Aslında

nefes kadar

Dağlar yüce beller uzun

Bu kadar mı yollar uzun

gelmez dediğim göçmen kuşların dönüşünü gördüm.

nerede olursan ol ne hayatlarda rol alırsan al sen benım masalımda basrol oyuncusun... bugun guzel bır gun... sensizlik...

yalnızlığın işaretiydi benim için. Beni ıslatan yağmur olmadı.

Günler güz yaprakları gibi birer birer dökülürken ayaklarımın dibine,

üşüdüm sensızlıgınde, bakakaldım ardından

çabalıyorum.

Yıllar geçti mevsim mevsim

İlk aşk, ilkler denince... söylemek gerek ilk göz ağrımdır bu "diğer paylaşımlar" bölümü forum olayında benim için mesela. Nasıl da gözetlerdim!!, gizli gizli iç çekerdim dostluklara, o güzel sohbetlere az platonik takılmadım yani onunla :))Unutur muyum hiç, aslaa.

Kaç gece sabahı ettim gözlerimi kapamadan, kaç gece

seneler once... tam 13 yıl onceydi... arka sıralarda gülen yüzü güldükce içim aydınlanan biri vardı. sarı saclarıyla her gunume günes gibi dogan, asil duruşuylakendıne hatran bırakan biri vardı... ona her baktıgımda dudaklarım açılır kulaklarıma varırdı :)farkında bıle olmazdım. çoçuktum... aşıktım... her tenefüs çantasını camdan attıgım biriydi o yada okul nöbetlerını beraber tuttugum... aşkı bilmeden onda tanıdım, evimin önünde oynarken geçmesini bekler, evinden geçerken kapıdan cıkar diye ümitle izlerdim... geriye dönüp baktıgımdasadece iyi olarak hatırlamak istedigim birisi o... ve ben hala onu düşlediğimde yüregim... :)

Ben gemicilerin hasret türkülerine eşlik ettim.

İnsan beyni ilk aşkı asla unutmuyor. İlk aşka ait hatırlananlar insan beynine kazınıyor. Silip atılmıyor...

Aşk mı? O da ne? Biz evli barklı insanlarız yahu :))

aramızda dağlar yollar yıllar war iken

İlkerin unutulmadığını hepimiz biliyoruz. En azından söylenti o yönde. Unutulup unutulmayacağı tartışma konusu olsa da ilklerin insan hayatında önemli bir yere sahip olduğu tartışmasız bir gerçek.

Senden gelecek bir tek haberi bekledim. Saatler asırlar gibi geldi,

Biliyorum.

her yurekte sevda olmalı...

Seni,

Dilferah bebe kocaman kız olmuştur biz görmeyeli,

Evlerin duvarları birer birer üzerime yıkıldı.

Bence bitmez, bitmiyor, bitmemeli...

beni çekip almasını istedim. Olmadı.

evet kuzum olmalı...

bekleyişlerimi. Hep sensiz gemiler geçti limanlardan.

Bilinçaltımıza o kadar yerleşmiş ki ilk aşkın unutulamayacı. Bir çok kişi unutamıyor. Ama bu bilimsel olarak da kanıtlanmış artık.

Sen yoktun...

sevgi ve saygılar.

Yetişmiyor sana sesim

Otobüslerdeki her yolcuya sensin diye baktım. Ya da yolculuklara

İlk kez hissettiği şeyler sonunda?aşık oldum? diyebilen bir insan dünyanın en şanslı insanıdır. Nefes aldığı sürece her şeyi unutabilir ama o aşkını asla. Belki başkasını daha çok sevebilir, başkası ile daha güzel günler geçirebilir. Ama ilk aşk asla hatırlamak istemiyeceği kadar kötü olmaz...

beni enkazın altından çekip alacak elini aradım.

Bir kağıt aklığına düşen gözyaşları anlatır sana sevgimi. Ama sen bilmezsin. Geceleri gözlerin ışığım olur yürürüm senli günlere, sokulurum nefes nefes göğsüne anlamazsın. Çünkü benim seni sevmem kadar senin de beni sevmen önemlidir. Kapılar kapanmışsa yüzüne hayallerin pusulası yol göstermez artık sana. Yalnızsın yalnız kalacaksın unutulmuşsan...

yalnızlıga elbet alısır bedenım

Günler aylar yıllar uzun

Evlenince "aşk", çok daha geniş ve büyük anlamlar kazanıyor sevgili fatoş1881 ve sağlamlığı meyvesiyle pekişiyor , Allah size de nasip etsin.

Her istasyon her otogar adresim oldu. Bir trenden inersin sandım.

elımden gelse benı sana verırdım... mutlu ol dıye... ve senınle sınırsızca konusmak ve deneyımlemek ısterdım bır cok seyi... içimde bır heyecen tasıyorum...

sargın yaprakmışım dallarına

Her yağmurla birlikte hüzün de yağdı bu kentin üzerine. Bulutlar

yangın toprakmışım yağmurlarına

Hatta çoluk çocuk sahibi.:))

Hafızadan silinmemek üzere zihne kazınan ilk aşka dair anılar, yıllar sonra depreştiğinde, en sağlam evlilikler bile çatırdıyabiliyor. ABD?nin California Eyalet Üniversitesi psikologlarından Nancy Kalish?in 14 yıllık araştırmasına göre, ilk aşklar hiç kimse için "sıradan birer yaşantı" değil. Kalish, yıllar sonra okullarının mezunlar toplantılarında yeniden bir araya gelen ilk aşkların birçoğunun tekrar ilişki yaşadığını gözlemlediğini belirtti. 1600 çifti izleyen psikolog Kalish, mevcut evlilikleri pahasına ilk aşklarıyla yeniden bir araya gelen insanların, ergenlik dönemine mahsus bir hormon salgıladığını belirledi. Kalish, bu durumu "Uyuşturucu baağımlılığından beter" diye tanımlıyor.

cok zor gelse bıle yasar ogrenırım

uzaktasın...

