O demir çemberi göğsünde kırıp parçaladın;

?Budur cihanda benim en beğendiğim meslek

Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-i asil,

Minareden duydum adımı.

İstedim ki bu başlıkta hepimiz Asım olalım...

Sırçadan duvarları sarmalar gibiyim.

Sevinme bir, acı bir, gaye aynı, vicdan bir;

Ne kadar müzdarip kulaçlarımdan

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan;

Çiğnerim, çiğnenirim, hakkı tutar kaldırırım.

Bu göğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;

Maske yırtılmasa hala bize affetti o yüz...

Büyük ve ölümsüz şairimiz Mehmet Akif?i bir kez daha rahmetle anarken en yakın

Bir tevhid,

Yalnız ölüler midir şefaat dileyen?

Söyleyin?

"Bu, taşındır" diyerek Ka'be'yi diksem başına;

Karın tokluğuna mankurtlaşmışsa Aybala,

Medusa?ya nasıl sattın milleti?

Onu dindirmek için kamçı yerim, çifte yerim.

Işıl ışıl yanacak,

Osrtralya'yla beraber bakıyorsun; Kanada!

Ben, hakikatte biledim paslı dişleri,

Beklesin!

Kahraman o orduyu seyret ki, bu tehdide güler!

Doğduğumdan beridir aşıkım istiklale

Ankara?da Tacettin Dergahı?nda bu mısraları yazarken ufukları karanlık, safha safha

Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahut kafesi!

Tek bacağımı,

Kıvrıla kıvrıla dökülüceğim dehrizlere

Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,

Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

Kim olduğunu bellesin.

Milli birlik beraberlik duygularını, geleceğe olan itimadıyla beraber bu kadar güzel veren dizeler çok azdır. Çok teşekkürler Asım'ın yazarı. Asım'ın kürsüsünden kendi dizelerimi yazmak isterdim ama milli şairimizin şiirleri yanında yazacak bir şey bulamıyorum.

O gaye olmasa dünya bir ahiret kesilir.?

Gece gündüz yürümekteyim.

Akif.

yıkılmakta olan bir vatanın geleceğine dair umut ışıklarını ateşliyordu. O, şehirden şehre,

iyi yetişmiş kuşaklarla mümkündür.

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

Her damla gözyaşında,

Seni ancak ebediyetler eder istiab.

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürtme de yer

Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

?Asım?ın nesli? diyordum ya? nesilmiş gerçek;

Vikontların hükümranlığı bitti.

Anneler aklını kaybetmeden gel,

Yar dizlerini dövende,

Ölerek yaşattığım renklere,

Öl deyince öldüren için,

Titre ve kendine gel

çocuğu ile hanımı kalır. Akif?in son derece maddi sıkıntıda olduğu bir dönemde meydana gelen

Güneş, doğduğu yerden batınca,

Dinleyin, şühedayı dirilten sesleri

Yedi iklimi cihanın duruyor karşında,

Dedirir-yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi

İşte o zaman,

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...

ASIM'IN MEKTUBU

Kükremiş sel gibiyim; bendimi çiğner, aşarım;

İhtiyar amcanı dinler misin, oğlum, Nevruz?

Üç buçuk soysuzun ardında zağarlık yapamam;

Bu başlıkta işte o okuyamadığımız kısımları okusak ve M. Akif'in ümit ettiği "Asım'ın Nesli" olarak irdelemeye çalışsak nasıl olur?

?Asım?ın dengi heyakil, seçilir yüzlerle.

Garbın eteğinde can bulan canavar,

Neden mi? Çünkü hayatın yegane gayesidir;

Gönlünü yıldızlara bağlamasın,

?Toprak, sen kol kanat ol, öyle kucakla!

Nedendir her yüzde karanlık?

Öteden saikalar parçalıyor afakı;

tarihini sevmektedir. Haksızlığa tahammülü yoktur. Haksızlığa karşı susmayan, haykıran ve

Sana dar gelmeyecek makber'i kimler kazsın?

