Rachel sadece o insanları tanımak değil onların hissettiklerini hissetmek noktasında da özdeşleşmek gerektiğine inanır ve o toplumun derdini dert edinmiştir. 7 Şubat günü?Gazze her gün yeniden işgal ediliyor. Ancak korkulan o ki tanklar eskiden olduğu gibi ayrılmak üzere gelmeyecekler bu defa...? satırlarıyla dile getirdiği bu?dert? 27 Şubat tarihli mektubunda açıkça ifade edilir: ?Dün iki küçük çocuğunun ellerinden tutmuş olarak tankların ve bir nişancı kulesinin, buldozerlerin ve jiplerin önünde evini terk eden bir babayı seyrettim. Hepsinin birden vurulacaklarından endişe ettiğim için tankla onların arasında durdum. Bu her gün oluyor ancak bu babanın iki çocuğuyla öyle aşırı üzgün bir halde yürüyüp çıkışları beni çok etkiledi.?

gerektiğinde her türk vatadaşı gibi bende en ön safta yer alacağım...

Filistin değil sadece yok edilen bir millet, belki de dayanışma yok ediliyor..

?Mi dam umi eza Nakim lanu geza?

Onu hiçbir şey Siyonist laboratuarlarında doğan bir canavarla karşılaşmaya hazırlamamıştı, tamamen?yaratık? ve insanlara düşman bir canavarla. Annesine, babasına ve arkadaşlarına: ?okumak, konferanslara gitmek, belgesel izlemek ya da anlatılanları dinlemek beni buradaki gerçekliğe hazırlamamış? diye yazıyordu.

"Filistin?den geri döndüğümde muhtemelen uykumda kabuslar göreceğimi, burada kalmadığım için suçluluk hissiyle kıvranacağımı biliyorum. Bunları daha fazla çalışmaya yönlendirebilirim. Buraya gelmek hayatımda yaptığım en iyi şeylerden biri. Oraya geldiğimde deli saçması şeyler söyleyip çıldırırsam ya da İsrail ordusu beyaz adamları yaralamama şeklindeki ırkçı eğilimlerinden vazgeçip bir şey yaparsa, şu yargıya varmakta hiç tereddüt etmeyin: dolaylı olarak desteklediğim ve hükümetimin büyük oranda sorumlusu olduğu bir soykırımın göbeğindeyim.

Rabbim Corrie ye rahmet eylesin..

Ve belki de adını dahi duymadığı bir şairin "çocuklar öldürülmesin, şeker de yiyebilsin?" dizeleriyle yıllarca önceden kendisine selam ettiğinden habersiz?

Ve annesine yazdığı mektubu şöyle tamamlıyordu Rachel: ?En ağır koşullarda bile insan kalabilme gücü ve yeteneğini keşfetmekte olduğunu yazmalıyım ki, bunu daha önce bilmezdim. Galiba aslolan onur...?

Rachel Corrie başka bir masalın canavarı tarafından buldozerle ezilerek öldürüldü. Bu Amerikalı genç kız, zarif ve savunmasız vücuduyla bir Siyonist buldozerinin Filistinli evlerini yıkmasını engellemeye çalışıyordu. Bilemezdi ki, sürücüsü onu görecek ama 10 tonluk çelik makinesini onun üstüne sürecek, iki kez üzerinden ileri ve geri gidecek.

Nasıl da güzel duruyordu anlamındaki "İsraeli army stop shooting children" yazan pankartın yanı başında?

İsrail ordusunun bir buldozeri tarafından ezilerek öldürüldü Rachel Corrie. Ajanslar, ezilişinin fotoğrafları geçti hemen; ilk karede bir buldozerin önünde duran sarışın bir kız, sonra buldozerin ilerleyişi ve geri gitmesi, son karede de ezilmiş, kanlar içinde bir yüz ve beden... İki dakika önceki sarışın kızdan bir eser kalmamıştı; ezilmiş kanlar içinde bir yüz?

dünya seyrediyor biz de sadece dua edebiliyoruz..

