Pazar günü abimle yaptığım tartışmadan beri iki gündür canım sıkkındı. Her haftaki aile toplantımızda olduğu gibi yine öğretmenlere laf saldırıları yapılmış ve ben artık dayanamamıştım ve bağrışmalarla dolu büyük bir tartışma ortaya çıkmıştı. Okullar açılalı 3 hafta olmuştu ve ben bu üç haftada çok yorulmuştum. Hem... ilkokulunda hem de... lisesinde çok yoğun bir tempo yaşamıştım. Öyle ki geçen haftalarda ilkokuldaki derslerde sesim kısılmış, vücudum yorgun düşmüştü. Bu hafta ise toparlanma zamanımdı, bunu sezmiştim. Derslere daha kendimden emin, kendimi daha güçlü hissederek girmiştim. Gözlerimi öğrencilerimin üzerinden ayırmıyor, her hareketlerini izliyor, söylediklerimi, anlattıklarımı benimsediklerini gösteren işaretler alıyordum. 7D sınıfında dersin sonuna doğru Kurban bayramı ve Hz. İbrahim ile ilgili hazırladığım hikaye kitapçıklarını dağıttım. Hepsi bu kitapçıklardan almak için birbirleriyle yarıştılar. İtişmeler, kakışmalar, asılmalar... Ondan sonraki ders geçen sene rehberliğini yaptığım 7B sınıfıma idi. Onlarla da çok güzel bir ders işledik. Onların beni özlediğini gözlerinden ve sözlerinden anlayabiliyordum. Ders bittiğinde odadan çıkarlarken "Hayırlı bayramlar" dediğimde bir tanesinin "Hocam bütün şekerleri size toplayacağım" dediğini duydum. Hangisinin söylediğini seçemedim ama "Bu bayramda şeker toplanmaz ki" dedim. Bunu duyduklarında; "toplanır hocam", "hocam bizim köyde toplanıyor", "biz topluyoruz hocam" v. b. demeye başladılar. Son dersim ise 7E sınıfına idi. Kaç haftadır bu sınıfın derse ilgisini çekmeyi bir türlü başaramadım. Sabahtan beri girdiğim 5 dersten fazla efor harcıyorum bu sınıfa. Karşılık vermeler, isteksizlik ve hatta bazılarında ukalalık. Neyse olsun bakalım o kadar da. Zamanla düzeltiriz elbet.

Bütün dersler bitmişti, gitme vakti gelmişti. Sekizinci sınıflardan 4-5 öğrenci geldi, etüd yapacaklarmış. Bir tanesi geldi, "Hocam sizi çok özledik yaa" dedi. "Yapacak bir şey yok, okulun şartları gereğince 8. sınıflarda bu yıl bilişim dersi seçilmedi" dedim.

Öğrencilerimle bu yaşadıklarımdan sonra gün sonunda iki gündür yaşadığım can sıkıntısı kalmamıştı artık. Ve vücudum da yorgun değildi, 4. haftayla beraber eğitim öğretim yılına alışmıştım artık...

Bir anımı sizlerle paylaşmak istiyorum