Bazen insan kötülüğü hisseder ama o kötülük gelip yakasına yapışmadıkça kötü kategorisine almak istemez insan...

fitrat aslen iyi olsa da kolaylığa, rahata meyillidir. iyi olan biraz zorsa, meleğin, vicdanın, akıl ve mantığın sağ duyulu nağmeleriyle destekleniriz...

Birbirinden kıymetli paylaşımlar. Teşekkürler...

?Ne gecede kötülük var, ne sabahta hayır. İyi ile kötünün kaynağını idrak etmede mesele.?

satıldığı bir tezgaha yönelir. Bütün sakalar 1 altındır fakat bir tanesi ayrı bir

yaratılışta gelen bir özellik..

İyi ve kötüye kabiliyetli yaratılan insana seçme hakkı verilmiş. Öyle bir seçim ki esfel-i safilinden Alayı illiyyüne kadar uzanan. Akıl senin, irade senin, seçim de senin.

İnsana özgü bu çift kutuplu yapıda iyi ya da kötüye yöneliş açısından nört durumda mıyız?

Huylu huyundan vazgeçmez.

şeytana uyarız, öyle bir kılıf uydurur ki işin doğruluğuna biz bile inanırız. hele bir de nefsin çok gizli hazlarından birini soktuysa araya, bizi avlamaktan daha kolay ne var...

-KENDİ IRKINA İHANET EDENİN SONU BUDUR! ! !

Haklısınız hocam...

nefsi ya terbiye edersin yada nefse uyarsın

İyiden ziyade kötüye mi daha yatkınız? Yoksa tersi mi?

Yavuz Sultan Selim pazarın birini gezmeye karar verir ve saka kuşlarının

iyiye yöneliş zordur çetrefillidir. fakat sonuçta bakmaya kıyamayacağınız bir tablo serer önünüze. kötülük ise tam tersi. kolaydır basittir. sonuçlarını düşünmekten alıkoyacak kadar da zevklidir belki de. ve belki de insanlar bu yüzden kolayı seçer.

Yavuz Sultan Selim 100 altını çıkarıp adama verir ve ver o kuşu bana

-Hünkarım 50 altınlık olan ötüşüyle diğer saka kuşlarını kendine çeker ve

Kusursuz ve her türlü günahtan uzak olarak yaratılan insanın vahye muhatap kılınması, Yaradan katında ne kadar değerli olduğunun bir göstergesi. her insan doğuştan hak ve hakikate meyilli yaratılmış. Kötüye yatkınlık sonradan kazanılan bir olgu.

Yol çatallandığında herkes seçimini kendi inanç ve değer yargılarına göre yapar, bu sebeple kimseyi seçimi yüzünden yargılamam. Ama bazı evrensel değerler vardır ki hangi inanç olursa olsun onlar ortak paydadır. Bu durumlarda kişiler bu evrensel doğruların zıttına iş yaptıkları zaman sadece kendilerine değil, çevreye de zarar vermiş olurlar ve o zaman kötü bir insan olarak nitelendirilirler...

Lisedeyken Tarih öğretmenimizin anlattıkları geldi aklıma. Söğüt ağacına elma aşılamışlar. Daha verimli olmuş üretimleri. Ama demişti, elmanın tadı yoktu. Çünkü köküne çekmişti. Söğüt gibi kokuyordu.

der. Herkes şaşkınlık içinde ne yapacak acaba koca padişah bi saka kuşunu

Kolaycılığa kaçıyoruz, basitliğe.

-Bunlar 1 altın da bu neden 50 altın?

Kendi belirledikleri ölçüler içinde iyi insan olmaya çalışmış kimileri de. Kötülükten sakınmadaki ölçü, toplumun değer yargılarına ters düşmemek, kınanmamak, kötülüğün açığa çıkmaması durumunda rahatsızlık duymadan devam etmek, toplum içinde iyi bilinmek esasına dayanmış.

Bu da fıtratımızda var, bu da bahanemiz.

yakalanmalarını sağlar.

İyilik adına milyonlarca şeyler yapmışız ve sadece belkide biri iyidir diğerleri kötüdür.

iyi yada kötü olmak diye birşey yok. kimi zaman iyi olmayı, kimi zaman kötü olmayı tercih ederiz...

Genellikle her insanda bu iki zıt çekirdekler filizlenir ve hayatını etkiler. Dolayısıyla insanın önüne hep iki yol çıkar ve bu iki yoldan birini tercih etmesi beklenir. Bazı durumlarda bu iki yolda tamamiyle iyilik veya tamamiyle kötülük yoktur ama yolu seçerken insanın niyeti önemlidir. Yani iyilik yapacağım diye yola çıkan bir insanın yaptığı tercih kötü sonuçlar doğurabilir fakat esasında iyilik yapmıştır. Tam tersi de olabilir, kötü niyetle yapılan bir iş hayırlı sonuçlar doğurabilir...