Ben senin özleminle sırılsıklamdım her mevsim.

uzattım her gece. Bir an önce sabah olsun diye uykunun

yalnızlıkla belkıde basacıkabılırım

her askın bır hayatı yasma sansı olmalı

hayal kırıklığını yaşadım. Onlar beni duymak istiyordu, bense seni.

dumlu dumluymuşsun yüreğimde

sen giderken sevgım acıdı ardından...

her kaldırım taşında senin adını aradım.

ben her gece karanlığa dikip gözlerimi senin aydınlığını bekledim.

vurdum kendimi. Kimsenin uğramadığı köylere, adı duyulmamış

sensızlık benım canımı acıtan...

atışlarıyla açtım. Senden başka duyduğum her seste hep aynı

geçmedi. Çalan her telefonu yüreğimin deli bir çağlayana dönen

yakınken ben,

kımıl kımılmışsın bileklerimde

Aşk evlendikten sonra biter bence, çünkü aşka hayat veren, aşkı kamçılayan ayrılıktır, kavuşma özlemidir, vuslata duyulan hasrettir. Beraber olunca aşk özünü yitirmiş olur. Evlendikten sonra yuvayı idame eden karşılıklı saygı ve sevgidir.

seni yerlerde göklerde bulamazlarken

her acının bır devası olmalı

bende gizli olduğunu sezenler olmuş

her gecenın bır sabahı

varken canım,

Isınmak için yüzümü döndüğüm güneş gibisin."Buda son"diyerek akıttığım gözyaşı gibisin. Dilimin ucuna gelen heceler gibisin. Kalemin ucuna dokunan kelimeler gibisin. Kağıdın üzerine yazılan satırlar gibisin. Yaşayamadığım ben'in içinde, BEN gibisin...

Hem kim unutabilir ki karnında uçan kelebekleri, kim ilk göz yaşlarını. Hiç kimsenin unuttuğunu, ya da ufak bir düşünmeyle hatırlamakta zorlanacağını sanmıyorum.

donuklastı gozlerım buz oldu yuregım.

sensızlık benım sessızlıgım oldu. gunler geceler gecmez yaram gıtgıde acılır oldu. sessızlıgının gunlerını sayamaz kendıme gelemez oldum. sen kım bılır nerde kımlerle hayata ses katarken ben sensızlıkte tukenıyorum...19 aralık 09

kasabalara gittim. Senden bir iz aradım.

:) hımmmm evlenınce ask bıtıyo mu ki acaba?

Denizin sonsuz maviliğine umut bağladım. Kıyılarda tükettim

Seninle yaşamak

Sesimi duyacaksın diye bekledim.

Yetişmiyor Sana Sesim

Dikkat ederseniz demişim ki"Evlenince "aşk", çok daha geniş ve büyük anlamlar kazanıyor " tabiatıyla bu, saygı ve sevgiyle oluyor. Aşk'ı besleyen damarlardan biri ayrılıktır kabul ancak evlenince, beraberliğe adım atınca aşk söner ya da biter demek tek yönlü bakmak demektir. Üzerine söylenesi, dizilesi sözlerin hiç bitmeyeceği bir mevzu "aşkkkk"...

bu sabahların bır anlamı olmalı

sensiz

kimini fısıltıyla söyledim. Karanlığa haykırdım hasretimi.

Her bir hücremin acısını ta yüreğimde hissederken

her parkı, her ağacı ezberledim. Sevdaya bulanmış

merdivendeki ayak seslerini dinledim gelen sensindir diye.

Bilim adamlarına göre insanın ilk aşkına dair anılar, tüm uyuşturuculardan daha fazla bağımlılık yapıyor.

Özlem şarkılarını ezberledim. Kimini bağıra bağıra,

merhaba ilkim... bu gece bır sarkı sectım kendıme... ayrılık... sana uzaktan bakıyor artık gözlerım... unutmak okadar kolay mı sandın... yıllar oncesıne hatırlamaya takatımın kalmadıgı kadar mazıyı yasıyorum bu gece... sarkının her sozunde her sesınde yuregıme dokunuyor ellerın... nefesım kesılıyor... ahh gıtmek okadar kolay mı sandın... ayrılık bana asktır artık... bu gece yıldızlar bır baska parlak, denız fazlaca sesız, gokyuzu aydınlık... anılarımda canlanıyor cocuklugum askımmm... yasatamadıgım masalım...

beni sana sımsıkı sarılı görenler olmuş

sana kavusma umıdıyle uyanmalı gozlerım sabahlara.

Hayat; merhaba dedi bahara çiçek çiçek. Uzun kıştan sonra

Seni aramaktan yorgun düşmüş bedenimi karanlığın kucağına

Binlerce adım attım bu kentin sokaklarında. Her köşeyi,

Bekliyorum gelmiyorsun