Sen dolsan yeter..

Akşam karanlığıyla başlardı kurbağalar

İşte bilge Tonyukuk, Kültikin, Bilge Kağan

içimde şahlanıp duran huysuz at

Küçük kerpiç evlerin çıkmaz aklımdan!

Sağımda, solumda vehim ordusu.

Ben Türkmen'im, Özbek'im, Kazak'ım, Kırgız'ım ben

Kendimi boşuna aldattım.

Sokaklar unutturmaz yalnızlığımı,

sakın bakma...

Japon türkülerine benziyordu gözlerin

Sen bilsen yeter..

Mühürlenmişti ağzımız bir sessizlik içinde Sessizliği üstümüzden atamıyorduk

Öyle bakmayın yüzüme kahroluyorum...

Yavuz Bülent Bakiler -

ama dağlarda karlar eriyor

Nefes nefese soluyordu

Ellerin yine eskisi kadar güzel

Zordum... felaketim oldu.

Selam ve Sevgiyle.

.: Sivas'ta Yoksul Çocuklar :.

Bu şehrin evlerinde esmer kadınlar oturur.

Eylül darbesini hayra

Kilim seccadesini serenlerdenim

İşte Dede Korkut, kaftanı ipek

Beni bırakma diyordun

Türküm! dedim, Türk'ü sevdim

Yalnız gözlerime bak diyeceksin.

İsteseydin koşardın yayan yapıldak

Sabir Rüstemhanlı... ruh kadar eski

Bir elim seni çizecek bütün pencerelere

Ben değildim esip-tozan

Hepsi birbirinden daha mübarek

Demedim mi gözlerim bakma!

uzat elini tutuver yüreğimi

kusura bakmayın ; sesli şiir ekleyemedik.

@ erarslan38,

Demedim mi ellerim dokunma!

Sesine ses veren rüzgar olur...

-Boş hamal! boş hamal! boş hamal!

sakın yazma...

ah bilsen bir bilsen duyduklarımı

Durgun sular gibi azalacağım

Boy verdiğin aynaları istemeyerek

Kolum, kanadım diyordum.

Bu böyle kaçıncı çılgınca yorum...

Gündüzler, geceler boyu yalnız,

uzak düşlerde senin yüreğin

Yüreğimde Türkistan'dan binbir nakış var

Hiç kimse aramasa sormasa beni

Bir dağbaşı yalnızlığı yaşıyorum yeniden.,

Mahkeme salonunda bakarım dizi dizi

cebeci istasyonu hele ankarada öğrenciysen o istasyondan geçtiysen 10 yıl geçsede benim gibi unutmazsın o şiiri

Bir sigara dumanına uzanır gibi usulca

uzaklardasın

Senin bir suçun yok kabahat bende

biliyorum sevdiğim

Bilmem kaça vuruyordu

Odamın her yerinde ellerinden gölge var

Geri dönen hangi güvercinin var?

Ne bir türkü duyarım bekar odamda ince

SEVMEK

Bir gün bölerse uykunu bir saat çıngırağı

Anlayan anladı kim olduğumu

Buruk bir acı çöker yüreğime geceleri

Ama toz toprak içinde elleri ayakları

Anladım farkınız yok koparılmış başaktan!

Duyuran benim.

Yeniden karşımda birer şelale

Kim demiş 75 yaşıma bastığımı.

Bir mermer heykel gibi yanımda duruyordun

Sırılsıklam, paramparça, permeperişan

Bir başka türlüydü bu insanlar

Vurdum... felaketim oldu.

Ne uykuların kaçar.

Seyret ey gönlüm makdağından,

Bende çaresizlik sonsuz kördüğüm.

Boşuna gurbet acısı tattım.

Bana alev gibi bir şeyler yazdı

Yeni baştan yaşıyorduk kaderimizi

Kırk yıl bile düşünsem olmazdı

Ve günahkar çocuklar, suçlu çocuklar

Uzat ellerini avuçlarıma

Yapayalnız kalmak iskelelerde.

sakın bilme...

Sordum... felaketim oldu.

Baykal'da da çimdim ben, Hazar Denizi'nde de

ve nehirler boşalacak bir anda içerimden

ah ne olurdu

Her akşam saçlarını karanlıklara...

yengeç kıskacına düşmeseydi duygularım

Değerlerine yaşarken sahip çıkmayı bir türlü öğrenememiş bir Milletin evladı olarak, bilgide irfanda bize önemli bir misal teşkil eden sevgili hocamızdan yeterince istifade edemediğimiz kanaatindeyim.

