

sevinçten uçardım hasta oldum mu,

Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır

Sadece kaymak tabakası.

Bakışları.

Sevdikçe tamamlandım, bütünlendim

n. genç

Terk ettin

Acımı dindirecek olanda

Sesler de: 'Vatan tehlikedeymiş... Batıyormuş! '

gülce bir davet

Yüzünü aynı anda sevememe

Dostluk: sakınımlı. Aldanış.

Biliyorum geçecek.

İkisi de aynı acı.

BAŞKA FREKANS

Desem ki sen benim için,

o karanlık, o hüzünlü sokakları dolaşır, insanları uykularından uyandırmak isterdim.

Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.

sayfalar ve günler

Tekmil neşem, sevincim, hevesim, sende kalmış.

Ayten'i Markiz pastanesinde vurdular

Aşk mıydı, değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi?

fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.

halkın doğurgan dünyasına dalmakla

avazım çıktığı kadar susuyorum

Parası varsa verir

Sarkin en sevgili sultani Salahaddin'i,

Gözlerinde susmak,

Gül İle Bülbül

güzin utanmak istiyor; ama nerede?

N. F. K

Bu yeter zaten. Her seyi, herkesi götürdün demektir.

Senin hayallerinle yandim düslerin civarinda

güneşsiz sabahlarda uyanır gibi bir düşten...

Aklıma gelişini seveyim

Küçücük bir çocuk gibi

Işıksız ruhumu sallar da durur

Yürü ufuklara doğru,

Biraz

Beni afetmeni ölürcesine istediğimde

ölümlerden bizmi kaçtık bizmi düştük ölümlere

Bütün dünyaya küskündüm, dün akşam pek bunalmıştım;

gözyaşı gelmezmiş gözlerden,

Nereye baksan yok

Onun da gözleri vardı, dudakları vardı

Bir gecede yakıp yarini

Yüreğimde sevgi bulduğumda anladım..

Geçen bulutlara sesleniyorum ellerin diye

Mütemadiyen gitme acısıdır

Buradan başlamalıydık.

canımın istediğini yapıyorum.

kopmak belki bir ülkeydi tutkular eski zindan

Güzelliğin zulme çaldığı sınır

Şartlar ne olursa olsun yapanlar.

Bunun verdiği mutluluk da az değil ki

Kimsesizim hısmım da yok, hasmım da

kör karanlıkta açardık paslı gözlerimizi

Hatrım için yüce dağlar delindi.

Çöker bir iskemleye sonra

Baharı severim özlerim amma

Gitmeden önce biraz silikleşir

Neden hep ben akla gelirim.

Ne hüsrandır ki: Şark'ın ben vefasız, kansız evladı,

Ağları silkeledikce

O büyük, o görkemli son, ölüm bile anlamını yitirirdi,

O yüzden, pul koleksiyonumda olmadı hiç.

Veriliş rengi başka, alınış rengi başka..

Kapalı kapıdan kafamı çıkarıp kafayı üşüttüm,

Allahtan beklenir kul bilmese de

Durup beklemeye, geri dönmelere vakti olmadı.

Büyüttügü emzirdigi

'Özdemir Asaf'

yüreğini yumruklarının içine koyup yürümek..

ÖZDEMİR ASAF

Çalınan Tuna dalgaları değil artık

Hayatında nelere sahip olduğun değil

Sakin kader deme kaderin üstünde bir kader vardir

Kaplar tekin olmayan göğümüzü

ilişme söz uykuma

Bitmeyen işler yüzünden

gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar

Ona sergimde her zaman bir yer ayırırım

AŞK İKİ KİŞİLİKTİR

Oğlu bir şiir okusa

ne hatırlayacak kadar sevdin

Oysa rıhtımlar

Yağmurun rahmeti aştı bu gece

Nasıl nefret ediyorum ellerinden

Altına saat: 16.00 diye yazmıştın, ve 16.04'tü onu bulduğumda.

Unutamadığım sözlerinin arasında sıkışıyorum,

İstersen rüzgara salıver gitsin"

Nazım Tektaş

"Ya öldür beni"dedim

Hava alanları denilince,

çekiyorum... susuyorum... susacaklarım bitmiyor...

Hatırla ki mahşer günüdür

Hastasın..

al başın öne

Buysan... kederden öleceğim

Küllenmiş bir mangal gibi hatıralar

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma 'Kaabil'

Elindeyse yıldız yıldız hecele!

Fakat yine üzülme, müsterih ol;

İçimden

Boşuna yorulur yollar...

yitik düşlerimi kovalıyorum

Sonra git nişanlan bir de ona de

Bu emel gurbetinin yoktur ucu

Bana yalnızca eski bir budala

Aşık olmanın ve aşkı yaşamanın çok çeşidi vardır.

NASIL MUTLU OLAM VİRAN HALİMDEN

deli mi biraz dengesiz mi benim gibi

Turfanda meyva gibi bir zaman

çöker.

Yat toprağa boylu boyunca,

Beni görünce üşüyorsun, tamam?

özel ve dehşetli,

Düştüğün anda seni tekmeleyeceğini düşündüklerinden bazıları

Çağrışımlarla ödeşemezsiniz.

