edebiyat bu açıdan daha güçlüdür. felsefe de öyle... siyaset bunun olsa olsa gölgesidir.

Einstein "Gel seninle siyaset ve ekonomi konusalim" diye içeri almis adami.

kork benden sevgilim

esasında edebiyatın gerekeni zaten söylediğine inanırım. bu açıdan edebi bir eserde siyasete gerek yok.

hem bu kitabın kürt sorununda ne gibi bir açılım yaptığını merak ettim. üç beş isabetli tespit dışında birşey göremedim.

Hepimiz siyaset yapıyoruz. İşte burada da.

Edebiyatta siyaset olur bana göre neden olmasın ki?

elbette ki sanat insan içindir. halk içindir. yoksa ne anlamı olur ki.

GELELİM KONUYA:

Siyaset şiir okumak değil mi?...

Diğer taraftan edebiyatın, hayatı ve siyaseti besleyen bir kaynak olduğu kadar, siyasetin de hayatı ve edebiyatı besleyen bir kaynak olduğunu kabul etmek gerekiyor.

Önemli olan yazarın ele aldığı konuyu çok boyutlu hale getirmesidir.

görmüs. adam:

arkanda kaldı seni ilerde bekleyenler

kör eder hançerini içimin gücü

SİYASET diğer adıyla POLİTİKA; Bugün ki tüm kirletilmişliğine ve yozlaştırılmışlığına rağmen, özünde bir BİLİM dalıdır.

Kürt ve Ermeni sorunlarına da değinmiş. Müdahele edilmezse Kürt sorununun aslında kültürel faaliyetler ve toplumsal girişimcilikle bambaşka bir boyuta getirilebileceğini savunmuş son bölümünde.

Einstein bakmis bakmis "Buyur içeri, konugum ol" demis.

Ne yapmalıydım sizce? Başka insanların argümanlarını ödünç alıp onları mı kullansaydım!

bahçeye getirmisler. Burasi cennetmis. Triplex bir villa ve etrafi

Siyasi bir dil mi yok. Ama edebi bir eseri siyasetten, felsefeden veya başka alanlardan soyutlamak kadar yanlış bir bakış açı olamaz bana göre.

not: konuyla ilgisi yoktur. olması da gerekmez. sevdiğim bir şiir düştü aklıma. bu başlıkta yazan arkadaşlara armağan ediyorum. reklam spotlarından ve anonslarından uzakta, bir sabah programında. :)

merhaba arkadaşlar. çok güzel bir konu. ve gördüğüm kadarıyla çok da kaliteli fikirsel tartışmalar yazışmalar olmuş.

hem siz sadece siyasetin mi hayat hakkında, eşitsizlik hakkında, sömürü hakkında yorum yaptığını sanıyorsunuz?

kısacası edebiyatta politika olması doğaldır, ama hangi politika olmalıdır konusu tartışılabilir.

Yaşamı, onun güzelliklerini ve sorunlarını dile getirmek estetik amaca ters düşmez. Bunlar irbirlerini tamamlayan gerçeklerdir.

-Bırak bu edebiyatı!...

Edebiyat bu aşanlarla birlikte vardır. Birbiriyle içi içedir. Birbirinden güç alır ve çok zengin ürünler ancak bu şekilde ortaya çıkar diye düşünüyorum.

özgür deniz;

4. sizin konuyu yanlış anladığınızı söylerken kendi argümanlarınızla eksik ve nispeten yanılgılı bir sonuca ulaştığınızı da söylemiştim. zira siz de bu noktaya temas etmiş ve?elbette ki kendi argümanlarımı kullanacağım. başkalarının argümanlarını mı apartacaktım? şeklinde ifade edilebilecek bir tümceyle tavrınızı net koydunuz. bir bakıma haklısınız. insanlar bir tavır geliştirirken kendi argümanlarına öncelik verir. fakat eğer bilimden falan konuşuyorsak şunu da kabul ederiz ki; kendi argümanlarımız bize vahyedilmemiştir ve yer yer eksik yahut yanılgılı sonuçlar üretmemize neden olabilir. o zaman yapılması en muhtemel doğru şey de şudur ki; kendi argümanlarımızı ve bunlar vasıtasıyla ulaştığımız sonuçları test ederiz. bu başkalarının argümanları ve bunlardan doğru olanlarının yarattığı bilimsel-objektif normlar vasıtasıyla olur. bunları kabul edeceğinizi varsayıyorum. tabi ki bu fikirlerim değişmez ve mutlak değildir. çürütülene kadar sabittir. yanlışlığına ikna olmam durumunda hemen değiştirmeye gönüllüyüm.

saygılar.

13. son paragraflarınıza etraflıca bakmadım aslında. siyaset teorisine ilişkin daha ayrıntılı ve etraflı analizler yapmışsınız. söylediklerinize karşı çıkıyor değilim. ancak bu son paragraflarda ifade ettikleriniz konumuz dışına sarktığından dolayı yorum yapmayacağım.

