Gel, aç gir, bu gönül

Ayrılık hasreti vurdu ikimizi, kırıldık işte böyle dal dal ve bir kırlangıç kuşu düşer aklıma durduk yerde, bambaşka, kıpırtısız ve yapayalnız?

Şimdi kurt yemiş elmalar gibi dalından mı düştük asırlık çınarlardan. Ekmekten sudan kesildim bir bilsen toprak kanar, mevsimler demlenir buğulanan gözlerimde ve ben düşle gerçek arasında bir yerdeyim, senden bir ölüm kadar uzaklarda?.

İster isen "Allah..."

Ne güldürür ustacığım?

"Lütfen usta! Yapma, gıdıklanıyorum!" dedim. Onun cevabı ise aynıydı: "Henüz değil!"

Boyamasaydım, hayatında renk olmayacaktı.

Sendedir, aşkın iksiri, dermanı

Bakışım kısaydı, ama şimdi beni harika bir sanat eseri yaptığını görüyorum.

Ah bir bulsak.. bir bulsak..

Nice namert ava çıksa, tuzak kursa, kurşun atsa;

gönüllerde

Bilirsin dert söyletir, hal ağlatır gülüm, birlikte gömdük sevdalarımızı dağların bağırlarına. Birlikte ağladık, birlikte güldük yıldızsız gecelerde. Birlikte bir kır lalesine, bir yılana, bir akasyaya su verdik temmuz ortasında?

Seher yeli hep erken, hep incecikti dağların, tepelerin yamaçlarına gün vururken.. İşte o zaman sen ilk açan çiçekler gibiydin baharın yemyeşil dudağında?Ben ise saçları kıvır kıvır, akpak yüreğime henüz kir düşmemiş, güleç yüzlündüm, gamsız-kedersiz bülbüller gibi yarin bağında..

Bir ayna getirip önüme koydu. Gördüğüme inanamıyordum. Aynaya tekrar tekrar baktım ve "Bu ben değilim. Ben sadece bir çamur parçasıydım."

SANMAKİ DERT SADECE SENDE VAR..

Yiğidi çökertmez kahır.

şimdiden.

05.07.2008

"Sonra beni alıp bir tahtanın üzerine koydu. Burada döndüm, döndüm, döndüm. Döndükçe başım da döndü. Sonunda yine haykırdım:

Aldanma faniye sakın yar diye

Yolunda ölmeyi sefa görsede,

Ah eder vah eder yine ezilmez.

ne dertler vardır

Ama usta bana bakıp gülümsüyordu:

Bir derdim var bin dermana değişmem

Ve ben kahve fincanı, şu sözlerin ağzımdan çıktığını hayretle fark ettim:

Kadın şimdi hayret içindeydi. Önündeki kahve fincanı konuşuyordu!

Dokuz kavim taşa tutsa;

Yüreğinize sağlık, hoş bir yazı tebrikler.:)

Değerli Hekimoğlu İsmail?Minyeli Abdullah? romanını yazdığı sıralarda, kendisine; daha önemli İslam?i mevzular varken, neden romanla vakit kaybediyorsunuz dediklerinde; ?Ben roman yazmıyorum, derdimi yazıyorum? demiş. Ne mutlu dava şuuruyla dertli olmak, dertlenmek, dert edinmek?

Sevdiği elinden cefa görsede,

derdini özendim,

ben kendimi baharlarda solmuş buldum...

Ama usta sadece gülümsedi ve; "Daha değil!" diye cevapladı beni.

Tadı kalbe indi derdin, dertli olmak hoş artık."

Bir gönül gözüyle baksa

İbrahim KAYA

gülüm ile baslayan her söz..

Kekeleyerek: "Nasıl? Anlayamadım?" diyebildi yaşlı kadın.

Düşman yılan olup soksa,

Ne güzeldir bi insanın sevdigine gülüm demesi..

