- Bu bir kamera şakası mı yoksa sen iş bulamamış stendapçı mısın?

içinizdeki çocuklar hiç ölmesin efendim. saygılar...:))

Sayın Anna Karenina

Alıntının pek bir edebi değeri olmadığı ortada. Bu yazıda kadınlar için öne sürülen iddia daha çok önemli olan.

Evine yiyecek götüremeyen bir babanın, barınacak yeri olmayan bir kadının yanısıra varlık içinde ama ruhunda ve yüreğinde yaralar açılmış bir insanın acılarınıda göz ardı etmemek gerek..

- Niye siz ekmek bulamayınca çikolata mı yiyorsunuz?

Bülent adamın ciddi mi konuştuğunu yoksa dalga mı geçtiğini anlayamamıştı.

- Hayır çikolata parası lazım!

- Niye? Diye sordu.

Kesinlikle haklısın Gülümser... O çocuk küstüğü an bittik demektir... Ben çok iyi bakıyom içimdeki bebeye:)Mama veriyom, seviyom, oyuncak alıyom, Arada bir çıkıp yaramazlık yapmasına göz yumuyom. Offff be dünya varmış... Gidip birilerini kızdırayım geliyom. Bu konuda konuşalım. Bide banyoya gidip saçlarımı iki örgü yapayım konuya uysun...:)

- Küçük kız neleri sever, nelerden hoşlanır bir düşünün. Küçük kızlar hep beğenilmek, ilgi görmek isterler. Güzel olduklarını duymaya bayılırlar. Kendilerine prensesmiş gibi davranılmasını beklerler. Küçük kızlar hep prenses olmayı hayal ederler. Sürprizlerden hoşlanırlar. Biraz şımartılmak isterler. Sevilmek ve sevildiklerini hep duymak isterler. İltifata doymaz küçük kızlar. Öyle değil mi?

- Doğum gününde yaş pasta alınır bildiğim kadarıyla.

- Hiç kavga etmezmisiniz siz?

başlık çok hoşuma gittiği için hemencik giriverdim:))

Makyaj yapmamı istemeyen kocam "Makyaj senin yaramaz ifadene gitmiyor" dediği için hiiiiç alınmıyorum :))

- Fakirin akrabaları da fakir olur beyim. Bulurlarsa kendi karınlarını doyururlar.

Bundan sonra her şey daha farklı olacak diye düşündü

Bizler çalıştıgımız için ekonomik özgürlüğümüz elimizde oldugu için bu tür şeylere kızabiliriz veya anlam veremeyiz. Ama ya ekonomik özgürlüğü olmayan bayanlar onlar ne yapsınlar ister istemez boyun egiyorlar. Cünkü gidecek bir yerleri yok. Dün bir bayanla tanıştım. Kocası tarafından darp edilmiş ve inanın suratında saglam yeri kalmamış. Geceyi gecirecek yeri yok sokakta kalmış aciz ve yardıma muhtac biri. Onun kalabilmesi için sıgınma evi aradık ama koskocaman şehirde malesef bir yer bulamadık. Sıgınma evlerinde kalabilmesi için bir sürü resmi işlem ve bakanlık onayı gerekiyormuş. Ve bu bayan bu resmi işlemleri takip edecek kadar bilgili değil cahil anlamaz ki nasıl yaptırsın uzun ve tefaruatlı işler. Eli mahkum ve bizimde yapabilecek birşeyimiz yoktu evine geri dönmek zorda kaldı. Cünkü ona sahip cıkacak aileside yoktu. İşte o anda o kadın gibi bende kendimi cok aciz hissettim. Çünkü o kadını bile bile yine şiddetin ortasına o adamın yanına geri dönmesine izin vermiştim.

- Benim eşim çok ciddi kadındır. Hiç küçük kız havası yok onda.

Bak şimdi dilencinin eşini kıskandım:))))))

Annemin gözünde hep çocuk kaldığım için her daim en çok onu seviyorummmm...

Sanırım iç dengede bu yaşananları ve düşünceleri yerli yerine oturtarak hayatı yorumlamak en doğrusu.

