En sevgilinin busesi

Safa sürüp çektiğine dert deme

Durağım yok.

Ahmak değil, ondan:

Hasretim gemi-azısı,

Kaçın! Cürmünüzden kaçın ışıklar!

Geceyi öpmeden son defa gündüz

Sayfan tehdit savuruyor

Korktukça, daha,

Sular uçar, dağ eğilir, yürür orman!

Barış derken utanmadan

Bu yağan yağmur değil: Susmadım, ağlıyorum

Kargalar bile gülmez şu berbat yalanına

Yağsın "dolu kar".

?En çok, yıllar önce? özleyen bendim

O zaman anlaşılır toprağın altındakinden daha çok

Bağrımda varlık sancısı,

Aşkın ederi kaç kırat?

Hatta bir kabus

Diriliş yazacaklar...

Çoğu seni unutmuş.

Deniz benzer, deniz benzer

Varsın kahrolsun bazısı

Düşer sahillere bir bir

Ben, yeşil yapraklardan gözyaşı sağıyorum

Nerden bilirdim,

Ankara - 2006

Hadi, üfle ki toprağa

Akar da kanlı yaşlar

Yeter; susma! Söyle, söyle,

Varlık, yokluğun sözlüsü

Pus dağılır birazdan,

Benim şu deli gönlüme

Tuttukça boğmaca,

Bu halin ne şair yine

Saçın ne ki?

Katil namussuz...

Söyle yeter!.. N'olur söyle

Uykun var, iliş kabre Hafi; dehre gücün yok

Donmuş bakışım ufka inen sihre vurulmuş:

Çünkü dinliyorsun

Harf ihanet haykırıyor

Duymuyorsun...

Gün gelir,

Hasta ruhuma haramdır ıtr-i gül

Az yaşamadık biz böyle savaşlar,

Sevda imiş gözlerimin ışığı

Şiirin bile hayızlı:

Karşılaşmadım değil, öğlen-akşam,

Her sözün pusu kuruyor

Ama tatmadım mısralarımda Lale Devri'ni

Neden bitirmiyor,

Deniz Benzer

Ne peşinde bunlar?

Şaha kalkar yelesi ışık atlar

Bu, çöldeki susuza en sevimli içecek

Sadece sus ki; bu o!

Sana nazlı bir kız benzer

Aşk-ı Kebir

Can yazısı!..

Haydi 'Beni baştan yarat'

Bulamazsam diye ödüm patlıyor...

Yakışıyor herze sana

Duysun, ağlasın bazısı

Her ayrılığa dayanan

Ben de, zamanın ardına düştüm

Etme bizi de, kendini de ondan

Bir küçük kız belki hala ip atlar

Yar belim büküldü, saçlarımda kar

Seni böyle yürüten, birkaç yerli ve tamtam

Benim şu mahzun halime

Dost, üzülme; her dağın bir ardı var

Unutmak kolay,

Ey gözleri dışarı uğramış çirkef adam

Kimse söylemedi,

Duymuyorsun biliyorum

Dallama!

Gün gelir çok kere tuttuğu gibi tutar elimizden bir daha zaman

Seheri...

Sırat keskin mi Dünya'dan?

Sevgi güç; ömrümdeki

Ey gönlün çakır gözlüsü

Her adım daha uzak

Sevecek bir gülüm var...

Ateist

Alamet-i Visal

Küçük kollarım çok açılmadı da;

Esrarına ömür vermeden ölmem.

Membaa döner çünkü sular, çölde kalır kum,

Vurur belki bugün dönek bir kurşun bizi

Her yolcuyla hep gittim, asla geri dönmedim.

Çünkü sen hala sensin,

Fısıldamadı mı sana haberi:

Öyle ayrıldım yanından

Ankara - 2004

Gah görünüp, gah sırrolan ey güzel

Mahşeri bir ordu indi de dağdan,

Ben üşüyorum,

Çeşm-i siyah değil, lale - gül değil

Ve bir sevinç

Sen, onda piştin."

