Bir dakikanın değerini anlamak için, trenin kaçıran yolcuya sor.

hep böyle dioruz ama hangimiz anın değerini çıkarıor ki...

dakikalara iyi bakmanızı tavsiye ederim. saatler kendilerine bakabilirler, diyordu bir düşünür.

anı yakalada ne anladıgı insanın önemli sanırım... bence anı yasaması mumkun olmuyor insanın cunku; aynı anda gecmiş gelecek ve şimdiyi düşünmek zorunda insan dolayısıyla anı yasamak veya yakalamak mumkun degil...

Bir haftanın değerini anlamak için, haftalık dergi çıkaran bir çilekeşe,

Ülkemiz gençliğinin çok yanlış anladığını düşündüğüm söz orda günü değerlendirmenin öneminden bahsedılıyor oysa çoğu kişi bunu içelim gezelim eğlenelim şeklinde zamanı harcamak zannediyor çok yazık...

&#8226;Şayet öyle ise bu durum kişi için bir talih midir, talihsizlik mi?

&#8226;Anı yaşamak dediğimiz şey geçmişten bağımsız, gelecekten de soyutlamış bir şey midir?

anı yaşayan tek varlık hayvanlardır... eğer insansan yaşadığın hayattan zevk alırsın ama anlık dürtülerinle yaşamını sürdürmezsin.

Unutma! Zaman hiç kimse için durmaz. Geçmiş zaman tarihtir. Gelecek zaman sırlar, mechullerle dolu..

an'ı yaşamak ciddi dikkat ve kararlılık gerektiren bir iş...

"dem bu demdir" diyebilenlere selam olsun.

-vikipedi-

&#8226;Anı yakalamak ile anı yaşamak aynı şey midir?

Anı bağımsızlaştırdığınızda, geçmişle hesaplaşmıyorsunuz, ileriye dönük tasarımlar yapmıyorsunuz, tamamen dürtüsel kalıyorsunuz. Dürtüsel, sorumsuz, tarihsiz ve geleceksiz kaldığınızda da, anlık ihtiyaçlarınız, arzularınız, güç gösterileriniz öne çıkıyor. Bu da şiddeti besliyor. Bir firmanın reklamında?Just do it? diyor. ?İçindengeldi ve yap!? Anı yaşamak öyle yüceltiliyor ki, yaşamayanlar küçük görülüyor. Bu tutum hedonizme yönelik yaşamayı besliyor. Oysa haz alma hedefli yaşadığınız zaman, hedonizminizi engelleyecek en küçük bir engel karşısında vahşileşirsiniz. O zaman da en primitif saldırganlık dürtünüz en insancıllaştırılmamış haliyle ortaya çıkar. Anı yaşamayı sorgulamalıyız.

Anı yaşama çağımızda çok yüceltildi ve ütopik bir kült haline dönüştü. Hiç sorgulanmıyor. Bu, aslında şiddete kapı açıyor. ?Geçmiş geçmiştir, geleceği bilmiyoruz, o zaman anı yaşayalım? diyor. Oysa anımız, geçmişten gelen yaşantılarla kurulmuştur ve geleceğe yönelik tasarıları içerir.

Bir saniyenin yüzde birinin değerini anlamak için olimpiyatlarda gümüş madalya kazanan koşucuya sor.

&#8226;Anı yaşamak tarihsiz ve tarifsiz olmayı mı gerektirir?

Aksi durumda kendim için, yaşıyorum diyemem. Yani iletişimsizlik durumunda. O zaman sadece "var olma durumu" beni anlatabilir diye düşünüyorum.

çoğu zaman çıkarıyorum. sabah kalktığım için şükrediyorum. her adımımdan çoğu zaöam keyıf almaya çalışıyorum. bunu bir yıldır basarabılıyorum. yaşadıklarımdan sonra hayatımın kıymetını anladım sanırım. sizler bışeyler yasamadan anlamaya çalışın

Bir bardak suyu içerken hakkını vermeli, tadını çıkarmalı o an'ın mesela.

