Hayal ettiğin, gerçekleşmesini istediğin şey ister yakın ister uzak olsun, isterse tamamen belirsiz olsun yine de bu koyda uzaklara bakarken bulursun kendini.

Kadınların çene yarıştırmaları, ayyaşların bağırtıları, çocukların ciyaklamaları, armonikanın tınlayışları, hepsi ama hepsi birbirine karışarak uğulduyordu. Dünya soluk soluğaydı sanki.

"Gerçek olmayı deneyecek cesaret için nice zaman biriktirdik acaba? Anla ve anlat, paylaşalım hiç yoksa sessizliği, kandırmayalım kimseyi, deneyelim!

"Umut etmek, tek başına ıssız bir koyda beklemek gibidir.

Gökyüzündeki ışıkları da görünce, kendi kendinizi güldürmek için belki de, "Ulan ölmeden önceki ışık olayı doğruymuş meğer..." dersiniz.

Hoş geldin abem, gelişin buraları güzelleştirdi..

Evet.

Her şey kaba ve açık bir biçimde bu hayvansı, bu utanmasız, bu karanlık yaşantıya güçlü bir umut duygusu veriyordu.

Gün boyunca ısınmış kumlardan yoğun bir koku yükseliyordu. Kesimevinin tatlımsı, güçlü kokusu kendini hemen belli ediyordu. Dericilerin bulunduğu yerden ise ekşi, keskin bir koku geliyordu.

"Bu yükle öleceksin dedim hamala, ölüm kolay sen umuttan haber ver dedi, umut varsa dünyayı vur sırtıma."

Varoluşu, acıyı, yalnızlığı, iyi ve kötü olan her şeyi, en dip ve en yüksek noktaları sorguluyorsunuz. Kafanızda bir müzik çalıyor veya çalıştığınız yerin karşısında plazanın penceresinden bir fanila sallanıyor belki de. O kadar bomboş bir saçma ortam. Öyle ki, vücudunuzun bilmediğiniz bir yerinde acı çekiyorsunuz.

Bir yandan ölmek isteyecek kadar sıkılırken, bir yandan da dışınız Reina, içiniz türkü bar sizin de. Adile Naşit'i, Kemal Sunal'ı, Barış Manço'yu özlediniz siz de biliyorum. Eminim toprağa basmayı, çiçek sulamayı, güzel bir manzarayı izlerken hiçbir şey yapmamayı özleyenleriniz de var aranızda.

Dakikalar yıllara öykünüp geçmek nedir bilmez, karanlık hükümran olur odanıza, çığlıklar başlar ve kapanış...

Yalnızlık denizi boyumu aştı, balıklara didiklettiriyorum kendimi, gülümseyebiliyorum ama hala, o da gönlümü almaya yetiyor her zamanki gibi.

Bu son satır fazladan yazılmış demektir!"

Aslında umut ölürken bile umut ölür...

Yaşıyorsak, hala umut var demektir!

"Çünkü en son umut ölür."

Gözünün gördüğü kadar uzağa bakar haberin nereden geleceğini anlamaya çalışırsın. Kimi zaman yerden bir taş alıp var gücünle fırlatır, suda çıkardığı sesi dinler ve sudaki yayılan halkalara bakarsın.

Tamam dersiniz, buraya kadarmış, hayatınız film şeridi gibi kare kare gözlerinizin önünden akar gider ve o esnada evden gelen harmonik olmayan sesler kulaklarınızın ırzına geçer.

Yeni bir gün, yeni umutlar demektir. Aksini düşünen çöp poşetinden sızan sudur, kuş kakasıdır. Evet.

"Çünkü umut, sabaha çıkacağımızı bilmediğimiz halde, çalar saati kurup uyumaktır."

Yaşam, var gücüyle akacağı, kendini göstereceği bir yol arıyordu."

Döndüğünde bulamayacak olmak beni, bu korkutmuyorsa seni...

Pamuk ipliği ile insan yaşamı arasında bir korelasyon vardır ki, kimi zaman anbean yaşarsınız bunu.

"Çünkü tepemizdeki bulutlar ne kadar kara olursa olsun, onların üstündeki gökyüzü hep masmavidir!"

Bugün de ölmedim anne.

"Mezarlığın ötesindeki kırlar, batmakta olan güneşin ışıklarıyla kızarmıştı. Sokakta, rengarenk giyinmiş bir çocuk seli rüzgar gibi dört bir yana savruluyordu. Hava ağır ve iç bayıltıcıydı.

Yaptıklarını neden yaptığını bilmeden bambaşka trajediler düşünenler, farklı dünyaları düşleyenleriniz de var. Aynaya baktığınızda gözlerinizin derinindeki sizi göremeyip telaşlanıyorsunuz bazen değil mi? Yaşadığınız panik hali daha da boşluğa, ne yapacağınızı bilememeye itiyor sizi.

Hoş buldum abiciğim, sen de çok hoşsun. :-)

Bunları neden yazdığımı bilmiyorum, inan, rahatım belki, belki merak ediyorum, dinleniyorum. Yenildim ben, bu skoru önemsiz kılmak için umutlanıyor, bundan sonraki maçları düşünüyorum.

S ktir edin tüp hepsini.

Belirsizlik zordur ve umut etmenin çetin bir parçasıdır."

Kafanızda tango, kalbinizde arabesk çalıyor. Hem bir sürü şüpheniz var, hem de çok eminsiniz hayatınızda ne istemediğinizden.