- Sözünüz doğru, Müdür bey; ne yapıp yapmalı; tek

Sonra yabancı adamlar gördü, kadınlar gördü

Rica ederim.. Bu şiir, yaşamak istediklerimi anımsatması ve vazgeçtiğim zamanlarda güç vermesi açısındada çok özel bir yere sahip..

seni uyurken izlemekten hoşlanırım.

Ki yelken gibi açmış yasını gençliğimin.

Esti durdu kırlarda keyfince

"Aşk; davaya benzer, acı çekmekse şahide

Kelime-i şahadet getirmem için gerek,

CEZMİ ERSÖZ

Demek yangından kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda.

Hem bu sözü gülerek,

Bir ağlasam dolar taşar seller alır bahçem bağım.

Ben aklımı dile düşürdüm,

Sırf yeme, içme, barınmanın bedeli

biliriz dünyadaki yorgunluk habire mızraklanır

Bu şiiri Bedirhan Gökçe çok güzel seslendiriyor.

Hiç bile herşey sayılır o bulunduğun yerde

Hoyrattır bakmaz yüzünüze, zehir akar dilinden, konuşturmaz.

Kapıları açık, Baltimore plakalı usta işi

Yorumunu kuruyorum...

Şu güzel ömrünün tam ortasında

Ve kanıtladığıma kendimi inandırmaktan,

hakan işcen

Saat onikidir söndü lambalar

- Yok canim, öyle değil?

sen hep saklambaç oynadın bende

Yeryüzünün bütün kuşları ve bütün hüzünleri adına, sana en kutsal aşkın yeminini vermeye ramak kalmışken Yarama tuz diye basılan bu sessizliğin alamet-i farikası nedir Nedir bana gecenin içinde karanlığı dahi beyazı gösteren sır Esrarını bilebilseydim avcumdaki güneş çiçeklerinin, gölgelemezdim gönül bahçeni ellerimin yağmuruyla

Bana ihtara ne hacet, a beyim. Simdi bunu?

yeniden yollara düşerler

Ve herşeyi, bugünü düşünerek yapmayı da öğrenirsin, çünkü yarın ile ilgili herşey belirsizdir.

Yıkılma Sakın

Öyle bir aşk yaşadım ki

Bilmezdim, umudun bir rengininde siyah olduğunu.

Ya da büyük bir kumar mıdır, Tanrım?

Yılların telaşlarda bu kadar çabuk

yüreğim sersem!"

Yeni bir huzur düşlerken,

Sadece Sen!

Bir düşün içinde bir düş mü

Çılgın zaman dışarıda kaldı.

Orasından burasından eleştirmeye koyulursunuz,

Usta ellerin yapısı

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Şi'r için ''göz yaşı'' derler; onu bilmem, yalnız

Nasıl sevdin böyle mi olur yürek dolusu sevmek

Ama hiç kimse.)

Kuşkonmazları sevmem, kullanmam

Fikirde boşluk bir hudutsuz feza,

Vurulmus tertemiz alnindan, uzanmis yatiyor,

vs. mısraları tekrarlarım.:)

Anlattıkça kış vuruyor satırlarıma

O, gittikçe gerçek

Bir şeyin ucunda durur ya yeşil Chevrolet

Çapsız!

Ağaç kadar yaşlı yalnız ve bitmiş..

La Edri

Sen Olmasan

Allah aşkını tanıdım, hep adını andım ben.

Hepsi şimdi bir otelin kokusu

Gavur ellerine süresim gelir.

bu senin gözlerin gibisi yoktur

Her oyunu bozan gizli zor benim.

Orhan Veli?den

Ömrüm öyle esrarlı geçecek ses vermeden

İncir kuşlarının bakışlarında

Ne zaman seni düşünsem,

Kutsi emaneti yedim, bitirdim.

Ben Sana Mecburum

Köhnemiş bir geminin -izine pek rastlanılmayan-

Bir kez daha gider seninle,

kim sarmalar bu bebeği

Oğuz ATAY

"Belki bir kuruntudur yaralayan kalbimi / Her insan bir uyumsuzluktur ölü olmadıkça"

Ne de şeytan, bir günahı,

şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor orada

Anlatır anlatır ona

Her dünde bir şu anlık hissediyorum!

en güzel yerde başlatılsaydı eğer.

Bütün duygulardan önce

İnceliğin ışık yüzüme vuran

(Gelsem gelsem bir solgunluktan gelirim

kelebekler konuyor yaşlı salyongozlara

zamanla anlarsın bu bir yanılsama

Bir ay evvel biliyordum ne vahim olduğunu

Eski kavak yelisin.

hislerimin uzağına düştüm, şimdi çok üzgünüm

Herkesle bir olurum

Benim talihsiz yolum bittiği yerde başlar

'BEDRİ RAHMİ EYÜBOĞLU'

Ve yine içimde şarkılı sesin.

Bakmaz kendi gözlerine bile.

benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini

Cahit Sıtkı Tarancı

Bu dağlar o dağlar değil

Sol diyorum sana sol, la sesim sende kalmış.

O kadar içime sindim ki, vinç getirsen kalkmaz başım,

Yürüyor yenilenen, yorulmayan bir anlam.

Döktüğü gözyaşı, çektiği ahdır.

Toprağa gömülü

arkalarında doldurulması mümkün olmayan boşluklar bırakılmasaydı eğer''

Hadi güne hazırlan. Yaşadıklarımızı unutmaya çalış.

