geçmez ele bir paye, kavuk sallamayınca,

Rişte-i ömrüm rebab-ı cismimin evtarıdır

Çevrilir dest-i kaderle bu şu'unun filimi,

Hesapsız günahlar aldırdın felek!

üstadı ziyarete gittiğinde odanın bir köşesinde bir fıçı şarap gördü.

Fasulyeye benziyor

Neyzen Tevfik

Cavidan ü Mesnevi, misbah-ı şu? le-paşıdır

Hamse-i al-i aba esrarının gülzarıdır

Gönül viranesi kolay düzelmez.

Hakikaten gözün yoksa haramda

Neyzen, Paşaya dönerek:

--Bir nüfus tezkeresi versinler, emrediniz.

Karşılaştıklarında, Neyzen:

Nur-ı hüsnün, nar-ı aşkın şem?ine pervane var

Neyzen Tevfik kızdı:

Izdırabın sonu yok sanma, bu alem de geçer,

-Ne yaparsın, oğul, içmezsem kuvvetten düşüyorum.

Barışmadı gönlüm merd ile zenle,

Dininden de soğuyacak bu millet.

bazı beyitleri var ki yayınlasam ceza alırım. ayrıca mehmet akifin yakın dostudur aynı evde kaldıkları da olmuştur, kendisini irşad etmeye çalışmıştır maalesef başaramamıştır. Allah rahmet eylesin ancak sevmem kendisini.

Zevki, şevki neyle meydir rind-i azade-serin

Suret-i manada Hünkareyn sır kardaşıdır

Türkü yine o türkü sazlarda tel değişti,

Boşuna taşırsın, gider gündelik.

Mazhar oldun feyzine Neyzen Cenab-ı Hayder? in

Neyzen Tevfik'e doktor içkiyi men etmişti. Fakat Peyami Safa bir gün

ATATÜRK'e dil uzatma sebepsiz.

Niyyet-i hilkatı bu aşk-ı cihan aradan,

Nefsini kurtara gör masyad-ı mafihadan,

Dest-i cudundan çekip kallavi-yi Peygamberin

Bu yolun hükmüdür geri dönülmez,

mükemmel bir şair olmakla, sanat müziği eserleri ile gerçek bir sanatçı ve bestekardır... Azab-ı mukaddes mutlak okunmalı..

güncel..

Türk milleti gariptir

Senin aradığın zevk, sefa düğün.

şu insanoglunun kanmazı olmaz

NEYZEN TEVFİK

--Neyzen ne istersin. söyle?

Ben ezel sermestiyim, meydanım arş-ı müstevi

Mecnun'sun diyerek Leyla peşinden,

Gençliğin okunu boşa attırdın,

Yamansın her zaman aldattın beni,

sokakların adamı olmuş, serseri takılmış, tımarhanelere de düşmüş yeri geldiğinde, bazen de Atatürk'ün rakı masasından arkadaşı olmuş. Atatürk'ü hedef alan yobazlara yaptığı hicivlerle de büyüklüğünü ortaya koymuş sanatçı bir adam, güzel insan..

Her rek-i can perde dest-i hecr, bestegarıdır

Kapılmışım ak oduna bir kere,

Guş edince bezm-i vahdette rumuz-ı Bişnevi

Çalarken..

Süremez hükmünü bunlar yaşadıkça bu küre,

Şen şatır gönlüne hicran dolmasın,

Sana meftun olduğumdan ötürü

Başı açığa niye türban sorarsın?

şairimizi unuttuk..

Hubb-ı Haydar bu tarikın hem sonu, hemde başıdır

Atatürk Neyzeni çağırdı ve Neyzen'in elini kalbinin üstünde uzun bir süre tuttuktan sonra:

Kah düşürdün kahi kaldırdın felek!

Talat Paşa, bir gün Neyzen Tevfik'e memuriyet almasını teklif

etmişti. Neyzen, Paşanın bu nazik iltifatına gülerek şu cevabı verir:

Hicran köşesinde bozuk düzenle,

sonradan yakalandığı sara nöbetlerinden kurtulamamış, ne bir şeyi ciddiye almış hayatta.. ne de paranın derdine düşmüş.. kendi haline yaşayıp gitmiş...

