Kitaplarından yola çıkarsak, ütopik bir dünyası var. Farklı bir boyutta yaşıyor, yaşatıyor gibi.

Bazı şeylerin gitmesini izin vermek işte bu nedenle çok önemlidir. Onları serbes... t bırakmak. Gevşek olanı kesmek. İnsanların hiç kimsenin işaretli kağıtlarla oynamadığını anlaması gerekiyor; bazen kazanırırz ve bazen de kaybederiz. Hiçbir şeyi geri almayı bekleme, yaptıkların için takdir edilmeyi bekleme, ne kadar zeki olduğunun keşfedilmesini bekleme ya da aşkının anlaşılmasını. Daireyi tamamla. Gururlu, yetersiz ya da kibirli olduğun için değil, sadece artık onun senin yaşamında yeri olmadığı için. Kapıyı kapat, plağı değiştir, evi temizle, tozdan kurtul. Geçmişte olduğun kişi olmayı bırak ve şu anda kimsen o ol.

bunu başarabilseydik dünyada herkes mutlu olurdu sanırım. yinede başaranlarda yok değil.

daha sonra diğer kitaplarını okumadım.

paulo Coelho sıkı bir katolik ve bunu kitabının her yerine o kadar fazlaca işlemiş ki kitaptan soğudum..

Paulo Coelho'yu bende severim.

önyargı belki benimkisi bu kadarı ağırdı kitapta.

kime göre mi karşıdakine göre sanırım örneklerinize bakılırsa

Dertlendikçe, kapısını çalıp nasihat alınacak biri...

güzel altı çizilesi kelimeleri var ama bana itici geldi.

Bana hep hiç okumadağım ve okunmasına anlam veremediğiim kişisel gelişim kitaplarının değişik bir versiyonu gibi gelir yazar..

Bazı sözleri güzel olsada... Bu adam dünyada yaşamıyor bence:)

benim çok sevdiğim bir arkadaşım piedra ırmağının kenarında oturup ağladım kitabını önermişti..