Zamanla nasıl değişiyor insan!

Kimbilir nerde, nasıl, kaç yaşında?

Su insanı boğar, ateş yakarmış!

Hayata beraber başladığımız,

Dante gibi ortasındayız ömrün.

Neylersin ölüm herkesin başında.

Neden böyle düşman görünürsünüz,

Geç farkettim taşın sert olduğunu.

Ya gözler altındaki mor halkalar?

Gözünün yaşına bakmadan gider.

Bu güler yüzlü adam ben değilim;

Taht misali o musalla taşında.

Her doğan günün bir dert olduğunu,

Yaş otuz beş! yolun yarısı eder.

ben yakalarım:)

Gökyüzünün başka rengi de varmış!

Bir namazlık saltanatın olacak,

Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

Yalandır kaygısız olduğum yalan.

Hangi resmime baksam ben değilim.

Nerden çıktı bu cenaze? ölen kim?

Delikanlı çağımızdaki cevher,

Yalvarmak, yakarmak nafile bugün,

bence gayet güzel ve mantıklı bir sayfa açtım kanımca:)

Kacin ben oyalarim.

Nerde o günler, o şevk, o heyecan?

Ne dönüp duruyor havada kuşlar?

not:cehalet mutluluktur...

Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir;

Her yıl biraz daha benimsediğim.

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!

Benim mi Allahım bu çizgili yüz?

Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar?

edebiyatı parçalayacak olanların mekanı... aklı başında olan lütfen yorum yazmasın ben kendi kendime takılıyorum burda ve ben aynı zamanda sıyırmış biriyim aynı zamanda filozofum işte tamda o ince çizgide olannın ta kendisiyim fevkaladenin fevkine varalım opsssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssssss

Yıllar yılı dost bildiğim aynalar?

Hatırası bile yabancı gelir.

Şakaklarıma kar mı yağdı ne var?

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;

İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

Uyudun uyanamadın olacak.