kimin sesi olduğumu bilmemek

vefasızlık marka olmaya başladı

çünkü rahat duramazsın

emekçi çiçeği denmesinden mi

ne varsa mazide bu kadar saplanıp kalacak

bu hayatın bir yerinde başrol hissettim kendimi ondan sonra türk filmlerinde asssolistken çiçek satan sanatçı eskilerine döndüm ne yazık

ne yana döneceğini bilemezsin bir süre

her neyse, eskiden tanıdığım serpil değilim

bahçeye ektiğimiz karanfillerden mi

benim ah ile başlayan her cümlem neden ona dair mesela

şair belki

ahh diyorum

her zaman bir köşede durup dur şunları gözlemleyeyim kafama yatarasa ben de onlara katılırım diyen bir kişi oldum

bazı şeyler hayatımıza renk katmak için var

havalı olmak için illa başkalarını görmezden gelmek lazım

ben ki kimseye güvenmem tuttum ona güvendim, ne gerek varsa..

sanki her zaman yedekte bir b planı tutuyorum

bana buz dağlarını anımsatması gerekirken, onu düşündüğüm her an kendimi neden bir çölde buluyorum ben...

zor biliyorum

buraya kaçıp saklanabilir miyim

oysa ki sıcaklıktan ziyade soğukluk gördüm ben onda

oysa ki o kesiği bir anı diye saklamak isterdim ben

şimdi bir bedende bir kaç kişilik taşıyorum illegal bir şizofrenim

parmağımı acıttı diye şövalye yüzüğünden vazgeçişi

şu an şimdi bir zamanşar onunla sevgili olduğumuzu kendime bile ispatlayamıyorken

o zaman bundan sonra burdayım

değer bence

ne yaşadığına ne öldüğüne inanamamak gibi

gerçi sürekli mecra değiştirmemle buraya da ait miyim o da şaibeli bir durum

şimdi de senarist gelse de bana bi rol verse diye bekleyen zavallı bir figüranım

benim sorunum şu: doğru düzgün sorunum yok ve maziyi deşiyorum

kendinle başbaşa bambaşka maceralara atılma vaktin gelmiştir

gönlündeki isyandan kendine iltica etmeye kalkarsın

bilmiyorum

neden yürek yangını denince sadece o geliyor aklıma

buna halk arasında rahat batmış diyoruz

ne zaman karanfil görsem babamı hatırlıyorum

ne bir zamanlar sevdiğine ne şimdi sevmediğine ikna edemiyorum kendimi

tek bildiğim bir süre saklanmak istediğim

anladın mı

ne zaman karanfil görsem babamı bir kat daha özlüyorum

hayatımız yeterince bayır aşağı, aşağı doğru yürüyerek yaşasak yetecek, onu illa yokuş yukarı yapmanın alemi ne bilemiyorum

yeşil çay gibi

en çok aklıma elleri düşüyor bu günlerde

onu affederek kendini özgür bırakacaksın diyorum

hayatın tek bir anı bile bunca değerliyken koskoca üç yılını çalan bir üç yılı da onun şokuyla geçirmene sebep olan birini affetmek illa ki zor ama sen affetmedikçe zamanından çalmaya devam ediyor

ne güzelmiş dimi burası

forumun ya da memurlar netin genelinde tutunamayanlar da sayılıyor mu

ses olmak istiyorum

kışın yeşile hasret olduğumuzdan içiyorum

çünkü geçmişiyle barışamayan geleceğini yaşayamıyor azelya

bu aşk seni benim yapmadı belki ama beni sanırım merhametli bir şey yaptı

ya da saplanıp kalmakla maziyi bataklık yerine mi koyduk azelya

tevekkül zordur insanın mayasında sabırsızlık olduğundan dolayı

başlık formatınıza uygun mu bilmiyorum

değmez mi

al şu yaralarımı sakla biraz da sen sar ben yoruldum bunlara bakıp bakıp ne zaman iyileşecekler diye düşünmekten

her zaman olmaz ama bazen sükut ikrardan gelir

şu iki cümleyi kendime ispat edemiyorum

bir şeyin 2 çeşit ifadesi var bende

buraya niye ait oldum onu da bilemiyorum

yahut kilo vermek için

kendimi basite indirgemem lazım daha fazla çıldırmadan

sonradan sakinleşir toz duman

çocukluktan beridir bir sürüye topluma bir gruba olan aidiyet eksikliği pek çok şeyi belirledi bende

kusura bakma azelya sen gibi entelin yanında söylenecek laf değil ama böyle işte

o yüzden kin affet diyorum

yorucu

velhasıl hiç bir yere ait olamayan bir yabani oluşum böyle başladı benim..

mutlak bir sessizlikte yankılanmak istiyorumn

illa kalbini krıdırman gerekir mevcudiyetini farkedebilmen için

ses eden olmamış

kaçarsın saklanamazsın

bak twitter a takip ettikleri takipçilerinden az olanlar ne kadar havalı

bana deli sana taklit demeseler

keşke hiç bulamasalar bizi azelya

ben karar verene kadar dağıldılar lakin:)

yazılarımı burda yazabilir miyim

anonim bir öykü olmak ve sadece çocuklara söylenmek

ne kadar umursamaz görünürsen o kadar havalı oluyosun artık

kendimi kovana kadar...

şimdi sevmiyor

o zamanlar sevmişti beni

ölüm böyle bir şey olmalı

sahne tozu yuttum illa sahnede olmam lazım...