külrengi, hatta altın sarısı olan.

Borges okuyan bir adam bir daha okuyacağı adamlar için iki kez düşünür.

ve bezgin bir öfkeyle kendi imgesini arıyor.

Sileceğim geçmişin birikimini.

Görmediğim bir dolapta uyuyorum

Evet iyi bir yazar.

Çevireceğim bir gün kilidin dilini

Bir kilit var beni bekleyen.

En can alıcı yeri de burası işte.

Borges'in öykü kitabı olan Kum Kitabı, otobiyografik öğelerin fazlasıyla yer verildiği bu kitaptaki öyküler insanı derin düşüncelere de salmakta.

"Kaderimiz... Korkunç değildir, çünkü gerçek değildir; korkunçtur, çünkü değiştirilemez ve kaskatıdır. Zaman, yapıldığım maddedir. Zaman benitaşıyan bir nehirdir, ama ben nehirim; beni harap eden bir kaplandır, ama kaplan benim; beni yakıp yok eden ateştir, ama ateş benim. Eyvah! Dünya gerçektir. Eyvah! Ben Borges'im."

Gene söylüyorum yalnızca boş ve yapay

yanlarını yitirdim eşyanın.

"Borges'in farklı bir yazınsal dil ve düzyazı yarattığını söyleyebiliriz. Aslında yazınsal dilin içinden çıkmamış gibi duran, ama bir benzeri de olmayan metinler bunlar. Gerçeğin ta kendisini yansıtıyormuş görünen, ama gerçekçi olmayan bu metinler, yazarın okurunu karşısına oturtup anlattığı hikayeler gibidir. Demek bir sorun, Borges'in metinlerini onun bıraktığı yerden alıp sürdürmenin zorluğudur."

düşünüyorum ki görebilseydim yüzümün çizgilerini,

Tüm varlığıyla ölecek benimle,

Gece kalmayacak.

Notos, Sayı 31

Sıradan kelimelere müthiş anlamlar yüklüyor Borges. İşte bir şiiri daha:

öte yakada, gizli ve gerçek.

Karanlığımda yavaşça görünmeyen çizgilerimi

Doğu Lansing'de Bir Anahtar

Kıtaları ve yüzleri.

katı kristalden. Bir ev var

Ölüm olgusunu, bilindik inanışların dışında çarpıcı bir şekilde yorumlayan bir yazardır Borges.

ve iteceğim ağır kapıyı.

<i>"Zaten önemli olan okumak değil, yeniden okumaktır. Şimdi batmış olan basımevleri insanoğluna en büyük kötülüğü yaptı, ve gereksiz metinleri başdöndürücü bir hızla çoğalttı."</i>

Kimseye hiçbir şey bırakmıyorum.

Ben cenneti hep bir çeşit kütüphane olarak düşlemişimdir.

"Keyfe bağlı değil düzensiz profilim. "

André Maurois'in Borges için düşüncelerine değinirsek:

ama ben gene de harfleri ve gülleri düşünüyorum.

Bu ayki Notos dergisinde Semih Gümüş fazlasıyla yer vermiş Borges'e.

Bilinen anlatı biçimlerine benzemeyen bir biçimi var dünyası gibi.

<i>Kum Kitabı'ndan.</i>

araştırıyorum ellerimle. Bir kıvılcımın ışığı

sızıyor içime. Saçlarını tanıyorum,

Toz edeceğim tarihi, tozu toz.

"Bana öyle geliyor ki, iyi okurlar, iyi yazarlardan da az.."

"Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,

Çoğu yazardan farklı.

Keyfe bağlı değil düzensiz profilim.

ve incecik geçmişlerini fotoğrafların.

görüyor ölülerin fotoğraflarını

Üzerinde düşünülesi dizelerin sahibi Jorge Luis Borges.

Bu soylu sözler Milton?un bilgeliği,

İntihar

Son kuşu dinliyorum.

Ne zaman aynadaki yüze baksam,

Sileceğim piramitleri, madalyaları,

Notos, Şubat-Mart 2012

Tek yıldız kalmayacak gecede.

Jorge Luis Borges

Jorge Louis Borges

bilmiyorum hangi yüz bana bakıyor;

Yukarda, aynalar, alacakaranlıkta,

Son günbatımını seyrediyorum şimdi.

belirsiz puslu uykumu, bir anahtarlıkta.

Borges'in alışılmışın dışında kendine özgü bir tarzı vardır.

"Kısalıklarına karşın, yazdıklarının olağanüstü zekice ve ince buluşlarla dolu olması, üslup açısından son derece inceden inceye hesaplanmış, neredeyse aritmetik bir kusursuzluk taşımaları, ona 'büyük' sıfatını yakıştırmamıza yetmektedir."

Ben ölürken dayanımaz evren de

Bir tek. Dövme demirden kapı

Ölüm, insanları kırılgan ve acıklı kılar. Hayaletleri andırmalarıyla içimizi yakarlar. Her edimleri son edimleri olabilir; düşte gibi, dağılıp gitmenin sınırında tek yüz görmezler. Ölümsüzlerde her edim görünür bir başlangıcı olmaksızın, geçmişte gerçekleştirdiklerinin bir yankısıdır ya da gelecekte baş döndürücü bir boyutta yineleneceklerin güvenilir bir önsezisidir. Usandırıcı aynaların dolambaçlı yollarında yitmiş gibilikten öte hiçbir şey yoktur...

Borges, Ölümsüz adlı öyküsünde şöyle der:

bilebilirdim kim olduğunu bu benzersiz akşamda...

İkincisinde daha çok hata yapardım."

Bir anahtarım ben perdahlı çelikten.

bilmiyorum hangi yaşlı yüz sessizce

görüyor boş aynalar geceleri, gündüzleri,