ne küslük var ne pişmanlık kalbimde

şikayet etmeden

dertliyim kederliyim her nedense ağlarım

İşte Gidiyorum!

İstanbul'dan yola çıkan sanatçı arkadaşları Volkan Konak, Gökhan Birben, Almanya'dan Selma Koçiva, Grup Yorum ve ilk grubu Zugaşı Berepe ilk akla gelenler.

Kazım Koyuncu; sade, duru, temiz bir ses tıpkı yüreği gibi! İşte gidiyorum'un yeri bende ayrıdır:

işte gidiyorum

"Kazım Koyuncu hayata veda etti" diyordu sunucu... "Karadeniz'in asi çocuğu, kanserin karanlık sularında boğuldu..."

mekemmel yorumlar ıkısınıde sevıyorumm..

Bir cumartesi öğleden sonrasıydı hiç unutmam...

sevgilim yeşil eriğim ben içine hapsolmuş çekirdeğinim senin.. hapiste günler eğır geçer diyolar olsun olsun be ben vazgeçtim hürriyetimden yeter ki yetim bir cocuk gibi bırakma yürğimi karım kızım kardaşımmmm... feriğim fidanım feryadım

Gitmeden not defterine şu satırları düşüyordu:

"ne küslük var ne pişmanlık kalbimde

Dün bütün kanalların yayın akışlarını taradım. Kazım'la ilgili bir anma programı aradım, bulamadım. Karadeniz insanı kanserden ölüyordu. Yetkililer, "Çernobil'in bize hiç bir etkisi olmadı" diyordu. O günün bir bakanı, ekranlarda afiyetle çay içiyordu. Sonra kendisi de kanserden öldü.

tsira

Türkiye'nin kıymetli sanatkarları...

Bugün anma günüm galiba... Ahmet Kabaklı, Necip Fazıl derken Kazım koyuncu ile devam edelim.

O yıllarda toplanan çaylar yüzünden kansere yakalanan Karadeniz'in çocukları birbir can veriyor.

birşey vermeden

gerdiğin tel kalbimde kırılmadı

yürüyorum sanki senin yanında

bende çok seviyorum, içim kaynıyor onları dinlerken

birşey demeden

Kara haber tez yayılırmış derler. Duyunca yüreğime derin bir sancı saplandı.

ışığımız sönmeden gidiyorum

Kazım Koyuncu adam gıbı adam

bana kimse sen gibi sarılmadı

Kazım Koyuncu, 33 yıllık yaşam yolculuğunu, İstanbul'dan Hopa'ya süren üç bin kilometrelik yolda; kah uçakla, kah sevenlerinin elleri üzerinde tamamladı.

çernobil sedece kazım koyuncuyu almadı aramızdan bizi de bizden aldı..

volkan konak 7 mart ta ankara etap altınel otelde konser veriyo.. ilgilenenlere duyurulur

cok güzel bir insanı kaybettik çernobil denen faciayla..

Sevgili Gülümser'in de yukarıdaki mesajında belirttiği şarkısı;

gönülkuşu şarkıdan yorulmadı

ankarada olabilseydim kaçırırmıydım hiç.. o ses ve sözler

Ben de Kazım Koyuncu'yu severim. Ama ikisinin de sesleri birbirinden güzel.

ÇOK SEVİYORUM KAZIM KOYUNCUYU.. İŞTE GİDİYORUM VE BU HAYAT.. ÇOK GÜZEL YA.. SAYGIYLA ANIYORUM..

ayak izim kalmadan gidiyorum "

hiçbirşey almadan

sesin uzaklaşır herbir adımda

arkamı dönmeden

susarak özlüyorum.

sanatcı ornek kısılık

ayak izim kalmadan gidiyorum

bu başlığı açan değerli kardeşimden Allah razı olsun. Bende volkan abiyi çok ama çok severim;hayran eden yeteneğine, kişiliğinede sonsuz saygım var. Maçkalıyım kendiside öyle ve dedemin tarafından bi akrabalığımız var kendisiyle. Birkeresinde Maçkada verdiği konserinde yakından görme, dinleme fırsatım oldu. okadar candan okadar delikanlı bir adamki insanın yüreğiyle kucaklayası geliyor adeta. Dilerim çok daha iyi yerlerde ve çok seneler daha bizlerle olur...

yol ayrılmış, görmeden gidiyorum

Kazım, akciğer kanserine yenik, başka diyarlara göç ediyordu.

volkan konak gecen cuma beyaz showdaydı. harikaydı bee.. bu arada albümü listelerde 1 numara

"Hiç başımızdan eksik olmayan gökyüzüne, günün karanlık saatlerine, ara sıra kopsa da fırtınalara, bir gün boğulacağımız denizlere, eski günlere, neler olacağını bilmesek de geleceğe, kötülüklerle dolu olsa bile tarihe, tarihin akışını düze çıkarmaya çalışan tüm güzel yüzlü çocuklara, Donkişotlar'a, ateş hırsızlarına, Ernesto Che Guevara'ya, yollara, yolculuklara, sevgililere, sevişmelere sadece düşleyebildiğimiz olamamazlıklara, üşürken ısınmalara, her şeyden sıcak annelere, babalara ve tadını bütün bunlardan alan şarkılara kendi sıcaklığımızı gönderiyoruz. Kötü şeyler gördük. Savaşlar, katliamlar, ölen, öldürülen çocuklar gördük. Kendi dilini, kendi kültürünü, kendisini kaybeden insanlar, topluluklar gördük. Yanan köyler, kentler, ormanlar, hayvanlar gördük. Yoksul insanlar, ağlayan anneler, babalar, her gün bile bile sokaklarda ölüme koşan tinerci çocuklar gördük. Biz de öldük. Ama her şeye rağmen bu yeryüzünde şarkılar söyledik. Teşekkürler dünya..."

Oysa şimdiye kadar yakından hiç görmemiştim onu, elini sıkmamıştım. Ama sesini duymuştum, yüreğinin sesiydi o. Şarkılarındaki o insani sıcaklık ve güzellikler, o içten duygular benim de yüreğime akmıştı.

volkan konak dinlemeden yapamıyorum yaa. one güzel bir ses o ne güzel bi muhabbet..

2005 yılının 26 Haziran günü yaşadık o derin acıyı.

Birden boğazım düğümlendi, gözlerim nemlendi. Ağlamak istiyordum. Ağladım da.

işter gidiyorum şarkısı enfes.

Artvin'in Hopa İlçesi'nde, binlerce kişinin katıldığı son yolculukta kimler yoktu ki.