bizse görmeden tutulduk... sevdik. ateşte yanmadan, pervasız yananlardan... yanmaktan değil de tattıkları, belki sarhoşluktan...

Hayat çok kısa

hüznün tebessümünü görürdü onlar yüzüne baktığında... tutuldukları, baktıklarıydı. belki duydukları, lakin tutamadıklarıydı...

Haznin nedenini boşvermek lazım

Dilinden dökülen manasız sözdür.

Hüzün, ayrılıktır, kavuşmamaktır

İnsanı insan yapan hal..

yusuf ibranice bir kelime: ibranicede yusarsif şeklinde okunuyor. anlamı :

Ve her şeye rağmen güzeldir hüzün

Hüzün, harflere sığmayan bir nimet-i İlahi dir.

Gül ateş, gülbün ateş, gülşen ateş, caybar ateş

Bir mevsim-i hazanına geldik ki alemin

Hüzün, yuvasından, düşen bir kuştur.

Yaşadığın müddetçe dertsiz tasasız ol

Hüzün sevda olur, hayalini getirir annelerin, yavruların ve süveydaya durup melankolisini yaşatır sevenlerin, sevgilerin. Fuzulilerin Galiblerin kinayeleri ve tevriyeleri onun üstüne yazılır, bülbüllerin kumruların şeyda tenasüpleri ve mecazları ona dillendirilir. Umman gemicilerinin ufuklarında deniz feneridir hüzün, semavat müneccimlerinin kadrlerinde Ayyuk.

Hüzün, gurbet elde siyah gecedir

Aziz-i vakt idik ada zelil kıldı bizi.

Mahabbet bir bela şeydir giriftar olmayan bilmez

Kendi suyunda kaynamak...

Hüzün, karlı dağdan kopup gelen çığ,

Bahar yağmurlarıyla bindigimiz faytondan vuslat demlenmıs aksamlara gıden en güzel melodıdır, bana gülümsedıgın gözlerin. İşte budur bana göre Hüzün...

hüzün hayatın içinde olmaya can atan bir adamın her denemesinde geri püskürtülmesi, Oblamov olmaktan bir türlü kurtulamaması ise bu hüznün en kronik ve en trajik halidir.

Hurşide baksa gözleri halkın dola gelir

Hüzün, bir neşeye ulaşmak için

Hüzün, Şeyh Şamil toprağında alnından vurulan bir çocuktur.

kemal eyüboğlu

Hüzün, seyerandır maverada.

1882-1883 yıllarında Aydın-İzmir demiryolunun inşaatları sırasında Tralleis'te bulunan Seikilos Mezar Yazıtı'nda, Seikilos'un karısı Euterpe için yazdığı sözler bulunuyor. Sütun şeklindeki mezar taşında, Antik Grek müzik notalı lirik şiir, şarkı sözü notaları ve mezar yazısı alt alta yazılmış. Seikilos Mezar Yazıtı tamamen müzik kompozisyonu örneği olması yanında dünyada müzikal nota olarak bilinen en eski yazılı kayıt kalıntısı. Müzik, M. Ö. 2'nci yüzyılda Phrygia'da bilinen nota sistemine uygun yazılmış. Şiiri oluşturan sözler, 6/8'lik nota ölçüleriyle ezgiye dönüştürülerek batıda müzik marketlerde özgün müzik olarak müzikseverlere sunuluyor. Grekçe olan şiirin Türkçe sözleri şöyle:

hüzün, bir hazan mevsiminin eylülünde yaşamışlığın, görmüş geçirmişliğinle doğanın hazin yorgunluğunu izlemenin dolgun tadıysa, bu hüznün en tatlı halidir.

Neye kavuşsak, kime varsak, nedense saklı ve derin bir boşluk kalır içimizde. Onun bir türlü dolmadığını, doymadığını her daim hissederiz. Ve anlarız ki, buradaki hiçbir şey o boşluğu doldurmayacaktır. Biliriz ki o arzu ebede dönük, o arzu ebede müştaktır. Yaşadığımız süre içinde de içimizdeki gurbet, yüreğimizdeki hüzün hep var olacaktır...

Huzun ki; sadıktır, asla terk etmez. En güzeli de olgunlastırır seni.

Gül kızardı hicadından hicabından" türküsünü dinleten duygudur...

Sabahın seherinde Olgun Şimşek'in buğulu sesinden;

"Hüzün ki en ziyade yakışandır bize... "

Ve zaman herşeye gebedir.

Hüzün renk olur, son dalın son yaprağında sararırken yakar içimizi; son fırtınanın son dalgasında köpürürken kanatır yüreğimizi. Mavi gecelerin ve kurşuni bulutların örtüsüdür hüzün. Hatırlamanın mestliğinde eflatuni bir ırmağın hasret yarasıdır, gül gül olup açan ateşin kederlerin masum çiçeğidir. Sahilde bir gurubdur o, ufukta bir şafak. Perde perde solan hayatımız

İstenmeyen razı olama durumu

Devamlı çıkılan bitmez yokuştur.

İyidir hüzün, hoştur

Hüzün, mazlumlar adına bir saman çöpüyle devleri yere sermektir.

Suskun dudaklarda, iki hecedir.

Mor menekşe boyun eğdi

Nedametsiz, mağrur

yarım kalmışlıkların,

Hüzün, her hale şükretmenin diğer adıdır.

İstençleri ötekileşirmenin öteki hali

YUSUF=HÜZÜN

hayatın beni yyok ettiği bi dönemi yaşıyorum... derler ya ne kadar batarsan o kadar hızlı yükselirsin... hep dahada dibi görüyorum gibi geliyo.. napcağımı bilmiyorum, yaşamak anlamsız geliyo...

hüzün bu gezegen, bu toprak, insanlık, halk, erdem adına bir iç geçirmeyse bu hüznün en peygambersi halidir.

