Buğra, Osmanlı Devleti'nin kuruluşunu, Osmancık'ın Osman Gazi olarak tarihe çıkışını, yaşanılan olayları, tarihi yönüyle devlet ve insan anlayışını sade bir anlatım tarzı ile Osmancık'ta ele almış.

İSKENDER PALA : ?en azından 500 yıllık kültür mirasını taramadan, onlarda anlatılan konular üzerinde derin analizler ve yorumlara girişmeden ''Türk Edebiyatı?nın klasikleri yoktur,'' deyivermek sanırız okuyuculara da haksızlık olur. Ben edebiyatımızın yaklaşık bin yıllık yazılı metinler süreci içerisinde klasikler listesine girebilecek sayısız eserini sayabilirim.

Bu örnekten de asal bir soru çıkar: Cumhuriyet dönemi kanonunda ''Çalıkuşu'' mu daha belirleyici bir yapıttır, ''Kavak Yelleri'' mi?

Bir çok konuda haklısınız Sn. okudukça, "Türk Klasikleri" yorumlamalarına, incelemelerine başlamadan bir giriş yapmak bir bakıma iyi oldu. Geereken değerin verilememesi, hatta bir çoğundan bihaber olunması üzücü bir durum.

Talat HALMAN : ?Klasiklerimizi yeni kuşaklara bugünün diliyle aktarmak ve anlatmak yolunda sistemli bir çabaya girişmeliyiz. Türk edebiyatı geç doğmamıştır: Birçok Batı ülkesinin edebiyatı kadar eskidir. Bizim karşımıza dikilen zorluk, edebiyat tarihçiliğimizin ve eleştirmenliğimizin yeterince gelişmemiş olmasıdır. Bunu gidermek, klasiklerimizin bilincine varmak, geleceğin klasikleri olabilecek büyük, derin ve evrensel yapıtları yaratmak için, yeni bir aydınlığa uyanmak zorundayız.?

Evet sevgili sude dediğin gibi, Halide Edip Adıvar, Türk Edebiyatı?nın güçlü kadın kalemlerinden biri. Eserlerinin bir çoğu sinemaya uyarlandı.?Vurun Kahpeye? eserini okumadım ama, sinema uyarlamasını izlemiştim.

Dokuzuncu Hariciye Koğuşu-Peyami Safa

Ateşten Gömlek/Halide Edip ADIVAR

Keyifli paylaşımlarda buluşmak dileğiyle.

Yahya Kemal?in şiirlerini değerlendirirken onun düşünsel dünyasını öne çıkarmak geçersiz bir eleştiri anlayışıysa, ''Kendi Gök Kubbemiz'' de Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının temel yapıtları arasında Yahya Kemal?in modernizme dönük yüzüne bakarak anlaşılabilir. Yahya Kemal, Türk edebiyatında modernizmin eşiğinde durmuş, kapıyı geçmişe doğru kaparken sonra gelenleri selamlamak istemiştir.

Çalıkuşu-Reşat Nuri Güntekin

''Ateşten Gömlek'' (1922), ''Yaban'' (1932) ile ''Ayaşlı ve Kiracıları'' (1934), roman sanatımızın bugün ulaştığı düzeydeki yerleri ne denli tartışmalı olursa olsun, kanonu oluşturan temel yapıtlar arasındaki yerlerini şimdiden kestiremeyeceğimiz bir zamana kadar koruyacaklardır.

Vedat Türkali-Bir Gün Tek Başına

O zamanlar vakit dar, zorunlulukta olunca çok isteyipde okuyamadıklarım vardı. Şimdi elime geçtikçe okuyorum tekrardan. Dünya klasiklerinden önce bilmemiz gereken eserler bunlar.

Yaprak Dökümü-Reşat Nuri Güntekin

SEMİH GÜMÜŞ

İlk psikolojik romanımız olan Mehmet Rauf'un Eylül'ü kitaplığımda okunmayı bekliyor. En kısa zamanda okumaya çalışacağım..

Aslında okuduğum bir çok Türk klasiklerini yeniden okumak istiyorum. Herşey değiştiği gibi hem yaş olarak hemde fikir olarak çok fazla değişimlere uğruyoruz. O zaman ki okumamla şimdiki okumam arasında büyük farklar olacağını düşünüyorum..

Tarihi yönü ağır basan "Osmancık" okumayanlar için tavsiye edilebilir.

