Cebhemi varsın o solgun seneler soldursun

Göklerden emeller gibi rizan oluyor kar

Güllerle ru-be-ru açılır taze sineler,

Ne zaman gençliğini yolda hıraman görsem.

Gül açar bahtımın evvelki hazanlık korusu

"Bir şüphe-i hissiyye ile dalgalanır dil;

İnsan bütün ahzan ü meserrata muadil

Eyler harem-serayım eş kuşların tavaf

Koklarım ellerini gülleri koklar gibi ben;

Son kalan mai tüyleri kovalar

Cenab Şahabettin

Her şahsarın üstüne bir sütre-i sefid!

Şimdi boş kaldi serteser yuvalar;

Seni zambak gibi gördükçe açık pencerede

Ki semadan düşer düşer aglar!

Gittiniz, gittiniz siz ey mürgan,

Berk-i semen, cenah-ı kebuter, sehab-ı ter...

Sizi dallarda, lanelerde arar.

Her şahsar şimdi -ne yaprak, ne bir çiçek!-

Küçücük, ser-sefid baykuşlar

O baharin bu işte ferdasi

Başladi parça parça pervaze

Gah uçmada tüyler gibi, gah olmada rizan

Gün batarken sanırım gölgeni bir başka güneş;

Bir kuş okşar gibi sen saçlarımı okşarken.

Ki hamuşane dem-be-dem aglar.

Ey dest-i sema, dest-i kerem, dest-i şita dök:

Cular güler uzakta, çemenlerde bad-ı saf

Her sine kendi üstüne güllerle iğneler.

Güller açınca arş-ı hayalatı devreder

Gibi kar

Sorarım ak saçımın örttüğü yıllar nerde?

Ki havada uçar uçar aglar.

Genç eder ufkumu hülyalarımın genç kokusu;

Na'şun üstünde şimdi ey mürde

Ey dest-i asman-ı şita, durma, durma, çek.

Eşini gaib eyleyen bir kuş gibi kar

Bir gül bugün nişanlanacak andelib ile

Ezhar-ı baharın yerine berf-i sefidi;

Her suda hayalim gibi puyan oluyor kar

Bir gonce raz-ı aşkı sarar penbe bir güle

Karlar, bütün elhanı mezamir-i sükutun,

Ey kulubün sürud-i şeydasu,

Bir heykel-i gül-ru dikilir kalb üzerinde;

Seni dinlerken olur kalbim uçan kuşlara eş,

Soldan sağa, sağdan sola lerzan ü girizan,

Sesin işler gibi bir şuh kanat gamlarıma

Ey uçarken düşüp ölen kelebek

Uçtunuz gittiniz siz ey kuşlar;

Güller açınca kendini her kalb-i derbeder

SENİN İÇİN

Bir tatlı dönüş hisseder avare serinde"

Bir tude-i zılal ü siyeh-reng ü na-ümid...

Hak-i siyahın üstüne safi şükufeler!

Kelimelerdeki ahengi okuyanlar bilir.

Bir bad-ı hamuşun Per-i safında uyuklar

Bir beyaz rişe-i cenah-i melek

Sen açarken çiçekler üstünde

Avucundan alırım kış günü bir yaz ateşi.

Yuvalarda -yetim-i bi-efgan!-

Eskiden pembe dudaklarda dağılmış busem

Dök kak-i siyah üstüne, ey dest-i sema dök.

Doğuyor ömrüme bir yirmi sekiz yaş güneşi

Gençliğin böyle benimken kocaman, hiç kocamam.. .

Yeni yıldız gibi doğdukça güzel her akşam,

Kapladi bir derin sükuta yeri

Bir beyaz lerze, bir dumanli uçuş,

Tarzında durur bir aralık sonra uçarlar,

Geçen eyyam-i nevbahari arar...

Dök ey sema -revan-ı tabiat gunudedir-

Sarışınlık getirir gözlerin akşamlarıma.

Cenap Şehabettin

Ruhum, ölsem bile ben, sen yaşayan ruhumsun

Ey kebuterlerin neşideleri,

Kısa bir alıntı Hakikat-ı Sevda'dan:

Karlar, bütün ezharı riyaz-ı melekutun.

Ufacik bir çiçekli yelpaze,

Toplanır leblerime, bir gece dalgın dursan.

Destinde ey sema-yi şita tude tudedir

Seni solgun hadikalarda arar.

Elhan-ı tuyurun yerine samt-ı ümidi.

Gönlüme avdet eder her unutulmuş nisan

Cenap Şehabettin, Serveti Fünun'un önemli şairlerinden. Günümüzde ders kitaplarıyla sınırlı kalmakta. Bugün bizler şiirlerine gereken önemi verip, yaşatmak.. bir şekilde bilgilendirmek durumundayız.

Bitmemiş bir gül