Bildiğimce kişi evladını korur,

Zamma güvenir, takside taksit eklersin,

Memur olmak, ülkemizde çok acayip bir meslektir. 1950 lerde öyle gördüm, öyle algıladım. Köylerde genç kızların hayaliydi bir memurla evlenmek, hele 1950 lerin öncesindeki kıtlık ve karneli yıllarda, ekmeğin, basmanın ve bazı ihtiyaç maddelerinin karneyle ve öncelikle memura verilmesi usulünün bıraktığı intiba sonucu memurluk ideal bir meslek halinde alışa gelmiştir. Bırakın devlet kapısını, bir kamyon şoförlüğü hatta muavinliği bile revaçta idi. O paranın kıt zamanlarında üç beş kuruşta olsa sabit gelir bir nimet olurdu aileler için.

Parlak makam ve rütbelerden sonra emekliliğin ne denli zor olduğunu emekliliğimin ta ilk günlerinde hissetmeye başladım. Devamlı arayanlar, hal hatır soranların sesleri kesildi. Mesleğin verdiği bir çok avantaj ve prestijler yok oldu. Uzun yılar gelip gittiğim Emniyet Genel Müdürlüğüne giriş-çıkışlar onur kırıcı oldu, teşkilatın merkez ve taşra birimleri ve sosyal tesislerine girişlerde bile birkaç sınıf aşağı düştüğümü anladım. Tek tesellim sevenlerimin çok olması ve aramaları oldu.

Hüsran doğurur geçen bunca sene.

Dürüstlük, vatanseverlik karın doyurmaz,

alıntıdır çağın polisi dergisi

İnan ki bu halinle kimse seni kayırmaz,

Neden acımazlar acep garip EMEKLİYE?

Zam gülünç olur, ödemede teklersin.

Görmez misin boşa gider bunca sene.

Sonunda bende nemelazımcılığa karıştım,

Be mübarek memur olmak senin nene,

saygılarımlaaa...

Ben ilk memuru 1952 yılında ilkokula başlayınca öğretmenimde tanıdım. Köyde çok saygın kılık ve kıyafeti muntazam, otoriter ve ihtilaflarda kendisine danışılan kişi, süt ve yumurta ikramında yarış edilir, parasız vermede yarışılırdı, en büyük insan, ne şanslı diye imrenirdik. Daha sonra ortaokulda sınıfta öğrencilerden biri bir bayan öğretmene hakaret ve darpta bulunmuş, sınıfa 2 üniformalı polis gelmiş, sanık öğrenciyle birlikte ben ve birkaç öğrenciyi de karakola götürmüştü. Allah?ım üniformayla ne güç ve ne heybet sahibi idi o polis. Hele karakolda ifade alınırken içeriye palabıyık, iri yarı, çatık kaşlı, haşin ifadeli biri girip, herkes ayağa kalkıp selam durunca, bizim müdür ve müdür yardımcıları ile mukayese ettiğimde onlara 3-5 basar diye düşündüm. Bundan sonra hep polis olmayı düşünür oldum ve muradıma eriştim. Allah?a şükürler olsun.

Ancak görürsün emekliye, emekliye,

Kendi menfaati olunca amuduyla yerken

İdealist idim, bir hakkın çalıştım,

Dürüstlere hayasızlar enayi derler,

Sıdk ile çalıştım, çabuk yoruldum,

ha emeklilikte fazla bir para geçmiyorsa bile aklını kullanıp her ay mutlaka 1 tam altın alsan yine emeklilikte define bulmuş gibi olursun yani (görev süresini 20 olarak düşünürsek) 240 tam altın yapar... bu sadece küçük bir hesap bekar polis 1850 tl alıyor :)))

Ücretin az pahalılık çoktur,

Demez misin memur olmak benim neme,

Memur olmak acep benim neme,

Behey gafil memur olmak senin nene,

Bak gör ki heba olmuş bunca sene.

Boşa gitmektedir durmadan bunca sene.

Dersin ki artık bu memurluk neye,

Kısa zamanda cepleri para doldu,

Arsızın yaptığından hiçte hesap sorulmaz.

Neylersin ki yetmiyor verilen nakit.

Her şarta rağmen diğer arkadaş, tanıdık, devre ve mesai arkadaşlarla mukayese edildiğinde meslekte iyi bir grafik çizdiğimi söyleyebilirim. Toplum polisinde ihdas edilen muvassas kadro ile, Şube Müdür Vekili olarak atanmam nedeniyle müktesebatım 5. ci derece olmasına karşın 3. cü dereceden maaş almam, tam 6 yıl sonra 2. ci derce İl Emniyet Müdürü olarak atanmam, bir yıl içinde tüm illere 1. ci derece kadro verilmesi nedeniyle müktesep 2. olmasına rağmen 1. ci dereceden maaş almam, iki ilden de kendi isteğim doğrultusunda Polis Başmüfettişliğine atanmam, bu görevdeyken yine yaş haddini beklemeden emekliye ayrılmam hep olumlu bir meslek seyridir.

bu yazıyı koymuşsunuz memurun durumu diye... bu bilgiyi paylaştığınız için teşekkür ederim... ama şu anki ülke şartlarında 550 tl ye insanları paralı köle gibi çalıştıran ve çalışmasının karşılığını alamayan insanlar var... ve bu insanlar için bir polislik lafı olduğu zaman... yani ben polisliği kazandığımda sanki vali olmuşum gibi karşılandıı benim kanaatimm... biliyorum polislik zor ama bence şuanda en güzel iş :)))

Hayıflanır dersin memurluk benim neme,

Nice umulmadık badireye karıştım,

Okuması olmayan çiftçi, tüccar oldu,

Görmez misin boşa akıyor bunca sene.

