Resul-i Ekrem:

HÜZÜN EVİ

-Ya Rasulullah!

"Sizleri şahit tutuyorum;benden sonra dininize kim girerse, ona benden selam söyleyin"Hz Muhammed

Resülullah kefenlendikten sonra divanın üzerine konuldu. Hz. Ebu Bekir , Hz. Ömer ve onlarla beraber gelen ensar ve muhacirden oluşan, odanın aldığı kadar sahabe içeri girdi.

-Ya Ömer! Otur, dedi. Sonra kelime-i şehadet getirdi veşöyle dedi-5-

-Sana müjde olsun! Allahü Teaala seni vaat ettiği mevkilere yükseltmek için bu acı sancıları sana vermiştiir, dedi. Rasul-i Ekrem

-Bırak; ... ağlamayı da bir anevvel ResulullaH'ın techizine başlayın, dedi. O esnada ensar kapıya geldi ve,

-Sizin vefat edeceğinizden endişesiyle ağlıyorlar, dediler. Bunun üzerine Resulullah yatağından kalktı ve mescide giderek minberine oturdu. Hz. Peygamber bir elbiseye bürünmüş, elbisenin iki ucunu da omuzlarındanaşağıya sarkıtmıştı. Başınıda bir bezle sarmıştı. Allah Teala'ya hamd-ü sena ettikten sonra şöyle buyurdu:

Rasulullahın ümmetine merhamet ettiği gibi, sende yazını okuyacak olanlara merhamet etseydin, daha faydalı olurdu.

Ey insanlar! Insanlar çoğalacak, ensar ise azalacaktır. Hatta onlar yemekteki tuz misali azalacaktır. Bundan sonra ensarın işlerini üstlenen, onları idare etmekle görevlendirilen bir kimse onların iyiliklerini kabul etsin, kusurlarını da görmezden gelsin.

DEFİN SONRASI

ALTI GÜN ÖNCE

Hz. Fatıma Efendimiz'in haber verdiği gibi O'ndan altı ay sonra Ramazan'ın üçüncü günü vefat etti. Cenaze namazını muhterem eşi Hz Ali kıldırdıve Baki 'mezarlığına defnedildi. Allahım, bizleri Hz Muhammed 'in, Ehl-i Beytin?in yolundan ayırmaKıyamet günüşefaatlerinden mahrum etme! Ya Rabbi! Amin. Amin. Amin.6Haziran2012 Bayram GÖKAY Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmeni <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="8fedeef6fdeee2bfbfb9b6cfe8e2eee6e3a1ece0e2"> DUALARINIZLA!

?Allah'ım! Bizler şahitlik ediyoruz ki Resulün kendisine indirileni tebliğetti. Ümmetine nasihatci oldu. O, şeriki bulunmayan tek olan Rabbine iman edilene, dosdoğru olan vaadi tamamlanana o'nun dini aziz olan dek Allah yolunda cihat etti. Rabbimiz! Bizi, ona inen söze tabi olanlardan eyle. Ahirette bizi onunla yan yana getir ki, o bizi, biz de onu tanıyalım. Çünkü o müminlere karşı pek şefkatli ve merhametlidir. Ona olan imanımızı hiçbir şeyle değiştirmeyecek ve yine hiçbir menfaat mukabilinde satmayacağız.? İnsanlar onların bu

-Rasulullah benim kapımın önünden her geçtiğinde, mutlaka beni sorar ve bana faydalı birşeyler söylerdi. Birgün yine kapımın önünden geçti ancak bana birşey söylemedi sonra bir veya iki kere daha geçti yine bana birşey söylemedi. Bunun üzerine yardımcı kıza

-Konuşacak dermanım yok, dedi. Süheyl ,

Hz. Aişe ,. Ömer b. hattap ileMuğire b. Şu'be kapıya gelip içeri girmek içinizin istediler. İçeri girmelerine müsade ettim ve aramıza bir perde çektim. Hz. Ömer r. a :

Ubeydullah b. Ümeyr anlatıyor: ?Resulullah vefat ettiğinde Mekke'de vali olarak Attab b. Esid bulunuyordu. Resulullah'ın vefat haberi Mekke'lilere ulaşınca Mescid-i Haram'da bulununanlar ağlamaya, inleyip feryat etmeye başladılar. Bunun üzerine vali Attab üzüntüsünden Mekke'den çıkıp iki dağın arasındaki bir oyuğa girdi ve ağlamaya başladı. Süheyl b. Amr onu takip ederek yanına geldi.

