Akademik camiada da özel sektördeki iş kollarının bir çoğunda olduğu gibi zemin her daim kaygan. Sürekli yönetmelikler, kanunlar değişiyor, yeni şartlar ve kurallar geliyor, siz değişen bu yönetmeliklere ve kanunlara adaptasyonla mücadele içindeyken hocaların beğenisini de sürekli taze tutmak zorundasın ve bunu da arkadan gelen ve yeni başladığı için senden daha hevesle hırsla çalışan yeni öğrencilerle rekabet ederek yapman gerekiyor. Örneğin geçenlerde forum başlıklarının birinde belirtilmişti sanırım doktora programlarının yalnızca sınırlı sayıda büyük üniversitelerde açılabileceği yönünde bir düzenlemeden bahsediliyordu bu haberin doğruluğundan şu aşamada emin değiliz ancak yök başkanı doktora giriş sınavlarının merkezi bir bilim sınavı sistemiyle yapılacağına dair bizzat açıklama yapmıştı geçtiğimiz yıllarda, ayrıca üds'nin toefl'e dönmesi, norm kadro uygulamaları, senden nefret eden hocaların jürilerin arasında olabilmesi, aynı bölümde ihtilaflı hocaların arasında kalabilme, zorunlu doğu hizmetinin gelme olasılığı vb. akademik camiaya yeni gelenlerin zaman içinde karşılaşacağı sorunlardan bir kaçı yalnızca.

Burada asıl sorun ne biliyormusunuz?Yüksek lisans yaparken devlet size derslere girmeniz ve eğitimizi tamamlamanız yönünde destek olurken, özel sektör -sanki buradan emekli olacakmışsınız garantisini vererek- derslere girişi için izin vermemesi. akabinde de karşınıza geçip, burada hiç kimsenin garantisi yok imajını vermesi. sonuç olarak bu süreç içinde elinizde olan tüm şeyleri kaybetmiş oluyorsunuz.

Bu soru yanlış olmuş biraz çünkü kıyaslama yapılabilmesi için özelde ne iş yaptığınızı tam olarak açıklamamışsınız. Sorunun doğru şekli çalışmak için özel sektörü mü yoksa devlet sektörünü mü tercih etmeli olsaydı kıyaslama açısından bir nebze daha anlaşılır olurdu ki bu bile bizim cevabını verebileceğimiz bir soru değil.

arkadaşlar akademik kariyer kolay dememiş ki arkadaşımız. amacım asla özel daha zor, akademik koşullar daha kolay yada tam tersi gibi bir tartışma ortamı yaratmak değil niyetim. ancak şu var ki akademisyenlik zor derken özel sektördeki çalışma koşullarını da bilmek gerekli

Sn. Bişeyyaplalı;

iş olmadan bir şey olmaz

Üniversitedeki hocalara pek güvenilmez ama istedikleri öğrenciye eğitimini tamamlaması için çok güzel maddi destekler bulabiliyorlar. Örnek olarak lisans öğrencisine 110 lira rektörlük bursu verilirken master öğrencisine bunun iki katı 220 lira veriliyordu. 2004-2005 yılları için iyi para idi. Çok sınırlı sayıda öğrenci alabiliyordu.

Öte yandan, akademisyenlik dediğiniz şey, 2 yıl yüksek lisans ve 4 yıl doktora olmak üzere 6 yıl birfiil öğrencilik gibidir aynı zamanda, bunu göze alıp alamayacağınızı da iyi düşünün bence, bilimsel çalışma yapmak, makale yazmak, tez yazmak gerçekten inanılmaz zevkli şeyler , öte yandan iş güvencesi de yabana atılamayacak birşey, 50/d yani enstitü kadrosunda iseniz, doktora bitince kapının önündesiniz mesela.

hizmet sektörüdür en cahil insanla muhattap olmak zorunda kalırsınız, para zaten başlı başına ayrı dert.. parası olanın kölesi olmuşsunuzdur zaten, olmayanda borçları için kafanızı şişirir.. gibi gibi...

Herkesin kişisel özelliklerine ve beklentilerine göre cevabı değişen bir şey iş tercihi çünkü. Kimisi yüksek gelir beklentisindedir, kimi teknik işlerden, hoşlanır kimi sanattan... Demem o ki beklentilerinizi ve önünüzdeki fırsatların artılarını ve eksilerini iyi değerlendirmeniz gerekli ve bunu ancak kendi adınıza siz yapabilirsiniz.

bence bu konuya özel sektörde çalışan biri olarak benim cevap vermem daha doğru olacak..

