Herneyse arkadaşlar konuların hepsi birbirine girdi. 10 yıl meselesine gelince inanın harika birşey aradan 13 yıl geçmesine karşın hala ilkgünkü gibi saygı ve sevgi buyutuna sahip olduğunuz bir dostunuzun olması. Buda benim hayattaki en büyük şanslarımdan bir tanesi. Beklentisiz, karşılıksız sevgi ve saygı.

ne kadar değerli olmak isterse bu asıl onun elinde hekes değerini kendi bilirherkes kredisini kendi oluşturur

10 yıl çok uzun bir süre, on yılda bir insanı tanuyamayan kişi bence insanlara güven duygusun son derece zayıf olan bir kişilik yapısı içindedir... hayata bakış açılarıda böylelerin hep olumsuzdur, negatif enerji yayarlar, alıngandırlar.. vs.

İnsan tanımak ömür ister. Tekamül ve Hoşgörü önemlidir. Bunun bir süreçle ölçülebileceğine katılmıyor ve inanmıyorum. Ancak asgari müşterekler SADECE söze sohbete başlamaya yeterlidir. Güzel başlık @gülenim!

Ha birde hiç tanımadığınız şahışlar var. Sadece birkaç sohpet o kadar. Onlarda bazen kendilerini bişey sanırlar halbuki kimsin, nesin belli değil.

insan insan olsun yeter. Klasik bir cevap diyeceksiniz ama benim anlayışım bu. Tabiki insanın insan olduğunu anlamak için de uzun paylaşımlar gerekiyor. Yani emek harcamadan olmuyor. Sonra bir bakmışsınız bütün emekleriniz boşa gitmiş. Aslında hiç bir emek boşa da değildir. sonuçta onu gerçekten tanımış olmanız bu emek sayesinde oluyor. bu yüzden hiçbir davranışımdan pişman değilim. İyi de çıksa kötü de çıksa yaşadıklarım harika birer tecrübe birikimidir benim için.

Ama karşınızdaki insanın size verdiği değer karşılığı kadar değerinin alçalması veya yükselmesi söz konusu olur.

İnsanların bazen 1 saat içinde dahi nasıl bir kişiliğe sahip olduğunu anlamaya çalışan tipler vardır. Halbuki kişinin kötü bir ruh hali içinde olması eğer o bir saate denk geldiyse oda şansına artık mı demek lazım. Bu söylediğim her önünüze gelen için değil tabiki. İşte burada hayata bakış açınız ortaya çıkıyor. Siz ne kadar iyimser bakmaya çalışırsanız çalışın yarın birgün biri çıkıyor karşınıza hayatınızla ilgili kararları vermek onun elinde oluyor.

çok şanslısın o zaman gülenim dostlara sıkı sarılmak lazım

Maalesef var evet ve toplumsal boyutta düşünülürse aşılamaz bir sorun ama ne mutlu bireysel olarak bunu aşabilenlere

insanlara sırf insan olmaları nedeniyle bile değer vermeliyiz.

ama bu yaşıma geldim hala öğrenemedim sanırım

Saygılar

bazende insan nasıl olmasını istiyorsa karşısındakinin öyle oldugunu düşünüyor. olumsuz hareketlerinin üzerinde çok düşünmemeye çalışıyor. en ufak güzel bir hareketini ise çok büyütüyor. ama çok büyük bir hata

Hayatımız hep tanımak ve tanıtmakla geçiyor. Çok şükür ki sağlığımız yerinde ve bunları yapabilecek gücü ve kudreti bulabiliyoruz kendimizde. İnşallah bir yerde yorulup ve yeter artık demeyiz.

ukum geldi sayın hocam... kafam dağıldı iyicene bu konu üzerinde inşallah yarın bir gün devam ederiz... sosyal farklılık sosyal adaletsizlikten kaynaklanmakta, insanlar eşit şartlarda doğarlar ama... eşit şartlarda malesef yaşayamazlar... iyi sabahlar.

İyi özellikleri varsa kötü özlliklerinin değişebileceğine inanıyorsanız değer vermeye devam edebilirsiniz.

hakettiği ölçüde değer veririm.

insan insandır.

itiraf ediyorum ben çoğu zaman insanlara hemen güven duyup fazlasıyla değer veriyorum tabi durum böyle olunca karşı taraftan gelen en ufak bir beklenmedik hareket olması gerekenden daha fazla yıpratıyor beni

insanları tanımak gerçekten de zor ve yıpratıcı... emek istiyor... zaman istiyor... hoşgörü istiyor... ama bir gerçek varki kimseye fazla anlam yüklememek lazım... ve fazla da değer vermemek gerekiyor... üzülebiliyorsunuz çünkü...

insanlara hak etmediği değeri verirsen sana hak etmediğin ıstırapları verirler! N. Y

Bazen aslında hiç de kabul görmeyen düşüncelerin ve insanların yanı başınızda bittiğini görürsünüz. Bu kimi zaman isteyerek kimi zaman da istemeyerek gelir sizi bulur. İşte ozaman acaba nerede yanlış yapıyorum diye düşünürsünüz. Ve kendi kendinize acaba çok mu fazla değer veriyorum insanlara dersiniz.

Tanıma şansımız olurda iyi özellikleri olmadığına iinanırsanız değer vermezsiniz.

evet biliyorum daha temkinli yaklaşmalıyım arkadaşlarıma ilk etapta

İnsanlıkları ölçüsünde... tanıyabildiğim kadarıyle.

not:gülenim siz bu yazdıklarıma sakın alınmayın, sadece on yıl bana çok fazla geldi ve gerisini devam ettirdim.

Haddini bilen insana, insanlardan beklediğim değerin on misli değer veririm...

Arkadaşlar söylediklerinize elbette katılıyorum.

Ben kendi adıma belki geçte olsa öğrendim artık diyorum. Neymiş İnsanlara hakettikleri ölçüde değer vermek gerekiyormuş.

ne yazıkki sosyal düzey farkı herzaman vardır ve insanlar bu farklara göre davranış sergilerler vede yaşarlar...

10 yıl geçecekse bir insanı tanımak için kurulacak dostluklara bir ömür yetmez."insan sarrafı olmak" diye bir deyim vardır. Yaşınız ilerledikçe ve tecrübeleriniz arttıkça insanları daha kısa sürede çözebilirsiniz; hatta burada bile. Ha bir de hangi düşünceye sahip olurlarsa olsunlar insanlarla bir arada, sosyal düzey farklılıklarını gözetmeden yaşamak zorundayız. Üstelik yaşamın renkliliği de buradan gelir. Siz sınırlarınızı kalın surlarla değil ama kurşun kalemle de olsa çizin yeter. Yeri gelir o sınırları delmek isteyebilirsiniz.

Dikkat etmek gerekiyor bence arkadaşlar her ne kadar karşıdakini tanısak yada tanımasak asla (şöleee bir 10 yılın geçmesi gerekiyor en azından) taviz vermemeliyiz.