Kimse görmüyordu bizi

Başladığım bütün türküler yarım

Çok şükür aslım da neslim de belli

Bu suç bizim suçumuz, bu günah bizim

Ellerin aklımda en güzel yorum

Türkiyem, Anayurdum, Sebebim, Çarem!

biliyorum uzaklardasın

Berrak sular, ışıklar, çiçekler, renkler

Nane satan su satan yetim çocuklar

Çiğnenmişti ana-yasam

Demedim mi bu hasret bitirir seni

bir martı gibi çıkar kapına gelir

Başına oturduğum, yemek yediğim atandır.

Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden.

Yorgunluktan güzelim yüzleri al al...

Sarışın kızlar dolaşır.

Ne yüzünde bir gölge, ne dilinde sitem var.

solmasın yeni açan çiçeklerim

Teşekkürler şiirler için..:)

Ateş böcekleri gibi geceye karşı gerinir.

umutların umutlarımda olsun

Pencerene vuran benim.

dipsiz karanlıklara bağırıp duruyorum

Önünden bir tarih koşuyor.

Mintanıma minyatürler işledim durdum

sakın gelme...

Bir gün gelsen evime şaşıracaksın

İçinizden çıkıp gitsem bir gün diyordum

Ne oyun oynamaya...

sakın işitme...

dizginsiz gemsiz değil!

O tezek topladığım kırlar, yaylalar?

Tekrar tekrar kıran benim.

Tabir yerinde ise, Kırkpınar meydan alanına dönen Türkiyede, kaçak güreşen sahte pehlivanlara karşı güreşe yeltenen, kişiliğinde ve kimliğinde kaçak güreşe asla yer olmayan büyük bir şahsiyetdir sevgili hocam.

öldür bendeki beni sonra dirilt kendinle

Dokunsam saçlarına, kırılırsın.

Bir Anadolu evladı olarak, şahsımda hayatımın akışını bile değiştirecek kadar bu ulvi, haysiyet kokan idealist insanı kaleme almak fikri dünyamda boynuma bir borçdur.

Yıllar yılı yüreğimde büyüyen sırsın

Mustafa Kemallerle yeni baştan doğruldum

Şimdi her gece yarısı rüzgar değildir

Umurumda değil yasaklar, suçlamalar...

Kalem de tuttum çok şükür, kılıç da, gül de

Demedim mi?

lise son sınıf öğrencisiyken tanıyabildim ancak onu. liseyi bitirene kadar yalnız üç kitap okumuş olan ben, bu adamın öğrencilik yıllarında yediğinden içtiğinden kesip kitap aldığını evine her gidişinde bir valiz kitapla gittiğini duyunca hayret etmiştim. bu kadar güzel birşey miydi kitap okumak... bilmiyordum ki o gün türk dili ve edebiyatı öğretmeni olacağımı ve öğrencilik yıllarımı şairin yaptığı gibi bütün paramı kitaba yatırarak geçireceğimi. üstelik de bunun hayattaki en büyük haz olduğunu düşenerek...

Yani hem Alplerdenim, hem Alperenlerdenim.

Ne efkar basar seni akşamları ansızın

GÖZLERİN İSTANBUL OLUYOR BİRDEN

Şu halime bir bakın: deli-divane!

Gitsek gitsek diyordun.

bir yay gibi gerdim göğe adını

Açıyorlar küçük esmer avuçlarını:

Ne bir akşam içinde bir yara göz göz açar.

Elveda diyeceğim.

Mısra mısra beyit beyit ördüğüm

Kim çıkıp gelse senden, o geleni seviyorum.

Öyle korkulu gözlerle etrafına bakınma

Yüreğimi bin parçaya bölseler

Ne bir çizgi hasret, ne bir nokta gam

Şu en soysuz haramiye

Sonra boşu-boşuna aranır, dövünürsün

Ve tozlu yollarınla sevdim seni Türkiye!

Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen

Görsen, umursamaz, aldırmaz kafir

Bilmiyorum, görmedim, duymadım, tanımadım

Güzel insanlar beyaz Atlara binip erken gitse de, bir beyazın bir Nur'u götürmesi zor olur her zaman.

