istiyorum ki, düşündüklerimizi edebiyatla, sanatla, kültürle harmanlayıp, ufkumuzu açalım birbirimizin... özellikle edep/edebi kavramlarına aşina, kaliteli insanlarla konuşmak istiyorum bazı şeyleri. ki bu yüzden genelde bir yada bir kaç soruyla başlıyorum başlıklara. sonra katılım olmayınca da vazgeçiyorum çoğu zaman devam etmekten, "anlaşılmadığımı" düşünerek.

?seni bir yumağa sarıyorum yıllardır, bitmiyorsun

diyen Shakespeare hangi güzelliği uzatır sonsuza?

anlamak "yaşadım" demekse, "sonuna kadar" denen ne var...

ve dilim durgun, ruhumsa tutuşurken Güzel'in özleminden "güzellik aşkın bakışında seyre dalar kendini" der gibi, için için bir ağıt terennüm etti dizeler benim için;

ne bileyim,

gittik bakalım bir yerlerden, kim bilir belki de birilerinden..

Güzel olan neydi ki, ömürler böyle yük oldu, ağırlaştı bize?

bahtını üftadelerinin?

geçerakça hocam, güzeliniz size "güzel" olsun her daim... okuduğumdan beri yazdıklarınızı, harf ve kelimeler bana da sükut eyledi.

İbrahimi bir hayranlığa temaşa kapısı, Yusufi bir iç çekiş ve Muhammedi bir yakarışa satır arası?

Çığlık çığlığa beşeriyet, çiğnenmiş reyhanlar misali hep seni arıyor.

çaresizlerini. Gel yeter ki, hakkımızda verilecek her hükme razı olalım. Gel ey, bitir bitmeyen hasretini içimizde!

ruhunuzun inceliğini ve içtenliğini serdiğiniz cümleleriniz için samimi bir?eyvallah? çağındeniz hocam. iç?imden bir yankı oldunuz, oluyorsunuz?

Her güzel, güzellikten er geç yoksun kalacak

"İç dünyaya hakim olduğunuzda, bir figürü ya da heykeli canlı ve duru olarak kavradığınızda, bir müzik teması bulduğunuzda, ifade doğmuştur ve tamdır, başka gereken bir şey yoktur. Böylece, ağzımızı açtığımız, konuştuğumuz ve şarkı söylediğimiz zaman, içimizde söylemiş olduğumuz şeyi, yüksek sesle söylemekten ve içimizde terennüm ettiğimiz şeyi yüksek sesle terennüm etmekten başka şey yapmıyoruz. Ellerimizin piyano tuşlarına vuruşu, kalemi ya da keskiyi elimize alış, isteme bağlı şeylerdir . Böyle yaparken bütün yaptığımız şey, kısaca içimizde yapmış olduğumuz şeyleri büyük hareketlere dönüştürmektir," diyor Felsefenin Öyküsü'nde Will Durant...

Sen çağları aşarken bu ölmez satırlarda:

Çok daha güzelsin sen, çok daha cana yakın.

çağındeniz hocam, "ömür an`dır, anda sen" dediniz, ve demek istediklerimi o tek kelimeye sığdırdınız sanki... lakin bazen bir yerde "sığmayanları" taşırmak gerekirse... işte o gün ne olmalı/yapmalı?

Gölgendesin diye ecel caka satamaz

insan kendinden gider ya yare varır ya ağyara... gitmeden yerinde duran ne vardır canlı ya da cansız... taş yerinde dura dura ufalanır kum olur kök ya göğe çıkar ağaç olur, dipte kalsa toprak olur... Ya insanın yolculuğu...

kendimden yar'e gittiğim oldu. O vakitler ne zaman dar geldi bana, ne mekan. Vaktimi boşa değil beşe böldüm. Gün geldi yoluma taş çıktı, yahut nefis, yahut şeytan, yahut gaflet perdesi... Namaz orda seccademin üstünde beni bekledi. Ben gittim namazdan... Zaman yetmedi, mekan dar geldi. Yüzümdeki tebessüm esmerleşti, gökyüzünde yıldızları seçemez oldum. İlmim azaldı, konuşmalarım sığlaştı.

gazeller, beyitler ve dizeler uçtan uca yitirilsin isterse?

olup ak gönlümüze bir anda, isterse yitirilsin uçtan uca naatler ve

ya avaz avaz susuyor, ya da kaybediyoruz kendimizi adı bilinmez deryalarda.

yoksa, geldiğimiz mi?

Güzel sen?sen?benimse? gayr düşmez lafıma?

Ne varki yeniden kıbleyi gösterdiler, gördüm elhamdülillah.

gittiğimiz mi güzel?