Bülent'in kızgınlığı şaşkınlığa döndü. Espri yeteneği olan dilencinin hali de başka oluyor diye düşündü.

- O bizim için değil zenginler için. Otuz yıllık evliliğimiz boyunca ona bir kez bile yaş pasta alamadım. Ama her doğum gününde mutlaka çikolata götürdüm. Çikolatayı çok sever.

- Bülent yere çömelmiş, boynu bükük bir vaziyette çok komik görünüyordu. İnci kıkır kıkır gülmeye başladı.

- Hiçbiri değil. Sadece fakirim. Bugün karımın doğum günü, ona çikolata götürmek istiyorum.

fazla üç yıl diyorlar oysa. Sen otuz yıldan bahsediyorsun.

- Bu tavsiyeni deneyeceğim. Fakat her zaman yapabilir miyim bilmiyorum. Bazen işlerim çok yoğun oluyor o zaman eve çok yorgun gidiyorum.

"kadınlar çiçektir."

Bülent, avucunu açmış kendisine doğru elini uzatan adama ters ters baktı. Elli yaşlarında gösteren adam, görmeye alıştığı hırpani kıyafetli dilencilere benzemiyordu. Üzerindeki giysiler eski fakat temizdi. Eli yüzü temiz ve sağlıklı görünüyordu. "Sapa sağlam adam gidip çalışacağına dileniyor, belki benden daha zengindir" diye düşündü. Zaten canı çok sıkkındı, bir de sinirlenmişti. Alaycı bir ses tonuyla:

- Formül dediysem kimya formülü sormuyorum canım. Ben de altı yıllık evliyim. Sevdiğim kadınla evlendim, fakat mutlu değilim. Sürekli kavga ediyoruz. Daha iki saat önce kapıyı çarptım çıktım. Evimiz, arabamız, işimiz, gücümüz, her şeyimiz var, ama mutlu değiliz. Senin hiçbir şeyin yok, ama mutlusun. Para mı acaba bizi mutsuz eden?

Ben seviyoruuum. Prenses gibi davranılsın bana, ekmek almaya gönderilebilirim küçük kız muamelesiyle, müdür yardımcım öğrencileri düşüncem diye öğle yemeğimi yemeyi unutunca kendi yemeğine "gel yemek ye çocuk, sonra düşünürsün" dediği için onu seviyorum :))

- Bana müsaade, artık gitmeliyim, karım merak eder. Sende git evine küçük kızın gönlünü al, belki o küçük kız şimdi evde ağlayıp duruyordur.

- İşte kadınlar bir ömür boyu bunu duymak isterler. Ben elli yaşındaki karıma böyle davranıyorum. Ömrümüz olurda seksen, doksan yıl da yaşarsak ben ona böyle davranmaya devam edeceğim. Ona "bebeğim" diye hitap ediyorum çok hoşuna gidiyor. "Bebeğim bana bir çay yapar mısın?" dediğimde çay yapmak için nasıl koşturduğunu görmelisiniz.

- Bu sadece bir bahane. O küçük kızı mutlu etmek dünyanın en kolay işi. Çoğu zaman birkaç tatlı söz yeterli olur. Sen o küçük kızı mutlu ettiğinde karşılığını fazlasıyla alırsın. Artık o seni rahat ettirmek için elinden gelen gayreti gösterir. Karısı mutlu olmayan erkek mutlu olamaz. Mutlu olmak isteyen erkek önce hayat arkadaşını mutlu etmelidir. Düşünsene somurtkan, mutsuz, sürekli söylenen biriyle yolculuğa çıksan ne kadar mutlu olabilirsin.

Yoksa sizin bu konudan çok daha ağır konularda nitelikli ve değerli yorumlarınıza şahit oldum.

- Bunlar dünyanın en şanslı meyveleri, dedi. İnci hiç konuşmadı.

Ben aslında cinsiyet ayrımına karşıyım ve hepimizin içinde birer çocuk olduğunu düşünüyorum.

Elias CANETİ'nin "Bir insanı anlamak, bir nehri derelerine çaylarına bölmek" sözü düsturum olmuştur.