-Kalk ve insanlara, onları teselli edecek bir şeyler söyle dedi. Attab ,

Ümmü Seleme'nin Ağlaması:

Efendimiz in mübarek bedeni kabre konulduktan sonra Hz. Ali ve Hz. Enes'i gören Hz. Fatıma , ''Resurullahın üzerine nasıl toprak saçabildiniz, gönlünüz O'nun üzerine örtmeye nasıl razı oldu? diyerek ağlamış onları da ağlatmıştı. Sık sık babasının kabrini ziyaret eden Hz. Fatıma kabir toprağını alıp kokluyor, yüzüne gözünesürüyor, mersiyeler okuyarakızdırabını yaşıyordu.''Üzerime o derece müsibetler döküldü kü onlargündüzlerin üzerine dökülmüş olsaydı, kararır gece olurlardı.''Diyor, Hz. Ali de, vaktini eşinin yanında geçiriyor, O'nu bir an olsun yanlız bırakmıyor, çocuklarıyla ilgileniyordu.

-Bizler ise onun baba tarafından en yakın akrabalarıyız. Bizleri içeri almalısınız! Seslerin iyice yükselmesi üzerine Hz. Ebu Bekir toplananların karşısına geçerek şöyle dedi:

ENSARIN KADINIYLA ERKEĞİYLE AĞLAŞMALARI

Biz Resul-i Ekrem'in hanımları, Resulullah vefat ettiği gün toplanmış, ağlıyorduk. O gece sabaha kadar hiç uyumadık. Fakat Resulullah evimizde ve divanının üzerinde duruyor olmasıylada zaman zaman teselli buluyor kendimize geliyorduk. Bir ara seher vaktine doğru kazma-kürek sesine benzeyen sesler işittik. Bunun üzerine hepimiz bağırdık ve ağlaştık. Mesciddekiler de ağladılar. Adeta Medine, tek bir bağrış halinde sallanıyordu. Sonra Bilal kalktı ve sabah ezanını okumaya başladı. Resulullah'ın isminin zikredildiği yere geldiğinde, hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Onun bu hali bizi dahada kederlendirdi. Bu rsnada insanlar Resullah'ın kabrinin kazıldığı odaya girmek için hücum ettiler. Fakat biz kimse girmeden kapıyı kilitledik. O ne büyük musibetti başımıza gelen! Bundan sonra herhangi bir sıkıntıyla karşılaşsak o halimizi hatırlar ve önümüzdeki musibeti hiç önemsemezdik.

-Yaklaş, diye buıyrdu. bu defada kulağına bir şeyler fısıldadı ve Hz. Fatıma gülümseyerek başını kaldırdı. Bu durum, Hz Aişe başta olmak üzere odadaki kadınları meraklandırdı. Hz Aişe sonra bir fırsatınıbulupHz. Fatıma'ya bu durumu sordu. O da:

Hz. Ali b. Ebu Talıb r. a anlatıyor. Resüllah'ın cenazesinin techiz ve kefelenmesine başlayınca, içeri kimsenin girmemesi için kapıyı kapattık. Bunun üzerine ensar Bizler onun dayılarıyız bizim İslam'daki yerimiz herkesçe malümdur, diye sesleniyorlardı. Ardından Kureyşliler seslendi:

-Resulullah'ın elbiselerini çıkarmayınız! Onuolduğu gibi, üzerindeki gömleğiyle yıkayınız, diyordu. Resulullah'ın elbisesi çıkarılmadı. Fazl b. Abbas Resulullah'ın elbisesini kaldırıyor, Hz. Ali de elini gömleğin altına sokarak yıkıyordı. Evs ise su getirip götürme işine bakıyordu.''

-Bu melek, Hz. Cebrail?e benzemiyor, dedi. Rasul-i Ekrem şöyle buyurdu:

-Ey insanlar! Her kim Muhammed'e inanıyorsa şunu bilsin ki, O vefat etmiştir. Muhammed'in Rabbine kasem olsunkiAllah diridir ve asla ölmez! Allah-u Tealaşöyle buyurmuştur: ?Muhammed ancak bir peygamberdir. Ondan önce de peygamberler gelip geçmiştir. Şimdi O ölür ya da öldürülürse gerisin geriye mi döneceksiniz?''

-Evet, ya Aişe, bu, ölüm meleği;Bana geldi ve''Allahu Teala beni sana gönderdi ve iznin olmadan yanıma girmememi emrettii. İzin vermessen geri dönerim, izin verirsen girerim. Sen müsaade etmeden ruhunu almamamı bana emretti. Emrin nedir?''diye sordu. Bende kendisine''Cebrail gelinceye kadar benden uzaklaş''dedim. Cebrail'in gelme vakdidir. Hz. Aişe bunun üzere,''Ne bir fikir yürütecek nede bir cevaba muktedir olacak durumda idik. büyük bir felaketle karşılaşmış olarak dehşet içinde kaldık. İşin önemine binaen kimsenin ağızından ses çıkmıyor, ehl-i beyt dehşet içinde bekliyordu. Tam bu sırada Hz. Cebrailin kapıya geldiğini anladım. Selam verdi, kadınlar çıktı. Hz. Cebrail girdi ve Resul-iEkreme '' :

-Kapımın önüne bir yastık koy. dedim ve başıma bir sargı bağladım. Peygamber efendimiz bu sefer geçtiğinde:

