asfaltta oynasa kaldırıma cıkıp destekleriz... savaşa devam

kimsenin düşünmek bile istemediği şey dimi :)ben de hiç bi zamn pes etmezdim ama öyle bi noktaya geliyosun ki bazen tamam pes diyosun..

başka çare yok

İnsanlar da başlakarının hayallerinin altındaki sandalyeye tekme vurmasınlar

aynen beni anlatmışsın elinden gelen herşeyi yapıyorsuna ama hiç birşey değişmiyor sonra bu durumu kabullenme aşaması ve onu yapamıyorum işte

keşke öyle olsa, en azından rahmet var :)

Buna biz takdire rıza göstermek diyoruz Allah herkese o gücü versin

durumu değiştirecek başka güç yok

benim dediğim şey apayrı... Yeteneğinin dışında bir alanda başarılı olamazsın mesela veya istediğin herşeye ulaşamazsın. Kabulenmelisin.

Kendisi ve ailesi dışında hiç kimse için kendini yerlere bırakmamalı...

elinden geleni yaparsın ondan sonrasını kabullenirsin

bi farkla

çünkü sen elinden geleni yapmışsın bütün yolları denemişsin

yanlış bence, geri çekilmeyi anlayabilirim ancak varlığın devam ettiği sürece yenilgiyi kabul etmemelisin. Ve tek bir ödül de yoktur bu hayatta o yüzden yenilginin imkansızlığını da düşünmek gerekir.

Bazı şeyler olmuyorsa olmuyordur... Kabullenmek ve başka bir şey denemek lazım. Olmayanı bırakmak, olmayanla ilişkiyi kesmek lazım

bunu en son kabul edecek insan bendim belkide şu an bile çok garip bir benle karşı karşıyayım.. şaşkınlıkla bakıyorum ve gülüyorum artık:)bütün denenecek ve denenmeyecek yolları deneyince dahi olmuyorsa kabul etmek lazım bence ki zaten sen istediğin kadar etme varlığını bu uğurda harca istersen hiç birşey santim bile değişmiyor. sen habire ağlıyosun zırlıyosun yıpratıyosun yoruyosun bedeninide ruhunuda..

ve yollar kapalı..

ne yapacaksın

kabullen ve önüne bak.

ne tuhaf açtığım ilk başlık sonu hatırlatır gibi..

sizin hiç ağustosta başınıza kar yağdımı

yazılanlar basit insan mantığı, tatmin etmiyor insanı

yanılıyorsunuz. hayatın bazı alanlarında yenilgiyi kabullenirseniz hayatınızı sonlandırmanız gerekir, ki bu da ölmeyi tercih etmek anlamına gelir

daha beteri oldu

aksine her yenilgide daha büyük hevesle sarılmak gerek,

AYRILIGI ISTENMEDIGINI KABULLENMEK KADAR ZOR NE OLABILIRKI...

Düştüğü yerden kalkmalı insan.

elbet başka bir çıkış yolu vardır...

kabullenince rahatlıyosun ama belki kalbin kırık ama bütün yüklerini atıyosun üstünden, takıntılı hale gelmiş düşüncelerden, her şeyden arınıyosun.. düşüncelerindeki özgürlüğüne bağlı bi bebek kadar bile huzurlu olabilirsin artık..

ozaman daha kötü :)

evet... zor ama çaresizlik bütün yollar kapanınca ne yapmalı..