Mış gibi...

İnsan kendisini terk etmez elbet

Düşüncelerimizden uzaklaştıkça giydirdiklerimizi çıkarırız

Düşüncelerimiz birşeyleri giydirir karşımızdakine

Yusuf Hayaloğlu...

nasıl unutulur?napmalı?

Ve buruşturup buruşturup attığım kağıtlarda,

İnsan kendini terk edemez

Güzelmiş...

Belkide kabullenişdir...

Değişim başlayınca unutma eylemi başlamıştır

Aynı yerden bakamıyoruz şuan

Unutmamak, unutamamak alışkanlıklara olan bağımlılık bana göre. Hangi olay olursa olsun yaşanan her gün, olaydan uzaklaştığın gerçeğini görmezden gelmemeli. Silemez beyin acıyı ama zamanla hafiflediği ortada. Aşk unutması unutulmak istenen bir çok acıdan daha rahat unutulur. Kararlı istekli olmak istendiğinde hele birde çivi olursa...

Bir şiir olarak kalacaksın

Dürüst olamama, kendine dürüst olamama...

İlk baktığımız gibi göremeyiz değişmiştir

bazende bir anda unutursun...

Bana kalırsa karşımızdaki aynı durur

Esas mesele baktığın yer değişmiyorsa unutuyorsun demektir

Hiç bitiremediğim

Ama düşünceleri sürekli değişir

O kadar değersiz şeyler var ki unutulması gereken ama yukarlarda bir arkadaşın dediği gibi unutulmuyor sadece hazmediliyor maalesef ki..

İnsan Ebedi olandan iken hayatı bir ana sıkıştırıp yerim dar ben oynamıyorum diyebilir mi

Değişen düşüncelerdir

İnsanın gördüklerinin derinliği karşısında düşünceleri elbette değişir

Neticede sorun unutmak falan değil, HAZMETMEK..

Hayatı nereden başlattığına bağlı

Derse unutur ve unuttuğunun da yükünü çeker

unutmak diye bişey yoktur.

Baktığın yer değişmiyorsa değil değişiyorsa unutuyorsun olsa gerek

Aslında karşımızdaki öylece durur

Unutmak vardır. Yeni şeyler için beyinde yer açmak lazım.

Bana göre her oluş, her bakış, her yeni görmek hatırlamaktır; sana o gördüğün güzelliği aşina kılan ne hatırladığın birşeyler var

Kaç kez kanadından yaralandın her seferinde daha güzel uçmayı öğrendin; uçmayı unutmadın

bazen bir ömür sürer unutmak

Unutmak diye bir şey vardır mesela ben çalışıyorum derslere ama unutuyorum unutulması gereken onca şey varken neden acaba dersleri unutuyorum!

Unutmuş gibi yapmak kendini kandırma değil midir?

insan zamanla her şeyi unutur derler ya.. aslında unutmaz sadece yaraları kabuk bağlar..

Unutmak isteyen kişi eğer yalnızsa ve biraz da duygusal bir insan ise unutması gerçekten çok zor olur. geçmiş güzel günler gitmez gözünün önünden, hatıralar bir an olsun bırakmaz yakasını ve o kişi bu ayrılığı dibine kadar yaşarak unutur, evet unutmuştur sonunda ama kendisi de harabeye dönmüştür.

Unutur gibi yapacaksın

Unutmuş, olmamış, yaşanmamış vs vs...

Bize hep acılar kaldı bize hep yağmur

Ama bu onun aslına olan unutması ile karşılık bulmaz; aksine aslını daha sıkı hatırlayıp yenileyip bütünlemesini sağlar

?Unutmanın acısı ayrılığın acısından farklı. Ayrılık hüzne yakın, unutmak kasvete. Yani birini er geç unutmaya mahkum olduğunu bilmenin kasvetinden bahsediyorum. Birini yavaş yavaş unuttuğunun bilincine vardığın anların sıkıntısından bahsediyorum. O kişinin parça parça silinip, alakasız hatıraların arasına karışmasından bahsediyorum. Belki de neden bahsettiğimi bilmiyorum, sadece üzülüyorum, vasıfsız keder? ?Emrah Serbes, Erken Kaybedenler

tabiiki yer açmak lazım. ama bu unutarak olmuyo. sadece unutulmuş gibi yapılıyo

Unutmasan bile artık

Unutmak insanın yaşantısı ile ilgilidir. şöyle ki;

İnsan ayrıldıktan sonra, kendini alkole vereceğine, sodaya verse çok daha faydalı olur.

eğer bu kişi yalnız değil de dost, arkadaş çevresi geniş ise, paylaşımda bulunduğu insanlar çoğunluktaysa ve yoğğun bir çalışma hayatı varsa, istese de istemese de hayatın akışına kapılır ve kısa bir zaman sonra geriye dönüp baktığında o güzel günleri hatırlar ve sadece küçücük bir tebessüm oluşur yüzünde, sonra devam eder hayata kaldığı yerden...

Herşey birikiyor; baktığın yere göre biriktirdiklerinin hatırlıyorsun