Klasiklerinin olmayışını, Türk edebiyatının geç doğmuş olmasına bağlayabiliriz, o zamanları suçlu görmeden. Bin bir türlü nedeni var bunun ve bugün Batı?nın benimseyeceği klasiklerimizden söz etmek de düş kurmak gibi. Burada şu geliyor akla: Kendi kimliğini yaratan, içine doğduğu toplumsal kültürü anlattığı gibi, ona kimlik de kazandıran yapıtlar Türk edebiyatının klasikleri olarak niçin sayılmasın? Zaman zaman Yunus Emre?nin bizim klasiğimiz olduğu söylenmiş, belki araya birkaç ad daha girmiştir. Melih Cevdet Anday da klasiklerimizin olmadığını düşünüyordu. Gelgelelim, bu sınırların dışına niçin çıkılmasın? Sözgelimi ''Kendi Gök Kubbemiz''den başlayarak edebiyatımızın çağdaş klasiklerini tuttukları yere, etki alanlarına göre pekala bulabiliriz.

Ötüken Yayınları, 356 sayfa.

Ortak bir bilinç ve duyarlık, giderek ortak bir bilinçaltı oluşturulmasına katkısı tartışmalı yapıtları Türk edebiyatının temel yapıtları arasına sokmak, ?liste? yapmak, söz konusu ortaklıktan hala uzak olduğumuzu mu gösteriyor?

Diye düşünüyorum.

Bir ailenin yavaş yavaş yıkılışını ve bunun yanında insanın inandığı değerlerinin de çürüyüp gidişini anlatan bir eser.. Ahlakı değerlerine ve inandıklarına sıkı sıkı bağlı bir insan ve bunlar uğruna her şeyi bir anda silebilecek karakterde bir insanın başına gelen acıklı olayları anlatıyor.. İnsanın doğal özelliği sanırım alışmak. Bu kitapta da bir süre sonra kitabın baş kahramanı her şeyi doğal karşılamaya başlıyor. Hiç bir şey olmamış gibi hayatına devam ediyor ve kendini dışladığı ve asla olmaz dediği hayatın içinde buluyor..

Lise yıllarında okuduğum bir eseri yeniden okumak güzeldi..

Edebiyatı popüler kültürün içine sıkıştıran şimdiki değerler dizgesi altüst olduktan sonra, çok okunanlar da okunmazlaşırsa, yeni bir kanon mu oluşacaktır? Bir zamanlar göze giremeyenlerin okuma kültürünün üst basamaklarına çıkıldığında edebiyatın gözdelerine dönüşebileceğini de, sözgelimi Tanpınar?ın romanları, Oğuz Atay?ın ''Tutunamayanlar''ı göstermedi mi?

Sodom ve Gomore-Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Kiralık Konak-Yakup Kadri Karaosmanoğlu

Değil mi ki kanon öncelikle edebiyat tarihinin ve zamanın konusudur, bunda ''Sinekli Bakkal'', ''Yaban'' ile ''Ayaşlı ve Kiracıları''nı bir dönemin romanları olarak buluşturan resmi tutumun da kendince payı vardır. Ders kitaplarıyla devletin yaratmaya çalıştığı bir kanondan da söz edilebilir belki. Orada yıllar süren aymazlığı bilinçsiz çaba sayamayız. Gene de hak ettiğinden çok önemsenmemeli. Ayakta durmakta zorlanan bir yapının kanona dönüşmesinin güçlüğü beliriyor burada. Demek ki kanonu kimin belirlediği de bu tartışmanın öncelikli sorularından. Ders kitaplarının birçok kuşağın edebiyat beğenisinde etkisi olmuştur belli ki. Ama oradan bir karton kanon çıkacağı da belliydi. Resmi iktidarın değil, edebiyat iktidarının yaptığı seçimlerin kanon oluşturmaktaki etkisi bizim edebiyatımızda her zaman daha belirgin oldu.

Öte yandan, antolojilerin de edebiyatımızın temel yapıtları ve doruk yazarları için bir onay merci olduğu görünüyor. Sözgelimi İlhami Soysal?ın ''20. Yüzyıl Türk Şiiri Antolojisi'' adından hiçbir güç alamamışken, Memet Fuat?ın ''Çağdaş Türk Şiiri Antolojisi'', Türk şiirinin kanonu olarak benimsenmemiş midir?

