bence eşlerin nerede çalışmak istediğine karışmak çok saçma...

ne kadar acı ve ınsanlık dısı...

sen gitme o gitmesin peki bu vatanı kim koruyacak...

teessüf ediyorum. sabah basah karakoldi millet gözlerin kızarmış dedi millet bana...

Geceleri devriye gezerken sık sık polis lojmanları çevresini kontrol ederdik. Hep dikkatimi çekerdi. Bazı dire ışıkları sönükken bazı dairelerin ışıkları sabaha kadar yanardı.

bence de çileğim:(

polis gelsin...

sayın son amazon

hala ınsanların bırbırını yemeye ısrar ettiği ulkemızde ailelerini hıce sayarak canlarını hıce sayarak görevlerine gıden polıslerımıze bır de haın pusular kuruluyo...

ama benim yavrularımın bunları söylediğini empati yapıyorum ve etkilendim doğrusu.

Benim babam polis... O, işini seven, taşıdığı sorumluluğu iliklerine kadar hisseden bir vazife adamı? Neden böyle düşündüğümü açıklamak istiyorum. Okulda birçok arkadaşımın babası çocuklarının ya doktor ya da mühendis olmasını istiyormuş. Benim babam polis olmamı istiyor. ?Neden? diye soruyorum. Cevabı manidar: ?Ülkemizde barış ve huzurun temini için.? ?Başkaları olsa olmaz mı? diyorum, bu sefer kaşlarını çatıyor ve?Herkes böyle düşünürse kim polis olacak? diyor.

cnnak helal olsun sana.

Benim Babam Bir Polis

yok bu kırmızı çilek:))

mehmetçik bize yardım etsin...

DEPREM BÖLGESİNDE Kİ...

bızler vatanlarını bayraklarını mılletını o kadar seven ınsanlarız kı ailemızden esımızden önce gelir mesleğimız..

bu da aziz şehitlerimizin kanları sayesindedir...

doktorları buraya gönderin ;

hiç bir anne evladı babasız kalsın istemez...

hep senin yüzünden abla

İş makinelerin... i buraya gönderin...

sayın cnnak yaşadıklarınız ve hala yaşamaya devam ettikleriniz bir polis çocuğuyken bile babaya hasretken yine bir polisle hayatınızı birleştirerek aynı şeyleri göze almanız eşinizi ne kadar sevdiğinizin ispatı...

siz polis çocukları, sizde babanız gibi dik durun, sizler öyle değerli kişilerin çocuklarısınız ki bunu herkes bilemez, siz çok şanslı bir çocuklarsınız, allah size verilen emeklerin karşılığını göstersin.

cevap ; iş makinalarını yaktınız...

Bana, ?Bayramda söz!? demişti. ?Seni lunaparka götüreceğim. Beraber çarpışan arabalara bineceğiz.? Maalesef olmadı. O gün, babamı daireden çağırdılar. Vazife çıkmış. Fakat daha sonra acısını çıkarttım. Hem de babamın vaad ettiğinin iki katı jetonu harcayarak. Evet, bir de bu yönü var polisliğin.

halbuki benim babam bir polis değil.

AMA BİZ İNSANIZ, MÜSLÜMANIZ, HAİN DEĞİLİZ, MERHAMETLİYİZ... BEKLEYİN GELİYORUZ...

bu vatanı geçmişte olduğu gibi ele geçirmek bölmek isteyenlere verdiğimiz cevap şanlı tarihimizde mevcuttur...

belediye başkanları çağrıda bulunuyor :

kansız soysuz vatansız ALLAHSIZ kitapsız piçlerrrr o evlatlar bayrağı devralacak ve akıttığınız kanda sizi boğacaklar...

ALLAHIM herkesin ailesini korusun kollasın...

boğazıma bir şey düğümlendi.

Aynı duyguların "Benim eşim polis" başlığı ile yazılmasını isterdim.

hala vıcdanları rahatsa bırılerının ben hakkımı helal etmıyorum...

bu sartlar altında calısan, ustune ustuk bır de yetkılerını elınde alan, polısıne sahıp cıkmayan zıhnıyetınde ıkı elım her zaman yakasında olacaktır...

işte sorun da çoğunlukta ya... eşim senin dediğinin onda biri kadar düşünse idi 41. dönem pöhtüm işte ;)

çok güzel

vatancım sizler her zaman kelle koltukta görev yapıyorsunuz...

bence tek sorun polis eşlerinde. malesef bir tanesi bile, kocası ^vatana canım feda^ dediğinde arkasında duramıyor... halbuki bu bile polis erkek için bir cesarettir. her gün erkek gözü işte ama kafası evde gidiyor. hepimiz bu toprağın altına girmeşecek miyiz? temennimiz hayırlı ölüm değil mi?.. en sevdiğimiz bile bizden ayrılıyorken, eşlerinizi bu kadar aciz bırakmayın derim ben...

28 yasıma kadar babamı bekledım kapılarda pencerelerde cunku ben onun bır tanecık presesıydım. uyur kalırdım kanepelerde annem götürür yatagıma yatırırdı. sabah kalktığımda yastığımın altında okul ıcın babamdan hıcbır zaman elden alamadığım harclıgım var olurdu. babamın odasına gıderedım kosa kosa yıne yatak bos ya hıc gelmemıstır harclıgı annem koymustur ya da gelmıs ve tekrar ıse gıtmıstır.

mehmetçiği ŞEHİT ettiniz.. edenlere yardım ettiniz...

