NETİCEİ TALEP de hiç yazmadım. SONUÇ VE İSTEM der geçerim.

müddei umumi yerine savcıda kabul görmüş güzel bir terim.

Bazıları vardırki oturmuş artık onalra lafım yok mesela mürüru zaman yerine zamanaşımı artık herkesin kabul gördüğü bir terim.

Olabildiğince saf Türkçe kullanmaya çalışırım.

Dilekçenin asaletinin kullandığı kelimelerde gizli olduğunu sanmıyorum. İyi dilekçe en kısa biçimde derdini en net ve berrak biçimde anlatabilendir.

dilekçemizi tekrar ederiz. ne demek dilekçe? küçük dilek demek. devam edin küçük dünyanızda lügatçelerinizle yaşamaya. küçük dileklerle büyük davaları kazanın!

Zaruret hali ile zorunluluk durumu da tam örtüşmüyor.

Ancak pek de isabetli olmayan yeni terimleri de kullanmam, örneğin şikayetçi yerine yakınan kelimesini de kullanmam.

Meşhud-un-aleyh

Ne alaka Türklükle şunlukla bunlukla mesele TÜRKLÜKSE ELHAMDÜLİLİLLAH BÜTÜN ZERRELERİME KADAR TÜRKÜM. BUNDANDAN ŞEREF DUYARIM. burdaki mesela Türklük değil meslek terminolojisinin katledilmesi

Meselei mukaddime

Bu konuda bakınız ; E. Hirsch, Pratik Hukukta Metod.

Bazı hukukçular bilerek eski dili kullanır mümkün oldukça. O eski kelimeleri sivil vatandaşın anlamaması gerek, böyle yazınca daha görkemli, etkileyici oluyor diye düşünürler.

Tekinay'ın şiir gibi akan Borçlar Hukuku, Dönmezer'in 50 sene önce yazılsa da halen anlaşılır müthiş Kişilere ve Şahıslara Karşı Cürümler isimli kitabı, Faruk Erem 'in lirik bir dille kaleme aldığı nefis Ümanist Doktrini, Baki Kuru'nun nefis anlaşılır dili örnek verilebilir. Demek ki diyorum Türkçe'ye hakim olmak ayrı bir konu. Yaşar Karayalçın'ın yazdığı Hukukta Kaynaklar, Problem Çözme isimli ünlü kitabı yazılalı 40 sene oluyor. Halen basılıyor, dili hiç değişmeden ve hiç de yadırganmıyor. Ya da Sıddık Sami ONAR ın Umumi Esasları... Alın okuyun,, halen yaşayan bir dil görürsünüz.

Ben pek sadık değilim.

Ve yeni terimlere karşı önyargı duymamak gerek. Unutmayalım, 60 sene önce anayasaya esas teşkilat kanunu, savcıya müddei umumi deniyordu.

Müdahil kelimesini asla kullanmam, katılan derim dilekçelerde.

Suça iştirak yerine suça katılma da benzer. Olmamış.

Medeni Kanun yerine Yurttaşlar Yasası, HMK yerine ''hukuk yargılaması yöntem yasası '', CMK yerine ''ceza yargılaması yöntem yasası'' desek abartmış mı oluruz?

Benzer biçimde iyi hukukçu da eski dilden arakladığı kelimeleri kullanan değil, yasaya ve hukuk kurumlarına tam anlamıyla hakim olandır.

Benzer biçimde suça katılma ile suça iştirak tam da örtüşmüyor.

Eşhası mütegayyibe

Bir hakkın sırf gayr-ı ızrar eden suistimalini kanun himaye etmez yerine, ''bir hakkın açıkça kötüye kullanılmasını yasa korumaz'' demek bence daha doğru.

Fakültede Prof. Cahit Can'ın aşırı Öz Türkçe Hukuk Sosyolojisi kitabını angılayabilmek için harcadığım çaba, anlattıklarını anlamak, kavramaktan zordu.

Örneğin Sayın Rona Serozan kitaplarında olabildiğince yalın fakat mükemmel netlikte dil kullanır. Kendisi çok da iyi hukukçudur. Ancak ismini buraya yazmayayım, sürekli eski terimleri kullanan, dil devrimini her fırsatta eleştiren bir hocamız vardı fakültede. Dil o kadar kötüydü ki... Kitaplarından kimse bir şey anlamazdı. Zaten vasat, vasatın da altında biriydi hukukçu olarak.

Sonuçta amaç edilen bir dil değil, güncel dil kullanmak gerek. Ne eski, ne yeni, yaşayan Türkçe.

Ve bazı terimlerin de karşılığı yok. Örneğin müdafi. Ceza davasında vekil, avukat değil müdafi vardır.

Şimdi ne güzel, anayasa... Bir kelime bu kadar mı güzel karşılar konuyu? Ya da savcı...

Bunların anlamı nedir sayın editör...:)

Sayın editörümüze ilk destek benden. Birde işin başka boyutu var. Ösym son yıllarda Türkçe sorularında çok uyduruk kelimeler kullanıyor. Eski kelimelerimize sahip çıkmalı ve uyduruk kelimeleri reddetmeliyiz diye düşünüyorum.

Başka örnekler de verilebilir.

Tabi temerrüt yerine direngen demenin de anlamı yok, olmamış o kelime.

Şunu da belirteyim.

Prof. Cem Eroğul'un anayasa kitabı anlaşılması güç, aşırı derecede Öz Türkçe saplantısına sahip. Hatta kitabın sonunda bir sözlük var.

Hatta ''yukarıda arz ve izah olunan sebepler ve yüce mahkemenizin resen nazara alacağı sair nedenlerle.. saygılarımla arz ve talep ederim'' de demedim hiç. ''anılan nedenlerle... karar verilmesini talep ederim'' yeterlidir. Abartmaya gerek yok kanımca.

İZAHI yerine AÇIKLAMALAR demeyi yeğlerim.

Pek de sevmem eski litaratürü. Örneğin;

Ama bu bağlamda ceza yerine yaptırım hukuku demeye gerek var mı? Yok. Çünkü karşılamıyor kelime. Ceza Hukuku yaptırım hukuku değildir, ondan öte ve farklı bir şeydir.

Sonuçta güncel, yalın bir dil ya da ağdalı bir dil. İkisi de tercih konusu olabilir. Ancak hangisi tercih edilirse edilsin düzgün, imlaya uygun, düşük anlamlı olmayan bir dil kullanmak gerek.

Biz Türküz Türkçe konuşur... Türkçe yazarız...:)Farsçanın, Arapçanın vesair diğer dillerin yerleşmiş, tutulmuş, halkça benimsenmiş kelimelerini kullanırız... diğerleri bize İŞKENCEDİR:)

Ya da yasal savunma yerine meşru müdafaa. Yasal savunma bir hukuk kurumunu değil de sanki bir tanımlamayı ifade ediyor.

Her şeye rağmen eski terimleri eskide bırakmak ancak kantarın topuzunu da kaçırmamak gerek.

ama hakim le yargıç aynı değil tam karşılmıyor.

yakınıcı direngen, istence, istem vs vs bunlar bana komik geliyor, herkesin şahsi tercihidir kullanıp kullanmamak ama benim bakış açımdan terminolojiye sadık kalan hukukçular bir adım daha fazla saygıya layık, diğerlerine saygısızlık edelim demiyorum tabi ki..

Ancak belirteyim ki her kelime de uygun değil. Ve yasalar son dönemde çok kötü kaleme alınıyor.