Adamın söyledikleri Bülent'in dikkatini çekmişti. O akşam karısıyla kavga etmiş, kapıyı çarpıp kendini sokağa atmıştı. Arabasına da binmemiş sahile kadar yürümüştü. Denizi seyretmek de onu rahatlatmamıştı. Oysa eskiden denizi seyrederken çok rahatlardı. Dalgalar sıkıntısını alıp götürürdü. Fakat karısının evde ağlıyor olduğunu bildiği için olsa gerek, hiçbir şey onu rahatlatmıyordu. Dilenciyle konuşurken biraz kafası dağılmıştı. "Acaba söyledikleri gerçek mi, yoksa uyduruyor mu" diye düşündü.

- Haklısında bende bütün gün ailem için çalışıp yoruluyorum.

- Hımmmm. Aşk hemde otuz yıl süren aşk. Hayret doğrusu! Aşkın ömrü en

- Evet. Geçen yıllar sevgimi azaltmadığı gibi artırdı.

- Hayret bir şey! Her zaman kendi sevdiğin meyveleri alırdın. Benim hangi meyveleri sevdiğimi iyi hatırlamışsın. Aslında bu beklediğim istediğim birşeydi. "bak senin sevdiğin meyveleri aldım" Ama şimdi kıymeti yok. Çünkü sana çok kırgınım, meyve alarak gönlümü alamazsın.

- Küçük kızlar büyüdükleri zaman artık sevgi, ilgi istemeye utanırlar. En ciddi yada en yaşlı kadının bile o küçük kız mutlaka vardır. Yeter ki sen o tatlı kızı sevindirmeyi, mutlu etmeyi bil. Ve o küçük kızı asla aldatma. Yoksa bir daha sana güvenmez ve ne yaparsan yap hep kuşkuyla bakar. Küçük kızlar hem çabuk mutlu olurlar hemde çabuk kırılırlar. Çok narindir onlar. Hoyrat elleri sevmezler. Yumuşak dokunuşları severler.

herkesin içinde küçük bir çocuk vardır derler..

Yazının edebi değeri olmasada aslında erkeklere çok güzel bir mesajı var evet bir kadına değerli oldugunu hissettir aslında bir insana değerli oldugunu hissetirmemiz lazım.

- Sorsana "niye" diye. İnci kızgın kızgın:

- Küçük kız mı? Hangi küçük kız?

- Bunlar senin sevdiğin meyveler, senin için aldım.

- Öyle deme, şu kadar varlığın içinde bile karım her şeyden şikayet ediyor. Bir de fakir olsam kim bilir ne olur?

- Kavga evliliğin tadı tuzu. Arada biz de tartışırız. Küsüp barışmanın tadı ayrıdır. Benim karım bir keçi kadar inatçıdır. Onunla barışmak için uğraşmak ayrı bir keyif verir bana.

Eminim sizde daha birçok güzel hikayeler vardır.

Sanırım sizin tarzınıza uygun bir konu değil:))

- Yine para, yine dış sebepler. Evet para önemli ve gerekli ama kadınlar para için erkekleri sevmezler. Para geçici mutluluklar verir. Kadınlar hediye almayı severler. Paran varsa hediye al tabi. Ama hediyeyle mutlu olmasını bekleme. Hediyenin yanına sevgini katmazsan hediyenin bir anlamı yoktur. Benim hiçbir zaman çok param olmadı. Günlük kazandım günlük yedik. Bazen aç kaldığımız günler oldu. Hiçbir zaman karımın kulaklarına altın küpe takamadım ama her zaman aşk sözleri fısıldadım. Hiçbir zaman boynuna pırlanta gerdanlık alamadım ama hep öpücüklerle sevdim boynunu. Hiçbir zaman ona ipek elbiseler giydiremedim ama kendi bedenimle ipek elbise gibi yumuşacık sardım bedenini ve mutlu ettim onu. Adam ayağa kalktı.

Kadın - adam tartışması acaba gelişmiş ülkelerde var mı?

Bu kimseye bir cevap değil, sadece yazmak istedim...