Ben seninle ağlayıp güleni seviyorum

Ne kağanlar, hükümdarlar öldü uğruna

Yüreğimi alan bir serinlik sanki

Kalbim: Ebemkuşağı; günde bin kere

Bitmiş tükenmiştim, efkarım çoktu

Türküler unutturmaz çirkinliğimi...

Kanlı kuyuları kazan

Bazan da bülbüllerin şakımasına benzer.

Biliyorum ne masal dinlemeye doydular

ha görmemek gözlerini, ikisi de bir

sussan içerimde kıyamet kopar

Ben Altay dağlarından koparak geldim

Servetim Buhari'nin, Yusuf Hamedani'nin

Taşına toprağına vurgunluğum bundandır?

bütün kördüğümleri çözecek gözlerindir

Ne dağınık eşyama değer kadın eli

İsimsiz Şiir

Yayla dumanı gibi gözlerime her akşam

Sanki baştan başa şiirdi, nazdı...

Mecnunlar gibi üstelik.

Toprağıma bağdaş kurup oturdum.

beni ruh gibi saran sonsuzluk dairemsin

Her satırında beni bileyen, günümüz Bilge kağan'ıdır sevgili hocam. Allah uzun ömürler versin.

Bir Gün Baksam Ki Gelmişsin

en güzel aşk şiirlerinin yazarlarından biridir üstad

Merhaba,

Açılacak birer birer kendiliğinden kapılar

Üstadın başka bir şiirini ilintileyerek güncelleyelim başlığı:

Sende karar kıldığını...

şiirlerini en çok gözlerinin içini seyredip sesini duyarak dinlemekten hoşlandığım şair...

Görmesen zindana döner bu şehir...

Biri durur kapında korkulu ürkek...

Ceylan Yüreğine benzer

Ve büyür gözlerimde güvercin güzelliğin

kuşların çırpınışlarını

Ellerin

Gecemi besteleyen cırcır böceklerinle.

Nevruz toylarımızda ateşler tutuşturdum

Her gün yeni baştan dağılır, ufalırsın

Elalem beni bilir.

Yurdum diye seviyordum

hangi düğüm çözülür nazla, sitemle, kinle

Gözlerinde bir bitmez, bir tükenmez güzellik

lale! lale! lale!

Sen japon türkülerini bilmezsin...

başbaşa kalıyorum sonunda hayallerle

Gözlerin yine öyle bir bilinmez renkteydi Gözlerin gözlerimde erimekteydi

Her akşam rüzgar gibi sokaklara düşürek

yüreğim yüreğinde eriyor sevgilim

Kapanmaz yüreğime açtığın yara.

Sen bölsen yeter..

Ellerini düşündüm geceler boyu

dönmezsen çaresiz kalır ölürüm

Bir gün baksam ki gelmişsin..

Yeniden yüreğim beyaz bir lale

Sıcak bir kara sevda

Çocuklar var incecik yüzleri nurdan

Nereye bu hazin yolculuk

istediğin kadar artık bekle dur...

Garipler Pazarı'nda körpe çocuklar

Ay dolanır gider, yalnız kalırsın

Orhun'dan, Seyhun'dan, Ceyhun'dan geçtim

Ne bir türkü söylersin gizlice ağlayarak

Meyhane sarhoşları gibi sırılsıklam

Şaşırmış kalmışım birdenbire çaresiz.

nasıl bağlandığımı anlarsın kemendinle

Oyuncakları çamurdan...

Bir yalnızlık duyuyorduk

Ve daha fırça bile tutamıyor elleri.

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik,

Bir ceylan gibi durma artık gecenin ortasında

Bir kemik kalmış bir deri...

Gel ey yüreğime oturmuş kurşun

Anladım faydası yok uzak kalmanın artık

Cebeci İstasyonunda bir akşam üstü

Koysan ellerini alnıma biraz

bazan kızkardeşimsin bazan öpöz annemsin

Öğünen bir koca devdim

İşte ne gözyaşı, ne yemin, ne söz...

Tabloların en güzeli olur inan ki.

Şarkı söyleyemediler güneşe aya...

şaşırdım kaldım işte bilmemki nemsin

Bitsin bu kıskançlık gayrı diyerek,

Çok çektirdin bana, yılmadım, usanmadım

Duymasa da hiç kimse şair gönlümün,

İşte Böyle

Senin hangi çiçeğini sakladı bahar?

