Terör, Türkiye için yıllar yılı gündemdeki en önemli sorun olmuştur.

Anayasa ile bu sorun arasında nasıl bir ilişki var, ben anlayamadım?

Bir tahminim var. Hani şike soruşturması var ya hah işte onun 4. dalgası gelir birkaç gün içinde. Birden spotlar Mehmet Berk ve futbol dünyasının ünlü isimlerine döner. Popüler ve tanınmış birisi ifadeye çağırılır. Sonra tutuklanma talebiyle mahkemeye sevk edilir. Önce savcılık sonra mahkeme önünde kamp kuran muhabirler ve diğer medya mensupları ayrıntıları vermek için sıraya dizilirler. TV?lerde ardı ardına canlı yayınlar yapılır. Flaş haberler birbiri ardına boy gösterir kanallarda. Lube Ayar, Erman Toroğlu, Aziz Yıldırım ve dahi onun avukatı filan derken halk bi galeyana gelir. Öyle ya sporda temizlik zamanıdır şimdi. Birileri birilerine kızar. Tartışmalar alevlenir.

Leyla İpekçi

Şu anda yürürlükte olan Anayasanın mevcudiyetini koruması gerektiğine mi inanıyorsunuz siz?

Anayasadaki değişikliklerin sınırlarıyla paralellik oluşturacağına inanıyorum.

Bir keresinde annemle biraz dedikodu yapmıştık. Hatunun birine misafirliğe gitmiş bu. Kadının çocuğu kanepenin üzerine bir güzel işemiş. Kadın da bulduğu bir battaniyeyi çocuğun kirlettiği yerin üzerine atıvermiş. Bütün bunları düşündükçe hep aklıma bu dedikodu gelir.

Bakış açılarını oluşturan şeyler vardır. Ve bunların hiçbir zaman adil sorgulamalara göre ortaya çıkan fikirler olduğunu söyleyemeyiz.

Acılarla yaşanmaz, farkındayım. Takılıp kalalım demiyorum da zaten. Yazının burasında aklım başıma gelmedi. Baştan beri kafamda bu var zaten. Ne yapmalıyız aslında?

Diyeceğim odur ki bakış açısı dediğimiz şey sadece fikirle, ideallerle, değer yargılarıyla, ahlaki prensiplerle filan oluşmaz. Onun oluşumunda paranın, hırsın, kontrol çılgınlığının, reklam arayışının ve dahi sayamayacağımız kadar çok insani zafiyetin izleri vardır.

Geçmişte şehit edilen askerler, depremde kaybedilen binlerce can, açlık çeken ülkeler, yoksulluk, işsizlik vs

Son zamanlarda hiç kendimde değilim. Kafam bulanık. Son zamanlar dediğime bakmayın, bu zaman dilimi oldukça uzun yılları kapsar. Bir şeylerden bahsedeceğim ama aslında bu benim keyifsizliğimle alakalı değil. Bahsini ettiğim bu son zamanlarda, ben diye bir şey olmadı. Hatta?BEN? den bu kadar tiksindiğim hiç olmadı.

Size tek şey söyleyebilirim bu durumda ;

TV?lerde Somalili insanları görünce çok üzülüyor, çok etkileniyordum. Sonra 2000 kişilik bir erzak hazırlayıp oraya gönderdim. Şimdi TV?lerde gene Somalili aç insanları görüyorum. Artık üzülmüyorum.

evet ama ikna olmak istiyorum.

Sonra her zamanki gibi şehit haberlerinin etkisi azalarak bitmeye başlar. Hatırlayın, unuttuklarımızı.

Hani zulüm demiştik, zulmetmek demiştik. Şimdi aklımdan geçenler de bir tür zulüm ama söylemeden edemeyeceğim.

Öyleyse birbirinden oldukça farklı bakış açılarına sahibiz.

Ama biz?

Alın size bakış açısı.

Şehitlerle ilgili haberlere bakmıyorum. Cenazelere bakmıyorum. Olayların arka planını anlama çalışıyorum. Tetiği çeken çok da önemli değildir, çektireni düşünüyorum.

Allah bin türlü belanızı versin! Her birinizin! Her iki dünyada Allah?ın laneti üzerinizde olsun! Huzur yüzü görmeyin inşallah!