Siyaset konusunda şu soruyu sorarak konuya dair düşüncelerimi aktarmak isterim.

7. dikkat ettim: siyaset teorisinden bahsediyorsunuz. ben farklı bir telden çalıyordum. ama olsun, makul gelecek ve yaşamımızı daha güzel bir yere dönüştürecek her kurmacaya yatkınım. yalan dahil.

Siyasetin başlı başına bir bilim olduğu, ekonomik ve sosyal düşünce sistemlerinin yaşama uyarlanış sistematiği olduğu gerçeğinden hareketle, toplumsal yaşam, kültürel yapı, sanat ve edebiyat ile dolaylı ve doğrudan ilişkisi yadsınamaz. Ki zaten tüm bu olguların merkezinde ve temelinde ÖZNE olarak İNSAN vardır. İnsanın da bir toplumsal-psikolojik varlık olduğu gerçekliği, önümüzde durmaktadır.

EDEBİYATTA SİYASET konusuna geri dönersek; İNSANA dair bu iki oldu da hayatın bir parçası olarak birbirleriyle etkileşim halinde ve yer yer içiçedir.

fizigi, izafiye teorisi biraz da felsefe konusalim" demis. Adami 7 gün 7

ey, izini sürdüğüm ruhumdaki kara gölge,

?Toplumda siyasete bakalım farklı bir pencere?den.

gitmeye hak kazanmis. Eisnstein'i büyük bir kapidan içeri büyük bir

Sizce bu kitaptan bir sürü öğretici ve güzel sonuç çıkmaz mı?

Bir de hakim düzene, mevcut erke muhalif olan her politik düşünce TU-KA-KA da, sadece resmi ideolojinin TEKTİPLEŞMİŞ kalıbına sığdırılanlar makbul ve mübahmış gibi bir önyargı oluşturulmuş.

Asıl eleştirim, POLİTİKAnın halktan uzak tutulması için türetilen, bu temelsiz önyargıya, kasıtlı çarpıtma ve yanlış kanıyadır. Dolayısı ile sizle doğrudan bir ilgisi yoktur.

Uzun yazdığım için şimdiden özür:)

Her hangi bir alanda "dil" denen aracı kullanıyoruz nihayetinde.

edebiyat bu açıdan daha güçlüdür. felsefe de öyle... siyaset bunun olsa olsa gölgesidir".

Son yorumunuzu baştan sona okudum. Uzun ve güzel bir yorum olmuş. Sizin de elinize sağlık. Anlaşıldığı üzere, pek çok ortak noktada buluşmaktayız. Edebiyatta siyaset konusunda farklı olduğu kadar ortak bakış açılarımız da var.

ne ben yenebiliyorum seni

ölüm aşkın işidir

bence temel sorun bu olmalıdır. sorgulanması gereken de budur aslında.

Dr. Nahit'in hayatından, siyasi geçmişinden kareler görüyoruz. Onun siyasi görüşünü apaaçık anlıyoruz. Siyasi geçmişe eleştirilerle dolu kitap.

Siyasi olan ile olmayanın farkı nedir?Siyaset ile toplumsal yaşam, kültürel yapı arasındaki bağlar nelerdir?

Bilgilendirme amacı gütmeyen, coşku, heyecan, düşünce uyandırma amacıyla yazılmış metinlerde siyasete genellikle daha az ve dolaylı anlatımlarla rastlıyorum. Ama istisnası yok değil bunun. Örneğin O. Pamuk'un Kar'ı her ne kadar bilgilendirme amacı taşımasa da doğrudan anlatım yöntemiyle sunulmuş siyasi bir eser.

poltika ama hangi politika? halktan yana mı, yoksa egemen sınıf burjuvaziden yana mı politika?

Bu alanlar, başvurulacak diller iç içedir. Bu alanları böyle bir yarışa tutmanın ve birini diğerinin gölgesinde bırakmaya çalışmanın manası nedir bunu da anlamış değilim.

Vedat Türkali'nin "Kayıp Romanlar"adlı kitabında ele almış olduğu hikayede Kürt meselesine çok farklı bir boyut getirmiş. Ama bunu romanlaştırarak mesajlar vermiş mesela.

Peki size göre SİYASET nedir? Hangisi siyasettir, hangisi siyaset değildir?

defterini okumuslar. Üstad, insanliga olan katkilarindan dolayi cennete

Siyaset ninni söylemek değil mi?...

"Seninle de fenerbahçe'yi konusuruz".

Bu bağlamda diyorum ki, her yazar ve eserin bir yaşam felsefesi bir görüşü bir siyasi çizgisi vardır, olmalıdır ve olacaktır da. Ancak bunu, eserinde ÖZ ve BİÇİMi birlikte kaynaştırıp bezeyerek yansıtmalıdır eserine.

Tanpınar?ın sözünü uyarlarsak: ?Edebi eserde fikir , meyvenin içindeki vitamin gibi olmalıdır.?

