Daha iyi ya işte, millet ağlamaktan dert yanar, Seninki de dert mi, keşke bizim de böyle derdimiz olsa, daha ne isteriz

Kim olursa olsun biriyle konuşurken yersiz gülme. Çocukken de böyleydim. Dayımın kızı benden 7 yaş büyük, ne gülüyorsun, deli mi ne derdi. Büyüdüm mesela halamla konuşurken bir keresinde neye gülüyorsun demişti telefonda. Az önce babamla konuşurken de komik miydi ondan mı gülüyorsun dedi. Ben de ne biliyim salaklığımdan gülüyorum dedim. Estağfirullah olur mu öyle şey dedi. Ama gerçekten çok gülüyorum konuşurken. Neden oluyor bilmiyorum. Bir yerde okudum, boş insan gülermiş. Mutlu da değilim. Hiç olmadım. Çocukluğumda da olmadım, gençliğimde de. Hep çok yakınlarım dünyadan gitti, ben yas tuttum. Çok da çekingen bir insanım. Yani mutlu olduğumdan gülmüyorum onu anlatmaya çalışıyorum. Konuşma becerim kötü. İi yerindekilerle konuşmak zorunda kalınca da mutlaka bir hıhıhıhı çıkıyor ağzımdan. Neden oluyor olabilir. Boş insan olduğunun göstergesi midir?