Ben dediğin hiçbir şeydir, sen yoksan eğer

"ben" dediğimiz şey şımarık bir çocuk gibi isteklerinin sınır tanımaz. Onu özenle dinleyip, ilgilenip eğitmek gerek vahim bir tablo ile karşılaşmak istemiyorsak.

Ne sen ne de ben "biz" olabilmişiz meğer

Ben; sen olmayınca hiçbir şeydir.

Tabi bence:)

ben değildir artık

Çok dikkatli kullanmayı gerektiriyor...

Ben varsam her şey var.

her bir insan olarak ben olmaya uğraşıyoruz, ben olunca da iş bitmiyor, fedakarlık-sorumluluk-paylaşım gerekiyor. belki onca yıllar topladığımız ben-im olanı çevremize sevdiklerimize dağıtmaya başlamak gerekiyor. Özenle zorlukla oluşturduğumuz o ben- den vazgeçip daha iyi güzel bir dünya için dağıtmaya başlamam gerekiyor. bir tür yaşam vergisi gibi. ben-ce.

"Ben", sen, o, biz, siz ve onları oluşturacak ilk basamaktır.

Buram buram enaniyet kokan bir çizgi.

Kendini bilmek demektir bir nevi şairlerinde ima ettiği gibi.

Ben çoğulculuğun mihenk taşı, biz olmanın temelidir... Bence:)

iyi yanım kötü yanım, günahlarım sevaplarım, doğrularım yanlışlarım, tabularım, mücadelem, sağ kolum sol kolum, nedenlerim, çünkülerim, seçimlerim, iradem, özüm, varlığım, sevincim.

samimiyet..

sonsuz bir hiçlik

bırılerının yuru demesıne her seferınde gereksınım duymaksızın yurumem gerektıgınde yuruyen, durmam gerektıgınde duranım ben...

hata yapmayı dılemeyen, yaptıgı her hatadan pısmanlık duyanım ben...

ben=hiç bişey olmamanın /olmayanın dışa vurulmuş, sözlere bürünmüş şekli..

olsa olsa en fazla

Rabbim bile Kur'an da kendisinden "biz" diye bahsederken, biz aciz kullar neden bu kadar çok "ben" kelimesini kullanırız? Bunu muhakeme etmeliyiz "bence". ;)

peki size göre nedir "ben" denilen?

ben benim sen varken

Çok iddialı bir kelime...

seni yitirmiş ben

dusunerek attıgım her adımım ben...

ıcındekı ıyılıkle kotulugun savasında kotulugun galıp geldıgı zamanlarda bıle ıyılıgın tarafını tutanım ben...

Allah ıcın seven, Allah ıcın sevılmeyı dıleyenım ben...

Ben kelimesinin bendeki karşılığı "O" kavramının yanında hiçliktir...

"Ben"in farkına varmak, nasıl bencillik olarak görülebilir ki!

Ben maddiyattan, uhreviyata gidilmek istendiği zaman, en yalın, en saf, en temiz mekandır aslında. Ben olmadan sen olmaz, biz olmaz. Ben varımki sen varsın, ben bendeysem dünya var, hayat var, onurlu bir yaşam, huzurlu bir gelecek var.

Tarif ederken birşeyleri sıfatlarını sayarız.. yeşil kırmızı, uzun kısa v. s ya da ünvanlarını, sahip olduklarını sıralarız..

biraz önce böyle bir başlık çarptı gözüme. orada "ben" daha çok minnete nispetle anlatılmış olsa da, benim başka yerlere daldı gönlüm...

ben-ene-acziyet...

durması gerektıgı yere kendısı karar verenım ben...

işte tüm sıfatlarımdan, sahip olduklarımdan arta kalan şeye "ben" diyorum.. en yalın halim...

ben = acziyet