Paylaşılıp paylaşılmaması hüzne göre değişir. Hüzün de çeşit çeşittir çünkü.

Gönüle konan bazı şeyler, istesen de kalkmaz.. Çöreklenir kalır orada..

İçini kemiren duygulardan kurtulamazsın..

gözlerinin rengini

yalan bu özleyişler

ne olursak olsaydık

Bin türlü teselli versen ya da duysan

paylaşamam..

o kaldı.

neden öyle oldu gitme di işim dogru düzgün

yok artık senli rüyalar

Konuşsan gözlerin ağlıyor,

Olsamda harap...

Yinede bir umur, içimde bir sızı,

Sussan için kan ağlıyor.

Kendi içinde yaşamalı onu.

hüznüm bile senin gibi üzgün

Atsan atılmaz, satsan satılmaz..

gül yarası...

son bakışın miras bana

soyle kim cok gordu seni bana

Körkütük hüzünlüyüm yine

Unutmak çare değildir,

yok artık hüzün

savaş'ın da unutmadı seni hiç, görüşüyoruz ara sıra kahkahalar atıyoruz sana dair anılarda.. sözünü tutmadığın için sitemkar hala sana

bıraksaydın solsaydık

başa geleln hüzün

ve hatta sesini

unuttum seni

paylaşılmıyor...

Kalem susuyor... kağıt mahsun kalıyor...

paylaşırsam yüküm artar

Hüzün paylaşıldığında tesirini, büyüsünü ve tetikleyici özelliğini yitiriyor...

Paylaşmamalı hüznü...

söz vermiştik bu dünyaya

Leyla kadar yakın, Mecnun kadar uzak

Bazılarımızın en sevdiği duygu payıdır hüzün.. paylaşmak istemeyiz bazen bu sermayeyi.. tasarrufu tamamen yüreğimize ait... son zerresine değin hücreleri yakmalı ki küllerinden yeni kaknüsler doğsun.. bir masal gibi görünse de seviyorum kaknüs kuşunu ve hüznümü... kendine kanat çırpmak kişiyi eksiltmez ya da dibe vurmaz...

ölüm sana hiç yakışmadı...

harikasınız :)))

saklı duruyor ne fayda

Hüznü paylaşıp birazını da kendi sırtıma almayı severim, daha doğrusu bu noktada karşımdakine yardım etmek isterim ama hüznüm'ü kimseye yük etmem, kıyamam ki..

Sessiz sedasız bir köşede ben,

cok mu fazla bu sitem

Yakar kavurur hüznün,

kaç yıl geçti bak hala

Uyumak çare değildir,

Eksilmiyor hüzünler, anlattıkça daha da çok artıyor.

teninin sıcaklığını

o yüreğimdeki iz mi?

sen gittin

boyle yalniz kalinmaz

klip için teşekkür ederim arkadaşlar kim yaptı bu güzelliği:)))

söz vermiştin bana

"paylaşılmıyor hüzün "candan erçetinin dinlerken hüzünlendiğim şarkısı "söz vermiştin bana " dan bir cümle ne zaman dinlesem göz yaşlarıma hakim olamadığım ve şu anda hayatta olamayan canım arkadaşımın şarkısıdır.. bu başlıkta hepimizin hayatında iz bırakan ve şimdi hayatta olmayan gerçek dostlar için zaten..

.."paylaşılmıyor hüzün, paylamaşamam yolu yok bunun" demiş ya Candan Erçetin.. öyle işte..

hüzün sen gittiğinde geldi

varsa gönüllü

Gariptir hüzün

diger yanda hüzün

yanıbaşımda yaşlanmaya

Paylaşılmasının istenmediğinde hüzün alınır koyna kimselere değirilmez.

''Hüzünler paylaşıldıkça azalır, sevinçler paylaşıldıkça artar'' derler.

Bu gün kelimelerim anlamını yirtirdi, cümlelerim başı boş. Ne yazsam ne çizsem nafile buruşturup atıyorum. Hiçbir kelime hiçbir cümle sen, ah sen! Sana yakın olmaz ve beni anlatamaz! Karıştı alfabem yine, gönlüm gibi karman karışık, seslim yok, sesim yok...

yine benimle başbaşa hüzün

hiç bir şeyi araya almadım

Kimseler bilmez, kimseler duymaz.

07.04.2006 gecesi hayatıma giren ve her yıl aynı gün kimseyle paylaşamadığım hüznüm oldun güzel gözlüm :((

Her hüzün paylaşılmaz. Sana dair hüzün sende kalmalı. Kendimle bile paylaşamadığım hüznüm, arttıkça artan, acıttıkça acıtan. Kaldıramazsın ya, senden başkası da taşıyamaz. Ağırdır, zorludur bir çıkmaz yol.

başa gelen hüzün

Paylaşmaya gerekte yok zaten. Mutlulukları, sevinçleri, güzel olanları paylaşalım, yeter. Çünkü paylaşmak?sanılanın aksine, azaltmaktan çok, artırmaya sebeptir. Öyleyse? neyi artıyoruz, bir bakalım?

Susturmamalı kalemi...

agir degil mi bu ceza

Hüzünleri ne kadar paylaşır ki insan.. Paylaşmaya çalıştıkça daha derinlere inersin.. Gönlündeki karanlık gölgenin boyutu git gide artar.. Anlattıkça gözyaşlarının hücumuna uğrarsın.. Ferahladığını sanırsın anlık saniyelerde.. Ama yine tek başına düşüncelerinle baş başa kaldığında yine hüzünler dört tarafını sarar.. Yürek sıkıntıların artar.. Ne kadar susturmaya çalışsan da nafile..

girsin arama bir yanda ben olayım

karakocali hocam, dilşaD, sabah melikesi, hanginize teşekkür etmeliyim?

işin bir başka doğrusu;

hep buradaydı