Herkes döneceği günü beklerken,

BAZILARINA GÜL DİKENİCESİNE BATAR RAHAT

Kendimize el açışımızın

Aşk yalnız bir operadır, biliyordum: Operada bir gece

Bir kabusa dönüşür birden?

Kimi zaman ellerini kırar tutkusu

Gittikçe azalıyor hayat

varsın zindanların uğultusu vursun kulaklarımıza

Sen benim bozbulanık gençliğimde

Hatta sahte!

Yeri ve kimliği zaten yoktur

Aşkın pusu kurduğu o çöl avlusunda

Avını bekleyen bir vahşi gibi pusuya yatmış.

Hem kuşların doğum gününde olacağım.

Aynı dalda karşılaşan iki çocuk sincap

Beyazında akladım bulutunun

Ama gün nedir bilmem

Ama sesini bırak bende

Bütün törenlerin sölenlerin ayinlerin yortularin disinda

Gözlerinde yatmak zindanı.

dağlarda gürbüz bir ölümdür bizim arkadaşlarınki

çekildim göğsüme sesimi

Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini,

Seni soruyorum

salonlar piyasalar sanat sevicileri

Seni ancak ebediyyetler eder istiab.

o rüzgarlar benim rüzgarlarımdır

vurulup düştükçe, düştükçe sana koşmaktan caymayacağım

Gizli bahçenizde

Kırık kanadımla uçsam...

buram buram zehir

BENİ CANDAN USANDIRDI

Ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek

Can dayanıyor

Her sözün boynu bükük bir notada halimdir Sultanım

Öldürür öldürür ölür.

esirgenmis bir dünyada müthis yanlizim

sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış

O müstağrak, o durgun vecdi nagah öyle coşturdu:

Kesilmesin diye nefesim...

Yar ger sende yatursa elemi bende yatur...

Kendisinin.

Senin bana geç kaldığını.

Nedense bulutlanır gözleri arada

Dudaklarının rengine boyadım heryerini

Malumun meçhulde kalması için, kendimi yoruyorum...

İhanetten kırılmıştır kaleminiz, severek terk edersiniz?.

Yahut vakit olmadı

Şimdi anlıyor ki mavi gözlü dev,

Bana da yazıklar olsun

Gündüzü yok

Seni seviyorum!

O yanaklar iki solgun güle dönmüş, bitab!

Necip Fazıl Kısakürek

Sanırsın durduğun yerde

Söz dinletemiyorum duygularıma, yüreğime.

seni bulmakdan önce aramak isterim

uçucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma. Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük usulca düşüyordu bir kağıt aklığına, belki de

Benim sarp yolum, patikam

Topundan boşalan bir kurdele gibi

Yalnızlık baki.

YILMAZ ODABAŞI

Bir firavuninciri yetiştiricisiydi Amos.

sabahlar hayıra yormuyor

sevgi emekmiş, emek ise vazgeçemeyecek kadar ama özgür bırakacak kadar sevmekmiş.

Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki

aşk naftalinlenmiyormuş meğer, eğer kanıtlanmıyorsa suçun!

Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır

Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi

birlikte çıkılan yolların yazgısıdır:

bir sincabın ayak izleri...

Bir nişan yüzüğü, bir kapı sesi

durup kose basinda deliksiz dinlesem

Oku, zira onu yazdım iki söz yazdımsa.

Bir yanımız "kalk gidelim",

Aklımda hala, ellerinin tanrısal aydınlığı?

Bir hasar raporu değil yazdığım

Utangaç ama arsız!

Bahçesinde ebruli, hanımeli açan bir ev..

gözlerim

Kırgın kırgın bakma yüzüme Roza

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden.

bir ufukta bitiyor yüzün

Terliğin yenisi yoktur

Günahımla çok ocaklar söndürdüm,

Daha o gün anlamalıydım

Herşeyin bir sonu varsa

Yırtık mintanından adaleleri gözüken

Hadi kendimize raziyiz diyelim, öteki de olmuyor.

Kendi çukurunda saklıyor gözünü.

Orada kalmalıydın.

anlamamak elde değil anlamaksa soykırım

Ameliyata çıkarken sınıf on gün evvel,

Sonsuzluğa yürüt beni

Kendisiyle çıkar.

adını söylerken takılırsam, yalnış telaffuz edersem

Akşamlari gelir incir kuşlari

Şiiri yazmak uzun olacaktı. Şiir severlere bir link;

Çati katlarinda bodrum katlarinda

buğulanmış camlara yazılmış gizli laflar

şu kahrolası gurbette

Selam: Güneşi içeren çocukların diyarından! ...

Bulamaz sende, bende bir mana.?

' Bakmasak hastayı nevmid ederiz belki ' diye;

Anla ve kabul et itirafımı

Top tüfekten daha sik, gülle yagan mermiler...

Fezyi Halıcı

Kiliç Arslan gibi iclaline ettin hayran...

Sarı bir kurdele gibi

Son isteğimi de söyleyebilirim şimdi:

Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab,

Savurur oradan oraya.

güzelliğiniz çoğalıyor, öldünüz mü

gülce bir beyaz zehir

Başı duman duman bir kız.

bir ayıya

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

- Bana bak:

Kaç denizde,

ve ne kadar az zaman

Rüyalarda

Esbabı elinden atarak ye'se yapıştın!

Ümit ettiğim yar.

