kendini tam olarak bilemediği için olabilir.

İnsan kendini kandırmayı seven bir varlık ne de olsa..

Ne çok sebep vardır insanın kendinden kaçması için... Ve en başta kendi başıdır, kaçma sebebi ve kendi başıdır, kendi kendini, kendinden bile kaçıran sebep...

Bir kendisi ağır geldiğinde kendi omuzlarına, hayata yükler tüm sorumlulukları ve kendinden kaçar...

gıdılen yanlıs yollardan donebılmeyı ısteme cesaretı bıle kalmayabılıyor bazen ınsanın ıcınde...

Çünkü kaçmak en kolayı... Çok iyi biliyoır ki gerçekler çok acı... Ve bilmiyor ki meyvesi çok tatlıdır...

arkadaşlar bu konuyla ilgili bir hikaye biliyorum galiba roma imparatorluğuydu komutan. savaş sonrası cesetlerin arasından geçerken bakmayacam diye kendini baya tutmuş. fakat daha sonra dayanamayıp bakmış, hadi doy gözlerim diyerek cesetlerin içerisine gitmiş ve kötü hallerine doya doya bakmış, daha sonra yola devamederken öfkelenmeye başlamış kendine aklına isteklerine yenik düştüğü ve böyle davrandığı için, bir süre sonra aklından duygularından, sonucu olan davranışlarından nefret etmeye başlamış, eeee insan :: duygu +düşünce+ davranış dışında bir anlam ifade etmediğinden kendinden kaçmaya kendini görmek istememeye başlamış böyle bir durumda olan arkadaş için tek kelime söylemek isterim YAŞAYAN BİR ÖLÜDÜR :((

sıgınılacak lımandan uzaklastıgım olcude artıyor huzursuzlugum...

hızlı yurumeyı yada kosmayı; yol alabılmeyı, ıyıye yormamalı ol sebebten her seferınde...

Bazense kaçmak güvensizlikten oluyormuş..

geregınden fazla uzaklasınca kendıne donebılme cesaretıde azalıyor ınsanın...

kaçabilen varsa beri gelsin... ama istersin. bazen hayatın yükü ağır gelir. hele de yüreğin öyle ağırlaşır ki, suyun dibine çökertir seni. dipte yaşamaya alışmaya çalışmalısın... yada Allah'a kaçarsın işte o zaman; ayette dendiği gibi "Allah'a kaçınız/Zariyat 50" ...

insan kendinden kaçmak istiyo çünkü en büyük düşmanı kendi içinde taşıo...

evet bazen kendimizi en çok kendimiz sıkarız ama kendimizi

Aldanıştır bu.. Hakikati reddediştir..

olması gerektıgı gıbı olamamasından oturu kacar kımı ınsanlar kendınden...

İnsan, bir kendine tahammül edemediğinde kalabalıklara bahaneler bulur...

Bu soruyu kime sormalı?

terkedemeyiz oluşan yaramıza çaresi bile çare olmazsa o zaman kendimizden de umudumuz olmaz kaçmak isteiz ama... :(

Kendimden kaçtığım zamanlar genelde hatalı oldugum ya da konuşarak halledemediğim mevzularda olur.. çözüm müdür ;hiç sanmıyorum.. kendimden ne kadar uzaga gidebilirim ki!

İnsan'ı yöneten iki merkez vardır. Mantık ve yürek.. Mantık yürekten ya da yürek mantıktan kaçar ama insan kendinden kaçamaz..

Mantıkla yürek topu birbirine atacak, olan yine bize olacak..

İnsan, en çok kendinden kaçar, diğer kaçılanlar hikaye...

en azından ben kendım olmayı beceremedıgıme ınandıgım zamanlarda huzursuz hıssedıyor, kendımden bıle tasınmak ıstıyorum...

kendımızden kacmayı degıl kendımıze kacmayı dılıyorum bu yuzden...

vicdanla ağır bir savaş olmalıdır kendinden kaçışlara sebep.

Kabullenip savaşmak varken reddedip kaçmak niye?

insan bazen kendinden bile kaçmak ister ama kaçamaz

Kendinden kaçma, üniversite yıllarımda sık yaşadığım bir durumda. Genelde gerçeklerle yüzleşmekten korktuğum zamanlarda başıma gelirdi. Çok şükür o yılları atlattık.

başlık şu şekilde de olabilirdi

bılemmm sızede oluyo mu kendınden bıle kacasın gelıyoo sole kımsenın hatta kendının olmadığı bır yerlere ama ımkansız hayal utopyaaa artık ruhen aclıktan mı yoksa psıkolojık mı bılemıyomm

insana bazen kendisi bile ağır gelir. Kendini dinlemek istemez. Bu anlar genelde duygu yoğunluğunun yaşandığı dönemlerdir, kendimden bilirim.

dorrrrrrrrrguuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuuu

nasıl bırseymııı cokk basıttt ama ılk once kendını tanıman lazımm derım sana

şükret kaçabiliyon nası yapaıyosan banada soyle ne guzel bişeymiş lan bu

benden kaçmak istiyorum gerçeklerden ama kaçacak bir yerim bile yok...