andromeda galaksisindenim :)

Bu dünyadan başka gidecek bir yer olsa herkes kaçar bence. ve ben yalnızlığın keyfini çıkarırım o zaman...

o zaman hepimizin bir dünyası var ; fırsat verseler demek ki orda yaşamaya ömür boyu razıyız.

çok güzel anlatılmış.

kesinlikle bu dünyanın insanıyım

Bir kaptan misali diyelim.

aynen...

ben zaten bu dünyadan deilim :)

Nedir ayaklarımızı buraya bağlayan, ama yüreğimize uç emri veren neden?

ben bu sefil dünyada acep ne arıyorum...

çekip gidesi geliyor bazen insanın ama hayat işte yoğuruyor bizi hamur gibi.

Necip Fazıl Kısakürek'in bu dizelerini tekrarladığım anlar çok olmuştur.

-"Biliyor musunuz? Uğruna dövüştüğünüz dünya bu işte.." der..

Peki neden hala buradayız?

İç sesimizin bizi kandırmasına izin vermeyelim; günah!

Peki bu dünya bizden neyi alıyor ki biz farklı bir dünya arıyoruz?

Benzer bir başlık açacaktım ben de bir zamanlar. Yakın arkadaşlarıma çok söylemişimdir ben bu dünyanın adamı değilim diye...

N. F. Kısakürek'in kaldırımlar şiirini arasıra okurum. Sanki hayat kaldırımlarda yürümek gibi...

Demek yalnız değilim... Ne güzel!

Hazreti Ebubekir bir gün bir ceviz için kavga eden çocukların arasına girer.

-"Durun! Ben ikinize de pay edeyim" der..

Yani heryer dünya, heryer deniz...

Denizsiz yapamayan bir kaptan. Yosun kokusu sindiyse içine, denizin tuzu değdiyse dudağına bir imkansıza yelken açtın demektir. Mezarın dahi denizin kıyısında olsun istersin.

daha öteki dünyaya adapte olamadım

Bence surette hiçbirimiz bu dünyanın insanı değiliz. İşlevlerimizin sonuçlarıyız o kadar..

Andromeda galaksisine gitmek istiyorum. Ama ışık hızıyla bile gitsem yolculuğum 20 milyon yıl sürer. Epey uzak

Başka türlü bir şey benim istediğim

Öylece huzurlu... Öylesine içi mutlululuk baloncuklarıyla dolsun isitiyor ki...

Bazen kaçmak istiyor insan anlamladıramadığı bir kaçış. Biz sakin köşe bazen yalnızlığın içinde kaybolmak.

Bazen bu dünyadan kaçıp gitmek istediğiniz hiç oldu mu?

bir yola düştük artık, "düşürüldük". geri dönüşü yok, yalnızca bir sonu var: "the end" diye bitmesini istemiyorum kendi adıma...

Öyle veya böyle doğduk ve yaşıyoruz. Bizim denizimiz şu garip dünya işte. Ve de ayağımızın bastığı adına memleket dediğimiz yer. Memleketin alternatifi olsada dünyanın alternatifi yok. Yani her yer deniz. Denizsiz yapamayız biz.

Günah olmadığı söylense kaç kişi gider?

an oluyor bir garip hisse kapılıyorum

Cevizi kırar ama cevizin içi boş çıkar.. Çocuklara döner.

Kaçmak ise fırtınaya tutulan bir geminin en yakın kıyıya varma isteğinden ibaret. Fırtına şiddetlendiğinde, gemimiz alabora olacak sandığımızda kaçıp kurtulmak isteriz. Fırtına dindiğinde ise herşey kaldığı yerden devam eder. Çünkü yolculuklar böyle böyle biter.

ben zaten bu dünyaya ait değilim; çünkü onlar bana çok farklı geliyor, sanırım ben de onlara farklı geliyorum, uzaylımışım gibi davranıyorlar bazen..