Sokaklar dopdolu

Çocuklar koşuyor ip-mip atlıyor.

Öldürmüyor bu?

Bir müddet analarımızın gözlerinden

Diyordum ki;

Ankara - 16.10.2006

Bu, göçmen kuşun yazısı

Toz dirilsin beden olsun...

Açıkçası: Sallama!

Can Yazısı

O da biliyor:

Trabzon - 2006

Sanat, görgüsüz dünyanın

Ben ninemden öyle duydum;

Canan, bugün "Can"dan söyle

Neyleyim

Şu gönlüme deniz benzer

Vuslat için erken hasret için geç

Gidemeyeceğin kadar

İsmine Diriliş denecek olan

Çocukluk aşkıma yanan,

Sevdanın var mı gizlisi?

Bir yer var diyor

Ankara - 2005

Ey mahlasa saklı nadan

Terk etti haneleri

Konun hafifmeşrep, bayık

Dur Allah aşkına!

Söyle baştan-sondan olsun;

?En çok, yıllar önce? ben sevdim seni

Kutlu Yürüyüş

Kul Hafi, erdim de geldim deme ki;

Behey saf dostum

Yazısın, yazgısın, sözlüsüsün ustanın

Evlerden geliyor, ellerden tutup

Var oluşun

Bir öfke; taştan çıkaran

Kimdir bulunmuşu bulan?

Yaptığım mahşer kazısı

Dünya adlı gezegende

Maymun sana açtı kucak

Söyle boyunlar vurulsun

Selçuk Bekar

Bu, açan çiçek

Üstündeki yıldız benzer

Her bakış daha gizli.

Demiştin ki; "Beni unutma.

Bakmayın bembeyaz bir sakalım var

Burası karanlık,

Tekrar et diler kendini

Işıksın sevda yoluma

O küçük, o kara,

Hep izlerim, istemeden!..

Üşümek istiyorum

Kolay gelmişti,

Ruhum sanırım böyle bir anımda verilmiş

Burada kolay eğilmez başlar

Söyle, söyle, senden olsun

Kaçtıkça, pusu

Bir de kahkaha!

Ninnileri bıraktı anneleri

Namerdi var şu dünyanın, merdi var.

Sahiplerine de döner bütün tuzaklar,

Ve yüz yüze bile anlaşılmaz da

Bunların hiçbiri yapar dil değil,

Hüzünlü bir beniz benzer

Demiştin Ki

İster yalan, ister dolan,

Kaşların, gözlerin,

Bu, benim rüyam.

Ben, aşka dokunmuşum

Kaynak: Can Yazısı

İşte o zaman gerekirse yakın da olur uzaklar,

Yaranı Huda varlığın afakına işler;

Bilmem, ne diye aşka?

İşine bak sen ,

Bize yakışmadı hiç kölelik

Sana geliyordum, billahi sana

Gel artık demek için sahi ne bekliyorsun?

Duyuyor musun?

Çağlayanlardan gelen

Merhaba...

İçimdeki deli bana gülmeden,

Söyle varsın hazin olsun:

Durma çal sevgiye maya

Biliyorum; Ne? Bilmeden

Dönülecek yolum,

Dost Üzülme

Ecdadın bıraktığı yerden kutlu yürüyüş başlar!

Ecel mi yattı pusuya?

Gül kırmızısından kan, üstüme yağıyorum

Be şerefsiz porno sözlü

Şarkılar söylermiş hep; "Unutamam"

Niye açmıştı şu solan?

Gelmek denen neyse... bana gelmeden!

Onlar oyun diyor, ben sabit fikir;

Ama neden?

İşte bir rüya

Annesinin elini bırakmış çocuk gibi,

Söyle sehpalar kurulsun

Bir yere çıkmıyor; kör bu sokaklar

Biliriz sonuncu da değildir

Yiğidi lisan vuruyor!

