@Anna Karenina,

Bu başlık altına yazacakların çoğu mesleğin kutsallığından, çocuklara/ın sevgisinden, onları adam etmenin gururundan bahsedip, mesleği bırakmak istemeyeceklerini söyleyeceklerdir.

Her öğretmen aynı zamanda anne, baba, evlat değil mi?Maddi sorumlulukları yok mu?

Bakınız ben aldığım maaşın yetersizliğin acısını öğrencilerimden çıkarırım. Çünkü onlar masum değil suçludur. Hem içinde bulunduğum tüm sıkıntıların kaynağı onlarmış gibi baskı altına alır inim inim inletirim. Çocuklara türlü işkenceler çektirdiğimde kendimi rahatlamış hissederim. Onlar küçük ya bana güçleri de yetmez, kimseye şikayet de edemezler korkudan nasıl olsa.

Sayın zelina hanımefendi;

Yoksa istifa etcem haa. Etmem gerekiyormuş.

-Eğitimin önemine ve gereğine inanmıyorum, çocukları hayata hazırlamak, onları topluma yararlı birer birey olarak yetiştirmek hiç tarzım değil bu yüzden,

Öğretmenler Gününde bi sürü nutuk dinleyeceğiz zaten. Aç karnına çekilmiyor bu idealist naraları.

Kahraman öğretmenime benden bi çay:)

Ben de öğretmenlerin maddi sorunlarını işine karıştırmasını istemezdim. Rahat rahat çalışalım verimli olalım isterdim. Mevcut düzen bize bu imkanı vermiyor ki.

Öğretmeni, öğretmenin bile anlamadığını görmek çok üzücü.

okulda, çoğu arkadaşımın öğretmenliği bırakmak başka işler peşinde koşmak istediğini görüyorum üzülerek. bu durumla ilgili sizler ne diyorsunuz. öğretmenlik bu kadar kötü, bıkılacak bir meslek mi yahu. ben üç yıllık öğretmenim şu an severek yapıyorum. ama ilerde diğer öğretmen abilerim gibi olmaktan korkmuyorum desem yalan olur.

Öğretmenin sadece bir öğretmen olmadığını, başka rollerinin de olduğunu anlasınlar artık.

O sizin kadar sevmiyor mu çocukları?Sizin kadar çalışkan değil mi?

Askerin, polisin gitmediği dağ köylerinde görev yapan öğretmenler için ne yapılmış şimdiye kadar?

öğretmenlik, bir noktadan sonra bağımlılık yapar, sınıf kokusu almazsanız ya da boğaz ağrısından yoksun kalırsanız vücudunuz afallamaya başlar... İyisi mi, öğretmenliği terketmeyi düşünmeyin bile:)

belki bayanlar açısından iyi bir meslek olabilir ama erkekler için gerçekten zor ve gün geçtikçe çok sıkıcı bir hal alıyo, özellikle ilköğretim insanı iyice köreltiyor, maaş olayı zaten malum, toplumdaki saygısıda bitti artık, bırakın bu sevgi, emek işlerini, sence senin emeğinin karşılığı bu mu maddi ve manevi olarak sen buna cevap ver

Öğretmenlik çocuklara olan üstün sevgi ve ilgi, onlara birşeyler öğretmenin isteği ile başlar. Şayet böyle başlamamışsa bu işi bırakmalılar. Mesleğimin üstüne hiçbir meslek tanımıyorum. Milyarları önüme serseler asla vazgeçmem. Hukuk fakültesine dereceyle girebilecekken bu mesleği seçmiştim. Herkes sen delisin naptın dedi. Zerre kadar pişman değilim olamamda. Yetiştirdiğim öğrencilerimin iyi yerlere gelip beni ziyaret etmesinin verdiği gururu hiç birşey bana veremez. Ben minik meleklerime kıyamam.

mesleği bıraktıktan sonra ne yapacağı belliyse ve bu meslekten bıkmışsa en mantıklısı odur. öğretmen olmak için gösterilen çabalar ve katlanılan bedeller eskisine göre kat kat fazla. fakat alınan karşılıklar da zannediyorum bu ödenen bedellerin fazlasıyla altında. durum böyle olunca insanlar ister istemez böyle düşüncelere kapılabiliyorlar. bu biraz da bu durumdaki öğretmen arkadaşların bu mesleğin kutsallığına karşı duydukları saygıdan ileri geliyor bence. esnafın veya bir banka memurunun; maaşıyla dalga geçtiği bir öğretmen olmaktansa başka bir meslek mensubu olup ta bu lafları ve tavırları çekmek daha kolay geliyordur muhtemelen. polis ve asker dışındaki meslek gruplarının da öğretmene ve mesleğe karşı küçümseyici ve alaycı tavırları, öğretmeni çoluk çocukla meşgul olan okluda zaman geçiren 3ay yaz tatili yapan yattığı yerden maaş alan bir meslek mensubu olarak görmeleri ve bunu sürekli deklare etmeleri medyada temcit pilavı gibi çıkan sapık veya dayakçı öğretrmen haberleri, eğitimi ve nasıl eğitim verileceğini -ilginçtir- öğretmenden başka herkesin bilmesi gibi gibi gibi...

