bu arada çaylar demlendi...:)))

Süper bir paylaşımm

Dünyaya gelen bebeklerin elleri yumuk yumuktur. Öyle sıkarlar ki ellerini sanki dünyadaki herşeyi avuçlarına almak istercesine. Benim dercesine. Ama öldüğünde insanın avuçları iki yana açılır. Elimde ne kaldı ki, der gibi.

bir padişahın yoluna düşmüşüm,

Ahiret yolculuğuna elimizde olması gereken hakiki yüklerle yani bu dünyaya kattığımız güzelliklerin karşılığı olan kazançlarımızla çıkmak dileğiyle.

Git, yokluklardan tanı

kuş yem içinmidir?, hiç ankanın yem için vurulduğunu duydunuzmu? onun derdi yemlenmek değil demlenmekti,

Güzel güzel güzell

Kesilen bir ağaç akan sele dolap oluyor

Benliğim "ben"cillikle değil önce "sen" cillikle dolsun

senin şanına sadece gelmek yaraşır.

Ben beni sevemedim hiç

ben bende değilim fanide kimse kalmaz, derdime inilerim...

"Ben" "ben" değildim "ben" "ben"i bulmadan önce

Ben bu başlığı nasıl olmuşta görmemişim. Akıcı bir dil, düşünce ve duygu harmanında bir çırpıda derler ya öyle okudum. Paylaşımınızın anlamı ve ifadeleri çok büyük merakla bekliyorum efendim.

Doldurur içine "ben"im der

Yanılır sadece eli "ben" zanneder..

Varlık aleminin içinde kimler yokluktur? Elbette eşyalar ve bizi saran bizler. İnsan dost edinir kendine bazı şeyleri, hayırlı dostluk ve alışverişse sözüm yok böylesi çarşıya. Ama öyle çarşılar tanıdık ve öyle alışverişler öyle dükkanlar, öyle satıcılar öylesi müşteriler gördükki...:(

Beni benden aldı,

Ben bir gül harmanıyım yakan şeyda bülbül olsun

Ben sustum seni dinlemeye yorulmadım, imanım sende imanlaştı

ehüm ehüm... ciddi olalım... devam edecek...

Ancak ötesi hep o...

Ne sen sor? Ne de ben anlatayım? Sen sevdaya yolsun.

tüm benler ben-i ben olalı ben demde kaldım, dem içtim, dem kararttım,

Kanmadan önce

Bu kupkuru yerde yakınmadan gayri ne gördük,

Sus yerter artık,

saygı ve sevgilerimle efendim, takibata devam inşallah.

İniltisi ta yüreğimde o döndükçe yüreğime gözyaşı

Çok uzaklardan yürüyen bir adam gibiyim ben,

yoklukla yok ol.

Ben diye birşey yok ki "ben" diyenler ebedi olsun

Aşk gelsin benliğin yerini alsın, dem olsun... damarlarından kan yerine aşk aksın, hücrelerin sevgiyle dolsun, dolsun bir küpün dolduğu kadarı ile...

Sen yeşillikte bir ağaç,

Durma, çabuk gel, gelmem deme.

Beni bırak gidim yarime, sen düşme ardıma canım ölürken

eylenmeye değil demlenmeye geldik

Seni sevdiler seni andılar seni çağırdılar seni!

her daim takibatınızdayım hocam...

ey gönül sen neye avundun? avunduğunla neye yoruldun? sual ettin yine kendine, cevabını bulamadın?

gün geçmiyor ki ali hocam harikulade bir şeyler sunmasın!

Varlığımı sevgiliye doldurdu.

Ağlarsan ağlarım,

Dünya da "ben" i bulan varsa bir de bana bulsun

benliğinden geçenlerden olabilirmiyiz acaba?

Yanmadan önce

Bu ırmakta ne ölmek var bize,

dalalım şu ırmağa, hadi.

imdilerde demlenirken karanlıklar beni doğurdu, gece deme çekti,

demlenmeden kim sarhoş olmuş? hangi aşık gam-ı deme vurmamış ki canan-ı ayıkken görsün,

geç benliğinden geç ki perde kalksın, geç kendinden geç ki gerçeği gözün çıplak olarak görsün...

Ben bir Anka kuşuyum hikayem Kafdağı?nın ardında

Kısaca;

Aşıklar aşklarını lisan etmişler, yorulduk, öldük diyorlar

ben demdim, dem oldum... bademin demi yağı ise benim demim canan oldu,

ben balıkda canım, suda şipiler deryada ben'i ararım

Çiğdem sümbüle soruyor çimenler neyi çağırıyor?

Asıl sen vardın ortada,

Gülün "ben"liğini bilmeden önce

Ne evet demek yaraşır sana, ne hayır, dostum,

Zaman mekan belirsiz sufi misali sıradan kulsun!

sen sensiz gel.

bu kupkuru yerde ne gördük zulümden gayri.

yokluktan var olanı.

Aşk şarabını içmden önce

(alıntı=http://forum.memurlar. net/topic.aspx?id=466485)

Damarlarıma derime doldu.

Başım çıplak, sararmışım ben, kalmamış aşkından gayrisi, kalmamış?

Bende olan seni sevdim

Geçti sarhoşluk bağından can içti can yedi

gece gündüzü arar, gece gündüz için kararırda bu demin ayrılığı tan yerindeki sehere bırakır,

Divane şüdem ber ser-i divane kalem nist

bu ırmak iyilikten, cömertlikten ibaret.

