Meğer ne kadar katreymişim.

git istiyorsan özlet kendini ama yine gel

ve sen yine gel...

Kanadı kırık bir kuş gibiyim.

sendemidir bende midir

Hepsi bu,

güneşin karları erittiği yere gel

Korkuyorum içimle dışım arasındaki bu ince çizgiden, insan bir yudum evet bir yudum?

Var mı söyle;

Yüreğim dolmuş küp dolmazsa dolmasın

Gri bulutlar dağılıp dolunay çıkarken

Ve bir göz kırpışı kadar anlık,

bir ihtiyarın elinde kalmış son yeşil rengi...

Sizin gibi dillendiremiyorum ama ali tukel hocam, yürek öylesine kabarmış durumdaki gelenleri kelimelere dökemiyorum. Tek diyeceğim yüeğinize sağlık, kaleminize kuvvet...

Sonbahar yaprağı kadar başı boşum,

Ben damlayım,

ses olmuşsun sesime, biraz eski, biraz nahif,

Kendim doldum belki defalarca

Şimdi o dahiyane fikirlerin aklıma gelirde gülerim, ne fark eder artık güneşin doğmadığı bu ülkede bir başımlayım?

Nefes alır gibi anlık,

yanındayken çıkıp seni aramaya koyulurum...

Menzile erememe korkusu sardı benliğimi

düşünemediklerimin resmini yapmaya..

Bir yudumda ne kadar damla varsa o kadarız işte,

susarım..

6 aydan beri yürekten istediğim tek şey vardı yarimle buluşacak karşılıklı çay içeceğiz, sohbet edeceğiz, hasret gidereceğiz ama bu akşam aldığım haber beni abondone etti, yılmayacam bir çaresini bulacam kararlıyım

Bir sır ki içimde büyür... ve ben kaybolurum yalnızlıklarım ağlar... soluk bir türküdür dilimde bi türlü söyleyemediğim... Gel kendime... hadi gel!! diye beklediğim.. bir duvar bir yok-oluş ve bir varlık!!!

Zamanın sıkışan saniyeleri arasında saliseyim,

ne olur susma!!

Bir bakış,

nereye gidersem gideyim..

yarım hiç bir şey kalmayacak inan bana kalmayacak...

bi yerlerdeym evet kendi isteğimleyim ama susarım çaresiz...

Gülüyorum ve soruyorum?hayat mı benim içimde ben mi hayatın içinde eskidim?

hadi bakalım hodri meydan... bu laflar kimemi, anlayan anladı.

su-sarım çoğu kez sana da...

Sabır ve umut en güzel ama en zor yaşanan duygular, mücadele azmini yitirmemek en zor anlarda bile gülümseyebilmek sesinin tonunu ayarlayabilmek çok güzel tabiki yapabilene:((

varlığında bazen yokluğunla avunurum..

Candan vazgeçmeye benzer cana varamamak,

biliyorum sabah uyandığımda

denizlerim köpürür, ateşim savrulur,

şimdilerde ne hışırtı var nede dans... orkestra durmuştu vals bitmişti. Son bir tane kalmış tepede yemyeşil, bir ümit ile elimi uzattım, avcuma aldım.. deymesin zemherinin ateşi...

Varlığım Senin Rahmetinin şahidi!

okurken herhangi bir fon müziği açarsanız daha etkileyici olacağına inanıyorum... bol yürek kabartmalar..:))

nöbetlerim gelir...

Karanlıktaki hangi mahkum inlemez

İnan anlık,

Yürekten gelenler...

bir yürek rüzgar bekliyormuş ve esmiş sanırım o rüzgar:))) ali hocam devamı gelsin diye güncelliyorum :)

Şimdilerde senden arta kalanları birleştirip,

Bir yudum insanız işte?

Esen rüzgar ninni söyler mi?

