içinde gönlüm gömülüydü

Yine bulurmuyum bir çift karagöz

Hep griydin...

Madem ki geçici bir süre?İki kapılı bir handa? konaklıyoruz. Öyleyse benlik ve bencillik davası gütmenin bir anlamı yoktur. Toplumsal kavgalara sebep olacak her türlü rekabetten kurtulmalı ve kendimizle mücadeleye girişmeli tez elden. Bizden gayrilere de yar olmalı; bar olmamalı. Güzel insan olmanın da temeli bu değil mi?

"Kış rüyalarını hiçbir bilim şairce anlatamaz."diyor şair ve ekliyor...

Kaybetme korkusu sardı yine yüreğimi;

Ezenin suçu yok mu?

Seni hergun yoklamak

Sen içir deryandan

Siz bakmayın bana..

adına sandık dediler

meger yüreklerde büyürmüş

sayende ögrendim her türlü hissi..

gönül sandığım

sevdaları rüyaları sevdaları

meger saklandıkça büyür müş

Siz bastığınız yere dikkat edin yeter..

Gönül sandığı'na benden de bir emanet;

Şu biçare gönlümün sırlarını

sakladım içinde

Ezdirenin hatrına duruyorum sabır orucuma

Ne vakit içimin titrediğini

Atıyorum sabır deryasına

artık saklasam da faydasız gönlüme..

sözlerinle siliyorum

sessizlerle kimsesizlerle haldaş mış

Neler biriktirdiğimi görmek

dert küpümdü

Yokluğumla terbiye ediyorum seni, varlığımın kıymetini bilmedin çünkü...

Yüzünde bir mimik..

iyi ki diyorum

Hiç bu kadar nefret etmemiştim geceden...

İnce ince ezilmiş

Anlatamam kimseye sende biriktirdiklerimi

görmüşüm bu günleri...

Yokluğunu hissetmiyorum ama benimdi..

O gün ki bu kuluna iftar olsun

Niye mi?

gönül sandıgı

Dışarda hafif bir yağmur,

uykusuz gecelerle yoldaşmış

Gönül sandığı ki

İftar vaktini bekliyorum

üzüntüyle yanan bu gönül ne ki?...

gönül sandığım, zannettiğim... sen bile benim değilmişsin ki.

ömrüm varmış da

Kar yağıyordu, şairin yosun bağlamış akşamlarından birinde. Narçiçekleri çatlamış, Alüsa saksıdaki toprağı tavlamıştı. Cehennem yansa da cennet bize yoldu. Yolumuz aşk döşeli...

Var ile yok arasında hep gidip geldin. Ne tam siyah oldun ne de tam beyaz.

Yanıltmaz bizi bazı gerçekler...

Kırılganlıklarımı gönül sandığımla birlikte

Mutluluk ne kolay...

Bir nehir olsam yinede akarmıyım istediğim yere

Peki inadına yağan kar!.

En mahrem gülüşlerim sende saklı çünkü

Döküldükçe kayıp mı olurum yine..?...

Gönlümde anlatamadıklarımı da bilen Mevlam

Zamanın ötesinde hiç var olmayacak sevgiler sanırız. Ama yanılırız...

Nereye kaybolmuş olabilir ki?

tozlu köşelerini.

Aslında böyle değilimdir..

Yakmaya başladım gönül sobamı. Yalnızlıklarımıda demlemeye bıraktım. Annemin ördüğü yün çoraplarımıda giyindim ve uzattım ayaklarımı; şiirler yazıyorum var olmayan sevgiliye!.. hiç dokunamadığım herhangi bir kar tanesinin herhangi bir zamandaki süzülüşü gibi, zamansız düşler kuruyorum.. ve yolcuyum zamana şimdi...

Nedir bu anlamadım. Uzaktasın ama seni hatırlatan herşey ayaklarıma dolanıyor sürekli. Beni gözetlemekten ne zaman vazgeçeceksin.

Patladı patlayacak..

Vakit tamam olunca

Zamanı var ama..

Hep yalandın...

Açılamayacak hale gelmiş

Ama içimde fırtına var,

Kar yağacak, bacalardan duman tütecek, sevişenler, didişenler ve narçiçekleri patlayacak. şair durmadan yazar artık. Kahvenin telvesine kadar şekerlenecek ruhu, çayın demine dek çekecek kelimeleri beyninden ve tütünün en nazlı damarından beslenen dumana yoğunlaşacak. Karnında aşka pusu kurmuş kelimeler uyanacak, boğazına tüm enstrümanlar eşliğinde gelecek sonra. Dudaklarına yaslanacak kovanından kurtulmuş mermi gibi?

Ne olur Allah'ım vuslatınla orucum tamam olsun.

Sandığa şunu da koyayım, bunu da, diğerini de.. Bir ötekisini de derken.. Hiç farketmedim, ne çok şey biriktirdiğimi..

Yoksa yine hüzün denizlerinemi dökülürüm

Üzücü olan da buydu ya!

Her kar tanesi yüreğime çarpıp geri kaçıyor. Tıpkı senin yüreğime dokunup kaybolman gibi. Benzemez sanırdım hiçbirşey sana.. ama bugun inadına herşey sen olmakta...

Yanımdayken bile özlediğim sewgiliyi...

biriktiriyorum içine

Aşkınla açayım orucumu

Kim aldı sevinç kutumu?

İçimde dinmemiş bir volkan kaynıyor..

Zaman ilerledikçe, sandıktakiler birer birer kayboldu.. Bir.. iki.. üç.. derken, sandığın da boşaldığını farketmek..

hıçkırıklarla gözyaşıyla arkadaş mış

Tekmelenmiş

Ne zaman ve kime patlayacağını benden iyi bilir..

"Sorma bu ara şu halimi" diyor Sertap. Bugün radyolar hep senden yana mı?...

Bir sen bil

"Dolarken farkedememek, kaybedişte farketmek.."

Güneşe hiç bu kadar hasret kalmamıştım

orda kalakalacak sandım

Tüm kelimelerimi boğuyorum sabrımla

bir viraneymiş meğer

Lazım olduğundan değil ama sonuçta bana aitti..

Susuyorum, lal olmuşçasına

Ne yana kaçsam bilemiyorum...

şimdi ürkek sevgiler

Gönül sandığımı açtığımda sevinç kutusunun olmadığını farkettim..

Erirmiyim o bakışlarda

Öyleki hoyrat ayaklarda

Herşey kontrolümde şimdilik..

ne sandığı ne de kilidi..

Korkarım gelmiyeceksin

adına gönül dediler

Gönül sandığım;

ellerin dokunmadan önce.

Türlü türlü azaplarla

Buyusu bozulur diye...

Gelip içimi ısıtmayacaksın diye...

Gönül sandığım,

Ne tam gerçek ne de hayal.

Yine uykusuz bir gecenin sabahındayım,

Merak etmeyin sakın..

Ya sen "Gönül Sandığı"ım sen söyle yer olacak mı bunlarada sende...

Ölesiye güzel ki...