28 yasındayım evlıyım. şimdi camlarda gece yarınlarına kadar esımı beklıyorum. dayanamıyorum uykuya yenık dusuyorum kanepelerde uyuyorum. eşim gelip kaldırıyor kalk yatagına yat yıne kalmıssın buralarda dıye... onunla gecen sadece 3 bılemedeın 4 saat. sonra kalkıp ıse gıdıyorum.

asıl olan sevgıdır. asktır.

Benim babam polis... Cesareti yüce dağlar gibi engin fakat yüreği de bir o kadar şefkat doludur. Cesaret ve şefkatin bir kalpte nasıl yaşadığını görmek isteyen babama bakmalı. Geçen ay, otogarda cüzdanını çaldıran yaşlı bir adama acımış ve bilet parası vermiş. Bunu, hayır olur diye yaptığını biliyorum. Annem, babamın biriktirdiği paraları bu şekilde zorda kalan insanlara verdiğini söyler durur. Aynı durumda siz olsaydınız vermez miydiniz? Ben, babamı yaşatan, ona ruh veren şeyin, her şeyden üstün tuttuğu bu yüce değerler olduğunu düşünüyorum.

Bazı geceler, uyumadan beklemek istiyorum. Fakat neden sonra gözlerime ağırlık çöküyor ve bedenimi dayanılmaz bir rehavet kaplıyor. Daha sonra babamı görüyorum. Elinde oyuncak paketiyle yanıma geliyor ve alnıma sıcak bir öpücük konduruyor. Sabah uyandığımda ilkin oyuncak paketini arıyorum. Ellerim yorganımın üstünde dolanırken, rüyadan uyandığımı anlıyorum. Fakat ilginçtir; babamın alnıma kondurduğu öpücüğün sıcaklığını hala hissedebiliyorum.

Benim babam polis... Onunla ne kadar gurur duysam azdır. Geçen gün resmi kıyafetleriyle bir törene katılmıştı. Ben annemle birlikte uzaktan onları seyrediyordum. Babam ve arkadaşları, bir meslektaşlarını omuzları üzerinde taşıyordu. Al bayrağa sarılı tabutu taşırken, babamın ağladığını gördüm. Onu böyle ağlatan sadece şehit arkadaşına duyduğu üzüntü değildi. Bana göre babam, az ötede duran kadın ve çocuğa ağlıyordu. Kadın, bayan polislerin kollarında güçlükle ayakta dururken; çocuk, polis kıyafetiyle başı dik, omuzlar üstündeki şehidi selamlıyordu.

bizler türk kadınıyız yeri gelir eşimizin silahını alıp düşmana saldırırız...

polisi taşladınız...

polıs kızı ve esı olmanın onurunu ve gururunu her zaman tasıyacagım..

Hayatın bir gerçeği.

altın çileğin mi :D

polisin yetkileri bu kadar sınırlandırılıp sonrada görev beklemek sadece göz boyamadır...

sayın spoli bu bir polis çocuğunun babasına duyduğu özlemi anlatıyor yani bir nebzede bizim çocuklarımızı:((

hem bır polıs kızı hem de bır polıs esı olarak anlatılanların benzerlerını yasadım ve yasamaya devam edıyorum.

... ... ... ... doktorları öldürdünüz...

fakat söz konusu vatansa bu değişir...

Babam sokakların güvenli olması için gece gündüz nöbet tutuyor. Öğrenciler, okullarına rahat gidebilsin diye, insanlar dükkanlarını güvenle açabilsin diye her tehlikeye göğüs geriyor. Televizyon haberlerini seyrederken sokak hadiselerine takılır gözüm. Bu hadiselerde vazifeli her polisi babama benzetirim. Atılan taşların onları incitmemesi için Allah?a dua ederim. Annem böyle haberleri ağlamadan izleyemez. Ona neden ağladığını sorarım. ?Allah korusun, bir kör kurşuna hedef olurlar diye çok korkuyorum.? der. Ben de babamın, ?Şehit olmak herkese nasip olmaz!? sözünü hatırlatırım annem. Elini ağzıma kapatarak, ?Sus! Allah korusun, biz onun yokluğuna nasıl dayanırız!? der. Annemi anlıyorum. Aslında ben de babamın şehit olmasını istemiyorum. Fakat babamın, duyarsa üzüleceğini bildiğim için, duygularımı kalbimin bir köşesinde gizliyor ve Allah?a babama uzun ömür vermesi için dua ediyorum.

Görünen mesleğimizin sorunlarını eş ve çocuklarımızın bizden daha fazla yaşadıkları.

gönderdiğimiz paraları belediyeleriniz pkk ya verdi...

evlatlarımız büyür bayrağı devralır...

zaten bunları okuyunca hüzünlenmeyenin duyguları alınmıştır:(((

yok yere verdiğimiz şehitlerimizin hakkınıda helal etmiyoruz...

ve ben gercekten her seye rağmen esımı cokk sevıyorum

Tüm polis çocuklarının duygularını dile getiren bu yazıyı Beyzanur KANTIK Türk Polis Teşkilatının 166. Kuruluş yıldönümü kutlama töreni alanında okumuştur.

bugun esımı sadece 1 saat gordum sabah 6 da geldı yattı 7 de ben ıse gıtmek ıcın evden cıktım aksama da görecegim süpheli...

para gönderin ;

Arkadaşlara sordum, "onların eşleri kırsalda operasyondadır" dediler. Onlar sabahın ilk ışıklarına kadar beklerken yaşadıkları duyguyu bizlerin anlaması mümkünmü?