"Derken beni aldı ve fırına koydu. Kapıyı kapayıp ısıyı arttırdı. Onu şimdi fırının penceresinden görebiliyordum. Fırın gitgide ısınıyordu. Aklımdan şöyle geçiyordu: Beni yakarak öldürecek"

"Evet bu sensin!" dedi usta. Senin acı ve sıkıntı diye gördüğün şeyler sayesinde böyle mükemmel bir fincan haline geldin.

ben derdimi sever oldum senle gülüm

halimi bilmez kimse mecnuna yoldaş oldum

ve ağlanamayan

Yaşlı kadın, bir antika dükkanından aldığı yüzyıllık fincanı özenle salon vitrinine yerleştirdi. Fincanın biçimi, üzerindeki işlemeler, renkler onun bir sanat eseri olduğunu söylüyordu. Ödediği fiyatı hatırladı; hayır, hiç de pahalıya almamıştı.

gözyaşını özledim...

İster "Leyla" de ağla...

Eğer seni bir çamur parçası iken üzerinde çalışmasaydım, kuruyup gidecektin.

"Sonra beni nazikçe tutup yine fırına doğru yürümeye başladı. Korkudan ölecektim. "Hayır! Beni yine fırına sokma, lütfeeen!" diye bağırdım.

Dert Söyletir, Hal Ağlatır Gülüm

Dert de sen, derman da sen

Döner tezgahın üstüne koymasaydım, ufalanıp toz olacaktın.

"Şimdi tam istediğim gibi oldun. Kendine bir bakmak ister misin?"

Tüm bunlar aşığa zift yağıdır hep,

Yiğidi çökertmezs kahır.

"Lütfen beni bu şeyin üzerinden kurtar. Artık dönmek istemiyorum!"

Ama sana asıl güç ve kuvveti veren ikinci fırın oldu.

İster Mecnun'u an ağla...

Şair ne güzel diyor:

Öleyim derd ile tek görmeyeyim hicranı."

yakınılsa dahi dertten..

"Henüz değil!"

Gizlenme gölgeye vardır kar diye

sen gonca güllerini aşarken zemheride

?Aşk maskesiyle gezen dertsize ısınmadı gönlüm, Leyla?m! Sende, dert maskesiyle gezen aşkı görüyorum?

Şimdi karşı dağların ardına hasretler mi yetişir sevgili? Kurda, kuşa, karıncaya, ota, çiçeğe, dikene ve ışıkla menevşenen güne varanda, ağıtlar söylerim sensiz geçen her gece. Şeftali ve kiraz çiçeklerinin apansız kokusu yüzüme düşünce hatıralar depreşir, sıcak bir kan ılık ılık dökülüyor yangınlar içindeki tenimin üstüne?An olur kapkara bir düş usulca düşer ırgalanan yüreğime. Bir soğuk hançer misali bu hasret, bir dermansız yaradır böyle?

Ömer Lütfi Mete

Bir dem yar hüzünle baksa,

Derleyen: Şah İsmail Hatayi

Dermanın derdinde gizlidir nefsim /CEYHUNİ

Muhabbet bağında bir gül açıldı

Teşekkür ederim."

"Bir saat kadar sonra, fırını açtı ve beni çıkardı. Şimdi rahat nefes alabiliyordum, fırının yakıcı sıcaklığından kurtulmuştum. Beni masanın üstüne koydu ve biraz boyayla bir fırça getirdi.

Yiğidi gül ağlatır, gam öldürür.

İster Ahmed'i...

"Yeter! Lütfen dur artık!" diye bağırmak zorunda kaldım.

Biz ki mavi sularda yalnız birer deniz gibiydik vakitsiz geçen zamanlarda. Teni bakır rengi gibiydik aysız, güneşsiz, ışıldayan akşamlarda?Yıldızlar ise tedirgin, yıldızlar yitik türkülere karışırdı turuncuya kesen poyrazlı sabahlarda?

söylenemeyen

nice acılar

"Pencereden onun yüzünü görebiliyordum. Hala gülümsüyor ve "Daha değil!" diyordu.

Aşıklar bilir ki Aşk?tan bezilmez!

Sıcak fırına sokmasaydım, çatlayacaktın.

Sendedir bu gizli kalbin anahtarı

alıntıdır

ağlamışsın...

Bekleme kimseden çare var diye

"Bana hayranlıkla baktığının farkındayım. Ama bilmelisin ki, ben hep böyle değildim. Yaşadığım sıkıntılar beni bu hale getirdi.

"Boyalı fırçayla bana hafif hafif dokunmaya başladı. Fırça her tarafımda geziniyor ve bu arada ben gıdıklanıyordum.

