Merhabalar. Adalet devletin üç erkinden biri olup, gerek bütçesi, gerek personelin yapısı, gerekse özlük olarak en baş aktörlerden biri olması gereklidir. Altına girdiği yük hem maddi, hem manevi açıdan çok ağır olup, insanların vicdanında her zaman olmazsa olmaz bir müessesedir. Dünya var olduğundan beri en önemli ihtiyaçlardan biri olan adalet bu kurum tarafından en sağlıklı şekilde, objektif, tarafsız, vicdani kanaatler de göz önünde bulundurularak sağlanmaya çalışılmaktadır. Sorumluluğunun getirdiği yük o kadar ağır ki geceleri uykudan, sosyal yaşamdan. aileden.. vb. hep özveride bulunulur. Sanırsınız ki hayat sadece kurumdan ibaret. Tabi bu personelin sorumluluk duygusu ile büyük fedakarlığından kaynaklanmakta. Bu en alttan en üste herkesin Adalet Bakanlığında hissettiği bir duygu. Ancak aldığı sorumluluk, yaptığı özveri ve fedakarlık göz önüne alındığında özlük hakları, yaşam tarzı, ihtiyaçlarını karşılaya bilme açısından günün çok gerisinde ve diğer kurumlarla karşılaştırıldığından sanki üvey evlat muamelesi görüyormuş hissi uyandırmaktadır. Bugün göreve yeni başlayan lise mezunu bir Adalet Bakanlığı mensubu memur en düşük devlet aylığı maaşı almakta, yılları kurumda geçen personelin gerek psikolojik, gerek fizyolojik yıpranma oranı had safhaya varmaktadır. 10 yılı dolduran yoğun tempoda çalışan bir personelden normal bir insan davranışı beklenilmemektedir. Çünkü kurumun iş yükü, sorumluluğu, kısmen mobing, geçim sıkıntısı... vb. tüm personeli olumsuz etkilemektedir. Bizler için fırça yemek, hakarete uğramak, küçük düşürülmek hayatın olağan davranış biçimleri haline gelmiştir. Yıllardır dillendirilmesine rağmen maddi ve manevi olarak özlük hakları bir adım ileri gitmemiş, tüm yan ödemeler kesilmiş, alım gücü düşmüş, modern köle tabirine uygun bir şekilde yaşamaya mahkum edilmiştir. Yıllar önce iyileştirme umudu ile bekleyip, emekli olup, ölen arkadaşlarımız vardır. Onların beklentileri karşılanmadı, umudum en azından bizlerin beklentisi gerçekleşir. Devlet büyük bir sorumluluk bilinci ile vatandaşa her türlü yardımı ve ödemeyi gerçekleştirmekte olup, bizim çocuk paramız bile ödenen meblağlar yanında devede kulak kalmakta, bordrolu olduğumuz, yıllarca okuyup emek verdiğimiz, en az üç sınavı atlatıp atandığımız kurumumuzda cezalandırılıyormuşçasına görmezden gelinmektedir. Şimdiye kadar iki Bakan ve bir Cumhurbaşkanı tarafından verilen sözler bugün (26/05/2023) itibarı ile gerçekleştirilmemiş olup, ne yazık ki verilen sözlere olan inancımız puan kaybetmektedir. Temennim tüm erkler içerisinde olmaz ise olmaz kurumumuz hak ettiği değeri fazlası ile görür ve personel üzerindeki maddi, manevi, sosyal vb. baskı kalkar, herkes akşam eve giderken eli dolu, çocuğunun ayakkabısını nasıl alacağını düşünmeden gider. Saygıdeğer büyüklerime, yetkililere saygılarım ile arz ederim.