<i> Öyle müthiş ki: eder her biri bir mülkü harab! </i>

<i> Hani tauna da züldür bu rezil istila. </i>

<i> Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller. </i>

<i> Varsa gelmiş, açılıp mahpesi, yahud kafesi! </i>

Bu bir şiir değildir zira, bu bir destandır, bu bir milletin manevi istikametidir, pusulasıdır.

<i> O ne müthiş tipidir: savrulur enkaaz-ı beşer.. </i>

<i> Şarkın en sevgili Sultanı Salahaddin'i, </i>

<i> Ah, o yirminci asır yok mu, o mahluk-u asil, </i>

<i> Sen ki, İslamı kuşatmış, boğuyorken hüsran, </i>

<i> Veriyor yangını durmuş da açık sinelere, </i>

<i> Eski Dünya, yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer </i>

<i> Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.. </i>

<i> Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namiyle, </i>

<i> Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı, </i>

<i> Şu boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi? </i>

<i> Sarılır indirilir mevki-i müstahkemler, </i>

<i> Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor! </i>

<i> Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsam oradan; </i>

<i> Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına. </i>

<i> Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin. </i>

<i> Boşanır sırtlara, vadilere sağnak sağnak. </i>

<i> Öteden saikalar parçalıyor afakı; </i>

<i> Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam, </i>

<i> Yedi iklimi cihanın duruyor karşında, </i>

<i> Medeniyet denilen kahpe, hakikat, yüzsüz! </i>

<i> Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram? </i>

<i> Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem; </i>

<i> En kesif orduların yükleniyor dördü beşi </i>

<i> Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman? </i>

<i> Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber </i>

<i> Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran.. </i>

<i> Atılan her lağamın yaktığı: yüzlerce adam. </i>

<i> Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler. </i>

<i> Sade bir hadise var ortada: vahşetler denk. </i>

<i> Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela.. </i>

<i> O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın; </i>

<i> Sana aguşunu açmış duruyor Peygamber... </i>

<i> Kaynıyor kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer! </i>

<i> Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana. </i>

<i> Ne kadar gözdesi mevcut ise hakkıyle sefil. </i>

<i> Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak </i>

<i> Dedirir- yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi </i>

<i> Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından, </i>

Bütün gece İstasyon kulübesinin arkasındaki hurmalıkta, hıçkırıklar içinde Çanakkale Şehitlerine yazar. Şiir bittikten sonra da yakınındakilere '' Artık ölebilirim '' der.

<i> Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına. </i>

<i> "O benim sun'-u bediim onu çiğnetme!" dedi. </i>

<i> Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab, </i>

<i> Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı! </i>

<i> Beşerin azmini tevkif edemez sun'-u beşer; </i>

<i> "Gömelim gel seni tarihe!" desem, sığmazsın. </i>

<i> Şüheda göğdesi, bir baksana, dağlar, taşlar.. </i>

<i> Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer, </i>

<i> - Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya - </i>

<i> Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin, </i>

<i> Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın? </i>

Akif, haberi alır almaz gözyaşları içinde secdeye kapanır, uzun süre kumların üzerinde secdede hareketsiz bir vaziyette kalır. Eşref Bey korkuya kapılır, yavaşça Akif'in yanına gider, bakar ki nefes alıp veriyor, hiç dokunmadan geri çekilir.

<i> Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan </i>

Teşekkürler..

<i> Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk; </i>

<i> Sürü halinde gezerken sayısız tayyare. </i>

<i> Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab.. </i>

<i> "Bu taşındır" diyerek Kabe' yi diksem başına, </i>

<i> Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz.. </i>

<i> Ostralya'yla beraber bakıyorsun: Kanada! </i>

<i> Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat.. </i>

<i> Kanayan lahdine çeksem bütün ecramiyle; </i>

<i> Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın; </i>

<i> Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem; </i>

<i> Seni ancak ebediyyetler eder istiab. </i>

<i> Sen ki asara gömülsen, taşacaksın.. Heyhat! </i>

<i> Nerde - gösterdiği vahşetle " bu: bir Avrupalı " </i>

<i> İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmiyecek! </i>

<i> Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i.. </i>

<i> Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer. </i>

<i> Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına, </i>

<i> Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker! </i>

<i> Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler </i>

<i> O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar. </i>

<i> Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya. </i>

<i> Asım'ın nesli.. diyordum ya.. nesilmiş gerçek, </i>

<i> Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini, </i>

Görevini yerine getirirken bir yandan da aklı Çanakkalededir. Nihayet Harbiye Nazırı ve Başkumandan Vekili Enver Paşa o gece Eşref Beyi arar ve Çanakkale zaferinin müjdesini verir.

Çanakkale Zaferi' nin komutanı Gazi Mustafa Kemal'i, Mehmet Akif'i, Vatan için şehit olmuş bütün Kahraman Askerlerimizi Saygı ve Rahmetle anıyoruz.

<i> Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller, </i>

<i> Yaralanmış temiz alnından uzanmış yatıyor; </i>

<i> Çünkü te'sis-i ilahi o metin istihkam. </i>

<i> </i>

<i> Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına, </i>

Çanakkale Savaşının bütün şiddetiyle cereyan ettiği günlerde Mehmet Akif devlet vazifesi gereği Teşkilat-ı Mahsusa adına bulunduğu Arabistan'da İngilizlerin Hicaz'da Osmanlı Devleti aleyhine çevirdikleri entrikalarını boşa çıkarmakla görevlidir.

<i> Bu göğüslerse Hüda'nin ebedi serhaddi </i>

<i> Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına, </i>

<i> Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana.. </i>