Ali Şir Nevai, Gaspıralı İsmail

-Emmilerim sadaka! Emmilerim sadaka!

Belki de Bedirhan Gökçe'den dinlediğim acıklı hikayesinin etkisi de vardır. En çok ben "Cebeci İstasyonu"nu seviyorum.

Bir gün, birdenbire çıkıp gelmesen.

Ak-pak duygularımla katılırdım çağrına

Gözlerin İstanbul oluyor birden.

bana sensin mahşer nuru, kol-kanat

Yüreğimizin başında bağdaş kurup oturmuştu; Acımsı, buruk.

TÜRKİSTAN TÜRKİSTAN ULUĞ TÜRKİSTAN

Neyim varsa birer birer

Yüreğimin atışından deli gönlümce

yüreğimin başına noktalarla, hatlarla

Kaanhan Kurultay

adını yazıyorum bulduğum fırsatlarda

avuçlarımda hayallerin

Bir gün naza çeker kendini demedim mi?

Yurdum, felaketim oldu.

Susar gökyüzü kadar, dinlerdim biteviye.

Ben ki Tatarlardan, Gagavuzlardan

Azerbaycan Türkleriyle aynı kandanım

çarpsan kara sevdayı en azından yüzbinle

Tutup çarmıha gerdiler

yüzüme bakma, konuşma, yazma istemiyorum

başıboş kalan esir, zindanda yatan hürüm

Türkiye?m, anayurdum, sebebim, çarem?

Sonra yüreğimi bir kara sevda tutar

Yüreğim seninle yaylalar kadar serin

Bir incecik dal gibi üzerime titreyerek,

ah ne olaydı

Ceylan gibi bakma oraya

Ve hep onu, bulamamak korkusu

Yana yana, döne döne anlatıyorum.

Merdim... felaketim oldu.

unuttum gözyaşı döken kadını

Cebeci İstasyonunda bir tren

orada ufuk çizgim, burada yanım yöremsin

kaç defa çıkıp geldim buralara inatla

Mahzun kağnılarla, nazlı yaylılarınla

ördüm gerçek aşkın ruh mihrabını

Ah yurdumun kimsesiz ve yoksul çocukları

Islanmış bir ceylan yavrusu gibi

tel tel saklı kokuların dudaklarımda

Başka delikanlılar uzanır yanlarına,

Demedim mi yüreğim sevme!

Göçmen kuşlar gibi çok uzaklardan

gökyüzünde haykırışlarını duyuyorum

Ben senin uğrunda, öleni seviyorum.

Hocama her baktığımda, onda Türkün çelikleşmiş iradesini, haysiyetini, şerefini görürüm.

Gözlerimin bebeğiydi...

Çıktığım kaçıncı uzun yolculuk

Sen bir başka türlüydün

Durdum... felaketim oldu.

biliyorum sen de istiyorsun

Her parçası yine seni çağrışır.

Atımla hep yan yana gözelerden su içtim

Hunlardan, Göktürklerden alıp getirdim

Yazılarının her birinden beni derinlere iten ve derinlerde boğulmamayı öğreten, emdiği ana sütü gibi helal cümlelerle beni ümitkar kılan güven ve huzur veren bir yanıda vardır hocamın.

çıkıp gittiğinden beri, sessiz sedasız

biliyorum sevdiğim uzaklardasın

Yalvaran gözlerle etrafa baka baka

Bir elim seni silecek.

şaşırdım kaldım işte! ?..

Konuşsam bir türlü, sussam bir türlü

Bu kaçıncı türkü sana yaktığım

Ona da mı nazar değdi

Utanıyorum yaşamaktan.

Ellerindir düşlerimde ayan beyan gördüğüm

Bu sarışın kızlar kim, bu esmer kadınlar kim?

Dokuz tuğ taşıdım ben, dokuz davula vurdum

sen yanımda olsaydın

erir dağlarımın başındaki kar

Sevdasını başkaları paylaşır.

Sonra seni kaybetmek hemen her yerde

Türküm müslümanım o dağlar kadar.

Gözlerin karşımda mutluluk denizi.

sanki bir dağ ağırlığı kalkacak üzerimden

Sonra bıkıp usanmadan sabahlara dek

Gündüzünden vazgeçtim düşümde biraz

bir haberin gelse iki satırlık

sözde senden kaçıyorum dolu dizgin atlarla

usta kadar Türkçe'nin inceliklerine hassas olan başka biri var mıdır? bilmiyorum.