-Mü'minin ruhu ter ile... çıkar buyurdu. Mübarek başı omuzumda iken birden bire omzumdan kayarak başıma dayadı. Önce başıma dayamak istiyor zannettim ancak sonradan ağzından bir damla tam göğüsümün ortasına indi. Korkudan tüğlerim ürperdi.. Bu bir baygınlıktır, diyerek üzerine bir örtü çektim. Resul-i Kibriya Efendimiz, başı Hz. Aişe'nin kucağında göğsüne dayalı halde ''-Namaz, namaz;zira siz namaza devam ettiğiniz müddetce dine bağlısın. Onun için hepiniz namaza devam ediniz buyurdu ve ''namaz, namaz ''diye diye ruhunu teslim etti. Ruhunu teslim ederken dudaklarındaki son cümle:Allah'ım, beni Refik-i Ala ya ulaştır! diye niyaz ediyordu.

Ebu Züeyb el-Hüzeli anlatıyor : ?Medine'ye gelmiştim. Bir de gördümki, bütün insanlar, hacıların ihramda?Lebbeyk allahümme lebbeyk?derken ağlayışları gibi ağlayıp inliyorlardı?

-O halde Azrail gelinceye kadar ayrılma, dedi.

-Sizler, benden sonra insanlar tarafından zayıf kimseler gibi muamele göreceksiniz''

SEKİZ GÜN ÖNCE

Hz. Abbas ,

-7- bizim ayaklarımızı dinin de sabit eyle...? İnsanlar onun bu duasına,?Amin amin!?diyorlardı. Böylece önce erkekler sonra kadınlar ve onlardan sonra da çocuklar gelerek namazlarını kıldılar?

-Yaklaş, diye buyurdu. Hz. Fatıma Resul-i Ekrem'e doğru eğildi. Efendimiz ona gilizce birşeyler söyledi ve gözleri yaşlıolarak başını kaldırdı. Resul-i Ekrem tekrarHz. Fatıma 'ya

- Anam babam sana feda olsun! Babalarımız, analarımız, canlarımız, mallarımız sana feda olsun, dedi. Resulullah minberinden indi vebir daha oraya çıkamadı. Ashabıyla adeta vedalaştı. Resul-iEkrem efendimiz, hasta olmasına rağmen eşlerinin hakkına riayet ediyor, onların yanına sırayla gidiyordu.. Zaten, eşleri ve kızı Hz. Fatıma, hangi evde olursa olsun O'nu yalnız bırakmıyor, hizmetini görüyorlardı. Hatta en yakın dostu Sıddık-ı Ekber Hz. Ebu Bekir hastalığında hizmet etme isteğini bildirince ''Ya Eba Bekir!... Bu niyetinlebile yapacağın hizmetin sevab ve mükefatınaşimdiden nail oldun. Ancak ben hastalığım esnasında hizmetlerime kızımla zevcelerimden başkasına gördürecek olursam onları üzmüş olurum, ''Ailemden bana ilk kavuşacak sensin '' buyurmuştur.

-Kadınlar çıksın, bu melek yanıma girmek istiyor, dedi. Herkes çıktı yanlızAişe kalmıştı. Rasul-i Ekrem'in mübarekbaşıonun kucağındaydı. Meleği karşılamak üzere Efendimiz oturdu. Aişe?deevin bir köşesine çekilmişti. Bir müddet melekle konuştuktan sonra tekrar Aişe validemizi çağırdı ve başını onun kucağına koydu. Kadınlara da içeri girmelerini söyledi. Hz. Aişe. Resıl-i Ekrem?e :

Efendimiz son günlerinde her fırsatta Müslümanlara hitap ederek nasihatta bulunmuştu. Onlardan birinde,' ?Ben, sizin Kevser havuzuna ilk kavuşanınız ve sizi ilk karşılayanınız olacağım.''buyurduktan sonra sözlerine şöyle devam etti:''Ben, sizin hakkınızda, benden sonra dininizden dönmenizden korkmuyorum;fakat, ben sizin hakkınızda, benden sonra dünyaya dalıp, sizden öncekilerin yok olup gittikleri gibi sizinde yok olup gitmenizden korkuyorum!''

Enes b. Malik anlatıyor:. Hz. Ebu Bekir'e , İnsanların, Hz. Muhammed'in öldüğünü söylediklerini hizmetçisinden öğrenmesiüzerine bir şiddet ve korkuyla evinden çıkarak mescide gitti. Koşarken,

SON GÜN

M Fettullah GÜLEN Hocaefendi Efendimiz'in son günlerini şu şekilde anlatıyor. Gözlerini açacak dermanı dahi kalmamıştı. Başından aşağıya bir miktar su dökülünce gözlerini açıyor, şayet bir tek kelime söyleyecek kadar dermanıvarsa, 'Cemaat namazı kıldı mı? Diye soruyordu. Ancak bu kadarcık bir enerji sarfı dahi O'nun dermanını tüketiyor ve yine bayılıyordu.

