Edeble el-pençe duran kadın titremeye başlar ve dizlerinin bağı çözülür. Padişah gür sesiyle ikinci defa

Sine-i harabım bir ateş demeti

Yaprağa boyasını süren nakkaş, Deliği onaran ruh, Yürek ortama saplanan ok, Yalın ayak bastığım sahra, Gecelediğim balığın karnı, Dağdağalı deniz, Sağım-solum azalarım, Acziyetim, fakirliğim, Muştuma inen nur, mermerin arasından sızan su, dala yürüyen hayat, Yemen'de Aden ile Umman arasında, Ahkaf...

Ve maddeselliğin çokluğunda kayboldu duygular sanki.

senden geliyorum sana gelirken

Aramiş suyu diyarlar boyu,

içimin nakışı olur aşk?la yazılan her yazı,

Bu gece hayallerine dalacağım.. Yıldızları karanlıklardan çalıp yüreğine bırakacağım sen uyurken.. Solugunu uzaklardan izleyecegim.. Saclarina dokunmak, nefesini icime almak isteyecegim.. Saclarini kokusunu icime cekemesem de yüreginin bende oldugunu biliyorum... Sen güneşe uyanırken ben karanlıklarda senin acılarında yanıyor olacağım... Bırak ne olur, bu beden sevmeyi sende öğrensin.. Bırak hep terkedilen yürek senin gül yüzünde doğsun... Sen üzülme acılarına... Tutun ne olur umutlarına... Gönül bahçene uğrayan hazanlar olsa da bırak sıcak ve samimi gülüşlerinle erit... Acıların kanasa da bırak ben gözyaşlarımla yıkayayim kırık aynaları... Ne olur üzme kendini güneşin doğusunu izleyemediğim diye... Sen uyurken güneşin sıcaklıgını gözbebeklerine doldurmuş olacagim canım...

En yaparım, boy yaparım!

beni değerli eyle?

Ne de cebimde sorular...

diye geçirmiş.

Gecelerin yorgunluğuna mı düştü yüreğin

Nerdesin, avuçlarıma akşam parlaklığı bırakan

benim kirginligim ask'a... Sen üstüne alindin...

Şeyh Galip

Üfleyerek dağıt istiyorum bugün

Bahar toprağından yükselen tütsü

Günahkar adam uzun süre düşündükten sonra, bir keresinde ormanda gördüğü örümceği hatırladı.

bilmediğim tutunmalar yaşıyorum seninle

Geçmiyor yıllar.

Suyun yüreğini sadece ateş alır olmuş...

bu soruyu derin bir ic sizisiyla soracak yasa

ucu bucağı, sonu başı bıtık bir kaçısın kıvrımları nereye çıkar ki

Dolansın Gülün bağında,

VE EY GÖZLERİM GÖZ YAŞLARIM AĞLAMAKTAN SAKIN KORKMA...

geçmisin Gelecekteki O ölümsüz sesini yansitiyorsun

''YAŞAMIN ÖRÜMCEK AĞINI ÖREN İNSANIN KENDİSİ DEĞİLDİR. O, BU AĞDA SADECE BİR TELDİR VE BU AĞA YAPTIĞI KATKIYI ASLINDA KENDİ YAŞAMINA YAPMAKTADIR...

tebessümün gibiyse ölüm!

"Bu adamın verdiği haber yalandır, o Şems?i hiç görmemiştir" dediğinde; Mevlana şu cevabı vermiştir:

Hüzün salan nefesim

"Gönlün fermanına boyun eğenler,

İsmail'ce biçağa boyun uzatmaktır aşk!..

Besbelli ki sevgili, ezelde yakılan çerağsın bende.

sözlerini, dillerinde yüreklerin katili olarak besleyenlere?.

Eyyyyyyyyyyyyyyyyyy Ovalarin ates ates çöllestigi yerde Topragin irmak irmak yüreklenisi sen

Siyahına sevdalandığım!..

Ey yar göçebeliğimi hicretim say! ...

Sonra bir gün zil çalacak yine,

Ferman padisahin, derhal huzura getirildi iki Mecnun'da... Padisah sordu:

Bunlar ebced hesabına göre; bir + bir= iki eder.

tende bir kıpırtı hali..

Bir ömürle ulaşılanlar toprağa gömülür.

Bir ırmağa usulcacık yağan kar

Bir düğün dönmek,

Mutlaka, birşey yaparım!

Silanda hurin olup, ayni yerde beklemektir niyetim.

İnanamıyorum bu hale nasıl düştük bilemiyorum

Döndü narın yurdunda,

bu dünyanın, tebessümü unutmuş insanlarına,

Aşık bir fedai demektir. Nasıl ki, bir fedai gayesine varmadıkça emeline erişmedikçe başına taş ve ok yağsa meydandan çekilmezse, aşık da öyledir.

kum sayısınca kaygılı

Gel gör ki, yüreğim elinde kaldı.

Ferhat bu aşk yolunda başın külünge tuttu

Tutuşur, yanar ve aldanışını ölerek tamamlar.

Yonunu belirtecek bir garip pusulan olabilmektir gayretim.

Veya"Sen gelmezsen ölürüm"diyecek olan...

Ağıda düşmüş yaralı

Kışı orda geçirecek.

Sularda çağlayan teranelerde

ne de bir gül resmi cizmeye...

Kırda salınan gelincikler şaşkın...

Bingöl vilayetinde kamyondan inince,.

Aşk sevgi, aşk nefret, aşk umut,

sual etmiyorum anımı imar eden hallerden; bir teslimiyet sevdası sol tarafımdaki, bir soluk duanın tecellileri belki de günümün misafirleri. niyazım sana dokunsun yar!

Üzüntüsünden ağladı, ağladı...

erenlerin aşkı kadar nezih bir haldir dilediğim.

Bir kalbim var ki benim, sevdiğinden burkulur

Bahçedeki vişne ağacı

Ben bu sözden dönmezem devr eyledikçe nüh felek

Yurumekle asilmis yollardan farkli bir yolun

-?Bizim bir sedef çiçeği vardı çok sevdiğim... O bilmez... 50 yıl önceydi.. O çiçeği bana verdiği çiçekler arasından kopardığım bir yaprağı tohumlamıştım, öyle büyüttüm. Yavrumuz olmadı onları yavrum bildim. Bir süre sonra çiçek kurumaya başladı. O zaman adak adadım. Her gece güneş açmadan önce, bir tas suyla sulayacağım onu diye... İyi gelirmiş derlerdi. 50 yıl oldu bu herif bir gece kalkıp bir kere de bu çiçeği ben sulayayım demedi. Taa ki geçen geceye kadar... O gece takatim kesilmiş uyuyakalmışım... Ben, böyle bir adamla 50yil geçirdim. Hayatımı umudumu her şeyimi verdim. Ondan hiç bir şey görmedim. Bir kerecik olsun benim bildiğim görevlerden birisini yapmasını bekledim. Onsuz daha iyiyim yemin ederim. Hakim yaşlı adama dönerek;

Papatya o kadar güzelmiş ki... Sevgisiz insan sevgiyi tanımış. Buna şaşırmış. Alışamamış, ne yapması gerektiğini bilememiş. Pek tabii bildiğini sanmış... Papatyayı sevmiş, okşamış, rüzgar ona zarar vermesin diye araya girmiş oturmuş... Papatya bir süre tekrar dikleşmiş...

İşlenir dimağa sessiz gizlice

Seni bir kanım uyut, sonra uyandır.

"her kapının anahtarı" dedi.

Yolcuların, önceden aldıkları biletleri ceplerinde olduğu halde, saatlerini kontrol ederek, zaman yaklaştığında, vapurun kalkacağı iskelede hazır olmaları gibi, sen de fikrini bildireceğin kişinin "kıyıya yanaşmasını" bekleyeceksin!..

Elini uzatınca senden fazla uzandım?

Sensizlikten gidemedim bir adım öteye

Papatya buna bir anlam verememiş.

Bir şey kalmaz, yalınız,

Sen bana bakma, ben senin baktığın yerde olurum...

Şakısın aşkını baharlar boyu?

Bilmiyordum yol neresi? Varacağım yer neresi?

Düşmanlık içimizde; dostluklar yaban düştü

"önce ona varsan olmaz mı?" diye sordum.

Sevdalar böyle mi yaşanmalıydı yahut yaşanan böyleliklerin adı?sevda? olmalı mıydı?..

Melik, ?Onu bulup getirin? emrini verdi.

barıştı kavgaydı insandı

can özünü getirir mi, ey canımın sahibi?

Hak, hukuk, bereket diye,

Kelebek kadar olamadık ya, aşk olsun bize...

Bunca ayrık ve diken içinden

-?Derdi olan neylesin? yazmaktadır.

Adin bir Açelyadir

O defineyi bulmaktan daha zordur

"dünya" dedim.

Tescillenmiş artık yitikliğim.. Duyurma boşuna cümle alem?e! Seslerin sağırlığından usandı da ruhum lal kesildi ses?lerine inat? Yorgunum sevdiğim! Sevda/n/ı taşımaktan yorgunum? Ağırlığın değil beni yoran; sensizken sen?li kat etmek o yolu? Yanımdasın ama değilsin iç?imde? Her bakışınla Yusuf oluyorsun yüreğimde; Züleyha?lığımı hakketmiyorsun ki oysa?!! Yusuf?luk ben?de oluşuyor; sen her seferinde çıkarıyorsun o Yusuf?u kendi yüreğinden de, benim yüreğimden de! Kazıyarak yürekleri, koşar adım gidiyorsun meçhule...

Aşk gelince burukluğun şiirinde hüzün dokur heceler; ve azarlanmış kalpleri ısırır tam yarısından geceler. Sabah onunla sürerse toprağı koşarak, ancak o vakit yeşerir taze bir başak. atların nallarından yıldırımlar masallara dökülür ve yollana mayan mektuplarda nice kalpler sökülür. Kayan yıldızlar gibi büzülür elem dehlizlerde diller ve melal süzülür gibi melek kanatlarında döker yapraklarını güller. Kaderin dehşetini yakan şamdanlar özge pervanelere tesellikar düşer, şefkatli bir ekmek kırıntısıdır kurutulmuş buselere yar düşer.

Paslı demire.

Israrına kandım diyemezsin, çok geç.

Dağıttın hab-ı naz-ı yari ey feryad neylersin

döndüğüm toprak kadar mütevazi.

Suçüstü bulmalı ölüm

Her şey şiirdir, şimdi, şu anda

Artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek koku saçamaz etrafa ve son kez suya?Seni seviyorum.?der.

Iki serüvenci gezgin gibiyiz

Sanki canlı çiçektir

Budur tabir-i vuslat

Tabi oldum saçlarımda esen sevda havasına.

Na ümid-i lütfun olmam eylerim her dem niyaz..

Sair benzetmelerde

henüz iftarı edilmemiş sevdaların eşiğinde yaşarken hayatı,

Yangın mı?

çocukların düşleri daha büyük evlerden.

An be an şiirleştirmek istesem

Bu gemiler nereye gidiyor seni sevdiğim için?

diyebilmiş ancak. Papatya donakalmış. Sadece

Bendene ihsanını ister çok eyle, ister az...

bitmedim

Sevdalar böyle mi yaşanmalıydı? ..

Melik, baktı ki, bu Leyla denilen kız, esmer mi esmer, zayıf mı zayıf... Melik, Leyla?yı beğenmedi. Çünkü haremindeki cariyelerin en çirkini ve hakiri, ondan daha güzel ve daha süslü idi...

Benim tatlı balım vardı. Beni ondan ayırdılar. Şirin?im haksızlıkla elimden alindi. İste Ferhad gibi tepemden ateş çıkıyor. Gece meclisi aydınlatan ışığıma bakma. İçimi yakan ateşe bak.

ve şimşekle birlikte kuvvetli bir yağmur başladı.

Kağıt verdiler, kalem de istedim. Kalemsiz kağıt boş şiraze.

"Güzel bir tablo doğrusu, ama anlamını bir türlü kavrayamadım" dedi.

Ölümsüzlüğün sofrasına bağdaş kursam

Rahmet gibi, ben de umut baglar, beklerim seni.

Sadi de mum gibidir. Dışı parlaktır, ama içi yanmıştır.

Bence Şimdi Sen De Herkes Gibisin

ve kusursuz bir sevda biriktiriyorum derince

Gitmek istersen uzak diyarlara,

Senin yerine baskasını sevmek!

Ya bulutlar benden birşey bekler

Ben gideceğim.

Sarayda bir güzellik dolaşır

Yolunu beklerken daha dün gece

gök mavisi sevdam:

Adam elini tersiyle burnunu sildikten sonra:

/ya da

Hiçbiri!.. Siyah herşeydi benim için. Ama, gecenin değil, gözlerinin siyahı...

gözlerinden akan ben olmalıyım

Sızdığın rüya, zerk ettiğin sevda, dokuduğun hüzün yalnız bana.

aldığım yara kadardır belki de sevdan,

Ve Rabbine bu defa şöyle niyaz etti:

ürpertilerle dolu bir mavi gecedir zaman

Yeter ki aşktan azad etme kalbimi.

Bir yağmur bilirim bir de kaldırım

oysa insan acılandıkça daha dirençli

Umudu kederdir, yoldaşı gece,

O yaştaki bir adamdan beklenmeyecek ifadelerle... ?Her gece o yattıktan sonra uyandım. Saksıdaki suyu boşalttım. Sedef gece sulanmayı sevmez, hakim bey... Geçen gece de... yaşlılık... Ben de uyanamadım. Uyandıramadım... Çiçek susuz kalırdı ama kadınımın boynu yine azabilirdi. Suçlandım... Sesimi çıkartamadım...?

Teması korku veren tatlı bir ölüm gibi

ağlama leyli ağlama

"Neden" demiş.

güneşim?

Üstündeki renkleri

Fakat kaçar yaramaz,

Yağmurun ve akıp giden hayatın türküsü

-?Hiç korkmasın, söylesin!? yazısını görünce kadının ümidi biraz daha artmıştır.

Duzah-ı cennet-nümanının adı aşk

Zavallı adam, düşündü, taşındı ve gitmeye karar verdi. Sultan ise adamın cevabını duyunca cellatları çağırttı. Vezir dedi ki:

ne yusuf ü züleyha üzerine söz

Ama aşkın acı öyküsü değildir bu. Bilakis, yana yana ölmek aşığın en zevkli menkıbesidir. Çünkü aşkın ateş öyküsünde, ölmek, vuslattır.

Dünyada olmak duygusu...

duaları kabul olsun diye..

hayat kayıp giderken avuçlarımdan, usumda sana dair yaşanmışlıklar kalsın diliyorum.. ve dahi gönlümde..

vakit tamam! penceremin pervazında hercaizaman

Yaklaşır ve merakla inceler kuşları. Ta ki her ikisinin de topal olduğunu keşfedinceye kadar.

arafta kalakalmak öylece?

HaYaT BaHÇeNiZ MUHAMMEDİ GÜLLERLE DoLSuN...

AŞK BİR BÜTÜNDÜR PARÇALANAMAZ, ÇÜNKÜ; ZATEN PARAMPARÇADIR?

ben mi kelimeleri, şimdi hatırımda değil..

Aşksız bahar dallarını kuru bir ayaz boğar, aşksız rahmini yargılayan nagehan doğar.

İki yıldız.. işte benim rehberim bu, yürüyordum;

sen yoksun

Çıktım aşkın nihayeti bulunmayan sahrasına.

Küllerini Cabülka kentinin bin kapısından savurdu rüzgar.

Madenin gülü kokmuyor sensiz

sesin sözüne kulak asmayız.

Ve o an anlamış;

bilirim yar,

Dunyanin obur ucu da olsa gelirim seninle ben,

Ey sevgilim! Hadi ben aşığım, yansam da yeridir. Peki ya sen neden yanıyor, niçin ağlıyorsun?

Soguk su yanan elbiselerini söndürmekle kalmadı

İçin için yanan bu sırra benim gönlüm bile zor dayanırken, onu sana söyleyecek olsam ahımın ateşiyle kül olmaz mısın sanıyorsun?

aynı zamanda onu şoka sokarak yuttugu zehri kusmasını sagladı.

Nurhayat'ın halleri, seni sevdiğim için güzel

Teselliden nasibim yok hazan ağlar baharımda

yani süpersin tek kelimeyle:))

Düşüncemin olmadığı

Mecnun ona inliye inliye şu cevabı verdi:

Uzaydaki ipiltili yıldızlara

Yalnızlığım su kadar ve ekmek kadar aziz,

Ben Mushafı hatmettim, o Leyli?de kaldı.

pencerelerinde bırakıp gitmiş bir hayalet gemi gibi,

Gel seninle ikimiz hem-nefes olalım ve yanan bağrının sırlarını söyleşelim.

Gel sevdalım ol,

O halde; AAH = yedi yapar ki, aşıkların derinden çektikleri?AHH?, gönlün yedi kat semasından gelmektedir. İşte bu yüzdendir yakıcılığı?

Sus gönlüm. Seni senden daha iyi bilen Rabbinin hükmü vuk'u buluncaya kadar. Senin nasibin sana ulaşıncaya kadar, ulaşmayanlarınsa senin nasibin olmadınığını anlayana kadar sus...

Batılı yıkmak için kuşandığın kılıcın

daha kozasındayken

kelam, utanır; yalanın kıyısında gezinmekten?

yorulmam yıldızlara bakmaktan,

hatırlıyorum; sen ve ben 'bir' olurduk...

- Halilullah'ı ateşe atıyorlar. Madem ki kurtarmaya kadir değilim, barii onunla beraber yanayım.

/kaybolmak en iyi bildiği muhitte./

Seni sevdiğim için kilim dokuyorlar Avşar'da.

Kifayetsiz kaldım

kalp atışlarında sonsuzluğun nabzının tutulduğu kimsedir!

"her yerde" dedi.

Seninle mum parıltısı kadar kalan dertlerimi

Üşüyor gece...

Topal kuşlar birbirlerinin 'arıza?larını bilir ve sömürmek ya da örtmek yerine kabullenirler öylesine.

"BEN GÖREN GÖZLERİ ATEŞTE YAKMA, YA RAB!"

seni bagrima basmaya.

Zifiri karanliklarda, gonlune aydinlik verebilmek,

Eşitlik, kardeşlik, hürriyet diye,

Ve bize de nasip et Yusuf?a verdiğinden

özümdeki nutfe,

Yola düş kervancı, yusufun seni bekliyor kuyuda,

Gönül sarayıma goncalar diktim.

"Bu gece ömrümün en son demi, der,

-Bu ateş aydınlatıcı bir şey! demiş.

Ateş bir gün suyu görmüş yüce dağların ardında

Sen aşkı arama ne korda, ne kanatta ne de ataşta

Hakikat gözde sırdır bir kelebek kanadında zuhur eden...

Ve Aşk... Kalple göz arasında kutlu bir hadise...

Aşkım yeter varlığımın anlamı neymiş, çözeyim.

- ?Korkuyorsa neylesin? yazılı bir kağıt bırakır sultanın yastığının altına ve ertesi günü sabırsızlıkla bekler. Ertesi sabah yine yastığın altına heyecanla bakar; sultanın kaleminden çıkan,

Güneşe konan zayıf kelebek

Suskunlugun en büyük silahindi,

Aşk kalpteyse eğer, her saat farklı gezer

ağın herkesi taşıyabileceğini de görecektin."

Birkaç gün sonra, deniz ile ay?ın aşk hikayesi yeniden başladı. Görünüşte her şey benzerdi, ama aşık deniz biliyordu ki, hikayelerini yazan bir Başkasıydı. Bu öyküyü yazan, bütün aşkların gerçek adresi ve yüreklere aşkları cemal kalemiyle yazan gerçek Maşuk?tan başkası değildi?

"yoluna ölmek" dedi.

yoruldum...

İçine düşürdüğün kuyularda da mı buldun beni sevdiğim?! Yapma dedikçe?yapma? fiilin mi icraata geçiyor senin? Naçarlığımdan mı hoşnutsun ki bu acıyı dayatıyorsun yüreğime?

ve?yürümek;

hapşırıyor içimdeki kırmızı...

Sus gönlüm. Bir elif miktarı sus. Az kaldı bahara. Dayan gönlüm. Denizin içinde meydana gelen görünmeyen dalgalar gibi yüreğin biliyorum. Beklemekten başka çare olsaydı, seni durdurmazdım... İnan bana... Ama yok. Başka çare yok. Unutma ki ilaç bile beklemeden tesir etmez, çiçek bile vakti gelmeden önce açmaz...

"neden bir kere değil?" diye sordum.

Ateşe atlamaktır, bilerek yanmaktır aşk

Ne ise aradığın onunla doluyum şiraze.

"Gerçek şu ki; gözler kör olmaz, ancak sinelerdeki kalpler kör olur!" (Hacc, 46)

Faiz yemiyorum, zekatımı veriyorum

Aziz yarim ben sanki hala 25 sen sanki 18

rüyalarla yaşayan

Rabbim, acıya razıyım ama gözyaşım bende kalsın. Razıyım yoklukta var olayım.

Çocuk bu sefer ayakta bile duramadı. Kaldırım kenarına oturup baloncunun uzaklaşmasını bekledikten sonra, dallar arasında parlayan balona uzun uzun bakarak:

bir nefes?.

Neden çobanın kalbinde ıslık çalar yılan

Biz her daim yine sana sitemli yine sana hasret gideriz

Hatırlanmak...

Yüz çevirmem; olsa dünya bir yana, ben bir yana

Yankılanıyor boşlukta

olum karsisinda kazanilabakis derinligi

Zühre yüzün görecek unuttu Rahman'ını

Yar elinde del olan zavallı gönlüm.

BİTTİM bırakma beni...

Esintiler getir içime Öyle sor

Ama adam da bilir ki; "Sevmek bazen vazgeçmeyi de bilmektir..."

anlayamadım

Bir ney soluğu gibi inle, duyur sesini;

Bir okyanusu kucagina bastigindan beri

Kelebek ise hala konacak sıcak bir avuç aramakta...

"Muhabbetin şartı bu mudur, utan yaptığından!

Şem'ine aşkın yandı bu gönlüm...?

dünyaları içine sığdıramadığım" dedi.

Yunus kovuldukça daha aşık oysa

Sana sırılsıklam bir bakış da ben olsaydım

Ya kendisi yok olacakmış, ya aşkı...

Yasal acılarından

- Ben neresi olsa ararım, belki bir an gelir, onu bir yerde buluveririm...

Acziyete mukabil yanmak cesareti...

sizi düşündüğüm an;

Trene dalmış gözlerim. İçim içimi kemiriyor. Karanlıktan sessizlikten, yalnızlıktan korkuyorum. Hafif bir rüzgar esiyor. Sanki"Bu Dünya boşaldı. Bir sen kaldın yalnız başına"diyor. Daralıyorum. Rüzgar alaycı. Gözlerim trende. Donmuş gibiyim.

suya düşen cemreyi kendine dokunan öz sanar.

İran'lı bir şair der ki; "Aşka uçma kanatların yanar..."

Ve her gecen gün,

Günlerden bir gün Mecnun gönlü kırık, gözü yaşlı, bitik, çölde dolaşıyordu. Gezerken, yolu bir kayalığa düştü. Kayalardan birinin üzerinde, yan yana bir erkekle bir kızın çizilmiş resmini gördü. Bunlardan biri Leyla'nın, biri de kendisinin resmiydi. Kaygılı, perişan Mecnun ona şöyle dedi:

anlatamadım kelimelere

Belkıys ile Süleyman aşka düştü bir zaman

Bana bir koku sürdün, koklayanı mest eden. Güzellerden bir güzel yaptın görenlere gösterdin. Senin verdiğin cazibeyle kuşları, böcekleri çağırdım kucağıma... Dayanamadılar koştular. Onlara senin rahmet çeşmelerinden şerbetler sundum.

önemi yok

Feryat figan eder şu garip gönlüm.

Aşktı o! Değiştiren tüm gecelerimi

bir?e kavuşturan bir dua kadar gerçek,

Yine size yakışanı yaptınız, dilinize sağlık efendim...:)

Buna da diyet ister

tut ki söze teslim olduk da seviliverdik, sevdik;

Bütün kuyulardan esirgeyemediğim Yusuf'larım adına,

Bu derde dayanamayıp sahralara düştü, kaçtı, uzaklaştı gitti. Onun için şimdi acılarımı senin yanında da açmayayım ki, sen de tıpkı o sevgili gibi kaçıp gitme benden."

?Yan? Pervane!

Dizeler güzeli dedim sana inci inci, ve güzeller incisi koydum adını dizi dizi Yabanlara gönderdiğimsin hem akın akın, hem canımı verdiğimsin uzak yakın Sevgilinin geleceği yolları sulayıp süpürmek için sakladım seni Kirpiklerimi süpürge ettim; sultanlar ayağına düşürmek için tuttum ve bırakmadım seni.

Sanırsın ki lime lime edilmiş

kendine güvenli bir yer bulup, bir koza örmeye başlamış.

Mevsimler dökülüyor kurşun rengi ağaçlardan; kavruk sarı, ve savruk sarı bir yel esiyor içimde!..

açılmış dünyaya kollarım

- sen sen ol sakın ola bugün Fırat'a girme

- Küçük, diye seslendi. Balonları ağaçtan kurtarırsan birini sana veririm. Yapılan teklif, yavrucağın aklını başından almıştı. Koşarak ağacın altına doğru yöneldi ve ayakkabılarını aceleyle fırlatıp tırmanmaya başladı. Hedefine adım-adım yaklaşırken duyduğu heyecan, bacaklarını kanatan akasya dikenlerinin acısını hissettirmiyordu. Sincap çevikliğiyle balonlara ulaştığında bir müddet onları seyretti ve dallara dolanan ipi çözerek baloncuya sarkıttı.

Ben, üşüyorum; şöminede kül gibi...

"Bende..." diyebilmiş kelebeğin arkasından. Ardından da gözyaşlarına boğulmuş.

Gel ey, bitir bitmeyen hasretini içimizde!

Yağmura bakmayı cam arkasından

ne cabuk geldik

Tutmak istedim elini

"Seni bekleyen var;günde beş defa..."

Ama bilesin ki sadakana muhtacım...

Ve gözyaşini güzel çocuk.

Bir gün Mecnun hasta olup yatağa düşer. Tedavi için bir doktor çağırırlar. Doktor "Damardan kan almak gerek'" diyerek Mecnun' un kolunu bağlar. Tam iğneyi batıracağı sırada Mecnun bağırır;

al demiş;

Seni sevmem hayatimin"zekatıdır"

Bir vuslat yanmak

Bendeki suz-i dil var mıdır acep

Ama yorgunum, yorgunum doğruların hep düşte kalmasından.

- ?Askerliğimi Reisi Cumhur köşkünde bahçıvan olarak yaptım. O bahçenin görkemli görünümüyle büyümesi için emeklerimi verdim. Fadime"mi de orada tanıdım. Sedefleri de... Ona en güzel çiçeklerden buketler verdim. İlk evlendiğimiz günlerin birinde, boyun ağrısından onu hekime götürdüm. Hekim çok uzun süre uyanmadan yatarsa; boynundaki kireç sertleşir, kötüleşir dedi. Her gece uykusunu bölüp uyansın gezinsin dedi. Hekimi pek dinlemedi bizim hatun... Lafım geçmedi... O günlerde tesadüf bu çiçek kurumaya yüz tuttu. Ben ona: ?Gece çiçeği sularsan geçer dedim. Adak dilettim... Her gece onu uyandırdım ve onu seyrettim. O sevdiğim kadını yavrusu bildiği çiçekleri sularken seyrettim. Her gece O çiçek ben oldum sanki...? dedi adam.

kelebeğin ateşten öğrendiğini geriye dönüp anlatamamasını biz insanlar için ölümün ne olduğunu tam olarak bilememize benzettim. her ne kadar dinimizce açıklansada ölümün nasıl bir şey olduğu, bu merakımızı herhalde sadece ölünce giderebileceğiz.

demir yerle bakır gök arasında

yusuf, boynunu büküp durmasana öyle derunumda; ellerini aç artık. sükutunun lisanını, hikmetin rotasına çevir!

Hazretin cavabı çok kısa ve mana doludur:

Sevgilini bir kerecik görmeye can verirsin:

Yusuf ise Züleyha?nın damarlarında

Belki de suskunluğumdur beni yorgun kılan,

Mevla'nın kapısını sevgiyle çalmaktır aşk

ama yok um

dünyamın merkezindesin;

Ve anlatsam

- Baloncu amca, dedi. Biliyor musun benim hiç balonum olmadı.

Bağrımda ağır ve soğuk bir suskunluk...

-BEN?im, diye cevap verince, dostu:

İSKENDER PALA

Başladığım yerde bitirmek umuduyla...

Alem Bir Aşk İçin Yaratılmış

?Bir bütün idim ben Leyla ile. Sense Leyla?yım diyorsun. Sen Leyla isen eğer; beni yakmaya hayalin yeter, takatim yok sana kavuşmaya. Varlığı olmayan bir zerreye aynadan ne fayda? Canım gideli hayli zamandır, cismindeki bir başka candır; bir özge candır. Sensin beni benden ayıran, uzaklaştıran. Ben yokum, senin tecellin var. Vuslatının ağır yükünü kaldıramam ki. Önceleri sen vardın, şimdi ben yok oldum. Manevi dünyamda dostum daima sensin.?

artık zamanı kalmadığını, gücünün tükendiğini anlayınca, papatyaya dönmüş ve;

LOKMAN HEKİMİN SEV DEDİĞİ

Bir taş koyamadım belki bir taşın önüne...

"girmeden bilemezsin" dedi.

Kalbimde senin için yok bile kinim

Deniz ve ay, bir kabarıp bir durulmanın, bir küsüp bir barışmanın, gelemeyişin ve gidemeyişin, gelişin ve gidişin, gelgitin; sonsuz uzaklığın, sonsuz ayrılığın, ama aynı zamanda sonsuz yakınlığın, bir olup nur saçmanın, sevenlerin birbirine ayna olmasının, bir olup gerçek aşka mazhar olmanın simgesi olarak aşklarını dalga diliyle, nur diliyle anlatmaya devam ediyor...

at ötede unutulmuş bir ayna

Kaplanlar bile içebilmek için suyun durulmasını bekler; beyni olan her canlı gibi!

Ta içimden birisi kalacak oralarda...

Senden bu cihan içre nişan isterdim ben

Vermesi gereken meyveleri vermiyor dallar!

Issiz sokaklarinda surdiplerinin

Sadakat ve istikamet ister...

Tam o sırada ağ gerçekten koptu ve diğerleri ile

kelimelerim, sorumluluk üslenmekten kaçıyor, söze gelmiyor; kaçışıyorlar dilimin kıyısından. tıpkı insanlar gibi; kaçışıyorlar bedel ödemekten?

gözlerim yıldızlarda

gerçek olup olmadığını bilmiyorum ama ilginç bir olayı paylaşmak istiyorum...

Kök salmış gök boşluğuna

Daktilodaki bahar şiiri

Sultan Hamit, Don Civani,

Su da ona?Söyledim ya ben de seni seviyorum.?der ve gün gelir çiçek yataklara düşer. Hastalanmıştır çiçek artık. Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin. Yataklardadır artık. Su da başında bekler çiçeğin, yardımcı olabilmek için sevdiğine...

Bütün gürültüler kahrolsun

seni öyle bekliyorum.

Varlığın aynası yokluktur?

vakit geldi yaptı yapacağını kalem, iblis girdi kanına havvamın

Olur olmaz nedenler, her yerde izlenmeler

kelimeler mi yaktı beni..?

En granit kayanın en ortasında

?.. Çok iyi hatırlıyorum. Bir gece uyuyamadım. Gözüme uyku girmedi. Pervanenin, muma şu sözleri söylediğini işittim.

Çaresiz derd-i dile sensin tabib-i çare saz

İstemem sensiz olan sohbeti yaran bile.

Kimse karşında belki titremez gönlüm gibi,

Kalbine çağırdın herkesi

Boyamadın mı saçlarını.

Ta içimden birisi gidecek ardınızdan uça ese...

Uzaktaki sarışın yıldızlardan

Al ki

Öldüğüm gün tabutum götürülürken, bende bu dünya derdi var sanma...

-?Kapıyı çalan da kim?, diye sorar.

kaygan gecelerden sıyrılan korkular sevgili birer ufukturlar.

Gökteki Harut Marut aşk için indi yere

Hiç bana dokunmadın

Hani, Leyla Sultanın kızı olduğu için, isçilere yiyecek dağıtıyormuş. Leylasını görmek için bunu fırsat bilen Mecnun da koşarak gitmiş ve kuyruğa girmiş. Sıra ona gelince Leyla tası almış yere atmış kafasına kepçeyle vurmuş.

Ama gitmenin yitirmek olmadığını...

Ne çare ki, nazenin ay uzaklarda, erişemeyeceği yükseklerdeydi. O zaman aşk acz olup yüreğini dağladı; firak fakr olup ruhunu yaktı.

uzun saçlı bir hasretten doğdum,

Suz-i dilden bi-haberdir sanmayın cananeyi

Ödül olsun.

Sor ki neden ikiye yarıldı Nil

o da ne demek

Her şey şiirdir, uğultusu rüzgarın

Keser, biçer ney yaparım!

asır bende gizliyor sırrını açıyor perdeyi ellerim

Yıllardır başka dünyalarda kovaladın hüznünü?

Koşmalıydım siren seslerine

?rabbim senin indireceğin her hayrın yoksuluyum.? deyip susmak!

Evet, en hasretli, en nurani, en güzel aşklardan birisi ay ile deniz?in her ay, her gün ve her dem yaşadığı...

Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar. İlk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder birliktelikleri, tabii zaman lazımdır birbirlerini tanımak için.

Bir ara gözlerim takıldı bir adım daha yitirilmiş duyguların gölgesine.

Ne çare ki, sevdam kurak bir yazdı.

Seni sevdiğim için Cumartesi elbet,

yüreğim zindan...

Gece miyim, gündüz müyüm? İşte böyle çehresizim! Oysa en masum sevdaları işliyorum yüreğime. Tezgahlarda şer işleniyor, yargılar cürümlere gitmiyor. Sabrımı biliyorum gidişlere... Ben, bunları vefasızlığından sayıyorum.

Bir anda inandım diyemezsin, çok geç!

Kırıldı menekşelerim

Bahar yağmuru gibi bir yağar bir esersin,

Sevgi mi?