Ateşim var, hastayım, sayıklıyorum

-Sadık Kemal Tural kardeşimize-

Gülüşünde taze serin bir rüzgar

İçiçe güzellik, uç uca kahır

Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım

Oyalandım durdum seni unutmak için

Hükümet konağının yanında biri

Ahmet Yesevi'nin nur servetinden

Ama sen duymazsın duyduğumu A...

Al bir kadife üstünde ellerin dursa biraz

Sivas'ta Ulu Camii avlusunda çocuklar

Uzaktan bakmak mı yüz görümlüğüm.

İçimizdeki binbir düşünce

Rüyalar unutturmaz bekarlığımı

Kurbağa seslerinle sevdim seni Türkiye!

Demedim mi aklım, inanma!

Bir yağmur yağıyor inceden ince

Bütün tuzakları bozan

Türküler söylüyordum

Bir yürek taşı gögsünde duygulu, ürkek

Salkım söğütlerden bir farkım yoktu

Sonra Kaşgarlı Mahmut; gönlüme düşen cemre

İki yıldız gibi gözlerin

Hasretin içimde sonsuzluk kadar.

Başımı yastığa seninle koyuyorum

çaresizim çaremsin,

Benim olmuş dünyalar. . .

Seni anlatıyorum yüz binlerce insana

şaşırdım kaldım işte bilmemki nemsim

Türk dünyasının çelikleşmiş bir kalkanı gibidir muhterem hocamız.

Tiril tiril titriyordun

Soyundum yeniden büyük melale.

Şiirleri, gökyüzünde süzülen bir kuş kanadının zarifliği gibidir.

Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak

Şiiri bir bakraç süt gibi Yunus Emre.

Sevdalanıp gidiyordum

Biliyorum güzel değil gözlerim, dudaklarım

Bu ahlaksız dubaraya,

sakın konuşma...

Saatlerce duruyorduk

Ben, kağnılarla yaylılarla büyüdüm geldim

Saçlarında ilkbahar..

Sen bilmiyorsun.

saygıyla anıyorum...

Ayın ondördünden sağılan huzur

Martılar konuyor omuzlarıma,

Bekarım.

Şimdi kırkikindiler boyunca sırılsıklam

Gönlüm nakış nakış renkli bir kilim

Karışıp gitsem mi ebabillere

Ankara Kalesi'nde bir eski çalar saat

yüreğim birdenbire kanatlanır yücelir

sözde sana koşuyorum dolu dizgin atlarla

ama her dafasında dönemedim seninle

Demedim mi kulağım duyma!

Demedim mi bir gün susar şarkılar

Güvercin bakışlı sıcak türküler de söyledim

Donup kalıyorum birden, anlatması zor

ki kar yağmasın ilkbaharıma

Ayan-beyan belliydi anlayamadın.

Bir derviş gönlüyle kırk yıldan beri

Bir yüz görümlüğü sen olsan yeter..

Ellerin karanfil kokusu...

Ve Yusuf Has Hacib, Mahdum Kulu, Fuzuli

Yol gösterdi kükreyerek bana Bozkurt'um

sultanımsın susunca; eksilmeyen çilemsin

Güzelliğim, merhametim, şefkatim

biliyorum

Kurdum... felaketim oldu.

Seslenip dursam mı sahillere

Ne elimden tutan dost, ne yüzüme gülen kız

Osmanlı ebrusuyla süsledim yastığımı

Cengiz Aytmatov ki, Cengiz Dağcı ki

Yavuz Bülent Bakiler/Cebeci İstasyonu ve Sen

Huzur ellerinin güzelliğidir.

Her sabah seninle uyanıyorum

Cebeci İstasyonu ve Sen

seni yaşadıktan sonra anladım

Hayalin çıkıp gelir uzaklardan karşıma

Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde

Kapı, pencere, masa, duvar...

Kur'an'la da müjdelendim.

Her sabah soframızda ekmeğimizi

Beni bana anlatan günümüz Türkiyesinde pek şair ve yazar kalmadı zira.

Biraz tandır ekmeği, biraz çökelik?

Yavuz Bülent Bakiler

Dağbaşı yalnızlığı ölümden beter.

Savuran benim.

Ben seni seviyorum.