çıktım o eski müze olarak kullanılan odadan... kokusu bile eskiydi, çarpılmıştım...

arkamda bıraktığım şeyler olmayacak zaten

İyi geceler arkadaşlar gecenin bu saatinde muziplik yapmak geldi içimden GÜLÜMSER HOCAMA takılayım birazcık affına sığınarak hocam bu yazdığınız yazının türkçesini istesem yüzsüzlük olmaz değilmi. Saygılarımla.

kapıldım ela gözlerin mestine

Bende seninle gittim haberin var mı?

kırık bir radyo, soluk bir fotoğraf... radyo da çalan dede efendiden'dir

Bir gülümseyiş,

Senden kopan bana teselli ziyaların yollayan

İnsanın iç dünyası gizemlidir. Ağız geniştir, dil bu genişliğin rehaveti içinde dolanır durur:)Dil her zaman gerçeği söylemez, ama düşünceler yüreğin ucundan süzülür, yürekten gelenler katıksızdır. Ağızdan söylemle kağıda dökülenler arasında ki fark nedir. Hani konuşma gücü olanlar vardır aramızda, hatiptir bu insanlar düşünceyi aynen ağızdan çıkarı verirler, gerçekten bu bir yetenek ve eğitim işidir auynı zamanda. Zira yetenekler eğitimle en yüksek doruğa ulaşır. Bir anlamda ustad olursunuz.

sevebilmek uğruna!!!

o "hüznün sesi" hep yanımda kalacak...

Gel ey Sevgili bir huzmecik bahş eyle asi ve aciz üftadene, ve umut ver peykin olmaya teşne kem zerrene. Aşkları unutan bendene aşkını unutturma!..

Soluyorum sabahın serinliğinde,

Dallar sevda doluydu, aşk kokuluydu, çekiyordu tüm tabiatı kendine cezbediyordu, nasılda salınıyordu yaprakları, meğer ne çok dostu varmış...

Hangi aşık bu türküyü söylemez

gölgeler sır gibi büyüyor ay ışığı düşen oda da... ve atıyorum kendimi dışarıya, ne ilginçtirki o gölge yine beni takip ediyor, ben nekadar hızlıysam o da o kadar hızlı hatta bazen beni geçiyor... kaldırımlar yine ıslak yanağımdan süzülen damlalara inat hüzün kokuyor cadde.

ben seni önceden duymuşum can,

O gittiğin yerlerde mavi leylaklar,

hep beklemişim...

korkutmasın seni bu..

Mutluluk küpü yapmaya çalışıyorum,

daha önce gittiğim bi yer..

şimdi ise,

Savruluyorum ve beklide sövüyorum!

Bende seninle gitmişim?

kulağımda hep bir ses olacak

Buz gibi doluyor gitmelerin?

dostu rüzgar gelmez oldu, sarardı alttan üstten, bende derdim bu yapraklar neden kıpraşır... aşk buymuş meğer. Yer hep ayrılık göz yaşı ile, ölümün rengi sarıymış, toprak kucak açmış ve dökülen zamanı bağrına basmakta...

Çoktan almışım başımı götürmüşüm gene, gezdirmişim sevdamı?ama avunmadı.

ben zaten gitmişim!

gölgeler eğri büyrü, masda bıraktığın kitap açık ve sayfa doksan dokuz... saat de durmuş gecenin ikisini gösteriyor...

bilirim..

Kahramanları bu damlalardan vücut buldu.

kendi rengiyle boyamasın senide...

bir var'lık

Yaşadığım ve yaşattığım,

Nemi dolduracağım?

Son yazdığınızda bam teline dokunanlardan hocam. Fon müzik olarak enstrümental müzik ya da ney sesi iyi gider diye düşündüm. Hele şurası:

zamanı durdurmakla zaman kaybedemem?

Ey kalpleri evirip çeviren, ey gönüller sahibi!

uzaklarım çoğalır bir anda

Zaman seninle boyanıyordu her renge, şu bestenin bile güftesi senin eserinmiş gibi bana,

Hüd hüd kuşunun gagasındaki katre toprağa düştüğünde mavi leylakları bitirdi.

Damlayız vesselam.

ne güzel sözler ve ne güzel çalgılar, ud, kanın, ney... Türk Sanat Musikisi ap ayrıydı... ruhum ağırlaşmış, yüreğim sanki atmaz olmuştu... bu oda eskiden kalma bir tarihti, duvardaki resimler geçmişten günümüze açılan pencerelerdi... keşke dedim şu zaman makinesi icat olmuş olsada geçmişe doğru bir uzanı versem... nostaljiye bayılıyorum, eski şeyleri seviyorum.

yapraklar.. şimdilerde hüznün mührünü yemişcesine bir o yana bir bu yana akıp gidiyor...