Bir nihanice gamzene gamzede aşıkların adına... Hani uykuya dalınca kenti ve yalnız başına kalınca kendi... Hani yalnız gecelerde konuşmadan kalınca dilleri ve hal üzre gönüller anlar olunca bütün dilleri... Vicdan sesinden bizar kürek mahkumlarınca, hani aşıkların hasreti özlemle kanınca... Hani gurbetin ucunda gönlüme gömen de seni, hani seni gurbet gurbet gönlüme gömende... Güneş ve ay nurunu aşkından alırken;güneşin ışığı aya vurur gibi aşığı aydınlatırken... Gel ey sevgili bir huzmecik bahşeyle asi ve aciz üftadene ve umut ver peykin olmaya teşne kem zerrene. Aşkları unutan bedene aşkını unutturma!...

sonra da karanlıktan şikayet ederiz?.

Sultanı iltir baştan yitirir hanmanını

Yakılıp yıkılmış bir viraneyim

Papatya bu duruma çok üzülmüş ama yapacak bir şey yokmuş zaten. Kelebek artık hiç gücünün kalmadığını, daha fazla tutunamayacağını fark ettiğinde, son bir gayretle papatyaya

?Sana getirmek için her neye baktıysam, hiçbirini beğenemedim, layık görmedim. Bir altın zerresi alınıp altın madenine, bir damlacık su okyanusa hediye götürülür mü? Sana gönlümü ve canımı hediye olarak getirsem bile Hindistan?a baharat satmaya götürmüş gibi olurum. Senin güzelliğine layık bir hediye bulmam çok zor oldu. Fakat sonunda sana bir ayna getirmeye karar verdim. Ona baktıkça güneş gibi parlayan güzel yüzünü görür, sevinir, beni hatırlarsın? dedi ve getirdiği aynayı çıkarıp Yusuf?a verdi.

ahsen eyleyesin artık.

VE YANAĞIMDAN ÖPEN YOK ARTIK

yüreğinde küçük bir yer ayır bana

Eşrefin oturduğu mahalledeyiz

Bir cezir yaşadım ki, yaşanmamış mazide

Sağ kalır, neden gözler?

-Ne gördün?

Sevgiyi öğrenen adam, gerek papatyayı korumak için gerekse ona olan doyumsuzluğundan dolayı papatyayı koparmayı ve yanına almayı istemiş. Onu bu bahçeden koparmak ona çok doğru gelmiş çünkü, onu yanında hep koruyabilecek, sevebilecekmiş...

Kahredenden ziyade, sevilenden korkulur...

Varır mıyız bu alemin sırrına?

Sonra birden her şey yeniden dönmeye başladı. Dünya daha hızlı dönüyor, yıldızlar daha ışıltılı parlıyordu. Hayat daha canlı, evren daha anlamlıydı.

Ne har kaldı

Vatan ol al yurduna bitsin artık vuslatım

çöller mekanım oldu

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Aşk: Cennetten kovulmuş iblis.

ölümün annesi hayat

Şu güzide şehirde sevdaya hasret kaldı.

Seher yangınıdır ölüme ram.

Aşığın hali, mum ışığının etrafında dönen pervaneye benzer. Işık, pervaneyi, yani küçük kelebekçiyi yakıp yandırmaktadır. ?Şem?i gör kim yanmadan yandırmadı pervaneyi? der, Fuzuli. Pervane içten içe yanan mumun ışığına vurgundur. Bir an ona yakın olabilmek için etrafında divane olup dururken, çember git gide daralmaya başlar. Pervanenin cesareti ve şevki, özlemini kamçılayan her mesafe, mumun alevine dokunma ve sıcaklığını duyma isteğini kamçılar. ?Biraz daha, biraz daha yakın olayım? derken sonunda kanadını ateşe kaptırır. Ateşe karışan aşkı, vücudunu küle döndürür. Yandıkça aşkın hakikatine varır, Mecnun?un Leyla?sında ilahi aşkı bulduğu gibi?

Ama ben, ben artık gidemeyeceğim.

Her defasında sensiz her defasında sana dertliyiz

KELEBEKLER TEZ ÖLÜR

Kapındayım işte...

Diger Mecnunluk iddiasinda olana yöneldi cellat:

Papatyayı hiç düşünmeden çekmiş, koparmaya çalışmış, papatya buna direnmiş, direnmiş. Seven adam anlayamamış bu direnci, daha da güçle yüklenmiş papatyaya... Aklı o zaman neredeymiş, kim bilir...

ama yar,

Topraktan kök... Ve çeneden diş sökülür gibi koptu elin avucumdan;

Ağlama ey aşk, ağlama ki, Leyla?yı Mecnun?a uzak eyleyen çöl kaç kere kurudu, kumlarını kaç rüzgarın hoyrat eteklerinde savurdu ama Leyla?nın gözyaşları hala daha aşıkların yanağını yıkıyor, Mecnun?un deliliği her gece aşıkların aklını başına getiriyor. Çöl kaybetti ey Leylam; senin adın kaldı. Aşkı hor görenlerin adı çöllerin kumları gibi kimliksiz kaldı ama Mecnun?un hatırı hep kaldı.

Yüzün yok

Yusuf, dedi Züleyha, aşk zorlu bir sınav, ben bu sınavı en baştan ve gönüllü mü kaybettim? Hayır işte! Yitirmiş görünsem de kazancımsın sen benim. Ve şer gibi görünsem de göreceksin, yitirdiğin ne varsa benim sana açtığım kuyuda, hayrın olacağım sonunda. Yusuf, dedi Züleyha, sana, gel kaderim ol, demem. O kadar ki, güldeki sevda, çöldeki ateş, denizdeki su kadar kadersin bana.

Seni duyamıyorum

tutunduğum söz kadardır değerim;

onun telkiniyle tutunduğum dalı kesenlere,

Selam, güleryüzüne selam,

Ahir, bunu bildim ki cihan hep sen imişsin...

Leylin işrak vaktidir sebepler

SenSizLik

Sevgililerin sevgilisini görmek için

Yarasalar zulmete, ben de sana aşığım!

Ne gövdemi ayaklarının altına serecek ateş var yüreğim de...

"Allahım! Benimle konuş!"

Aşktır adı ölmenin ateşte tutuşup yandığın bilmeden

Ortak acı, ortak hüzün, ortak pürüzdür esas yakınlaştıran, yaklaştıran..."

Yalnız insan merdivendir

Hemen Peygamberimiz?in elini öpmek istediyse de, Peygamberimiz elini vermedi. Ve buyurdu ki:

?Kalem yazarak koşar gider amma:aşk bahsine gelince çatlar aciz kalır. " -Hz. Mevlana -

"yaşanması gereken ne var?" diye sordum.

Bacaların tütesi,

Ben yürürem yane yane, Aşk boyadi beni kane

geçip gider zamanla

İkisi de aynı yükseklik we aynı telaş içinde

nedenli sevebilir ki çocuk

MAHUR ŞARKI

Güneşe konan kelebek

Yeniden suskunluk.

Başka adamlara

"yüz" dedim.

Kabul et gerçeği, herşey bir şeylerle bütün aslında. Fark ve güzellik de burada. Bu sayede hergün ayrı bir şey öğretiyor bize; her gün ayrı bir ders veriyor. Sen iyisi mi sadece SEYRET, SUS ve DİNLE."

Devleri mahkum eden hayatım şimdi helak

Ve sana dokunmak gelmiyor içimden

O gun olmek yasak!

İ. Pala

kalk leyli içimin baharı

Ayak sesleri duyulsun ölümün

bir sessizlik zihnimde ; bir sekinet gönül evimin misafiri

Ahir zaman aşkları?

Her kavuşma bir son, bir tükeniş

sürmez ayrılığın acısı

yolu dost bilmek;yolun yakın kıldığını hızır bilmek?

Açar bahar olunca.

Aynı şekilde zengin, aynı şekilde mesut olanların ortak paydaları sabun köpüğü gibidir, uçar.

Yok mu ateşten pervan ey cism-i natüvan

şarkılardan çıkmış martılar? ..

Biliyorum ki

Gözlerinden süzülmeyeli

Sen ısınırken, ben ılırım belki?

Gah eserem yeller gibi, Gah tozaram yollar gibi

sana meydan okuyorum; yakışın kadardır cennetliğin!

Gözbebeginde bir noktacik

adım başına sevdayla

Rabbim, çıkar aradan takılıp kaldığım tenimi, kaldır aradan saf aşkla aramdaki perdeleri

sana meydan okuyorum; uzaklığın kadardır gayretim!

Aziz Yarim

Adem'i güvey yaparım!

Kölesi, cezasını çeker masumiyetin

ÜŞÜŞÜRKEN UĞULTULAR TOPRAĞA

Tüken toz toz savrula kal

Anladım ki, verenden hep isteniyor şiraze.

-Çünkü gerçek bir aşık değildi o, sahtekardı. Eğer gerçekten aşık olsaydı, başının kesilmesini seçerdi. Eğer başının kesilmesini seçseydi, tahtımdan kalkıp onu yerime oturtacaktım.

Her mevsimin güzelliğinde sen

Uyarır halkı efganım kara bahtın uyanmaz mı?

arkadaşlar mesaj kutum açılmıyor.

?yolcu yol?unda gerek!?

hayatın yanağına kondurduğum öpücük dunyaya sığmıyor,

Mecnun;

Ben ki varım; sen içimdesin, bunu bil!..

böyle başlamak istemezdim.

"Sevgilini yok edip de kendini bırakman doğru mu?O siliniyor da sen neden kalıyorsun?Hiç olmazsa kendi resmini sil de onunkini bırak!"

Anladım, gözlere gülmek kadar ağlamak da yakışır!

"hep çözmeye çalıştığım" dedi.

Yeşille turuncunun kafa barıştırması, bu sevdadan ötürü,

Melik, onu ayıplayarak şöyle dedi:? İnsanlık şeref ve haysiyetinden ne zarar gördün ki, hayvanlık huyunu aldın da, insanlar arasında yaşamaktan vazgeçtin?...?

yedisinde başlarız sevmeye

Rabbim, her şeye razıyım.

Meraklı Bir Kızla Söyleşi

bir lahzacık huzur için,

Benden selam götürecek.

Yollar yine uzun geliyor.

orada hipotermi den dolayı öldü...

-Ya ülkemi terk eder gidersin, dedi, ya da kelleni vurdurtacağım, kararını hemen ver.

güneşim,

-?Söyle!? deyince, kadın, heyecanından sadece;

Sessizliğinde kaybolmak karanlığın

Aman, aman hey...

Değildim ben sana mail sen ettin aklımı zail Bana ta ́n eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı?

boyuma posuma

Simdi Kadiköy rihtiminda Neyi çagristiriyor sana

Sana hicret eden bir Kureyş de ben olsaydım

Uğruna ölümlere gidip geldiğim,

?Ey kalbleri rahmet ve kudretinin iki parmağı arasında tutan, gör halimi!?

Ne mutlu ona! Sevgilisinin makbulü olduğu için sevgili onu öldürmüştür.

"Allahım! Seni görmeme izin ver!"

Duyacağım, evlerden, kırlardan, denizlerden;

Yanar aşık;varlığı erisin, ikilik kalksın, onda can tek canan kalsın diye.

Bir gül yetişip, açıp, solup kayboldu

İnsan: Bir yudum nefes...

Bahar geldi ya, muhtemel sen de geleceksin kelebek. Zaman kısa, fani mahbublara kaptırmayasın gönlünü...

Düştün yine bir şuh-ı sitemkare gönül

Yapamaz böylesini

Kac vakit gecer bilemem gurbetlerden donusun.

günler boyu, geceler boyu

Aşk bir farkına varış, bir idrak seviyesidir? ?Aşk odu önce ma?şuka, andan aşıka düşer.? derler, malum. Yani aşk ateşi önce sevilene ondan sonra sevene düşer. Önce sevilende bir ateş yanmalı ki pervane onun etrafında dönsün, pervane o ateşi görsün, sonra aşkının farkına varsın? Pervane aşkını ispat edebilmek için gördüğü anda ışığı, etrafında dönmeye başlar. Bir cezbedir bu. Bu cezbenin gittikçe daralan bir çemberi vardır. Işığın etrafında döner, döndükçe biraz daha yakından dönmek ister. Işığı gördüğü anda aşkı ilmel yakin olarak tanıyan pervane, onu aynel yakin bilmek istediği için gittikçe mumun etrafındaki çemberi daraltıyor. Çember daraldıkça pervanenin aşkı artıyor, şevki artıyor, coşkusu artıyor. Coşkusu arttıkça da cesareti artıyor. Aşk cesaret işidir, neticede. Ve pervane cesaretle kanadını şöyle bir değdirir ateşe. İlk lezzettir işte o acı. Acı verir, yakar içini. Ama ona verdiği acı o kadar hoşuna gider ki, daha fazla dönmeye başlar. Acı ve lezzet? Birbirine zıt bu iki duygunun bir arada olması nasıl mümkün? İşte bu noktada, azabın ve acının lezzet olmasındaki sırrı yakalamak gerek.

Gel ey, kendisine layık olamadığımız!..

Oydu, duygulu yapan hoyrat ellerimi

Sus gönlüm. Bu kışın bahara dönünceye kadar. Bu gece gündüz oluncaya kadar. Uzak yollar yakınlaşıncaya kadar. Bu sıkıntının ardından ferahlık gelinceye kadar. Ve yüzümüz vuslat gözyaşlarıyla ıslanıncaya kadar sus...

Suya ektiğin kamışı

"bin kere" dedi, "milyon kere"

sizlerde de aynı sorun var mı

Birine hüzün diğerine acı

Bakıyorsun- Güzin karanfil çiçeğini sever ya-

"Adamın vurduğu kapı hiç açılmayacak mı? ona kapı kolu çizmeyi unutmuşsunuz da..."

yusuf?içimdeki sahile dalgalarla gelen inci. elimden kaçacak bir kuş gibi gözümü ayırmam senden. semada yankılanan her seladan sonra korkuyla sol tarafımı yoklarım ve?sen yusuf musun? diye sual eylerim. mahsun ve sessizce bakar bana;

bir sessizlik gecemde

O en gergin tele şöyle bir dokun

?Leyla?mı en son kırk yaşımda iken görmüştüm. Bana öyle geliyor ki Leyla?yı sanki bin yıldır görmüyorum, anladınız mı neden bin kırk yaşında olduğumu şimdi.?

Her gece okunan bir dua çocuklukta

Fariğ olmam eylesen yüz bin cefa sevdim seni

Adam ise sevdasını koyar sımsıcak avuçlarına, kelebegin yerine...

İşte bu sevdadır cevaplanmayı bekleyen soru

Başka bir göz yaşını dudaklarınla silsen,

ne zaman doğdun

Cefaya vitr'ini katık etmekmiş sevdan

içimin rengi olur sabrın alemdeki rengi,

Koca Sultan?ın celadetinden duyduğu heyecanla yere yığılır ve ruhunu oracıkta Rabb?ine teslim eder. Herkesi bir telaş ve heyecan sarsa da, gözler Koca Yavuz?dadır. Meseleyi günlerdir hisseden Yavuz?un bu tablo karşısında yüreği yanar, gözleri dolar ve şöyle der:

Görmüyor gözlerimiz belki gösteremediğimiz için güzeli.

büyük adımlar atıyorum şimdi, koşar adımlar?ruhum gerilerde kalıyor, yalnızlığı içine sindire sindire doğru bildiği yol?da ilerliyor. ama aklım, yüreğim, can?ın ardımda bıraktığımla kalmamalı bilirim; ardımda kalmamalı ruhum.?

tutulduğum sevda kadar...

Zil çalacak... Siz geminize, treninize gireceksiniz bir bir.

Ölüm korkusu ne kadarını sardı bedenin

Zavallı Züleyha... Senin için ne müşkiller yaşadı ey aşk. Yusuf?a sarmaşıklanan yüreğine söz geçiremedi senin yüzünden. Bir Mısırlı Züleyha varmış desinler diye yapmadı bunu elbet. Senin için yaptı, aşk için yaptı. Arada haram vardı ey aşk. Sen ona helali götüremedin. Ona nasip olmadı Yusuf. Onun sevdası mahşere kaldı.

Belanda?

-Dünya güzeli deniz kızları gördüm, altın saçlarını gümüş taraklarla tarıyorlardı, dermiş hep.

Ya şimdi?..

şimdilerde susmak gerek gayrı?

"gizlemek" dedim.

sislerle büyüdüm...

Melik; ?Bir de biz görelim bakalım. Ne biçim şeymiş bu Leyla?, dedi ve onun aranıp bulunmasını ve huzuruna getirilmesini emretti.

Adına sonsuzluk desem

Yolumuz yar ile gül bahçesine uğradı,

yararken Leyla'yı incitirsin, işte ben bundan

bir hayalsin ki hakikat kadar güzel

düşlerle mutlu olmayı unutmuşum,

Aşkın rengine dolanıp har ile yandı.

Karalar çekildi gözümün ferine

Sen ki mumun başındaki yalıma aşıksın

kalbin canıma kabir olsun!

Yusuf?un kokusuna olan özlemin sevdasıdır bu sevda

Evet o bu aşkın yüceleceği konusunda size katılıyorum. Ama yine de aşkın kahramanlarının ayrı evlilikleri ve çevreleri olmuş. Yani bu açıdan incinebilirler mi acaba diyorum. Şahsen ben böyle bir aşkın insanların özelinde kalmasından yanayım. Tabi başka düşüncelere de saygı duymak zorundayım.

Yüzüme bak, çevirme yüzünü

ey gecelerin seması düzelt hüznümü...

korkuyorum."

Ya ölmektir kurtuluşun

Şeyh Galib

En dar zamanlarinda ozgurlugun, kuytularda mahpushanen,

Kaçıncı adımındasın yaşamın

Sen hep bir su olduğunu düşün. Su gibi güzel, su gibi özel, su gibi yararlı, su gibi vazgeçilmez... Ve su gibi yaşam kaynağı olduğunu düşün. Ama su gibi yaşatıcı ol. Su gibi yıkıcı, sürükleyici ve öldürücü değil! Tarlalarını basma insanların, yuvalarını yıkma; sana 'felaket' denmesin.

Padişahım! Bab-ı ihsanından isterim ata

"İiiiiiiiihhhhhh, bu da ne? Bu küçük fare benim manzaramı şimdi neden bozuyor?"

Aklında adam, o çiçek senin bu çiçek benim dolaşır saatlerce...

gazele dönmesin mi?!..

muhacirdir diyar-ı dil-i nara, yüksünmeden hem de,

?Refik-i sadık yare gülistan olur zindan,

Çiçekten meyveye döndü

Yine şiire tutunmak.

Ey gözlerinden hüzün damıtılmış gri bulut!

alnında ezik çocuk kokusu, ağzımda çırıl çıplak yüreğim..

Gelip kemiğe dayanınca dünya, hayata atılan kement olur,

Sonrasında geceleri ve gündüzleri

madur olmamıştı yürekler hiç bu günkü kadar,

rüzgar önünde boş bir arazideki kağıda benzer

Son tınıyla tel kopsun

Mum, sözüne devamla pervaneye dedi ki:

Nitekim zilha verir Yusuf'un nişanını

Bilmem inanır mı bana sözcükler

olancası bu

-?Diyeceğin bir şey var mı baba? dedi. Yaşlı adam bastonla zor yürüdüğü kürsüye, o ana kadar suçlanmış olmanın utangaçlığını hissettiren yüz ifadesiyle, hakime yöneldi. Tane tane konuştu:

"Hayalin gözümde, adın dilimde, yadın kalbimde, sen zaten bendesin, bensin bu mektumu kime yazayım?" der vazgeçer yazmaktan...

Köşe başındaki esmer kadın şaşkın;

dağıt bedenimi, paramparça olsun...

gönlüm ayda

Allah ́a emanet edilip de gidersen,

sözüm sensiz süküta teslim olur?

Adam kelebeğe sevdalı, bakıp durur boşluğa...

Abdülhak Hamit

Eleminle kuruyunca can evi,

Belli etmezsin

sonra baktım ki gözlerine,

Sen azıcık bir ışık ve ateş gördün mü, hemen yanıyorsun. Ben ise tamamıyla yanıncaya kadar dikilip duruyor, dayanıyorum. Aşk ateşi senin yalnız kanadını, benim ise vücudumu, baştan aşağı yakar.

el yordamıyla akşamlara düşerim.

bir öte dünya bu hayatsız

ölmek nedir

At gömleğimi kana bulayıp zemheri kuyulara...

bahtimizin bilmecesini bolusturduk

Sevgilinin elinde sevgisinden utanır,

Melikin emri üzerine memurlar çölü dolaştılar, çadırları aradılar. Sonunda Leyla?yı bularak getirip huzura çıkardılar.

her karanfil agacı sen olur icimde kök salan

haydi yüreğim kalk! şahitlerini artır;

- ?Mecnun, iyi ve kuvvetli bir şair olduğu halde, çöllerde dolaşıp perişan bir hale düştü. İrade dizginini elinden kaçırdı.?

Ferman çikardi padisah " Tez gele her iki Mecnun olma iddiasindakiler!! "

Tercih elindeydi hep ve hep elinde olacak... Ya dilini tutmayı öğreneceksin ya da hiç durmadan konuştuğun için yalnızca bomboş ve anlamsız sesler çıkartan birisi olduğunu zannettireceksin çevrendeki insanlara!

bir çiçek alamayacak kadar? vakitsizliklere!

bir şehre,

"ardında ne gizli bilemediğim" dedi.

Kirli denizde

Yusuf suçların en güzelidir, Züleyha tövbelerin

Seninle ben, seninile ben ne yazık olamıyorum

Neyse bilemiyorum

biraz da kendime kızgınım;

/ölüm../

" Padisahim Mecnun benim! "

Damar damar seninle, hep seninle dolsaydım

O günü tarihlesem şimdi

Her takwime uc bes omur

ağlarız?..

Anda hep cevr ü cefanın adı aşk

Bir bıçağın keskin yüzünde kan lekesiydim

Endamıyla çıkınca avlulara

cevabı sır gibidir, gözünden akan bir damla yaşta.

cabuk dusen yapraklara

Cevap gelir:

Uğruna mecnun olup kendimden geçtiğim

hadi leyli'm

Aşık hem memnundu, ama hem de sabırsız. Gündüzler geçmek bilmedi, geceler kısa geldi. Sevgilisi, o doyamadan elveda deyip kaçtı.

Hak nurunu sevenler kalır mı hiç kimsesiz.

Ayşe Onbaşı, Pir Sultan Abdal, büsbütün sevdalıyım sana.

öyle bi yalnızlık ki bu, sağ omuzuma ugramaz bır katibin ey yar

Hatta yalnızlıktan

ANNESİNDEN UZAK YİRMİSİNDE BİR GENCİN

Durdum. Durdum. Ve sustum!

Bu sahranın kanat germiş her yerine ıssızlıklar,

Su dayanamamiş ateşin gözlerindeki sıcaklığa

Öyle zaman gelir ki, artık su da içinde çiçeğe karşı içinde bir şeyler hissetmeye başlamıştır. Zanneder ki, çiçeğe aşıktır ama su da ilk defa aşık oluyordur.

gel leyli haydi bu gece bizim

mehdabına gömdüm hayal çağını

suretini bilmediğim

Gözlerim gözlerine sığınan kimsesiz bir ölüm, kaşların mezar taşımdı. Ve yalnızlık en meçhul yalanlarımdı. Bu şehrin bir yerlerinde ağlamaklı bir hüzün vardı, loş sokaklarda sevgiye aç yalnız duruşlarım vardı. Dimağımda yarım bir türküydü yalnızlığım... Ve sığınmasızdı savunmasızdı sahipsizliklerim. Ölüm sokaklara sığınan kimsesiz bir kelebekti ve yalanlarım kimsesiz kıyametlerimdi.

bir dünyaya,

Siyah neydi?

Daha geçmedi benim sana ağrılarım

Dinlediğindeyse onlardan öğrendiklerini uygulama fırsatı bulabileceksin..."

Derinlerden bir ses daha... Trenin boğuk uğultusu gibi. Beni bana çağırıyor:

Hayatı aşka bölünce hayat çoğalır, bütün hayatları toplasan geriye aşk kalır.

Yuvada Havva'ya gelin,

"kimsin?" diye sordum.

Aşkın kalb-i dergahımda dinmez bir sancı.

"hayatın bir yüzü" dedi.

Gündüzler güneşsiz...

Ve bulutlar birlik olup da gogu kapladiklari zaman

oysa bende oyle bi nefsi emmare var ki

Ölür de her yanımız,

Böyle suskunluklara da lanet olsun

Mapusaneler, Yedidüve, l harbi İspanyol nezlesi,

Sindiği her ruh çalkalanır durur

Ben, bir... Ve bir de yalnızlığım, asla "iki" etmiyor!..

bilmiyorum sen

Ya ben ne yapayım, ney gibi inleyip dururken?

Gözlerim kapalı. Sanki terkedilmişim. Sanki dünyam yıkılmış. Sanki yalnızım.

Ben gidemezsem bile bana gelecek...

ama sen çok gençsin

uzaklık sayılırmı sence?!..."

Göz buna karşılık Ayet-i Kerime ile cevap verir;

Bir ilkbahar sabahıydı. Güneş, pırıl pırıl altın ışıklarını yer yüzüne yolluyordu.

Nerdesin, kalbinin üstünde züleyha mührü taşıyan

Sururun, nurun, ziynetin, nimetin olmak hayalim.

Gezsin başım üstünde benim, hoş tutayım

Ben sana nerde yanlış yaptım aziz yar

'beyaz sevda ' zikretmeli dilim...

Güneşe konan arkadaşım kelebek

bu yazılanları nerelerden aldığınızı da yazsanız daha faideli olur.

yüreğimi herkesin bırakmasına rağmen ben de bir vakt-i seherde bırakabildiğim için,

Bu enkazın altında seni düşünmeden yaşamadım yaşayamadım

Bir yıldızlı akşamı varsa Ankara'nın

Hepsine razıyım.

A. K. TECER

Bir istasyon...

kızaran gül nasıl özlerse suyu

"Züleyha..." dedi, "Sevindir beni, bana gülümse! Başka bir şey istemem."

Zafer sabahlarında gece kadar

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

hani bir yanımız yetim; bir yanımızın halini soran yok; anlayan yok... derdimizi dert bilen yok?bir yerlerde bayramı bekleyen gözlerde yaşlar, bir yerlerde bayramı beklemekten utanan yürekler; bayramı hayatındaki savaşın içine yerleştirmeyi suç bilen yürekler?bir yerlerde birileri var; ?bir?e kavuşacağı günü bayram bilen.. alemdeki sevinçleri, şükrün aşikar sebebi sayan. hüzünleri ise vuslatın bedeli bilen; bayramlara, bedel ödenmeden kavuşulamayacağına inanan. ödediği bedelin de asla vuslatın karşılığı olmadığına inanan?

"sen kimsin?" diye sordu.

HİÇ BİR SEVDAYI YALNIZCA SEVGİYLE YAŞATAMAZSINIZ...

ne takatim kaldi...

Şimdi sana söyleyecek olsam derdimi, dayanamazsın, yanmaktan helak olursun.

Lokman Hekim seni sev diyor bana.

Erkencecik evine dönmek istiyor canı,

Yanışta mısın mazlume ve seni yandırmak için yarışta mı sefiller?

sana yalvarıyorum; meydanın olsun yüreğim,

"evet." dedi, "büyük o!"

sorun halledilmiştir.

Değişen hiçbir şey yok bak bizde

Melek adama gülümsedi ve ardından elini şaklattı.

Aşığın hem gönlündeki, hem gözündeki perdeler kalkmış gibiydi. Baktı, baktı, baktı, bakmaya kıyamadı. Ay yüzlü, hilal kaşlı maşukunun cemaline doyamadı. Gündüze düşman, geceye dost oldu. Gündüz ayrılık, gece temaşa vaktiydi. Gündüz hüzün, gece yakınlık ve meşk demekti.

Fakat adam bu manzaraya aldırış bile etmedi.

Ağustosta buz olur bıçak gibi kesersin,

Sarmaşık o zaman anlamış yaptığı yanlışlığı, onu çok sıktığını, aslında buna hiç hakkı olmadığını anlamış anlamasına ama iş işten geçmiş. Onu ebediyen kaybetmiş.

İştahla yemek yerken hatırlayıp sevileni, yemek boğazda düğümleniyorsa; derin uykularda görülen rüyalardan sonra bir daha uyku girmiyorsa gözlere; şen bir mecliste adı anıldığında onun inziva engin bir boyut kazanıyorsa; hamasi bir söylevin tam ortasındaki bir kelime, bir cümle ne dediğini bilmezleştiriyorsa insanı, işte odur aşk. O ki, göz kapakları kapandığında karanlıkları son bulmuyorsa, ne cüret aşktan söz edile!?...

Çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler...

kendine bak

Nerdesin, Kudüs bakışlarında zafer görünen peri

Günler ve aylar birbirini kovalar ve çiçek?Acaba su beni seviyormu?diye düşünmeye başlar. Çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle... Halbuki çiçek, alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz.

Dostu, adamı içeri davet eder:

Umut Ektim Karanlıklarına

Lokmamı kırsam bile paylaşmak için; avucumda kalıyor... Sözüm, dudağımda kalıyor ve gözüm; kucağında kapanıyor yine, yalnızlığımın!..

Telvelerin kabardığı diplerde

"Bencilliğin, hayatında işlediğin tek iyiyi de kötülüğe döndürdü.

bahcivan...

alnımıza bir kıvılcım nazar eder körüklemek için yangını

Isparta bahçesinde güller seni sevdiğim için koncalanıyor.

Senin için görülen bir düş de ben olsaydım

rica ederim.

Hem sevdalı hem yalnız nasıl oluyor insan?

"yüreğimi açmak!." dedim.

deniz kızları görmüş, altın saçlarını gümüş taraklarla tarıyorlarmış.

Bitmez diyerek sarıldığın ömür

Kopardin Kurtarmak için enginlerin anlamini

?Hasret? desen hasret.

Küçük çocuk, baloncuyu büyülenmiş gibi takip ederken, şaşkınlığını gizleyemiyordu. Onu hayrete düşüren şey, "Bizim eve bile sığmaz" dediği o güzelim balonların adamı nasıl havaya kaldırmadığı idi.

Yok mu Rabb'im ölümün bir güzel şekli derdim.

Her şafak ağaran saçlarında

Ebu zemzem suyunda arınmak, yunmaktır aşk

Bulutlar da birlikte gidiyor onlarla.

Bugün, ömrüme bir umut ektim.. En güzel sevda türkülerini dilime ezberletip, Nisan yağmurlarıyla umut ektim yarınlarıma. Sesini duymasam da uzaklarda beni düsünürken ben ciceklerin yüregine seni fısıldayacagım. Ağladığında ektigim cicekler boyun bükecek hissediyorum.. Ve güldügünde onlar bana senin gülüşlerini anlatacaklar... Uzaklardasin biliyorum.. Mesafeler ırak ve yollar karanlık.. Ama her karanlıgın icinde bir ısık var. Senin hasretinin zifiri karanlıgında ben gözlerindeki ısıkla aydınlacağım. Sanma ki sabahları sensiz güneslere gülümsüyorum... Sanma ki sen yoksun diye sabahları perdeleri kapalı olarak bırakmıyorum.. Sana zahmet olmasin diye her gün senin icin perdeleri güneşe aralıyorum... Senin beni uzaklarda olsan da sevdigini biliyorum... Nefesine beni kattığını, yüreğine sevginin umutlarını akıttığını hissediyorum... Gülüm, seni seviyorken senin de beni sevdigini biliyorum ve bak gülümsüyorum seninle... Seni seviyorum gül yüreklim. Yıldızların geceni, güneşin gündüzlerini aydınlatmasi dileğimle.. Senin gülüşlerine emanet edip yüreğimi... Ne olur iyi bak yüreğime.. Nr olur umuda tutunup hayata gülümse.

HANGISI GERÇEKTEN LEYLA'YA ASIK!?

Yanıt, cevapsız bir işkencedir.

Son harmanında sevdanın

/üşümek bir ağustos sıcağında kendi çölünde./

Visali muhal yarin eteğine tutun ey Esmanın nasipsizi!

ateş, kül olmaya baslamış.

Yusufçuk yüreğiyle Züleyha...

gözlerine göm beni

suya dokunan rüzgarı kendine bad-ı saba bilir.

Ama görmüyor gözler, sanki körleşti.

Hangi söz yüreğe bu kadar dokanır

hayallerle avunan

?Işık? desen ışık.

ucu bucağı yok

Cümlelerim kelimelerime düşman... Kelimeler artık kabul etmiyor hecelerimi? Harflerim hecelerime hasret? Yapma sevdiğim, virgülümü alıp da benden, nokta?nı koyma yüreğime!!!?Cefadır bu bana? dediğimde?aşk?ı sakladın ben?den. Saklı kaldı yitikliğim o cefaların en iç?inde? İmlası bozuk bir?sevda? ile mi uğraşmakta bu yürek?

Umitlerinin tukendigi zamanlarda umidin,

Nabi bu şiiri yolda yazar. Kafile şafak vakti Medine-i Münevvere?ye girmektedir. Ravza-i Mutahhara?ınn minarelerinden sabah ezanı okunmaktadır. Müezzin, ezanın ardından Türkçe bir kaside okumaya başlar. Nabi, dikkat eder, okunan kendi şiiridir. Hemen minarenin kapısına koşar. Müezzine; Allah aşkına, okuduğun bu kasideyi nerden öğrendin, der.

Okuduğun ilk roman

Tüm bitkilerden önce yeseren bir Açelya

ve zindanda

çiy damlasında serpelense ima. o rüzgar! veda tozları ile

Aşkın bazen gitmek olduğunu,

"giz" dedim.

?İbrahim gibi sesleniyorum sana ey Güzeller Güzeli. Kalbim sonlu olana razı değil; ruhum batıp gidenlere bağlanası değil. Meğer Seni istermişim, Seni söylermişim? Beni cemalinden mahrum etme, beni aşkından azad etme!?

Yandı Pervane.

Çalkanır ağlar bir ah-ı hasret var

BAZEN AİT OLDUĞUMUZ YER, SICAK BİR AVUÇTUR BİLİRİZ AMA O YERİN BIZE AİT OLMA İHTİMALİ BİR HİÇTİR...