İçine düştüğüm bu çılgın hale.

Başka bir rüyada şimdi o kadın

Birden nasıl büyümüştü içimde yerin?

bazen sessiz sedasız ipekten kanatlarla

İsimleri teker teker benim üstüme çıkar

Seni çılgın gibi sevmek yaşamaktır.

Türk edebiyatının önemli bir kalemi ve Türk dilinin yılmaz bir savunucusudurlar.

Ne olursun

Yağmurlar başlayınca, odalarımız damlardı

Elleri ceplerinde birisi gezer

Ellerin içimde akıp duran su

Uşağıydı; dedim niçin?

Şarkılarla geleceksin, duygulu, ince

Şimdi, şimdi seni düşünüyorum

Öfkelensem öfkem dağları ezer

Geceler kurşun gibi iner üstüme birden

Süzme asaletimin nurdan kefili

işte dağlar, taşlar şahidim olsun

sözlerini saklasaydım kulaklarımda

Masal gözlü bir çocuk 'Baba' desydi.

Birgün bu rezil şehrin rezil sokaklarına

Kimisi Rus, kimisi Çin...

Tarih 'mim' koysun buraya

Vatan millet idi tasam

Ben seni benim gibi seveni seviyorum

anlatsan duyarım bütün güzellikleri

Demedim mi kollarım sarma!

Adını versem mi karanfillere

Çocuk yüreğimi yakan türküler dinleye dinleye.

Bütün çektiklerim senin yüzünden

Seni bir beyaz duvağa, altın halkaya...

Gel gitme çocuk!

Dokuz evliya gücüyle yürüdüm geldim

Yalnızım.

Soyumun-sopumun bin yıllık dili.

ne olur bir gün beni kapında olsun dinle

Öldüren bir çığlık dudaklarında:

-Yavuz Bülent Bakiler-

Kaybolup gideceksin

Üstüme lapa lapa kar yağıyordu yeniden

O duran benim.

Bütün ateşimi alır diyorum.

Çirkinim.

Ana sütü gibi helal öz Türkçe ile kalın.

kalp atışlarımı

Senin benden haberin yok, merhametin yok

Ellerin, türküler uykular kadar güzel

Çıkıp gelsen uzaklardan korkulu ürkek..

Gölge bile geçirmezdin bir zaman üzerinden

Ah! şimdi paramparça oldun binbir yerinden

Dilim bazan sularım çağlamasına

Sana benzetiyorum, dilim-damağım kuruyor

Bu şehrin sokaklarında her akşam yorgun

Türk dilinin pes etmez bir poliside diyebiliriz hocamıza.

'Boya cila yimbeş, boya cila yimbeş' diye ağlıyor

Beklemez yolumu penceresinde karım.

Dökülmüş yüreğime gökyüzünden yıldızlar.

Bir kınalı-güzel türküdür dilim

Yordum... felaketim oldu.

Gel ey ciğerime saplanan hançer

Kolay kolay unutulmaz adına yaktığım türküler

Alın bu gözleri benden, alın bu yüreği artık

Sen gelsen yeter..

Tozlu pabuçlarını gözlerime sürmüşüm

Senin için yeni baştan can kesilecek.

Çiçek açmış dokunduğun bütün kapılar..

ha küreğe mahkum olmak prangaya vurulmak

Ve daha binlerce nur üstüne nur.

Üstelik şairim bilemezsiniz

Gönlündeki ve ruhunun özünde Türk'e olan derin sevgi ve sevdayı iyi bilirim.

Seni birazcık olsun seveni seviyorum

Kaçtım şehir şehir çok uzaklara

Birdenbire yatağından kalkıp oturma

Cebeci yollarında rüzgarlar esiyor, serin Paramparça düşmüş gönül ufkuma

Başımızı vermek niye

Kor'dum... felaketim oldu.

Seni kader çizgisiyle alnıma yazan haktır.

Sordum seni şehir şehir

Yüreğimi yakan bir avuç korsun.

Bende sabır sende naz..

Volkandım, alev-alevdim

Ebed-müddet bu devleti ben kurdum.

Gel artık

Gökler biliyor sevdamı, taş duvarlar biliyor

Bezirci'de, Yüceyurt'ta Altıntabak'ta...

Çaresiz

İpek ipliğimi altın tığımı

Dolaşıp durduğum sokaklar ıssız.

biliyorum sen de duyuyorsun

Demedim mi gururum kırılma!

