kaybediyorum

her zaman dinlerim..

düş zembereğim boşaldı yine

Ancak

Kimi zaman hıncımı almak istercesine, kimi zaman da sükunetle ama büyük bir itina ile bastıra bastıra yazmıştım.

şimdi yaprak döküyorsa gözlerim

değer verdiğim kadar saklı

böyle bu madem

ya da tanımakla uykudan uyanıyorum...

şiir şiir nereye kadar?

tuhaf bir gün ışığı

unutma

Nedeni belli Ey Sihr-i Nur

fazla düşünmeyin gene ""sayıklıyorum""

açılmadımı açılmaz

Yolarımız kesişmedi

Nasıl sensizim anlatamam.

lakin, dilim lal

korkuyorsun boğulmaktan

gök döküldü

yüzünü dökme minik kelebek, hem ömür dediğin nedir ki sana da,

ben ucunda bir koyun

Derdini duyunca

masalımsı bir hava var üstünde.

Ne bir umut..

sayıklayışlarımı

biçimsiz..

feveran...

ama göstermem sevdamı, gösteremem

kalan gidende saklı..

benden aldıklarını geri vermek için?

cebinde iki şiirle gezenden

bir şiire başla hele

oysa hep sen dolaşıyordun

söz dinlemez gözlerim

adınada nazlı derdim

annesi dün ölmüş çocuklara dokunurcasına, şefkatle...

yalan yok daha dün gece üçü vuruyorken isminle uyandım

nasıl silinecek?

kal-ü beladan beri

Hüznü gururu ve öfkeyi bilseydin keşke...

şerh düşerek başladı işe

içimden acımtrak sayıklamalar geçerken yine, yanda ki reklam durdurdu beni

Sense öylece duruyorsun ellerimin içinde

bazen zarar etmemekmiş

sevgili

Sayıklamak takılıp kalmak,

gözbebekleri utanır ışıktan, güneşten, yeryüzünden

beklerken,

Bırak..

şah damarından kestiğim

bekle ki aydınlatsın yüzlerimizi

Seni pamuklara sarmalar sararım

her aşığında kendine özgü kelimeleri var

Sözün ve eylemin paralel gitmesi zordur aşkta. Bataklıkta ne kadar düzgün yürüyebilirsen o kadardır yani. İçmeden sarhoşluğu da en deli öfkelere kapıldığında metaneti bulmanın çarpık dengesidir bu. Dengesizleştikçe dengeye gelir herşey.

Düşler saçılır oraya buraya

sanmayın ki ağlıyorum.

bakıyorum

Ve siz..

ruhu hüzün sızısındakilerin uğrak yeridir mecaz-ı memleketim.. uzun uzadıya kurulan cümleler, sayıklamalar...

Bir yol alıyor en derininden

düşerken önce boşluğa, sonra denize

kor gibi sarar seni o saf dileği

patos çekmeye ara verildiğinde,

her umuttan sonra elde kalanlar

zor mu diyorsun?

kanırtıp, kanatıp en derin yaralarımı, gülümsüyorum yine de..

ü. y. oğuzcan

ben sana

sayıklamalarım kimliksiz dolanıyor artık

içilmeyi bekleyen su gibi

bir yenisini daha ekliyorum

sayıklayıp zırlayacak sessiz bir köşe arıyorum sadece

söyle... BENİ HAK ETTİN Mİ...?

çıkıp gelecek misin?

ayım, güneşim, yıldızım artık aydınlatın dünyamı.

gelen kervanda

buğulu gözlerine oturan yağmurlardan ördüm ben bu kaleyi kendime

Kaçırma gel şu olgun yaşımı

konuştum, anlattım, battıkça battım.

Dinler gibi

ülkemin ter kokulu coğrafyalarında

?Git? diyorum gitmiyor,

Ben ölmeden ölemiyordu

sayıklamaktayım seni

omzumda ağladığın zamanlara ince bir sitem

yaşıyacağız

Rüzgarın denizi her kamçılayışında

Nefes almak, tek istediğim şey nefes almak. Şöyle doya doya çekerken havayı içime ben onu geri vermeme hakkımı kullanayım gizlice. Yok mu bu hayatın kandırılacak birşeyi. O kadarmı gerçeğiz yani. Herşeyde olan seçenekler niye burda kaybolmuş?İlla ciğere ciğere dadanacak acı, kurtuluş yok yani.

çırpınınca sevdadan yarin yüreği

Güneş yakıyor,

pamuklar içinde yüzüyorum sanırsın

Götürsene beni o?çocuk parkına?.

sana tuhaf

lisanım yetmedi

birazını da yüreğine bıraktım.

kırptımda kırptımda düşlerimi

yorgunluğuma ver

tenhalardan sükunet topluyorum

geçiştirmeden..

sana kalsın şimdi

full as...

Akmayan gözyaşı dediğin şey; hergün beklediğin, köşeden dönsede görsem dediğin, göremedikçe canını vahşi bir hayvan gibi ısıran, tarifini bulmak için bile geceleri dar ettiğin ve işte o gecelerde kum saatinden damlayan kum zerreleridir. Adamın içine içine akan...

Ama sen ne istersen o olur yinede.

anlamamanı diliyorum

belki uzun olacak belki kısa

eriyip gitmek üzereyim yokluğunda

hatta kurban olurum ona

Yüreğimde ellerime eşlik ediyor.

ay ışığına

içtiğim su kadar değerli

gaddarlığım anca üstüme basanlaradır

baktığımda orda olacağın yerleri

kalmadı bende b/aşka çare!

ufacık bir gün kalıyor elimde

artık amacına ulaşmıyor sabahların

Bazı mısraların yabancı

o kahreden yalnızlığın gölgesi

gün dönüyor, mevsimler dönüyor ve sen yara biriktiriyorsun anca

hani nerde şimdi ellerin

ya hepsi hiçte

hangi şehir

ayrı olmak... gayrı olmak...

kölelik makamından bakayım dünyaya

maalesef arada kaynadın

adını koymadım senin. iyiki geldin hoş geldin. sayıklamalarıma ortak olup anlamlı anlamsız tüm kelimelerimi coşturdun..

bendende utanma

Gözleri gülen sevdiğim,

terkedilmiş bir çocuk gibi

tut beni ne olur

senetleri sahte çıktı

tanımasaydım

Her bakışın gönlüme mayınlar döşüyor.

kim burda yok dedi sen kapıyı çalınca?

alttan almam

gücüm tükenmede

masalım yok

perdeler inmeden pencerelerime,

üstüme atılacak kadar şiir de biriktirdim

mezartaşına bakıyorum sanki

Bayram sabahlarının,

sabahları gülerek onunla konuşmayı unut

duvarlara

yıkılmaz duruş

Pompei misali...

aklımı ziyan ediyor ayak sesin

biterse

o şarkı o ses ve ben

deniz öldü...

gölgeler koyu olur

Hiç kimse duymasın adını söylediğimi ya da yazılmasın hiç bir kalemde.. Dertlerimi sepet yaptım koluma, vurgunum derin, amansız kollar çekiştirmekte ruhumu. Sızı sinmiş, kan depilmiş yaralarıma. Ağrıyan dişim değil aşkım, dil yarası..

al valizini eline

yarını

işte orada duruyor

geceler bile gündüzdür gönlüme!

bu rahatlıkta

umut işte

kimseye benzememen bu yüzdendi

gül kokulu Nihadem...

dilimi, dudağımı ısırıyorum

bana senden y/akın yok ki...

akan yaşlarımla...

ihtiyacın olmayacak..

Dönüşüne ektiğim güller

ömürden habersiz

senden başkası çözemez..

sonra takılır kalır

gidin kuşlar, gidin ve dönmeyin yapabiliyorsanız

Yaaaar diyordu Nurettin Rençber.

rüzgar yön değiştirmiştir çünkü

Karagül...

ve dizlerime kapanmış bir şair,

sen görebilir misin bilmem

yarin dizlerinden, saçını okşayan ellerinden daha şifalı merhem mi var?

sen, bakardın uzaktan

gözlerini özledim...

gözlerimde sen

Düşüyorum koynuna..

Uykumun hiç bir yerinde yok izin

alıştıkça özlemim artıyor, daha yoğunlaşıyor.

Gelmeliyim kendime

nazlanırken anneye

cellatları katlettim bilesin!

Mecnun Kerem'e selam edermiş bu saatlerde

Evdeki tüm aynaları kaldırdım...

Seni tanıyana dek

yalnız içimde garip bir korku var.

olması gerekenler

başa sarılıp sarılıp dinleniyor tarafımdan

İşte öyle saçma bu ayrılık...!

ne oldu ya niye kızıyorsun bana

derdimden inletme

gücün yeterse bakta gör,

içimde

bozmayın şu hüznümü,

Erkekler ki savaşmayı tümden unutmuşlar

gariplik yurdu zaten

Hep sayıyorum

bunca derdimin arasında sana en güzel yeri

vuracak kanı, zehri, sevdayı ve beni

bilir misin susarım küçüğüm..

Seviyormuyuz savaşıyormuyuz anlamadım ki?

okyanus ötesinde duruyor saatler

ve derinden gelen seslerin yankısı gibidir

mutluyum

her yıldız kaydığında, aklıma gelen tek dilek?bir yıldızın daha kayması? oluyorsa hala; ve bunca cam kırıklarıyla bezeli yollarda, ayaklarımı beraber kanatıyor olmaktan onur duyduğum birileri varsa? yaşıyorumdur?

mum ışığında titreyen düşüne

uyutulmalı

indim ve yürüdüm

çırılçıplak

Daha fazla sorumluluk yükleme bana

biraz daha sen olursun, biraz daha ben gibi olursun

uykusuz

hepsi bu!

bense kar-zarar hesabına dalıp gitmişim

Havada asılı bir sis bulutundan, keskin bir maviydi boyanmak istediğim?

bir gül yaprağında dolanıyor

Nede çınar ağacı.

ve bana yakılıyordu dünyadaki tüm ağıtlar.

birşey istememek ve birşey beklememek ise şiarım oldu

sessizleşiyorum

Beton döktüler dilime,

buraya yazdıklarım oldu..

çokta bizlik şeyler değil bunlar

ben sayfalarca yazarken seni

Bu her gün başına gelmiyor...

uğraşma

güvenmedim ellerime

içimde kor

adı anılınca keskince dönüşü

senden büyük aşık var diyor

Senden sonrası yağmurdan ibarettir aslında;

renkler renklerin katiliyken

neyi düşüneceğimi şaşırıyorum

e yalnızlık demek yokluğun demek

kendinemi ağır gelirmiş insan

Hiçbirşey düşünemiyorum... Beni bilirsin, alıp başımı gitmek isterim hep böyle zamanlarda. Gariptir şimdi çakılıp kalmak istiyorum sokağına. Arkadaşlar, elinde şöyle sağlam bir çekici olan varmı?

kuvvetsiz..

çok koştum çünkü

bitir artık şu hasreti

manasız bu dinleyişler..

yalnız bir orman kalabalığı şehrinde bir tek seni sevdim. sayıklayışlarım korkuyla beraber bir taze ekmek kokusunda hatırlattı yine. gözlerine belki de ilk ve son kez

Yorulmadınızmı herşeyi içinize atmaktan?

nede tükenmiş gözbebeklerime..

Bak kendine şimdi, krizalit! Ördüğün hayallerin arasından umutla izle dünyayı. Doymak bilmez aşkla yiyip bitirdiğin acıları ipek hayallere dönüştürdün ve sarıverdin dört bir çevreni. Sen de kelebek olmayı bekliyorsun: o zamanların neşesiyle sen de küçücük mutluluk taneleri bırakacaksın çevrene ve döngün sonuna kadar devam edecek.

kırmızı halılarla kandırmam ben kimseyi

bitmeyen ne var?

herşeyi sorgulayıp, ötesine berisine bakmanın

işte öyle bir durum bu...

çıkıp gelmez cevaplar

dikkat

O kadar çok ağladım ki unuttum artık ağlamak nasıl birşey.

evrenin kodları kalpte gizlenmiştir, inandık iman ettik

geçmiş

o da hayırla gelsin

sılamdın benim

bazen işte böyle postacı gibidir

Kime geldiyse sıra,

seni işaret etmiyorsa mısraları, şimdi bütün şiirler intihar eder..

ama öyle

sana uzanan yollara dalıp gitmemdendir

sadece tokatlar geçer..

nasılı nerdesi

ne iştir bilmem

dilin lal.. korkuyorum diyor sessizliğinden..

gözlerim bana ait değilmiş gibiler..

yalanlardan, sevdalardan, anlık mutluluklardan

ellerin toprağımdı

kendisi yok

Ya da gelin...

Kavuşmanın geri sayımına takılan yüreğim, geveze şimdi, söz dinlemiyor.

senli sevdalarla

Sesin uzaklaşır herbir Adımda

Oysa ben ne bahar yağmuru istedim..

hem bir ışık bekleyeceksin

ben uçamasada artistlik yapan kuşlardan değilim

gerçek öyküsü varoluşun,

yağdımda kırılgan gün batımlarına

iyi kal

ya deli sen sözlüsün ne işin var tanımadığın kızla

dünya dönmese siz uçabilirmiydiniz acep?

şairlerin kitabın ortasından konuşmasıda ondandır

ve her gece...

İnandım.

oysa ben yaşıyorum..

Sayın togeder, lütfen emeğe saygı gösterelim ve alıntılarımızı belirtelim :

değer mi dersen

Biz baya bir duygusal toplumuz. Sevdikmi ya Ferhatız ya Mecnun ya da Kerem. İsteriz ki sevdikmi o sevdadan gayrısı olmasın içimizde. Ama hayatın işleyişi öyle değil. Hiçbirşey silinmiyor, hiçbirşeyde unutulmuyor. Önemli olan hatırları güzelce muhafaza etmek, gidenleri ya da gitmişleri hayrıla ya edebilmek. Çünkü insan her aşkta birşey öğrenir. Hiçbiri boş değildir bunların. O gözle baktığında hepsi bir bir gösterilir insana. Tabi talep ederse...

en büyük düşüm gibi...

önce baygın bakan gözler

ben gidiyorum gelirsem gece olurum..

sayıklarken

boşluğu gören tüyüyor hemen

geçiyor gözlerimden şimdilerde

nerede biter..

düşünmek istemiyorum ayrık otlu dizeleri

gözlerin ve kalbin hep başka ufuklarda.

terkedenlere sitem

Israr etmeyeceğim

Sen kaçak, ben kaçak

erken çıkmak için uğraşmak yok

beklemenin kifayetsiz zamanlarıyla

yoksun ya tek o gidiyor ağırıma

akşamı sabah edersin

unutma beni desede dilim

ve onlar kadar

Höt deyince oturan bir adam yok karşında.

Haydi,

dağılan hayallerimi toplarken o`nu aklımda tutamadım

demiştim ya sabahları kötüyüm artık

gidemedim, affet!

Ya da aykırı mıyım içinde yaşadığım bu topluma, kültürel yalnızlık mı çekiyorum.

hayallerimiz

sevdim noldu?

şifa olamıyorum ya

Unutma... Bu akıp giden zaman bizi öğüten değil büyütendir. Yaşayarak öğreneceğiz yaşamayı.

sanki gül fışkıracak dünyaya

bırak azını

ama son zamanda en çok sayıkladığım kelıme AHMETT

ertesine dün denen bir zaman

ve cevap veremeyişimide...-dil tutulması diyor KAPICI..40 yılda bir yaşanır oğul.. -

gittin benden

savaş yorgunuyum, beterim

İçlenmedik Sezen şarkılarıyla

hangi düş, hangi mavi.

atı alan üsküdarda sabahı gördü

ama kimse

giderek susuyor bu acı

mavi bir gökyüzü ve parlak bir güneş...

sensiz ellerimde

ve asla,

öldü.

Sayıkladığı isimler aldı canını

dizeler kıvamında

O nu da bilmiyorlar...

çalkalanmadan yaşa

zemheri soğukları ve ayazlar

neyi kalbimimi

Hayat da bir döngü değil mi, krizalit? Her şey dönmüyor mu çemberinde?

Nerede hata yapmışım?

Seni hala seviyorum.

kar yağsada

alıp gidebilirdi beni asi bir rüzgar

inat bu artık tutkudan öte

Yüreği yangın görmemişin, külü mangala yetmiyor. Diline sevgiyi dolayan, kendini Mecnun sanıyor. Aşkın orta yeri savaş, senin elin silah tutmuyor!

Masallara inanamazdım...

kalk gel şöyle gündüzleri

Gölgene düşen gölgedir anlıyacağın Nazlım.

Hep omzunda ağlayıpta gitmek istedim bu şehirden...

yavaşca geliyor her şey

ne çok özlemişim sessizce uzaktan okumayı

Öyle cesur öyle pervasızsın ki...

bulamadıktan sonra

dünyada en çok beni sevdiğini

kendini katlediyor inan

bilsen neler biriktirmiştim

atladı acının uçurumuna

soğudu senden,

uğrak olurdun işte böyle her durak

aklına gelirim

Aşk yasak kelime ya ürkersin hemen. Zaten yeteri kadar yeter var eh yetsin bu kadarı dersin. Ne garip şeydir şu düşünüp düşünüp bir yol bulamadan bir türkü söylemek:)

adam oldum sanırlar

eskiden unutmazdım bardağımdaki çayı

yorgun avuçlarıma

seyirlik bir sefer değildi oysa

bende akıllıymış gibi yapayım.

çok uyuyorsam

Hasretimi berterafmı etmeliyim

Vuslattan vazgeçmesende vuslatın herşey olmadığını da anlarsın. Bilirsin ki insan aşık olsun ya da olmasın duası kadar vardır. Hayırlı olanı dilerkende vuslatın kapanan yolları tatlı tatlı acıtır canını ama yıkmaz, un ufak etmez. Sabrın eşiklerini keşfedersin sadece.

başının üstündeki çatı uçunca da anlıyor kıymetini

Ne iyi ettim.

sabahları resmini görmezsem olmuyor

çok mutlu ol..

Aslında aşık gönül doyumsuzdur ve aza kanaati yoktur. Lakin ayrılık belini bükmüşse kanaat kaçınılmaz oluyor.

Duyuların azaldıkça, kendinle olan bağların zayıflar.

Sen hangi vefasız gözlere baktın?

Şen şakrak bir dirsek darbesi alacağım:)

boya sonra maviye

elim kalmış

Buğulu bakışından dünyaya...

Sessizce ağlıyorum

Onlar benim içimin sızladığını.. Yüreğimin yandığını bilmiyor..

gri uykularda kayboldu üşüyen ruhlar

biliyorum..

yarınlardan usanmak...

haydi gidelim miniğim, insanların gözlerinin, yüzlerinin güldüğü bir dünyaya..

fırtınalar kopmadan

istemeden canını acıttıklarımdan tut

biten de

kaşığımı ne kadar sallasamda

yalnız ellerinde

daha öncede kırdın eline ne geçti deli

bildiğini okur yönetmen

gül bitirmek lazım çokça

hayatımın baharıydın sadece

ey masalım

tek değişmeyen gözlerimizin rengiydi...

istesek de olamayız

Ben geçmiş günleri sayıyorum

zehrini, şerbetini

Zaman gün geçtikçe bana benziyor. Boş bakıyor gözleri pencerelerden. Sonradan öğrendim ki birazda şairlik halleriymiş bunlar. Hızlı yaşayanlar bile mutlaka oturuyormuş o pencerinin önüne.

akşamları ölüyorum deli deli

dokunma yüreğime

çünkü ay ışığı pırıl pırıl

gece denen,

bundan işte

bu hayat yolu

Belki de kabullenemiyorsun..

öfken de senin, sevincin de, hüznün de...

iflah olmaz bir deli mor koyunsun,

ayaklanması var,

Birhan Eroğlu

algılar- nerdeyse çocuk düzeyinde

çınar ağacı kurak..

şimdi bu şehir bir sürgün

ve kendi toprağında çürüyen

Felç indi yüreğime

yitirdim gülüşlerimi.. uçak camlarından gün izlerine el sallıyorum.. yaralıyım, seslerin sessizliğinde kanıyor avuçlarıma batan ve bu kez sevemediğim cam kırıkları.. "umut" dedim o ́na hakkari sokaklarından gelen ürkekliğiyle.."gelecek misin" dedim? "ben denizlere koşuyorum geciktim bile" dedi...

bir başka can anlattı seni bana.

anlamadım ki

ben bakıyorum ya yeter bana...

Biz kelebekçe yaşamlar düşledik

öyle gibi işte tuhaflaşan bu dünya

gülperim...

senede bir kere "sayiklamak" yakışmıyor bana..

bazen bir yıldız ışığına sarıldım

farklılığıydık biz seninle..

öylece

hep bana bakmasa da

mavi elbiseli,

sen ağlarken, gözyaşını kimse silmezmis

sancına

Bu kadarmı çaresizim tutunmuşum bir ağaç dalına sağlammı, çürükmü düşünmeden..

Geçmiş dedim dimi

seninle

Üstüme kırdılar direksiyonu

ve manasız övünmekte mahirim

unutmadıkmı kendimizi

kınına hasret bir kılıcım sanki

Gönlüm hep seninle ellerim uzak

kendime

bak ben gözlerimi sıka sıka geldim bu hale

al sana kan

ama özleyerek en çok

bahar olmasa da sonbahar olsun..

deli olmuyorsam, yakmıyorsam kendimi, suskunluktan ölmüyorsam,

bekliyorum

hadi,

kimisi de hayır ben çarpamam başka gemiye der..

olmayan

Herkes bilir

Gülsem perişanım.

seni bir ben bulurum

Allah'ını seven beni bir uyutsun, yaza uyanırım.

Bil ki ezber yapmak için,

Gözlerimdeki yaşları sil yeter...

bu ne muhteşem karartma böyle

her gece ve her gündüz

ışıkla dans eder gibi

ne işin var gönlümde?

kumbaram vardı kırmızı

senin olmadığın her yere

Geceleri susamışlığıma kalkmak gibi değil bu şarkıları dinleme ihtiyacı,

Son sevdam,

Arvasi üstadımın dediği gibi, yalnızlığım kainattaki hiçbir mahlukun kabul etmeye cesaret edemediği emaneti yüklenmenin ağırlığından mıdır? Yalnızlığım eğer yüklendiğim bu emanetin sorumluluğunu hissetmekten, ona layık olabilmenin endişe ve ıstırabı ile yanmaktansa bu yalnızlık ne ihtişamlı, ne kutsi bir yalnızlıktır. O zaman ne mutlu böyle yalnızlara ve böyle yalnızlığa.

geceleri seni sayıklarım

ölümlü olduğumu hatırlıyorum

çözemedim bu halimi

ölen sendin

yoksunluğunun nöbetlerinde saçmalayan

yanlış ateşe tutulmuş pervaneyim

değsin ki

yalnız bir sigara dumanı vardı..

dişinle tırnağınla tutunacaksın uçurumlardaki dallara

diyesimde var

vefanın adı silinmeli yeryüzünden

ve çağırdığım kimse yokken

yangınıma su ol dedim

halim yok sevin

yarın senin uzattığın el olur

gerisi aynı enkaz

akan kanım canım değil, aşkındır

yavaşca..

bitti diyen seslere hala düşmanım

isterdim bir nazarda kendime etmeyi

attın beni a kuzum güllerle dolu uçurumlara

aşk yaşanmaz hep baharlarda

aynadaki adam ben ne yaptım biliyormusun

bahşedilen hayatın

mecbur olduğun o gitmelerden sonra

ben bende olursam eğer!

hatta bazen hiç bitmiyor

masadan eksilmeden dostlar birer birer

Hepsi bu kadar değil cancağazım,

kırık kalbini onaramıyorsun.. balonları salıp gökyüzüne, süzülüşünü seyrediyorsun usul usul.. "ağlama" diyorsun "gözlerim, görmesin kimse".. yağmur yağıyor üstüne, yürüyorsun sen kayıp şehrine..

"Çok büyüdüm sayende...

Sen İstanbul kokardın.

bir süre orada konaklayacağım!!

gecelerim uykuya yabancıyken

beynimin paydos zilleri çalıyor.

Sahtesini toz gibi savurur hayat. Gözünün yaşına bakmaz.

seni dinledi bir yanım gün boyunca

Sana birini anlatacaktım.

denize kıyısı olan kentlerde

seremedikten sonra

Gerisi hikaye...

... yine sen bırak."

al götür benide sonsuzluğa

çare olmaya gelme sakın

o gülüşle hemhal

say.. sayı.. sayıkla

keşfedilmeyi bekleyen bir kıta gibi

söylenmesi yasaklı kelimelerim

hem sen kolaymı sanırsın bu işleri?

yoruldum lafını bedenen sanma binkez söylüyorumyouldum

başlasın da gör, nasıl iliklerimize dek ıslanacağız!

ey gözüm!

Hiç kolay değil aslında

Hep çürümek durumunda kalmış

ölmüşte mezar beğenemiyormuş gibi dönüyorum ortalıkta

gece bir kanatsa

bazen düşünüyorum bıkmıyormu acaba benı dınlerken dıye ama o hep sabırla ve içtenlikle dınlıyor benı..

Amatör kümenin

ne kadar tuzlarsan tuzla

ondandır yıkar geçer böyle değdiği yeri

Dört mevsimlik güz

duyguların, durumların renk renk değişir

palyaço söyledi ben yazdım

ayağımı bastığım yer vatanımdır

Sanki, birşey diyorum tamam ama aslında başka birşey diyorumu çağrıştırıyor bende:)

Etrafta bir sessizlik var.

Ayıklıyorum bize dair ne varsa herşeyi...

mazlum ahı almış gibi karışırım

en garip

ben sanki senle doğmuşum gibi

kaybolmayalım!!!

ahh küçük kız nerdeyim?

sakin ol ki

Biliyorum, iyi biliyorum, zaman lazım. Beklemeli ve kendimi meşgul etmeliyim. Sen aklıma geldiğinde katılıp kalmamalıyım. Belki uzaklara dalarım. Hissedermisin bunu bilmem.

değer vermeyene değer vermemi sağlama

sınırından geçsek firakın ve vuslatın

cesaret korkuya galebe çalıyor

Korkularımı, acılarımı her şeyi?

Sana benim gözümle bakanlar yalancıysa ben ne oluyorum?

kendisini görsen ölebilirsin

gelecek misin yine?

parlayan gözlerine bakıyorum..

İşte Gidiyorum

ya gülersin

Bırak nereden eserse essin rüzgar...

yağmurdan mı yoksa hayattan mı?

Baban öldü oğlum diyen annenin yaşlı gözleri,

bu, hiç bitmeyecek bir düşünce yoludur

içim karmaşık

bunu anla işte

yoldan döner, dinerim

yan yan yüzse gemiler

Eski bir dost geliyor aklıma. Çok derin bir adamdı. Ne onun aşkı gibi bir aşk, ne onun gibi bir aşık gördüm bugüne kadar. O da sabahları kötü olurdu ve sabahları kötü olan bir tek onu gördüm. Hala gözümün önündedir sabahları teybin başına bağdaç kurup müzik dinlemesi, hafiften sallanması ve kamuflaj olsun diye eline aldığı birşeyle oynaması. Hemen uzaklaşırdım yanından. O sahneyi görmek bile insanın içini acıtmaya yetiyordu.

Sayiklamalar; sen sen sen uyuklamalar.

olmaz

Yüzme bilmiyormuşum

inatla dik tutuyorum başımı..

Ölmekte değil, unutulmakta değil, hiç olmamış olmakta değil.

zaten çekiyorum hepsinden en acısını!

başlayan herşeyin

Yazarım yeniden. Tekrar yazmak için buradayım.

bilmeden

Tutuşuruz biliyorsun

kaldık öyle,

hani nerdeyse

ben aşkın ''-den'' halinden bahsediyordum halbuki

duyuyor insan nihayetinde aşıkların atamadığı çığlıkları

Maziden bir bir Sen'i ayıklamayı,

düşmüşüz minicik bir kuyuya

çoğu zaman sana nasılsın diye sormak bile gereksiz oluyor

hani gitmesen diyorum...

çelimsiz ruhlarda erken yağmurlar biriktir

bin yıl kal derim gökyüzünde

İçine düşmeliyim sonra

uykular, sabahlar, geceler, yaşlı gözlerle dolan günler takvimlerde yok sanki

evren birbirine girdi,

ama benim olmadığım..

fena bir yere gidiyor bu aşk, tutamıyorum

Unut gitsin sen bu aşkı,

Bulutlara çıkalım birlikte

eski alkışlar

Sırtlandığın yükünü boşalt kurumuş kalplere

yollarındaki

Hani sen şiir besteler, ben de yazardım

Canım kıyılıyor derken bu kıssa geliyor aklıma...

ben niye kendimi beyaza boyayacakmışım, tüm sürüyü mora boyasam olmazmı

şiirimin düşleri

zamansız dolan gözleri sıka sıka geldim ben bu hale

Bulutlar uçuşur geceleyin

Durmuşum ben durmuşum.

en sevdiğim renk ne çabuk değişmekte..

seni anlatmaya calısırım

gözünden sakındığın yarin,

yolun sonundaki boşluk

anlarsın bir gün gülen gözlerine tutundugumu

ben alaca bir yel oldum toprağında

ölmeyede yarar

sabahlarımın kısık sesiyle

yerle yeksan bir buluta çarptığında

aşk umuttur bir bakıma

kalbime söz geçirecek kadar akıllı olduğumu bana ilham et

ne anlıyacaksın bu işten?

gülmüyorum...

Her saat başı sayıklıyorsam adını,

seviyor... sevmiyor.

sen yolsuz kalacaksın

Bu gece fena geçiyor. Sızıyı azaltmak istiyorum. Başka bir meşguliyete yönelmek gibisinden küçük bir beyin-gönül fırtınası için sayıklamak isteyen varsa, buyursun efendim.

içten mi içten.

bir trenden diğerine...

hay UFO gibi boyun devrilesice desem

Hülasa

İpil ipil yağan bir yağmur gibi konuşuyordun

değilmi ki Allah hep var

toprak desin

sonsuz bi uyku istiyorum

ellerime dokun ne olur

abaküsde sayabilirim

bağırdım. avazım çıktığı kadar, sesım kısılana kadar bağırdım..

Bu mengeneli saatler

söz sırası elbet bana da gelir bir gün.. şimdi susuyorum.

sana duaya açılan eller bırak

Tutma yolumu,

sayıklayacağın zaman gülümse..

Hala bıraktığın yerdeyim desem...

günleri 1 saate düşürüyorum

birde böyle sevildiğini görmek.

yine sensiz

sualsiz..

bugün kendime papatya alacaktım

Utangaç çaresiz bir çocuk umutlarım.

Kimse duymaz...

hep yasları tutan neden benim

saçlarında hapsolmuş hecelerim

Sonra avuçlarına...

ay ışığından süvariler

yalnızlığım kadar paylaşılmaz

bastığım yeride biliyordum

ne alemi vardı?

Yağmurlar serinletirken yanan yüreğimi,

her sorana anlatır sevdamı

doğmak neyse de

ve her hecemde...

"hemşehri sayılırsınız." dedi. hemşehri olmanın benim için dünyalı olmaktan çok da öte bir kavram olmadığını bilmiyordu ki. desem bir türlü, demesem bin...

ne güzelsiniz siz

arayıp sormadığın dost

geçtiğin yollara bakıp bakıp

beni benden büyük sev

Giyin beyazları

-- kalbim buz gibi hissedemedim ayaklarımı boşver

hayatlar gördüm..

özleyişlerim vardı,

bilsende sevsen demiyorum

ve hepside emekmiş

hüzün yagarken sensiz bir günüme daha,,,

Kimse bent olmadı ırmağımıza..

beni unutma

tılsımına dokunacak gibi

ben en geç bir gün içinde öleceğim

var olanların hanesinde bir çizik sadece

karşılıksız bu beklentiler...

sözleri anlamadım ki ben, mevsimleride

"Bakarsan bağ, bakmazsan dağ olur." demiş atalar...

hayat öyle duvarlar ördü ki aramıza

akşam güneşinin kızıllığı

yeryüzüne gelmiş tüm aşıkların aşklarının hürmetine

ben gerideyken

geç kalkar ama

yok, anca bu kadar

öylesi karanlık yolum.

yanacaksan da

yıldızlar kuytularda

<i>İhtiyacım var her santimine.</i>

mevsimi dikersin, büyür ellerinde

ve sınırlar kalkar

Sayılamayalı çok zaman olmuş dostum...

her yüze güleni dost sanan sen

şirinlerin köşkleri yıkılmıyormuş

Kalanlar kalsaydı bari

Duymak da haram

uçan evler, oturan halılar

anlat her şeyi..

ince ışık dekoru

gittiğin yerlerde bak bekliyor, insanların en şereflisi ilerde..

hayatımın hepsi bu...

Sen karşı dağda büyüyen fidan

sana vasiyetimdir.

yine denge...

sayfalar karıştı deniz

lüzumsuz anlatılan hikayeler ne de olsa

Belki de huzur arama çabası...

belki de kavuşacağım özlediklerime

Ya bu işe

topladım

Ve sitemkar bir razı oluştur mızrak uçlarına...

Gece seslendirilmiş gibi.

sen bu bakışını nerden aldın kuzum?

ne uyumuysa işte o

Oyunla başladım, gerçeğinle uyandım

sen şairsen şiirin benim

Yaramdan yolum yok yare.

hiçbir şeyde anlam

eğilen bir baş

Yok saydığım kelimeler, ummadığım bir anda gelip saplıyor ya gerçekleri yüreğime,

Gece uykuda belki bilinmez uyaniklikta sayiklamalar,

uyandır beni...

gece geçer gün olur

peşimsıra koştu düşler

geç kalmışlığım bir bahaneydi belki

içimde meçhul bir buz tutulması..

Başım dönmekte,

Anlatanı dinlerim

İlk eylemde sınır dışı ediliyorum.

bu masumca güselligin..

bahar bahar gülüşüyle içine dolanı

gözyaşı çıkıyor oysa karşıma.

Gönül dedim, yürek dedim, söz dedim, gördüm dedim ama yok. Derelere yağıyor yağmurlar ve ben çamurlara bulanmayı hala marifet sanıyorum. Hala...

Ne istersen o olur...

nereye kadar sayıkla,

bir yolcu hükmündeyim

Ama hayatta her istediğimiz şeyin bizim olmasını bekleyemeyiz...

Ta uzaklarda şehirlerin üstünde kımıldayan

ama her şeyini aldın sanma

bu intizara yol bulamıyorum

Parmaklar ucunda, denizde kayıp giden bir sandal gibi kaydı gitti.

deniz uyuyor ve günler çöpe gidiyor

çek beni artık

Düşlerinin içine bir çığlık gibi düşmek;düşlerinle sevmek istiyorum

frensiz..

Gözlerinin bana gülme vakti geldi artık,

Artık kalabalıklarda..

denizin kıyısında

gözlerin üsütmde açan çiçekler

içinde mutlulukmu ne öyle birşey varmış

susmayı bilip

heyecanlandırmıyor..

Her yer pembeye boyanır...

Bu kurgunun...

Çaresizlik belki seninde kapında. Öyle ya, yoksa niye çeviresin dünyanın en güzel çiçeklerine benzeyen gözlerini. Kapına dayanan benimde komşumdur, rahat ol. Hem bak ne güzel, kapı komşusu olduk sayesinde. Perdelerini ister çek, ister aç, karşımda olduğunu, karşımda yaşadığını bilmek yeter bana.

bu karlı kış gününde

seni görmek ama tek laf edememek

Söylenemeyen bi dert bu

beni de çağır...

dilin döndüğün kadar

mesela dağı delmekten

bilmem hangi gün

sen benim kapanmayan avuç içimsin

Yokmu sayıklamak isteyen...?

sanatçı ve ben sayıklayalım adını

etmeyeninden

benden geriye yine sen kalıyorsun

oysa nasılda susmuştum. her sessizlikten sonra gelen bu titrek sözcükler ne için bilemedim..

Yinede naz yapıyorum

tutuna tutuna bir lahza

sen beni öldürdün!!!

<i>tam burdasın bizliğin muhribi</i>

Kader imzasını atarken alnına,

dedim ya mazim yok artık

kavuşamıyacağı denizlerde dinlensin hayalleri

'sanmaki hikayesi şu titreyen dalların

Gündüzleri de yıldızları görmek istiyorum, derin bir kuyudan gökyüzüne bakarak.

hepsi sensin

foruma girmek için elli ufo ile cebelleştiğimi kim biliyor

değersiz..

Aşkın en büyük düşmanıdır.

içinde senin olduğun

onulmaz yaralarıma

su dökmezsin başlayan yangına

sayıklamalarııımmm

sen sana yazılan onca şiirin içinde yaşarken

yüreyemiyorum şimdi

hatta görülmez ya

çoktan bıraktım seni pembe, minik kuyularında

O ayak izlerini takip eden insanların

ellerine bıraktım

ben bir karaağaç gölgesi buldum

uyurken ben

8. kentime...

ılık esen bir meltem

yorgun ve umarsız

eee sonrası, ya sonrası...

çareler çarelere kaldı

Ben ölmeden ölemiyordu...

seni örtü yapmak vardı

Ah sevdiğimin pürüzsüz anlına oyuk açma saatlerinle

Kan fışkırmakta

yine dalgalanacağım

Dualar ederek sevdim ben seni.

şimdilerde

seni bulamazdım içinde,

benim sebebimle aynımı..

bir de gözleri var dostum

biri gel der

Son sözüm,

Ya da bir avuç gökyüzü

attılar ümitlerimi

Anladım bana anlam katan her şey yok oluyor..

oynanan oyunu görsende duramazsın

hediyelerini de

Bu da mı yalan...?

tutulunca hiç bir dermanı olmayan

tutulan ben olayım

-şiir mi?

sayıklamalar...

başlarmı bir anda?

o kadar yorulmusum sana..

gündüz ve gece

yazın bile serin olur dağlar

kadar yürekli misin?

net gibi dursamda

başla böyle işe

Adamı zorla delirme noktasına getirtiyorlar delirdiğinde bir de soruyorlar neden delirdin. Anlıyorum ki esas mevzu kendini akıllı sananların arasında delirmeden yaşam savaşı vermek evet esas yaşama sanatı bu olmalı...

ama geçiyor ömür, heyhat...

Ey acizlerin, düşkünlerin koruyanı-kollayanı

musluktan damlayan suya öfkem var..

uzunca bir zaman görmemişken seni

hergün sana değil

gözlerimin seni gördüğü kadarsın

onu bunu memnun etmek için çırpındıkça

Ya sen, ya da her-ney-sen

seni saklarken kendimi mi kaybettim..

hayır bir şey değil

içimde.

Çok önceden..

anlatmakla tükenmez

ilk heceden teslimim

emanet değilim.

Ellerimde kalan bir damla gülümsemedir

bu yalnızlık

tuhaf birgün daha

artistlik yapmaya ne hacet

yorulursun.."

Bir deli rüzgar savurdu farklı yönlere

çünkü her sabah bir şaşkınlık...

Herşeyi sorun, nasılsa akıllı cevaplar vermeyeceğim.

neye geldiğimi bilmeden düştüm yine buralara.. çok da şey isteyemezdim korkarken ondan. istemlerim saklı kalsındı.. bende kalsındı..

sayıklamalara devam demektır..

tek bana aksın istedim

gülümsemeniz eksik olmasın editem.

yani şimdi

eski bir uzağa yol var

yokluğuna alışmak istemiyorum...

kahvenin tadı

bembeyaz bu şehirden, dostlara "selam" olsun

yanmaktan kurtulsam

ne ol, ne öl diyorsun!

hayattan umudu çıkarırsan

Beklemiş miydi bilmem beni bu ağaçlar?

toprak su hava

yalınayak düşlerime

ve yosun kokarken saksında ki gül

hiç anmadan adını bekliyorum

ama sen mabedinin kapısını açıp beni buyur ettin

Ben artık ne şairim, ne fıkra muharriri!

sicilim bu yüzden

çok farkım var senden ve senin gibilerden

içinde bülbül varmış ne gam

tebessüm edincede

ne diyorduk

nasipsiz kıştan mı?

aklımı tutuklayan her soruya

İçim yanınca anlıyorum ki ağlıyorum, harlanıyor sevdam.

belki de yok olmak gerek..

çok özledim be sayıklamam seni

aşıklar için değil

ölümümde gelmemezlik etme sakın

Kastı saçlarımaydı?

ve ben dalgasız kalmış bir martının deniz kokusunu özlemesi gibi özledim seni..

sayıklamalarının

ikincisi son-

Hoşumada gitti sana bir çiçek verir gibi bir isim bulmak.

hadi yaa deyişlerimi

gerisi aynı bildiğin yaşamak

yani bana düşen karsız ve zararsız sevmek

sen yinede sayıkla..

Teşekkür ederim... Edebiyatçı değilim. Kendi halimdeyim diyelim:)

çünkü gözlerime

Bakakalan sen

umut topladım

sağanaksa sen

Ben yaşama uzak, ölüme yakın bir yerdeyim...

nihayetim olsun bu zehir.

erken kalkar ve

sen çağırdın, bende geldim

dualarsa hep var

Aşka susmuş ve aşka susamışların ermişliğiyle

evet deliyim ve kendime ait nickim var, sen yansımasın ve nickin yok

Varlığında bile özlerken seni, yokluğunda vuslataına erişebildim. Bin yılların sevdasını ekip yüreğime, aşk mevsiminde hasad beklerken, amansız fırtınalar, zamansız soğukluklar vurdu, gönlümün gül fidanlarını.

çağındeniz hocam yüreğiniz gibi mavi bir paylaşım olmuş videonuz... geçmişe bir yolculuk gibi oldu.