Yalan aşklara kanan kalp heybe..

eğer ben'i ben olandan paylaşım yapmış ve Hz. Mevlana sevgisini bırakın anlatmayı anlamaya ifade-i lisan etmeyi atom tanesi kadar BAŞARABİLİRSEK SİZLERLE ne mutlu bize.

Hem ben tıpatıp sana benzerim.

Bana benden kalan bir ad;

var git yokluğa haydi,

Bulutlara sordum çimenlere gözyaşı döktüler

ülem amma karışık kuruşuk şeyler yazmışım okuyan kişi sayısı 25... hehe bitek yorum yok...:))))

ben kırık sazda mızrabım, tel olur inilerim ben'i ararım

Der esen rüzgara sor bulutları o sallıyor

Senden vazgeçemedim hiç..

Ben sustum sen içimde konuşmaya başladın, tene ne gerek işte yanıyor!

deli divane olmuşum.

ben senin gölgen

ben senin elinde bir ayna.

Bülbül ah-ı figan eylemiş o da gül için yanıyor

Zan şah ki ura heves-i tabl-u alem nist

varlık aleminin içinde yokluğu ararız... oysaki yoklukta varlığı bulmak gerçek sadetin ta kendisidir.

"Ben"lik tir büyük aşkalara gebe

Bak etrafına... bak yoktan var olan nesneler kime işaret?İnsanlığı sade yiyip içmekte mi sanırız?Halin ne ise müşteri sen oldun o hale...

benlikten vazgeçmedikçe, maşuğa ulaşılmaz. "sen çekil aradan, geriye kalır YARADAN" der Hz. Mevlana..

Kafam kazan gibi yahu. Ben okuyamıyom bunu. Az önce favori köşecilerimin yazılarını açtım. Onların da sonu gelmedi. Napcaz sayın Tükel?

"Ben" "ben" değildim "ben" olmadığını bilmeden önce...

Aşk geldi, kan gibi

Metatik felsefenin altında hep yok olmak yatar, yok olup evrende kozmik bir ışık olmak..:) madde büzüşmesi karadeliklerle açıklanıyor, enerjisi biten meta yoğunlaşır ve sonsuz bir çekim gücü oluşturur, uzaya boşluk diyen eski görüşler yerine artık uzayıon maddesel bir ortam olabileceği, gergin bir çarşafa benzediği üzerinde durmaktalar..:) konu coştu...:))) yokluk aleminde kimi arayacağımız bakın mevlana ne güzel dile getirmiş;

Bana duygu denizinde geberecek bir fırtına daha ürettiniz @ALİ İHSAN TÜKEL.. Teşekkürler

Serin sulara daldıkça, Mevla böyle emreylemiş diyip ağlıyor.

Very guuuddddd:)))

Kusuruma bakmayın benim, dostlar,

Dur gitme bekle daha hikayemiz yeni başlıyor

Ama yok da sayılmam hani,

Ben ben olamadım ki "ben"lerim olsun

Kırdı testiyi akıttı can suyunu O biri sevdi

Sadece başlığı görünce aklıma şu klasik kalıp geldi:

Sararmışım aşkından, sapsarı altına ne gerek sarı beniz dururken

Ben davullara, bayraklara aldırmayan

Ne varsa şu ırmağın içinde var,

ben rüzgarım uğuldarım, dağ taş demem ben'i ararım

Bu ırmak alabildiğine yaşamaktan,

Benim yangınım ne ise ten demedi, yürek demedi can demedi

ulu divanda sultanlar sultanının aşkı ile yanmaya geldik.

bu ırmakta ne gam var, ne keder var, ne dert.

Tene ne gerek, cana ne gerek canan varken

soyunalım iki can,

çok uzaklardan geçen bir hayal gibi.

Haydi ben bensiz geleyim,

gülersen gülerim.

Ey nefis! Ağrıyor canım batıyorsun diken misali vururken

Alınan süslü şeyler ve dökülen onca para karşılığında elde edilen meta! Ve... bir süre sonra kaznadım, benim o benim! dediğiniz metadan dah gelişmişi bir üst sekmeni, versiyonu artık siz ne dersi, nzi bilmem? gördüğünüzde;aaaaa... olmadı ama, haksızlık bu? dersiniz? kime yapıldı bu haksızlık? yaşasın para? ve metanın gücü? onlar sekmentleri geriye takmış vaziyette geliştirecek ki sen daha fazlasını isteyecek ve kul köle olacaksın... sonuç; fiyasko... ele geçen isterse tonlarca altın olsun.. ne işe yarıyacak? varlık aleminin içinde yokluğu aramak bu, kaybolan, çürüyen, yenisi çıktığında gözümüzü sallandırıp ağzımızın suyunu akıtan işler bunlar... sonu yok gibi gözüksede;ruhunuza kattığı lezzet nedir? sıkıntıdan, hırstan başka hiç bişi, nasıl mutlu olacaksın ki yoklukla... meta ; fiziksel güçler karşısında şeklini koruyamıyacal, kimyasal anlamda bol redox tepkimeler sürecinde molekülden moleküle yeni bileşikler yeni tepkimelerle dolup taşacak... varoluş değil yokoluştur.. metanın derdi budur... yok olmak!

var olan bir şeyim ben.

Ben sustum lisanımı unuttum, ölüydüm dirildim, dudaklarım sen oldu

bağışlayın beni.