şimdi sana da soruyorum veya cevaplamak isteyen herkese soruyorum.

büyüyünce ne olacaksın yerine büyüyünce mutluluğun için ne yapacaksın sorusunu sordum kendime. biraz geç oldu ama...

ben kısa bir süre önce bunu dedim. içinden çıkamayacak kadar girmemişken henüz bu sarmala, ben bunu dedim.

Nerde o günler, o şevk, o heyecan

Nerden çıktı bu cenaze Ölen kim

birkaç aydır devam eden hakimlik savcılık sınavlarına hazırlık defteri henüz herhangi bir sınava girmeden kapandı benim için. bu fakülteyi yazma amacım avukat olmaktı. uzaktan tanıdığım gencecik bir insan ben 16 yaşındayken sadece fikirlerinden dolayı cezaevine girmişti, tutuklanmıştı, cezaevinde o koşullardan dolayı yaşamını kaybetti. onunla birebir hiç tanışmamama ve konuşmamama rağmen o gün söz vermiştim kendime avukat olmak için. halkın hak arama özgürlüğü için savunma hakkı için. aradan yıllar geçti, çok sular aktı köprünün altından ve ben kısa bir süre önce o güne, başladığım noktaya geri döndüm.

bu o kadar da zor olmamalı. oğlumun oyuncak bir uçağı çalıştıran düğmeyi bulmak için sarf ettiği çabayı görüyorum da. ve bulduğunda duyduğu mutluluğu. bizim de ruhumuzu, insanlığımızı harekete geçirecek bir düğme olmalı bir yerlerde. onu hemen bulmalı.

o yüzden büyümeye inat hayallerimizi de büyütmeli.

Gittikçe artıyor yalnızlığımız.

mutlu değilse insan çekip gidebilmeyi bilmeli.

matbu karar örneklerinde birkaç değişiklik yapıp karar diye veren işgüzar hakimler olduğu gibi, duruşma boyunca ağzını açmadan figüran gibi zaptı alıp giden avukatlar da olacaktır... tıpkı savcı doğan öz ya da av. orhan adli apaydın gibi efsane olan isimler olduğu gibi... yargı sistemi bir meslekler yarışı değil, adalete erişim hakkının bu 3 makam tarafından en iyi şekilde karşılanması için varolan bir kurumdur.

ceylan..

başarılar.

hiç mutlu olacağım diyen var mı içimizde?

siz birşeyi çok istiyorsunuz diye herkesin onu istediğini düşünüyor olabilirsiniz. daha da şevkle hayal kurabilmek için herkes hakimlik-savcılık uğğruna yanıp tutuşuyor diye düşünüyor olabilirsiniz. diğer mesleklere mensup insanların sırf hakim olamadıkları için o lanet olası meslekleri yaptıklarını da sanıyor olabilirsiniz. sizi bu tatlı rüyadan uyandırmak istemem ama böyle birşey yok arkadaşlar.

kirası oldukça uygun tek odalı bir ofis buldum.

ancak sonradan anladım. sıradan insanların memurların sevmeye hakları yoktur. çünkü statüleri düşüktür. bunlar küçük basit sevmeye sevilmeye hakkı olmayan olmaz olası tiplerdir.

Cezaevinde ölen o kişi sen avukat olsaydın içerde olmayacak mıydı? Bence aslolan hele ki ceza hukukunda hakimdir. Bana göre senin idealin hakim olmak ama sınavı kazanmanın zor olduğunu görüyorsun ve kendini idealim avukatlık diye avutuyorsun. İdeali avukatlık olan hakimlik sınavına girmeyi düşünmez bile. Benim de idealim hakimlikti, avukatlık yapmayı hiç düşünmedim ancak şimdi mecburen yapıyoruz.

Geç fark ettim taşın sert olduğunu.

Taht misali o musalla taşında.

Her doğan günün bir dert olduğunu,

Ne dönüp duruyor havada kuşlar

ailenin okuduğun okulla övünme ihtiyacını giderdikten sonra sıra kariyerinle ve müstakbel eşinle gurur duymalarını sağlamaya geldi işte. ne mutlu.. diplomayı alarak bir üst dereceye toplumun çok uzun yıllardan beri sizin için biçtiği yaşam döngüsüne dahil edilme aşamasına geçmeye hak kazandınız işte. işe gir, evlen, para biriktir, mortgagela 10 senede ev al, şanslıysan peşin de olur.. araba al, maaşını bağla taksitlere, avm lere git, daha çok tüket, daha çok tüket ki istesen de kopmana izin vermesin bu sistemden kredi kartı ekstrelerin.. çocuk yap yazlık al, çocuğu koleje yazdır... uzatmaya gerek yok, senin için yazılan senaryoyu oyna ve sıran gelince uzanıver bir milas mermerinin altına.

