siir gercekten hos...

Samimi bir dost ile yenilen nefis bir yemekti mutluluk, değil mi,

Evet, Güneş eşek, insan güneşlenen, sopa krem, havuç ise bronzlaşmaktı,

Mutluluk, mutsuzluğun merhamete gelmesinden başka bir şey değildir.

Mutluluk gerçekti, yaşamdı, tek parça halinde yansımalıydı resimde,

Uzattı sevgiyle pembe gagasını

sen yok oldun

Evet ya mutlu idim. Eşek olmaktan bile mutlu idim,

bence mutluluk insana başka insanların dertlerini dinleyebilme ve çözüm üretebilme gücü veren bir ruh halidir. ki bu ruh hali eğer abartılı bir seviyedeyse çevrenizdekiler tarafından "bu da ne gamsız kasavetsiz biri yaaaaa" şeklinde algılanıp acayip bir mahluk olarak değerlendirilebilirsiniz.

Çelebi, ?Vahiyden Kalbe? adlı çalışmasında yıllardır bulunamayan mutluluğun formülünün Kur?an-ı Kerim?deki 40 ayette saklı olduğunu söylüyor.

Bir balıkçının sahilde balık avlaması mutluktu ama, ya av bitişi,

Çırpınan kalbini dinledim bir süre

Ve çocuk mutluluktu en körpesinden,

Ve haz mutluluktu en şehvetlisinden,

Sonra üzerine bir insan oturttu, yorgun eşeğin,

Eğlene eğlene gündelik hayatımızdan kovduğumuz yalın, çıplak, sıcak sevinç..

Güzelliğinden fışkıran bir pınardı

Terminalde bir ananın çocuğuna kavuşması idi mutluluk, değil mi,

Ve uçmak istedim onunla göklere

Umutsuz yüreklerde

Açsam ellerimi birden uçacaktı

hüzünlerden de

Önemli olan, mutlu olmak için girdiğimiz roldü,

Evet, Anne eşek, çocuk insan, sopa otobüs, havuç özlemin son bulmasıydı,

kalıcısın sanmıştım

Eşek bendim, insan sizler, sopa fırça, havuç ise mutluluk resmim,

Eğildim kulağına; dur, gitme dedim

Uyuklayan papatyaların koynunda

Bembeyazdı tüyleri, öyle parlaktı

Evet, Kadın eşek, erkek insan, sopa okşamak, haz havuçtu,

Nazım Hikmet mutluluğu görür mü bu resimde, bilmem,

MUTLULUK AĞUSTOSTA GÖZLERİNİ KAPATIP BİR KIŞ GÜNÜNDE KARTOPU OYNAMAYI HAYAL ETMEKTİR...

Işıl ışıldım, gözlerim dopdoluydu

mutluluk nedir? hic mutlulugu görmedim ben, tanıyorum yüregımden zaman zaman kalbim küt küt atar ya odur mutluluk ya da kalbinde derin çizgiler olusturan gizli bıcak, bir sevda türküsüdür söylenen ve her dile çevrilen, sıcacık bir gülümsemedir belki, pişmanlıktır özür dileyebilmek mahcup olabılmektır...

:)), mutluluk... gözlerim dalıyor umutsuzca bu üç heceye, ve beni boğamayan her geceye...

Birden öğrendim hayatın manasını

Güzel bir kadınla sevişmek mutluluktu ama, ya sonrası,

Mutluluk, diye ısrar ettikçe bizden uzaklaşıyor sanki.

Ve eski günleri paylaşmak mutluluktu en hatıralısından,

mutluluk, bir küçük tebessümdür

Modern kültürün en gözde iki kavramı bunlar: Mutluluk ve eğlence.

Ve sakin, sindirilmiş, gürültüsüz patırtısız neşe...

Kaderde sevgiyi sende bulmak varmış

Ve hayvan sevgisi mutluluktu en duygulusundan,

Belki buydu sevmek hayat belki buydu

Ama galiba yanlış yere odaklanıyoruz.

Sonra birkaç taze kokulu havuç sarkıttı, sopanın ucundan,

Çocuğumuza göre bir anne, annemize göre çocuktuk,

Bunlar üzerinde dönüyor her şey, ikisi de dev bir endüstri artık!

Minik bir ısık gördüm

Bir çocuğun annesine gülümsemesi idi mutluluk, değil mi,

Fırça dans etmeye başlamıştı, beyaz tuval üstünde,

fesleğen bana da hatırlattı o muhteşem romanı. mutlaka okumak gerekir.

Evet, Eşek davet eden, insan davet edilen, sopa garson, havuç tazelenen anılar,

Mutluluğun formülünü saklayan 40 ayet

Her an değişik roller yükleniyorduk hayatta,

Peki siz şu an hangi rolden MUTLUSUNUZ.

aydınlığı boğan karanlık

Bir zamanlar Nazım Hikmet sormuştu, Abidin Dino ́ya,

Ak güvercinin iri gözleri vardı

Laleler arasında savrulan rüzgardır o

Ve güneşlenmek mutluluktu en esmerinden,

Sonra paldır küldür, bazen zorla kendimizi eğlenceye vuruyoruz ve buna da mutluluk diyoruz.

gelme mutluluk

Abidin Dino aylarca düşünmüştü, ama bulamamıştı,

́Sen mutluluğun resmini yapabilirmisin Abidin ́,

Bir çocuğun köpeğiyle oynaması mutluluktu ama, ya büyümesi,

Hepimiz mutlu olmak istiyoruz. Mutluluğu tartışıyoruz.

Kimbilir en yakınımızdayken aradıgımız yıldızdır göklerde

Mutluluk, bize verilen rolden aldığımız hazdı,

İnsanının eline bir sopa tutuşturdu uzunundan, eşeğin önüne doğru,

adres: denizli/beyağaç ilçe halk kütüphanesi

Evet ya, işte yapmıştım mutluluğun resmini,

yoldu halbuki

Nasıl olacaktı diye çok düşündüm, uykusuz geceler boyu,

Hareli gözlerinden öpmek istedim

Oysa bir de?sevinç? var; ?Tanrı?nın güzelim kıvılcımı sevinç!?

Terkedilmis sehirlerde dogan günes

Bir name yükseldi, güzelden beyazdan

Eğer severse, benim ́Fatiham ́ olsun büyük ustaya bu resim,

geldin

uğruna

Bir Sahildee sereserpe uzanıp güneşlenmekti mutluluk, değil mi,

Evet, Çocuk eşek, köpek insan, sopa oyun, havuç hayvan sevgisi,

Sonra mutluluğun bir tiyatro gibi, rol olduğu belirdi hafızamda,

mutluluğun garanti servisi

Süzülüp mavi göklerden yere doğru

Sonunda yapmıştım mutluluğun resmini, mutlu idim,

kaşla göz arası

YA DA HÜZNÜN YÜREĞİ SARMAYA BAŞLAMASINA YENİLMEK AMA ÖLMEMEKTİR...

Ama mutsuzluğa da var mısın.

Ve kavuşmak mutluluktu en sıcağından,

Evet ya mutluluk bir roldu, tıpkı sahnedeki bir oyun gibi,

Bulması çok zor, kaybetmesi rüya kadar kolaydı, anlamıştım.

Mutlu olacağımız rolü biz seçiyor ve oynuyorduk,

Bir çocugun gülümsemesi olabilirdi, ama ya ağlaması,

Muhteşem iki sanat, resim ve şiir ekip olarak gelmeliydi yanyana,

Hep sevdiklerimizle mutlu olmayı diledik, bilmedikki bizi gerçek sevenler mutsuz anlarımızda yanımızda olanlardır.

ve bu başlık bana Z. Livaneli'nin "Mutluluk" kitabını hatırlattı. Öneririm.

Nihayet mutluluğun resmine başlamıştım,

arkadaslar siir bana aittir

Duydum; avuçlarımda sıcaklığını

Bir yaz günü, plajda oturuyor, kumlarla oynayan iki çocuğu seyrediyordum. Her ikisi de, deniz kıyısında, kapılarıyla, kuleleriyle, tünelleriyle kocaman bir kale yapmak için beraberce harıl harıl çalışıyorlardı. Kale neredeyse tamamlanmışken, büyük bir dalga gelip kaleyi bozdu. Her şey, bir anda ıslak bir kum yığınına dönüşmüştü. Bütün uğraşlarının bir anda gözlerinin önünde yok olduğunu gören çocukların göz yaşlarına boğulmalarını bekliyordum. Ama çocuklar beni şaşırttı. Ağlamak yerine, ikisi de kalkıp el ele tutuştular ve gülerek kıyıdan biraz daha uzaklaşıp yeni bir kale yapmaya giriştiler. Çocukların, o anda bana önemli bir ders öğrettiklerini fark ettim. Yaşamımızdaki her şey, yaratmak için üstünde çok zaman ve enerji sarf ettiğimiz her karmaşık yapı, aslında kumdan yapılmışlardır. Sadece başka insanlarla kurduğumuz ilişkiler ayakta sağlam kalabilir. Er ya da geç, bir dalga gelip, kurmak için yoğun çaba sarf ettiğimiz çalışmaları anında yıkabilir. Böyle bir durum karşısında, sadece yanında tutacak bir eli olan insan gülümseyebilir...

Seninle bir çift güvercin olmak varmış

mutluluk umudunu yitirmemektir yalnızca!

?Mutluluğun formülünü bulmanın binbir yolu?na dair bugüne kadar yüzlerce kitap yayınlandı. Birbirinin kopyası olan bu kitaplar yayınlanmaya da devam ediyor. Oysaki yazar İrfan Gürkan Çelebi, bunlara hiç gerek olmadığını düşünüyor. Mutluluğun formülünü veren kitap, 1400 yıl öncesinden insanoğluna zaten gönderilmişti. Birçok filozofun, edebiyatçının sözlerine kulak verip mutluluğun peşine düşen insanlar, Yüce Yaratan?ın tavsiyelerini yıllarca göz ardı etmişlerdi. Çelebi?ye göre Aristo?yu, Rousseau?yu, Shakespeare?i çok iyi bilenler, aslında kendilerini herkesten daha iyi tanıyan Yaratıcı?nın mutluluk önerilerini araştırmadılar. Belki de merak etmediler. Aslında Kur?an-ı Kerim mutluluğun başucu kitabıydı. İşte Çelebi, Kur?an-ı Kerim?i anlamakta zorlandığını söyleyen, aralarında bir uçurum olduğunu zanneden, onu hiç eline almayanların okuması gerektiğini düşündüğü bir çalışma hazırladı. ?40 Ayet Tefekkürü Vahiyden Kalbe? adlı kitabında insan ilişkilerinde başarılı ve mutlu olmanın yollarını anlatan 40 ayeti bir araya getirdi. Kitabın en önemli özelliği, bu ayetlerin edebi bir dille açıklanması. Kitaptaki edebi incelik, öncelikle denemelerin başlıklarında görülüyor. Mesela, güvenilir olmanın önemini anlattığı Mücadele Suresi?nin 7. ayeti, ?Yılan ıslığı kadar sessiz fısıltılar? başlığıyla, Fatır Suresi?nin 19-22. ayetleri ise?Lütuf kapılarını çalmayan elbet cudamdır? başlığıyla açıklanmış. Çelebi, ?Bu, kesinlikle bir din kitabı değil. Edebi dille ve deneme tekniğiyle yazıldı. Böyle bir kitap yazmamın nedeni, bunalım geçiren günümüz insanının yani benim bir çıkış yolu arayışı.? diyor. İrfan Gürkan Çelebi, aslında yazar, yönetmen ve oyuncu. 9 Eylül Üniversitesi Güzel Sanatlar Fakültesi?nde dramatik yazarlık eğitimi almış. TiyatRol İstanbul?un genel sanat yönetmeni. Takvim gazetesinde köşe yazıları yazıyor. Uzun yıllar radyo programcılığı yapmış.

Birçoğumuz eşek olmaktan mutlu değil miyiz?

tek huzurum içi dolu çaydanlık

"Mutlu olduğunuz için gülmeyin, güldüğünüz için mutlu olun."

Takvim gazetesine yazdığı aşk yazılarıyla tanınan İrfan Gürkan Çelebi, farklı bir kitap hazırladı.

Önce bir eşek çizdi, yıllanmış dağınık fırçam,

Sahi yapılabilir miydi mutluluğun resmi,

Ama anne rolünde de, çocuk rolünde de mutluyduk,

Geleneksel yemeğimiz kuru fasülye ile pilav misali kolkola,

haydi getir bir çay tepsisi

Mutluluk göreceli bir kavramdı, herkesin rolunu benimsediği,

Her duygu gibi mutluluk ta tanımlanmalıydı, yekpare resimde,

Dokununca kaybolacak bir hayaldi mutluluk,

Kim istemez mutlu olmayı,

Aldım elime, usul usul okşadım

bin yıllık yolda

Hepsi bir mutluluktu, ama tek başına mutluluk resmi olamazdı,

senden de oldum

Terminalde bir ananın çocuguna kavuşması, ya sonrası,

Evet, İnsan eşek, kova insan, olta sopa, havuç avlanan balık,

gittiğin bir arpa boyu

Ve balıkla dolu kova mutluluktu en bereketlisinden,

Sevgiyi yüceltmek uğruna hırpalayıp durduğumuz sevinç...

Omuzuma bir beyaz güvercin kondu

Koklayınca solacak bir çiçekti mutluluk,

dönüşünü beklemiyorum artık

Ufuksuz göklerde ucan kustur o

Bir sahilde sereserpe güneşlenmek mutluluktu ama, ya kışı,

merhaba arkadaslar sizlerden bir ricam hepnizin evinde kitaplar vardır okudugunuz ve artık kullanmadıgınız bu tür kitaplarınız evde duracagına cocuklar okusun

Sevdim, gençliğimi yeniden yaşadım

düşlerimden de çık!

Bir balıkçının sahilde balık avlaması mutluluktu, değil mi,

Bir name yükseldi sevinçten ve hazdan

Limana sıgınmıs bir gemi gibi huzur verir insana

Duydum; benden yıllarca uzaklığını

ne hüzünler teptim

denizlinin beyağç diye bir ilçesi var bu ilçenin de bir kütüphanesi var ama yeterli kitap yok... hepnizin bu konuda duyarlı olacagını biliyorum eger yardımcı olursanız sevinirim kitaplarınızı gondeirseniz cocuklar cok mutlu olucaklardır

Soğuk sularından içtim, serinledim

Mutlu olmak için çabaladıkça daha da mutsuzlanıyoruz.

Bir çocuğun köpeğiyle oynaması mutluluktu, değil mi,

"MUTLULUK GÖKTEN YAĞMAZ, KAZANILIR" DİYE BİR KATKIDA BULUNAYIM.

... saygılar...

Evet, Baba eşek, anne insan, sopa sevişmek, havuç çocuktu,

Samimi bir dost ile yenilen güzel bir yemek, ya tokluğu,

baş köşeyi verdim

Mutluluk sevdiğinin gözlerinde kendini görebilmektir. O gözlere bakmaya korkuyorsan, baktığın zaman istediğini göremeyeceğini biliyorsan, yüreğin onunlayken çocuklar gibi mutluysan fakat onun yüreğinde sen yoksan karşındakine duyduğun sevgi ne kadar büyük olursa olsun yaşadığın üzüntü mutluluğunu gölgeler. Sen yüreğinde ona kucak açsanda onun yüreğinde yerin yoktur, olmayacaktır. Bunu bildiğin halde sevmek ise en acı verenidir. Mutluluk diye birşey benim için olmadı olmayacak da. Yüreğimden onu çıkarıp atamadıkça:((

Çağlayan bir nehrin sesini dinledim

MUTLULUK HÜZNÜN İNATÇI YANIDIR BAZEN;İNADINA DİRENMEKTİR...

Güzel bir kadınla sevişmekti mutluluk, değil mi,

Mutluluk insanın kendi içindeki çevheri keşfetmesidir.