Silahlar güllere asılmaz. Silah ve gül bir arada olmaz. Silaha daha üstün bir silahla, güle daha güzel bir gülle mukabele edilir.

En sevdiğim hikayedir.. Bana sevdiğim şeyleri hatırlatıyorsun dostum, değer verdiğim, önemsediğim, insana dair umut ettiğim şeyleri..

Bitsin hepsi diye düşünürken bir de Gürcistan Rusya Savaşı çıktı. Umarım 3. dünya Savaşının ilk kıvılcımı olmaz bütün bunlar..

... filler dansederken, çimenler ezilirmiş! malesef ki:(

-silaha, savaşa ve bu iğrenç oyunun ve oyuncaklarının; masum siviller üzerinde denenmesine HAAAYYIIIIRRRR!!!!

sonra söz`süz konuşmaları başladı. Gelen yabancı,

Şehit haberi duymayalım artık.

Sevgiyle beslenmeyen yüreklerde yeşeren, kin ve nefret duygularıyla dolu bir bünye, elbetteki sosyal paylaşımdan, insancıl bakış açısından yoksun olacaktır. Burada suç doğduğu anda melekler kadar saf ve temiz olan fakat büyüdükçe yetişkinleri farkında olarak ya da olmayarak model alan ve onlar gibi canavarlaşan çocuklarda olabilir mi?Acaba suç onların yetiştirilmesinde içine düştüğümüz kısır döngüden mi kaynaklanıyor? Mutlu ve sağlıklı bir toplum düşlerken ve bunun temeli olan sevgiyi ön plana çıkarmamız gerekirken ne yapıyoruz? Çocukların hırslarını törpülüyoruz. onlara en kutsal amaçlarının güçlü olmak, çok para kazanmak olduğunu öğretiyoruz. İnsan sevgisinden, paylaşımın güzelliğinden bahsetmiyoruz. Hal böyle olunca mutlu yaşamak istediğimiz dünyada sevgisiz ve başarı hırsıyla dolu canavarlar yaratıyoruz. Suç bu ideolojide. Suç, İnsan sevgisini hiçe sayan maddeci yaklaşımda.

Burada sezgisel buluşmaya inanılıyordu, o yüzden

içinden gürcistan -rusya savaşı çıktı.. aslında savaşa olan tepki çıktı demek daha doğru galiba.. bense gül gördüm ya aklıma bir gül yaprağı hikayesi eklemek geldi..

Yeter artık bu soğuk-sıcak savaşlar, iç-dış çatışmalar...

Gül yaprağı suyun üsünde yüzüyordu ve su taşmamıştı.

Bu, yeni bir arayıcıyı kabul edemeyecek kadar doluyuz

suyla dolu bir kapla döndü ve bu kabı yabancıya uzattı.

"Tarihte insan insanı yenmedi, savaş insanlığı yendi... Büyük balık küçük balığı yedi diye insanın balığa özenmesi gerekmez..."

kapıda duran yabancıya baktı. Bir selamlaşmadan

GÜL YAPRAĞI

aramak için gelenleri kabul ediyordu. Burada geçerli

açıklayabilmekti. Bir gün tapınağın kapısına bir yabancı

Budist bir süre kayboldu, sonra elinde ağzına kadar

Yaşım itibariyle 8 yıl süren İran-Irak savaşının ardından Bosna-Hersek'te yaşananlar hala hatırımdan çıkmazken devam eden filistin, kerkük, Keşmir hadiselerinin yanında yeni çıkan savaş tüylerimi yeniden ürpertti desem abartmış olmam. İsimler, taraflar önemli değil YAŞANANLARIN İZLERİ SİLİNMİYORKİ!!!!!!!

Silahlar, bombalar sussun.

olan incelik; anlatmak istediklerini konuşmadan

yabancıyı içeriye aldı. Suyu taşırmayan bir

konu başlığını biraz saptırdık sanırım fakat ne yapayım ki masalları seviyorum hala. bu masallar hikayeler sembolik dilleriyle sayfalar dolusu yazarak anlatılabilecek şeyleri bir çırpıda çok vurucu bir şekilde anlatıyor..

İçerideki budist saygıyla eğildi ve kapıyı açarak

Gitti can pareler bu hayatın en masumları çocukları, yetmedi ne dualarımız ne kınamalarımız... Bu sefer yaşananlar yaklaşan doğum sancılarının şiddetinde inşallah kendi kanında boğulacak ortadoğunun gayrı meşru çocuğuuuu...

Tüm başlıklar benim için yeni olduğundan tersten başlayayım dedim. Başlık çok güzel seçilmiş ilk bakışta acaba içinde ne var diyor insan.. silahlar güllere asılsın..

Sevginin yeşermediği iklimlerde, nefretin tohumları kök salar. sevgi yoksulluğunda kan ve gözyaşının var olmasına şaşırmamak gerek.

Bir süre sonra kapı açıldı, içerdeki budist,

sayın zeynepekim,

Neyi paylaşamıyoruz bilmiyorum ki. Hırslarımız mı bu gözümüzü bürüyen.. ? Bir şeyi elde etmek için verdiğin çaba ve mücadeledeki engellenmişlik duygusudur ya öfkeye götüren. öldüren silahlar değil aslında, silahın tetiğini çeken bir el..

demekti. Yabancı tapınağın bahçesine döndü, aldığı bir

gül yaprağını kabın içindeki suyun üstüne bıraktı.

bakalım uluda hatırlayacak mı bunu..

Öncelikle tüm dünyada sonrasında bilhassa İslam aleminde akan kanların durması için dualarımızın baş köşesine samimiyetimizi ve en içten duygularımızı serpmeyi unutmayalım...

gül yaprağına her zaman yer vardı.

Şu günlerde ne kadar da ihtiyacımız var bu başlığa ve güzel yorumcularına.

tapınağa girmek ve burada kalmak istiyordu.

Tekrar hoşbulduk dostum:)

kapıda herhangi bir tokmak, çan veya zil yoktu.

sayın piajet evet ne mutlu gül yaprağı gibi olabilene.. ama çok zor olmalı bu..

Uzakdoğu`da bir budist tapınağı, bilgeliğin gizlerini

uluda bu senin için.. senin bildiğin ve foruma da zamanın birinde eklediğin bir hikaye.. hadi bakalım:)

Hatırlamaz mıyım?..

Silahlar güllere asılsın.. her yerdeki silahlar.. insanlar birbirini öldürmesin, üzmesin, incitmesin artık..

Benim saygıdan başka silahım, sevgiden başka kurşunum yoktur..

konu başlaığına dair de bir kaç şey söylemek farz oldu bence.. savaş.. savaşın kötülüğü ve acımasızlığı.. benim ilglendiğim asıl olarak çocuklar... savaş ortamlarında en çok zarar görenlerin ve ekonomik krizlerde ilk etapta bütçelerinden kesinti yapılanların çocuklara yönelik yardımlar ve destek hizmetleri olduğunu biliyor muydunuz? savaşın kendisi de kötü ve bunun tartışılır yanı elbette yok ancak yansımaları daha da kötü ve kalıcı zararlar veriyor..

Hoş geldin..

Bu güzel hikaye için teşekkürler. Gerçekten ne mutlu gül yaprağı gibi olabilene.

geldi. Yabancı kapıda öylece durdu ve bekledi.