"Ya Rabbi bana ne verirsen hayırlısını ver. Bir tane ekmek bile olsa hayırlısı olsun.

_?Bir kulu dahi sevmekten aciz olan, nasıl yüceler yücesi ALLAHA aşık olmaya yol bulur?

_?beni müridliğe kabul buyurun efendim? diyerek niyazda bulunur?

Çalınan her kapı hemen açılsaydı, ümidin, sabrın ve isteğin derecesi anlaşılmazdı. Bir kelebek avcısı bile çalıların yırttığı ayaklarla koşmak zorundaysa, hayatın anlamını eliyle koymuş gibi bulmak kimin harcı?

Adam anlatmış:

Birgün bu şahsa sormuşlar:

Mevlana mütebessim bir çehreyle müride döner ve

Bir kulun ateşine yanmamış gönül, yüceler yücesinin aşkını nasıl bilsin de yansın?

ezeli sırları ne sen bilebilirsin.. ne de ben...

Bir adam varmış. Hamalmış. Dolayısıyla ekmeğini yük taşıyarak kazanırmış. Bu adam namazlardan sonra hep şöyle dua edermiş:

perde arkasında sen ben dedikodusu var amma.. perde kalkınca ne sen kalırsın ne de ben.. anlayana..

" Sen her namazın arkasından hep aynı duayı yapıyorsun; sebebi nedir?

Mevlana, müridliğe kabul edilmesi için önce bir kulu sevmiş olması gerektiği söyler ve genci geri gönderir.

Mevlana sualinde ısrarlıdır ve genci tekrar geri gönderir.

Genç ne yapacağını bilemez bir hal içinde ertesi gün tekrar tekkenin kapısını çalar ve isteğini yeniler.

Bu dua biter bitmez, yanıbaşımda iki kişi kavga etmeye başladı. Onları ayırmaya kalkıştım. Bir ara yumruğu yedim. Yüzüm gözüm kan oldu. Emniyet kuvvetleri geldi. Beni de kavga yapıyor zannederek onlarla beraber alıp götürdüler. İçerde olduğum için, tabii ki ekmeğimiz hiç çalışmadan ayağımıza geliyordu. Yani duam kabul olmuştu. Fakat ben üzüntü ve düşünceden, zahmetsizce ayağıma gelen ekmeğimi iç huzuruyla yiyemiyordum. Anladım ki, her şeyin hayırlısını istemek lazım. O gün-bu gündür hep her şeyin hayırlısını isterim. Böyle dua etmemin sebebi, işte anlattığım ve yaşadığım tecrübedir.

- Şimdi gördüğünüz gibi, ben yine yük taşıyarak rızkımı temin ediyordum. Bir gün sırtımda ağır bir yükle bir bayırı çıkıyordum. Çıktım. Yükün sahibi paramı verdi. Ben de onunla ekmek aldım ve alnımda toplanan terleri silerek elimdeki ekmeği yemeye başladım. Bu arada şöyle dua ettim:

- Allah'ım! Ne olurdu böyle zahmetle ekmek parası kazanmaktansa, oturduğum yerde olsam da ekmeğim ayağıma gelseydi.

Üçüncü gün genç dayanamaz ve Mevlanaya bu isteğinin hikmetini sorar.

Bir gün bir genç, Mevlananın kapısına gelip ;

Genç şaşkın bir halde ne diyeceğini bilemez.

Mevlana gence bakar ve

ALLAH HERKEZİN HAKKINDA HAYIRLISINI VERSİN...

_?hiç aşık oldunuz mu evladım? diye sual eyler.