helal sana kardaşim yaaa...

Ve yine soruyorum..!

ben de bunu anlatmaya çalışıyorum kaç aydır, ama tınlayan kiiiiim... millet tutturmuş bi ben senden daha çok okudum, daha çok yoruluyorum, ben daha çok şey hakediyorum...

leng! ne yaptın ki yaaa hava atmaktan başka... bak yine sinirlendim. neyse yok yok bayram günü masal yazmıycam...

helal olsun. senin gibi imamların allah sayısını arttırsın. bu şekilde dşünmen, işin sancısını çekmen bie çok önemli. bayramda gördüğüm imam-cemaat manzaraları beni epey üzmüştü. hele bir bayram sohbetinde imamın biri vaaz ediyordu. söylediği şeylerin bir kısmı hurafelerden oluşurken, okuduğu hadislerin de yarısını yanlış anlattı cemaate. yazık dedim. ama gördüm ki alan memnun satan memnun.

insicamlı olmak lazım, insicamlı, o kadar...

her şeyimizi imanımızın hatırına gözden çıkarmamız gerekmiyor mu.? Rehavetin o tatlı çemberinden hiç mi kurtulmayacağız?, insanlık, ahlak, irade, sorumluluk, hayır, şer, cihad, hizmet vs gibi kavramları dilimiz hiç mi ifade etmeyecek?, bu kur?an?ı biz değil de kim okuyacak acaba?, o hadisler hep öyle kitap sayfalarında okunmayan ve yaşama aktarılmayan olarak mı kalacak?, Kur?an?ın hidayet ve yol göstericiliği kimin için olacak ve kim kurnanın yol göstericiliğine refakat edecek?, Bu ilahi mesaj kuranı hep hatim amacıyla mı okuyacağız?, hiç mi etüt etmeyeceğiz?, namazlarımız adetleşmiyor mu? Kıldığımız bu Namazların hedef ve felsefesini ne zaman öğrenip cemaatimize bu bilinci vereceğiz.? Ne zaman ne zaman..

Bütün bu gerçekleri dini sorumluluk taşıyan herkesin fark ettiğine inanıyorum. Bu farklılığı fark eden bir Müslüman olarak, bir Diyanet çalışanı olarak bunları kaleme aldım. Kuşkusuz bu yazdıklarım salt yaşadığım o içsel rahatsızlığın hatırınadır. Eğer bu görüşüm doğru değilse bile inanın Niyetim doğrudur. bu feryat sorumluluk bilincini yitirenleredir?

Sevgili cemaat! İtiraf edelim, biz suçluyuz.

bana mı dedin haklısın belki devrimci geldik bu kurum bizi devirdi devrilmiş olarak gidiyoruz. bu kurumun içinde ayaga kalkmak zor gibi geliyor bana

İtiraf edelim bugün bizler yani Din görevlileri, imam-hatipler, vaizler ve Müftüler, dine bağlı olmak adına, dini duyarlılık adına entelektüel ve okumuş kuşağımıza karşı suçluyuz. Eğer açık ve keskin biz öz eleştiri yaptıysam özür dilerim. Ama eğer başlık veya yukarıdaki cümleler içinizdeki sese tercüman olduysa, hafif bir sızlayışı his ettiyseniz o zaman beni bağışlayınız..

Ve yine soruyorum?

Şimdi Soruyorum!..

güncel

abdbst-mhmd senin işin yok galiba boşi şlerle ugraşıyon cok istiyosan boş işler genel müdürü yapalım

Etkinliği artan batı kültürü karşısındaki İslam kültürünü kim anlatacak?. Batı düşüncesine karşı dini düşünceyi kim öğretecek?, bu görev kimin acaba?. Bu kuşağa ve çağa kim Dinin entelektüelliğini ortaya koyacak?, Başka başka kültürlerin doğduğu bu çağımızda sosyal, politik ve düşünsel anlamda kim Dini tasavvuru savunacak ve anlatacak?, çağımızdaki batıl felsefi düşüncelere karşı kim İslam felsefesini sunacak?bu kimin görevi acaba?, Kur?an?a ve sünneti kim okuyup etüt edecek?, İslam tarihini, dinler tarihini, din sosyolojisini, din felsefesini vs vs kim okuyacak ve kim bu alanlarda sonraki kuşağa eser bırakacak.?Daha ne zamana kadar bu insani sorumluluğun bilincine varacağız.? Bu dinin sırtından rızkımızı temin etmiyor muyuz? İtibarımız bu sıfatın verdiği itibar değimlidir.? Bu cübbeyi çıkardığımızda şöhretimiz kapımızın önünden öteye geçer mi Acaba?

