aydınlatma semboliktir... söyleneni vey açıklamayı değil düne göre bugünü kastettim sayın arkadaşım... hepsi bu...

sen dünyanın farkındaysan artık dünyada senin farkındadır. önyargılarından, boş konuşmalarından, boş şataşmalarından vazgeçebilmek olgunlaşmak değilde nedir.

Kendimizi çok sevdiğimizden olsa gerek olumsuz yönlerimizi pek göremiyoruz nedense. Egolarımızı, gelişmemişliklerimizi, aydınlanmamış yönlerimizi, hırslarımızı, bastırdığımız duyguları çoğu zaman yadsıyoruz. Kendimizle yüzleşmek acı veriyor bize.

Tefekkür, meditasyon, okumak... Nedir yöntemleri kendini tanımanın?

İnsan, başkakarının bilgilerine müracaat ederek bilgi sahibi ilim sahibi olabilir. Ancak insan "kendi aklını" kullanarak akıllı olabilir.

gölgelerden çıkın, halleşmek, dertleşmek olmadı sadece paylaşmak için çıkın

bilmek eylemi yakından uzağa olmazmı? cevaplarsanız en azından fikirlerinizi söylerseniz sevinirm...

"Kendimizi tanımak, irfanımızın varacağı son noktadır" der Cemil Meriç.

Tam bir dengesizim içimde, dışardan ise belki bir poliyannayım ama iş kendime gelince karalar içinde kalıyorum, sanırım sadece bir zavallıyım, en sevgiliyi bile aramayı bıraktım son günlerde, bir odunum belki en diplerde yanmaya hazırlanan...

insanın kendini bilmesi başkalarıyla mümkün... başkaları olmasa biz neyi kimi kıstas alacaktık.. kendimizi keşfetmenin yolu çıkacağımız yolculuklar insanoğluyla, başka yolu yok bu işin... enteresan dimi birileri olmalı, birileri acıtmalı, birileri aldatmalı ve birileri vs. vs. vs... dokunmalı ki kıpırdatmalı, yaşatmalı... bizi biz yapmalı... keşfedilecek keşfetmeye değecek bir yolculuk olsun bizimkisi... bizim serüvenimiz yaşatanlar, yaşananlar ve yaşanmayanların toplamından azıcık fazla birşey...

kendini keşfetmek...

olumsuz yönüm, çok çabuk parlamak

bizim köyde! senin gibi akıllı olacağıma! denir de deli adama lafın tamamı söylenir.

Bunu başaranlara ne mutlu.

bacon hocam sağol. bazı cümleler vardır sayfalar dolusu yazmaktan güzel bu cümlede onlardan. sen de fikirlerinle süsleseydin...

Deha ile delilik arasında ipincecik bir fark var... Nice dehalar var ki deli gibi görünür bize, nice deliler var ki dehalarını bilmeyiz...

hiç kimsenin, hiçbir hayatın, hiçbir kitabın sana öğretemediğidir. içindeki, dışındaki, profilindeki, resmindeki, yazındaki, gamzendeki, gülümsemendeki, tırnakların arasındaki yaşam savaşındaki sen kalanlar, sen olanlardır aydınlanmak.

sizleri tanıyorum ey aydılananlar. gülümsemenizdeki perdeden, gözlerinizdeki derinlikten, satır aralarında söylediklerinizden, kendinizle dalga geçmenizden, doymuşluğunuzdan ve olgunluğunuzdan ve her dem çocukluğunuzdan tanıyorum.

aydınlatma mı yaptı sayın editör?Nerde ne zaman?Ne söyledi?

ilim ilim bilmektr ilim kendin bilmektr. sen kendini bilmezsen bu ilim nice okumaktr...

ne olduğunu bilmek...

insanın başkalarını bilmesi kendini bilmekle mümkün olmazmı?

kendini bilmeyen başkalarını bilebilirmi?

dünü unutmadan, yarını hesaba katarak ama illaki de bu günü kaçırmadan yaşamak kendini bilmektir derim ben ve aydınlanmaktır.

ve 'başkalarını bilen bilgedir, kendini bilen aydınlanmıştır'

içinizde kendini tanıyan, eksikliklerini sahte tevazularla değil samimi itiraflarla, üstün yönlerini ukalalık yapma korkusu olamadan ifade edebilecek olan var mı arkadaşlar?

hayatın neresinde durduğunu, nelerin savaşını verdiğini, nelerden artık vazgeçtiğini keşfedebimek. büyümek yaşlanmdan büyümek, fikirlerine, algılarına hükmedebilmek aydınlanmak değildir de nedir.

... amacımızın sizi ve kadronuzu üzmek olmadığını siz biliyorsunuz... biz üzmek için değil üzenler için yazdık... İMZA

amaç kendini öğrenmek özüne değerlerine saygı duyup geliştrmek...