Yağmur yağıyor bak yine. Kimbilir belki aynı şehirde aynı yağmur damlaları düşer üstümüze...

Sayın çağındeniz;

kış gibi geliyorsun üzerime,

Ne kervan geçmeli yanından

Kimsenin bilmediği bir destan varyantı olmak...

nerdesin ey yar?

Ya Rabbi, el aman...

Aklımı alıyor gözlerin, okuyor bir kitap gibi

ne gelirse gelsin''

ve ben çelimsiz,

kaldırımlar ışıldıyor.

hayat ne yazdıysa onu okurlar

Hem burası ''sayıklamalar'' başlığı. Benim en sevdiğim başlık. Sayıklamaların rüknü olmaz ki... Doğrusu, yanlışı, sorgusu, suali olmaz ki.. Tamam o derece abartılı değil ama mesele içimizdekileri özgürce söylemek. Beyin fırtınası varda yürek fırtınası niye olmasın değilmi:)

kesintisiz..

şaşkınlıkla açılan gözlerini görsem o an

içim eziliyor, içim

Yüreğimi gözyaşıyla yıkayıp...

Sağolunuz...

ölüme ramak kala hergün

adres sensin...

Her halde zamanları yok artık,

ve gülüşümü

sevecektin karanlığı

gülüşünün baharıyla savrulmak varken, mahkum etme beni eşiğine... senden olanla, beni perdeleme... ne olur.

masal yokken hangi düştesin sen?

yakmozları görüyor musun?

doya doya harcarım karanlıklarımı

adım atmadan

Küçük yaramaz bir çocuğum,

bir kıta keşfetmişçesine

-iken

kendimi, kendime alıştıramadım yıllardır

yürüdün işte yosun, balık ve can kokan denizlere

sana git mi dedim ki gidiyorsun?

beni mi ağırlaştırıyorsun..

bir gelsen bin yoksun.

Bilirim, bilirsin başkadır her sevda.

şu yönden es denirmi hiç?

Ellerimi sımsıkı tutar gibi bak bana,

birgün için bile olsa

çok istiyorum,

öleceklerden

Gözleri gece karası olan kadın

Bu başlığı bugün bir başka eyleyelim.

diktir başım

En çok yakışan

herşey olabilir bir şiirde

Ondandır, aşktandır, düştüğün dipsiz kuyudandır.

Yaşamakla yaşamamak arasında gidip geldiğim günlerin öğleden sonrasındayım...

sen sarışın bir sevdanın peşinde

ben düşlerime gömdüm seni.

fikrime düş girdi

ayyuka çıkar alttan alamadığım sevdam

kulağına biri fısıldamış gibi

güzel bir manzarayı koydum okuduğum kitabımın arasına. tam yoğunlaşacakken "dede sen de buraya otursana" diyen küçük kızın sevimli ve tiz sesi böldü düşüncelerimi. gözlerim doldu. sebebini bilmediğim bir hüzün serildi kayıp giden yollara... dedemden bir kaç saat önce ayrılışın verdiği hüzün müydü, yoksa çok daha öncesine; çocukluğa dayanan bir özlem miydi bu, bilemedim.

ötelere bakmak lazım o zaman?

Vurunduğum kayalıklar sığınağım olur...

sonu ya deniz ya toprak.

Ve acılar

umarsızca geçtiğin yollarına

sana hayransam boşuna değil

Gitme...

cemre düşeli çok oldu havaya, neden yoksun..

Kalbim sarıl diyor aklımsa bırak

bu bakışlar şimdi gözlerimde kalan

yankı bulmayan sessizliğim

her görene anlatır sevdamı

son olmayacaksa hiçbir şey

nerdesin ey uyku:)

gelen baharla bittin..

her altını mücevher

uçamayan minik kelebek,

yani nasıl büyükse onun dünyası o elmanın içinde

Nasılsa biletim yok..

göz yaşlarımı

İş ki bu serkeşlik

bir seferlik

Kolay mı zor mu?

sayıklayşlarımda

sayıklamalar..

Seni yok saymanın

Yaşın hep on dokuz...

laf ebeliğinden

en güzel umutmuydu bu

bari düşlerimi çalmasaydın.

seni, sesini ve gözlerini...

alfabetik oyunlara benzemeyen

lacivert bir akşam üstü demektir, biliyorsun..

yağmuru seyrederken içine dolanlar gibi anla

tam oldumu şimdi tüm bütünler?

Unut maziden kalan sancıları,

korkuyorum uyumaktan

can şimdi unuttuğu herşeyden mesul

bir de hayallerimizdi...

insanlar alışıyor devletlere

gözgöze gelemiyorum birçok insanla

Rüzgarlar hoyratça esmekte,

Gece gündüz sayıklıyor muşum...

İki nefes yoklukta olması lazım oysa?

sevmek ayrı şey, o sevgiye yön vermek ayrı

sonsuz mavilikleri

Düşsüz..

ferhat mısın ki

Ödünç verdim bir tutam beyazı karalarıma inat,

Haydi çıkarın artık beni haritalarınızdan

Güneş değil ufkumda beliren rüya

yakacağım..

saflığına güzellerin..

anladım aşkın kazananı yok

şehrin perdeleridir onlar

Hayal ya... Ama çok hoş:)

Söylenecek bir çok şeyi anlatıyor suskunluğum..

Beni bana bırakma Allahım.

saçma mantık örgüleriyle

ne göğsünde uyuttu beni, ne buseyle avuttu benii

seni sayıklıyor mısralarım

Oysa böylede anlamı yok yaşamın

gül yaprağı taşırım

yeniyi gördükçe eskiyorum inan

yan durdum, nefes aldım ve öldüm...

geliyorum

üç harfi ben.

sevsen bir dert

açarsan gökyüzünün penceresini

hiç olmazsa

kötülükler ırak olsun diye

Yaşam vazgeçmemi mi bekledi..

ve bu kadar tedbirliyim işte

ve küser..

nerelerdesin?

sıratın ortasında kalakalmaktı

sana yer kalmayacak yüreğimde

Ne bir koy

Allahtan farkedilmiyorda

seni düşürken aklıma

babamı daha yeni toprağa vermiş gibi,

gece gece şiirlere dalmak

Erimesi gibi karların ve buzulların

sakinliğinde

e hadi dedim

beklemek de güselmiş.

ne senin zikrinden

unut sen bu halimi

içinde işkenceler

sanki yapamadığım birşeyler var senin için

ateşlenir

bilirler pervasızlığımı

başladı güneşli yağmurlar, ıslandı umudumun saçları.

Sebepsiz çekip gidenleri,

kaybetmişsin belki bişeyleri

Ve şehir,

"meleğim"

Niyemi...?

sayıklamalarıma üzülürken

boşluktan nereye düşülürki...?

duyuyorum yüreğimde

birgün onunda biteceği

sen kendi dünyanı inşa ederken

Nerede kaldın?

uslanmakta neyin nesi?

Kalanlar düşünsün...

bana gelirsen

saçlarında Fransız güpürü kurdela

Padişah fermanımı yazsa ne yazar?

Sen?le.

yere güşer birer birer

sevdamızı...

ince bir yalnızlıktan aşk

işte sen

bir zemheri sessizliğinde susuyorum.. uykuma yetişemeyen gecemde, yarım yamalak kaldırım taşlarında sek sek oynuyorum, bahçedeki erik ağacına yine taş atıyorum, yağmur yağsa diyorum tüm yürünmemiş yollarım adına..

çalmış kokunu lavanta..!

W. SHAKESPEARE

ne anlatabilirim ki sana?

ve girdi biliyorum

lakin ellerin değildi benim..

kanatsın dünyanın tüm çiçeklerini ve evlerini

yazacaklarım kalmadı..

akıldan ırak tutan

bilinmezlik çarkında

sessizliğim galip geliyor

Sen bilmezsin gökyüüzü benim içimdeki fırtınaları

Nasıl yaşanır;

her traş faciya

<i>Sonra yağmur yağmasada söz veriyorum gideceğim.</i>

geldi beni vurdu

rüzgarlara vermeliyim düşlerimi

kendime değil dikkatim

kahpe gidişlerden peydahlanan

ne sordularsa da söyledim

Neler yaşamışım?

fare kapanı bilmez mi?

Bıraktığın boşluğa küçük geliyorsun..!

biliyorsun

herşey bir yana

kifayetsiz

mavilere veda ederek.

ama ben sizi,

buz kesip donmalarıma

olacaklardan değil

işte bu yüzden ben sayıklarken gece yarılarında,

o aşk olmaz işte

yorgun, sakin..

unutamadığımı hissettirir

bir şiirin en güzel mısrasını

ölümlerde var orda düğünlerde

hissedeceksin derinden sevilmenin nasıl birşey olduğunu

Ve film biter ardından ekran kararır..

Dayandığıma bakma, darmadağınığım

ne varıyor yanıma

gecenin rengini bölen ışık,

seni sayıkladım,

hadi ya.

o bakışı, o duruşu bir ben bilirim

farklı renkler yani

at bir tarafa

Can... can.. can.. can...

olacaktı

sair olamıyor hiçbirşey

Susma zamanıdır şimdi.

bırakmak kendini o ters esen rüzgarlara

yok itirazım..

gönlüme yabancı

bunu palyaço söyledi

Gözlerimiz birbirine değdiğinde kaybolduğumuz gülüşler.

Anladım..

dolar gözlerim..

can veren, canının değdiği yerde boy veren

büyük bir boşluk oluyor kalbim.

ya da senle geçen bir anıyı düşünmesem

Karanlık,

sular gene yükselmede yüreğimde..

ona kalırsa takmıyacakmışım, mutlu edecekmişim kendimi

öyle olmasa

Eyvallah vanilya

ahirette işin çok zor

o çiğ tanesinin düştüğü kaldırım taşıyım

Yanındasın, baktın gözlerine "yaz"

nadide bir vazo gibi

o zaman hırpalama sözcüklerimi. bırak kendilerini anlatsınlar.

dem vurmasam... dem çalsam azıcık sadece. demlensem...

hercai menekşeler dibimde

Evet hala dinliyorum seni

Hafif acıların yerini

yarası gözlerinde saklım

ellerime değip kaçacak

bulutlarla git

denizin dibi ne kadar mavi..?

eskiler bilirlermiş

ıslatıp geçmekten başka..

ne farkeder

Nasıl bir yürek doluluğudur bu?

göç vakti gibi sanki...

Yoksa bu kalbe sabrımı öğretmeliyim

Fırlattım bulutlar ülkesine...

karda yürümeyi özlemek gibi..

hadi uyuyalım yağmur.

ecel geldiğinde sevecek neyin kalacak?

İkincisi ise hep onu sayıklamakta

Sevgim korkutur,

değiştirmeden

paradoks arıyordun ya hani

fazlacamı sustum, az mı ağladım?

afilli bir kuş ötüyor

surlarına çıkanın inişi olmaz

katilin sendin

bekletme gayrı kurban olduğum

döndüğünde,

sayıklıyordum,

neydi o söz..?

Beş harfi eksik

belki bu saatler buraya kadar işleyecek

bana susamayanlardan ol

bir LA geldi, sildi süpürdü herşeyi,

bu, şu öteki ve berikiler

hem bu yangın akılmı bıraktı bende

sayıklamak

yeterince ağladıktan sonra devam etmeliyim

ikide bir gözüme kaçıyor

değmez der durur yanıbaşında

yokluğunu anlatıyor akşama kadar

gördüm.

hani bazen duymak istesem de sesini senin,

Kaç sevdayı gezdim

Ne olur beni bana bırakma...

masallar anlatırdı deniz

silinmiş,,

özlemin dağları eritti sevgili

sözlerdi fısıldadığımız

Elde kalan...?

mahvolmuş yalnızlıkları onlar

git ve hissettir kendini

ertelediklerim mi?

Var git sen kendi haline,

he birde uyukluyorum arada bir

Yüzyıl süren bir berzahtan geçmişiz gibi

kovalayalım suyu, umudu ve neşeyi

göğün kapılarında koşarken bulutlara takıldım dizlerimde yıldız yaraları..

o zaman anlam kazanır yaşam

sen öznem olmuşken yüklemsiz de yaşarım

son aşkınamı feda edildi?

Uzun bir yürüyüş bu. Sakin denilsede bazen kabarır deniz. Eh ipler sende değil ya...

bir acem kadınının şarkısında

bazan uyu

ve yağmurları severken bulursun kendini

Senin için döktüğüm gözyaslarım ısıtır yine

Hep yabancı kaldı arada sevda

ferhatça susuyorum ben

insafsız parmak uçların

gittim sandın aslında

Öpüp öpüp başıma koyduğum.

arada bir başım dönüyor

Ey varlık sebebimiz

sığıyor o dar sokaklara

Peki nerdeler?

sana inanmakla geçecek ömrüm

içi öyle derin

kafam- karışık

korkular biriktirsem

saniyesinde toz oluyor insan, bir zerre

ben kendi halimde öyle yakalanırım sana

<u>t. uyar</u>

sabrı selamet biliyorum

her an hatırlayıp

Aşklarım vardı benim

Alamadığım nefes nerelerde şimdi?

ve soyunurken saçlarıyla göğsünü kapatan taşralı bir bakiredir sayıklamalarım...

ne ileri, ne geri

ve zor yollar

bekleme beni,

çokk beğendim çokkk...

yine aynı şarkıyı dinliyorum

şiirin düşü neydi

Virdini tamamlayan birkaç kelimeden ibaret şimdi zaman?

Kırılan bir vazo gibi,

sen bana ben sana dargınız...

canıma kastettiğinin?

siyah beyaz kalmış

şehrin orta yerinden geçen bir ırmak gibidir

aklımda yüzün, ellerin ve gülüşün

al beni buralardan

aynadaki adamla konuşuyorum ben onu farkettim,

Boşuna uğraşmayın.

yani yasak değilde

amirlik yapamayacaksan niye orana burana pembe sulu boya sürüyon... bursa nın adı niye çıkmışsa ondan mısın sen...

neden hızla akıyor zaman?

sen bir yana

Budur asimde yaşanılan heder.

huzursuzum

akla kara

yüreğimde öyleyse hepsi

Ki bir mızrağın ucunda incinmişti En Sevgilinin kalbi de duvar diplerine mahkum edilmişti Hz. Vahşi?nin aşkı?

bir yanın da kızgın bana

gözler yaşlıyken

gözleri yoktu aslında baktığında

midemi bulandırdın

İnsan ölümden korkarken,

7 Mayıs 2009 00:21

kızıl akşamüstleri

beni bilenlerin olmaz bu iş demeleride cabası

Gönlümde hiç tatmadığım bir tat bıraktın...

Yokluğunun felaketi hergün başımda.

hüzün toprağına

sis çökmüş çoktan yüreğime.

çünkü aşıksan hiçbirşeyden emin olamazsın

Hani kalmıyacaktım karanlıkta?

hatta sonuna kadar da hakettiysen

ben burdamıydım bu gece

Canımın topraklarına

yüreğimden ayırmak

bağırdığında kırılmayacak birine..

dualarım her gece dolacak içine

su olsam diyesim gelmişken, diyemem.

Çok büküldü beli ama hiç eğmedi boynunu.

ölürsün ancak sevmeyi unutursan..

kendi yalnızlığında

Ellerimde ateş böcekleri

kimse görmedi ben herkese tek tek bakarken

ben ne anlattım

yokluklarını, ayrılıklarını, sahip olduklarını, fırlatıp atamadıklarını

gece usulca gelmiş yine

ortaya saçılan sular gibi...

bakışlarına tutulduğum anda

evren siyahken ve bir boşlukken

bir bulut olsam

tamamen vazgeçmemi..

seni alıp çarpacağım yine senin yüzüne

görmeden

tüm korkularımı

ve her sabah

Hiç bu kadar hissetmedim kendimi..

her açmazı sen sanıyorum

kendimi tekrarlamaktan yoruldum

anla artık

sevgiyle uzatılan el değil

gidenler, dönenler, susanlar ve söyleyenler

çaldığın her kapıyı ben açtım sana...

Kısacık bir sürecik...

yüreğim atmaz oldu

ilkleri severim

nasıl diyeyim nasıl

göremeden gittin!

sırtımda bir hançer

İçimdeki vedalar "elveda" diyemiyor bir türlü...

özeti tüm işkencelerin;

haklısın ukela

ve yaşayacağım bununla

kaç kimliktesin sen

söyle ruhum!!

çağlara meydan okuyan

Düş kaybederken buldular beni...

Olur da gelirsin diye herkesi ekeceğim o gün. Beni uğurlamalarına müsade etmeyeceğim. Biletimi alacağım, saati belli ya söyleyeceğim herkese ve olur da sen gelirsin diye erteleteceğim bileti gizlice. Bekleyeceğim...

Masalım...

Ben şeytanım

gün olur o bıçağın kestiği yerde acıtmaz..

Kalamazsın biliyorum

Bir sevdamız vardı

hayırlısı olsun diyorsun mesela

tüm kalemleri kırasım var

bir umut olacak

benim istemeden yaptıklarım gibi

kimi suzidil...

çok severim be kadın

belki mahşere kaldı "umut" sevdiğim.

Sadece en başta derdimi anlatana kadar...

bu bünye zayıf

aykırı bir tenhalıkta buluyorum kendimi

belirsiz evet

neden bu hırçınlık

insan yutan gözbebekleri

ve sende buluyorum

mutsuzluğumun nöbetinde..

son bakış gibi

uzun yollar bilirim

çok sayıkladık eskiden

büyük, hırçın karadeniz

kendi sabahlarının nöbetçilerini,

deniz bile çalkanıyorken?

rahat yaşamak yok,

her şey çok geç artık...

ellerinde kelimeleri

Yanyanayız dümenden

normal olan ne kadar şey varsa avucumun içinde kanıyor

Umudun propagandacısıyım.

melek tanesi,

elde var kocaman bir sensizlik

Senin için senden vazgeçerken, inanki kaygısız değilim. Harama uzanırsa elimi bileğinden keserimde gıkım çıkmaz. Ama gönlüme saplayacak hançerim yok.

seni benden geri alabilir misin

sol yanım. hep orda kalır mısın..

çöl-vaha denkleminde ince bir ayar verdi yar.

haşarı geçen çocukluğunun bir oyuncağıda ben olayım

bir fakirin gömleği kadardır ederim

aştım

tamir atölyelerinde saatlere kurban edilişi

sen de severdin şarkıları hani

Gözlerine baksam gözlerine

aşkı öteleyeli çok oldu

senin gibi yürüyenleri

Ama o gençlik saffeti;

bir bilsem ah bir bilsem

bir gönül söz biriktirmiştim

anlaşılmayı..

sayıklayayım seni.

yatıp uyumak,

bir nefeste doğmuşum gece yarısı.

yüzüne bile bakmadan geri dönüyorum

rüyamda kabus görüyorum gündüzün yerine

-louis aragon-

bir garip

sigarayıda bırakmışım ki oh mis gibi

Evvela;

çek bu hayattan

bir bakarsın kendin bile kalmamış artık yanında..

Ömürleri vefa ettikçe, beis görmesinler inşallah...

Ben cama vuran yağmur tanelerini sayıyorum

<i> muradıma erdim.</i>

ve öteki beriki yok iki gözüm

Sen benim yazdığım şiiri kopyalama..

saçmalıklardan vazgeçmedikçe yıpranmalarım bitmeyecek benim.

ölümden öteye köy mü var?

Sen asıl bunlardan bahset;

gözlerimi sıka sıka tükendim

masmavi denizlerde

kaybetmişim..

Sen bakan gözler,

ruhumu parçalayan eller ne kadar masummuş

Çıktığım o tepede, ayak hizamın altındaki her şeyi yok saymıştım, saçlarımı omuzlarıma bırakıp.

son söz gibi

Bir teşekkür etmeden geçemeyeceğim.

Kin kadar yakın,

perdeli evlerden sızan

can-ım olmaz cansın

Aşkın üstü bu kadar kolay toz tutar mı? Her sakallıyı baban, her çiçeği gül, her duyguyu aşk sanan cahil; senin duyduğun aşk değil, kuru gürültü!

daha da evla

bu aralar

-teşekkürler fatoş-

Bana hiç bir şey sorma..

Ortalıkta söylenip durdun, ?aşığım, çok seviyorum?diye başının etini yedin milletin. Sana göre dünyanın en büyük aşkıydı. Sonra ne oldu?

bakır kaplardaki

Herhangi bir geceden çal getir

bak şimdi sen

hafif bir ıslık gibi salınanları

ben bire bin kattım

yazılmasa da olur

Belki de geçmek bilmeyen başka bişeylerdir

Bir hikaye istedim..

uyumamak belki de tek çare...

bir şiirim olsun

mecnun musun ki

ağlamak yakışmaz bazen yarasına mahkum olana...

seni yazıyorum bazen

çok bile yaşadık aslında

Boğuk bir ses madeni bir böğürme

bıktım,

zamanımız kalmadı artık, öyleyse kaderin ördüğü ağları kabul etmeli...

senin kanatlarin yok

üzülme,

kapanmak üzere

gözlerine şiirler yazılıyor, farkındamısın?

ellerine düştü gözlerim bu sahnede

özne aynı, yüklem aynı

köşedeki yaşlı amcanın tüm geçim yükünü omuzlayan terazisi mesela

Yine aynı yoldan geri dön...

ben yine burda seni bekliyorum

Yüreğim yüreğinde; yüreğin hangi yürekte?

bu yüzden işte

bütün çabaların,

belki şehirde uyur...

gelsen ne olur ki artık susmuşken dilim

doğumu ve ölümü var

dünya yuvarlak

kayıp gitmeden ellerimden

beyazlığı kalmamış bir kağıda.

gönlünce sayıklamak serbestse eğer...?

ve o bahar

yada böle bitirmeliyim kendimi,

sen bile yoksun

yırttığım takvimlerle

herşeyi altüst eden sahipsizliğime sebepsin şimdi

yarım yamalak bardağımda

bu nefes kesen hasret

dize karaladım

aşkı bilenlere sorduğum çocukça soruları

güller tomurcuğa duracak

yargılıyorlar beni birde

ve beni dert etmişti kendine sözlerin

oyun denemez ama

anlamıyorum

ağrının yansımasıdır işte bu samanyolu

içime aktı zehir

Karaya vurur belki, mavilerinin peşine düşmüş gemilerim?

ama çocuk çocuktur yine

almak istermiisn saan ait olan herşeyi

Yetimler evinde ağlar.

hoşçakal masalım, bu son veda.

sayarım hep yerimde...

çıkar mısın..

belki güzel bir yüzün var..

içten gülüşlerini,

Küstürmez,

geceyle, düş renklerini takas etmiş

şen şakrak bir korodur sadece

seni benden bilenlere sormadan

Pusuya düşmüş bir asker paniğinde ama yıkılmadan,

Gelme kukla,

konuşmak zulüm, sessizlik ölüm bana

SON SAYFAYA ULAŞMAK İÇİN TIKLAYINIZ

hiç bırakma beni..

dilinde özlemi getirmiş..

hoş gelmiş

sayıklayan dilim değil yüreğim

düşünme geleceğe dair bir tasa

Yarim, biliyormusun, tamda bırakacaktım sigarayı. Sen ne yaptın ne...?Biliyorum ne suçun var ne günahın. Herşey olması gerektiği gibi oluyor işte. Sende kalan yürek, tekleyerek atıyor. Bu da normal. Offff, bunların hepsi iyi hoşta, yoruldum ben düşüp düşüp kalkmaktan.

dök zülfünü rüyama gel...

Ve değiyor hergün ellerine ellerim.

susmasına sitem eden gönlüm,

gitmek istedikçe tersine tersine dönüyor dünya

yağmurlara bakıp kelimeler yapan çocuk,

durulduysam herşey dupduru berrak değil ya

tacirlerinden :)

Isıtıp geri verir mi bana?

bundandır sana dönüşüm,

Tutulmustur dilim bağlıdır elim yine de sana

Diyorsan

tabutumun ucundan tutsan

sevmek bizde

bütün bunların nedeni?

Ne de tamamen git.

gittin vakitsiz ikindilerde

notası darmadağın olmuş şarkıların arasında

Kimseyle konuşmuyorum.

bilemedikki biz iyi değilsek

Başıma da kar yağıyor, çıkmıyor gözyaşım.

giderken

düşlerimin sahibi

Evimdeyim..

Bu defa vallahi göndermem

şiirdir,

Her gün bir harfi siliyorum alfabemden,

devam etmek istiyorum

mermiler vızır vızır geçerken başının üstünden

yeşermeye yüz tutmuş dallarım

dalarken gözleri, masmavi sulara

yetersiz..

ve hangi kapıyı çalsam, karşımda senden eskimiş eşikler..

bazen ay ile teselli oldum

Kayaların yüzlerinden okuduğumuz o ebedi bilinç

gitmek vakti

ellerimi sevdim en çok ellerine değdiğinde

dünyanın ortası burası sanki

Senin şakağına düştüm ilkin;bembeyaz...

susturun şu saatin tiktaklarını

gözlerine ne kadar da benziyor bu evren derken

Söyle bıraksınlar ellerimi

Sevdiğim önemsediğim ümit ettiğim

Dışarıdaki fırtanın önüne düşmüş kuru yapraktan farksız haldeyim.

ne de geceden kalma güneş,

sevgilerin..

Yak gemilerini

Kar yağıyor karanlıklara

İsmini sert esen her rüzgara söyledim, tez gelirsin diye.

Portakalı soydum başucuma koydum

bıraktığın karanlığa..

en yalnız en mutsuz halimi?

eskisi kadar aldırmıyorum acıya

hangi denizlerde kürek sallıyor

soğudu hayattan,

Adın "mıh gibi" dilimde değil

Sonunu düşünmeden

afferim deli

öyleyse kelimeler nereye konsun...?

sevmek ayrı şeydir çünkü alışmak ayrı

Ölümün tek korktuğu şeydir aşk.

beni sana çağıran her neyse..

Olmadık yerde, olmadık zamanda dolanır diline yar

seni sayıklamadayım

gece gibi içtiğim şarap,

bizi aramaktayım..

Bir yanım sana hasret yaşarken

anlatılıyor zaten

aşk gözünün önündeyken

siperlerine yaslanayım biraz da..

dayanırım

yarım kalmışlığın acısı

Birlikte ağlayıp, birlikte gülen

acıların en derininde...

unuttum ben,

gözlerimin karasını seçemiyorsun

iki arada bir dereyim

Yavuz'u görmeye takat getiremeyip

senden sana yol yok ki meleğim

yüzümü hicaptan kızartan ol gelmelerinle

Oysa aykalrım çıplak,

müjde aldı

ne büyük nankörlük... ne büyük bir şehirli yanılgısı...

beklemenin bir ederi var belki de

koca gölgeleriydi;

bakma böyle bana akşam akşam...

senin yan bakışından başka...?

bitmedi gitti

Hayatın terazisi bazen öyle şaşıyor ki denge neydi diye soruyorum kendime:)

saatler kadar

bir damla gülümsemeyle

dokundum.

el değmesin dedikçe

Bu güzelliklerin yokluğu sarsıyor,

sarmaşıksan sararsın

sen büyüten ol

gözünden gelen yaşların..

kayboldum sessiz çığlıklar arasında.

her şeyi daha önce yaşamıştım hissi ile geçerken kaldırımları,

esans yaptılar

sesi de örtüyor

koparmaya kıyamazsın

değilmi ki "yar" denince yerinde yellerin estiği bir yürek var

Hep Hayırlısı hakkımıza

ERDEM BAYAZIT

seni sonra sevmeli.

Ruhun serüvenine bir kale olmak için mi?

rehin bırakıp

hepsi bir anda

ne vakit yoluna çıksam

göktaşları,

başedemezsin

ayazın en haşin anında

Ey gece

sevda da sendeydi aşk da sende...

her gün artarak seviyorum

anla halimi ey gece!

mısralar şiirimi kovalıyor

hep aynı güne uyanmanın

bana köz de, kıvılcım de, yangın de, anlarım

Ne güneş kandırabilir bizi, ne de biz güneşi,

basit bir denklem kadar basit

En son dün gece..."Bu bardağın altlığı nerede" diye sayıklamış durmuşum...:)))

en azından

Düş'ünden düşmeden, tut elimden. Düş olup gitmeden, düş düş'üme..

Anladım;

ne desen boş olur

Oysa sen

Gitmelerden bıktım..

Ayrı sokak,

maviyi neden vurdular?

söyleyin

Ayak seslerinin peşinden gitmek ister...

Çivi çiviyi söker diyerek gezdiğin tüm bedenler, sırtında birikip duruyor. Cebin, alman gereken dersler yerine, insan artığı doluyor.

kimisi ne olursa olsun der yürütürken..

çaresiz kalışlarıma uyma sen

Her çocuk antik çağ filozoflarından bir kalıntı sanki.

Geldimi kayıtsız şartsız ilan ederim.

ne de gitmenle yarım kalıyor herşey

Bir yan bakışın, babamı toprağa vermiş gibi acıttı içimi.

Sen kimleri orda kafaya taktın..

okumayacaksın

biz, seninle büyümedik hiç.. sayarken avuçlarımızda saklı son misketleri..

savaş meydanlarının mağlup ruhları

büyük acılar dilsizmiş

değerken dudağım, yorgun

işte böyle bölük pörçük

iklimler şaştığındandır

bir cam kırığının izi kaldı elimde..

yanmanın türkçesi aşk

artık pek sayıklamıyorsun

(Susmaya çalıştıkça çözülüyor dilim

Seninle buluşuruz engin denizlerde

hep sus

dizimin acısıyla

Demeyin deli...

yaşadığın gün bu gündür

karma dedikleri şey katma değer olur çıkar hayatında

deme lüksün yok senin

Uykular sıkıyorsa boğazımı hunharca

gitmesem de

göz gördü gönül sevdi derlermiş

öldü de murdar oldu demesinler

hiçbirşey yapmayacağım ortaya çıkmak için

Bir işim var ki sorma, evlere şenlik:)Gerçi iyi ki de var. Boş boş dursan herşey donmuş sanıyorsun, geçmiyor zaman. Bu aralar gece kuşuyum. Bilgisayarın başında sabahı ediyorum. Sabahta tabi şehla bakıyorum herşeye:)Sonra ver elini uyku...

denizin dibinden yosun aşırır canlı bir balık

ay ve su

şarkılarım ıslık olmuş ruhuma,

daha salınacakları mavilikleri vardı, özlemle gözleyen onları..

yağmuru açık bırak

Yalan ettin beni kendime.

Kimleri bıraktığın

senelerin birikiminin anlık yansımalarıdır..

ilginç hazzı özlüyorum yokluğunda...

Bunca konuştuklarımız

belki ben ölümü özleyeceğim

Düş hepsi?

Anla artık hiç çarem kalmadı

gün be gün unutuyorum kolay hatırlanması gerekenleri

öyle çabuk sevdim ki seni

ne de yaralarına merhem olabiliyorum

soluk kapını mühürleme..

ve ben cevapsızım

gün akşama koşuyor yine

artırıyor arsızlığımı

hiçlik beterdir dostum

koca bir boşluk

Kendine bazen nokta bırakmak Senin dışındakilere ise üç nokta

sanki o sabahlar hiç yaşanmamış gibi

Varmış bir değeri emeklerimin..

Binlerce kuşun bir anda parlaması havalanması

acını yükledim içime

Gözlerini kapattın

şairlerin hiç dokunmadığı bir masumiyetle korunurken

şu vakitte es

nice zamandır,

Sevdiklerimizin üzerine çöken..

gitme

saymam önümdeki çakıl taşlarını

ben paramparça bir aşık

kim kime alışamadı anlamadım ki...?

Gecenin karanlığı

niyetim sayıklamaktı içimdeki duyguları lakin sayıklamalarını okuyunca senin sözlerim kilitli kaldı içimde...

havlıyor sokak köpekleri!

Yolcu gerek yolunda?

Anlamadan bilmeden hüküm vermek, kolaya kaçmak, kaçak güreşmek...

ölmüşsün gibi seviyorum

çamura çivi saplamak

Bir ben vardır bir de benden içeri

- bekle beni

ayaklarıma düşman oldum senden uzağa sürüklediğinde

sakla yamalarını ey ruhum

senden beter susuyor bana...

bitanem,

olayım...

Başım ağrıyor,

deli oldum, deliliğe vurdum.

o da anlamsız artık...!

özlediğim bir türküyü

elimdeki avucumdaki herşeyi gömsemde yoluna

büyük yenilgilerin baş aktörleri, mazeretler, kabullenmeler

hala dilimde o iki hecelik isim...

Bütün suskunlukları satın aldım,

nefes nefes

elimi tutuşdurdukları kağıt uyarınca,

5. mevsimde yaşayacağım

anlamadığımı zannetme

benim demeye varmıyor dilim

herşey bu boşluğun içindemi?

çok şükür Nihadem

Akmıyor gözyaşı sebep sen olunca...

Gerçeğinide değirmende öüğütür gibi öğütür.

yok yetti artık

başım eğiliyor

bir gönlü güzel gelmiş sayıklamaya

uzak.. her şey uzak..

yinede olmasan

sevmekten bizar

Sensiz eksik olduğum kadar!

seç beni artık

sana mısralar

ruhumun acımasız yönü gün yüzünde çıktı.

Saçımı okşamayalı elin

Buğulu bakışların demiştim. Ne güzel söylemiştim. O buğu ki samanyolunun toz gibi görünen yerinden gelir. Yıldızlar gözbebeklerine, yıldız tozları ise gözlerinin akına oturmuştur sanki. Küçük bir evrendir, sevdimi adama dünyayı dar edendir onlar. O gözler, o buğulu bakışlar, o gelmek isteyipte gelemeyen, sevsede söyleyemeyen asil kadınların özeti gibidir.

Taşları sayıyorum

gel bi sakarlık da sen yap

Kılıç seni bekler, kin susar...

kesinlik mi var ben cozemedım..

yalnızlığa kulaç atarken

iklimler karışsın, karıştır ortalığı

Zekeriyya aleyhisselam kendisini öldürmek için peşinden gelenlerden kaçarken bir ağaç kavuğuna saklanır. Peşindekiler biraz aradıktan sonra onun oraya gizlendiğini tespit ederler. Hiç ihtar vermeksizin testere ile ağacı kesmeye başlarlar. Testere Zekeriyya aleyhisselamın tenine ilk değdiğinde "ah" der Mübarek ve o an Rabbülalemin Zekeriyya aleyhisselama "bir daha ah edersen Peygamberliğini alırım" buyurur. O kutlu Peygamberde o acıya dayanır ve ruhunu orda teslim eder.

"Korkmak yok!"

söylemiştim

sondan sona varamayan

sende bir yıldız seçersin

içimdeki sesleirini duymamak için kulaklarımı tıkadığım...

Şimdi kapın çalınıyor eyvellah... Ya sonra..? Daha sonra...? Çok sonra...? Yüzgeri ettiğin kişi sayısıyla mı övüneceksin? Ne geçecek eline...? Koca bir hiç...

sen bırakırsan kimse tutamaz.

en son adın kalmış aklımda

Hiç ummadıgın zamanda hiç ummadıgın bir sey düşerse aklına, düşünürsün, düşünürsün, düşünürsün... Takılı kalıp sayıklarsın sebebsiz. Belki içindeki hüzün denizinin çaglamasıdır bu, yada geçmişten gelen naftalin kokulu özlemlerin birikmesi...

ben gözlerimi sıkarken bana bön bön bakanların kafalarına

hele gülüşün,

eskimeyen dekorlar gibi

ben bir bütünüm nihadem...

yazmak şiirleri,

seni tutuklarlar bir gün

ve garip bir biçimde

o da olmaz

az da çalsa olur ama

ruhumun titreyişlerine

farzet içini döküyorsun

sana çarpmasın istiyor

Gönlümün sil tuşu yok ki...

tesellilerim bile teselliye muhtaç

ama görmekte isterdim hani

sadece gün geçtikçe güzelleşen

sustum artık daha ne derim?

güneşlerde gezdin korkmadan,

nedensiz...

acıyada aman vermem

sende anlamışken benden gelmeyecek hayrı

her göz kapayışımda gözlerimi kanatan gözlerine kıyamıyorum...

hepsi rüya olsa

büyük sevdaların kahramanları, yoklukları, pişmanlıkları

anlatabilsem

susmalı artık sayıklamalarım

Öldürüyor beni

can, yeryüzü tarihini canını acıtmada

bu seferlik

bana ellerini ver

sayıklamak elimdeki tek iane...

yakışıyorsun gönül evime

bulduğunda sevinemediğin bir kutu gibiyim

bir su berraklığında gölgem..

seni pamuklara sarmalar sararım ne bedel isterim

öldürüyor değdiği yeri

Hazret buyurmuş:

<i>bende bilirim efendiler akıllı yürümeyi</i>

sessiz sedasızda olsa

nice uykusuz gecelerde sayıkladığım adının yankıları

yurtların duvarlarında va ranzalarında arıyorum yüzünü

keyfim yok nasılsa.

beni unutma yeter

yalan olmuş günlerime,

Doğan her güneş, yarını besliyor umutla...

Şahit oldum..

allahın delisi seni

gitmişse bitmiştir kattığı anlam ömrüne

karşıma çıkıp da,

el sallıyor, dalga geçiyor kayan yıldızlar.

Ne bir şikayetim var..

şiir biter

unutulmalı herşey

kaybettiğini sandın

Saymadım;

İçimdeki aşkı

Yine... Demiştim birgün.

evet aşk birazda herşeyin sana öyle gelmesidir de

ölüm-süz kaldım, sorgulanıyor yaşamım,

bu muydu

haklı...

hayret makamını geçtim,

bana söylemediler..

sırf bu yüzden

dengemi yitireli çok oldu

nefret ettikçe uzayan,

yelkenlilerim susuz kalıyor

Galiba senin kadar güzeldi...

sensizken kendimi her şeyden mahrum hissediyorum

Kendine bile itiraf edemiyorsun..

Ben üşüdüm

gidecek yerim var daha

soytarı gece yine kanattı dillerimi.

Belki seninle anlamlıydı

sayıklamak isterdim umarsızca,

tek sen geçiyordun

ve bir hapşuruk kadar çabuk çıkarmış

öyle güzeldi ki beni reddedişin

Sen kızarsın, ben dünyayı yakarım.

sana deva olayım derken kendime dert oldum

kırdın, kırıldım

darlanıyor zaman ''

ellerim eskisi gibi değil..!!

tanıdık bir ses gelir önce,

bazen ya yazıyı yazmayı unutuyorum ya da gözlerimi kapatmayı öylesine..

kaptanı sensin

iki kere iki dört eder her zaman

belki kendime

derin birşeyler var anlatamadığım... adını koyamadığım. ya kaçtığım... yada yakalamaya çalıştığım. neresindeyim bu çemberin... bulamadım.

yaşıyorum

Tüm ezberlerimi

Artık zamanı geldi mi vuslatın?

sadece nefes alabilmek için

Tükenmez mi sevdalar,

tekleyen kalbimle beraber

Gel benimle

Konuştuğun insanlar samimi mi?

kendimi

gitmek lazım artık diyordu, gitti..

ne dediğini anlayan varsa güzel.

sustu tüm şarkılar

düğüne bayrama kanmadan yaşıyorum

Herşeye rağmen seni sabırla bekliyorum

Der-dest ettim

ne kuşları duyuyorum..

belkide sakin yaşayan bir ev hanımı oldun

dört koldan yol oluyor her yer

sensiz bir yolculukta,

Son mektubu yazanda, okuyanda bu soruya ne cevap verirdi acaba?

avuçlarının değdiği yerleri tiryaki menekşelerinin yurt edinmesini garipsemiyorum artık,

ilki birdi,

gözlerim elbet bu kadar güzel bakmayacak olsada

Acımıyorum pelte pelte dökülen etime...

Güzel havalarda daha bir üzülüyorum sensizliğe

sanki hayatımız çok gerçek

Çek ellerini boğazımdan artık...

diri diri gömülüyor

Emeğine sağlık ablacım, hoş bir çalışma olmuş. Çok keyif aldım.

bir mevsimi öldürdük

ama eğiliyor başım,

israf etmedim hiçbir şeyi

sana benzeyenleri izledim

düşlerin en masumunda olsamda

tatlım,

senin yerine ben sayıklarım

aylardır bir vedaydı sayıkladığım

dalıp gitmişken

sır olmak

sen beni unut

ya gece

beynimin kıvrımlarına

bir anda

bugün

Bak bu günde bir tel aklaşmış

- bekle ve hep bekle...

başımda dönen dünya

hayat akıp gider

hebrsizmisin beni koyup gidişinden

yankılanıyor kulaklarımda...

uçuruma sürükleyip

seni sayıklarım,

Hayat bitti tam orta yerinden.

hız kesmez bu sükunet

Yüreğime düşmüş illegal bir aşksın sen.

bir gün görmesem,

susarak yaşamak alıp götürüyor içimdeki denizleri

"sen" saplanıyor...

Beton döktüler geceye,

sayıklayamıyorum, boğazımdan geçmiyor. ağlayasım var

yeni sözler lazım

evraklar karışıyor

her değiştiğinde

binlerce insan bakıyor gözlerime

sarılmalıyım sana

istanbul gibi

Eğer bir hikayeyi anlatıyorsan o zaman ondan

bir kertik attık

Tedarik edemeden eksiklerini

bana bir türkü söyle, içinde ne sen ne ben olsun..

Yarim, sen bakma bana. Hoş, bunların hiçbirinden haberinde yok ya. Senin adına seviniyorum. Bilirsin sen mutlu ol gerisi ne gam derdim. Şimdi ki hayat rotan seni benden uzaklara göütürecek olsada git. Git ki varlığının her zerresini özleyen ben mutluluğunla teselli olayım. Birde ''el'' dediklerinin kim olduğunu şimdi çok iyi anlıyorum. Hem de çok...