9. ben aslında?bir edebi eserde siyaset olmamalıdır? demiyorum. bunun sayısız örneği var zaten. ama edebiyatın dilini kullanmak daha akıllıca olmasa da daha edebidir. ve daha samimidir. edebiyat öyle eften püften ve salt çiçekten böcekten bahseden bir alan değildir. hayata içkin olan her şey edebiyatın konusudur. aşk, devrim, ihanet, coşku, yalnızlık, bulantı, umut vs. bunlar siyasetin de konusudur. benim söylediğim şey, alanlar ortak diye edebiyatın siyasetten replik çalması gerekmiyor. zira sırıtıyor çoğu zaman. edebiyat kendi dilini kullansın diyorum. örnek mi istiyorsunuz? hayata içkin her şeyi kendine konu edip de okuduğunuzda altını çizmekte zorlandığınız bütün kitaplar benim ifade ettiğime yakın bir örnek oluştuturlar.

Burada nasıl bir yapıt ortaya koyduğumuz önemlidir bana kalırsa.

ben seni

ne sen öldürebiliyorsun beni bu cenkte

Bu yaklaşım farklılıklarında yaşanılan sosyal ve siyasal olayların da büyük rolü vardır.

1. tebriklerinizi memnuniyetle kabul ediyorum.

selamla

Edebiyat çok yönlü, toplumsal, kültürel, bireysel, vb. bir olgu olduğu ve tüm yaşamı kucakladığı için insanlar sanatı, kendi dünya görüşleri, yaşam felsefeleri ve doğalarının perspektifi ile değerlendirmektedirler.

-İnsanın ve Hayatın Dışında ve Uzağında Olan Birşey midir?

Tam aksine o yazarın kalemindeki güce ve düşüncelerini aktarmadaki yetenek ve anlatıma bağlı...

Siyaset?tatlı dil yılanı deliğinden çıkarır? ve?yarım elma gönül alma? düsturu ile insan kazanma değil mi?...

Her ikisi de birbiriyle içiçe, birbirini destekleyen ve güçlendiren öğelerdir. Biri olmazsa diğeri yavan kalır. BİÇİM edebiyatçının yani o eseri üretenin üretkenliğini, sanatçılığını gösterir. Yani eserini estetikle bezeyiş ve süsleyiş yeteneğini gösterir. Yani bir anlamda iskeletin üzerini örten DOKUDUR.

Sayısal ilimlerin haricinde tüm bilimler de siyaset vardır. Gayet te normaldir. Bir kişi edebi bir eser ortaya çıkarmışsa mutlaka varolan siyasi fikrini yaymak düşüncesi de; aşikar veya gizlidir eser içinde. Resim-heykel sanatında da vardır bu. Müzikte sporda da vardır.

Aksi durum eseri gerçekten sevimsiz ve değersiz kılıyor.

Siyasete gerek kalmadan yazılan bir çok eser olduğunu da ekliyor başka bir yoruma bir nevi yanıt olarak.

Siyaset methiye dizmek ya da hicvetmek değil mi?...

Siyaset-Politika; insanı ve insanların oluşturduğu toplumu yönetmek kadar, ortaya çıkan sorunlara çözüm bulma konusunu da kapsar.

ÖZ ise o eserin İSKELETİNİ, temelini ve ANA FİKRİNİ oluşturur ki, biçimden daha belirleyicidir. ÖZsüz, bir eser, temelsiz bir binaya banzer.

Neyin nasıl olması gerektiği üzerine dolaylı yollardan onun görüşlerini ve verdiği mesajları alıyorsunuz.

büyüttüğüm oğullarımı bir bir elimden alan hayat

?Farklı pencereden baktığımız toplumdaki siyaset?i tamamen mizah olarak algılarsak yazık edersiniz siyasetime?.:))

Öyle okuduğum edebi kitaplar var mesela.

evet tabiki de edebiyat diğer kültürel dallar gibi hayatın içinde birşeydir.

boşalmış yeminlerin bileği

özete olarak ifade edeceğim şudur ki; edebi bir eserde siyasete gerek yoktur. söyleyeceklerini salt edebiyatın penceresinden ve yine onun diliyle, hem de daha radikal bir biçimde söyleyebiliriz. bu hiçbirşeye yaramasa bile en azından daha edbi olur. dostoyevksy'e sırf bunu yaptığı için bile teşekkür edebiliriz.

Siyaset masal anlatmak değil mi?...

vedat türkali'den kayıp romanları okudum. hem de iki kez. çok da sevdiğim bir kitaptır. ama sınırları da bellidir yani..

kayış dilini ver

her edebi eserde az yada çok politika vardır. her yazar vede şairin de bir siyasi görüşü ve sınıfsal tarafı vardır.

EDEBİYATTA SİYASET:

yazıldığın mevsime çok su ver kendi izinden

yoksa edebiyatta politika varmış, yokmuş, olmalıymış yada olmamalıymış, bu beyhude bir tartışma olur.

ben sandığın sözcüklere vuran aksimdir

ee siyasette hayatın içinde olduğuna göre, etkileşim olması çok doğal.

gücümdü güçsüzlüğüm

ah, bu kadar aşk herkesi yanıltır

misal marx. siyasetçi değildi sonuçta.

