Gün oluyor anlıyorum senden ve bu şehirden kaçmanın faydasızlığını... Çünkü; biliyorum nereye gitsem benimle geleceksin ya da gittiğim her yerde senden bir şey olacak...

ayrılığın sürükleyip kıyılara vurdu beni...

sevmiyorum..

UNUTABİLDİGİM GÜN YENİDEN VE DAHA ÇOK SEVMEYE BAŞLAYACAĞIM...

Gün oluyor seni unutabilmek için bu şehirden çok uzaklara gitmek istiyorum.. Sokaklar evler cadedeler vitrinler seni hatırlatıyor. Hatırlatmasın diye...

akan yıllar sürükleyip kıyılara vurdu beni...

her ayrılık zamansız ve acıdır... ama her insanın tatmak zorundadır yazık ki... hele de arada kelimelere sığmayacak sevdalar ve dostluklar varsa... işte o zaman dünya ters yüz olur

Evet hocam, biliyorum bu şarkıyı. Başlığa da özellikle koydum bu şarkının ismini. Hem sözleri hem de kendisi benim için özel anlam ifade eden bir şarkı.

Ama bir gün kahvaltıdan sonra gelmezsen, bir gün seni bir aynada, belki de bir başkasının ardından bakar görürsem, telefon senin boş odanda çınlar, çınlarsa, ondan sonra ben, anlatılmaz acılardan sonra ben?çünkü insan yüreğinin çılgınlığına son yoktur- bir başkasını arayacağım, bir başka sen bulacağım. Bu arada, gel, zaman saatinin tik taklarını bir vuruşta susturalım. Yaklaş!?

aahh le yar yaaaaarrrr... :(

ama bende hala çookkk seviyorum...

tatilleri iple çekiyorum canım abim..

canımın bir parçasını yollamışken uzaklara, dilediğim zaman görebilmek ne büyük bir nimetmiş meğer. ve ne hüzünlüymüş onun eskikliği

İnsan, unutabildiği kadar güçlüyse ; unutamadığı ölcüde yıkık ve ezik kalıyor. ancak bir kurşun kadar uzaktasın benden biliyorum ve ciğerlerime saplanmış bir kurşun gibisin hala. Seni çıkarıp atmak da elimde değil sana gelmek de... Gelsem ne değişecek ki? Gözlerin eskisi gibi gülebilecek miydi? Hayırlayacak sevinecek miydin? Hiç konuşmadan "ben de seni özledim" diyebilecek miydi ellerin? Hayır değil mi! Öyleyse hiç gelmeyeceğim sana. Böylesi daha iyi!

Ellerinize, yüreğinize sağlık... Hissedilerek yazılan her yazı güzeldir.

ayrılıktan konuşma..

konuşa konuşa

inşallah daha sık ziyaret edeceğim..

çok iyi biliyorum..

Ne seni unutabiliyorum Nede senden kalanları. Başımın içinde bir ur gibi büyüyorsun. Seni unutmamanın verdiği acılara dayanamıyorum artık...

Unutamamanın bu kadar ezici, kahredici olduğunu bilmezdim. Her yerde, her zaman benimle birliktesin. İşin kötüsü her şeyde seni hatırlıyorum. Kalabalıkta gelişigüzel söylenmiş bir söz bile yetiyor seni düşünmem için.

kaybedenler kumsalında seni bekliyorum...

hani şair diyorya;'kimi insan otların, kimi insan balıkların çeşidini bilir.. ben ayrılıkların.. kimi insan ezbere sayar yıldızların adını.. ben hasretlerin '

Beni unutmadığını, hala sevdiğini bilsem her şeye katlanırdım. Unutamamanın değil de unutulmamanın vereceği eşsiz mutluluğun içinde erir kaybolurdum...

Sevilmemişsek; bir de unutulmaya mahkum oluşumuz var en hazini.

tarih olmuş şarkılarda hep seni söylüyorum...

ben o eskiden değilim yüzüm gülse içim zehir...

adı konmuş ayrılığın...

çağırıyor..

SENİ;

Ben o eskiden değilim çok değiştim elde değil..

Sevmek bir bakıma unutmamaya mahkum olmaktır...

Çok duygulu ve içten yazılmış, yüreğinize sağlık! inanın çok etkilendim...

hiç ayrılık demesek

bir silah gibi, cehennem gibi...

Ah mine'l-aşk!!!

sevdiklerimden ayrı kaldıkça mutsuzluğum artıyor. mutlu olmakta çok zorlanıyorum onlar olmadan. imdadıma telefon yetişiyor. yüzlerini görmesemde sıcacık bir dost sesiyle kendime geliyorum.

fayda yok

Yanlızlığımda ise sesin kulaklarımda. Avuçlarının sıcaklığını hissediyorum. Yaşanmış zamanlar bir film şeridi gibi geçiyor hafızamdan. Anılarımızı en küçük noktalarına kadar birer birer hatırlıyorum... İşte o zaman bu seni unutamayan başı duvarlara vura vura parçalamak geliyor içimden. Renklerin, kokuların, seslerin ve ışığın bile seni hatırlattığı bir dünyada yaşamak harikulade bir şey olurdu belki... Ama sende unutmasaydın...

günü geçmiş bir sevdayız çok iyi biliyorum...

ayrılık aşk la eşdeğer bir kelime. ne kadar aşk var o kadar ayrılık oluyor sanki.

teşekkür ediyorum efendim bu güzel başlık için...

Her ayrılık acıtır kalbi... Hep geride kalan olduğumdan mıdır bilmem, giden gider de ben hep geride kalanlara üzülürüm. Gidenin gideceği yer bellidir, o bir yere varır da, ya geride kalanlar, kalakalırlar öyle... yalnız...

ankebut hocam, senin bekleyeceğin bir tatilin var en azından... Ya bekleyebileceği günü lmayanlar ne yapsın? :(

Evet hocam. Yapayalnız kalır bazen üstelik, ve giden bunun farkında bile değildir belki.

onun dışında Omarkaçar, yazı çok güzel olmuş.. eline sağlık.

aklıma düştü gözlerin bir bıçak gibi

Bu bir Ayna şarkısıdır.. bilir misin..

Bugün tayini çıkan bir öğretmen arkadaşı uğurladık. Bu da ayrılık üzerine düşünmeme yol açtı. Hatıralar, kırgınlıklar, yaşanmışlar, yaşanamamışlar... Bu konuda yani AYRILIK kavramı hakkında canım forumumun müdavimleri, değerli kalemler ne düşünüyorlar merak ettim. Bu başlığı da bu yüzden açtım. Görüşlerinizi paylaşırsanız sevinirim.

kaybedenler kumsalında hergün ağlıyorum...

ben çok severim..

esti rüzgarlar bir şiir oldun dudaklarımda...

getiriyor insan sonunda,

ayrılık olmadan değerini bilelim dostlarımızın.

adı konumuş ayrılığın çok iyi biliyorum...

seni hala seviyorum..

ama ben artık ayrılıktan konuşmayı

seni hala seviyorum...

ayrılık çok zor çook.