Sadece

el kadar gökyüzü mendil kadar ufuk

Dağına, taşına bayrak dikmişim,

Onun için,

Dinlediğim şarkılarda bana seni anlatan şarkıcılara,

Bosunaydi saklamaya çalismam öylesine asikarsin bellisin

ya hiçbirsey baslamamıstır

yunus amca bir el arabasıyla nahır yolunda bağıra bağıra yol alır

Tatil: alçalışın üst durağı.

Şarkı söylemek istiyorum.

Ne başı ne sonu belli bir köprüdeyim, her yanım olabildiğine sessiz

hiç su içmeden

Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.

Anlıyorsun değil mi?

tifoyken başardım bu aşk oy'nunu,

Gözler ki birer parçasıdır sende İlahın,

kapısında durmanı söylemiştim

Ellerin ellerin ve parmakların

Seni unutmak gerekiyordu...

Bir tek aşk yoktur acıya garketmesin

Bu istiğrakı tek bir nefha olsun etmiyor ihlal.

?Canım kurtulsun? için!

geldi mi de gidici hep, hepp acele işi!..

gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim

Trans-nonain sokağı

karanlığın gözüne bakarak yürümek..

Yalnız?ın adı okunduğunda

diyebilmekmiş güçlü olmak,

Geçliğin ötesindeyiz

yalnızlığını ağlıyor ihtiyar çocukluğum

Bilir misin, bilir misin ne dedi?

topla...

O çocuk ben çocuk, memleketimiz

Bil ki; seni Unutamadım...

Yitik bir ezgisin sadece,

Günümüz ekmeğimiz, türkümüz

ay yüzü

bilinci nasırlı bir bahçıvan çaresizliğim

Bitik bir kelimenin ardındayız

Zaman ; bende kalmış ümitlerinle yokluğunun karasına kenetlenmiş, içimde sessiz ve büyük bir yaradır.

Hiç korkmasın, söylesin.

bir kalp yangınından geriye kalan

emperyal oteli'nde bu sonbahar

sesleri liman sislerinde boğulur

En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...

''''Otur'''' diyen kazaniyor. O yan kalabalik zira.

dokunmuyorsun bana

En hakir

Gidişini önlemek için tutmak vardı ellerinden Ellerim değil miydi her dokunuşumda seni ürperten? Ürperdin yine biliyorum. Bir kez dokunsam, bir kez tutsam ellerini. Gitmek için biriktirdiğin bütün cesaretin kaybolurdu.

Geçeceği aklınıza gelmezdi.

bu hercai diken, bu çılgın arzu

EMPERYAL OTELİ

Hem de tek yolcusudur

hepsi ayrı ayrı güzel...

evin de mi yoktu senin sokağındamı

Oku şayed sana bir hisli yürek lazımsa

Ey sanat! Her şeyi hayata dönüştüren

adresini silip silip yazıyorlardı

Böyle sabah sabah Ruhi Bey

Ama bunu nasıl göstereceğini bilemiyor.

Alıp götürsem gelmez ki...

Dostum, olan olmuş, vahlanma boşuna;

Nurullah Genç

Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki hançeri çıkartmak, yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden

Güllerin kokusu gelmiyor sensiz

yanısın.

O kadar da önemli değildir bırakıp gitmeler,

Ne sen kendine yetiyorsun,

Sonsuz azap çekecektir adam sende diyen insan

Ruhumda hafakan boynumda kement,

severim portakal gülüşünü,

Gökte zamansızlık hangi noktada?

Ilık tebesusumler vaktine beş kala solan

Bütün sonlarını, gizlice yeminleştiğin antlaşmalarmış.

Yaşamı Bölüşemiyeceğiz ki...

Parklarda bahçelerde göz dolduran gün

Gece gecemden büyük,

Yine de dayanmağa çalışıyorum işte

"hikayenin ismi düştü dilime bir gece: LA. İLLA, dedim. bir ömür boyu aradığım hece harfinin LA olduğunu bildim."

kaptanları sorgulayan

Hepsi son çünkü, darağacında bekleyen gözü kara bir aşık.

yarım nefes alacaktık

Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.

Bayrağa bez diyen piçin dilini,

Ben hep kendime çıkan bir yokuştum

sözlerinin arasında sıkışıyorum, bir yanım kendimi kolluyor bir

Düştüğü kuyudan çıkabilen kim?

Bilmem ki

Unuturum diyorum yeni kanatlarla yeni ufuklar keşfindeyim

Ama rengini bırak bende

Yeniden yollara düşerler

Sende kalmış huzurum, tüten ocağım sende,

Deniz bir gözünde

çocukmuş, her düştüğünde zırıl

Sevdalıymış gibi!

allahtan beni kimsecikler görmüyor,

Giderken ya da dönerken atlanan esiklerden

Sözünde durması

para etmez kendinizi avutmak için bulduğunuz numaralar

kıvranır insaf nedir bilmez

Kalsana dedi bana

Oysaki sen,

Sakladığı bir şey vardır;

Sen ki, Islam'i kusatmis, boguyorken hüsran,

Gözlerini kaçırır

Beserin azmini tevkif edemez sun'-i beser;

ayrıntı yerlerime dokunuyorsun

Şimdi her şey yeniden

Dünya gözüyle bana cenneti anımsatan bakışlarınla?ey sevgili?.

Seni doğurana ana deyip geçmek var

peri degil

AŞKIN BİR YOLU VARDIR

Hala bende esen,

Kirpiklerim titremekte korkularımdan, düşersem yanarım.

Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.

Ey ipeklere yumusaklik bagislayan merhametin kalbi

Ne kadar küçük dilimlersen dilimle

Ne iyi olurdu, herkesin

şair bu şiiriyle tdk şiir ödülü almıştır

Adlar onu izledi.

Bana 'sen bir şairsin' dediğin zaman.

benliğimi kavrayıp, varlığımı ele geçiren bir aşka bedellendin.

Nahit Ulvi Akgün

Ayırmasam kendimi

yağmur sönecekti yanacaktı

Bu küçük

Üzerine giyindiğin o ayrılığa iyi bak.. için görünüyor adam...

Ne hazin

Nasıl bir sevmekse bu? ? ?

bu rezil bu çarşamba günü

bana bir şey olursa diye korktum

O kadar ilginçtir ki yüzü, ayakları bilmem var mıdır.

İki tek kokina gibi duruyordu gözleri

Yokluğunda buldum seni,

ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında

Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,

SAHTEKAR BEYLERDEN SAHTE ALİMDEN

bahar dişidir doğurur" derdi.

Götürdüler el üstünde

Eğilmiş arza, kanar, muttasıl kanar güller,

Zar-u figan içinde

Seni her özlediğimde sana bakmak istiyorum

Ve gidişinle avuçlarıma tuttuğum yorgun yüzüm?

MONAROSA

Kuşlar ve şarkılar bu şehri terk edeli beri

<i> İçimiz damar damar parçalansa da </i>

Ağır posta paketini, neyin nesi belirsiz,

Ama bilmez miyim ben

Aşk değil, hiç doymayan bir şeydi bu

Sende ki bu hal Leyla-m olmaya şayandır Sultanım

Ben bu kadarını anlarım

Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Kimliğimi tarif etmek zor benim...

... Bir gün kızsan bana

Karanlıkta bulutlar parçalanıyor

Bir gün gözlerimin ta içine bak

Ben seni sevdim mi? Sevdim, en büyük

tahvil ve senetlerini intiharla değiştirenlerin

Her leke

At yarışı listeleri

daha şiir bitmeden. Karardı dizeler.

Şu var ki, kendiyle eğlenir gibi sorar

düşerim

Kanayan lahdine çeksem bütün ecramiyle;

Bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda

Attilla İlhan..

Sana yanarken, başkasına ağlıyor...

Sonra

Birlikte ıslanmayacağız ki...

çalıştığını, kendimi

Kabuklarımızın altında kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız.

Aşkın ızdırapla dolu rüyası

yaşasın halkların sevgililiği.

Hele seni böyle deli divane sevmeden

O zümrüd tahta kondun, bir semavi saltanat kurdun;

Hafızam haddini aştı bu gece

bütün rastlantıları reddedip

Gözlerimde çizgi çizgi duraklar

Hangi bıçak keser şimdi benim biriken hıncımı?

Elbette sen

gözükara cesaretimden

? Kuşlarında yuvası var,

Ruhi Beyle kocaman bir demet karanfil oluyoruz

Ben artık şarkı dinlemek değil,

Durgun sular gibi azalacağım

Yapıştırıncaya dek beni dudaklarına

öyle öyle ezber ettim gurbeti.

Seni satmam çocuğum

Gün gelir bir gün

ATTİLA İLHAN

Bağdatlı Ruhi

?Burada?

Bir aşk için yapabilceğin herşeyi yaptığına inanıyorsan ve buna rağmen hala yanlışsan için rahat olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme yaratmaktan başka hiçbir işe yaramıcaktır. Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya hazırdır. Hani ağzından kuş tutsan bu kuşun kanadı neden beyaz değil diye bir soruyla bile karşılaşabilirsin. İki ucu keskin bıçaktır bu işin. Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her zaman. Bu mahkemede hafifletici sebebler yoktur. İyi halin cezanda indirim sağlamaz. Sen;ama senin için şunu yaptım derken, O şunu yapmadın diye cevap vericektir ve ne söylesen karşılığında mutlaka başka bir iddiayla karşılaşacaksındır. Üzülme sen aşkı yaşaması gerektiği gibi yaşadın... Özledin, içtin, ağladın, güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın peki o ne yaptı deme, herkez kendinden sorumludur aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik yaşıyorsa ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için. Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa bırak o lüksü sonuna kadar yaşasın. Her zaman ki gibi yaşıcaksın sen, acılara tutunarak yaşamayı öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani yanlızlık o kadar da kötü birşey değil. Sen mutluluğu hiçbir zaman tek bir kişiye bağlamadın ki. Epeydir eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurkende mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmakda keyif verecek sana. Yine içeceksin rakını balığın yanında. Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğüde cabası. Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun asıl olan yürektir. Yürek sesini bilmeyenler yada bilipde duymayanlar acıtsada içini unutma yaşadığın sürece o yürek var olucak seninle. Sen yeter ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler ve o zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler değil güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini... NAZIM HİKMET

Aşk yaşarken ölsede

korku tufanına yakalandığı

Çünkü unutmak için

İki kadeh en çok havadayken aşka yakın dururmuş

Birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında

fazlasına paramız yetmiyordu

bitimli bir rüyada küflenen bir yareyim

''Sana ihtiyacım var, gel! ''

Gökyüzüne bakıyorum;

İşim Acele

Size bir olay anlatayım, çok kısa

hüznü artık bir ayıya bıraktım

Ve neden sonra

Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,

bakışlarına, ses tonuna, duruşuna siniyor insanın.