Bir ayın değerini anlamak için, 8 aylık bir bebek doğuran anneye sor.

Bir saatin değerini anlamak için, kavuşmayı bekleyen sevgililere sor.

Birilerinin hayatında yer aldığım ölçüde kendimi "yaşamış, yaşıyor" hisseden biri olduğum için "an'ı yaşamak" bana göre ; maksimum sayıda insanla olumlu iletişim, ilişki kurmak demek.

Her anını değerlendir, her dakikanı çok özel biriyle paylaş. Zamanına ortak edebileceğin kadar özel biriyle.

Bir saniyenin değerini anlamak için, bir kazayı önleyemeyen sürücüye sor.

Benim çalışmaktan günümü gün ettiğim söylenemez peki günü yakalayabilmek için ne yapmak lazım örneğin?

Her insan zamanının çocuğudur gibi birşey bu.. yaşanılası yanlarını yaşamıyor değilim...

Bilgi Üniversitesi?nden Prof. Tüey ile yapılan bir söyleşiden bir alıntı :

Carpe diem dediğin dünya fani ölüm ani.. o yüzden hayatı yaşa zevkini al mı demek oluyo?

Ölü Ozanlar Derneği'nden hafızama kazınan bir söz... ÇAğımızda gerçekten uygulanması gereken bir felsefe anlayışı... Zira ötesi depresyon...

Becerebilseydim ne ala...:)

Sindire sindire, içine çeke çeke, belleye belleye, tadını ala ala gibi mesela geçmeli an denen şey.

Bir senenin değerini anlamak için sınıfta kalmış bir öğrenciye sor.

Bu özdeyiş hazcı felsefenin bir savunusu gibi gözükse de aslında gelecek hakkında endişelenmek yerine yaşanılan anın değerine vurgulamak için yapılan bir uyarıdır. XIX. yüzyıl başlarında Byron?ın yapıtlarında sık sık geçen?günü yakala? , deneyimdeki hazzı, yaşanmış yaşanmıştaki önemi gözden kaçırmamayı salık verir. Kimi Hıristiyan manzumelerindeyse?günü anlamlı yaşa? anlamında kullanılan carpe diem, insanların bedenlerini uykuya hazırlamak yerine, ruhlarını ölüme hazırlamaları gerektiğini vurgulama konusunda örtük bir uyarı barındırır.

&#8226;Anı yaşayan insan mutlu insan mı demektir?

Sonuç olarak "An'ı yaşamak" ; gününü gün etmek değil benim için, birileriyle her daim iletişim kurmak demek.

an'ı yaşamayı Ataol Behramoğlu'nun 'Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var' şiirindeki gibi anlıyorum.

Carpe diem, Latin edebiyatının ünlü ozanı Horatius?un bir dizesinde geçen ?gününü gün et?; ?zamanın tadını çıkar? ya da?günü yakala? anlamındaki özdeyiş.

anı yaşa yerine ilk yazıda geçen 'günü anlamlı yaşa' ifadesi daha güzel ve bir insana yakışır. önemli olan şey yaşanılan zamana anlam katmaktır.. boş ve anlık isteklere göre duyguların kölesi olmak değildir diye düşünüyorum...

Geriye getiremeyeceğimiz iki şey var zaman ve ebediyete uğurladıklarımız. Zaman bu kadar kıymetli iken hakkını vererek yaşamak gerekir, Kantarın topuzunu kaçırmadan. Dünya vesvesesine boğulmadan bir soluk alabilmek. Bir hikaye vardır meşhurdur elindneki yağı dökmeden dolaştıran kişi etrafı göremiyor, etrafını eyreden de yağı döküyor o hesap ölçüyü kaçırmadan zamanın kıymetini bilerek yaşamaktır anı yaşamak bana göre, yoksa aklına geleni yapmak değildir.