Ağırbaşlı bir kabullenme hali...

Hüzün:

Çareler içinde tek taraflı bir çaresizlik...

belirli kötü dönemler olabilir herkesin hayatında bu kadar moralini bozma. aldığın kararladan ders çıkar sende yanlışlarda yapmış olabilirsin ilerde yapıcaksın diye kaide yok. bndan kötüsü olamaz diyorsan zaten daha iyisi için hep umut vardır bence

hicranı asırlardan.

aldığım her karar kaybettiriyo çünkü... sevdiğim insanları daha mnatıklı olmak adına kaybettim hep, mantıklıda olamadım... kimse kalmadı beni seven... işin kötüsü bi dostum bile yok bunları anlatacağım, güvenmiyorum kimseye... suç bende mi diye soruyorum hep, bütün insanların güzel giden bi hayatı varsa, eşiyle, dostuyla...

İnsan olduğunu hatırlatır...

Hüzün mevsim olur, böler bir uykuyu bazan; bazan bir paranteze alır acıları. Güz mü, eylül mü bilinmez; ortası mı sonu mu anlaşılmaz anın. Şakaklarına düşen benek benek karlar mı densin yılların gölgesini taşıyan, başında gül rengi bulutlardan Lahuri tüller mi olsun Hicaz şarkılarında bestelenen?!.. Hüzün karanlıktır, yalnızlıktır, korkudur. Ve hüzün bazan en büyük umutlara gebedir.

Hüzün, laf söyleyen yobaz hödüğün

çöküş hali değil, kendini bırakış değil, bunlardan uzak asil bir duruş.

Hüzün, bakmasını bilmeyen gözdür.

Hazan ki durmadan evrakı su-be-su dökülür

Hüzün gözyaşı olur, bazan bir eylül bulutundan dökülüp dilemmalarımıza karışır; bazan bir Kanuni mersiyesinden akıp güneşlerimizi buharlaştırır. Paramparça olmuş kutsal kitapların mürekkeplerini dağıtır bazan, bazan kandil gecelerinin pişmanlıklarına dökülür yüreklerimizden. Kimi zaman bir bayram sevincinin ardına gizlenen yetimin gözünde acı; kimi vakit fersudeleşmeye yüz tutmuş gülün yaprağında kırağı sıfatında belli eder kendini.

Milattan Önce 2. yy. Anadolusundan Harika bir şarkı

Hüzün, yaslı gönül, konuşmayan dil

Hiçbirşeyin seni üzmesine izin verme

hüzün denince hep aklıma şu cümle gelir, çok severim, Yılmaz Güney demiş ki ;

Yenilgi sonrası ruhunda oluşan sığınak,

Hüzün, Kureyşte Süheyb-i Rumi; Yemen de rahip Bahira, Konstantinepol de Ulubatlı Hasan olmaktır.

neden bu kadar kötü peki

Hüzün tarih olur, Bağdat ufuklarını Osmanlı tuğları misali bekleyen hurma fidanlarıyla; Tuna boylarını hatem yakutları gibi süsleyen kaleler ve burçlarla gelir yedi yüz yıllık hafızamıza. Elhamra avlusunda derin uykulara dalmış mağrib güneşi olur kah; kah Kudüs gecelerinde savrulan Selahaddin rüyaları.

ve şimdi firakının hüznünde salınıyor sevdamız...

İnsana dair yanılgı ve ya yenilgiyi

Hüzün alışkanlık olur, acıların yol dönemecinde azığını kuzgunlara kaptıran gönüllerin ömre süren Selva sıyla tartılır. Yüzbin yıl sonra yeşerecek tohumlar için saklayıp suyu, vahalardan kurumuş dudaklarla geçer delikanlıca. Mermer beyazında ayetlere teslim olmuş bir buhur-ı Meryem in nazenin tebessümüne Namus-ı ekber vasıtasıyla gelen nefestir o.

Hüzün söz olur, yarı yollarda bırakılmış yeminlerin ve vaadlerin peçesinden yüz gösterir kimi, kimi bir elyazmasının derkenarına yazılır bir ayrılık türküsü niyetine. Bir mücelled güldeste olur yazılsa tüm hüzün sözleri ve binbir geceyi dolduran tutilerin dilinde şeker niyetine çiğnene çiğnene tutar şöhreti alemleri. Sabahların kokusuna karışan bir pişmanlığın terennümüdür bazan ve bazan da gecelerin korkusunu damıtan bir şarkının dizesi.

Hüzün nedir dostlar bilir misiniz?

Her bir hayal kırıklığının,

hüznün nedeni yalnızlık, bu dünyada yurtsuzluk, kendi oluşuna sevgisizlik ise bu hüznün en hazin halidir.

SEİKİLOS MEZAR YAZITI

yaşanmışlıkların,... süzüle süzüle, arına arına yüreğin en derin köşesine, en mahzun, en nezih, en ağırbaşlı haliyle yerleşip kişiyi olgunlaştırmasıdır hüzün...

Çiçekler selama durdu

İskender PALA

Hüzün, bir hazin kelime. Ayrılık gibi, hicran gibi; ama mutluluk gibi de. Bazan bir gözde görürüz onu, bazan bir yüzde. Bazan bulutlarla gelir, bazan lodoslarla.

Hüzün ki en ziyade yakışandır bize...

Hüzün, özleyiştir.

hüznün sayısız tonu, bir çok yüzü vardır; çiçekler, kuşlar, rüzgarlar gibi...

Salındı bahçeye girdi

Şeb-i yeldayı müneccimle muvakkıt ne bilir

diğer link: