yaşadığın anektodla desteklemişsin."Ey iman edenler, iman ediniz." ilahi çağrıya önce biz muhatap olmalı, sonra da halkımıza

pokemon... kardeş mühim bir konuya değinmiş,

Yıllar önce rahmetli ninemin evinin tamirine yardımcı olurken duvar arasına itina ile yerleştirilmiş bir kağıt parçası bulmuştum. Belli ki, büyük bir özenle yerleştirilmişti buraya. Tek tek katlarını açıp baktığım zaman şaşırdım, çünkü kağıt parçasını üzerinde Osmanlıca ile yazılmış "Nefis Bağdat Hurması" ibaresi vardı. O zaman anladım ki okuma-yazması olmayan ninem bu sayfayı Kuran-ı Kerim'den bir sayfa zannedip, yüksekçe bir yere yerleştirmiş.

"Nefis Bağdat Hurması" halk dindarlığını ortaya koyan sayısız örnekten sadece biri... Gerçekten hayat kitabı olan Kuran-ı Kerim'e karşı halkımızın şekli saygısı yerinde, ya gerçek saygıdan ne haber? Yani insanlarımızın Kuran-ı Kerim'i mezarlıkta ya da düğün törenlerinde okunması gereken bir kitap olarak algılaması bir problem değil mi? Kuranı, zaman ve mekan ile kayıtlanmak suretiyle hayatından uzaklaştıran bir toplumun kurtuluşa ermesi mümkün müdür? Aslında böyle bir durum özü ihmal etmek suretiyle şekli saygıyı halk arasında popüler hale getirdi. Kuran-ı anlamayan, yaşamayan insanlar; içlerinde oluşan vicdan azabını bu şekilde bir nebze de olsa azaltma peşindeler... Onu en güzel kılıfını içerisine yerleştirip, en yüksek yerlere asmak "halk dindarlığının" en belirgin özelliği olsa gerek... Ha bu arada unutmayalım, günümüzde popüler hale gelen "Kuran-ı Kerim'den çocuk ismi bulma" alışkanlığı da ayrıca üzerinde düşünülmesi gereken bir meseledir. Kuranı Kerim'i çocuk isimleri kitabı olarak gören kardeşlerimizin "Kuran'da var diye kız çocuğuna "Sanem ismini koymasına ne demeli? Suçlu kim? Şekli saygıya önem verip, özü ihmal eden insanlarımız mı? yoksa onların iyi niyetini önemsiz bir çaba olarak görüp, Kuran-ı Kerim'i onlara anlatma gereği duymayan bizler miyiz? Böyle bir gayretimiz ya da çabamız var mı? Sahi ya! din görevlileri içerisinde Kuran-ı anlayan, yaşayan ve anlatan kaç kişi var acaba? Bizlerin hiç mi suçu yok?...

iman konusunu, iman esaslarını ezberleri bozarak, gösterişçi dindarlığı bitirecek şekilde yeniden KİTABa iman konusunun gerçekte nasıl olması gerektiğini hutbe, vaaz, sohbetlerle işlemeliyiz. Bu eksik ve içeriksiz saygıyı, meşru ve makul bir şekile evirebilmek için değerlendirebiliriz. Şu anda Kur2an öğretimi, bilgisi bu güne kadar olmadığı şekilde seferberlik anlayışıyla yapılıyor. Metropollerden mezralara kadar. Ama niye değişiklik yok. Halk dindarlığında, kur'an'ın lafızlarına saygı var, en ufak problemde, şahsi, ailevi, hukuki... durumda kuran hakem değil, kutsal kitap. O kadar kutsal ki, raflardan inmeyecek. Hani diyorum levhi mahfuzdan peygamberimiz indiği gibi, özel mahfazalardan da önce bize, evimize, camimize ve cemaatimize halka inse. Şahsım adına, cami dersleri yapıyorum. Köyler arası turnuva var, müftü beye söyledim birinci gelen takıma Kur'an hediye edeceğim dedim, 15 tane ücretsiz Kur'an verdi sağolsun. Bu gün öğretmenlerden birine, Kur'an hediye edecdeğim. Yani herkesin bir şekilde Kur2an okunması kadar anlaşılmasına hizmet etmeli. Unuttum, Yani Kura^n öğrenen, okuyan çoğaldı, kur'an bilgisi tamam ya Kur'an bilinci. Ne zaman kalkacak, kur'anla aramızdaki perdeler, ne zaman kalblerimizdek(aklımızdaki kilitlker açılacak? Teşekkürler kardeş böyle bir paylaşım için, başlık için.