Artardım bile

Yapayalnız kalmak iskelelerde.

Ölüm vaktinde Azrail gelince uyanan insan

Noldu cihan içinde

Ortasında yüzmekteyim

Kimsesizim hısmım da yok hasmım da...

Kuşların çiçeklerin diyarı olsun.

İki heceli erkek adımı

Ordan çıkıyor biri.

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Arayıpta bulamadığım nedir, o cepheden bu cepheye?

ses ver kimsin sen?

Hangisi son görüşme olacak bilemiyorsun.

sessem, sersem bir heceysem eğer

Oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar

Haydi gel bak ihanet taziye gibi bir şey

Uzatma dünya sürgünümü benim

Öyle bir hale düşersin ki, zamanında yakınmalarından yaptığın hataları anlarsın.

her şey sen oluyor her yer sen

Bir anı bile kalmamıştır

karanlık bir türlü bitmiyordu

Kuvvet benim, kudret benim, şer benim,

şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilemeyen çocuklar gibi.

Sevgi dolu bir hayat

seni sevdiğim gibi

avareyim, asudeyim, yorgunum

Gökummaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

Kaç yıl önceydi, şimdi unuttum

Yalnızlık güzeldir diyordum

Onu Markiz pastanesinde vurdular.

İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,

Ulur aya karşi kirli çakallar

Bir okyanusun ortasında tek küreği kaybolmuş sandalda Dev dalgalarla boğuşan bir denizciyim şimdi.

Yeşili daha yeşil, mavisi daha mavi

ne bir elmayı soyabildim

Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden

Tamamlayamadık bizi

Sana dar gelmeyecek makber?i kimler kazsın?

Duydum büyünü en engin bir hazla,

"Umudum yılların seline düştü

ATEŞTE UNUTULMUŞ FERMAN

kazanır. Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.

haliç'e bir avuç kan dökülmüştü...

gece insin, el ayak çekilsin gelip kapında ağlayacağım

Gelir hayat o zaman hem vücuda hem ruha,

Kiminle olduğun önemli.

Kendi kendime sorduğum soruların cevabını yalnızlıktan aldığım günün adıydı aşk belki de Sözlerin içinden seçilen bir sözdü Hiç kimseye ve herşeye dair bir hissin sürüncemesi Vaktin ipliğini hüzne saran annelerin, çocuklarına gözyaşlarından bir mezar kurabilme elemi

O yüzden

birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında

Uyadır halkı efganım gara bahtım uyanmaz mı

yokuşun sonunda şehirler

yeter ki

bizi kıvıl kıvıl bekliyorken hayat

Bir çizgiye vardım seninle beraber

Birbirinizi sevin,

Bir sözde saklanmış bir yalanı

Öyle müdhis ki: Eder her biri bir mülkü harab.

GÜLCE

Çiçek adlarıyla seslere de... Sesler ki... her şeydir.

Hiç bilmediği sezgileriyle buluşur. Yükü çok ağırdır, kendiyle buluşmuştur.

Mona Roza siyah güller, ak güller

Neyi erken yaşadıysam

Bir gün çıkıp geleceksin

Keşfedilmezim olurdun

Çırparaktan yüzgeçlerimi dip sularında

ölünce bülbül

hanımeli

Rüzgar istiyorum ben ruhumun güllerine

Lokman hekim bulamadı çaremi;

gözlerimi kamaştırıyor ışığın

Saçları bahtından daha siyahtır.

Gönlü gördüğü her güzelliğe nişanlı

Ruhları sustuğu vakit martıların,

sürgülerken özümü,

Çıplak bir yara gibi sızlar paylastığımız anlar,

Vurdun, acısı daha geçmedi,

Aşkın tepelerinden böyle apansız düşmedim

Her yolun bitimini de kendine döndürmez.

Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,

Belki de bu yüzden ilk gençliğimde, o yoğun aşık olduğum yıllarda,

Anlamadığımı hissederken, üstelik, her şeyi biliyorum!

Yöneldim ben bu perişan niyazla,

dünyayı ısıtan nefestesin

Seni severken yorumlamadım.

Nerededir şimdi? Gözlerin yittiğinde

Senin gülüşünle yaşadığımı

Çalınan Tuna dalgaları komşu plakta.

Tekrar sıkıyor gırtlağımı!

Ayna.

Bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.

kanımıza karışan ilkel acı, o yaban ağrıyla hiçbir kitabın yazmadığı

Ve meşe ağacı ile selvi birbirinin gölgesinde serpilmez...

Göklerin kamçısıyle yediğim dayaklardan,

emperyal otelinde bu sonbahar

Ve sıcak

Benim bütün yaşamımda hep karanfiller olmuştur

Cansız!

Paylaşacak biri vardır;

Mevlana`yı tanıyınca hamdım, piştim, yandım ben.

Ah beni vursalar bir kuş yerine

danışıklı gözyaşları yapmacık mutluluklar

Ve ya

İster uzaklarda ol

Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup

- Otur oğlum seni dikkatlice bir dinleyelim?

korkaklığını taşıyorsak, başkaları da bizim korkaklığımızı taşıyacak, yenilgimizi, umutsuzluğumuzu...

deccalden

Sizi yanlış tanıdı.

