Yokluğun idamVarlığın müebbet

Yokluğunun kar taneleri yağıyor baharlarıma

Kimse görmemeli parmak uçlarıma delilik emzirdiğimi

Canhıraş bir çığlık fırlıyor yırtık mazimden

Karanlık bile kamaştırıyor gözlerimi

Parmak uçlarında usulca gelip bir meltem ört üzerime

Sen kokulu

Sen tarafımda Moğol istilası

Sararmış bir fotoğrafa sıkışmış en son gülüşümüz

Huzur uykularımın kaçkını

Murat Halıcı

Lugatimle birlikte

Çiğ tanesi gibi canı burnunda

Bir dünya öldürmüştüm gözlerinde

Kör Nokta

Beni kurtarmak için el verdiği kuyuda

Diğerleri etrafımda fır dönüyor

Baykuşların gözleri bile donmalı

Küfelik gecelerdeKıyametimdi belki seni bulmak

Öyle ki karanlık onun yanında kendinden utanmalı

Zifir ötesi karanlık olmalı

Bir gölge asılmış saatin akrebine

Bir sen tükettim içimde

Gülümsemen çiğ tanesi kadar ürkek

Bir Fatihaya değmez

Mahcubiyet hamalı kalemim

Sana gitmeyen yollara vuruldum ben hep