özel sektör de 3 yıl çalıştım ve 1 yıldır öğretim görevlisiyim, bence öğretim görevliliği...

eğer akademisyen olmak istiyor ve zaten yüksek lisansınada devam ediyorsan üniversite ilanlarını takip etsen sana uygun olanına müracat etsen o sıradada işini bırakmadan yüksek lisansına devam etmeye çalışsan hiç mi olmuyor. eğer üniversiteye geçebilirsen yüksek lisansını da rahat bitirebilir hemde işsiz kalmamış olursun

farkında olmadan bir sistemin içine sürükleniyoruz ve eğitim hakkımızı bazı kişiler elimizden alıyor..!

-peki-kendime defalarca sorduğum şu soruyu sizlere sormak istiyorum..:istifa edip, işsizler ordusuna katılmakmı? yoksa yıllardır peşinden koştuğum hayali bırakmakmı?

özel sektörde çalışıyorum, aynı zamanda yüksek lisans yapmaya çalışıyorum. geçen dönem kayıt oldum ve çalıştığım yerden derslere gidebilmek için izin alamıyorum.. dolayısı ile devamsızlıktan 3 dersimdende kaldım. çok fazla ısrarcı olursam zaten işten atacaklar. okula dönüyorum -hocalar bırakma bu işin peşini diyor!

master için sadece 15 milyar civarı para harcadım arkadşlarımın çoğu yarım bıraktı işleri olmadığından, benim işim vardı deavm ettim...

Söylececek çok fazla da söz yok.. bazen kendi kendime -boşuna dert ettiğimi düşünüyorum. Herşey olacağına varacak ve ben öylece izleyeceğim. tekrar teşekkürler.

İşinizden memnunsanız istifa etmeyin bence, akademisyenlik taşlı bir yol, istifa sonrası beklediklerinizi bir çoğunu bulamama ihtimaliniz var.

sn cassi, her yüksek yapan akadesyen olamaz ki,

Kısacası davulun sesi uzaktan hoş gelir.

soruyu soran cassiopa arkadaşıma çok teşekkür ediyorum. çünkü bu aralar o ikilemdeyim. özel sektör mü, sonuna kadar akademisyenlik mi, yoksa gittiği yere kadar akademisyenlik gitmediği yerde istifa edip tecrübesiz iş bulma olaylarına mı kalkışsam?

Herkesin içinde bulunduğu konuma göre değişir. Eğer biran önce para kazanman gerekiyorsa yaşayabilmek için önce iş derim. Fakat ekonomik özgürlüğünü kazanınca da çalışma hayatında tatmin olmayacaksın ve mutsuz olacaksın. İmkanın varsa bence hayallerinin peşinden koş. Ayaklarının yere sağlam basması gerektiğini unutma Türkiye şartlarında.

ben özel sektörde uzun yıllardır çalışmaktayım. sanırım bu soruya en iyi cevabı verebilecek olanlar her iki iş kolunuda yaşamış olanlardır. onların cevabı yönlendirici olacaktır. ancak özel sektörün çok zor olduğu ve insanın kanını emdikleri bir geçek

şimdi üniversite yada daha genel eğitim sektöründen bahsedelim: yaptığınız işin anlamından ve size kattıklarından.. ha bu ülkede para etmez belki ama, içsel huzur başka birşey bence. Bilgi sonuçta satın alamadığımız tek şey.. herkesten biraz daha farklı bilmek, biraz daha farklı bakmak çok önemli. bunun anlamını işiniz dışında bambaşka bir sektör yada insanlarla konuşunca anlıyorsunuz.

kafamdaki karmaşıklığı doğru dürüst cümle haline bile getiremiyorum. akademisyen olan ve özel sektörde çalışan arkadaşlarımdan öneri istiyorum.

arkadaşlar öncelikle yorum yazan ve destek olan herkese teşekkürler. evet bende çalışmak zorunda olan biriyim. maddi kaynağımı asla kesemem. ama gel görki şu kriz ortamında özel sektörde çalışmak hem çok bunaltıcı hemde hiiiçç garantili değil.. sürekli ayrı bişeylerin stresi yaşatılıyor. özel sektörde çalışan tüm arkadaşlarıma burdan fazlasıyla güç diliyorum.. çünkü gerçekten çok zor!

herşey gönlünce, yolun açık olsun

Sn. maninreality yorumlarınız için teşekkür ederim. Ben bankada çalışıyorum. Devlette çalışsaydım zaten böyle bir derdimde olmazdı diye düşünüyorum. Bu meslekte "hizmette sınır yok anlayışı" ile müşteriyi memnun etmek gibi bir kural var. Maalesef günümüz rekabeti maalesef bu işi de ayaklar altına almış durumda. Ben bundan rahatsız oluyorum. Bunu inanın sadece kendim için değil, hizmet sektöründe çalışan tüm arkadaşlarım adına söylüyorum. Diğer görüşlerinizde size kesinlikle katılıyorum. Büyük bir hayal kırıklığı olabilir tabi ve benimde çevremde iş bulamazsam akademisyen olurum en kötü ihtimalle diyen bir çok kişi var maalesef:(