Bilirsin ki Nokta Noktam

Neruda

Ve kus südünden

Düsünüyorum

Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhid?i...

ebeler geldi, seni sobeledi

Yalnızsa,

Var tabii yapanlar, ama az.

Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay,

geçmişinde ebeler bıraktın

ne uçabildi gülün yanına bülbül,

sarıldığında anladım..

Aynalar akrep melegi

Zamana sövmenin en isabetli kelimesinde?

Ne yapayım öyleyim

Biriktirdiğimiz

Korku nedir bilmeyen ben

Bir ses?oğlum kalk?

Yani bana!

Yani sen haricinde

Seni kaybettim

gündeliğin başıboş ayrıntılarında

babam kokan toprakla örtsünler üstümü

Kim anlar dışardan olup biteni?

yitirmek buydu belki yakalamak belki bu

Gerçek aşkı bulanların arasına karıştım

Ya omzunu uzat sevgilim

Aranan tek gördü tanığıdır

Geceler boyu sevişmelerden;

Ama var mıydı sanki görülmek isteyen

Rengi uçmuş yüzünün, gözleri çökmüş içeri.

SÄ±kÄ±Å?Ä±p kaldÄ±k.

Eve geldim

Tuttum, ta içime oturttum seni

başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide

bana fanila bir don al,

Onları affetmek gerekir.

jiletlemişim ay dilimi

Ben seni sevdim mi? Sevdim elbette

Her yol hikayesinde ben.

Kan ödüldür

Konar bahçenin incirlerine

Nar ve nurdan bir zehir

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana.

şafak diye söken sendin sendin gülen penceremde

O sabah yine maviydi gökyüzü

Birbirine uzanamayan

Camlı bahçe içre bir çini saksı

Kendime kalbimi kanıtlamaktan,

Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.

pembe uçurtmalar yollandığından beri

Yakınlaştıkça kaybolan

Hatta öylesine!

Başımın tokmağı indi başıma.

Kuş olup uçmak isterken, ağaç olup kök salıyoruz.

- Pervam yok verdiğin elemden;

oysa yapacak ne çok şey vardı

ve tüm göz yaşlarının mührüne adamak isterdim ketum yokluğunu...

ne gözümü alabildim, ne göze alabildim.

Yaşarsın karıcığım,

Amaç: kayıtsız, şartsız varoluş.

Yapamadım...

Yürümeyen neydi, ilişkimiz mi?

Bugünlerde herkes gitmek istiyor.

zaman zaman geri tepip duruyordu. Ve elbet üzerinde durulmuyordu.

Tek yanlı sevginin odağındasın.

Delikanlı tanrının eli usulca düzeltirken ıslak kakülümü

Çürüyüp toprak olmuş

öpüşler, yatağa birden yuvarlanışlar

hürriyet gibi aydınlık oldu odam...

Perde arkasında ben sen dedikodusu var ama

gazeteler cinayeti yazıyordu

Dağlara doğru uçan kuşlarla,

Sonsuz denen göklerin

adini mih gibi aklimda tutuyorum

Keşke kendini bırakıp gidebilse insan.

Yine de...

ne derler bilirsiniz: " şimdiki aklım olsaydı dün öyle davranmazdım; ama dün öyle davranmasaydım bugün kü aklım olmazdı""biz kimsenin kuklası değiliz.. kuklagiller:)

Teselliden nasibim yok, hazan ağlar baharımda:

Buğu parçası

Eyyy kahpe felek, sana nettim neyledim.

İsmet ÖZEL

Canhıraş heceler doğurur; niye?

ölüyoruz, demek ki yaşanılacak.

kalbim kendiliğinden duracaktı

dokunmak istediğim tenindir hep:

Ben başka bir ben olduğumda anladım, başka ben olduğumu.

bir yalanı anlar ggibi anladım seni ancak

seni doğuruyorum geceye

ama karşıma çıkınca

ama ancak laneti hırsla tırpanlayamamak koyuyor insana

Balta girmemiş karanlıklarında kıpırtısız

Okudum okudum anlamadım

Bugün sardunyalarım da açmadı

Keder sana yakışmıyor ayrı şiir dilenci ayrı şiir birleşik gibi yazdım yanlışlıkla kusura bakmayın..

taradım bütün sözlükleri aşka yer yoktu

Bende Mecnun'dan daha fazla aşıklık özellikleri var,

İstersen bir şiir gibi okuma

sen iyisi mi sana benzemeye çalışan

Hep bir? Elif? miktarı?gül?ümse ne olur?

Ve yaşlı adamların sararmış dudaklarından

Kuvvet benim, kudret benim, fer benim...

FUZULİ

yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından

En kesif ordularin yükleniyor dördü besi,

acılar bile duymadım kof yürekler önünde

Bahanelerini cüzdanına kaldır!

Açan çiçekler vardı,

seni sevmek ne ise,

Dağa çıkmadın ki.

Öyle ki

Mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim

hep böylesi havalar besler firtinalari

Hep ona geç kalıyorum

hiçbiri yüzümüze bakmıyordu

Resimler, heykeller, destanlar

Kendini

Vapurların ağzı köpük içinde

Yalvarırım onu okuma çarşamba günleri

Artık demir almak günü gelmişse zamandan,

Nutkum tutuluyor, ürperiyorum

Gündüzler size kalsın, verin karanlıkları!