?La ilahe?de açılan kapıların,

bir nesil yetiştirmekti.

Beni anneme söylemeyin?

Sade bir hadise var ortada : Vahşetler denk.

Mehmet Akif, sözü ve eylemi birbiri ile tam uyum sağlayan ve buna aykırı davranışları

Kustu Mehmetçiğin aylarca durup karşısına;

Bilseydi kadrini yırtılmış destanların,

Ve dahi niyetlerin...

Mehmed?i kabrime getirin,

Lüssifer?den mi aldın icazeti?

Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;

Medeniyet denilen kahbe, hakikat yüzsüz.

?Zulmü alkışlayamam, zalimi asla sevemem;

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...

Fenafil adaklı güllere yüklemiş beni.

Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!

Garbın azabı çekilir hale gelsin...

Babam öğretti on sekizimde,

"Kün fe yekun" ile yükselen aleme

Sözüm odun gibi olsun, hakikat olsun tek.?

Biliyoruz ki, Asım, Mehmet Akif'in bir arkadaşının oğlunun ismi ve üstat şiirinde bu çocuğu referans almaktadır. Fakat, Mehmet Akif'in "ASIM" ismini seçmesinde özel bir mana var mı acaba? Bu soru benim zihnimi sık sık meşgul eden bir sorudur. Ve her defasında aklıma büyük sahabi asım Bin Sabit gelir. Onun hayatı, yaşantısı ve uğruna ölümü severfek göze aldığı değerleri gelir. İki Asım'ı zihnimde eşleştirince de, gerçekten o dönemde bu ülkeye bir Asım nesli gerekmekte olduğunu anlıyorum.

Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

vasfı ise bir düşünce ve hareket adamı olmasıdır. ?Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım.

Çanakkale?de yedi düvele karşı mücadele vermiştir, yılmamıştır ve başarmıştır.

Safahat?taki Süleymaniye Kürsüsü?nde kendisini şu şekilde tanımlamaktadır:

Bir elim melali boğar,

Bitmez?

dönemidir. Üzücü olaylar üst üste gelmekte, kamuoyunda ümitsizlik hakim olmaktadır.

Korkma!!!

Şifalar sürdüm mükedder gözlere.

Yeniden yazmaya doğrulmaz mıydı?

Bir şehadet,

Saltanat uğrunda diz boyu maskaralık.

Kırmızı güllere...

?illallah? eşiğinden dönen öz kardeşimmiş.

Hey gidi boş bakan kainat

Bilmiyor, kelebeğin makus kaderini.

Kabil?in maşasında zelil olmuş zaman;

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.

Ve dinleyin...

Şu karşımızdaki mahşer kudursa, çıldırsa,

Beklesin şakağındaki akları?

Bekleyip de gülüşünü küstürmesin.

Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;

Lafı bol, karnı geniş soyları taklid etme,

Şu Boğaz Harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?

Uluşan heykellerin yüzüne,

Sen ki, a'sara gömülsen taşacaksın... Heyhat,

Denizler ordu, bulutlar donanma yağdırsa,

Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...

Tek bildiğime bırakıp geleceğim.

Hayıflanmazmış?

Kimi Hindu, kimi Yamyam, kimi bilmem ne bela...

Sakla ki umutlu bir firakı yaşasın gelincikler

Bana hiç tasmalık etmiş değil altın lale?.

Bana babam öğretti,

Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,

Ruhumun vayhini duysam da geçirsem taşına;

Yeni kuşaklar Mehmet Akif?i çok kere bir yönüyle tanımaktadırlar: İstiklal Marşı şairi Mehmet

Hem yaraladım hem yara aldım.

Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?

?İşin hakikati: Hilkat ne kar arar, ne zarar;

Eyvahlar olsun!

Bedr'in aslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

cepheden cepheye koşarak insanlara, ümitsizliğe düşmemelerini, güçlü ve ümitvar olmalarını

Bu yol ki Hak yoludur, dönme bilmeyiz, yürürüz;

Ey Mezar Taşım!

Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak.