Bilmez çün alev; yandığı her an eriyor mum,

Bu, sonu pembe rüyanın:

Hasreti de ondan olsun,

Üzülme bir tanem kanı bozuk günlere geldin diye

Yıktım mabedini...

Beni aranıza alın çocuklar.

Çocuklar

Dinle...

Bu deniz bir başka benzer

Zeka özrünü sana ispat ederim amma,

Cana dair söyle bugün

İşte beden, işte "bende"n!..

Bilir misin yeryüzünde en çok ne var:

Yakın sana.

Mısraların çiçek çiçek

Biliyorum çokları küskün bana

Gözün de ağlamayı unutmadı ya!

Akşam verecek gözlerimin rengini her an!

Hani denizleri aşar

Bu ette can neden olsun?

Fikri kısır, bebek yüzlü

Şarkılar, türküler hep yalan söyler

Çizmeleri kanlı İblis'in askerleri

Önce gelenler de üşümüş müydü?

Size Cennet'i anlatmadım

Söyle el "canından olsun"

Olsun...

Sabah pencerene konan küçük kuş var ya

Velakin kelepçeye sığmaz artık hayatlar!

Mısraların nesre kayık

Bu, ağlayan bebek

Ankara - 06.12.2005

Merhaba kadim zikir,

Olmaktan zor sual var mı?

Madem güller gül kokuyorlar hala

Sen de özledin beni... Bahane bekliyorsun...

Bebeklere mehter okuyor artık

Bilemedim; "göz, göze bakar"

Parklarda salıncak, yolda araba

O, hangi köprüyse... Geçin ışıklar!

Göz kırpmadan önce aynamdaki göz

Su da hasretmiş yanmaya

İşret peşinde değilim

Uyur-uyanır seni yanımda

Ömrün de doğar belki gurubunda güneşler

Dehr: Dünya

Ne de artık geri,

Akşam doluyor gözlerimin rengine akşam

Gırtlağımı sıkıp

Kanat, umutsuz hülyanın,

Lakin oynadığı

mef u lü/ me fa i lü/ me fa i lü/ fe u lün

Bu Halin Ne Şair

Durgun halin yalnız benzer

Demiştin ya,

Hasreti de ondan olsun.

Ben, sıcak kucağına dönmeye yemin ettim,

Belki bir damla su engin denizde,

İnanın bekliyor;

Akşam Doluyor Gözlerime

İlgilendirmemiş hiçbir aşığı...

Söyle fakat; candan olsun

Kalemin patlıyor: dan, dan,

Bir korku; düşten çıkaran

Ama sabahı kaybettim

Neden olsun?

Yangınım hep büyüdü: Azalmadı, sinmedim.

Kimse benim kadar düşünmüş müydü?

Türküler söylerdi; "Bülbüle gül yar"

Can mı?

Sakın geç demeyin, sakın çocuklar

Dönecek gücüm var...

Velakin ilk olmaz bu kahpelik,

Kalbim fırın oldu,

Olmasam, Güneş doğar mı?

Çocuklar var,

Nal sesleri geliyor uzaklardan,

Akraba sandığı; gerçek!

Nasıl anlaşılsın sefil sanalda

Talib-i gülşen-i Ahmed olmayan;

Sokaklar, insan

Hak getire uyak muyak

Dizlerim ağrıyor, çıkmaz sokaklar

Kaynak: Keşke Yazılmasaydı

Sahibi, cihazı unutmaya kurmuş

Tutunacak dalım,

Vallahi kimse;

Tamam, belki çıkacak o torbadan engerek,

Ahengi ümitlerin bittiği yerden,

Sır ver damar, kandan olsun:

Kim bildi sözüm; yari bilir, dehri de bildi

Dostlar uyanın uyanın

İmla desen, bel kırıyor!

Öyleyse, geldiniz, niçin ışıklar?

Varsa eğer; Padişahın derdi var.

Frensiz bir trendeyim,

Unutmamak zor...

