-Cenap ŞAHABETTİN-

Günler şu heyulayı da er, geç, silecektir.

SA'Dİ'DEN TERCÜME

Sessiz yaşadım, kim beni, nerden bilecektir?"

Şüheda fışkıracak topağı sıksan şüheda

Bir canlı izin varsa şu toprakta, silinmez;

Hilalim, göklerin kalbinde yer tutmuş, otağındır;

Ama dikkatli olun: Bir katanız yontulacak;

EDEBİYAT

dini forumda dua için cüz paylaşımı var

Edebiyatı nasıl telakki ettiğimizi, nasıl bir meslek tutmak istediğimizi şimdiye kadar çıkan yazılarımız elbette göstermiştir. Şiir için, edebiyat için "süs", "çerez" diyenler var. Karnı tok, sırtı pek milletlere göre bu söz belki doğrudur. Lakin bizim gibi aç, çıplak milletlere süsten, çerezden evvel giyecek, yiyecek lazım. Onun için ne kadar süslü, ne kadar tatlı olursa olsun, libas hizmetini, gıda vazifesini görmeyen edebiyat bize hiç bir şey söylemez.

Bana sor sevgili kari ; sana ben söyliyeyim,

Bana hiç benzemeyen suretimin manzarası!

Ezanlar nevbetindir: İnletir eb'adı haşyetten;

Oku, zira onu yazdım iki söz yazdımsa.

Ağlarım, ağlatamam; hissederim, söyliyemem;

Ne hüviyyette şu karşında duran eş'anm;

MEVLİD-İ NEBİ

"kızımın örtüsü batmakta rezilin gözüne acırım tükrüğüme billahi tükürsem yüzüne..."

Sebilü'rreşad'da görülecek eserler kaba olacak, saba olacak lakin yerli malı olacak, hiçbir tarafında başka memleket mahsulü olduğunu gösterir damgası bulunmayacak. Bir de az çok bir ifade te'min edecek. Şayed ahlaki, ictimai hiçbir faide te'min etmezse zararı bari olmayacaktır ki bir nazara göre bu da faide demektir.

Farlasın dursun o iman senin alnında, Paşam!

Derdim, sana baktıkça, a biçare kitabım!

Şi'r için "göz yaşı" derler; onu bilmem, yalnız,

Gelen incelmiş adam devri, hemen yontulunuz.

Kim derdi ki: Sen çök de senin arkana kalsm,

Evet, bu gün 27 Aralık ve merhum Mehmet Akif'in 71. ölüm yıldönümü. Bir kez daha rahmet ve minnetle yadediyoruz...

Milli şiir adıyla, milletimizin yaşayış ve ananelerine ait şiirleri kastediyorsak, önünde eğileceğimiz bir deha sahibi şair görüyorum: Mehmed Akif.

Elverişli bulduğumuz her mevzuu yazacağız. Hele içtimai dertlerimizi dökmekten, yaralarımızı açıp göstermekten hiç çekinmeyeceğiz. Bundan maksadımız bir takım zavallıların zannettiği gibi milleti ele, düşmana maskara etmek değildir. Meramımız kendimizi değil maskaralıklarımızı maskara etmektir. Ta ki ülfet neticesi olarak, her gün yapmaktan hiç sıkılmadığımız hiç azap duymadığımız bir sürü fenalıkları yavaş yavaş bırakalım da elbirliği ile insanlığa doğru bir adım atalım.

Nihayet öyle yaş döksem ki, artık sen de fışkırsan!

Şu topraklarda, şayed, yoksa hiç imkan-ı i'zazın,

"Uğrunda harab eylediğim ömr-i harabım?

RESMİM İÇİN

Cema'atler kölendiı: Ka'be'ler haclen... Gel ey Leyla;

Darılmasınlar, gücenmesinler ama san'atkarız diye meydana atılan bir çoklarını biz adi birer simsar bulduk: Adi kaydını da ilave ediyoruz; çünkü enlerin belli etmeyecek kadar maharet gösteremiyorlar.

Yol varsa budur; bilmiyoum başka çıkar yol..

Küfe diye bir eseri vardı. Her okuduğumda duygulanmışımdır. Hatta eskiden Türkçe kitaplarında da vardı.

Perişan sözlerimden bıkma, hoş gör, ya Resulallah,

Sormayın iç yüzümün rengini: Yüzler karası!

Gökten ay parçası halinde, o rahmet güneşi,

der ya:

O'nun dizelri ile başlarız haftalık mesaimize ve O'nun dizeleri ile bitiririz bir haftanın meşakkatini. Ama 71 bir yıl önce sergilenen vefasızlık, farkında olmasakta o kadar etkilemiş olmalı ki toplumumuzu hala üstadı analmakta ve anlatmakta zorlanıyoruz malesf.