- Olabilir. Ben karıma değerli şeyler alamıyorum ama ona benim için ne kadar değerli olduğunu hissettiriyorum. O da çok mutlu oluyor.

- Affetmek o kadar kolay değil. Bakalım hangi cezalara katlanabileceksin, dedi. Bülent işte o zaman ona muzip muzip bakan eşinin içinde sakladığı küçük kızı gördü.

- Bu gün karnınız doydu üstüne tatlı mı istedi canınız?

- Haklısın. Benim dört yaşımda bir kızım var. Adı Aylin. Her akşam boynuma sarılır "babacığım beni ne kadar seviyorsun?" diye sorar. Giysisini değiştirdiği zaman etrafımda "Baba güzel olmuş muyum?" diye sorar durur. Güzelsin demem de yetmez ona. " Harikasın prenses gibi olmuşsun" demeliyim. Dünyanın en güzel kızı demeliyim.

Bazen yaşımızı unutup anlatmak istediğimizi çocuksu ifadelere büründürmek, işe giden babasından çikolata isteyen çocuk gibi zaman zaman ufak hediyelerle kendimizi şımartmak, yeni bir kıyafet aldığımızda sanki parayı veren biz değilde hediye alınmış gibi bir o yana bir bu yana salınmak kısacası biz gösteremesekte içimizde hep çocuk kalan bir taraflar var. İster kadın ister erkek olalım bu böyle. Sanıyoruz ki bu ortaya çıkınca amiyane tabirle karizmayı çizeriz. Ne münasebet!!! Esas olan ılgınç'ın dediği gibi "içimizdeki çocuğu yaşatabilmek"...

Alıntıdır.

Sayın lyke. lily

Bizler yaşadığımız acıları devşirmekle içimizdeki benliğimizi tanımaya bile fırsat bulamıyoruz belkide..

- Sizin mutluluğunuzun sırrı bu mu?

insanların birbirine sevgilerini söylemeleri, onun değerli olduğunu hissettirmesi.. bunu hepimiz isteriz ama itiraf edemeyiz kolay kolay..

Saygılar..

çiçekler var ya herşeye muktedirdir ama herşeye...

- Cebinde bir çikolata alacak para yok mu şimdi?

Bülent'in sorusu üzerine adam ceplerini boşalttı, bir nüfus cüzdanından başka bir şey çıkmadı.

Yazıyı okuyasıya kadar gözlerim bu arada 4 numara oldu:))

- Hayır. Ekmek bulamadığımız günler genellikle bulgur pilavı yeriz, onu da bulamadıysak aç yatarız.

- Yaşı kaç olursa olsun her kadının içinde hiç büyümeyen bir küçük kız vardır. O kızı ne kadar çok sever, ne kadar çok mutu edersen, o kadını da o kadar mutlu edersin.

İçimizdeki o çocuğu yaşatamazsak esas sorun bence o zaman başlıyor. O çocuğu ihmal edip küstürmek bile hayatı zorlaştırmıyor mu?

- Ekmek parası mı istiyorsun? diye sordu.

- Sizi tanıdığıma çok memnun oldum. Elini bıraktı koluna girdi. Yolun karşısındaki pastaneyi gösterdi. "Hadi gel eşin için şuradan çikolatalı pasta alalım," dedi. Pastayı aldılar. Adam hayatında ilk defa karısına yaş pasta götürmenin mutluluğuyla, bin bir teşekkür ederek evinin yolunu tuttu. Bülent de pastanenin yanındaki manavdan karısının en sevdiği meyvelerden aldı. Evine geldiğinde karısı şişmiş gözlerle mutfak masasında oturmuş su içiyordu. Bülent hiç konuşmadan meyveleri büyükçe bir tabağa döküp yıkadı, sonra eşinin önüne koydu.

Umarım dileğinizi gerçekleştirebilirim :))

- Fakirin canı mı olur ki, tatlı istesin beyim.

