?Ülkemiz çok hızlı bir aptallaşma süreci içindedir. İnsanlarımız hızla aptallaştırılıyor. İnsanlarımız ışık hızıyla kirletiliyor. Aptallaştırılan insanlar, kir içinde yaşamaktan rahatsız olmuyorlar. Aptallaştırılan insanlarımız, kirlerinden pek mutlular ve sadece daha çok kir istiyorlar.? Yalçın Küçük, "Bir Kir Teorisi", Hepileri, Ocak 1998.

doğru

hocam 1-2 sene feragat edecez mecbur işe girince tekrardan entellektüel olabiliriz :)

binlerce sayfa hukuk, maliye, muhasebe çalışması, onbinlerce sayfa test işlenmesi... sonuçççç.. birçok kaliteli bilginin silinmesi, eskiden dost ortamlarında sözü başkasına bırakmazken şimdi onları dinler duruma gelmek, kişiyi vasatlaştırması

bir kuruma yerleştiğinizde bu kötü halin biteceğine inanıyorsanız fazla ümitlenmeyin, muhabbetiniz genelde işle ilgili olacak, dünyayı kurtaran o kişiliğinizi kaybedecek aramaz bile olacaksınız...

Sosyal hayatı en aza indirmek hatta sıfırlamak gereken bir maraton maalesef ki bu sürece giren herkes "aptallık" hissine kapılıyor bir süre sonra.. ulan nereye gidiyoruz ben aslında o kadar da kafalı bir adam değilmişim demeye başlıyorsunuz.. başlıyorsunuz ama bunu itiraf etmek hiç de kolay olmuyor tabiiki.. o yüzden başlığı açan arkadaş gerçekten cesur bir başlık olmuş, insanın kendisine söylemek istediği fakat bir türlü dile getiremediği bir durum bu..

eskiden siyasal tarih ile ilgili, ülkeler coğrafyası ilei ilgili esaslı kitaplar okumuştum, şimdi bu değerli bilgileri 320 satıcılar hesabı ile ikame ettim :)

Gene bir kpss-a adayı ağzıyla yazmak gerekirse, yapacak birşey yok. Ülkemizde yüksek nüfusa bağlı olarak ve mesleki eğitime yeterince yer verilmediğinden bir mezunlar ordusu ve işsizler ordusu bulunuyor. Fizyokrasi anlayışının ve klasik iktisadın da iddia ettiği gibi, "Doğal bir düzen" mevcuttur. İşte bu doğal düzen maalesefki bir zamanlar anadolu lisesi sınavlarında birbiriyle rekabet, sonra öss'de birbiriyle rekabet daha sonra da kpss vb. sınavlarda birbiriyle rekabete sebep olmaktadır. Keynes gibi düşündüğümüzde bazı yasal veya başka müdaheleci yollarla duruma müdahele edip biraz iyileştirmeler sağlamaya çalışıyor olunsa da, görünmez el her zaman devrede. O yüzden ya kpss-a söz konusu olduğunda "Ya da bu deveyi güdeceğiz ya bu diyardan gideceğiz..."

: konuşmaktan aciz oluorum vesselam

Muhabbet bir müddet sonra ilanlar, kurum sınavları, mülakatlar, meslekler vb. üzerinden dönmeye başlıyor. Daha sonra kpss lafı tiksinti yaratmaya başlıyor. Konusu açılınca kısa cevaplarla geçiştirmeye çalışıyorum artık. Tanıdıkların "verdiğin sınav paralarıyla devleti kalkındır" şeklinde takılmalarına da alıştım. Her şey rutine girdi gidiyor, malübiyet sonrası klasik önümüzdeki maçlara bakıcaz beyanatı gibi ne hırs var, ne de başarısızlığı kabüllenme. Aslında puanlarım iyi sayılır ama bi yere yerleşemeyince marjinal faydamın sıfır olduğu ima edilmiyor değil. 8-10 tane kitap aldım, normal bildiğiniz okumalık olanlardan, üçünü anca okuyabildim. Okurken aklım ders kitaplarına gidiyor, çelişki yaşıyorum. İkisini de okumayarak çözümü buldum sayılır. Hiçbirine haksızlık olmuyor böylece.

You are what you do, not what you say you'll do. Carl Gustav Jung

bir araya geldiğimiz arkadaşlar, hep aynı şeyden şikayet ediyor. ama nasıl oluyorsa birden yine kendimizi sınavlar ve kpss ile ilgili konuların ortasında buluyoruz.. eskiden hayata dair daha çok fikrimiz, görüşmelrimiz, hararetli tartışmalarımız olurken şimdi hep sınavlar konuşuluyor.. yitik bir kuşağız biz, önümüze koyulan hedefler var biz de onlara ulaşmak için at gibi koşuyoruz. en yakın dostunuz birden rakibiniz olabiliyor, ya da ''iyi'' bir yere girince birden dostunuzun mesleği herseyin önüne geçip onun var oluş sebebi olabiliyor...

kamunun geneli böyle herhalde...

Sosyal hayattan uzaklaşmanın bedeli, neticesi işte.. okuduğun tüm kitaplar isim olarak hafızanda kalmıştır, birikimlerini "bir süreliğine" rafa kaldırılmış hissi ve Kpss-A dışında bir işe yaramaz insan modu, pasiflik.. İnek mi oldum ben anne!