Çalgıcı:''Ya Rabbi! Bunca zamandır sana isyan edip durdum, benden bir gün bile ihsanını kesmedin. Bu gün kazanç yok, çengi senin için çalacağım.'' dedi.

Zaman ilerleyip çalgıcı ihtiyarlayınca, sesinin güzelliği kayboldu, beli büküldü, itibardan düştü. Böylece kazancı kesildi ve bir parçacık ekmeğe muhtaç oldu.

Hz. Ömer zamanında pek güzel, pek latif çenk çalan bir çalgıcı vardı. Öyle güzel sesi vardı ki, bülbül onun sesini duyunca kendinden geçer; onu dinleyenler neşelenip, mest olurlardı.

Gelip çalgıcının yanına oturdu. Uyanan çalgıcı, karşısında Hz. Ömer'i görünce telaşlanıp korkuya kapıldı. Bir an önce oradan uzaklaşmak istedi.

İhtiyar Çalgıcı

Hz. Ömer:'Benden kaçma. Ben sana Allah'ın emriyle şu kadar para getirdim. Bunları harca, bitince yine gel.'' diyerek parayı çalgıcıya verdi.

Çengini alarak bir mezarlığa gitti. Bir hayli çaldıktan sonra mezar başında uyuya kaldı. O sırada Hz. Ömer 'e de öyle bir uyku geldi ki Hz. Ömer de uyuya kaldı. Rüyasında bir ses ona:

Hz. Ömer bu sesin heybetinden sıçrayıp uyandı. Hemen mezarlığa gitti. Aradı taradı, lakin mezarlıkta ihtiyar çalgıcıdan başka kimse yoktu. İhtiyar çalgıcının has bir kul olabileceğine ihtimal vermeyerek mezarlığı yeniden dolaştı. Fakat mezarlıkta ondan başka kimse yoktu. Bunun üzerine: ''Bana sevgili ve makbul bir kul diye söylendi. Nasıl olurda ihtiyar bir çalgıcı Allah ' ın sevgili kullarından olur?'' diye düşündü.

Bunun üzerine yaşlı adam çok utandı. Bütün ömrünü boşa hebe ettiğine pişman oldu. ''Demek yıllardır Allah ile arama giren perde senmişsin. Hayatımı boş yere senin yüzünden harcamışım.'' diyerek elindeki çengi parçaladı. O günden sonra iyi bir kul olarak yaşadı.

''Ey Ömer! Mezarlıktaki sevgili kulumuzun yardıma ihtiyacı var. Hazineden yediyüz dinar alıp ona ver. Ona: 'Bunu al harca, bitince yine buraya gel' de'' dedi.