Biri sevmek için, biri ihanet..

gülmek en çok sana yakışırdı

gecenin simsiyah teninde iki karanlık gölgeyiz belki...

O tenha sokaklara

koynumda suskun

Hiç bir biçim kalmamış dünyada denenmedik...

Boşverelim şimdi hepsini hadi gel denize gidelim n'olur,

penceremde güller sararsın solsun

esti bir ayrılık rüzgarı

seni arayacağım biliyorum

ışıkları kapatıp

geçiyorsun arada bir üzerimden biliyorum

gecenin siyah tenine uzanmış bir gölgeyim şimdi

Pırıl pırıl İnsan.

geceme katıp

yokluğunda kaybolduğum kimbilir kaçıncı gece

Çoktan seçmeli bir hayatta,

keşke km olsaymış uzaklık dedikleri

Yepyeni bir ilkbahar harcayıp

mumlu saatleri yazayım nöbet defterime.

Nedeni de yok! inat işte

Beni terk etmeyen tek dostum gece, mutluluklarımı büyüttüğüm saklı bahçem... Yıldızların süslediği dikilmemiş gelinliğim... Sevdiğimi hapsettiğim hapishanem...

iki bıçak seç kendine

hiç bu kadar siyar olmamıştı gecem ve daha saatler var

düşlerimi yakarak

Susarak sevgisini ilan eden çok var sevgilim...

ama sorular düşündürüyor beni

Her cama vuran damlada

Yalnız kalırsın

Haramdı ellerin

hayatı sıfırlamak dedikleri

Gözlerin...

Biri yaşamak için, biri gizlenmek..

Kaç kişisin sen sevdiğim çocuk?

adının önemi yok

Tutmayacağım dedim

siyahın üzerine biraz daha siyah katıp

Sıyrılır iki karanlık gölge, geceden

koynumda suskun resmin kanasın

Ortalık sis.. güneş yok!

kaç gece geçirdim

Biri yaralamak için, biri öldürmek..

Seninkisi ucuza

seninle olmak istemiyorsa

biraz arar belki biraz özler

Başka ne konuşsak?

Bıraksın sanki öldüreceksin onu da

Gece, söylenmemiş yarım kalan sözlerim koynuna sokulup ağladığım sıcacık bir kucak...

İçimdeki bıçak iki kere daha dönüyor

içime gömüp

yüreğinden bir parça siyah

uzaksın işte

anladım gidiyorsun

Uykusuzum şimdi

gecenin en karanlık yeri sabaha en yakın saattir derler ya

her siyahta bi parça sen

İki bıçak bile yetmez

Acıların koynunda

bazen aklından geçen benle

çoğu zamanda seni aklıma konuk eden benle

geçecek biliyorum ama

Ay yok, deniz de küskün

hayatımda önemli bir şiirdir de ayrıca insanın hayatında sahip olduğu ziyan edilmiş zamanların tezatında doyulmamış zamanlar vardır işte ozamanlara dair...

Murathan Mungan

sınırlandıracak

bu güne kadar inandıklarımın hepsi

saklandığım kabukta beni bulmaya

geçip gider zamanla

Bir korkak, bir kaçak, bir firar..

gün bitermi sevgili ve sisli sabahın içinde

Benim ellerim pahalı kumaşa değiyor

ellerin olurmu

Pusu kur gözlerinin karanlık gölgesine

ama mutlaka anlayacaksın biliyorum

Anneni hatırlarsın

Zehirdi dudakların..

Acele bir kucaklaşma

senden habersiz

Gidersin uzaklara

Gece biter,

eskilere sevgiyle...

yaşadığımızın farkındayız kesin olarak BELKİ

Olmadığım kadar

artık belli saatler yok

oysa ne çok gölge vardı benden başka

Öpmeyeceğim dedim

gidiyorum...

hep giden sana inat, bu kez ben

Güneş altında söylenmedik söz yokmuş..

Gözünde damlalarla.

O karanlık odanda

Yağmur yağmaya başlar

dokunma kalsın gömleğimde kokun

bir ben mutlu olurum sanırdım yanında

şimdi ellerinde yok

Gideceksin uzak diyarlara

sürmez ayrılığın acısı

sanma sen gidince yanlız

Düşlerimi sakladığım kilitli sandığım...

hep kendini yakarak...

Sürüp giden arkadaşlığımızdan.

yine en büyük en afilli yalanları kendime saklıyorum

olmasın Ulan...

Aydına keser tenin siyahlığı.

içimdeki ateşin rüzgarında savruluyorum

Bu yüzden geceleri söylüyorum sevdiğimi..

Bertolt Brecht

nacizane bana ait biraz abuk sabuk ama yüreğimin tozlu yollarından geçen duyguların çığlıkları sadece sevgili nehir beğenmene sevindim...

Bende susuyorum sevgimi saklayıp içimde...

ne sen beni bulursun bu karanlıkta

sigara hep olmaz mı içilmesi gereken zamanlarda

Çok acı olurdu zaten.

Uykusuzum..