Yazıyı okuduğumda dilime yıllar önce bir yerlerde rastladığım şu beyit geldi:

günü geçirten

Bir dem yar hüzünle baksa

Çok güzel yazmışsınız:))

Yiğidi Gül Ağlatır

pınar olur kaynar...

Göğsünde sevdiği dert bağıdır hep,

Hayranlıkla fincanı seyretmeye devam etti. Derken, birden fincan dile geldi ve kadına şöyle dedi;

"Düştü bir kez gözden damla, neyleseniz boş artık.

Şair-i lale

Şimdi arzu ettiğim her şey var üzerinde."

Her an göçmen kuşlar gibi kanatlarımı fora etmiş ha uçtu, ha uçacağım sana diyorum.. Lakin bir bilsen, gelsem mi, gitsem mi diye bir tuhaf ikircik içinde hasretinle her gün ölüp ölüp yeniden dirilmekteyim..

Yiğidi gül ağlatır, gam öldürür

"Usta usta! Lütfen izin ver buradan çıkayım!"

avuntularla

Yiğidi gül ağlatır gam öldürür

Ne zaman fikrime dolanınca öldüren o akşamlar, pembeleşerek çıldırışını ve iri damlaların dünyayı toprak kokusuna boğduğu anlar geliyor aklıma gülüm.. Sonra toprağı yaran filizler ve tomurcuklar, gül işlemeli patiskalar konar yüreğimin en güzel yerine. Ne gelir elden şimdi ben yapan yapıldak bir halde, bir umarsız haldır sende, şu mısraları dinle de anla beni sen yokken derbederim işte...

Yaram sızlayınca sesin ustura sesi gibi keskinleşiyor hatıralarımın en solgun yerinde.. Hani o ruhu okşayıcı, yumuşak ve kadife sesinle türküler söylerdin nehirler kenarında ikimize?

Derdini açıklayan sabretmiş olmaz/Hz. Muhammed

Varılmaz ülkede kaf dağıdır hep,

Fırını açıp beni içeri iteleyip kapağı kapattı. Isıyı bir öncekinin iki katına çıkardı. "Bu sefer beni gerçekten yakıp kavuracak!" diye düşündüm. Pencereden bakıp ona yine yalvardım, ama o yine "Daha değil!" diyordu. Ancak bu defa ustanın yanaklarından bir damla gözyaşının yuvarlandığını gördüm.

"Tam son nefesimi vermek üzere olduğumu düşünüyordum ki, kapak açıldı ve ustanın nazik eli beni çekip dışarı çıkardı. Derin bir nefes aldım, hasret kaldığım serinliğe kavuşmuştum. Beni yüksekçe bir rafa koydu ve usta şöyle dedi:

Beni benden fazla sevip iyilik yapacağını fark edemedim.

Fırının duvarlarına vurmaya başladım. Bir taraftan da bağırıyordum:

Usta fincanı, Yaratıcı insanı şekillendirir. Yeter ki acı da ki hikmeti görelim. Kahrın da hoş, lutfun da hoş demesini bir öğrenebilsek...

"Ustam! Sana güvenmediğim için beni affet!

A. Çiftçi

SENDEKİ DERDİ NİMET SAYANLAR DA VAR..

"Bilmedim derd-i dilin ölmek imiş dermanı

Sabahın keskin ışıkları duvardaki mahzun resme vurunca, gözlerimde kapkara bulutlar gürlemelerle gelir ki aklın şaşar. Dilimdeki o hasretlik ezgi uzayıp gider ve gün her ışıldadığında gülüm, bana ağlamak düşer..

"Demek istiyorum ki, ben bir zamanlar çamurdan ibarettim ve bir sanatkar geldi. Beni eline aldı, ezdi, dövdü, yoğurdu. Çektiğim sıkıntılara dayanamayıp:

Hep sana sevdalı, hep aşikar

Ben teşekkür ediyorum. Sağlıcakla kalınız

Lutfuyla, kefeni vefa görsede,

Bana zarar vereceğini düşündüm.

Yüküm lal-ı gevher mercan saçarım

Benim sıkıntı ve acı diye gördüğüm şeyleri bana verdiğin için teşekkür ederim?

Ona "Evet" dedim.

gözyaşları