susamasam da..

... gibi her kurulacak cümle.. anlattığı o denli derin.. görünen sadece kıyısı.

Çay demlesem..

''şizofrenik meyillenmelerim' var genemde.. gerçi bilir mi şizofren meyiller ne denli meyiller yüklendiğini.. okuyoruz unutuyoruz öznem.. tekrar okumalı. meli. malı. mecek. miyiz...

belki iyi gelir..

Nefret yüklüyüm bugün.. kendime... acziyetime..'gillere'.. bir SEN masumsun.. ben mahrum..

bu yüzden cennetten kovulduğunu,

bildirmeyeceksin..

taşmasa sesler yüklenen harfler cümlelerden.. sızmasalar derinime..

edeb-i terk etmiş cümleler belki içimden alıp başını gider..

susmak..

Sen gelirsin geneme..

Burada da bize 'deli' yaftası vuranlar olur mu.. el denen alemdekiler genemizde yüzeyimize mi bakar yinelemeler yüklenerek..

Bilincimin taa en altında yatanı merak ediyorum öznem.. deyiversen ya bana.. inmeyelim ama o çocukluk günlerine.. onlar romantizm yüklüyor idlerime.. idlerim nesnel yönünü yitirip öznellik yükleniyor o vakit..

ağlamaklı..

dinle bak..

Tümcemeler.. ... hep diyorum ya öznem.. devrilesice cümleler var bi dolumda.. sıfatları koyuya çalan SEN'e dair kurulmuş.. belirliliğini en evvelinden yitirmiş nesnem.. fillerime çatılanan zarflarım yılgın bezgin.. kırgın..

bir beyit vadı hani..'tebdil-i mekan eyle'' diyen.. düşmüyor tamamı aklıma.. yazmıştım oysa diğer tarafıma..(dibe ilk notumdur:omega3 ve iyt tedariğine son hız devam edilecektir..)

susmak gerek öznem..

varsın olsun bizde razılık var.. Anadolu genlerimizden gelen..

Onarılması zor yaralarsa eğer gönül gönle girmeden sükut etmez.

Mes'ele

sonra çelişiksin yaftası.. yok öznem inmeyeceğiz.. SEN analatacak ben aydınlanacağım..

Yusuf ATILGAN, Aylak Adam(Sf.100)

kızdı mı susmaz, durulmaz ve onulmaz.

bilemeyeceğim..

saçmalıklar yüklenmiş gibiyim.. başı boş hislenmelerim var.. yolları yitik.. eyleyecekleri yüklemden bi-haberler.. savruk..

SEN'ce bu sayılır mı..

Protest başkaldırılar eylesem..

'b' gibilendik genemde öznem.. Kafka'nın Samsa'sına meyilli tutunamayan tarafımız..

Bilmiyorum..

Demiştik ya hani öncemde.. öncende.. öncemizde.. önce's'inde.. Dadaistler gibi yola hiçbirşey yok.. hiç birşey yok.. hiç bir şey yok.. yok bir olan şey.. şey yok.. hiç.. diyerek başlasak eylemeler yüklenerek devam etsek Sen'i mana yüklü kılabilir miyiz...

biri milyonkere çoğaltıp hüzünleri...''

yol göster bana öznem.. yardım et.. yalvartma dairimdekine.. eyletme.. eyleme..

kurmasam diyorum dairi'n'e tümceler.. ddolayındaki tümleçlerin hepsi yitikte saklı zaten.. neyden.. nereden kimden..

Gel bu seferlik de git..

Hiç bilemeyeceğine inanmak mı daha çok acıtır.. yoksa duyarsızlığının verdiği boşluk mu.. öznem SEN'ce dayanabilecek miyiz buna.. çabalamamız gebe midir.. yoksa nafilelikler mi yüklendi daha yolun başında..

her tümceme olacaksın değil mi illa ki gizlenen özne.. gerçi ne gizin kaldı.. ne sırrın..

Azönce onu dokunurken görünmeyen parmaklarından astım öznem... sonbahırı da ortak ettim...

(girişe nottur:şu 2 dk denen manem zamanlama kuralı gene bi dolu kelimemi alıp intihara ram eyleştirdi...)

kendimizden büyük karalar mı aldık yksa.. yada 'giller' gibi blöfler, deneme yanılmalar, acıtasyonlar mı yükledik eyleyeceklerimize.. çok karışığım öznem.. aklım allak bullak.. gel-gitler dolu değilim de.. bu ilk günün ağırlığı nasıl geçecek onu bilmiyorum..

''gözüm yaşarıyor.. yüreğim kanıyor.. olmasaydı sonumuz böyle..

Ahmet Kaya dinleyeceğim ben öznem..

mahzunluğunun ardındaki isyanı görmeni isterdim.

yoo bu kez o değil..

Masum sandıklarımızın aslında günahın şehirlerinden geldiğini,

Anlamak değilmiş onu gördüm. Anlamakla bitmiyormuş. hayır An ladığının görülmesi de yetemiyor.. ben de bilmiyorum öznem 'anlamak' yanında daha hangi eylemleri istiyor...

Ancak tüm bunlara rağmen yine de dağlar kadar derdi içine sığdıran gönül...

üç gündür ''maviye çalar gözlerin''i dinledim durdum öznem..

Belli çok düşünmüş beni. Anlamış. Ama anlayamadığı bir şey yok mu, benim bile anlayamadığım? "annem diyorki..." gibi gitme kal dediğimde "bugün olmaz" demesi gibi... Bugünün çok uzun olduğunu bilmiyor mu?

işte tam da bu nedenden dolayı gönlü kırık olduğunu,

Aklıma neden hep aynı fiiller.. aynı özneler.. aynı devrik tümceler gelşyor.. neden.. SEN misin sebep..

anlamsızca sessizde beklemek.. zor.. konuşmak da çözmüyor ki..

biri saksımızı çiğneyip gitti..

Melankoli yüklüyüm..

Alıntı yaparak başlasak öznem parafımıza...

bildirmedin..