Dünyayı çekilmez hale getirdik.

Bekledin oysa öpmesini.

Kuruluyor tersini düşünsek, inkar etsekte.(((

Böyle şeyler ancak hayallerde olur..."helallik" almayı bile bilmeyen, hesablı dostların yer aldığı hayaller.

Seni size susturan, bizi bize küstüren dostlar?

Belki bu bir cevap olmuştur sorunuza.

"Ey dostlarım, dünyada dost yoktur" Aristo

Pekçok kavrama yaptığımız gibi dostluk kavramına da ayı işkenceyi yapıyoruz. Dostluk hesaba vurulmaz ki...

Masum sandığın bir kalbin ne kadar da "dünyalık" olduğunu öğrenmek acı veriyor di mi? Evet ama senin hatan değil ki bu. Belki de yoktu öyle biri. Olmamıştı hiç.

Bir kişi diğeriyle neden dost olur?Kriteri nedir ki bunun.

E ne sandıydın? Çoğunun özü solmuş, yüzü asık, kalbi bozuk. Sana dost dedi diye her güzel kelama meyil eden gözlerinden öpmeyecekti ya...

Oysa annen demişti sana daha önce binlerce kez; - güvenme hemen güzel sözlere, o kişiyi hayatına katarken düşün, gerçekle sahteyi ayırt edene kadar sabret, aldanma. Sonra aklın başına gelmiş, yanmış için boğazına düğümlenmiş ne fayda?-

İnsanlara kocaman bir alkış!!

dostlukların çoğu hesaplar üzerine kurulu maalesef. Mesela benim dost bildiklerimin benimle dost gibi görünmek için kendilerini kastıklarını anlıyorum. Bir gün lazım olur diye dostluk kuruyorlar benimle. Bunu bildiğim için de asla dostluklarına samimi bakmadım, bakmayacağım.

Kalbinde yer eden bir insanın seni defalarca kırmasına mı yanasın yoksa kırılan inancının bir daha asla iyileşmeyeceğine mi isyan edesin? Hayır, sadece kendine, özüne, benliğine sıkıca sarılıp bir daha asla inanmayacağım diyesin.

Bu devirde dostluklar ve arkadaşlıklar menfaat üzerine kuruluyor. Etrafımda o kadar çok örnek var ki...