Aşktı yine beni yıkayan, arıtan su

Güneşinin gülüşlerinin olacağı

Dövünüp duruyorum bir tövbe kıvamında,

" Hadi bakalim sira sende anlayacagiz simdi sen mi Mecnun; o mu Mecnun!?..."

ilkokula giderken

-Ben de sana uyumam, beni rahat bırak dedim. Rahat bırak beni. Rahat bırak yoksa, Hızır olduğunu söylerim. Buradan çıkamazsın. Bu kalabalık sakalında bir tel bırakmaz.

Gitmez aşık gözünden hergiz ma'şuk hayali

yar öyle zamansız bir yasam ki bu adına kavuşamaz sevda

?Önüm arkam, sağım solum sobe? diyorum. Kimseler yok. Sobeleyecek kimseler yok şiraze. Ben de duvardaki tabloyu, çekmecedeki düğmeleri, pencereden görünen evleri, yoldan geçen arabaları sobeliyorum. Sonra kaçıp saklanıyorum kendime. Kimse beni bulmuyor, bulamıyor şiraze.

boynumu yok sayın beklemekten.

Onlardan kalbime sevda geçmiyor

N'olur güneşi de götür!

Ömrüne sığınmak istiyorum umarsızca

ve ölüme gider gibi gidiyorum ben sana

Diriliyorum Rabbim! Havayı soluyup Seninle dolduğum, gözümü açtığımda Seni bulduğum, en sağlıklı irtibatı Seninle kurduğum, tüm dünya bana küsse de Seni umduğum an! "Kahrın da hoş, lütfun da hoş" dediğimde diriliyorum.

Kimi yerde mantıklıdır, kimi yerde keşmekeş..

Sulardaki yakamoz, ortancadaki pembe,

yüreğimin tutunduğu etekleri bırakıp, ete kemiğe bürünenlerin ardından bakakaldığım için?

Ama nefsim bütündü?..

Ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece?Seni seviyorum!? demek yetmemektedir.

Orada zaman burusmus bir eski resimdi

Mübtela-yı gama sor kim geceler kaç saat

Mahrem düşüncelerle perdelenen perdelerde ya ezel ya ebed olur.

"büyük o!" dedi.

Züleyha bu sesi hatırladı ve yüzüne dikkatlice bakınca, aşkını reddettiği silik bir yığın sima arasından bir zamanların ordu kumandanını tanıdı. Usulca gülümsedi.

Gamlanma gönül bilinir elbet bir gün değerin

Kıyıda, ıssız kayalarda

En dişe dokunur endişe tutuşmayacak kadar yaş kalmışlığın hakikatte

Bu nedenle yüzü karadır sevdanın

?Aşktır adı ölmenin, ateşte tutuşup yandığın bilmeden

içimde kalsaydın keşke?

sen misin

Bir umut ettim karanlıklarıma..."

"bilinmeyenden korkar insan" dedi.

Aşk tesirli birşey olmalı.

Sesin hep uzaklari cagiriyordu, ben üstüme alindim, sana geldim...

Tatlı bir başağrısını katık edip, ruhuma ayna ararım anlamak için...

yusuf,

Şu manasız mesafeyi

1945 yılında Bulgaristanda Hitler faşizmi tarafından idam edilen, Nikolai Vapstrov un idam sehpasına giderken eşine yazdığı son şiirdir.

Dokunduğu küldür uçar

Bir gün, bir adam, Şems-i Şam?da gördüm, diye haber verdi. Mevlana buna, tarif edilemeyecek şekilde sevindi ve o adama, üstünde nesi varsa bağışladı. Dostlarından birisi,

bir kulağım şiir olmayanı duymuyor, öbürü...

İşte bu sevdadır çığlıkları deviren

Kalır maziden gözler.

Ben herşeyini kaybetmiş, yedi yaşında bir öksüz gibiyim şimdi.

Çizmeli kedi,

tut ki, anlamsızız sözlerimizle herkesin indinde; ama sözlerimiz?bir? için.. o zaman soru lar bitmiştir!

Mesnevi'den

ve?şükreden olmanın hazzını hissedeyim yüreğimde; bir sevilenin hatrına niyaz edeyim de bu şükrümün göstergesi olsun..

Ama arkadaşlar bu kadın artık yaşını başını almış biri. Tabi ki şair de öyle. Bu açıklamalar onları üzüp yıpratmasın!

Yandığını kimse bilmeden.

ellerimde güzel evlerin kokusu...

Meyhaneden cayıyor bir akşamüzeri.

ah yar deyip, geceyle söz eyleyebilmenin adabını bilememek,

Bütün boşluklarını sen doldurdun ömrümün Söylenmedik sözler yerine sen vardın yanımda. Sevdaya dair yeminlerden sonra sen vardın. Köhne zamanın direnci adına, acı çağların yaşlısı ve genci adına yine sen vardın. Dikenler gülden habersiz iken, gözler dilden de fersiz iken; zamanından geriye düşmüş acılar için, manada biçimleri yitiren sancılar için; aynalarda eriyen sırlardan taşarak, ucu kıyamete çıkan asırları aşarak; gerçekten daha gerçek kelamlarda ve Güzeller Güzelinden vuslat müjdeli selamlarda sen vardın Hep sen vardın...

-?Mademki BEN?sin, gir öyleyse.? der.

Sükutu yar, sevinci dualar kadar derin

Aziz yarim sanki ben hala 25 sen hala 18

Adam neşe içinde ağa tırmanırken cehennemden bazıları da

Ah yar! Ben ölümü yitirdim; sen ömrünü yitirdin.

Aşkın yüzü yoktur, gurur götürmez,

Başka şehirlerde yürürken

bir lalenin yaprağında da oldur

Ağıtlardan yana yakıla.

oy yar, ezil yar, sus yar, agla yar, kapan yar, yar sana vehim var

söz bitti!

ey benim sine-i hüznüm,

içimize inşirahın hakim olduğu beldeden ışıltılar yansıttı; öyle çok sevdi ki, imtihanımızı inşirahımıza vesile bildik?hamdi, lisanımıza zikir bilelim diye dua eyledik..

Seçtiğin bu hayat

buğday kokulu anam

arafta kalakalmak yakışmadı bize;

Yok sadece çatlatırsan

Kavli kalbe bırak, söylesin:

Inançli sesini yansitiyorsun

Uslanmayacaksın, sana yok çare gönül...

Kim yıkayacak gözlerimin içini? Kim yıkayacak acılarla dolan kalbimi

Teselli aradım meyhanelerde

Ölümü kucaklarken ellerinle

Oralara beni de götürecek.

Topallaştı güvercinlerim

ağaç yapmaya çalışıyom gökyüzünden.

peki ya aşk nedir

Ben bir El azize birde sana kıyamadım işte

O kapı size içerden açılmamışsa giremezsiniz...

"Hayır" demiş kelebek.

Mecnun ile Leyla'nın buluştuğu yerdeyim

Her neye dokunsam zahm-ı rikkat var

sende ölürüm toprakta habbe gibi

Gözüme gül dumanı çöktü yine bu akşam

sevdim onu

Seni sevince, insan bilgili, saygılı, gönlü gani, şen,

Her sızı bir diriliş

İsyan mı?

Yerlerinde duramadan

Senin kavuşman bir yok olmadır.

mis gibi bir yangın arasından yüreğini uzatmış kum gözlü tektotim.

her biri öbürünün salınışından başka bir şey görmeden

En mühimi de, koca bir yürek ister...

ve toplamı

Nerdesin, mazlum yüreği acılarımla kesişen müjde...

Ne bilsinler seni sevdiğimi?

Buna kıskançlık deme, bence değil yalnız sen,

bana aşk?tan söz et de aydınlansın; günüm, gönül evim?

Mehtabın altında yudumladım önce, bana miras bıraktığın o hasreti,

Ikisi de " Ben Mecnun'um" diyordu.

Değdiği her beden tılsım kazanır,

ilk aşık olduğumda

De bana, kim çizdi yüreğini derin acılarla?!..

Ozgurlugun geldigi gun

ama ben dönmedim geriye

Gözlerini ben güneş zannettim.

Ben gafletle güle nazar edince dedi ki yar:

ve bende bu aslın sureti çıktı sadece...

Pervane gibi, şule-i dildare gönül

Geçtiğin son adam

Ürpererek:Bu, derim, mezardan bir nefestir!

Balta girmemiş ormanda yürürken önüne bir örümcek ağı çıkmıştı. Adam ağı bozmamak ve örümceği ezmemek için o gün yolunu değiştirmişti.

Bu acıyı neden kimse taşımadı kalbinde

Nerdesin, yetim yanlarımda açan küskün ak zambak

bela dedik bir kere yar, ömürsüz bir hal üzere iken bedenım olduk sana yar

yol bir?dir oysa,

Bu gece yıldızları saymadım senin için. Uykusuzları saydım; sevdasından, derdinden, dermanından yada bilemediğim türlü imtihanından dolayı gözlerini kapatamayanları saydım bu gece. Etrafında pervanelerin seyrü seferini gördüğüm ne kadar şule-feşan varsa, sana yaktım? Zordu inan, tüm ışıklarını söndürmüşken bana; debdebesiyle tir tir titrediğim ateşler yakmak sana?

Bu dünyada anlattığın kadın yok...

niye yitirildi yasamda?

uzaklardan tanımlanamaz sesler geliyor derin

Papatya, sevdiğinin onu sevdiğini bilmeden geçirdiği günlerin acısına dayanamamış. Bir süre sonra yaprakları önce solmuş, sonra da dökülmeye başlamış. Her düşen yaprakta papatya,

Bu akşam parıldar şakaklarında.

Tepeden aşağıya doğru bir kaç taş hızla yuvarlanmaya başladı. Fare sesi duyunca hemen bir yüksek kayanın üstüne sıçradı ve oraya yerleşti. Düşen taşlarda ona hiç bir zarar vermedi. Farecik de başladı denizin güzelliğini seyre...

bir acziyetin resmi kadar masum,

Sussam gönül razı değil.

Alemde ne var ki aşktan özge

Yüzüme ne zaman dönsen beni sana bakar buldun?

19'uncu yüzyılın büyük İngiliz ressamlarından William

Neden, niçin, ama derken bir ömür daha bitecek.

Ama görmemekte, duymamakta

ama kuyularımızı kendimiz kazarız derunumuza?

Ya cennettir gül

Uzadıkça, üzüyor gece! ..

Konu komşu dirlik düzenlik içindeyse,

birer birer kopuyorlar zamandan

Ateşin nemiydi gözlerine dolan

Ve bir gün dolunay oldu maşuk. Kendisine emanet edilen cemalin bütün nurunu saldı aşığının gözünün önüne. Ay gökte tek iken, aşığı denizin her kabarcığında tecelli etti, sonsuz oldu. Deniz her zerresiyle aya ayna oldu. Zerreler birleşti, yakamoz oldu. Yakamoz aşıkların gözlerine, oradan da yüreklerine güzellik oldu. Yakamoz, deniz ile ay?ın aşkının en derin sırrıydı. Ve bu sırrı ancak aşıklar hissedebilirdi.

boşlukta yayılan kokusunu içiyorum gecelerin, ardıma düşen adımlarınla yüreğime bir damla su:Medet ey şeb-i leyla!

Leyli'm...

Yine bir gece delikanlı Fırat'ı geçip sevgilisinin yanına gitmiş. Şafak sökerken delikanlı veda öpücüğünü vermek üzere kadının yanına sokulmuş, kadına dikkatle bakarak;

Abdürrezzak terk etti aşk için imanını

söylenecek her veda vurgusu bir vurgun.. dilime dolanan her söz bir kurşun.. bir kurşunla vurulan iki kişi.. vaktim bol, kapı arası cümlelerimi tüketip, yaşanmışlıkları da asarak suratıma yol almalıyım.. içimde senden çaldıklarım, geride beni bırakarak.. ayaklarıma dolanan sevdaları da görmezlikten gelmeliyim..

Her yerden uzaklaşabilirler

pırıldamakta devamedecek ben basıp gidince de,

Dedi ki, "Ben ne güzel bir yerdeyim, önüm masmavi bir deniz ve her gün güneş bana gülümseyerek gün başlıyor."

Dün gece ye'sile kendimden geçtim

Misafir üzüle sıkıla özür beyan etti:

kiminki üç kiminki beş kiminki onbeş yıl,

Biz sizin sevdanızın bulutlarıyız.

Ot bitmeyen vadilerde Hacer ́im ben..

yaşadım diyebilmektir

Bayram sabahlarında yas kadar suskun

ben mi kelimeleri, şimdi hatırımda değil...

aşkın ağırlığını ancak böyle anlatır!

Züleyha?nın elleri Mısır?ın ihtişamı

Sende alev, bende Mecnun sevdası.

Veda ettim gençliğimin gamsız geçen rüyasına,

her cihetin yolcusuna yol sorup, her yola baş koymaya çalışmak,

Ahmet Yozgat

"Keşke onun da beni sevdiğini bilseydim. Keşke onu sevdiğimi söyleyebilseydim."

-Hiç demiş... hiç bir şey... ?

Leyla?yı İbn-i Selam adında biri ile evlendirirler ama Leyla kocasına hep mesafeli durur, ne yüz verir ne de yüzüne güler. Leyla'nın bu tavrına çok içerleyen adamcağız fazla dayanamaz ve ölür. İbn-i Selam?ın öldüğünü duyan Mecnun ağlamaya başlar. Haberci, ?sevineceğini sanıyordum? deyince, Mecnun;

Hangi tohum yere ekildi de bitmedi? Ne diye insan tohumunda şüpheye düşüyorsun?

Dönüşünde sorarlarmış:

Her gün gördüğü bir şey değilmiydi bu?

oy sahrut bu kaçıncı yangın bu kaçıncı metrıs hucresi

Aşkım yeter, muhabbet denizinin kıyıları ne denli sınırsızmış göreyim.

Bahayi

Keseme zarar, ciğerlerime zara, sevdama zarar.

- Ben yolcuyum. Buranın yabancısıyım. Aç ve yorgunum, dedi. O da:

var ım demek isterdim

Tutuşup can veren pervanelerde?

Yanmada oldu derdine derman...

-?Söyle!? der kadına.

Bu sorular beni yokladiginda

halime dokunasın!

her göz yaşın asra bedeldir

yar?la nasıl hasbihal edeceğini kestirememek,

İlan-ı Aşk

Bana benzeyen bir gözlerim kaldı

Kaçıyorum bugün senden gizlice

Şeb-i hicran yanar canım döker kan çeşm-i giryanım

varmak mi ardina gitmek...

Neden iki duyguyu bir arada yaşadı annem

yusuf, ya biz iffetimizin bekçisi olalım derken, isyankar sözlerle aşamazsak adı?sevda- olan her imtihanı?sükutumuz, kazananlardan eyler mi ki bizi. konuşmalı mı yoksa. /ne zaman konuşmalı?/ aklın diliyle mi konuşmalı, yüreğinkiyle mi? aklın ermediği bir halden söz edebilir mi ki akıl? söz ederse lehine mi konuşur; yoksa aklın sözleri sanık mı eyler gönlümüzü? bilmemek; anlayamamaktandır?

Ah! Seneler dimağımda toplandı

alıntı

Azap kelimesi azp kelimesinden türüyor. Azp lezzet demek. Azabın ne olduğunu buna göre ölçün ve düşünün. İşte kanadının ucunu bir defa yaktığı zaman pervane ilk azabı duyar; fakat öyle bir lezzettir ki o azap? Bu azap ve ondan alınan lezzet, insanı yavaş yavaş nefsinden sıyırıp vuslatı mümkün kılar. Bu sefer daha büyük bir cesaretle kendini ateşe atarcasına gider ışığı kucaklar.

Yayılır o en büyük muştu, pazartesinden

Bir dil-rüba'ya düştü gönül, mübtelası çok

Özdemir Asaf

söz ki, tutsaklığımızın kaderini çizen,

Hüzne bulanmış bir serencamın can çekişen mücrimiyim ben,

Demiş ki suya:

Ne akilem ne Divane, Gel gör beni aşk neyledi

Bu bahçe, bu nemli toprak, bu yasemin kokusu, bu mehtaplı gece

İlhamlar karanlığı mum ışığında deldi.

sonsuzluğa utangaç bir mavi saplanır.

"Ne güzel yaratılmış"dedi sessizce. işte o an ne için var olduğumu anladım. Melekler sardı etrafımızı ansızın, imrenerek seyrettiler olup biteni. Görmemiş rabbine görmüş gibi inanan insanın yüceliğini gördüler.

Bir gün, bir bilge, kendi türleriyle uçmayı reddeden iki ayrı cins kuşa rastlar yol kenarında.

Es deli deli böyle kal

Gözlerini Al Git

Yine yalnız yine kederli ve düşüncelerimdeki kamburla,

Aşık duruldu. Bu defa ayın da ayna olduğunu hissederek duruldu. Anladı ki, ay?ı ay yapan, üzerinde yansıyandı. Kendisi ay aynasında yansıyana aşıktı. Ay aynası kırılabilirdi. Ama o hiç bitmeyen bir güzellik istiyordu kalbini bağlayacak. Anladı ki, kalbindeki sonsuz aşkın adresi ancak sonsuz bir Güzeller Güzeli olabilirdi, kırılası aynalar değil.

Bilmedim kim oldu bu hale sebep

?Neden inat ediyorsun? Vermiyor işte!.. Sen gerçekten aklını yitirmişsin, uğruna çöllere düştün ama Leyla sana bir tas çorbayı bile çok gördü." demişler.

Eskilerden biri akşam yemeğini sarayda yemek üzere halifenin davetlisiydi. Hızlı hızlı saraya doğru giderken önüne biri çıktı. Önüne çıkan adama kim olduğunu sordu. Adam:

Dudaklar şiirsiz...

Bir rivayete göre Hallac-ı Mansur?u darağacına astıkları vakit İblis yanına gelmiş ve "Bir sen?ENE ? dedin, bir de ben . Nasıl oluyor da Allah, bu yüzden senin üzerine rahmet, benim üzerime lanet yağdırıyor?" diye sormuş. Hallac-ı Mansur şu cevabı vermiş: ?Sen "Ene" dedin, kendini ortaya koydun, ben "Ene" dedim, kendimi ortadan kovdum. Benliği ortaya getirmenin kötü, benliği ortadan kaldırmanın ise iyi olduğunu bilesin, diye bana rahmet, sana lanet etti."

Osmanlı Divan şairlerimizden 17. asırda yaşamıştır. Aslen Urfalıdır. Peygamberler şehri Urfa?nın manevi ikliminde iyi bir eğitim alan Nabi, çocukluk ve ilk gençlik yıllarından sonra İstanbul?a göçmüştür. Tasavvuf terbiyesi de görmüş olan Peygamber aşığı Nabi, padişah IV. Mehmed döneminde Hacca gitmek üzere bir kısım devlet erkanıyla birlikte yola çıkar. Kafile Medine-i Münevvereye yaklaşmıştır. Vakit gecedir. Rasulüllah Efendimiz?e bir an önce ulaşma özlemiyle Nabi?nin gözüne uyku girmemiştir. Fakat kafiledeki bir devlet adamı, hem de ayaklarını kıbleye doğru uzatmış, uyumaktadır. Hz. Peygamber ?in beldesinde, edebe aykırı böyle bir gaflet halini bir türlü hazmedemeyen ve çok üzülen Nabi, içinden gelen bir ilhamla şu kasideyi söyler :

Razı ki esarete, demişler gönüle divane

Gönlümün limanına sığınmak istemedin,

Yastığım, ranzam, zincirim,

bayram sevincini yaşayabilmek ve anlatabilmek nasıl olur ki?

Kafamın içinde bu sorularla ölmedim bile bak ölemedim

Göz... Savaşı başlatan haberci...

Taştan da katılaştı.

nerdesin...

boyum insan boyu

Hayli merak eder bu iki farklı yaratığın nasıl olup da kendi aileleriyle, ait oldukları yerlerde yasamak istemediklerini, nasıl olup da bir 'yabancı 'yı kendi kardeşlerine yeğlediklerini.

nazlı bir ay doğuyor kum tepelerinin arasından

"Onun kabuk, benim iç olmam doğru değil. Ben kabuğum, o benim içimdedir. Sevgi yolunda sevenin sevgilisine örtü olması gerekir. Seven tendir, sevilen de can... Ten göze görükendir, ama can tenin içinde saklıdır. Sevgili örtülü olursa korkusu da kalmaz. Sevenin ilk gün içinde ünlü olması gerekir. Nitekim sevgilisinin kim olduğunu herkese açıklayan sonunda gözyaşı döker."

Ruhta fırtınalar koparan bir şeraredir

Ta ki sen geldin... Ben gittim buralardan... Ben, benden gittim...

Şahid olsun aşkıma arz u sema sevdim seni

Bütün arkamı dönüp kaçtığım Züleyha'larım adına,

Isınıp domur domur terleyecek

Hızır a. s. da cemaatten biri gibi camiiye giriyor bir köşeye oturuyor. Kürsüde imam sohbete başlıyor... Hızır'ın yanına kırklarında bir adam gelip oturuyor. Cami yavaş yavaş dolmakta.

Benim ona olan sevgim demiş leyla ve nedenini açıklamış:

uzanıyorum gündüz güneşi emen kumlara

Selam yeni dogmuşluguna.

Dağları deviriverdin üstüme hiç çekinmedin

Birden bir meczub, ehil arslanları, atları ve arabaları aşarak Züleyha'nın tahtırevanının önünde dikiliverdi, yürüyüş durdu. Züleyha tül cibinliği aralayarak bu duraklamanın nedeninin anlamak istedi.

Seni sevince adamın pabuçları eskimiyor,

Suçlayan nedamette; masum, zindanda pişer

Beyhude nefes tüketme şair

"D icleden beslenen topraklar gibi,

sığınak yok

çekip gidemez buralardan, bu onun dalgınlığıdır.

geçmişin azaplarını, her günü işgal eden, her anı dayanılmaz atfeden sevgi ve hasret yığınlarını atıp omuzlarımdan, yitmeliyim yine.. beklemenin dayanılmaz heyecanının yanına eklediğim vicdan azaplarını da alıp gitmeliyim..

sona ermiş ve güneş bütün ihtişamıyla ışıklarını

Martılar çoktan uyanmış gökyüzünde dans ediyorlardı. O sırada dağ bir de baktı ki, eteklerinde bir minicik fare denize doğru yürüyor.

Ölüm var diye olmalıydım

Çocuk parıldayan gözleriyle UMUT mumunu aldı ve öteki mumları birer birer yaktı...

Ne de yar

Hala haritanın sağ köşesindeyiz

ve, aşk onarımı olanaksız bir nehir durmadan kanar.

sır bildiğimi, sırrıma değer vermeyenlerle paylaştığım için?

Yoksun şimdi..

Sev beni cananın olayım. İçimden aksın bütün ırmaklar. Senin kıyılarını kucaklayan kocaman bir derya olayım. Rüzgarlar savursun beni, yağmurların hepsi alnıma düşsün, taşların hepsi göğsüme düşsün. Senin ayaklarını öpen kocaman bir dağ olayım. Çöller savrulsun, dağlar aradan çekilsin, yokuşlar ve inişler bitsin ki yürüdüğün yollara toz olayım. Senin hasretinle yanar her yanım, bütün ufuklardan seni umarım.

gün ağarırken, biz kuyumuzda güneş?ten bihaber ağlarız,

"Adam sıradan bir kapıya vurmuyor ki.." dedi ve tablosunun anlamını açıkladı.

ismin haykırışım oldu

Sonra aydınlık çehreni bir deniz sesine

kırgınım,

Neleri götürdüğün bence

Aşkla var olduğum yerde yine aşkla yok olayım.

ben kırılırım, yüreğime küstüğüm vakit kendime,

Cümle alem olsalar düşmanım eyle ihtiraz

"binlercesini içimde gizliyorum" dedi.

Beni sevmen hayatımın"sadakasıdır"

Ne senden geçilirdi ne bu diyardan gidilirdi

1998'de bir Fransız oldukça karmaşık bi intihar girişiminde bulundu.

Yıkılıyorum her geçen gün yokluğunun üstüne

Aşk platoniktir; sohbetle başlar, zahmet getirir. Zihinden girer, gönülde yaşar. Siretini süslemeyenler yol şaşırır.

biraz kırgın, biraz hırçın.

kimseler değer vermese bile yüreğimizdeki sevgiye; o bizi sevgimizle sevdi?

Haberin var mı?

Bütün trenler kalkmış... Harabe gar binasının ışıkları sönmüş. Ortalıkta kimseler yok. Vakit akşam üstü. Biraz sonra da gece.

sarkımı aydınlatmak sana kaldı ey ulvi yar

Sevgilisi eliyle öldürülen aşığın mezarına gidip de ağlama, bilakis sevinerek şöyle de:

Giyinmeden rengini ayazla yandı.

yeter ki aşkımın kalbime düştüğü yere kadar yükseleyim.

"bitmeyecek öykü" dedi.

Yaşananlardan arta kalan

" Behey adam! Ben Leyla'nin elini kestirmeeeemmm! "

hangisini soruyorsun

böylece adam suya düştügünde asılı kalmadı.

Kendini bile

sözcüklerimin tozu alınmamış.

Yer durdu, gök durdu, hayat durdu, yıldızlar durdu, evren durdu o anda. Zaman dondu, an sonsuzluğa açılan bir pencere oldu. Aşık deniz, ilk kez gerçekten varolduğunu ve varlıkları ilk kez gerçekten gördüğünü sandı.

Leyla bir girdaptır şimdi bende

Ve burada ateş pervaneyi yakar kavurur. Bir buğday tanesi gibi toparlayıp yere düşürür. Artık pervane?hakkal yakin? biliyordur vuslatı. Bu fenadır. Bu canını verdiği noktadır. Mumun bundan haberi bile yoktur belki. Olmasına da gerek yoktur. Bu pervanenin aşkıdır çünkü. Aşkı uğruna can veren pervanenin aşkı. Ama öbür taraftan mum da yanar. Onun aşkı da, acısı da kendincedir. Önce can ipliğine bir ateş düşer ve yanmaya başlar mum? Sonra içindeki o yangını söndürmek için gözyaşı döker. Ateşi su söndürür çünkü. Ama mumun gözyaşları onun ateşine daha da bir güç verir, elemi arttıkça artar. Ve erir can ipi, sevgilinin yolunda yok olana dek?

Üzülmeyelim...

Sevgisiz insan, bir gün şans eseri bir çiçek bahçesinde bulmuş kendini, bahçedeki çiçekleri hiç düşünmeden ilerlemiş bir süre... Bir düzlüğün ortasında mola vermiş bir ara... Etrafına bakmış bir süre, hiç bir çiçek bir şey ifade etmemiş ona. Sonradan yıkılan bir ağaç görmüş ve onun yanında bir papatya... Papatya kendinden emin, o köşede yıkılan ağacın yanında çıkan rüzgara göğüs geriyormuş...

Yalnız insan deli rüzgar

Zavallı mum, dumanı tepesinden çıkarken:

Penisilin, halk şiiri, canlı sinema,

paylaşım için teşekkür ederim siyah&beyaz

yusuf değilsen de, sen zaten yoksun! bu ses sana ait değil?.?

-Ve bu ateş yakıcı bir şey!

yar, yar yar olalı bole elem gormedi kapın da ey yar ey elaziz yar

- Benim dünyada, Hak tealanın adını anmaktan başka arzum yoktur. Binbir ismi olduğunu işittim. Yüzbirini biliyorum. Dokuzyüz ism-i şerifini de bilmek isterim.

karanlık tek giysim, ayna kullanmam.

Kelebek şunu anlamıştır;

Sevdiğini mertçe seven kişi, pervane gibi özler ateşi. Sevip de yanmaktan korkanın masal anlatmaktır bütün işi. ,,, Ömer Hayyam,,,

adamın koluna konmuştu.

bir yüreği kendine yakın bildi, onu kendine benzetti

Güneşe konan nazlı kelebek

Ya rab bana cism-u can gerekmez,

alnım kurşun yeri

"peşinden koştuğum" dedi.

Hz. Yusuf bu hediyeye çok sevindi ve şöyle dedi...

Durdu. Bana baktı. "dost" diye mırıldandı.

nefesimin bittiği yerde dahi, cansızlığımın adısın ya gerisi canan?a ezadır?

al bende ki bu sıırı rukal emanetini

Evet belki ağır işliyor zaman, geçmiyor yıllar,

" Cevap ver bana Allahım!

Baştan alınlarına yazılmıs olan kaderi de

Gönül: Yüzölçümsüz deniz...

kuşanılmış anlarla terkediyorum sahili

Şimdi beni al ve güneşe götür

O da herkes gibi geçip gidecek...

hiç mahrum ve mahsun olmadım ki?

Bir kez olsun yüzüme?seviyorum? demedin,

Belli ki; bir hayatın derin çizgilerinde kaybolmuşum.

Sarp kayaların dehlizinde saklı, tılsımlı define gibidir.

erenlerin aşkı kadar arlı, bir?e erdiren.

Mecnun, öyle bir bakisla bakti ki cellada, cellad korkusundan üç bes adim geriledi.

Canıma bir merhaba sundu ezelde çeşm-i yar

Ve elbet yine gam...

Kim savurdu yapraklarını?!..

O zaman dördüncü mum konuşmaya başladı : "Korkma ben yandığım sürece öteki mumları da yeniden yakabiliriz, ben UMUT'um!"

alıp başını gitmek dedi.

Beni silmen nafile, sabunlama boşuna.

Ne gövdemi ayaklarının altına serecek ateş var yüreğimde...

Ağlayarak çiçeğin yanında durmuş, rüzgara karşı kendini siper etmiş yine ama çiçeği ne koparmaya çalışmış bir daha, ne de üzerinde gölge etmeye... Papatya, tekrar mutlu bir şekilde bütün asilliğiyle ve gücüyle dimdik ayakta durana kadar bekleyecekmiş öylece, yakınında olacakmış çünkü, çiçeğin ona ihtiyacı olacağı bir zaman olursa o da o anda çiçeğinin, papatyasının yanında olacakmış. Seven adam, papatya onu bir daha hiç sevmese bile, onu sonsuza dek sevecekmiş, çiçek isterse uzakta, çiçek isterse yakında...

Bir incecik kelebek kanadında gizli

Bir lugat gördüm cünun isminde ben

Haydi yanyana yanın yok

Çöldeyim, susuzum. Dudağın bana Leyla. Kuyularda Yusuf?um. Sözlerin bana Züleyha. Ateşlerde İbrahim?im. Gözlerin bana derya. Sancılar içinde Meryem?im. Bakışın bana İsa. Yaralar içinde Eyyub?um. Hasretin bana şifa. Ölüler içinde bir ölüyüm. Ellerin bana musalla.

Gah nefrettir, sevgi dilinde

Göz yaşlarımı ve aşkımı alma, onlar bende kalsın. Bedel olsun.

bana susmak yakışır!

demiş. Kadın o zaman delikanlıya bakarak;

Kanatları ipektir,

- ?Ey Melik!.. Leyla?ya kıymet vermek için ona, Mecnun gözüyle bakmalısın. Eğer Leyla?ya benim gözümle bakarsan gerçeği o zaman anlar, aşkımdaki manayı ve sırrı o vakit çözer, ondaki güzelliğin o zaman farkına varırsın...?

?Ey cümle güzelliklerin ayet olduğu Sonsuz Güzel, ey cümle kalplerin bağlandığı yegane Merci, duy sesimi!?

Leyli'yle Mecnun işi acebdür bu halka

Deniz, "Bak... Seyrettiğinde güzellikleri göreceksin... Sustuğunda kendinden başkalarının söylediklerini duyabileceksin...

Sevgilinin yüzü mü; aşk yangınını alevlendiren ilk kıvılcımdır,

Ya cehennemdir ateş

Solgun Mart göğü altında denizin açıklarında yatan bir ölü,

Böyle yalvarırken, yakınlardaki

-Çünkü gerçek bir aşık değildi o, sahtekardı. Eğer gerçekten aşık olsaydı başının kesilmesini seçerdi. Eğer başının kesilmesini seçseydi, tahtımdan kalkıp onu yerime oturtacaktım.

Bir yıldız kanadında kendime mekan tuttum.

kalabalık şehrin yalnız sevgilisi

Sevgiliye gidecek hediyeyi saymak yakışık almaz, öyle değil mi?

Dayandığı kapılardan

Ben kafamın içinde bu sorularla ölmedim ölemedim

Boya beni kendine

Yel estikçe uçuşan

gidişinle günüme veda ederim; sen vefalı olursun birilerine.. birilerinin günü doğar ötelerde. her gidiş bir dönüşe gebedir!

Bir köle boynuna astığı uzun bir sopanın ucuna astığı iki büyük kovayla su taşırmış. Kovalardan biri delikmiş, sağlam olan kova her seferinde ırmaktan efendinin evine giden uzun yolu dolu olarak tamamlarmış da çatlak kova içine konan suyun sadece yarısını eve ulaştırabilirmiş. Sağlam kova, başarısından gurur duyarken zavallı delik kova, görevinin sadece yarısını yerine getiriyor olmaktan utanç duyarmış. Bir gün delik kova, köleye seslenmiş:

O günden sonra kelebek, adama duyduğu özlemi gömecek bir dağ aramaya başlar, ama gücü tükenene dek arayış da bulamayınca anlar ki;

Güzelsin deyince sevindim..

?bir sonraya? dedim...?bir daha ki sefere?...

"Aşk iğnesiyle dikilince bir dikiş kıyamete kadar sökülmezmiş..

ama sevgilerini paylaşmadan sürekli sohbet etmişler.

"ben bilmiyorum" dedim.

Aşk dediğin şey ateş yaratılışı bir kevserdir. Cennet gibi görünen cehennemin adını da aşk koymuşlar . Ben ''Çılgınlık'' adı verilen bir lügat gördüm ki, içinde ne kadar cevr ü cefa varsa, karşılarına hep ''aşk'' yazılmış.

insanım işte

sevişir doğarız o günden beri

Yada şiir tutunmak

okuduğunuz için asıl ben teşekkür ederim.

Konuşmak için en uygun zamanı bekleyecek, en az ama en uygun sözcükleri seçmeye çalışacaksın...

