O ecdada binlerce selam, okura yeniden merhaba!

bir cevap bulurum;

kendimi unuturum.

Hım hoş bir soru ''yazmakla yazıya ulaşılır mı?''

anlatın, sonuna kadar dinlerim sizi,

Konuşamıyorsan yazıyorsun...

kalem ve bir top A4...

yazarların yazı üzerine yazacakları birşeyler yok mu?

çok ilginç...

Belki de ulaşılır Orhan Pamuk bir röportajında günde 12 saat yazı yazdığını söylemişti.

sözün gönülden yürekten çıkıp somutlaşması

öyle degil miydi maveradan gelen ulvi esintiler önce gönüllerde sonra dillerde yayılsın diye de kagıt ve kaleme sarılmıştı

ama beklemeyin birşey sormamı.

kendimce yazıyorum.

ve azar azar bilemeden kendinden yazar kendiliginden yazar

Hayli okumak imkanım oldu orada. Bu iyi geldi. Yazmak duygumu kimi zaman danışman sıfatıyla kaleme aldığım tekziplerle yahut bilgi notlarıyla yetinmeye alıştırdım. Bu da kötü geldi.

Yıllarca medya-siyaset ilişkilerine kafa yorarken, bu taraftan bakıp da o tarafla ilgili vardığım kanaati, o tarafa geçip doğrulama imkanım oldu sadece.

şimdilik cevaplarımdan,

Suyun bu tarafına geçip yıllar sonra yeniden yazmak müthiş bir duygu. Merak edeceklere baştan söyleyeyim; suyun o tarafı da bu tarafından farksız.

" ... herşey bitti artık. gerçekten bir yazar olsaydım, savaşı önleyebilmem gerekirdi. "

İşte bu noktada, Türkçenin hem okuyup hemi de yazan biri olarak beni uyaran ihtişamı karşısında titreyip Allah'a sığınırım!

Bir de 'yazı' kelimesi hoşuma gider. Yazmak fiilinden isimleştiği için onun da ikinci anlamı "açık alan"dır. Anadolu insanının arifaneliği şurda ki, bu ismi fiile dönüştürür yeniden ve "yazıya çıktım" der. Bu ise; helaya gittim demektir.

Ahmet Tezcan

tek yol vardır...

yazı yalnızca acziyeti yazar...

sessiz çığlıklar atmaktır yazmak, demiş biri... belki de öyle. yazgıyı yazmaya cesaret olmayınca, harflerle oyalanmaktır belki. belki de yazarak, "kendini" yazgılaştırmaktır...

insan yaşar ki yazar bazıları da yazar gibi yaşar her yaşadıgında yazmıştı her yazışıda yaşamıştır yine yazgısı gibi...

yazar insan gördügünü yazar görmek istedigini yazar bilemeden kendini yazar kendine yazar

Tabi ulaşılan yazıların kalitesi; yazarı ve okuyucusunu ne derece memnun ettiği de ayrı bir konu.

yazgıya düşmüş bir not olmasa da.

Yani kimisi yazmakla yazıya ulaşabiliyor.

kendimden taşanları yazıyorum sana,

yazıyorum...

ne yazımı, ne de yazgımı.

sorularım kendimedir benim;

Ecdad; irfan nazarıyla bugünün medyasını görmüş, köşe köşe yazarların, yazı yazmayı yazıya çıkmakla karıştıran hallerini arifane bilmiş de böyle demiş sanki.

yazıyorum... yazıyorum...

yaşanması gerekenleri yaşayamamanın çaresizliği,

soruları çıkarıyorum.

seni kendimce seviyorum...

Yazmak; sermek, açmak demektir aynı zamanda. Okumak ise; davet etmek anlamındadır. Anadolu'da yatağı "yazarlar" hala. En kısası üç gün süren köy düğünlerinde eşe dosta bugün de "okuntu" gönderilir. Bu anlamlarıyla düşünüldüğünde her yazı fikir şölenine davetiyedir.

Netice olarak; medya da siyaset de birbirini yansıtan aynalardan ibaret, ne bir eksik ne bir fazla.

sizi anlatırım.

değişmesi gerekenleri değiştirememenin acziyeti,

yazmak insanı belletir kendine yazıyla vardır insan yazgısıyla varoldugu gibi

yazamadım...

yazı yüregin somutlamış hal dili haline geliştir

yazmak yüregin nemlenmesi mi ne yürekten taşıp başka gönüllerde buluşmadır belki de

yazmak

kelimeler lal olmuş, mürekkep bitmiş belki... belki de sayfalar tükenmiş.

Türkçenin bayıldığım çift anlamlı iki masdarıdır; okumak ve yazmak.

Kimse gocunmasın, hakikat bu!

Fakat son ucu mutluyum, zira hem okudum hemi de yazdım.

ve görülmesi gereken hesapların görülememesinin dolumu...

bir soru sorarım;

Konuşanlar politikacı, yazanlar yazar oluyor.

inanın.

kendimden çıkardıklarımla kendime sığmıyorum.

Kanaatimce yazar. Yazgıya mazhar olacak kadar inanırsa kalem yazar!

gönül kalem kagıt aşkının göze vuruşu vuruluşudur yazı