Sen zaten bir konu bir konuk başlığında kitap okumayıda sevmediğini yazmıştın. Yazıyı yorum yapacağını düşünerek kısaltmak gerekirdi aslında :)))

- Ben dilenci değilim. İşim yok. Günlük çalışırım, ne iş bulursam yaparım. Fakat bu gün bütün gün iş aradım, aksilik bu ya, hiçbir iş bulamadım. Bülent oturduğu bankı işaret ederek yer gösterdi.

Şöyle benim anlayabileceğim kadar basit bir hikaye yazsanız da ben de yorum yapsam ya. Bu konu bana çok zor geldi.:))

ünlü bir düşünürden alıntı

- Nasıl yani?

Yaşanan bu olayları görünce çok mu burjuva düşüncelerine sahibim, bu toplumun gerçeklerine çok mu uzağım, daldığım kitap dolu dünya beni gerçeklerden ve acılardan soyutluyormu düşüncesine kapılmıyor değilim. Bu düşüncelerimin öteki kefesine de insanların mutlu olabilmeleri ve erdemli bir hayat sürebilmeleri için derinlerindeki her şeyi didik didik ederek deşmeleri ve en doğruya ulaşmaları gerektiği düşüncelerimi yerleştiriyorum..

Kadınlar için filozofça cümleleri kuran, mutluluğu temel bir anlayışa endeksleyen bu yazara ve karmaşık bir durumu bir bakış açısıyla değerlendiren yorumlara karşı neler düşünürsünüz?

sezen aksunun dediği gibi:

- Yok mu eşin dostun, borç alacak akraban?

- Küçük kızı severek.

- Cezam neyse razıyım. Ama bir tek şey istiyorum senden. Seni delice seven bu adamı senden mahrum etme.

- Ben ilkokulu bile bitirmedim. Öyle formül falan bilmem.

içindeki çocuğa sarıl sana insanı anlatır...

- Dilenecek kadar çok mu seviyorsun karını?

- Çünkü dünyanın en güzel ve en tatlı kadının midesine gidecek, dedi gayet ciddi bir ses tonuyla. İnci şaşırmıştı. Bir anda yüzünün ifadesi yumuşamıştı.

Ben de yorum yapmak istiyorum yahu:(

çok uzunmuş

- Özür dilerim seni kırdığım için. Sonra Bülent yere diz çöktü.

Birşeyler yapamaz mıyız?

- Hem de çok seviyorum. Otuz yılımı aydınlattı o benim.

uluda hocam;

- Oturun biraz dertleşelim bari, dedi. Adam çekingen çekingen oturdu yanına.

- Bülent de ayağa kalktı. Kuvvetlice elini sıktı.

Sn Duygu. fen

okuyunca tamamını yorum yapacağım

- Bir kadına değerli olduğunu nasıl hissettirilir?

- Altın tasın, kan kusana faydası yoktur beyim. Sen kadın ruhunu hiç anlamamışsın. Hiçbir kadın iyi bir evde oturduğu, hergün çeşit çeşit yiyecekler yediği için mutlu olmaz. Bir kadın, kocasının her şeyi olduğunu bildiğinde ancak mutlu olur.

- Hiçbir şeyim yok mu? Hayır benim her şeyim var. Benim karım her şeyim.. Sevgilim, eşim, arkadaşım, hayat yoldaşım. Hayatımı paylaştığım insandan daha değerli ve daha önemli ne olabilir ki dünyada? Sizin ev, araba, iş diye her şey dediğiniz şeylerdir aslında hiçbir şey olan.

- Söyle o zaman nedir evlilikte mutluluğun sırrı? Söylediklerine bakılırsa sen mutluluğun formülünü bulmuş gibisin.

içimdeki çocuğu seviyorum. hayat her ne kadar onu öldürmek için savaşsa da şimdilik ufak sıyrıklarla bu savaşımlardan başarıyla çıktık. elbetteki insnaın sevdiği insanlarca çocuk yanlarının okşanması büyük mutluluk ama bu mutluluğu kendimizde ortaya çıkarmalıyız ona ihtiyaç duyduğumuzda...)))

Bu acıları yaşamış insanları aynı ortamlara gönderiyorsak iç sıkıntısıyla bu hepimizin suçu. Paylaşım için teşekkürler..