-Vah! belim kırıldı. Dayanağım gitti, diyordu. O öyle hızlı gidiyordu ki, hiç kimse Hz ebubekir'in bu kadar kısa sürede mescide gideceğini tahmin etmemişti.

-Ya Rasulullah, sizi kabre kim koyacak, diye sorduk. Rasulullah ,

'' Senden önce hiçbir insana ebedi hayat vermedik, Sen ölürsen, onlar baki mi kalacaklar? .''(Enbiya 34)

?İnsanların bana en yakın olanları, kim ve nerede olursa olsun, takva sahibi olanlarıdır buyurdu.''

Muaz b. Cebel anlatıyor:''Resul-i Ekrem beni Yemen'e vali olarak göndereceği gün bana tavsiyelerde bulunuyordu. Ben bineğimin üzerinde, o ise yayan olarak bir müddet benimle birlikte yürüdü. Tavsiyelerini bitirdikten sonra dedi ki :

Hz. Abbas'ın Hanımı Ümmü Fazl'ın anlatıyor:

-Durun biraz! Allah Teala sizleri bağışlasın ve Peygamberinizin hürmetine sizlere hayırlar ihsan etsin. Beni yıkayıp kefenledikten sonra evimdeki kabrimin başında bulunan divanın üzerine koyun ve ardından bir müddet dışarıda bekleyin. Zira benim namazımı ilk kılacak olan, dostum Cebrail 'dir.

Rebiülevvel ayının 12 'si pazartesi günü, aynı zamanda Allah Resülü 'nün gözlerini dünyaya açtığı gündü. Pazartesi günü... Peygamberimiz peşpeşe birkaç baygınlık geçirmişti Peygamber Efendimiz?e ençok benzeyen kişi olan Hz. Fatıma, babasının yanında hüzünle bekliyor, O'nun çektiği ızdırabıgördükçedayanamıyor, göz yaşıdöküyordu. Hz. Fatıma bir ara biricik babasının çektiği sıkıntıya üzülerek ''Vay babamın çektiği ızdraba!.. diye hıçkıra hıçkıra ağlamaya başladı. Peygamberimiz ; Kızım sakın ağlama! Bugünden sonra baban hiç ızdırap çekmeyecek, Ben vefat ettiğim zaman?inna lillah ve inna ileyhi raciün?de, dedi.

Rasul-i Ekrem :

-Ey Muaz! Belki bu seneden sonra artık beni görmeyeceksin. Muhtemelen şu mescidime ve kabrime uğrayacaksın, dedi. Bunun üzerine Muaz Resulullah'tan ayrılmanın verdiği hüzün ve hasretle, hıçkıra hıçkıra ağladı. Resulullah döndü, yüzünü medine istikametine çevirerek,

-Kendimi sancılar içinde buluyorum, dedi. Hz. Cebrail de

''Anam babam! Canım ona feda olsun! Canımız, sevgilimiz, Peygamberimiz'in vefat edeceği bize altı gün öncesinden beri haber edilmiştir. Vefat anı yaklaştığı zaman bizleri annemiz Hz. Aişe'nin

Hicret'in onbirinci senesi Safer ayının 26'sı pazartesi günü Efendimiz, ashabına Bizans üzerine sefere çıkmak içinhazırlanmalarını emretti. Emri duyan herkes evine gidip hazırlığa başladı. Ertesi gün Allah Resulü, Hz. Üsame bin zeyd'i çağırıp kendisini İslam ordusuna komutan tayin ettiğini bildirdi ve zaferle dönmesi için dua etti. Bu emri verişinden bir gün sonra aniden hastalandı fakat kararından vazgeçmedi. Efendimiz kendilerinden önce

-Ey müslümanlar! Her kavim, kendi cenazesini teçhiz edip kefenlemekte bir başkasındanönce gelir. Geri durun, içeri girmeyin. Şayet girecek olursanız, içeridekileri engellemiş ve Hz. Peygamber'in techizinin yapılmasını geciktirmiş olursunuz. Yeminle söylüyorum ki, çağrılan kimselerden başkası içeri girmeyecektir.''

Hz. Osman'ın Üzüntüsü

RESULULLAH'IN NAMAZININ KILINIŞI

-Eyvah, Ey Allahın peygamberi, deyip başınıkaldırdı. Sonra bir daha eğilip alnını öptü ve ;

-Allah adına sizlere yeminveriyoruz ki, Resulullah'ın bu hizmetinde bizim de hakkımız var, dediler ve kendilerinden Evs b. Havaliy'i içeri soktular. Evs'in elinden bir testi, onunla su taşıyordu. O sırada evin içinden, ancak nereden geldiği anlaşılmayan bir ses işitildi:

-Anam babam sana feda olsun bu terler neydi, dedi. Resul-i Ekrem :

-Ya rasulullah başım ağrıyor, dedim.

Günler geçtikce evinden hiç çıkmayan Hz. Fatıma'nın ağlamaları öyle bir hal aldı ki Medine halkıda sesini her duyduklarında işlerini bırakıp onunla birlikte ağlıyordu. Bir gün sonra Hz. Ali şehrin kıyısında halkın 'beytül hazan'diye adlandırdığı bir gölgelik yaptıeşine. Hz. fatıma her gün çocuklarını alıp, oraya gidiyor, ağlayarak ibadetlerini orada yapıyordu.

Hz. Ali'nin Üzüntüsü

-Sizi ne ile kefenleyelim, dedik

-Böyle güzel bir koku hiç almış değilim, Efendimiz 'e :

-Neden ağlıyorlar, buyurdu.

-Bana en yakın olandan başlayarak ehl-i beytimin erkekleri, buyurdu.

- Bir kula dünya ve onun ziynetleri arz edildi, fakat o ahireti seçti, buyurdu. Resulullah'ın bu sözünden neyi kastettiğini Hz. Ebu Bekir'den başkası anlayamadı. Hz. Ebu Bekir'in gözünden yaşlar dökülmeye başladı. Resulullah'a,

Hz. Fatıma Efendimiz'in haber verdiği gibi O'ndan altı ay sonra Ramazan'ın üçüncü günü vefat etti. Cenaze namazını muhterem eşi Hz Ali kıldırdıve Baki 'mezarlığına defnedildi. Allahım, bizleri Hz Muhammed 'in, Ehl-i Beytin?in yolundan ayırmaKıyamet günüşefaatlerinden mahrum etme! Ya Rabbi! Amin. Amin. Amin.6Haziran2012 Bayram GÖKAY Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğ<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="1d6f7869707873747f7c646f7c702d2d2b245d7a707c7471337e7270"> DUALARINIZLA!

Ebu Saidel-Hudri anlatıyor: ?Resulullah vefat ettiği hastalığında, başını bezle sarmmış bir vaziyette, bizler mescitte otururken çıkageldi. Minberine doğru ilerledi ve çıkarıp oturdu. Bizlerde Resulullah'ın minberine iyice yaklaştık. Hz. Peygamber şöyle dedi:

-Allah Teaala'nın sana selamı vardır., kendini nasıl bulduğunu sana soruyor. Şüphesiz O senin nasıl olduğunu daha iyi bilir, ancak senin kerem ve şerefini artırmayı ve ümmmetin arasında örnek olmayı kast etmiştir, dedi.

Hz. Ebu Bekir ve Hz. Ömer : ?es-Selamu aleyke eyyühe'n-Nebiyyü ve rahmetullahi ve berakatühü ?, dediler.

Hz. Ali ,

-Eyvah! Bu ne çetin baygınlıktır, dedi. Biraz durduktan sonra kalktılar. KapıdaMuğire:-Öyle zannediyorum ki, Resulullah vefat etti, dedi. Hz. Ömer r. a Ona;yalan söylüyorsun!... Doğrusu Allah'ın peygamberimünafıkların kökünü kazmadıkça ölmez, dedi. Onlar gittikten sonra babam Hz. Ebu Bekir r. a geldi ve bende arkasına geçtim örtüyü kaldırdım. Babam Resülullah'ı görür görmez, İnna lillahi ve inna ileyhi raciun ; Allah'ın peygamberi vefat etmiş, dedi. Sonra başının ucuna geldi, eğilip mubarek alnından öptü ve,

-İsterseniz şu üzerimdeki elbiselerimle, isterseniz deYemen kumaşı yahut Mısır'ın beyaz beziyle, dedi.

Hz. Ömer ise şöyle demiştir: ''Vallahi, Hz. Ebu Bekir bu ayetleri okuyana kadar Resulullah'ın vefatına inanmak istemiyordum. Ancak onları işitince, dehşete ve hayrete düştüm, ayaklarım beni taşımaz oldu ve yere yığıldım. Artık Resulullah'ın vefat ettiğine inanmıştım.''

- Nefsime kudret elinde bulunduran Allah adına yeminle söylüyorum ki, şu anda ben havuzumun üzerinde bulunuyorum! Sonra kendisini kastederek,

MEKKEDE ASHABIN AĞLAŞMALARI

-Ya Muhammed, ne emrediyorsunuz, Rasul-i Ekrem :

Hz. Fatıma Efendimiz'in haber verdiği gibi O'ndan altı ay sonra Ramazan'ın üçüncü günü vefat etti. Cenaze namazını muhterem eşi Hz Ali kıldırdıve Baki 'mezarlığına defnedildi. Allahım, bizleri Hz Muhammed 'in, Ehl-i Beytin?in yolundan ayırmaKıyamet günüşefaatlerinden mahrum etme! Ya Rabbi! Amin. Amin. Amin.6Haziran2012 Bayram GÖKAY Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğ<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="3d4f5849505853545f5c444f5c500d0d0b047d5a505c5451135e5250"> DUALARINIZLA!