Şimdi,

Nü büyük söyle, ne çok söyle; yiğit işte gerek.

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,

İçimizdeki Asım bizi diri kılsın...

Ey meyus gözlerde oynaşan ziya!

Dile gelip haykıracaktır taşlar:

Biraz sükun,

etmek isteyenlere karşı aklıyla, gücüyle mücadele eder. Kazanır. Bunun en canlı örneği

Bir ölüp bin dirileceğim.

Milli marşımızda yer alan yukarıdaki mısralar, bir milletin bağımsızlık, özgürlük ve kendine

Asla...

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.?

Şiir yarışmasına katıldığın şiirin aslında daha uzun olduğundan bahsetmiştin.

Paskalya kadehinden silsin dudağını.

Doğduğu ve yaşadığı zaman dilimi, hatırlanması bile insana üzüntü ve keder veren bir

güven duygusunun ifadesidir.

Söyleyin bana,

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

Bir avuç toprak,

Bilmiyor, yarasaların gece görebildiğini,

İsyanlar itaate teslim olacak.

Kafası kopmuş nesilleri sakla seherden.

kullanılan bir deyimdir.

Bir elim aydınlık.

Toprak altı dünyaların neferiyim.

Üçler, Kırklar, Yediler şahidimdir

hatta bileği ile düzeltmeye çalışan bir gençtir Asım. Güçlüdür ve bu gücünü şahsi çıkarları için

Çıkalım kürsüye ve dile gelsin Şarkın uhrevi duyguları...

Değil mi cephemizin sinesinde iman bir;

Koynunda yatan gölge bizim Akif?imizdi!?

Ben gözünden dökülmekteyim?

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.?

Yıldızlar geceye küsmeden,

Cüzzamlı mazileri ateşe verdi ati...

Her doğruyu, her kalem yazamaz

Nefes alacağım toprağımdan.

Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?

"hepimiz Asımız" diyebilelim...

Zor gelir, onursuz bir avdet,

Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk.

Ol deyince olduran,

Arzın hengamesi arşa karılınca,

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,

Ama Akif?in asıl ideali ülkenin geleceğinde söz sahibi olacak ruhen ve fiziki olarak güçlü

Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,

Adam aldırma da geç git, diyemem, aldırırım;

Ne olur,

Hangi çılgın, bana zincir vuracakmış? şaşarım!

Gelenin keyfi için geçmişe kalkıp sövemem.

Öyle müthiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.

bu olay karşısında verdiği sözü tutar ve arkadaşının ailesine sahip çıkar.

Anneme söylemeyin?

Şarkın sinesinde kalbedermiş laleye

18 Mart anısına...

?Boğamazsın ki!

çocuklarına diğerleri bakacaktır. Sözleşmelerinden yirmi yıl sonra arkadaşı vefat eder geriye iki

Asım toplumsal olayların sürekli içindedir. Kendine ait değer yargılarını en iyi ifade

Atılan her lağımın yaktığı: Yüzlerce adam.

Asım, bir bakıma Mehmet Akif?in kendisidir. Vefakardır. Sözüne sadıktır. Baytar

Kanayan bir yara gördüm mü yanar ta ciğerim.

Asım, bir semboldür. Müslüman Türk gençliğini temsil eder. İnancı tamdır. Ülkesini işgal

Sönüyor göğsünün üstünde o aslan neferin.

Lakin

En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,

Beklesin diyorum ya iki de bir

Yırtarım dağları, enginlere sığmam taşarım.?

- Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya

Yarime selam söyleyin?

Kudüslüler düş gördü omuzlarımda.

Aynada gördüm yüzümü?

Bana seni sordu erenler

Cehennem olsa gelen, göğsümüzde söndürürüz.

asla affetmeyen nadir, örnek insanlardan biridir.

Biri ecdadıma saldırdı mı, hatta boğarım?

"Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın.

Dibi görünse de bütün kuyular derindir,

Boza çalan kurtların yelesinde kaldı yedi düvel

Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab,

Yorulmazmış,

Tek mirasıdır mukaddes emellerin...