Hayata beraber başladığımız

Neylersin ölüm herkesin başında,

iyi de bunları neden buraya yazıyorsun bize ne diyecek olursanız-ki diyenler mutlaka olur, ne bileyim sonuçta aynı olmasa da benzer yollardan geçtik, benzer hayatlar yaşadık belki, zaman zaman kendimizi çok yalnız hissetmemiz birbirimizle bu benzerlikleri paylaşmadığımız için oldu belki.. ben paylaşayım dedim. sadece o kadar.

bu foruma bir yazı yazmıştım birkaç gün önce, bir bakayım ne alemde diye sayfayı açtım, birkaç cevap gördüm. kimi arkadaş yazdığım 3-5 satır yazıyı okuyup hakkımda ulaştığı psikanaliz sonucu paylaşmış , kimi beni yıllardır tanıyormuş gibi sen aslında çalışmaktan korkuyorsun minvalinde birşeyler demiş, kimi de peşinhükümsüz içinden geçenleri yazmış.

istanbul a geri dönüyorum. bu gece mutluluktan uyuyamayabilirim..

benimle ilgili yapılan bazı çıkarımlara dair yorum yapmayacağım. önemi yok çünkü. ancak bir arkadaş ceza hukukunda esas rolün hakime ait olduğunu söylemiş. bu arkadaşa Türkiye nin de taraf olduğu havana kurallarına, CMK na ve haluk inanıcı üstadın avukatlık mesleğine dair yazdığı makalelere göz atmasını tavsiye ederim. ya da av. halit çelenk in, av. alp selek in, av. eren keskin in mesleki yaşamlarını bir araştırsın. çağdaş hukukçular derneği nin web sitesi de yardımcı olabilir avukatın ceza hukukundaki rolünü anlamak için... arkadaşım, günümüzde 3 sacayaklı yargı sakatlanıp savunma budanıyor diye bunu kabul edip hepimiz hakimliğe hücum edecek değiliz. olan değil olması gerekendir önemli olan. "olan"ı baz alsaydı insanlık zaten mahkemeye hakime gerek kalmazdı, ilk insan problemlerini nasıl çözüyorsa öyle hallederdik.

statü mevki makam önemli değil dedim mutlu olacağıma inandığım sıradan bir memurluk mesleğini seçtim.

aynen bu duygulardayım işte. hülasa yazdığın yazı sarstı beni ve soruyorum şimdi kendime; değer miydi? şu yaşadıkların ve yaşıyor oldukların tüm bunlara değer miydiydi? değmez arkadaşlar değmez; hiçbir şey insanın bir anlık dahi olsa mutluluğunu ve ruh halini heba etmesine değmez. hadi selametle... teşekkürler _ceylan_ arkadaşım, muvaffakiyetler diliyorum sana yeni çizginde..

insan tabi ki mutlu olacağı mesleği icra etmeli lanet olsun derdiniz ne sizin böyle:)

Uyudun uyanamadın olacak.

hakim, savcı, bürokrat vb. olunca gerçekten mutlu olacak arkadaşlar vardır, umarım hepsi hayallerine kavuşur.. bu meslekler toplumun adalet ihtiyacını karşılar, devlet mekanizmasının işlerliğini sağlar ve bu nedenle oldukça mühimdir.

buna cesareti olmalı.

büyüyünce kendini korumak için çabalamalı.

ama ben onlardan değilim.

Kim bilir nerde, nasıl, kaç yaşında

İNSAN OLUCAM... İNSAN.

Bir namazlık saltanatın olacak,

benim için bu sınav macerası burada biter...

ya hiç büyümek istemiyorsak?

neyse yarın devam ederiz..

ama önce hayal etmeli. istemeli. her ne olursa olsun.

şahsım hukuk mezunu değil ancak bende hayallerimden vazgeçmek zorunda kaldım. mutlu olacağıma inandığım uğraşın peşine düştüm.

Her yıl biraz daha benimsediğim.

_ceylan_ arkadaşım, yazını henüz okudum ve okurken oldukça duygulandım. oldukça etkilendim ve birşeyi farkettim sayende; kendi kendimi sorguladım, sınavı kazanmak mıydı acaba herşey, mutluluğun kaynağı o muydu acaba benim için... hayır hayır hayır; kocamaaaan bir hayır. fakülte 2. sınıftan bu yana hep hakim olacağım deyip durdum ve bu arzumun gereği olarak da fakülte biter bitmez sınavlara hazırlanmaya başladım.. iki senemi geride bıraktım ve şuanda mülakat sonucumu bekliyorum ama nedense içim kıpır kıpır değil ve ruhumda birşeyler eksik sanki; kısacası mutlu değilim. sınav döneminde koptuğum arkdaş çevrem nedeniyle gittikçe yanlızlaştığımı görüyorum.. evet, yine o sırmalı cübbeyi giymenin hayalini kuruyorum ama kabul etmem gerekir ki çok şeyler aldı götürdü bu süreç benden, hani şair diyorya:

bymağdur, ne iş yaptığınızı ve hangi işi yapmaktan mutlu olmayacağınız için vazgeçtiğinizi gerçekten merak ettim.