Ama hiç solmayacak sendeki ölümsüz yaz,

Lezzet-i güftar-ı canan canda kalmıştır henüz

Allah Allah o ne şirin leb ne şeker güftar idi?

gerçi sonsuz bir lezzet de kalır sonsuza o güzel/ler/in sohbetlerinden, İ. Hakkı hazretlerinin dediği gibi;

Taze tomurcukları sert rüzgarlar örseler,

kiminin aradığı, kiminin bir bulduğu var nasılsa.

"Bir kez doğ içimize de isterse kaybolsun dolunaylar, güneşler? Gir

sevgili gamze, gayet güzel anlattın kendini

Gel ey, onsuz mutluluk bulamadığımız!..

?Seni bir yaz gününe benzetmek mi, ne gezer?

lakin bu güzel başlığı mahvetmemek için zor tutuyorum kendimi..

Güzelin güzelliğe kavuştuğu, güzelleştiği vakit.

Keşke düşündüklerime yetse harfler kelimeler...

anlamadan geçip gittiklerimiz mi yoksa ayağımıza bağ olan?

seher vakti?

işte tam da burada insanın acziyeti başlamıyor mu sevgi gamze? taşanları saklamak için bildiğin ne varsa ya ayağına dolanıyor,

diyor şair? bir yanı güzellikse, diğer yanı hep çaresizlik? ahh şu şairler. hep böyleler? Shakespeare?in sonsuzluğa uzattığı güzellik bundan ayrı değil ya.

Ve sık sık kararır da yıldız düşer yüzünden:

Gel benim efendim, bir kez olsun dokun yüreğime, yüreğime dokun bir

beni bir tek ben anladım, ben de anlatamadım galiba:))

Yaşadıkça şiirim, sana da hayat verir.?

kez olsun?

güzel olan giderken, ve susarken hayaller, sığmayanları dökmek güzel-ce? ?güzellik? olsun diye.

acizim..

Sözlerle dile getirilemeyecek ölçüde derin duygularımız olduğu yalnızca bir zan mı? Yoksa fazla mı melankolikçe daim güzele varma isteği?

gözümüze de bir nefes, isterse silinsin tutyalar, sürmeler? İlham

Uyandır zindanlara koyduğumuz Yusufi sevdalarımızı efendim. Uyandır

Diyeceğim odur ki benim için bu dünyada gerçek güzel namazdır. ben ya ona giderim, ya ondan giderim. herkesin güzeli ayrıdır, ona da tebessüm ederim...

bir kuş tüyüne bindim, geliyorum/gidiyorum.

Kısacıktır süresi yeryüzünde bir yazın:

estağfirullah geçerakça hocam...

neyin, nereye gitiğini de, güzel olanı da bilmek değil mesele. lakin, dedim ya, yük ağırlaşınca yürümek de güçleşiyor

Gel ey, kendisine layık olamadığımız!..

siz yazın... "içe dönük" ve "içten gelen" her kelimenin ayrı bir değeri vardır; kimi zaman anlaşılmayacak, hatta "kötü" olarak addedilecek olsa bile... "neden" işte bu noktada asıl mesele.

Uyarır halkı efganım kara bahtın uyanmaz mı?"

Kader ya da varlığın bozulması yüzünden.

gitmişse biraz gülüşlerin, ağırdır yükün. tutup belki bir ucundan yakalamak gerek hayatı, çünkü onun seni beklediği görülmemiştir hiç.

Güzelliğin yitmez ki, asla olmaz ki hurda:

çaresizliğim gün gibi aşikar?

önünde bir kapı aralanır bazen, kapamak ya da içeri girmek..

Gel efendim, dostluğuna muhtacız; umutsuz ve çaresiz bırakma

sığmayanlar taştığında, şaşırmışlığım çoktur yolumu.

Işıldar göğün gözü, yakacak kadar sıcak

lakin bazen bir yerde "sığmayanları" taşırmak gerekirse... işte o gün ne olmalı/yapmalı?

Şeb-i hicran yanar canım döker kan çeşm-i giryanım

tüm seslerin sustuğu an güzel olan. tarifsiz huzur, tarifsiz sükunet. kelimeler lal, "güzel" bile... benzerlik, tanım, anlam gibi bilumum ifadeler ifadesizken, suskun bir tat yüreğin ucunda... titrek, ürkek, öyle naif...

o sebeple, seher vakti O`na sığınmaktır en güzeli demekten başkası gelmiyor içimden..

İnsanlar nefes alsın, gözler görsün elverir,

güzel midir, şer midir bilinmez.. insanın acziyeti de sonsuz.

"Bir yük oldu ömür, kovunca güzeli hayatımızdan; ve güzellik küsüp gitmişti, ömür bir yük oldu..."

Yüreğim kanıyor efendim, kanıyor yüreğim!..

ya da, içini yakıyor.

ömür an`dır, anda sen. bak bakalım seni, sen yapan ne var?