Çünkü her taraf karanlıktı. Zaten görülen ve görülmeyen bütün düşler, bu karanlığın ta kendisi değil miydi?

Afilli filintalar adlı takip ettiğim bir sitede yazıları vardı bir grup yazarla birlikte.

Sakın kimseye bir şey anlatmayın; herkesi özlemeye başlıyorsunuz sonra.

Ölümlü dünya şen şakrak dönüyor.

Zamanının Stalin Rusya'sı ve Nazi Almanya'sı gözetilerek yazılan müthiş ve bir o kadar ürkütücü distopik eserdir.

Kiralık Konak - Y. K. Karaosmanoğlu

Neden dua ettiğimi hala akılcı bir şekilde açıklayamıyorum. Dua etmeye devam edeceğim. Ama başıma ne gelirse gelsin artık hayatımın her dakikası anlamlı olacak. Eskiden anlamsız olan hayatım ona verebildiğim iyilikle anlam kazanacak.

Puslu Kıtalar Atlası

Telefonumun ses alma tuşuna bastım, çocuğunu emziren öteki Meleknaz'ın yanına çömeldim, sorularıma başladım.

Ve hiçbir şey güzel bitmez.

"Azizim," dedi; "lütfen bana bir gün bu çocuğun medfun olduğu yeri gösteriniz, ona bir muhteşem mezar yaptıralım."

-Evet!

Oysa insan hayatı tek ömre sığmaz.

Belki insanı kitaba çeken ilk cümlesidir, ama son cümlesinin daha merak uyandırıcı olduğu da aşikardır. Yazarın kitaba ve okuruna veda cümlelerini hep hüzünlü hissetmişimdir. Son cümleyi okuyup gerisini hayal gücüne bırakmak var bir de. Hiç bir roman son cümleyle bitmez çünkü. Hayatta öyle.

Holden'in ergenliğine inen kitapta yetişkinlik ve yaşlılık dönemleri ne alemde geçti acaba, yine hayatına ağzı bozuk savruk devam etme ihtimali fazla lakin aynı uçuklukları yaptı mı meçhul.

Ve gözünün ucu ile Seniha'ya baktı; bu civanımerdane fikrinin genç kız üzerinde yapacağı tesiri görmek istedi.

Beraber, hep beraber, yaşarken ve ölürken.

Fakat, Seniha sadece güzel ve süslüydü.

George Orwell 'in o ünlü, mutlaka okunması gereken eseri Hayvan Çiftiği 'nden vurucu, sarsıcı, ironik son sözleri.

Genç kadın, kesik bir hıçkırıkla cevap verdi:

"Yorgun argın fırçasını bırakarak, evet, diye düşündü, gördüm sonunda."

Herkes bilsin çok mutlu bir hayat yaşadım.

Bir Bilim Adamının Romanı, Oğuz ATAY

Masumiyet Müzesi.

Dirilerin hayaletleri de aynı cevabı tekrar ettirmek için Meliha'ya döndüler ve sordular:

Ama bizim hikayemiz burada bitiyor.

Yeni kalemleri desteklemek gerek.

Korku - Stefan Zweig

Ankara 1975-76

Wirginia Wolf - Deniz Feneri

Memurlar. net'tin altyapısı bazı karakterleri tanımıyor. :) Tırnak işaretleri soru işaretine dönüşmüş.

kozet ağlıyordu, çünkü jal valjan ölmüştü.

-Meliha! Yaşamak istiyor musun hala?

"insan, ardında tek bir iz bile, bir kağıt parçasına karalanmış tek bir adsız sözcük bile bırakamadıktan sonra, geleceğe nasıl seslenebilirdi?"

-Hayır!

Murat Menteş hiç okumadım ama Edebiyat dünyasından, dergilerden, makalelerden takip ettiğim kadarıyla donanımlı, hicive önem veren zeki biri.

Fikrimin İnce Gülü

Huzursuzluk - LİVANELİ

Meliha kesik bir kahkaha ile cevap verdi:

sayfa:424

İletişim y.

"Bırak şimdi bunları. Hemen eve gidelim de bugün konuştuklarımızı, unutmadan bir tarafa yazalım."

George Orwel - 1984:

Korkma Ben Varım, Murat MENTEŞ

J. D. Salinger 'in Çavdar Tarlasında Çocukla r ı 'ndan.

Suç ve Ceza

Ölülerin hayaletleri Meliha'ya döndüler ve sordular:

Peyami Safa, "Bir Akşamdı" romanı.

Aşk-ı Memnu - Halid Ziya

Hiçbir yolun ucunda, kimse Bayram'ı beklemiyor.

Ünlü eser Tolstoy 'un Anna Karenina 'sından.

Sonra Hüsnü Bey'e dönüp:

Eklentiniz için teşekkür ederim.

<u>Dışarıdaki hayvanlar, bir domuzdan bir insana, bir insandan bir domuza, gene bir domuzdan tekrar bir insana baktılar. Fakat hangisinin domuz hangisinin insan olduğunu bilmek imkanı kalmamıştı.</u>

Hala içinde bir yerlerde bir yarası vardı acıyan, ama hafif bir acıydı bu. Bir kesiğin tamamıyla iyileşmeden önce neden olduğu yanma hissine benzer bir acı.