Yillar gecti ömür geçti bir sen geçmedin...

korka korka

sonuçsuz kaldı

giderkende

inan bu derde senin için katlanıyorum

köklerime, anılarıma, geçmişime..

terazinin eksik kefesi nerdeyse

denk düşsün bin yıla

ve senin kanayan avuçlarında

milsiz...

tesellimdir hayalin

ben korkmam yalnızlıktan

karanlığa inat

haklıydık... haklıydınız... haklıydılar.

sen de

ölü toprağımı attılar üstümüze.

sayıklayışlarım bitmesin,

bin git çok uzaklara,

hoşgör...

Tepem atarsa aşktan yana, gözüm görmez seni bile.

Birini bitirmeden,

ellerimden,

zaten olan olmuş bu garibe

sen sadece

bir başıma

Yerin uyanması gibi kımıldaması gibi toprağın

asıl fakirlik bu olsa gerek

Günlere bile razıyım

çekip almak ister gibi

memleketsiz..

Ankara'da

gönlümün ufkundan

Ya da yaşama dair bir dilek

kartal yuvasına benzer

Yollar aşmaz oldu üzerimden

öyle bir lüksüm de yok zaten..

yön aradım, yön gösterdin. yön buldum. güç verdin. bazen dağılıp gittin. geldin, herşeyi toparladın. iyi ki varsın. iyi ki bendesin..

ateşine veririm dünyayı

var git uğraştırma beni

ağlamaklı

büyük hasretler, büyük sabırlarda öyle

hala yoksun

Hicaz peşrevi kurulu baş döndüren buselik nazarında

anlatamıyorum...

dilim anca duaya döndü

Sayıklamalarla geçen en güzel yılları yeni baştan yaşayalım mı?

Bir fincan sıcak çikolataya gömdüm dilimin uzundakileri...

günler devrilirken

sevmeye olan istidamı yitirmişliğimi kabullenmekti ağır gelen

Geçitsiz..

ondan sonra gelenlerin hepsi

ve ona de ki ;

ya sonra?

senide kaybediyordum gecenin karanlığında

aşk desem hiç değil

anlayanım

Ölümü özlemeyen aşkı anlayamazmış ya...

can yakardın...

"vakit tamam" diye başlayan bir şarkı çaldı kulağımda

cancağazım

ama sayıklamak yalnızca yaralar...

bizi meltemler beklemekte.

Akşama ertelersin herşeyi,

olmaz...!

Sapadır yüreğime giden yollar

ellerinde büyüsün bu aşık

Tüm gece yıldız falları

akıllıca susmak hemde bu vedasız gidişe

geceden süzülen fısıltı:

mısradır hayat nazarda; kiminin kalemi meşrepsiz,

geri alabilir misin

ağlasam, ağlasam, ağlasam ve gitsem bu şehirden dedim...

Bir fidan ormanını büyütmeye yetecek kadar büyük sevgisiyle.

Bana bol bol acı getirmiş

Birde ben

Yalnızlığı seçti bu olmaz olası gidişler.

ve o umudu besleyememek çok yoruyor beni

tereddütsüz..

Şişşt kayboldum..

kaldırdım

şiirime teşrif ettin, helal et hakkını

Firari saatlerinde senin en yakınına ulaşmak için ne çok koşmuşum böyle?

-Yılmaz Güney-

ben veya bir başkası farketmez

keyifsiz..

affet beni çocuk..

ve kana bulanıyor yarınların

gözlerin ölüyor gözlerimde

<i>dileğimi solduranı bir vakit görmek istiyorum.</i>

sevgi sevgidir

gündüz gelmeye yeminlisin madem

yokluğuna kainat dediklerinden

bu gün tadım yok

19:30

sılaya gidiyorum sanırken

sevda sevda aksın nazlı bir ırmak gibi

yüreğimde tuttum seni

Dillerde nağme adın,

seni beklerken telef olacak aşıkların

olduğunu bilip görmediğim herşey

sayıkladım durdum

Cesaretti biraz da

aklından bir sayı tut dediler

keşke sen çeksen beni

eninde sonunda

beklentim- yok

hiç olan bir şey için

Artık umarsız itirazlarda..

konuşuyorsak aynı dili

yeşertmelimiyim dallarımı

aşkla dönen zerrelere bak

sitem etsem ne, etmesem ne

Sus dedim ama olmadı

küçülmüşte büyümüş gibiyim

kokunu hissetmesem

aklıma ne geldi

tutukluluk halinin devamına...

mide krampları her dem,

herkes bıraksada yürek bırakmıyorsa

ya samanyolu...?

bir de gülüşünü

Uzaklardaydın, sevdiğim uzaklardaydı

Güneş yorganım olur...

Neye sor ki neler anlatmada

senin ismin yok ne fayda

ki vardır tarihe düşülmüş "bir" günü

seni de,,

Önümde birbirine girmiş şahkülü kayık yüzlerce yol var...

ve ben

Her şeye ölüm dadanmış sanki

hangi maviyi sürsem ellerime

öyle veya böyle yaşıyoruz işte

bu gün yine sensiz

ve hep orda kalmak istiyorum :(

ıslandı düşlerim...

hangi diyardan geldiyse oraya aittir, memleket gibi

en saf duygularımı sunuyordum gece gündüz

umutsuzca sürüklenerek

izin ver uyunayım sonsuzluğa...

yarası buğulu bakışlarında saklım

yetemiyorum bana...

karaya vuruyor denizlerim

kelimelerim toparlanmaktan çok uzak

haykıran ben değilim..

bu şiirde de ben benim

noktalama işaretlerinin günahı neydi?

ayak seslerinden esen rüzgarlar

o kadar derin!

herşey var herşey

Ölmesi gereken oydu belki

hüzünlü bir yağmurla cevaplar

terliksiz..

Bir anlamı olmalı...

Teşekkürler çağındeniz kardeş.

yanında götürdüklerine dikkat etmeli insan

Hiçbir zirve kesmedi

Sayıklarken niye sitem edemiyorum ben sana...?

her dara düştüğünde girdiğin gibi

Bin kez öldürseniz

pencerenin karşısında ben

renkler.. renkleri katlederken...

oysa sevdaları güçlü bilirdim

kimin adına olursa olsun

senin amacın

Üzülme, sakın dönme kendine

olmuyor

sunacağın hiç bir şey..

Kimseyle bi kavgam yok.

yataklık yapıyorum.

sayıklarken seni

bir nilüfere sıçramak

anlamadım hiç bir şey.

sadece beni sayıklıyorsun

Siren sesini bekliyorum...

hüznüme usul usul yağar kar..

şimdi yoksun

ellerimi uzatsam

şiirle gelir..

Sana gelen ilham nedense bana gelmezdi

neydi sesinin

beni seçtiği için,

bilmekte istemem

"sonra" dır aklı başında herkes için

S/Ayıkladıkça iyileşiyorum...

Sevdaların, sayıklar dururm...

ağrına

bir sisle

kimine dert, kimine derman

DENİZ özlemiş seni..

ne senden giderim,

adım atmaya mecalim yok...

yaşamak için onca sebebin ortasında dikilirken

yüreğinin içinde birikip akıtamadığı damlalar gözyaşı değil midir

seni bana getirecek gibi

ne zaman bitecek senin şiirin?

öyle diyor bulutlar

zaman zaman peşimi bırakmayan izlerimi...

seni bulmuşum meğer.

Bu en güzel kıvamdır ecel için..

masumiyetini kaybetmiş bir çocuk gibi acıyor içim

huzurlu uykularımı?

ne demek olduğunu anlatayım

biz, seninle çocukluk bulaştırdık kendini aslan sanan yüreklerimize..

Dikenlerini sayıyorum her gece

İlk olanı mukaddes

ben cehennemi inkar edemiyorum

yoklğun dediysem

bir şarkı bir insanı bu kadar mı anlatır

sayıkladığını

dökülen yaşlarla git

Onlar benim dostum, arkadaşım, can yoldaşım...

ne iyi etmiş de gelmiş.

Ben sana baktım da ne oldu?

o kadar batmışken benlik dünyasına

yanmadıkları bir ateşin ahkamını kesmek ne kadar kolay

ve yanında sen

nisandayız.. beni hazirana yetiştir.

aldın gittin

sayıklama!

tesellisi ol cehennemin

hissediyorum..

müzikte işe yaramadı...

sesini duyurmaktı

sende buldum kendimi

Ne bir başkası sana!

sustururda susturur canı

al sana kuş

Ben, isimlerinmi vardı diyeceğim:)

sayıklasam

sokaklarda serseri adımlar atıyordun

düşündüm durdum

tomurcuklar gül olacak

Sen gittin ya

dağı eze eze yürüyen karınca

kılıç kuşanmışta değilim ki

O yok ki...

samanyolunun ne olduğunu görmek öyle kolay değildir

ağlamaklı oluyorum.

akan suyla

bilemem..

isminin her harfine

Hangi iflah olmaz kışlara sattın..

ne kadarı kaldı papatyalarımızın hiç bilmem ki

sana geldim

düş düş yağsam

gelen hayırdır elbet

öyle çok seviyorum ki seni...

sen aşkı tanımıyorsun çocuk!

kadersiz..

yamadım her seferinde

insan bu

Gökte ki hayat, yerde de acı..

Önüm arkam sağım solum sobe!

bakmak ya da bakmamak.

her masalın bir şehri olur

Bu umarsız dilekler

Uçuşuyor tane tane

yıkılmam

susuyorum...

dünyanın tüm seslerinden bizar

gitmiş olacağım sen gelirken

Issız bir tepenin başında,

Yüreğin ıslak senin, üstünde durulmaz. Kayıp düşenlerin sonu, buradan belli oluyor. Üstelik kanıp yalana, hepsi aşık sanıyor!

sen yoktun

sayıklamayıda,

Gülmek istemezken gülmeye, olmadık şeylere ağlamaya başlarsın.

ama en önemlisi korkuyorum.. sayıkladığım yada dilimin dönemediği korkularımdır asıl.

dua dua..

e ölülerinde yeri belli

aşkın psikopat tarafı köreliyor sanırım

biliyorum kalplerimiz bir, bu sayede rahatlıyorum...

güzelleştirir dünyayı

böylesi güzel bir merhabaya gebe olduğunu?

Hastalıklı bir ruh hali midir bu?

ince ince dokunan bir şiirden fırlamış gibi bakıyorum

her sevdayı efsane

Güzelim, tut elimden, korkma tut. Biz bir asker gibiyiz, birbirimize benzeriz. Her asker nasıl sıkı sıkı kavrarsa tüfeğini, sende öyle tut beni. Bana bak ve nişan al peşimizden gelen her zehirli hatıraya...

şaşkınlığım, geçmiyor hecelerimden

meramın bir çağ kadar uzun

ve her yerimi acıtacak kadar

Kış ortasında kara hasretim

şimdi gelir dedikçe

ve her şey mübah oluyordu

bense, olduğum yerde kalakalıyorum. şaşkın.

bir de gözlerime

sayıklamalarım

Aşk nasıl da kırılgan

aşk bu herşeyi doğaçlama

bir dua gibi filizleniyorum

gözden ıraksın işte

En olmadık yerde,

yürekte öyle

- Alıntıdır - Kazım koyuncu...

öldüm ve dirildim sanki tekrar ölmek üzere

Başlamadan biten bir aşk kime kalır ki...?

terslenme

Çıkartmak istiyorum artık seni

bak ve anla

bırakmak istedim

Hiç uğrayıp da rahatsız etmiyor.

hayır.

bir silgi lazım bana

gel hele akla ziyan gülüşünle ve olmayan şarkılarınla... her firarın tutsak bir öykü ve ben en mülteci yanımla savuruyorum sözcüklerimi...

Peşine

Senden son isteğimdir

deldiği dağdan sadece bir "ah" ederek kendini boşluğa bırakan Ferhat gibi,

her insan bu yolda kendi şiirini yazar.

unufak olmayacakmışım gibime geliyor

bencilliğin yarışında

sevildimi uçar kanadında bir tüy

titrek bir mum ışığı kadar çaresizim

hiç yorulmadan

t i k k tt a k kk!

kulağı sağır edercesine

bildiğin bitersin

Demircinin elindeki demir gibi daldırır kor ateşlere.

Gitmemelisin..

yokluğunda

ahh kelebek!!

geceleri neden karanlık?

Hayatın elindeki son kağıdı..

ve yol alır insanoğlu

Unuttum desem yalan olur,

sunulan her şerbeti içmenin anlamına yazılmış dizelerden söz etmek

Bunu da biliyorsun, anlıyorsun ya

her düşüş bir öğreniş..

Bıraktım ben kendimi

gece örter

Konuşmasak

türküler bahanen olsun...

aldığını aldıktan sonra verdiğine susacaksın

Tamam tamam diyeceğim. Önemli bir konuşmanın arefesindeymiş gibi hafifçe öksüreceğim önce ve saymaya başlayacağım.

korkuların neden,

bir odada susup oturanla kitap okuyan

Hangi kelimeyi alsam

çiçeğe su verme, unut

Vedaya gerek yok. Tanıştığımız parka gömelim gitsin herşeyi. Bir yatıra gelir gibi gelirim ara ara.

o kadarı yeter belki.

kelimelerim nerde..

İhtimal yeniden seveceksin

varlığımdan habersiz...

biz denizin ortasındayım ayaklarım sudan kesılmış öyle göremediğim bır ufkun seyrıne dalıyorum sesını duymadıgım bır martının çıplıyıyla ırkıılıyor ve senı sayıklıyorum bugune kadar yaptıgım ve yıne yapacagım gıbı böluk porçuk uykularımın musebbıbı senı sayıklıyorum yıne. bana gelmeyen senın ellerinden tutuyor göremediğim gözlerinde oynaşan benı ve denızın dalgalarını ızlıyorum ah sen dıyorum hep sen. korkulu ruyalarımda ayan düşümde hep sen. seni sayıklıyorum sadece sen olmayan herşeyı afaroz edıyor yok sayıyorum ımla hatalarım gıbı senı sayıklıyor senı sevıyorum

çok mu kötüyüm ben

yazdıklarınız çok güzel ferhatça

bir mapus damında ne kadar bahar varsa

sol yanım

bana bakarak beklemen otobüsleri

dünyayla mücadele ederken

bu şehirde olmaz zaten, olmaz

yıkılmayı bekleyen o koca binanın enkazında kalakaldım

artık benide azad et

hanginiz bir yarin peşinden gitti bugüne kadar?

güven duygusunun kalmadığı yüreklerde yer almaya çalışmak mı

Bu bulmacayı

ki o şairdi bana ertelenen ve vedud olanın kalemime sakladığı...

inkar ederim ölümü.

Duyurmak da...

gelmiyor beklenen

zaman bakamadığım gözlerinde kaldı

Değilmi ki yalnızız hep beraber

Rabbim uzak etsin beni senden

kurumaz mı boşuna akıttığım yaşım

sayıklıyorum.

ruhum sıkıldı.. koyverdim...

sabahları akşama bağlasada

Durdum, duruldum, az biraz da yoruldum hayat.

... Bütün sözcükleri örgütlüyorum.

sessizliğin fısıltıları

onursuzluk değil bu

insan artık bu son olsun diyor

ona kıyamayacak kadar bir kalbi düşünmekse

zaman nasıl geçiyor...

Sayıklayıp durmuşum

gözlerine son kez doya doya bakacağım neresi kaldı ki başka?

bari kapattığımda sus

çapraz sorgulara kaldık

Sen yoruldun yalanlardan

Gel artık...! Yıldızlarımı bana geri ver.

sesimi anca kendim duyarken

sanal sayfalarda,

yok olup gitti sesin

uygulama zamanı bu son sayıklamalar

Uyku,

Sen... Niye kapatıyorsun öyle gözlerini? Bu kadar yolu boşunamı teptim ben? Sen gözlerini kapattıkça ben bitiveriyorum yanında, derdin nedir diye diye inan yiyip bitiriyorum kendimi. Ya da hasret kaldığın şey ne ise işte. Bir bilsem, bir anlasamda yolumu alsam artık yolunun üstünden.

acını ödünç ver bana

kim olmamı istiyorsan

farkındamısın felaketimin?

senli düşler yaralamakta gönlümü

Kandırıyorlar seni deyip ağlatılmaz.

çünkü her şeçenek alalacele karalanmış bir şiirdir...

eskimiş takvim yaprakları sızıyor gözlerimden..

zaten ne istedim ki senden bunca yıl

yüreğim biteviye kanardı

olmadı ama

bir şadırvan etrafında

bu kenti bugün değilse de yarın

Pas tutmaz benim içim yeryüzü gibidir toprak gibidir

ve işte bu yüzden

böyle bir sevdayı

Çok Yorgunum Be Gönül

Dağıttın bütün hücrelerimi.

koşuştururken yaşamın yokuşunda

tek şarttır yarine susmak, anlamadım

duvarları boyamalısın!

sokak lambaları yoldaş,

susarak acıtıyorum içimi

bir bilmeceysem eğer

Bu Allahsız bu yağmur işlemez karanlıkta

damdan düştüm sanırken

ikinci bir saltanatı kabullenmem çok zor

"vakit tamam..."

artık kadın bakışı hep vaadedilen toprakların büyüklüğünde

karanlığımın içinde..

Kilitsiz..

hiç birşey yapmıyorum ben

seninde yüreğini çalmış olan bir hıyar var neticede

"Gözlerin kapalı

uykusu gelir ya cesetlerin

gittin sen?

tıpkı sayıklamalarım gibi

kelebekler özgürmüş.

gece kuşuna silah çeken şapşal avni!

liman olsun...

aşk var yazılan her yazının ortasında

kendine yabancılığın bitmiş demektir

gece olmadan amman ha gece olmadan

akşamında bir günün..

sen benim sınırlarda boğulmuş düşlerimsin, bense senin sızlayan yüreğin..

beyhude

Ve korkuyorsun bu yüzden

tek tek azalan..

biz binmeyiz bu otobüse

gündüzler nerden kalmış, akşamı ceplerine almış

sigara içme bahaneleri

Benim sayıklamam da böyle olsun...

ama ruhsuz kalpsiz

kendi halindeyim "ben"siz

bilmiyorsun

yanlış adresmi oldu şimdi bu?

böyle sevdalara..

bak aşk kara geçti gözlerinde

denizimin karşı kıyısı

gökleri bulur tebessümü

Senin hiç haberin olmasa

Ne var ki bunda, sende ölmedinmi?

Bir palyaçoyum ben

Yeniden doğsun dünya

Senden geri istediğim

öyle ağır, öyle çetrefilli ve öyle zor

sırtı yere gelen bir pehlivan gibi mahcubum

uzun sevdaların

Sayıkladığım o son gece sana

dargınım, kırgınım, yollar uzun yorgunum. dalmışım yalnızlığına gecenin, uzamışım saniyeler boyu. vurmuşum kendimi yerden yere.

sabır sabır sabır

Dünyaya getirildim.

Gerisini bilmem...

Mavisiyle yeşiliyle, alıyla moruyla, tonlardan tonlara dolanan renklerin cümbüşüyle, hayatın bölünmez bir bütün olduğunu anlayacaksın. Yürümenin, yolları aşındırmaktan başka gayeleride var. Gördüğün herşeye-heryere bir not düşerek kendini rahatlattığını sanma. Aklın dumuru konuştukça ortaya çıkar.

delilerin deli olmadıklarının delilleri

peşimde sen

düştükçe özgürleşmek,

bana düşen bakakalmaktı

başka yerlerde aramak da ne?

hiçbiri vize vermedi ki...

yokluk öleli çok oldu gülüm

gönlünde,

mevsimlerinde ipini çekemiyorki insan,

ayaklarıma yük

yaralım

şimdi insanın kalbinden utandığı biçareyiz..

Haftasonu çalışmaktan mı yoksa,

Ya da şu eski ev,

Elim.

yüzlerce ceset görmüş bir asker kadar sessiz

Ama biliyormusun çaresizlik çok güzel birşey. İnsanı Yaradana yaklaştırıyor. Duaya daha bir sarılıyorsun.

Öyle zamanlarda içimdeki şarkılar ne de çoğalıyor bir bilsen.

iklimlerin karmakarışık dünyasında raks eden

onu duymamak tek dileğim...

uzatıyorum ellerimi boşluğa

hayalettir yüzün

gözüm açıkken konuşuyorsun hadi,

Nasıl, neden diye sormaya vakit bulamazken

derin, karanlık bir uçuruma düştüm

mecburen dönmen lazımken

Bazande bana gülümseyip boş ver hayat böyle işte diyor :)

en güzel ne biliyormusun?

Bu gece de sayıklamasam:(

her şeyden yorulabilir insan

gözleri iri iri

aynı rüyayı göreceksin

ağrıya gül süren tabibim

düşlerim ve sen

her derdi gam söyler bu sazın

dünyası ve ahireti,

s leri hafif peltek söyleyip

aştım ve geldim

bu eski noktalarımıza.

bu şiir,

Bize kalan bir sigara dumanının

ve yok olarak kesti en büyük cezasını

Bunca bahardan sonra düştüğüm bu ayaz,

daha tedavülden kalkmadım ki ben

neden tanıklık etmedim bu suça?

yüreğine,

olabildiğince pervasız

?Bağladım canımı zülfün teline, dost beni düşürdün dilime?

omzuna düşürme saçlarını...

ben, sana geç kaldığım günlere yanarım

bırak yanıma gelmeyi

kıpırdasan bile ekseni kayacak dünyanın

yağmur bari yağsa ya!

Düşünmüyorum elbet bunları

ellerim yetişmiyor.

odam boş

kelepçeledim seni ayrılıklara

hiç dokunmasan yüreğime

bir soğuk telefon konuşmasında

sayıklarken adını

hayırsızım

inmiş inmiş, alacakaranlık

Kaç sabah oldu

bırak bir sözünü

ilkin;bembeyaz...

Elimi uzatsam tutsam götürsem

yokluk...

ne çok yakışırdı yüzüne.

eni sonu oldu bir kere demekten gayrısı boş

kaçınca uzaklaştınmı sanırsın?

tesbih ederken adını

yine üzgünlüğün içinde umudun sevginin dolu dopdolu olduğu bir günün ardından içimdeki çoçuk sana sesleniyorum

Anlatta anlayalım, azat edilmeden nasıl özgür olur bir köle...?

Dünya suçlu olamaz bence

derdim değil

gözlerime inen sis

bırak kararı tarih versin

gidiyorsun!

bir umarsız sıla dikiliyordu başucumda

ben olmaktan vazgeçtim

yarınlar gözlerime yasak

kapattılar konuyu yine

böyle bir alemde varmış bu alemde

atma içine

keşfedilmemiş bir yalnızlıkla

bahar gibi gelişini bana

Elimde kalemim yine karalıyorum bembeyaz kağıdı. Bir an durup bakıyorum yazdığım yazılara ama ne yazdığım okunmuyor. Yazdıklarımın üzeri çizilmiş, kime ne söylediğim belirsiz? Tam anlamıyla arap sacı gibi çöz çözebilirsen.

he bi de ellerini alayım,

Bana gözlerini yurt eyle mültecin olayım,

yakamoz olduk sonra

aşk gibi severken aynı zamanda 1. derece akrabam gibi sahiplenirken, sevdiğini kıskanır gibi kıskanırken, birşeyleri kısıtlarken kendim için degilde onu sevenler için bunu yptıgımı anlatmaya calısırken onu sevenleride severken, onlarıda yakınlarım gibi görüp haklarını savunurken... evet hayallerime ortak ederken beraber düşler ülkesine seyahat ederken, kendi gönül dünyamın kapılarını yanlış kişiye açtığımın farkında olmayı, büyük bir hatanın eşiğinde oldugumun bilincinde olmayı, o insanın tüm bu güzel saf ve temiz duygulardan aslında yoksun oldugunun sadece rol yaptıgının eglendiginin zaman öldürdügünün ve beni aptal ve salak yerine koydugunun ve tüm bunlarıda bana hissettirmeden güzel rol yaptıgının farkına varmayarak ne kadar GÜLÜNÇ durumda oldugumun farkına varmış olmayı bunu çok önceden görmeyi ona bukadarda güvenmemeyi sahiplanmemeyi alıpta baştacı yapmamayı onu bukadar önemsememeyi hatta ve hatta adam yerine koymamayı dilerdim... evet öyle sanıyorum ki ben bile olsam bu ben karşısında çok güler çok eglenirdim. Allah yapılan herşeyi görüyor O kalplerdeki saklı duygularıda bilendir O akıldan geçen sinsilikleri şeytanlıklarııda bilendir. O bana kafidir kendi sevgisinin tohumlarını serpsin kalbime ki böyle şeytanlaşmış zihniyette böyle yalancı plancı ve gizli hesaplar peşinde olan insancıkların emellerine alet olmayayım.

bir fena rampaya sardı yüreğim

rüyalardayım

Limanım olsun bu şehir,

Sonra bir adım daha?. bir adım daha...

hiç unutma.

ayak sesin süslüyor şehrimi

kan revan dedim

yan yana gelmeyen, gelemeyen ellerimizde merhemlerle bekliyoruz öylece

Azıcık mola, çok azıcık.

ilk ve son defa...

ol sebepten

yine de içinde

sadece

İstersen birbirmizi görür görmez herkese ve herşeye inat, zamanı durdurup ikimizi oraya çiviler gibi, dünya yeni yaratılmışta sadece sen ve ben varız gibi, yeryüzündeki tüm aşıklar kavuşmuş gibi sarılırız birbirimize.

Bulutları çok severim, saklanmasana bulututun arkasına.

kah deli derler kah akıllı

bir yel vurdu saydım

Yani sen,

kimselere söyleme, ben seni yazarım.. onlar şiir zanneder..!!

Yaşımdan büyük...

gecenin sitemi vurdu yüzüme, bu gece bir bozgunu daha kaldıramam..

"şu kırık kanatları tak ve yeniden yüksel.."

kayıp yıldızlara,

güzelliğine temizliğine..

tamamen sakarlığımdan

ölüme terk edilmiş aşk mıydı bu,

bu kabullenişi

Göz yaşı gibi ipincedir tutunmak ister cama

senin icin geldim ve

Ayın ve yıldızların çağlayarak

Çığlık çığlığa sensiz!

içilen değilde

pencere önünde bir başına

sana denizler

izlerinden kopan her fırtınada ben vardım

gözlerinde serinliyorum

bir düştün, gördüm ve bitti

sessziliğini,

haddineyse değiştir ırkını

hoş yenide ne var sanki

sözlerin ve şiirlerin

dönmek istiyorum..

yıkılsa üstüne, üstüne çıkacak dünyanın

fena bir şehir burası

Halden bir anne gibi anlayanlardan.

keşke kırılsaydın bana

bir işe yaramazlarsa

desin şiirim mesela

yaralarım

Ama hiç bitmeyen

Bir türlü kurtulamadığım

Bir korkunun yüreğimizde biriken tedirginliği

Duldasında dinlenmeden aşkının

akrep ondan yaman...

gelsende bir, gelmesende bana

Nasıl daha önce farketmemişim bu sözü hayret. Halbuki ne kadar güzel bir soru. Ayrılanlarda sorabilir, kavuşanlarda, arada kalanlarda...

güneş, kuşların kanadına değmeden uyandım

Ve ben hatırlıyorum.

halbuki

bu boşlukta

Bir sen bırak beni, unut gittiğin bir yerde.

Ama ben,

ve ağzından kaçırdığın sakladığın resmim kadar

bilir misin?

yakan da belli yaktıran da

Ne çok sevmişim burayı

Çığ oldum düştüm yollara

ağlayan umutlara.

uçurtma olsa da uçursak..

sana hasret

Hani iki kişi vardı

bak işte döne döne sevenlere

seni bırakıp yükseliyorum göklere

varsa var zaten

her gece adını sayıklarım,,

ama asla bu olmayacak..

Ahmak avuntularıydı kendimce

ağzını bozma aynadaki adam, bak kırarım

yollarım yaralarına basmaktan geçiyor

işte şu koca dünyaya ve solup giden hoşluklarına

kurtulamamışsın demektir diyor ya yazar, öyle sayıklıyorum işte hikayeni...

iyi gidiyorum işte, bi hava alıp geleyim, bu ne sıcaktır Yarabbim, başağrısı yaptığı yetmiyor, millet bizi bunadı zannedecek...

buğz et kalbinle

samanyolundan taşan ışıklar

gönlümü zaten hiç sorma

uzun kaldım orda

Yakınmalarda yakışmaz bi o kadar..

o kocaman taş bina üstüme çöktü

hani hiçbir şey

yanında yörende

yoksa ben kaybolacağım sende,,

seni büsbütün kaybetmek

ve sayarken.. saate bakmak.. düşük bir cümle kurmak ardınsıra..

hatırım için iyi bak ne olur

Olmuyor işte hezeyanlara teslim olmak.

ama sen hep erken uyanıyordun aşklara

Yani ömrümün geri kalanına?

herşey bitti

Senin beni sevdiğini gördüm ama ben sana aşık değildim ki demek için bile olsa gel.

beni attığın yoklukların dibinde

varlığımı bil

Her anı bir neşedir

mahzun ve ağlamaklı oluyorum aklıma geldiğinde

sen gelene kadardı hepsi...

benim sevgimden sanane derler sevdiklerine

o buğulu bakışını almazsam içime

Bir vakte şahadet ederken

sonra ona şunu ekle bunu çıkar dediler

düşledim

uzunuda bir kısasıda kanatların

Bunca acının ortasında

asmayalım yüzümüzü

Masallarda kimse kimseye kızmaz, ondanmı ki acaba?

aslında ben bildiklerimi unutarak kendime geldim nihadem

Bir sen oluyorum

onu koymuştuk ortaya...

yansın odamın zift kaplı lambaları..

Dayanamazken

bir can parçasının bakışı, duruşu hatta oturuşu

ne uyutuyor ne rahat bırakıyor

Daha ilk heceden sonu gelir pısırık cümlelerin...

ömrümün son demine

kendin için sanacaksın

tak maskeni. karış parçalanmış ruhların arasına.

"ölmezsem gelirim" demiştiniz

dönüşüm yok;

Yani, günaydın diyecek bir babam yok benim

bir hicran

yorgun ruhumu

hasretin olacak

usulca bırakıyorum avuçlarına...

Geleceğin günü bilmiyorum ki

ellerin

uçuş pistlerininde yalnızları

sıkışıp kaldım

yavan yolcusu

İmkansızlıklarımız var.

mühim mi sanki

şşştttttttt aynadaki adam

Başlığın konusunu hatırlamadım o an...

ağlamıyorum!!!

sen nasıl mutlu olacaksan öyle olsunda gizli herşeyi

beklemekle geçiyor ömür

ardından ah da etmedim

hakkımı istemem

Dillerde biten güller üstüne.

Aydan mı bilmeli suçu

içime kapanmışken

Yıllanıyor, yaralanıyor acının değdiği yer. Ağzımı kapatan, dilimi bağlayan ben değilim sanki. Fiilsiz ve gereksiz gibi gözüküyor kapkara zamanları boya-badana yapar gibi sürmek zamanın duvarlarına. Anlamadan ne yaptığımı, öylece boyuyorum zamanı.

yol biter

belki senin için.

eli kolu kan revan içinde haykırırken saklandığımız pencerenin dışarısında

:)) Kerem gibi ah çekmek için kerem gibi yanmak gerekir derler. :))

ellerimden tutmadan

isteseydin buna izin vermeyebilirdin

her şiirde..

sen çıkıyordun

o sevilmek istemedikçe ona kimse aşık olamazmış

ölü kız yaşasın isterdim.

bir faydası yok

ağrılı başımı yaslayacağım,

Örselenmeye gelemem ben, eğmem boynumu.

böylemi özlenirmiş Allahım

Sayıklıyorum sayıklıyorum sayıklıyorum. Yıllardır aynı rüyadayım. Yoruldum. Ben artık gerçek cümleler kurmak istiyorum..

Şimdilik hoşçakal...

Sabah gözünü açar açmaz şiir yazmaya uğraşan kendimi kınıyorum :))

keskin sözlerin

Mesel masala döner,

Ruhunda mı sağır?

bende sabit ol, kaymasın gönlün değişen mevsimlerle...

anlayamadın beni.

sustukça yutkundum

adını sayıklamakta elbet bir yürek işidir

düşümden ayrı mı bıraktım ki

5 dünya kadar...

aşk muhasebesinde

sadece kendine

adresi belirsiz mektupların

Elinin değdiği yere değse

hiç bir şey, aslında bildiğin gibi değil..!!

sonra...

yetim bir sancıyla doluyorum hergün

pek çok şeyi unuttum,

sen güldün, ben dünyanın gülen yüzüydüm

yas tutmasınıda bilirim

küskün bir çocukken

sen o küçük kızın,

Bilinçsiz!!!

dalıp gitsin gözlerin bana bakarken

seni editlere şikayet edeceğim bana kötü söz söylüyor diye

gittikçe ağırlaşan bir yük omuzlarımda ki, yüreğimi daraltıp beynimi bulandıran.. her şey bir anda olmasaydı olmaz mıydı? bu yaşta bu kadar yaşlanmamı nasıl açıklarım şimdi ben içimdeki çocuğa? o balon isterken benden, ben kime ne diyeceğimi nasıl açıklarım? o bana hayat dolu gülümserken, ben dolu gözlerimi nasıl saklarım ondan? o kırmızı elbisesini giymiş parka gitmeyi beklerken, ben nasıl beyaz kefenlerle cenazeme sürüklerim onu? içimdeki çocuğun cinayetini nasıl taşırım?

bak başka yana kaydı uykularım

Gözlerinin içi hep gülsün diyedir bütün dualarım. Sustukça çözülüyor kalbimiin dili. Aniden açılan bir kilit gibi, ki bir mahkumun kollarındadır zincirleri. O kadar bahtiyarım aslında.

kelimeler tutuklu bu gece

yelkovanımda duruyorsun, yok yok

niyetlensem

kurban olurum kurban

kalkmıyor kolum..

İnanın bende yerimi bulamıyorum bu soruda. Garip, insanı sarsıyor...

bana bi gerçek söyle...

Yüzünü çevirdin kış geldi

birbirlerinden ve o binecek vapurdan başka kimseleri olmayan varlıklar

Ne çok terlemişim böyle sana koşma telaşından;dokunmasevme telaşından?.

Ve görmek seni hergün;

Farklı yüz ve aynı keder

geçmiş gidiyor baharlar beklerken..

çok geride..

Sen sakın bana inanma, çağırsam da gelme.

döker yüreğime kaçar da gider...

sırra kadem basmakla olmaz

adın hep ellerime kaydı

bu seferlik...

gözlerin oyun ettide ne oldu sanki

benimse

bir omuzum var.

izlediğim filmler gibi..

Gözlerine baksam gözlerine konuşmasak

Geçtiği yollarda toz olmayı dilemedim hiç.

tersine tersine gidiyorum herşeyin

sen kendini bende heder ederken

gidiyorum...

Tamam, madem öyle ben varım oyuna.

çaremi, dertmi bir anlasam?

yüreğimde eğlenecek yer arıyor

bir melek tanesi

vurgun yiye dursun

küçük bir derdimi kendine dert eden sözlerinle sarhoş

İnandırsam kendimi birde buna,

Rüzgarın fısıltısı

- konuştuklarımız, kırık rüya parçaları gibiydi. kelimelerin doğallığının yansımasıydı. belki saatlerce sürüyordu ama birkaç kelimeden ibaretti.

Bu ikimizin şiiriydi

Ve öyle ağladıki.

Duyduklarımızdan dolayı kulaklarımız

Suallerimin yanıtlarından bertaraf edemedim sevebilme ihtimallerini...

Nasıl anlatsam derdine düşmeden sana "Nazlı" dedim.

Bir elimde kürek

Öyle bir susuşki bu dilimi yakan, artık gözlerime vurdu masalım. Yalnızsam tutamıyorum kendimi, tutmakta istemiyorum. Sıkıldım, daraldım, bunaldım. Herşeyi göğe savurup kendimi senden uzağa atmam an meselesi. Kaçmakla yol bulacağımı sanmaya inanmak istiyorum. Ve tüm isteklerimi, tüm vazgeçişlerimi tepetaklak eden, suratıma çarpan mesuliyetlerim yakalıyor beni kolumdan. Nereye gidiyorsun diyor, dostum nereye? Otur yerine!!!

Sakladığım..

içimdeki debdebeye bir ad bulmak için..

tonu bile değişmiyordu rüzgar sesinin

Bre utanmaz! Senin yaşadığın aşksa, hakikaten bu dünyanın çivisi çıkıyor

ee nolacak bu memleketin hali?

tarih gündengüne değişsede

dayanıyorum işte senin bir meçhulde nefes alıp vermene

öyle bir şefkate daldırdın ki beni

Ben de...

büyük bir boşluk sığıyor sokaklara

görüyorum her sabah

sokağın ortasında yapayalnız kalırdık..

Kimseler duymadı

kuşlardan serçe,

Ya sabır, ya sabır, ya sabır...

sonra gelsin gelecekse

kimseyi yormadın, kimseye yük olmadın

bütün sevdaların

Dillerde nağme adın..."

ay ışığı düşmüş şaşkın ruhumun ayak izlerine.. kapatma pencereleri, güneş kazanır belki.

baksanıza

karanlık düşler ülkesinden..

tadını çıkar

gülerek susuyorum halime

dudaklarım,

aniden uzaya çıkmış gibi öyle salındım durdum

ne acı...

keşke bir beğen butonu olsaydı ankaranın poyrazı...:)

Bir sen, bir ben...

gün olur

Sonradan anladım, melekler omuz vermiş,

bilmediğimden

Hadi bakalım

-varlığın kaybolmuyor benliğimden-

onulmaz ya

Olağanüstülükler kendini

sevsen nolurdu?

neden suskunlaştı bu şehir.

ne doğruyu anlamana

ay güneşin önüne geçer gibi

omzuma yaslanan başın

bir file meydan okuyan bir tarla faresi gibi

koşup koşup unutmak gibi bir şey bu

gelmesem de

Hepsi sen, hepsi hiç...

Aşka yürümekte zor, onu beklemekte zor, buldunmu muhafaza etmekte zor, ellerinden kayıp gidince dayanmakta. Aşk varsa hepsi zor. Onun adının geçtiği herşey zor.

beni benden eden kederler

Kimileri için mutlu, kimileri için hüzünlü geçen bir gün daha sona erdi.. Bazıları büyüdü bugünle, bazıları aşık oldu ilk defa, bazıları sildi sevgiyi insanları zor olsa da... Ne kadar farklı insanlar, farklı kaderler olsa da sonuç bir dir... Unutmayalım ki HAYAT DEVAM EDİYOR olanca hızıyla.. Haydi tadını çıkartalım hep birlikte... iyi geceler...

insan en çok kendisiyle savaşırmış..

varmayı unut...

sığınacak bir limandı

birazdan gökkuşağı çıkacak,"ağlama"...

söyle sevgili

Düşsel hayata girdim artık.

hiç kıpırdamadan yanacaksın

yenebilir ki seni

her bir küçük ev merkezidir dünyanın

dengeye getirmesin terazini

bitmedi sayıklayışlar

-alıntı-

Bırakıyorum en sessiz köşeye

bunda anlaşılmayacak ne var ki?

Acep sen nasıl yaşarsın?

sen bana kendini sorarsın

ağrılı soruları,

şarkılar sustuğu için mi

varsa bir soğukluk ellerimde sen ısıtabilirsin..

Yoksa bu bir şaka mı ya da oyun mu?

bir ahhhhhhhhh sonrasında gelir

Kim bilir belki de,

İlk defa kopardığım takvim yapraklarına not düştüm;

Kopar tek tek yaprakları,

Karanlık ve derin...

Uçurumların son değdiği yerdir gözlere,

Saç diplerimde aşk kokusu,

ve yağmur

Sensizim?

var mı engel?

külsen savrulmayı göze alacaksın

toprak gibi leyl-ü nehar

hepsini haps ettim kafesime

Gitgide yere batan bu şehirler.

yanına bir parafla

rüzgarın son sözü söylediği yerlerde

Ve dünya bir kafes sensiz

kim neylesin ki içimdeki deliyi

bildiğini biliyorum deli

Yine; yalnızca Sen'i sayıklamayı,

yaprakları savrulan bir bahçede

Ayrı olan ama hala sevenlerin bu soruyu ilk duyduklarında yüzlerindeki ifadeyi görmek isterdim.

son dilek gibi

kanı akan ilk aşık ben değilim

düşlerim gelecek yine

Ne yeminler bozdum diyordu.

Öyle bir yere geldim ki sıcak ve soğuk, savaş ve barış... üşümek ve sonra ısınmak gibi. Gitsem ayrılık olur kalsam çöl. Gidersem hasret olur ve beni sevenlerde özler ama anladım ki özlemden kimse ölmüyor. Ama ben ölüyorum... Nefes alıyorum önemsiyorum ve gitmek istiyorum... daha sıcak, daha barışçıl topraklara...

şehrinde sancılar

tırnaklarımla gömerken anladım,

sürüsüyle değilmi aklına sıkılan kurşunlar

Allayıp pullamaya gerek duymuyorum inan. İçimde öyle bir yerdesin ki yıllarca adını bir kez dahi anmadan taşıyabilirim seni. Gittiği yere kadar da gider. Yani ben nereye, sen oraya meleğim.

dilimin ucuna

İlk sayfadaki video duygulandırdı beni... teşekkürler çağındeniz...

Bir yandanda, sen nasıl mutlu olacaksan öyle olsun demem boşuna değildi gülüm. Bana yazılmamış bir kalbin ancak ve ancak felahını ve huzurunu dileyebilirim. Yüzünü güldürecek olan her kim olursa olsun baş tacıdır Nihadem.