Ki genelde mevcut ekonomik-sosyal düzene muhalif olanlar, İDEOLOJİK olmakla itham edilir ya. Oysa kendileri de başlı başına bir siyasi akımın, toplumsal-sosyal-sınıfsal kesimin tarafıdırlar.

Yazarın niyeti bir sistemi benimsetmek ise ortaya son yıllarda?kanonik? olarak adlandırılan ve eserin değerini düşüren bir yaklaşım olan?güdümlü edebiyat? karşımıza çıkıyor. Bu tür eserler, toplumu değiştirme, dönüştürme projesinde barışçıl yollarla, bir anlamda okuyucuya?fark ettirmeden? sistemi ona benimsetmek amacındaki eserler şeklinde tanımlanıyor. Fakat amaç bu olunca bunun fark edilmemesi düşünülemez elbet.

- "Benim IQ'um 90" demis.

çiçeklerle kapli bir bahçe vermisler. Einstein, sevinçle yerlesmis ve

Bir de kendi argümanlarımız kullandığımı yazmışsınız.

Çünkü şöyle bir gerçek var ki ve sanırım bunda hem fikirizdir her yazar mutlaka siyasi ya da siyesetle iç içe bir yapıt yazacak diye bir kaide yok.

Siyaset dini anlatmak değil mi?...

bu arada;

kendisi yine çok güzel ve anlamlı açıklamalarda bulunmuş. bilgi ve kültürel anlamda donanımlı bu arkadaşların yazdıklarını ilgi ve beğenerek okuyorum.

2. bakış açımızın farklılığı bizi ille de farklı evrenlere taşımaz.

Bana hitaben yazdığınız cevabi yazınızda, "konuyu yanlış anladığımı" söylemişsiniz!

giden yolları suçlarından arındır

Okuyucunun bunlara bakışı ve bunları değerlendirişi ise bana göre hem eserin düzeyi hem okurun?okurluğunun? düzeyiyle ilgili. İleri düzeydeki bir okurun, bir eserde siyasetin ön plana çıkmasından rahatsız olacağını hemen hepimiz kabul ederiz.

Ayrıca Kayıp Romanlar'a gelince orda biliyorsunuz belli bir hikaye var. Hatta ikili bir duygusal ilişki çerçevesinde

Siyaset hükmetme sanatıdır. Hükmetmeden idare edemezsiniz. Bazen bile bile hakim olduğunuzu hissettirmeden idare edersiniz. Görülen siyasetin bizatihi içinde olanlar ya hükmederler ya da hükmettiklerini zannederler. Görülen siyasetin dışında olanlar da en iyi icra edebildiğimiz yöntemlerimizle kendi siyasetimizi yaparız. Yukarıyı da aşağıyıda kendi yöntemlerimizle idare etmeye çalışırız kendimizce? Küçük küçük hükmederiz küçük gruplara. Hiç olmazsa alimemize?...:) Aileyi illada ebebeyinler idare eder diye düşünmeyelim hemen. Ağlaya ağlaya bile olsa çocukların idare ettiklerine şahit olmuşunuzdur. Bu siyasetin temelinde vardır. İnsanlar kendi düşüncelerine paralel ya da yakın insanların etraflarında çoğalmalarını ister ki bunu da nasıl yapmaya çalışırsa çalışsın bu siyasetin ta kendisidir. Kendi düşüncelerine yakın insan topluluğu oluşturma işinin de edebiyatla edebi eserlerle nasıl yapıldığını benden iyi bildiğinizi biliyorum. Bize yakın olanları tasvip edip destekelriz, uzak olanları davet ederiz, ters olanları uyarırız olmadı hicvederiz.

-Bu SİYASET Denen Şey, Edebiyattan Uzak Olması Gerekecek Kadar Çok Kötü Birşey midir?

bu tartışma şeye benziyor, "sanat sanat için midir, yoksa halk için midir" geyiğine benziyo biraz.

çok yanılmış kalplerin sağlamlığıyla sevdim

Bu başlığın bu seviyeli seyrinde devam etmesini canı gönülden arzu ediyorum. Zira yazmak kadar, başka fikirleri okumak da keyifli. Kendi TEZimiz kadar, bunun ANTİTEZİNİ görmek de SENTEZin oluşturulması açısından bir gerekliliktir.

Şimdi kafanızda bir üçgen çizin, ikiz kenar olsun. Tabanı mümkün olduğunca geniş olsun. Ve tabanı ile hiç inişi çıkışı, eğrisi büğrüsü, olmayan deniz yüzeyi paralel olsun ve inceleyelim şimdi.

kendi bakış açına denk düşecek argümanlarla ciddi bir hamle yapıyor olmanı anlıyorum. ama yazdıklarından şunu da anlıyorum: "konuyu yanlış anlıyorsun."