Mesele şu ki biz yaralarımızın üstünü pis bir bezle kapatıyoruz. Pis bez dediğim şey de işte popüler kültürün dayattığı ve bizim de ayıla bayıla tükettiğimiz yukarıda saydığım birtakım eğlenceler. Ha bunu sevebiliriz de. Magazini okumayı, yeni şarkılar dinleyip, tuttuğumuz takımların başarılarıyla mutlu olmayı. Ama olayı kirleten şey bütün bunları fena bir amaç için yapıyor olmamız. Pasif bir unutma kaygısıyla?

Mesela gelişmiş ülkelerdeki gibi olsa saçma gelmez bana. Ne bileyim üzerine düşeni yapmışsın. Toplumsal huzuru, refahı elde etmişsin. Akşam da oturup evinde yarışmanı, maçını, dizini filan izlersin.

Hayırlı geceler.

Ülkemde şehitler varken benim gündemim Somali, Filistin, Gazze olamaz. "Kenar-ı Dicle'de bir kurt bir kuzuyu yese Allah onun hesabını Ömer'den sorar" sözü gereği şehit olan her askerin hesabı silsile yoluyla bütün yöneticilerden sorulur. Başımızdakiler "küllüküm ra'in ve küllüküm mesulün" hadisini bilir. Yöneticiliğin ateşten gömlek olduğunu kendileri de söylüyor.

Farklı bakış açıları olduğu müddetçe savaş daima varolacaktır. Barış, aynı bakış açısına sahip olmak demek değildir. Farklı bakış açılarına rağmen kişinin kendini ifade edebilmesine olanak verilmesi ve karşısındaki kişiyi dinleyebilme büyüklüğünü göstererek ortak bir nokta yakalayabilmeleridir.

Yaralarımızı tedavi etmek, en azından bunu denemek varken her şeyin üzerini örtmekle fena halde meşgulüz.

Bu nasıl bakış açısıdır?

Oysa her şey temiz futbol ve temiz toplum içindir.

Öte yandan Anayasa değişikliği sadece sorunları ortadan kaldırmak amacı güdülerek değil değişimin ve ilerlemenin bir sonucu olarak ele alınmalıdır kanımca.

Anayasa değişikliğinden önce temel bir zemin oluşturacak değişikliklere ve eklemelere mi gidilmeli?

Maçlar oynanır, şarkılar söylenir, filmler çekilir. Şiirler yazılır aşka ve mutluluğa dair filan.

Başka sorunlarla gündemi meşgul ederek üstü kapatılmaya çalışılmıştır hep. Göstermelik çabalarla yok edilmeye çalışılsa da gerçek anlamda yok edilememiştir ve ne yazık ki pek çok ocağı yakarak bir çığ gibi büyümüştür.

Şu anda Zaman gazetesi yazarı Leyla İpekçi TGRT Haber televizyonunda Somali izlenimlerini anlatıyor.

Bugünkü saldırıda ve dahi geçmişte yapılan o kahpece terör eylemlerinde bilerek, isteyerek, sonuçlarından elde edeceği çıkarları düşünüp ellerini ovuşturarak pay sahibi olan şerefsiz, insanlıktan nasibini almamış, kalleş, nankör köpeklerle ilgili bir temennimi paylaşmak isterim:

Ne bileyim böyle devam ederiz.

Daha bugün evladının şehit olduğu haberini alan bir kadın düşünün şimdi. Bir de onun bakış açısını ele alın.

"Somali'de tek insanın bile canını kurtarmak insanlığı diriltmek anlamına geliyor"

Yardım yapılmış ve Somali rafa kaldırılmış. Bu bakış açısı değil kişinin kendi kendisini kandırmasıdır.

İşte dünyanın bir ucu ile öbür ucu arasındaki mesafeyi kat etmek bu kadar kolay.

aklı selim insanların ve bunların bir yığını olan insanlığın temel ortak bazı değerleri ahlak prensipleri vardır. bunlar zamana ve mekana göre değişmez. semavi dinlerdeki öğretiler bahsettiğim insanlığın vicdanıyla ortak değerler içerir. bu bağlamda bu ortak değerlerin dışındaki bakışların hiçbir kıymeti harbiyesi yoktur, yok hükmündedir. bu bakış açılarını ya bayağılık, ya vicdansızlık veya akıl yoksunluğu olarak sınıflandırabiliriz. bu noktada tek temennimiz bu ve benzeri açıdan yoksun bakışlara sahip kişiler için Mevla dan başlarına akıl kalplerine iman vermesini dilemek yapılacak en doğru iş olsa gerek..

