Peygamberimiz, bir insan kazanmak adına nasıl gayret ederdi? Kur?an-ı Kerim; bir insan kazanmanın ecri alemleri ihya etmek kadar büyüktür diyor. Bunları biliyor olmak, kalp atışlarımızı değiştirmeli diye inanıyoruz. Kalbimizi yokladık mı

Sevgili Peygamberimiz?in insanı abad edecek tavsiyeleri var. Bilinçle sahip çıkanı ihya edecek işaretleri var. Mesela?komşusu aç iken tok yatan bizden değildir? uyarısı. ?Kur?an?ı öğreten ve öğrenenlerin ümmetin hayırlıları olacağı? müjdesi.

Bu ve benzeri soruları sıralamamız, yüreğimizdeki sızıyı tazelemek içindir... Biliyoruz ki bu sızı bazen geçim derdiyle, bazen başka sebeplerle küllenmektedir. İçinde bulunduğumuz mevsim vesilesiyle heyecanlarımızı yenilemek gerektiğini düşünüyoruz.

Komşumuzun evinde yangın çıksa, yerimizde rahat oturamayız. Oysa mahallemizdeki İslami açlığın boyutu bundan daha az tehlikeli değil.

Peygamberimiz, bir insan kazanmak adına nasıl gayret ederdi? Kur?an-ı Kerim; bir insan kazanmanın ecri alemleri ihya etmek kadar büyüktür diyor. Bunları biliyor olmak, kalp atışlarımızı değiştirmeli diye inanıyoruz. Kalbimizi yokladık mı?

"Bir insanın yaptığından ne olur ki" yargısı gerçekçi değil. Ve aslında her birimizin tercihleri, yapıp ettiklerimiz bu günkü toplumun şekillenmesine etki etmekte, yarınki oluşumlara yön vermektedir. Gücümüzü nasıl kullandığımızdan mesulüz.

İnanıyoruz ki yeni yetişen kuşaklara sirayet eden kötü alışkanlıkları izale edip, yerlerine İslam'ın üstün ahlak ilkelerini aşılamak asli vazifemizdir. Ve bunun elif-bası, onları eilf-ba ile tanıştırmaktır. Kur?an ile buluşturmaktır. Camiin yoluna alıştırmaktır, Peygamberin örnek hayatını önlerine koymaktır...

Bu iki işareti etraflıca bir değerlendirsek çok iş başaracağız. Birinciyi karın tokluğu olarak anlayıp geçmeyeceğiz. Manevi açlığı nasıl gideririz diye çırpınacağız. İkincide işaret edilen en hayırlılar kervanına bir kişi daha katmak için çalışacağız. Birer kandil gibi ışıyacağız etrafımıza. Elimizin uzandığı her yere hayrımız dokunacak...

Sahipsiz, ilgisiz çocukların cür'et ettiği çirkinlikler, her gün evlerimize haberler adıyla ulaşmakta. Haram-helal konusundaki hassasiyetini yitirmiş bilinçsiz insanların, gıda ve benzeri mallarda yaptığı hileler, terör adıyla anılacak raddeye ulaşmış durumda. Sokaklarımızda imanın şartlarından habersiz, peygamberinin adını bilmeyen nice evladımız var. Mahallemizde henüz camiye adım atmamış gençler mevcut.

İçinde bulunduğumuz toplumun geleceğini ne kadar düşünüyoruz? Genel gidişatı isabetle okuduğumuzdan emin miyiz? Gördüğümüz eksiklere kayıtsız kalırsak, neleri kaybedeceğimizin hesabını yaptık mı?

İlk bakışta göze çarpan maddi açlık gelip geçicidir. Ve göz tokluğu, gönlün itminanı ile yakından alakalıdır. Toplumsal yaraların tedavisi için kalıcı ve en sağlıklı tedbir, önce ruhun tatmin edilmesidir. Gönüllerin iman nuruyla aydınlatılmasıdır.

Şimdi kendimize bir soru soralım. Bu gün bizi ayakta tutan değerleri; dinimizi, imanımızı yeni kuşaklara aktarma adına üzerimize düşeni bihakkın yaptığımızdan emin miyiz?

Hemen hepimizin istikbale yönelik düşünceleri vardır: Aile fertlerimizin gidişatını gözetir; geleceğe dair planlar kurarız. Yaz tatili için hazırlıklar yaparız. Ve bunlarda gerçekçi olmaya çalışırız.

Bundan birilerinin yüreği sızlamalı diyorsak; işte o birileri biz olmalıyız... İşlediği kötülüğün vehametini bilmeyenlerin elinden tutmazsak, bu insanlar doğruyu nereden öğrenecek? Günahı sevabı nereden işitecekler? Müslümanlığın erdemini nasıl bilecekler?

güncel

Bu günlerde yapılacak en hayırlı iş, bir çocuğun minicik ellerini Kur'an-ı Kerim ile buluşturmak olmalı. Bir körpe yavruya salavat-ı şerifeyi söyletmek, kelime-i tevhidi öğretmek olmalı.

Elinden tutabildiklerimize kıyasla, bir şefkat eli uzanmamış olanların sayısı pek fazla. Beklenen el bu gün de uzatılmazsa, yarın çok geç olabilir...

yeni yetişen kuşaklara sirayet eden kötü alışkanlıkları izale edip, yerlerine İslam'ın üstün ahlak ilkelerini aşılamak asli vazifemizdir