bu başlık altında çok şey anlatılabilir belki ama esas sıkıntı tek noktada "kararsızlık".. bazı arkadaşlarıma göre akademik kariyer yapmak "masa başında oturup bişiler yazmak" yada " sınıfa girip kitaptan bişiler okumak" demek. Önceden çok kızardım bu görüşte olanlara ama zamanla anladıkmki, bu yolda size ışık tutan kişi çok önemli. her sıkıntınızda sizi yalnız bırakan, dinlemeden yargılayan, sen bişi bilmiyorsun ki anlamsız konuşuyorsun diyen bir danışmanın yanındaki araştırmacı ne yapmalı sizce? istikrarlı olup yola devam etmek, en büyük arzum elbette ama kafamdaki soru işaretleri nasıl gdicek, hevesim enerjim azalıyor bunun çaresi ne? burada tartışmak belki bir çzöüm yolu olabilir diye düşündüm. Her işin sıkıntısı var, özellikle ast-üst ilişkisi olan her yerde üstteki kişi biraz olsun ben merkezli olabiliyor. Ama neden diyorum? bunu yapanların elllerine ne geçiyor sonuçta işte buna anlam veremiyorum..