Bir gece vakti neden bunu düşünür kü insan?

Bnece kendini bilmek farkında olmaktan daha önemli.

Bolca okurlar... araştırırlar... düşüncelerinin gelişmesine, farklılaşmasına ve ilerlemesine çalışırlar.. insanları, kategorilere ayırmazlar, insanlar arasında ayrımcılığın her türlüsüne karşı çıkarlar..

Uslu durana da, ' aferin ' verilir. Çocuklar bu övgü dolu sözü alabilmek için, ' hanım kız ' oluyorlar ya da, ' beyefendi ' olurlar.

Tek sebep kıskançlık, başka hiçbir sebebi yok. Güzel ve alımlı bir kadın olmayı kim istemez, hele bir de akıllıysanız!

Erkek de aynı şekilde sıradışı bir erkekse mutlaka ona da bir kulp buluruz.

Bütün uğraşları farklı olmaya çalışmak olmayan, bütün gayeleri sıradanlaşmama üzerine olan kişilerdir bunlar... ne yapar bu insanlar?

Bu son sayfaya geçme durumu herkesin canını sıkıyor.. Bi kolaylık getiremedi teknik elemanlar..

elbette farklılaşma çabası içine giripte saçma sapan yollara başvuranda yok değildir... dikkat çekmek isteyen vs.. o ayrı bir boyut, asıl sorun taklitten öteye geçilememesidir.. Bence insan yalnız kendisi olmalı, kendini yaşamalı... zaten farkı yaşatacaktır ki,

Bazı insanlar da sözüm ona "başkalarından üstün ve farklı olduğunu parası, güzelliği, mesleği veya sanı, bilgisi ile göstermek isterler"... bu ayrı bir duruştur.. doğru tabir ile ben bu tür insanları embesiller sınıfına dahil etmek isterim.. istedikleri kadar zeki olsunlar...

Hem kötü kadın istemeyiz, hem de genelev açılışlarını kurbanlar keserek alkışlar eşliğinde yaparız...

belki de marifet, fark edilmek değil farkında olabilmektir yani iyiyi güzeli doğruyu fark edebilmektir bir bakıma...

En farklı olan en doğal olandır.

Sadece farklı olmak yetmez, farkı fark edebilmek de gerekir.

bence de hoş olurdu kesinlikle; ama imkansız gibi...:)

ben çok seviyorum benim gibi olmayanları :)

bazen de ekstra çaba farklılık değil iticilik olacakır.

cümle çok hoş olmuş Eylaa :)))

Bizim gibi değil mi, farklı bir beyin yapısına mı sahip? Hemen ezip yok etmeye çalışırız.

Büyümüşüm, farkındayım. Farkındayım çünkü kendimi eleştirebiliyorum. Kimselerin söylemediklerini, söylemesine izin vermediklerimi, en acı sözlerimi kendime söylemeyi öğrendim. Dosdoğru, düşünmeden, korkmadan. Ne anne, ne baba, ne de dost hiç biri sana senden daha yakın değil.

İnsan kendini, yalnız kendisi olmakla fark ettirir...

Hanımefendi ya da beyefendi olmak için bilinen kalıpların içinde yaşamak gerekmiyor. Herkes kendi tarzını kendisi belirlemeli. Başkalarının doğrularına göre hareket edilmez. Çünkü doğrular yanlışlar aileden başlayıp, akrabaya mahalleye, sülaleye, yaşadığın yere göre farklılıklar gösterebiliyor.

Kimseyi övmeyi sevmeyiz, kimsenin iyi olmasını istemeyiz. Kimsenin negatif taraflarının yanında, pozitif taraflarının da olabileceğini düşünmeyiz.

Hayatta herkesin bir farkındalığı ayrıcalığı vardır bana göre...

Farklı olduğunu anladığı için farklı davranmak çok adice bir davranış olurdu.. Kendi içinden ne geliyorsa öyle davranmak; insanı farklı ve şerefli kılar..

doğal olarak fark edilenlerde az değil..

yazı çok güzelde.. sanırım cici kız ol, ya da uslu ol diye tenkit etmemizin bir tek sebebi var.. çocuklar yaramazlık yaptığında bizim onlarla ilgilenmemiz gerektiği.. yani sessiz sedasız oyun oynayan çocuk varken evde misafirini ağırlarken karışan olmaz, iki büyük konuşurken arada lafınızı bölen olmaz.. ne bileyim sonra, çocuklarla gezmeye gitmek problem olmaz.. ancak çocuğu seveceğimiz vakit yaramaz olsun isteriz sanırm.. benim gözlemlediklerim bunlar.. farklı olmak, diğerleri gibi olmamak her zaman güzel ve zor olmuştur galiba..

ezrakyekta, yazıdan karekter filan çıkarıldığını duymuştum. herkesin de farklıdır cidden; mesala ben y leri filan kuyruklu yaparım uzunca, hem daha estetik gelir bana :)))

tugba06; yazıdan karakter cıkarmaktan ziyade kişiliğinin yansıdıgını dusunuyorum... sadece benim bu konuda biraz takıntım var sanırım... cevremdeki insanlarda bunu hep gozlemlemişimdir yazı cok ozel yapıyor bizi...

benim bakamadığım pencereden bakılmasını...

