ilgi konuyu okuduğumda;

-çok lafla az şeyi anlatabilmeyi başarana Sosyolog denir der.

Okurken ne hissettim? Hani hep bir 68 kuşağı tabiri vardır ya, isteyen istediği yere çeker; işte onu hissettim. Sanki bana "hey gidi çocuk, sen de bayram mı yaşıyorum sanıyorsun?!. Bayram bizim zamanımızdaki bayramlardı. Biz bir konuştuk mu şehir susardı, söyledik mi, dilimizden incitmeyen inci taneleri savrulurdu. Öfkemizin de ölçüsü vardı, iğnelemelerimiz de dostaneydi," diyorlardı.

Ya da bazen forumda hakaretten bıkanların, üyelere ait IP numarasının yayınlanmasını istedikleri oluyor.. Bu geçmişte denendi ve bu denemeden sonra yaşananlar aşağıdaki başlıkta var..

Kime ne kazandırdı, ne kaybettirdi bilemem ama bana tek kelimelik uzun bir hayat kazandırdı forum...

Perihan abla ve uzaylı zekiye aklıma geldi

Örneğin Hikaye Beden başlıklı konuya bir bakın oradaki tartışmalara ve üsteki başlıkta ayrı tarafta tartışanların eğitimle ilgili yorumlarına..

Bu başlığın altında tartışanlar formun ilk günlerinde ve öğretmenler bölümünün tek başlık altında tartışıldığı dönemde eğitime katkı amacıyla bir çok başlığa yorumlarıyla kalitesini koymuş olanlardır..

-Öğrencinin cevabı sonrası hoca öğrencisine yandan bakar ve hayır der.

Geçmişte gezinmek iyidir, ama geçmişte kalmak bana göre değil..

devam edeyim.

Gördüklerim: öfke, gülümseme, iğneleme, empati, sempati... Ve bence hepsinin ortak özelliği; kalitesi...

Bir dönem sık sık okuduğum bir kalıptı; forumun tozunu almak...

Bu başlık örnek..

Bir ara alsak iyi olacak...

-Üniversite de hoca sorar.

benzer düşünceye kapıldım. benden 2 devre önce yazarlar bunu çok iyi başarabilmişler (2008 girişiliym foruma).

yanlış ve eksik gönderim..

-Sosyolog kime denir?

Vakti gelince veda da olacak elbet ama şimdilik veda değil kısa bir duygu durum ifadesi...

Bende yazınızı okuyunca bir anımı paylaşmak istedim..

Lancel Mayıs 1,

-Öğrencinin biri cevaplar ve "az lafla çok şeyi anlatmaktır hocam

Gençliğimin en deli günleri.. Atilla İLHAN'ın İzmir'de olduğunu ve o dönem çalıştığım iş yerinin bir sokak üstü olan Tiyatro Sokağında sohbet ettiğini duyunca izin alıp yanına gittim... Hayranı olduğunuz birini görmenin, onun yakınlarında olmanın verdiği duyguyu bir kenara bırakırsak, hiç tanımayan biri için bile müthiş bir karizmaydı.. Müsade isteyip etrafını çevirmiş hayran halkasına dahil olunca göz göze gelmenin mutluluğunun tarifide yoktur herhalde..

Forumsal nostaljiye forumun kazandırdıkları da girer mi?.. Bence evet...

Sonra forumun genelinde bu gibi başlıkları -güncelliğini bir sebepten yitiren başlıkları açmak yerine- "Nostalji" diye bir başlıkta yalnız ilişimini vererek benim gibi ilgiyle okuyanların, okuyacakların istifadesine sunmak istedim. İlk paylaşım da bence anılmaya değer olanın anısıyla başlasın dedim... Güldüren, düşündüren, ana karakteri düşündükçe hüzünlendiren bir başlık...

Her ne kadar başlıklar tartışma vs olmaksızın, zaman aşımı, başlık sahibinin isteği vb. gibi sebeplerle kapatılan başlıklar olup, forumun genelinden alınacak olsa da, nostalji/geçmişe özlem değeri taşıyabilmesi için bir tarihinin olması lazım. Bu tarih de Aralık 2009'dan öncesi...

Bu başlık kapatılmış. Bir bildikleri varmış ki kapatmışlar. Ama okumayın da dememişler... Okumakta bu güne kadar geç kalmakla birlikte, -daha önce görmemiştim- bu gün satır satır okudum. Okumak isteyen olursa da benim gibi geç kalmasın istedim.

Sonra Öğretmenler ile ilgili tek bölümün yeterli olmayacağı tarafımızdan düşünüldü ve 4 bölüm açıldı sakarya 54 tarafından teklif edilerek.. Tabi bende yeni bölümler açılmasını isteyenlerdendim.. Tersini düşünenler eleştirdi.. Bazen eleştirilerin dozu kaçtı hakarete dönüştü.. sakarya 54 hakaret edenlere ve böyle düşünenlere keskin cezalar verdi başlıkları sildi muhalefet edenlere bazı sert yaptırımlarda bulundu.. Zamanla doğru eğrildi, eğri doğruldu herşey birbirine karıştı.. Sonrada iki gurup oluştu ve araftakiler :))

veda eder gibi oldu bu...

nostalji huzurdur

aklıma ilgisiz bir diyalog geldi.

Kaç köprüden geçmen gerek daha senin sana ulaşmanda diyesim var

Sonbahardı, yaprak hakkında konuşuyordu.. Yaklaşık yarım saat yapraklardan bahsetti.. Hayret uyandıran birşeydi yaprakların neden döküldüğünü öğrenmek benim için ve klorofilin yokluğunda sonbaharın pastel tonlara boyanması ve yaprakların bir çöpçü veya aşıkta neler uyandırdığı ve cebriyye mezhebinde; kulun rüzgara kapılmış bir yaprak oluşu.. Konuşmasındaki akıcılık, üslup ve birikimi hayret edilmeyecek kadar yakışıyordu kendisine.. O konuştukça biz çoğalıyorduk..

O profil neden kapalı ki, açık olsa da, yüreğimizden sadır olanları, adrese ulaşmayan mektuplar misali yazsak kendisine...

"oysa sadece yaprağı anlatıyordu"

üstad, iyi bir sosyolog muydu :))))

Oysa basit bir yapraktan bahsediyordu..

İnceledim.