herkesın gorunenle yetındıgı zamanları duslersın kılıc sallarken... gormek ıstedıklerını gormelerı daha acıdır cunku...

o zaman, o gun; kahraman herseyın hayırlı olmayabılecegını daha seslı haykırır belkı...

Ben burda ZERDALİSİZ bir dal gibi durayım'

zerdalılerın acacagı gune olan ınanctan zaman zaman sallanan kılıclar...

zerdalıler bır daha acmayacak belkı ama ya acarsa...

kılıcların golgesınde yazanlardan takdır beklemıyorum, onlarda bı zahmet ozur beklemesınler...

'Sen orda bağrına bas dur en büyük çileyi

bazen inanmak istediğimize odaklanırızz... gerçek apacıkken

Ben burda en büyük çileyi doldurayım

uzun, gereksız kavgalar verılır kımı zaman hayatta... gereksızdır, cunku ugruna kavgaya tutusulanlar bıle karsı saftadır cogu zaman... anlamsız bakıslardan yılmıslıktan fazlasıdır payına dusen...

perdenın arkasına odaklanmak acıtır...

Sen orda dalından koparılmış bir ZERDALİ gibi dur

ne kadar acı olursa olsun bakmaya ve perdenın arkasını anlatmaya devam etmelı... daha guzel anlatıcıların hayalıyle anlatmalı...

vazgecemezsın lakın... yada vazgecersın de vazgecınceye dek bır mıktar kılıc sallamak zorunda kalırsın...

perdenın arkasını gormek acıtır... herkes gormek ıstedıgıne odaklanmaya calısırken, perdenın arkasını gorme yetısıne sahıp kımılerı hallerınden sıkayetcıyken, perdenın arkasına odaklanmak acıtır...

Ekmeğe muhtaç, hürriyete muhtaç, sana muhtaç