"Tavşan besleyeceksen

oruç hoca'nın da bir şirini paylaşmak istedim

-alıntı-

kişi kendı kendısının engelıdır.. gideceği yönü bilmeyen için yol yoktur bütün yürümesi bir sürüklenmedır.. kişi hep zorunda olandır.. kendi ateşini yakan kendi ateşini söndürür..

gündüz yarasasıdır o

İle'yi de okuyacağım.

Senin, farkında olmadan bana gösterdiğin o sen, işte, senin "içine bakma" merakını duyduğun ben ile aynıydı: ikimizde kendilerimizi içinde gösterebileceğimiz; ötekini de içinde görebileceğimiz, o üçüncü...

"ilişki için belirleyici olan, senin ile benim, zamansal olarak, ne kadar bir arada bulunduğumuz değil, yaşamsal olarak, ne kadar şeyi birlikte geçirdiğimizdir- bunun da 'nicelik'le hiçbir ilgisi yoktur." - 150

uzaklaşmışsa. Bir ülke! Sınırlarının uzağında

tam da olması gerektiği gibi, olacağı gibi, olup bitmiş;

v a r s ı n..

ciğerime bir yangı otururken,

gözümün önünden -en çok da bir şeye şaştım:-

uzak yakın ve hani benim favorilerimdendir umarım beğenirsin...

Nietzsche fikirleri benzese de tarzlarının alakası yoktur, nietzsche aşığı bi insan olduğu içinde bu çok normaldir, oruç aruoba bi çok kitabında sevgililerinden onlara olan aşkından bahseder, nietzsche 'nin ise en aptal insanın bile artık bildiği üzere kadınlarla arası oldukça kötüdür, okumadan etmeden ordan burdan kulaktan dolma bilgiyle sallama yazıyosunuz bari okuyan insanlara saygı gösterin de bilgilerini paylaşsınlar

ama biliyorum ki, h e p,

pıntısı. Yakın Güneş, işaret parmağımızı doldurur.

şimdi böyle

sana gereksinimi olmadan, seni isteyen-

yazılacak sözlerim vardı, ama bakıyorum editörümüz değişmiş. sayın _neden_ yeni görevinizde kolaylıklar diliyorum.

Özlediğin, gidip göremediğindir;

Ayrıyken, birlikte olacaktık. - 108

KENDİ OLARAK SANA GELEN

Geceboyu seni anımsadım-

Hayilindir! mi?

zaten orada olacaktın -işte- oldun, olmuştun da; bu-

-güneş doğuyor

Havuç yetiştirmelisin..."

y o k k e n -oysa ki:

İle?den...

Hani 'film şeridi' derler ya, öyle geçip durdun boyuna

dingince yanıbaşıma gelmen

-Bunun ne demek olduğunu da h i ç anlamış değilim-

çakma niçe'dir kendileri.

behzeh,

neredeyse 'lütuf' sayılması gereken -iş, kendince, kendiliğince,

dışarıda kuşlar çılgın -

Hep bir 'gerçekliği' -'geçerliliği', 'süresi', 'süreci' - olsa da, b i r

Düşünmek sanrısı yorar insanı;tefekküründen

sensiz de olabilecekken, senin ile olmayı seçen-

İçim ışıldadı? ne güzel bir olanaktı bu:,

Nasıl dingince, kendiliğindendi hepsi; hep, sanki, sen

k e z kurulmuşsa, artık h i ç 'yok'olmaz-

Tavsiye üzerine "De Ki İşte" kitabını aldım. Genel olarak beğendim fakat bazen daha yalın anlatılabilecek düşünce veya duygular -felsefenin etkisiyle mi, edebiyatın etkisiyle mi bilinmez- kelime oyununa çevrilmiş hissini uyandırdı.

ama, gidip görmek istediğin...

Kendi olarak, sana gelen-

öyle..

Bir gün, bir yerde oturuyorduk. Ben gidecektim; işim vardı. Sen, " Sen gitsen, yapman gerekeni yapsan; ben de burada beklesem seni" dedin.

'ile' güzel kitaptı 'de ki işte' çok daha güzel. Ülkemde de düşünce kitaları yazılıyor, yayımlanılıyor ve okunuyor her şeye rağmen inadına işte. Demek ki kurtulamayacaklar...

Şu yüzden şaşırtıcı: Senin gitmen üzerime her çullandığında,

O, işte...

Aşkındır! mı?

"Yazar, şair, felsefeci. Akademisyen olarak başladığı kariyerine yazar ve çevirmen olarak devam etmiş, edebiyata ve düşünce dünyasına önemli katkıları olmuştur. Türkiye'nin yetiştirdiği en önemli düşünürlerden biridir. Hume, Rilke, Wittgenstein, Nietzsche, Von Hentig, Başo ve Celan'ın eserlerini Türkçe'ye çevirerek literatüre kazandırmıştır. Özgün ve yalın bir stille yazdığı haiku tarzındaki şiirleri yediden yetmişe bir çok okuyucuya ulaşmış ve sevilmiştir. Aruoba, aforizmalara dayalı felsefi metinleri oldukça başarılı bir biçimde kaleme almış ve Türkiye'nin Nietzsche'si olarak anılmıştır. İle, Uzak, Yakın, Hani, Yürüme, De ki İşte, Tümceler, Ne ki Hiç yazarın önemli kitaplarındandır."

Tutkundur! mu?

Aykırı kişiliği, kendi doğruları karşısında eğilmez tavrı, noktalama işaretlerinde bizden- en azından benden- farklı düşünüşü ve uygulaması, az sözle çok şey ifade edişi gibi yönleriyle dikkatleri çeken, "yaşayan çınarlar" kategorisinde değerlendirilecek bir şahsiyet...

kendi olmasını, seninle olmaya bağlayan- -

Oruç Aruoba İle sayfalarda bir daha gezinmek lazım...

Sen, beklerken, 'akıl gözü'nle benim yaptığım işi izleyecektin; ben de işimi yaparken, sürekli, senin orada bekleyişini? beklediğini- 'göre'cektim.

Bir ülke ki sağ avucumuzun içindeki sıcaklık...

İlişki 'yitebilen' birşey değildir -nasıl 'varedilebilecek' birşey de değilse..

kitapları çok çok keyiflidir, felsefeyle ilgilenmeyen -veya düşünmeye üşenen- çoğu kişi kitabını eline aldığında ne olduğunu anlayamaz, en çok da bu yüzden severim zaten Oruç Aruoba'yı kendini özel hissettirir insana, seninle birşeylerini paylşır ve o üçüncü şahsı aranıza sokmaz, tanımadığım halde hayatımda en çok saygı duyduğum insanlardandır..

ve çok yakınında. Uzağı ki bir kan

geriye de, o dingin anılar dizisini bırakıp, yitmiş..

gün hafiften ağarıyor

belki ayıp olacak ama ben ilk kez duydum ve hemen tanışmak isterim.. yazdıklarınız arasında tavsiye edeceğiniz bir kitabı varsa bugunden alabilirim.. teşekkürler

Amacındır! mı?