Namık kemal-İNTİBAH

Kanon düşüncesinin temel yapıtlarından biri olarak okuduğumuz ''Gecikmiş Modernlik ve Estetik Kültür''ün yazarı Gregory Jusdanis, ''Bugün gözde olan yarın gözden düşebilir,'' diyor. Bunu hep söylüyoruz. Okur kamuoyunun kanonu oluşturan seçiciler arasındaki varlığını da sarsan bir önerme bu. Bugün gözde olanı bilinçdışı seçimlerle öne çıkaran okur, kanonu çok okunanların belirleyici olduğu bir bütün olarak görecekse, kendinden çok daha etkin bir seçici olan zamanın duvarına çarpacaktır.

?Bizim Klasiklerimiz? konu başlıklı Milliyet Gazetesinde yer alan bir söyleşiden de kısa kısa alıntılar yapmak istiyorum. Klasikler üzerine neler konuşulmuş, bu noktada okuyucu, okur ve yazar olarak nerdeyiz..

Şeyh Edebalı'nın Osmancık üzerindeki manevi desteği, Osmancık'ın Osman Bey olması yolunda katkısı büyüktür.

Yazar: Tarık BUĞRA

Örneğin şu an aklıma gelen iki tanesi: Halide Edip Adıvar'ın Sinekli Bakkal'ı, Peyami Safa'nın Dokuzuncu Hariciye Koğuşu.

Kavak Yelleri ve Yaprak Dökümü dizileri ilk başladığında bırakın Reşat Nuri ismini bu kitapların yeni yazıldığını, yeni yayınlandığını zanneden kişiler vardı. Ne tuhaf!!

Görüldüğü gibi, kanon edebiyat tarihinin konusudur. Ama eskil, ideolojik tarih yazımı bir kanon çerçevesi çizmekte ne denli yetersiz kalırsa, eleştirel, öznel, giderek yaratıcı edebiyat tarihi de kanonu belirlemekte o denli etkindir. Edebiyatımızın daha yazılmamış, yazmaya bugüne dek kimselerin aday olmadığı tarihi, bugünkü edebiyat kültürümüzün bıraktığı bir eksiklik olarak alınabilir. Ahmet Hamdi Tanpınar?ın ''XIX. Asır Türk Edebiyatı Tarihi''nin (1942) bir kanon örneği olarak düşünülebileceğini söylüyor Murat Belge. Demek ki Tanpınar, ''Edebiyat Üzerine Makaleler''i (1969) de eklersek, tarihsel ölçütleri barındıran bir kanon oluşumunda temel alınacak değerlendirmelerin sahibidir. Deşilmek için bekleyen adamakıllı zengin bir yığının varlığını gösterir.

Eser, "Kuruluş" dönemini anlatması ile.. karakterlerdeki bilgelik, fedakarlık, cesaret, aşk'ı dile getirmesi bakımından da önemli.

Bu başlığa sadece kitap isimlerini yazmak çok faydalı olmasa gerek. Yorumlarınızla zenginleştirebileceğiniz paylaşımlar daha bir etkili olacaktır okumak isteyenler için.

Türk şiirinin modernleşme sürecinin dönüm noktaları ve köktenci atılımların öncüleri arasında yer alan Garip, kendi başına bir kanon sayılabilir mi? Buradan Cumhuriyet dönemi çağdaş Türk edebiyatını anlatan bir büyük kanonun yanında oluşmuş alt kanonların varlığına gelebiliriz. Garip bir kanonsa, İkinci Yeni de bir kanondur. Bir başlarına Nazım Hikmet de, Sait Faik de...

benim sevdiklerim bunlar... iz bırakanlar :))

sabahattin ali-KÜRK MANTOLU MADONNA

Yaprak Dökümü/Reşat Nuri Gültekin

Edebiyat derslerinde isimlerini duyduğumuz, sınavlarda gerekli olduğu için hangi kitabın hangi yazara ait olduğunu ezberlediğimiz, kısaca içeriklerini bildiğimiz eserler çoğu.

mehmet rauf-EYLÜL

Edebiyatımızda zaman zaman ortaya çıkan etkin dergiler, edebiyat çevreleri, akımları da etkin kanon oluşturucuları arasında sayılabilir. Sözgelimi Türk şiirinin büyük ustaları arasında Orhan Veli de, Melih Cevdet Anday da, Oktay Rifat da var ama onların bir başlarına yarattıkları etki, edebiyat tarihimiz göz önünde tutulduğunda, Garip akımının yarattığı etkiden büyük değil.

Bunları okudum. Hatırlayamadığım daha çokları da var...