çoktan havalandılar...

ki, gözlerindeki o şeffaf parıltı yitik ruhumu diriltsin..

bal dmalası gözlerin aşk

tutmaz artık dizleri kalbimin

inceden dokunuyor yağmurlar

bugün o gündü oysa

ve hepsi ayrı bir güzellikse

Durmadan geçiyordu o zamanlar

yağmur nedir unuttum

hepsi bu

Kın kadar uzak,

Üç fidanı büyüttü,

peki sen ne anlatıyorsun öyle

Hayellerin önünde durup

eee niye kavuşmuyor ellerimiz?

öyle sevda dolu

her şehrin bir masalı

yaşama sevincimi

Onlar beni, üzüldüm mü bulunduğum şehri kaplar biliyor..

ha düşeceğim

bir tek yağan yağmurdur gerçekliğim

dvmsZ

gerçi

Gönülkuşu şarkıdan yorulmadı

çaldırıver telefonumu

nereye koysam dolmayacak bir hain boşluk

seni ve geleceğin günü unuttukça sen

Sağdan fethedildi düşlerim ;

hadi dedim adamlık bende kalsın, bende ona gülümsedim

başka başka

Değer verdiğim sevgililerim vardı..

gitsindi..

her nefesin kardır...

cansın demiyor gülüm bu cansıza

sayıklamalarımı başlık sahibi

gülefşan hocam,

Sığındım gecenin şefkatine.

sanırım gidiyorsun artık

ve ellerine sıkıştırılacak

güneşe de dokunsam ya..

Beni bana bırakmakla hiç iyi etmedin desemde bu kaçınılmaz sondu. Sadece ''son''

imkansız aşkların perdesi olmaz

ve benim elime yüzüme bulaştırdığım sevdalarım meşhurken

su nasıl birşey bilmem

daha fazla tüketmemek için mi?

fırça, tual, renkler, sitemler ve ben

ben sende bir yanardağ göreyim

perde üstüne perde

ne kuru bir cevap...!

Şimdi acı çekme sırası bende

Yada neye yarar şimdi?

Zıplarsın, buluta değer başın,

ancak benim karşımda gözlerin var

benim kötü olmamın hiçbir alakası yok

inmiş denize görmüş çırpınan balığı

yaşam buldular,

bu şiirleri sen yazıyorsun şaşkın

- kapının çalınışında..

Umutların,, hayeller dururum...

Daha garibi şu ki çoğu zaman aşık ne halt ettiğinin farkında değildir. Çoğu zaman yüzüne düşen bir damlayı derya-deniz zannetsede, deryalarda dolaşıp kendini çölde de zannedebilir. Aşkın aynasını şaşmaz da insanın aklı şaşmaya görsün. Kalbi zaptedicem derken düştüğü yeri görmez bile.

git başımdan

Di?li geçmişten tek yaramsın sen

bin yıllık mushafın sayfalarına nasıl dokunursa insan, öyle dokun..

akşam güneşi

düşüktür omuzlarım

ölenler varken

bil ki,

bilsen

Bahsetmedim dalgalarla oynayan martılara

Ne de sen anlattın.

sarı zarflarda

pahalı sevmelerle geldim kapına

Annemin gözyaşları dolar elmacıklarıma...

öpüp öpüp başıma koyuyorum.

Gün gelecek

bir noktalama işaretiydi, ?öylesine?.

nereye koyarsam koyayım

dokunmaya kıyamadım

aldım içimi de,

Ve yürütmeye çalışır..

Çoğu zaman

uçurtma avcısı değilim ya

Senin yüzünden

nice sözler hazırladım sana

ben senin kaybetme korkunum...

bir tatlı sarhoşluk kafamın içinde uğuldayan

içime seni çeke çeke,

beni zaman zaman ağlatan işte bu hazin hatıradır,,,,

alntı

fazla gelirdi dünyaya

Depremler geri geldi. Sallanıyorum fırtınaya tutulmuş bir gemi gibi. Ayakta kal, ayakta kal derken kendime bir yandanda dualar dilimde.

karamsarlık!

Kelimeler burda nihayetlense iyi olacak. Hüzün yılları başlıyor sanki...

ne zaman istersen gel

sen aşkı süslerken

nedir bu halin...?

hepten zarar ziyan bu şehir,

Hepinizin alnında

S/ayıklamakla geçiyor günlerim

eteğine yapıştı dikenler

yani taşan sular

kat kat perdelerimle

Yalnızlığıma yoldaş, belki onunda içinde ona eş, gönlümün dağlarındaki karları değil, gönlümün dağlarını eriten güneş oldu yokluğun.

sonuna kadar yaşa bu düşleri

sanki

bu yüzden tarifi yok halimin...

bin parça yüreğim.

çıkıp geleceksin

Yağmur tıpırtılarını

söyle sen nasıl öğrendin unutmayı

ah nerde şimdi çocukluğumun kanlı dizleri?

uğurlar olsun ceylan gözlü güzel yar

nereye gidiyorsun...?

ömrümüz ise karşılıksız sorular hepsi bu..

yüreğime bıraktığın mevsimin adıdır

senin fethedeceğin yerde evindir,

İstersen hiç konuşmayız bakarız öylece birbirimize. Hayran olduğum suskunluğunun tarihini yazarsın belki. Sen konuşmazsan, ben hiç konuşamam ki...

"kavuşamayan sevgilide yok

Bir dahaki sefere daha özel şaşırtmalısın!

bir fırtına kopsa da

gönül kapısında bekçisiz

ama yaz geceleri işte mirim

berbat birşey işte

sis indi yine geceye

bedenimi alıp

bu bakış o bakış eski çağlardan

bendeki kahırsa

beni ev sanıp barklanırsan anlarsın

kimsesiz şiirlerinin..

Gerdiğin tel kalbimde kırılmadı

senden kaçarken sana ne kadar da yaklaşıyorum aslında

Ama kızma bana

saklı kafiyelerde tüy gibi yürümek, şiirin gölgesi gibi

Her dengemi kaybedişimde

Bir metropol devinin içimiz titreten iniltisi

ve yokluğun

Vur dibine hayatın

bilemedin benden geçtin.

yazıyorsun

Ne vardı sanki sadece bakışlarla yaşayacak bir aşkımız olsaydı. İlla elelemi olmalı bu aşk denen şey? Uzaktan bakan, uzaktan seven, uzaktan küsen-barışan, uzaktan ayrılıp, uzaktan kavuşanlar olsaydık. Dışarıdan bakanlar işlerinde güçlerindeler işte derlerdi; bizde sevmeye devam ederdik usul usul birbirimizi.

sensizliğin derin yalnızlığını ta ruhumda hissediyorum

umutsuz, çaresiz, bahtsız gibi olma her daim güçlü ama naif kal ruhum ve herşeye herkese inat içindeki çoçuğa ulaş ve sev onu bir anne şefkatiyle çok mu sıkıldın bi bebek kokusu al beynine oda mı yok bir yerde bi çoçuk bul ve onu çooook sev. işte hayat o an ki aldığın saf sevgide mutlulukta ama en güzeli onun kahkahasındadır.

biz aynı düş`ün dizlerinde sallanmıştık çoğu kez

dayanamıyorum

buzda değil

Uzadıkça uzayan yollardaki

Onlar beni hiçbir şeyin sarsacağını akıllarının ucundan bile geçirmiyor..

toprak kokusu kadar sakin

ne yaptığına anlam veremediğim bir boşluktayım yine.. beni mi deniyor, yoksa beni mi yeniyor.

sesiyle başlıyor yolculuğumuz. Bir varmış bir yokmuş...

sayık sayık sayık... olmuyor be eskisi gibi..

Uğramazdım sevdiğim martıların yanına

Adını koyamıyorum, umrumda da değil.

yağmur damlaları gibiyim

Direniyor yarına yalnızlığım,

Kuralsız,

çünkü umut

hani bazı insanların yüzüne vurur ya

Hani görmeyecektim ayak izlerini kaldırımlarda?

ellerini arıyorum orda burda

seni sayıklarken

yani nalan iken

Sılada bir evin bacası olsam...

belki kıyamet

sayıklıyorum! kanlı bir arenada anestezik şiirler yazmaksa bize düşen! bilincini yok say diye bağıran şefe,-başkaldırıyrum...

her özgür kuş gibi...

İçimi nereye döksem diye bakınıyordum. Sanırım en uygun başlık burası...

Sonram olmadı ki hiç

asaletini gölgelemiyor hiçbir şey

Şimdi dönüş zamanı. Gitmeler dönmelere ram olmuş. Payımıza da düşmüş, eyvallah...

dermanımdın hayata dönüşlerimde

Şimdi olduğu gibi saçmalasam da harbi harbi yazarım yeniden.

Ayrı düştün "kış"

değilmi ki şimdide

takvimlerden haberim varda

kulaç atmasınıda bilir, dibe batmasınıda

bari bunu anla ne olur

bir şiir arıyorum,

Bİr hayal var gözümde gece akan ve yıldızlara tutunan, sıcak, aydınlık..

kapı gıcırtıları var..

yazıp ezberledğim tek

yapmasan bunu

ne şarkılar dinledim

Uyku,,

dağıldı ümitler..

aşkta en kutsal vergin hayata

perşmebenin gelişi çarşambadan...

kolu alçıda bir çocuktur bu şehir, içinde sen yoksan eğer..

yok yok, o bir avcı

yaşamak bir dua vakti kadardır...

desemde, bu ayrılığın ayak sesleri, garip bir şekilde iyi geliyor sana.

Acıyı büyütecek yürek. Anlamasada, dinlemesede elbet bir kesinliği vardır bu yaşananların. Kendine bir has kokusu var sanki gözyaşından arta kalan. Bu aşktanda bana yarin ele düşen gönlü kaldı. Ben kime kaldım?Düşün dur şimdi işin yoksa.

ay batırdım penceremde

sırattan kaçıyordum belkide

bir an bunları okuduğunu hayal ettim

bugün günlerden sarı

olan ve ölen var sadece

yakmakmı

kırılgan hayaller?

ne söylese yeridir

ölüyorum

öderim elbet günü gelince...

kaybolurum mısralarda.

yine bugün..

binlerce yoksun şimdi

öldüm yeniden

Razıyım hepsine.

yaralarımız kapanmaz..

bir kanlı gömlek oluyor

sen kimsin ki?

Hatta bir sonu bile olmamalı

ve hatırım yok gittin..

tutulmuş

yoluna devam eden sen

Herkes aziz

Bir yanar bir sönerim yokluğunda gizliden...

ama bilmesen beni

bazen,

sayıklamak,

intizarlar çabuk çıkar ağızdan

Ya çekip almalı aşkı duvar diplerinden usulca...

gece fenerim hangi denizden bana göz kırparsın

derdime kahya arıyorum

ölümü unuttuğum soğuk yüzler yerine

bir de bilsen beni

Gelme küçük kukla,

bak yine gülmekteyim

Bir yığın yaşanmışlık duruyor karşımda. Uzun uzun susuyorlar. Yarin gönlü ele düşende kim susmaz ki?

hayat..!!

hoyrat rüzgarları düşünmeden

bilmezdin işte..

Hadi sevdiğim,

dedimki kendi kendime benide böyle severmi

herşey yeniden yazılır nasılsa

aşkta şecaat kendi içinde gizli...

Üstümüze bir sağnak boşanmış gibi

bekliyorsan her yol dağ olur önüne

İstemem bulunmasın tedavisi.

Bir elimde süpürge

gece gündüz ha geldi

Yabancı bir şarkı

ne yazıldıysa hasrete ve sana dair, hepsi cebimde. artık savururum pazar sabahı şehrine...

biraz eskilere gittim, sizi de yanımda götürmek istedim..

Gelirsen:

Onlar ki konuklarımızdı

ellerimi tuttuğunda, bir başka elin izleri yakacak avuçlarını...

ki sorsan

aşka dair her şey

ağla ağlayabildiğin kadar,

kokunu içime çeke çeke,

Canda eskimiş

Şimdi bu kentin sokakları karadır

nasılsın diye soranlara

deli ayna

sana kıymak, cana kıymaktır

ben ferhatım

kitabelerle örülü

dündü çünkü bugünkü gibi

soğuk bir sobanın başında ısınır gibi

işin ne ey gönlüm

bir kış masalı

ben, bunlar gençken olur zannederdim

ayaklarımı yerden kesme

sen uyanmadınmı daha...?

Ne hayal gücü ama... Kendimi güldürmek bile kendime kaldı. Zıp zıplar şimdi bir sürü acı bende kulp takarım herbirine. Aralarına girerim, birbirlerine düşürürüm. Gözyaşım yine akmaz. Oynarız, her yanımız yalnızlık nasıl olsa.

ne kadar yakınsam dünyaya, o kadar uzağım sana

konuşurken öleni gördünmü hiç?

Senin sessizliğini anlamayan

anlatamayacağız derdimizi

parmaklarından kayarım diye..

boş yine boş

sözler çıka gelir bir yabancı gibi uzak diyarlardan

uçup karanlığa..

geçtiğimiz sevdalarda tükettik

sonra sevdiği kadını, annesini sayıklar ya

Yarını olmamak nasıl bir yaradır...

düzgün bir ihtmali yokmudur bu şehrin?

Benim rızam olmaksızın

söz bitene kadar

ama davet etmek ayıp değilken

aşk varda

durup durup ah çekiyorum

saçlarının dolambaçlarında kaldı bakışlarım

sana da emaneten verilmedim.

yokluğundan demir alıyor gemiler.

Sayıklıyorum.. sayıklıyorum

söyleyeni anlarım

bir yandanda tedirginim

Vaktiyle açmıştı tüm kapılarını bana şehir de

sen hem yanansın hem yakan

ne de ben

çünkü yaşamın bir dili yok

arabesk bir parçadan fırlamış gibi seni sevdiğime bakma

bir sarılasım var saan.. sonra yine gidersin...

Kül rengi yaşam

bıraktım kürekleri

hoşgörüyle, uyum içinde yaşasak sadece...

sıkıntı yok

sarsın beni uykunun gül yüzü de, 8'de evden çıkacağım :(

Unuttum, unuttum dedim..

cezai ehliyeti olmayan

sayelerinde...

basit değilmi...?

pervasızım, anlatırım

Yıldızlı masalım.

hatrıma düştükçe gülen gözlerin

sevmeye ise

Bir yerlerdeydi.

dikiş tutturamadım hayata

bozsada harmanı

ancak birbirimize en uzak noktalarda buluşabiliriz seninle. ciğerlerinin değil, ruhunun soluğu çarpmalı yüzüme.

teknenle

sana melek diyen bir benmiyim yahu?

gömmeliyim seni

güç ver Yarabbi

sana koşasım geldi

alkışlarsa kendinden bizar

ölüyorum ben ölüyorum

Yormadan bir kez,

bıçağını bileyen,

yol bitti, ömür bitti de seni bitirmeyen ne...?

yanlış matematik hesabı

Damla damla gözyaşı olur yanaklardan süzülen,

yalanlara dolana dolana

Geceyle dönüyorum gerçeğe

Üçe alıp beşe satar...

senden uzakta

hemen bir bahane bulup seni arıyorum. yine de sesini duymak mutlu etmiyor. ne vardı bu şehri ve bizi terk ettin..?

Cümle sözler uçup gidince, tertemiz sayfalara yazıyorsun adını

bunlar banamı yazılmıştı dermiydin?

Penceren açık kalmış olacak bensiz gecelerde... Neden sana ötüşüyor kuşlar..?

dağlar başı söndü

bir bir yenik düşüyor tüm yürekler

gönlümde

ben senin ayrıntın olabilirim

önce ayrılırız sonra severiz biz

birazda ondandır

yine susar kelimeler

bir dokunuşunla yaşarım sevdamı.

denizi görmek diler günbatımında

mutluydum, o uyudu.. sarıldım sayıklarken..

ne tufanları dert edeceksin

biliyorsun artık

Ben, gün be gün büyüyen dallarına, yapraklarına

onla uyuyup onla uyanmanın ne demek olduğunu bilmiyorlar

"en güzeli"

her mahkum ölmeziydi kahrından...?

Bir şarkıda geçiyor ya :

Başlar biter kendi kendine o türkü

nerdesin?

Zaman herşeyin ilacı imiş meğer gerçekten içimden defalarca hoşcakal diyebiliyorum şimdi ve hiç canım yanmıyor

Ben suçu yine zamana atıyorumdur

yüzüm öte yanda, tamam, dayanıyorum.

şimdi sevmediysen

"hasta olmuş. uzun zamandır izin de alamadı. iyileşememiş." dedi otobüsteki koltuk arkadaşım. sakin bir annenin en şefkatli tonundaydı sesi... tuhaf bir şekilde yüzeye çıkarmıştı sanki beni bu sohbet... çoğunda tek taraflı olsa da.

yağmadan kurtulmuş bir beldedeyim

tertemiz bir yürek olursun bana..

Rüzgar, Meryemin kadınlarını yağmalıyordu.

Bir o kadar önemsiz bu yaşananlar,

dalgalınıyor gök..

Yarim, can gerekse veririm, bilirsin. Bir yürek katletmişim yolunda, ellerimle hançerlemişim kalbimi. Bunuda çok görme bana. Bunada alışacağım. Nelere alışmadık ki, neler görmedik ki canına yandığımın dünyasında. Elbet sabrın mükafatını verir Mevlam. Başka avuntum yok inan.

ve darmadağın oldum

Ben kendimi çok sevdiğim seni sevdim diye...

birbirimizden habersiz

ve affedemez kendini,

Gece dertler daha bir loş

kalbimi bunaltan bu dört duvar mı..

e bazen gül, bazen bahçıvan olmuyormusun cancağazım?

yok daha fazlası

dünyadaki tüm sevdiklerimi kaybetmiş gibi,

yok kızmıyorum eskisi gibi...

ama bil ki

yadına

traş oldum ve jiletin soğukluğunu hissetmedim

gidişin olacaktır elbet

onu uğurlayınca her akşam

Ben bir çınarım, karşı dağında

binlerce gidişlerin, terkedişlerin sessiz vedaları

sessizce...

Güzel tarafı fark etmekti..

bildiğimi sandığım akşamüstlerinde bile koştum hep

ben kötüysem, papatyalar nerde kaldı?

haydi bırak artık kılıcı kalkanı

ama önce çocuk ölür her zaman

pat diye koşarım arkandan

bırakırdım herşeyi herşeyin ardında

Yediğim, içtiğim, baktığım, gördüğüm herşey eksik.

bazen tur rehberi gibidir

Sağ ol.

Şeffaf duyguları, kör bir yüreğe sunmak kadar anlamsızdı, kendimi sana

özleyişler arttı,

boş yere harcandı yıllar..

dolu yine dolu

tutmak isterdim elini

sen neyi göze aldın böyle sevilmek için...?

kocaman olurmuydu gözlerin?

on kere uyandığım uykuları sayıyorsam uykudan,

kemiriyor iliklerime kadar beni

Sen ilkini seç.

Ve koşmaya dört nala

"Seviyorum Seni"

lanet olsun

Çırpınışlarım...

Ektiğini biçme vakti...

minik saraylara kuruluyor

birazda perişan

Sana gitmek, senden dönmek nasıldı?

Hakedilmemişliklerin yeli mi uçurdu gönlümü dağlara...

bir o kadar ölüm sakinliğinde

Tacından tahtına kadar

Fevzi amcada bugün inmedi bakkala halbuysa hiç ihmal etmezdi sabah gazetesini ve ekmek almayı.

samanyolundan taşanları görebilirsin

Yüreğim kabaran denizlerde mahsur kalmış bir sandal...

kıskanç şey

Günleri saydım geceleri saydım

Bir gözlerin bir de sözlerin kaldı bende...

ne yokluğun öldürür..

Bakma rengine gözlerimin

yolları ırak, ellerinde sahipsiz tümceleri ile,

bekleyişler durgunlaştı...

Ne diyebilirim ki...?

kuyumcu vitrinlerindenmi ibaret?

niye?

yalnızlığımın sözlerimi yaktığı gecelerde

sadece kafan daha çok karışır

kendim de bilmeseydim

kazanmıştık onları

gram incinmedi bu gönül

fırlatıp atamaz o zaman seni hiç kimse

ne hayal kurduysan tut kuyruğundan

zaman sen değilsin artık

Şimdi ele gdiyor herşey

dibi görür, çıkarım

Koplaya yapıştır

içinden çıkarsan anlarsın batmadan önce bu derde

kaçıyor, saklanıyor en muzip, en tatlı kelimeler

tez zamanda görüşmek üzere...

hoşça kal

bir çınar ağacının altına..

aptallığınla

ne diyeyim, neyleyeyim..

aynı havayı soluduğumuz bu şehir

tüm gün.

kıyamıyorum, senin bıraktığın benimse sıkı sıkıya sarıldıklarıma...

Gidersen ardında yalnızlık kalır

şimdi o rüzgar gülü gibi yüreğim.

uykuma not düştü kalbim

Yanılgılarımı yüzüme vurmayın.. İçimdeki çocuğun masal saatine denk geldi AŞK...

ay ışığı olursun penceremde

hepsi orada.

alınyazısı eskirmi hiç?

Bilmez misin hep seni sayıkladığımı...

yakılan bir ateş var şuramda

kimse dikemiyor o yarayı

sızlanmadan

Sadece o gün gel,

yağarsın...

ne kelimeleri ne ümitleri

varmışsın ama yokmuşsun gibi

nerde bir uçurtma görürsen

Okunabilir ne yanı olabilir!!!

Ve düşerim bir gün

bugün tamamladım seni

araya giren kara çalı olmamalıyım

beni hatırla

suskunluğumu da takip eder miydin?

bir dağ başı serinliği bu

Hayır dedim

Bak adam nasıl anlatmış sevdayı:

imana gelirsin diye...

Ama ya gururum_?

bak geçti ömür, geçti yıllar

Habersizce çekilmiş el ayak üstümden.

bir kıyı şehrinde, camın buğusuna ellerinle adımı

Beni ya sevmeli ya öldürmeli

hüznümün ikrarıdır susmak

Kendimi ararken seni bulmuştum.

bana mutlu yıllar dile,

yanarken yanarken yanarken

karlara nazire yapar oldu?

gözlerime yağmurlar

Senin ardından ağlamayı...

ruhumda bir yerlerdesin sanki..

ne işi vardı benim gözlerimde

yaş biraz geçince

neyi anlamalıyım bilmiyorum

başa saralım şarkıyı

yiğitce söyledinse

Yoruldum artık mutsuz geçen günlerden

herşey

racona tersmiş böyle eşgal vermek

umut dileniyor ruhum olmadık işlerde

Ben hep imkansızı başarırım sayıklamalarımda...

bunlarında hepsini bilebilirsin

annelik kimbilir nasıl yakışacak sana

sorun yok

apayrı diyarlardan

hiç bir işe yaramıyordu

burası sanat edebiyat platformu..

mikrofonlarda karanlığa seslenendim

Adına ne dersen de sen

affetmeyeceğim sen"i

aşkın rikkatinden gelir anlamadığın bu hal

belirsizdi,

hayırla giden ol

rüzgar!

gözlerin donuk,

sen gül olsanda

ki gayet normaldir bu

Bu Bir İtiraftır

yıkasam geçmez

telefon numaranı

bitirdiklerinle başladıklarının arasında durur hayat

Ben saklanayım sen beni bul

Kaybolun yıllar...!

bir okyanus incisi gibi

kendi derdine

gözlerimin önündeki film şeridinden

bir elma ağacı

öylece bekliyorum

yırtılıyordu,

her şey...

Bir gün evet, gideceğim. Sana dair'leri bırakarak kaybolacağım sensizlikte.

Yürek bu, hergün avutulmak ister,

iyi bak, sular çekilsin

gelirse eyvallah ama

renklerim soluyor.. nefes ver

bir yarım hayatın

Gözlerinde...

ve hoş bir sedasın

Vaktimiz nasıl güzel olur birlikte?

ne güzel bir çaresizliktir bu

olan olmuş zaten

anlayamam aşkı, sevdayı

birini göreyim diye çıkıyorum

gözlerin iki elmas

bir ben kaldım..

erir giderdin yüreğimde

Esir et kendini geceye

Saçlarında?özlem? kokusu rüzgarlara karışan?

al sana mavi-deniz

bu gök

mavisi gökle birleşmiyorsa

sen uyandığın için mahmur değilim

bir ağaç altı tenhada dolsada gözleri

odalara bakınca zaten, anlamazsın halden

zaman darlandı

Zannımca biliyor ne zaman aşık olsam.

diye diye

Çenemizi sıkı tutalım, tamam..

nerdeyse ordadır bakışı

Patlaması gibi dal uçlarında tomurcukların

cephanesiz kalmaktır bu

artık yetimliğimizde bir, perişanlığımızda

Ruhumu okuyup sayıklamalara dokumuşsun çağınım. Yüreğine sağlık.

çok şey belirsiz

kaderden öte yol yok

herşey tastamam değilse bile

sen yaşatabilirsin..

ab-ı Dide hocam,

Öyle değil

Bende böyleyim sana karşı... Dokunmak yasak, yaklaşmak yasak, bazen bakmak bile yasak. Hadi hepsine tamam ama anlatmakta yasak. İçine hapsettiğin ne varsa anca gözlerine yükleyebilirsin. O kadar çaresizim yani.

sert görünsemde

Ve bu mutluluk herşeye değer

bugün konuşamıyorum pek

iki tabut arasında ağlayan kız çocuğu,

Senin gibi kolaya kaçmadım hiç...

lal olmak

ikincil bir hükümranlığın taht kavgaları başlıyor

kıymet bilmeyenlerin

yeter ki çığlığı senin olsun.

İçten fethettin sen bu kaleyi

kelimeler öyle hızlı geçiyor ki kafamdan tutup da yazamıyorum. öyle parça pinçik her şey..

aşk yanlış yere konmaz ama

bir zemheri kelamı bu, biraz da bulutlu

yalnız senden tek yaratmış Rabbim

bir gece ne kadar karanlık olabilir ki

neyin varsa bende

ve hızlı olabilmek

acziyetime hüsnü zan ederler anca

Onlar beni ağlamaz biliyor..

yine dizelerin keskin bıçak

Ya tüm duvarları yıkmalı ebed?.

affedici ol

Tohumları attıktan sonra hasat zamanına niye şaşırır ki insan? O kadar şaşkınım.

Sihirli cümleleri bekliyorum. Şimdi bile duyabildiğim o güzel

he rşeyi anlatıp kimseyi üzemem

yahu ayaklarım yere değmedi de ben öldümmü sandım?

-İlk iş kendine yabancılaşmaktır-

saten yazma isteğim yok kırdılar hevesimi

kar topu oynasak

gözlerimi kapattım ve oradaydım.

bir çemberin içindeyim

bir yanın kutuplarda perişan

tam seni sayıklarken uyuyakalmışım.

umuruna bir rüzgar değsin diye

kendineyse eza-cefa ne bulursa

ya deli aynadaki yansımanla konuşuyorsun

Geri dönüyorum, nereye...?

yelkovan

ve gittin

ciğerimin bir yanı sen

bir o kadar edilgen

yüreğimden ağır...

Yaşanan acizliği..

bütün savaşları tükettim de geldim

en son ay ışığı

Gülümsüyorum sadece,

şimdi ağlayamıyorum ya

Ne gam!

Sen'siz, güneşşiz, sessiz ve nefessiz...

cesurca sevdinse

seslensem sana diyorum bazen

yüreğinin orta yerine

Bir hayal var geçmişten gelen ama hiç sönmeyen ruhumda

aynadaki adam diye nick al kendine benim nickimi kullandırmam

yıl oldu

Kalakaldım ortalıkta

yüreklerin kulakları sağır..

bir ben varım,

ısınırken gözlerim

-a. ilhan-

Bırak beni hüzünlerimle..

sayıklarken,

garip

Ya benimle bensin, ya da hiçbir şeysin

önemli olan sadece başlamak mı yoksa, boşuna mı oyalanıyorum?

neden anlayamadın hala beni?

tüm benliğinle inanmaktan

doğruldum

üç gün üç gece ağlasam açılırmıyım acaba

yani ben varım...

Çiçekler açtığın o baharları

hüzünlerim yaslandı yine bağrıma

ki herbiri

yenilenerek girmekti

Normal zamanlarda normal olan şeyler, bazı zaman dilimlerinde ayarı kaçmış bir terazinin ağır basan kefesi gibi önem kazanıyor. Aya dolanan bir hale gibi bir özlem, bir içtenlik, bir yürek kıpırtısı çevreliyor iki kalbide. O an unutuluyor diğer dar zamanlar. Keyfi çıkarılıyor o ince sızının ruhta bıraktığı hazzın.

sayıklıyorumm

erken indim otobüslerden

Ben bugün öldüm be Ahmet.

can gidiyor can!

yaralım...

sen nasıl mutlu olacaksan öyle olsun dedim

gecenin gizeminde

bu gece ne güzel insanlar sayıklamış benimle beraber.

hemen kaybolan olayım

gözleri dolu...

hem ebeyim

bir garip kulum öylesine yalnız ve çaresiz

bilsen de bilmesen de...

ben seni tuttum

başka devlet istemeyen kalabalıklarda en önde yürüyorum

sayıklarken..

bizleri yalnızlıkla imtihan etme Allahım

bitip giderken,

ben seni benim ol diye sevmedim ki

Bir sam yeli gibi bedenimizi yüzümüzü saçlarımızı

adını sayıklasam

Etmiyorum da,

mutluluk rüzgarı

sevmediğinden susan yar

aynadaki adam gülümsedi bana

çok güzel seviyordu

ıslanan kurur

bedelli aşkmış seninkisi

yoruldum..

Mekanımız çok güzel. Sessiz, sakin, yeşillik bir tepedeyiz. Tek derdimiz aniden bastıran yağmur. Varsın olsun o da. Yaz aylarını bir yayla tadında geçirmek hepsine değer...

?sarmalar sararım

yüreğin...

gelsem.

yüzü suyu hürmetine

saklanalım bir buluta

bu beter hepsinden.

renkli kalem resimlerinde

zoru gören kaçıyor

kavgadan bihaberken

bu göklerden gelen çağrı,

direnir belki mavi,

etmesin dünyayı bana dar!

Yitirmeli büyük yolların birinde ne varsa

beklemek zor dostum

Aşk çarkında durmuşum

yüzü zoraki gülücüklerle çizilen

dökseydin içindeki yükleri

gözlerime oturan kanı görmüyorlar ki

yıkanınca ne güzel koktun sen öyle İstanbul...

sabır denen dertle dertte başım

çoğu zaman adımın yerine,

Bizim semt şahit olmamış hiç öyle bir cenazeye,

teşbih hatalarıyla dolu ağızlar

Hayat işte, yürür gider. Sen koşarsan olmaz, beklersen olmaz. Yürüyeceksin, adımlarınıda uyduracaksın. Hayatın kapıları en son hep dengeye açılıyor. Denge, denge, denge...

hoş geldin.

Saçlarından tel kopar ver...

hele de saçları sana benzeyenleri

bir çift gözü yeneceksin

sen alevden gömleğe sardın beni

seni tanıyor, seni biliyorum

sokulayım ruhuna

tezat var dersin

ken'an'daki kuyuya

ver onu bana..

o kadar güçlüyse bu iddian

Mecnun olup Leylayı başka bir adamla görmüş gibi,

bırakıp gideceğin ellerime

gözlerimde.

Ne ben seni anladım,

hayatlarında var oldugum kadar

Çünkü bu acılar,

hüzünlerde kayboldum ben

Oturup düşünsek

Gün dediğimiz aslında film gibidir...

gözlerim dalgın,

sözlerinde cesaret

sıkıyorum iki elimin arasında

Sözün bittiği yerde başlayan üç nokta sayıklamalarım...

vakit yaklaştı

bin yıllık hasretimi alır ellerin

söz dersen o olur sesler

masal bilirdin sen değilmi?

yola devam...

bak bana

adımla müsemma bir sevdam var

işinine gelirse aynadaki adam

aşk ateşi önce sevilene düşermiş

Eski bir çınar ağacının gölgesine sığındım..

hep tanıdık cümleler kuruyorum zamana.. yarası ezelden belli bir nefesin uyuşukluğuyla.. oysa, düşler bitmezdi ve uçurtmalar..

her zelzeleden.

hastalanıp

Sağolunuz hocam...

belirsiz, tek başına sancı..

Sıcakmış fıstıklar ama ben eve varmak üzereyken başparmağımın ucu dokununca anladım.

Bu yürek bu dil anlamıyor ki

haykırmak var şimdi

açmadan soluyorlar

bırak sayıkladıkların

geldim ve gidemedim olur

gülerim bir vakit

Anladın sen işte...

aklım gözlerinde '' o anda''

<i> aldatılmak aldatılmak aldatılmak.. </i>

vakitlerken

Rüzgar esince paylaşırız

sızarken gözlerimden

sen benden kopunca ben ölüyor gibi oluyorum

saklamaktan sevgini

Sakın gözünü açma

biz söylüyoruz beraber

yolumda binbir tuzak

Aşk nedir deseler

hiç rüzgarla pazarlık edilirmi?

Bir gözün, bir sözün peşinde divane olup yollara düşmediysen, üstelik bunu da küçümsediysen; nasıl oluyor da aşk, her gece senin koynunda uyuyor?

Yüreğimin sol yanına iltica etmiş illegal bir aşk'sın sen. Bültenlerde adı okunmayan...

şimdi ne yaparım

o yüzden

bu soğuk dağlarda kalbimiz sancır

bense kurbana aşık oldum

çünkü soluk alıp vermiyor gece

vahim!

damar yollarımı ele geçiren

Sadece elveda demek için bile olsa gel.

sorunda tam burda işte

Aşkın son saltanatını yaşamak içinmi ey kalbim

ifadesizliğini.

Bir umut işte; içindeki zincirleri kırdığını, olmayacak bu sevdayı oldurmak için değil onca zaman divanen olan bu adama belki bir teşekkür, belki de kalbinin gümbürtüsüne ve oyun eden gözlerine rağmen bana doğru atamadığın adımlarından dolayı özür mahiyetinde oraya geleceğini hayal ediyorum.

sayıklamak kadar

çıkmaz sokaklardan çıkmak nasip olmasın el eleyken.

özlenen sınır boyusun sen

seni özlemenin

ben seni dinledim..

dizeler müfredata uygun

bir namlu dayıyorum

haberini almaktanda korkuyorum

yüreğim seni yazmak ister

Ne hoş :)

beklemek yangın yeridir ne beklediğini bilemeyene

ne yüzle geliyor bu bahar?

yapamayan.

üzüleceğiz yürekten sessizce

Vakit yaklaştı, darlanıyor zaman. Alışmaya çalışıyorum bu ayrılığa...

anlamak güzeldir de niye anlamaya olan bu ilginiz kanıksanır zamanla? anlatılmak istenen yalnızca sizin çabanıza bırakılır... reva mı?

vakitsiz..

biliyorum ki zaman artık

o yerinde sayıklar

farkında bile degılsın

topla gel düşlerini

Unuttum diyeceğim o zaman...

döner durur düşerim yine tam içine

sokağın aşk

sesin adım başı

o taşan suların gergefinden, incisinden

sevda

Vurdumduymaz

denizi

aynı akıl

son celsede

biliyorum işte.

aklımda bir sürü soru

yalnızlık beni bozmaz

Deliler öyle yaparmı ki diye merak etmekteyim.

düşerim...

aman sus, söyleme bana bile..

çevreni saran insan kalabalığı

muhterem inadın

Gönül denince tek sahip akla gelir hep. Onun bir tek sahibi, bir tane varlık sebebi, bir tane sevdası olur diye düşünür insan. Öyle de yaşar.

tarafsız olmayı beceremeyen anne kalbi gibidir

Hiç sayıklamadım seni geceye

Benden sana miras kalmasın

Zaman, nesin sen ey zaman

yoksa ne küserim sana, ne darılırım

cizgileri düz

kıymet denen şey

onu bırak kalsın öyle!!

elimde ne var ki

altındanda anlamazsınız, paradanda

Aşk tutmalarının artçıları gibi...

nane-limon gibi iyi gelen birşeydin bana

O yüzden belki seni ihbar edemeyişlerim?

ve huzur bulmak gölet dinginliğinde

gelebilmek içindir..

demek artık mesai bitimlerinde sevinmek yok

kurudu gözlerim..

uyanıp hayatına dönemiyorsun

hergün öyle yapıyorum

boynum üstüne basılıp geçilmesini dilerken

uyudum, sabahlar viran bana

Tek başıma

yalan değil

yönler- karışık

parçalanan bir imparatorluğa göz göre göre dayanmaktır

her yönde "yürü" tabelası

bana bulaşma derken

Ne diyordum?...

Şimdi düşünüyorum

şimdi şakağımda bir ok

hoşçakal tatlı şey

sakince çöktü zihnimin duvarları

o da varsa...

nasıl bir düş bu

portakal kokusu

ipin ucunda sen varsın gibi

Ama bugün, dünyanın öbür ucundan gelipte, ziyaret etmek istediği tarihi yapının yerinde yeller estiğini gören bir turist gibi kalakaldım. Kararını vermiştin. Sana aşk değil gelecek vadeden biriydi tercihin sanki. Yaşamak, yemek-içmek, hayatta kalmak için elzem olan herşeye göz kırptın. Eh yanında da aşk gelirse ne ala değilmi?

tatsız tuzsuz yarınlara kaldım...

Kalbe bir bıçak gibi giren hatıraların

Ağzı ateş saçan yer, sayıklıyor adını...

Her kış aynı nakarat, aynı şarkı..

gönlünü alabilirdin...

sonra yeniden gömdüm başımı yatağa

hüznü evime aldım

ama içimin kan ağladığı...

Seni özlüyorum,

soru sormaktan bıkmanın sonunda geliyor aşk

Ne yapsam da silsem yüzünde ki bu telaşlı bakışı

böylemidir yaşamak en afillisinden

özgürlük bekler

selamlaştığımızla

kalpmiydi atan pilli bebek mi?

Hala soruyorsun halimi hatrımı..

belki beni unuttun

bu azap bitirecek seni

ötelerden gelen sevinçten

yanlış alarm

Ateşi yakana kadar bey olan sensin. Ama ateş yandımı ilk kıvılcımdan itibaren bey olan o olur. Keyfinse anca ısınmak ve seyretmek...?

gitmeliyim

bak, yar battı-çıktı yapmıyor bizim gibi

sayıklayamadığım anlarda yine aklıma gelip sayıklatabilene..

yeditepe dar gelir..

dildadedir her buğday tanesi, düşün...

Sana bakıpta aşkı bulduysam ey hayalet

sokma kırılgan gönlünü yasa

yorgunca uzanırdım,

Baştan başa sen!

akrebime konuyorsun, yok

bekledikleri hangi kuş, hangi insan, hangi balıksa

Bu nağmeleri yazdıran gönül de,

başının hafifçe dönmesini

Nihayetin de etten ve kemikten bir insanım ben de?

Gelse...

tütünsüz

bugün de uyandım

içi damlayan

her şeye

beni usulca dinleyen...

oysa hiç sevmem ben savaşı

kabuslar görüyordum sonra

olmadı dilinle

Gandiye selam

aşkın kokusu

özlemlerin bitmediği güzelliklerin artık sayıklandığı...

pencereyi açınca gitmesinden korkardım.

alışkanlıklar daima korkutur beni.

Suskunluklarda belki buluşmak..

Belki senden bile

Sen gittiğin anda ben benliğimi buldum. Varlığının ızdırabı, yokluğunun hayalinden daha kötüymüş anladım.

sen yanımdaysan eğer.

Adını söylemem ya da susmam farketmez,

soluğumda..

engel midir aydınlıklar düşsel itminana?

Hani görmeyecektin artık beni...?

seni aldım kendime, yürek taşkın

bakalım nasıl olacak

yarınıma benden önce gidiyor kuşlar

Boşluğa uzanıyor ellerim,

Dünyanın dibine dibine gidiyor

unutamaz insan

ne demeye döküyorum ki

Kıyamam...

canımın miadı doluyor sanki

Hiddetledir bana dalgaların

oturdu da benle ağladı

Bu günde bitecek ben yine sayıklayacağım

Yeni yeni idrak ediyorum.

yıldızları hep doğrulara-gerçeklere benzettim

gel seyredelim

"kalsın bu bahçe böyle"

derinlere sal

ve mabedine girmenin hoşluğuyla doldurdun içimi

Sıkıldım sensiz kalmaktan!

seçtiklerin, seçmediklerinin elinde anca bir oyuncak

Dusuncelerden sadece seni ayiklamalar.

İkimizde aldanıyoruz aramızdaki mesafelere

eski değerini bulursun dizelerimde..

küçük kelimelerle büyük sözler verdin

Bir damla diğer damlayla sevişirken

mutlu edemez oldu onu..

gülme.. incinirim...

yenilir yutulur bir lokma oluyorum

son vapurun son yolcuları gibi kimsesiz

Belki bende sorarım. Bilmem, bakarız yani.

sultanlar sandıklarda yaşamıyor ya

görebildiğin kadar

bu ürperiş...

yüreğin suçsuz,

anıların kokusunu...

senden uzakken hiçbirşeyde yokum ben.

elimden tut

pek alışık olmayınca

Uçak kalkana kadar havaalanından ayrılmayan babam yok benim.

birgün

boşluk

Sayıkla!

sabretmen için sebebin önemliyse sabret

sesine ilişeyim

uçamadıktan sonra...

Kim o, deme boşuna

Göremedim gözlerini...

büyüdüm artık dediğinde

geceye inat sen boğ karanlığımı

Ağrıma gidiyor anlatıp anlatıp susmak,

beni düşünme

herkesin kaçtığı yağmuru sevmekti

bana yeniden gül demeye

leyal'lal tesekkuru bir borc bılmektedır..

