Sazlıdere 1365.. savaş yeni bitmiştir. akıncılar beyi Gazi Evrenos bey Malkoçoğluna döner; - behey yiğidim bu ne gam ne telaş?.. serdengecen yürek doğrulur alnını siler; - cenk bitti gamım ondan, telaşım istanbulll Bizanss der..

syn daüssıla2 ne güzel bir yazı okudum ben sayenizde. ve daha da önemlisi ne kadar ben vardı onun içinde. kanat verdiklerim gün gelip o kanatı kullanmayı öğrendiler bende bugün gökyüzüne bakakaldım.

Yüreğine sağlık sevgili gamze..

akrep yelkovan dünya turunda, bizse selameti acısından karalama kağıtında noktamızdayız.. . _.

"Cennet aramak yerine, Cehennem'den kaçıp, kurtulmaya çalışmak gerekli..."

bekaya giden düşüncelerle fena etti beni bu söz:)

Alışkanlık büyük bir güçtür.

Hayal, umut, özlem...

bu biraz da benim nota benziyormuş hocam. ama tutanak yemeyelim artık ya, inşallah:)

Bir başlangıç,

İlk başlarda çok sevimli görünür gözümüze. Uysaldır, vericidir. Ama zamanla, yerleşikliği artınca, kök-kömeç salınca derinlere, hükmünü o zaman sürer işte üzerimizde. Hiç bir sesi duymaz, eleştiriyi kabul etmez olur. Ele geçirmiştir kaleyi.

Not:" Lutfen takma hicbirseyi... " hayatta hersey gibi yorulmaya degmez. Bu not hep unutulur ve devran doner durur.

Bir not buldum defterimin üzerinde; "yaşanmaya değer bir yaşamın peşindeyim; ve bir de, bilmeye değer bilginin..." İhtiyacım olan bir zamanda karşıma çıksın diye saklanmış bir cümleydi bu sanki. Ve işin ilginci; benim kendim için sakladığım... Düşündüm... Hayatta ne kadar çok, bu tür izler bırakıyoruz geçtiğimiz yollarda aslında. Bunlar bize herhangi bir gerçek gibi gelse de o an için, sonrasında ne idraklere açılıyor, ne dimağlarda seyahat ediyoruz. Katrelerle buluşuyor, deryalara dalıyoruz...

sabah 06:25 puslu bir hava.. yağmur damlaları yeni yeni yerde.. üçüncü viteste varlık; köşeye dönerken sol yapıyor hayat.. toparlanırken bir hayat; bir göz görüyor, damlalar yanaklarında.. yanaklar kıpkırmızı ve hıckırıklar.. koca adam puslu bir havada, yağan yağmurda seyir halinde, köşeyi dönerken feryad ediyor.. anlaşılmayan bir ağıt ağzında ; anlaşılan bir hayat son bulmuştu bu devranda..

. sazlıdere savaşı bizansın avrupadan, balkanlardan bağlantısının kesildiği savaştır. İstanbul göz olmuştur o tarihten sonra ağlayan. ve ağlatan, yüreklerde..

Hoş bir başlık.. Zira en güzel hazine yine insanın kendisidir.. Bu bağlamda farklı bir yöneliş arayanlar için güzel faydalı olacaktır..

Salıncak

Ağırdan, yavaşça sinsi sinsi girer içimize.

kapının yanında kediye benzer bir köpek ne hav demesini biliyor ne miyav!..

Tam tarihini hatırlayamadım ama fakülte yıllarımda İsmail Hakkı Uzunçarşılı'nın müellifi olduğu kırmızı cilttli Osmanlı Tarihi kitaplarından birinin iç kapağına "yaşamaktan imtina ettikçe tutanak yiyorum kaderimden" diye bir not düşmüştüm.. Bunu birkaç yıl önce kitaplığımı düzenlerken farketmiş ve aklıma iyice kazımıştım..

muhayyel bir cümle namzet bağlamış atiye... özgür kelimesi atiyi mahfetmiş; pecmurde popilizm!... genç beyin derdik, delikanlı derdik.. çakmak çakmak gözler, vakur duruş derdik... hafakanlar sokakta, annesi kapının dışında, ağzında dolu dolu kelimlerle bir liboş, şirretlik kusuyor özüne.. cennet... anaların... ayağı ; ...