Eylül-Mehmet Rauf

Günümüz Türk edebiyat okurları benim klasikler listemde yer alan eserleri maalesef tanımıyor. Bunun pek çok nedenleri vardır. Öncelikle yayın ve piyasa problemi, sonra bakış açısı ve zihniyet problemi... Oysa modern zamanlara hazırlanmak için kendi kültürünü bilmek zorunda bu okuyucu. Geleceği yaşamak için geçmişini, medeniyeti kucaklamak için kültürünü ıskalamamak zorunda.?

Türk edebiyatının kanonlarını oluşturan yapıtları?olmazsa olmaz? ya da?temel? kavramları bağlamında saptamaya koyulurken elbette tartışmalı, ?olmazsa olur? ya da?ikincil? yapıtlara yönelerek daha baştan ayakları üstünde durması olanaksız sonuçlara da varılabilir.

CUMHURİYET döneminin uluslaşma sürecinin bilincini oluşturan etmenler arasında edebiyatımızın temel yapıtlarının işlevi, başka bir nedenle yeri doldurulamayacak kadar önemlidir. Ortak bilinci oluşturan bütüncül bir kanonun varlığından bugün söz etmek olanaksızsa da, bazıları zaman içinde belirip kaybolan, bazılarının etkisi günümüze dek süren farklı kanonların birbirlerine eklenmesi çağdaş Türk edebiyatının oluşum sürecini anlatır.

Kurtuluş savaşı yıllarında yazılan bir aşk öyküsü. Savaş sonrası hüzünler, kayıplar, farklı bir hayat ve bunun ilginç süreci. Türk Edebiyatı Klasikleri?yle tanıştığım ilk edebi romandı. Uzun zaman önce okuduğum bir eser.

?Semih Gümüş?ün, Milliyet Sanat Dergisi?nin Şubat 2004 tarihli sayısında ''Çağdaş Edebiyatımızın Temel Yapıtları'' başlıklı yazısı süreci hızlandırdı.?

Belki bu örneklerden çıkarak şu saptamayla bir açıklık getirilebilir: ''Yaban'' ve ''Çalıkuşu''nun temel yapıtlar oluşu doğrudur doğru olmasına ama ''Huzur'' ve ''Kavak Yelleri'' başyapıtlardır.

En azından burda değinebiliriz, okudukça yorumlarımızla, farklı bakış açıları ile faydalı bir paylaşımda bulunulacağına inanıyorum.

Türk Edebiyatı Klasikleri; okunması, yorumlanması gereken eserlerin başında gelir. Bu başlık sayesinde, okuduklarımızı, okumadıklarımızı, okumayı düşündüklerimizi, fikir alışverişinde bulunarak, okuma sürecini daha zevkli ve yararlı hale getirebiliriz. Kendi adıma teşekkür ederim sevgili İDAL, forum için gerekli olan bir başlıktı.

Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatından söz ettiğimizde, yazılmış ve yaşanmış olanların tamamını değil, yarattıkları değeri ölçüte dönüştürebilmiş yazarları ve yapıtları anlıyoruz. Burada bir değer sırası da hem kendiliğinden hem de zaman içinde değişen edebiyat kültürümüzün sonucu olarak ister istemez oluşur. Yakup Kadri?nin ''Yaban'' romanının bu değer sırasında Tanpınar?ın ''Huzur''unun yanına çıkması beklenemez belki; ama yol açtığı onay ve 70 yıldır bir dönemi belgeleyen romanlar arasında ilk akla gelenlerden olduğu için, Cumhuriyet dönemi edebiyatının geçmiş bilinciden ''Yaban''ı çıkarmak da olanaksız gelir bana. Benim öznelliğime kalsaydı, ''Yaban''ı almazdım listeme; ama nesnelliğin taşıdığı zoru 70 yıldır yenemediysek, ''Yaban'' da kanon içinde sayılır, ''Yorgun Savaşçı'' (1965) da.