Sanat ve Edebiyat da biçim ve estetiğin önemi tartışılamaz. Ancak BİÇİM kadar estetik kadar, ÖZ, ANLAM ve ANA FİKİR de çok önemlidir.

Ama nasıl olur?Nasıl aktarılır bu önemli.

siyasetin gereksiz ve halkın uzak durması gereken birşey olduğunu söylemiyorum. hatta tam aksini düşünüyorum.

ahretin olurum senin

bilimsel makalelerde bile az çok politikanın izlerine rastlanır.

Konuya dair düşüncelerimi mümkün olduğunca anlaşılır ve etraflıca yazmak istedim. Bu da biraz uzun bir yorum oldu. Okumak belki biraz zahmetli olacaktır, ama bu zahmete katlanacak arkadaşlara şimdiden teşekkür ederim.

mesele edebi eserde siyasetin olmasının zararlılığı falan değil. buna gerek olup olmadığıdır.

okuması keyifli oldu doğrusu.

6. yanlış anlaşılacak bir şey yok mu? başlığın adının sabit olması yetiyor mu? sanmıyorum. öyle olsaydı herkes demokrasiden, insan hak ve özgürlüklerinden, meşru savunma hakkından vesaireden aynı şeyi anlardı. zira adları sözlükten bakılıp anlaşılabilecek kadar sabit görünüyor değil mi? tabi ki değil.

bu kadar çok seven öldürmesini de bilir

En son yapmış olduğum yorum "Tartışmayı yanlış yerden alıyoruz"derken aynı anda yazdığımızdan dolayı sevgili Özgür Deniz'e yanıt gibi olmuş:)Ama değil.

asıl sorun şu ki;

Oya Baydar'da aynı şekilde biraz kendinden yola çıkarak yazmış olduğu kitapları, siyasetle iç içe geçen bir geçmişin izlerinden, muhasebesinden yola çıkarak aktarmış düşüncelerini.

ölümü göze alan yaşamasını da bilir

Siyaset felsefe yapmak değil mi?...

Siyaset edebiyat parçalayıp insan etkileme sanatı değil mi?...

Burada yanlış anlaşılacak bir şey yok ki. Her şey apaçık ve aleni bir şekilde ortadadır. Konu başlığının adından da bellidir. EDEBİYATTA SİYASET.

-Halkın Uzak Durması Gereken Bir Konu mudur?

8. aslında benim isyaset kavramından ne anladığımın bir kıymeti de yok. sonuçta?iyi dilekler ülkesinde? yaşamıyoruz. ve özellikle de siyaset iyi dileklerle yürümüyor. bütün dünyada siyasetin ya ideolojik körlüklerle insanların canına ot tıkadığını ya da liberal sarhoşluklar ve aymazlıklarla yine aynı canına ot tıkama eylemini ustaca yerine getirdiğini görebilriiz. bu yüzden siyasete inanmıyorum. üstelik bu fikre sadece okuduklarımdan değil yoğun bir siyaset yaparak ulaştım. bu bu bilgi benim için yeterince kanlı-canlı bir bilgidir. ama tartışma götürmez mi? elbet götürür. benim için tartışma götürmeyecek, su kaldırmayacak hiçbirşey yoktur. makul gelsin yeter ki..

ya bırak başkasının ellerine

ben bu konuda Özgür Deniz arkadaşa harfiyen katılıyorum.

Lakin, edebiyat bir insan ürünü olduğuna göre, sonuçta insanı ve onun çevresi ile olan ilişkilerini ve sorunlarını anlatmak durumundadır.

bir roman kurgulanmış. Ama orda dikkat ederseniz yazar belli bir süreçten bahsediyor.

Sn. zerdali...

kolay değil ödenmiş hayatın katili olmak

binlerce kez açıklasam da

Öncelikle bu konuyu açarak, bu konudaki önyargı ve TABU?yu irdeleme cesareti gösterdiğin için, sizi tebrik ederim. Her ne kadar da konuya bakış açımız farklı olsa da, bu konuyu faydalı bulduğumu belirtmek isterim. Elbetteki farklı olan bakış açılarımız, hayat felsefemizin-düşünce yapımızın farklılığından kaynaklanmaktadır.

gel bir daha bende dene kendini

Bu da çok şey aslında. Silahlar yerine sırf belli bir kesimin rant sağlayacağı Savaş yerine kültürel ve sosyal hakların mücadelesi verilemesi durumunda Kürt halkının ve özellikle gençliğin güzel bir noktada birleştirilebileceğini savunmuş uzun uzun.

neyse herşeye rağmen başlık çok faydalı olmuş. bu bölümün belkide en anlamlı başlklarından biridir. diyebilirim.

Hemen her edebi eserde farklı dozlarda siyaseti bulmak mümkün. Bu dozları da yazarın niyeti belirliyor.

orhan pamuk'un kar'ını siyasi bir roman olarak değerlendirebilir miyiz, açıkçası alanın teknik bilgisine sahip olmadığımdan dolayı emin değilim. belki de öyledir.

