Hisleri tercüme edecek kelimeler bulunamıyor lisanımızda,

Yüreğime işkence ediliyor,

biliyoruz da, görmezden geliyoruz..

Hayat bir zamanlar benim için de bazen"di"!

bazen güldürür... bazen süründürür... hepsine eyvallah...

Ama ben güçlenmek istemiyorum...

Gem vurulmuş ve zindana atılmış dilim,

Sayılı gündür geçer diyemiyorsunuz çünkü bilmiyorsunuz ne ceza verildiğini...

Yargılanıyor ve cezaya hükmediliyorsunuz.

hayat bazen acımasızdır... bu dünyada kazananların inandığı ve öğrendiği anda kazanmaya başladıkları hayatın gerçeğidir bu.

Bugünlerde;

Mezun olmadan önce onca yaşamış oldugum sıkıntıları unutup biranda etrafa saldırıp para savurduğum esnada çok deger verdiğim bir arkadaşımla dolaşıyoruz. Hadi Honda bayisine gidelim motor bakalım dedi. Gittik bayiye racing motorlara bakıyorum. Görevliye "tamam bu makineyi aldık sürdüğüm esnada değil ama park ederken veya basit şekilde düşürdük ne yapıcaz çok masrafı oluyor mu" dedim eleman "üstad 1. kural düşmeyeceksin" dedi. Kulagıma atasözü gibi gelmişti;) Hayat bazen... dememek için DÜŞMEYECEKSİN

İfade, yüzümüzde belirtiyor kendini,

Derinnn bir uykudur. seni tatlı tatlı uyutur. uyandığında acısını çıkarır...

hayatta bazen biz insanların neden bu denli kötü olduğunu sorguladığım anda, hemen cevabını alıyorsun hayattan...

Hep eksik kalıyor, yetmiyor hiç bir şey...

Öldürmüyor,

Nasıl geldiğinizi bilmediğiniz bir mahkemeye dönüşüyor.

Hatta bazen en sevdiğini bile...

bilir bilmesinede ne yapar derseniz hiç bir şey yapamaz sadece lafla peynir gemisi yürütenlerden olmaz ahkam kesenlerden de... yormaz kendini hırpalamaz esasında bir kabullenişdir bu.

En sevdiğin değilse de, Çok sevdiğin birini, Nefret ettiğin birine dönüştürebiliyor.

Hayatta bazen...

Güçlendiriyor,

Seninle aynı şeyleri hissetmiş insanlarla karşılaştırıyormuş seni...

Büyümek mi bozdu bizi yaa, kaldıramıyorum gerçekleri, en zoru benliğimde hep ben kalabilmek!

kesinlikle tercüme olmuş görünüyor bu kelimeler kalbime... :(

Susuyorum,

Herkes kendi anlamını yüklüyor...

bu gerçeği öğrenen insan epey bir yol katetmiştir etmesinede hayatından da epey bir cut etmiştir lakin bunları paste yapacak başka bir hayat olmadığınıda bilir ve ona göre yaşar hayatın ona her an türlü bir kaypaklık yapabileceğini de bilir. bu kaypaklık bazen dost bazen sevgili bazen baba bazen patron bazen de işçi kılığında ve en nihayette ölüm olarak karşısına çıkacağını da bilir başına gelen türlü olayları kabullenir ve bilir...

Hiç bir zaman haketmediğiniz ödülü size vermiyor ama,

Açık hücrenizde cezanızı çekmeye devam ediyorsunuz.

Tanımlanamayan bir vicdan azabını bir kapsül gibi size zorla yutturup, ağzınızı bantlayabiliyor...

Hayat bazen,

Oksijen kafa yapar..

Hissediyorum,

Sokak lambası ışığıyla dans eden kar tanelerine bakmak kadar masalsıdır...

Hatta hatanız olmadığını düşündüğünüzde bile size ceza kesebiliyor...

Hatalarınızdan daha büyük cezalar verebiliyor.

Hayat Bazen;

acı çekmekten ibarettir.

Ve ılık ılık içime akan gözyaşını,

hayat bazen bizi çok yoruyor... gerçekten

Düşmek, ya da düşmeyebilmek, işte bütün mesele bu...

Kan ve ter kokusunu,

sen öleceğini bilerek yaşayan tek canlısın.. al şu oyuncağını git orada sessizce oyna der gibi..

Ne zalimmiş şu hayat, bilmezdim!

Ama cezanız size açıklanmıyor,

Susma hakkını kullanmak konuşmaktan zor,

Bir fikir bir yorum;

hayat bazen aslında o kadarda karmaşık değilmiş... bazen sabretmek gerekiyormuş... bazende net görebilmek için biraz olsun uzaklaşmak... bugün bir kere daha anladım:)

hayat bazen avutuyor bizi küçük şeylerle, bir bilsek ki merdivenin sonunda büyük şeyler talep edeceğini.

Hayat bazen, -"Silbaştan" diyor size...

hatalarına pembe gözlüklerle bakar, onların çıkardığında acımasız yüzünü görürsün...

Konuşmak ifadeye yetmiyor.

hayat bazen bir kasırga bazende durgun birsu

Hayat Bazen,

Hayat bazen...

hayat bazen acımasız olabiliyor.

Bazen faili meçhul bir günahı üstünüze yıkabiliyor,

Hayat bazen ifademizi almak istiyor;