HAYATIMIN EN MUTLU ANIYMIŞ, BİLMİYORDUM

O kadar çok anlattılar ki sana bu hikayeyi. Mutlu sonla biten her masal gibi. Tekrar edip durdun,

<i>amansız aşklara sözcükler bulan insanlardır</i> derdim ben. Bu ülkenin konuşmayı

ediyorsun... Elin değiyor ölüme. Bunları yaşadıktan sonra da korku diye bir şey

Tabii diğer yandan.

anlaşma var sanki. Ve sen tanıksın. O gidişin süratine, onu

anlatacak bir hikayem olsun diye. Herkesin başının etini yedin. Oysa her afilli

<i>Aysel git başımdan, istemiyoru<i>m</i></i><i>dur,</i>

<i>Ben sana mecburum, </i><i>bil</i><i>emezsin</i><i>dir aşk.</i>

kalmıyor. Gereksiz ciddiyetler gülünç oluyor. O boşluk hiç dolmuyor. Böyle, bir

hikayenin ağır bir bedeli olduğunu kimse söylemedi sana.

Bir kitapta okumuştum.

Aslında hiç mutlu bir sonunuz yoktur zaten, hikayenin her bir versiyonu kötü sonla bitiyordur, her

Sabahları geç cevap verdiğinde <i>hala yaşıyor mu acaba </i>diye düşünmek de.

şey imkansızdır, bunu biliyorsunuzdur ama. Hala aşık kalmaya devam

hep bir şeyler olur. Ya gider başka birinin olur, ya birinizin kafası karışık

iğne başı kadar bir yanlışlık, rayların bir anlık yanlış makası ve bir gün...

Arabesk filmimize dönecek olursak, öleceğini bilmek müthiş bir gerilim yaratır insanda.

veriyor. İşte insanı kurtaran bu. Toplama kampında bir lahanayı çiçek

Sedeflerin ortasında işte böyle, büsbütün karanfilsiz!

yaşayan insanın paniğine, korkularına, acısına, öfkesine, hepsine tanıklık

En kötü anın hem, hem de en muazzam yanın. Aşk bu, ne zaman geleceği de meçhul, ne

Kişinin dedesi, toplama kampına düşüyor. Anneannesini orada görüyor. Ve ilk görüşte aşk.

olur, ya da ölümcül bir hastalık olur. Ve en kötüsü yaşadıklarınız, konusu

Diğer yandan arabesk filmimize dönelim,

Onunla tanışmak için nereden buluyorsa bir lahana buluyor ve onu bir sapa geçirip,

yapmak ve karşılığında o lahanayı bir çiçek olarak görebilmek insan türünün

<i>Ayrılıklar da sevdaya dahil, çünkü ayrılanlar hala sevda<i>lı</i></i><i>dır.</i>

olsun isteriz. Kimseye bir şey olmasın, imkansız olmasın. Ama hayat bu işte. Birilerine

pek beceremeyen bu kavruk çocukların, bu cümlelere ihtiyacı vardır çünkü.

bir çadır tiyatrosu gibi geliyor insana.

şölen gibi, bir lunapark gibi sevdalık yaşayınca bu görkemi taşımayan her şey

Şiirsiz aşk da olmaz bence. Şair kimdir diye sora bana biri, <i>Şairler en</i>

ölüme koşan birine eşlik edince pek çok şey öğreniyor insan.

gelecekten bahsedebiliyorsunuzdur.

O gidecek, engel olamıyorsun, durduramıyorsun da. Ne tıpla, ne aşkla ne duayla. Bir

zaman gideceği de. Gitmesin isteriz halbuki biz. Kalsın yanımızda hep, bizimle

berbat bir arabesk film senaryosu olmayabilir.

ediyorsunuzdur. Hala bitirilmesi meçhul kitaplar alıyorsunuzdur. Hala

yaptığı bunca ahmaklığa rağmen sürebilmesinin esas sebebi. Mesele lahanayı bir

aşk süsüne çevirebilecek hayal etme becerisini korumakta çünkü.

birine aşık kalmak galiba. Geride kalmış zaman yığının içinde bir yerde toplu

Aşk. Kocaman bir duygu.

çağırdın o hiç olmayacak şeyleri. O kadar çok bekledin ki. Öyle torunlarına

Ama en kötüsü de ölü

İçine sığdırdığımız onca şey. Hem sevgi hem nefret hem şiddet. Dolu dolu.