Toprakta gezen gölgeme toprak çekilince,

Rebi'i bir bulut şeklinde ağlarken mezarında,

«Arkamda kalırsın, beni rahmetle anarsın.

Allah mekanını cennet eylesin... Bizi de böyle değerli şairlerimizin kıymetini bilenlerden eylesin...

27 Aralık 1936 Mehmet Akif Ersoy öldü.

Lisanın şivesine uymayan eserler mahdud bir kısım halk arasında bir müddet yaşar; lakin sonra da ölür gider.

Dört taraftan akın etmiş de, nasıl çepçevre,

TEBRİK

Ölsen, seni sırtında taşır toprağın altı.

Sade yazmak bizim için asıldır. Ne zaman bu asıldan ayrı düşmüşsek, mutlaka muztar kalmışızdır. Yalnız sadelikte "cennet"i beğenmeyip "uçmak", "cehennem"i bırakıp "tamu" diyecek kadar ileri gidecek değiliz.

Yazılarımızın gerek mevzuunda, gerek üslubunda her şeyden evvel bütün Osmanlıları düşüneceğiz; yani mümkün olduğu kadar halka söyleyecek eserler meydana getireceğiz. Yoksa havas için yazı yazmaya yeltenecek derecede sersem değiliz! Zaten altı yüz bu kadar seneden beri yalnız havassı düşüne düşüne avam olmuş gitmişiz!

"Hiç merak etmeyiniz efendim, böyle devam ederse bu gençlik o yokuşu dümdüz edecek."

Oku, şayed sana bir hisli yürek lazımsa;

-MEHMET AKİF ERSOY-

Hiç kimse o kadar saf ve şeffaf bir anlatışla millet manzaralarını meydana koymamıştır. Türk ve İslam ruhu Safahat'ın ilham çekirdeği oldu. Edebiyat tarihi, şimdilik büyük Akif'ten daha büyük bir İslam ve Türk şairi tanımaz.

Müebbed bir bahar insin şu yanmış yurda, Mevla'dan.

Ne lahüti geceymişsin ki teksin sermediyyette;

Hiç ibret alınsaydı, tekerrür mü ederdi?

Tutunup el ele yüzlerce mübarek bayram.

Hocam çok teşekkür ederim. Sayenizde burda bir kez daha okumak gerçekten çok güzeldi. Orta okuldayken kitapta eserin yalnızca yarısı vardı ve sonunda ne olduğunu çok merak etmiştim. Hasan' ın okula yazılıp okuyacağını hayal etmiştim:))Ama sonuç tam tersi çıkmıştı.

Rahmetle anılmak, ebediyyet budur amma,

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda

Alçak bir ölüm varsa eminim budur ancak...

Ebedi kandili yandıkça, Huda 'dan dilerim,

Bir yığın söz ki, samimiyyeti ancak hüneri;

Mehmet Akif Ersoy bugün vefaat etmiş

Dili yok kalbimin, ondan ne kadar bizarım!

saygılarımla..

Bir sohbet sırasında bir dostu İstanbul'daki Vefa yokuşundan bahsederken, üstad sanki bu gün bizlerdeki vefasızlığı da farkedercesine o günkü gençliğin geçmişine olan vefasılığını kastederek dostuna şöyle der;

Sakın aldanmayın: İncelmeye gelmez kolunuz!

şiir ve vatan, insan ve mücadele, gerçek ve rüya anladığım işte bu

«Tarih i «tekerrür diye ta 'rif ediyorlar;

Allah Rahmet Eylesin...

Yazılarımız en namuslu aileler arasında okunabilmek üzere yazılıyor. Zaten bizim içtihadımıza göre edepsizlik başladığı noktada edebiyat biter.

Atiyi karanlık görüp azmi bırakmak,

Allah'a sığın, say'e sarıl, hikmete ram ol

ne güzelde yazmıştır on kıtalık İstiklal Marşımızı

Bu nazın elverir, Leyla, in artık in ki baladan,

Milli şairimizi dualarımızla analım bugün. Allah bu millete bir daha İstiklal Marşı yazdırmasın!

Ne odunmuş babanız: Olmadı bir baltaya sap!

Şafaklar ferş-i rahın, fecr-i sadıklar çerağındır;

Bahar olmuş, çemenler, laleler, güller bütün bitmiş;

Beş bin senelik kıssa, yarım hisse mi verdi?

Geçmişten adam hisse kaparmış... Ne masal şey!