Her lafı kaldırmaz

Ram karar eyliyemez hande-i hurrem de geçer,

Benim uzun süre önce profilime aldığım bir şiirini paylaşmak istedim:

Neyzen yüzünü buruşturdu:

Ney susar, mey dökülür, gulgule-i Cem de geçer.

İbne dersin kızar da

Sarhoş oldum Neyzen, coşarak geldim.

Hızır'ı ararsan kendinde ara,

Cahilin korku kokan defterini Tanrı düre!

Devr-i şadi de geçer, gussa-i matem de geçer,

Muhabbet herkesin aklını çelmez,

Cehlinin kudreti baktırmadı kendi özüne.

Öpersin! aldırmaz.

--Ne büyük, kuvvetli ruhun var, dedi.

Kimseden bekleme yardım iki el bir baş için.

kürs-i liyakat pezevenk, puşt olanındır!

-Memur olursam sonunda ne olacağım?

Kilk-i irfan-ı beyanın yazdı bu şi?r-i nevi

Sen kendi kendine hıyanet etme.

Talat Paşa ve Neyzen

--Bir şey iste canım!

Neyzen Tevfik'e muharrir yazacağı romanı anlatıyordu. Sonuna gelince

Katlanırım her bir cefaya, cevre

-İşte ben bugün de im!.

-Bu ne bre üstad? Diye sordu. Hani sen artık içmeyecektin?

Issız vadilere saldırdın felek!

-Ben yumurtanın da iyisini, bayatını anlarım. Fakat hiç yumurtlamadım!..

--Genç yasta vali oldu, neden fasulyeye benzesin?

yerinden kımıldatamıyordum, şimdi iki elimle kaldırabilirim..

-Ne diyorsun olmaz olur mu? Mesela bu fıçı buraya ilk geldiği zaman

-Hiç!.. der.

İkimiz de gelsek kıldan köprüye,

özünü bilipte söz uydurmayınca

Ta ezelden yandı dilde bu çerağ-ı manevi

Ömrümü vakfeyledim, birdir bana mehd ü mezar

Dudağında yangın varmış dediler,

Meyde Bektaşi göründüm neyde oldum Mevlevi

Hicran destanını kendinden oku,

Ma'rifet mahkemesinde verilen hükme göre,

İbret aldın okudunsa şu yaman dünyadan,

Yatıp kalkıp ATATÜRK'e dua et.

Kendimi bıraktım alemi gördüm,

Tutacağın işi önceden düşün;

Zahm-ı sinem laledir gözyaşlarım enharıdır

Tutuşurşan eğer kolay sönülmez.

Bu iki nurun tecellası ile gönlüm evi

Girmemiştir bu avalim, bu bedyi' gözüne.

Körlerin yurdunda ayna sattırdın,

Neyzen gibi aklın yarda olmasın,

Daha ilk adımda nedamet etme.

Yoksa sana bir zararım, içerim.

ardına geçip göz uydurmayınca

--Neyzen, çalarken mi neşelenirsin, yoksa neşeli olduğun zaman mı çalarsın?

Uğraya uğraya devirden devre

Anladın Mı?

İkinci Meşrutiyet döneminde nazırlığa getirilen bir zat, çok geçmeden yeğeninin vali olarak atanmasını sağlar.

NEYZEN'e her telden çaldırdın felek!

Söz temsili bulup hikayet etme.

İyi bak kabına, olmasın delik,

Gençliğin gülşeni gamla solmasın.

-Bu mevzuu beğenmedim!..

--Maşallah, kardeşinizin oğlu tıpkı fasulyeye benziyor.

Ne şeriat, ne tariykat, ne hakiykat, ne türe,

Varsa kalmış sırr-ı hilkatten yegane yadigar

Rehbersin dedin ben ise kördüm,

ÖZ DUYGUM

Ta ezelden yayan koşarak geldim.

Ben gönlümü sana verdim götürü.

Yumruk yine o yumruk bir varsa vuran el değişti..."

Önü yokdan, sonu yokdan bu kuru da'vadadan,

Ben yumurtlamadım

İşve-i ney, neşve-i mey etti gönlümde karar

Mustafa Kemal hayretle; "Senin nüfus tezkeren yok mu?"

asrın yeni bir umdesi var, hak kapanındır.