"dünya fena, ahiret beka evidir."

bir de telefonuma aldığım bir notu paylaşayım:

"yaşamaktan imtina ettikçe tutanak yiyorum kaderimden"

Kapının önündesin. işten yeni çıkmışsın. elinde bir anahtar. cevriliyor haznede. yavaş yavaş pası kiri temizliyor. cat diye bir ses duyoyorsunuz ağır ağır acılıyor koskoca çelik kapı. saklanır gibi yapıyor kapı gıcırtısı kulakta. A. Gide nin dar kapısı geliyor; bırakıyorsun, kendi haline kapıyı. işte o ses huzurun sesi ve patlatıyorsun en haşmetli bir selamı; vermenin sünnet almanın farz olduğunu bilerek..

Basit nedenlerden dolayı uzaklaştırmak istersin yakınındakini onu bir salıncağa oturtup itersin. Başta hızlanarak gider sonra yavaşlar ve bir an duraklar dayanamayıp tekrar döner sana sen aynı kararlılıkla biraz daha ileri itersin onu sensiz biraz daha ilerisini görür fakat yapamaz geri döner bu sefer yanında birkaç kuş tüyü de vardır. Her itişinde bir öncekinden daha fazla tüyle döner. Her itişinde dahada uzaklaşır. En sonunda kurtulmak istersin bu gidiş gelişten, kendine doğru çekersin salıncağı hızlandırmak için işte o anda anlarsın ondan kopamayacağını daha da çekersin kendine bir an ellerin kayar, adını fısıldar usulca kuş tüylerinden oluşmuş kanatlarına. Geri dönmesini beklersin geri dönen boş bir salıncak olur. Büyük bir pişmanlıkla düşersin dizlerinin üzerine farkında olmadan iniverir gözlerinden yaşlar. Ardından gökyüzüne dikersin gözlerini izlersin özgürlüğe kanat çırpışını, unutuluşunu...

"Umut ufkum bir yol açmış karanlıkta yaradana" ilk defa bir şarkı sözünden bu kadar huzur duydum. Bu sözler, benimde bugün kararmış ruhuma ilaç gibi geldi... Hemen şimdi bende ümitle ve azimle Rabbime bir yol açıyorum bu karanlık dünyam da... Biliyorum hiçbir acı sonsuza dek sürmez. Benimkide sürmeyecek elbet...

Üsdat ;" budur perde arkasından haber" der.. ve bağlar vahdete, güzelliğe..

sazlıdere; bi öss sorusunda karşıma çıktığında böyle bir savaşın varlığından haberim yoktu. her kafadan bir ses; şu tarihte bu padişah zamanında yapıldı diye başlayan öneme haiz olmayan yorumlarl eşliğinde... netice kelam o bir Göz ün Göze geldiği andır sazlıdere savaşı.. kimi zaman 1. Murat ın, kimi zaman Yıldırımın, kimi zaman Celebi Mehmet in, kimi zaman 2. Murat ın ve kimi zaman Fatih in.. o Gözler, Göz le yanmış, damlalar yürekleri dağlamıştır. ve sonunda o Gözlerden biri, Gözle buluşmuş o gözyaşı yerine bulmuştur.( tavsiye bağlamında; fetih 1453 yürekleri yürek yapan bir film olmuş..)

SABAH 06:25 KOCA BİR ADAM AĞLIYORDU

O nedenle zamanında kesim ve budama işlemleri sağlıklı yapılmalı ki, sağlıklı bir ruh hali çıksın meydane.

Böyle anlar, açılımlar, kafamızda kocaman şimşekler çaktıran notlarımız olmuştur hepimizin... Kimi zaman cüzdanımızın içine koyduğumuz minik bir kağıt parçasında, kimi zaman okuduğumuz kitabın kaldığımız sayfasında, kimi zaman ajandamızda, kimi zaman buzdolabımızın kapağına astıklarımızdadır. Bunları paylaşsak burada güzel olur belki dedim, siz ne dersiniz...? :)

(25 Mayıs 2007)