Hz. Ömer yöneticisinden emindir ama bu şikayetlere valisinin vereceği cevabı merak eder. Hz. Ömer'in huzuruna gelen vali şikayette yer alan hususların doğru olduğunu söyler ve şu şekilde bir açıklama yapar: 1)Evde hasta bir hanımım var ama hizmetçim yok bu nedenle sabahları hamur yoğurup, ekmek pişiriyorum bu yüzden işe geç gidiyorum. 2)Akşamları halk içine çıkmamamın nedeni; gündüz halk için ayırdığım zamanı gece hak için ayırmamdan dolayıdır. Ayrıca gündüz verdiğim kararların uygun olup olmadığını düşünüyorum 3)Şu an üzerimde gördüğünüz elbiseden başka elbisem yok bu nedenle haftada bir gün elbisemi yıkıyorum kuruyana dek dışarı çıkamıyorum. 4)Ben Müslüman olmadan önce Mekke'de iken Müşrüklerin ileri gelenleri Hubeyb'i yakalayıp halkın içinde teşhir ettiler. Ona işkence ve eziyette bulundular. ve O'na: "Ey Hubeyb! şu an evinde çocuklarınla beraber oturuyor olsan ve senin yerinde Muhammed'in olmasını istemez miydin? diye sorduklarında o: "Değil benim yerimde Peygamberin olmasını, Medine sokaklarında ayağına diken batmasına dahi razı olmazdım" dedi. Bunun üzerine onu şehit ettiler. Ben bunu engelleyebilirdim ama yapmadım. Allah'ın beni affetmeyeceğinden korkuyorum. Bu yüzden bu olayı her hatırlayışımda kendimden geçip bayılıyorum".

Teşbihte hata olmaz Kurumumuzu arı kovanına benzetecek olursak bal yapmak, insanlığa faydalı olmak için çalışan arılar, Allah korkusu olan görevlilerimiz. Bir de bakıyorsunuz bal arısı standardına uymayan yaban arıları kovana çöreklenmiş. Şimdi bu durumda arıların sağlıklı bir ortamda çalışmasını koordine eden, kovan sorumlusu ne yapacak? İki ihtimal var: 1)Gayretli ve çalışkan arılardan müteşekkil bir ekip oluşturup kovanın hangi köşesinde yaban arısı var onu tespit edip, daha sonra da bunları etkisiz hale getirmek ancak bu sayede bal arıları rahat çalışıp, faydalı hale gelsinler. 2)Ya da kovan sorumlusu geçmişten beri gelen zihniyetle "ne şiş ne kebap yansın" mantalitesi ile "arı, arıdır." şeklinde totolojik bir çıkarım yaparak olanlara ses çıkarmayacak. Böyle bir durumda olan yine bal arılarına olacak. Haksızlığa baş kaldıran bal arıları yaban arıları tarafından ya kovan dışına atılacak, ya da bir daha kendilerini rahatsız etmeyecek bir tarafa gönderilecek...

4-Atalarımız: "At, sahibine göre kişner" demişlerdir. Bu manada günümüzde amirler görevlilerinden, görevliler de amirlerinden şikayetçi. Said bin Amr gibi görevlisi olmasını arzulayan idarecini adaleti Hz. Ömer gibi olmalıdır.

Adaleti ile şöhret bulmuş olan II. Halife Hz. Ömer yöneticilerinin murakebesi noktasında azami hassasiyet gösterirdi. Bu nedenle her hac mevsiminde farklı bölge ve şehirlerden gelen insanları ve onların yöneticileri hakkındaki şikayetlerini dinlerdi. Yine bir hac mevsimi idi. Hıms şehrinden bir heyet Hz. Ömer'in huzuruna çıkarak valileri olan Said bin Amr'ı Hz. Ömer'e şikayet ettiler. Bu heyete göre yöneticilerinin 4 kusuru vardı. Onlar ise: 1)Sabahları işe geç gelir 2)Akşamları halkın içine çıkmaz 3)Haftada bir gün ortalıkta hiç gözükmez 4)Bazan delirip baygınlık geçirir.

2-Vakfa ve Diyanete ait"resmi hizmete mahsustur" ibareleri araçları kendi özel işleri için kullanan; idareciler "en ağır" şekilde "ibretlik" biçimde cezalandırılmalıdır ki, böyle bir niyeti olanlar böyle bir şeye tevessül etmesinler. Üzülerek söylemek gerekirse hakkında ciddi iddialar ve ithamlar olan bazı kimseler sözde bir ceza ile başka yerlere tayin ediliyor. Böylece her şey yapanın yanına kar kalıyor. Ya Ahiret hiç düşünen yok mu?

ÇIKARMAMIZ GEREKEN SONUÇ, ALMAMIZ GEREKEN İBRET:

3-İdarecilerimizde il başta aranması gereken vasıf "Allah korkusu olmalıdır" İlmi yeterlilikte problem varsa zamanla halledilebilir ancak Allah korkusu yoksa bunun telafisi mümkün değil.

2-Her insan hakkında şikayet olabilir. Bu manada şikayetler objektif olmalı ve görevliye savunma hakkı verilmeli. Hz. Ömer heyetin şikayetine rağmen görevlisini dinliyor yargısız infaz yapmıyor.

Hz. Ömer ağlayarak dedi ki: "Ey Amr! Allah korkusu seni nasıl bir insan haline getirmiş!"

Kurumumuzda yaşanan haksızlık ve yanlış uygulamaların bir gün gelip ortadan kalkması şu an için bir ütopya. Umudum yok mu? var ama yok denecek kadar az... Diyanet İşleri Başkanımız kaliteli ve iyi niyetli bir insan, Allah selamet versin... Buna rağmen ben umudum az diyorum. Çünkü yıllar içerisinde sistemsizliğin sistem haline getirildiği bir kurumda kısa zaman içerisinde sonuç almak için radikal kararlar gerekiyor. Birtakım insanları rahatsız edecek bu kararları almak kolay mı? Bence değil...

Hocam görüşlerinize can-ı gönülden katılıyorum. Bu kurumdaki sistemsizlik ve Müftü efendileri liyakatsizliklrinden dolayı ben de çok sevdiğim mesleğimi başka bir kurumda sürdürmek üzere yakın zamanda diyanete elveda diyeceğim.

1-Önemli ölçüde halkın bağışları ile hizmet veren Diyanet Vakfına ait para ve imkanları usulsüz biçimde kullanan;

1-Yöneticilerimiz emri altında bulunan görevlilerden de sorumlu olduğunun tam farkında olsalar ; kötü niyetli görevlilerin işi aksatmasına meydan vermezler ve bu şekilde vazifesini hakkıyla yapan görevlilerin hakkı korunmuş olur. Üzülerek söylemek lazım bazı yöneticilerimiz hac ve umre sevdasından dolayı görevlilerini ihmal ediyor bu da hoşnutsuzluğa neden oluyor. Müftülerimiz özellikle en zor şartlarda, en ücra yerlerde vazife yapan görevlilerini ziyaret etmeli, hatırlarını sormalı, sıkıntılarına çözüm üretmeli.