Polis sınavları, Orta sınavlarında sıkça görev almış olmam, P. EM, Polis Okulları, Polis Akademisinde öğretmenlik yapmış olmam, 2 il de Emniyet Müdürlüğü görevini deruhte etmiş olmam nedeniyle belki de teşkilatta en çok personelce tanınan biri olmam nedeniyle emeklilikteki sıkıntıyı en az hissedecek kişi olarak addediyorum kendimi, buna rağmen geçen üç yıl yine de menfi yönde çok şey hissettirdi bana.

Politikacı, idareci makam koltuk derken,

Birçoğunun dürüstlüğe karnı toktur.

Sendikası vardır, işçiyi kollar,

Düz işçi bile memuru daima sollar,

Bu durumda memur olmak senin nene,

Boşa geçmiş meğer bu kadar sene.

Dersin bu ücret yakışmıyor emekçiye,

Ay sonu, muhtaç kalırsın üç beş tekliğe.

Düşünürsün, dersin memur olmak neme,

Düşünürsün memurluk benim neme,

evet barat. benım ablam 12 senelık ogretmen. ve ben allahın izniyle goreve baslayınca ondan daha fazla kazanacagım.

Bu ahvalde memurluk benim neme,

Nede cimri olurlar memura verirken.

Heba olup kaybolmuştur bunca sene.

Cahil idim, cazibene vuruldum,

MEMURUN HALİ

Meşakkate nede çabuk alıştım,

Bu işlerde ne denli farklıdır yollar.

Memur ise her an avutulur durur,

Anladım ki boşa gitmiş otuz sene.

Dedim artık memurluk benim neme,

Heba olmuştur artık nice nice sene.

şu anda memurıyet altın cagını yasıyor dıyebılırım. ben akstamonuluyum. eskıden devlet calısanı olmak ıyı degıldı. kahvehanelerden zorla adam alırlarmıs karayollarına su işlerine. ama sımdı ise memur olunca sankı sadrazamn olmus gıbı sevınıyoruz ki öyle. kpss işsizlik derken memurıyet bulunmaz hint kumaşına döndü. allah utandırmasın bizleri.

Bu ahvalde memurluk senin nene,

Birçok yerlerde kalmamıştır artık erler.

Doğruluk uğruna durmadan savaştım,

Kemal ÇELEBİ

Aldığın üç beş kuruşa denir, hakkın budur.

Ne olduysa olan gariban memura oldu,

Sıkılmadan birçok harze yerler,

Devletle yapmışsın mantıksız akit,

Düzenbazla, riyakarla her an dalaştım,

sayın harun taner

Ne var ki duhul ettikten sonra memuriyetin, hele polisliğin dışarıdan göründüğü kadar cazip olmadığını anladım. Kura dışı toplum polisine atanmam, 20. nci asırda at sırtında Ankara caddelerinde dolaşmam, o iğrenç görünüşlü bakalit miğferi başta taşımam anlamsız görevler hep hayal kırıklığına itmiştir beni. Maaşın salt olarak aile geçimine yetmemesi,16 yıl gecekondu gibi evde kalma zorunluluğu, gelen misafirlerin yoğunluğu ta ilk yıllarda pişman etmiştir beni memur olduğuma. Şu veya bu şekilde bilfiil 39, itibarı 47 yıl dayanabildim ve daha 3 yıl varken emekliye ayrıldım isteğimle. Evet maaş aldım. Geçimimi bu maaşla temin ettim. Ne var ki meşakkatli mesaimle hak ettim yediğim ekmeğimi diye düşünüyorum.

Genelde karnı doyan pek yoktur,

Dönemezsin, geçmiştir artık vakit,

Bak gör ne ücret veriliyor emekliye,

Acırsın geride kalan bunca seneye.

Bir gün yalnızken oturdum, kendi kendime geçmişin muhasebesini yaptım. Memur oluşumu, meslekteki aşamalarımı, çalışma ve yaşama şartlarımı değerlendirdim, duygulandım, içimi mısralara dökmek geldi ve aşağıdaki dizeleri sıraladım. Dizelerime başlık olarak ta?MEMURUN HALİ? ismini uygun buldum.

MEMURİYET VE EMEKLİLİK

Nede çabuk tükenmiştir bunca sene.

Yazık olmuştur artık geçen bunca sene.

Gerçeği gördüm bende artık duruldum.

Akıp gitmiştir ansızın onlarca sene.

Doğruyum desen yerin yoktur,

Daima ümitle devletten zam beklersin,

Artık dersin, memurluk benim neme,

Olumsuzlar olumludan çoktur,

Gelen zamlar memura bir şoktur.

Yaptığım hesaplar doğrultusunda emekli ikramiyemi sıhhatli bir şekilde değerlendirdim, getirisinin ilk bölümünü oğlumun iş kurmasına, 2. ci bölümünü araba almaya, bir bölümünü de baba ocağındaki arsaya ev yapmaya harcadım. Zaten 47 yıl karşılığı 1. ci derece devlet memuru, hem de üst düzey memur olarak bana 24 milyar lira ikramiye verildi. Her şeye rağmen devlete minnet duydum ve Allah şükrettim. Ne var ki, köyde komşumun oğlu ev yaptı, 30 yıl işçilikten sonra emekli olmuştu. Ben iki arsa satış bedeli ve emekli ikramiyesi takviyesiyle zor bitirdiğim evin eşini kolayca yapıverdi. Araştırdım aldığı emekli ikramiyesi benimkinin tam üç katı, bunu duyunca çok hayıflandım ve halime üzüldüm. 47 yılın, hem de meşakkatli yılın semeresi bu kadarla kalmamalı idi.