Varlığım Senin varlığının şahidi

devam öyleyse...

bir "sen" olurum bir "ben"

solgun bi renk düşer çehreme... biçimsiz..

ben ki, ey eskimiş hüzün sesi..

Şimdi ıslansa şu toprak?

Yürekten bunlar yürekten ta şuradan, gülsen incilerin mi dökülür sanki?

saygılarımla...

değemem yalnızlıklarıma

evet gidicem

öyle anlar olurki sesini duymak da yetmez insana...

Ve bitti...

bir ihtiyarın içinde büyümemiş çocuk ürkekliği...

elimi eteğimi çektim rengini bilmediğim hayallerimden,

"Hayat içer bu yudumları Hayat içer bu yudumları ve öğretir neyin ne olduğunu?öğretir ama zalimdir sonunda öldürür bu yudumları?Hayattan korkmalı mıyım ki? Ölmeyen sevdalar, ölmeyen aşklar kim korkar be!"

sevdamız sarmaş dolaştı o tuba dalları gibi engin... şimdi döküyor hüznünü ayrılığın soğuk yüzüne doğru, o kadar soğukki üşüyorum...

ben teşekkür ederim sayın @historian. lady..:)

Yarım bırakılmış bir düş gibiyim.

Dalgalar kayalara vurdukça

Allah'ım!

yaşayamadıklarım olacak..

Dinledikçe dinginliğim sonbahar yaprağı kadar sakin hal alır,

Islansa gönlümce,

ama sen,

sıradaki yürekten gelenler;

toprağın gövdesine saplanması gibi gel

Diyeceksin?

Öylece nekadar çok durabilirdim ki, sarı sonbahar bu ayrılık aşkı, yeniden diriliş için, yeni yeni nev baharlar için, bu yaz da böyle geçti demek için...

anlatmaya çalışırım kelimelerim kaçar...

yağmurun yağması gibi..

-niçin kıyarsın acep bu dostuna

varan olur o mutluluk ülkesine elbette, ama tek başına varmak sevgi sarayının içini doldurabilirmi? o ülkeye ya sevdiğinle gideceksin yada sevdiğin biri olmalı... sevmek ne kadar güzel birşey, mutluluk ulaşılması gereken yüce bir makam...

Yardan da, serden de geçemiyorum.

Gene gel diyesin tuttu demi?

Gene gel diyeceğim ama diyemiyorum,

elinden tutarım

Denizdeki kayık gibi sarhoşum,

İlkbaharda ne güzel açmıştı dalları, coşkuluydu, kokuluydu, rüzgarla fır döndü, arıyla saklambaç oynuyordu...

Kolum kanadım kırık, gönlüm bin pare!

ateşe ver tüm çığlıkları.. savur gitsin... elbet bi yüreğe düşer!!

tezatlarımı devirmişsin, tezat olmuşsun kendince..

ancak;

her şey

bir yok oluş

beni bekler orada,

bir duvar

Şimdi ıslansa çimen, meyve..

bi ateş düşer gönlüme buz gibi yakan,

"uzaklar ki yakınlıktır onları oluşturan!!!"

erimeden güneş tepeye gelmeden kurtul tuzaklardan

Her şeyin varı yoğu...

bi gün gidicem..

görürüm..

datalr nonlar hızla tranfer olmakta iken bniri büyük siniri sıkıverdi... stop! baba büyüksün nasıl becerdin bunu?

mailim ol gonca gülün hüsnüne

Bir iç çekiş,

bildiğim yer olacak orası,

yalanlarımı çiğnemişsin gerçeğim olmuşsun..

