Daha da olmadı, bir adamını mutlaka atanmamız lazım, yaş 28 olmadan...

Toplumdan kabul görmedim demişsiniz. sizde toplumu kabul etmeyin, akşam yemeğine filan çağırmayın toplumu ben öyle yapıyorum.

maybe olabilir demekse ne olabilir?

Tek bir hıyardan salata olmaz.. ama hepsinden olur ise renk renk ne güel olur..

Kapitalist düzenin "mükemmellik" teması altında zaman zaman kendimizi sevmekten vazgeçebiliyoruz malesef. Ama unutmayalım hiç kimse mükemmel olmak zorunda değildir ve olamaz da. Hepimiz birer mucizeyiz aslında düşünsenize binlerce sperm arasından bir sperm yumurtayla birleşiyor, anne karnında 9ay boyunca sapasağlam kalıyor ve dünyaya ulaşıyor. Bu bir mucizedir. Sırf bu yüzden bile olsa kendimizi sevmeliyiz.

'Evrenin tum kurami, tam anlamiyla bir tek bireye yoneliktir-Size.'sozuyle baslar ve devam eder.

pek faydasını görmedim ama yoklarmış gibi davranın.. daha akıllıca yazmak gerekir ise : başkaları ne düşünecek, elalem ne der diye düşünerek bir insan adım atamaz. hayat sizin ve kimsenin karışmaya hakkı yok herkes birbirine benzese inanın daha çekilemez olurdu her şey.

her yer taksim her yer direniş...

Psikolojik sorunlarınız eğer beyindeki bir hormon eksikliğinden kaynaklanmıyorsa büyük ihtimalle bilinçaltı temellidir. Bunun için "bütüncül terapi" uygulayan bir psikologdan yardım alabilirsiniz. Bu biraz uzun bir süreç olacaktır ama ilaçlara bağımlı kalmaktan daha iyidir diye düşünüyorum. Psikiyatristlere ve ilaçlara para döken hiçbir yakınım memnun kalmadı ve çareyi psikologda buldu çünkü sorunları bilinçaltı temelliydi, ilaç kullanmalarını gerektirecek birşey yoktu...

Bizler önce kendimize değer vermeyi öğrenmeliyiz ki başkaları da bize değer versin. Bizi önce biz sevmeliyiz. Eğer biz kendimizi sevmiyorsak başkalarının bizi sevmesini bekleyemeyiz. Siz kendinizi sevmeye başladıkça etrafınızda sizi seven insanlar da cogalacaktir. Bunun için önce bilincaltinizi kesfetmeniz gerekir. İnternette bununla ilgili yazılar ve olumlamalar bulabilirsiniz. Bence, her sabah uyandiginizda görebileceğiniz bir yere bu olumlamalari yazarak başlayabilirsiniz.

Tutumak lazım illaki...

kısasa kısas. sizde toplumu kabul etmeyin. kendi kendinizi mutlu edecek şekilde, yalnız ve toplumla ilişkileri asgaride yaşayın.

Mutluluk sadece atanmakla sıırlı olmamalı.. Her şey siz de başlıyor, siz kendinizi önemsemekle başlamalısınız sayın arkadaşım.. Siz kendinize değer verdikten sonra gerisi vız gelir.. Herkesin ise kötülük yapmasına fırsat verdiğiniz zaten üzüntüyü otomatik olarak kabulleniyorsunuz..

Batılı yazarların kişisel gelişim kitaplarına temkinli yaklaşıyorum. Bizim kültürümüzü tam olarak bilmiyorlar kendi kültürlerine göre özgür birey tanımları var ona göre kitap yazıyorlar sizce faydası olur mu? Bazı kitaplar da dini eleştiriyor o tür bir kitap mı?

O zaman tutunmuş mu olacağız?

Elbetteki bir takim kulturel, inancsal farkliliklar var lakin bazi degerler evrenseldir ve bu farkliliklar onlarin ozunu ve algisini degistirmez.

çalışan başka bir memur bulup hemen evlenin ve bir an önce ev sahibi olmaya bakın. her şeyin değiştiğini göreceksiniz. hatta bu iki aşamada her şey değişmiştir bile.

Son cümenizdeki örnek çok güzelmiş, hıyarlı örnek. : ) Hayırlısı...

Hayat her an süprizler hazırlıyor bizlere. Belki de hayatınız bu yaştan sonra değişecek umut etmekte fayda var her zaman..

Unutmayin ki cok degerlisiniz baslibasina degerli.

Bir kaç gün önce bilinçaltının gücü isimli bir kitap aldım okuyacağım teşekkürler ama şu kendimi sevme kendime saygı gösterme işini bir türlü beceremedim neyse bakalım.

Da ben kendimi değersiz görüyorum iki lafı bir araya getirip konuşabilen biri değilim tabi bunun sebebi özgüven eksikliği. Şu an psikiyatrik ilaç kullanıyorum ilaçsız yapamadım inşallah iyi gelecek gereksiz takıntılarımdan kurtulacağım.

Bahsettigim kitap piyasadaki kisisel gelisim kitaplarindan biraz daha farkli. Daha ice donuk, deger atfi, algi, duygular ve tepkilerle daha icli disli yani birey odakli. Umarim katkisi olur.

Yoksa

İlaç ile psikoloji düzelseydi beni de müsteşar yaparlardı. o derece yani..

Wayne W. Dyer'in 'Hatali Alanlariniz' kitabini okumanizi tavsiye ederim.

''olmaz olmaz deme, olmaz olmaz''

olduğu kadar, olmadığı kader..

maybe..

Yaş 27 oldu peki şimdi memur olup atansam ne olacak ne değişecek...

Atanın ama mutlaka atanmak lazım, olmadı çalışan birini bulup hem evlenip hem de ev almak lazım, hatta ve hemde tokiden...

Psikolojik sorunlarımı bir atlatsam çok rahatlayacağım ama ilaçsız geçmedi. Aslında benim tek eksiğim sırtımı sıvazlayacak bir arkadaş, bana değe vereb bir arkadaşım olsaydı özgüvenim epey artardı.

Ben de 27 yaşımda atandım ancak o zaman kazandım sınavı o zamana kadar özel sektörde çok uğraştım..

Teşekkür ederim bütüncül terapiyi araştırıyım.