İrticaın şu sizin lehçede manası bu mu?

Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.

Hani tauna da zuldür bu rezil istila...

Ey yeryüzü, ma?bet kesilip Allah?a yüksel;

Durup durup ağlarmış?

Can kulağıyla dinliyorum emanları?

Kesilir belki, fakat çekmeye gelmez boynum.

Ecdadın hularıyla başladı sergüzeştim

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;

Çanakkale Şehidlerine

Herkes benden bilsin başına gelmişleri.

Yusuf dillilere, Yunus sözü verdim yüreğimden.

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş, asker!

Sarhoş narasına karışmasın Rabbiyesirli dualar.

Yar dediğim beni bıraksa yarı yolda

Köhnemiş zihinlere çizeceğim gerçeği.

Koşa koşa geleceğim.

İstavroz eşliğinde yürüyorsa Devlet-i Ala

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına;

Beni babamdan dinleyin,

Bir damlacık yağmur olsa da nasipte

Zaman ne kadar da zavallı,

İlahi nefes ile bileyin...

Bir nefeslik sitem,

Döktü karnındaki esrarı! hayasızcasına,

bu haritayı kullandıkları sürece zirveye tırmanacaklardır.

mektebinde okurken sınıf arkadaşları ile sözleşirler. Kim önce vefat ederse geride kalan

Peygamber öğüdünden,

Söyleyin milletime,

Ar gelir, aşk elinden mihnet.

kavgası toplumun yararınadır.

İncitmeden söyleyin kınalı ellerine,

Eğilmek mi...

Yalnız insiler midir ölümü bekleyen?

Biter mi bu asırlık istiğrak?

Babama söyleyin,

Eski Dünya, Yeni Dünya bütün akvam-ı beşer

adamıdır.

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;

Ne kadar gözdesi mevcut ise hakkiyle sefil,

Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

Yumuşak başlı isem, kim demiş uysal koyunum?

Zalimin hasmıyım amma severim mazlumu?.

Sen de belledin Sakarya kadar

Zevrakı teslim eyleyin...

Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...

Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsan oradan;

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,

cepheye koşmuştur. ?İstiklal Harbi?nin manevi cephesinin önderi? sözü onun için yerinde

Çünkü te'sis-i ilahi o metin istihkam.

Ne büyüksün ki, kanın kurtarıyor Tevhid'i...

iyi belirlenmiş yol haritası gibidir. Asım?ın neslini yetiştirecek geleceğin anne, baba ve kurumları

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Yolun başında defnettim nedameti,

Arada sırada telefondan bakıyorum siteye...

Ayaklarımda bin bir türlü açmaz?

etmektedir. Tarihe karşı nankörlük edenleri uyarmaktadır.

Ah Mehmedim...

Şövalyeler diz çöktü akan kanıma,

Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle;

Her gece çağırmasın adımı,

Sevgili şehbal,

Zindana kapatılan milletler,

Kaynıyor kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer.

Hele hak namına haksızlığa ölsem tapamam.

Biraz tefekkürle,

Bu yüzden solmadı rengim.

Uyumazmış,

Ağlatırmış gece kuşlarını.

Sefil ruhları şah damarımda yıkarım yorulmadan

Sancak serinliğini getireceğim dirilere.

Karanfil kokusunda boğulsun devşirmeler.

Örtün üstümü,

Sine-i tebahı dişlerime takarım acımadan

-Mehmet Akif-

Hz. Hamza'nın izinden geçtim az evvel

Beni beklemesin?

değil, ülkesi, milleti, toplumun yararları ve geleceği için kullanmaktadır. Kavgacıdır, ama onun

Yine bir şey yapabildim diyemem hatırına.

Susmak ağır gelse de başıma...

dönemdir. Üç kıtada egemen olmuş büyük bir medeniyetin kurucusu Osmanlı Devleti?nin yıkılış

Yüzünü güneşe kapatmasın diye,

?Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak.

Düşsen hangi kiri yakarsın cürmün kadar

?Hiç olmazsa yanımdan koğarım!