Edebi eserin içinde şairin ya da yazarın siyasi görüşünü, dini duygularını, düşüncelerini belirtecek ipuçlarına rastlıyoruz... Ki bu da normal bence, insan kendini soyutlayamaz ki kendinden... Ha Klasik Türk Edebiyatı eserlerinde siyaset filan yok ama onlarda da dini motiflere rastlamak mümkün... Tabiki bu dozaj fazla olmamalı o zaman edebilik kaybolur... Bunu çok da fazla hissettirmeden pek çok şair ve yazar yapmakta:)

Edebi eserlerde siyasete doğrudan ya da dolaylı, az ya da çok rastlıyoruz.

Teşekkür ederim. Siz de konuya güzel bir açılım katmışsınız. Elinize sağlık.

Aşağıdan bağıranları duyuyorum

edebiyat neden siyasete gerek duysun? kendi meşrebince birşeyi söylemek yerine neden aracı vasıtasıyla daha güdük bir mesaj verilir?

12. kimin kendini nasıl tarif ettiği önemli değildir. ve bir kavramın bir yerde kullanılıyor olması da o yerde o kavramın içeriğinin olduğu sonucunu vermez bize. düzen de her zaman kendini meşru gösterir. oysa onu meşru kılan şey sadece güçtür. ve tarihin en eski hukuk formülü de?bilinir- reel bir gerçekliği ifade eder: ?hakın gücün kadardır.? konu dışına mı saptım? olabilir. zira bardağı anlatırken kaşık hep öksüz mü kalsın? : )

Önemli olan da bu iki temel öğeyi dengeli ve pekiştirerek kullanmaktır. ÖZ ile BİÇİM i ustaca kaynaştırmaktır. ÖZ elbette ki siyasi düşünceleri yansıtabilir, ancak BİÇİM siz ve estetiksiz olmamak şartıyla.

ödünç hançer öldürmez beni

Politik konuları çok boyutlu hale getirmek ve bu arada sanatın temel özelliklerini korumak ise, yazarın politik düşüncelerinden çok sanatsal yeteneklerine bağlıdır.

ya başka bir silah seç kendine

-Benim IQ'um 180 demis

"Sıcak Külleri Kaldı" ve "Erguvan Kapısı" adlı iki kitabı da siyasi içerikler taşıyor. Ama daha çok eleştirel bir dille ele alınıyor kurgulanan romanda bazı düşünceler.

Ama nedense kendilerinin bu sınıfsal sosyal taraflılıklarını, SİYASİ olmak yada İDEOLOJİK olmak şeklinde tarif etmezler. Kendilerinin karşıtı olanları bu şekilde nitelendirirler. Kısaca SİYASİ-İDEOLOJİK olmak; benden-bizden, mevcut düzenden yana olmayanları kapsar.

Şiirden ve sanattan kime zarar gelir diye soruyor yazar ama yanıt egemen sistemden geliyor hemen. Kürt gençlerinin bu sosyal girişimleri bile korku ile karşılandığından gözaltı ve gözdağı ve yıldırma ile bu topluluklar dağıtılıyor.

Niyet gerçek bir edebi eser ise siyaset, eserde görünmüyor ya da geri plandaki bir öge olarak kalıyor.

Edebiyat, estetik ve biçimsel normlar önplanda olmak koşuluyla politikayı da anlatabilir, politik güdümlü de olabilir. Çünkü edebiyatın ve genel anlamda sanatın özünde insanlara estetik bir güzellik vermek olduğu herkesin kabul ettiği bir gerçektir. Ama yine sanatın içerik boyutunun da var olduğu ve onun yaşamın kendisini anlattığı diğer bir gerçektir. Çünkü edebiyat her ne kadar doğrudan yaşanılan gerçekleri anlatmasa bile, ilham aldığı, dayandığı gerçekler yaşamın kendi gerçekleridir. Öyle olmasa, sanatçılar kendi çağlarını, kendi toplumlarını estetik düzlemde Anlatmazlardı.

"Tek başına siyaset mi sömürü, haksızlık veya özgürlük konusunda yorum yapar" ifadesine gelince bu nasıl bir ifade anlamak zor. Sırf edebi bir eser nasıl ele alacak bu konuları acaba?

Öncelikle sanıyorum bu tartışmayı yanlış yerden devam ettiriyoruz gibime geliyor çünkü Sn. zerdali siyasetin gereksizliğini değil ama edebiyat gibi bir alanın neden siyasete ihtiyaç duyduğunu soruyor.

siyaset bu kadar da gelişkin değil ama..

Siyasi olmayanlar hangisidir? Ve mümkünse SİYASİ olmayan birkaç eser ve edebiyatçı söyler misiniz? Bu kişilerin veya eserin herhangi bir çizgisi hiç mi yoktur?