Satıcı:

Sevgili editör, "iyiyi ve kötüyü ayırmak halis insanın başaramayacağı bir iş. Çünkü kötü suretlerdeki sevimli palyaço boyası, yüzün derisiyle adeta bütünleşmiş." diyorsunuz ama bu görüşe katılamıyorum. Çünkü kalbin sesi daima doğruyu ilham eder. halis insan da gayet iyi ayırt eder. Buna ayırt edememezlik demeyelim de, o insanın kötü olabileceğine inanmamak istemi diyelim. kalbin sesine kulakları tıpama diyelim. Güzel görme istemi diyelim...

yanık düş öğretmenim ibretlik bir kıssa sunmuşsunuz. Özünüze sağlık. Huy, kalıtım...

Nefsimizin, kötü arkadaşın esiri olmuşuz yeri gelmiş kötülüklerin en büyüğünü yapmışız. Haklıyız demişiz kırıp yıkmışız.

Kimi zaman iyilik öne geçmiştir bazende kötülük ne kadar bizler hep iyi olduğumuzu iddia etsekde.

Ahsen-i takvimde yaratılan insanın Alayı illiyine çıkma yetisi olduğu kadar Esfeli safiline düşme ihtimali de vardır. Allah insanın içine hem iyiliğe dair özelliklerin, hem de kötülüğe dair özelliklerin çekirdeğini koymuştur. Bu çekirdekler insanın kişiliği otururken ailenin, çevrenin ve özellikle kişinin kendisinin yaşantısı ve tercihleriyle beslenir ve filizlenirler.

mutlak olan iyidir..

herkes yaradılış olarak iyidir, ama zaman ilerledikçe, yaşanmışlık arttıkça, istemeyerek de olsa, zamanla kötüleşiyor insan, iyi olmanın insanlık için meziyet olarak görüldüğü bi zamandayız, bu acı bi gerçek. İyiye yaklaşmak, iyi tarafında olmak yerine, hayatta kalma mücadelesinde başarılı olmak için herkes kötülük yarışına girmiş sanki... ne acı ki kötüleştiğinin farkında bile değil insanoğlu:(

Herkes kendi idealleri uğruna savaşlar çıkarmış ama bunu halkının iyiliği için yapmıştır.

Hz Adem cennette huzurlu ve mutlu iken, dünyaya indirildikten sonra başlamış sürgün hayatına. Başlamışız. Sürgün edilmenin hüznü, o günden bu yana kaplamış yüreklerimizi. İnsanlar tarif edemedikleri boşluğu, çeşitli hazlarla doldurmaya çalışmışlar.. Kimi mal mülk ile, kimi şan şöhret ile, kimi evlat ile. Kimi de bir diğerine aşk denilen olguyla yaklaşıp onu kendinden bir parça olduğuna inanarak. Ama ne yapılırsa yapılsın giderilememiş yarımkalmışlık hissi. Kainatı ve kendini okuması için verilen ilmi, canlara okumak için kullanır olmuş insanoğlu. Enaniyetin esiri olup sahte varoluş hallerine düşmüşler.. Boğulanlar olmuş ego denizinde.

İyilik te, kötülük te fıtratımızda var ama kötülüğe daha yatkınız galiba.

diye düşünürken Yavuz Sultan Selim kuşun kafasını tuttuğu gibi gövdesinden

Şu bir gerçekki imtihan için yaratıldık ve önümüze iki seçenek kondu ve hep seçimlerimizi biz yaptık. Aslında hangisi işimize geldiğinde çoğu zaman o seçeneği seçtik.

ayırıverir ve der ki:

bazen de, hiçbirşey işlemez ne yüreğe ne de akla... basiretin bağlanır ve olman gerekeni olursun sadece.

İlk insan yaratıldığından beri iyilik ve kötülük varolmuştur ve hep bir çekişme halindedir.

Mesela amacından saptı ama kısaca özetlemek gerekirse insan hem iyi, hem de kötü işler yapabilir. Önemli olan karakterini iyilik duygularıyla besleyip, yolların ikileştiği durumlarda oradaki işaretlere uymak ve işaretçilerin sözünü dinlemektir...

kafes içinde ve 50 altındır. Yavuz Sultan Selim sorar:

Evet..."Güzel görme istemi..."

Halbuki, az bir gayretle, iyilik olacak eylemimiz...

Allah her kuluna iyi ile kötüyü ayırt edebilme yetisi vermiştir. Diğer varlıklardan üstün oluşu aklın kemali hasebiyledir. Mütefekkirlerden zannedersem Caferi Sadık hz idi, sıhhatli insanın özelliklerinden bahsederken, Vücudunun ve duyu organlarının mükemmel işleyişinin yanı sıra, iyi ile kötüyü ayırt edebilme gücünü kaybetmemiş olmasını ilave ediyordu.

her insanın iyi bir yönü olduğuna inanmaya çalışsamda yaş ilerledikçe bakış açımda katılaşıyor maalesef.. ben iyiyim diyemem ama kim kendisine kötü derki?:)))

Bir baba evladını acımasızca yargılarken düşünmüştürki çocuğunun iyiliği için yapmıştır.