Semih Gümüş'ün o ünlü yazısı. Bir çok tartışmayı da başlatmıştı. Türk kalsiklerimiz yok derken, baz olarak alınan Cumhuriyet dönemi ve sonrası edebiyatı. Halbuki Cumhuriyet öncesine bakıldığında kökene inildiğinde bir çok kalsikleşmiş eser görülecektir. Çağdaş Türk Edebiyatındaki eserleri klasik olarak görmemek -70 yılda klasik olunmaz mantalitesinde- bugün için bir ölçüde makul karşılanabilir, ancak bundan sonrası için daha sağlam yerlerini alacaklardır.

orhan kemal-GURBET KUŞLARI

Edebi alanda harcanan emekler, ne yazık ki görmezden geliniyor. Bırakın edebi bir ürünü okumayı, kitap okumaya bile sıcak bakmayan çok insan var. Ama bu başlık ve paylaşımlar sayesinde bir nebze de olsa, edebiyata emeği geçen, yazan, eleştiren değerli insanları tanıma fırsatı bulacağız. Ve bu vesileyle edebiyatta ki en bariz boşluğu doldurmaya çalışacağız.

Ayrıca?Sinekli Bakkal? eseriyle ilgili yorumlarını görmek isterim. Okumayan ya da tekrar okumak isteyenler için;)

Lise yıllarında Halit Ziya Uşaklıgil'in Mai ve Siyah'ını okumuştum. Dili bayağı ağırdı. Okurken elimizde mutlaka bir sözlük olması gerekiyor.

Çağdaş Edebiyatımızın Temel Yapıtları

Sevgiyle.

Okuduklarımız, okumayı düşündüklerimiz, yorumlarımız, bizdeki izleri, etkileri...

Cumhuriyet dönemini içselleştirmiş genç ve yaşlı okurlarının gözünde Türk edebiyatının simgelerinden birine dönüşmüş ''Çalıkuşu'', yazınsal niteliği bakımından kendinden çok daha önemli sayılabilecek ''Kavak Yelleri''ni gölgesinde bırakabilmiştir. Kanonun sıradan olanı içine almaktaki çabukluğunu, hünerini mi çıkarmalıyız bundan?

Sözgelimi Ömer Seyfettin?in aşırı milliyetçi tutumundan beslenen kahramanlık öyküleri de ders kitaplarının unutulmazları arasındayken, ondan bugünün okuru için yapılacak bir seçkiye yalnızca günlük hayatı, kadın erkek ilişkilerini konu eden çağdaş öykülerini almak çok daha yerinde olur. Ömer Seyfettin ''Bomba''nın yazarı olarak mı okunmalıdır bugün, yoksa ''Aşk Dalgası'' gibi öykülerde mi yaşamalıdır?

Adıvar?ın akıcı bir dili, okuru kendine çeken bir üslubu var.

Anadolu gerçekliğini popüler ilgilerle buluşturmayı başaran ve 80 yılın en çok okunan romanlarından olan ''Çalıkuşu'' (1922) da bugünkü estetik ölçütlerimize göre sıradan bir roman sayılabilir. Oysa ''Kavak Yelleri'' (1961), Reşat Nuri okurlarınca da gözden kaçırılmasına, dolayısıyla az okunmasına karşın, yazarının en önemli romanlarındandır.

Klasik olarak kabul edilebilecek o kadar çok kitabımız var ki... Ama maalesef okunmuyor, okunmadığı için de bilinmiyor. Anlayacağınız işimiz dizilere kaldı.

Türk Edebiyatı alanında kendi eserlerimizin farkına varabilmek, önemini anlayabilmek ve tabir yerinde olursa?klasikleşmiş? eserlerimizi değişik açılardan yorumlamak, paylaşmak amacıyla, edebi bir ortam oluşturabilmek açısından başlığın sağlıklı olacağına inanıyorum.

Roman: Osmancık

Yabancı dilden alınan kelimelerin kullanılması, yabancı marka kıyafetlerin giyilmesi gibi durumların farklılık oluşturduğunu düşünen bir zihniyet her zaman olagelmiştir. Aynı şeyler kitaplar için de geçerli. Bu düşünceler sebebiyle Türk edebiyatının en güzel eserlerinden bihaber yaşanılıyor. sadece büyükler mi en büyük eksikliği bence çocuklar yaşıyor. Yeni eğitim sistemiyle Türkçe ders kitaplarında eski edebiyata yönelik çok az kaynak metin kullanılıyor. öğrenciler edebiyatımızın en güzel örneklerini tanımadan yetişiyorlar. bu sebeple zamanında tıpkı kendiminde yaptığı gibi öğrencilerime önce Türk edebiyatından eserler okutmaya çalışıyorum. türk edebiyatı klasikleri adı altında ayrı bir başlığın açılması çok güzel. Bu bölümü takip edenlerin büyük fayda sağlayacağı bir başlık olmuş. o yüzden ben de teşekkür ederim.