''Ben alt katta oturuyorum, size ayak seslerinizi getirdim.''

Göğüs kafeslerinde feryatlar esir

Her şeyi süpürebilirsin;

Böyledir ikimizin aşkı da

kızmadım hiç elma kurduna,

Bakmayın saksıda boy verdiğine

Kafa yük gibi kesilip boynuna, çökmüş bağrı;

oysa sen...

Sen neşemi aldın giderken

O müthiş öğle sıcağında

Tozu dumana katıp gider gülümseyişler

Aramızda bir düşman gibi duran zamanı

Günlerin dökümünü yap

Kadının hayali minnacık bir evdi,

Sonra başka mecburiyetler

anladım ki birdenbire/kopmuşum toprağımdan

Donatsın sonsuzluklar gibi gurubun rengini

Hem bilgesi,

Minnacık bir kadın sevdi.

İç çekmekten düşünmekten ağardı saçım,

HEDEFİ OLMAYAN YOLDAN BEZMİŞİM

değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi? "Eylül'de aynı yerde ve

Boyuna onu arar..

Gökyüzünün mavisi yok

uzak uzak yolları tarif etmekten

Sallıyor boyacı çocuğu fırçasını

Bilmiyordum.

Ey millet-i merhume, sakın ye'se kapılma.

Geçmişi yoktur, geleceği yoktur

O gelir beni kaldırır

Nereye gittiğin önemli değildi Binlerce kilometre uzakta da olsan, iki metre ötemde de farketmiyordu. Artık yoktun ve asıl bu düşünce beni felç ediyordu. Kurtulmalıydım senden, bu yokluk duygusundan kurtulmalıydım.

Ölümden ilerde varış dediğin, Geride ne varsa, bırak utansın!

Kelebekleri göç etti gönlümün

Her seher yüreğimde açan karanfillerin

yürü hür maviliğin bittiği son hadde kadar

Karanfildir benim için.

Her şehirde,

Belki de kaşlarını çatarsın...

ismindeki sesli harfleri

Canıma bedel bir haz

Ve gurur, kaybedenlerin, acizlerin maskesiymiş,

Sen benim gözümde bir hiçsin artık,

memleket gibi yoksuldur odam.

Dünya sizin için dönmesini durdurmuyor.

Sanki bir karanfilden sürekli doğmuşumdur

N. F. K -- beklenen

Bütün siirlerde söyledigim sensin

Aşk içinde doğmuşsa nereye kaçabilirdi?

Görece?siz dünyasında

Bir gece rüzgarından bulutun

iç cebimde ağır telaffuz edilir yetimlikle

Duvarlara anlatırken öğrendiklerim kendi hakkımda,

İki değnek gibi yükselmiş omuzlar yukarı.

Kızdığın, ya da kıskandığın diyelim

Gitme kitabını açık bırakıp

Köklerine su yürümüş gibi sevinirdi.

toprağın güneşle konuşmasını

İki kişi münakaşa ediyorsa,

Sevdanız riyasız, çıkarsız, karşılıksızdır.

ay dolun bir şehirde sevişmek; geceye reform... geceye rönesans...

Mevla'danım, hayır benim, şer benim...

Bildiğim bütün hasret şarkılarını ard arda ekleyip söylüyorum. Sesimi kendim bile duymuyorum.

"buluşsak infilak ederdik ikimiz

günlerin dökümünü yap

yerimden kalkıp savasmak icin

Kocaman bir konakta uzarım kısalırım

- Şimdi tebdil-i hava var mı benim istediğim?

boynuna o yeşil fuları takma çocuk

Resimlerden duyurmalıyım, resimlerden...

Sana nasıl anlatsam ki

Ağlayanı güldürebilmek, ağlayanla

Mermerler dile gelirdi konuşunca

Denk olsa. Gün içinde mesela...

Ne mümkün.

O azgın sahildeki

Ne taze ölüyü mezar.

Gir de bir bak ülkeme, başsız başsız adamlar"

Hiç ikametgah ilmühaberim olmadı o yüzden.

Ve hala bilmiyordun sevgilim

Bülbül benim lisanımla ötüştü,

kovalamaca başlıyor

İnsanlar, evler, aramızda duvarlar gibi

geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç

kalbimde tutuşan ateştesin?

KORKARIM FELAKET HAK BUNDAN BÖYLE

yirminci asırlarda

yolunda pusuya yattıklarını,

Sus deyip adınla başlıyorum

tutar aşkımı yazarım"

Parlak ve temiz alınlı kaç adam çıkar?

Sokağa bakar aralıksız

Yaprak kokularında akşamı duyuyorum

Hep kaybolmuş eski yüzlerimiz

Ağlarsın içtiğin yılları bilsen.

Hangi boşluğumu anlatayım ki, kedinin çizmesi olsun...

Nasılsınız Ruhi Bey, derim

bir beyaz kağıtla

Sildim bütün yıldızları gökyüzünden

... Kim demiş 'can eskimez' diye

Bağırdım sesimi duymadı

Olmak istediğim insan olabilmem

"Bir iman istiyorum uğruna baş koyacak."

Gitmeni anlarım ama sus!

Kan renginde gelir, yolunu şaşırmış bir böcek gibi gelir

Boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çicek,

YUNUS EMRE

Bir boşluk edindi orda kendine