-Ya Aişe neyin var. diye sordu

Hz. Ali'den rivayet edilmiştir:?Resulullah kefenlendikten sonra divanının üzerine konuldu. Hz. Ali

Dökülen soğuk suyla kendine gelince sorduğu soru yine aynı soruydu: 'Cemaat namazı kıldı mı? Hayır, cemaati saatlerden beri O'nu bekliyordu. Gözler hep kapısındaydı. Ne zaman perde aralanacak ve mescide yine güneş ne zaman doğacaktı. İşte bunu gözlüyorlardı. Çoğu, O güneşin batmak üzere olduğunu farkındaydılar; ancak buna bir türlü inanmak istemiyorlardı. Allah Resulü artık namaz kıldıracak takatının olmadığınıanlayınca 'Ebu Bekr'e namazı kıldırsın!' buyurdu. Biraz kendinde iyileşme hissedince de mescide doğru yürüdü. Bir kolundan amcası Abbas , diğerinden de amcasının oğlu aynı zamanda damadı, Hazreti Ali tutmuş, zorlukla mescide götürülmüştü. Kendisinden sonra imam olacak zatın arkasına durdu ve namazı oturarak kıldı. O, bu şekilde mescide sadece iki defa gelebildi.

Vefatınızdan sonra sizi kim yıkasın, diye sorduk.

-Eyvah, Ey Allah'ın seçkin kulu, deyip başınıkaldırdı. Sonra bir daha eğilip alnını öpüp,-Eyvah, Ey Allah'ın sevgili dostu! Resulullahs. a. v vefat etti, dedi. Sonra çıkıp mescide gitti.

-Ehl-i beytimin yakınlarından birkaç kişi koysun. O esnada sizin göremediğiniz fakat onların sizi gördüğü birçok melekte de bu işe katılırlar. Burada olmayan kardeşlerime de benden selam gönderin Selamım, bana ve getirdiğim dine, bu günden kıyamete dek tabi olanların üzerine olsun.

Hz. Fatıma Efendimiz'in haber verdiği gibi O'ndan altı ay sonra Ramazan'ın üçüncü günü vefat etti. Cenaze namazını muhterem eşi Hz Ali kıldırdıve Baki 'mezarlığına defnedildi. Allahım, bizleri Hz Muhammed 'in, Ehl-i Beytin?in yolundan ayırmaKıyamet günüşefaatlerinden mahrum etme! Ya Rabbi! Amin. Amin. Amin.6Haziran2012 Bayram GÖKAY Din Kültürü ve Ahlak Bilgisi Öğretmeni <a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="f99b98808b9894c9c9cfc0b99e94989095d79a9694"> DUALARINIZLA!

-Senin için endişe duyuyoruz. Ya Resulullah! Senden sonra hangi insanlarla karşılaşacağımızı ve onların bize nasıl davranacağınıbilmiyoruz, dedim. Şöyle buyurdu :

Abdullah İbn Mesud anlatıyor:

-Ensar, erkekleriyle, kadınlarıyla mescidde ağlaşıyorlar, dedi. Resulullah ,

Hz. Aişe anlatıyor

İbn Abbas anlatıyor:... Bu esnada Hz. Ömer insanlara, Hz. Peygamber'in ölmediğini, O münafıkların kökünü kazımadıkça bu dünyadan göçmeyeceğini söylüyordü. Hz. Ebu Bekirin ona,

"Sizleri şahit tutuyorum;benden sonra dininize kim girerse, ona benden selam söyleyin"

BEŞ GÜN ÖNCE

ŞİMDİ AĞLAMAK VAKTİ

-Resulullah vefat etti, dediler.

-Merhaba hoşgeldiniz.

-Ne oldu? Nedir bu hal diye sordum.

Rasul-İ Ekrem vefat edeceği gün sabah vakti, kendisinden bir hafiflik görüldü. Yanındakiler sevinerek, iyidir diyerek işlerine gittiler. Yanında yanlız kadınlar kaldı. Böyle ümitle ferahlık arasında iken Rasul-i Ekrem :

-Benimle beraber gel ;ben senin yerine konuşurum, dedi. Böylelikle beraber Mescid-i haram'a geldiler. Süheyl kalktı, Allah Teala'ya hamd-ü senada bulundu ve sonra bir hutbe okudu. Bu hutbe Hz. Ebu Bekir'in Medine'de-6- insanları teskin ve teselli etmek için okuduğu hutbenin aynıydı;ne bir eksik ne de fazla...(Halbuki Süheyl , Hz. Ebu Bekir'in hutbesini dinlememişti.)

-Ah şu baş ağrısı..! Esasını sorarsanız benimde başım ağrıyor, deyip geçti. Fakat çok geçmeden onu, bir örtünün içinde taşıyarak odama getirdiler.

-Ben hastayım.. Bu durumda artık aranızda dolaşamam. Müsaadeniz olursa, ben Aişe 'nin odasında kalayım da o bana baksın, Bunun üzerine ben Onun hastalığıyla ilgilenmeye başladım. Oysa ben, o güne kadar hiçbir hastaya bakmamıştım.

