Toplumsal huzur ve refahın sağlanması ve kendi güvenliğimizin tehlikeye düşmemesi için, bizler de namuslu insanlar olarak, namussuzlar kadar cesur olmalıyız. Ve karşılaştığımız, şahit olduğumuz her şuçta emniyet güçlerine derhal haber vermeli ve emniyet güçleri gelene kadar eğer can ve mal güvenliği tehlike de olanlar var ise onlara elimizden gelen yardımı yapmalıyız. Bu her şeyden bir insanlık görevi, bir vatandaşlık görevi ve sosyal bilincin en manidar örnek bir davranışıdır.

saygılarımla...

öyle yanamussuzlar bu kadar namussuzluk yapma cesaretini nerden buluyorlar çünkü namuslular onlar kadar cesur değil en az namuslularda onlar kadar cesur olmalı ki iyiler kazansın

Eş değer olmayan iki şey mukayese edilemez.

Hatırlıyorum da eskiden mahallemizde herhangi bir olumsuzluk olsa bütün mahalleli olaya el koyar, emniyet güçleri gelinceye kadar olay yerinden ayrılmazdı. Bu yüzden suç işlemeye teşebbüs edecekler üzerinde psikolojik bir baskı unsuru olan toplum, suç işlemeye teşebbüsü büyük oranda azaltmaktaydı.

Bir ülkede toplumsal huzur ve refahın sağlanması sadece o ülkede emniyet ve kolluk kuvvetlerinin çalışması ile mümkün değildir. Bu noktada toplumu oluşturan bireyler olarak bizlere görev düşmektedir. Gerek emniyet gerekse kolluk kuvvetlerinin en büyük yardımcısı toplumun ta kendisidir.

Namuslular namusuz, namussuzlar da namuslu olurdu.

namuslular namussuzlardan daha da cesur olmalı...

kişilere, çağlara, şartlara ve algılara göre değişen bir namus tanımı için bu söz çok da etkin değil...

bir gün söylediğin diğer gün görmezden gelmektir. bu da göçebeliktendir. tahminen 200 yıl gerideyiz. :)

haaa şimdi mazlum zalim meselesine de gelince:

Oysa şimdi öyle mi? Gözlerimizin önünde birilerini evire çevire dövüyorlar, karşımızdaki eve hırsızlar giriyor, yolda kapkaçcılar bir kadının çantasını çalıyor ve bu olaylardan sonra mağdurların feryatlarına ve imdat çağrılarına bizler?banane, şahit yazarlar, başıma bela mı lazım? gibi düşüncelerle bu feryat ve imdat çağrılarını duymuyor, duymamazlıktan geliyoruz. Acaba hiç düşünüyor muyuz? Ben de olabilirdim ya da benim başıma da gelebilirdi diye. Eğer daha önce hiç düşünmedi iseniz sizin başınıza da bir gün bu tür olayların gelebileceğini lütfen gözlerinizi kapayın ve bir dakika düşünün. Düşünün ki, çarşıda çantanız yada cüzdanınızı çalmaya çalışan kapkaçcılar ile mücadele ediyor, haykırıyor, çığlıklar atıyorsunuz. Ama nafile. Yardıma gelen yok. Sanki siz hiç bağırmıyorsunuz da her şey normalmiş gibi davranıyor diğer insanlar.

o dediğiniz şeyleri yapacak insan çok az bulunur editör bey

birilerinin namuslu veya namussuz olarak nitelendirilmesi hemen karar verilebilecek bir durum değildir

Evet, canınızın acıdığından eminim. Unutmayalım ki birey olarak bize yapılmasını istemediğimiz davranışları başkalarına yapmayacağımız gibi, kendimize nasıl davranılmasını istiyorsak başkalarına da öyle davranmalıyız.

kavgaya şahit olup olay aydınlansın diye şahitlik yapan bir insan mahkeme mahkeme sürünüyor ve şahitlik yapmaya mahkemeye gitmediğinde hakkında zorla mahkemeye getirme çıkıyorsa;

namuslular da namussuzlar kadar cesur olsa;

İsmail ÇEVİKBAŞ

yada en başa dönüp en baştan başlamalıyız. hadi herkes mağralara...

arabasıyla yolda seyreden bir sürücü yerde yaralı bi şahıs görse ve bir insanlık ve iyi niyet gösrtergesi olarak o şahsı arabasına bindirip hastaneye götürdüğünde olayın eğer faili bulunamıyorsa şüpheli olarak yargılanıyorsa;

zalimler zaten insani özelliklerini pek kullanamadıklarından kendi türlerine eziyet veren canlılar sırlamasında en başta gelir galiba.

hem de namuslu namussuz diye bir sınıflandırmanın toplumsal sorunlarımızı çözmekten ziyade körükleyeceğini düşünmekteyim

bu kadar halkım fakir ve sömürülmüş ve iftar çadırları önünde çaresiz beklemezdi..

NAMUSLULAR DA, NAMUSSUZLAR KADAR CESARETLİ OLSA!

olayın temel çözümünün; kendi türümüz, eşeref-i mahlukat, yani biz insanların ilişkilerinde Yaratan'dan ötürü sevme duygusunu, mevlana gibi bir kabulu uygulamaya çalışmak olduğunu görüyorum.

"Bu ülkede namuslular da en az namussuzlar kadar cesur olmalıdır." İsmet İnönü

konu başlığı;

daha iyi olabilirdi benim düşümcem...

yüreğime, aklıma mıh gibi yazdığım ve uyguladığım bir sözdür bu...

mazlumların o istenilen cesurluğa ulaşmak adına cahilce davranarak hak aramaya başladığında kendi gibi mağdurlar oluşturması; olayın çözümüne değil karmaşasına yol açacaktır.

Bana dokunmayan yılan, bin yıl yaşasın dersek hiç şüpheniz olmasın o bin yıl içinde mutlaka bize de dokunacaktır.

bence bizdeki sorun cesaret sorunu değil, namus sorunudur.

mazlumlar da zalimler kadar cesur olsa!

şimdi bu zalimlerin davranışlarını da cesurluk olarak yorumlamaktansa cehalet olarak görmek gerekir bence.