O yüksek karakterlerinde Anadolunun milyonlarca karayağız mehmetlerini görürüm.

Bir Peygamber sofrasıydı soframız:

Ve içimin şerha şerha yarıldığını,

geceleri baykuşlar ötmeseydi

Eğilsen yeter...

teşekkür ederim şahin editörüm.

Selçuklu çinisine gönül mührümü vurdum.

Hiç şüphesiz bir deryayı, Türk edebiyatının yaşayan üstadını kaleme almak benim gibi çömez ve acemi bir kalem tarafindan büyük bir cesaret işi.

Hepsi de peygamber soyunca asil

Benim

Artık benim için ne ekmek, ne su

Affedin bizi.

ama sen hep bin yıllık bilenmiş inatlarlarla

Bir serin rüzgarsın yüzüme vuran

Her kelamlarında insanı dinlerken bir büyük iç huzura kavuşturan ahenk ile konusur hocamız.

Yoksulluğunla da bağlandım kaldım sana

Yar beni yeni bir yarışa soktu

Ne olurdu her akşam eve gelince

Bir gün duysan bittiğimi, tükendiğimi..

Ben ki Alper Tunga'ya gönül verenlerdenim

Unutmak ne mümkün gözlerinin rengini,

uzaklarda senin yüreğin

gönül kubbem artık alemsiz değil!

Sonra durgun sulara Bismillahlarla

Vuracaklardı vurmasam

Taşına-toprağına kurban olduğum

Senin, ince uzun, beyaz ellerin

Yine de kimseden kıskanmadım

Geçmişten bügüne değin her yazısından büyük zevk aldığım ve diyebilirim ki hayat akışımı bile değistirecek kadar etkileyen eli öpülesi, gözümde ve gönlümde bir efsane olan Türk edebiyatının büyük üstadıdır Muhterem Yavuz Bülent Bakiler üstadım.

Birgün çıkıp gideceği belliydi

ŞAŞIRDIM KALDIM İŞTE

Gönlümün yiğit beğiydi

Çuvaşlardan, Bozkurtlardan, Oğuzlardanım.

Saatleri kuran benim.

Bir saçak altında kararsız, yorgun

Sevsem gözbebeğim olur ne varsa

Belli başlı temeyyüz etmiş şiirleri paylaşılmış, isterdimki bana da Cebeci İstasyonu kalsın. Benim için anlamlı bir mahaldir; Cebeci...

Bir gölge gibi düştüm ardına yıllardan beri

Bayrağıma selam için

Pişman oldum yaptığıma o günden beri

YAVUZ BÜLENT BAKİLER

karşıma çıkıyorsun en soğuk mimiklerle

12 Eylül'e Sitem

Kıpçakları, Uygurları aşkla duyanlardanım

Uzaklarda senin yüreğin

Bozkurt'uma 'it' dediler

Tarafsızlık diye diye

Dizlerini döve döve ağlardı anam.

Mısralar anlatmaz şairliğimi.

Gelmezdi bu sevda akla, hayale.

Harmanlar misali savruluyordu

Bu taze güzellik kaybolur birgün?

Övdü büyük peygamber İstanbul Başbuğumu

Usandım tek başıma türküler çağırmaktan

Büyüdü benimle mübarek yurdum

İncecikten bir yağmur yağıyordu yollara

Nasıl ağlamıştın öyle akşam sokaklarda.

Demedim mi bu ürperten sıcaklık...

Yeminle anlatsam kim inanır kim

Ellerim usulca ellerine değince

TURAN

Sözlerime sımsıcak gözyaşı katıyorum

Bulduğum, vurulduğum en büyük destan

Türkiye?m! Hasretim! Kınalı türküm! ..

Ağlıyordun, ağlıyordun...

Bir gün senden biri geliyor bana

Hep Şah-ı Nakşibent hazretlerinden.

Yurt uğruna dolu dizgin göğüs gerenlerdenim

Bir güvercin gibi yorgun uzaklardan yar.

Gökteki yıldızlar kadar sayısız

Türk dili hocamız için bir namusdur. Genç kız edasında korunması gereken dilimize sahip çıkan kaç düşünür var günümüz Türkiyesinde?

Gerilmiş bir keman teli gibiydik

Aman dileyeni sevdim, öfkemi yendim