Abdurrahman Said b. Yerbu anlatıyor: 'Resullahı'ın vefat ettiği günün ertesi günlerden birinde Hz. Ali başını sarmış ve mahzun bir vaziyette mescide gelmişti.

-Niye ağlıyorsun, buyurdu.

Haydi, şimdi kalkın ve benden sonra gelenlere, benim yerime dini tebliğ edin, buyurdular

-Ey Cebrail, ölüm meleği yanıma gelmek için izin istedi, dedi ve olayı anlattı. Hz Cebrail

-Kimse onun önüne geçerek imam olamaz! Çünkü o hayattayken sizin imamınız olduğu gibi ölümünde de sizin imamınızdır, dedi. Böylece insanlar gruplar halinde içeri girerek, saflar halinde, kendi başlarına Resulullah'ın cenaze namazını kıldılar.

Osman b. Affan anlatıyor:''Resulullah'ın vefatına sahabeler çok üzülmüşlerdi. Hatta bazıları onun ölümünden dolayı vesvelere kapılıyordu. Mahzun mahzun günlerini geçirenlerden biri de bendim. Bir ara, Medine'nin yüksek binalarının birinin damında oturuyordum... Oesnada aşağıdan Hz. Ömer geçmiş: ancak üzüntü ve kederimden onun geçtiğinin farkına varmamıştım. Hz. Ömer , Hz. Ebu Bekir'in yanına giderek şöyle dedi: ... Sana hayret edeceğin birşey söyleyeyim mi? Ben Osman'ın yanından geçtim; ona selam verdim, ancak o benim selamımı almadı, duymadı. Zira Hz. Osman'ın üzüntüden işiten kulakları işitmez olmuştu.

-Birinci seferinde Rasul-i Ekrem bana,''Ben bu gün vefat edeceğim. ''diye buyurdu ve ona ağladım. İkinci seferinde,''Ben Allah'a dua ettim;Ehl-i beytimden ilk olarak seni bana ulaştırmasını ve seni benimle bir arada bulundurmasını istedim''buyurdu, buna da güldüm, dedi ve oğullarını kendisine çekerek başlarını kokladı. Bu esnada ölüm meleği geldi, selam verdi ve içeri girmek için müsade istedi. İzin verildi, içeri girdi ve :

Ensar ve muhacir de, Hz. Ebu Bekir ve Hz. Ömer'in verdikleri selam gibi selam verdiler. Önlerinde imam olmaksızın saflar oluşturdular. Hz. Ebu Bekir ve Hz. Ömer ön safta, Resulullah'ın yüzünün hizasına gelecek şekilde durmuşlardı. Şöyle dediler:

Resulullah hasta iken ziyaretine gittim. Onu öyle görünce ağlamaya başladım. Bunun üzerine Resulullah başınıkaldırdı ve,

Sonra Mikail, sonra İsrafil ve ardında da cemaatiyle birlikte Azrail gelerek namazımı kılarlar. Namazımı kılmak için öncelikle en yakınlarımdan ehl-i beytim gelsin. Sonrada sizler gelin ve bana selam verin. Burada olmayan kardeşlerime de benden selam gönderin. Sizleri şahit tutuyorum;benden sonra dininize kim girerse, ona benden selam söyleyin. Selamım, bana ve getirdiğim dine, bu günden kıyamete dek tabi olanların üzerine olsun.

Rasulullah daha sonra bütün eşlerine haber göndererek odamda topladıve,

Allah'ın selamıüzerinize olsun! Allah Teala sizleri korusun! Allah Teala sizlere yardım etsinAllah sizleri yüceltsin. Allah Teala sizleri doğru yoldan ayırmasın. Allah sizleri lütfu keriminden rızıklandırsın. Sizi işlerinizde muvaffak kılsın. Allah Teala sizlere selamet ve emniyet versin. Allah ibadet ve taatlerinizi kabul buyursun.

-Anam babam sana feda olsun! Yaşarken temizdin, öldüğünde de temizsin, diyordu. Çünkü odanın içini, eşi benzeri görülmemiş, gözellikte nefis bir koku kaplamıştı.

evinde topladı, bize baktı ve gözlerinden yaşlar akmaya başladı. Sonra şöyle dedi:

RESÜLULLAH?IN YIKANIP KEFENLENMESİ

İbn Abbas anlatıyor: ''Resulullah hasta, yatağında yatıyordu. Sahabelerden bazıları yanına giderek,

Peygamberimizin hastalığı humma hastalığı idi. Bu hastalığında son derece zayıflamıştı, yalnız başına yürüyemiyordu. Hastalığın şiddeti ateşin yüksekliği sebebiyle Peygamber efendimiz yatağında bile rahat edemiyor. Bir o tarafa bir bu tarafa dönüyordu. Hz. Aişe Resullah'ın hastalığından daha zor daha şiddetli bir hastalığı görmediğini söyler. Ya Resullah ben böyle sıtma görmedim, diyen Ümmü Bişr?e Allah Resulu ''Bizim hastalığımız, herkesten daha şiddetli daha ziyade olur;fakat bununmukabilinde kazandığımız sevab ve mukafatta da o nisbettefazla olur.''buyurmuştur. Peygamberimiz Medine mezarlığını ziyaretten döndüğü zaman hastalandı. O geceyi muhterem eşi Hz. Meymune'nin yanında geçirecekti. Çünkü sıra onda idi. Günlerden Çarşamba idi. Peygamberimiz rahatsızlığına rağmen eşlerine eşit davranmayıhatırından çıkarmadı. Rahatsızlığının ilk beş gününü onların yanında geçirdi. Pazartesi günü hastalığı iyice ağırlaşınca Hz. Aişe'nin yanında kalmak için diğer eşlerinden izin istedi. Hastalığının son sekiz günü burada geçti.

-Ya Rasulallah, Rabbin sana müştaktır, senden başka hiç kimseden böyle bir müseade istememiş ve istemeyecektir. Alahü Tealaböylece senin şerefini tamamlamak istiyor, dedi.

Hz. Fatıma son günlerin hastalık halinde geçirdi. Vefatından önceki gün kendini iyi hissedince kalkıp evini düzenledi, çocuklarını yıkayıp temiz elbiseler giydirdi ve onlar için hamur yoğurup ekmek yaptı. Onun bu halini görüp sevinen Hz Ali'ye rüyasında Efendimizi gördüğünü, kendisinni çağırdığını söyledi. Haya timsali Hz Fatıma cenazesini bile insanların görecek olmasından ızdırab duyuyordu. Hz Ebu Bekir'in eşi Hz Esma binti ümeys, ona Habeş ülkesinde tabutunun üstünün burmaçubuklarıyla yükseltildiğindenbahsetmişti. Hz. Fatıma da kendi cenazesinin gece vakti bu şekilde bir tabutla taşınmasını vasiyet etmişti.

-Ecel, Allah Teala 'ya dönüş, Sidre-i Münteha'ya Cennetül-me've'ya, dolu dolu kaselere, Refik-i A'LA'YA varış yaklaştı!

-Şu anda beni Rabbime ulaştır, buyurdu. Azrail de :... Rabbin sana müştaktır. Senden başka hiç kimseden izin almamıemretmedi... dedi ve ayrıldı. Cebrail gelerek selam verdi ve :Vahiyin dürüldüğü dünya da benim için dürülmüş oldu Ne dünyanın bende bir ihtiyacı ne de benim dünyada bir ihtiyacım kaldı. Benim yeryüzüne son inişimdir, dedi. Hz. Aişe ikindiye doğru Efendimizin göğüsünü tuttu. Bu sırada efendimiz kısa bir baygınlık geçirdi. Sonra alnından inci tanesi gibi terler akmaya başladı. Hz. Aişe terini sildi ve söyle dedi:

-Bizlerden kim senin namazını kıldırsın, dedik. Ve ağladık;Rasulullah da ağladı. Sonra dedi ki:

Size Allah'tan korkmanızı, O'na karşıtakvalı olmanızı tavsiye ediyorum! Sizi Allah' ısmarlıyorum. ...

Kadınların içerisiye girilmesine izin verildi. Resul-i Ekrem, Hz Fatımaya

vefat eden ashabıyla vedalaşmak arzusundaydı. Bir gece yarısı, ansızın evden çıkınca Hz. Aişe nereye gittiğini sordu; O da ''Baki' Mezarlığına medfun bulunan ehlim için istiğfar etmek üzere emir aldım ; oraya gidiyorum? dedi. Kabirler arasında uzun uzun durarak dua ve istiğfarda bulunduktan sonra Ebu Müveyhib'e dönerek?Ey Ebu Müveyhib!.. Dünya hazinelerinin anahtarları ile ahiret nimetlerini seçme hususunda serbest bırakıldım; ben de Ahiret nimetlerini tercih ettim!?buyurarak, yakında ebedi aleme hicret edeceğini işaret etmişti. Efendimiz, bir gün de Uhud'a gitti ve orada şehit olan sahabileri için uzun uzun dua etti.

İbn Abbas diyor ki:'' Vallahi, Hz. Ebubekir bu ayeti okuyana kadar insanlar bu ayeti sanki hiç bilmiyorlar gibiydi. Sanki bu ayetle ilk defa karşılaşıyorlardı. Hz. Ebu Bekir'in hatırlatmasından sonra herkes birbirini, teselli etmek için bu ayeti okuyordu.''

Peygamberimiz vefatından 5 gün önce Perşembe günü sabahı hastalığı ağırlaştı. Efendimiz'in yanında yine eşleri, torunları ve kızı Fatıma bulunuyordu.!''Ey kızım Fatıma!.. Ey halam Safiyye!.. Allah katındamakbul olacak amellerişleyiniz! Çünkü ben, sizi Allah'ın azabından kurtaramam.-3-