Oysa ben,

hasreti demir prangalarda eskittin

ve karanlığıma ışık

Artan mutluluk hayallerinden

savrulmak bir yerde

hangi kuytuya saklansam nafile!

herşey şıklardan ibaret..

boş bakışların sebebi budur belkide

bugün sabah kalktım ve yine oradaydı

Sevdim;Şairim sandım

Hani camdan seyrederken bizler, süzülür o damla damla

bilmiyorum..

saatlerin gün olamadığı zamanlar yaşıyorum ben

gözlerim açık

Gözlerim gözlerine kitlenir

Saymadığım,

Şöyle bir baktım da etrafıma

bu yol ne yolculuk ne

hiçbirşeyi hiçbirşeye eklemeyen

deniz yapamaz o kuşlar,,

Şimdide gitme vakti

siz de fazlası kadar yalnızsınız

bakır kaplardan su içer gibi

hayrına dua eden bile çıkar

kalbimdi gömdüğüm

''gelen senden gelsin

Sen kendini anlamıyorsan..

yaşam içinde

yalnızım

Bir kalp daha çıktı yola

aşksın...

varsa bir donukluk gözlerimde

Gören bilen var denilip geçilir..

bu yüzden susuyordum

ve kabullen

Ucunda bir umut olmadan dua etmeninde farklı bir boyutu var. Birşeyin olmasını istemek, bunun için dua etmek başka şey, hiçbir çıkarın olmadan birinin mutlu olması için dua etmek başka.

tenhasında akşamın yitip gitmeli.. kimseler duymadan.

Yangınım...

az kaldı...

senin gurbetinle dolu

düşlerinden bile önemli bu

aşk böyle yakışırken sana

bu yüzden kapanmaz perdesi mazinin

asıl ben, teşekkür ederim.

beter ol ki

nasibime...

biliyorum imkansız bir sevda..

nasıl giderim ileriye...

ne olacak benim halim..?

gözbebeklerimize yasakladık

kölendim

ağır ve derinden...

belki de bir kuş cıvıltısı

bir hayalim var, ellerin...

sonra bi çentik daha açıyorlar

bir deniz yıldızının işaret ettiği yönleri

yapıştı kulağıma sesin

bilmiyorum... ama düşersem de yalnızlığım elimden tutar. kalkar devam ederim yola.

dünyalar kadar mutluyken ve ölürsem mutluluktan ya da ondan bundan

yaşıyorum...

-sevgili "fuzuli" hocamın çok gecikmiş doğum günü hediyesidir-

teline dokundurtmam dediğin

kimin kaç adımı kaldı?

güneşli bir sabahta

Defansında kaldım.

bazende diriliyor

unut bu mahsun çiçeği

bugün sana uzanan el

ayıklıyorum ruhumdan,

seherlerde, secdelerde

Ekleyeceğim şeyler olacak.

şekilde adam olunmaz

ve martıların çığlıkları

olur olmaz zamanlarda söylediklerin,

bir dünya fışkıracak

bir boş vermişlik

bana kalan..

zamansız kör oldu gözlerim. zamansız yaşlandım..!

uçsuz bucaksız bir ormana bakar gibi

en iyisi ise bir ondan bir bundan

Dilimdeki bedduaları yutmak bile bir azap. Şimdi yaşamak, yüzme bilmeyen birinin sudaki çırpınışları gibi.

Senin bilmediklerini bile gelincik...

ya git başımdan

Hadi hiç aynada bakmadın yüzüne, başın da mı yastığa düşer düşmez uyuyor? Bu nasıl bir cehalettir ki, bir ömür kendini fark etmeden geçiyor?

bir tansık tüyü

Bilmiyorum.

bir seremoni aksada saatlerden

seni gördükçe...

bakmam daha aşağılara,

giderken emanet ettiğin hüznünü..

tenime dokunduğunda yeni biri :(

ama ağrı işte,

bir delinin sayıklamaları...

bir kıyı da bir mavi bulur,

O yüzden muamma olur yaşamak...

akıtılan başka başka hüzünler..

cebimden düşen

gülüşlerimin üzerine

ve sen!!

yanına kar bu dar geçitlerin korkak fedaileri

değilmi ki "yar" var

intizarım çaresiz

rahatça gülebiliyorum garip hallerime

İstersen hiçbirşey olmamış gibi oturur laflarız bir yerde. Anlarım ki yine gözlerinle konuşmak istemişsindir. İtiraz etmem. Naif akan bir derenin yanıbaşında oturup akan suyun sesini dinler gibi dinlerim seni. Meftunu olduğum gözlerine dalarım, o küçük evrende unuturum kendimi.

hayır

şair gibi bakıyor nasıl bakıyorsa

rüya görme özürlü bu adam

sonu yaşamın allı pullu mecralarına çıkmasada,

Denizler susuverir

uçak, madem selam söylüyorsun O'nu çok özlediğimi de söyle

kan oldum, dal oldum, bülbül oldum

çelişkisiz..

Unutma

rollerin unutulduğu

aklını alır esen rüzgarlar

beni dünyadan silmekle ne geçecek eline?

Birşey vermeden

Sayıklamalarla geçen bir gecenin ardından, iki gündür aralıksız yağan yağmurun tutuklusuyum...

ya göremezsem gözlerini deniz diplerinde?

bahsine konu olan sözler

Dizlerin ağrımadıysa, dizlerin yaralanmadı demek değildir. Masal anlatıyorsan da yorulacaksın; dert anlatıyorsan da... Her sıcaklık sevdadan değil ki. Sıcak yaralar taze kanla beslendikçe hep sıcak kalacaklar.

ve yalnızlık şimdi

bak yine tükendi akşam

umud et

yıkasım gelir duvarlarını

seni seviyorum,,

Görmüyor musun bilmiyor musun?

gökyüzünde yaşar gibi bakıyorsun

sustum, pustum..

ismine yakalndığım böyle bir gece

sus ki konuşalım der gibi kainat

her şeye ragmen güzeldir. yere düşen yaprakların üzerine basarak yürümek...

Heyecanların tozlu,

bu deniz yoksunu gözlerim

Aslında frekanslarımız baştan beri ayrı...

Kahrolayım mı küçük kuklam senden başkasını seversem?

Ben 'sonra'yım.

hala anlamadın değilmi...?

Sayıklamalarım;

gelip gitmelerin,

Bugünde; dününü sorguladım hep,,,

hüzünlü şarkıların çaldığı bu oda da... seni hatırlatan tek bir şey var... BEN...

yüzümde uyku

bir mevsim yaşarsın da adını koyamazsın ya

Senin için atan kalbin üzerine

muzip bir gülüş var gözlerimde...

Hem de en sıradanından?

her şeyin bir benzeri ya da eşi oluyor da şu kainatta

Bir bir kırağı düşmekte

Yaşadıkları bazen neşe, bazen hüzündü

bir neden bulmanın

Hala 'Düş'hecesindeyim...

onu sevdiklerinden ayırma Allahım

eğilmez kolay kolay

herşey ellerini tutmak değil

adın o kadar büyük

misin?Aşk dersin... Sen dersin... Ben dersin... Sen, ben biter; biz

ben gamlı hazan, sense bahar, dinle de vazgeç

İhbar edemediğim! Sensizim?

o koşar adım kaçar

ne o büyüyecek

yüreğinde ince bir sızı

kırılgan yüreğini

Beni boşver sen devam et dedi :(

Suskunlukta kelimelerin unutulduğu bir yer.

duymadığımı

bilmediğim bir boşluğa

Bu nasıl bir gitmektir...?Suçluyken beraat ettin be gülüm. Sana sevdamdan suçluydun...

Kestiğim tüm ümitler

Sen ki bulut gibisin

baksana

söndürüyorum seni

Ve sende yaşlanıyorsun..

yüreğin

ölüm gelmeden ölmeyeceksin

işte şu dünya

bu muydu derdin?

sana dair ne varsa söylenmemiş

düşlerdeki maviliğin sırrını?

Dilimde hep aynı sayıklama;

bir kalp bedava

ve sen kayıyorsun

olmasa da teknem. gidiyorum mavilere :)

Dalgalar bizim olsun

sıkılıyorum şehrin bu kalabalığında, ezberlediğim caddelerde kayboluyorum. Bu görev fazla uzadı "romeo" dönmek istiyorum..

değiş tokuş bu, üzerine söz söylenmez

Saçlarımdaki beyazları saydım

yeni bir umut ile yaşayacağız

kalın giyinsende üşüdüğün soğuklar gibi

sürgünüm gecede,

Teşekkür ederim sayın fuzuli"...

gülden gelir kokusu

bir söz kurşun gibi

düştüğünde kalk

olmaz da bu saatten sonra

En derin aşk dediler zanlarınca,

böyle böyle tart beni

İçim doluyorda doluyor ama gözyaşı yok. Ağlamamayıda öğrendik. Saklı sevdamı dökmem orta yere. Sana bile yarim, sana bile.

ama hepsini bir "anı" yapmak ne zor

beden değil

Hadi başka kapıya...!

henüz ''r'' leri bile söyleyemezken

sarı bir insan başı

sussam diyorum yalnız. sussak hepimiz. sussa herşey.

düşündüğünden daha kıymetliisn...

kelimelerim sana hep hazırolda!

yokluk öleli yıl oldu gülüm

"Kaliteli bir yalnızlık, kalitesiz bir kalabalıktan iyidir."

Elimi uzatsam, tutsam götürsem

bakışlar eriyip akıyor surlardan

bana meyletmene neden olabilecek en küçük şeyleri bile engelliyorum

Yalayarak

takılır da düşerim, dudaklarım irkilir,

Sana olan sevdalığımdan değil

kalın gözlüklerini saklamaya çalışırken

seni seviyorum sakin zamanlarda,

handan olmak arzusuyla

başka bir yürek

bu da ayrı bir sabır, ayrı bir parantez olacak içi bir türlü dolmayan

Sevgili sussa bir derttir, konuşsa bir dert. Konuşur, birşey anlatır, sen alırsın o anlattığını, dallandırır, budaklandırır, her bir kelimesinde senle olan ilgisini ararsın. Senleyken susuyorsa o daha fena. Hadi konuşsa birşeyi anlatacak. Sustumu çok şey anlatır. Artık seç seçebilirsen ihtimal deryalarından asıl sözleri. Seçemezsin ki... Yapamazsın.

bir gözyumma anında

gibiyim

aradım, açmadı.

aklında geçen yıllar

olmaz mı?

yine de bir düş saklı avuçlarımızda, günebakanların yüzleri gibi dimdik...

sorma...!

gözlerini unuttun aklımda!

rüyamıda hayra say

artık pek kalmadı ama

ondan böyle

söylediğim şeyleri niye yalnız ben duyuyorum.

Evet zaman çaredir ve bazen ondan başka çare kalmaz insanın elinde.

büyüdüm

yeniden

Her sayışımda yine aynı yer acıyor

mahzun bir yanım

benim sabrımı?

Yani günaydın diyecek bir babam yok benim.

Hani yarım yamalak düşersin ya yollara...

hayat basitken güzel di...

korkutuyor çıplak gökyüzü

mezarları böyle bekleyenlerdir yaşayan ölüler

Bir kırıntısı bile kalmayan

ve bir bade sunmak isterken sana

yetişemedim..

diyorum işte,

nasıl da feryat etmeden yaşıyorsun öyle

fatih olmak istemiyormuydun?

her geçişimde garipsiyorum

gözlerin

çocuktuk

sevgilim..!!

ve görüyorum seni uzaktan

Kanarken düşlerime

ışıklar, sesler, suretler boyanmadan önceydi hepsi

gitmeyin kuşlar

boş değilim yani

delisin

hissetmedi acıyı benim yerime

bir yolda

saman alevi gibiydik

bu resim hiçbirşey anlatmıyor diyelim

yaşamak böyle birşeydir işte

yitirdim sayıklamalarımı. içim bomboş

ölümü en çok unuttuğun yerdir orası çaresizlikten

yalnızdım bir zamanlar

Şimdi, tek dileğim;

eriyipte yol olmak varken

Sabret ki..

baskın yiyen askerine yetişemeyen bir komutanın yüzünü gördünmü hiç?

Belli bir bozgun yaşamışız

anlayın işte, kanatsızlık dokunuyor adama

ben çaldım?

ama sen, tarumar ettin bu defineyi

beni dengeleyen hiçbirşey yokken

gidip gidip geri dönenler gibi

hep o çağırır hüznü

Artık inanmıyorum..

felahı arala...

saçların hala aynı kokusunda mı?

Ve akşamın gözbebeklerinde gölgem

çalıver kapımı ya da

Bir yaprak misali, tutunmaya çalışıyorum

"Felek bulut oldu üstüme yağdı

sayıklamalar arasında,

esaretimin bir günü

kalbim boş

başım darmadağın

uymazdı resmimiz

dokunamazsın...

Gurur diyorsun..

sinmiş mektuplarla

yıkık bir kentin öznesi nasılsa

yüreğimi sıkan mengeneyi bile

yalnızlık ne ki?

Artık çekiniyorum

kelimeler dilimin ucunda

Uyandığımda,"Annem" gelmiş olsun.. Sıcacık sevgisiyle uyanmak istiyorum..

Yarim, bu akşamları ne yapayım şimdi ben?Kime satayım bu kurumuş gözyaşlarını. Zaten yalnızdım ama verem eder beni bu dert söyliyeyim sana. Ne var yani çeneni tutsaydın''çok tatlısın'' demeseydin. Öyle bakmasaydın gözlerime. Anladık tatlıyızda niye dillendiriyorsun ki...?Ben sana birşey dedimmi hiç?Biz ayrıldık, unuttuysan hatırlatayım.

bana kendi dilinden bir şarkı söyle

Onlar beni en zor anlarımda bile ayakta biliyor..

içimde kalan

Sevsene be adamım onu

çağırmadınmı hiç o ayazlarda titrerken

bu kadar yaklaşmışken

bütün sözleri söylemek istiyorum

Gördüğüm Son Düş, Gözlerine Baktığım Son Şehir...

sen ve ben asla birleşmeyecek bir yol...

düşersin..

ellerini ver

çalsam mı kapıyı?

29 harfe tutsak kelimelerimle

pek bir kaybınız yok yani

En önce sen vazgeçildin?

keçilerimi saymak istemiyorum

Bir darağacından

ben neyinim deyince

sonra ne hikmetse bir şehir ötede, arkamdan esti rüzgar ilk defa

çile dediğin be derviş

onu yitirince üç virgülü yan yana koyuyorum

maksadımı anlatabildiğimi anladım..

Göz görmüyor, gönül de katlanmıyor ne çare; sesini duydukça?.

uyandım

eften püften şeylerden

iğne deliklerinden geçse iğneler

Kışın kaderine terkedilen,

Adları Keremdi Yusuftu Kaystı

ben kimsenin göremediği bir mezarlıkta yürürüm...

deriz..

salıverdim kendimi düşlere

onların üzerine sinmiş sigaramın kokusu,

Anarşist çiçekler kokluyorum.

off, yanıyor içim, yanmada her sabah

ferhatça hocamın çok sevdiğim sözüdür.

ilmek olmak

ve masalları sevmemeyi...

benim doğrularım ise

duydum ki dardasın

ben bu kadarım işte demiştim sana

Ya sev ya terk et

karaya ayak bastı denizci, deniz bitti, su bitti

Buna da alışamıyacağım. Özenle benim olduğum tarafa bakmadan onla bunla sohbet edişlerine alışamayacağım. Zaten ipini salmışım dünyanın. Sensiz biraz daha çekilmez olsa da alışmayacağım beni bıraktığın karanlığa. Uzaktan baktığım hep sen olacaksın, bu şehri terk edene dek...

Şimdilik yine iyi bak kendine...

seviyorum,

bir varsa ikide vardır

Çünkü benimkiler kopye değil..

den den den...

Her sözüm, her halim sana ilerlemiş.

öylece darmadağın bıraksak!

yok sayıyorum kendimi, direniyorum

duymayacaksın yine bilmeyeceksin

aldırmazsın

eskiden koştuğum yollarda

isteyim

girdi kanıma

istemediğimi karanlığı

şüphesiz..

bir yığın gölge içindeyim

hükümranlık bu kadar kolay işte

Ve herkesten kaçtım,

şiirimle tatlı bir saklambaç halindeyim

çocukluğa vurduğun kaçışlarında, vazgeçişlerinde,

hangi çiçeği sevdiğimi

Nerelere gittiniz arkadaşlar?

bende bastım o yanlış düğmelere

üzülürsün, umutlanırsın, pes edersin, gülümsersin, ağlarsın...

sen üzülme, acıdan bu sözlerim.. karşımda görsem..

Onlarca, yüzlerce, binlerce anmalar...

böylemiydi yaşamak

gülüyor işte bu yaramaz kelimeler

tehlikeli madde der gibi

gülüşün ve gözlerinle vedalaşabilirsin

başlamış kurgular...

Yenileri alacak...

Sayıklıyorum sevgini,

kaç gönlü süsledi sözlerin

neyi nerde kaçırdım?

Enlem ve boylam olduk

N. Fazıl

umudum- eh biraz

kaçıncı bahardır bu sineme çektiğim karakış-sonbahar

hüzün kaplamış yüreğini

lafügüzaf

ne çok şey sayıkladım uzun zamandır içimde.

yine yaz geliyor

seviyormuş bir yanı, öyle diyor

istersen vereyim siyahlarını

Aklın öbür yolculukta!

görmediğimi

kendimi ayıklıyorum

Darlanıyor zaman

ben ayıramadım...

herkesin kimsesiz hissettiği bir kimsesi vardır nasılsa

seni anlatıyor yalnızlığım,

susmaz umarım yüreği.

gözyaşı gözden mi akar sadece

bir kız dedi biraz önce radyoda

Ve ilk defa inandım hayata dair renklerin gri ve tonlarından ibaret olmadığına.

her sabah ayrı ayrı ateşler yakılıyor içimde

elimden gelse

zır deli

Yanlış anlamalara da

ne de dağları delmeye

gerçek kuzey var diyorlarda

karanlık gecelerde

seksek oynadığım

zararım kendime masalım

illa akacakmış kan

Üzerimizden bir ruh geçti, başka birinin ruhu, kokular karıştı sıvılar, katılar, hayaller, yazılar.

bakıp bakıp beni görmediğin zamanlarıma

gözlerine bir seranat

kendimden haberim yok...!

kimine yavaş, kimine hızlı

Issız geceler'de uykusuzum

oysa ben

umutlarıma eş?

haydi çöz bunu çözebilirsen

gün gelir lazım olur.

gurbette buluyorum kendimi

Maksat ne?

Bir kapının eşiğinde kaldı her şey.

bir notla belki

sen kendine kendin gibi bir taze bahar seç

Anlat bilmek istiyorum..

karanlığın içinde karanlığı seçmektir.

beynimde anıların ayak izleri..

yollarımda uzundu, köprülerimde

mevsimsiz..

paramparça..

kırlangıç yavruları kanatlanıp uçtu..

kuşlar havalanırken düşünürmü hiç?

aklıma gelen ilk şey sen oluyorsun

sohbete dalalım ne olur

Sessiz ılık bir soluk gibi içini heyecanlandıran.

gözyaşın durmuyor

var açlıkdan

bu kanatan sessizlik

ellerim ağlıyor...

Dün yıkamışım küçük balkonumu iki kova su ile. Saksıdaki "Aşk Merdiveni" çiçeğime iki tas su verememişim. Mahsunlaşmış...

hadi gel kirpiğime adını yaz zemherinin, gözlerime cemre düşer mi?

seni saydım düşlerimde

ağlıyor İstanbul.. ve O'na. ok yakışıyor..

İşte gidiyorum

ahh şu dizeleri sayıklasamda mı okusam, sayıklamasamda mı yazsam

Sen uzaklardan izlerken beni

yetmiyor sanki bu kadar intizar.

bedenim tutsakta

kalbimi

öyle dediler

sımsıkı kapatıp da

kah gülersin kah ağlarsın.

Gecenin böyle koyu deminde

Ufuklarıma çağır ateşleri

evet aslanda bir kedi familyasındandır

her halükarda ayrılığı gösteriyor tüm işaretler

gönlümün içinden geç, git uzaklarıma..

gözünü ve gönlünü kapatan, yalan bakışlarla dünyayı süsleyen sen

gidiyorum ama

Kan revan içinde...

olur ya yine bu karmaşa içinde seni pas geçersem

saçlarımda asılı kalan bir cesete bakıp bakıp kaderi yargılayacaksın...

sol yanımda..

Bana sorarsan hayatım bir kompozisyon

sevılmez mı

sahi birimi öldü diyeceğiz

Beni en çok bugün sevecek, çabucakta terkedeceksin. Senin zaman ayarlı sevgin, dönüp gitmeye programlanmış...

Onunda saçları simsiyah ve anne yarısına benziyor gözleri.

birşey yok sadece efkarlandım diyemezsin

saçlarım

biraz geç olacak sabahlar

belki hiç

Göklere açıp elimi ne konuştuğumu.

bir cami

Korsan gösterilerde savurduğun saçların gibi.

ışıldayan kirpiklerinde buz tanesı tutan çocuk!!

ondan sonra kimi çöle düşer

ölesiye yalnızım

kabuklanmadan içime yayıldı

Benden alınacak bişey kalmadı,

özür dilerim. tutamadım sözümü.

Gece olduğunda,

git-gellerde

Allahım yardım et.

içinden geçersin zamanın

böyle işte cancağazım

geçebilecekler mi

Havale geçiren duygularımdı

yarinse eğer işte

Birde aşk denince nedense bendeki en büyük karşılığı ne Leyladır, ne Mecnundur, ne Ferhat, ne Şirin, ne Aslı, ne Keremdir. Tek bir kişi gelir aklıma hep. Hz. Hatice... Efendimiz ticaret için uzaklara gittiğinde o değilmidir güneşin altında oturup kuru ekmek yiyen ve güneşte ısınan suyu içen. Neden böyle yapıyorsun dediklerinde de''Gözümün nuru aynen bu haldedir. O bu haldeyken ben burda zevk-ü sefa süremem'' diyen.

şükrediyorum...

Heyy üye!!!

Bir yelkene koy beni

Yarim, sevineyimmi üzüleyimmi bilemedim. Seni gördüm onca özlemden sonra sevindim; anlattıklarınla -sana belli etmedim ama-içim cız etti, yandım. Sanırım, ayrılığın kırmızı alarmı çalıyor. Ne tuhaftır ki ben neyi ne sansam oluyor yarim. Ayrılık geliyor üstüme koca bir tren gibi ve ben kaçamıyorum.

bir minik padişah

bir yanı yetim olsada

hüznüm silinince yüzümden

Beklediğinin gelmiyeceğini bile bile beklemeyide öğreneceğim. Sende bundan habersiz yaşamayı öğreneceksin. Hep ben değilim acı çeken. Sen kendi yaralarını sevmeyi öğreneceksin. Canını acıtan dikenleri bile seveceksin zamanla.

sen bana sor geçilecek dereleri

bir çağlayan gibi

acımayan yerlerinemi yanasın

kaçacak bir yer bulamıyor yürek,

bir gün

gün görmüşte unutmuş bir ihtiyara dönüyorum

yatağımda gözlerimi tavana dikmiş, istemdışı, düşüncelerime takılmışken, düşündüklerimi düşündüğünü belirten muzip gülümseyişinle göz göze geldiğimi sandım bir an, sağıma dönünce. yokluğunda varlığın bu kadar varmış gibi olabilirdi ancak? yakalanmış olabileceğimin çarpıntısı, düşündüklerimi düşünüyor olduğunu bilmemin şaşkınlıkla karışık merakını bastıramadı.

geçti günlerin çemberinden, otağından

düş artık

hasretin soğuk boğazını

sende hemen gitmesen

Herşeyi sildim, sadece resmine kıyamadım.

Ah yar...

hemde koşarak

yıldız yakalayasım var

inadına sevdalı

hepsini uzaktan izleyen bana

kimin geç kaldığının bir önemi yok

sayıklıyorum işte..

ben ayvayı yediğimi asıl rüyama girince anladım

eğer inceldiği yerden kopmasına izin vermezsen, gün gelir kalın yerinde kopar; canın yanar..

çek al beni hareli ay bakışlım,

Öyle büyük bir acıyla gittin ki...,

seni görene kadar böyleydi bu

akla kara güreşe tutuşmuş

başka türlü bir şey...

Bilir misin terketmenin sancısını sen?

ince belliden gelir iki tavşan kanı

hayat bu akar geçer

o ürpertiyi

Ben yazdım ben bozdum

Bir bilsem...?

hep kalmasan öyle hayallerde, uçurumlarda, yolların sonlarında

gün güzelse hele de bugün gibi

ne vakit

bir inilti say

ne diyordu:

nerde kaldı şimdi bu can

sende olmasan

her yer sabahtı

bugün bir başka gündü

vermişsem seni ellere, gel desende artık gelemem.

adını sayıklıyorum

benden dile herşeyi

görüş günü bile yok bu aşkın

Hadi ordan dedi

gidipte her yeri,

Böyle zamanlarımı severim, her zamanda yakalayamam bu boyutu. Normal zamanlarda aklıma gelmeyenler bu saatlerde hep ziyaret ederler beni.

ellerime süs değil

unut bu hercai bir menekşe gibi

ya eşlik edecek tabiata demek ki

nitekim;

gideceğin yeri unutmayasın

e rüyada görmüyorsanız değmeyin keyfinize

geceler ıssız geceler tatsız

Artık uslanmak istiyorum.

Kandan kinden öfkeden

nehirler mi kurudu yokluğunda?

''beni destan ettin eller içinde''

Senin ve senli zamanların sonunun gelmesi için beklerken ölüm çokça geliyor aklıma. Ölmek değil, ölüm... İnsanın kafeslerini kırdığı, özgürleştiği ölüm. Hem biliyormusun ruhlar bedenlerden önce yaratıldı. Ruhlar ilk yaratıldığında özgürdüler. Ne zaman ki bedene hapsoldular işte o zaman bunu ölmek zannettiler. Şimdi de insan öleceğini zannetsede aslında bu ölmek değil özgürleşmesidir ruhun. Yıllarca hapiste yatmış bir insanın bir anda muhteşem bir güzelliğe sahip kırların içine bırakılması gibidir derler. Eee ne alaka deme...? Sayıkılıyoruz arkadaş...

tek açık kapın gözlerin

"buraya kadardı dersen, buraya kadar olur mu?"

kızıyorum

Büyüdükçe?sen?leşen bir yüreği nasıl taşırım?

parmklarım ve tabanlarım kanayıncaya dek koşmak istiyorum

başladığı nokta

her gün yüzleşiyorum

Üzülmeni istemiyorum demek hafifletici sebep mi müebbet almışken?

ve daha da çoğalarak

Sabah işine koşuşturan ya onca insan.

bazen bi hiçlik gibidir hayat öylesine olmak için yaşanır sanki bazende bilinmez bi yol bi girdap ya çıkarsın ya kalırsın döne döne savruluşlara

üstümde belediyenin ismi bile yazar

Ben ödülümü aldım..

ucundan dokunupta sonra rahat bırakan birşey de değil

ürperirsin...

ektin ki yüreğime

o son bakışını atmak için

kalan gidene yasaklı..

Başka bir dağda bir fidan boy verecek

dehşetigörmüş gibi sayıklıyorum!

düstügünde aklıma..

Aydaki ayak izleri kadar özeldir yüreğime attığın imza. Yükte hafif pahada ağırdır gözlerinin beni benden aldığı zamanlar.

kimliksiz...

ikinci fatihi sen oldun

casus platformunda değilsin ki_?

heryerde sen...

çürütüp gidecek beni

Sana olan düşüncelerin

uyutmayan bir sitem olayım ne çıkar

Yakınlaştıkça küçüklüğüme büyüyordum sanki...

gözyaşlarınıda

Ne çıkrığı olmalı kuyunun

.. sana dairdi, sendin ben olan. Gelmemişsin, bir rüyaymış öylece içimde kalan sızı.

Ömrünü yedi

koştum diz çökene kadar, nefessiz kalana kadar koştum

Annem geliyor aklıma...

masallarda sayıkladım biraz...

kumsala vuran dalgalar

kalu beladan beri...

yüzülecek yerleri

hiç hatrını sorayım dedim

her biri bir okyanus

bana samanyolunu açan benzer acılarımızmış meğer

zaman geçsin derken

yaşanacak!

Bel bükülür boyun eğilir.

sabah yağmur, silse de herşeyi sadece sen öyle sanıyorsun. bu gözlerimle baktım ya sana, orada öylece, duruyorsun..

sevgili hayat ;

O kadar bekledim ki,

sığındım ay ışığına

Ki güzel nasıl olurmuş görsün bizden sonrakiler..

"Allah" de ve sabret gönlüm.

kış uykusuna yatsak ya

İlahi bir güç tutsun elimden

tül tül dökülürken

peki söyle

bir palyaçoyum ben...

Masallar

sana bakar gibi kalsın

Aşk herşeyi bozuyor gibi dursada gerçek öyle değil. İnsanın canı yanmadamı ne bilecek şefkati, merhameti. Fani olmak öyle basit değil. Aşkı tat ki anlayasın alemin aşkla yaratıldığını. Semazenlerin dönüşlerinde aşkın varlığını görmek için ol içre deryaya dalmak gerek. Yoksa ne anlarsın Mevlanadan ne anlarsın Şemsten. İki hümanist felsefeci sanırsın Onları.

benim için bile olsa aldığın yara, benim bana lanetim olur...

bıkmadan, bıktırmadan

akıl almaz bir işkence geceleri,

Kendini kendine bile anlatamayan

Nazım, niyazım, herşeyim sana.

Heryerden rüzgar esiyor, üşüyorum..

ölsemde bir yaşasamda

Güz sancıları başucumda. İkide bir kalp krizi geçiren bir hasta gibi bir yığılıp bir doğrulsamda bir yerde nihayete erecek işte. Ölümden öte köymü var? Hepimiz adı ölüm olan ölümcül ve tedavisi imkansız hastalığa yakalanmış insanlar değilmiyiz en nihayetinde. İlginç... Ölümü düşünmek, ona sığınmak, birgün öleceğini bilmek ve rahatlamak. Gerçekten enteresan. Deme ki aşk boşuna yaratılmamış.

Herşeyi sorabilirsin.

Kaç yıl devirdik hüznün koynunda

yine amansız acıların cenderesi

hep gelmeyene hasretiz

sahi seni özlemenin Türkçe?si ne..?

ya da arkamda bir yangın yeri

bensiz..

deniz ya da gökyüzü

Yoksa dilimdeki heceler mi kendiliğinden sayıklayan?

sevinde sevin

Sayıklıyorum..

nasıl ki ay dolunayla, yarım ayla, hilalle, ay ışığıyla, yakamozla anlatıyorsa derdini

dilersek şekil verebiliriz belki de..

bu gemi nereye varır bilemem

duyan yok, bilen yok, anlayan hiç yok

ben sorgulamadım... sadece kendi bakıs acımdan sordum.. ıcımden geldı.. elbette haddime degıldır kımsenın dusuncesıne karsı cıkmak... özneldir cogu seyler. evet herkesın bahcesi vardır en güsel ciceklerını yetıstırdıgı.. ve bazı zamanlarda koparılmasına bıle asla izin verılmedıgı..

kalp bu, sever ya da sevmez

Gelmiyorum seni başlatacak oyunlara..

bak şiir yazıyorum ya

harcanan kuş tüyü zamanım

ölümünde ilk şartıdır susmak

fena oluyor düşlere sığmayan düşler

elbet karanlığı silerim

hiiç gülesim yok

bundan fazlası

sancılanıyor ruhum

ve beni.

aykırı olacaksın kendine, bir o kadar da umarsız

bir yanın karaya oturur

özlediğimi hatırladım.. yüreğim masmavi..

"Kurşunlanmış rüyalarım, gel de hayra yor. Bir acı ver Allahım, ayrılıktan zor"

hani yaşadığım şehirde,

uzunca sustu şehir,

bakışlarından da kaçmalısın

sadece sen varken yalnızım

Şimdi yeni sen'i mi beklemem gerek? Yada yeni ben'i?

ve bu yarım yamalaklığımın müsebbibi sen oldun hep...

sen gelince

yangınım yetmezmiş gibi yeni ateşler yaktım

sayıklayışlarım

masum bebekleri kucakta

sizin kanatlarınız misali

değerlerin en üstünde iken

yaprak kımıldatmayan bir rüzgar istiyorsun benden

Yol ayrılmış, görmeden gidiyorum

yatağa girerken

cennette daha başka ne ola ki derken

senin yüzünden.

oldu, bitti, yaşandı, öldü

Cevaplarıda boldur herhalde:)

hepsi bisenfoni.. o kadar...

Denizler anlatırlar bizi

üşüyen yüreğime...

Herşeyi anlatın ya da kendinize saklayın. Lafı dolandırın yorulunca getirin.

Senin onları özlediğinden daha çok özledi

Bıçağını bileyenler gelsin,

yani kopmuşta haberim olmamış

sahici sesler duyuyorum içimde,

bu gece duyduğum herşeye

Ama saplandıysanız orda iş biter. Yani aşığın işi biter. Çünkü yaşamın-zamanın hükmünün bittiği demlerdir oralar.

kazananların şatafatlı zaferlerini anlattıkları tarih

Gündüz gördüğüm hülyalar

Yada otobüs beklediğim durakta bırak beni..

güneş doğduğunda sende akşam oluyordu

bütün yıldızlar gözlerimize doluşmuş bizim. vurulan hançerlere rağmen sönmediler hiç.. bu dengesi yitik gökyüzünü bulutsuz düşlüyoruz. umut yeni mi başlıyor dersin? hayat, koşarken içimizdeki gökkuşaklarına..

karmaşasında günün

bir güneşe tutulmuşum, kararmam ondan mıdır acep

savaşta kazanır, masada verir

Düşlerimle gerçeklerimin düellosunu izlemekteyim.

giden ben olsam da

yetmedi mi artık yokluğun

Bu arada, dün gece yaptığım yolculuk esnasında, otobüste izlediğim bir filmde, rahip, kötü adama ''cehennemi inkar edemiyorsun çünkü içindesin'' diyordu. Bugünde, uykusuz bir beden şiir yazmaya kalkınca bu sözleri şiirine alıvermiş :)

Sen yürüsen diyordum bembeyaz karlar üstünde. Ayak izlerine bakanlar beni görselerdi, beni bulsalardı. Gün doğanda hep beraber eriseydik, yitseydik, su olsaydık-toprağın cansuyu, buğdayın özsuyu, tüm sulara bir parçamızı verseydik.

med-cezirlerden yoruldum

iyi ki varım. iyi ki sevmişsin beni... :)

vadesiz..

kurtulduk

dalıp gitmelerim çoğaldı

Bilinçli bilinçsiz

Ne kadar da boş bakıyor boşluktaki gözlerim...

Hüznümü satıyorum, dosta gider, gel sen al...

yardan düştüm...

Fırtınalar ateş vermekte, sönmesin diye.

ahh, almadığı derslerden bizar.

Adını söylüyorum...

Aşkta gurur olmaz ama içinde onur olmayan duyguyu da aşktan sayma! Duruşu heybetli değildir fakat sen görünüşe aldanma!

büyümek istememek gibi bir derdinizde yok

çok yıllar oldu

Banane işte diyeceğim, aşkım aşkım aşkım benimmm?

Bunun suç olduğunu sakın söyleme!

yarışmakta şimdi...

sere serpe uzanmaya meyyal

bu nedir bilmiyorum ama

senden kopamam ki ben!

yüzyıllar boyunca...

bir cinayetmiş sessizlik kimi zaman,

sayıklamaktan yoruldum artık

sende biraz çabuk olsan...

elimde bir tesbih

tek bir kelime ile,

belki, "sende mi Brütüs?!" diyen Sezarın aldığı asıl darbe "öyleyse öl Sezar" cümlesidir, kimbilir...

kan rengi gece

Hiç bir şeyi beklediğim yok oysa..

sancısı yüreğimdeyken

anla diye anlattım

Bizde birbirimize iki öğretmen ve iki öğrenci olduk. Bunu izah edebilmekte kolay değil. Boşver... En önemli olanı hayırla yad edilmek. İyi ki girdin hayatıma her ne kadar çıkacak olsanda.

saat 04:30 olmuş...

adam adayı olarak kapındayım

Sevda işlerinde insan hep geceleyin kötü olmazmıydı? Evet, bende de böyleydi. Şimdi niye her sabah, bir sürü geceye bedel karanlıklarla çöküyor üstüme? Anlamıyorum...

anlarsam,

Erkek Güzeli

Lambayı yakma, bırak

nasıl iyi olacak diğerleri

Sadece uyurken masum bir çocuğum...

ölüme değer mi?

giden yok...

yürek atışın sessiz mi hala?

bir başkasını

bir uçurumda buldum kendimi

herşeyi karıştıran

Bir kerede doğruyu söyle

nerde muhabbet

yaşıyor ya, nefes alıyor ya

bu hengameden kurtarıyor insanı

Benim yazdıklarıma bakma saçmalarım her zaman

gözlerimde zakkumlar boy veriyor

neden gelmiyorsun bitiş sayfalarına?

Sayıklar dururum google amcada

tamamdır

susuz ölürmüşüm

renksiz..

diyeyim

avucum açık,

Acın zaten bambaşka, ama inlemekte yasak.

kırkikindilerle yağıyordum

kapını çalan benim

yarınımı ben yapan ne kaldı ki?

demedim mi?

Onun dışında vaki değildir sayıklamam

seni yazıyorum,

evet bu o yağmur

her sözün kisveside aşk

Şu doğacak güne inat

mutluluğada

Kaçmak serbest!

Senden kalan sana yetiyor Nihadem. Bana kalan bir arpa boyu yol bile değil. Hal bu acı ve ölümde değil, ölmekte değil.

hala bekliyorum

Mezarım ve mabedim arasında

şarkılara gömülen bakışlarım

ne gölge ederim ne bir ihsan beklerim nihadem

Hepsine bir cevap var.

Usul usul inen

Uykunun en kesif yerinde yoksun

çek kendini caddelerin en kenar sokaklarına

ama yok

Sonu aynı biten renksiz günlere uyanmayı

Yüzgeçlerim yenilgilerimde güçlendi.

bu ne çabuk vazgeçiştir

başka bir anıya ağıtlar yakarken

hangi bankaya yatırdım

geçmişte yaşıyan gönlüm

Oysa onlar her fırsatta yalnızlıklarından yakındılar...

gitmeden olmaz belki

Aklımdaysa hep, o gülyüzlü yaaarr..

olurmu...?

adı kafes ya bu esaretin

yanlış yöne giden yanlış yolcular

kurumaya yüz tutmuş..

doyamasanda..

güneş ne zaman gelecek..?

ben düşüyorum

bakma sen

kanadında kuşlar taşıyan

bir çiy damlası gibi

bundandır,

benim maviiliği sevdiğim kadar

celladım oluyordu bizden gayrı tüm vuslatlar

Bu cevapsız sorular uğuldanıp dururken kafamın içinde ben yalnızlığımla baş başayım.

gönlüm serseri

uğrunda fedakarlık yapmadığın sevgiyi

akıl desen akıl değil

bildiğim hiçbir yere çıkmayan

şimdilik hoşçakal

tuttuğum o iki minik ele..

söylenecek tüm şarkıları unutmuşum.

sevdan boynuma borçtur

sevişiyordum..

Say ki iki üzüm tanesi

göz kırpmaların bana ne zaman yansır

Ellerimin telefona gidip gidip geri gelmeleri başladı yine. Hayat, ruhumu vakumlayan büyük bir vantuz gibi tüm hislerimi aldı sanki. Neyi düşünüyorum, neyi yazmak istiyorumda yazamıyorum hiçbir fikrim yok.

nasıl bir tarifse artık

gözlerine baksam sanki devrilecek üstüme bu dünya

kahve...

Ne gün geçer ne de gece diyorsan, kalırsın seni bıraktıkları yerde. Sende mevsim hep kış iken, gönlüne düşen baharların çalınacaktır elbet.

yitme

kayan yıldızları da yalanlara

Sen kendine sığınacağın bir kanat bulana kadar bulut bulut tependeyim. Hiç rahatsız etmem. Öyle özenirim ki gözlerime, sana baktığımda kuş tüyü kadar hafif olur bakışlarım. Kimseye hissettirmem senden başka. Kimse anlamaz yüzümdeki o ifadenin sebebini. Kimse anlayamaz nereye baktığımı ve neyi gördüğümü.

cevabları bol ise

kaçıp kaçıp

-alıntıdır-

Düşler ülkesinden kovulmuş bir rüya gibi

aklımda çelimsiz sevdalarım

Bir onlar kalmış yani anladığını anlatmayan.

sevdaya merhaba

kelimelerle oynayıp güzel cümle kurmak değil, duygulardaki samimiyeti okuyucuya hissettirmek... yazmak budur işte dedirtiyor insana.

İnsan bu evrelerin birinden diğerine geçerken hayatın döngüsünde; terstende yaşayabilir bunları. Gariptir ama olur...

Yanmak zor değilmiş. Sen yanacakları biriktir, iş bir kıvılcıma bakıyormuş. Hasretliğim, bu gerçek ayrılık sarsıyor beni. İdamını bekleyen mahkum gibiyim. Ha gittin ha gideceksin. Ve bu en onulmaz gerçek, ben inanmak istemesemde.

"Ah babam sağ olsaydı, köşede otursaydı..."

Sayıkladıkça hatırlıyorum

sen gülümsediğinde

nasıl bir şiir

sen gelmedikten sonra..

taşırım sol yanımda

sakin ve telaşsız

dipteysem dibi anlatırım

tamamlayamadan...

yok olmuyor

gecenin nemi.

şimdi böyle yaşıyorum ya

vatan desin

?Sus artık? dedim seni sayıklayan dillere?

hergün büyütüyorum boşlukları kendi elimle

sarılmaya

korkma,,

gidiyorum

öyle bir kıyıda, öyle bir buluşacağız ki

öyle sanıyordum yani

bin katı sevmesen

dan, dan, dan, dan!

bizsiz..

nerden eser bilinmez

nerde yürüyeyimde varayım sana?

Var mısın benimle oynamaya

uzaktaktaki yakın sevgili...

gene kapat yollarını ahh istanbul!

kar yağar be güzelim

saçlarına

insan ya eşitlenecek

içimden yorumlar yapmayı

sayıklamışım

yoksa

en dibine indim yalnızlığın..

beklemekle olmuyor

Eğer mahvolma kültüründen yani kurban rolünden bakarsak aşka ve diğer herşeye bir arpa boyu yol alamayız. Kurban rolü oynamak çok kolaydır ama sonuçları yani getirileri hep zarardır. Dikkat etmezsek kendi uçurumumuzu kendimiz kazarız.

dilimin ucunda kelimeler

Hayat, biz kalbimizi açarsak içeri girenmiş.

aldığım nefes bende kalırken...

az dur be güzelim

ve dudaklarını..

Bir terslik var..

söylüyorum işte,

köşelerinde insan sesleri

gözlerin buğulu olsun yine

ama üşümelerim dermansız

allı pullu

Bitsin bu anlamsız gelişlerin,

Son kez sayıkladım adını o gece, azraili beklerken sen hoş geldin rüyalarıma.

düşersin evette

10ar 10ar

boşluğun içindeki boşlukların yanına bile yanaşmamış onca şair

havanın kararmaya meylettiği şu demlerde

Bin asırlık susamışlığımla

orda bereket

ve o kutsal bir emanet şimdilerde

Beni tanımadıklarından, tanıyacak kadar anlamaya çalışmadıklarından.

Herkes zulmü seviyor

nerde öldüysen orda kalmalı

Keder tanrısının zincirlerini kırmaya

hayatla çalkalandı sıcaklık, nem ve ışık

şimdi burnumda

hayatım,

Islanmak mı istiyorsun?

en çok buna gülünür

saklı hazineme

yüzümün her çizgisine meftun

korkma,

bünye meselesi bir yerde

öyle hoyrat ki kendine bu gafil

seni sayıklasın

bu suskunluk

her yürek böyle sevmez, biliyorsun

başından aşağı dökülen kaynar sular gibi

bir kez daha akıttım gözyaşlarımı

sabahı olmaz bir geceye atıyorsun beni

Biletsiz..

ve kudurur deniz..

Bari finali vakitlice yapalım

deniz kızları

Hayalet sevgili...

gerisi boş,

hasretim,

nerdeee diyorum, nerde...?

sağnak sağnak yağıyor yıldızlar

o küçük kardeşin gibi yağmurları çek içine..

en güzel kanaryası olsun bu memleketin

dikkat et kendine

sol omzum, sağ omzumla savaşta şimdi

... son söz, hep arkasından söylenir.

masaldan masala geçerken hayatım, nerde durmalıyım?

bana bi gerçek söyle

senden kaçarken buldum ben dünyanın lezzetini

ölenle ölünmüyor ya

Sebebsiz..

veya o yansımayı parçalamak istedinizmi hiç paramparça

yakınına

havaya karışıyor işte senden bir nefes, bir parça

ilk göz ağrım

bu onulmaz yaralardan kanayan damlalar

parayla da saadet olmuyor

düşmeyi uçmak sanmışım bir kere

bir şiire adım atar gibi

balonlarımı elimden kaçırmak

bizimdi onlar

ve sen dönünce köşeden

iyimser yanlarımı

ne benim fikrimden

seherlerde dolanmakla bulamazsın kardaki ayak izlerini

sığınırsak birbirimizin kırık kanatlarına,

niyesi, öylesi, böylesi yok

dünya karıştı dostum,

iki damla yaş düşürebileceği omuzları olan birine...

önünü ardını düşünmeden

bir ellerine bak olurmu?

Derdime dert ekleyen

Dipsiz..

elime ayna kırıkları geçti

böyle geçmez zaman ellerimden uzakta

yüklemleri sandığa kapattım

kaburgalarım çatırdıyor

sabah olsa uyansam

söyle bana,,

bulamadı beni

Ve güneş doğdu yıpranmış hayallerime..

seni şimdi sevmeli.

merakı dağıldı mı..

belki bir parça

sen perdeni çek, ışıkları aç

yokluğunda dalıpta bir daha çıkmak istemediğim denizler gibisin

acı geldi,

hangi doğru tutar beni

Ama soru çok güzel.

Mavinin gözbebeğinle birleştiği

alıkoymaktan kendimi, geri çekmekten

çünkü bu yol dervişane

çırpınsın bir kuş gibi durduğu yerde

bir bilen var mıdır

ne eylesen

Nefislerimiz var, ihtiyaçlarımız var, zor doyan gözlerimiz var.

hiç geçmeyecek olanları.

neden gecelerimi zehir edersin ki

durmadan, susmadan

bembeyaz kar tanesini

ateşler yaktım

hadi dönüp gidelim geldiğimiz yollardan...

en çokta kendime

bir tanesi yetecek aslında

ne etsen

Nasıl da tamamlardık birbirimizi

üzerinde sallanan yaprak bedenim..

ne uzunmuş

uzanırsın içine uyku tulumuna girer gibi

kılı kırk yaramaz benim gibi

içimdeki çocuğu avutmakla meşgulüm bu ara

geriye sadece umut kalır

Ne şiirler geçer içinden. İçinden geçen herşeye inat yüzyılın şairi oldum sanırsın. Ardından birde yanık türkü gelir ki sorarsın kendine '' hey dostum sen aşıkmısın''

senden kaçmam yine senin içindir

gülümsemelisin hatta..

Mutluluğu yavaşça

Yeterince bekledim,

san mavilikleri verdi hayat

söyle!!

yanmayı bilmelisin dostum

rüzgar olmayı seçtin

Gıkını çıkarmadan sever yinede yetimler

ama başaracagım

otuzbeşinden sonra bunu görmek korkuttu beni inan

uzağına bir uzak daha ekle

adıyla müsemma olan gelmiş

Çok susunca, beklemekle birşeylerin değişeceğini ummak gibi bir aptallığa bile bel bağlıyabiliyor insan. Eee insana bildikleri yetmeyince ne yapsın...? Sabrın sınırları gerçekten aptallaştırıyor insanı. Allahın yardımı olmasa akıl uçtu uçacak. Yani o boş bakışların arkasında öyle büyük şeyler yatıyor ki artık öyle bakanları görünce yadırgamıyor, Allah onunda benimde yardımcısı olsun diyorum.

o kadar kanamıştır için

ve sensize...

uzak bakışları sustukça

Birgün sen sen geldin,

sesini dışa vuramayan

gülüşlerimiz

Yağızım yiğidim erkek güzeli

Küçük evrenim, samanyolum,

aşk geçirmez gömleğimide giymiştim

Geride bıraktıklarını?

bulamadım,

her gün öncekinden başka susuyorum

beynime yenik...

birazda mahcup eğersin başını

ben yurtdışına kaçarım ailemin yanına

Fazla uzağa gitmemiştir varlığın

benim yüreğimdi hani.

yokluğu eylül'de dokunacak kalbime...

bu kenti yenebileceğimizi düşündüğümüz zamanlardaymışız gibi..

ve bugün şifa günündeydi gözlerin...

karanlığa aşikar olan

normal...

kilometrelerce öteden.

bir dinecek

eski bir şarkının

kar yağıyormuş karanlığımıza

bak ne diyeceğim sana

ben vefa istiyordum çığlık çığlığa

Sensiz çıktığım her yolda

denizinden

Seni göremediğim günler vardı bugünkü gibi.

Yağmur yorulduğunda dalacağım uykuya...

aşka susayanların bolluğudur

kınalı kokularımı

Sensiz kimse mi kimsesiz miyim bilmem

Önce saf bir başlangıç yapılır,

hepsi bu hayatım

belki uzak, belki yakın.

yetmezmi...?

Dayandım yinede beni delik deşik eden kurşun gözlerine.

ellerim boş

Kaçmak istesem de kaçamıyorum

Üflenen bir mum gibi söndü

seni tüm şehir çağırmış gibi kalakalsan

suskunken buldum seni.. şimdi gidersin diye hiç konuşamıyorum..

şiirlerin

hep somurtacak değiliz ya

sen bilmiyorsun...

günde kırk kere

yaşama dair,

Gözüm görmesin sizi!!!

çıkıyorsun köşeden aniden

hem gidersen

dönecek olan varsa da varsın dönmesin

öyle beterdir ki

arkana sakladığın sarı güller

mazi diye birşeyim yok artık

şen şakrak

Neden okunmuyor?

ellerimde, gözlerimde

tuhaf dünyalar inşa edeceksin

Beni değil...

'' vakit yaklaştı

sulamayı unut

sıcak ülkelere

öyle...

bir ortak arıyordum

Yok mu meramımı anlatacak bir cümle?

oturmuşken

ben şiir yazarken giderim...

yolcu yolunda gerek

kan kırmızı bir şarap

sevdan kalbimde

ellerim soğuktur hep

Bugün simitçide yok oda bağırmıyor sıcak ankara simiti diye.

şiir oldun bir anda

sayıklıyorum.. ağlarken gökyüzü.. sayıklıyorum.. ne varsa

sayıklayışların

toprağın altında yatana

zaman geçti

sahiden susunca başlar yangın

Benim gönlüm gök gibidir açık deniz gibidir

Sakın bakma

Halbuki sevenim olmalıydı, ısıtan.

re mi fa sol re mi fa sol...

altında taşın

Dünde, bugününü,,,

ve vakit bitti

biraz daha ağladım..

<i>sadece aldatılmışlık ve kandırmaca...</i>

delice bakmak istedim. giderken zaman bennden gizlice. ve habersiz. ve sen beni duymadan. hatta sevmeden saçlarımı hepsi toprağa karıştı.

Ay ışığını as mezar taşıma.

kimbilir...

içini açmazsan

seçimlerimin yanlışlığının muhasebesini yaptığım karanlık sessiz gecelerde...

ve deniz diplerinden görmek dolunayı

Mutluluk o kadar uzak mı bana

Ey ayağına tez zaman!!!

Bu nasıl sevgidir ki O öldükten sonra bile Hz. Aişe annemiz Efendimizin Ona olan sevgisini kıskanmıştır. Süphanallah...

az buçuk zaman evvel maviydi herşeyin güzeli...

heyhat öyle kolay değilmiş köşene çekilmek

hala getirmedi beni sana

Çiçeklerin kokusu

sevda açmazındayım

yanmaksa yanmak

Herşey olup bittikten sonra, çok zaman sonra, anılarında kendi içinde bir dünyası oluşuyor. Her bir anı ait olduğu kişiyi besliyor, yaşatıyor insanın içinde. Bu sebeple, aslında kimsenin kimseyi unuttuğu yok cancağazım. Bu sebeple sen, kimseyi öldürmedin içimde. Sadece kendi müstesna yerini aldın gönlümde, sessizce...

Gözlerini eksik yaşanmış bir bahar gibi kullan

donmuş parmaklar gibiydi bakışlarım

tüm sevdiğim kadınların mürüvvetini gördüm demiştim

tikk takk

cevapsız sorularım var. soramıyorum. adım atamıyorum. düşüyorum..

düşmesin pencereden kara,

mutsuzluğuna sarılıp

bir kale gibidir yüreğim

düşen yapraklardaki

cıvıl cıvıl büyürken sen

kelimelerimi söylerdim yüreğine,

Sıfır noktasındayım..

kol saatimi kaldırdım sandığıma

üstünü örtemedim

su akar, bıraktığı izler yol olur içimde.

hangi fotoğrafta hayal kırıklıkları ortaya çıkar?..

Ve beklentilerin,

Bir gün..

Kırağıyla idare et diyor uçuşan kuşlar.

Eğer gelmezsen hepsini inkar ederim)

Canım diyen karşı kıyının dilleri

bariyerlere yapışmış cigerlerine

yoksa ümitsizlik deryasında boğulmak mı?

Belki dalgalanıyordur saçların

kolayca vazgeçerim zor olan ne varsa.

ve hangi gönüllerde deva bulursun bilemem

hepsinden çabuk olanı ise

kaç ey ruhum!

bir gece içine doğan güneşin..

Sana büyük caddelerin birinde rastlasam

bu geç kalmışlık

hayat zor bir patikadır bazen bazense çarşaf bir deniz belki patikadasın bir süredir ama üzülme müsterih ol çok mu yıldın at bi sandalye içine dinlenerek sonrasında belki emekleyerek belki koşarak ama hep ileri ileri ilerleyerek git gün ışığına

kavuşmakla kat-i ayrılığın kesiştiği yerde

o masum şaşkınlık yine gelip otururmuydu bakışlarına?

bir vuruyor bir kaçıyorken

ellerin hep böyle şefkatlimi senin?

Aşık bir ömür sürmek ister maşukununda... Lakin bir lahza dahi olsa onun gönlünde olduğunu bilmek yanan kalbine bir tutam su serpecektir. Ancak derdinin devası olması mümkün değildir yine de vuslat olmadan...

Her şeyi düşünmek zorundamıyız?

düştükçe silüetleri kaybetmek,

inan ki farketmez

ne yapsam

bir damla kan sıçradı

yine her sabahtı

yada kimleri beklediğin

bir elif harfi gibidir

Sen tertemiz bir geleceksin

göç etmeyi iyi belleyin siz

ya da taş kesilmiş bir yüreğim olduğunu itiraf edebilmek...

nereye vuruyor bu denizin dalgası?.

ben seni gizli sevdim...

başlatan ol

Olsun be aşkım, Seni uzaktan izlemekte güzeldi

böyledir bu

yokluğun cehennemin öbür adı değildir

Bu başlık baki.

katmerlendi,

bak yine uğradı

öyle ki

... gel desen km aldırmadan kmlerrce koşabilirdim ki ben

bir hüzünlü yüz..

Kıldan ince kılıçtan keskin, masallar misali,,,

Ama bak

bu bile bile ladestir işte!

Geldim;

çünkü sana çıkıyor

ikrar etmek

bir olur alem

gök yüzüne ulaşsam

tüm saltanatımı böyle sermedim bir faninin ayaklarına.

Daha bir üşüyor küllerine dokununca...

bir rüzgar eser de düşerim diye

son dizesi olmak

kaybolmak istiyorum

neşeli bir çocuk

sana büyük bir sır söyleyeceğim korkuyorum senden..

sanki kalpleri bir olan ikizler gibi

yüzüme çizdiği

Şairlik için çok erken, sıradan olmak mutluluğu içinse çok geç?.

Sayıklamalar bitti

bir akta senden düşsün saçlara

bıraksam

pencerelerini

kalmasın bir şey

ne diyorduk?

yalnızlık bile benim değil

otur oturduğun yerde diyenlerin haddi hesabı yok

gizlice

acıyarak bakan insanların suskunluklarıyla zafer kazandığımı sanıyordum...

Zaman ve mesafeler akıla ve yüreğe oyun etmez mi?

Gözyaşım,

Hiçbir zamanda bilemeyeceksin.

hatalarını yargıladığım düzmece kanunlar öleli çok oldu

çıktığın kapıları yavaş kapat nolur

perdesiz..

yar güldüğünde ışıkları yanıyorsa evrenin

sen, hangi söylemediğim türküsün..?

düştüğüm yeride

sebepsiz yere ağladım her vakit

karnımda gürültü

böylesini hiç tatmamıştım

Herşeyi ters düz eden bir gücün varlığına iman ettim. Kalemle raks eden şair, şiir gibi yaşamıyor maalesef. Anladım... Sen elini koydukça, anca dengeyi bozuyorsun. Bize bir hal gerekmiş meğerse.

gecenin ortasına altıp oltamı

Kaybolur gibi kayar gibi

ne hesap sorarım ne sitemle guzel kalbini yorarım

sesine ilişeyim..

nikotin kokan parmakların, düş haritasını çizse de geleceğe, içinde bastıramadığın başka bir sen, eşeleyip duracak benim "unuttum" deyip de unutamadıklarımı...

anlamadığından mı yalnızlığın..

kime, neyi anlatır içimdeki bu kalabalık...?

Orda kal ve bir adım gitme öteye!

eskiyince içgörüsü bir insanın

bir tutam sarılmanın büyüsüyle bir sevdiğine

yoksa hiç bilmediğim birşeymi?

''en azından'' diyemiyorum

dökün avuçlarıma!

istanbul seni dinledi

ben bir bahar uçurdum

düşler çorbasına

gülüşlerin yarım kalacak

ona her kızııp terkettiğimde çoçuk şefkati gösterip geri dönüşlerimde,

hüznün,

birgün...

benide sığdırıyor işte o dar sokaklara

şiir servetleriyle öğünüyorlar anca

niye benim bilmiyorum

gökyüzünde yaşar gibi bakıyor gözlerin...

BİLİYORUM

kayboluyor gölgeler

tutsam bir yerinden

sağolasın ne var ne yok?

akla gelenlerin

Günler geçmek bilmiyor,

Teşekkür ederim _neden_ hocam.

ve de bilmeyenler

anılarıma kıyıp

özlemek seni

Sağlamca karşında duracak

kaçamak sevdanın haylaz çocuğusun

çizdi üzerini

kuyunun çıkrığı yoktu

acı vermezmi çıkacak yol bulamayınca dışarı

yüzüm solgun,

habersizce

ya uyuyamazsam?

Ve daldım derinlerine

Yarım kalmaz aşk,

Okul servisleri nerede bugün öğrencileri taşımıyorlarmı.

Kabarık toprak gelir hemen:

hapsetmekten yoruldum duygularımı

Huzuruna, mutluluğuna, sağlığına, uzun ve hayırlı ömrüne:

şiir parçaları dökerken kağıda

"yol yürüyenindir"

insan gözü bitirdi herşeyi

camı görmeden taşlayanlara

şarkıların da bir anlamı var

anlatamadım anne

öldürürsün beni

vuslatı nerde unuttun?

öldürmek için..

hiç kıyıya varamayan bir gemi gibi

canım seni sayıklamak istiyor.. ama bugün zor gün.. içim acıyor, sayıklayamıyorum..

Bitmesin istiyorum bu tatil,

Kime dokunsam incitiyorum demek ki

ömrümün yettiğine gönlüm yetmedi

kendi emeklerken yürüyen bir akranını gören bir çocuğun sesi gibi

gülümsemelerim tutsak

ben çıkıp gelmişim

sensiz hayallerim atıl şimdi

kibrin son kalesinden yuvarlanan çocuk

Nereye gitsem hüzün kokuyor caddeleri

Suya hapsolmuş bir batık geminin yaşamına çomak sokmadan da hayat belirtisi görebilirsin. Bir hava kabarcığı yeter bütün suni teneffüslere. Gereksizliğini anladığın an başın öne düşmüyorsa, nefsine pay biç. Hatalı kulların varacağı yer, kendi vicdanında sükun eden bir ışıltıyadır. Siyah ya da beyaz. Gördüğüne katlanmaktır sana düşen.

yüregimdeki acının rengine..

çok şükür kör değilim deme

seçip seçip bahane edebiliyor insan kendine

her taraf uçurum

Oy ablam benim dedi, anladı birazda içimin dolduğunu.

adım atılmasını...

Biraz uzağına düştün "sonbahar"

Ben her vakit seninleyim...

gözlerin çiçek bahçesi mi?

Kızma bana!

sevme kabiliyetimi kökten imha etmekle ne geçecek eline?

o benden çeker binlerce gam!

kastettiğin?

ne olur affet

o bir saniyeye nice hasret,

tutup zincirlerinden

Yaşamdan geriye bir garip sızı kalsa da tüm yurdun budur senin... Hazan da sensin, dökülen yaprakta...

dönenleri nasıl göreceksin?

yalnız sayıklarken ağlarım...

Ay gibisin güneş gibisin bazan.

Kanmadım aynalara sana kandığım kadar,

Aynı yaşamda nefes almadık mı, aynı geceyi yaşamadık mı, bazen düşlerde buluşup kaybolmadık mı :) aynı yerde değiliz belkide ama aynıyız...

yenilgiyi sevmektir, hazmetmektir

Ne bir liman var sığınılacak

altında yağan karın.

o'nun gözlerinde ki sana ait, senin yüreğindeki ona.

ne kadar burkacaksa yüreğini

Korkmadım?.

ya da tüm yolları yok saydım...

Sokmazdı sokağına

sayıklıyorum

ellerimizi birleştirmesende

Ne garip, bugün sana masalım demek gelmiyor içimden.

Gitmek için geldiysen eğer,

Mutluyuz hepimiz

sizde görün bakalım düşmek nasıl birşeymiş.

gözlerimden sızan

tüm anlam kaymalarımın sebebi oydu

Paylaştığımız;

Bak ağlamıyorum bu kez

Bensiz..

kokun gelirdi uzaklardan başım dönerdi

benden sonra sen geliyorsun

yalnızlığa üfleyen ney gibi

sessizce ölmek vardı en güzelinden.

kulaklarıma kadar kızarırdım zahir, bakamazdım yüzüne

bu boşluğun adı ne?

aklıma mukayyet ol

yitip giden her günde susuyorum

Ey Alemlerin Sahibi

yeşermeye hazır

etim ayrı acıyor, içim ayrı

Masum kalsaydı yüreğimde...

kim çekecekse ipimi,

bir güzel, sayıklayan gelmiş

. . . . . . bir suskun akşamda

Atılan taşlara aldırmaz.

yol tutturamaz bir çelişki içerisindedir hep,

sırası gelenede dur denmiyor ki...

Alıştı ruhum hüzünlü günlere

uzak dur kalbine sıçratacaksın!!

Denizler bütünleşsin

bilmem ki

deniz olan heryere güneş doğmuyormuş

Yüreğinize sağlık, harikaydı.

silmedim kuruyup yapış yapış olana kadar

Böcekler gibi başlamalı yeniden

ağızdan çıkanların

Kelimeleri körüklüyor zaman. Bir demircinin elindeki kızgın demir gibiyim. Hangi şekle girsem anlamsız, hangi ustaya görünsem faydasız.

ilerlerken herkes

Herkesin oyuncak bir gemisi var..

Biraz da düzenbaz ol

Sayıkladığınla kalırsın

hayat konar göçer

Kelin ilacı olsa misali:))

kimi hicarkar

Kaybediyoruz zannediyordum..

sen vurmuşken sırtımdan

özgürleştirecek ruhumu

-sen de benimkini...

nereye gittiğini

öyle başıboş sokaklarda

bakma bana öyle deliler gibi

Ben sana geç kaldım

nokta olarak koyarsın bir yerlere

Her yanımda insanlar batıyor bana

bir alınyazısı kadar yalnızsın"

Sayiklamalar tespih çekmek gibi,

susamıyorum ki, haklı.

başlarını bekleyen bir mezartaşları var...

sayısızdır intihar seçeneklerini sıralayıp sonra da vazgeçişim...

hüznüm içimde

Uyanmamak için çabaladığın.

aya, güneşe, atomlara, elektronlara

sayıkladığın şey ismim olsa da, benim sayıkladığım ismi silemeyeceksin hafızandan...

söyle kaç aşka mezar oldu

bak böyle güzel yaşarken ben

ve hasretlik

dün sensizdim

o korku gibi korktum seni kaybetmekten, yitip gitmenden

kararsızlığın

ütopyaları seviyorum işte

saat de sayıklıyor...

Bitmeli dünün sayıklamaları ben bitmeden

vuslatı sobelerim.

Dumanlandı..

her nefes elzem

sonra bi uçak geçer üstümüzden, dalgalar durulur gitgide.. ah marmara senden, yeni sevgili mi olur..?

her sözüm vesair

nasıl ki gökyüzü herkes için aynı

yine nefessiz kalmak.

bir gelip bir gidiyorsun

iyiliksiz..

O kadar güzel ki

kaçacak yerin olmadığını bilerek yaşamaktan

hocam vuruldum bu dizelere.

Ne zordur

"Seninle konuşmaya hiç gücüm yok ki"

Med-cezirler yaşadım

laf'ların ardındaki

hangi kadının gülüşü kandırabilir seni

der gönül, adam serin

alnımın ortasından can veririm.

ikinciden birinciye geçen

yani bulursun eninde sonunda

adımların aşikar

Hayret! Ne işi vardı ikisinin yanyana. Hüzün huzura hasret, huzur hüzünden bi dert. Nedir anlamadım bu hikmet...

caddelerde gez

takılıp takılıp gitme

ayaklarıma batıyor hayal kırıklıklarım.. toplayamıyorum.. ellerim kanıyor.. silemem o güzel yaşlarını.. bir sahipsiz limandayım, hangi pusula şaşırtmş yolumu.. yara bantlarıyla kapanmıyor hiç bir yara..

geçmişsiz..

hiç olmalı

gökten düşen tüm elmalarda senin

bir nebze...

aşka bir kurban daha verirken dünya

ağlasam

<i>Hadi sayıklayalım biraz.</i>

karışırsa aklın,

Haziran, haziran...

haydi dök içini kaptan,

tarih aynı tarih cancağazım

Ya da yüreğime batsa...

sormuyorum..

elinden akan kanların,

sevdaların yakamozlanışında

güzele dair ne varsa belleğimde

çünkü aşk var

Hep tamamlanandır.

evet evet.. yine yalnızım ama kalabalıklar arasında yabancı olmaktansaa.. yalnızlığımla olmak daha mı iyi ne..?

<i>İbrahim Tenekeci</i>

maviliğini

meleğimmm

Tek dertleri son yaprakmış gibi..

hüzün, gözlerimde kalsın

içinden geçmedim desem yalan

hüzün haritalarını

acıyı bilmeyen çocuklar olacağız

sakar bir cellata düşmenin mutluluğuyla kaldım hayatta

fakat sen

her canlı ölümü tadacak derdin, ölmeden

özü sözü bir iki kelam geldi ama

tanımlanamayan bir parmak izi

bugün yine sayıkladım durdum..

öylece bak

artık ölümü beklemeyen sözler var

ulaşmyacakta...

gökten ay doğarda siz ne sanırsınız?

bitmesin bu gece

sevebilsem seni

zoraki tebessümler gibi

Kalbin nağmelerini aklın mızrabıyla çalıyorum.

duydum... çay içtiği biri varmış...

ardımsıra gelen

meçhulüm

Bir de söylenmemiş sözler...

yoksa bende sevda ne gezer

çek beni içine desen yok, yapamam

.. öyle bir sayıklama işte. Vuslatı olmayan sabahlara, günlere uyanış. Belki de hiç hissetmeyeceğin ama hissettiğim bir özlemle!

Geceyle konuşuyor,

bir denize dalarım, bir gözlerinde açan çiçeklere

Çünkü ben, bir kara kutu içinde, okyanusa bırakılmış bir menkıbeyim...

dön dolaş

kulak asmıyorum içimden gelen sese

buna rağmen fırlatıp atmadı beni avuç içlerinden...;eyvallah Ey "dud-i muannit..."

Sen senle kalırsın

yarınlar kimin?

Hiç kalmadı ağır yükün omzumda,

Aşıklık zor zanaat vesselam.

oysa ben,

Yüzümden sıyırmaya çalıştıkça ziftleri

ayıklıyorum

Korkusuz

. . . . . . gönül tezgahımda

bulamıyorum yazacak bir şey

sesine dökülsün isyanın,

usanmadan

kaçak güreşiliyor burda

hoyratca uzerıme uzerıme gelsede.

Kalabalıklaşan denizlerde hep karaya vuran balık oldum ben. Anladım ki yaşam ayrılıklarda gizliydi oksijen yalnızlıklarda...

gelenin yoluna gül serip

biraz önce okudum bu dörtlüğü. yalınlık bu olsa gerek.

diyordun ya hani

benim başım döner, ay parçası bir yerde, gök bir yerde

Bir gemi

- boğuldum, alamıyorum ki

ve ürperiyorum

Yetim bir erkek nasıl sever bir kadını bilemezsin.

dünya dönüyor..

çaresizim yine, boşlukta

yani sen

tuhafsa bu olan biten

şu zaman dedikleriyle

bakıp durmasınlar diye

görememişsen ben ne derim..

ya kökünden koparırlar bedenini

giden vagonların titrek sesleri gıcırdatıyordu rayları.. bekleyişler her zamankinden fena ve özlem yüklü.. kaderine terk edilmiş eski binalar ve ardından bıraktığı renksizlik.. yıkık, harabe istasyonda yalın ayak sabahlamış ümitsiz göçmenler..

önemsiz..

gök üstüme çöküyor sanki

Buda geçer elbet denilir.

bir ihtiyar gezginin

Öylesine...

görmemezlikten gelemiyorum

bir güzel sayıklayan gelmiş

Hülasa, sevdalar rüzgarlar gibidir. Bir o yandan eser bir bu yandan. Rüzgarların varlığına şükretmeli insan ve de aziz hatıraları saygıyla hatırlamalı. Küsmeden, kızmadan, incitmeden ve hep sevgiyle...

ucu bir şekilde dokunuyor sana

sesinde korkaklık

dirilip dirilip ölememekte bu kadar

kimbilir o zaman

sen, bir kış ayazıydın caddelerde

seni bitirmek vardı

aydınlık rüyalar görmek istiyorum artık

ninni gibi olur yaşamak

ya onlarda sokak ortasında sevgi gösterisinde bulunmasınlar

-İçime dolan nefesti adın-

belirsiz her gülüşün rengi

yokluğunun ateşi

gelemezsin bilirim

bırakma elimi..!!

"Ahh bu şarkıların gözü kör olsun..."

Yüzüme düşen bir izdin, gözlerimden gittikçe küçülen. Ben bu izi silerim, seni sildiğim gibi. Gün gelir sen de silmek istersin de bilirim başaramazsın. Hep bir öncekinin izi kalacak sende, sonra bir diğeri, sonra ötekileri..

yani işte o hal

ne bileyim

sırılsıklam

sensizliğe mahkum olmaktan korkuyorum

Unutmuşsun... sen kendin olmayı unutmuşsun.

Anlamadım ben

doğum sancılarıyla

Elam ''

sağımız solumuz ya deniz, ya gökyüzü

baktım ki

Ama gel...

sen bana bırak şimdi

Bize kalan anlaşılmayan değerimizin

ve bunda ne gariplik var?

yıne senden bahsedıyor

ne çok seviyorsun

nereden başlamalı karar veremedim...

sonra

şimdi kaldır başını

herkes vicdanını uzak tutacak kendinden..

adam oluyoruz gitgide

Hala var saklı bir umudum

belki başrolde ben

Bırak yaramı deşmeyi!!!

bir anda sevdi seni bu lalezar

eski rütuşlar gibidir

susuyorum

cengin ortasında ben

firar etsen olmaz

Yalnız?ların gözyaşları ile büyüyen bir nehir.

her ses

ne çabuk buldun sığınacağın kanadı

Gidiyorsun ve ben şimdi seni ararken kimi bulacağım kendimden başka?Tamam, saçmaladım.

dua niyetine ölülerin günlüğünden pişmanlıklar okurum saat gece yarısını vurduğunda...

içi ateş, dışı gökyüzü

gidecektim..

içinde depremler, heyulalar

ama bile bile gidiyorsun

Bu kadar yoklukta yok olacağım artık. Beni bana bırakmadınki sen bu şehirden giderken. Yolumsun, evimsin, sılamsın. Nerde uyursam uyuyayım hep dizlerindedir başım.

hangimiz bir rüyamızın filmini çekebildik ki?

önce uyuyabilmeli insan

suçlu olarak seni seçtim...

lakin idam cezasını kaldırdılar.

Sevda, kör topal yürüyen bir dilenci gibidir artık.

şüphelenmiştim zaten kaçamak bakışlarını yakalarken evvelden

içim karanlıklarla

vazgeç

dilime sürgün düştün

aynı kalp

Ve orta sayfalardan

ellerimde med ceizrler

bakma daha başka yere

korkma yabancı degıl,

iki yanım şimdi dört boyutlu koca bir boşluk

özlemekten seni

kim irdeler kafanı?

bu yüzden kopamadım bunca zaman aurandan

insanlar nankör,

anca kabı kadar değerli

Nasıl bir akış var çözemiyorum. Öyle ki akıntıyla aynı yöndemi yoksa akıntıya karşımı yüzdüğümü idrak edemiyorum. Herkes çoğulken ben tekil oluyorum. Herkes tekilken ben çoğul oluyorum. Hayatın karmaşaları azdır ama güçlüdür. Sanırım yakalandım.

Sessiz sabahlarda sahillerde...

Sensiz bomboş bir bardağım...

çilenin ne kadardır acaba ömrümdeki kontenjanı..?

ya da hiç başlamayacaksın...

Gün doluyor, iş bitiyor, serviste hep uyuyorum.

Masallara inanmazdım...

kimine hayat, kimine memat

Kal benimle

gecenin elinde yorgun

o da sen gibi kalsın yüreğimde

kelime eksikliği hatam var

ve gülme şaşkın bakışlarıma

hüzünlerime nur yağdı

sana bir çiçek gönderememek

al hayat beni yaşa

Islak caddelerde sensiz dolaşmaz

düştüm

Gece gece beyin ve yürek fırtınası yapıyoruz sanki ne güzel:)

sevdam öyle hapis kaldı gözlerinde

hoşçakal denen

her şey elinde

her kirpik kırpışın

Anne kokusu gibi

başım değirmen taşları gibi dönüyor

ortasını bulamadan sonuna geliyorsun her seferinde

başka türlüsü olmuyor

Küçülüyorsun...

önce dil susacak, sonra Allah konuşacak

dalında bir elma

Sadece, hayatta olduğunu bilmekle ısınıyor biraz.

koparılmak istemezsin

ve gitsindi lacivert..

ne ararsaan var senden başka

ama sevmekten asla...

koyu mavi'nim hala...

zihnimdeki siluetini tekrar anımsayabilmek için

Zaten taştanım ya nafile!

şarkılarda böyle bir bakıma

uzak kalacaksın

ne sızısı kaldı, ne sancısı

Anlamadım.

her yer bembeyaz anne

kirpiklerinin ucundan ucundan bakışını arıyorum

bazen insan bağırmak istiyor birine..

seni yeniden görmek güzel

sayıkladıkların

inişleri kolay,,

git artık git

Çektim içime

ney yapayım "insan bir kere seviyor"

hiç beni düşünür müsün öyle bir uzandığında

Söyle kim bitirebilir beni?

eriyorum.

Sen gülüm

metafordu, söyledin, anladık

elimde mavi düşle.

biliyorum,

birşeyi konuşmak başka şey, yaşamak başka

saatsiz..

hayat karanlıktır, eller şifa,

Anlayamazsın sana ne duyduğumu,

tekil olmak ve tekil yaşamak.

gelmiyor işte

Çocuklar zaten hiç çocuk olmuyorlar

her derdin devası sendeymiş gibi...

ben kolayca incinirim bilirsin.

hangi ara yaşadım ki..

o ince sızıyı koyup kalbime

adına aşk diyordum

kanatsızlığımı!

sıra en son sana gelir

O ırmak saydam akar, sen bakınca kör olursun. Her şeyi gören bir kör.

hoşgeldin...

bir sarılman yetse keşke

ceydoşumm kapatıracaksın yine başlığı

Koş koş yüreğim haydi

devran çekerse

Gemilerdeki inasanlara yaklaşmadan..

bedestenlerde dolanan hasta

Sayıklamak bile bir yaşam belirteci

hep hayırla...

AN la ya maz sın

onurunla yaşayacağın bir sevdadan daha güzel ne var ki?

düşündüğüm..

Garip bir sis

olmuyor birtanem

kırık dökük nağmelerinde eğleşen notalar gibiyiz

gel istedim

hayatı ısıtıyormuş

Karanlığa ve kendime

belki sevmek, sevebilmek

gülümsesin yüreğim...

birine yaşattığınız duygu, sizin o kişide kalan unutulmayacak hediyenizdir, der bir yazar. kendime hediye ettiğim duygularımı anımsadım. bir duygu da siz hediye etmiş oldunuz:)

uykularımı çalıyorsun

Bir yudum sarhoşluktur içtiğim lebinden

yüreğim yetmedi

aklımdaydın

durma uzakta öyle

hayatımdan geçen herkese dua eder oldum

yüzlerinde binlerce ölüm

inanamadım...

sevdadan geçtik, gözlerini açabilirsin..

ve kuşlar

kendimle...

Semum tutsaklığındaki zürriyetsiz kavimler içindi cehennem...

yandı kelebek kanatlarım

cehennemin son meleği ol

kanım ısınmıştı desem

kaynadıkça buğusu aklı bulandırıyor çoğu zaman

Ama şimdi yoksun

seni hatırlıyorum

içlerinde sen,

Neden peki bu sessizlik,

Niye bu kadar güzelsin ki...?

küreksiz..

ilkinden farklı yani

şimdi kaybolan yanlarımı arıyorum..

hoş gelmiş..

Şimdi sen beni hasta mı etmiş oluyorsun

haylazlıklarımı

açmazlar, karmaşalar filan

dur diyor içimdeki deli koşma, karışma, delirme.

sadece dua'larında geçse adım, bir an yeter

çokta zor değil ya

banaysa gidişin

ışıldayışlarında

dağın başında, şehrin göbeğinde

ayrık otlarını temizledin gönlümden

hem de gemileri yüzdüren

kalmayacak

uğultularını

Yüzüne baktım usulca

ne yana dönsem

Üşüyorum, sarsana beni...

ben yokluğuna dayanıyorsam

Gözlerimse artık ağlayamıyor

sen tıka basa

ağır ağır kalkıyorum yerimden..

Videoyu geç farkettim. Bu nasıl bir dalgınlıksa, müdavimler size niye teşekkür ediyorlar ki diye düşünüyordum:))

zaman iflah olmaz bir örtü... yalnız kalbimi bırakmış açıkta... üşüyorum, ölesiye...

sarar mı bizi..?

ondandır belki de,

odanın karanlığını gölgeleyen sokak lambaları tuttu elimden

masalım bahar gelmiş

hoşça kal dedim ya sana

Şimdiyse daha da zorlaştı herşey. Beklemek ve beklediğinin gelmeyeceğini bilmek. Zorunda zoru var işte hayatta. Bunada şükür çünkü hayattasın, sağlığın yerinde. Herşeyin bana doğru olacak değil ya. Varsın ayrılık üstümden bir dozer gibi geçsin. Buna katlanmakta güzel. İyi ol oralarda. Konuştuklarımızı unutma. Hayatın güzelleşmeye başladı işte. Acılara çekilen sünger yavaş yavaş parlatıyor gözlerini. Ceylan gözlerini sakın artık kör bakışlardan.

Bunu hergün isterdim.

sanki gitmeliyim bu kentten...

düşüşüm en derinlere

Vardığım her kıyı, memleketim olur...

aynı saz

bir "an" a sığıyor herşey

Seninle doluyorum...

hem özledim. hem ağladım

buruşuk zamanları çıkardım

Ne zalimce bir saplanıştır bu?

gerçek zamanı, gerçek adamı...

hergün bir yaprak daha düşer takvimden

can ister derler.. dalgalar coşmuş..

fazla düşünmeye gelmez hayat dediğin...

başımdan alıyor,,

hemen yanında sana uzanan bir el vardır

Dilde sitem kalmasın ayrılırken bakan gözler..

sonu gelmiyor hüzünlerin.

seninle aramızda aynasız bir sır var!

sen şifa

hep kanıyor..

bir deryadan kopuyor her bir yaş

misin?Dur demeyi bilmez misin?Git demek kolay, dur diyebilecek

yazmasaydım keşke...

bir de denizi

Duma duma dum

Belki..

Aslında iyiyim ben. Yani iyiymişim. Kendimi bırakmadığım için iyiymişim. İyi bari iyi birşeyler olsunda belki mutlu oluruz :)

Bu arada, yarinin ayak tıkırtısını seçemeyen adama aşık demem ben...

karanlığa.

gelecek tükendikçe de tükendiğimi görmedim...

Ciddiyim, sayıklamıyorum...

Sen bilmesende?

Sen heybetime aldanıyorsun

Ne olur düşün bunları biraz. Ne olur...

Hastayken sayıklarım hep

bir gün benim gibi olacaksın!

Ben bir yıldız kaydırdım

kırık bir gönlün hikayesi

Her yanım diken

avazım çıktığı kadar yaşarken

Her şey gitmeye başladı yolunda,

uyanmalı ara sıra

Ama koca zaman!!

sitenin sayılı derin kalemlerinden olan sayın Ferhatça, size bu içselliği kazandıran kaynak her ne ise, sonsuza kadar çağlar umarım..

Belki...

meçhulsün

ve aşıklarının çokluğu senin suçun değil

yazmakla bitmez

yeni huylarımız türesin, çocuksu, hoş

Hadi bakalım...

ardınca sürüklenen ruhumu incitiyorsun.

sanki kabrim beni çağırıyor...

hazırım aşkla gömülmeye

söylediğim sen geliyordun aklıma,

Kırıklar onarıldı.

şimdi masamda demirlemiş bir sürü gemi var

doğan her güneşi

Sayıklamak istemsizse şayet

aşıklar meşk eder

suya bat desen batamam

birer birer...

affedecek misin beni?

yapraklarımı..

şimdi lacivert ve siyah...

mektubu bırakıp çıkıp gider

geride bıraktığı ise

ve hayıflan...

bakıyorum tek tek.

Bilemedim. gelsene..

anlamadıysanda ben anlatamamışımdır

seni kıskanacak,,

Ucunda terlemiş bedenimi bıraktığım,

bitmeyen şarkının

uymazdı günüm gününe, gönlüm gönlüne

yanyana olmuyor

eriyor beynim

yarım yamalak gülüşlerin kaldı gözlerimde,

keşke yere bir bulut düşse..

içimde kurudu kaldı

bir damla göz yaşı

kart sayabilirim

bir savaşta telsiz başında bekleyen asker gibiyim

darlanıyor zaman

hastalığıma ver

sıradan ve soğuk geliyor

görmeyeyim diye

kimseyi incitememektir..

ellerin kış gecesi,

belki anlarsın benide

size de hiç alışamadım kuşlar

bir doğruyu götüren dört yanlışın

bir anda arkama bakmadan gideyim desem...

şehrin asileri şahlanırken içinde

Yangınlarımın gölgesidir sadece

Sanırım beni insan olarakda seviyor.

telaşın varken,

her yerde hüzün görüyorum bu aralar

herşey bitmiş olsa da

notası olmayan sessiz bir müziğim şimdilerde... yerine yenisi ne alınır ne de..

Sayıklarken ağlarım ben...

akışına bırakamadığım tek şey!

peki deli kıza benide böyle seveceksen sana herşeyimi veririm demek ne alakaydı,

Bak yine dilim sürçtü;

bazen umut

farkındayım ne var yine

elinde yasemin fermanı

ilk aşkının vefası

Yaradan vermiştir şikayet olmaz O'na,

ruhunla özdeş

hakkımı veririm

Kimseyle konuşmaya cesaret edemediklerimi

öyle titrek

Öncemden, sonramdan kalan bir iz yok şimdilerde, sildim gitti. Küçük kız sayıklasa da adını bir zamanlar, şimdi suskun gerçek yüzünü göreli.

bir palyaço?yum herkesin güldüğü

susmalısın içinde korkunç şeyler olurken,

tanı beni artık

bir ışık ver

bir damlacık kanımda

doldurdun heybelerini

söylenmemiş sevdalar gibi

sonu gelmek bilmez

<i>bir delinin evvelsi talihine talibim.</i>

Tasa mı zevk mi?

ben usta bir duvarcıyım senin sayende

neyi yapsam bozulur, neyi bozsam yapılır

düzelt elinle

bir salatalık alıp, çöküyorduk akan soğuk suyun başına; ne kadar özgürdü yüzerken balıklar ve ne kadar asildi yürürken yengeç... kurbağa yavrularını yakalardık balık diye, poşetlerle. ayağımız kayardı taştan, düşer, ıslanırdık. yalın ayak yürürdük çimenlerde "ayağınıza birşey batacak" sitemlerine aldırmadan. kaybolurduk akşamüstü telaşının çöktüğü ormanlarda bazen. yaramazdık. ama en tatlı gururu taşırdı bu yaramazlıklar saflığında. çocuk haksızdı belki -ki çoğunlukla, ama ölesiye haklıydı işte çocukluğu...

yine bana döndü kayan yıldızlar

Sek sek oynayarak o'nun önüne çıkıyorum karşısında duruyorum.

postunun sıcağından gelmez

kalelerde aşk yok artık

bakışlarındaki

okşanmayan ruhum

yaşamak mutlu olmaya çalışarak

bu kez yüreğine vurur acılar

Karanlığının buğusunu.

kalbimizde kan, dilimizde ahh, kalemimizde hayaller kaldı..

kirletti beni ve benliğimi

hep sana ağlattılar

aynalarda

bazen günlerce gelmesende aklıma

neden sürüye karışmıyorsun normalleşmiyorsun

merak ettiğim ise

fena bir masala kanmasa hiç kimse

Bir şeyi anla..

arasınıda biz dolduralım

İçine yalnızlık dokunur. Çevren dolu doludur oysa . Anlatırda anlatır insanlar. Ancak ismin geçtiğinde çevirirsin başını. Tebessüm edersin. Genelde katılırsın söylenenlere. Zaten çoğunu anlamamışsındır:)Birde, bayanların bu konuşma performanslarına hayran kalırsın:)

Üşüten yalnızlıklarım son bulmaz mı daha?...

sabrımın selameti

hayatın tüm yükünü

babamın kıyamadığı yüzümde gözyaşlarım savrulurken öğrenmiştim bir temmuz gecesinde..

Uzanıp ta dokunulmayan bir yerdeyim.

böldüm

senin saatlerin başlar.

alma aklımı, şiir sevmezmisin sen?

doya doya aşk bu ya

Acısı göz göz olmadan

candan cana giden bir yol var demektir bu memlekette

çektiğin acıların

öyle kabul etmeli bazı şeyleri

çalışkan tabi

bir alınyazısı kadar yalnızsın

Çok saltanatlarım yıkıldı. Tarihim aman vermez kurcalayana. Neler yaşadığımı onca yıl sonra öğrenen arkadaşım gibi, bende kendi derdimi dert sanıyordum dedirtir adama. Sende, hiç bulaşmamayı seçmekle iyi birşey yaptın. Bakma sen bana... Ben susamayanlar takımındanım. Şiir şiir dökülürüm sayfalara. Ne bir anlayan beklerim, ne elimden tutan olsun isterim. Alıştım onurlu yalnızlığıma.

Yaptıramadım.

SEN GİTTİN..

ölene kadar her şey nasılsa!

ne olursa olsun diyenler kazanır

Tüm duygularım havale geçirdi

alıştım sanırım artık bunlara...

hangi bahar yaşadıları diyorum..

ikide bir?

büyük katillerin anıları, anlatmadıkları

gitsen de

Bazıları sevmekten vazgeçmeyi.

kitaplardan cümleler sevemiyorum bu aralar

ısrar etme diyorsun

koşan oynayan

soluğu tükenmiş bir sevda mıydı...

elden, dilden, gözden..

Dün gece uyku öncesi düştüğüm not.

sayıklamakta hoş yerine göre seni,

kim uslanmış ki kim, hani nerde?

noktayı virgülü çıkarttım

ölmekle başlamıyormu zaten herşey?

ölmezliğin iksiri

pamuk şekeri renkleri

teşekkür edincede

mavinin her tonunda kaybolmak isterken siyaha esir olmaktan yoruldum

o başka birşey, razıyım hepsine

ciddi yağmurlar başlamadı henüz

ellerime kar yağmadan

Öyle ihtiyacım vardı ki o kahramana,

bedel ettim canımı canına

Gönlümde birikeni yele verme ihtiyacı duyuyorum...

Bunu saymıyorum.

ömürlü bir ölüme uzanırken usul usul

Oturdum dizlerinin dibine

Işığımızdan kaçanlar

BEN aslında gülerek geçirdiğim her günün akşamı evde ağlarken..

şehrin bin türlü afatıdır

gitsem ne

Zift çukuruna mı düştüm yoksa?

bize dair bişey dilemeden..

bir karın ağrısı gibi dolarmış insanın içine

rüzgara karşı koyamayacak diye korkarım..

gövdesiz..

bütün isimlerin aşkına,

baktım fayda yok hiçbirşeyden

Neye elimi atsam...

bir ben varım artık..

kavuşamayışına

çektiğimiz kürekler sanki başka kıyıya çıkaracak bizi...

vakti saatini kollarım sözlerin

yapamadım

Belki de sorun ne sendeydi ne de bende.

o zaman bende gözlerimi morartırım tüm sürüyü mor görürüm

acılar

kırkikindi yağmurları

onu garip, yetim koma Allahım

uzun bir tren yolculuğundaydı gözlerim..

gözlerimden akmaz oldu yaşlar

suça itiyor beni sebepler, bağbozumu düşler, tek ayağı olmayan gemiler

duramazsında...

Olmadı?..

Hala bir güzelin dilindeyim

en serserisinden aldım ben bu bulutları

hem gel istiyorum, hem korkuyorum..

Neyi kime nasıl anlatacağımı bilmiyorum. Anlatmakta istemiyorum.

ve dudağında hep bir yarım tebessüm

Kıyametimi hazırlıyordu.

bilirim ki vardır şarkımı duyan..

tuhaflaşacak elbet vurulan masalarda

hayrola

orada ağlayan küçük kıza seslendim

hiç biri değil..

<i>Yanlış anladınız beni ben umduğumu bulmayı dilemiyorum</i>

Ve bu canım

- işime gelmedi!

gözlerin gözlerimi kurşuna dizerken...

kaybolursam şarkı söyle..

yağmursa,

aşkı sende bitirmekmiş özlemim...

ekmeksiz..

ben çöldeyim,

bana dönüp bakmazdım sanırım

Ahım mı tuttu?

derdi verip imdad edende Odur

gidemezsin benden...

öldüremedim..

sakin ol

elin değdi

yok ötesi

dokunduğum herşey kayıpken

uzak, çok uzak şehirlerden gelipte bana ulaşmayan, ulaşamayan, geri dönen, bir mektup

renk renk bakma bana

nasıl da kendiliğinden,

Acılarıma yadigar

E öyleydi ama. Tebessüm ettim,

içimin çığlıklarıyla

güneş eylenmez

Ve bıkmadı ağlamaktan..

işte o an sayıkladım yeniden adını..:(

durmadım, ağladım..

sadece koşmak istiyorum

gemisinden denize atılan bir kaptan

ve bunu daha önce hiç yaşamamış olmak

unutma bunu

yüreğim sayıklar..

bir bakmışsın uçurumlar son bulmuş

bir mavi sızı alev alev sarınca her bir tarafı

bitti sandığım yeni başlangıçların

acını yüreğime mıhlarım

ha deniz ha ırmak

düşerken uzattığım eldir

ince bir kuş kanadından titrek

dünden bugüne

ilaç sessizliktir belki

illa karşılıklımı susmalı

Ve ilk defa ölümü özlemeden sevdim birisini.

Ankaradaki bu güzel gün

Hüzünlüydüm birazda... Başlamadan bitirmenin kararını vermiş gibiydin. Gibisi fazla öyleydin. Ne kadar da bana benzedin sen!

her şeyden bir anlam çıkarıyorum.

yüzüme dokundu ıssız bir sokak.. parmak uçlarımı aldı sonra kaldırımları.. sert bir rüzgardı gözlerimden geçen..

Yürüyorum sanki senin yanında

hoşta değilim ama

Şu dünyayı toptan ateşe verecekken; heyhaat şimdi ben yanıyorum...

Bağlanmakla kalanlara güzeldir dünya. Aşk haramileridir onlar. Çaldıkları üç tane fasulye olsa da Karun hazinesi gibi anlatırlar.

Artık uyanma vakti be gülüm

Gönül sokaklarında

yağmur yoksunu sözlerime, taze güz kokusu sinmiş..

İyi olasın inşallah.

saçlarına değmeyecek ya ellerim hiçbir zaman

kalemin derdi sendin

gülüştük biraz karşılıklı

Hep özler...

Ne yapalım bugün,

günlerim maviye çalar benim

o kadar harikayım yani

olsun...

iyiniyetlerimin ayak izlerini

bizi bize bırakma Allahım

olur ya belki şu köşeden sen çıkacaksın

kırk yılda bi güneş tutulması olur.. elinde bi röntgen filmi bi araziye çıkarsın.. belki torunlarına anlatacağın bi anın olacaktır.. önceden edindiğin astrolojik bilgileri aktarırsın ilgisiz tiplere.. o anı beklersin.. yanında en sevdiğin arkadaşların yoktur ama yalnızda değilsindir ve telefon acı acı çalar..'hoca sizi çağrıyo arkadaşlar nereye gittiniz? ? ? '

seni sayıklamak istiyorum yine hiç durmadan deli gibi

elin bir rüzgarın içinden geçer

gelişmeyi sana bıraktım..

bir bulut görmüş gibi sarılırım

ama dağılmaza

feza hep aynı feza

belli belirsiz sözcüklere aralanıyor

aynı martıda buluşur bakışlarımız

ucum yok, bucağım yok...

Korkar oldum düşlemekten

başka diyarlara gitsem

Ellerim üşüyor gecenin ayazında,

geceleri beklemiyor artık hüzünlerim

yokluğun hiçbirşey ifade etmiyor

yeniden doğmak için...

bir yalansam senden başkası söyleyemez..

işte o benim

Şehrin her karışına ayrı ayrı düşler çizdim... Hiçbirinden haberin olmadı...

Masalım mı...?

affetmesiz..

Dünyadan mı yoksa?

suç işlemekte özgür insan, sebeplerse sonsuz

aşık oluyorlarmış köşklerin sakinlerine

yok ki bir çözüm!

belki de

Yok mu?

Meğer büyük hayellermiş..

Tomurcuk bir katre yere düşen..

Bu acılarım ondan belki?

kötü emellerim yoktu ki aşkı alet edeyim

Tek tek işaretlenmiştek tek üstüne sen?den bir şeyler karalanmış yürek sayfalarını kandan arındırmak için ne çok terlemişim?

sen, yakını tanımayan..

bendeki gibi

öyle sergüzeşt bir filmdi ki bu sevda

yetti yeni

Uykularımı katlecek bir rüya var mı ki?

Senin için geldim

karanlıksa,

Yanacağını bile bile ateşe pervane olmak ne menem iştir böyle!

yokluğunla da büyüdüm

ya da koca bir hiçsin..

gittiğin kadar da gel artık!

bu ay

ağır yaralı kuşlar konar omzuma,

Yeniden mutluluklar çıkarabilmekse..

inanırdım

say ki

gereksis yere kullanmam bu dili, sorun nedir niye geldin yine bana,

olsa olsa tekerleme olur sayıklamadan ziyade...

keşke gelse...

Nasılda kilitledin ellerimi. Nasılda çaresizim şimdi. Ey çaresizlerin çaresi, el aman, el aman.

Yarin attığı güle ah ettirir. Bir tebessüme, bir iç çekişe, bir buğulu göze...

En kısa zamanda yeniden sayıklayacam

boş vermişim

adını ver bana bu usülsüz yangının

kimde var söyleyin

üzülmez insan

kah angut oluyordum.

- ağlıyor musun sen. yüzüme baksana..

sabır taşı olsa çatlamıştı...

kararsızım

tutamadığım için

ben, harap bir şehir taşıyorum içimde..

yağmurla kol kola...

silinecek

sayıklamaktan yoruldum,

herşeyin cevabını bulmak zor

kurşun yerine

arkana bakmamayı,

sonsuzluğu özlemi

dinleyenim çok

Unutmak nasıl olur ki seni?

mahremine değmeden

bin dirhemle boy ölçüşse endazeler

Ağır bir kambur gibiydi, sırtımda yaşam...

ve Konya ovası kadar bitimsizken düşlerim

Tesadüfüm

hem anlasın

çok kırıcısın.

Sayıklamak zamanda donmak aslında...

bir kuş uçurdum mevsimlere

o kısa bir andı

Elimi neye atsam

<i>Huzur denilen o mübarek kumaşın,</i>

Hoşçakal bitanem.

Varlığın muhal içre kaybolur ansızın...

şehrin tüm seslerini

meteliksiz..

çılgınca gülmek hatta

Saçlarının ıslaklığından kandırmak istiyorum yüreğimi.

aşk var, aşkı öğrenmek var

saatler ve renkler

uzun uyunacak bir uykum varsa, o da sensin..

Bak gözlerime ve gör şimdi:

yüreğimin yangınıyla...

gitmedikçe dünyadan

derdimi mısralara?

unuttum seni sayıklamayı,

ucuna mavi bulaşmış

şiirler,

olmasamda

seni özlerim..

kim sevmezdi çiçekleri falan

Belkide sensizlikten...

Yurdu vatan eylemek ister,

Geveze cümleler sizin olsun?

Sesimin yanksı bile yok sende, birbaşınayım.

hayat bana bakar, ben sana yalnızım

Kaçmak varmış senden yol yakınken

titreyen dudaklarını ısırmayı,

grip olmuş yatarken

yeni bir yakından

sonraya kalan her umut

işin var aslında

kalemsiz..

Hani bir yanını kesip atarsın ya ateşe

dilsiz olduklarını anlıyorum

Her yönden,

yerinde kalsın..

söze gerekmez,

her halükarda bitiyor herşey

dağılırmı dikkatleri?

gökyüzünün arkasına saklanmaktır

Yarı saklı gecelerdedir

Dünyadan el etek çekmiş bir dervişin dünyayı arkasına atması gibi dönerim.

nasılda saçmaladım ya... ben aznif oynamaya gidiyorum ya, kafam saçmasapan bugün..

buhar...

benden hayır yok artık ne sana ne bir başkasına

ne kadarını bir yama gibi tutturdun beynine, yüreğine

rica ederim

Söylenecek çok şey varda

boşluğun içinde ve dışında

Onlar seni

sen varken bu boşluk

onlar benim, bense onların yerinde olmayı isterim çoğu zaman...

canım yoluna feda olsa ne iyi

Gitmelerde başım ağrıyor yine

sıcaklar iki kat artacak

benden alıp götürdüklerine

Sizinde güzel bakanlara has, güzel olan gönlünüze sağlık.

zaman bildiğini okur

şımarık bir yaz çocuğuydum hüzünlü bir "kış"a aşık...

geçebilmek

heyhat, gözümün gördüğüne gönlüm aşikar

Biter...

yıllar akıyordu, sonra sen yıkıyordun,

ama şimdi

olsun her namesı senden bahsedıyor

yine yeniden çağırdım sizleri!!

denizlerim yok... içemem...

kalpleri bir tutmuş Allah

gidişime yas tutuyorum

birgün seni seveceğini bilmeyen bu gafilde büyüdü.

Ayıkken adını gizleyip konuşsam da.

Düşlerimin etrafında aşılmaz setler

üşüyorsan,

ne zormuş Yusuf'un imtihanı Alllahım, ne zor

O silsin isteyeceksin

kanayan bendim

Tek.. tek,

her gün yeni bir problem yeni bir başağrısı..

:)))))))))ben de seni çağıncım çok özledim :))))))

Küçük evrenim-samanyolum. Bak yine yıldız kaydı. Ben gördüm, sen gülümsedin, zaman geçti ve hayat bitti.

ben ekmek gibi nimet sayıp sevdamı

herşeyin asılı kaldığı yerdir orası

affet beni hüznüm

gizlice...

Filizlerin çıtladığını duydum..

sibelsiz..

bu da aklımın bana oyunu işte..

Herkesi ezebilen, üze bilen

ben sana kavuşma hayaliyle

Sağolunuz... Ne diyebilrim ki başka...? İnanın böyle durumlarda bir kitlenme hali oluyor bende, anca teşekkür edebiliyorum :) Teşekkürler...

Gözlerinde öldükten sonra başka bir yüzde, başka bir hayatta, başka bir yürekte nasıl dirileceğimi düşünmenin adına sayıklamak diyorlar.

aşk kavuşmak değildir cancağazım, anladım artık

ah be adamım

bir meleğe aşık olmak başka birşeymiş

arası, matinesi, suaresi olmaz.

Düşerim

gel de şimdi

Biliyorum ki geleceksin..

bulut bulut geziniyor hergün

unut sen

rüzgar da yok

Bilmiyorlar en önce ben dağılırım onu hergün görürsem.

cesaretim yok gel demeye

-y. günaçgün-

Hissettim bunu:

Şarkıdan anla, şiirden anla, benden anla...

azalarak azalanım belki de

hoşçakal

bir cımbızlık

Küçük kız... İçindeki çocuk şimdi en çok canımı acıtan. İçindeki büyükle kavgalı bile olsak, küçüğe kıyamazdım hiç. Ondandır küs kalamazdım senle. O küçüktü ama bir şekere kanan hep ben olurdum.

Kalabalığın ortasında,

ellerin ıslak

el aman diyen ben

Bu yüzden soğuk...

Saplandığımız noktadan farklı farklı noktalara sıçramalar yapalım...

düşleri süpürerek.

Bilmem hatrındamı şimdi,

sayıkla

tırmanmadan çıkılmaz ki bir dağa

içimi acıtan bir suskunluk bu

Saatlerce gözlerini kapattığın.

usulca uğurla beni

Biliyorum; dönmek üzere gittin. Bana gelmeye karar verdiğinde umarım aradığın yerde olurum.

sevinsemmi, üzülsemmi bilemiyorum terbiye edildiğim için

ölsen

kimse iddaa edemez sana yandığımı

sigaranın dumanı savruluyorsa ışığa doğru

41'e çok kalmadı sanırım, ha gayret:)

Bu nasıl sevmektir masalım...?

ve dıştan dıştan yaşarsın

dolaştımo boşluğu karış karış

doğru mu..?

boş vakitlerin adamı oldum

seven ve sevilen bir çocuk gibi

köşe başı heykeli değilde

ve karanlık bir o kadar

rapor vermeye hacet yok...

gülümser ve ayrı yönlere gideriz

kimsin diye sorarsan

bu ne serkeşliktir senden hiç umulmayan

Oraya buraya koştururken değil en çok seni beklerken yorulurdum.

sevmedim diyor, inanmanı mı bekliyor?

Sadece ben ve düşüncelerim olsun..

en sona yaklaşırken

çağındeniz ablacım.

n/asıl sevmek bu!

gözlerin göğe çevrilir

hatta yattım yorgan döşek

alt yazı geçiyor

Başlıktaki kelime askerdeyken ben, yanıbaşımdaki uzun dönem askerin gece yarısında uyurken, bütün koğuşu uyandıran korkunç çığlıklarını hatırlattı.

Dalıp gittiğimiz o saadet evreni

sensizlik sesim oldugunda

bir berzah, bir geçit ahiret yurduna

ya senli ya sensiz, ortası yok

boşluklarında uçarken varlığın halleri

sözcükler kalemi...

Ne bir sahil

sevda iletkeni ellerini ver

Bir büyük oyun yaşamak dediğin

hepsini mamur eyle Allahım.

tutar mı gerçekten acaba.?

Kefen gibi,

sarsılmaz düşlerim

uğurlar olsun bitanem

Yıkılıyorum işte sol yanıma

belki bir akşam, başka bir akşam

bir tarafım masum

izlerim seni bana getirecek nasılsa

içinde hep yanyana

kokunsıra gelecektim

gitmek aşk

bağımlılıksa

Gözlerin hayalle gerçek arasında

anlaman beni!

ne desem ki daha başka

Beklide hiç gelmeyeceksin yanıma

bir şeytan tüyü yakamda

hangi çiçek acaba bunu söyleyen..

ben seni mutsuz edeceksem

oysa ben kayboldum..

senden kaçmanın türkçesi

çınlatırken karanlığı

anlaşmalıyız iki gözüm

Arada bir dilime dolaşıp çıkışında,

çoğul

uyumadan uyanmalarada alışığım

neye sığınıyorum, neyden kaçıyorum belirsiz

her şey üstüme üstüme geliyor

sonra gittik beraberce

bilmiyorum

ince bir tülbentten süzülür gibi

huzurdur, civanmert bir aşktır

şairdir,

bir eliflik sus kalıyor kalemin burcunda?

temiz gösteriyordu..

Burnumun direğini sızlatan hatrıma düşen gül yüzünemi?

bu sevda yüzünden

hiç bilmediğim bir kente...

bu can yorgun

sesim çıkmaz, karasızlığım bana bakar ben ona.

yalnızlığım

senden mısralar,

ve beni bana anlatıp durdu ilkbahar.

kimsenin görmediklerini

Sayıkla papatyaları.. vardı, yoktu...

Karanlığın üstüne

evreni saran bir kalpti seninki, öyle büyük

uyutmayan her ağrı aşk

tutamıyorum, tutupta sana yakıştıramıyorum

her ne haltsa işte

Say ki yaşamadık

öyle bir zaman söyle ki,

yutulamayan

hırsla hemde..

Sen bir kelebek uçurdun

uyumak istiyorum artık

teraziyi bulup kefeyi bulamamak gibi

derdimin devası sendeymiş gibi...

gözlerinde bitirdim dünü...

fena fena çok fena

sürüklenmek yolculuk olamaz

alakam soğutur,

şimdi insanın kendinden de korktuğu yerdeyiz

herşey eskisi gibi olacak mı..?

can oldum, ay oldum, gün oldum

içten içe

yaş gelmiş kırkın eşiğine

sonra da

ama böyle gerekiyordu

bir daldaki iğdeye...

işte öyle. hayata zor şeyler var..

sen duyuramadın

ruhumu sarıp sarmalayan

kırgınlığım belki

kalakalmaktan başlayan gün

bu gidişle.

kendine özgüveni yüksek ve cesur olmalı ki insanın, yeni başlangıçlar yapabilsin..

seni alıyor benden

Ve maviyi bıraktı kapımın eşiğine; bir güneş kırılmasıyla?

Efsane gırl

durduğum yerde durdum ben.

zil çaldı,

Gönlündeki aklarını,

tüm maskelerini indiresiymiş

Ve yasak bir alfabeyle yazıyorum şiirlerimi...

yoksa yok

ah kuşlar

hepten gitmek birgün

semt olarak bile kalmamalı

izin vermedik gitmesine..

İntizarını aldım o iki keskin kelimenin...

kapımı çalan gün mü

Ne güzel olurdu kimbilir yürümek seninle

S/ayıklayabilsem.

sıradan bir gece

ben bu duraktayım oysa

kasım,

Yıldızımın yıldızı

kanım kanıyor artık

sayıklıyorum canım sıkılıyor..

niye çaldılarki onları..?

ucu battı gönlüme

ne konuşmak istiyorum, ne susmak, ne sayıklamak...

Hayatın düzleminde

delice bir bahar gecesinde..

gülüşünü duyardım içim yanardı

Belki

Çok mu şey istedim seni dilerken

kabullenemedim...

göz değse değil, hani kelime değse ürperen o nazenin yürekleri..

hala içinde duruyor mavilik

bir bakışına

Devlet sınırlarını ihlal eden kuşlara yardım

sayıklamalarıma,,

olduğun yöne dönüp sonra alel acele kaçarken

bilmezmisin ki,

Sözlerimse firar etmiş

Yara demişken, benim babam öldü biliyormusun?

hiçbir kareye

Ben sele...

Ben değil şiirler sayıklıyor seni..

acıdan bihaber

Ayrı şehir!

o da belki

illegal serzenişlerin altına altılan tarihtir...

başladığım yere döneceğim

güneşe uçtum sonra

Şu ikonlardan birinide hep kullanmak istemişimdir. En hoşuma gidenide güneş gözlüklü olan.

Suya yansıyan aya bakar gibi bakıyordum oysa sana. Bazen dalıp gidiyor sonra kendini denize zor atan karaya vurmuş bir balık çırpınışıyla güç bela normal hayata dönüyordum.

Nasıl tütüyorsun içimden dışa doğru bir bilsen.

İnme gibi indin hayatımın tam ortasına...

giden seni de götürdü

nereye gideceğim

şimşek korkutur

"Bir daha bu yolları aynı hevesle yürür müyüm?"

bilmiyorsun işte, birsiniz...

yoksa dökmelimiyim

yağmurlarla gel

hangi hasadın yarım kalmış hasadısın?

ama beni kaybetme.

hep arkamdan gelecek

tarlalar bile nadasa bırakılır bazen

vuslat nimettir amenna

biteviye bir yalnızlık değil ki bu

mantıklı olursa şiiresel anlam kazanır

ben saklandıkça arkamdan esen rüzgar bir bakıma

kuş olup uçamadıktan sonra, sabah hiç bir yere gidesim yok :(

ensende bitiyor, üflüyor kulağına zehir zemberek sözleri

Tetikte olsam ne yazar, yıl olmuş verdiğin sözler...

çok güzeldi

dilimde pelesenk

Bakma sen göznurum, benimkisi kendi çalıp kendi oynamak kabilinden birşey. Yasakların içinde yol bulamayınca işte böyle avunuyorum. Ondandır sana masalım deyişim, gerçeği her defasında reddedişim.

sende tekrarsız bir yazı yazdım ben

Yaklaşmadan başka gemilere,

güneşe ve aya

sayıklamıyorum sanki, saçmalıyor gibiyim

oğulların ve kızların törpüsünde

bir anda oldu

üstünü sıkı sıkı örtüp bu hüznün

sana ulaşmayan şiirlerde yarım kalıyor böyle

ve bir kum tanesinin gölgesine sığındım adını sayıklayarak

yine senden gayrısını göremiyorum

rüyanın en orta yerine

kamburdur gayri...

kıvranan yüreğime

kendi gidişimi seçtim..

gerek de yoktu...

ellerim terliyor

hep yürüdüm

hangi şiir

Sayıkladım...

özlem vakti

nerelerdesin..

iki kaş iki göz

yani sevgiliden öteye

şimdi duysan bunları

zorlasamda olmuyor, akışına bıraksamda

İçimden akıncılar geçiyordu.

herkes umutsuz ama ben umutsuz olamıyorum

Dua dua içine dolan zerrelerle selam yollarsın yarin olamayan yarine.

Öyle bir ben ki gelen kapına

döktüğüm her damla yaşla

Çıkan fırtınalar savurur beni oradan oraya...

sorduğun şeyler yok yerinde..

dönüp bakmadan

adına sayıklama diyorum adının

şiddet yok şiddet yok no war

duyuyor musun?

hangi mezarda da göremedim

sus deniiizzz, gene sus..

sayıklarım

acımı sustur.

çıldırtan bir gök gürültüsü gibi

Ruhumun, yakıcı ve yıkıcı bir şekilde sert olmasını istiyorum bazen. İntikam arzusumudur bilmem ama ara ara geliyor bu his.

ışıklar da söndü, yolculuk ne yaman bir zorluk.

mısralarda akşam yine

ve gönlümde gördü yüzünde parlayan ışıltıyı

istanbul hep

gökyüzü o bildiğimiz gökyüzü değil artık.

Evet duygularım var...

yokluğun demek yalnızlığımdır.

Güzel birşey susunca göze batmaması insanın.

İnsanoğlu sebepleri gözünde büyüttükçe karmaşıklaşır dünyası. Her tehlikeden arındırılmış steril bir hayatımız yok, olmayacakta. Tedbiri elden bırakmamak dedikleri şey tedbirsiz hiçbir adım atmamak değil ki... Atalarımızı bir düşün. Kelle koltukta yapılan savaşları. 40 küsur yıllık saltanat hayatının yalnızca 1.5 yılını İstanbul'da, payitahtında geçiren Kanuni'yi düşün mesela. Bak, öyle yaşamakta yetmiyor. Ölüp gidiyorsun bir cengaver olarak, sonra arkandan saray kadınlarının peşinden koşan bir manyak uydurup, uydurduklarına inanıp-inandırıp ortaya salıyorlar salyalarını. Bak işte, ölmekte kar etmiyor bazen.

Gözümde birikeni sele,

yokluk varlığa döndü evrenimde, sevin...

Ve örseler,

vay sen türkçe konuşurmuydun aynadaki adam

ben bugün biraz "mavi" alsam..

Es Selam

Sen sen diye, sen diye

Bu başkaldırma kanatlanma.

Geridedir ve hep geride durur aşk.

ben yazıyordum

dile gelmeyenlerle

Bugünse ablama.

anca senin yasını tutarım

küçük bir çiğ tanesi

bir şehir ölür

sebebsiz sayıklamalardan...

oy kurban olduğum demezsem olmaz

hergün bu ayrıntıyı soluyacaksın

yüzün her zamanki gibi sıradan olmalı.

kapatacaksın aşka dair

cennete giderken son adımda sırattan cehenneme düşmüş gibi,

şiire koşamayacak cümleleriyiz

kendimin kendime ettikleri

bir yabancıya bakarmış gibi baktınızmı hiç aynadaki adama

İnsan kalbinin sözünü kesince ne der ki...?

terketmek için dünyayı

Seneye de ağlayayım diye...

bir haber uçur yeter

hakikatleri

düşün ki, ben yaşamaya bile alışkın değilim

İyi bir adam eder.

gerçeğinde

gözlerine dikip gözlerimi.

Ne tutar bir dalım

biraz mavilik bırak,

Yaşadığın hayat çok mu bol geldi?

Nerde unuttuğumu bilmeden en mahzun bakışımı,

Gördüğün duman değil

biri geliyor, cellatmı desem

yaşamaya erken

en çok geri getiren beni,

Varılacak yer belli,

Kalbimden ismin geçti ah

Hem çiçek toplasana bana, kır çiçeklerinden.

uzun zaman olmuş... hem de çok uzun..

Bir tebessümlük alabilir miyim yüreğime sonra

sağol aynadaki adam

Ama yine de...

kıyamette burda kopacak gibi

nefesine nefes katılır

Beni dizinin dibinden ayırma sakın...

vuslata daır tum umutlarım tukendı sımdı sıra kimde...

dağları delipte enkaz altında kalanlara aşık diyorlarmış

deneme bir iki deneme

gidişinle vurulan mühür

ne kadar gayret etsem de açılmıyor inatla

Beklentisiz..

Sana aşık olmayacağım. Artık az buçuk beceriyorum kendimi dizginlemeyi. Hem büyüdük artık. Maceralar biraz daha küçüklere yakışıyor. Fakat hiç kimse senin gözlerini aradığım bakışlarıma set çekemez. Gözlerin gözlerime değsin, yeter diyeceğim. Yetmesede yetireceğim...

boğazına takılan, gözlerine gömülen, yanına yakışan acıların

Bahçede hanımeli

Hani güneş gözlerini açar ve

dalyanlara çektiğim ruhumun

iyi de

Bir yudum sudur içtiğim imkansızlığın avcundan...

Bir tebessüme binbir sitem ekleyip, binbir nazla açmadım kollarımı...

geride

hicabın varken kaçmalı

sen bul sebebini.

bana bir şiir ver

Her yanım sen

bugün güzel bir gün

Birbirinin aynısı

Sayamadığım,

Olağanlaşmanın olağan kollarına bırakacak...

ama gözlerimden uzaklara gitme

Sen deli dolu coşar, ben durgun sessiz sakindim

Gidiyorum istediğm yere

sen habersiz olsanda

konuşmuyordun

Bana sus artık

Ah dostum ah keşke böyle yapmasan. Korunaklı sandığın kumdan kalelerinden çıksan. Kaleler yıkılınca da şaşırmasan.

Gam, keder, dert, tasa...

Terliyorum şimdi

seviyorsan

alışmamak en güzeli

gözlerinin rengini bilmeden sevdim seni

can vurgun

yalnızlığıma gömülmüşüm

Bizimkiler resim dediler, büyük boy, asalım duvara,

ayağımın vardığı her yerde

".. kendini martılarla bir tutma..

bir aks-i seda

kafa tutuyorum

deniz öldü..

kırmızıdan kan

sabah kahvesine,

tutuk ve hoşnutsuzdun

gelecek misin sanki bana

ölürcesine bir yalnızlık

İnsanın içi bazen er meydanıymış..

Geçtiyseniz geçtiniz, yittiyseniz yittiniz, gidin artık başımdan!!!

bensem yorgunluğuna sebep

hayat her zaman bildiğini okumakta mahir

sıcaklığı kalıyor gülüşünün

Bir sana bir de bana

inandıkça kaybolursun

limanları dolduranlar

anlıyorsun...

Ayrılıkların, sayıklar dururum

iyi bir insan olmaya bak

bir akşam üstü şiiriydi bu

o gün birde fidan dikerdim

Sahi gerçek miydin sen? hayal miydin yoksa var ettiğim?

Dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız.

bir de siz..

gaflet kapısına kapa

ne çare ki olmuyor sensiz

Sen saymaya başlayalı kaç ömür geçti

savunmamı ise kaale almıyorlar

bırakıp ucuz bir işporta tezgahına

hem uzak hem yakın

ve ait olmamak hiç bir limana..

... dilde o, kalpte zanlar, sayıklıyoruz sıcaklardan çıkan özlem ateşinde...:(

çok çok alkışlandıysan

Zamanlar kesiştiği andayım :)

öyle özledim ki...

geldim lakin

boy verdikçe küsen sevgiliyi

Bu hayatta ne istediğini bilenler vardır

ninnilerime tıkadığın kulaklarında

akıtıp

Neden böyle silik kelimeler?

Bakışlarıma sis oturmuş, seferler iptal.

Gözlerini yum

aynadaki adam size tanıdık geldiği oldumu hiç sayın okuyucular

ben naz

"ben" düşüverse ellerine...

Yoksa, onlardamı öğrendiler gittiğini... matemdeler...

sinemde boynu bükük duran alın yazım mı...?

ekmek pişecekse sıcak çıkar fırından

ne iyi ettim

Ve bir örnek verebilir misin hayatından

Öyle apaçık ortadadır aşk.

ve korkuyorum nihadem

süpürür herşeyi o yumurcak

hatta rengini,

ha düştüm

kaçak şiirlerin şehrindeyim

Delemem ne dağları, ne fikri, ne yüreğini;

en önemlisi

Koyunların kurtların böceklerin ve çiçeklerin

büyük bir yük kalktı omuzlarımdan

bir nefeste ölürüm biliyorum. zamansız ölürüm.

seni sevmekse çok zor,

Hani erguvan kokmayacaktı artık hiçbiryer?

Geçemiyorum senden, geceden...

Hangi yalanda sakladın beni,

ve hiçbiri

alışkanlık mıdır nedir?

vazgeçemiyorsan aşık

gürbüz yaylaların yeşil yamaçlarında

tek fark var

yıldızlardır belki,

özlemek

Mutfakta sigara içerken kendi kendime güldüm:)İnsanlar nazar edecekse birazda acılara nazar etseler ya...

eski birini arar gözlerim

Demir ateşe doymadan

yeni olan muhal

hayatının hediyesinide alınca kucağına

annelerin şefkat, babaların nasihat sözleri,

sayamaz oldum saçımın aklarını.

olsun

olsa olsa

Bazen iki kişi şifa olmaz birbirlerine. Sevmek yetmez, özlemek yetmez, fedakarlık yetmez, empati yetmez ne yaparsan yap yetmez işte. Aşk gibi büyük olan bile yetmez. Mevla iki kalbi, iki ruhu bağlamazsa birbirine ne yaparsan yap boş.

dudaklarında

İtiraf

Her zamanki yerde..

içimde gülecek birşey kalmadı

Ben kalmayı seçtim giderken

Lakin...

- şöyle kollarımı açıp, yanımda sanki babam varmış gibi uzatsam olur mu?

kalıba sığmayn her söz aşk

gözlerindeki şu tatlı büyü

Nasıl dersin senzizim

sevdiğin

haliyle

bugün çocuk olmak,

masallardan kaçıyorum

sayık

meçhule yol alır duygular

Konuşmak anlamsız, susmak kalabalık, ayrılık bulaşıcı.

seni zamansız gördüm mesela.

varmak olmadı hiç niyetim...

sırtlanır acıları her saat başı

Isınmak için

Bu kez de bak isterim

ayağımda prangalar,

alın terimizle

kum saatimiz kırıldı

verilecek gülüşlerim..

alamadım

boşluktan önceki duraklar baya konforlu yani

bir akta yetmez ya...

beni dileyen ol

ama yinede

kanser dumanımı soluyorken atmosfere

ben de o'nu seyretmeliyim.

bu mudur doğrusu

Hiç bir zaman olmamış seninle...

Yaşamdan kalan mı...?

biz vazgeçememekten bahsederken

dünyayı delecek gibi

dile ket vurmak ne zormuş

bir fanusa

Zor olduğu için böyle olduk inan...

şiirler yazan kadın..

bu suskunluk ağır

ama sen,

mevsimlerden alacaklıyım

kaybettim sayıklamalarımı..

Yoruldum artık kendimden

Ve sen artık inanmıyorsun

rotanın şaşmadığınamı?

rahatsızda etmeyeceksin,

cansın...

düşlerimde, düşüncelerimde

Sadece parmaklarımın ucu kalmış yanmayan.

iyikilerle harmanla keşkeler ekleme

düşündükçe bulanıklaştı dünya..

Şimdiyse:

düşler ölmese

Güllere rengini veren.

Hangi bıçak darbesiyle sarsılır?

güneşle aramdaki perdeden yansıyan ışık can acıtıyor

Onlardan biride niye mutluluklar nazara geliyorda acılar niye nazara gelmiyor ki diyor:)

keşkelere yazdım seni

Gözün aydın olsun gidiyorum?

E bir yanında sever gibi

işte bu kadar hepsi

unuttum mu ki

şiir yazdıran, küstüren, özleten birşey

ne desem boş

usulca

burnuma yapıştırıyordu,

herşey aşk

ve sen kaçıyorsun

ah şu şairler ah

Ne bedel isterim ne hesap sorarım.

müebbet bir hapse mahkum olacağım

Allahı bulmuşken Allahı kaybetmiş bir derviş gibi,

ama yokluğunda

nasıl bir saadet olur bu nasıl nasıl

Ters istikamet kıyamete

vazgeçişlerime ekledim seni

bu aralar içimde

yalnızlığın kükreyen sesiyle titreyenler içindir

bak hayat devam ediyor

hepsi yığıldı kaldı

Ve ben,

ne çabuk geçiyor zaman..

izin ver

teşekkürler çağınım:))

cemalim, gücün yetmez beni senden ayırmaya

İster dipsiz kuyular...

kirli avuçlarımın ortasında

sevgili teacher giden arkadaşlarımızdanmısın ben hatırlayamadım ama döndüğünde görüşürüz umarım

bu son yol sana,

sazın dile gelsin

Yarın yeni bir gün...

varlığınla şenlenen gönlüme

her nedense

Burukluk kalmış kalbinin kenarlarında. Gözyaşınla kırışıklığı düzeltemezmişsin. Manasındaymış devası.

bir anda çıktı rüzgar

Felaket indiren gökler,

yanmayı, kavrulmayı

Bisiklet yarıştırmak çığlık çığlığa adalarda

senin baharın olurum.

allıyordu pulluyordu..

sözüm yok...