Yunus Emre ölüm döşeğindeyken ziyaretine gelen gönül ehli dervişlerden biri; ?Ey azizler azizi efendim şiirleriniz? der?şiirleriniz ne güzeller...?

Diriliğimde öldür beni, varıp orda ölmeyeyim

Buralarda kalakaldım gibi. Öyle bir his işte. Durağanlaşmak. Lakin? hiçbir şey kalmıyor şiraze. Benimle birlikte hiçbir şey kalakalmıyor. Rüzgar katıp bulutları önüne götürüyor, pazardaki meyveler akşama satılıyor, sular akıyor, saat tik tak?larını sürdürüyor, buzdolabı gürültüyle çalışmaya devam ediyor, akşam oluyor, sabah oluyor, ağaçlar bir yapraklanıyor bir çiçekleniyor? Hiçbir şey kalakalmıyor şiraze.

Nemrud'un ateşi, İbrahim aleyhisselama gülistan olunca, bülbül gelip gül ağacında nağmeye başladı. O zamandan kıyamete kadar, gül ağacına muhabbet etti, aşık oldu.

toprak ve ötesi?../

hüzünlerim sana doğru.. gözlerimin pimini çek, yağsın her yanıma hatıralar.. bir iyi dilek daha tut hakkımda.. seni terk etmişliğimde ihtiyacım olacak dualarına..

Ama göz yaşlarımla büyütüyorum içimdeki filizi.

Uğrunda koparılan bir baş da ben olsaydım

akan bir yel kaldı birde yasak ellerin

Ne niza eyleyelim ol ne senindir ne benim

Öyle sor, sor ki bilinsin

Bir gün Züleyha, arkalığına beyaz sümbül dallan işlenmiş tahtırevanımla geçiyordu kütüphanelerin ve tapınakların kenti olan kentinin sokaklarından.

"Yusuf" diye başladı Züleyha mektubuna, "Yusuf" diye bitrdi. Gördü ki hitaptan öteye geçemedi. Anladı ki aşkın namesinde ser-namesinde başka kelam yok. Züleyha'nın lügatinde "Yusuf"tan öte sözcük yok...

Ve seni aramak gelmiyor içimden

Ve tekrar başlar bir ademoğlu yaşama, emekleyerek,

Ma'şuk nakşından okur aşk eri Kur'anını

Siz nerenin bulutlarısınız böyle?

Göz gördü gönül seni sevdi ey yüzü mahım

Bir de kederli bakışlarım

sana geliyorum yalnızlıklardan

"evet, aşk acısında yok olmak" dedi.

Gülümseyerek:

birlikte olduğum bir sevgili kadar yakınımda,

Dirence açilan gençlik boylarinda

Şimdi senden uzakta, aşk şudur diyebilsem eğer, son defa kendimi ve ilk defa okuyucumu kandırmış olacağım. Bildim dediğim bir aldanıştır çünkü o, duydum dediğim bir yanlıştır. Şimdi ayın. şın ve kaf?ları çıkardılar elifbelerden de sensizliğin mektebinde bir sabra mıhladılar bizi elif?lerle he?lerden. Sensizlikte hasretin hüzzamlarını öğrendik kucak kucak ve aşkın nihavent saltanatını arar olduk köşe bucak. Bildiğimizi sandıkça yandık da yolunda, yolunda yandığımızı sandıkça bildik sonunda. Aşkın gerçeği değildi bildiğimiz, ama aşkın ateşiydi yandığımız. Artık süphedeyiz, canları yare ulaştıran bir sel miydi aşk, şekeri güzele ulaştırıp ağuyu kalbe bulaştıran bir el miydi?... Sana varacak yolların çilesi miydi;tutkular ötesi tutkunun zirvesi, hasretle yanlışların sesi miydi?...

oynadıkları sokağın adını öğrettim onlara,

"yok olunca!." dedim.

Sokakta bir başıma koyma beni,

yüreğimde dağlar yükseldi kardan

Herkes bir şeyler yaşar. İyi ya da kötü, doğru ya da yanlış...

Çünkü onun bana olan sevgisi meşhur oldu, benim ona olan sevgim ise gizli kaldı.

Yine de bekledim...

Zamana sızğmaz seninle geçen anım

İlahi bir aşk ver bana, kandalığım bilmeyeyim

Güllere harcadım bütün paramı, yolumu yitirdim mawide.

Bu ışınları gören kozalardan o sabah beyaz bir kelebek çıktı. Çok büyük ve tül gibi ince bembeyaz kanatları vardı. Birden kendini bir bahçenin çiçekleri arasında buldu. Önce keşif uçuşuna çıkıp bahçeyi dolaştı. Sonra dinlenmek için kırmızı bir güle kondu.

Yeter aşkım,

Holman Hunt'in, bir bahçeyi anlatan tablosu Londra Kraliyet Akademisi'nde sergileniyordu. Hunt'in "Evrenin Işığı" adını verdiği bu tabloda gece elinde fenerle bahçede duran filozof görünüşlü bir adam vardı. Adam, tek eliyle bir kapıyı vuruyor ve içeriden sanki bir yanıt bekliyormuşçasına duruyordu.

Varlığına eremeyen aşık ney gibi sızlansa

Ya ölümdür Kul

Aşktı o! Beni durup yenileyen

Vakit çok geç artık hayatı öğrenmeye

Gözlerinin ta içine..

yan yakıl yok ol

Elinde bir gül, dudaklarında tebessüm;ölüm gibi...

Çoook sonraları kalp göze diyecektir ki "beni bu onulmaz derde iten sensin, safayı sen sürdün, acıyı ben çektim, nimet senin zahmet benim oldu, sen sevinirken kaygılanan ben oldum, bakışlarını artırdıkça sen dertlerimi çoğalttın benim, zafere eren sen hezimete uğrayan ben, sen emirlerine itaat edilen hükümdar oldun, ben senin peşinde koşan tebaan. Sen emir, ben esir. Melik iken Memluk ettin beni." sonra devam eder:

Karanfil kokuyor cıgaram

Dünyada vefasızlığa bak; on günde

su rengi çiceğim siyah saclım buğum benim,

Sevgiler yağdır üzerimize Allah'ım. Yusuf'lara rastlayıp kırılmadan Züleyhaların umutları, çelik mermere çarpmadan, sevgiyle yoğrulsun kalpler. Yoksa gün gelecek Züleyhalar da bir gülümseyişe muhtaç düşecekler. Tebessümü sadaka olanın, bir tebessümle teselli aradığı vakitleri gösterme bize ve dilencilerin gülümsemesine muhtaç eyleme Züleyha yaratılışları...

Döndüğünde yine sormuşlar:

Muammer Erkul

kelimeler mi yıktı beni..?

Seni sevmeseydim ilkbaharı kodunsa bul.

Görkemli bir alayla geldiğini görenler saygı ve hayranlıkla kenara çekiliyor ve Züleyha'ya yol açıyorlardı. Zengin ve güçlüydü, en fazla da güzeldi. Ve kimse kırmızı gülleri saçına Züleyha gibi takamazdı.

Ay doğmaya utanır, bir bahar akşamında

yüreğimle oynadığım oyundan bahsedince benimle alay edenlere,

Verdikçe isteniyor, verdikçe dahası isteniyor şiraze.

içimdeki umman?da;

?Çünkü ben delik bir kovayım, görevimi hiçbir zaman tam olarak yerine getiremedim, senin her seferinde daha fazla yorulmana sebep oldum.?

Bir doğru yer bulucak fidi kılar canını

Aziz yar sen bir sabah bu şehri başıma yıkıp gittin

Ya da keşkeleri sıralama pahasına

bir çocuk gibi özlemeyi diliyorum yine bayramları; babamın namazdan çıkışını gözlemek istiyorum pencerenin önünde saatlerce?özlüyorum, babamın bayramı hatırlatan esansının kokusunu?

bu ağa tutunarak cennete gitmeye çalıştılar.

"Bu kapı insan kalbini simgeliyor. Ancak içeriden açılabileceği için dışarıda kol olması gerekmiyor.."

Hızır a. s. ses etmez, ancak ezan okundu okunacak, adam ha uyudu ha uyuyacak, bir daha dürtükleyerek:

Arz-ı hal etmeye canan Seni tenha bulamam

Sevgi üzerine kurulabilecek tüm mecazları üstüne almadır aşk. Aşk acıdır, hasrettir. Hicran ve hayrettir, firkat ve gurbettir. Gözyaşı ve ahtır; tazarru ve münacattır. Aşk ölümdür, can vermedir, kurban olmadır.

ölümüne severiz onbirinde

"Ben BARIŞ'ım! Ama kimse benim yanmama yardımcı olmuyor. Sanırım yakında söneceğim." Alevi hızla azaldı ve sonunda tamamen söndü... İkinci mum:

İlk bakış ancak yüz aynasına çarparsa aşka dönüşür, çünkü sevgilinin başka hiçbir uzvu, hiçbir güzelliği onun yüzü kadar aşka kapı aralayamamaktadır.

Dört tane mum usul usul yanıyordu. Ortalık öylesine sessizdi ki mumların konuşmalarını duyulabiliyordunuz.

Gözler yıldızsız!..

hepimiz kendisiyle kaplı bir yalnızız.

Kara geceler ah.. Ah ki kara geceler

Aşık olmuş galiba ol serv-i hoş reftare su

Aşk yaşamla ölüm arasında kurulmuş mabet

masumiyet hiç bu kadar can yakmamıştı;

İyi ki bilmiyor kalabalıklar

Kevser-i ateş-nihadın adı aşk

Pervanenin ateşle dansı, aşkın ateş öyküsüdür bu.

Değişmeyen tek şey var hem ezeli hem ebedi,

gerçeğe tahammüldü?

gözleri uyku tutmayan düş tanesi içimde.

"yol" dedim.

Hayalimde ölüme en güzel şekli verdim.

Adam dönmüş kalabalığa ve şöyle demiş;

BOZMAK İÇİN SESSİZLİĞİ

De be aslan karam,

Söz dinle de yüreğim,

Bilmiyorum...

Caysın be iyi.

Padisah " imtihan ederim, yazik olur size, dogruyu söyleyin! " dedi. Ikisi birden yine " imtihanina raziyiz ey ulu hükümdar" dediler.

Bir "ahh" çekip "dostlardan ayrılmak" dedi.

?Söyle bakalım, bana ne hediye getirdin? diye sordu. ?Zira dostun evine eli boş gidilmez? dedi.

yok canım

Yağmur, gülşenimize sensiz, baldıran düştü

derdimiz koymadı acık bir kapı ardın sıra kapatmak için

yüreğinin kıyısına vurup

Bu vakitler, yanılıp yenildim de bu derdi o dildara söyledim. Ne çare bana yoldaş olmadı.

dedim ki: unutmabeni... tuzu, inciri, zeytini...

Leyli'm. ruhum...

nefesimin bitiminde

Fuzuli

söz ki, hatrına yüreğimizde n vazgeçebildiğimiz..

Ben öyle her olur olmaz ile yoldaşlık edemem; başımı kesseler, sırrımı söylemem.

Benden halet esrar ki kırık dökük

Köleler mor renkli kadife bir keseyi uzattılar avucuna; ama meczub oralı bile olmadı.

içimde, içimdekiyle konuş; sessizce?

kısalan yolların uzadığını

Hep gülecek, hep gülecek.

hoşlanmışlar. Kelebek bütün zamanını papatyayla geçirmiş.

Dirlik budur aşıka ma'şuk yolunda öle

"öykü" dedim.

Kırdım aynayı o an

Kulağını bükmeli kurtlu kirazın,

Dayanarak gidiyordum ilhamımın asasına.

Kafa kafaya versek,

Öyle bir özlemişiz ki seni

Gökyüzünde küme küme bulutlar pamuk yığınlarını andırıyordu.

dizlerimi çöküyorum;

Yağmur, seni bekleyen bir taş da ben olsaydım

şaşırsın böcek, konuşsun lamba, korkunç uyumsuzum.

yürüdüğün yollar,

Sınırları karıştırdım deliliğin met cağında

bir gel de suretlerim karanlıklardan kurtulsun. onları dev boyunda çizerken senin aydınlığını gören yüzeyin genişliğini düşünmüştüm; ey güneşim, suretim aydınlığına yar!

bir buruk bayram işte?

"bütün aşkların toplamı, en yüce ve tek aşk" dedi.

Böyle şeylerden yoruldum

Gökyüzü verdiler, bulut da istedim. Bulutsuz gökyüzü dalgasız deniz gibi şiraze.

Biri karga, biri leylek...

Anlar mısın, şaşırıp ağlar mısın ki?

Müşkül olan da bunu biliyor oluşun...

ay ışığı resitallerine gecikmeyen güneş denizlere bırakır inçeliğini,

Kitabımı sana adamak istedim

İlk aşkım, ilk göz ağrım şiir

Sende mi, bende mi, herneyse

Silin boşluğumu

Üçüncü kelebek bununla da yetinmemiş, Biraz daha biraz daha yaklaşmış. Bir anda ateşin kanatlarını yaladığını hissetmiş ve yanmış kanatlarıyla geri dönmüş.. Şöyle demiş:

Biz hala haritanın sağ köşesindeyiz

De yiğit karam,

Bakmak istemiyorum karanlığa. Görmek istemiyorum istasyonun bomboş halini. Kapıyorum gözlerimi...

Fotografta sen de warsin

Bırak beni, anlasan, anlasana,

Uzun süre kimse onları ayıramaz

yorgundur sızılarım, adresim nemli...

Yarası toprağın derinlerinde

Yeter olsun gözlerinde ışık fırtınası

senin gözlerinle bakacaksa melek

Adı var da her şeyin; ne deniyor olmadığın mevsime?..

iradem lal

Tüm yüreğini avuçlarının içine alarak sor

-?Be adam! Sen ne biçim namaz kılarsın ki böyle. Ben O?nun yarattığı bir kula aşığım ve o kulun aşkı ile seni fark edemezken sen; seni Yaradan?ın huzurunda iken beni nasıl gördün!? der.

Anlamını kavramak istiyorum yaşamın

?yalnızca bir türlü aşk vardır ama görüntüleri binlerce türlüdür? der bir bilge. Üç çeşidini söyleyelim biz:

Bahaettin Karakoç

Bu kozanın içinde geçirdiği uzunca bir sürenin sonunda da,

İçeyim ab-i hayat sunan gözlerinle

Sunduğu tozdur silinir

vefayı sadece o?ndan ummak ve ona vefalı olmak istiyorum?

Papatya da ona kendinden bahsetmiş. Birbirlerinden gerçekten

Alem bir aşk için yaratılmış ve

Kör, sağır ve hissiz,

söz yürekten çıktı.. uçtu gitti, dağlar ardında

Zil çalacak... Sizler derslere gireceksiniz bir bir.

Yüklendikçe tükendim.. tükendikçe yüklendim...

AŞKA METHİYE

Ö. Z. D.

Uçarlarken bir yaşamdan bir başkasına

Bana ışıklar getirecek.

Ey seher kuşu, ne sihirler yapmaktasın ki, ateşin suyundan daha keskindir?

Girenlerin arasında O'da var..., O... Hızır...

Aslı belliydi ferhat

?Çiçeğin bir hastalığı yok dostum... Bu çiçek sadece susuz kalmış, ölümü onun için!?

Elmadaki mayhoşluk,

Bundan sonra o zat rastladığı hiç bir misafire yemek ikram etmeden göndermezdi. Hatta kendisine misafir olup yemeğini yemesi için yalvarırdı.

Güneşe konan yalnız kelebek

Her şey şiirdir ve bir gün belki

Dal goncayı bir sabah açılmış buldu,

Ben bir tutsağım şimdi sevgiye, gönüllü

küçük şeylerden mutlu olmayı unutmuşum,

15 yas nedir ki yillarin sözde çizilen anlaminda

Orada sen yoktun, gozlerin belli belirsiz

Tartıp tartıp yazmalıyım şimdi

yürek mabedimi -tul-i ömürde dahi- onarılamayacak kadar çok talan edenlere,

Artık sokağa çıkabilirsin

Aziz yarim El aziz

Çınçınlı hamam,

Mahkeme salonunda, seksen yaslarındaki yaşlı çiftin durumu içler acısıydı. Adam inatçı bakışlarla, suskun ninenin ağlamaktan iyice çukurlaşmış gözlerini ve bitkin bakışlarını süzüyordu. Hakim tok sesiyle, yaşlı kadına:

Hunt gülümsedi.

Yarim kalan hiç bir yolculuk yok bu yasamda

Bir geldin. Hasretini bıraktın zindanıma. Karanlık karanlığa düştü. Gece gecenin üstüne indi.

Yoruldum, tutunamadım, uçurumlarında ey kalbim!

Sen susuyorsun? ve ben düş/üyorum hakkettiğim o dipsiz kuyulara.. Yusuf?luğun yaraş/a/madı Sevdiğim, Züleyha?lığıma? Bırakalım artık hicran'a asılı kalmış vuslat'ımızı!

PAPATYA VE KELEBEK Hikayesi

Iki Mecnun ismi anilirdi; Leyla zamanlarinda...

Bu gül yolculuğunda şimdi son seferdeyim

bende bir yıkıntı hali..

Aşk zindanında refikıdir yarin nezareti...

diye sorar.

Sen her çağda yeniden doğar, her bahçede yeniden açarsın mazlume, yanmak ve yakmak için.

Saçlarını rüzgara tutma, bir damla yağmura tut ellerini

Zorlu yazısı,

Aşk şiirdir?şiir gibi? ye çıkar yolu. Mahlas seçerken?Aşki ? sıfatını tercih edenler bilirler aşkı. Halk aşığı diye eline bağlamayı alıp yürek yaralarını çığıranlar bilir.

BİR AŞKIN BİYOGRAFİSİ

Her gün şu köşe başında kaç yıllar saydım

Yalvarmaya devam etti adam:

her seyiye bu kadar cok zaman aliyor? niye?

Tam o sırada bir çayırkuşu adamın bahçesinde

Bazen böyleyim...

Yan ki?Can?lar vurulsun zincirine narın?

adamın evine kadar taşımaya başlamıştı.

vur! istiyorum...

Ben senin yarattığın tohumlrdan cansız bir tohumdum bir zamanlar, Sen bana can verdin. Dualarımı kabul ettin beni bir çiçek yaptın. Bana kendi dilediğin gibi bir şekil verdin, renklerle, desenlerle süsledin yüzümü.

Her kimdeyse,

- Bunlar 124 bin Peygamberdir. En önde olan da son Peygamber Hazreti Muhammed Mustafa dır, dediler.

-Aynı zamanda bu ateş ısıtıcı bir şey!

Sevgili katında yaş tüketmek demek, demirden havanlarda sabırdan nehir kenarlarında dövülmek, yumuşamak ve dahi temizlenmek demek. Her gündoğumunda Yusuf?u kaybedip ve her gün batımında yeniden bulmak lakin ne feryad edip ağlamak ne de sevinçten çılgına dönmek demek? O belde-i mukaddeste bulunmak demek, her çark edişinde yalan dünyanın, asude bir meşk-i hayale dalıp; ruhu bedenden ayırmak, seyreylemek hikmet deryasına çağlayan nehirleri ve dahi kaybolmak sularında ama asla boğulmamak demek.

Büyük, karanlik şehirlere.

İskender PALA

YALNIZLIĞIMI SÖYLERİM BİR ŞEHİRDE

Gelmedin son hayal de yanıp yanıp kül oldu

ama erin bile değil

Sarılsanda, yalvarsanda,

Aşk iğnesiyle dikilen dikiş, kıyamete kadar sökülmez imiş. Aşk ile insan elbet güneşe benzer; ve aşksız gönül misal-i taşa benzer. hayatı aşka bölünce hayat çoğalır, bütün hayatları toplasan geriye aşk kalır. gelip kemiğe dayanınca dünya hayata atılan kement olur, göz kapaklarından vurulunca kasırgalar, annelerce deprem ;babalarca bent olur. Aşksız bahar dalları kuru bir ayaz boğar, aşksız rahmini yargılayan bebekler nagehan doğar. Merhem düşüncelerle perdelenen odalarda ya ezel ya ebed olur;aşk kayıp giderse dünyadan ebed kıyamet olur;sevgisizlik gelir, dünya cehennem olur.

demiş. Delikanlı kadından ayrılmış, Fırat'a girmiş ve yüzme bilmediğinden boğulup ölmüş. Bizim delikanlı gerçekte yüzme bilmiyormuş, duyduğu aşk yüzünden onun gücü sayesinde Fırat'ı geçermiş.

Ne olur güneş ol doğ ebedi semama

Eger ben senin zumrudun, zebercedin, mihengin

Durmadan gönül derdine boyanmak?

Fiziğini aşan yanık sesin yeni ufuklara

"sen'im" dedi...

-Hünkarım, neden suçsuz birinin kellesini vurdurttunuz?

B. Ayvazoğlu

- A deli, böyle ne arıyorsun?!..

Önemli olan saflıktan uzaklaşmak mı?

Ufuklardan yalnız iki yıldız dogmuş semasına.

Gece olunca beraber yıldızları ve ateş böceklerinin danslarını seyretmişler. Gündüz olunca kelebek, kanatlarıyla papatyayı güneşin yakıcı ışınlarından korumuş. Minik kelebek papatyayı çok sevmiş. O kadar çok sevmiş ki, bir türlü onun yanından ayrılamamış.

Dünyada sabırsız aşıktan daha biçare, daha zavallı kim vardır? Çünkü bu aşk çaresiz bir derttir. Aşk kederinin ilacı ne cimriliktir, ne de iki yüzlülüktür. Gerçek aşkta ne VEFA vardır, ne de CEFA

Ahını hicazın kumlarına düşürme, gel gözyaşına ver.

Bilirim ki sen tastamam aşıksın; hatta belki aşıksın.

Heyecan içinde o günü meleğe anlattı.

Sessizlik açarken zulüm bahçeleri

?Zaman? tuttu beni kollarımdan, çekti aldı bağrına ve kulağıma birşeyler fısıldadı usulca, ürktüm, korktum...

yarası açık bir aşk kalmıştır.

ah gün-eşim!

ya leyl

yüreklerimiz birbirimizin

bir yürek, yusuf?u kendi bildi,

O?nun aşkı yanmak

içim bir su damlası,

Bir gün bir dağ güneşle birlikte güne uyandı. Rüzgarın esintisiyle ağaçlarının dallarını sallaya sallaya esneyerek gerindi. Güneş pırıl pırıl ufukta tam karşısından doğuyor, onunla arasında masmavi bir deniz çarşaf gibi günü karşılıyordu.

Sayfalara döktüm kara yazgısını sonra kelimelerim

bir adım atalım hadi,

Birgün biliyorum gideceksin

siyah günler geçiriyor ömrüm..

Ne sınıflar, ne iskeleler, ne istasyonlar, ne siz...

dar geldi kat kat sonsuzluk sırrı, kaçtık alcak bir alemin arzına

Tüm yüreğini dışarıya çıkararak sor.

Kelebeğine son kez bakar ve onu salıverir özgürlüğüne, kırlarına, çiçeklerine doğru...

Neden balığın kalbine girdi yunus

Neden iki yoğunluk sahibi oldu okyanus

sana siretimi teslim ediyorum;

?Aşkı uğruna canını verdi? diye haykırır,

R. Tevfik Bölükbaşı

Yüreklerimiz birlikte ağlasın sabaha dek

Neden dağları deldi Ferhat

toprağın ahvali dokunur içime,

topallayan ah deli yüreğim...

Ve hicran sis misali, her yanımı bürüyor

Gah akaram seller gibi, gel gör beni aşk neyledi

adım çocuk;

Taşıdığım sensin ey yar.

İnsandan insana şükür ki fark var

Ebediyeti arzulayan korkak yanımla,

Bir bütün idim ben Leyla ile. Sense Leyla'yım diyorsun. Sen Leyla isen eğer; beni yakmaya hayalin yeter, takatim yok sana kavuşmaya. Varlığı olmayan bir zerreye aynadan ne fayda? Canım gideli hayli zamandır, cismindeki bir başka candır; bir özge candır. Sensin beni benden ayıran, uzaklaştıran. Ben yokum, senin tecellin var. Vuslatının ağır yükünü kaldıramam ki. Önceleri sen vardın, şimdi ben yok oldum. Manevi dünyamda dostum daima sensin. Dış görünüşe değer verme bahsi ortadan kalktı artık. Gönül çok önceleri sana koştu, canım seninle gitti. Şimdiki canım Leyla'ya değil, Mevla'ya yönelik. Bir'lik yolunda seninle olamam, yanarım. Şimdi, gözümün nuru, gönlümün aydınlığı!.. Ben maskaralığa nam salmışım, bari sen bu yola girme. İçinden çıkma namus perdesinin. Mecnun olan benim; bana yaraşır delilik, kınanmışlık. Şimdi git, aşk töresini, aşıklık geleneğini, maşuk gidişatını bozma. Git şimdi, ey vefalı! Açtırma kötü söz arayanların dudaklarını; sakız verme dedikodu arayanların ağızlarına. Beni aramaya çıktığını aleme bildirip deliliğine ferman yazdırma. Kimse seni burada görmeden git.

Dirilt beni Rabbim!..

Pervane perva ne?

ne yusuf ü züleyha biter

Bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez zorlukla başını döndürerek çiçek, suya der ki:?Seni ben, gerçekten seviyorum.?Çok hüzünlenir su bu durum karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır?Nedir sorun?diye...

Suyu pınardan içip berrakça kanmaktır aşk

Hırçın hırçın kayalara vuruşuna,

Yüreğinize sağlık. Ne de güzel yazmışsınız arkadaşlar.

Varır mıyız başlayan biten hayatlarımızın anlamına?

"tebessüm" dedim.

Hüzünsüz bir hüsn bulmuştu artık. Ay?a aşkı bir köprü olmuştu sonsuz hüsn sahibi Hakiki Maşuk?a varmak için.

İrinli dertlerime şifa oldu ellerin

Her sayfada talihsiz binlerce kurban düştü

Gündüzün gölgelerinde üşüyorken gülüşlerinle ısınıyorum. Bir an rüzgara dönsem sırtımı, sana tutunuyorum. Umutla, gözlerindeki baharla nefes alıyorum. Vakitler geçmiyor.. Hasretin çekiyor beni dağlara. Baharı giyinmiş dağlara senin gülüşlerini bırakacağım. Her rüzgarda kokunu arayacağim. Her nefes aldığımda umuda gülümseyip senin mutluluklarına dua edeceğim...

ey aşk,

Mecnun çölde Leyla?nın aşkıyla avare avare dolaşırken farkına varmadan o dalgınlıkla namaz kılan bir adamın önünden geçer.

Dağ denize sordu:

yokuslar...

Sen olsaydın, ne koyardın yokluğunun adını? ..

NAZAN BEKİROĞLU

dikenler...

razıyım gülüm!

İnsan seni sevince, iş güç sahibi oluyor.

söz ki tutkuların evveli,

Hep seni düşün,

"çalışmak" dedim.

Ne zevk alır ne haz verir

Tepemizdeki o göçmez tavan,

Ey dost, canı sen aldıktan sonra, ölmek şeker gibi tatlı. Seninle olduktan sonra ölüm, tatlı candan daha tatlı."

sönüklüğündeyim bu gecenin

?Doyumsuz, ölümsüz, artmaz, eksilmez bir güzellik? diyor Eflatun aşk için.?artmaz? kısmında külliyen yanılıyor üstat. Bir çoğalmadan ibarettir çünkü aşk, bir coşmadan kabarmadan büyümeden ibarettir. Devamlı artmayan bir duygunun aşk olması ne mümkün?

hayat herkesi sevmiyor, herkes hayat değil çünkü.

Ramazan... Cuma günü... Cuma vakti... Cami... Cemaat tek tük camiye girmekte. İmam kürsüde...

-Git, şimdi zamanı değil, yer yok sonra gel der.

Su Gibi

Olsan elem-i aşk ile sad-pare gönül

Ben, gönlü temiz insana kurban olayım

"bilmiyorum" dedim. "büyük o!"

?Sevda? desen sevda.

Şimdi menziller elem, yürek duman, sine çak

Gözlerine baktım

Şems?in kayboluşundan sonra Mevlana, herkesten onun haberini soruyordu. Kim onun hakkında aslı esası olmayan bir haber bile verse ve Şems?i falan yerde gördüm dese, bu müjde için sarığını ve hırkasını vererek şükranelerde bulunuyordu.

Sahi! Kimden öğrendin gönüller dilmesini?

Aşk mı?

Dilin yok

Yan yana, kısacık uçtukları o güzel göğü

Adam çocuğu söyle bir süzdükten sonra:

Bir güzide mektuptur, çağların ötesinden

Ey aşk! Yarala beni...

rengarenk kanatlı bir kelebek olup çıkmış.

Yağmurlardan we kurşunların wızıldadığı

Tabloyu inceleyen bir sanat eleştirmeni Hunt'a döndü:

Yapraklara benziyor.

- O kuşu tut ve ne dileği olduğunu sor?

çöl nasıl beklerse yağmuru

?Aşk? desen aşk.

Şeytanın tuzağına düşersen, o zaman eyvah demenin sırasıdır,

Koşarken yürümeye alıştırdın da; emeklettirmeye mi götürüyorsun şimdi de ruhumu? Haricen edilen dualarıma mı göz diktin şimdi de? Ah sevdiğim? İç?ine düştüğüm kuyulardadır yüreğim.. Biçarelikten yoksunsun ve hala üstümde; o kanayışlı bakışların?

geçen gün şiir yazıyordum

Usudugunde evin, yorganin siginacak kucagin olurum.

şın?..

Cebrail aleyhisselam, kuşun bu cevabını Allahü tealaya arzedince, buyurdu ki:

Haydi dokun soğuğum değil mi

... Dipsiz bir kuyunun ulaşıldığı yerden başlar acımız. Akar sancısı yusuf tadında yalnızlıklara. bir ten perisi tuzağına ortak olur züleyha. Ortak olur hüznümüze sesi ihanetin. Artık, gömleği önden yırtılmıştır aşkın...

Öylece dolandığım. yandığım.

Büyüme sakın çocuk kal

Sus gönlüm. Çok dile getirme. Sen dile getirdikçe gönlün daha da coşuyor, daha meraklanıyor ve beklemek daha da zorlaşıyor.

Beni Bekleyen Var mı?

Uslanma hiç hep deli kal

İnat ediyor

Bu nasıl olur, mümkün değil böyle bir şey dediklerinde cevabı şöyle olmuş;

Dokunduğun küçük bir nakış da ben olsaydım

Bir yürek ki yanmaz, yürek denir mi ona

Bunu duyan dervişler, cübbelerinin altında çekmekte oldukları tesbihlerin ipini kırıverirler usulca?

"hayat" dedim.

içimde mahfuz olan sevdanın adı ol!

Bir ney soluğu gibi inle, duyur sesini; kavli kalbe bırak, söylesin:

ve sende can bulurum yeniden

Huzurlu bir hüznün kıyısındayım...

Kıyamadım sana...

BAKIP SENİ GÖREN AŞIK

Aşk?ın arkasından yırttı Yusuf?luğun Züleyha?lığımı? Sızlattı her bir zerremi, merhem dediğin o bakışların. Kayboldum ben o bakışlarda, uğultulu bir sevdadan çıkmak isterken. Kaybettin beni sevdiğim; şehrin martıları sana ben?den haber salarken? Susuzluğum susamışlığıma?su? oldu, yine yetişemedin?sus?uşlarıma? Sustun? ve ahir?i geldi zamansızlığın?

Yazılış Hikayesi

Bir Leyla ve Mecnun Efsanesi daha...

"Hayatta iken tek bir gün bile birisine iyilik yaptıysan buraya girmeyeceksin. "

ve yollarıma güller dökülmüş

Artık suskunluk

Nereye baksan yok

Bir an olsun kaybetme kalbindeki aşkını

Ben baharı senin diyar zannettim.

Bundan böyle hiç üşümeyecek

Ve her saniyesini o sonsuzluğun

Senin visalinle bir gülmüş de ben olsaydım

MAŞUK

Aşk sözlerin batıyor

ben susayım bir süre, ben seni içime çekeyim; sonra emrine amade olur yaşarım hayatı; canan?ın olurum?yar? bildiğimin?..

Ey pervane! Ey aşk iddiacısı! Aşk, senin için değil. Seninki bir kuru iddiadan ibaret. Sende ne sabır var, ne metanet ve tahammül.

Bakış... Elde olmayan kader; ilahi kaza.

Hep bir ünlem, bir ah ile yüzüme çarpınca sitemin...!

- Senin bir tas çorba vermen için illa da 124 bin Peygamberi seferber mi etmek lazım? O güçte olmayanlar ne yapacaklar?

Ondandır ;

Hiç gitmedim buralardan senelerce

İsteyip bulmadılar bu derdin dermanını

Anlamadım hatalarımı hiç söylemedin

Hoşnut değillerse bu gidişattan,

martılar bizim.

Ben gidiyorum kendime...

Uyanır uyanmaz hemen akşamki yabancıyı bulmak için koştu. O, henüz kalkmış ve yola koyulmuştu. Geri çevirmeye uğraştı ve?Ne olur bir tas çorbamı iç? diye yalvardı. Yabancı adam ısrarlara rağmen kabul etmedi ve şöyle dedi.

Acıları devşiren kalbime

ya leyl...

Maziye karıştı şimdi yeminim

Müthiş bir aşk.

"Bilakis, sen benim hayatıma anlam kattın. Fakat biz kelebeklerin ömrü sadece üç gündür. Ve ben de ömrümü tamamladım. Artık kelebeklerin hiç ölmediği bir yere gitmeliyim."

Tüm bıraktıkların bende çünkü

Zulmetler tüm hışmıyla benim üstüme geldi,

Bütün damarlar aşk taşır,

eyzan eyzan üstüne! karanlığımızı öğütsün seninle

Bütün bağlardan kurtuldum. Geceleri gecelerin koynuna sürdüm. Bütün ışıkları gözlerinin karasına çaldım. Yanağının kıyısına geldim. Ellerinin ateşinden serinlik umdum. Gözlerim seni gördüğü için güzel. Işık senin yüzüne vurduğu için aydınlık. Yağmur senin göğsüne dokunduğu için serin. Rüzgar senin tenine vurduğu için nefeslenir. Dualar senin dudağına dokundu diye göklerin kapısına dayanır. Duruşun dağların başını dik tutardı, unutmadım.

