İnsan yaşamındaki düşünceyi ve iletişimi düzenleyen dil, soyut bir iletişim düzeneğidir. Bu düzeneği henüz yeterince kullanamayan çocuk, zihinsel birikimini aktarma yolları arar. Bu aktarım sırasında tükettiklerinin yerini yeni birikimler alır. Tam da burada zihinsel birikimini, görsel biçimlerle ifade edebilmesine yardımcı olmak ve bu birikimi özgürce ortaya koymasını sağlayacak bir ortam hazırlamak biz ebeveynlere düşüyor. Büyüme, gelişme ve algı açısından farklılıklar gösteren çocuk, sanatsal destek bulduğunda bunları görsel alanlara taşır. Önceleri bunu ustaca yapamasa da desteklendiğinde , taktir gördüğünde , zihnini boşaltıp rahatlayacak, deneyimlerini çoğaltacak ve ustalaşacaktır. Tüm bu süreçte çocuk deşarj olurken, aynı zamanda önemsendiğini de hissedecektir. Başarmanın çocuğa verdiği haz, bunu tekrar denemesine yol açaçak, kendisi ile başkaları arasındaki farklılıkları gözlemleyecek, bu farklı özellikleri sınıflandırma becerisi kazanacak ve beğendiği özellikleri edinebilmek için çaba harcayacaktır.

Yapmayı düşündüğü şeye karar verir. Bu aşamada, etkilendiği herhangi bir şeyi hatırlamasına yardımcı olunabilir.

Uygular ve beraberinde seçtiği alandaki becerisini geliştirir. Ebeveyn başlangıçta olayın hikayeleştirilmesinde ve uygulamanın ilk aşamasında yer almalı, fakat uygulama alanını çocuğa bırakmalıdır.

Bunun yanı sıra çocuğun bu tür sanat etkinliklerini anne ve babasıyla birlikte gerçekleştirmesi, aile içi iletişimin düzenlenmesinde de önemli bir katkı sağlayacaktır. Özellikle erken yaş dönemi, çocuğun en hızlı geliştiği, öğrendiği ve aynı zamanda çevreden en fazla etkilendiği dönemdir. Bu dönemde çocukları renklerle, sayılarla ve şekillerle tanıştırmak ileriki yaşamlarında onlara çok yönlü düşünebilme becerisi kazandıracak, bizlere de farklılıklara açık, sanatı seven, kültürü algılayan bir nesille yaşama fırsatı tanıyacaktır.

Doğduğu andan başlayarak resim, heykel, sinema ve müzikle iç içe büyüyen çocuk neler hisseder? Sanat çocuğun duygu dünyasını nasıl değiştirir? Bu soruları yanıtlayabilmek için çocuğun dünyasına daha yakından bakmak gerekir. Bir çocuğun, duygularını anlatması için sözcüklere ihtiyacı yoktur. Bazen bir boya kalemi ya da bir avuç çamur kendini ifade edebilmesi için yeterlidir.

Günümüzde pek çok çocuğun bu etkinlikleri okullarda zaten yaptıkları varsayılabilir. Fakat önemli olan bu etkinliklerin sadece yapılıyor olması değildir. Etkinlik sonrasında çocuğun kazanımları ve bu kazanımları hayatına nasıl adapte edebildiği sorgulanmalıdır.

Çocuklarla çalışma şansı bulduğum yıllar içerisinde kendime sık sık şu soruyu sordum; " Sanat bir çocuğun yaşamını nasıl etkiler? "

Malzeme seçer ve seçeneklerini değerlendirmeyi deneyimler.

Çocuk bu süreç boyunca pek çok aşamadan geçer;