Yönetmeliğini net olarak bilmiyorum ama Yüksek Lisansta iki döneme kadar kayıt dondurulabiliyor. Enstitünüze uygun bir gerekçe ile başvurursanız kayıt dondurabilirsiniz. Bir süre için hem öğrenim hakkınız saklı kalmış olur hem de işinizden olmazsınız.

her ne kadar -eğitim hakkı kimsenin elinden alınamaz- desede yasalar, alınıyor işte!!!

bunun yanında size sadece ve sadece maaşınızı verir.. birçok şey alır. çünkü yaptığınız işin kalitesi kalmamıştır. anlamsız gelir birilerinin parası yada malvarlığı..

iyi dileklerin için teşekkürler birşeyyapmalı:))umarım sende istediğin ve huzur bulduğun yerdesindir yaşamın her alanında:))

bende kesinlikle -akademisyenlik- kolay bu sebeple akademisyen olmak istiyorum demek istemedim. hatta oranında zorluklarını biliyorum.

her yüksek lisans yapan akademisyen olamıyor ki. türkiyede bazı şeyler sadece hayalden ibaret. bence işinden vazgeçme. işin olmassa hayat güçleşiyor.

Diğer taraftan artık hemen herkesin yüksek lisans yapma çabası içerisinde olduğunu da görüyorum ve bu da akademik hayattaki zor ve baskıcı rekabet şartlarını arttırıyor. Her yüksek lisans yapanın akademisyen olamayacağı gerçeğiyle yüzleşmesi gerekiyor ayrıca.

Ben med de kadrolu öğretmenim. Geçen yıl Yüksek Lisans derslerine devam etme konusunda çok sıkıntı yaşadım. Ders programımı ayarlarken sorun çıktı. Okulumdaki idarecilere göre Yüksek Lisans tamamen gereksiz. Hiç gitme daha iyi diyorlardı. Üniversitedeki hocalara göre ise çok önemli. istanbul trafiğinde koşturarak okuldaki derslerimi aksatmadan üniversitedekileri dersleri güç bela tamamlayabildim. Şu an askerlik nedeni ile kayıt dondurdum.

Aynen bende senin gibi düşünüyor ve hedefliyorum:)))Zamanım yeterse tabi..

ama özel sektörde işler biraz farklı ilerliyor. hedefler, insanlar, ve işim gereği işin içine para girince zorlukları dahada artıyor. hedef tutmaz genel müdürlük azarlar ve akabinde işinizden olursunuz;

akademisyenlilk asla göründğü gibi değildir. ancak 60 yaşında prof olduğnuzda meyveleri toplarsınız. o güne kadar para yok sosyal asla yok.

Son olarak şunu söyleyebilirim, son zamanlarda özel sektörün zorluklarından yıldığı için akademik hayata geçmek isteyen çok kimseyle karşılaşıyorum. Bana kalırsa sırf bu nedenle akademik hayata geçmek isteyenleri büyük ama çok büyük hayal kırıklıkları bekliyor olacak. Akademik hayat, ideallerinin peşinden buraya gelmeyenler, yani onu alalade, rahat, bir ekmek kapısı olarak görenler için büyük bir işkence olabilir ancak. Bu düşünceyle hareket edenler için kpss'ye girip sorunsuz bir devlet memurluğu kadrosunu hedef almalarını öneririm ben.

Kayıt dondurma işinde duyduğum kadarıyla bazı üniversitelerde esneklik sağlanabilse de esasında belgelendirilebilecek bir durum olması gerekiyor, yani sağlık raporunuz, ya da doğal afet gibi ekstrem bazı durumlar, ben de işe başlıyorum, kayıt donduramadım bu nedenle. Bakalım, bu dönem kalacağım gibi gözüküyor derslerden.

banka dışardan 5 de kapılarını kapatır ama çıkış saatiniz min akşam 9 dur.. hafta sonu falan da dinlemez.. yada yılbaşı gecesi.. hastalık kabul etmez.. bırakın bebek bekleseniz işinizden olursunuz belkide.. yani kısacası bunlar saymakla bitez..

tabiki bende konu başlığını açarken aynı soruyu defalarca kendime sormuş biri olarak -akademisyenlik- diyorum.. ama ülkemizdeki bu siyasi karmaşa ve özel sektörün zorlukları ve endişeleri arasında gidip geliyorum.. benim gibi bu zorluğu yaşayan arkadaşları bı sayfaya davet ediyorum..

Şu an için maalesef ki iş önemli.

yok ekonomik durumunuz iyiyse bir şey diyemem ama ben çalışmaya mecburum...