Kısaca konu gereksiz ve boş tartışma ürünü olur. Yapılacak en iyi şey iş ahlakını ve çalışma performanslarını düzeltmeye yönelik çalışmalar olur. Geri kalan çalışanlar için taban maaşlar belirlenip gösterdikleri performansa göre ödüllendirilmesi en mantıklı iş ve genel geçer sistemdir.

Hükümetin temel meselesi bu. Taşeron veya 4 b/c/d/e 'liler değil. Bir ilke var. Bu köhne sisteme neşter vurulacak. Müezzinoğlu yeni bir harf eklemeyeceğiz, herkesi bütünüyle içine alan bir değişiklik yapacağız dediğinde hay ağzına sağlık demişliğim var. Kadro meselesi köhnedir. Amerikan ordusunda 100 gram fazlası çıkan yüzbaşı terfi edemez, kilo vermesi beklenir. Atış yeteneğini kaybetmiş bir başçavuş yeniden atışlarını düzeltene kadar terfi ettirilmez. Bizde ise 150 kilo subaylar, koşamayan astsubaylar var. (bunu sadece örnek olarak verdim, askerin 657 değil, 926 olduğunu biliyorum). Genel bir çerçeve çizmek için bu örneği verdim. Herkes eşit kanuna tabi olmalı. Gerekirse mesleğinde çok bir lise mezunu, o kadar iyi olmayan bir lisans mezununun müdürü olabilmeli. Dünyanın hiçbir yerinde bu kadar garanti bir memur kanunu yoktur sanırım. Varsa da bizi ilgilendirmez. Örneğin; iş bırakma eylemi yapıyor memur. Sen kimsin? Memursun. Nasıl iş bırakırsın. Ne hakla iş bırakırsın? Bıraktığın iş gününün ücretini de bırakıyor musun? Değişim şart. Bu köhne sistem alaşağı edilmelidir. Arz ederim.

Mesela her öğretmen için taban bir maaş belirlenip, performans gösteren bir öğretmen için extra ücret verilir. Böylece başarılı öğretmenler sağa sola dershane, özel etüt merkezi veya özel okullar gibi yerlere kaçacağına gene devlet bünyesinde barındırılıp genel performans ve kalite artar. Bu hemen hemen her iş kolu için uygulanabilir.

Şeriatın kestiği parmak acımaz. Atılması gerekiyorsa ve sağlam hukuki dayanak varsa atılmalı. Ama elbette keyfiyeti önleyici ilave tedbirler alındıktan sonra.

Ayrıca işin oy mevzusu var birde, kadrolu çalışanlar üzerinde en küçücük bir değişiklik oradan gelecek oyları bıçak gibi keser.

Kazanılmış hak geri alınamaz diye genel bir hüküm var. Her ne kadar mevcut ve diğer önceki hükümetler tarafından bu kavram esnetilip yok edilmeye çabalansa dahi en sonunda anayasal hak olarak tekrar kazanılıp fazlasıyla şimdiye kadar hep geri alındı.

Kazanılmış hak kavramı kişiye özel olarak geri alınamaz. Yani örneğin sağlık hizmetleri sınıfındaki bir personel yardımcı hizmetler sınıfına alınamaz. Yada kadrolu bir personel 4b'li yapılamaz. Ancak devlet isterse bir khk ile, yada bir kanun değişikliği ile topyekün 657'yi değiştirir, kaldırır veya dönüştürür. Devlet bunu yaparken mahkemeden dönmeyecek bir çerçeve de çizer. Yani her türlü çözer. Ama oy hususunda size katılıyorum. Tepki olur. Ve diğer sözlerinize de...

Sistemde sorun var orası muhakkak

Yanlış bilmiyorsam bu konu hakkında en güzel örnek, Finlandiya, Güney Kore gibi ülkeler örnek gösterilebilir.

velhasıl kamu reformu olup kanunlarla bu denge kurulabilirse çok iyi olur..

Açık ne net yazıyorum, mevcut kadrolu sistemin çalışma şeklini sevmesem dahi bu sistemi değiştirmek imkansıza yakın. Birazcık değiştirmeye kalksanız, kazanılmış hak mevzusu devreye girer ve mahkemeye yoluyla bu sefer daha fazlasını vermeniz gerekir.

Kanun bu ülkede bu haliyle değişirse işini yapan memur sırf işini yaptığı için bile atılır. Ama bu şekilde de yürümez galiba.

Devlet, idare edilirken hukuk ve adalet çerçevesinde bir şirket yönetir gibi yönetilmelidir. Memurun ideolojisi, devletin resmi pozisyonuna ters düşmemelidir. Akşam evine gittiğinde istediği düşünceyi savunabilir. Ancak devlet devlettir. Devletin işveren olduğu yerde işverene posta konulamaz. Yada bunu memur yapamaz. İstifasını verip sivil olarak her türlü haklı mücadeleye girişebilir. Kamu personel rejimi değişikliği çok önemlidir. Herkes eşit olmalıdır. İşçi işçi, memur memur olmalıdır. A'lar, B'ler ve diğerleri olmamalıdır. Taşeron zaten olmamalıdır. Devlet bir işi bir özel firmaya yaptırabilir. Bu çok normaldir. Ama devletin asli işini yapanları, devleti temsil edenleri taşeron olarak çalıştırmak doğru değildir. Bu aynı işyeri içerisinde de huzuru bozabilir. Her şey net olmalı, liyakat esas olmalıdır. Ben bu personel rejimi değişikliği fikrine dahi heyecanlananlardanım. Devlet memurunu işten atamıyor. Nasıl atamaz. Bu nasıl bir mantıktır. Elbette çalışmayanı, halka yeterli hizmet vermeyeni, hizmeti sınırlayanı çat diye kapının önüne koyup yerine daha iyisini alabilmelidir. Ben bu mantıkla kadroya bu şekliyle karşıyım. Kadro sözleşmeli gibi olmalıdır. Herkes eşit. Kpss kaldırılmalı ve her kurum istediği kişiyi işe alabilmelidir. Tabi torpil konusunun önüne geçebilecek liyakat sistemi de geliştirilmelidir. Bu söylediklerim bir idealdir. İnşallah böyle olacaktır.

Ama bu ülkede başbakanı astılar, düz memura neler yapmazlar. Zaten memurun iş güvencesi; memur, işini yaparken kural ve kaidelere uyduğunda mevcut siyasal iktidardan ya da hakim koşullardan etkilenmesin diye vardır. Ama bizim memurlarda iş ahlakı sorunu var. Hatta türkiyenin asıl sorunu da ahlak sorunudur. Bu yüzden birilerinin illaki canı yanacak düzelmesi için.

denge sağlanırsa dediğin güzel olur.. nedir o denge tamam çalışmayan halka hizmet vermeyen yada amacından uzak iş yapan devlete kapağı atan kesimi işten gerekli cezalardan sonra işten çıkarma iyi olacaktır.. ama birde mevcut hükümet olan a partisi yada b partisi bunu baskı aracı olarakta kullanabilir. haksızlıklar mağduriyetler çoğalabilir.. çok çalışmıyorsun diye iki tutanak tutulup gönderilenler olabilir..