Bayrağımın rengi kırmızı

Yasaklı bi renk kırmızı...

kırmızı kokan yitirilişler... eşittir insan.. eşittir kırmızı...

kanı... karpuzu... aortu... aşkın cazibedar yalancılıgını... şehrin başdondurucu sarhoşluk LOŞ luğundaki odalarını... çileği... ve çileyi... duyumsarız bunları...

farklı bır kokudur kırmızınınki..

ve sırasında aşk, ve günü gelir ölüm..

kimi zaman özlemi.. haylazlığı..

kırmızı koku...

kırmızı sadece bunalımı degıl..

Kırmızı tehlikeli bir renk. Eğitimini İngiltere'de yapmış Kadir Ağabeyimi nasıl hatırlamam. Okul sergisinde resim öğretmenini perişan etmiş. Çocuklar kırmızıdan başka renk bilmezler mi diye. Hoca ilk defa kırmızı üzerine düşünmeye başlamış benim gibi. Kırmızı takıntısı bizim toplumun ruh halini ortaya koyuyor anlayabilirsek. Bunalımlı bir toplum. Fazla mı oldu!

vazgeçemediğim renk...

Siyahın tek değiştiremediği renk kırmızıdır. Siyah hangi renk ile karşılaşırsa onu bozar çirkin bir görünüm kazandırır. Siyah sadece kırmızıyı bozamaz ve kırmızıya yenik düşer. BORDO siyah ile kırmızının kavgasında kırmızının yorgun halidir.

intikam...

ve eyy kırmızı...

iliklerimize kadar işlemiş olan, istedimiz kadar temizlesekte ruhumuzdan çıkmayan KAN kokusu...

ve unutamadıgım tütün kolonyamsın, kırmızıya çalan bir bayram sabahında...

kimi zaman aşkı.. neşeyi..

kokular bazen farklı anlarımızı hatırlatır... bazen küçüklüğümüzdeki bir anıyı... ve duyumsarız geçmişi sanki şuan yaşıyor gibi...

eşittir kırmızı..

her kırmızı da bir ahenk

kalbini sev kırmızı giy. Kardiyoloji vakfının geçen sene ki sloganıydı. Bu doğrultuda kırmızı enerji demek bir yerde...

elbette başka renklerın de anısı ve duyumsanıs zamanı vardır.. ama bende baskın olan kırmızı dır.. en sevdiğim renk değildir belki ama... bana göre en çok duyumsatan ve kokan rektır kırmızı...

kan macera

Birgün renklerin felsefesine girelim mi. Merak edenler Dücane Cündioğlu'nu boğazköprüsü ışıklandırılmasına bakışını okuyabilirler. Ben okudum, rengin ne olduğunu ne olmadığını anlamaya başladım.

kırmızı, eşittir sokak duvarlarındaki illegal yazılar.

ceylan/

Doğru, kırmızı aşkı da anlatır, savaşı da. Neden! Aşkta da savaş vardır. Kendimizle, nefsimizle ve gülle.

gurub vakti...

her ahenkte bir anı bir macera bir telaş...

nefsime nefes verendin... kızıl bir akşam çayında...

eyyy aşk... sen hep kendimsin... kendimdin..

albeni

ve sessiz bir ırmak... yavaşş yavaş.. ve benekli balıklar.. ve buramm buramm kırmızı...

kimi anlatırsın bilmem bu defa o kekremsi kokunda... ASR zamanımı dır yoksa benı sana baglayan...

kırmızı sevdalar ve burnumda tüten renk..

.. tanımlar buram buram edebiyat kokuyor da olsa, kendi içinde bir cazibesi de olsa, bu renk huzursuzluk uyandırıyor benim ruhumda.. huzursuzluğu tanımlıyor bende..

Şehit kanı...

yani kırmızı bize sadece bunalımı hatırlatmaz...

eşittir Dizlerimdeki vişne çürüğü yaralar..

yoksa kirletilmemiş bir gurup efkarımı dır... yoksa vazifesini yapmamıs umumun HÜSRanı mıdır..

belki bir ruj izinde.. belki haylaz cocugun kanayan dızınde... belki de kollektif bir yaşamın özünde...

okadar da kokusu gelırkı burnumuza kırmızımın... hayatımızın her anında damgası vardır onun..

kırmızı..

Banyonun fayansları ve odanın loş kırmızı ışıkları

derin... huysuz.. öfkeli.. acımasız.. mutlu... bazen de saçma... bulabılırsınız onu hayatın tum gerçeklik ve ''düş defterlerınde''.

Akşamın en sancılı saatleri...

ya da ömrün en amansız keskin dönemeçlerinde rastlayabilirsiniz kırmızının kokusuna...

kırmızı bır koku manzumesıdır aslında hayatımızdakı onemli anlara damga vuran...

Bazen ayaktayken gözlerim kararır birden ve hiç yaşamadığım ama yaşanmışlık hissi uyandıran şeyler görürüm, tansiyonum düşer yığılırım... Hep aynı ev aynı dam ve kırmızı geniş şapkası olan bir kadın... Kitlenir kalırım...

kırmızıda hatıralarımızın, duyumsamalarımızın olması toplumun bunalımlı olmasıyla açıklanamaz bence... çünkü boyle bır ıddıa cok yetersız ve dayanaksız kalır..

kimi zaman tutkuyu..

kırmızı kan.. vee insan.. dünyada kanla özdeşleştirilmesi en kolay varlık... insan.. ve kırmızı... çagrışım =insan

herbırının farklı kokusu vardır haytımızda... fakat renk aynıdır kırmızı...

aşk ihtiras kin nefret

Karanlık iyiden iyiye bastırıp, kızıllık azalmaya başlayınca, insanın ruhu da uyuşuyor ve sancılar azalıyor nisbeten...

ve altını kalın ve renkli çizgilerle belirginleştirdiğimiz düş defterlerindeki altı çizili satırlar..