Hatırası bile yabancı gelir.

forumdaki başlık benim dikkatimi çekti. okudum inanki çok güzel yazmışsın. yüreğine sağlık diyorum..

Bu kaçıncı bahçe gördüm tarumar.

Zamanla nasıl değişiyor insan!

amacım sizleri kırmak değil hayata dair bazı şeyler paylaşmak ve fikir alışverişinde bulunmak. bundan daha doğal ve doğru olanı nedir bana söyle.

Su insanı boğar, ateş yakarmış!

yazını okudum. etrafındaki birçok hukuk mezununun hakimlik sınavlarına hazırlanmasına içerliyor gözüküyorsun. belki sınava girip kaybetmekten korkuyorsun. eş, dost ve akrabaların seni hakim savcı olarak görmek istiyor fakat sen lanet olası avukatlığın idealin olduğunu söylüyorsun. bilmiyorsun ki bir avukatın kurulu düzeni değiştirme ihtimali yoktur. aleyhe hususları kabul etmeyip önceki beyanları tekrar ederek idealizme ulaşılamayacağını tahmin edemiyorsun.

Bu güler yüzlü adam ben değilim;

bu nedenle herkesin hayali kendine... umarım aranızdan donanımlı, dürüst, adil, meslek onuruna ve insanlık onuruna sahip hakimler- savcılar çıkar.

mevki makam mı yoksa mutlu olacağına inandığın sıradan bir memurlukmu seçersiniz. sevmeden sevilmeden önce hangi gurupta yer almak gerekir.

Yalandır kaygısız olduğum yalan.

hani babam ve oğlum filminde vardı ya. "baba, insanlar büyüdükçe hayalleri küçülür mü " diye... işte o hesap. çoğu zaman hayallerimin büyüdükçe küçüldüğünü hissettim.

Gökyüzünün başka rengi de varmış!

Hangi resmime baksam ben değilim.

hiçbir hukukçu icra edeceği mesleği hür iradesiyle ve idealist düşünceyle seçmez arkadaşım; şartlar öyle gerektirir. size avukatlık mesleğinde başarılar dilerim. insan hangi yöne gitse ölümüne doğru gider.

çocukken -adın ne sorusundan sonra en fazla muhatap olduğumuz sorudur değil mi "büyüyünce ne olacaksın" sorusu.. kimimiz şarkıcı der kimimiz öğretmen kimimiz doktor hatta anne baba diyenlerimiz bile vardır, sonra yıllar geçer sık sık değişir bu soruya verilen cevap. sorunun esas cevabını genelde o küçük ağızlarımız değil de öss den aldığımız puanlar verir. kimimiz mesleğini garantiye almak için tüm tercihlerini tek bölümden yapar, kimimiz de daha da garantiye alarak ömrünün en taze zamanlarını dört duvar arasına hapseder, başka seçenek bırakılmadığı için.. gün gelir devran döner öss kabusu kalkar üzerimizden, üniversiteye girilir, bir şekilde mezun olunur illa ki, belki dereceyle belki de 7-8 senede alırız diplomayı.. üniversite biter, kep törenleri biter, staj biter.. yerine hayat başlar. beklentiler, sorumluluklar, mecburiyetler başlar.

gerekirse uzun süre geçim sıkıntısı çekeceğim, belki ailemi gururlandıracak forsu yüksek bir mesleğim olmayacak ama avukat olacağım. kayıtlı olduğum baronun açacağı ilk cmk seminerine katılıp, sertifikamı alıp işe girişeceğim.

ben ikinci grupta yer aldım tercihimden dolayı pişman değilim. ancak bu karardan acı çektiğimi de belirtmek isterim...

ancak, yine de bu yazını sakla. 8-10 sene sonra ben neden bu mesleğe başlamıştım diye düşünürsen ve aklına birşey gelmezse sana yardımcı olacaktır. nasıl değiştiğine sen bile şaşıracaksın.

Dostlarla da yollar ayrıldı bir bir,

Ayva sarı nar kırmızı sonbahar!

evet acı ama ben böyle bir durum yaşadım. statü meğer ne kadar önemliymiş. ne kadar belirleyiciymiş. ne kadar elzemmiş.

çocukken sorulan en favori sorulardandır - büyüyünce ne olacaksın?

hepinize bol şans ve bol sabır diliyorum. 9 nisan da ki sınavda bu işi yapmaktan mutluluk duyacak herkese başarılar.

üzdüysem özür dilerim...

Hayal meyal şeylerden ilk aşkımız;

başlığında samimi gördüm sizi ve samimi olarak da sizden ve diğer arkadaşlardan cevap bekliyorum...

İnsan bu yaşa gelince anlarmış.

büyüyünce önce insan olmalı.

İşte idealizm budur. Cesaretinden dolayı seni tebrik ediyorum. BAŞARILAR arkadaşım. ÇOK AMA ÇOK MUTLU ol İnşallah.