oyuna bazen müzik de lazım, ışık da...

desem yalan

ama ben en çok insanlar beni görmek istediğinde onların yanında olabilen bir CASPER olamk isterdim. sevimli hayalet:)))

ama bazen de hiç bir rol üstlenesim gelmiyor. rolsüz dolaşabilir miyim sahnede? :)

İşte burda "ait olma" ile "birey olma" arasındaki fark ya da ikisinin uyumu ortaya çıkar...

boşver biraz da anlamsız dolaş. ister rol verilsin ister verilmesin. emin ol bazen anlamsız rollerde de oynayabilirsin.

biz hiç kaybolmadık

çünkü hayatta en büyük zenginliğin bilgi ve kültür birikimi

ben yine kendi sahnemin başrol oyuncusu olmak isterdim.

hayat da oyun kadar hataları düzeltme fırsatı verir mi? prova imkanı var mı? joker hakkı filan? ama joker hakkı, ya da düzeltme fırsatı olsaydı, hayat bu kadar anlamlı olur muydu?

Ama tabi oyundaki olay örgüsü ve hikayenin akışı daha farklı olurdu.

mümkünse o rolleri de almayayım.. bugün ne kadar da assolist kaprisi yapıyorum böyle:)

Kendi oyunumuzda her rolu tatmak, canlandırmak gerek bence, küçük roller de olsa hepsinin değeri vardır, ve gereklidir ki vardır! Ayrıca başka oyunlara da renk katmak da ayrı zevk verir tabi... Boş kaldığım zamanlarda başka oyunlara da bakıyorum:)

anlamsız da dolaşmak lazım bazen ama alışkanlık haline gelmemeli bu anlamsız dolaşma rolü. insn hayatına düzen de vermeli, rolüne de tabi... mümkünse sığıntı rolü olmasın:)

bu oyundaki en zor rolde "kendin olmak" tır.

hayat bi oyun olsa herhalde ben sevgi dolu bir bilgeyi

oynamak isterdim,

olduğunun farkındayım. bunları elde etmeye çalışırken de

biz hiç kaybetmedik

hep sığıntı mı kalacak?

hayat = seçim = sonuç = sorumluluktur bence.

sevgi ve bilgi paylaşıldıkça çoğalır...

insanlara karşı acımasızca bir hırsa kapılmamak gerekiyor.

"hayat bi oyundur" hile yapmayı alışkanlık haline getirenlerin bi yalanıdır.

"mış" gibi bir yaşam içinde olanlar kendi varoluşlarını yaşamıyorlar, başkalarının beklentilerini gerçekleştiriyorlar.

ben en çok başrolde olmak isterdim der birileri ama biz kendi oyunumuzda bile bazen başrol olamayız. bazen bizim adımıza kararlar verilir. arkada bir suflör vardır. o ne derse aynını tekrarlarız.

ama başlıktada belirttiği gibi varsayarsak;

bazen külkedisi oluyorum, malum pat diye çıkabiliyorum intten... 00:00 olunca:)

işte onun için "sevgi dolu bir bilge" olsam fena olmazdı :)

hayat bir tiyatrodan ibaret olsa ve biz bu oyunda bir rol seçsek acaba ne olmak isterdik?

sen istemesen de istesen de:)

"mış" gibi yaşarız nedense...

hayat bir oyunsa, oyun bozan olmak isterdim..:PP

kurallarına göre oynamalı

anlamsız dediğimiz şeyler bile anlam kazanır o sığıntılar için...

karşımda aynı sorular

iyi rol kapma gayesi? başkasının gözüne girme gayesi? ya da beğenilme gayesi?... bunlar ne zamana kadar motive edici güç olabilir ki. önemli olan "anlam" , "değer" vb.

neden hayattan anlam arama ihtiyacına düşülür ki...

bizler hayat için bir oyunuz

unutma bazı insanlar sadece bu tür şeylerle motive olup yaşıyolar. canlı örneklerimiz vardır eminim:)))

oyuna devam

oyunda sığıntılara da ihtiyaç vardır ama bu sığıntı rolünü iyi yaparsa terfi edip iyi bir rol kapabilir. ya böle bir gayesi yoksa?

ben hep sorular sorardım

ne yazıkki hayat bir oyun değil!

hayat bir oyunsa, ben bugün formda olan bir oyuncu değilim sanırım... : bugünlük!

özellikle yorumları okumadım ki etkilenmeden yazayım diye...