Bundan 7-8 sene önce Cebeci?de bir düğün salonunda, sanatçı Mihriban?ı okudu. Karşımızda yaşlı bir çift oturuyor. 80?inden yukarı ikisi de. Tanıyanlar, hocam çok güzel yazmışsınız falan deyince, ihtiyar teyze, ?Oğlum bunu sen mi yazdın? dedi. ?Evet? deyince de; ?Hay diline sağlık, ne kadar güzel? dedi. Yanındaki ihtiyar amcayı gösterdi, ?Evde birisi bu şarkı çalarken birşey söylesin, üstüne yürür. Öyle dalar gider, dinler dinler, gözlerinden yaş akar, oturur? dedi. ?Bunun derdi ne? dedim. ?Oğul oğul, herkesin gençliğinde bir Mihriban?ı vardır? dedi.. ?Öyle yazmışsın ki, herkes Mihribanı?nı buluyor o türküde? dedi.

Bazıları?Gerçek mi? diyor. Gerçek diyorum. Ama adı Mihriban değil. O gençliğimde yaşanmış bir aşktı. Ama şimdi adını deşifre etmem, ayıp olur. Benim takmış olduğum sembol bir isimdir Mihriban.

Unutursun Mihribanım.

Ayrılık tadında hüzünlü..

Yok. Mihriban?dan başka aşkım olmadı.

Bilmiyorum, görmek de istemiyorum. Değişmiştir şimdi. Ben onun nazarında değiştim, o benim nazarımda değişti. Niye görelim? Öyle kalsın ya.. İnsanların gönülde kalması, gözde kalması daha iyidir.

Sarı saçlarına deli gönlümü / Bağlamıştın, çözülmüyor Mihriban? diye başlayıp her gönüle değen bir şiirin yazarı Abdurrahim Karakoç.

ah be hocam bu camada benim aşımda olupta geçmişten biryara taşımayan iama rastlamadım inan :)

Mihriban?a olan aşkı, Karakoç?a farklı bir olgunluk kazandırmış. Hani şu yürek genişliği denilen şey var ya, öylesine bir yaklaşımı var Karakoç?un..

Saçı da sarı değildi..

Bilmiyorum. Zaten benim memleketlim de değildi..

Bu yüzden diyorum ki ben, herkesin hayatında bir Mihriban var..

Bazen aklıma düşüyor. Ben unutursun diyorum ama, insan hiçbir zaman unutamıyor.. O bir mektup üzerine yazılmıştır. Benim gönderdiğim bir mektuptan dolayı bir cevap aldım. ?Unutmak kolay mı? başlığı mektubun. ?Unutmak kolay mı deme/Unutursun Mihriban?ım? diyorum. ?Düzen böyle bu gemide/Eskiler yiter yeni de/Beni değil, sen seni de unutursun Mihriban?ım? dedim...

1960..

O aşkınıza kavuşamadınız..

Bunlar birbirini tamamlayan şeylerdir. Bestelendikten sonra herkes hayret etti. ?40 senedir okuyorsunuz? dedim. Ama bestelenince daha güzel oldu.

Mihriban nasıl biriydi?

Belki bu şiirin bu kadar beğenilmesinin sebebi herkesin içinde bir Mihriban?ın olması..

Mistik bir olgunlukla, ?Son bir kez? diyor, ?Son bir kez daha görmek istemezdim. O beni hayalindeki gibi yaşatsın, ben de onu hayalimdeki gibi.. O aşk, masum bir aşktı. Güzel bir aşktı. Bırakalım öyle kalsın.?

Bir gün Mihriban?ı göreceğinize inanıyor musunuz?

Kerem hocam düşmanmıyız da açıyosun bu başlığı, açıyosun mılletın yarasını :)

Gerçek yaşanıp, yazıldığı zaman okuyucu kendini bulur.

Masa başında yazılmış, hayal bir aşk, bu tadı ve lezzeti vermez. Yaşayacaksın ki, yazacaksın.