şimdi, sağ kolda, gümüş kaplı birer bazubend,

Sözü sağlam, özü sağlam adam ol, ırkına çek.

Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

Eman dilermiş ölülerden,

Medusa?ya nasıl sattın bu milleti?

O ne müthiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer...

Şuheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...

Çanakkale Savaşı?dır.

Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,

"O benim sun'-i bediim, onu çiğnetme" dedi.

Azmin yumruğu, alnımda parladıkça,

Başımı beklemekten yorulmadın mı?

Bedeli ödense de bütün doğrular çetindir.

Boynu muskayla donanmış o yarım deste levent.?

Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler,

Mehmet Akif, idealindeki gençliği Asım?ın Nesli olarak niteliyordu. Asım, Mehmet Akif?in

Açın gökyüzünü?

O daha çok küçük?

Kırmızı küllere...

Cihan yıkılsa emin ol bu cephe sarsılmaz

Şarkın en sevgili sultanını Salahaddin'i,

Değil mi ortada bir sine çarpıyor, yılmaz,

Peşinden koşan eşkali silinmişleri,

Beka-yı nesle bakar hep, beka-yı nesli sorar.

Ama Mehmet Akif?in öne çıkan ve gençlerimize örnek gösterilmesi gereken en önemli

Vatanın karış karış işgal edildiği bir dönemde Akif, geleceğe Asım?la bakmakta, Asım?la

Zambak biad edecek yasaklı dillere

Bir vuslat söyleyin.

Safahat?ta Mehmet Akif, Asım?ı fiziki ve ruhi portresi ile anlatmaktadır:

Beni güllere söyleyin,

ısrarla telkin ediyordu.

Etten siperler kazdım tırnaklarımla,

ana hatlarını ayrıntılı olarak çizdiği ideal bir gençlik prototipidir. Vatanını, milletini, değerlerini ve

Nerde-gösterdiği vahşetle "bu: bir Avrupalı"

Bilmezsin, O gökten de, adın da temizdi!

Yavrusunu boğacak doğurgan kavgalar.

Ona her şeyi anlatın.

Yeni bir eve taşındığım için internet bağlantım henüz yok çılgıntürk editim...

Ya Asr-ı Saadet?te meczuben eğilir,

Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.

Ya asr-ı zulmün çarkında ezilir başlar.

Afakı hapsettim işaret parmağıma.

Nurani perdeler çekmekteyim,

Bir kerecik dinleyin beni!

Dinleyin, toprağın altındaki sesleri

Ruyundan düşen acziyeti,

Selahaddin ömrünü biçmeden,

teselli bulmakta, Asım?ın iradesi ile ülkenin kurtulacağına inanmaktadır. Çünkü ülkenin geleceği

Hey gidi paryalaşan hayat

Safahat?ın 6. kitabı Asım, ideallerin zirvelerini yakalamak isteyen gençlerin ana hatları çok

Seher, henüz arındı, akı karaya değişenlerden.

O ise asla ümitsizliğe kapılmamış aksine halkını harekete geçirmek için cepheden

arkadaşı Mithat Cemal?in O?nun için yazdığı bir dörtlükle yazımızı bitirelim.

O, rukü olmasa, dünyaya eğilmez başlar,

"Bir hilal uğruna yarab ne güneşler batıyor."

Beni bana anlatsan, ömrün yetmez.

Rüzgara karışan, medetkar zikirleri

Birlik Şiiri

Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:

bir insandır. İdealist, sanatkar, şair, hatip, devlet adamı, kahraman, alim ve bilge bir düşünce

Halbuki o, yeni kuşaklar tarafından örnek alınması gereken farklı özelliklere sahip zirve

İnternetim bağlansın Asım'ın Mektubatını tam olarak yayınlayacağım inşallah...

Tekbir sesinden ürkenleri,

Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya,

Ninniler söylermiş üzerlik tütsüsünde.

Saçlarım yılan olup dolansa boyunumda

Herkes ezberlesin!

Lakin?