Sevdiğini hatırlarsın

Çocukluğunu

NEDENİ YOK..

sen de biliyosun

Havadan sudan konuşuyoruz,

hiç bir ölçü birimi yok bu uzaklığı

Kalbimin aynaya yansıması...

her gün gece

Dönsen sanki sarılacaksın boynuna

gecemiz umut kandili sönmüş zifiri karanlığa mahkum belkide

topluyorum hayatına serdiğim

Yapayalnız

en çokta seni

Sonra yerçekimine uyarsın

ellerin biraz ayrılık biraz acı kokardı

Mi Deli

sayısı yok

öyle uzaksın ki şimdi

hadi gel...

Bir tek ölüme...

Olduğu yerde...

Gecenin simsiyah teninde iki karanlık gölgeyiz şimdi

Duyuyorsun değil mi suskunluğumu nasıl haykırıyor...

Arif Baltacı

çok zamanım yok biliyorum

yeniden

Dönsen sanki öpeceksin

bilmediğim

en sağlam duvarlarımın altında kaldım bu gece

İki yürek seç kendine

çığlıklarımı susuyorum

Uykusuzum.. olmadığım kadar

Çırpınırsın, kanarsın boyuna

ama düşmeden son dileğimi senden yana tutuyorum

bu ne demek biliyormusun

Bende söylenmişleri söylüyorum yeni biçimde..

Bıraksan sanki ömür boyu kopacaksın

eskisi gibi, içimdeki ölmeden, düşlerim yaşlanmadan

daha da uzaksın

Nedeni bu!

?Gözlerini söndürme muhtacım

Gecenin bir yarısı;

Görmeyeceğim dedim

ben yine kendimi kandırıyorum

belki gelirsin diye

aklıma düşen senle

birbaşıma umutsuz

zevkle okudum kime ait bu sevgili lovestory? ilk defa okudum

yolun açık olsun

Ne gece ne gündüz yokmuş söylenmemiş söz..

hiç görmediğim

aklının bir köşesine konuk olduğumda

Kimi zamanlar olur sevgilim

günün ilk ışıklarına

Sen bir ziyafete yetişeceksin

siyahın içinde resimler çiziyorum

hayat hep inandığım koca bir yalandı

yine iliklerime kadar donup

şaşıracaksın belki üzüleceksin

dokunma kalsın...

@lovestory güzel bir şiir zevkle okudum teşekkürler..

Ama bir başka seven yok benim sustuğum biçimde..

kim olduğunun da

yanlız söyle bana sevgilim

tuttuğun dilek gerçekleşirse mutluluk verirmi

Ben senin aydınlığına muhtacım

Korkma... sakın ha korkma

bildiğim ne varsa yalanmış

Yasaktı gözlerin

Bir acı düşer yüreğine

gidiyorum

Gecenin SİmsiyAh Teninde iki karanlık gölgeyiz şimdi...

Benimse cellatlar var ardımda

belki

aynı dileği tutuyorsak

bilmiyorum, bilmediğimi de bilmiyorum belki

haydi git artık

İki Bıçak

tutunacak bir sen bile yok şimdi

Rüzgar gülünü arayacağım?

seni gülüşüme eksik yazdım...

hiç düşündünmü bunu

Bıraksan sanki hiç göremeyeceksin

yada umut ikliminde sıcacık bir güne gebe belkide

Aziz Nesin

artık gün yok

resmin kanasın

dokunma kalsın

gündüzde yanıyor evimin ışıkları

Bir yaz boğup, bir sonbahar harcayıp

Ve pırıl pırıl yürek olurlar şafakla,

Yorgunum, ve de uykusuz

eşgalin yüreğimde çizili...

artık her gün : gece

kendimize öldüreli çok oldu, hayati bulgularımız tükenmekte belki de

geçiyorsun gecenin karanlığından

Kalırsan sel basar yataklarımı

Dönsen sanki uzanacaksın

Yaşamı hatırlarsın

söyleyeceğim onca şeyi

öylece kalakaldım geri dönmeden

SUSARAK

Gecenin Bir Yarısı

Gidersen uçurum çiçekleri açar kalbimde

senden çok uzak

yada senin kadar canımı yakan sevdam olmadı hiç

Bir sigara yakarsın

en çokta seni...

böylece bu yara kapansın

bana dair herşeyi

hiç bu kadar canım yanmadı benim

çok konuşursam kızarsın biliyorum

artık benim için adın aşk

birbaşıma kalırım

bir yıldız nasıl yaşar

inanırsam eğer gündüz olduğuna

gömleğimde kokun

boşlukta asılı duruyorum

ama mutlaka unutursun biliyorum

gerçek olsun istiyorum

geçiyorsun gecemden biliyorum...

ne ben seni bulsamda dokunabilirim

sen en acıyan yaramsın

ve hiç bilmediğin yollara kaç kez baktım

yaşıyoruz, yaşama hırsıyla uykusuz kalarak belkide

dileklerinde olmasını istediğin

Kucaklaşıyoruz

Sonra yer çekimine uyarsın

unutulmayan acı yok buda unutulur

uzun sürmez inan

en çok seni sevdim bu yalanın içinde