Evinizin şekli, giyeceğiniz markalar, bineceğiniz araçlar, yiyecekleriniz, yemeniz, konuşma şekliniz, düşünüş biçiminiz , gideceğiniz, mutlaka gitmeniz gereken lokantalar, okumanız gereken dergiler, yürürken nelere dikkat etmeniz gerektiği, kolunuzu nasıl sallayacağınız, otururken ellerinizi nasıl tutacağınız, sırıtma tarzınız ve dahi binlerce gizli, aşikar yaptırımlar, görünmez ama ahlaksız ve vicdansız medyatik bir el tarafından belirlenmede.

leylakları yaktıktan bulutları gömdükten sonra,

BİR ZAMANLAR YAŞANAN?Cilalı Taş Devri?nin modern bir versiyonu olarak, insanlık bu günlerde?Cilalı Dış Devri?ni yaşıyor gibi. Devr-i istibdatın sultasında, kılık kıyafeti uygun olmayanlar demir parmaklıklar arkasına atılıyorlardı. Şimdilerde ise, görünmez parmaklıklar arkasında göz hapsine alınıyorlar. İktidar sultası, toplumsal istibdata dönüşme arefesinde; bedenlerin tutsaklığına mukabil, ruhların ve vicdanların hür olduğu günler, bedenlerin serbestiyetine karşılık ruhların, akılların, fıtratların ve vicdanların mahkumiyetine dönüşmede...

Dikkatle yaşa!...

İşte ey nefsim! Şu kainat ağacının, fabrikasının ürünü, meyvesi sensin, insandır!

Dikkatsiz yaşadığını zannederken dahi dikkatin kolunda olmayı ihmal etmeyenler için... En çok gelecektekteki kendi insanlığı için...

deste kızlarına rahibelere saldırdıktan sonra,

Teşekkürler paylaşım için.. İnanılmaz güzel bir anlatım.. Kimin yüreğinden akmışsa dert görmesin...

Cilalı dış devrinden nasibini alan yalnızca tartışma meclisleri, sosyal ortamlar değil ne yazık ki. İçi dışa mahkum ederek yozlaştıran bu devr-i insanlık, insanları, eşyayı, çevreyi, dostlukları, hatta yediğiniz ekmeği, domatesi ve soğanı dahi yozlaştırdığı gibi; isimleri, sıfatları ve kavramları da yozlaştırıp başkalaştırıyor.

... Gerçekten ne geçti, ne geçebilirdi...

"Göz, neyi görürse, akıl onun derdine düşüp onunla meşgul oluyor."diye bir söz okumuştum, dikkatle bakmanın dikkatle yaşamanın anahtarı olduğuna dair bir cümle...

Evet ey nefsim! Şu dünya hayatı bir uykudur, bir rüya gibi gelir geçer. Çünkü bitmeye mahkumdur. Ey nefis, düşün ki borçlusun borcun dağları aşmış. Rüyanda ise borçlarını unuttuğun halde üç-beş altın bulmuşsun, sevinçler içerisindesin. Rüyanda yaşadığın sevinçlere bedel, uyandığında başına çöken borçlular karşısında, borçlar altında dehşetli sıkıntılara, ümitsizliklere, zilletlere düşeceksin. Rüyandaki üç-beş altın?isterse milyar tane olsun? senden hiçbir sıkıntıyı gideremeyecek, belki arttıracaklar. Buna karşılık, rüyadaki sıkıntılar ise uyandığın zaman sevinçlere inkılap eder. Evet ey nefsim! Uyanık iken eline dikenler batmasına, rüyada kafana kurşunlar sıkılmasını tercih edersin.

"Eyvah! Aldandık... Şu hayatı tek sabit zannettik. O zan sebebiyle bütün bütün zayi ettik. Evet, şu güzeranı hayat bir uykudur, bir rüya gibi geçti; şu temelsiz ömür dahi bir rüzgar gibi uçar gider. Kendine güvenen ve ebedi zanneden mağrur insan, zevale mahkumdur. Süratle gidiyor. Hane-i insan olan dünya ise, zülümatı ademe sukut eder. Emeller bekasız, elemler ruhta baki kalır.? 1

Öyleyse Dikkkatle bak, dikkatle söyle, dikkatle işle!..

gazetelere geçsin diye adımız, yalvar yakar olduktan sonra,

Hoşuma gıden bır yazıyı paylaşmak istiyorum.

