Tahammülsüzlüğün tespiti bir nevi bu sosyal yaranın teşhisidir. Ama tedavi edilmediği sürece yara kanamaya devam edecektir...

belki yahudi birine bile müslüman çok güzel davranırken şimdi müslüman müslümana davranmıyor

kimse benden daha üstün olmasın telaşında millet

İnsanların çoğu mutsuz bu yüzden tahammülsüz bence, mutsuz anne babaların çocukları daha da mutsuz oluyor ve etrafa mutsuzluk ve tahammülsüzlük saçıyorlar ne acıdr ki bu durum mutlu ve tahammül sahibi insanları yalnızlaştırıyor.

Herkesin herkese karşı bir tahammülsüzlüğü var maalesef. Müdürün öğretmene, öğretmenin öğrenciye, öğrencinin aileye...

Neden bir hasta hekimine, kendine yardım eden sağlık personeline tahammülsüzdür, neden görev başındaki hekim, hasta ve hasta yakınlarına karşı acımasızdır. Sıraya girmesini bilmeyip, birbiriyle kavga eden başka toplum varmıdır. Trafikte sollama yaparken bir araba, bunu gururuna yediremeyip, gaza yüklenen, sağlı sollu atraksiyonlar yapan başka millet varmıdır. Nedir bu tahammülsüzlük.

yetinmeyi bilmemek de nedendir.

Siyasal anlamda, temcit pilavı misali, durmadan önümüze konulan tahammülsüzlüğü bir nevi anlayabiliyorum. Birilerinin oyunudur, lakin sokakta, yolda, evde, işte birbirimizi yoketme derecesinde olan tahammülsüzlüğün, açıklaması nedir.

"ben"lerimiz yüzünden...

Okurun yazara, yazarın diğer yazara, bir diğerinin yayınevine?

ben duygusu, bireyselleşmiş yaşam, hoşgörüsüzlük gibi birçok neden tahammülsüzlüğe yol açmaktadır.

Altında yatan nedenler çeşitli. Ekonomik zorluklar, Sosyal aşağılanma şartlanmışlığı, Cinsel sorunlar velhasıl sebebi ne olursa olsun, bir tahammülsüzlük var.

Ahh o 'ben'lerimiz... Onların elinden neler çekiyoruz neler...:))

empati kuramamamak yada empati kurmak istememek.

normal insanlar eskiden başkalarını şimdi ise kendilerini düşünüyorlar

Her cümleye öge olmak, her mecaza icaz olmak gibi sosyal bir sorumluluk taşır bu özel insanlar.

biraz da sen demeyi öğrenirsek bir gün; empati yapar, en azından objektif bakabilirsek olaylara, kişilere, işte o gün "neden tahammül" sorusunu bilirkişi açıklar bize; o da vicdanımız.

çağın hastalığı..

Aslını arasan neredeyse hiçbirinde bir asalet bulamazsın. Her biri bir başka ego çatışmasının yansımasıdır. Ve çoğu bir üstünlük kaygısıdır. Ve yine bu üstünlük taslayanların çoğu kendi gibi olamadığından, keklik gibi yürüme kaygısıyla kendi yürüyüşünden de olan, saksağan misalidir.