10. benim için siyaset ne midir? siyaset hayatın kendisidir. hayatın kendisini daha az estetize edip rüküş takılmasıdır. zira daha naif olsa da sinema, şir, tiyatro vs. hayata daha muhaliftir. daha doılaylıdır ve fakat daha estetize bir biçimdir.

Edebi bir romanda dolaylı olarak böyle bir içerik verilebilir diye düşünüyorum.

kendine yazdığın yaşam öyküsü!

Mevcut düzenin savunucusu ve resmi ideolojinin kalıpları içerisinde kalanlara, siyasi denmez ne hikmetse!

11. siyasi olmayan birkaç eser mi dediniz? kendimi deneme sınavında hissettim. umarım öyle bir niyetiniz yoktur. ama olsun, kompleks yapmadan yazıyorum: suç ve ceza, yeraltından notlar, ince memed, ben de halimce bedreddinem, tutunamayanlar. tabi bunlar aynı zamanda siyasidir. ama siyasi kitap değildirler.

Malüm har yazar, şair ve edebiyatçının da öyle yada böyle kendine ait bir dünya görüşü, siyasi-sınıfsal-toplumsal taraflılığı ve bir yaşam felsefesi vardır. Bu da doğaldır. Hiçbir yazar şair edebiyatçı ben tarafsızım diyemez, dese bile samimi değildir. Zira tarafsızlık sanrısı da mevcut olanın, yani mevcut düzenin kabullenmesi-kanıksanmasıdır.

En alttakiler yani birinci sıradaki bir birey yüksekliğinden oluşan geniş taban: Bunlar daha kimseyi etkileyemeyen bebekler ile siyaset yapmayan insanlardan oluşur. Bir üstlerinde siyaset yapan ilk tabaka vardır onlar aşağıdakileri idare ederler. En tepeye doğru gider böyle herkes bir altındakini idare eder üstündekince idare olunur. En üst hareketlidir. Üste yakın olanlar en tepeye en kısa zamanda çıkmanın yolunu ararlar hep. Üstteki bazen ben en üstteyim havasını atarsa da kendine yakın olanlar özellikle silkelenip yukarıdaki en sivri yerden düşürürler onu. Ve başlar bir kargaşa. Tabanın haberi olmadan da zirveye tek kişi çıkarsa kargaşa biter. Lakin kargaşa uzun sürerse taban da en üst konusunda heyecanlanır ve tüm üçgende meydana gelen küçük yer değişiklikleri sonucu en tepeye çıkan biri olur mutlaka. Bu sürpriz de olabilir. Bazen ortalardan bazen ta en altlardan. Fakat genellikle üste yakın olanlar hem yolu bilirler hem de az zamanda az çaba ile yukarı erişmenin avantajını kullanıp üste çıkarlar.

yasamaya baslamis. Bir gece geç saatlerde purosunu tüttürüp kitab okurken

Bence öyle düşünüldüğü gibi kuru kuru bir anlatım olmaz siyaset olunca.

Dikkat ederseniz, ben de konuya SİYASETin tanımına ve yerine ilişkin sorular ile başladım. Bu sorular, kimin SİYASET kavramından ne anladığına bu kavramı nasıl tanımlayıp anlamlandırdığına açıklık kavuşturacaktır.

dilini çözemediğim ihanet

Yoksa edebiyat, siyaset veya felsefeyi farklı kulvarlarda yarıştırmak ve içi içe olan ve birbirini zenginleştiren bu alanlardan hangisinin üstün olduğunu görmeye çalışmak gibi yüzeysel denilebilecek bir tutumu sergilemek bizlere bir şey kazandırmaz diye düşünüyorum.

3. ancak farklı yaşam felsefelerine ve farklı duruşlara sahip olduğumuzu varsaymanız ya beni ve benim sahip olduğum değerler kümesini tanıdığınızı ya da bu konuda peşin yargılı olduğunuzu gösterir. sizi tanımadığımdan dolayı bu iki seçeneğin hangisinin doğru olduğunu tespit etmeyi sonraya bırakıyorum.

yanıltma beni, beni bana yakıştır

SİYASETe gelince, benim oradaki eleştirel yaklaşımım, daha çok genel anlamıyla SİYASET kavramının toplumuzdaki önyargılı algılanmasına yönelikti.

hiçbir zaman kullanamadığın hatıralarla

"mesele edebi eserde siyasetin olmasının zararlılığı falan değil. buna gerek olup olmadığıdır.

kapisi çalmis. Einstein merakla kapiyi açinca karsisinda bir adam

O halde son bir defa bu sözlere istinaden söylemem gerekir ki Yazar'ın nasıl bir muhtevada ve hangi dille bir yapıt oluşturacağı yazara kalmış bir olaydır. Ama Edebiyat alanını siyaset, felsefe veya başka alanlardan soyutlamanın mümkün olmadığını, olamayacağını da eklemek isterim.

Yazar siyasi kimliği ile vardır zaten. Ve romanına da bunu bayağı yansıtmış.

Saygı ve dostlukla.