Olmadım meftunu malin, rütbenin sim ü zerin

Meşrebin Molla-yı Rumi, mezhebim Bektaşidir

Ne bir iş bilenle, ne boş gezenle

Çağlıyan göz yaşı mı, yoksa ki hicran seli mi?

NEYZEN TEVFİK.

Mustafa Kemal ile

Bütün kainatı aşarak geldim.

Sevdanın oduna pek güvenilmez,

Cennet iflas eder, efsane-i Adem de geçer.

Yumruk yine o yumruk, bir varsa el değişti!"

-Öyle ama, siz hiç roman yazmadınız. Nasıl fikir yürütüyorsunuz?!.

Özründen çok büyük kabahat etme.

Alemden çekinme bir zarar gelmez,

--Sayende herşeyim var, Teşekkür ederim.

Anında olmalı, ettiğin iyilik,

Ne arasın TANRI ile aramda!...

Mustafa Kemal ile ilk kez Balıkesir'de karşılaşır.

bir acayip adam

FISK İÇİN cevdet kerim

Yapmak, yıkmak senin bu gamlı ömrü.

Aşkın Leyla'sını gördünse söyle.

Yüz bin Leyla doğar alemde her gün,

-Peki, içkinin faydası oluyor mu?

Canına kıymazsan seyahat etme.

Be hey Dürzü

Şair : Neyzen Tevfik

Kabe'den maksadın varmaktır yara,

Zat-ı sultan-ı beka, yani meani husrevi

İnleyen saz-ı kazanın acaba bam teli mi?

Neyzen TEVFİK

Aksedince gönlüme şems-i hakikat Pertevi

Baban kimdi bilemezdin şerefsiz.

Mecnun'dan duyup da rivayet etme.

neyzen teyfik

Rakı şarap içiyorsam sana ne.

Soruyorlar:

Gece gündüz yok olur an-ı dem adem de geçer.

Ömr-i fani gibidir; gün de geçer, dem de geçer,

Maliye Bakanı hakkında yolsuzluk dedikodularının dolaştığı bir dönemidir.

--İşte bende onun için benzetiyorum ya. Fasulye de sırığa sarılarak büyür.

Çıkmaz sokaklara daldırdın felek!

Talat Paşa memurluk silsilelerini saydıktan sonra:

Sevda seli oldum; taşarak geldim.

Alev yanaklara sarmış dediler,

Kör gibi tapınma, kara duvara,

delikli demirin vurmazı olmaz

söz haykıranın, mantık ise şarlatanandır.

Elimle başıma çok çorap ördüm.

Esir iken mümkün müdür ibadet?

Serseri Neyzen'in aşkınla kulak ver sözüne,

rızk için ALLAH KERİM

Neyzen: "Maliye Vekili değilim ki, çalarken zevk alayım"...

Utanır gayret-i gufranla cehennem de geçer.

"... Her ne yap, yap becerip izzet-i nefsinle geçin,

özelliklede hicivleri mükemmel.

"Türkü yine o türkü, sazlarda tel değişti,

Şifadır dedin zehir tatdırdın,

Hak olur pir-i mungan, sohbet-i hemdem de geçer

kimse yazmıyor..)

--Hayır, bundan evvel hükümet yoktu ki nüfus tezkerem olsun!

Ben dürüstsem sarhoşkende geçerim.

Alem duysun diye, inayet etme.

dörtlüğüyle gelmiş geçmiş bütün asırları özetlemiş ney üstadı neyzen tevfik kolaylı, 1879'da doğmuş.

Bulamadım gibi rezalet etme.

İşgaleki hali sakın unutma.

Sen anandan yine çıkardın amma...

Pir olur sakiy-i gül çehre bakılmaz yüzüne,

Bu tecelli-i hayat aşk ile büktü belimi,

Saz ve söz ahengin etmiş aşka burhan-ı kavi

Senin gibi dürzülerin yüzünden,

Sen kimsin ki orucumu sorarsın?

bazı hicivleri çok müstehcen ama gerçekten mükemmel bir şair..