Defalarca ağlamışım senin gidişine

Hıçkırık kadar anlık,

eleştirmek güzeldir ama olumlu yani yapıcı olduğu sürce, sen hiç yazma, oturduğun yerden elinde dürbünle ki anca görebiliyorsun izle, sonra pat in aşağıya elinde sarı, kırmızı kartlarla, datalar geliyor allı yeşilli, hatalar geliyor morlu yeşillşi türküsünü çığırıp kırmızı karta göster... olmadı... sizede bu yetkiyi kim verdi ki? başıma neyin uzmanısınız? eğer uzmanım diyorsan burada yazılanlarda daha harika şeyler ortaya koyki... koyki ayakta alkışlayalaım ve örnek alalım...

sonra bi bakışının değmesiyle durulurum...

alıntı

Yıldızları tabii ki,

Her şey sen olsun şu dünyada ve olmasın sen olmayan dünya da...

Yaraları saran, dağılanı toplayan Sensin!

süpürüyorum şimdilerde, güneşle sevişen o yeşil

ama elinden tutmuşum bi kere

iki uç nokta var aslında.. kaleminizin ucu ve kalbinizin ucu . Bu iki uç arasında devamlı data transferi olurken süzgeç olarak ne kullanırsınız?Yada süzgece gerek varmıdır? Bence yok ;uçlardan zaten öz damlar, öz birikintidir, süzüntünün son katreleridir. Gerçekten yüreğinizin ucundan damlar ve kaleminizin ucunda şekil bulur.

Hayat içer bu yudumları ve öğretir neyin ne olduğunu?öğretir ama zalimdir sonunda öldürür bu yudumları?Hayattan korkmalı mıyım ki? Ölmeyen sevdalar, ölmeyen aşklar kim korkar be!

Bir dokunuş,

yürek bir sır kapısı, açıldı mı kilidi, dile gelir, kanat açar kelimeler:)

Önü arkası,

çalan şarkı hicaz olsada dinle uzaklardan

Uçsam uçamıyor, göçsem göçemiyorum.

dildenmidir bilmem ah

yürekten dökülmüş bir dinleti, tebrikler sayın Tükel ney'i de flütüde içinde, hicaz makamından.

uyku'mdayım?

Çok okumak, araştırma yapmak bilgi dağarcığını artırmak, çok yer gezmek, topluma karışmak, değişik kültürlerle temaşa etmek... Evliya Çelebi Harran Üniv. Mezunlarının ilklerindendir. Çok yer gezmesi ile ünlüdür. Gece rüyasında peygamber efendimizi görür ve "şefaat ya resulallah" diyeceğine heyecanından olsa gerek"seyahat ya resulallah" der ve o gün bugün gezer. Gezdiği ve gördüğü coğrafyaların üzerinde yaşayan insan topluluklarından tutunda iklimasına kadar o kadar güzel dille anlatır ki sormayın. İşte dilin gücü. Erzurumun soğunu anlatan bir yazısında hepimiz bilirz;kedi damdan dama atlarken havada donup kaldığını söyler... güleriz ya böylede anlatım üslubumu olur diye ama Erzurumu görmeyenler oranın ne kadar soğuk bir yer olduğunu bu anlatım ile yaşamış gibi anlar. Termometre yokki o zaman Evbliya Çelebi -20 santigrat derece diyebilsin:)

seni önceden dinlemişim...

Bil ki uzun kış gecelerinin zümrüdü ankalı masalları bu saliselerden,

yeşil olmuşsun renklerime biraz deli, biraz çelimsiz..!

yitirdiklerim olacak..

o da eksik..

sevmek uğruna nelerden vazgeçtm...

Koca küp oldu ve ben bir türlü dolduramadım,

Yunus gibi sevdim, kara toprak gibi bastım sevdamı göğsüme, Karacaoğlan gibi savurdum pişen toprağı ayrılık otlarına düşsün diye?sevda bağlarına sıra ile dizilsin bademler, sevişsinler hüdhüd kuşuyla?

Eğer yabancısıysam ben hayatın içinde oldum?sevda vurgunu yemişsem hayat benim içimde oldu?

saatin üzerindeki rakamların yerini değiştirebilirim?

Şu asmanın altındaki kahve telvesi muhabbetler,

Hani nerede?

yine bildiğim gibi olacak?

Devam edecek...

bir seherle öbür seher arası yeni bir gerçek ayan oldu bana...

masallarımda okumuşlar adını bana;

'ses' yetmez!!!

Bir anlık,

ağacın denizin rengini çizmeye..