1.- Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları, ve kesinlikle hava yastıkları yoktu.

11.- Bolca tatlılar ve tereyağlı ekmekler yiyorduk, ve gerçek şekerli içecekler içiyorduk ve hiç kilo sorunumuz olmazdı - çünkü hep dışarda oynardık, aktif olarak...

onun yerine ARKADAŞLARIMIZ vardı bolca!!!

Acaba diyorum, sokakların çocuklar için tehlikeli olduğunu söyleyenler ile silikon vadisi mimarları aynı kişiler mi?..

10.- Bir sürü yaramız, kırılmış kemiğimiz ve kırılmış dişimiz vardı, fakat hiçbir zaman birileri bu yüzden mahkemeye verilmiyordu. Kendimizden başka kimse sorumlu değildi.

Sen de bu jenerasyondan mısın? Şimdiki çocuklar büyük bir olasılık ile bizim yaşama şeklimizi sıkıcı bulacaklar - fakat- bizler

17.- Özgürlüğümüz, üzüntülerimiz, başarılarımız, görevlerimiz vardı

Yoksa kişi her daim değişen ve değiştiren mi olmalı?..

7.- Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti.

Tek kale üzerine maç yapardık ve birisi takıma alınmadığında psikolojik travma oluşmuyordu ya da dünyanın sonu gelmiyordu.

9.- Okul öğlen bitiyordu... Ve öğlen yemeği için evimize geliyorduk.

13.- Playstation, Nintendo 64, X boxes, Vídeo oyunlarımız, 99 kablolu kanalımız, Dolby surround, Cep telefonumuz, Bilgisayarımız, Internet de Chat odalarımız YOKTU.

3.- Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı.

bahsettigin seyin imkani yok

12.- Dört çocuk bir limonatayı paylaşabiliyorduk... aynı bardaktan içebiliyorduk, ve kimse bu yüzden ölmüyordu.

Kim bilir...

8,- Cep telefonu yoktu ve hiç kimse nerelerde gezdiğimizi bilmiyordu. İnanılmaz...

4.- Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev temizliyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu...

Ve daha da önemlisi kendi kişiliğimizi bu şartlar altında nasıl oldu da geliştirebildik?

Bir yerde insan insanın kurdudur felsefesine inanılmışsa, insanın sırf bu sebepten, bu elim sondan bir adım ötede kalmak için kendi içinde kalmasını da asosyallik olarak mı almalı?..

... ve bunlar ile yaşamayı öğreniyorduk.

çok güzel ve mutlu yaşadık...!

16.- Bazı öğrenciler diğer öğrenciler gibi başarılı değildi ve sınıfta kalabiliyordu. Fakat bu yüzden kimse Psikoloğa ya da Pedagoğa gönderilmiyordu. Kimsede Dislexia, konsantrasyon sorunu veya hiperaktivite yoktu, basitçe o okul yılını tekrarlıyordu.

Soru: nasıl oldu da bütün bunlara rağmen hayatta kalmayı başardık?

değil mi...?

2.- Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi.

1950 - 1960 - 1970 - 1980' li yıllarda mı büyüdün? nasıl oldu da hayatta kalmayı başardın? :)

hayatını bu şekilde devam ettiriyordu

bir arkadaşım vardı evden dışarı adım attığın anda tedirgin olur hemen eve dönmek isterdi...

5.- Kasksız bisiklete biniliyordu.

14.- Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşlarımızı ziyaret edebiliyorduk, kapılarını çalıp hatta çalmıyarak içeri girip onları oyun oynamaya çağırabiliyorduk!!!

6.- Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan yada muhtelif başka kaynaklardan su içiliniyordu...

ne kadar devam etmek denilir orası tartışılır

15.- Evet dışarda, o acımasız korkunç dünyada! Korumamız olmadan! nasıl mümkün oluyordu bu?