Şimdi seçmemiz lazım. Ya?Beni sevmediler, beni onaylamadılar, beni yalnız bıraktılar!? diyerek, bir ömür yakınmayı seçerek yaşayacağız. Ya da?Evet onlar eksik bıraktılar ama verdikleri başka şeyler de vardı!? diyerek, verdiklerini kullanarak kendimizi büyüteceğiz?

Ne kadar karanlık değil mi? Kötümser bir bakışla varoluşçuların söylemeye çalıştıkları şey de bu.

Ama seçimlerimizin sonucu kader kalemiyle yazılmıştır. Ezeli ve ebedi bilen Allah seçimlerimizide elbet bilmektedir, sonuçlarınıda..

Suflörümüz yok. Hangi yolun daha iyi hangisinin kötü olduğunu bilmiyoruz. Ama seçmek zorundayız. Seçmemek de bir başka seçim oluyor. Sonuçta?seçmemeyi seçmiş? oluyoruz.

Allah kader konusunda insan iradesinede bazı yetkiler kılmıştır ancak bunlar sınırlıdır. Cüzi irade olarak ifade edilen bizim seçimlerimiz akabinde yaşacaklarımız ve sonuçlarıdır.. Kaderde yol ayrımları vardır, bir iki veya üç yol düşünelim, sonunun nereye gittiğini tam olarak bilemediğimiz yollardır ki bize seçme şansı verilmiştir ancak seçimlerimizi daha yapmadan sonuçların ne olduğu Allah tarafından bilinmektedir.. Bunu da basit mantıkla düşünürsek o yolları uzaydan izleyen bir kişi nereye çıktığını yolda ne gibi tehlikelerin, zorlukların ve süprizlerin olduğunu görebilir..

Seçimsizlik, kararsızlık daha beterdir. Arada kalmak arafta kalmak yokoluştur..

İkinci seçtiğimiz şey de şu: ya hayatımızı yakınarak ve bizde olmayanı, bizde eksik bırakılmış olduğunu düşündüğümüz şeyi isteyerek geçirebiliriz. Ya da elimizde olanı kullanarak yaşamayı seçebiliriz.

Seçimlerimizi neye göre yaparız bilinmez anın şartları, psikolojimiz veya dış etkenler..

Ben hiç bir zaman kaderciliğe inanmamışımdır. Her iyi ya da kötü olan şeyin bir sebebi olduğunu düşünmüşümdür. Herkes bu hayat yolunda ilerlerken seçimler yapmak zorundadır. Seçim hakkı bizzat kişinin kendisine ait olduğu için de seçimi sonrasında yaşadıkları iyi ya da kötü şeylerden tamamen kişinin kendisi sorumludur. Kadere veya başka birine suç bulmak ya da teşekkür etmek anlamsızdır. Sağdaki izleri takip etmeyi seçersen kimbilir nereye, soldaki izleri takip etmeyi seçersen kimbilir nereye düşer yolun? Kim vardır orada ya da ne vardır seni bekleyen, o zamanı gelince yaşanır ve öğrenilir. Seçim yapan kişi seçiminden pişman olma lüksüne sahip değildir. Sadece kötü bir seçim olduğuna kanaat getirirse bir dahaki sefere o seçimi yapmaz, hatalardan ders almayı öğrenir. Öğrenmek isterse tabi.

bazende kabulleniriz.

Her insan ancak kendisinde olanı verebilir. ?Kendisinde olmayan bir şeyi vermedi!? diye, bir ömür ebeveynlerine öfkelenmeyi de seçebilir insan, ebeveynlerinin verebildiklerini kabul ederek yaşamayı da.

seçim mecburidir kaderde vardır.

Kararlarımız acı verebilir belki ama tevekkül etmeyi bilmek insanı Rabbine yaklaştırır..

Olmayanı beklemek yorucudur! Üstelik de gelmeyeceğini bile bile... Çünkü kendi annesinden sevgi görmemiş bir anne, bize ne kadar sevgi gösterebilir?Kendi babası tarafından onaylanmamış bir baba, bizi nasıl onaylayabilir?

Seçme hakkım olmayıp da tek itirazım olan konu :Kendim. Ömrüm boyunca kendime katlanmak zorundayım. Kırılgan yanlarımı kırıp atamam mesela. en zayıf halkalarım karakterimin birer parçası. dıştan güçlendirme çalışmaları anlamsız. Mutlu ya da mutsuz olacağım şeyleri yine karakterimin belirlediğini keşfettim. ve kendimden olan onlarca şey.. kendimi değiştirme şansım olmadığı gibi, bırakıp gitme şansım da yok. itirazım var kendimle yaşamaya!

Görüyorsunuz ne kadar kolay aslında seçmek. Bütün seçimlerimiz önce iyi mi-kötü mü olmayı seçmekle başlıyor. Sonrasında olaylar karşısında kabul etmeyi mi, şikayet etmeyi mi seçtiğimizle şekilleniyor.

hayat malesef..

İyi veya kötü..