Eskiler yiter yenide.

Düzen böyle bu gemide,

Güzel tertemiz bir sevgiydi, tertemiz de bir ayrılma oldu.

Bağlamıştın, çözülmüyor Mihriban.

Mistik bir olgunlukla, Son bir kez diyor, Son bir kez daha görmek istemezdim. O beni hayalindeki gibi yaşatsın, ben de onu hayalimdeki gibi. O aşk, masum bir aşktı. Güzel bir aşktı. Bırakalım öyle kalsın.

O, Abdurrahim Karakoç?un Mihriban?ı..

Nerde olduğunu biliyor musunuz?

Valla ne bileyim, sıradan insanlara benzer birisiydi.

Mihriban?dan başka aşkınız oldu mu?

Oğlun, kızın olsun hele,

Nedir Mihriban?ın gerçek hikayesi?

Bu eşsiz duygu yoğunluğu olan dizelerle aşkın gücünü anlatan şairimiz, Mihriban?dan aldığı?Unutmak kolay değil? başlıklı mektup üzerine, şiirin devamını yazıyor.. Yazıyor ama, yarasını sarmış bir Yunus Emre olgunluğu ile de bilgeliğini dışa vuruyor.

Abdurrahim Karakoç' un mihriban için yazdığı bir şiir kitabı olduğunu biliyorum.

Yaşayıp yaşamadığını biliyor musunuz?

Musa Eroğlu da çok güzel bestelemiş.

Ah o Mihribanlar yokmu hakkaten unutur

Hala seviyor musunuz?

Sarı saçlarına deli gönlümü,

Unutmak kolay mı? deme,

O zamanlar elektrik yoktu. Lamba ışığı altında yazıyordum. Şiire başladığımda lambadaki alev titremeye başladı. ?Lambadaki alev üşüyor? çıktı.

Görmeyince sezilmiyor Mihriban.

1960 yılında yaşadığı ölümsüz aşkı kelimelerle ebedi kılan Abdurrahim Karakoç?un gerçek adını gizleyip, Mihriban diye seslendiği o güzel Anadolu kızının hikayesi bu..

Ayrılıktan zor belleme ölümü

-Hangi seneydi..?

Beste de güzel olup güfteyle örtüşünce daha bir güzel oluyor..

Beni değil, sen seni de,

bereketli bir yamurdur hatır. düşmez kolay koay gönlegren. üsad demiş ya unutmak olmuyor diye. doğrudur veselam

Allah o hallere düşürmesin, insan kendini de unutur.

Unutursun Mihrabanım

Ne adı Mihriban, ne saçları sarı..

aslında bu göreceli. her zaman mihribanar unutmaz bazende mihribanlar unutulur.

Ya da, hayatlarını birleştirmek isterken, ümitsiz aşklarına ayrılık nikahı kıyan iki sevgilinin, ümitsiz, duygu yüklü hikayesi..

Çok mu güzeldi.. Sarı saçlarına deli gönlümü/Bağlamıştın, çözülmüyor Mihriban diyorsunuz?

Yo olmadı. Seviyordum. Olmadı. Ayıp olur şimdi adını söylemem. Törelerimize aykırı. İkinci bir Mihriban şiirim var. Biliyorsunuz. ?Unutmak kolay unutursun Mihriban? diye... O da öyledir. Bunlar hep gerçeğe dayalıdır.

Onu da bilmiyorum.. Sivas?ta bir televizyona çıktım. Telefon bağlantısı var. Bir hanım çıktı, ?Abi o yaşıyor mu? dedi. ?Bilmiyorum? dedim. ?Nasıl bilmiyorsun? dedi. ?Bilmiyorum işte? dedim. O bayan, ?Eğer yaşıyor da, bu türküyü dinliyorsa, Allah ona yardım etsin? dedi. Hanımların dayanışması işte! Yaşayıp yaşamadığını bilmiyorum vallahi.