marifet odur ki

ısınır sevinirim amma yare üzülürüm

Bilmiyorum hiçbirşey yapamıyor kabuğuma çekiliyorum sadece düşünüyor, düşünüyor, düşünüyorum ahhhhhhhhh ben bu sorulara cevap bulamıyorum...

Şeb-i yeldayı, müneccimle muvakkit ne bilir?

Mutlaka sana ait olmasın istiyorsan bir şeylerin?

Aşkın sıvı hali mi olurdu kan da kalbin şiddetli atışlarından koparak bağıra bağıra ilermiydi damarlarımda?

er kişinin işi

söylenmesi gerekiyorsa zamanında söylenmeli bazı şeyler.. yoksa çok geç olabilir... keşke dememek için söylemek lazım.. bazen de keşke dememek için susmak...

Sevmekle başlar herşey kendini sev...

bu başlıgı görünce aklıma bu söz geldi..

düşündükçe içimde volkan kıpraşır

Çatıların gökyüzüyle birleştiği yerleri sahipleneceksin.

ve dokun kendine hesapsız...

Çok sahiplenmeyince, çok ait de olmazsın hem.

yıllar geçti Sönmedi ateş yanıyorum ey yar haberin yok...

söylesem söz olur

biliyorum sana muhtacım

Peki naralar savursam da bir kulak veren olurmuydu coşkulu aşka dair duygularıma?

içinden geçeni söylemek ile içine gömmek arasında sıkışırsan akışına bırak o zaman

ben dertli; ben mücrim

söylensin tesir etsin söylendiginde de gönül razı olsun..

susmayı değil sevgiliyi dinlemeyi

Demeyeceksin işte.

Senin değillermiş gibi davranacaksın.

Paldır küldür yürüyebileceksin.

bu ne katre nur ya, ne kadar basit bir yazı... yazı bile denmez, sende hiç yazı kabiliyeti yok mu,,,,

Müptelayı gama sor ki geceler kaç saatdir..?

Önce sessiz sedasız etrafını dolaşırsın temkinli, düşünceli.

gönül söylemekten çok dinlemeyi seviyor

ben geldim sen hep kaçtın

beni böyle seversin diye.

Çok eşyan olmayacak mesela evinde.

Senin onu sevdiğinden.

ben söyledim sen hep sustun

Tam huzuru buldum derken suyun derinliklerindeki dallara takılır ayağın;bedenindeki o serinliğin yerini bir korku, ürperti almıştır artık.

en önemlisi hal dili olsa gerek...

ve ilk kendine gülümse aynalarda...

Hatta elini ayağını bile çok sahiplenmeyeceksin.

yazarken kalem donuyor

İlişik yaşayacaksın. Ucundan tutarak?

patlıyor çevremi yıkıyor

Ve zaten genellikle o daha az sever seni,

tüm geleceğime alev saçtın.

oooof o söyleyeceklerim

ve umursa kendini teşekkür et...

Bir sevda sun yalansız...

Çok sevmeyeceksin mesela. O daha az severse kırılırsın.

Mesela turuncuya, yada pembeye.

Yada sessiz çığlıklar mı atmak gerek, susarak lisan-ı hal ile mi anlatmak gerek acaba bir vav harfi edasıyla?

İstediğin kadar bağır çağır ne sesini duyar ne de duysa da söylediklerinin tesiri olur. Belkide duymak istemiyor artık dersin ama gönlün razı gelmez bir umut yinede konuşman gerektiğini vazgeçmenin kaybetmeyi kabullenmek olduğunu fısıldar yüreğin...

zaman arkadaşım zaman.. herşeyi çözen o. son sözü genelde o söylüyor

Güneşi, ayı, yıldızları?

vay vay... katre nur, sende yazmam yazamam dersin, döktürmüşsün ya...

anladım ki

gönlüme koysam köz olur

Mesela gökkuşağı senin olacak.

hem bu gece şeb-i yelda onada uygun olsun;)

gönlümde volkanmışsın ey sevgili

Hani yemyeşil ağaçlarla çevrili dingin bir göl vardır. Uzaktan bakarsın, ya rengi çeker seni ya durgunluğu yada hayatının karmaşasından, bunaltıcı sıcağından sıkıldığından mıdır nedir kendini buluverirsin kıyısında.