Yeni bir Anayasa sorunlara çözüm oluşturabilir mi?

Terör haberlerine, hava raporu haberleri gibi alışmış olmamız ne kadar acı!

Bunu anlayamadıysanız "sence" şeklindeki soruyu neden yönelttiniz?

Ama neden değişim, dönüşüm, ilerleme, sorunların bitmesi yeni bir anayasaya bağlı olsun?

Anladım, bu dünya bir kavga ve savaş alanı. Öyle barış, iyimserlik, huzur filan fasa fiso. Ama diye başlayacağım da ne diyeyim.

Bu denli ciddi bir sorunun bir kaç maddenin değişimi yada eklenmesiyle gerçek anlamda radikal bir çözüme ulaşacağına yada sorun olarak birdenbire ortadan kalkacağına pek ihtimal veremiyorum.

Bugün askerlerimiz şehit oldu. Yarın yine olacak. Biz deliriyoruz, çıldırıyoruz. Acıdan kıvranıyor, içimizi soğutacak bir şeyler arıyoruz. Ama mesela dünyada bazı çok uluslu şirketler var. Küresel sermayenin önemli bir bölümünü ellerinde bulunduran ve birçok devlete kafa tutan bu şirketler için PKK, Türk hükümetine yön vermek için kullanılan bir araç. Alın size bakış açısı.

Somali için elimizden geleni yaptık. Gerisini elinden geleni yapmayan zengin Araplar düşünsün. "Komşusu açken tok yatan bizden değildir" sözünün aslını bilenler utansın. Allahın kendilerine verdiği petrol nimetini lükse harcayanlar utansın.

HABERTÜRK kanalında "Milenyum Tarikatları" adlı kitaptaki dini akımların irdelenmesini hayretle izledim.

Hülya Avşar demiş ki:

Sevgili anna; övmek yüceltmek vs değil söylemek istediğim, sadece gördüğümü söylüyorum.. Senin sürekli yazdığın ve geniş bir kitleye hitap edebildiğin köşen olmalı.. Üç beş kişinin okuması sana yetebilir ama yazdıklarını okudukça bu bana yetmiyor.. Daha fazla kişiye ulaşmalı bu cümleler...

"Somali'de umut dediğin öyle siyasi gelecekle ilgili bir şey değil, bir bardak su"

Ama ne gam! Acun nasılsa yeni bir yarışma programı yapar TV?de, Hülya Avşar bir demeç verir ya da kızının fotoğrafları çıkar gazetede.

berfin meb

İnsanlar neden bir tarikata girme ihtiyacı duyarlar? Dört büyük kitap rehber olmaya yetmez mi?

İyi insan olmak çok tartışmalı bir şey. Kesin sınırları çizilemiyor. Bakış açısı da önemli tabii. Filistin?deki direnişçiler kimine göre terörist, kimine göre özgürlük savaşçısıdır. PKK da öyle. Kimine göre özgürlük savaşçıları, kimine göre bir gurup katil çapulcudur.

Bazı cevapları bilinen fakat çok derinliği olan bir konu.

Yazının başında?ben? konuyla alakalı değilim demiştim. Ama insanım işte kendimden de bir şeyler yazmadan duramayacağım:

Keşfettiğim bir şey var. Daha evvel milyarlarca insanın da keşfettiği ve sırf bu yüzden?keşif? diye adlandırmanın aslında yanlış olduğu bir şey. İnsanlar acayip zalim olabiliyor. Bu zulmün bir sınırı yok. Gittikçe daha da ileri gidebiliyor. Değişik örneklerini ve değişik formlarını görüyor ve hayret, tiksinti, umutsuzluk gibi karışık hislerle tepki gösteriyorsunuz. Zulmün değişik formları dedik. Sadece birilerini vahşice öldürerek zalim olmazsınız. Bazen, hatta çoğu zaman zalim olduğunuzun, birilerine ya da bir şeylere zulmettiğinizin farkında bile olmazsınız. Çünkü değer yargılarınızda öyle kaymalar olur ki? Hiç hissetmezsiniz. Kendinizi haklı ve iyilerden biri gibi görürsünüz. Oysa düpedüz zalimsinizdir. Geçmişime dönsem bir sürü gaddarlığımı sayabilirim size.

Başka akılların öğretilerini kendi akıllarından neden daha üstün görürler?