"Evet, yine dans etmek istiyorum, iş arkadaşlarıma karikatürler çizeyim ve şakalaşayım istiyorum, ama bunun durmasını da istiyorum"

Kendimi adadığım şeyleri düşünüyorum da yüreğime bir ağırlık çöküyor. Ne için varolduğumu sorguluyorum. Bu örnek canımı yakıyor sadece yitip giden güzel bir insan değil. Kendi yaptıklarım ve yapmadıklarım da içimi acıtıyor.:(

16 Mart 2003?te Gazze'deki Refah mülteci kampında bir Filistinli doktorun evinin yıkılmasına engel olmaya çalışıyordu. İsrailli buldozer şoförü herkesin gözleri önünde çelikten canavarı üzerine sürdü, önce ileri, sonra geriye üzerinden geçti. Arkadaşları tarafından hastaneye ulaştırıldığında Rachel ölmüştü.

bakmayın mavi gözlü olduğuma ben Afrikalıyım.?

?Kardeşlerim bakmayın sarı saçlı olduğuma

Filistinli bir ailenin yok edilmesini önlemeye çalışırken İsrail'in askeri bir buldozeri tarafından ezilen Rachel Corrie hala gönüllerde yaşıyor...

Adı Rachel Corrie?

Mensubu bulunduğu ülkenin başkanı Bush, Rachel?in katilini istemek yerine; ordusunu Irak?ı yıkmak ve kendi katilleri olan İsrail?i Ortadoğu?nun üstün gücü haline getirmek için gönderiyordu.

Cesur ve asil kızlar hala hayatta ve bizimle, insanlığımızla. Onlar Vietnam?a asker taşıyan ABD asker trenlerini durdurdular, 1968?de Prag?da ve 1991?de Moskova?da Rus tanklarını durdurdular. Fransız, Rus, Amerikalı ve Alman tank ve tren sürücüleri bilir, bir canavar bile bir genç kız yavaşça yoluna çıktığı zaman durur.

Bu videoyu 18 yaşından küçüklere izlettirmeyiniz.

Bir genç kızın en derin sırlarını, kalbinin en gizli köşelerini açacağı kişi annesidir elbet. Rachel Corrie?nin Filistin?de geçen 7 haftalık hayatı boyunca annesine gönderdiği e-postaları, onun his dünyasını analiz etme imkanı tanıyor. Bu mektuplarda korkularını, rüyalarını, hayallerini, iç çelişkilerini dile getiren Corrie?ideal insanının? kendini adamışlığının; ?kandan, irinden deryalar geçmeye? azmetmişliğin en güzel örneklerini bırakmış geride.

Rachel Corrie bir daha durduruldu...

Bir başka kültür, din ve medeniyetin insanlarına hizmet götürmenin gereklerinin farkındadır Rachel. Daha Olympia?dayken öğrenmeye başladığı Arapçasını geliştirmekte olduğunu anlatır annesine. Genelde Gazze şeridi, özelde gönüllü olduğu Refah şehri hakkında ayrıntılı ve tutarlı istatistikler verecek kadar konusuna hakimdir.

İnsanlığın büyük bir çoğunluğunun istemediği korkunç bir savaşa doğru sürüklenirken küremizin dört bir yanındaki protesto yürüyüşlerinde pankartlarda resmi dolaştırılan ya da kuklaları ateşe verilen 'kötü adam'ların birçoğu Amerikalı. Bush, Rumsfeld, Cheney, Wolfowitz vs... Tam böyle bir dönemde aynı kalabalıkların yüreğini hayranlık duygularıyla dolduran 'güzel insan'ın da Amerikalı olması ne kadar garip değil mi?

tek başına kalkan olmaya çalıştı ama başaramadı..

Rachel Corrie, 1979 yılında ABD?nin Washington eyaletine bağlı Olympia kentinde doğdu ve büyüdü. Evergreen Devlet Koleji?nde eğitiminin son dönemine gelen Corrie mezun olduktan sonra yazar ve aktris olmak istiyordu...

