marks ın tarihi en fazla 200 yada 300 senelik peki 1000 yıl önce söylenenler.

Konuyu ele alırken Marksistlerin Ontolojik görüşlerine ayrıntılı olarak girmeyeceğiz. Çünkü bu konudaki görüşleri oldukça nettir. Demokritos ve Epikür gibi Yunan felsefesinin iki önemli materyalist düşünürürnün fikirlerini devşiren Marx, "varlığı" maddi unsurlara irca ederek "Aşkın varlığı" Yani Allah'ı inkar etmektedir. Böyle bir felsefi tutum "Ateizm'i" Marksistlerin inancı haline getirmiştir.

biraz şeytanın avukatlığı olacak ama kendi haklarını korumada ve kullanmada malesef müslümanlar avrupalılar kadar cesur olamamışlardır.

hallerine şükretmelerini telkin etmek suretiyle, sermaye sahiplerinin çıkarlarına hizmet ediyorlardı. İşte bu söz, zulüm ve işkenceyi meşrulaştırmaya çalışan hristiyan din adamlarına bir göndermedir.

aslında belkide bir nevi din afyondur söylemi görüntünün arkasında

mesele marks tan önce bir tane alimde çıkıp siz dini bizi uyutmak ve iktirdarınızı güçlendirmek için afyon gibi kullanıyorsunuz diyen babayiğit bir alim doğru dürüst çıkamamıştır.. belkide çıkmıuştır ama mark sın söylemi kadar etkili olamadığı için bütün ateistler dinler ''afyon'' olarak görmeye ve göstermeye başlamışlardır..

Aynı şekilde ''din afyondur'' söylemi bütün avrupaya mal edilebilecek bir söz değildir..

başlık güzel keşke hep böyle eğitici başlıklar açılsa...

Ülkemizde özellikle sanayileşmenin yoğun olduğu, zor şartlar altında çalıştırılan azami çalışma ve asgari ücretin kendilerine reva görüldüğü kesimin şikayetlerinden biri de bu. İşci kardeşimiz diyor ki: "Hep mi, işverenin hakkı var? İşcinin hakkı yok mudur? Çalışmak ibadet diyerek, yaşanan olumsuzlukları görmememizi bizden dinimiz mi istiyor?" Bir din görevlisi bir sermaye gurubunun menfaati doğrultusunda, çalışan kişilerin aleyhine olacak biçimde telkinlerde bulunuyorsa bu telkinlerin İslam ile hiçbir alakası olmadığını peşinen söyleyelim. İşcinin alınteri kurumdan hakkının teslim edilmesini emreden, çalışanlarına karşı merhametli olmayı tavsiye eden bir dinin, böyle hassas bir konuda bir kesmin lehine öteki kesmin de aleyhine olacak biiçimde hüküm vermesi muhaldir. İslam, hakkı, adaleti emreder, zulmü, haksızlığı yasaklar. Bu nedenle İslam tarihin hiçbir döneminde "afyon "olmamıştır. Böyle bir hakikat ortada iken İslam'ın açık ve net hükümlerine aykırı biçimde, menfaat elde etmek için, eğme ve bükme yöntemiyle insanları uyuşturarak, haklarını elde etmelerine mani olmaya kalkışanlar bilmelidir ki: "Allah'ın eğilip, bükülen bir dini yoktur, Allah'ın dini dosdoğru bir dindir." O, halde İslam, ı eğip-bükmeye, O'nu uyuşturucu haline getirmeye çalışanların gayretlerinin boşa çıkartılması gerekir. Bu noktada en büyük görev 100.000 kişiyi aşan çalışanı ile bu kuruma ve bu kurumun her bir elemanına düşmektedir. Maddi menfaatler için ayırdığımız vaktimizi, ilim, irfan için harcamaya başladığımız zaman Allah'ın izniyle bu görevi hakkıyla yerine getirmiş olacağız... Rabbim bizleri dinine her zaman için hadim eylesin...

saygılar...

Devlet başkanına itaat meselesinde Ehl-i sünnet içerisinde tek bir görüş yoktur. Durum böyle olsaydı İmam-ı Azam Ebu Hanife, 740 yılında Kufe'de isyan hareketi başlatan Zeyd bin Ali'ye destek verir miydi? Kaldı ki, devlet başkanının masumiyeti diye bir şey de yoktur. Hz. Ebu Bekir, halife olduğu zaman yaptığı konuşmada istikametten ayrılması, zulmetmesi halinde kendisini kılıç zoruyla da olsa düzeltmelerini o toplumdan talep etmiştir. Açık ve net bir biçimde ifade etmek gerekir ki; hangi dönem olursa olsun Zulüm, zulümdür. Zalim de zalimdir. "Benim zalimim iyidir" anlayışı islam'ın temel prensiplerine aykırılık teşkil eder. Böyle bir iddia ve tutumdan hareketle zulmü ve zalimi meşrulaştırma çabası; İslam dinine aykırı biçimde, dine karşı dini söylem icat etmektir ki, böyle bir girişim, İslam'a iftiradır. Geçmişte zulümlerini haklı göstermek adına dini kullanmaya çalışanlar, çarpık din anlayışları ile insanları uyuşturmaya çalışmışlardır. Ama hiçbiri de iktidarlarını uzun müddet sürdürememişlerdir. Din'e karşı zihinlerindeki din anlayışını empoze etmek isteyenlerin yüzleri iki cihanda da kararacaktır.

hallerine şükretmelerini telkin etmek suretiyle, sermaye sahiplerinin çıkarlarına hizmet ediyorlardı. İşte bu söz, zulüm ve işkenceyi meşrulaştırmaya çalışan hristiyan din adamlarına bir göndermedir.''

güzel bir tesbit

emvilerin yaptığı zülümlere karşılık ''bu sizin kaderinizdir''denmesi ve ehl i sünnet inancına göre yine zalim de olsa emir, imam ve ya devlet başkanına itaat edin söylemleri nasıl açılanacak

ateism dinlere karşı bir afyon olarakta kullanılmaktadır...

örneğin

Din, afyondur sözüne gelince; bizler bu sözü materyalist bir kişinin din düşmanlığı olarak ele alırsak, mesele "teolojik" bir tartışmaya dönüşür. Halbuki bu söz 19. yyıl İngiltere'sinde yaşanan olaylarla alakalıdır. O bu sözüyle o dönem en ağır şartlarda, yıpratıcı koşullarda 16- 18 saat çalışmak zorunda kalan ve metro işcilerinin yaşadıkları metazoriyi eleştirmektedir. Şöyle ki, o dönem hristiyan din adamları çalışma şartları gitgide kötüleşen, isyan etme ihtimali olan işçilere

Bizler, Marx'ın, İslam'ı araştırıp-araştırmadığını, İslam'ın temel ilkelerinden haberdar olup-olmadığını net olarak bilmiyoruz. Daha sonraki Marksistlerin, İslam'ın ortaya çıkması ve yayılışını maddi unsurlarla açıklamaya çalışan yorumları da, Marx'ın İslam görüşü hakkında net bilgiler vermez.

''Şöyle ki, o dönem hristiyan din adamları çalışma şartları gitgide kötüleşen, isyan etme ihtimali olan işçilere

''Devlet başkanına itaat meselesinde Ehl-i sünnet içerisinde tek bir görüş yoktur''

Karl Marx'a ait olan: "Din, afyondur" sözü uzun müddet üzerinde tartışma yapılmış ve hala yapılmakta olan bir söylem olarak karşımıza çıkmaktadır. Soruyu bir de biz tekrar edelim:"Din, Afyon mudur?"