Sanki sen hiç bilmediğin

Cinayet işleniyor

Kimbilir

Ne olursa olsun

bir zerreciğim ki arşa gebeyim

Sorumluluğu sırtlayan herkesin bir "sancı"sı vardır elbet. Bu sancıyı "vahy"i doğrudüzgün algılayanlar daha az yaşar. Vahiyle arasına çeşitli engeller koyanlar ise daha ağır bir sancı yaşarlar.

tp://imza. la/engelli-ogretmenler-atama-istiyor

Çok yorgunsun

O' na bağlanmakla.. Varlığın sebebine tutunmakla..

Rüştü ÖZDEMİR ewet çok doğru... vahyin bereketinden mahrum kaldığımız ölçüde sıkıntılarla başedemez hale gelir, bir üzüm tanesi yerken on tokat yemiş gibi hissedebiliriz hayatı...

"insan" olarak çıkar...

Zira atılan her adım bizi arayışımıza yaklaştırır. Önemli olan var olduğunun farkında olmak ve bunun içindeki uyumu sezme gayretine girmektir. Eğer kılavuzumuz yoksa yanlış yollara sapabilirz ama bence bu da bir kayıp gibi görülsede bir kazançtır çünkü doğruya doğru atılan adımları hızlandırabilir. İnsan kainata ve kendine dönüp bakarsa kusursuz uyumu görür ve bunu tesadüflere değil asıl sahibine verirse özüne yaklaşmış demektir. Özünü bulan insanda sancısına nihayet verir...

Bulutsuzluk Özlemi - Yaşamaya Mecbursun

Olabilir

Hersey sana zor geliyor

Sanki hiç umut yok

Bugün canın çok sıkkın

Biliyorsun bunu

"Vücut da Meryem gibidir, her birimizin İsa'sı vardır. Bizde eğer o dert peyda olursa, İsa'mız doğar"

Sana utanç veriyor

Din açısından bakmadığımızda ise, varlık sancısının asıl sebebi hayatın anlamıdır bana göre... Hayatı O'nun bir emaneti ve sonsuz bir hayatı kazanmak için verilmiş bir sermaye olarak görmeyen insan, bu dünyada ne için var olduğunun sorusuna kolaylıkla cevap veremez. Cevap veremediği için de insanın beynini ve kalbini kemirir durur bu soru... Bence bu insanı rahatlatacak tek bir çıkış vardır, o da -varsa- vicdanının sesini dinleyerek yaşanılan bir hayattır.

olmak ya da olmamak

'ben ki toz kanatlı bir kelebeğim

Neretva ne kadar üzgün

İnsan bir şeyleri sorgulamaya başladıysa, varlığın derinliğine doğru bir adım atmış demektir.

'İnsan' olmanın yükü müdür bu? Nasıl çıkar insan içindeki dipsiz uçurumlardan?

Yaşamaya mecbursun

mutluluk için vahyin bereketine, bu berekete mazhar olmak için de vahyi anlamaya ihtiyacımız var..

O seni terkedip gitmiş

Mostar köprüsü çökmüş

bu durumu meydana getiren nedenleri ortadan kaldırmak gerekir. psikolog, aile desteği ile her kötü durum aşılabilir. on yıl önce yaşadığımız çok çok kötü durumu şimdi bir yılda en fazla üç dört kez hatırlıyoruz. insan unutkan varlıktır, o sıkıntı anına biraz dayansa, zaten olay biter. zamanlar herşey unutuluyor.

Mevlana Fihimafih

Başa dönecek olursak Kitap'la sağlıklı bir iletişimin yollarını aradığımızda ortada bizi tökezletecek pek problem kalmaz. Değil mi.

birbirine benzediği için karıştırılabilir, ikiz kardeş gibidir onlar görsen ayırd edemeyebilirsin, tanısan belki; birisi varlık sancısı diğeri sekerat iniltisi, birisi varolmanın bedeli diğeri geçiş köprüsü, birisi alemlere bedel diğeri yanlızca kendine bedel,

minicik gövdeme yüklü kaf dağı

"sancı" insan olmaya dair en büyük adımdır ayrıca. "doğum"lar hep sancıyla başlar...

İnsan hep umut eder

Açlık ve gözyaşı

Din penceresinden baktığımız zaman olaya, varlık sancısının tarifini "derman arardım derdime, derdim bana derman imiş" sözleriyle yapıyorum. Zira var olmamızın sebebini düşününce bu sancıyı çekmek çok da garipsenecek birşeymiş gibi gelmiyor. Nedir var olmamızın sebebi? Bence O'nun varlığına şahitlik etmektir. Bu ise kolay bir iş değildir. İnsan hem "kabz ", hem de "bast " ismine şahitlik eder; hem "hayatı veren" hem de "hayatı alan" ismini idrak eder yaşamı boyunca... Bu ise kolay bir iş değildir, birbirine zıt bu iki hali yaşarken dengede durmak kolay değildir çünkü...

biraz sartre biraz kierkegaart, biraz mayakovski, biraz ismet özel, biraz anna, biraz dostoyevski biraz nilgün marmara... varlık için iyi tetikçilerdir..

Senin yitirdiklerin

Bir kaos içindesin

Günlerin getirdiği

Bulutsuzluk Özlemi

olamadıysa hep kuyudadır. en dibinde...

varlık sancısı çeken ve hala sancıyı hisseden tek insan tanıyorum, gerisi yalan söylüyor.

Bugün duyduğun haberler

dipsiz uçurumlardan kurtulmak için:

dev sancılarımın budur kaynağı'

dayanılmaz sancıdır bilirim. çekmişliğim vardır..

Bugün askın bitmiş

Bugün din ve ırk uğruna

para gunumuzun sancısı bu nasıl kazanırım bukadar

Vahiy bize neye nasıl bakacağımızı öğretir. Konumumuzu bildirir. Mesela; vahyi kavrayan asla kader'le kavgaya girişmez. Enerjisini boşa harcamaz. İman eder ve güvenir, Rabbinin kendisne güvendiği gibi.

'. sulusepken' açar mısınız biraz daha? Kimdir 'O'?

bizim içinde bulunduğumuz durum olsa olsa yokluğun ızdırapsızlığı olurdu, vurdumduymazlığı olurdu bu saatten sonra ondan gelmiyorsa bu ses bizim söylediğimiz herşey; bremen mızıkacılarının notalarından ileri gitmeyecek