Güllere her yıl düzenli bir şekilde budama yapılmalıdır. Böylelikle daha çok gençleşip, ömürleri uzar. Gül budamak için öncellikle kaliteli bir gül makası ve elleri koruyacak uygun bir eldiven gerekir. Gül budaması gülün cinsine göre farklılık gösterir. Sürekli olarak açan güller, ocak ve mart arasında budanır. Yılda sadece bir kez açan güller ise çiçekleri geçtikten hemen sonra, yaz mevsiminde budanmalıdır. Baharda budanırlarsa o yıl çiçek açmazlar.

Gül en sağlıklı olarak; demiri bol, hafif kırmızımsı, kumlu-killi toprakta yetişir. Fazla kireçli topraklar, gül yetiştirmek açısından zararlıdır. Ağaç kökleri fidanların gelişmesine izin vermediği için; yüksek çalı bitkilerinin altlarına, daha önce gül yetişmiş topraklara veya eski gülfidanlarının yakınına yeni gül dikilmesi uygun değildir. Yeni güller böyle yerlerde iyi gelişemez, hatta ölebilirler. Bu durum?gül hastalığı? diye adlandırılır. Gülün toprağını her yıl gübrelemek, seyrine doyum olmayan, güzelliklerin ortaya çıkmasına neden olur. Bol sulanan güller çok iyi gelişir ve çiçeksiz kalmaz. Buna rağmen dibinde sürekli su beklemesi sağlıklı değildir. Balkonlarımızı süsleyen saksı gülleri, bahçe güllerine oranla daha sık sulanmalıdır.

ÇALI GÜLLERİ

Yollar kapandı kardan / Turna gelmez diyardan

Gül deyince dört mevsim dikilebilen, Nisan ve Mayıs aylarında çiçek veren, açık pembe, mavi, mor tonlarında olan "rüzgar gülü" aklıma geldi. Bildiğimiz gülden farklıdır. Çok fazla su istemeyen bu bitki sizi yormaz.

Benim yarim kırmızı gül goncası yar

MİNYATÜR GÜLLER

YETİŞKİN MELEZ ÇAY VE DEMET GÜLLER

YEDİVEREN GÜLLERİ

Bilmiyorum. Hiç duymamışım ben o şarkıyı..

SARMAŞIK GÜLLER

Haber çıkmadı yardan / ...

artık bülbül ötmüyor gül dolu pencerede bir tek hatıran kaldı boş kalan çerçevede hüznündeyim :(((

Hazır bülbül denmişken...

BUDAMAYA BAŞLARKEN

GÜL BUDAMASI

Baharın diğer adının?gül mevsimi? oluşu güle verilen önemden ileri gelir. Gül yetiştirmenin çok zahmetli bir iş oluşu, onun adeta nazla beslenip büyümesi şeklinde ele alınır. Yıllarca kültürümüzün simgesi haline gelmiş güllerin dikiminde en uygun zaman da kasım ve mart ayları arasındadır. Fakat ekimin ortasından nisan sonuna kadar da dikim yapılabilir. Kış dikimi, toprak şartlarının ve hava koşullarının elverişsizliği nedeniyle çok uygun değildir. Nisan ayı içinde gül dikimi yapılmışsa, özellikle sulamaya büyük önem verilmelidir. En çok tavsiye edilen dikim zamanı mart ve nisan aylarıdır. Gül bakımı zor değildir ancak buna rağmen çok fazla dikkat ve ihtimam ister.

İlk yıllarda şekil verilmek için budanır. Daha sonraları yalnızca kuru, bozuk ve hastalıklı dalları ayıklanır.

Hatta bir de şarkısı var... bir rüzgar gülü diye...

SATIN ALIRKEN

GÜL DİKİMİ

Bu da benden gelsin;

Cengiz Özkan 'gül kuruttum'

GÜL hastasıyım ama genel anlamda çiçek bakma özürlüyüm.

Daha çok normal bir makasla hafifçe budanır. Kuru ve hastalıklı dalları ayıklanır.

Güller kendi aralarında çok çeşitlere ayrılır. Gül cinsleri birbirine karıştığı için sınıflandırma yapmayı oldukça zorlaştırmıştır. Buna rağmen bilinen gül çeşitleri şunlardır: Yediveren gülleri, melez çay gülleri, demet güller, çalı gülleri, minyatür güller ve sarmaşık güller...

Yare tel çekem diye / Tel derdim iletmiyor

Bahar bitti güz bitti / Artık bülbül ötmüyor

Çalı gülleri yılda bir kez açtığı için yüksekliğinin yarısı kadar kesilir. Kuru ve bozuk dallar ayıklanır. Derinlemesine bir budama yapılmaz.

teşekkürler paylaşım için...

ÇEŞİTLERİNE GÖRE GÜLLERİN BUDANMASI

Ayşe PAŞA

Her dal 5-6 göz üzerinden budanır.

Bahçelerimize ve balkonlarımıza şık bir görünüm veren gülfidanlarını, seralardan, bir saksı içinde temin etmek en sağlıklı olanıdır. Saksının içini ot bürümüş ya da altından kökler fışkırmışsa, bu, bitkinin kart olduğunu gösterir. Yaprakları canlı ve lekesiz olmalıdır. Şunu unutmayın: Sonbaharda dikilen güller kış boyunca yerine alıştığı için, baharda diğerlerine kıyasla çok daha güzel açar.

Bişey değil...

Semerkand Aile Dergisinden Alınmıştır

YETİŞTİRİRKEN

link adrsi bu...

müzikle aram iyidir haliyle içinde gül geçen parçalar ve anlamları üzerine yoğunlaşıyorum. Az önce boş kalan çerçeve'yi dinlerken aklıma bu başlık geldi,

Öncelikle kuru, hastalıklı, zayıf ve çok ince dalları dipten kesin. Bitki çalılaşmışsa hava alması için orta kısımda bulunan çapraz dallardan birkaç dal alın. Gül budarken daima dalın dış yüzeyindeki bir gözün yarım santimetre üzerinden, hafif verev ve bitkiyi parçalamayacak şekilde dikkatlice kesin.

Dikiminden bir ay önce 40-50 santimetre derinlik ve 50 santimetre genişlikte çukurlar açılır. Buralardaki yabani otlar ve varsa iri taşlar temizlenir. Çukurlar açılırken çıkan toprağın üst kısmı, fidan başına bir kova yanmış gübreyle karıştırılır. Yanmış gübre yoksa gül için hazırlanmış yavaş etkili bir suni gübre, fidan başına bir avuç toprağa karıştırılır. Dikkatle yan yatırılıp, dibine birkaç kez vurularak saksıdan çıkarılan fidan, özenle çukura oturtulur. Gübreli toprakla çukur doldurulur. Toprak ayakla dikkatlice sıkıştırıldıktan hemen sonra sulanır.

Sadece ilkbahar aylarında kuvvetli bir şekilde budanma gerektirir. Bir yediveren gülfidanı ne kadar çok kesilirse, o kadar kuvvetli ve daha uzun süre ile dışarıya fışkırır. Kalınlaşmış olan fidanları daha az budamak gerekir.