Gökyüzünü yere indirdiginden beri

duvarlar çok yüksek

Hayra yorulan düş de sen, suya okunan kabus da sen, sen, sen?

Mona Roza'dan bahsediyorsanız yıpranma hususunda edebiyat aleminin en çok saygı duyulan aşkı o manevi bir aşk. Yıpranmak ne kelime yücelir bence.

Teşekkürler Sayın Alperence ve Sayın Tahassür ben de bu başlığı arıyordum. :) Bakınız buldum.

"Sevi seviyorum"

İsmine adayacak söz bulamadım

Sarılmış ateşle su birbirlerine

gürül gürül düşünerek

Çünkü ey kalbi eriyen, sen her gece yanıyorsun; bense her gece ve gündüz yanıyor ve eriyorum.

Koşup tutmak isterim.

Böyle yazmış alnıma kilk-i kaza sevdim seni

" Bir Leyla var ne olaki iki Mecnun? Birinizden biriniz yalanci, sahtekar! Isimi uzatmayin, hanginiz söyleyin bana hakiki Mecnun!!?.. "

İpekten urganlarla bağlanmış bilekleri

Ne cehennem ister ne cennet.

İşvenin alası savrulurdu tellerinde

Kücücük yaşımda..

Pek nazlıdır, hiç ihmale gelmez.

"Yazık" dedi melek.

Asla seni kinamaksizin, O ́na guvenip say ederim ben..

Bekle desen, dunyanin bir ucunda sen bir ucunda ben

"sizi uzaktan gördüm ve yanınıza gelmek istedim.".

Yada doğruları anlatmaktan aciz, yetersiz sözlerim.

Çünkü seven adam için değerli olan tek şey varmış, o da çayırda tek başına ayakta durmaya çalışan eşi benzeri olmayan güzellikteki o tek papatya?

Yitirdikçe bulayım. Öldükçe doğayım.

Dinlenirken, kanatlarını dikleştirip birleştirmişti. Etrafına baktı. Doyasıya yeşilliğe daldı saatlerce seyretti...

Sana verdigim gün işigimi

Hangi kavgayı özlesem suskunum sana

Ağladım ümidim heba oldu hep

Leyla'ya sormuşlar bir gün;

Daldan dala geziyor.

sadece ben de mi var bu sorun?

Önemli olan neleri bırakıp

?yar?dandır deyip razı olalım!

Belki bir gün özlersin

Teşekkürler sayın tahassür,

-SEN?im, diye cevap verir.

ama 'bir' karşısında diz çöküş kadar aziz.

Sıkılıyorum bazen

"büyük o'nun." dedi.

?Neden? diye sormuş köle. Kova cevap vermiş:

sana suretimi teslim ediyorum;

müşkülleri asan olsun diye..

Zil çalacak, ziller çalacak benimçin,

?H? harfi de yine aynı hesaba göre beş rakamını gösterir.

Dinlede gönlümü alıver gitsin.

İçimde sayısız denizlerin şahlandığı

İşte o Günden beri, bunu bilen aşıklar, sevgililerine soramadıklarını hep papatyalara sormuş:

Yarinlara selamini iletsin diye adin

Geleceğim bazen, uykudayken sen

?Bin kırk yaşındayım? demiş.

İnin göklerimden

Gam otağında ocak tüttüren güzel! Korkma gözlerinle yelpazelediğin alevden,

Hiç yaşamadım sensiz ama hep yaşlandım inadına

Güzaf görmen siz aşkı kime oğradı ise

Canı yarin eline gülerek sunmaktır aşk

/bizi kendine yar bilen, yüreğe vefalı olan?/

al beni

sen olup, bir müsaitsiz vakit yüreğine akmalıyım..

hep seninle?

Titreyen ben değilim ve ıslanan?

Adam da şunu idrak etmiştir;

sözüm, öz'üm kadar...

Aşkım yeter, tenimin beni hapsettiği zindandan aşkımın kanatlarıyla geçip gideyim.

bizim ülkede çocukları

Mecnunu bulup getirdiler ve huzura çıkardılar.

Yetecek yorgun gönlüme,

?Renk? desen renk.

"Ben SEVGİ'yim! Yanacak gücüm kalmadı... İnsanlar beni unuttu, değerimi anlamıyorlar. En yakınlarını sevmeyi bile unuttular."Ve daha fazla beklemeden sönüp gitti?

-?Namaz kılıyordum önümden geçtin, namazımı fesad ettin. Sana olan öfkem bundandır.? der

Anladım ki sen de herkes gibisin

Gerçekten...

Ve ille de son defa?

Cenazemi gördüğün zaman firak, ayrılık deme,

?Söyle, nasıl gıpta etmem ona!?

Sadece bir günlük olan ömrü bitmişti. Son bir kez etrafına baktı. Batan güneşe daldı. Ve bir daha hiç uyanmadı...

Ve bir sevgili düşündüm

sessizliği derince...

Dön, sonra cehennem ne imiş, gel sorayım

DCLE SAATLERİMİN ALDIN VE BENİ MEST ETTİN, ELLERİNE SAĞLIK, BU KADAR GÜZEL NAMELERİ BURAYA DİZDİĞİN İÇİN. BEN İSKENDER PALA AŞIĞIYIM...

Ateşle sınanır Yusuf, denizler ortasında

İşte o zamandan beridir ki:

beni yüreğime kırgın bırakan herkese;

bakmışın bir kulun kalbinde oluverir Veli

Ey benim biçare aşığım! Benim yanmama, ağlamama sebep nedir bilir misin?

susma.. saniyelerin yıllara özendiği anlar yaşıyoruz, hüzünlerin yaşanmışlıkları katlettiği.. susma.. bağır hadi, haykır haksızlığımı! hatta vur bitsin dilimin sevgi sancıları.. yeter ki susma..

İbrahim aleyhisselamı ateşe attıkları zaman bütün melekler, vahşi hayvanlar ve kuşlar ağlaştılar ve etrafında toplanıp, İbrahim aleyhisselama bir yardım yapabilmenin çaresini aradılar. Bunların arasında zayıf bir bülbül yavrusu vardı. Kendini ateşe atacağı sırada Allahü teala, Cebrail aleyhisselama emredip buyurdu ki:

Nedir seni bunca ağlatan dert ve benzini sarartıp içini kavuran elem?

Aslın ne ola ki; hayat suyun ateşten yaratılmıştır?

Sen bir ışığa canını saçarsın; ben candan gamdan ışığını isterim.

sevmek" dedim.

Nesen kayboldugunda coskun,

Ben her zaman gözlerine baktım

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Tarar, süsler bey yaparım!

Yalnız bir adam, bir gün bir koza bulur. Kozanın içinde küçük bir tırtıl vardır. Adam çok sever bu tırtılı, onunla tüm yalnızlığını, tüm sevgisini paylaşır. Gel zaman git zaman tırtıl büyür, güzel bir kelebek olur.

Senden pek çok gösteririm

"gerçek aşk!." dedim.

ah! rafa kaldırılmış sevdalar?

Ki nerde bir ateş varsa, onun etrafıda ölesiye dönen bir Pervane vardır.

matem dokuyorum kelimelere

artık imar eyle içimi ve dışımı!

Sen bana mı benziyorsun mazlume?!..

" Kim o?"diye her gürültüye seslenip,"Ben geldim!"cevabını benim dudaklarımdan duymak isteyen ürpertili bir yürek...

Aşkın safası yok değil amma cefası çok.

Gökten bir örümcek ağı inmişti.

Adildir Padişahım, yan tutmaz, emek yemez

kim gizlemiş gönüle aşkın ince nakşını

"ya korku!" dedim.

ey sır!

Çok derinlerden bir düdük sesi duyuyorum. Yüreğim cız ediyor. Bu sesi benden başkasının duymadığınaeminim. Sonra o eski trenin tekerlekleri usul usul dönmeye başlıyor. Bacasında belli belirsiz bir duman... Heyecan basıyor yüreğime. Tren önümden geçiyor. Şaşkınım, heyecanlıyım, korkuyorum. Kayboluyor tren...

Vahanda boynu bukuk bir hurma agaci olmaya,

Öyle yorgun, öyle ürkekti ki sevdalar, öyle bitap düşmüştü ki bedenim;uzanamadı ellerim biraz öteye...

Mecnun Leyla'sını bulmuş mudur bilemeyiz ama bulanlar hep arayanlar olurmuş...

Damarlarina baglanan yasam

Başka adamlarla

Bombos bir sinemanin koltuklarinda

artık gölgeler kaçsın dünyamdan; ardımda kalsın, önümde sen ol!

Günlerden bir Gün, evrenin bir noktasında, küçük bir tırtıl gözlerini hayata açmış. Doğal içgüdüleri ile hemen beslenmeye başlamış.

Ben bu mahallenin çocuklarından artakalanım...

Adam bir daha sordu:

Birbirlerine seadalı, uçarlar sonsuza.

üzgünüm yüreğim,

Gönül ki; Allah?ın evidir, aşkın her çeşidine itibar eder. Bütün milimetrekarelerinde aynı sevgili olmayan bir gönül aşkı bilir mi acep?!... Bir kuru yakınlaşmayı, ilgiyi arzuyu aşk sanarak yanılan ömür adına vaveyla ve va esefa!... Bir Cemal?e kul, bir Ahmet?e köle: bir Leyla?ya deli ve bir ışığa pervane olmayanın aşkı mı vardır, ya aklı mı vardır ki!...

Böceklere terkedilmiş yuvalar gibi, şimdi boomboş avuçlarım...

Gözlerim kapandı, dillerim lal

Aşk...!

Hadi... Sen şimdi "su olduğunu" düşün ve kendini "su gibi" hisset... Su gibi özel, su gibi güzel, su gibi yararlı... Su gibi yaşam kaynağı ve su gibi bitmez tükenmez olduğunu anımsa...

Fersiz bakışlarım gecenin sessizliğini bozarcasına gezindi kuytu köşelerde.

Bir bilsen kimlere tasa, kedersin,

Sorarlar ise aydam aşıkın burhanını

O insanlara şefkat gösterebilseydin eğer,

Aşkım yeter, tenimin kafesiyle düştüğüm kuyudan aşkımın tüyleriyle yükseleyim.

Diyarbakır'ın güneybatısında, Dicle Nehri kenarında, Kırklardağı vardır. Bu Kırklardağı'nın arkasında Kırklar Ziyareti vardır. Çocuğu olmayanlar, buraya gelip dilek dilerler.

Sonrası terazi kefelerine

Ne bulursa yemiş. Bir süre sonra, yeterince büyüdüğünde,

"İşte" demiş ermiş, "Kim ki hayat sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse o aç kalacaktır. Ve kim kardeşini düşünür de doyurursa o da kardeşi tarafından doyurulacaktır. Şüphesiz şunu da unutmayın. Hayat pazarında alan değil, veren kazançlıdır her zaman..."

Duygular savaşıdır AŞK...

Neden kadınlar en çok acıyı besledi koynunda

Seni sevmesem nefes almayı beceremem ki.

geceler yıldızları kemirir ben kendimi,

Başkası da yoktu ki elimde. Şimdi elimden gelenlerin hepsi

Artık gece bitiyor, sabah oluyordu. Peri yüzlü bir hizmetçi gelip mumu söndürdü.

Benim tavam küçük evlatlarım...

Minik kelebek, uçabiliyor olmanın da verdiği mutlulukla uçmaya başlamış. Dağlar tepeler aşmış, ormanın her yerini dolaşmış.

Şeb-i yeldayı müneccimle muvakkit ne bilir

Sus gönlüm. Bütün bu susmalarına karşılık her şeyin hayırlısının olacağına inanarak sus.

Böyle ak pak olacağımı bilir miydim?

ya yaşamak

ölüm ol istersen

Her şey sen olsun bu dünyada ve olmasın sen olmayan dünya da...

C anfeza bir sayfa bırakıp gittin...

eğilip baktım yüzüme

bir bebeğin ağlayışları geliyordu kulağına

?Hastanın durumu ümitsiz, artık elimizden bir şey gelmez.?

Sana adanmışım...

Bilmem inanır mı bana maviliklere

''Aşk imiş her ne var alemde!...''

Bekledikçe tükendim, tükendikçe bildim, tanıdım seni...

Senin ki yaşamak değil, toprağı göğe saçış?

onun sızını kendi de hissetti; karanlığını gecesi, huzurunu göz aydınlığı bildi. bir yerler vardı esaretin bittiği, bir yerler?hürriyete ereni, kenan?da özleyen, mısır?da seven vardı; asırlar sonrasında onu içindeki nil?le besleyenler olacaktı.

Hiç bile herşey sayılır o bulunduğun yerde

kimselerin olmadığı yerlerde seni içimde beslese miydim?

bahsetmese miydim senden kimselere,

Parmaklıklar dağıldı; yüzün esir aldı beni. Taşlar toz oldu; özlemin taş kesildi. Gözlerine zincirlediler gözlerimi. Gidişin hüzünlü bir sonbahardı, unutmadım.

toparlan gidiyoruz!

Bu deruni kavgada kırılan gönül oldu

yüreğindeki kederi de

ben birşey anlamadım.

Yıktığın duvarlarda durur yine gül adı n

Beyazlık dokunmuştur gecenin siyahına

Ben Karanlıkların içinde bir gölge...

Güneşin we ayın altında küçücük hareketlerle

Hüsrev, Şirin'i gölde yıkanmış, saçını tararken gördüğünde onun yüzü saçları arasında gizli ve Hüsrev'e sırtı dönüktür. Şirin'in kendisini seyreden şehzadeden haberi yoktur. Fakat ansızın önemli bir şey olur ve Şirin saçlarını yana atar, işte Hüsrev için DOLUNAYIN GECEDEN ÇIKMASI YAHUT OKUN YAYDAN FIRLAMASI BU ANDA GERÇEKLEŞİR.

Dalına konmasın mı?

Yare sunulmayan kiraz ağaçlarında artık?tek sapta iki kiraz? olmuyor!

Züleyha?nın ipleri Yusuf?un ellerinde

yürüdükçe hicran gülüyor gibi

elimde sükut

- Öyleyse bayramda gel, dedi adam. Acelem yok, ben beklerim.

ey aşk!

Aşka dair rivayetler?

GECE YARISI BAŞLAR BU FIRTINA

bir beyaz güvercin gibi oturuyorken parmaklarımın arasında! ..

Ne-har. tutuşturdu beni ey-nar.

ama o bunu da fark etmedi.

Dertlenme pervane kim ahın yare rahtır...

kıssan bittiğinde sen başlamıştın; sen, varmıştın dilediğine; yüreğinin imar edildiği taşlar yerine oturmuştu, arası aşk harcıyla doldurulmuştu ; boş-luklar dolmuştu, hikmet yerini bulmuştu; can kavuşmuştu caanan?a. gözün öteleri görmüştü de, sözlerin isyan olmamıştı; halin sana yakışan olmuştu, bir sonsuz şükür! hikayen, bir teslimiyetin sembolü oldu kelam?da, ibrahim?in ateşine teslim olan gülistan gibi anıldı yürek bahçen! imanına ateşin teslim olduğu ve aşkına, nefsinin, nefislerin teslim olduğu bir can, yusuf! ?ve alemin aşklara şahit oluşu?

"seviyormuş" diye geçirmiş içinden.

Bu derd-i dil ile neyleyim ah

Sanki bir sayim günü ya da sikiyönetim

Ormandaki hiç bir hayvan, ırmağın gürültüler koparan yerinden su içmeye çalışmadı şimdiye kadar. Hepsi hep sabahın en sakin anını bekledi; suyun durgun yerlerini bulabilmek için. Gittiler ve sakin sakin gereksinimlerini giderdiler, onlar için en uygun olan kendi istedikleri zamanda!

bir?vav? edasıyla eğmek dilerim başımı

perin yakmış cemalin şem?ine pervanemiz kaldı."

Kişi yaktığı çerağ üstüne pervane gerek

Bırak elimi kayıp şehrin virane sokaklarında...

Aşıklıkta makam oldu şu geçtiğin can...

Az sonra hava aniden kapandı, gök gürültüsü

içinde volkanları eriten yürek

Bugün güneşin aydınlığında sana uyandım. Umutları rüzgarın koynundan çalıp yüreğine bıraktım. Bugün yüreğime gülüşlerini ektim. Yüreğimin kurumuş toprağına umutları ektim. Hasretinle besleyip bir gün geldiğinde gözlerine bırakacağım umutları karanlıklar ektim. Kavuştuğumuzda yıldızlar sevdamıza şahit olsun diye.

pişman olacağım adımları atarken yüreğime sormadığım için,

Kelebek mutlu olmasına mutlu olur ama hiç bir meltem, hiç bir çiçek yaprağı adamın avucunun sıcaklığı andırmaz...

?yar? bildiği için susturulmak olan bir çizgi.

Ben geldim geleli açmadı gökler

Raman'ı düşünür, Çukurova'yı düşünür.

Bir gözyaşı, gül mevsiminde güle karşı akarsa aşk olur adı; sevgiyi damıtır en derin yerinden. Suçlardan sonra tenha gecelerde akarsa tevbedir tadı; gönülleri arıtır en kara kirinden. Madem ki gözyaşı bir kutlu demdir, elbette bir erdemdir.

Sultanın kızına bir gariban aşık olmuştu. Sultan bunu duyunca aşıkı huzura getirtip,

yakub'un sesini duyarız sessizlikte de,

Anlatsam o ağlatan mutluluğu

Doktor gelir ve muayene eder çiçeği. Sonra şöyle der doktor:

Bir devrin sembolü diyorlar simdi adina

o elemi, o kederi...

Sus gönlüm. Onun geleceğini görünceye kadar. Acının bala dönüştüğünü farkedinceye kadar. Onun gönlünün senin gönlüne muhabbet düğümüyle bağlandığını görünceye kadar.

Gülümsüyorsun susuyorsun

Acziyete mukabil yanmak cesareti, pervanede gizli.?

sana sevdalı boylu boyunca sahil

>>Gulistan - Sadi Sirazi

Aşk dediğin belli belirsiz bir bilmecedir

birlikte adam da cehenneme düştü.

bit/me/sen/de...

Yaşlı gözlerime dalıver gitsin.

Aşk, aşığın gönül toprağında filizlenecek bir sarmaşıktır. İlk bakış, bu sarmaşık tohumunun aşık gönlüne ekilmesinden ibarettir. Artık o tohumun nasıl yetkinleşeceği, git gide nasıl gür dallar vereceği ve aşığın bedenini nasıl kaplayıp onu kurutacağı; aşık ile maşukun kaderlerine ve karşılaşacakları hadiselere bağlıdır.

sarmasiklar yüregime...

Kağıtlar mektupsuz

"Sakın terk-i edebden kuy-ı Mahbub-i Huda?dır bu

bir?e vardır artık beni.

Dallarını eğme, uzatma bivefa kollarını çaresiz!

Ikisi birden dediler:

Arkadasin, yoldasin, huzurun,

öylece kalmak?

Unutacak acılı günlerini

topraktan, toprağa kadar?.

"-Sen çöllerde kükremiş arslanlardan korkmuyorsun da koluna bir iğne batmasından mı korkuyorsun?"

Aslında kelebeğin aklında dağlar, kırlar, çiçekler vardır da; kıyamaz bir türlü adama ve sevgisine, yalnız bırakamaz O'nu...

Ankara?mızın manevi sahibi Hacı Bayram-ı Veli

bir yüzü sana dönük hep dalgaların...

Ve vakit kaybetmeden yüzlerce renkli, hoş kokulu çiçeğin

İçinden

Belki düşmedi de aklar hala saçlarıma,

Gül!.. Şarkın ateş renkli çiçeği!

öldükçe üstüme sen geldin çeşmi yaşınla

yorgun umutların peşinde her an

Oysa herkes ne yazık kendi sırrıyla ölür.

bir damla hayat!

Kim düşürdü başından destarını?!..

Akşam-akşam, kara sevdam ağırır

Hey dedi gel buraya

Ve yakıyorum bir bir mum ışığından süzen seni

N. Genç

Yarın sabahlar seni sevdiğim için icat edildi

Gel ağlaşalım?

Başka şehirlerde

Adam, bir müddet sonra uyuklar bir vaziyette sallanıyor, ha uyudu ha uyuyacak. Hızır a. s. adamı dürtüklüyor:

Zembilinde karpuzlar, hürriyetler duvaklar.

bulutlar üzerinde bir sandaldayım,

kelebeği iteleyip kovdu. Sonra da:

Uzaklardan bakıp bana

hayatın önsözü vefat

"Üstadım; aşk, aşk diyorsunuz, nedir bu aşk? diye sorar.

"pervane ateşe koşar da ışığın cazibesine, yanıp kül olur sadece. ateşin aydınlatmak için saçtığı ışık, pervaneyi yakıp kül eder her şeyden önce. varlığı sağlayan, yokluğa nedendir artık. yokluğu emreden, varlığın biricik sebebi. çünkü aşk var oluş, çünkü yok oluş?" diyor Nazan Bekiroğlu bir yerde... bunun üzerine laf, laf-ı güzaf olur artık.

BEN?ini Leylası ile SEN yapan Mecnun?a "adın ne?" diye sorduklarında, "Leyla" diye cevap verirmiş.

Bağış olsun.

Aynalarda ben varım

kaldırımlar bizim,

Gözlerin yok

Umut ve acı, başlayan ve biten,

Elif. Lam. Ra

denizle başbaşayım...

kıyam etmiştik o gün. kıblegah da tuba ışıltısı ile ummana düşmüştük.. düş/tü? ne zor uyanmıştık bilmez misin?

Aşk ilahidir; imanla başlar vahdete götürür. Gönülde doğar, gönülde yaşar. Sırrı saklamayanlar, başını verir.

Gelince Med'dir, gidince Cezir,

?Bilirim, sevme Senden, sevilme Senden. Bilirim, gerçekte seven de Sensin, sevilen de Sen.?

Bir zaman, bakacağım karanlıkta yüzüne,

Yanmaktan yakmaya an bulunmuyor mu gülüm?...

ben ancak çocukluğumun sevincini anımsayarak yazabilirim bayramı; özlemlerimi

çok güzek bir yazı alperence hocam

Derviş Yunus hiç saymadım dercesine hafifçe gülümser ve ilave eder;

Dolaşsam

Çünkü bence şimdi herkes gibisin

Baht-ı dun elinden bir dolu içtim

... ama yar kırgın değilim sana

Ne oldu kalbime? Katılaştı, katılaştı.

Bak alnına, iki kaşının ortasına. Orada benim mührüm var. Alnımın yazısı olduğun kadar, alnına da yazıyım.

Gül... Mazlume...

Hey sizler, nereye? -Hiçbir yere. -Nereden? -Her yerden.

"Allahım!" Neden, neden bana

Savaşın adı geçse, cinifrit olur,.

Nice hıçkırık gerek bir gitar ezgisine

"Bana bir mucize göster Allahım!"

yüreğim, yüreklerinde kaldı...

Güle güle sayın "dcle"...

"Ben VEFA'yım! Ne yazık ki artık vazgeçilmez değilim. Onun için bundan sonra yanıp durmamın bir anlamı kalmadı " Sözlerini tamamladığında esen hafif bir rüzgar onu söndürdü...

- Benim halife ile ne işim olacak. Senin bana vereceğin bir tas çorban varsa ver, yoksa bırak, deyince fazla ilgilenmeyip saraya doğru yöneldi.

Yoksulluğum zenginliğim olsun.

ÜMİT ZEKİ SOYUDURU

Nihayetsiz gecelerin daldım zulmet deryasına.

ol bir hal olmusum ki simdilerde

Sırası geldiğinde üçüncü mum hüzünlü bir sesle dedi ki:

En çok beni götür istiyorum yarınlarına

hiç kulak vermedi ve yakarmaya devam etti:

Sanki bu geceyi sen boğmadın mı

Birinci mum dedi ki:

Bir ürperişi nice pişmanlıkla ödemek

can çekişmek,

Metin Eloğlu

Onu ara Onu bul Onunla ol!

O aşk bitincede...

Dostluğun devlet, yeter bana iki alemde ger

Züleyha, merhametin limanına sığınır

Tığ gibi bir delikanlıya soruyorum

Ve bu dünyaya aşk dolu şiirlerim kalsın

Bir gün, bir adam ellerini açıp yalvardı:

Bize?istememeyi isteyebilmeyi? öğret

Her daim kanar, kanar yeniden,

O böyle yalvarırken, sağanak yağmur

ANNEM YOK TUTAN ELLERİMDEN

nasıl temizleniyorlar?

Sen aşksın... Sen hem hayal, hem gerçeksin. Hem ırak, hem yakınsın. Bazan güneş kadar yakıcı, bazan sularca serinsin. Bizi yücelten büyütensin. Sen ateşsin... Sen her şeyi arıtır, temizlersin. Sen suların bile susadığı susun; hiç bitmez serinliksin, hiç bilinmez derinliksin.

Derdimi sığdıramıyorum bedene

O kayalıklarda ilk seni gördüğüm zaman

Al bir taş ama iyi kır, dağılsın zerrelerim

Şu Dünyaya meftun

Kabzasında bir dirhem gümüş de ben olsaydım

Pervaneye acırım istemem ölmesini.

Tam o an, bir kelebek gelip

Artık dönsen de olur dönmesen de

Mecnun'un cevabı şu olur;

Yarin kara gözünde hülyaya dalmaktır aşk

"yüreğime nasıl koysam bilemediğim"dedi.

Bence sen de şimdi herkes gibisin

Uçurumdan atlarken de tabancayla kafasına ateş etti!

Hasılım yoh ser-i kuyunda beladan gayrı

tahassür'den...

Okşadığın bir parça kumaş da ben olsaydım

Kapkara bir perdeyle ayrilmis gözlerimiz

1960'ta

?Ey gönlümü alan güzel!... Keşki beni ayıplayanlar seni bir görseydiler. Seni görünce, turunç kesecekleri yerde kendilerinden geçip ellerini keserlerdi. Bunu görmek isterdim. O zaman hakikat meydana çıkar ve davamda haklı olduğum sabit olurdu.?

ıslak ve çok kiprikli çocuğum...

bir musa nefesiyle yol almak,

Hasret mi?

Unutan sen olsan da sana bile yakismiyor...

yar?e nasıl dokunacağını bilememek,

Senin 'El'inde.

gelmedin

her şeyin solan rengine can?sın ya gerisi vesaire?

Görüyorsun iste, ask'a ve sana ihanet etmiyorum

Pervaneye perva ne?

Al bu suskunluğumu al artık

seraplar var kum tepelerinde

Bölük pörçük, yıkılmış sinem

Cumartesi.

Sessiz ama arzulu çekiştirmesinin peşinde...

Bülbül gibi kanıp gülistana aldanır

Sakınıyorum yinede seni gönlümün her köşesinde

Pervane gibi, pervane gibi

Güneşe konan altın kelebek

Demir kapı, kör pencere,

Edip fitneyle dünyayı harab-abad neylersin

/içimizde yankılanan sesin müjdesini duyamayız/

Usulca girecek bir yere ilişeceğim,

Salındığın sokaklar hala sızım sızım

kaybolan canı yanan hayattan ders alanlar öğrenır.

Aşk odu evvel düşer aşıka sonra maşuka

?Sevdalar böyle mi yaşanmalıydı?..?

Aşığın kalbi mi, ilk bakıştan sonra suda titreyen bir mehtap?

Aşk ilahidir; imanla başlar, vahdete götürür. Gönülde doğar, gönülde yaşar. Sırrını saklamayanlar, başını verir.

bağladı, ipi de büyük bir kayaya bağladı. Sonra zehir içti ve kendini ateşe verdi.

Bir an için su olduğunu düşün. Su denli özel, su denli yararlı ve su denli çok, tükenmez... İnanıyorum ki gerçekten de öylesin. Ama ister çeşmelerden dökül, ister göklerden yağ, ister nehirler dolusu ak; dibi olmayan bir kovayı dolduramazsın... Unutma daha çok bağırdığında daha çok dinlenmezsin, gürültünün parçası olursun yalnızca!..

Son soluğumun dibine çöktüm öylece

"koşmak" dedim.

Bir Dostu Hazreti Yusuf?u ziyarete geldi. Bir gün boyu oturup konuştular. Hz. Yusuf başından geçenleri, kuyuda iken çektiği sıkıntıları dile getirdi. Uzun süre konuşup dertleştiler. Konuşmanın sonunda, Yusuf misafirine:

Gah umuttur, gah ihtiras

?Yol? desen yol.

varlığım Leyla ile doludur. Korkarım ki benim kolumu

Gözlerini kaldırarak Züleyha'nın yüzüne bakmaya başladı meczub, Züleyha.." dedi, "sevindir beni!" Züleyha kölelerine meczubun sevindirilmesi için işaret etti.

Kıydım kendime...

çünkü o ben gelmeden, ben geldikten sonra da bana bağlı olmadan vardı

Nisyansa unuttum her seferinde seni

Ey gül agaci!

Neden gelen kokularla görmeye başladı Yakup

N'oldu bu gönlüm, n'oldu bu gönlüm

"Üzgünüm ama senden ayrılmam gerekecek" demiş.

Adam, kelebeğine hayran... Bırakamaz bir türlü...

Siyahına sevdalandım!.. Dünyanın bunca rengi içinden, ben senin siyahına sevdalandım. Gecenin değil, bilinmezliğin değil, gözlerinin siyahına sevdalandım...

Aşk ile insan elbet güneşe benzer;ve aşksız gönül misal-i taşa benzer.

niyazım nazıma vesile olsun?. niyazım katında?var? olmama sebep olsun?niyazım şükür olsun.

Sessiz harfler seçersin

Topraga ölüm düstükten sonra hirosima'da

Elin yok

Bir deniz kıyısında yüksek bir yamacın tepesine çıkıp boynuna bir ip

-haddim değil ki zaten bu-

"gözlerini görmesemde gönlüne dokunmam

Hani o bin renkli açelyanin

ak Martılar

?Evet, onun verdiği bu yalan haber için üstümde neyim varsa verdim. Eğer doğru haber verseydi, canımı verirdim.?

Deniz, aşkla kendinden geçti. Cezbeye kapıldı. Meczub oldu. Kabardı, kabardı, kabardı. Bentleri yıktı, sınırlarını aştı, maşukuna koştu.

Ben yordum ruhumu biraz da sen yor

bir dostun yüreğine kondu Şehr-i Mevlana'da!

çocukların oyununa katıldım bugün,

hamd ile...

yar?in?var? olduğunu anlayıp,

rabbim bizi o kadar çok sevdi ki,

iki damla çığlık katışık

-Uyuyacaksın dedim, der.

bir yıldız nasıl yaşar

Güneşi, topragi ve sevgiyi

Çocuk sessizce geri döndü. O ana kadar balonlardan ayıramadığı gözleri dolu dolu olmuş, yürümeye bile mecali kalmamıştı. Bir kaç adım attıktan sonra elinde olmadan tekrar onlara baktığında, gördüklerine inanamadı. Balonlar, her nasılsa adamın elinden kurtulmuş ve yol kenarındaki büyük bir akasya ağacının dallarına takılmıştı.

saklanmasın çınarında ey el azizi ulvi yarrr

Biri damla damla alnıma düşer

yeter ki sen,

dostum bildiğime değer vermeyenlere,

Öksürmeli miydi vapur dumanlarından,

İnsan seni sevince tutsaklığa kızar tabii.

Her an siginabilecegin limanin olmaya giriftarim ben

Tüm insanlar,

'Nasıl herkese duyuruyum da sesimi diyeyim: Bu anlattığınız ben değilim. ben bu anlattığınız değilim. Yusuf'u ben nasıl yerim? Ben Yusuf'u nasıl yerim? Sözünün bu kısmına gelince kurt. nemli gözlerinden boncuk gibi yaşlar dökülmeye başladı. Gri tüylerle kaplı göğsü. ön ayakları ıslandı. Bir ah çekti derinden derine. Islak burnu daha ıslandı. Ve devam etti: Ben şimdi adımı nasıl temize çıkarayım. alnıma sürülen bu kapkara lekeyi neyle. nasıl yıkayayım? Öyle bir leke kideğil bana. yeter kıyametin kopacağı güne değin gelip geçecek tüm torunlarıma.

Bulanık olan sensin..

iki ruhun birleştiği yere kadar..

korkarak onları itmeye başladı.

Ama hiç yıkmadım...

Aşkı bilmez Züleyha, Yakubi şefkati anlamaz? Ağlarsan Yakubi ağla? Seveceksen İbrahimi sev...

ve yıldızlar dökülür yere bir bir

Aşk ki gerçek değilse, tutkusu olmaz.

- O kuşun benden dilediği nedir?

Kırdığım kalemlerin mürekkeplerine kan buladım

Sensiz yuvasız kalmış göçmen kuşlarım

bir elinde bir gül, öbür eliyse açık ve öne uzanmış

Düşünüyorum çok zaman, ?hayat üzerine kaç cümle kurdular? diye. Cümleler de hayatın kendisi de, hayattan olmayan bir ben miyim ne? Bul beni şiraze. Daha girmeden karanlığa tüm aydınlığımı yuttum. Başıma bir ayla takıp, olamayacağım her ne var ise el ettim. Bul beni şiraze. Gözümden tut, dilimden?

tut ki,

bir sevda bestesi çalsın yüreğimde; nağmesi yar?in dilediği ritimde olan. bir sevda bestesi çalsın; günümün telaşlarında beni ruhuma götüren. bir sevda bestesi çalsın; mutlak seven?i hatırlatan; sevilenin vasfı için seven?e yakınlaştıran. bir sevda şarkısı çalsın; sevilenin halini seven?e sevimli kılan?bir cemil?e yakın olma sevdasını fısıldayan şarkı çalsın; günlerimi imar etsin.

Bu Hulusi asitanında zelil bir bendedir

içimi aydınlatsaydın keşke?

HİÇ BİR DAĞ, BİR ÖZLEMİ GÖMEBİLECEĞİ KADAR BÜYÜK DEĞİLDİR...

Baştan ayağa nedir bu yanmak?

Dünya hayatında hep kötülük işleyen bir adamı ölünce cehennem kapısında bir melek karşıladı. Melek adama şöyle seslendi:

yalnız söyle bana sevgilim

meydan okuyuşum bir başkadır benim;

Kaçıncı gecedir bu bilir misin

Çıksam şimdi güzelliğin gökyüzüne

Gökyüzünde bölük bölük turnalar

Güzinde bir demet kırmızısından almış,

Zira, bu sefer uyku ölümdür: Uyanılmaz!