Bir kadını içten yıkabilmenin en belirgin yolu kadına, ? kötü kadın? damgası vurmaktır.

Fark deyince ilk aklıma gelen kişilerin yazılarıdır... uslupları, yazım tarzları ve kalemi tutuş şekilleri... hepimiz aynı harflerle başlasak da yazma seruvenine birimizin harfi benzemez diğerininkine...

''Her fark kendini fark ettirir ' diye bir söz var, acaba gerçekte böyle midir?

iyiki bir sürü takım var herkes cimbomlu olsa tutmazdım bu takımı...

mesela forumdakilerin de yazılarını merak ediyorum keşke kendi yazı stilimizle yazabilecegimiz birşeyler icadedilebilse.. :)

İnsan önce kendini bilmeli derim ben.

bence bu hayalden öte geçemez baksanıza en son mesajı görmek için bile sayfaları aşmamız gerekiyor :)

İnsan kendini nasıl fark ettirir?

Büyüdükten sonra işler değişiyor. Cici kızlar cici kadına dönüşüyorlar ama kendi sınırlarını kendileri çiziyorlar.

Farkedilmek ve dikkat çekmek ;bir kişi düşünce ve kişiliği ile farkında olmadan dikkat çekiyorsa ve methediliyorsa ne mutlu..

Bunu neden yaptıklarını eminim kendileri de bilmiyorlar, sadece kendilerine öğretilen şeyleri kendinden sonra gelenlere öğretmeyi görev haline getirmişler. Görev aşkından başka birşey değil yani.

iyiki herkes tek renk sevmiyor

İyi bir insan olduğumu düşünüyorum. Çevremden aldığım tepkiler bu yönde. İyi olmak, kültürlü olmak, belki güzel/yakışıklı olmak, zengin olmak? nedir insanı özel yapan? Diğerlerinden farklı bir yerde olmayı, ?özel? olmayı neden ister insan?

Bi yere kadar...

En cok dikkatimi çeken şey ya da bir kimsede merak ettiğim şey harfleri yazım tarzıdır... en farklı yanımızdır ve bizi ele veren en gizli casustur bence... kişiliğimizin harflerimize yansıdıgımı dusunuyorum... buyuk düşünürlerin kendi el yazısı metinlerini incelemişimdir bu yuzden.. milyonlarcayız yıldızlar gibi ve hepimizim ışıgı farklı...

Genel önyargılı davranışlar da var. Bir kadın güzelse ve alımlıysa büyük ihtimal herkesin tenkit ettiği bir kadına dönüşüyor. Hem de en önce hemcinsleri tarafından.

bilmem ki, ilginç gerçekten.. insan ya bir kişi için ya da milyonlar için özel olmak istemez mi... insan sonsuzluğu umut eder yokluğu kabul etmez, bu doğasında vardır öldükten sonra diriliş onu rahatlatır. Yaratıcısının ona sunduğu nimetler sayesinde bu duygulara kapılır,, yapabilceklerini fark eder ve farklı olmak ister... yA Rabbi için yA da nefsani duyguları için... Farkındalık, Allah için Allah yolunda iyi olsa gerek...

Bir de gerçekten farkettirmeden karakterinin güzelliği, aklı ile mantığını birarada kullanabilen, bilgiye önem veren bu bilgisini güzel yaşamak için kullanan ve bunu insanlığın geleceği için feda eden, farklı insanlar vardır...

Erkekler de beyefendi oluyorlar ama onlar da kendi sınırlarını kendileri çiziyorlar.

Ancak, insanların kendi farklılıklarını fark etmesi ve önemsemesi, ne yazık ki henüz, başkalarının da kendi farklarını yaratmasına saygı duyulmasını beraberinde getirmiyor.

Çok yaramazlık yaparsak veya çok uslu durursak fark edilebilirmişiz. Çok uslu olmak herkese göre değil. İlginç ve bir o kadar da komiktir, küçükken büyüklerimiz hep, ' cici kız ol ', ' küçük beyefendi ol ' diye telkinde bulunurlardı.

Farklı olduğumu, farkettiğini farkettiğim anda, senin de bende ki yerin çok farklı oldu :))))

Her insan kendini farklı hissetmez bence.. kimi insanlar neden yaşadığını bilmeden, hissetmeden, sorgulamadan yaşar ve ölürler..

Bir gece vakti yatakta, karşımda şehrin ışıkları yanıp söner gibi göz kırpıyor. Binlerce ışık, binlerce farklı hayat... Ben bunların içinde özel miyim? Herhalde değilim. Beni, ne özel yapabilir ki? Veya kime özelim? Anneme, aileme, arkadaşlarıma, belki birkaç yakın dostuma. Herhangi biri miyim? Olmamak ister her insan. İçinde farklı olduğunu düşünür. Ben hepsinden farklıyım. Güzel bir söz duymuştum. Her insanın tek şikayetçi olmadığı şey zekasıymış. İlk duyduğumda garip gelmişti. Herkes kendince çok zeki değil mi? Herkes kendince çok özel değil mi? Galiba öyle. Peki ben neden değilim?

Farkında olmak mı yoksa kendini bilmek mi önemli?