Mehmet iZCi

Yolda onlara dedim ki, peki size soruyorum su yaşadıklarınızın akabinde biz insanların nokta kadar menfaat için virgül kadar eğilmelerine ne diyorsunuz, 3 günlük dünya firildak çevirmeye değecek kadar uzun mu, kıymetli mi dedim. Önce sustular ve hocam bizim bunları düşünmemiz için illaki bir musibet yaşamamız lazım galiba, baska türlü aklımıza gelmiyor dediler.

Allah sizin gibi muhterem meslekdaşlarımızın sayısını artırsın hocam. olması gereken budur zaten, onurlu duruşunuza teşekkürler.

-Camiyi ariyorum, nerde acaba?

Toplumumun bir an önce?yanlış hoca algısı?ndan uzaklaşıp?doğru bir imam/önder/hoca anlayışı?na kavuşması gerekmektedir. Doğru bir önder/hoca/imam algısının oluşturulması başarılır ve buna göre hareket edilirse, buradan doğru bir din anlayışına ulaşılacak ve sahih bir dindarlık oluşturulabilecektir. Bu doğru dindarlığı şahsında temsil eden saygın mü?minler ise bu son din İslam?ı tüm dünyaya doğru bir şekilde tanıtıp tebliğ edebileceklerdir. İşte size bir örnek... Bir imamın başından geçen hadise...

Saint Gratien Camii Din Görevlisi

-Bakar mısınız dedi ve sonra birşeyler söyledi ama tam anlamadım arabaların sesinden ve karşıya geçip yanına vardım, söyleyin kardeşim nasil yardımcı olabilirim size dedim.

-Hocam size çok teşekkür ederim, ben size bundan sonra sık sık uğramak istiyorum dedi ve gitti. Ben hakkım olmayan parayı zaten almadim ama karşısındaki delikanlıyı kazandım ve de ondaki?hocanın her hizmetinin mutlaka bir tarifesi vardir? tabusunu yıkmış olduk elhamdülillah...

FRANSA / PARIS 10 Ocak 2012

Biz din gorevlilerinin, ya da daha güzel bir ifadeyle din gönüllülerinin, insanların acılı günlerini menfaat firsatçısı olarak gören zavallılar olmadığımızı halk bilmeli, dini hizmetlerin karşılığının maddeyle olçülemiyeceğinin farkına varmali. Biz bir düğün çalgıcısı değiliz ki yaptıgımızın karşılığı mutlak surette madde olsun, bir özel hekim değilizki özel muayenehanemizde gibi davranalım, bir avukat değilizki sorulan soruların karşılığında insanlar acaba kaç para alacak benden endişesiyle yanımıza gelsin.

-İmamla görüşecegim, babam hasta ona okumasi için, dedi.

-Sevgili kardeşim bizim görevimiz o kadar kutsalki, bunun madde ile takdiri imkansiz, bunu ne siz söylediniz, ne de ben duydum, lütfen koyun cebinize ben bunu kabul edemem, dedim.

Geldik camiye vedalaşıp inecekken hocam bidakika durur musunuz dedi, baktım yine elini cebine attı ve para çıkardı.

Unutmamalıyız ki biz din gönüllüsüyüz ve de gönul vererek yaptığımızz hizmetlerimizi dünyalik hiç birseyle ölçemeyiz. İnsanların iyi ve kötü gününde yanlarında olmak ve onlara, bakın sizi yalnız bırakmadı din gönüllünüz mesajini verebilmek çok mühimdir. Vatandaşın bize bakış açısı ne olursa olsun bizim onlara bakışımız hep müspet olmalıdır. Güzel bakarsak güzel görebileceğimize inancimiz tam olmalı, unutmayalımki kim olursa olsun yamuk bakanlar asla düz göremiyeceklerdir. Hizmetlerin karşılığında alınan paralar çabuk biter ama kaybolan itibar parayla tekrar alınamaz. Ne mutlu karşılığını Allah'tan bekleyeyerek dini, gönüllü olarak gönüllere ileten din gönüllülerine?

Hastanın başında okuduk fakat ben hasta son nefesini vermeden oradan ayrılmak zorunda kaldim. Hastaneden ayrılıpp arabaya binerken beni götüren delikanlı elini cebine atti ve para çıkardı, hocam bunu kabul edin dedi, hayır edemem dedim, hocam lütfen rüşvet değil, hediye dedi. Ben de boyle bir günde lütfen bunu bana teklif edip beni üzmeyin dedim, çok zorladıysa da olmaz dedim. Sonra beni camiye bırakmak için yola çıktık, yanında eniştesi de vardı ve onlarla arabada hasbihal ettik, babalarının 40 yıl boyunca mezar taşı yaptigini ve onun tozlarindan hastalandığını ayni zamanda 35 yıldır da sigara içtiğini üzüntü dolu ifadelerle anlatti.

Diyanet Haberler

teşekkürler mehmet hocam bahsettiğiniz nitelikteki görevlilerimiz çoğaldıkça toplumdaki olması gereken değerlerimizde kendiliğinden yerine gelecektir yeterki bizler üzerimizdeki emanete sahip çıkarken birtakım geçici menfaatler uğruna kalıcı değerleri heba etmiyelim allah razı olsun görevinizde muvaffakiyetler...

-Hayırdır ne yapacaksiniz camiyi dedim.

Hanım ben yumurta ve peynir alıp geliyorum diye saat 11 :20?de evden çıktım, ihtiyaçları aldım ve eve dönüyorum. Yolun karşı tarafından bir bey sesleniyor bana.

-Hocam bunu lutfen kabul edin, ben size değil çocuklarınıza veriyorum dedi.

-Peki kardeşim, ben imamim, hadi gidelim dedim, gittik ama gittiğimizde eve ambulans gelmiş ve görevliler hastayla ilgileniyorken biz yanlarina giremedik. Daha sonra ben döndüm eve. Hocam ben sizi tekrar arayabilir miyim müsait olunca almak için dedi, ben de elbette dedim.

Öğle namazından sonar tekrar aradı ve geldi, hocam babamı hastaneye kaldırdılar, mahsuru yoksa hastanede okur musun babama dedi, olur dedim ve gittik. Hastanede son nefeslerini teneffüs eden 61 yaşındaki kanser hastası amcamızın başında tüm çocukları ağlıyor ve babalarına sesleniyorlar: baba, baba bizi duyuyor musun, tabiiki o konuşamıyor, dedimki babanızla helalleşin ve ona hayır dualarda bulunun. Hepsi tektek helalleşti ve dua etmeye başladılar. Ölümün gölgesi yüzunde belirmiş amcamız nefes alıp vermekte zorlanırken kederli ailesi de onunla konusmaya çalışıyorlardı, tabiiki bu durum canlı canlı yaşadığımızdan dolayı bize son derece tesir etti.