Ama şu düşünceye katılırım :zengin olma hayalleri olanlar bu mesleği seçmemeleri gerekir.. hem kendine, hem mesleğe zarar verirler...

-Aldığım para yetmiyor, ailemi geçindiremiyorum.

ya iki ay oldu milli eğitime başlayalı ama bırakmayı düşündüm ne yalan söyleyeyim.

İlk fırsatını bulduğum anda bırakıcam. Hayatımın hatasını yaptım diyorum. Aslında öğrencilerle idareyle aram iyi ama beni tatmin etmiyor. Bu iş. Tahammül edemiyorum. Oysa ne emeklerle buraya geldik. Hepsi boşa gitti.

Bırakıyorum.

Peki ya şu gerekçeleri ne sıklıkta duyuyorsunuz onu da düşünün:

Velhasıl kelam gerçek bi psikopatım ben. Ve bizim okulda olsanız öğrencilerim eteğinize yapışıp sizden kahramanca onları kurtarmanız için yardım dilerlerdi.

Evet mutluluk okulda, öğrencilerde. Mesleğinden, maaşından yakınan istifa edebilir onların yerinde olmak isteyen binlerce genç var. Kusura bakmayın ama bende sizi anlamıyorum. Ne yani mesleğinden memnun olmak haklarını savunamamak anlamına mı geliyor. ASLA. Maaş konusunda, dertlerimiz konusunda hakkımı sonuna kada ararım. Ama bunları söyleyenleri mitinklerde göremiyoruz! Ne derseniz diyin ben bu işe gönül vermişim, işime aşığım. Miniklerimi seviyorum. Dünyanın en masum yaratığı olan çocukları sırf maaşımız iyi değil diye sevgisiz, eğitimsiz bırakamam. Hak savunmak sürekli yakınmayla olmaz, ancak hayatı kendine zindan edersin. Hakkınızı meydanlarda arayın. Ben öyle yapıyorum:))

-Sosyal haklarımın yetersizliği insanca yaşamama engel teşkil ediyor.

Bu gerekçelerle bırakmak isteyenleri idealist olmamakla suçlamak çok yanlış. Onlar kötü öğretmen ama ben mesleğimi seviyorum o yüzden ben iyi öğretmenim havalarını atmayı da bıraksın bazıları. Ve gerçekleri görsün.

Meydanlara inin diyorsunuz. Bu sizin yolunuz. Bizim yolumuz da ilk iki paragrafta sözü edilen gibidir size göre. YAZDIKLARINIZDAN BU ÇIKIYOR.

öğretmenliği sevmeyen bıraksın arkadaşlar. öğretmenlik mesleği sevgi ister emek ister...

KULA abi döktürmüssün yine, ama bu sefer pek katılamıyorum size, yani ne kadar şartlar kötü olursa olsun bu meslek aynı heyecanla yapılır düşüncesi insanın tabiatına aykırıdır, sağlığından önemliyse onu bilemem tabi..

12 yıl lise + 4 yıl üniversite = 16 yıl tahsilimiz var. Aynı tahsili bir hakim, bir hemşire biraz daha fazlasını bir doktor yapıyor. Peki aramızdaki yaşam farkı arasındaki uçurum nedir? üstelik onlar insanlara oynarken, bizler toplumun geleceğine oynuyoruz. Bu benim çok zoruma gidiyor.

Eğer bir gün bu mesleği bırakırsam, bunu çocuklarım için yaparım. Onlara eğer iyi bir gelecek sunabileceksem, değil mesleğimi hayatımı bile veririm.

Anne babaların tek yaşam sebepleri evlatlarına iyi bir gelecek sunmak, onları yetiştirmektir. Tek maaşla bunu yapamayacağını düşünen bir öğretmen, yaşamından, mesleğinden nasıl zevk alabilir? Dağ başında çocuklarına nasıl iyi bir gelecek vaadedebilir?

ve başkaları...

Her insan geçinmek için çalışır. Zevk olsun diye değil. Kimsede sabancı gibi yaşayacağını düşünmüyor, ama insanca bir yaşam istiyor. evini almak, arabasını almak, eğlenebilmek, tatile gidebilmek, kimseye muhtaç olmamak, yarın nasıl bitecek diye düşünmek istemiyor. Yani her çağdaş insanın yaptığı şeyleri yapmak istiyor. bunu bile istemeyen, her şeye şükr eden insanlar olduktan sonra hiç bir şey düzelmez

Boş lafları bırakın arkadaşlar... mutsuz olduğun emeğinin karşılığını maddi manevi alamadığın bir meslekte, birde işgüzar, çalışanına değer vermeyen bir kurumda çalışmaktan ne diye mutlusunuz anlamadım.