Niçin hilkat zemininden henüz yüksekte pervazın?

okuyabilene, ilglenenlere

Beni kendimden utandırdı, hakikat, şimdi,

Kaç gün seni hatırlıyacaktır şu karaltı?

KISSADA N HİSSE

mehmet akif ersoy un sevdiğim sözlerinden bir tanesi hatta başlık açmıştım

Hele "San'at san'at içindir. San'atta gaye yine san'attır. Edebiyatta edebiyattan başka bir gaye aramak san'atı takyid etmektir." gibi yüksek nazariyeler bizim idrakimizin pek fevkindedir. Zaten bu türlü nazariyeler ahlaksızlığa felsefe şekli veren; edebiyat namına milletin namusuna, hayatına, mevcudiyetine yürüyen bir takım hazelenin eser diye ortaya koydukları bahnamelere revac verilmek için ileri sürülüyor.

Hele dilimizin şivesini -ister Napolyon çizmesi çekmiş, ister İngiliz çorabı giymiş olsun- hiçbir ecnebi ayağına çiğnetmeyeceğiz. Bu hususta ne kadar taassub, ne kadar muhafazakarlık kabilse göstereceğiz. Evet, eskiler gibi Arapça, Acemce düşünülüp yahut yeniler gibi Fransızca, Almanca tertip eyleyip Türkçe'ye ondan sonra naklolunan yazılara karşı gücümüz yettiği kadar hücum edeceğiz. Zira şu hakikate iyice inanmışız ki: dilsiz millet gibi şivesiz dil de yaşamaz; her memleket nasıl kendi tabii hududu dahilinde ilerlerse, her dil de kendi fıtri1 şivesi dairesinde terakki eder.

Saracaklarsa yarın Ka'be'yi huccac-ı kiram;

O bir sonsun, hayat artık müebbed leyl-i yoldadır.

Işık namıyle vicdanlarda ondan başka bir şey yok;

Şarklılar her şeyde olduğu gibi edebiyatta pek geri; garplılar her şeyde olduğu gibi edebiyatta pek ileri. Biz onların edebiyatından yalnız san'at cihetiyle istifade etmek isteyeceğiz. Yoksa ecnebi emtiasını yerli metaı yerine satmayacağız. Simsarlığın bu türlüsü dolandırıcılık olduktan başka kendi hissiyatımızın, kendi efkarımızın elhasıl kendi hayatımızın kıyamete kadar işlenmeyerek ham eşya sırasında kalmasına sebep olur ki hem ayıp hem günahtır. Petrolün nasıl çıkarıldığını, nasıl tasfiye edildiğini öğrenen Osmanlı Erzurum'daki, Irak'taki madenlerimizi işletmeye çalışmalıdır. Yoksa Amerika'dan, Rusya'dan, Romanya'dan teneke teneke gaz taşıyacak sonra da yerli mahsulü diye bizi kandıracak olursa biz onun madenciliğinden bir şey anlamayız!

Kulun şeydadır amma, açtığın vadide şeydadır!

Etmesin tek vatanımdan beni dünya da cüda..

Meşe halinde yaşanmaz, o zamanlar geçti;

Öyle sarsın Paşa'mın ömrünü, Hak'tan dilerim,

Bir de biz edebiyatın vatanı olduğuna iman edenlerdeniz. O sebepten hiçbir milletin edebiyatını memleketimize mal etmek istemeyiz.

K I T ' A L A R

SAFAHAT İÇİN

Gülüm, bir sensin ancak bitmeyen hala şu topraktan.

Görülüyor ki biz edebiyattan pek çok şeyler bekliyoruz. Evet, memleketin aklı başında olan evladı bize yan bakmaz da yardım edecek olursa neden Osmanlıların milli, hakiki, insani bir edebiyatı vücuda gelmesin?

Şahsiyet ve asaletinden zerrece taviz vermeyen bir sefalet abidesi...

Aczimin giryesidir bence bütün asarım!

Ona siz benzemeyin, sonra ateştir yolunuz.

ÇOCUKLARA

İndi afaka bu akşam, bu mübarek akşam.

Ne tasannu' bilirim, çünkü, ne san'atkarım.

Gel ey candan yakın canan ki gaiblerdesin, hala!

Meşimenden doğan ferdaya hayranım, ne ferdadırl

imanıyla, gönlüyle ve vatan sevgisiyle...

Dış yüzüm böyle ağardıkça ağarmakta, fakat,

Canı cananı bütün varımı alsan da hüda

Ey gölgeden ümmid-i vefa eyliyen insan!

Cihazındır alemler, kubbeler, inmiş meşiyyetten;