?Genç kadınları kültürümüzle etkiledikten sonra,

Özdeki kemalden kaynağını alan?ahlak?, dışarıdan gelen tariflerin mecburen terbiye ettiği?etik? oluyor mesela. Modern insan, terbiyeli bir vahşi gibi geziniyor sosyal ortamlarda; fırsatını bulduğu takdirde acımasızca indiriyor pençesini. Televizyon kanallarındaki ilmi tartışmalara bir kulak verin; söylenen sözler sıkılan dişlerin arasından birer mermi gibi fırlıyor. Hop oturup hop kalkıyor insanlar, içlerinde dolaşan sırtlanı zaptetmekte zorlanıyorlar, etik yetişiyor imdatlarına. ?Etik insan? tarifine uygun davranışlar sergilemezlerse afaroz edileceklerini biliyorlar, terbiyecisinden kırbaç yememek için oturan kaplanlar gibi ezilerek oturuyorlar yerlerine.

sağolun arkadaşlar. Bencede çok güzel bir yazıydı o yuzden sızınle paylaşmak istedım.

Yıpranıyor kavramlar, kelimeler hafifliyor, hırçın, şımarık, huysuz, yaramaz, haylaz, gösterişli ama hakikatsiz, parlak ama ruhsuz bir mahiyete bürünüyor gitgide insanlık. Görünmez şırıngalarla birileri içini boşaltıyor insanlığın.

Dikkkatle bak, dikkatle söyle, dikkatle işle!.. Dikkatle yaşa!...

çok güzel şeyler paylaşmışsınız. Yazdıklarınızdan Bediüzzaman Said Nursi'nin etkisi vardı. ve birkaç sözü aynen kullanılmış. her kimden aldıysanız bu yazıyı, yazarımız onun sözlerini farklı fakat güzel bir şekilde aktarmış. yanılıyor muyum?

Başlıktaki dört düstur çoğu zaman sevinçlerimizin ve üzüntülerimizin çıkış noktasıdır.

Yıpranıyor kavramlar, kelimeler hafifliyor, hırçın, şımarık, huysuz, yaramaz, haylaz, gösterişli ama hakikatsiz, parlak ama ruhsuz bir mahiyete bürünüyor gitgide insanlık. Görünmez şırıngalarla birileri içini boşaltıyor insanlığın. Çünkü, böylesi işlerine geliyor.. İnsanların muz görmüş maymun gibi, bataklık görmüş domuz, ışık görmüş pervane gibi iradesiz, küçük bir rüzgarla savrulabilen tozlar gibi hafif olmalarını istiyorlar. Çünkü biliyorlar ki, ciddiyete, iradeye, vakar ve ağırlığa sahip insanları, gelişmekte ve olgunlaşmakta olan bir insanlığı istedikleri gibi evirip çeviremezler. Biliyorlar ki, tuzakları iğrenç, hileleri zayıftır. Başka türlü sömürmeleri mümkün değildir insanlığı, ağırlık ve ciddiyet sahibi bir insan deler geçer o ağları, irade sahibi bir insan aldanmaz o parıltılı hilelere, ağa takılmış böcek gibi çırpınmaz ellerinde; biliyorlar, hem de domuz gibi...

Biçare insan!.. Kainat ağacının biricik meyvesi... Kurt, gövdeden meyveye geçti, meyvenin çekirdeğini kemiriyor, içini boşaltıyor. Gafil insan, kendi elleriyle bindiği dalı kesiyor ve meyvesiz ağacın kesilmesi gibi, kainat ağacının bir kıyametle tahribini yakınlaştırıyor.

uluda arkadaşım katılıyorum. Teşekkürler paylaşım için. İnanılmaz güzel buldum bende. Kimin yüreğinden akmışsa helal olsun.

Doğruyu becerebilenler var olduğu sürece!

Bir şairin dediği gibi:

Doğru bir başlık

?Prof? tilti taşıyan insanlar, birkaç boyalı maymun bozmasından?Aferin!? almak için, birer medyatik şaklabana dönüşmek pahasına kendi onurlarıyla birlikte, ilmin haysiyetini de satışa çıkarıyorlar.

elimize ne geçti?..?

Dikkatle bakmayınca gözden kaçırdıklarımıza üzüldüğümüz gibi dikkatle işlediğimiz zamanlar başarılı oluruz hep. Ya da şöyle diyelim: Dikkatsiz yaşadığımız içindir ki; tadı ve rengi olmaz ömrümüzün... Ayrıca dikkatle söylediğimizde anlaşılabilir ve ifade gücünde etkili oluruz.

İşte bu haklı ve hakikatlı insanın insanlığa haykırdığı gibi haykırıyorum kendime: