Kanı esmer, yüzü ak.

seni, anlatabilsem seni...

Bir can daha çoğalacağız bu kış.

Ayvasına, narına can dayanamazken,

Engerekler ve çıyanlardır,

Ahmet ARiF

Kıyılardan,

bir bu yana...

Köpükten yumuşak verir pamuğu.

Sairlerin, bilginlerin dunyalarinda,

Duymak,

Bir ufka vardık ki artık

Belki, yaşamama sebep...

Bir parçası var kalbimin

Açardın,

Adiloş Bebem,

Harmanim kesat.

He canım sen getir üstünü

bak kardeşim mesela ben necip fazılı hiç beğenmem, şiirlerini bayağı bulurum, tabiiki sen buna katılmak zorunda değilsin, bence nazım hikmet şiirde bir okyanus tur ama gidipte necip fazılla iligili açılan forum başlığında alın size nazım hikmet şiiri okuyunda görün şiir nasıl olurmuş gibisinden hareketler yapmıyorum değilmi..

Bakislarindaki olduren bugu?

SEVDAN BENİ

Alnım öperler,

Ve bir yandan korkar

Güzel kızdır, bilirsin.

Namuslu, genc ellerinle.

Icim, bir suskunsa tekin mi ola?

Ogullarim var gelecekte,

Salincaklar, hamaklar,

Ve ben şairim

Kac bin yillik hasretimin koncasi,

Kesip attığımız tırnağa bile.

Ama yiğit

Saldır şimdi memeye,

Korkunc atlilariyla parcalamislar

Yangınlar, kahpe fakları

Can benim, düş benim

Kaç yol, ağlamaklı olmuşum geceleri,

Sen en güzel kızısın

Dostun susan dudağına...

Murad alinmis...

üsüyorum kapama gözlerini

HANİ KURŞUN SIKSAN GEÇMEZ GECEDEN

Düşün olasılık atom fiziyi

Dilerse buluttan ak,

Otuziki disimizle gulmege,

Karayilan'i,

Gozlerinden,

Kurulmus cetin daglarinda vatanlarin.

Kamyonlarla, katır kervanlarıyla

Bu da sabır,

Onur da ağlar...

Evet, ağlamaklı oluyorum, demdir bu.

"To be or not to be" değil.

Tirnak ile, dis ile,

Dostuna yarasını gösterir gibi,

hasretinden prangalar eskittim.

AHMED ARIF

Aklımdan geçenleri

Naz eder,

Bir bilsen,

Gül açmaz çağla dökmez

Bu, namustur

Yani bütün hasretlerin kahrına

Celik kadavrasi korugan'larin.

Bir bilsen, Urfa'da kursun atani

Dize getirilmis haydutlar,

bir kadeh, bir cigara, dalıp gidene,

Dayan is ile.

Derya dibinde yanginlar,

Dost, dusman soz eder kendi kavlince,

Şiirleri Beraber, İnkılapçı Gençlik, Meydan, Militan, Kaynak, Seçilmiş Hikayeler, Soyut, Yeni a, Yeni Ufuklar, Yeryüzü dergilerinde yayımlandı. Toplumcu gerçekçi şiirimizin ustalarındandır. Yaşadığı coğrafyanın duyarlılığı ve halk kaynağındaki sesini hiç yitirmeden, lirik, epik ve koçaklama tarzını kusursuz bir kurguyla kullanarak, özgün, tutkulu, müthiş ezgili çağdaş şiirler yazdı.

Kara sevdanın...

Gözlerinin pınarında

bir kadeh bir cigara dalıp gidene

Dost yüzlü

En leylim gecede ölesim tutmuş

Bir cana bir başa kalmışsın vay vay

Barisa, bayrama hasret

Tanı bunları,

ahmet arifi anlatmaya sözcükler yetmez ki...

Sarıl da büyü.

Korkunç suçumuz...

Gelip durmuşsam kapına

Yetim hakkı sorulmuş,

Sürmüş, filiz vermiş içimde sevdan,

Gözlerinde varmak can tılsımına.

Gerçi gece uzun,

Seni, Diyarbekir gibi,

Dar vakit yanar da verir kendini.

Sevmişem ben seni

Boşandı boşanacak

Yıllar geçsede demencek

Ne sah ne sultan

Susmak ve beklemek, müthiş

Yalnız değiliz sevgilim.

Seni düşünmenin tadı...

üşüyorum, kapama gözlerini"

Murad alınmış...

Ne alnımızda bir ayıp

Varmak,

Tek başına

Türkü söylemek, küfretmek,

Canımın gizlisinde bir can idin ki

Pırıl - pırıl namuslu.

Olum, boyle alti okka koymaz adama,

Cibalide sarılan cıgaranın...

Firsatcinin, fesatcinin, hayinin...

seni bağırabilsem seni,

Yigit harmanlari, yiginaklar,

Çakmaktaşı kayalarıyla

Gözlerin hani?

Demdir bu...

Olancası bir tutam can,

payı yok apansız inen aksamlardan

Hadi gel

Yılandan çıplak

Ekmeğinden,

Ayağım pusu.

ellere nesi

Suskun, hayın, çıyansı

Hesap gorulmus.

Oylece bir gercek, kendi halinde,

Hasta düşmeyesin diye,

Namı gitmiş deryaların ardına

Ben dört duvar arasında değilim

elinize yüreğinize sağlık arkadaşlar,

Oy sevmişem ben seni

Ama bütün korkulardan uzak.

Ve mavi.

Ve irin selleri, aç yırtıcılar

KOymuş postasını görmüş restini

N'olur gel

Gözlerinde duymak üç-ağaçları

Utanirim,

bence her mısrasında her kelimesinde bir anlam gizli olan bir şair yüreğine sağlık Ahmed Arif okul dönemlerimde beni heyacanlandıran, bana ilham veren şair..

Gel artik...

seni, anlatabilmek seni.

Öylece bir gerçek, kendi halinde,

hem baktımda bu kadar necip fazıl hayranısında, ahmed arif başlağına kaç defa yazıyon, necip e hiç yazmamışsın güzel kardeşim git mesela necip fazılla ilgili olumlu düşüncelerini yaz, zaten ahmed arifi bilen biliyor.

Bir cana birde başa

Selam etmisim dostuma

Küfrünü medetsiz Munzur

Akkor tozuyum

Dört yanım puşt zulası

Hani, kurşun sıksan geçmez geceden,

Ölüm, böyle altı okka koymaz adama,

Bir ben bileceğim oysa

ONUR DA AĞLAR

saçlarina kan gülleri takayım

Açar,

Kan eder perçem

Dönerim dönerim çıkmaz

Dayan kitap ile

Nazli, seher-sabah uykularimi

Çukurovam,

UNUTAMADIĞIM

Can paramparça...

Kardesligin, calismanin,

Ele, gune karsi ciplak...

Barışa, bayrama hasret

üşüyorum, kapama gözlerini...

Bıçaklanmış dal gibi ayrı düştüğüm

Havva Ana'n dunku cocuk sayilir,

Minicik bir aşiret kızının -

Bu, ne ayıp, ne de yasak,

Asil, bizim aramizda guzeldir hasret

Taniyor musun?

Asıl iş, anlamak kaçınılmaz'ı,

Hayınlar, amana gelmiş,

"tek kitapla şair mi olunur" diyenlere kendisi zaten gerekli cevabı vermiştir.

Şafakları ben balığa çıkarım

"Cogito ergo sum" hiç değil...

Nasıl da almış aklımı,

Pusatsız duldasız üryan

Belki, yasamama sebep...

Terketmedi sevdan beni,

Ve çatal yürek,

Surmus, filiz vermis icimde sevdan,

Akan akmayan sularda

Kınanmak, yiğit başına.

Kan kesmiş ovalar üstünde Mayıs...

Gelgelelim,

Kinanmak, yigit basina.

Dost gülüçüklü

Saklı haçımız

Selvi dalindan,

Biz bu halkı sevdik

"yokluğun, cehennemin öbür adıdır

Çatlamaz ırgadın yüreği.

Anadolu'yum ben,

Gitmek,

Dünya gördü

Ama hesap dağlarladır, umut dağlarla.

sayın kalpak bu sair lerin şiirlerini her insan dinleyemez ve okuyamaz. Senin gibi düşünen insanlar okusada, dinlesede boş dinler mısralarında bir şey bulamazlar yada bulmak istemezler. Sana aşk şiirleri lazım. Sevmeye bilirsin ama bu aşağılamanı gerektirmez. Ahmet Arif'in adiloş bebe sini dinle ve dahada bir şey anlamassan sözüm yok saygılar.

Her birinin ayva tüyü çilleri için

Yangın mavisine

Beraberligin,

Atıp biz kıyıya iki zamanı

Evet, aglamakli oluyorum, demdir bu.

Ben öleydim loooy...

Bir bulut

Canevinden ayrı düşmeye

Gün yirmidört saat insan avında

Bakışlarındaki öldüren buğu?

Gözlerinde yatmak zindanı.

dışarda gürül gürül akan bir dünya...

Safa gelir,

Vurur anlının şakına

İlk nefesi Hızır gibi yetişir

Diclede dört parmak buz,

He canım çiçek dağı kıtlık kıran

Kadasına, belasına sunduğum,

Hayın, karanlıktı gece,

Gök mavisinden,

Nerdeyse.

Durdurulmaz çığı

Bozuksam,

hasretinden prangalar eskittim"

Üşüyorum da

kahpe yalana.

Saldır da büyü...

en sevdigim dizeleri ki bu mısralar bana nice dizeler yazdırdı.

Çelik kadavrası korugan'ların.

Sıktıkça cellad,

Dayan rusva etme beni.

İşte sanki dağ yeli

dipsiz kuyulara,

Vatanımın bir umudu...

Tütün işçileri yoksul,

Kalmisim bir basima,

Biliyor musun?

Rüzgarda asi,

Zindanda yatarken bile,

Beyler sofrasına gider...

Olume nasil gulerdi.

Külhan, kavgacıdır delikanlısı,

Ve bu ülkeyi.

Savrulur zozan...

Atom gullerinin katmer actigi,

İçmek,

Gor, nasil yaratilirim,

Öyle içten

Bense tozuyum artık

Korkusuz pazarlıksız külelenmemiş

Çukurova yiğdine mahsustur...

Üsküdardan bu yan lo kimin yurdu

Genciz, namlu gibi,

Sonsuz akımı.

Dört yanım puşt zulası,

Asıl, bizim aramızda güzeldir hasret

Anlatamam, nasıl ıssız, nasıl karanlık...

"Yel" der, "Baharın geçer".

Umut ile, sevda ile, dus ile

Bizi boğazladılar.

Ve zehrine çaresiz kalmaların,

Yatmak,

İşte bağışlanmaz

İşte şafaktayız gene

Varamaz elim

Ölüme bir soluk kala,

Ve bizi biz eden amansız sevda

Can garip, can suskun,

Aşımıza, ekmeğimize

Usur fidelerim,

Su içmez her damardan,

Seni, baharmışın gibi düşünüyorum,

Bebeğim, neremde saklayım seni?

Bir bahar akşamı dünyada.

Yetim hakki sorulmus,

Kurdun, kuşun bileceği hal değil,

Fermanım yazar

Duyuyor musun?

Çayı kardan demliyoruz.

hayatımda önemli bir yere sahip...

Yerini kolay beğenmez,

HayInlar, amana gelmis,

Neden, neden alnındaki yıkkınlık,

Bak, bıyığım buz tuttu,

Yattığın ranza aşkına

Asi he desem koparacak dizginlerini

Ve kar yağar bir yandan,

namussuza, haldan bilmez,

Lacivert, yeşil, altın

Yenerdim acıları, kahpelikleri...

Hamravat suyu dondu,

Sensizlikden olsa gerek çekilmez oldu buralar...

Üç gün meme vermedik sana

Filinta endam...

Ne salkım bir bakış resmini çekeyim

Bencede sırf kafiye olsun dize alt alta sıralanmış satırların hiç bir anlamı yok...

Bir salkım söğüde su verir gibi,

Binlerce yil sagilmisim,

seni, anlatabilmek seni,

bir o yana,

Oyle yikma kendini,

Uykulara, derin, kaygisiz, rahat,

Sokaklardan,

Künyemize kazınmış,

bir kibrit çöpüne varana,

düşmüş bir kibrit çöpüne.

Hesap görülmüş.

O"lu"nmu"s, canim, o"lu"nmu"s,

Bir nice sevda...

"Kız saçı" demiş zeybekler,

Ahmed Arif

Ne kınsız bir rüzğar mısra dökeyim

Tütünü bilir misin?

Hani, kursun siksan gecmez geceden,

kurt uyur, kuş uyur, zindan uyurdu.

Anliyor musun?

Biter elbet bu yağmur sabret.

Prometheus'u yakan

Oyle mahzun, oyle garip...

Yiğit harmanları, yığınaklar,

İki parmak arasında kıyılmış,

Uçmuş, bir kuştüyü hafifliğinde,

yitirmiş tılsımını ilk sevmelerin,

Gocup gitmisler, golgesiz!

Suyu zehir bıçaklar ortasındasın

Göz koyanlardır,

Cığaramdan yanar,

Bu, ne ayip, ne de yasak,

Icerde, disarda, derste, sirada,

Kemendi...

Nerede olursan ol,

İnsanın tüm yorgunluğunu alıyor. Sanki başka biryere götürüyor.

Onlar beni nasil severdi.

Ve sıtmasıyla

Uykulara, derin, kaygısız, rahat,

Bacım, ikicanlı, ağır,

Mechul Asker'i...

saygıyla anıyorum...

Sevmelerim gibisi?

Ve asil biz biliriz kederi.

Nasil severim bir bilsen.

Kan değil, sevdamız akardı geceye,

En çok Çukurovalılar mahpustur,

zevkler tartışılmaz kalpak arkadaş, oda senin görüşün, ama ben her okuduğumda farklı duygular yaşayabiliyorum...

O Malta bıçağı, kınsız, uyanık,

Oy havar muhammet isa aşkına

oturmuş yazıcılar

Mavi ve yeşil,

İncecik, ak kağıtlara sarılır,

Yaran derine gitmiş fitil tutmaz bilirim.

Cellat nişangahlar aynasındasın

Ve zehir - zikkim cigaram.

Korku çığlıkları

Gene bir cehennem var yastigimda,

Ömrümün sebebi ustam sevgilim.

Susmak ve beklemek, muthis

yokluğun, cehennemin öbür adıdır

Gozlerinden operim,

Kara ferman çıkadursun yollara,

Harac salmislar ustume.

Sarıl bunlara

Derya dibinde yangınlar,

Nasil da almis aklimi,

Ve sen daha demencek

Bir de ağzı var dili yok

HANI KURSUN SIKSAN GECMEZ GECEDEN

Ağulardan süzülmüş.

ANADOLU

Diyarbekir Kalesi...

Kundağımız, kefen bezimiz

Ne koltuk altında

Yuru ustune ustune,

Anam sır gibi saklar siyatiğini,

Yediveren gül kardeşi bir arzuyu

Kaç yol ağlamaklı oluyorum geceleri...

Maviye

Benim, bütün tezgahlarda paydosa giden

Sıcağında sabır taşları çatlar,

Besikler vermisim Nuh'a

Ustura gibi...

Tutma gözyaşlarını

Körsem

Ve asıl biz biliriz kederi.

Darılır

Bilmeni mutlak isterim,

sevgili KALPAK:

Yarının çoçukları gülleri için

İçim, bir suskunsa tekin mi ola?

Kan kesmis ovalar ustunde Mayis...

Namus işçisi

Doyasıya sevişmeğe, yemeğe...

Bütün galaksilerin

İlki bu, bir yandan saklı utanır

çünkü benim beğenmediğim başkası için mükemmel olabilir.

Biz kuyudan işliyoruz kaba - kacağa,

Düşün uzay çağında bir ayağımız

hasretinden prangalar eskittim

DİYARBEKİR KALESİNDEN NOTLAR VE ADİLOŞ BEBE

Neden, neden alnindaki yikkinlik,

Kimse toz konduramaz

Damla-damla, berrak olur pirinci.

Terketmedi sevdan beni...

Tukur yuzune celladin,

Gözlerinde gitmek sürgüne.

Nelere, nelere baskın gelmez ki

okumanın yanında dinlemenin de ayrı bir keyif verdigi buyuk ozan. siirlerini şimdilerde cogu yapıtta gördügümüz ses kısma, bugu yapma oyunlarını yapmadan, hatta en aska getiren dizede dahi dinginligini muhafazza ederek, siir okuyan adamdan ziyade, torunlarına ogut veren bir buyukbaba tonuyla okur...

Tanı da büyü...

Bir umudum sende,

iyi çocuklara, kahramanlara.

Gayret et güzel gayret

Ucmus, bir kustuyu hafifliginde,

Herbiri vazgecilmez cihan parcasi.

"kaç leylim bahar

kaç leylim bahar,

Yürek işçisi

bu kadar insan beğenmiş yazmışsa, hepsine dizelerin içi dolu görünüyor. sen merak etme. ayrıca karşılaştırmaya gitmene hiç mi hiç gerek yok. kim ne okuyacağını bilir!

Kac yol aglamakli oluyorum geceleri...

Gel artık...

Otuziki dişimizle gülmeğe,

Zemheri de uzadıkça uzadı,

Kac yol, aglamakli olmusum geceleri,

akan yıldıza,

Gözlerinde içmek ayışığını.

Sol omzunda nazarlık,

ahmed arif şiirlerini paylaşalım bu başlıkta arkadaşlar...

Ve dayatmisim...

Etme gel

Kan kırmızı yediverenler

Karacadağ, Çukurova ve Cibalide.

Ünlü mahpusanelerinde Anadolumun

Sonra Pir Sultan'i ve Bedrettin'i.

Goruyor musun?

Ey dağları un eden ferhatın gürzü

Doyasiya sevismege, yemege...

Varmı ki doymazlığım

Ahmed ARİF

kalpak varya tam kafa bulunacak tipsin ama, kahretsinki insanların cahillikleriyle dalga geçmek prensiplerime aykırı...

Ne afat sevdim.

Ve işte sanki meltem...

"hasretinden prangalar eskittim" diyerek uc kelimeyle dunyalari ozetler...

Koroglu'yu,

İllede sevmelerim

Demdir,

bir ben uyumadım,

Yarin bahçesi tarumar,

Töremiz böyle diye,

Vurgun ve bela

Benimde boş yanım hançer yanımı

Asla yalnız kalmamak.

Bir kız çocuğunun gözyaşı gibi

Gece karanlık

Minareden, barikattan,

hasret çekene var mı daha iyi bir panzehir?

Şah Murat suyu kan akar

Ve ellerim kelepçede,

Utanirim fikaraliktan,

Kırar boynumu yürürüm.

İtten aç

Ve genç bir mısradır

YALNIZ DEĞİLİZ

kalpak'a:

- Ayak bileklerinde bir dizi boncuk,

Karacadağda çeltikler.

Sormayın hiç

Yalnızlığımda

Hoş gelir,

Tütünsüz, uykusuz kaldım,

Tütün işçileri yorgun,

Ve zulamda kan ter içinde

Üç gün aç tuttuk

Öyle derin,

Ay karanlık

Senden gayrısına yoksam

Ve catal yurek,

Bir sevdadır böylesine yaşamak,

SEVMİŞEM BEN SENİ

Ve genc bir misradir

Hukumdarlar, saldirganlar, haydutlar,

Ay karanlık...

Ölünmüş, canım, ölünmüş

Gözlerinde susmak,

Beter, bize kısmetmiş.

seni anlata bilsem seni

payı yok, apansiz inen akşamdan.

yoklugun cehennemin öbür adıdır

Dost, düşman söz eder kendi kavlince,

Elim boş,

Beter, bize kismetmis.

Savrulur Karacadağ,

Zehirli kör yılanları

ard - arda kaç zemheri,

Doğdun,

AHMED ARİF

O Malta bicagi, kInsIz, uyanik,

Dağ başında unutulmuğ üğümüş,

Pirinçte, pamukta ve tütündeyim,

21 Nisan 1927 tarihinde Diyarbakır'da doğdu, 2 Haziran 1991 tarihinde Ankara'da öldü. Asıl adı Ahmed Önal' dır. Ortaöğrenimini Afyon Lisesi'nde tamamladı. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Felsefe Bölümü öğrencisi iken Türk Ceza Yasası'nın 141. ve 142. maddelerine aykırı davranmak savıyla (1950, 1952-1953) iki kez tutuklandı, yargılandı ve 2 yıl hüküm giydi. Cezaevi günleri sona erince Ankara'daki Medeniyet, Öncü ve Halkçı gibi gazeteler ve dergilerde teknik işlerle uğraşarak yaşamını kazandı.

Tavşan kanı, kınalı-berrak.

Işıkları günbatımının.

vefat ettiğinde tek bir şiir kitabı vardı, sonrasında yayınlanmamış şiirleri de oğlu tarafından toplanarak kitap haline getirildi.

Sonra kalem yazmaz,

AHMET ARİF

Bırak yıkansın gökyüzü,

Aç kaldım, susuz kaldım,

Okuyorsun su gibi.

Ölürüm deyi.

Susmak,

Kizlarim,

Gene bir cehennem var yastığımda,

Dize getirilmiş haydutlar,

yitirmiş öpücükleri,

Bunlar,

Maviye çalar gözlerin

Ne Iskender takmisim,

Ham çarık kıl çorapta olsada biri

Seher vakti leylim leylim

Ve zehir - zıkkım cıgaram.

Çırılçıplak

Ahmed Arif'in yeğeni...

Bir basima ve uzak.

Kurulmuş çetin dağlarında vatanların.

Anlatamam, nasil issiz, nasil karanlik...

okyanusun en ıssız dalgasına