Lojmanım yo. Kira+yakıt parası+kapıcı derken ayda 590 tl para ödüyorum. Ne demişler her nimetin bir külfeti var

bununla beraber müftü ve müftülük personelinin imamlara karşı hak ettikleri gerekli hassasiyeti göstermemeleri,

2)Eğer görev yaptığımız yerde rahat değil isek, sıkıntı yaşıyorsak ilk tercihimiz kurum değiştirme fikrini gündeme almak olmamalıdır. Çünkü bu-diğer kurumlarda da insan faktörünü düşündüğümüz zaman- palyatif bir çözümdür. İlk başta bulunduğumuz yerde sıkıntıların giderilmesi noktasında gayret gösterelim ancak buna rağmen durum değişmiyorsa görev yerini değiştirerek hicret etmek önemli bir adım olsa gerek...

sende o kadar kira verecek göz yok

geçen seneye kadar öğretmen olabilmeme rağmen hiç bir zaman öğretmenlik istemedim ama artık bu satten sonta öğretmen olmak için bu kurumdan ayrılmak için uğraşacam...

ASLINDA DAHA ÇOK NEDEN DE VAR AMA, işte bütün bunlar imamların kurum değiştirmesine neden oluyor.

TORPİL,, merkeze gelebilmenin temel geçerli kural olması, müftü beylerin çıkıp kürsülerden;hak, hukuk, adalet... deyip, gelen telefon ve hamiline yazılı kartla iş yapması...

Böyle bir kanıya nasıl vardın merak ettim doğrusu.

Görev yaptığım yer büyükşehir üstelik kiralar, yıllık ve euro üzerinden alınıyor. Başka merak ettiğin birşey var mı?

arkadaşlar!

kurum u gerçekten seviyorum ama firavunlar sevmemizi istemiyorlar..

ama köyde yıllarca çakılı kalmanın, haftalık 1 gün izinde köyden şehre gitmenin ve gelmenin zorluğu, çocukların okullarının olmaması veya çok düşük kalitedeki eğitim, köylünün cahillik, kültürsüzlük ve art niyetinden kaynaklanan olumsuzluklar.. vs. vs. gibi nedenler,,

sanırım din görevliliğine daireden bakanlardansınız?

Vazifesini bihakkın -elinden geldiğince- yerine getirmeye çalışan bir din görevlisinin, ilmi mesaiye zerre zamanı olmuyor. olur diyenin vazife bilincinden şüphe ederim!!

aslında imamların görevleriyle ilgili bir problemleri yok;asıl problem, görev yaptığı yerin olumsuzluğu, diyanetin pasifliği ve bunu gibi daha birçok neden. haftalık iznini kullandığı için köydeki cemaatiyle sıkıntı yaşayan kardeşlerimiz var.

Unutmadan, teoride il müftü yardımcısından sonra geliyoruz. Ancak pratikte bir lojmanı bile çok görüyorlar... Canları sağolsun.. Ne diyelim? Hayatta herşey para değil...

pokemon... arkadaşın tesbitlerinde haklı olduğu taraflar var. diğer kurumlar da güllük gülistanlık değiil

güzel yazmışsın kardeşde hangi müftülüğün yanındaki camide görevlisiniz veya daha açık sorayım soruyu hangi lojmanlı ve merkez camisindesiniz.

4)Kurum değiştirmek isteyip, bu meslekte boş zamanın olmadığını ileri süren, cumartesi ve pazarı olan bir mesleği tercih eden kimsenin mazereti psikolojiktir. Gerçekten din görevlisnin boş vakti oldukça fazladır. Bizler günde 5 vakit camiide olma durumu ile boş vakit olma durumunu birbirine karıştırıyoruz. Kişi günde 5 kez görev yapmayı zamanı olmamak olarak değerlendiyor ki, son derece yanlış bir tespittir bu. Kardeşlerimiz erkenden camiye gelip, İslam Ansiklopedisi başta olmak üzere, kütüphanede bulunan kitapları okusa ilim için ne kadar çok bir zamana sahip olduğunu anlardı. Bu nedenle camiye severek gelen, gönül bağı ile bağlı olan kimse için boş zaman problemi yoktur.

walla şu son mtbs olayından sonra artık bu kurumda durmak istemiyorum..

Güzel bir analiz elinize sağlık.

