artık...

Kitaplığım da elbet kimi üstadların şiirleri vardır.

"evde otur, keyfine bak, oyuncaklarınla oyna" Diyorlar..

eğer böyle bir şey olsaydı zamanda,

Hazır. arabanıza kurulup evinize gidiyorsunuz.

Bu şiiri yazan X şahsı da olsa içeriği aslolan.

Ekmek elden, su gölden bir dönem başlıyor.

huzur içinde yaşıyorsunuz. Sağlığınız gittikçe düzeliyor,

ne ne olduğunu bilerek hayata gözlerini yumardı..

Cami'de uyanıyorsunuz.

ben teşekkür ederim arkadaşlar.

Hayat ın temel kurallarına aykırı olsada oldukça hoş bir Can Baba yazısıdır, aslında hepimizi düşünmeye sevk eder bu yazı. Her birimiz hayatı tersten yaşamaya imkan bulabilseydik yine aynı hataları, tadları, ... anıları biriktirebilirmiydik /yapar mıydık?

Beslenmek için ağzınızı açmaya dahi gerek yok, bir kordondan besleniyor, sıcacık, yumuşacık, gürültü ve patırtısız bir

Oysa doğal denge doğmak, yaşamak, beslenmek, barınmak, .. ve ölmek üzerine kurulu tek düze.. Ona mana katan, farklılaştıran bir çok değeri biz/çevre.. ve yaşanmışlıklar oluşturuyor.

Bu arada babanız ortaya çıkmış, "fazla çalıştın" diyor "artık eve dön, isi bırak, okumaya basla, harçlığın benden olsun..."

o zaman da hayat çok basit olmazmıydı? bence hayatın şaşırılarak, uğraşılarak ve yavaş yavaş yaşlanılarak bitmesi daha güzel :) insana çalışma, yaşama ve başarma isteğini veren de bu :)

hatırlıyorumda;işler yolunda gitmediği zaman gözlerimi kapatır, uykuyu çağırırdım. uyku gelene kadar da hayal kurardım. kötülerin hiç kazanamadığı kötülük yapanların cezalarını buldukları hayallerdi bunlar. hayatta yenemediklerimi hayallerimde yenerdim. kötülüklere alışmaktansa iyi bir dünyanın hayalini kurmak daha gerçekçiydi. gerçek olan her şey önce bir hayal değil miydi?

Nasıl mi?

Hatta mükemmel olurdu.

Doğumum anama hamallıktı, yamamam bana.. ölümde hamallık tabutumu taşıyanlara!

Okuduğunuz dersler gittikçe kolaylaşıyor.

tabuttan doğruluyorsunuz, yaşlı, Olgun ve ağırbaşlı olarak.

acılara daha alışkın olmaz mıydık?.

Ne güzel, hazır maaş, hazır ev...

Ve genel müdürlük veya bunun gibi yüksek bir makamdan tecrübeli bir

kaslar güçleniyor, kuvvetleniyorsunuz.

Bir gün çalışmak istiyorsunuz

Derken Anne ve babanız sizi götürüp getirmeye başlıyor, araba kullanma derdi de yok

Günün birinde sizi okuldan da alıyorlar,

keyfe bakar misiniz?

ve tüm haklar helal edilmiş vaziyette.

hayat işte... hayatın anlaşılmazlığı, insanın kavrayış sınırlarını aştığı zaman yaşanan teslimiyet duygusunu anlatan bu söz; aslında hayatın ne olduğunun en güzel tanımı değil mi 'derin bir hiç çekiş' ve 'kısa bir duraklama' ile. hayat işte...

lakin, bu kırıcı üslupla biraz emrivaki olmuyor musunuz?

Bir gün karanlık ilik ve sıcak bir ortama giriyorsunuz.

izleyen var mı bilmiyorum fakat yumurta süt bal filmlerinde aynı senaryo...

hayatı tersten yaşasaydık?..

Altmışlı yaslara kadar hersey garanti,

bu şiiri daha önce de okumuştum ama tekrar okumak güzeldi. teşekkürler :)

gerçi şimdi de öyle değil mi.

Herkes etrafınızda,

valla hiç de can yücelin yazdığı gibi olmazdı. o zaman size ne maaş bağlayan devlet olurdu ne iş olurdu iş hayatında zamanla yükseleceğine düşüyor olurdun ego denilen şeyin bambaşka şekilde çalışması gerekirdi sen zaman içersinde babandan önce yer alacağın için sen babanın babası olurdun. annenin de babası mantıken olman gerekirdi...

Derken bir gün patron size artık üniversiteye gitsen daha iyi olur diyor.

biz yaşlı doğunca anne babalarımız genç olacaktır.. bizi büyüten annnemiz, babamızı bu sefer biz büyüteceğiz..

Gittikçe zayıflıyor forma giriyorsunuz.

annelerimiz babalarımızın yaşlılığında ellerinden tutmuyor muyuz?

Partiler, diskotekler, kızların sayısı artıyor.

yani pek de mantıklı değil. hatta anneyle babanın çiftleşmesi olayını düşününce işler iyice sarpa sarıyor. garip bir hayal... biraz karmaşık... ve çok abes :)

Ve günün birinde müthiş bir Olayla hayatiniz bitiyor..

Doğar doğmaz devlet size maaş bağlıyor,

Mama artık her yerde, her an ve en taze şeklinde hazır.

Can Yücel iyi demiş te, Bebeklerin tekrar Analarımızın Rahmine girmesini nasıl es geçmiş bu yazıda?..

sonuçta,

insan olarak ise başlıyorsunuz.

Yaşamın en tatsız tarafı sona eriş seklidir..

kulağa çok hoş geliyor

ve ise ilk başladığınız gün size hoş geldin hediyesi olarak bir plaket ve altın kol saati veriyor patronunuz..

büyük bir İtibar, iltifatlar, çocuklar torunlar hepsi

Bir söz de şunu söylüyor

aylık veya üç ayda bir maaşınızı alıyorsunuz.

Mamanız ağzınıza veriliyor, zaman zaman altınızı bile Temizliyorlar, hatta bu durum alışkanlık yaratıyor

Herkes karsınızda el pençe divan... vücudunuzda da bazı hoşa giden hareketler de başlıyor.

hatta filmi ilk izlediğimde acaba Can Yücel dan mı esinlenmişler? diye düşünmüştüm

Can Yücel nakadarda güzel anlatmış, ahh keşke böyle yaşasaydık...

Diğer hormonal aktiviteler artıyor,

Benjamin Button filmindeki gibi.

ortamda yasıyorsunuz.

Bir tahta sandık içersinde, Herkes karsınızda saf durmuş, iyiliğinize dua ediyor

G tünüzden Can Yücel şiiri uydurmayın. Copy paste ile edebiyat ancak bu kadar tabii. Para verin kitaplarını alın merhumun.

Derken anneniz bir gün size süt verme kararını alıyor ve başka bir keyifli dönem başlıyor.

Küçülüyor, küçülüyor, ufacık bir hücre halini alıyorsunuz.

insanlar ne olduğunu bilerek olgunlaşırdı..

farklı bir bakış açısı olmuş teşekkürler

ve hiç tuvalet kullanmamaya başlıyorsunuz.

IT çağı bildiğin dezenformasyon çağı oldu be.

hele bu şiirin Can Yücele ait olmadıığını farzedelim, en sevmediğim şeydir, Üretilen ürünün, üreticinin gölgesinde kalması!.

fevkalade... aman ne güzel günler başlıyor...

tamemen kısır döngü bir şey.

Şüphesiz ki yaşamı tersten yasamak daha güzel,