Mesela kuzey yıldızı, senin yıldızın olacak.

Dost ol kendine dürüst ol...

Çırpınmaya başlarsın, kızarsın göle o dinginliğinin altındaki tuzakları göstermedi diye.

haz alırım bundan bana bu yaraşır

Dili olsaydı kabimin konuşur muydu yoksa atışları değişirdi de yinede kelimelere dökemezmiydi?

Öyle beylik laflar etmeye gerek yok ki.

her kişinin degil...

Hem her an avuçlarından kayıp gidecekmiş gibi, Hem de hep senin kalacakmış gibi hayat.

sadece yüzünde gülücükler eksilmesin diye.

kelimelerin eline bıramayacağım bir hissi taşıyorum sanki yüreğimde... ama konuşmadanda tam anlatılamıyor gönlün derdi... kısacası lafızlar manaları taşımalı konuşurken...

Gökyüzünü sahipleneceksin,

İlle de bir şeye ait olacaksan, renklere ait olacaksın.

ve paylaştıkca cogalır sınırsız ver...

O üşümesin, yanmasın, incinmesin yetişir

beni üzdüğünü üzüldüğümü diyemedim sana

sevmiştim seni kim olduğunu bilmeden hala bilmiyorum sanma biliyorum biliyorum o zaman sevdiğim insanla uzaktan yakından alakan yok zaten ben eylülü sevdim seni değil

Bir tatlı söz söyle kendine tebessüm et

Sonra yavaş yavaş ayakların ıslanmaya başlar tatlı bir serinliktir alır bedenini sonra koyuverirsin kendini gölün sularına, süzülürsün yüzersin.

Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.

tesir etmek gerek yada gönlü razı etmek gerek

bir ihtimal...

Sonra göreceksin binlerce yüzde kendi yansımanı...

Çok sevmezsen, çok acımazsın.

?O benim.? diyeceksin.

peki niye yazıyorsun diyorsan

yazsam kağıt yanıyor

Ya da cennete ait olacaksın.

içimden binbir türlü sözler geçer

Aşk gölüne gireceksen eğer serinlğiyle verdiği hazzı da kabulleneceksin, az da olsa derinliğiyle seni boğmasına da izinvereceksin...

Onlarsız da yaşayabilirmişsin gibi davranacaksın.

Çok sahiplenmeden, Çok ait olmadan yaşayacaksın.

yüregimden binbir türlü haller geçer

Hem hiçbir şeyin olmazsa, kaybetmekten de korkmazsın.

şaka bir yana, ne güzel, ne aydınlık cümleler... emeğine, yüreğine sağlık... bence çok güzel olmuş, devam katre...

?O olmazsa yaşayamam.? demeyeceksin.

Yaşarsın çünkü.

Ucum yok bucağım yok saklımdasın ey yar haberin yok...

bidefa yazdıkların okunmuyor, yazını düzelt, sonra silgiyi her tarafa bulaştırmış, kapkara etmişsin... sayfalarda buruşmuş... olmaz...:))

devam devam sende, yazarlık istidadı var...:))

İlle de bir şeyleri sahipleneceksen,

yüreğime hapsettiğim sözleri mahkumiyete alıştırmak için sarf ettiğim çabayı bilsen hadi söyle içindekileri demeye utanırdın. ve ben böyle bir yükün altına girmektense yüreğimin diline ömür boyu pranga vurmayı tercih ederim. yoksa gül yanar, el yanar, dil yanar... varsın olsun yüreğim yansın. yangın yerlerinde elde kalan sonunda bir avuç kül olsa da...

İlk kendine günaydın de uyanırken...

yazmasam içimde volkan oluyor

yangın degil küldü dersin, bir kurumuş güldü dersin, soranlara öldü dersin, unutursun hiç üzülme...