Pasifik okyanusu kenarında ormanlarla kaplı olan Washington eyaleti, dünyada refahın en yüksek olduğu bölgelerden birisidir. Oysa Rachel'in öldürüldüğü Refah kampı daha o günlerde dünyanın en yoksul yeri ilan edilmişti!

Böyle şarkılar söylüyordu Siyonistler. Rachel Corrie?nin öldürülmesiyle bu deneyin sonuç verdiği anlaşılıyor. ?Acımasız ırk? artık bir hayal değil, o yeni jeopolitik gerçek. Birkaç ay önce, bir Yahudi buldozer sürücüsü Cenin kampını yıkarkenki tecrübelerini dünya ile paylaşmıştı :

zulm ile abad olanın ahiri berbat olur ve olacak inşallah. zamanı gelince karşılarında silahsız sivilleri göremeyecekler, silahlı kahraman türk ordusunu bulacaklar...

?Biz başka çocuklar için endişe duyan çocuklarız? diyordu Rachel Corrie mektubunda, Filistin mülteci kampında tanıklık ettiği korkunç olayları yazıyordu. Oradaki zavallılara reva görülen insanlık dışı muameleleri, seraların ve portakal bahçelerinin sırf intikam olsun diye yerle bir edilişini, akla hayale gelmeyecek acımasızlıkları anlattıktan sonra şöyle diyordu:

buldozerle Corrie yi ezen kişi insan olamaz bence, sadece o topraklarda ölen de o değil malesef.

Fakat bu kez öyle olmadı, olamadı... Her zaman insani duygular galip gelemezdi ya?

Sarı iş makinelerinin kurşungeçirmez camlı kabinlerindeki kişiler Siyonizmin son ürünleri. Siyonist hareketin başlangıcında onun öjenik amaçlarını:

Dizeleriyle ifade edilmişti.

Gazze Gemisine Adı Verilen Rachel Corrie Kimdir?

Henüz 23 yaşında, kocaman adamların henüz keşfedemediği masum ve tertemiz bir yüreğe sahipti. Ülkesinin vicdanıydı o, kaybedenlerin, yıllardır kaybetmeye mahkum edilenlerin safında çıktı son yolculuğuna... Hiç tanımadığı, istese hiç de tanımayacağı, "bana ne?" deyip geçebileceği insanların, acılarına sırt çevirebileceği insanların yanında olmak için gerdi göğsünü tanklara... O, insanlığın ve insanlığımızın vicdanıydı, sesiydi?

Rachel'in empatik yeteneği öylesine gelişmişti ki, kameraların önünde Filistinli çocukların ihtiyaçlarını anlatırken bütün çocuklarını savaşa kaptırmış bir anne yüreğinin öfkesiyle konuşuyordu.

ben Asyalıyım

En zor şartlarda dahi sevebilmek

ortadoğu kanayan bir yara ve iyileşmesi mümkün görünmüyor.

?Kandan ve terden yepyeni ve acımasız bir ırk yaratacağız? anlamına gelen

İsrail işgaline karşı olan Rachel her ferdin yapabileceği en düşük katkının?içten içe hissetmek? olduğunu düşündüğü bir işgal karşıtı kampanyaya katılmak kararındaydı. Evergreen?de Arapça çalışmıştı. ABD?nin Irak operasyonu başladığında İsrail?in özellikle Gazze Şeridi?nde büyük katliamlara kalkışabileceğinden endişe ediyordu ve bunu durdurmanın tek yolunun bölgeye uluslararası gözlemciler yollamak olduğunu düşünüyordu. 20 Ocak?ta Olympia?dan ayrılarak önce Batı Şeria?ya, daha sonra da Gazze şeridi?ne geçen Rachel bahar döneminde eğitimine devam etmek üzere ülkesine geri dönmeyi planlıyordu.

Filistinli çocukların ölü bedenlerini Yahudi keskin nişancılarının mermileriyle parçalanmış kafalarını görüyor, ama?İsrail ordusu silahsız bir ABD vatandaşını vursa ne güçlüklerle karşılaşacağının? hayallerini kuruyordu. Ve Rachel yanıldı. Kuşkusuz cümle alemi, hepimizi yanılttı İsrail.