İNŞAALLAH diyanetteki bu sıkıntılara bir çare bulunur da bu kadar kıymetli arkadaşımız başka yerlere geçme mecburiyeti yaşamasın.. selam ve dua ile..

5)Haksızlık her kurumda mevcut. Türlü türlü insanın olduğu yerlerde böyle durumların olmsaı kaçınılmazdır. Kurum değiştirdiği zaman kendisinin yeni kurumunda kırmızı halı ile karşılaşacağını ümit edenler kısa bir müddet sonra daldıkları rüyadan uyandırılacaklardır. Kendi kurumunda müftüsünden şikayetçi olan kardeşimiz, bu kez de müdüründe şikayet edecektir.

3)Şayet kurum değiştirmemizdeki neden maddi imkanlar ise, durum bu tarz düşünen görevli için vahimdir. Allah'a şükürler olsun, memurlar içerisinde din görevlileri maadi açıdan iyi bir durumdadır. Kişi bu gerçeğe rağmen hala, "daha fazla, daha fazla para " diyorsa gideceği hiçbir kurum onu maddi anlamda tatmin etmeyecektir. Çünkü gözü hep yükseklerde olacaktır. Kendisine takdir edileni beğenmeyip, takdir edilmeyenin peşinde olan kimseler hep zarar içerisinde olurlar.

Öğretmenliğe geçişi istisna olarak görüyorum. Öğrencilere, cemaatinden daha çok fayda sağlayacağını düşünen kardeşlerimin öğretmenliğe geçmesi daha hayırlıdır. Nihayetinde dinimizi 7 den 77'ye her kesime doğru biçimde anlatacak elemanlara ihtiyacımız var.

HÜLASA:Diyanet İşleri Başkanlığımız Kurumlarası geçişi sonuna kadar açmalıdır. Bu kurumda kalmak istemeyen, aklı her zaman başka kurumlarda olan bu yüzden vazifesini ihmal eden kimsenin zararı faydasından daha çoktur. "Kurumlararsaı açılırsa Diyannette kimse kalmaz" iddiasına gelince; hiçbirimiz bulunmaz Hint kumaşı ya da vazgeçilmez değiliz. Sanki biz olmaz isek, toplum dağılıp gidecek, korkmayalım hiçbir şey olmaz belki de yerimize gelen arkadaşalr daha samimi ve daha gayretli olur da düzeltemediğimiz toplumu onlar düzeltir.

1)Bir din görevlisi zihninin bir kısmını başka kurumlara geçme fikrine tahsis etmişse, bu görevlinin vazifeyi icra etme noktasında performansı önemli ölçüde düşer. Bu tıpkı tezkeresine sayılı günler kalmış askerin durumu gibidir. Ne doğru dürüst ictimaya çıkar ne de tam olarak görevlerini yapar. Bir din görevlisinin kurum değiştirme hakkı elbette vardır ve olmalıdır ancak bu hak üzerinden hayaller kurup vazifeyi ihmal etmek hiçbirimizin hakkı olmasa gerek...

Bir çok din görevlisi kurum değiştirmeyi tahayyül eder. Belli bir zaman sonra bu düşünce o kişinin zihninde fikri sabit, takıntı haline dönüşür. Şiddetli acı ve sıkıntılara maruz kalmış hastaların aldığı teskin edici ilaçlar gibidir bu fikir. Bir gün kurum değiştireceği ve yaşadığı tüm acı ve ızdıraplardan kurtulacağını düşünür. Kendince hayata tutunmasının tek nedenidir bu... Peki ya gerçek? Hakikaten kişi kurum değiştirdiği zaman yaşadığı tüm olumsuz durumlardan, haksızlıklıklardan emin olabilir mi? Çoğu kez hayır. Kendi kurumundan ayrılıp başka kurumlara geçen kimselere, ilk başta yeni kurumun elemanlara şüphe ile bakıyorlar. Herkesin zihninin bir köşesinde "acaba" sorusu duruyor. Öyle zamanlar oluyor ki; şikayetçi olduğu cemaatini bile özlüyor insan. Yani başka kurumlara geçince insanın başı göğe ermiyor. Kişi öğretmenlik formasyonuna sahiptir ya da maliye veya işletme bölümlerini bitirmiştir kurum değiştirmesi normal sayılır. Ancak başka bir kuruma düz memur olarak geçmenin sorunları çözmeyeceği aşikardır. O halde kendimizce bir takım çıkarımlar yapalım: