Dün uzunca bir zamandan beri aramayan bir arkadaş aradı; nasılsın, iyi misin faslından sonra "ya sana bir şey soracağım"

uzmanlar önce babaya giderler

kitapla çocuğunu büyüten bir topluma acıyorum doğrusu, deneysel anne babalık mı olurmuş. bu içgüdülerle oluşur

Karakter oluşumunda genlerin, kan grubunun da etkisi fazla.

tecrübeyle sabittir:)

Oğuz Saygın 'ın bakış açısıyla ilgili anlattğı bir hikaye var, dilimin döndüğünce anlatayım;

- birbirinden çok farklı 2 oğlunuz var siz bunlara ayrımı davrandınız

uyuşturucu bağımlısı ve şuan hapisde olan bir babanın birbirinden farklı 2 oğlu uzmanların dikkatini çeker. oğlunun biri babası gibi uyuşturucu bağımlısıdır, diğeri ise bir şirkette üst düzey yönetici.

Etkili Anne Baba Eğitimi / Thomas Gordon

Veyahut çocuk babadan nefret eder ve bu nefretini babasının isteklerinin zıddını yaparak gösterir. Babası?sen okumayacaksın? der; çocuk?hayır okuyacağım? babası, ?sen adam olacaksın? der; çocuk kendi dünyasında?hayır olmayacağım? diye babasının isteğini reddeder. Babasının taleplerinin tam tersini yapması onun içinde taşıdığı büyük korkudur. Korkusu babasına benzemesidir. Çocuk psikolojisi çok farklı.

uzmanları bu cevapta şaşırtmamıştır. çocuk haklıdır.

Misal uyuşturucu bağımlısı bir babanın çocuğunun da ileride uyuşturucu bağımlısı olma ihtimali yüksek.

çevrenin, ailenin, okulun çocuk üzerinde ne kadar etkisi olur. acaba çocuğun fıtratı ve bakış açısıylamı oturur tüm kişilik özellikleri.

babası gibi uyuşturucu bağımlısı olan oğluna giderle ve sorarlar, çocuğun cevabı;

cevap tatminkardır.

birisi ders çıkartırken, öteki örnek alıyor... demekki çocuk gelişiminde çocuğun olaylara bakış açısının diğer faktörlere nazaran daha fazla etkisi var diye düşünüyorum.

ve yönetici olan oğluna giderler asıl mesele o ne diyecektir. giderler ve onada sorarlar. onun cevabıda aynen şudur;

Eğer hayat film gibi değilse, o halde kitap gibidir...

ben o halde sonuca direkt varayım. karakter bence çoğunlukla çocuların doğarken yanlarında getirdikleri bir hediye oluyor. sonra da paketi açtığınız da ne süprizle karşılaşacağınız pek belli değil. zaten karakterlerine uymayan bir durumu ne yaparsanız yapın kabul etmiyorlar.

- babamı biliyorsunuz ben ne yapabilirdim ki.

- baba; hayır ikisiylede hiç ilgilenmedim.

"Ben artık pes ettim, bana bir kitap öner."

- babamı biliyorsunuz ne yapabilirdim ki.

uzuunnn bi cevap yazmıştım da aslında tam göndere bastım bi de ne göreyim bağlantım kopmuş. boşa gitti onca yazı.