Günahkar olmakla karaladığımız, laubali olmakla suçladığımız, gerçeği kavramamakla suçladığımız cemaatimizi, toplumumuzu biz değil de kim yetiştirecek?kim bilinçlendirecek?, Bizim görevimiz sadece topluma gusül, abdest, taharet vb gibi konuları anlatmak mı acaba?, İnsanlara veya cemaatimize tavsiye edecek kaç eser okumuşuz veya kaç eser adı biliyoruz acaba?, onların diline, arzularına ve mantığına dini bilinci yerleştirecek, onları dine yöneltecek nelere sahibiz acaba?, konuşma ve vaazlarımızda hep ölüm ve ölüm ötesi hayatımı hep anlatacağız?, Dinin bu gününü, hayata bakışını hiç anlatmayacak mıyız?, dualarımızda hep hastalara şifa, borçlulara eda diye hep devamı edeceğiz?, sorumluluğumuza, bilincimize, idrakimize, duyarlılığımıza, bakışaçımızın dinileşmesine hiç mi dua etmeyeceğiz?, görev bilincimiz, taşıdığımız bu yüce kimliğimiz hep bu şekil camide yatalak mı kalacak?, hayatımız hep hanımıza ve çocuklarımıza zaman ayırmakla mı geçecek?, akraba ve eş dost ziyaretinden başka bir programımız olmayacak mı?, kendimize ait bir kütüphanemiz hiç mi olmayacak?hiç mi toplumsal duyarlılığımız oluşmayacak?, peygamberin s. a. v hayat ve yaşam biçimi bizim idrakimize hiç etkisini göstermeyecek?, evlerimiz, evlerimizin dekoru herkesinkiyle aynımı olacak?, biraz olsun sünnete uygun olmayacak mı hiç? En azından taşıdığımız kimlik adına..

Gerçeği haykırmak, zihnimizin arka planındakini dışa yansıtmak gerçekleri dile getirmek acıdır. Bir şeylerin arkasına sığınıp gizlenmek nefse daha tatlı görünür genelde. Gönülleri hoşnut etmeyi bir tarafa bırakalım artık ve içimizdeki sese kulak verip bu hastalığa karşı duralım, doğru ve acıyı söyleyelim. ve evet sevgili Cemaat, değerli öğrenciler, öğretmenler, aydınlar ve düşünceye kendini adamışlar Biz suçluyuz?Biz suçluyuz çünkü elimiz öpüldüğünde, halk bize sevgi ve saygı gösterdiğinde, önümüzde insanlar el pençe durduğunda, toplumun her kademesindeki insanlar bize Hocam dediğinde tüm bunları bize Din adına, dini saygınlık adına yapıldığını unuttuk. olduğumuz makamın Entelektüel ve aydın duruşunu hiçbir zaman yaşamadık, ağır bir sorumluluk altına girdiğimizi hiçbir zaman düşünmedik, hep ayın on beşini bekledik. Hiç bir şeyimiz değişmedi. Namazlarımızı kıldık, dualarımızı yaptık, meclislerde, kürsülerde geleneksel, sıcak ve duygulu sözler ve bol sevap bezeli konuşmalar yaptık. Ama o meclisin nelerle savaştığını, nelerle savaşması gerektiğine değinmedik, İnanan veya inanıyor gibi görünen o meclise sosyal çevrelerinde, dini ve manevi dünyalarında, en büyük tehlikelerin, en dehşetli hata ve yozlaşmalarına değinmedik. Onlara Dinin ilerici, modern ve yaşanan resmini sunamadık. Onlara cennetteki köşklerden bahs ettik hep ama bu dünyada maddeye, ticarete hakim olma, bir daireye sahip olma düşüncesini veremedik. fakirliğin erdemlilik olduğunu, peygamberin açlıktan bağrına taş bağladığını söyledik. Bu doğru ama bunla beraber açlığa razı ve şükür etmeyle beraber kalkınmanın, dünya çarkının madde ile, para ile döndüğünü unuttuk. Okumayı hiç sevmedik, okumadık, zaten okuduğumuz için bu makamda olduğumuzu dilimizle ifade etmemiş isek bile halimiz bunu ifade etti. okuduysak bile ilmihal kitaplarını okumayı aşamadık. Şiirleri, dünya klasikleri, tercümeleri, sanat ve edebiyat eserlerini okumak aklımızdan bile geçmedi. En temel mesleki yükümlülüğümüz olan Kur?an?ı ve Sünneti dahi öğrenemedik. İşte böyle rahat bir ortamda, rahat bir koltukta, rahat bir camide sorumluluk görevini tamamlamış düşüncesiyle yaşayıp gitmekteyiz. Kapalı, emniyetli, rahat bir havayı solumakla yetinip gidiyoruz..

Evet gerçekten güzel bir konuya değinmiş. çok etkilendim şahsen.