Aslında biz, iki şey seçiyoruz bu yaşamda. Bunlardan biri?İyi bir insan olmak mı, kötü bir insan olmak mı? Hangisini seçmişsek o yönde değişiyor hayatımız. Ve bunlardan hangisini seçersek, diğer bütün seçimlerimiz de bu kararın sonucunda şekilleniyor.

Sebepsiz hiçbirşey yoktur Allah'ın nizamında..

eğer insanın başına birolay gelirde başka şekilde davransa idim olmazdı bunlar başıma gelmezdi derse bu yanılgıdır zaten o olay olacaktı ve başına gelecekti biz de sonradan hatanın farkına varacaktık ama sonuçta kaderimizn bize çizdiği çizgi üzerinden sapmayacaktık bu hep böyle bence

Kötü olmayı seçmekse tercihimiz, bir ömür boyu şikayet etmeyi de seçmiş oluyoruz. Ne sonu var, ne de bir getirisi.

Dünyada birçok seçim yapmak zorunda gibi hissediyoruz. Üstelik de neyi seçeceğimizi bilmeden. Hangi seçimin bizi mutluluğa, hangisinin acıya taşıyacağını bilmeden; seçim yapmak zorundayız.

Varoluşumuzu gerçekleştirirken hayatın içinde yapayalnız olduğumuzu sanıyoruz. Bir yolun başındayız ve yol ikiye, sonra yine ikiye ve sonra yine ikiye sonsuza dek ayrılıyor ve biz hangi yoldan gideceğimizi bir türlü seçemiyoruz.

Herkesin hayatında eksik olan bir taraf, eksik bırakılmış bir ihtiyaç elbette vardır. Bazen annemizin eksik bıraktığı bir sevgi ihtiyacımız ya da babamızdan yeterince alamadığımızı düşündüğümüz bir onaylanma... Bazen de yeterince değerli olduğumuzu hissedemeden büyüme, ailenin desteğini hissedememe?

Ama böyle bir hakkımız yok. Seçtiğimiz için kötü oluyorsak, seçtiğimiz için şikayet ederek yaşıyorsak, oturup üstüne zavallı bir kurban gibi davranamayız. Biz seçtiysek ve seçtiğimiz şeyi beğenmiyorsak, neden değiştirmiyoruz öyleyse? Neden kendi seçtiğimiz?kötü olma?yı sanki bir başkası seçmiş biz de mecburmuşuz gibi kendimize yalan söylüyoruz.?

Öyle... yada değil, ise de "neye göre"?

Yaptığımız her seçimle yeniden kendimiz olmayı seçiyoruz ve olmak istemediğimizi eliyoruz.

demektir. aynı anda sahip olamayacağımız şeyler var

Bu noktada bir şey daha var ki, bazen seçimi bizim yaptığımızı unutup, seçtiğimiz şeyin sanki kölesiymiş gibi davranabiliyoruz. Oysa biz seçtik. O halde değiştirmeyi de seçebiliriz. Başkası bizim adımıza seçseydi ve biz zorunlu olsaydık, mahkum gibi davranma ve kötü olan durumdan şikayet etme hakkımız belki olabilirdi.

İyi bir insan olmaya karar vermişsek, iyi bir insan oluyoruz. Sonunda ne kadar zor seçimlerle karşılaşırsak karşılaşalım, ilk verdiğimiz karar bütün seçimlerimizi kolaylaştırıyor.

konuya göre değişir..

Kötü olmayı seçmişsek işimiz daha zor. Çünkü kendimize rağmen, duygularımıza rağmen kötü olmayı seçiyoruz, her seferinde canımız yanıyor ama gözümüz kazandıklarımızı kaybettiklerimizden önce gördüğü için kötü olmaya devam ediyoruz.

başlıkla ilgili bir yazıyı da, konuyu genişletmesi açısından eklemek istiyorum:

eğer seçenekler arasından seçmekse diğerlerinden vazgeçeceksin

Lakin seçim mecburi midir?

Seçim yapmak zorundayız muhakkak..

Seçiyoruz ve sorumluyuz. Değiştiriyoruz ve yine sorumluyuz ve hepimiz nihayetinde kendimizi seçiyoruz. Her niyet edişimizle, yaptığımız her bir seçimle hayatımızı ve kaderimizi yaşıyoruz?

Nazlı ÖZBURUN

Sonsuz olaylar zinciri içinde verebileceğimiz tek karar bu. Sonrasında havada, karada ölüm yok bize. Ne seçersek seçelim; sonu iyi olacak, memnuniyet olacak.

Her seçim, bir vazgeçiştir, biliyoruz...

seçimlerimizde ne kadar özgürüz? Ailemi kendim seçmedim mesela, ırkımı da, cinsiyetimi de, şeklimi şemalimi de. ve hatta inancımı da, hala taklitten ibaret. Seçme hakkımı kullanamadığım tüm bunlar iyi ki olmuş dediklerim.

Seçeneklerini belirleyemediğiniz seçimler size ait değildir...

secimler elimizde ama vazgecmek de elimizde. ama vazgecmek daha cok zaman alıyor ve üzüyor, yanlıs secimleri hemen degiştiremiyoruz ki...