Belki alıştım, bilmiyorum ama artık sinirlenmiyor, gülüyorum.

Haddini bilmek erdemli bir davranış tabii. Bir de "haddini bildirmek" var.

Ömrümüz haddimizi bileceğiz diye susmakla geçiyor. Arada delilik yapıp layık olana had bildirmek lazım hatta elzem.

Mevlana'ya sormuşlar:

İbn-i Sina

"O kadar okursun, o kadar yazarsın, neyi bilirsin?"

Öyle çok haddini bilmemezlikle karşılaşıyoruz ki çoğu zaman sinirleniyor, sık sık da gülüyoruz. Bazen önce kızıyor, sonra gülüyoruz. Mesela; eğitim seviyesi düşük birinin "ben on tane üniversite mezununu cebimden çıkarırım" demesi, beni önceleri sinirlendiriyordu, çünkü eğitimi hiçe sayıyordu.

O konu biraz çetrefilli.

Bu anektod doğru mu bilinmez, bilinmesi de gerekmez. Ama kişinin/kişilerin haddini bilmesi gerektiğine kimse itiraz etmez.

"Haddimi bilirim."

Ömer Tuğrul İnançer hocadan duymuştum sözün aslı nasıldır nedir bilmiyorum

"Kendinin ne olduğunu bilen insan, bazı kendini bilmezlerin onun hakkında söylediklerinden etkilenmez"

Mevlana cevap vermiş:

İslamın şartı 5, 6. cısı olsaydı haddini bilmek derdim, demişti...

İnsanlar, hesaplarını bildikleri kadar hadlerinide bilseler.