Ahşap kapılarda genellikle kapı kolu yoktur. Bunun yerine, yöreye has bir kilit sistemi olan?traka? kullanılır. Traka, açılan tarafta bulunan kapı kasasının üzerine oyulmuş bir delik ve bu deliğin arkasında oluşturulan yaylı ahşap parçanın hareket etmesi sonucu, kapı kanadının serbest kalması ve kendiliğinden açılmasıyla oluşturulmuş bir kilit sistemidir.

Ahşap iskeletli taş duvar sisteminde döşemeleri taşıyan ahşap kirişler, ahşap hatılların üzerine ve 40-45 cm. aralıklarla döşenir. Taş duvarın 20-25 cm. kadar içine yerleştirilen ahşap kirişlerin üzerine yine boylu boyunca ahşap hatıl çakılır. Duvar köşelerine ve köşe pahlarına gelindiğinde, ahşap hatıllar, çift sıra ve birbirlerine dik olarak atılırlar. Buna halk arasında?pişduvan? denmektedir. Kapı ve pencere açıklıklarının üzerinde bir nevi lento görevi gören ahşap hatılların adı ise?dökkü? olarak anılmaktadır.

Öncelikle sert zemin, 30-40 cm. derinliğinde kazılır ve yöreye özgü, şekilsiz yassı taşlarla, temeli oluşturacak kuru duvar örülür. Taş duvarın dikine 50-60 cm. aralıklarla kısa ahşaplar atılır ve bunların ucu, 20-25 cm. dışarıda bırakılır. Bu kısa parçaların üzerine, taş duvarın iç ve dış yüzünde, ahşap hatıl, duvar boyunca geçmeli olarak oturtulur. Düzensiz sıralarla oluşturulan kuru taş duvar, 50-60 cm. yükseldikten sonra aynı sistem tekrarlanır. Duvar yükseldikçe, duvar hizasından dışarı taşan kısa ahşapların üzeri basamak olarak kullanılır ve iskeleye ihtiyaç duyulmaz.

Sadece ahşap ve taşın egemen olduğu geleneksel yapım sisteminde, yağmur olukları da ahşaptır. 10-12 cm. genişliğinde ortası kabaca?v? şeklinde oyulmuş olan 2-3 m. uzunluğundaki ahşaplar, birbirleri üzerine bindirilerek ve metal çemberle tespitlenerek, saçak ucu boyunca merteklerin ucuna çakılırlar.

Akseki insanı, yüzyıllardır süregelen bir alışkanlıkla, çevresinde en kolay bulabildiği taş ve ahşapla yapılarını inşa ederken, özünde bugün depreme dayanıklılığı tartışılmaz bir yapım sistemi yaratmış, bunu yaparken de ahşap işçiliğinin zirvesine ulaşmıştır.

Çatı örtüsünde kiremit kullanımından önce ve halen ahşap yongalevhalar kullanılmaktadır. Yongalevhalar, eğimli çatı merteklerinin üzerine, eğime paralel ve şaşırtmalı olarak dizilirler. Fakat çoğu zaman tamir edilmesi veya değiştirilmesi gerektiği için yerini kiremite bırakmıştır.

Mekanlar artık şahnişin, mabeyn, hayat veya gusülhane; mimari elemanlar ise şerbetlik, sergen veya güğümlüktür. Akseki merkezde yer alan?Boyalı Ev?de en güzel örneğini bulduğumuz alçı işçiliği ve kalem işinin birlikte kullanıldığı, antik dönem izleri taşıyan sütun ve sütun başlıklarını, Sarıhacılar Köyü Camiİ?nde, pembe ve yeşile boyanmış olarak ve ahşap çıtalı tavanı taşımaya çalışırken bulmak şaşırtıcıdır. Yine o doğal veriler ki hayat ağacı olarak karşımıza çıkar bir mezar taşında, veya vazoya konmuş bir demek çiçektir Ak Ev?in kapı üstünde veya bir salkım üzümdür Akseki Merkez Camii mimberinde. Ve o ustalar ki hiç çekinmeden taşçı işaretlerini bırakırlar eserlerinin giriş cephelerine?

Sonuç olarak; Akseki insanını, ekmeğini taştan çıkarmak için sekiler yapmaya zorlayan doğal veriler, yöre insanının barınma ihtiyacı ve diğer gereksinimlerini inşa ederken de etkin olmuştur. Yöreye özgü taşları harçsız, ahşap hatıllarla birbirine bağlamış düğmeli evleri oluşturmuş, çevresinde en yoğun olarak bulduğu ağacı işlemiş; kimi zaman camsız pencerelere ahşap oyma kafes, çarkıfelek motifli kepenk yapmış, kimi zaman da yıldız göbekli ahşap tavanın orta yerine bereketi simgeleyen?nar? olarak kondurmuştur.

alıntı

Geleneksel Akseki Evi iki katlı ve taş duvarlıdır. 60-70 cm. genişliğindeki taş duvar, esas taşıyıcı gibi görünse de, asıl taşıyıcı ahşap iskelettir. Ahşap iskeletli çerçeve sistem ve yağma yığma taş duvarın oluşturduğu bu karma sistem, Akseki?ye özgüdür ve Anadolu?da geleneksel dokularda benzerine rastlanmaz.

Akseki?nin sert iklimi ve dik yamaçlardan oluşan doğal yapısı; yöre insanının ekonomik durumunu, sosyal yapısını, yaşam şeklini etkilemiş ve bunun sonucu olarak barınma ihtiyacını karşılayan mekanlarının oluşumuna da yön vermiştir.

İki ahşap hatıl arası?destur? olarak isimlendirilirken, taş duvarda dikine atılan kısa parçalara yöre halkı?düğme? adını vermekte ve bu sistemle yapılan evlere de?düğmeli ev? denmektedir. Yatayda birbirine bağlanan ahşap iskelet, düşeyde de ahşap dikmelerle birbirine bağlanarak sağlamlaştırılır. Pencere ve kapı boşluklarına göre yaklaşık 2 m. arayla yerleştirilen ahşap dikmeler, çatıya kadar düğmelere, çatıda ise merteklere bağlanırlar. Böylece ahşap iskeletin stabilitesi sağlanmış olur. Hatıl ve ahşap dikmeler için çam veya katran tercih edilirken, düğmelerde andız ağacı kullanılır.