Görüşmecim, yeşil soğan göndermiş,

Yaşamaktansa ölmek bin kez daha güzeldi.

"Senin kalp atışlarında sonsuzluğun nabzını tutuyorum yar! Senin nabzında, kendi kalbimin atışlarını dinliyorum?

Titredi kanadı dokununca ateşe

bir şeye

Ayinen olsam hayran edersin?

Pençesindeyim ebabilin tırnaklarında

Neden bekledi yılan

Anlat bana bişey anlat

Mecnunun cevabı eşsizdir.

yanmış bir kelebeğin

Günahlarımı biliyorum, utanıyorum. İsyanlarım çok oldu; yüzüme bakamıyorum. O kadar unuttum ki, unuttuğumu hatırlamıyorum. Bana nasıl bakacağını merak ediyorum. Ürperiyorum. Ürperiyorum. Ya tanımazsan beni? ?O beni sevmedi!? dercesine görmezden gelirsen ağlayan gözlerimi? Hayır, hayır, böyle olmayacak, emin olmak istiyorum. Senin müşfik bakışında, toprağın yağmura doyması gibi sonsuz bir serinliğe kavuşacağım. Senin bakışında sonsuz bir hülyanın eteğine varacağım. Özlemin cennetin kokusu bana, sana susadım.

Durmadan, yorulmadan

ben susarım bir başka alemin imarıyken sen,

"düş sokağı" ,

Doktor Mecnun'a

Ben orada oldum en cok orada bilmezsin

Ey dosttan da öte dost bildiğim

ben kızarım kendime?

Bulut ve turnalar

Ben binlere bölündüm

üşüyen tırnaklarım kaldı.

alemler ki neylese özge olana perde,

Rabbini bilen Züleyha ilk dua olarak hemen oracıkta, Rabbim, gözlerimden bu acıyı kim silecek benim?

Sayın üdeba ben Mona Roza başlığına yazıyorum diye yanlış başlığa yazmışım. Ama siz doğru anlamışsınız.

oysa şahdamardır tanrının bütün saltanatı?

Ağlarsa, taşlar ağlar.

Elimde, sükutun nabzını dinle,

ela gözlü bir kızdı narince

Biçareyim ya leyl.

İskender Pala

Şimdi sen kalkıp gidiyorsun. Git.

alıp gitmiş uzak diyarlara su...

İki fısıltı gibi çarpışmıştık kuyunun dibinde.. Ellerini doğrayan kadınlar.. Her göz züleyha?ya yusuf iken Sırtımı dayayacak ağaç aradım.

Mecnun da

Layik miyim bilemem collerinde vaha,

Yalnız bunun için "var"dı Pervane?

İşte vefada ben sana benzemekteyim; hatta belki vefam senden nice kat ziyadedir.

Umutsuzluğu yıkmak istiyorum içimde.

evlerden birinden yeni doğmuş

söze edeb yakışır artık;

"Neden böyle bir günde bir küçük fare için mutsuzluk oyununa başlıyorsun ki? Bak ben dümdüzken balıklar da benim duruluğumu bozuyorlar. Ben onlara kızıyor muyum? Biliyorum ki onlar bensiz ben onlarsız olamayız. Sen de seninle birlikte yaşamak zorunda olanlara kollarını açmalısın. Güneş hiç bulutlara bozuluyor mu? Benim ışınlarımı engelliyorlar diye kızıyor mu?

Bilirmisin bir gül neden kızarır,

İçimde gül pınarı aktı yine bu akşam

sağım olmazlar, solum sen.. içimde derin pişmanlıklar.. her günün, her saniyenin dayanılmaz azabı delip geçerken yüreğimin ceplerini, bir iç intiharın kanattıklarıyla çaresizliklerdeyim.. senden arta kalanları topladım.. götüreceklerim hazırda.. bir veda cümlesi kurabilmek adına bütün iç çekişlerim.. dilim, lal.. çığlıklarım karabasan korkularında, sessiz..

"niçin kısa?" diye sordum.

- Birini bana verecektiniz, dedi. Hangisi o?

Ak kağıt üstünde dolanan elim

- Ben halifenin davetlisiyim. Gel beraber gidelim, dediyse de misafir:

Korkuyorum;

Senden başka talebim yok yanlış aşka çatılmış kaşlarında

Ve silmek için bir damlanin yüzünü

Oydu, dolu dizgin gidişime dur diyen

Sultan, gece istirahatına çekildiğinde yastığının yanında bulduğu kağıtta yazılı bu ümitsiz cümleye, bir karşılık yazıp yastığının altına bırakır. Kadıncağız sabah, ?Acaba sultan cevap yazdı mı? heyecanıyla -belki de biraz ümitle- yastığın altına bakar ve kağıdının arkasına bir şeyler yazılmış olduğunu görür. Sırdaşına okuttuğu bu notta,

itiraz etmemek artık ;yürekten lisana gelen zehirden kurtulmak!

hafif bir yel esiyor gönlünce

-Ya Rabbim! Bu nasıl iştir. Bu kulun benim kim olduğumu bildi. Bu nasıl iştir ki bendeki listede bunun ismi yok.

Azgın sularla, hırçın dalgalardır payıma düşen sevgi,

Toplanmaya çalışsam da olmuyor... Doksandokuz parçamın her biri bir köşede; boncuklarım saçılmış bir araya gelmiyor!..

Başım dağlar gibi sislenince anladım?.

Öyleyse de bana, aynı değil miyiz seninle geceler boyu?

Bu yolu yürüyelim.

Soruyorsunuz, ne zamandır birliktesiniz?

?Acı? desen acı.

ağzımdan çıkanı dunyaya yapıştırdım,

Mecnun tekrar geçmiş kuyruğa. Sıra ona gelince Leyla yine önceki gibi davranmış. Mecnun?un sevinerek tekrar kuyruğun arkasına geçmesini seyredenler dayanamayıp sormuşlar:

Ve ben artık seninle yapamıyorum, birtanem

Benim kavuşmam, buluşmam işte o zamandır,

kara kara düşünürüz,

Daha cana yakındır görünüşün uzaktan...

vuslat, ağır ağır ölüyor gibi

Hem sevdalı hem ürkek, hem sevdalı hem karanlıklara tutsak?..

RAHATSIZ OLUR YATANLAR MEZARLARINDA

Bugün böyleyim işte...

bana hazineleri açman için ne yapabilirim?

İnanıp erkine yaslanınca anladım?

E linde bir ışık hep yakıp gittin..."

BEN, BENDEN GİTTİM

Gözlerime hep hüznü yakıştırdım, ağlamaya alıştım.

Unuttum evi-barkı, eşi-dostu unuttum.

Gül verdiler, dikenini de istedim. Dikensiz gül kokmuyor şiraze.

"aşk" dedi.

Yaşadıklarını üç harften ibaret görenler, çözemezler gizini? Bilmezler ki ayn?ın içi Cennet, şin?in içi Cehennem ve kaf?ın içi de Araftır. Cennete gönüllü sürgün, metrelerce kuyrukla girenler, sıra aşkın Cehennemine geldiğinde koşarak kaçarlar. Lutuf penceresini açamadan yola koyulurlar? Ve Araf?

- Seninki ağaçta kaldı evlat, dedi. İstersen çık al.

mateme isyan okuyalım beraberce

parmak uçlarımla kalsam

titrek bacaklarından doğurdu beni

-Adam, kapıdan ayrılır ve dostunun hasretiyle oradan uzaklaşır. Daha fazla dayanamaz ve üç-beş gün sonra dostunun kapısına tekrar gelir. Reddedilme korkusu taşısa da kapıyı çalar.

Gözlerinde bir anda dört mevsim

"bayramınız mübarek olsun; üzerimizdeki hayrın artmasına vesile olsun. yüreğimizle dostluk anlaşmamızı imzalama yıl dönümümüz olsun... dua ile..."

dcle diyarbakırlı mısın?

Benim diyen her ressam.

Ancak balonlardan birisi iyice sıkıştığından diğerlerinden ayrılmış ve ağaçta kalmıştı. Çocuk onu kurtarmaya kalkışsa, dikenlerden patlayacağını çok iyi biliyordu. İster istemez balonu yerinde bırakıp aşağıya indi ve adam dönerek:

Uzak yıldızlara dikme gözlerini, züleyha ağlamasın.

paylaşım için teşekkürler...

ey güneşim!

Ateş durmuş, susmuş, sönmüş aşkıyla.

Mazlume; bir güle taktığım ad.

Şakaklarımdan süzülüyorsun? İç?imin en iç?inde kovalıyorsun yarım kalmış nefeslerimi; sana kaçırırcasına? Kaçamaklar bir?yer?e buyur ediyor ben?i? Adı konmamış bir?yer?deyim şimdi?

Duygularının karşılığının olmayacağından, bu yüzden kelebeği

En uzak ve en bilinmedik diyarlardan gelen

Zulamdaki mahzun resim,

Sorulur bir muamma diliyle,

Bir limana sığınır gibi...

Neden, neden babasının kucağında donarak öldü çocuk

ben O'nun sılası, kendimin gurbetiyim...

Sevmeyi yanlış öğrenen adam, en sonunda dayanamamış ve papatyayı tüm gücüyle kendine çekmiş... Tüm dünyaya ne mutlu.. Ve o salak adama ne mutlu ki, papatya herşeye rağmen direnebilmiş gücü kalmasa da. Ama bu direniş o kadar büyük bir güç gerektirmiş ki, o herşeyden çok sevdiği papatya boynu bükük kalmış...

Güneşe konan gümüş kelebek

Ve çöllerin şaşkınlığı sorunca nedenini

ıssız bir sahrada yapayalnız yaşamaktansa

Uzun bir yol önümdeki, yürüdükçe darlaşan,

Batmayı gördün değil mi? Doğmayı da seyret, güneşle aya gurubdan hiç ziyan gelir mi?

o da beni sevdi

ya da Bir inanç firtinasidir yüregin

"ben de yalnızlıktan sıkılmıştım zaten."

Susmalıydım aslında.

Teslimiyet ve muhabbet ister

BAŞKA CEMALİ NEYLESİN?

Sus gönlüm. Sebepler var edilinceye kadar. Bahaneler oluşuncaya, birbirimizin nasibi oluncaya kadar sus.

Yusuf'un gömleğinde kan,

Hep seni yıka,

Bir gözyaşı, bir cevherdir ateşten kaynayan ve alev gibi yanan. Özü sudur ama avuçta bir yalım, gönülde bir yangın olur. Bir ateş düşünün, dumanı ah ile çıkar da külleri göz yaşına karışır ya Hayat bir mum alegorisidir hani, mumun başındaki yanış gözde yaş olur da gözyaşı alevle barışır ya Alev can ipliğini yakınca, acıdır ki, bedenini eritir de mumun, su ile alev birbiriyle yarışır ya Aşıka göre cennet olur cinnet ve kendi gözyaşında boğulur akıbet...

Kalbime adını düşür

Mazlume!..

benim mesaj kutum yine açılmıyor. formda niye sadece benim böyle. anlayamadım

evet, rabbim bizi o kadar çok sevdi ki, bize hayatı, hay kılmak adına gayret sarfetmeyi ibadet eyledi. bizim sevgimizi sabırla inşa etmeyi öğretti; bizi sabrımızla sevdi. öyle ki, sabrımıza karşı muamelesinin akledemeyeceğimiz güzellikler olduğunu söyledi kelam?ında. öyle ki, sabrı yüreğimizin padişah koltuğuna layık gördü?

Dünyanın başından sonuna dek,

Hangi kalemin yazısı,

Gelincikler usanıyor beklemekten ve soruyorlar hep birlikte;

gunahkar ellerim her kırılmada secdeyi sarar

Bülbül şöyle arzetti.

neyse hadi hayırlısı:)

Çocuk, olup bitenleri büyük bir merakla takip ederken, baloncu ona doğru dönerek:

ne sınavı, ne testi

Ansızın... Odaya bir çocuk girdi ve 3 mumun da yanmadığını gördü. "Neden yanmıyorsunuz? Sizin sonsuza kadar yanmanız gerekmiyor muydu?" dedi

aşina olmadığım bir vakit ve hal gibi. kurban hayra sayılır mı, ey canımın sahibi?

Padisan emr buyurdu " Hemen kütük ve balta gelsin! " " Hanginiz hakiki Mecnun simdi anlayacagiz " dedi. " Leyla'ya olan aski için kim elini kestirirse onun Mecnun oldugunu anlayacagim... "

"Allahım! Konuş benimle!"

O zaman anlar ki, birlikte kaçar, birlikte uçar, beraber yaşamaları beklenenlerin yanında tutunamayanlar.

Sen yine güneş ol doğ dünyaya...

Merak

?Sağlam insanlarda yara derdi bulunmaz. Ben derdimi ancak ve ancak derdime ortak olana söyleyebilirim. Başkasına anlatamam... Ömründe bir kimseyi arı sokmamış ise, ona arıdan bahsetmek boş şeydir. Sen benim gibi bir derde müptela olmamış isen, benim halim sana efsane gibi gelir. Onu bir masal gibi dinlersin. Benim içimdeki sızıyı başkasıyla mukayese etme. Başkası, tuzu elinde tutuyor. Halbuki benim yarama ekilmiştir.?...

aşık olduğumda doğdum ikinci kez

DÖKTÜĞÜ GÖZYAŞLARININ

Sevmeyi arayan yorgun gönlümün,

1953 kışları içinde,

Senai Demirci

Kaldırıp aşk ve ayrılğı

Cismi yandı adı efsane oldu pervanenin...

Yavı kılayım ben beni, isteyiben bulmayayım

Senin için yüklüdür tohum

güneşim, ben küçücük yüreğimde büyüteyim hep seni, can suyu?mla besleyeyim... yokluğunda eşya söz etmez hikmetten, aşk?tan?

gördüğün şu deniz,

Sonra sustum... Suskunluğumdu artık konuşan hep durmadan.. Vuslat vurgunu günlerimin hüzzam sevdalarına kulak verdi yine gönül;öylece kararsız ve yorgun... Derken bir ben kaldım tenhasında gecenin, bir de suskunluğum...

Bir içimlik taze çay tadında değil sevdalar

can fanuslarımı kıran yar! nefes alamıyorum, boğuluyorum... ikimizin yerine nefes almıyor musun yoksa. Yarı yolda kalmak da mı vardı ömrümüzün sonbaharında...

Yüzüne baktım

Hiç olmazsa kendini yakıp kavuran derdini söyleyecek, kabul görmese de, derdinden bir nebze olsun kurtulacaktır. Kadıncağız bütün cesaretini toplayıp akşam sultanın gelme vaktinde çadırın girişinde bekler. Birazdan Koca Yavuz, bütün haşmetiyle görünür; halinden, duruşundan kadının kendisine bir şeyler söylemek istediğini fark eder:

aklayasın artık,

Beyin hücrelerine Yöneltiliyor sorular

Tükeniyorum Rabbim! Tüm sevdiklerimden; anne babamdan, canandan, ten kafesindeki candan yakın olduğunu bilerek, ellerimi Sana açmayı, Senden çözüm, Senden çare beklemeyi unuttuğum an! "Bu dertler neden bana?" dediğimde tükeniyorum.

Neden sonsuzluğa karışıp gitti yedi güzel adam

"Merhaba" demiş papatyaya,

Diriliyorum Rabbim! Yandığımda Seninle söndüğüm, Seni anıp ruhumu güldürdüğüm, O sırlı gücünden kuvvet aldığım, Seninle yürüdüğüm, dua ederek Seninle konuştuğumda... içimdeki tüm ırmaklar sana kavuştuğunda... ruhum kitabın ve secdenle buluştuğunda.. " Yarab, bırakma ellerimi" dediğimde diriliyorum. Yeniden canlanıyor, canıma can katıyorum! Canımda Sen buluyorum! Seninle huzur doluyorum!

Usulca oturtup zarif kanadına

VE YARATMASAYDI ALLAH

ben seni anladım

-Sana verilen listede beni sevenlerin isimleri var. O ise benim sevdiklerimden...

Bilsen ki sensiz kurumuş toprak benim

İçeriden gelen ses:

/lütufları aşikar olarak aramak belki de,

ben peşinden koştum, yetişemedim...

gözlerim, buzlayan kanatlarıyla

hayalin kandırmıyor sultanım!

Der ki: Yusuf bu gece Mısır sokaklarında

"kaç kere?" diye sordum.

Beden rengini aşktan bulur.

ve bilmemekte ısrar eden adam öbür eliyle

Vadiler ve ovalar varken önünde, yayılabileceğin küçük ırmaklara ayırabiliyorsan kendini ve bardaklara bölebiliyorsan, yaşam verirsin çevrene. Yoksa hep duyulmayan, dinlenmeyen, korkulan ve kaçılan olursun seller, afetler gibi.

sevdaya dair sessizlik dahi kıymetlidir

ne bir damla gözyasi...

Diğerinde durur göğe bakarım

Ereğli'nin kömürünü düşünür, ne kömür o be.

ah şu pervaneye perva ne, olmuş karıncadan merdane...

yakarmaya devam etti:

Aşk beşeridir; şakayla başlar, sorumluluk getirir. Gözden girer, gönülde yaşar. Surete meyledenler ziyandadır.

mutluluk resmi cizmekte yüregime...

Ne saltanat ister ne servet.

En sahici dostluklar ortak varlıklar üzerine değil, ortak yoksunluklar üzerine kurulanlardır.

Bitti Pervane!

gözlerim özlem ateşi

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Seni tenha bulacak kendimi asla bulamam

aşkı dahi yaratmaya kadirdir

Güle çıkmak işte budur desem

Yüreğim kanıyor efendim, kanıyor yüreğim!..

Söylesene unutulmak kime yakisiyor?

Aşık isen bu dertten kurtulmaya çalışma: yalnız Sadi gibi garazsız, ivazsız aşık ol.

Her aşk hikayesi gibi, her şey, maşukun cemalinin aşığa görünmesiyle başladı. Ay hilal oldu; peçesini aralayıp gül cemalinden kaş inceliğinde bir parçayı denize gösterdi. Deniz, bu hilal kaşa vuruldu ve aşık oldu ay?a.

Derken bir vadiye gelmiş. Rengarenk çiçeklerin bulunduğu bir vadiye. Etrafına şaşkın şaşkın bakarken, vadinin öbür ucunda bir papatya görmüş. Bir anda afallamış. Ne düşüneceğini, ne yapacağını bilememiş. içinden

Nedir yarabbi derdim gönül söyle

Seni sevmemiş olsam sözlerim yarı yarıya,

Bir başkentin bir garib, bir yalnız akşamında.

N'olur, gözlerini al git,

Ben sana denize açılma demiyorum. Açılacak olursan tufana bile katlan, diyorum.

Burada olduğunu bilmemi sağla!"

Bu bir marifetse eger, neden benim yanimda degilsin ki?

"nasıl?" diye sordum.

"ne yapayım anne, incir ağacını kestiniz?"1

Galib-i divaneyim, Ferhad u Mecnun?a sala

Ham insanı al karşına, söylet azıcık,

İşte bu sevdadır içimi yakıp yıkan sevda

hüzün yüreğime dokunduğu vakit; senin yüzüme dokunan ışığın gelsin aklıma da umutsuzluk, halim olmasın.

Mutlu aşk yoktur

Bülbülün feryadı...

Ocaklar ateşsiz!..

gecede, uykumda... Nasil beceriyorsun her yerde olabilmeyi...

Her sarkida sen varsin, her yerde, her gördügüm insanda, denizde,

Sevdalanmiş onun deli dalgalarına.

Bir adam yolda giderken Mecnun'a rastlamıştı; Mecnun, dertli dertli yoldaki toprakları eşeliyor, sanki bir şey arıyordu. Adam sordu:

Adam:

değil mi ki bilinmek ve dahi sevilmek isteyen O

Çiçeği koparılmayan...

hayatın nefesleri tıkadığı, hüzünleri damlalara bulayıp gönül hanelerine yağdırdığı anlardayım.. ayrılığın buram buram içime işlediği, eksikliğinin yükünü kaldıramayan yüreğimle, ayrılıkların ve sevdaların başşehri vurgundayım..

Ben ağlayamadım; sen ağla...

Çiçek, suya?Seni seviyorum!?der. Su,?Ben de seni seviyorum!?der. Aradan zaman geçer ve çiçek yine?Seni seviyorum!?der. Su, yine?Ben de!?der.

tenim de yanmakta gönlüm gibi

Ama devamı daha ilginç. Çünkü kurşun onu ıskalayıp ipi kesti,

Ömür boyu yaşar bu esareti..."

-o, adımlarıma yol çizmeye aday iken-

Seni bir nefeste ucuracak kanat olur yuregim

Ruhta okşayış

senden yansıyan ışık bana tek hali anlatsın ; a ş k!

Ne sevgi gerçek şimdi nede sevgili.

uçurmasaydım yürek mabedimden seni,

Gözlerim gözünde aşkı seçmiyor

oysa gök mavilenince çiçeklenir deniz

Çaresiz bir takvimden yalnızlığa gün saydım

Bak we soyle bana

Şem?-i ikbalini tar eylemesin derse felek

Görsün prangalarım o doğacak günü

her daim uğraşırsın.

Alem aşk için yaratılmış ve?aşk imiş her ne var alemde!...?

Ta seherlere dek birlikte yanmaz mıyız?

İlk defa aşk idi pervane

içimin hali olur aşk.

Ve yine su gibi "bir küçük bardağın içine" sığdır ki kendini girebilmeyi öğren insanların damarlarına. Yaşam ver... Vazgeçilmez ol...

Ya onların aşk uğruna yaşadıklarını bilir miyiz? Yani pervanenin mum ışığıyla yaşadığı aşkın hikayesini?

Mezar, cennet topluluğunun perdesidir.

Gözlerim yarım,

Sarmadın mı ellerini boğuk güne

Ne yazık ki, ne yazık ki birtanem, boğuluyorum

Ah mine'l aşk

İhsanı bol olana sevdalıyken, insana dair her şey ne kadar da az görünüyor gözüme. Verseler verseler ne kadarını verirler şiraze? Verirken kaç ölçer, kaç biçerler şiraze? Buralardayım. İkinci paragrafın üçüncü satır, sekizinci kelimesinde? Sayfalardan iki-yüz-yetmiş-dokuz? Okuya okuya bul beni şiraze. ?Boşluk? diye bir şey yok, her kelime arası dolu. Her satır arası dolu. Her paragraf arası dolu. Sayfa kenarları dolu. Dopdoluyum şiraze.

Ateşi köze döner, kokusu olmaz.

Taa Hayber?den, Uhut?tan, Bedir?den

"ben kimim?" diye sordum.

Ömründen düştün kendini

kalem yalanı yazar o zaman?

Gel ey, onsuz mutluluk bulamadığımız!..

Gözlerin durur mu onlar da gidiyorlar. Gitsinler

L eyli yeldaları ağartmak için,

Dagin tavsani, colun ceylani,

''Yalnızca bir türlü aşk vardır ama görüntüleri binlerce türlüdür,'' der bir bilge. Üç çeşidini söyleyelim biz:

Nurunun narından nasibim suz-ı ahtır

farsak şarkılarının yurtsuz sürgünüyüm.

Yaşlı adamdan başka kimse balık yakalayamıyormuş. Yaşlı adam tekrar oltasını atmış daha kocaman bir balık, adam tekrar balığın ağzından ğneyi nazikçe çıkarmış ve balığa şöyle bir etraflıca bakmış ve tekrar göle atmış balığı. Her seferinde daha kocaman balıklar yakalamış yine etraflıca baktıktan sonra balıkları atmış göle. Yanında balık tutanlar artık dayanamamışlar ve adamın yanına gelmişler.

yaşamım anlam bulsun;

Gözyaslarim asilligini yitiriyor ve yenik düsüyorum sevdana...

ilginize teşekkürler:)

diz kırıp

Yalan imiş?Can? yakan yakut gözlerin

?Sana yok.? Demiş.

Asla bulandirilamayacak olan denizlerinde firtinalar ciksa

Cennetin olmak serefim...

Belki mevsim hala kış diyor gelmiyor bahar.

Bir gün Mecnun?a kaç yaşındasın diye sormuşlar.

İbrahim'in dilleri.

Bu imkansızlık hüznünün dehlizlerinde kaybolarak, içimdeki bitimsiz korkuyla bağırarak dökmüyorum sahipsiz benliğimi Yaradana? Hafi bir zincirle düğümlüyorum dilimi. Çözülürse yanacağım sanki, eriyecek ve biteceksin sen de, taşıdığım can gibi?

Neden babasının yolunu beklerken öldü çocuk

Öpmek istedim

Ve hayallerimin çalınmasından.

Amcacığım napıyorsun sen demişler biz saatlerdir buradayız tek bir balık bile yakalayamadık.. Sen ise kocaman kocaman balıkları göle tekrar atıyorsun demişler.. Neden acaba diye sormuşlar?

Fecri gördü hayal meyal,

Ve turnusol kagidin isem, sabir ve tahammul kusu olan

Yaş dorukta, gönül hala çıktığı yolun başında

Fırat'ın bir yakasında yaşayan bir delikanlı ile öbür yakasında yaşayan güzel bir kadın varmış. Birbirlerine aşık olmuşlar. Delikanlı her gece Fırat'ın sularında yüzerek karşı yakaya geçer sevgilisine ulaşırmış. Şafak sökmesine yakın delikanlı sevgilisine öpücük kondurup Fırat'ın azgın sularına girip öbür yakaya geçermiş. Bu gecelerce böyle sürüp gitmiş.

acılar erken büyütüyor

Yeğenine çukulata almış, onu veriyor

kendi yükünü omuzlanmayan insandan bu kadar şikayetçi olmamıştı.

BAŞKA VİSALİ NEYLESİN?"

hayat bir maraton" dedi.

her şeyin sahibinden

gel leyli'm, miniciğim... Her şey birbirimizin.

Ah araf! Ah kaf dağının gizi ve zümrüd-ü ankanın varisi? ne tatlı dil, ne sert bakış. Ne gerçek ne yalan. Ne var ne yok? Araf gözlerin gibi, benim arafım senin adın?

Başaklanmıyan yulafa söylemeli,

sana susarak meydan okuyorum!

Züleyha?nın gözlerinde Yusuf?un sureti var

içeri çektim karnımı

şişman bir ruzgar eser, kanat çırpan göğeee...

düşlerim, şahlanan kır atlarıyla

ayak uyduramadım?

O neşe kalmamış peymanelerde

Hepsi yalan söyledi

İkimizden bir işmar,

sevgisizlik gelir, dünya cehennem olur."

Ya sen, a pervane!

- Bayramda vardı, diye atıldı çocuk, önümüzdeki bayram yine olacak.

Benim için ağlama, yazık, vah vah deme;

Kaf dağının ardındaki zümrüd-ü anka kuşu gibidir.

Sırf seni sevdiği için ya, başka neden?

Aziz diyar El aziz

"dost" dedim.

SAHİPSİZ BİR ÇOCUĞUM ŞİMDİ

Çırpındıkça yaralar kendini

"şey" dedim.

Güneşe Konan Kelebek

Ve konuşmaya başlamışlar. Kelebek ona hayat hikayesini,

Üstelik senin gönlündeki, dilindedir daim.

biraz da kızgın?

Gözyaşım,

Tek muradım. bütün yaratılmışların sahibi olan Tanrım. bu ayıpla yaşatamazsın beni. Ya alsın yeni doğmuş bütün kurt yavrularıyla birlikte canımı. kurt neslinin dalı yaprağı burada kesilsin. ya da adım temize çıksın.

Güneşe konan öksüz kelebek

"Merhaba" demiş,

Ve kalbin isgale ugrarsa rehberin olmak isterim.

Bir gece yine tek başına deniz kıyısına vardığında, gerçekten dünya güzeli

Zifirle aydınlanmış bir güruh,

ömrü ne kadardır ki?

OLMAZDI KIYMETİ ANLAMANIN

gözüme gül dumanı çöktü yine bu akşam

Her şey şiirdir, çağrısı aşkın

Işığım nur ışığım; canım, gözüm ışığım,

Mum, hem bu sözleri söylüyor, hem de sararmış yanağından sel gibi gözyaşı dökülüyordu.

Topluyorum, topluyorum, toplayıp duruyorum kendimi yalnızlığımla...

A. T. Ç.

Bazen gecenin en sessiz anında göğe bir merdiven dayayıp çıkmak geçiyor içimden yukarılara. Aşağıda hayat. Yukarıda hayat. Aşağı yukarı hepten hayat şiraze. Tutup askıya asamıyorum. Dolaba koyup saklayamıyorum. Sandığa kilitleyemiyorum. Kilit üstüne kilit vuramıyorum. Şiraze, ben en var halimle yok olmanın telaşındayım. Dünyanın her anını hayata döndürememenin telaşındayım. Sonsuzluğumu yeşertememenin telaşındayım. Her mevsimi ruhuma aşılayamamanın telaşındayım. Telaş içinde bir ben?im şiraze.

Söze sığdıramadığım. Ve hiç susturamadığım.

Gül melteme bir masal deyip savruldu

Asıl rengi belliydi aslında asılı kalınca anladım

Yok kimse bu derd-i dilden agah

Yuregimden tutmusken sen, bir de ellerim ellerindeyken

İkinci kalebek bununla yetinmeyerek daha fazla şey öğrenmek istemiş. Biraz daha yaklaşmış ve ısındığını hissetmiş.. Demiş ki:

Sonra bende yandıydım içinde

Kapıyı sürgüleme üstüme...

Bir priz ve fiş varsa.. Bunlar buluşmuşlarsa... Ve ortalık hala aydınlanmıyorsa; bu nasıl sevda?..

Nedir yarabbi derdim gönül söyle"

neremi uflesem sizi bana getirir hayat.

şu denizde sana ait bir parça var

Bak! Gökte yay gibi uçan şu turnalara

"gitmek" dedim.

iki kere ölmem ki...

Bir Süryani zengin ailenin de hiç çocukları olmuyormuş. Kadın, Kırklar Ziyareti'ne gelip dilek dilemiş, adak adamış. Bir kızı doğmuş. Adını Suzi koymuşlar. Her yıl doğum gününde, annesi onu süsler, giydirir ve Kırklar'a götürerek, bir kurban kestirirmiş. Suzan böylesine bin nazlarla büyüyüp, güzel bir genç kız olmuş. Müslüman komşularının oğlu Adil'le, birbirlerine aşık olmuşlar. Yine bir doğum yıl dönümünde, annesi Suzi'yi, hizmetçilerle beraber kurbanını kesmek üzere, Kırklar Ziyareti'ne göndermiş. Arkalarından habersizce Adil de gelmiş. Hizmetçilerin kurban kesme telaşından yararlanan Suzi, Adil'le beraber, dağın arkasına dolanmışlar ve orada sevişmişler. Kırklar Ziyareti, bu beraberliği bağışlamamış ve ziyaret Suzi'yi çarpmış. Kız On Gözlü Köprü'nün orada, Dicle'de boğularak ölmüş. Suzi'nin ölümünden sonra, Adil de aklını yitirmiş

Bire bin veren buğday,

Ne olur, üzme beni; çektiğim her derin ah

Aşıklığın ne demek olmak istersen anlatayım: Ölmek suretiyle yanmaktan kurtulmak?

MEVLANA

Hıra dağından az olmasın özlemin

Henüz dile gelmedi Istanbul'u ezen suskunlugunda senin Gazetelerde Resimlerinle dolarken sayfalar

Haydi yüzleş benimle, diğer yönelişlerin kaçış..

tek parmak kalıyorum birşeyleri göstermekten.

Bunun üzerine, "Şimdi..." demiş ermiş, "Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe." Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen, ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa. "Buyrun" deyince her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp, sonra karşısındaki kardeşine uzatarak içmişler çorbalarını. Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan.

Ravza-ı kuyuna her dem durmayıp eyler güzar

Bir 'bütün'lüktü bu birlik, çokluktu; yokluk değil...

Alışmaktan korkuyorum, incinmemesinden korkuyorum kalbimin,

"Ben aklıma geleni aklıma geldiği biçimde söylerim. Karşımdaki de değil duymak, değil dinlemek, anlattığımdan bile fazlasını anlamak zorunda!.." demeyeceksin.

Yureginin suyu bulandikca onu durultacak iksirin de benim.

Bir saçı Leyla?ya mecnun?dur deyu

ŞİMDİ SEN SÖYLE YAR: YOKLUĞUN KAÇ ASIR?

Adam namazı kılmayı bırakır ve öfkeyle Mecnun?a bağırıp çağırmaya başlar.

her şey zıddını içinde taşır

Gelmedin yıldırımlar düştü hülyalarıma!...

Sanki yokuş yukarı nefesim daralıyor yol almaktan.

Ama; corak topraklarin umudunu kaybetmeden bekledigi

Ben de bilirim elbet gönlümden silmesini.

?HAKİKİ AŞIK ODUR Kİ, SEVDİĞİ UĞRUNA KALBİ DURSUN!'"

?Adamın biri, her mehtaplı gecede alır başını deniz kıyısına gidermiş.

Bülbül değil ki

adımlarım adına tutuluyor

Yenilgi, ilmek ilmek düğümlendi tarihe

Devrin padisahinin kulagina ulasti iki Mecnun'un varligi...

Sat beni köle pazarlarında...

oyma süsünden ayrılıp, onun görüntüsünü

Cılk yumurtaya,

yollarımda varlığından bir parça...

Ateş sudan, su ateşten kaçar olmuş...

Bu yürek seni seveceğini biliyordu herhalde.

"yaşanacak çok şey var, zaman yok" dedi.

Beti benzi yeni çarktan çıkmış gibi.

hayata takla attıran hayta çocukluğum...

dost yanlız kalmasın diye..

Nasıl pençe vurduğunu, seslenince anladım?

bir yanağın teravetinde neyse

sevdaya dair söz eyliyorum şimdilerde;

İstanbul diye bir kent yoktu ki yeryüzünde.

Beni bekleyen var mı?

Aşk şiirini yazmak isterdim sana;sana aşkı şiir ile yazmak isterdim... Aşkı seninle tanımlamak ister, aşkı sende tanımak isterdim. Ay ikiye bölündüğünde yanında olmak isterdim.

Ama yine mahkum sanki kurutulmaya düşlerim.