Size göre hangi edebi eserler siyasete ihtiyaç duyularak yazılmıştır örnekler varsa bunun itici veya kötü tarafı neresi onu da yazarsanız sevinirim.

bir küfür gibi kara

stendhal, parma manastırı

Edebiyatın malzemesi dil, kaynağı ise hayat . Hayatın içinde var olan durum, olay, olgu, an?ların edebiyata yansımaları ise çok doğal.

son darbeden önce ilk sözü söyleyemeyen!

edebi bir eserde siyaset, bir konserin ortasında patlayan tabanca kadar kaba ama gözardı edemeyeceğimiz birşeydir. şimdi çok çirkin şeylerden söz edeceğiz...

5. bu çok tabii değil mi?

Einstein çok sevinmis ve hemen adama, "gel içeri seninle Quantum

Sn. "yaŞam"

-SİYASET NEDİR?

Adam 7 gün 7 gece kalmis villada.

-Ya Edebiyat ile İlişkisi Hiç mi Yoktur, Olmamış mıdır ki?

bugüne kadar hiçbir edebi eserde yazarın hayat felsefesi yoktur diyebileceğim bir esere rastlamadım. normaldir.

Aradan yine vakit geçmis ve bir gece vakti kapi çalinmis. Yine bir adam:

unutkan şiirler, kopmuş alıntılar

Yada SİYASET denilince akla hangi düşünce akım ve toplumsal sistemler gelir? Mevcut ekonomik-sosyal sisteme muhalif olmak mıdır sadece siyasi olmak?

Herkes kendinde olanı koyar ortalığa. Siz size göre olanı yazarsınız, ben de bana göre olanı. Bundan daha doğal ne olabilir ki!

gelme üstüme

Yazar yazmaz yazara kalmış bu. Ama yazdığı vakit bakın burda edebi bir eserden bahsediyoruz bunun için anti-parantez açıyorum. Yazdığı vakit doğrudan ajite ve propaganda niteliğinde değilde eğer dolaylı yollardan edebi eserinde siyasi bir dil kullanıyor ve bu edebi esere sıkıcılıktan öte zenginleştirici bilgiler şeklinde yansıyorsa bunu neresi kötü diye soruyorum?

Temel belirleyicisi ve temel etkeni EKONOMİ olan bir yönetim bilimi, aynı zamanda bir yönetim sanatıdır.

-"Benim IQ'um 15" demis.

Sonuçta, toplumu da oluşturan, SİYASETİ de, SANATI da, EDEBİYATI da yapan İNSANdır. İnsanın da doğal olarak kendine özgür, duygu ve düşünceleri vardır. Tüm yaşamsal etkinliklerine, bu duygu ve düşünceleri öyle yada böyle etki etmektedir. Edebi üretimlerine de, eserlerine de bu etki söz konusudur. Yukarıdaki ilk yorumumda da belirttiğim üzere, bir sanat ve edebi eserin iki önemli öğesi vardır. Biri ÖZ, diğeriyse BİÇİMdir. ÖZ sanatçının-edebiyatçının, düşünce ve değer yargılarını, eserin ana temasını vermek istediği mesajı, BİÇİM ise estetiğini yansıtır.

Siz, "bir edebi eserde siyaset olmamalıdır, buna gerek de yoktur." diyorsunuz.

Daha doğrusu bazı çevrelerin siyaset-politika konusunu bilimsel ekseninden saptırıp temel niteliklerinden de çarpıtarak halka yansıtmalarına olan bir tepkiydi. Öyle bir önyargı ve yanlış kanı oluşturulup genelleştrilmiş ki, sanki politikayı sadece üst gelir grupları, elit ve seçkinler yani egemenler hakim sınıflar yapabilir! Sanki politika-siyaset sadece onlara has ve sadece onların yapabileceği özel yetenek isteyen bir meslekmiş gibi algılatılır olmuş. Sanki ülke halkı kendi ekonomik ve demokratik taleplerinin politikasını yapmamalıymış, ve sanki yönetim sürecine hiç dahil olmamalıymış gibi bir hava estiriliyor.

Sn. zerdali'nin sonraki yazılarını okuduktan sonra anladım ki ele alınmak istenen konu başka. Sn zerdali'nin yazısından bir kaç alıntı ele alacak olursak,

gece misafir etmis. Bir süre sonra yine bir aksam kapi çalinmis. Yine bir

murathan mungan, erkekler için divan

ÖDÜNÇ HANÇER ÖLDÜRMEZ BENİ

Bir edebiyatta ÖZ, o eseri üretenin hayata bakışını ve vermek istediği mesajı, varmak istediği sonucu gösterir.

Her edebi eser de bir ÖZ, bir de BİÇİM vardır.

Einstein ölünce öteki tarafta sorgu melekleri sinavdan geçirip, dünya

Siyaset derken neyi anlıyoruz nasıl bir siyaseti anlıyoruz aslında onu da açmamızın gerekli olduğunu düşünüyorum.