insanın en büyük mücadelesi kendisiyle nefsiyle mücadelesidr. kendi kendinizi değerlendirdikten sonra bu yanlış deyip bozduğunuz ezberiniz yada başkaları tarafından bozulmuş ezberlerimizi konuşalaım.

değişen dünya, değişen ülke, değişen toplum.. gibi bende değişiyorum.

yanlışa yanlışlığını bile bile ben böyleyim diye devam etmek mi yoksa bu yanlış bunu değiştirebilme noktasında neler yapmalıyım diye düşünmek mi?

özür dilemek, birisiyle küstüğümde barışmak için ilk adımı atma hayatta yapmadığım şeylerdi. hatta küs olduğumda o kişiyle ilgili herşeyi siler telefon numarasından msn adresine kadar herşeyi temizlerdm o kişiyi resmen görmezlikten gelirdim. lisansta 3. sınıfta okuduğum bi kitaptan sonra bu davranışımın nekadar yanlış olduğunu farkettm, bu davranışın neden ve niçinlerini sorgulamame neden oldu. çok saçmaydı bu davranış bunu düzeltmek istiyordum nefsimi yenmek için yaklaşık 1 sene hiç konuşmadığım ve konuşmamakta çok haklı olduğum ve sesine bile tahammül edemediğim çok gıcık kaptığım sınıf arkadaşıma seninle konuşmak istiyorum diye yanına gittim ve senle aramdaki sorunu çözmek istiyorum dedim ve konuşmaya başladım. hayatyta ilk defa birine ilk adım atmış konuşmuştum çok garip bi duyguydu. önceden inadım beni güçlü kılıyor zannederdim çok yanlış inadımız en büyük zaafımız ne gerek varmış inatlaşmaya. asıl güç inadını zayıf noktanı asarak ona karşı yürümekmiş. ilk bozduğum ezberimdi.

en büyük ezberim olan insan a olan inancım, güvenim.. bilgim in yetersizliği, eksikliği hatta hatası karşısında her geçen gün biraz daha şoke oluyor ve yeni bilgiler, veriler.. öğreniyor bozduğum o ezberi sil baştanla yeniden /yine yazıyorum..

Sayın Ezberbozan,

hata olarak nitelendirdiklerimi bir kez denemek adetimdir hayatı tecrübe ederek öğrenmeyi seçişimde belki bu nedenledir.

Dünlerde inandığım hatta savunduğum onlarca olguyu sil baştan öğreniyor ya da noktalıyorum.