Koklatmadım rengarenk çiçekleri

Hepsinden et fışkırıyor

Yakandaki gül kuruyor

Arkandan sırıtarak bir sefil gevrek gevrek,

Ve sen, utanacaksın; benzemekten insana.

'O kurban sendin' diye ayna tutacak sana

Mevlana dedim orda yanan, Şems?i soran hem

Üstünde Mehmet, Ahmet, Selçuk, Yaşar

Mezar başlarında bile duramaz taşlar,

Bir sevinç; baştan çıkaran

Kuşlar var ya; Böyle ölür.

Karadeniz'im, yüzüne

Seni sevdim de tükendim, dem be dem.

Kalbimi bilmişim sevgi kaşığı

Çünkü,

Tekbirler getiriyor bir pir-i fani

Oyun sevmem, seni düşünüyorum,

Sırasını derd'eyleme,

Trabzon - 2004

Gösterememiştim ondan sevgimi...

Unutmamak zor.

Dönsün şu başım fecre kadar bade-i aşktan:

Hala su sesi

Göğsüne yasla beni. Daha ne bekliyorsun?

Madem iz bırakıyor ayağın karda

Ufkumda alev rengi deniz, aşka kanarken,

Daha bir sıkıyor,

Tavaf için çok geç say için erken

Yolumu kaybettim, yolumu, durun,

Aşk Benim Gönlümdeki

Dur ki,

Ve çatlar gök kubbenin göbeği sonra,

Buz gibi gülmeden ben bildiğim yüz

Şeytana iş düşmez, özün kandırır.

Çünkü kimsesizlerin hala yok bir?kimsesi?

Unutmamak zormuş...

Çocuk Gibi

Zeka özürlüsün ya, onu da anlamazsın!

Her şey uyurken uyanan

Ne olur, anlasana:

İstediğim,

Olmak, olmaya değer mi?

Alamet-i visal; ıtr-i yar olur.

Nereden bilirdim,

Ve hiç bitmeyen bir sevgi

Derinden gelen bu sesi

Çünkü O,

Gün gelir:

Bırak kağıdı kalemi:

Trabzon - 15.06.2006

Çirkef Adam

Işıklar

Bekleyenim var...

Hasreti Ana kuzusu,

Ve hatta bozulacakmış daha da dünya

Ne diye küsersin,

Olmak mümkün mü yeniden?

Dur, gidemezsin be adam!

Her yönde bir başka yanım ölmeden,

'Öleceksin' deseler zil takıp oynamazsın

Çok şükür, çok şükür; Aşk-ı Kebir var

Bu Kul Hafi sözü sana:

Sılasın sen hayalime

Bu diyar Türk, bu diyar İslam

Hiçbir acayiplikten düşme hayrete

Benim Rüyam

Söyle diler; 'den - den' olsun

Cümlen ağlıyor haline

İnsan denen mahluk etli kemikli

Karadeniz aşka benzer

Buna ağlar ney ezgisi:

Geçtikçe hayat zahir olan zehri de bildi

Vuslatın tarifi; 'Gülüm gel' değil

Çıktığım; Varlık gezisi

Unutulacak gibi değildin!

Aşk, benim gönlümdeki

Veya rüzgarda salınan buğday başağı

Bu yabancı diyarda korkudan titriyorum.

Kolaymış unutmak,

Dem be Dem

Bozukmuş,

Diriliş

Peşimde biri var;

Örttüğünüz neyse açın ışıklar!

Yıldızla doluben ebedi dönse de devran

Çocuklar ağlıyor; ya anne, baba...

Boy ölçüşecek dehri kuran sihre gücün yok...

Hep, sadece bu;

Neredeyse çağın bile üstüne

Dağıttı çiğnediler, üflediler, sönmedim

Ayağıma batsın taşlar, çalılar

Kasesi

O zaman

Demem o ki dürzü sana:

Bir türlü bilemedim,