Kesinlikle öğretmenlik artık yapılacak bir meslek olmaktan çıktı. tabiki idealist geçinen kimseler bu mesleğin bugününü bile beğeniyorlarsa ben bu kişilerde ben terslik olduğunu düşünürüm. Büyük olasılıkla bunlar sınıf öğretmenleridir. Çünkü artık okul öyle bir hale getirildiki, öğretmen orada her işi yapmak zorunda biri olarak görülüyor. Öğrenci ders dinlemek zahmetinde bile bulunmuyor. Hiç bir şey umurunda değil, saygısız, küstah, terbiyesiz. Kendisinde her şeyi yapma hakkını görüyor. Okulların koşulları çok kötü. Veliler, ukala. Bir kere ruh sağlığın bozuluyor. Fiziksel olarak yıpranıyorsun. Bu iş sizi hiç bir anlamda tatmin etmiyor. Aldığınız ücret inanılmaz komik, bu parayı insanlar beğenipte çalışmıyor.

-Yahu çocuk denen yaratığı hiç sevmiyorum görmeye bile katlanamıyorum bu yüzden,

Toplumun temelini kazımanın yolu eğitimi baltalamaktan geçtiği için mutsuz öğretmenler yaratmak elbetteki bir politikadır. Ben bu işi yıllarca çok severek yaptım, ama son yıllarda çarşıda gördüğümüz itibar kaybı kanıma dokunuyor. Bırakırım. Hiç düşünmeden. Hizmet sektöründeyiz ben üretim sektörüne direkt geçiş yapabilirim. Ama insanın gözü kesmiyor. Matematik öğretmeniyim. İstesem çok para kazanabilirim. Ama özel ders, yok dersanelerde kaçak ders... Bana ters... İşimi yapmak isterdim. Ama yapamıyorum. İlköğretime matematik bilmem lise matematik ayaklarına mahvettiler meslek aşkımı. Bu adamları seçip başımıza koyanlara da bu adamlara da hakkımı helal etmiyorum, iki dünyada da sonuna kadar mücadele...

Ne yazık ki, ne mesleğin kutsallığı, ne de sevgi karın doyurmuyor, çocuklarımızın iyi bir gelecek sunmuyor.

Çocuk sevgisi, iş yapma hevesi ayrı bişey ama mutluluk sadece bunlar mı?

Ne Dağ başındaki köyde, ne terör bölgesindeki köyde, ne İzmir in köyünde hiç bir zaman mesleğimi bırakmayı düşünmedim. Düşünmüyorum da. Öğretmenliği bırakmayı düşünenler bana göre öğretmenliğe isteyerek başlamayanlardır. Öğretmenliği öğrenci yetiştirmek, emek harcamak, sürekli çalışmak anlamında değil de para kazanmak kapısı olarak görüyorlardır. İşi sevmeyene, çalışmayı sevmeyene hiç bir yerde huzur yoktur. Yazık ki çocuklarımız onların elinde.

-Artık ek iş yapacak gücüm yok. Hastalığım ve yaşım elvermiyor...

ilk yılımda dağ başında ilçe merkezine 70 km. uzaklıkta köyde asla düşünmedim ama şimdi ilçe merkezinde düşünüyorum ve asla parası için değil, artık durum katlanılacak gibi değil ve hele hele birkaç fedakar öğretmenin çözeceği bir durum değil yaşadığızmız sorunlar.

Beni de bi ara ağır psikopatlıktan açığa alıverin bi zahmet...

Moralim bozuk. Arkadaşımın eşi rahatsız. Sürekli tedavi görmesi gerekiyor. Borca battım diye üzülür durur. Ama okulda olduğu her an derste ya da teneffüste hep öğrencileriyle meşguldür. Deli gibi çalışır adam. Onun suçu ne peki?

arkadaşlar öle güsel şeyler yazmışsınız ki önünüzde saygıyla eğiliyorum hoş toplumda yerimiz günden günden güne erisede sanırım bu suçta bizim payımız yoktur. sizce

Ya ülkenin geleceğini şekillendiren biri olmak istemiyorum ben, başkaları yapsın bu işi bu yüzden,

Bazı arkadaşlar mesleğin kutsallığından, çocuk sevgisinden dem vurmuşlar. Bence konu bu değil. Etrafınızda öğretmenliği bırakmak isteyen insanlardan şu gerekçeleri ne sıklıkta duyuyorsunuz bir düşünün:

Yorumunuza tamamen katılıyor ve hislerimize tercüman olduğunuz için teşekkür ederim.

öğretmenliği bırakmak mı? asla yapmam bunu,,, ben öğrencilerimin gözlerine bakınca tüm hayatımı unutacak kadar mutlu olurken neden bırakırım ki, ne zorluk olursa olsun öğretmenliği bırakmam,,, ben bu mesleği çok seviyorummm,,,

Doğrudur, öğretmenlik meslekler içerisinde en çok hazzı ve mutluluğu veren meslektir. Ancak öğretmen olana kadar yapılan çabanın karşılığı sadece sevgi ve bu haz olmamalıdır.

-Ailemin sağlık giderleri aylık gelirimi ikiye katlıyor.