zaman yanında adım istemiyor yada istiyor da bana söylemedi bunca vakittir.

adı olmayan kalabalıkları seviyorum.

ben ne ana yetişebileceğim.

iki kişilik cümleler nasıl kurulur.

yağmuru zaman'sızlıktan daha çok seviyorum.

beklentilerini minimum yaparsan

zaman beyaza çalıyor.

ben küçükken demeyi sevmiyorum çünkü bu şimdisiz'liğimi yüzüme vuruyor.

sesler var evet fısıltılarıyla gelen ama; sahibi kimdir kim'lerdir..

biliyorum zaman akıp giderken yanında ben olmayacağım.

kar başladı.

olmayacağım derken?

beyaz zamansızlıkta.

onu bilemiyoruz

sanki hepsi, ben onları tek tek izleyeyim diye bunca sessiz sedasız yürüyüp geçiyorlar yanımdan.

zamanı gelmemiştir belkide :/

ve zaman fısıldamış

mutluluğu sırrını bulmana ramak kaldı diyebilirim!

-bana bırak-

kurulan cümleye ben dışında bir başka ben nasıl eklenir.

zamanın bir yerlerinde varolmak için çabalıyorum ben de herkes kadar.

ne de sonraya.

koşmazsan

ve zaman fısıldadı!

belki de zamanı umursamazsın!

'Koşma!'

hayallerinin peşinden koşmamayı öğrenirsen

ben anlayamıyorum zamanı..