Yıllardan beridir ağaran teller,

Koydu elini kütüge, baltayi vurdu cellat ve eli kesik halde feryad etti o :" Leyla'm! Leyla'm!... "

Aşk kayıp giderse dünyadan ebed kıyamet olur;

Yüreğindeki duruluğa...

Umuda yelken açtım, rüzgarım sende kaldı...

Bilemem...

Neden içimde bestelenmeyi bekler sözler

Bir sade fasıldır aşka dair...

Öyle gibi...

Sudan bi balıkçı tarafından çıkarılıp hastahaneye götürülen adam

Aşkın sonu budur işte, dedi ve can verdi.

Döndü Pervane,

Üç günlük ömrünü sevildiği ve sevdiği yerde geçirmeyi arzulamaktadır yüreği...

Ve Züleyha isek tebessümden sorulacağız bir gün. Dilenci, Züleyha'ya gülümseyecek duruma gelmeden...

senin üzerine elimi koyup umudumu beslemeyi unutmuşum,

Böylece Saatler Saatleri kovalamış. Günler geçip de, kelebek

İskender Pala-Aşkname :

Sonuncu kelebek daha da çok şey öğrenmek istiyormuş. Biraz yaklaşmış, aydınlandığını görmüş. Biraz yaklaşmış ısındığını hissetmiş. Biraz daha yaklaşmış, ateş kanatlarını kavurmuş ve biraz daha yaklaştıktan sonra tamamen yanan kelebek"poff!"diye ortadan kayboluvermiş...

Bir Kelebeğin Hayat Hikayesi

Sen eskisin ey aşk. Çok eskisin. Eskicilerin alıp satamadığı kadar yeni, insanlık tarihi kadar eskisin. Her yerde, her yürekte farklı bir elbiseyle çıkıyorsun karşımıza. Ama hep aynısın. Senin adını kim koymuş bilmiyorum. Ama her yerde hazır bekliyorsun. Ve aslında yenisin, yepyenisin. Bu kadar yeni olmasan, bu kadar dolaşık olur muydu ayaklarımız senin yolunda. Kimse aşkın ustası olamadı, kimse seni kuşatamadı. Kimse tedirginliğini bırakamadı senin yanında, kimse kalbini sakin kılamadı kucağında. Hep acemi hep acemi olduk yolunda.

tutun üşüyen ellerimden, titresin bedenim,

Yeter ki göz yaşlarımın serininde yıka içimi.

SEDEF ÇİÇEGİ

Zamanla su, buhar olmaya,

?Kendimden utanıyorum?

Gönlümdeki sevdayı ne demeye görmedin?

- Hayret, Leyla topraklarda ne gezer, öylesine parlak bir inci toprağa düşer mi?

göz kapaklarından vurulunca kasırgalar, annelerce deprem, babalarca bent olur.

guzeldi tesekurler.

Üstelik sende ah etmek de yoktur ama bende var!

Kurtarırsa kurtarır ancak

Fırınlar tutuşmuyor çırasız, kaynamıyor tencereler ocaksız...

Canan yok ise can gerekmez.

Eğer sevdalar böyle yaşanacaksa, yaşanmakta olan böyleliklerin adı?sevda? olmalı mıydı?

Tüm sevda hikayelerinde bir arabozan olur ya?Aynı bahçede yaşayan sarmaşık da günebakana aşık olmuş. İçten içe onu seviyormuş, sevgisi o kadar büyükmüş ki, günebakanın başka bir yere bile bakmasına dayanamıyormuş. onun güneşe olan tutkusu çıldırtıyor, kıskançlıktan çatlıyormuş. Onu kendime nasıl çevirebilirim düşüncesindeymiş. Sonunda onu sürekli kendime çevirebilirsem belki bana aşık olur, benden başkasını gözü görmez, güneşi göremezse onu unutur diyerek, her şeyi göze almış ve günebakanın vücuduna sımsıkı sarılmış.

?. sevilen?i sevdir bana?

Su, merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olan hastalık nedir diye ve sorar doktora. Doktor, şöyle bir bakar suya ve der ki:

Seyretmeğe doyamam.

Ateşin gerçekten ne olduğunu belki bir tek o öğrenmiş ama geri dönüp söyleyememiş...

Birbirine rastlamadan dolasan

"Olsun", diye mırıldandı. "Olsun." Ağacın üzerinde kalsa da, bir balonum var ya artık..

Çölde seni özleyen bir kuş da ben olsaydım

Bulaşmasın kara lekeler

Hiç kimseler, kimsecikler duymayacak...

Karşıki avluda salınan söğüt

Umutlara dallanacağı

Görmüyor gözler görünenlerin ardındaki gizi.

Bir dem bela-yı aşktan etme cüda beni

Bir bülbül yanmasın mı?

"işte gerçek aşkta o zaman yaşamaya başlarsın" dedi.

Mecnun birgün Leyla'ya bir mektup yazmak ister. Kalemi kağıdı eline alır ve şunları yazar:

TEBESSÜM... Şimdilerde en ziyade ihtiyacımız olan şey. Züleyha'nın tebessümleridir yaralarımıza merhem, sıkıntılarımıza ferahlık, kasvetlerimize aydınlık... Kim kendisini Züleyha makamında görüyorsa eğer... Bir iftar zamanının susuzluğundan öte bir gönül açlığıdır; çünki bize çile. Sevgilere muhtaç gönüllerimiz, hercai aşıklar gibi çaresiz ve derbeder. Öte yandan, çevremizde bizden tebessüm bekleyen gedaları var; çocuklar, eşler, akrabalar, komşular, dostlar...

Kavuşmak ve har olmak gönül ateşinde

içimde hissetseydim yakın olan?ın yakınlığını;

bir lahzacık ömürde tul-i emelleri hatrına, içime derin yaralar açanlara,

uzaklarda bir yerde beklediğin benim...

hep kendini yakarak

rabbim bizi o kadar çok sevdi ki, fazlını gizledi her zorluğun içine; zorluk anında hatırlattı kendini..

akıl ruha intikal etti yüregimizde ki çarpıntıyı soldurmak için

irinli dertlerime şifa oldu ellerin

"nigara bezm-i hüsnünde dil-i mestanemiz kaldı

Kendi başına ışıldayan su

şiir adında bir kız tanıdım

Bilirim asıl marifet

O anda gazeteciler dahil, mahkeme salonundaki herkes ağlıyordu...

onları çok seven bir-inin varlığını fısıldadım yüreklerine...

Bi-haber yangınlarda.

Sürülür yabancı diye

Yağmurun gözyaşların,

Yeryüzünde seni bir görmüş de ben olsaydım

Hak teala kuşun dileğini yerine getirdi. şimdi sahralarda feryat eden bülbül, Hak tealanın ismini söylemektedir.

bakın etrafınıza herkes aşkın şaşkını

İsyanda da Bırakma Rabbim!

Ateş gibi yandım diyemezsin, çok geç!

Her yanın her yönün çıkmaz

Cebrail aleyhisselam kuşu tutup istediğini sorunca, kuş dedi ki:

Hepsi yalan söyledi isyansa isyan ettim

Beni aydınlıkta bırakma.

olmayan bir yardi.

güneşim, aydınlat artık; gün?üm ilme gebe doğa!

İçimden bir parçayı koparıp götürüyor

Ben bilmez idim gizli ayan hep sen imişsin

Seni gören göz bile ne kadar mukaddestir!

"nerede?" diye sordum.

Sevgili

Eskisi gibi değil

Saklanmak istediginde duvarin olurum.

Neden kör kurşunlar hep çocuklara isabet eder

Üşüdükçe, uzuyor; uzadıkça üzüyor ve sis çöküyor içime!..

Aşk boya oldu, aşık denizin yüzünü yaldızladı. Şarap oldu, bir damlasıyla denizi sarhoşluğun en derinine garketti, onu mest etti. Varlığın anlamı oldu, deniz onunla varolduğunu hissetti. Kimse denizi o kadar mutlu ve sarhoş görmedi o güne kadar.

mem-u zin, yusuf ile züleyha, kerem ile aslı, ferhat ile şirin, tahir ile zühre ne güzel hikayeler.

Canı canan dilemiş vermemek olmaz ey dil

Nihayet kulun gördü, yanımdan geçti bir gün. Beni fark etti, durdu geri döndü, eğildi. Yüzüme baktı uzun uzun önce gözleriyle, sonra elleriyle okşadı kokladı kokladı.

"Seviyor mu, sevmiyor mu?"...

Söz söylenmez ki sana, her sözüme küsersin,

Ama adam ağın o kadar çok insanı taşımayacağından

Yan ey gönül yan, yan ey gönül yan,

Bir sabah gidiverdin aklımı kaçırdım

Tüm güzellikleri, renkleri, cümbüşü gördüm gözlerinde. Sanki tüm güzellikler gözlerine yansımıştı yada bu güzellikler gözlerine bakılarak yaratılmıştı. O an düşündüm, "insan neden siyahı sevmez" diye. Oysa ben tüm güzellikleri siyahta buldum, onda sevdim...

Ne din nede yasalar yasaklamıştır aşk; yürekler Allah?a aittir çünkü. Canların birbirine kaynayıp erimesidir, canların can özünde yitirilmesi ve arınmasıdır aşk. Parçalara böldükçe demiri, mıknatısi güçle bütün parçaların yine birbirlerini aramalarıdır. Arama gücünü yitiren, zayıflatan, küçülten parçalar bırakır ancak birbirini kovalamayı. Taşın içinde saklı olan ateştir aşk, bir kıvılcım çıkınca kuşatır bütün evreni. Atom çekirdeği etrafında saniyede iki bin kilometrelik hızla dönen elektronların karıdır bu. Kudretin ve ilahi sanatın özündeki cevherden beşeri estetiğe akıp gelen ilhamdır o. Bir şehre Uşşak, bir köye Aşıklar adını vermektedir. Aşk ki, şiirde?su kasidesi?, mimaride Selimiye, musikide Ferah fezadır. Aşk haddehanelerden dökülen ateş nağmeye gebe sözdür. Aşk, meşktir.

suskunlugunla vurdun beni asil aci olan, canimi acitan unutulmak...

Her kanayış tende sızıdır

Bir zamanlar bütün güller kartopu gibi bembeyazmış. Olacak bu ya, aşk günün birinde bülbülün kapısını çalmış. Bülbül güllerden birine aşık olup yanmış. Bülbül aşık, bülbül tutkulu, bülbül tutuklu aşk kafesinde. Gönlünü, göğsünü siper etmiş güle. Bülbül aşkı için yanar tutuşur, yanık nağmeler ile yürekleri dağlamakta... Gül nazlı, gül merhametsiz gül acımasız zavallı bülbüle. Ak Gül bülbüle hiç yüz vermemiş. Evvela dikenlerini uzatmış aşık bülbüle. Ve bülbülün aşkını reddetmiş. Bülbül serden geçmiş, candan geçmiş. Öyle bir hale gelmiş ki, diken göğsüne batsın da kalbini yaralasın istemiş. Çünkü akan kanı dikene bulaşacak ve gülün rengini alacak. Gül rengini alan kan, isterse aksın son damlasına kadar. Bu ölüm değildi. Bu bülbülün ölümsüzlüğe attığı en güçlü adımdı. Ve sonra da ölümsüzlüğü tadacaktı. Bu düşünce ve çaresizlik içinde bülbül, gülün dikenini koparıp onu kendi kalbine derinlemesine saplamış. Bülbülün kalbinden boşalan kan Gülün ak yapraklarını kırmızıya boyamış. O gün bugündür kırmızı gül tutkulu aşkın sembolü olarak anılmış, hafızalara kazınmış...

kaf?.

Neden beşinci mevsimi de yaşadı alem

Sevdigim ne cok sarki varmis, bunu senin gidisin gösterdi bana...

Bu kafa seni kuracağını seziyordu hanidir.

nerede dünyaya geldiğini, geçtiği ormanı, tepeleri anlatmış.

Günebakan güneşe bakmak için çabaladıkça sarmaşık sımsıkı kollarıyla onu kendine çevirmiş. Zavallı günebakan ne yaparsa yapsın boşunaymış. Sarmaşık onu çok sıkıyormuş, derdini bir türlü anlatamamış, aslında güneşe aşık olduğunu, sarmaşığı sevmediğini söyleyememiş. Güneş de kahroluyormuş, ama o kadar uzaktaymış ki bir türlü sevdiğine yardım edemiyormuş.

TOPRAK OLMASAYDI OLMAZDI İNSAN

Güvercin getirdi şiirimi geriye

Ve bomba seslerini.

Bir köpük Onur ugruna Çürüyen irmaklar

Kendimi yaşamaktan yoksun kalmaktan.

çabuk kırıldı

Paylaşamadığım tek acı hatıra en anlamlı dua yine sendin bana sendin

Aşkın sureti ateş, sırrı yakmaktır. Ve yanmak manasında, aşkın en esaslı ateş öyküsü Pervane'ye aittir.

Kadıncağız en azından derdini anlatabileceği düşüncesiyle biraz da olsa sevinir, ümitlenir bu cümleyle. Bu defa kadın,

"O bana sizlerden farklı davranıyor.?

maviliği gönlünce

Güneş, ışık, rahat ve uykusu olmaz.

Uzaktan gelmedim ;zaten biliyorsun...

sevdan kadardır sabrı içime işleyişin,

İstemem uçacağın zamanın gelmesini,

Ölesiye sevesin diye.

Yüreğim sana armağan...

kulağıma fısıldıyor her diken

-Uyuyacaksın, der.

Aşkın fotoğrafı gözlerimde fer / kanat

Dönüşü olmayan saatler ve geçmek bilmeyen dakikalar hızla eriyip yok oldu;

"yüreğini aç" dedi.

Gerçeği, som gerçeği uslanınca anladım?

Baktığım her noktada yalnız senin güllerin

Sevgili ay misali dünyadan öte;

Aşkın hem ateş hem yağmur olduğunu

Çok olmadı. -Ne zaman ayrılacaksınız? -Hemen.

Bir adam, dostunun kapısına gelip, kapısını çalar. İçeriden gelen ses:

Ahir zaman yiğitliği!

Nisyanda Bırakmadın Beni,

Ve hatta kiraz çiçekleri de şaşkın.

Galiba varlığın çekim alanına giren en ulvi acıydı aşk; ve maddeyi manaya veren en cömert sancıydı. Ruhların çeşitli varlıklar arasında bölüştürülen süsüydü belki;belki ötelere yazgılı yitişlerin türküsüydü. Kalp kalbe konan kelebek kanatlarında renk, kudümlerde düşünüp neylerde ağlayan ahenkti aşk. Şarkın bütün şiir macerasıydı belki Yesribli sevgililer için tutulan bir Anadolu yasıydı. Yağmur yağmur belaya başını tutmaklar ve ateş ateş denizlere kendini atmaklardı. Mansur?u dara takan da, Halil?i oda yakan da oydu ve oydu Eyyub?u derde bırakan da. Tuz kadar mübarek, ekmekçe aziz idi;toprakleyin bereket, su gibi temiz idi.

hikmetin perdesinde takılı kalmak./

Ay, maşukunun coşkusuna nazlı bir küskünlükle cevap verdi. Hem kavuşulmak, ama hem de sonsuz uzakta kalmak istercesine, adım adım yüzünü gizlemeye başladı yeniden. Her gece peçesini biraz daha örttü cemalinin üzerine.

Öyle bir sor ki

ellerinden tutacak olan'dan bahsettim,

Bu basbayağı "faiz yemektir"

Ve, yorgunluk göz kapaklarımı indirince,

DOSTLUĞUNA EREN SADIK

Bir an bile geri donmem.

Ve ne yazık ki içimizdeki acı çare olmuyor yanlışa.

üzerinden geçip doğruca onun yanında almış soluğu.

Şöyle mest oldum ki gayrın merhabasın bilmedim...

benzetemedim

Hallac-ı Mansur, Allah'tan başka her şeyin batıl ve yalnız Allah'ın hak olduğuna kesin kanaat getirince, ?sen kimsin? sorusuna muhatap olduğunda "Ene'l-Hakk" diye cevap vermiş ve bu cevap onun idamına sebep olmuştu. BEN?ini SEN yapmanın ne demek olduğunu bilmeyenler, kelime manası; "Ben Hakk'ım" demek olan "Enel-Hak" sözünün hakiki manasının: "Ben yokum, Hakk var" demek olduğunu anlayamamışlar ve bu Hakk aşığını idam etmişlerdi.

Yok diye de yaşamalıydım

açsam, bir gülün uykusunda saklasam kendimi.

Kalbime baktım da işte iyice

Bir tutam saçın uğruna yaktıydım ben bu şehri

Yandaki odada uyuyan bebeğim

Döndü ve yandı.

yüzyıl yaşadım ben

Geceleri balkonda ışığın etrafını alan pervane böceklerini fark etmiş miydik hiç?

Hayatını sevgilisinden daha çok seven kişi aşk davasına kalkışmamalı.

Şair şiiri kağıtlara yazılır sanmakla ne büyük hata ettiğini şimdi anlıyordu; en muhteşem şiiri yüce Yaratıcı?nın levh-i mahfuzda yazdığını ve soınra da onu şairlere örnek olsun diye yeryüzüne gönderdiğini ancak şimdi idrak edebiliyordu. Şüphesiz gördüğü güzelliğin bütün dünya güzellerine bedel olmadığını düşünüyordu, ama yıllar yılı kitaplarda okuduğu güzellikti bu, gazellerde anlatılan güzellikti. Bu güne kadar onu kimse keşfetmemiş ve gizleyip kendisine ayırmamışsa onun güzelliğini bilmediklerinden değil, ona şairane gözle bakmamalarından, belki bakamamalarındandı. Dizinin bağı çözülüp elleri titremeye başlayasıya kadar uzun uzun seyrettiği bu kadını ömrü oldukça yalnızca yüzüne bakarak, yalnızca saçının bir tek teline tutularak, yalnızca gerdanındaki bir tek beni uğruna candan geçerek sevmenin mümkün olduğunu biliyordu. O anda, huzurunda diz çökerek, bildiği bütün şiirleri yüzüne karşı okuyabilir, yeni şiirler inşad edebilir, bercesteler, müfredler, kıtalar ve gazeller yazarak divanlar doldurabilirdi; eğer gözlerini ondan alabilmek ve belki dile gelip bir çift söz söyleyebilmek mümkün olsaydı? Şair olduğu için mi böyle davranıyor, daha doğrusu davranamıyordu; yoksa aşık olmak mı böyle bir şeydi?!..

bir cevap vermiyorsun?"

ben anlatamam bu alemde seni;

Gittin amma ki kodun hasret ile canı bile

Sor ki İsmail?i neden kesmedi bıçak

raflar, bilirdi ki, insan yüküyle eşreftir!

ödüldür sende ölmek

Zira, yeni bir sadmeye artık dayanılmaz;

Ya ver bana mihnetimce takat

Yoruldum, yokuşlarına tırmanmaktan ey kalbim..!

Ömür törpüsünde emildi duygularım

Ve. Çare olamadığım için duymuyor artık kulaklarım.

kızılnuruask mıhrabında dz coker her dem

Ermiş; "Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" diye bir de şart koymuş. "Peki" demişler ve içmeye teşebbüs etmişler. Fakat o da ne? Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.

Her şey sen olsun şu dünyada ve olmasın sen olmayan dünya da

Ey bütün çiçeklerin, bütün bitkilerin, yerin göklerin ve alemlerin rabbi...

yar birdir oysa,

- Biz, sevdiklerimizden bir tas çorbayı esirgeyenlere elimizi vermeyiz.

uzun sürmez inan

ve umut kadar tatlı

Seven adam işte o noktada her şeyi görmüş ve anlamış, yaptığının acısı ona öyle bir koymuş ki, sendeleyip yere düşmüş. Hayatında tanımadığı acıyı çekmiş adam. Hayatta kendini ilk defa haksız, ilk defa bencil, ilk defa küçük hissetmiş. Ağlamak para etmezmiş, üzülmekte. Güneş de hemen fayda etmezmiş papatyaya. Sevmiş adam, bir çiçeğe nasıl davranması gerektiğini görmüş gözündeki perdeler kalkınca...

biraz da kendime kırgınım,

Duymuyor ağlayan çocuk seslerini, ağıt yakan anneleri.

Sevmek haram yüreğinde ateş olmayana...

ve, çıkıp gideceğim.

Bir gün sormuşlar ermişlerden birine; "Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?" "Bakın göstereyim" demiş ermiş. Önce sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları çağırarak onlara bir sofra hazırlamış. Hepsi oturmuşlar yerlerine. Derken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da derviş kaşıkları denilen bir metre boyunda kaşıklar.

Caysın be güzel.

Seninle her yerde güzel, her zaman yeni

Kapındayım...

Yaşadıklarından ders çıkararak hayatına bir yol verir. Aynı zamanda düşüncelerine de...

Hava actiginda yildizin olup gozlerinden dokulmek isterim.

Bir birine karistirilan hiçbir boyut yok

"sevda" dedim.

yirmibeşi geçmiyorsa başımız

Yine duruyor mu toyluğunun kabri gamzelerinde

sevdaya dair ne varsa kıymetlidir alemde

elbette bir damla sudan ve bir kuru balçıktan

Ve sonra alışmadığım iklimlerde... Bir başına kararsız;benim gibi...

?Kaç adettir, hiç bilir misiniz? diye devam eder

Dinlenmişti. Şimdi dolaşma vaktiydi, yaşamalıydı, önünde uzun zamanı vardı. Ağaçlara uçtu. Çiçeklere kondu. Mutluydu, özgürdü. Herkes ona bakıp "ne güzel" diyordu. Akşama kadar çiçekten çiçeğe, daldan dala uçup durdu. Güneş batarken bir garip his kapladı içini, artık öğrenmişti.

Umut diye bir şey yoktu ki yeryüzünde seni sevmeseydim.

Köle demiş ki:

Helal kıldı ma'şuka aşık kendi kanını

Gidişin gibi durdum şuracıkta

bir adım gerisinde ağyar?ı,

Adını yüceltmenin tutkusu olmasaydı,

Büsbütün ağarsın warsın yarın da..."

sizin yazdığınız mısralar da çok güzel,"Acziyete mukabil yanmak cesareti, pervanede gizli" denmiş ya hele... dil-i şeyda lal etti bizi...

gün bir uyanmak gibi gerinir,

Koptum oradan, bir kirik heykelim simdi

Sözlerinde baskı yasası yeter

kum gözlü tektotik

Sen söyle direnç çiçegi Neyi

-bir çocuk gibi-

İçimde hep su sesi arıyorum. Denizler kurumuş? Lal dudaklar susmuş.. Kıyılardan çekilmiş hayat; kemikler un ufak olmuş. Çöllerinden geçiyorum sensizliğin. Sessizliğin çığlığını büyütüyorum yüreğimde. Gelişin bir taze bahardı, unutmadım. Kalbine girdiğim yollara pusular kurulmuş. İnsan insana kavuşmuyor artık. Anka kuşları dirilmiyor yeniden. Küller bile yanmış yakılmış; ateş yeniden kendine gebe kalmıyor artık. Hıçkırıklar yalanın harmanına karışmış; gelmiyor gelemiyor yittiği yerden. Bakışın canlara can katardı, unutmadım.

Kurbanın olam var mı benim bunda günahım.

Her geçen gece, duasının cevabını maşukunun gül yüzünde buldu. Her nazlı maşuk gibi ay, bir kereden değil, yavaş yavaş, gün be gün, araladı peçesini. Her cemal mertebesinde, varoluşun bir sırrını keşfetti aşık. Sevgilisinin peçesinin her aralanışında sarhoşluğa biraz daha gömüldü.

Seni doyur üç öğün,

Yıldızlardan bakıp bana

Senin izninle birbirimize güldük, birbirimize sarıldık, el ele kucak kucağa sana şükrettik, seni zikrettik günler boyunca, nice kuşlar, nice böceklerle tanıştım böylece. Hepsiyle mutlu beraberliklerim oldu.

MURAT BAŞARAN

ilk ne zaman aşık oldun

Seni istemiyorum

ayla yarışan yüzünü görüyorum

Deniz dağın sıkıntısını anladı ve dağa seslendi:

/güzel?le randevulaşılan yer;

Varlığın aynası yokluktur. Eğer düşünenlerden isen sen her daim yokluğu tercih et...

Sarhoş oldu, har kokusuyla,

Görsem bütün tanrısal sevgileri

Ele geçen definenin muhafazası ise

İkiye bölüyorlar.

Mevsimleer, dökülüyor kurşun rengi ağaçlardan; kavruk sarı! ..

ey gün-eşim!

iki gözüm önüme aksın;

Kaldır o zaman başını yerden

Çığlık çığlığa beşeriyet, çiğnenmiş reyhanlar misali hep seni arıyor. Uyandır zindanlara koyduğumuz Yusufi sevdalarımızı efendim. Uyandır bahtını üftadelerinin...

Bir kulun kalbinde adını koyarlar anın, deli

Yandı bu gönlüm, yandı bu gönlüm,

Yürekte ki aşk ile Allah'a varmaktır aşk!...

Sus gönlüm. Her susuşun bir cevap olsun. Her susuşun, sabrın olsun. Her susuşun, duan olsun. İçten yakarışının adı olsun, susuşun. Bekleyişinin. umut edişinin, inancının, sevdiğinin vurgusu olsun, susuşun

göğüslerimi şişirdim

"O demde ki perdeler kalkar perdeler iner

Üzüyor üşüdükçe ve içimi sis bastıkça,

Her ne yana baksam reng-i firkat var

"öyle kısa ki!." dedi.

içimde bir çağlayan tıngır mıngır kendini sallar iken;

kanat çırpan kuşlarda sen varsın...

Onun oradan bir an önce gitmesini istedi ve şöyle bir titredi.

Bilmem inanır mı bana çiçekler

Varlığı eritir ateş;iki yolcusundan aşka bir öykü bırakır geriye.

yüreğimin ayağıyla yürüyüp gittiğim mekanı beğenmeyenlere,

Geceyi deviren üzerime

Tel tel Yusuf?un aydınlığı

Yok başka hiçbir umarın

iki denizin birleştiği yere kadar!

Aşkına kanmasın mı mazlume, adını anmasın mı?

"ben'i" dedim.

Senin Mecnun'a olan sevgin mi daha büyük, yoksa Mecnun'un sana olan sevgisi mi?

?yok?ların diriliğinde can çekişmek!

Sana sesleniyorum!

Mum gibi arzu eder o şule-i suzaneyi

en son şarkısını söylüyordu. Ama adam çayırkuşuna

Boşalın ceplerimden

Ve bilsen nasıl vurur beni bu duvar.

Hemen arkasından da, olsun, dedi.

kendimi nasıl anlatsam sana

sana yürüyor ayaklarım

Ey dualara cevap veren Rabbim, ben cansız bir tohumdum. Dualarımı kabul ettin güzel bir çiçek oldum. Senin kudretinle canlandım, senin sanatınla süslendim, senin lütfunla güldüm.

Derviş;

Aşığın durumu ise çok farklıdır.

Az değildik bir iken; fazlaydık, ve yoğunduk... Çoğulduk, ve zengindik... Çoktuk bir'ken!

İşte bu sevdadır içimde demlenmeyi bekleyen sevda

Vaktiyle bir padişahın çok güzel bir kızı vardı. Garibanın biri onu görmüş ve aşık olmuştu. Her nereye gitse sevdiğinden bahsediyor, aşkını anlatıyor, sabredemiyor, çırpınıyor, ah çekiyor, halkı kendine acındırıyordu. Öte yandan şehirde haber çabuk yayıldı ve sultan bunu duyunca aşıkı huzura getirtip,

İçime bakmaktan!

Ateş kızmış, ateş yakmıs ormanları...

Bozulur dokununca.

Her şey şiirdir, sevinç ve kader

Ardina kadar acik, gul kokulu kapin,

bir adam çekip giderim buralardan ıslığıdır,

Biraraya gelsek,

Her defasında sensiz her defasında sana demiz

Çekilmeli değil mi, sevdanın kefareti?

Seni kucaklayacak,

Yüreğime sağlık, ne iyi ettim.

?sen kendini ben?imle örttün; beni kendinle gizledin.

Adam şaşırdı:

Sanki elleriyle komuşlar gibi

arşımın direklerisin,

sen hayatsın biliyorum

Yolun sonu hayat. Yolun başı hayat. Yol boyu hepten hayat. Sıkışıp kaldım şiraze. Diyorum çoğu zaman göklere dönüp yüzümü?emanet çok ağır.? Büküldükçe bükülüyorum şiraze. Çatlayan ellerim acıyor. Tırnaklarım acıyor. Saçlarım, kaşlarım, kirpiklerim acıyor. Kanıyorum gün boyu. Nasıl olayım işte, bunca sıkışmışlığın arasında heyhat?ım şiraze

saçlarında sakla beni, ısıt

Bilerek, yokluğundan soğuk mevsim olmadığını!..

-?Nedir seni böyle öfkelendiren, bana neden kızıyorsun, niçin bağırıyorsun böyle, ben ne yaptım sana? der.

yaban gülleri doldu bahceme...

Bir yanım hüzün, bir yanım teselli..

Bir damla su ver sessizliğinle

Hilale eş cemalin serimde kaldı.

ne yol akti yüregime...

yokluğunda içimde eşyanın vasfı görünmez olur; her şey kara-nlık! ellerimle yoklarım eşyayı, ömür biter var?ın hakikatini kavrayana kadar! ölüm gelir, eşya?nın vasfından eşya?yı yaradan?a varana kadar!

Hızır a. s. susar ve gözlerine kapar, boynunu büker Allah'a yönelerek:

Yangınımın alevleri susar...

inen kovaların aydınlığa vesile olduğunu düşünmeyiz,

"Ey göz! Sen ikisin, ben birim. İki kişinin bir ferde saldırıp öldürmesi zulüm değil de nedir?!!!... Şimdi ağla o halde; ettiğin zulmün cezasını çek bakalım!"

Zeki Mecnun, melikin aklından geçeni derhal anladı ve dedi ki:

Seni bekleyenler var uzaklardan gelen

Aynı rüzgarı duyuyor.

İçimde açmasaydı o sevmek duygusu

Bir dağ başında, bir deniz kıyısında, mum ışığıyla aydınlanmış izbe odalarda...

Bense hala korkarım dizinde ağlamaktan.

-?Anlat teyze, neden boşanmak istiyorsun? Yaşlı kadın, derin bir nefes çektikten sonra baş örtüsüyle ağzını aralayıp, kısılmış sesiyle konuşmaya başladı:

Gel benim efendim, bir kez olsun dokun yüreğime, yüreğime dokun bir kez olsun...

Seni sevdiğim için bak Temmuz ayındayız,

yüreğim,

yolun sonundakini?yar? bilmek!

Ölüm koridorlarından geçercesine

Hüzün biraktim aglayasin

Leyli...

söz, tutunduğumuz, tutulduğumuz bir sevgili; sevgiliye vardırdığı için yüreğe sevimli.. söz ki - yüreğe dokundu diye- onu yazan eli, söyleyen dili, dokuyan yüreği sevimli kılan bize...

Faruk Nafiz Çamlıbel

Sabır ve meşakkat ister.

Yıldırımlar düşürdün bakışından göğsüme? Saçlarım beyaz alev aldı. Yandım. Taş üstünde taş oldum. Suskunluğum utançtan duvarlar ördü. Sağnak sağnak yağmur oldum, yağdım küskünlüğümün çölüne. Çığ olup kendi yalnızlığıma katlandım. Uzaklığını yorgan yaptım çıplak ruhuma. Sözün güneşin yüzünü güldürürdü, unutmadım.

Sense ölüm rengine inat Kan maviligince Susuyorsun Yalnizca

Belki dolar gözlerin

içimde gül pınarı aktı yine bu akşam

"sevda" dedi.

İyiyi de ayırt edemiyoruz galiba.

mehtabin zikre daldigi gecelerde,

engelsiz ufuklarla çevrili bir sahradayım

Şimdi yan yana yatan bu çifti

Ulaşır intizarın yaldızlı sabahına

Yaşlı bir adam göl kenarında balık tutuyormuş diğer insanlarla.. Yaşlı adam oltasını atmış, beklemiş ve kocaman bir balık çekmiş.. Adam balığı almış eline, nazikçe çıkarmış iğneyi balığın ağzından şöyle bir balığa iyice bakmış ve göle atmış.

aşina olmadığım bir vakit ve hal gibi.

Şem?ine pervaneyim, perva ne lazımdır bana

Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki, mutluluktan içi içine sığmaz artık ve anlar ki, suya aşık olmuştur. İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar,?Sırf senin hatırın için ey su!?diye...

Her tükeniş, bir umut, nihayetsiz bir diriliş

Hiçbir yere ulaşmayan

Gökyüzü senin sevincinde.

Bir daha doğsun bahar, ben için ne mümkün.?

Çünkü o kaybolmuş ateş içinde ve bir şeyi, ancak içinde kaybolan bilebilirmiş!...

Haliyle sakinleşmiş, kal ehlince vazgeçmiş lakin hal ehlince sabr-ı sukuna ermiş bir aşığın gördüğüdür gözlerim? Şimdi, ne bilecek bakıp da görmeyen ehl-i kibir, sevgilinin gamzesiyle gam/zede aşığın halini.

"-Ey doktor, bırak! Ücretini al ve git. Bu hastalıktan öleyim, zararı yok. Vazgeç kan almaktan. "

Bir gün gelmiş, suya varmış yolu

Birbirimizi daha çok sevelim diye.

Yeter ki sen... ver ben ondan

Sevdasının uğruna kor alevlerde yanan,

Arap meliklerinden birine Leyla ile Mecnun?un halinden bahsediyorlar. Dediler ki:

elimden oyuncağımı alanlara,

Derd-ü gam ile doldu bu gönlüm...

hüzünlü bir son da olsa, güzelmiş papatya ve kelebek hikayesi... ama kelebekler papatyalarına hiç geç kalmasınlar :)

Taş değil misin ey yar?

- ?Bu herif yetti gayri, 50 yıldır bezdirdi hayattan...? Sonra uzunca bir sessizlik hakim oldu mahkeme salonunda... Sessizlik, bu tür haberleri her gün manşet yapan gazetecilerden birinin flaşıyla bozuldu. Kim bilir nasıl bir manşet atacaklardı, yaşanmış 50 yılın ardından? Çok sayıda gazeteci izliyordu davayı... Kadın neler diyecekti? Herkes, onu dinliyordu. Yaşlı kadının gözleri doldu ve devam etti:

Seni sevdiği için Haliç'te bir uğultu,

Sonra bir durak ötede bekleşen ümitlerim ilişti gözüme, kalakaldım...

