hatta ciddiye alma

tsk ederım fıkırlerınız için sorunumuz herseye olumsuz bakması sureklı bız ona olumlu destekte bulunuyoruz belkıde alıstı ıyıce dersaneye gıdecek ordakı rehber ögretmen yada okuldakı rehber ögretmenle konusı oyle yurutmemız bu işi daha mı kolay olur yoksa cocuk psıkologuna goturmemız mı okullarda acılıyo korkuyorum onun stresınden gecen yıl matematık sınavından ılk ıkı sınavı 5 tı 3 cu sınava gırerken kotu egececk dıye aılecek stres olduk aglıyo uyuyo uyanıyo gergın falan yardımcı olursanız sevırım tskler

ben yaparım de

bir makale linki paylaşıyorum okursanız daha iyi anlarsınız beni...

Biraz olsun faydası olacağını düşünüyorum.

sayın makafaka, Öncelikle insanlardan beklentiniz nedir?bunu belirlemeniz gerekiyor. Örn;Bir işçisiniz patronunuza kalifiye bir elaman olduğunuzu kanıtlamak için daha çok gayret göstermek gibi. Bu anne babaya kendini beğendirmek, yakın çevrenize kendinizi beğendirmek vb...

bence kardeşinizin sadece özgüven sorunu değil başka problemleride var

Yaptığı işlerde başarılı olduğu, yaptığı şeylerden keyf adığı anlamına gelmez.

erich fromm - özgürlükten kaçış;çağdaş insan açısından özgürlüğün iki yönü

tsk ederım baska fıkrı olan basarılı bı ınsan kendıne nıye guvenmez ya

özgüven;Kendimize pozitif yaklaşmak, kendimiz oldugumuz için mutlu olmaktır ama bunu çocuklara anlatmak hiç kolay değildir zaten çocuklugun 0-7 yaş grubu bu güveni kazanabilme açısından çok önemlidir, dediğiniz gibi bir çocuk psikologu ile görüşüp destek almanız en doğrusu olacaktır, esen kalınız

Yaptığınız işlerden bahsetmişsiniz, o işler kişiyi ezik bir duruma sokmaz. Alınteri ne güzel bir nimettir. Küçük yaşta rızık peşine düşmek kişiyi yaşıtlarından daha olgun bir hal almasına sebep olur...

Güzellikte çirkinlikte gelip geçicidir, halinize şükrediniz. Çevrenizde bu iyi bir insandır, diye tanınan biri olmak sizin için daha güzeldir. Nice insanlar buldukları nimetlerle azgınlığa düşüyorlar, hem kendilerini hem de en yakınlarını rezil rüsva ediyorlar. Siz güzel insan olun bu size yeter...

mrb arkadaslar 12 yasında kardesım var kendıne guvenı yok derslerınde ve hayatında basarılı olmasına ragmen hep karamsar hep tedırgın destek beklıyo sureklı moralını bozuyo acaba ne yapabılırım onun için en olmadı psıkologa götürücem ama bızım yapabılecegımız ne olabılır tavsıyenız varmı tskler

e aile içinde bunları yaşayan biri büyüyüp dış dünyaya açıldığında ailesinin onu birey olarak kabul etmediği gibi toplumunda etmeyeceğini düşünür. bu sefer de toplumun isteklerine göre davranmaya çalışır.

Hayatta keyf aldığı şeyi yapmadığı sürece diğer şeyleri eksik görebilir ve bu yüzden zevk almayabilir.

ve insanları umursama

arkadaş, sorun sende değil. yanlış bir sistemde yaşıyoruz. bu kapitalizm hem zalim hemde ahmakça. bu bozuk kapitalist sisteme ve onun saçma değerlerine uyum sağlamak için insanın kendi doğasından kopması kendine yabancılaşması gerekiyor. bunu da ya maske takmış insanlar yada zaten ahmak olan insanlar başarabilir. oysa sen özünden kopmamış doğal ve normal bir insansın kapitalist toplumun insancıklarına uyup da sakın değişme. kendini sev kendi değerini kendin bil kendin ver.

not: uzun zamandır evdeyim... işe girincede olmuyo... ben çok bahtsız biir insandım acaba ondan mı ben bir bayanım 17 yaşımdan beri çalışıyorum. işyerlerinde hep ezildim. babam hiç başımızda durmadı. tuvaletler yıkadım, bulaşıkçılık yaptım... yani azcık süslensem bile bulunduğumuz şehrin merkezi küçük zaten yani şuna bak kim ki dünkü bulaşıkçı bugün süslenmiş derler diye kendime bakmıyorum. aynaya baktıkça üzülüyorum kendiimee... herşeyi kafama takıyorum...

Her insanın kendine has yetenekleri vardır. Onun yeteneğini keşfetmesini sağlayın. Ama yetenekli olduğu şeyi de zevkle yapmasının kesin olmadığını unutmayın.

başkası ne der diye süslenmiyorum demişsinya, bence süslen, utana sıkıla değil başın dik yürü, insanlar senin ne olduğunun farkına varsınlar, güzelliğinin farkına varsınlar.

insan önce kendisi için yaşamasını bilecek başkası ne diyecek diye değil insanlar mevkilerine göre değerlendirilmemeli ama malesef günümüzde öyle değil... Özgüven olmadımı kişilik arar durursun kişiliğini tamamlayamazsın

Özüne güvenmeyenler, başkalarının özüne güvenmek zorunda kalırlar.

kendi başına yapabileceği görevler verin

Acele etmeyin, konuya daha yakın uzman arkadaşlar mutlaka bazı tavsiyelerde bulunurlar.

aynanın karşısına geçip hergün 40 defa ben güzelim

düzelmeyecek bir dert değil seninki

Diyelim ki herkese kendinizi beğendirmek istiyorsunuz, beğendirmek yani kişilik olarak. Temiz olmakta bir kişilik ölçütüdür mesela, bunu gibi. Mevlana Hazretlerinin iki güzel sözünü sizinle paylaşmak istiyorum "Övülme ihtiyacı olmayanın, dünyada zor işi olmaz." ve "Mutluluk, peşinden koşmayanı gelip bulan bir ödüldür." ...

arkadaşlarr ahım şahım süper biri değilim... ama çokta çirkin değilim... benim sorunum özgüven eksikliği, kendimi insanlar arasında aşağılık, çok çirkin, çok bahtsız hissediyorum. çok ezik bir insanım. çok çabuk heyecanlanıyorum. biriyle konuşurken ağlayacak gibi oluyorum. kendimden nefret ediyorum bazen...

bu sorunun temeli bence çocukluğa dayanır. ailedeki bireylerele dialogda bulunamamk, konuştuğunda sözünün dinlenilmemesi, herhangibi konu hakkında fikrinin sorulmaması, tercihlerine saygı duyulmaması, özellikle anne babanın kendi fikirlerini çocuğa empoze etmeye çalışması, sevildiğini hissetmemek vs. aile içinde bunlar yaşanınca cocuk sevilme arzusuyla onların isteği doğrultusunda hareket eder, fikirlerini açıklayamaz dinleyen yoktur çünkü, konuşmasına izin verilmez, sen çocuksun çünkü..

Ahmet Şerif İZGÖREN'in, "Avucunuzdaki Kelebek" adlı seminer görüntülerini izlemesini sağlayabilirsiniz.

ben de benzer şeyler yaşadım hala daha aşmaya çalıştığım noktalar var. benim kendi durumuma bakarak bulduğum nedenler yukarıdakiler.