Düş-tüm bırakma beni...

Baloncu dinlenmek için durakladığında o da duruyor ve sonra yine takibe koyuluyordu. Bir ara adamın kendisine baktığını fark ederek ona doğru yaklaştı ve bütün cesaretini toplayarak:

susuşun, vurgunum olur...

ya leyl. martılarımın ölümündeyim

göremiyorum

Kemiklerime kadar ıslanınca anladım?

Isıt sözlerimi yüreğe işleyen kulakların yok

- senin bir gözün ama mıydı!

özlemin rengi pas tutmaz,

Fuzuli, Kays'ın bütün aşkını yüreğine yükleyip hasret çadırında sevda çilesini doldurttuğu Leyla'ya bir gece muma hitaben şöyle dedirtir:

Bu uyum bozulmadıkça

Günaydınlar olmadı günler aymadı sensiz

Bırak Kaybolayım Gözlerinin Siyahında!..

Bir bilsen kardeşlerim ne can çocuklar

Beni toprağa verdikleri zaman, elveda elveda demeye kalkışma,

Hiç dayanmadım hiç dayanamadım

kac kez ıhlamur kurusuna kokunu sardık sen kok diye

Bahari devşirip getirdim

Seni sevdiğimden suyun akası geliyor,

Bir infilakla parçalanıyorum

Bakmış o duru gözlerine suyun,

Ahsenü?l _Kassas buyurulmuş Yusuf suresinde; aşkı anlattığı için bu sure. Mevlana, ?Zeliha o hale gelmişti ki,? diyor, ?çörek otundan öd ağıcına kadar her şeyin adı Yusuf?tu onun için. Yusuf?un adını başka adlara gizlemişti, mahremlerine bu sırrı söylemişti. Mum ateşte yumuşadı, dese; sevgili bize alıştı, yüz verdi demiş olurdu. Bakın ay doğdu dese; Söğüt dalı yeşerdi dese ; başım ağrıyor, dese; başımın ağrısı geçti iyiyim dese, hep aynı manaları vardı bu sözlerin. Birini övse onu överdi. Birinden şikayet etse onun ayrılığını söylemiş olurdu. Yüz binlerce şeyin adını ansa, maksadı da Yusuf?tu onun, dileği de...?

can-sızlık için?.

Dingin bir deniz gibiyim.

Hayat bir ölümdür aşk bir uçurum

Rüzgar boşlukta öylece sürükleyebilir.

bir adım ötesinde?yar? deyip susmak varken,

Varlığıyla ruhuma hayat üfleyen can

İlkbahara efeleniyor deli gençliğim, yargısız yargılara gebe firari mutsuzluğum. Şimdi suretsizliğime ağlıyorum.

Yokluğundan daha soğuk bir mevsimi tanımadım ki... Bilmiyorum sensizlikten daha soğuk bir mevsim...

başımı, yüreğimin üstüne koymak;

sesimi sensizliğe savuruyorum

güneş hırsızlarına, güneşimin yerini söylediğim için,

ve aşk'ı nakşetti yüreklerimize...

Sor ki bilinsin neden içimde bekler sevdalar

Sen de biliyorsun

Al gider benden benliği, doldur içime şenliği

Bütün aşk hikayelerinin en unutulmaz ve heyecan verici sahnesi, sevenin sevgiliye ilk baktığı andır şüphesiz. Daha doğrusu, onun yüzünü ilk gördüğü vakit. Aşıktaki içsel değişimin başladığı an, gözün sevgiliye ilk takıldığı saniye dilimidir ve aşığın bütün biyografisi, bu ilk bakışın öncesi ve sonrasından ibarettir. Bir ilk bakış KADERİN KAZAYA DÖNÜŞTÜĞÜ EN KUTLU DEMİ YÜKLENMİŞTİR. Kalpte ateşin yükselmesi, aklın ve sabrın ateşe düşmesi o ilk bakışla başlar. Kılıcın kınından sıyrılması yahut okun yaydan fırlamasıdır bu. Sevgilinin yüzü kınında bir kılıç yahut sadakta bir yay gibidir; bakış onu kınından ve sadağından çıkarır. Kınından çıkan her kılıç yahut yaydan çıkan her ok gibi artık o da öldürmeye yönelir.

Yardan ayrı olunca asılıp ölmek yeğdir

Garazım yoh reh-i aşkında fenadan gayrı

büyücek bir bakır leğen içinde

Olmamali idi böyle bir sey!! Öyle ya su koca alemde tek bir Leyla var; nasil olur iki Mecnun!!?... Birisi askinda kesinlikle sahtekardi padisaha göre...

tezgahtar yoktu aramızda

Nazlı papatya şöyle bir bakmış konuğuna ve

Yürüyordum; dağlar geçip, uçurumlar atlıyordum,

Papatya gün geçtikçe solmuş, solmuş... Adamın gölgesi onu öyle bir kapıyormuş ki, soluk almasını engelliyormuş. İşin garibi adam bunu görsede anlayamıyormuş, papatya soldukça üzerine daha çok titriyor, iyice kapıyormuş güneşini.

Aşk?ın cüssesi kadar benim bu yitikliğim? Çok ağır bu yük, omuzlarımda.. Sensizken sen?i yaşamak? Olmayanı olur mu gösteriyor bu?şey? Emekleyecek kadar bile derman vermedin ki; dert kalksın ortadan? Dert de kuyularda şimdilerde! Kuyularda hep bir?kanat? aradım? Yusuf?uma layık olmak istercesine? Olamadın; ben düştüm kör kuyulara? Kıştan kalma bir ayaz var ruhumda; bahar haykırırken yüreğime? ?leylaklar? kokusunu yolluyor sevdama; ilaç olsun diye? Olmuyor sevdiğim; merhemi bile razı olmuyor bana, bu aşk?ın?

Kalmak istediginde buralarda

YUSUF kuyulandıkça daha kalabalık oysa

Kapına geldik, aşkı öğret bize; ve aşkını ver yüreklerimize.

Sevgili için söylenmiş sözlerdir, sevgiliye hediyedir? der Yunus Emre

sınava bugün girdim. sadece kişilik envanteri yapılıyor.. başka bir test yok.. bayramdan sonra sonuçlanır dediler. hadi hayırlısı...

Ama ben, ben artık gelemeyeceğim.

" Behey adam! " dedi Mecnun..

Yar bin yara, dost; bir damla göz yaşı getirdi bana..

Züleyha'ya hüküm...

Bir derin yara bir derinlikli sevda bıraktın ya sen bana

tozlu raflar hiç bu kadar isyanı lisan bilmemişti kendine,

Tüm beyin hücrelerini savaşa çağırarak sor

"sevgiyle beslenensin" dedi.

Papatyanın da onu sevip sevmediğini merak ediyormuş. Ama cesaret edip de bunu papatyaya söyleyememiş bir türlü. Onu kırmaktan, incitmekten, bu yüzden kaybetmekten korkmuş. Papatya da kelebeği çok sevmiş ama o da bir türlü söyleyememiş sevgisini.

yar?e varma edebini bilememek, kaybetmek!

Sarmaşık karşılıksız da olsa günebakana yakın olmanın, ona sarılabilmenin mutluluğunu yaşıyormuş. Ama onu ne kadar incittiğinin, ne kadar kederlere ittiğinin, ne kadar zayıflattığının farkında bile değilmiş. ?Olsun, zamanla beni sever.?diyormuş. Bir sabah güneş doğmuş yine; ama günebakanın başı yere eğikmiş, saatler geçmiş, hala günebakan hareketsiz başı önündeymiş. Sarmaşık güçlü kollarıyla sarsmış onu, ama günebakan hareket etmiyormuş. Günlerdir sarmaşığın sımsıkı sarılı kolları, onu nefessiz bırakmış, bir şey yapamamanın çaresizliği, onun yaşama olan bağlılığını koparmış, hayattan zevk alamaz olmanın haliyle günebakan ölmüş.

Mevlana der ki; "Aşka uçamadıktan sonra kanat neye yarar...?"

ZÜLEYHA'NIN İLK DUASI

İstemem, sensiz hatırlamasınlar beni.

sıkıca, kopmamacasına...

Allah sevdiklerinden etsin... Sevmek, seviyorum demek bir iddia. İş sevilenlerden olmak

Kor nerde ki? Bir baksana küller soğumuş...

Gözüm yok fazlasında...

en güzel bölüşümdür

Tum kapilar pervasizca uzerine kapandiginda,

"Ben canım isteyince giderim iskeleye, vapur da o saniyede gelmek zorunda!.." demeyeceksin.

Nedense Söylesilerde yalnizca

Ümitlerim hep oradaydı, hep benimleydi umutlar. Aşka siper olmuş kelimeler geçti zihnimden ilkin, sonra yine özlemler ve yine sevdalar çıkageldi ötelerden.

Tenlerde vü canlarda nihan hep sen imişsin

Ta içimden birisi koşacak ardınızdan...

Ben varken güle bakmak nasıl elinden gelir?"

kalk leylim

Uçmadan yaşayamaz.

yar, deyip susmanın güzelliğini kavrayamamak,

"Bekledim gelecektin, ömre bedel an gibi..."

Dirilişlerim dostluğunun tercümesidir. Seni yar bilişimin, yoluna serdar oluşumun, sözlerinle hemhal oluşumun işaretidir. Dirilişlerim, anahtarıdır sana açılan tüm kapıların... O kapılar önünde gösterebileceğim en güzel beraattir. Dirilişlerim, tüm yangınlardan firar edişimdir. Sonu olmayan bir tebessüm! Ruhumun ebedi dosta, yegane vuslata ilerleyişidir. "La ilahe illallah" , Senden başka yok ilah diyerek, kendimi Sana emanet edişimdir. Engelle tükenişimi. Kabul buyur dostluğuna.

güzel?in kabı olalım diyedir,

?umut" vardı

Ve her aşık gibi yalvarıp dil dökmeye başladı deniz. Dalgalandı, çırpındı. Dalgaları, çırpınışları ay?a yalvarma; ay?da tecelli eden cemalin Sahibine yakarış oldu.

- Leyla'yı arıyorum.

EDİNCE GÖK GÜRÜLTÜLERİ GECEYE EŞLİK

Niçin solmuş çiçekler neden simsiyah güller gönüller

Her okşayış bir ihtilal

Tükeniyorum Rabbim! Yalnız kaldığımı düşünüp, varlığının her an, her noktada tezahür ettiğini, beni devamlı koruyup gözettiğini, gönlümden geçenlere dahi cevap verdiğini unuttuğum an! "Rabbim" demeyi unuttuğumda tükeniyorum!

Her hazan hep hüzünle geçti bu şehirde

ellerim çocuk eli

gerçekten çok güzel. paylaşım için teşekkürler...

Bir cuma günü Koca Yavuz çadırdan çıktıktan sonra bir tanıdığına yazdırdığı kağıdı, sultanın yastığının yanına iliştiriverir. Kağıtta;

- ?Birçok dostlarım Leyla?yı sevdiğim için beni ayıpladılar. Fakat bir gün Leyla?yı gördüklerinde, benim mazur olduğumu anlayacaklardır.?

Hep seni yaşat,

yüreğimi tek kurşunla vur

Ya bir duygu selidir araliksiz

Ama heyhat! Aralarındaki mesafe ne yürüyerek, ne de koşularak aşılası değildi.

Dört tane kelebek bir gün bir ateş görmüşler. Bunun nasıl bir şey olduğunu öğrenmek istemişler. Birinci kelebek ateşe biraz yaklaşmış ve üzerinin aydınlandığını görmüş. Arkadaşlarının yanına gelmiş ve:

"neyi?" diye sordu.

"neden sustun?" diye sordu.

Kelebekler gibisin avucumda çırpınan,

O kadar farklıdır ki kuşlar ihtimal veremez birbirlerini sevdiklerine, türdeşleriyle değil de birbirleriyle uçmayı yeğlediklerine.

?yar? deyip susalım

- Paran var mı? diye sordu. sen onu söyle.

i. sarıgene

yıllar yılı derdime dermen aradım durdum, bilmiyormuşum derdim hem dermanım imiş, gibi...

Yüreğimde sevdanın filizlenip

yüreğimin elinden tutup, sadece onunla oynamak istiyorum,

Ne şehir, ne deniz kokan gemiler

en kanadığım yerden vur beni.

Uyanık kalb sahipleri gece uyanıp el açarken, o gündüz yalvardı kalbinin Sahibine:

Balta girmemiş karanlıklarında kıpırtısız

Bir yalıncık gönderirsin;

Sormalı ama sormuyor sevdalılar;

-?Kim o?, diye sorar. Adam:

"neden?" diye sordu.

Neden içimde demlenmeyi bekler sevdalar

ebedi mekan birdir oysa,

Bir helecandır ten kafesinde

Birine cennetse birine zindan

Durdum. Durdum. Yine sustum.

San-ki... Sende yıllanmışım

O günden sonra Mısır'ın lisanına "sadaka vermek" anlamına gelen yeni bir deyim yerleşti: Züleyha'nın gülümsemesi."

Düşünmeden edemem,

ANDIM YİNE SENİ HERŞEY YADIMDAN SİLİNDİ...

Yapma artık bu eziyeti bana! Bakma bana öyle. Rencide edilmiş cümlelerime yenisini ekleme her defasında. Değme iç?ime sevdiğim, eşkalimde çıkmasın?hüznün? Aşk peşi sıra kaçtıkça koştun sen bana? Nereye varır ki bu yolun sonu, sevdiğim?! Ardında bıraktığın ruhun nerede hani? Ruhsuz bir aşk?a merhaba dedirtiyorsun bana. ?merhaba?n?elveda? kadar küf kokulu? Küflü sevdalara mı atıyorsun ben?liğimi?!

Yakmaktır gündüzleri aydınlığın...

Gencinen olsam viran edersin

Şimdi bir duam daha kaldı mahşere sakladım;

Azrail'e hoş geldin diyebilmekte hüner."

Öyle ya, karga dediğin kargalarla uçmalıdır, leylek dediğinse leyleklerle.

ilk şiirini ne zaman yazdın

Keşke öyle olsaydı. Keşke haklı olsaydın ama maalesef değil... Ağzını açıp "Şelaleden dökülen suyu" içmeye çalışan bir tavşan gördün mü hiç?.. Ya da önüne çıkan ağaçları bile sürükleyen bir selden susuzluk gidermeye uğraşan bir ceylan gördün mü?..

Şu kendine zebun ben

Kal diye yalvararak ayaginda pranga oluveririm.

bir vuslata iki cihan verirsin.

Hani rüyalarda kaçamaz ya insan. Avazı çıktığı kadar bağırmak ister. Ama ağzını açamaz. Kaçıp kurtulmak ister, adımını atamaz. İşte öyle...

halimi dokuyasın?.

Kurtulmak için çırpınır durur

Saçları zencefilli,

Hukuku beşer,

kimin sevgisiyle?" diye sordum.

Derhal atildi Mecnun'luk iddiasinda bulunanlardan biri: " Kes hünkarim! Bu el Leyla'ma kurban olsun! "

?Efendimin evine dönerken geçtiğimiz yola dikkat ettin mi; yolun sadece senin tarafında çiçekler olduğunu, diğer kovanın tarafında ise hiç çiçek olmadığını farkettin mi? Yolun senin tarafına çiçek tohumları ekmiştim. Irmaktan her dönüşümde seninle onları sulamış oldum, bu güzel çiçekler efendimin evini süsledi, güzelleştirdi?

"Bizim için gerçek yalnız birdir. Biz ayrı ayrı iki resim olamayız. İkimize bir simge yeter."

Yusuf'a kanat çırpar,

tenim alacaşafak

?Celadet ve adaletin timsali Yavuz Sultan Selim , Mısır Seferi?nden sonra fethettiği beldede adalet ve otoriteyi tesis için, bir süre kalmak ister. Bunun için hazırlıklar yapılır ve padişahın otağ-ı hümayunu kurulur. Sultanın çadırını temizlemekle vazifeli kadınlardan biri, akşamları çadıra dönen Yavuz?u o gün ilk defa yakından görür ve o andan sonra onun sevgisiyle yanmaya başlar. Zamanla bu sevgi, bir sevda olur Mısırlı kadının yüreğinde. O, düştüğü derdin çaresizliğini bilir; fakat bununla birlikte çare aramaktan geri durmaz.

Ateş bir gül gibi açılır ona, bir güle eğilir gibi ateşe boyun eğer Pervane.

Papatyanın zarar görmesinden öylesine korkuyormuş ki, böylesi bir güzelliğin sonsuza dek sürmesini, o kadar çok istiyormuş ki... Papatyanın, ellerine dokunduğu her an, onu hissettiği her an kendini dünyanın en mutlu insanı hissediyormuş...

baktığım her noktada yalnız senin güllerin

"yüreğim titredi sanki" dedim.

Adam bu ağa tutunarak cennete girebilecekti.

Sevdiğin ilk adam

AŞKTI O

Veya rengarenk ışıkların yanıp söndüğü, ölçüsüz çığlıklarla dolu şarkılı türkülü salonlarda...

O gece bir rüya gördü. Kendisi bir çöldeydi. Yüzünden ışıklar saçılan büyük bir kalabalık ve o kalabalığın önünde de daha nurlu bir zat bulunuyordu. Bunların kimler olduğunu sordu. Kendisine:

Böyle güzelliklere de

korkarız yüreğimizin sesinden, kulaklarımızı tıkarız,

Beden: Balçıktan örülmüş setre...

Nazargah-i ilahidir, Makam-ı Mustafa?dır bu..."

Müezzin şöyle cevap verir: Bu gece rüyamda Efendimiz ?i gördüm, bana dedi ki: Ümmetimden Nabi adında bir şair, benim hakkımda şu kasideyi yazdı, hoşuma gittiği için bunu okumanı arzu ediyorum. Ben de rüyamda Efendimizden öğrendiğim beyitleri aynen okudum. Nabi, sevincinden oracığa bayılıp düşer. O, bu iltifata, Rasulüllah Efendimiz?e duyduğu edep ve muhabbetten dolayı nail olmuştur...

ölebilmektir çırılçıplak orta yerinde yaşamın

Yürek sürekli zikir ile beslenince anladım?

Bir bahçede yaşayan günebakan, güneşe aşıkmış. Her gün sabahı sabah eder, sevdiğinin yüzünü görmek için büyük özlem duyarmış. Güneş de ona aşıkmış. Ama uzaktan uzağaymış sevgileri, birbirlerine açılamadan, bakışmalarla duygularını ifade ediyorlarmış. Bu bile yetiyormuş onlara.

DENIZ KIZLARI...

acırdı yüreğimin ucu ahh!

yakışıklı mısın

Düşüneceksin, kimin dinleyip dinlemediğini, kimin anlayıp anlamadığını. Düşüneceksin, anlatmak istediklerinin ne kadarını anlatabildiğini... Hatta anlayanların anladıklarının da senin anlattıklarının ne kadarı olduğunu düşüneceksin...

Anlasın bigane, bilsin aşina, sevdim seni...

-?Derdi olan söylesin!? yazmaktadır.

Fırtınam diner...

Bugün günlerden ne?

Fakat adam bunlara hiç aldırış etmedi,

Canım çekildikçe aradan saf aşktan ibaret kalayım.

Diriliyorum Rabbim! Sana yaslandığım, Sana güvendiğim, Seninle başlayıp, Seninle devam ettiğim, tüm işlerimi Sana havale ettiğim an! "Ne güzel dostsun" dediğimde diriliyorum.

Dağlarına bahar gelmiş memleketimin...

ve?dilim dokunsun sevdayı dokuyan duaya?

En küçük şarkı için nice mutsuzluk gerek

Teslim alındı, içimde umut pırıltısı küçük bir isyan..

yürek mabedime destursuz girenlere; zoru kullananlara..

Ve her şeyi en ince ayrıntısıyla kaydettiler... Çekilen resimlerde ben de vardım.

Hüsrev Şirin derdinden dosta verdi canını

Yandı Pervane!

gözlerim seni arar oldu

sessiz bir çığlık kaplar semayı

anlamın süsüm olsun?.

Elimde değil, istesemde, istesemde, yapamıyorum

Gönüllere dokursun sevdaların nakşını

ama eksik kaldı aşk yanı,

"yürek" dedim.

sol tarafındakini ihmal edenlerin sözlerine değer verebildiğim için,

"keşke olsa" dedi, "ama önce yoğrulmak gerek"

rabbim bizi o kadar çok sevdi ki;

Ara ara atlayan zıplayan balıklar denizin duruluğunda küçük halkalar oluşturuyordu.

Bir gün Mevlana Hazretlerine bir müridi;

Tükeniyorum Rabbim! Hayat enkazı altında kaldığımda, çekiç misali zaman beynime vurduğunda.. Hayal, ideal diye, küçük hedefler peşinde koştuğumda... Dünya meşgalesine dalıp, bir cenneti, bir azabı, bir de ölümü unuttuğumda... "Beni affet" demeyi azalttığımda tükeniyorum.

Kimi yerde kanat olur, kimi yerde ateş..

Aşık olan gün, gece, ay ve yıl yanar;

Başını önüne eğen meczub sessiz ve sakin geldiği gibi çekiliverdi.

beşikten mezara kadar

" Bir umut ektim topraklarıma...

göğün kapıları açılmıştı, gemiye çivi olmuştuk yan yana? çekiçle örselenirken ruhumuz tüm tufanı seyretmiştik beyaz meşenin aralığında?

Üşüdükçe, uzuyor gece...

kaybedeceğinden korkmuş. Böylece iki sevgili yan yana

Suzan Suzi

Bahira'dan süzülen bir yaş da ben olsaydım

Ele geçirilmesi bir hayli zordur.

Üşüyorum...

sevgisini kaleme almak edep gerektirdi.

Tütünü bırakıyor, tütün neyime zarar?

ben oynamayı unutmuşum,

Yusuf ile Züleyha?dan geriye ne kaldı ey aşk? Mısır sultanının adı hiçbir şiire sızmadı. Yusuf?u satanların esamesi okunmuyor, Yusuf?a canını veren Züleyha, bak nasıl da hayretle anılıyor. Üzülme ey aşk, üzülme, yüzünü yıkayan gözyaşların nice Yakub?un gözlerini açmaya ayarlı. Sultan kaybetti, kuyu kaybetti, zindan kaybetti, Yusuf kazandı, Züleyha kar eyledi.

Irmak misali, gönül denize

Yek başına idi Pervane,

Mecnun?un karşısına bir gün Leyla çıktığında, önce onu tanıyamamış, Leyla olduğunu anladığında ise ona şunları söylemiş;

Mecnun ile leyla'nın buluştuğu yerdeyim

Beklenmedik uzak bir konuk gibi.

Sora sora çıkardığım yelkovanı akrepsiz bıraktım

Susuzluktan dudağı çatlayan gönüllerin

çerağdır aşk-ı sada alem ona pervane...

Sevdalar böyle mi yaşanmalıydı?..

Annesinin elini öpüyor ilkten.

ve onu kucaklamak için

güneşim, ilme gebe doğan her gün hatrına lehime şehitlik et!

Eyvah!

Ya ben bulutları anlamıyorum

Yazmışlar defteru divane beni

Aşk platoniktir; sohbetle başlar, zahmet getirir. Zihinden girer gönülde yaşar. Siretini süslemeyenler yol şaşırır.

sana büyüdüğünü hatırlatmak düştü bugün bana?

tut ki söze tutulduk; sözle öz?e tutunduk.

İşte böyle bir anlık birlikteliktir, sewenler için seda...

Çıkarıver yerinden bekleyişlerin arasında sıkışmış yüreğimi bulabilirsen ...

Sen, mermi yaratırsın;

Yaşlandın deyince niye kızıyorsun

Eski bir fotografa bakiyordum

yusuf olmaya talip oluruz ;

ve?hiçbir yolun o?na ulaştığını görememek,

Şem'i gör kim yanmadan yandırmadı pervaneyi

ANDIM YİNE SENİ HERŞEY YADIMDAN SİLİNDİ,

Ölürken de sevdalı kal...

Koynunda ona yazdığım mektuplar

tut ki, sözümüz kadarız; anlamlandıramadığımız her hal lisanımızda aslında. ?dilimizin kemiği yok? değil; söyleten, bizi birilerinin sözüne muhatap kılan?var? .

bencil mi olsaydım yoksa sevmek konusunda?

seninle yükselmeye talip olabilseydim semaya..

Çözmeyin ellerimi, zincirlerim kalsın

"işte her şeyin bitimi" dedi.

Göremezsem seni yarın, öldüm demektir;

yüreğimize birilerinin aşk?ı fısıldayışı?.

Ben seni sevdim diye.

Akıl etsinler seni sevdiğimi.

bize hayatı verdi.

Sus gönlüm. Çok laf etme. Az söyle ki işimiz olgunlaşsın. Az söyle ki Hakka karşı yanlış kelam çıkmasın.

Bazı ruhum kararır kefenlerden, mezardan;

"Ben ol da bil"

"Yoksa benim yanımda mutsuz musun?".

icimizde akan ırmakları gömdük toprağa

Kelebeğin ateşle olan raksı. Ateşte yanana kadar devam eden soluksuz dans.

Bağışla beni Rabbim, tevekkülden başkası gelmiyor elimden.

Benimle oynayıp eğlenecek

Ateşin yüreğini sadece su,

Gönül ki, Allah'ın evidir, aşkın her çeşidine itibar eder. Bütün milimetrekarelerinde aynı sevgili olmayan bir gönül aşkı bilir mi acep?! Bir kuru yakınlaşmayı, ilgiyi aşk sanarak yaşanılan ömür adına vaveyla ve va esefa!... Bir Cemal'e kul, bir Ahmet'e köle, bir Leyla'ya deli ve bir ışığa pervane olmayanın aşkı mı vardır, ya aklı mı vardır ki!...

Leyli'm... miniciğim... üveyiğim.

Sen gülünce güldüm ben, ağlayınca ağladım

bu gül yolculuğunda şimdi son seferdeyim

bir insan nasıl severse

Senin için ne hoştur meclislerde yaşlar döküp içindekileri açığa vurmak.

Ben bu şehirde bir daha da sabah görmedim

Her an yangınlardasın; hem ateşe boğuluyorsun, aynı anda hem suya!

Duyacağım, iskelelerden, istasyonlardan bütün;

Ya takatım olduğunca mihnet

mahkumum

sokakta gece vardı. ufuklarda hayal vardı. ufuklarda yar vardı. sokakların adım adım misafirleri vardı. herkes açıktı içinin sahillerine. herkesin bir yari vardı. yarlar leyla olduktan beri kaldırımlarda mecnunluk vardı. sigara dumanları sızardı kelimelere. kalemlerde ağıt vardı. sıkıntı vardı. aşk vardı. ben ağlamaklıydım. şarkılarda hüzün vardı. açtım. sigarasızdım. tenimde bir aşk ürpermesi vardı. denize yaprak düşmüştü. denizde yangın vardı. sevgiliye küsesim vardı. uzak diyarlara gidesim vardı. saçlarımı rüzgar okşuyordu. bakışlarında rüzgar vardı. gurbetin hasretine hüzün şerbeti içirenler vardı. ben gurbettim. gurbetimde aşıklar vardı. aşıklar hep şairdi. dualar incinmesin isteyenler vardı. amin diyen güller vardı. ağlayanlar vardı. gökyüzü vardı. seveni vardı. kavuşamayanlar vardı. karanlık geceler vardı. kara fikirler alanlar vardı. ağlamayı unutanlar vardı. mağlubiyetten kurtulamayanlar vardı. gökyüzü için mağlup olanlar vardı. yar diye ölenlerin belirsiz mezarları vardı. sokakta gece vardı. soğuk vardı. efkarlananlar vardı.

Sevgili!...

Saçlarımdan tutup, kor gözlerinle,

Züleyha?nın kalbine siyah bir nokta düşer

"bir tebessümle bak her şeye" dedi.

Aşık kendi bırakır boynuna urganını

onun sözünü dinlediğim vakit, benim sözümü dinlemeyenlere?

toparlandım gidelim!/

rabbim bizi o kadar çok sevdi ki, o bizi sevsin diye ağladığımız vakit değerli olduk katında;

-Uyumam, beni rahat bırak.

Karnı tok sırtı pekse hısım akrabanın,

barınak yok

Bana bir özlemin kaldı yadigar bu viranede

Ben, ondan saray yaparım!

Sis çöküyor içime! ..

BU BİR SERAP OLSADA HAFAKANLARIM DİNDİ,

-güneş?in aydınlığında-

Zemane vefaları cefa gelir yunüs'a

Irmak ırmak çizsem zamanın yüzüne

suyun ahı dokur özlemlerimi.

Ne hüznü eksilir ne sana doyar bu gönül. Sen gittin, çiçekler ezildi dünyada. Sen gittin, rüyaları boğuldu bebelerin. Sen gittin, sesi duyulmaz oldu derelerin. Sen gittin, yüreklerden kan çekildi. Sen gittin, can tenden usandı. Sen gittin, dağ dağa küstü. Sen gittin, alev üşüdü. Sen gittin, aşk kalplerden çekildi. Kıyılara vurdu aşıkların cesedi. Vuslatın cennet çiçeği bana. Baharlardan hep seni sordum.

sana tüm varlığımı emanet ediyorum;

"SEYRET, SUS ve DİNLE? O da ne demek?"

Bilseydim, bana ait olmayan bir seslenisi sahiplenir miydim?

"Ne muhteşem bir çiçek" diye geçirmiş.

Kocaman bacalı simsiyah eski bir tren, gar binasının yanında hayalet gibi duruyor. Bu tren kalkacak mı?Bu tren nereye gider?Beni, beni bekleyene götürür mü?

Pervane gönlündeki ateşin dermanını, evet yine ateşte buluyor Sayın Gamze. Gören göz, düşünen beyin için ibret olabilecek bir yanış, dermanı oluyor.

Ey inci mercan!, ey bahar çiçeğim,

Hadi gel artık.

Sevildiğini bilmek yeter ona.

O zaman anlar ki, sahip oldukları değil, sahip olmadıklarıdır kimilerini birbirlerine yakin kılan.

beyazlar içindesin

Ebediyete yaklaşmak mı?

ölürsem de ; varsın olsun

Haberin var mı taş duvar?

Adın yok

Büsbütün unuttum seni eminim

ey benim aşk?a nazikçe dokunuşum,

Yanmada derman buldu bu gönlüm...

Çiçekler yapraksız...

İki dudak arasındaydı herşey.. Sen üzülmeyesin, sen incinmeyesin diyeydi tüm susuşlarım... Öyle bir sustum ki lal oldu dilim... İncinmeyesin diye incindim.. İncinmeyesin diye yüklendim.. Bunca yüküne yük eklememek için yüklendim yüreğime ağır gelen ne varsa...

Ellerim Çolak Hüseyin eli,

sonra dostlarım doğurdu beni

Ya rab belayı aşk ile kıl aşina beni

susmak?

Kime arz-ı hal edem sen var iken er serv-i naz

Ben onu çok severim,

/yürekten geçen yol/

Ey Züleyha kalbine Yusuf?u nakşeyleyen

?sevileni sevdir bana?.

"acı çekmek mi?" diye sordum.

Davetten sonra dönüşte baktı ki, adam bir kenara kıvrılmış uyuyor. Uyandırmak istemedi ve?Sabah uyanacağı vakitte gelir ve karnını doyururum? diye düşündü, evine gitti, yattı ve uyudu.

-?Efendim!? der ve gerisini getiremez;

"Gel ey gözü bağlı, bağrı dağlı; başı karalı, ayağı bağlı!

Hayatıma anlam veren mucizem ol...

kırgınım?

Söylesem tesiri yok ;

bana yakın olan?ın yakınlığını anlatmak, tüm hücrelerimin amirine

gelmiyorsun

Bir yerlerden çıkıp gelecektir...

hem ben sana niyaz etmekle

Şair oluyor mesela,

Bir şeyin aşk olabilmesi için tutkulu olması, patolojik olması, anormal olması gerekir zannımca. Aşk bir bedeni hastalık olsaydı yalnızca, hastanelerde tedavi ederlerdi onu; oysa Bimarhanelerde tımara çekilir aşk son ucunda.

Yeter artık ben seni sevemiyorum, birtanem

Mecnun şu cevabı verdi:

diye ağlayıp, yakınmaya devam etti...

yolun sonu, bir tek sondur oysa,

sana değmesin hiç bir rüzgar

?yusuf isen sus; sabret! fecra az kaldı. yakub niyaz eder vuslatınız için?

Ben Karanlıkların içinde bir gölge

Marmara'da bir deniz,

Var mı?

"-Ben neşterden korkmuyorum. Benim vücudum,

HAYALİN GÖNLÜMÜN TEPELERİNDE GEZİNDİ,

"kapı" dedim.

Mecnun ile bir mektebi-i aşk icre okuduk

?Öyle bir aşka düştüm ki ya Rabbi. Sadece onu görüyor, sadece onu dinliyor, sadece onu yaşıyorum. Vuslat ver ey Kalbimin Sahibi. Sen ki kimsesizlerin Sahibisin, Sen ki düşkünlerin Yardımcısısın, derdime derman ol!?

vermeye hazırım ne isterse

?Ah? kelimesinde üst üste iki?A? harfi mevcuttur.

Ve onmaz bir yara olur

Kelebekler kanatsız...

Gözyaşıdır ki yıkayarak yakar, yakarak yıkar. Arıtır ve eritir; temizler ve gizler Fazilettir, diyettir Bu yüzden denilir ki gözyaşı yiğitler karıdır ve civanmertler vakarıdır...

ne kadar savunsam kendimi meşru müdafaa anlayacaksın halbuki kadim zamanların surlarından salarken düşlerimi, taşların arasına iliştirmiştim savunmamı...

Döndü, durdu ve yandı Pervane.

YUNUS EMRE

Güneş her sabah sevdiğini görmek için en mutlu, en parlak, en sıcak ışıklarını saçarmış. Günebakanın da sevgisi o kadar güçlüymüş ki, güneş ne tarafa gitse yüzünü o yöne çevirir, akşam güneş gittiğinde ise, büyük bir kederle başını öne eğer, tekrar sabahın olmasını beklermiş.

sonra düştükleri vakit,