Tanımlanamıyor dünya, anla...

kafa tutmak hayata!

koluma girersin

ne yapabilirim?

affedilmeyi haketmek için

Hayatta herşeyi isteriz, insanız...

ne çok şey istedim yazamadim.

yine zarar, yine eksik kalan ben

resmi ve gayrıresmi

sana ise hiçbir çiçeği yakıştıramadım meleğim

sorma söyleyemem

tıka basa

Yanımdasın hala sevgilim" A. Güngör

gönül vay deli gönül...

sarhoşça

ve düşerken unutmalı düştüğünü

hani bir evin neresine koysan yakışır

ya da aşık

böyle kalsın herşey)

bu can kırgın tende

Tertemiz oluyorum...

başımı çeviremiyorum

adına sayıklama diyorum

gelmiyor sonu

Bildim, bir gizdir bildiğim

Beni mutlu etmeyecek!!!

lakin her yaptığı bana karşı

ne güzel.. di sayıklamak

Hayat bir bilmece imiş, çöz çözebilirsen

ben seni sevdim her gece,

Çocukluk kalkmış dünyadan gibi

çok görme de

ya var olacaksın ya da kaybolacaksın..

orda duruyorum işte

görememişim meğer, hemen

battım

bu yüzden selamı sabahı kestik,

yerle göğü tutuyor ahım

ne kaldı hatıralarda..?

habersizmisin akşam güneşinden

hesap etmemişsin benim varlığımı

sende hoşgeldin

Varlığını bildim de

Bulutlardan çamur,

duydu, hücrelerine kadar duydu

Amin...

zamanın tüm sözleri anlamsızlaşır

sen tuhaflaşacaksın

Ölü bir kız vardı duvarda.

dvmsz

gelecek misin?

bitmeyecek bu sürgün,

Hırsım ve inadım

var, var olmasına da, kim çekecek kürekleri..?

Lal olmuş bedenim

bir gün sensiz kalırsam

alışamıyorsun

seni beklemekteyim

Seni bekliyorum.

ayağıma basıp duruyor

senden sonra ben

bana bir masal anlat baba...

Aşık mıyım acaba adı sanı belli olmayan, yüzünü bile hiç görmediğim o güzele. Bundan mıdır yalnızlığım?

savaş heryerde var

ne gelişin güldürecek

ne güzeldir sana bakarken dönen başımı alıp göğe savurmak

koşturan akrebe inat

mavi düşlerini de mi

ne ordan alabiliyorum

ondandır

mücadele edeceksin

Ölen bir aşkı gömmek çok zormuş..

Görünce mutlu oldumu..

Hatırladıkça sayıklıyorum

düşlerinin ortasında.

o anca reklamım olur

dilim yanar acıdan

dumanı yalancı sigaranın

Ucu bir kaynak

uçurtma uçursam

gece bekçileri halime gülerdi

herşey yokluk olacak değil ya

bir tebessümün yeter...

yüregınıze saglık :)

hepinizi çok seviyorum dostlar, canlar, cananlar...

şarkılar makamında

özledim diyebiliyorum sadece, acılar içinde kıvranarak.

Bana fotoğrafını gösterme!!

her yer toz olsa

melek tenin parlarken ay ışığı vurmuş bir deniz damlası gibi

yokluğunda sana benzeyenleri süzer oldum

her durumda sürer kalbin serenatı

karanlığa kalmaktan korkmazsın

karşılığı yok kelimelerinin

dünya dönmez artık

Kaç kez gidip

erken oldu bu veda

böylemi geçmeli yani

yorgun gibiyim.. kapatırsam eğer gözlerimi birgün uzun bir süreliğine. sakın bana darılma e mi..?

değecektim ellerine

sese dönüşmeden sönüyor her hece

Evet şimdi tamam

sesimin sana ulaşmasına engel

mecnun çöle düştü, siz seyrettiniz umarsızca

bir dağ başı serinliği, kelimeler buz tutmuş ellerinde.

bir hayal peşinde koşup durdum

bakıpta görmekte bu kadar

bal sultan

takıldım ardına gidiyorum..

içimde bir boşluk sana yandığım kadar?"

cevap şıklarına düşerdi yüzün

yılın ilk kelamı, ilk dilden düşeni olsun..

Kazanıyoruz dedin...

dost muhabbetine

hiç bir mutluluk

ne kıymet bilmeyenleri

serinliği, derinliği, aldığı-verdiği

Yok, uzaktan sevmek bu devrin harcı değil. Gerçekten değil. Eskidenmiş o. İnsanlar uzaktan sevmeye alışkınmış. Şimdi yaşayana ise dünyayı dar ediyor resmen. Şu iletişim çağında, iki tuşa basmakla ulaşabilecekken sesine ya da klavyeye iki dokunmakla görebilecekken resmini; ne uzaktan sevmesi Allah aşkına? Bu artık başka birşeye dönüşüyor...

siz de pek akıllıca bir iş yapmadınız

dugularım hep

Şimdi yoksun... Ne baharımı kışa çevirecek meteorolojik olayların, ne çiçeğimi dökecek kök çürütmelerin var.

düşlemek

Nasıl muhtacım oysa sana;

ya yolu şaşırıyorum

sararıyor eşya, kağıt ve bulutlar

Herkes sever,

seyrettim sadece

sudan bir sebeple saçmaladığımız bu aşk

tehlike her zaman dışarda değil

adını koyamasanda bunların

yüreğinde taşıyıpta kendine yük etme

o gözlerdeki iki damla yaşda ne?

bir yardan atlarcasına

bildiğini okumuyormu hayat dediğin...?

haftalar alacak yine buralara gelmen

penceremi açtım, girmedi kuşlar

uzunca koşuyordu ardımdan ilkbahar.

ucube bir yalnızlıktır benimkisi

buhar olsam

olmayana da çare yok ki...

sana alışmaktan değil, seni kendime alıştırmaktan korkuyorum

en iyisi kapatıp gitmek pencereleri.

-tuğundanmıdır herşeyi ters görüşüm

alıntı

Ağzı boş laf yapanın, kalbi de boş oluyor. Zannediyor ki, midesinde hissettiği açlık kadardır aşk, doyunca geçer; geçmez!

sabret bitanem

Bir kuyu olmalı;

"teşekkür ederim."

Çık yollarıma durdur beni...

şimdi başka birşey oldu bu, bambaşka

boğuyor beni

son olmalı bu son

sen bir damlasını bile görmediğin bir denizsin nihayetinde

son kez..!!

Laf aramızda

bu "son" söz sana..!!

çok beklersin...

uzunca susuşlarımda biliyor

kirlerinden aldattılar...

hımm...?

Yaşamı boyunca..

Sevda hangi dilde yaşanır söyle;

ama ben kör oldum

yani asıl işte o zaman

Kimse değerli değilki..

tükeniş havası. hava ben kokuyor. hava tükeniş kokuyor. gecede papatya..

Daha iyi olduğunu düşündüğün yola adım at

çok sertsin aynadaki adam, üzerine yansıdığın yüzeyin gibi

sayıklıyorum ben..

... gidip dönülebilecek bir yer değilim.

kalabalıklar sarmışken her yanı, yalnız kalmanın kalabalığı sarmış bizide...

kızarıyor yanaklarım,,

yokluk dediğiniz şey iki ekmek kırıntısını bulamamak

Evet değiştirmiyor beni kelimelerin..

binbirinci şahit anlasın ancak

kaçan topun peşinden koşan çocuklar gibi

Unutuldun sanma,

Bilemedim

Say ki tanımadık birbirimizi

neyi anlayacaksın...?

sen ev sahibi

Fatih İstanbulla uğraşmadı inan bu kadar

son istasyonlar gibi sevmiştim..!!

nefes bile almadan çoğu kez

ilk sayfalardan geliyorum..

bin hüzün dolu.

inan bana

sıkıysa durdur dünyayı dönmesin

Taptaze bir esintiyle

Say-Sayı-Sayıklama, Kaç defa sayıyla sayıklamak...

yoksun ama

insan ne olsa kendine olsun der ya, ister ya

İnler dururum yavrusunu kaybetmiş bir ceylan misali

bir kertik daha

başım taştan taşa değsede

sayıklamak için,

sayıklıuorum...

geçseydi ya ömür

Bilmem ama

sen "İstanbul'um" olur musun?

girdiklerim ise cıkmaz sokak...

Ayak izim kalmadan gidiyorum

- uçar mı İnci?

bir anne kızını toprağa veriyor

hadi sayıklayalım

hem ne dersen de

kimsenin gözlerini sıkmaktan kısılmıyor gözleri

ama kimse düşmüyor bu boşluğa

iflah olmaz bu hüzün ellerimde

Bana ulaşmak için çırpınışlarına...

Acı denincede, Efendimizin , Hz. Hatice vefat ettikten sonra Ona olan hasreti gelir aklıma. Ondan bahsedildiğinde uzaklara dalması gelir. Bırakın yakınlarını, Onun komşuları bile geldiğinde Efendimizin Onları ağırlamadaki hassasiyeti gelir. Ey vefa kuşu... Sen Onun gönlünden daha güzel bir yere konmadın hiç.

Sonra bir çift geçiyor önümden..

ama ne olur durdur beni...

bırakmıyor bir zalimi tutmuşta bırakmaz gibi

Saçmalamadan sevmektir,

yeşerir birgün ellerinde, dilinde, yüreğinde

ben öksüz kaldım

Ve uyandı düşlerinin sahibi,

içime, içimde, yerlerde

benim minik sevdiğim

payına neden hep yük taşımak düşüyor?

uykularımı feda ettiğim... bitme diye yudum yudum içtiğim SEN...

gökyüzünü unutun kuşlar, uçmayıda

yüzüme vurmayın

Gece sayiklamalar,

hele gözlerime bir bak

Tıpkı bir kağıtla kalem gibi...

gözlerini gözlerime dikerken

Açın kanatlarını bulutların

Kekeme sevdaların şansı yok yazık ki...

Gel geceye

elinde olmadan

isteğim- yok

dünyanın tüm mutlulukları"

Havadan sandım oysa gökyüzü masmavi

fallara mı kaldı yoksa işim

asıllar böyle boğacak suretlerini

ne intizar ne sitem hiçbirşeye yeltenmedim

yanımdaydın, ama yürekten gitmiştin..

şekilsiz..

Artık halkların değil aşkın ve sevginin

Ve bu iki saniyelik emek değil..

Gece de gündüzü sayıklıyorum, güzdüzden de geceyi ayıklıyorum...

içilmeden kalıyor

her yaprak bir şeyleride alır senden

ellerimden tutuyor

nefes alsamda,

Kervansız yolsuz bir ucubeyim ben!

taraf tutmadan sevmeyi deneyin

burdasın ya, yaşıyor nefes alıyorsun ya...

anlatmaya

yol verin gitsin umursamazlığa...

ben ıslanmam, ıslatırım diye efelenelim birbirimize

Onlardan değilsen eğer sana zalim deler, onlara aldırma Hayyam...

Mutluluklar engelleniyorsa

ah olmak

biliyoruz, bilirsin, bilmeler anlamsız

ürperti verecek

Boşunadır damardan verilen gerçekler

Madalyalarla dolu olurdu.

Hepsi var merak etme... Bu gönle değen herkesin bir düşüncesi var fikriyatımda. Hissiyatım desen o karışık işte. Hemde karmakarışık... Allaha sığınmak en güzeli. Kendimi O'na havale etmek rahatlatıyor beni. Cezaysa ceza, nimetse nimet... En doğrusunu O bilir.

içim eziliyor...

Vaktinde bilinmiş bir değerim var..

şehr-i yarimi şenlendir gelişinle

kaldı..

bir başka dilden

belli belirsiz hatırlıyorsun sonradan ne dediğini

en büyüğü ise insanın içinde

Hani bir gün bir çobana rastlamıştık

Bütün bozgunlarımdan sonra elinin değeceğini bilsem,

geç anladım

ya da elim...

orantılı olsun derler, sen inanma

damarımda akan kanı pompalayan kalbim sensin

sokulacak düşüncelerime

bir bir üzerine

Ve aramak kendini

kaç gitsin bu devranın en şen şakrak döndüğü yerlere

İçimden geldi sen istemesen de diyeceğim

ışıklar kapalı olsada orada olduğunu biliyorum aynadaki adam

Lambayı yakma, bırak!

her tarafta gözlerin...

gül kırmızısı hafif beyaza çalan

kendini mi hafifletiyorsun..

masalım,

o perde

yine cebimde müsvettesiz satırlar..

uyansam şu doğum sancısı gibi uykulardan

Hay derdine yandığımın hasreti. Kendi elimle hasret kaldım şimdi samanyoluna. Yandı elim, yandı dilim, yandı acıları elinde tutamayan çocuk. Ve artık masumda değilim. Geriye geriye çekilen bir ordu gibiyim anlıyacağın. Hadi şimdi de atsana savaş naralarını diyorum kendime. Vay süslü yeniçeri vay. Kelleni bari ucuza satma. Yandığında kar kalsın yanına.

yoksa peynir için

sessiz bır gece

sayıklıyorum..

Tam orta yeriydin hayatımın.

gün gelirde seversen, sevilirsende oh ne güzel

sandık kapandı üstüne, kilitlendi, film bitti

Hepsi burada!

sevmeye ayarlı

sayıklamarım oldu çığlık

okunan herşey akılda kalmıyormuş

her sayfasına yakalandığım bir kitap gibisin meleğim

kalbim kadar mı

olta ucunda

dök dök bitmeyecekler

Ölesim var, birde alıp başımı gidesim

yavrunda bulursun dünyanın evrenini

kendime hayret, sana hayret, sevdama hayret

annemin ellerimden tutarak okula götürdüğü tek seneme

sen yan dursanda diktir o,

Sen bana isimlerim neydi diyeceksin.

eh bu balıkta biliyor aklından geçenleri az çok

<i>Gökte ararken can-ı yüreğimde buldum</i>

bir gün biri intihar etti

Ters bakılmaz masallarda, öyle olmaz.

seni anlatabilmek sancısı

dizelerin tadı yok

geçecek herşey, bitecek

çaresiz..

dilsiz..

Yaşamaya geçenler için zordur hayat.

doldur içine düşlerini

bir fidanı usulca toprağa koyar gibi

nefeslerim- sayılı

Ortasindayim yasamin...

izlerimden tanırlar

Nihayet zamanları dolduklarında kelebek olup döngülerine beni de misafir ederlerdi. Küçüklük işte! Birinin kozasını yırtıp çıkışını bir mucize gibi izlemiştim. Neydi onu kelebeğe dönüştüren? O merakla kozanın içini kesip mucizeyi aramıştım.

bak gözlerime

boynundan yukarısı şenlik,

Bu kilidi kim açacak?

Bırak herşeyi aldırma...

içimdeki suskunluk

sonra tekrar tekrar yaşarsın kendini

ikinci el

en can alıcı yerinde hikayenin,

yüzüme değdiğin yerden

elinden tutmasam, düşeceksin sanırdım

Çok ama çok hatta çoook eskiden,

nasıl kandırıyorsun hepimizi?

hep kabarık

Onlar beni güçlü biliyor..

zaman zaman uçarılıklarımdan şikayet ediyor eş dost

ve gecelerde en son

Sende kaldın

varlığada varım yokluğada

meçhulüz

faal kalır her his

anca tahmin edersin gözlerine bakamayışımdan

Ne rahatsızlığı kardeş, estağfirullah.

Varlığına durmuşum

nöbet gibisin kriz gibi belki de

Nasırlı avuçlarımda gözyaşı,

ve ben çaresiz günlerime

kelepçeledim ellerimi

gözlerine dikemiyordum gözlerimi; çünkü bakışlarında noktalama işareti yoktu.

yavru kediyi seven kıza niye asıldın

yeni bir gecenin sensizliğinde ;

hayalet sancılara rağmen

yaşam gibi kararan rüyaların ardında,

bu gece

Hoşuma gidiyor bütün nezaket kurallarını ihlal ederek ulu orta her yerde seni sevdiğimi söylemek...

bacağı kırık bir şiir gibi topal yürümek geceim dehlizine...

sevdim

elimizde aynı fener

Saymıyorum sensizliği,

Başlığın konusu yani...

Katili oldun şiirimizin

öyle çok şey var ki bak sana dair, ben dahil..

senin mi en sevdiğin çiçek papatya idi, benimkiler mi?

yoksan

erteleme hayatı artık...

gözlerin gözlerimi kurşuna dizerken

senden gayrı...

Kendi ellerinle bir köşeye koyduğun birşeyi, ellerinle koymuş gibi bulamamaktır aşk...

kozalar örmüştük dörtbir yanımıza.

Ağlasam gülersiniz

kendimi kandırmaktan

Koskocaman ışıklar,

Yüreğime geldin mi? Hisset biraz, bak ne kadar farklı yerin. Düşünemezsin bu kadar detaylı sevilebileceğini. Sen yine de gör, içimde neler gizlediğimi.

ondandır...

Meçhulün üç harfi sensin,

her yere tutunmuş gibisin,

bir varlık olarak bileceksin varlığımı

Çok Şükür.

günler yıla varmadan

umarsız oyunlarla

ölüm döşeği arıyorum

serseri etsede adamı

Yitip giden gençliğine, o çocuksu düşlerine

yakamoz ay aşığı!

varsın sansınlar

avuçladım her hatırayı

bir damla gözyaşına

Yaşar sayıklıyorum bu gece

kalem satıyorum, alırmısın

kimse kalmamış

Onu gördün uzaktan "ilkbahar"

fakat şimdi sana alışıyorum

hangi öykü

Bense, her Allahın günü bir oluru varmıdır ki diyordum kendi kendime. Saçmalamaktan başıma ağrılar giriyordu çoğu zaman. O kadar saçmalıyordum ki sen bir gülüş kadar yakınımda oluyordun. Kıyılarıma yanaşıyor yanaşıyor ama filikalara binip kaçıyordun yine. Ortası olmuyordu, geliyordun-gidiyordun. O zaman alışmış olmalıydım değilmi gitmene...? Hayır, alışamadım.

sayıklayan ben olur muyum?

Düşüncelerimin arasında senin yerini en baştan ayırmaksa..

sana geliyordum.

gitmek isteyip gidemeyen gönüllerden geçen sözleri

ben ki

Bu nağmeleri yazan gönül de,

En zifiri acılar koynumda demlenir

kendimden geçtim, şimdi nereye..

haramiler kesiyor sanki yolumu

İsmini sayıklayarak değil seninle tükensin istiyorum bu hayat...

Hem yüreğinize hem kaleminize sağlık. Hiç bitmesin sayıklamalarınız.

ya attığım kırılıyor

tövbe-i nasuhla bitir şu işi

Ne acaip hallerimiz var Yarrabbim...:)

mahsur kalalım okyanusun ortasında.

Mavimsi bir renk katsam.. saçlarıma bir rüzgar esintisi.. tenime deniz kokusu sinse.. kulaklarımı kapasam, sussam sadece.

soluğumu duyan yok..!!

yorulan yürek

o yüzden hemen sokağa çık

rüzgarın deli oğlu

Bulsa da ayrılık günün birinde

mavi mi demiştin rengimi?

yoksa aşk yokmu kalbinde?

oturduğu yerde oturmasıyla

beynimde bir balyoz

adı düğüm...

martılar,

Kırılırsın, beton dökersin, geçer o anlık.

Bu yüzden sefildi mezarlıklar

o anda çekilmiş resmini gören aşığının

gündönümünde açan çiçekler gibi verimsiz

akılla çözülecek olsaydı bunca denklem, bunca problem

anca kalem ciğeri delerse biter

sayıklamaklardan

bugün biraz

Delinesi dağlar, demir perdeler örtüyor üstüne...

karanlıklarda kaldım

amasına dayanıyorum işte

çağırın tüm taşları

sırtlarını dayadıkları tabutları var...

özledim seni...

yavanlıktan eser yok

hangisi gerçek?

--evet öyle. bir yerde var, bir bulabilsem.. suyun öte yakasına uzanan şu dalgalı denizin içinde bir yerlerde fırtınasız, sakin, durgun bir yol var.

hala kimim diye sorma

ben garip kiracı...

kimi şiirler var kafiyesiz, kimileri ise kifayetsiz.

ne de olsa

hüzünler serpiştiriyorsun

göçmeyi iyi öğrenin

gittiğin yerdeki dervişe sor

bazen düşünürken

bak biraz, az eğil,

kendimi sayikliyorum, kırgın yanlarımı..

benim aklımda söğüt gölgesi

diyorum kendi kendime

düşlerimin kıyısına

ne yüzümdeki çizgilere bak

O olsun demek yerine

umduğumu bulamadım bende her aşık gibi

bak az değil

Yankısını kaybetmiş bir dağım artık

deniz diplerinin toprak kokusu

tamda beklemekten vazgeçip giderken

Gözlerinin o amansız duldasız bir can pazarı ışıltılarından kendi karanlığımı aydınlatmak istiyorum.

ektiğim umutlar

ben bir bütün olsamda

sır saklayamaz dudaklarım

ne çok özlem

kokun yok ya artık

nihayete erdin, uçuşan çiçeklerin altında

Hissediyorum...

çayımı kaç şekerli içtiğimi

Oysa ağlıyordum her gece;

Gülümsemek bulaşıcıdır.

en azından!

Düşler biterse yaratırız

istiridyeler neyin telaşında sahi?

uzattığım el

Bekleyenin var,

şimdi sana ettiğim bu yalan veda

Uykumu seviyorum

yalın ayak koşuyorum,

Bakamadık gözlerine birbirimizin

dibine varamaz elbet..

kovalıyorum hergün

saçımın beyaz telleri

Arkanı dönüp gitmek

bu kıyametin ardı var

yenilmiş her asker burda

Önce bir boşluğa düşüyorum. O an zaman duruyor sanki. Hani filmlerde olur ya zamandan zamana geçerken tuhaf bir ara zaman yaşanır, aynen öyle. Bu dünyadan koparıyorsun beni. Bulunduğum yeri anlamaya çalışırken samanyolu yavaşça beliriyor gözlerinde. Ürperiyorum... Tepeden tırnağa karanlığa kesiyor içim. Sadece yıldızlar kalıyor geriye, sendeliyorum. Başım hafifçe dönerken anlıyorum ki kaldıramıyorum bunu ve kaçırıyorum gözlerimi. Yoksa yığılacağım olduğum yere ve rezil olduğumla kalacağım :)

öylesine yazdım işte

ve gerçek olmak, kalabilmek çookk güzel

içimde bir yerlerde

dostsan elinden tutarsın

mavi bir çocuk olurdu düşlerim,

senden güzel, senden parlak

arkasına baksa koca dağ

sonsuz uçurumlarda ki çiçeklere dokunamazsın

dinliyor...

yüreğini kattığın her şey sana bir gün dönermiş. kalbin atarmış yeniden. ve sen nefes alırmışsın doyasıya.

nasırlı cümleler duyarsın

düşlerimi doldurup heybeme

sana sevdamı söylememeye yeminliyim...

Kalemim küsmüş yüreğime

Bir kahraman çıkar...

ne dediysem hakikatti siyah melek

kara karanlık bir gece

Sen neyi anlayabilirsin ki?

gitya aynadaki adam başımdan

Yetmiyor 24 saat...

- bu gece rüyamda bunu görebilir miyim?

Tutunamaz sevdalıdır belki kendince.. kimbilir

bu şehirdeki son gecemde, son uykumda adını sayıklar gibi

hayal süsü verilmiş bir gerçek bu

düşerken gördüm filinta gibi yoklukları

dünyanın tüm yankılarını

sonunu bilememenin

sözlerin

kırbaçlı rüzgarları tanıdım

gelmediniz?

Benim kanım

o kim

Evet..

masal sezonunu kısa tutuyorum.. artık sadece kısa boşluklar var..

tek SEN

bugünün güzel bir gün olmasıyla

olur...

duymasın kimse bilmesin

sessiz..

üstünü örtmesin

bıraksanda gitsem

dışı sakin sessiz

bak gece olmuş

seni içeren masallarım

hapsettim

bir bıçakla rüzgar sokarım içime, iyileştim derim sonra, ellerim yağmalasa da düş`leri sakın sen üstüne alınma,

gitmeli ötelere

En kaygısız halinle ortalıkta, dolansanda, sevdiklerin bilirler içinde bastırdığın birşeyler olduğunu. Soranlara yok birşey dersin, sana öyle gelmiş. Acıyı anlatmaktan bitap düşen dil, uzun uzun susmak ister;uzun uzun bakar gibi.

her hali sen

Sağ yanımda olsan sağaltırdın yaramı sol yanımdasın solduruyorsun hayatımı...

şiirine bir bak

sana sevilmek

elimde sigara

her söylenen tuhaf değilmiş birde

Bu gece burdayım, yazalım, çizelim, beraber sayıklayalım.

Bırak asılı kalsın sema' da düşlerin

gözlerinden kendimi bir görsem..

geçmez?

Ulaşılmazların peşinde koşmaktan,

bir nakarat halinde

gözlerinin renginde...

adını uzak koyduğum şehir..

buzlu mavisinde gecenin

Sırt sırta verdik ama,

Esir ediyorsun beni alay eder gibi

Sağ ve salim.

kılı kırk yarmaktan vazgeçtim artık

delik delik kaçıyorum senden..

sevdanın karası böyleymiş güzelim

ya leyl

Sağ ol bana bahşettiklerin için.

yeter artık söyleyin ona

şu hali

sehven diyorum

hep geç kalıyorum bu sayıklamalara..

hazinelerine susamaktır sevdanın

düş bu, o düş geriye kalanlardan

sayıklamaya alışkınım ama sayarım da senin için gerekirse...

karşı kıyının sakinleri

Şarkılar söyleyemedik yağan kar altında

ölümü soludum doğru

Keşke hep öyle kalsaydım...

dilindeki şarkıyı yadırgamıyorsan

en azından ben olamam

uğurlar olsun erguvan kokulum

kaçtığım gerçeklerim, bana özlediklerimi de getirir mi..

yaptığın ihtilal heryeri zaptetmiş olsa da

sana büyük bir sır söyleyeceğim kapat kapıları

gözlerinden uzak kalmak

bilirim bu suçtur

sende kaldı...

Devran yıkanların arasındaydım bu gün, İnsan olduğunu yemek yerken hatırlayan hafıza ormanları içinde bir garip durdum sanki, o odaya yakışmadım ben. Yalnız kaldım bu gün ben hemde saatlerce, ilk defa yalnızlıkla tanıştım. Titreyen ellerim değil düşüncelerimdi o an. Kapının yelinden titreyen düşüncelerim. Evet ekmek telaşı dedim devam ettim, camdan havayı soğuk seven simitçiyi görene kadar..

umut, sevinç, tatlı bir meltem

sende yüzünü çevir iki adım uzağımdan

yoldu saçlarını tırnakları işledi tenine

Üstümüzden tanklar toplar binler tonluk arabalar

Susadıkça yüzün düşer aklıma

korkularına bir ilmek daha atmaktan başka

Yıldızlara bakıp

kerem misin ki

yarine gel bile diyemiyorsan

nasıl olsa doğacak hergün güneş

deniz diplerinde baharlar

ama?dan önce söylenen herşey boşunaymış..

içindeki hiçbirşey bitmez

fütürsuzluğun son noktasıdır...

seni haykırıyordu

sana gönderdiğim dalgalarımın sesi, hangi yanına vurur içinin..

sen bilmezdin daha ne acılar

başkasını koymaya kalktım yerine

eline değmeyecekse ellerim

"ciddi evlilik sitesi ücretsiz üye olun" :)))

Güzün dökülen yapraklar gibi

Sonra bulutlar çıkar sahneye,

Sayıklamaları da unut...

bütün suçluların bana kesin cezasını

ne istiyorsun benden?

yarının geleceği

enselendi hayatın tam orta yerinde

Gökyüzü gözünü açmadan

ve çokça hatırla beni...

artık,

Nasıl korurum kör basan özlemlerden?

kendime ağır gelsede yüküm

her tarafta ben olsam

yine karanlık

Hocam çok beğendim bu ifadeleri. Basit gibi dursada bir derinliği var. O kadar masum bir istek ki bu... Bir ömür o yürekte kalmaktanda vazgeçmiş hiç olmazsa bir an orda hüküm sürmek isteyen bir yüreğin feryadı saklı bu cümlede. Böyle bir bakış açısına daha önce hiç rastlamamıştım. Tebrik ediyorum sizi...

yalan dünya, yalan sevgiler, yalan başlangıçlar arasında

Herkes zulme oy atacak bugün..

bu yüzdendir ki

gülsen kokarsın

... ve söz bitti.

çözüldü beynimin içinde gemlerini kemiren fikirler

sevimsiz..

Fazla vaktim yok hemen gideceğim

duymak gibi sesinden

Bir kar tanesine saklanıp...

Sen hep dur orada

Sen bilmezsin yeryüzü içimdeki fay hatlarını

özlemekten bitap düşüp artık doyasıya özleyemediğim

Sana ne olduğu ile değil

iki dudak arasındaki yol

biraz mola versem şu köşede

kalacak her şey!

umut, bir gelincik çiçeğini seyretmek gibi

bir serçe kanadında uyur gibi

Böyle olmamalı

Boş zamanlarımı doldurmak değil

bu, pencereden bakmak değil

Ne çok büyüdüm, çoğaldım seninle...

özlemlerim,

Belki geriye dönüp baktığında;

biliyorsun ki

Sevdana söyle biraz laf dinlesin?

ve bu şarkılar

sevda kokardın

Saçına konuyorum...

Yine bişey yazamadım

Bugün, sana "Nazlı" isminin ne kadar yakışacağını düşündüm.

nerdesiniz, gecelerin asil iki insanı..

şimdi sana dokunan yerine hayatın

akşam yatağında neye takarsın?

Allayıp pulladığım mısraların hikmetini sende aradım hep...

sevmesi, küsmesi, arkasını dönüp gitmesi yok

Baktığım yerde olmaman, hayatımdaki en büyük boşlukmuş.

sevdalar yokuşunda

Şuurumu mu aldın kalbimi mi

mavi bir deniz

gökyüzüne değer ucu bucağı

Yalnızlık, yakamozu seyre daldı, şairin dediği gibi mis kokuyordu ama dünyanın en kalabalık zindanıydı ve ancak yalnızlığı kadardı...

aşka düştünmü hiç bilmem

gene anlatamadım ben

bakışını donduran kareler

onu kendisiyle

gençlik geride kaldı

saçında bir ay vardır,

- üşümüş ayakların çorap giymelisin

öpüyorum,

yine seni bekleyeceğim buralarda

niyetimde.

sessiz ve yalnız zamanlarında

bir saniyelik bir sancı doluyor içime

içine girdinmi bitersin

yık gel!

zamansız gülüşlerim...

Ondan hafif geldi bize o dağ parçası.

Ellerimdeki kan çanakları karaya kesiyordu

sislerde

evet ne olmuş aynadaki adam

Kavalıyla bir sümbülü emziriyordu

bir başıma beni,

tepeler dağlar un ufak oldukça

Kim demiş " can eskimez" diye...

Gecikmiş bir kürtajla...

Ve "o"

ahhh cellat

bir annenin gülen gözlerine gelip oturacak

fırtına varsa sert esiyordur rüzgar

ah benim belası eksik olmaz başım

herkes yüzüne bakarken diyecekmiş ne diyecekse

senin gibi

her yasağın yanlış taraflarını

kulağına küpe yapacağın sözleri duymadın nasılsa

çocuk yanların

Hani yağmur yağarken mis gibi kokan o toprak var ya..

bugünden yarına

yaman bir aklı sustursa kalp

Al götür uzaklara

yıldız dökün hadi

şimdilerde sana bakıyorum

bunca insan boşuna bekliyor olamaz

pustu yine yıldızlar, periler, masum şarkılar

zor yıllardı

Çaresiz kaldım

bir mevsim daha

şimdi gidemezsin

Gizlice tuttum elini

şimdi ne desem yolları amansız bir kaldırım taşı olurum. elimde şehrin yorgun sokakları, hüznü ezberlemiş hangi şekilsiz coğrafyaya sürgün olayım?

düştüm baharın koynuna?

saçlarını

sen hiç böyle dedinmi?

kelimeler yitirdi yitirecek

Peki Ayşe teyzenin balkondaki muhabbet kuşları neden ötmüyor.

Eskiden yeterdim kendime

bir yalnızlık kaplamış ruhumu tümüyle

--belki görürsün..

ne istediğinin önemi

Kimse kimsenin herşeyi olamaz-mış

vermeyede gönüllü kazandığı her ne varsa,

yanacaksın

Kusura bakma. Ben yazdığım sayıklamalara konsantreyim..

Adını sayıklamak isterdim elbet

üzülme de

içiyorum,

adını sayıkladıkça

seçeneksiz..

ne çok sen varsın

şehre kar dolandı

pupa yelken gidiyorum

astı kendini yalnızlığından

bu kadar mı büyüdük yani biz?

ölür gibi uyuyorum

yolun yolumdan uzak

kabullenişti yaşam

uğruna harplerin çıktığı bir kavganın nazenin sebepleri

binlerce

iki satır seviyorum yazıp köşene çekilmek değil

ya da gökyüzünden?

Ne vakit geçtim kendimden?

unutulmaktan küskün yanlarımızı kim törpüleyecek?

sen diye sayıklarım...

Giden olmaz aşk,

unutmak olsada umudun adı

yerimi kanatana kadar

Kaçmak yakışmazdı bana

ister zifir karanlıklar olsun müebbetliğimiz,

Kın sen, kin ben,

ekliyoruz

Yanlış mı yapıyorum?

"yürümeyi sevmiyorum artık

ne yani olamazmı

Vazgeçtim gel.

yara olmak

aşk hepsinden başka

tuttu mu ellerimi

maviydi düşlerimiz

sen naz

doğaçlama şiirlerimiz

bu mudur hep olması gerekeni

ve aniden çıkarken karşına sendeki şaşkınlığa açtım gözlerimi

bu şiir...

gölgemize saklanmış oldu..

düş sahnesi ise

Diledim dileyeceklerimi. Erteledim işte senli ve sensiz olarak herşeyi. Şimdi, ceylan gözlerine konan kumruları sevmelimi, öldürmelimi?İşte o kadar çıkmazdayım.

Üç kuruşluk eder özene bezen süslediğim yaldızlı kelamları...

ve ben unuttum artık yürümeyi

Kuru bir ağaca mı dönemliyim

ucu yakılamamış

ilk seneme..

hangi bakışlar okşar yüzünü?

Hikayesiz..

kabirde ilk gördüğüm sorgu meleğine attığım bakış gibi sevdim seni

Sonunda öğrendim bu halini de

büyüsünü bozan?

elim sende

hızlı geçip çokça can acıtıyorsa

yolda yürümek kadar normal

ölmüyorum ya

kendi kazdığı kuyusundayım

zor geliyor sensizlik

uykum bir yana

dinlediğim her şarkı

sonuçsuz birşey varsa

ama kendi ile ilgili

<u><i>"bir biz varız güzel, </i></u>

Yarım kalanların özleminde

isyanın ellerine bıraktıgın herseye arkana dönmeli..

yanakların tütün sarısı

Senden başka hiçbirşey istemedim, istemiyeceğimde.

Anlamayanada eyvallah etmem.

bir şiirin

bu umursamazlığın geçmez mi zaman?

Ben bana kaldım. Kendime bakışım hiç hoş değil. Nasıl bir hayra alametlik çıkar bundan bilemem ama taraf tutuyorum işte. Hala yar diyorum. Dua dua beni ona götüren herşeye amin...

tüm gece lambaları

düşlerime sarılırken ben

e gemiler?

çıkışı gösteriyordu

Bir kibrit çöpü lazım şimdi bana, sigaramı yakmak için..

resmine daldım...

değişti varlık ve yokluk

gülüşümde kaybolursunuz sonra..

öyle bir yalnızlık

Orada beni düşünüyorsun

seni yitirdim.

Uyanıca anladım

teşbihte hata olmasın.

ama hayat bazende bir andır gerisinide ötesinide barındıran.

nerde kaldım

bilmiyorum...

Sayıklamasın...

söneceksen de

ateş düştüğü yeri yakar sözünü sevmem pek...

onlar da nasiplensin bari

Hani dolmayacktı gözlerim?

fikirsiz ayrılıkları doldurdu içime

Seversin

şarkıların notası yok

kadeh sandım işte

Prangalar vur ayaklarıma...

yolumu kaybettiğim başka bir karanlıkta, kimbilir belki bir şarkıya yakalanırız yine ey hüznüm.

uykusuzluğumun

ah balım.. uzak mısınki..

diklenme

görmeliydin ahh görmeliydin nihadem

kelimelere saklanamadim..

sen kokuyor gece

Dedim ya

Sanmam ki göstermesin

kar dedikleri şey

özlemişiz sana ne?

Sadece görmek maksadıyla açılan gözler yüzünden böyle eksildik. Göz dediğin ağlamayı bilmeli.

aşk yenilmektir çünkü

ya da gözlerini huşu ile kapamana...

sözlerini, düşlerini

tedbirli ol sevgilim, bak gözü kara bir kışla sınanacağız

gülsem,

Sevgili gönle bahar gibi girse de dört mevsimi de yaşatıyor insana.

cesaret bir işe başlamak değil onu devam ettirmektir zira

bir gül isen

mızrabım tele değmiyor

beklermi?

çiçekleri yormadan geldin dünyaya sen

Dert dediğin şey anlatamamakla başlar...

Nicedir ektiğim tohumlar

öyle degilde böyle sevdiğinden emin olmayı,

Uyandırma Lütfen..

Bir o kadar önemli,

için kış olsa da

hüznün önünde

kargaşalı,

Senin varlığına daha bir anlam katacak birşeyde seni tanımlamak

Değilmi arkadaşlaaaar...?

Zormuş, çok zor... Hazırlıklıyım sanmıştım. Hepsi boşmuş.

Seni sayıklamam, sıradışılık arzetmez.

o aralık'ta kaldı, o kış'ta bekliyor belki..

sesin sel olsun bağırsın..

içimin üşümesi ondanmış meğer

ayrılıklar,

yağmur bir yağacak

kireçsiz..

seni sayıklamışım

ne hoştur yenilmek sana

ruhsuz kurumakta sayfalarım

Ne zor ve ne acı bir bilseniz,

Sen de yen artık

sen sevdalık et can yoldaşına

Işığı gördü bir tavşan. Öylece kalakaldı, öylece. Bende artık anlıyorum bir tavşan avcısına nasıl teslim olur öyle.

yıldızları yeniden ellerime ver..

bir kabustan kabus görerek uyandım

Kalemlerden zehir akıyor,

Olur olmaz benimle yazmaya

Dondurulmuş hayatın çilekeşi

kimse dersin, hiç kimse olmasın,

küçük evrenim, samanyolum,

kalanında yapacağı işte bu kadar...

Uykusuz geçen zamanlarda

leyladan beter ol

ışıdık karanlık denizlerde

nasıl olacak peki

ki hep seni anlattılar

Neye uğradığını bilmeden

pervasız lodosların peşine

"Gitme" de bana...

son demde

çok kanadı dizlerim

agrıyan bir yürek

ilham et ki yeniden sarılabileyim hayata

gözlerimde biraz ışığından kalmış

Son demim,

yokluğumdan yokluğuna

para sayabilirim

ben deli şair

korkularımı atıp dünyaya

içimden "neden" diye sitem edip, suratına bir tane yapıştırmak geliyor

Hersey bir iken hayatta

sen bilmiyordun

öz-le-mek yasak değildi değilmi?

Derin derin derin

sayısız..

gel tutuş artık ellerimle

sustum..

gelmiyor

kelimeler?

bilmem anlatabildimmi...?

Ben söylemediklerimin

Kulağım beynime taşıyor nameleri

paramparçadır hüzün...

tutunamadan hiçbir çareye

körkütük aşığına

Bugün hadi sana içimdekileri anlatmayı da geçtim, küçücük bir fırsat olsa da omzunda ağlasam ağlasam ağlasam ve gitsem bu şehirden dedim. Bunu ne çok istedim. Fonda beni mahveden keman sesi vardı, karşımdaki aktörde ağlıyordu. Yalnızdım evde, tutamadım kendimi, attım başımı arkaya bende ağladım. Omzunda ağlayamayışıma, omzunda ağlayamayacak oluşuma, bunu bile yapamayacak oluşuma ağladım.

benden başka hiçbirşey

ne kaldı sayıklayacak

sulüetsiz..

renk renk bakardın

şimdi tek derdim, uçurtmam..

sözlerinle gülümsetiyor

iyi bak kendine

hatrında bol, kocaman tebessümlerine kurban ettim dünyanın bütün nimetlerini

bir gün eskiyerek

Gökyüzümün yalnızı

hadi canım sende...!

yoruldum

güzelim

Olanca sevgimi yalnızlığımı

Şöyle bir baktın mı dönüp geçmişine

derinden

"Aşkımızın sevdamızın yüzünden,

Gelme...!

susma artık

bir kaç dize kaldı senden,

hüznünü hep saklayacağım

aşkı saklayan bekçilerin

bir sayıklama vaktiydi

kan deryası ve ölüm sehpası

kırıver zincirlerini

hayat çekilmez,

off ya aynadaki adam duygusussun taş kalplisin

kalbi yerinden fırlayacak

gökte bulut

Bulutlar komfeti yağdırır...

gözlerim kapanıyor... susuyor, yatıyorum

baharın ilki de ikincisi de olmaz

Beyaz, beyaz, beyaz...

bu körlük

bir baba yüreği kadar yorgun bakıyor gözlerin

Hangi tekmeyle yanar canım?

kelimelerle raksedenleri,

ama yok...!

ardına koyup, önüne serip yaktığım yılları

Fonda Zerrin Özer var şimdi. Son mektubu okuyor.

şehrimde biter sanırdım

Kin sen, kın ben,

Sakladığım kadar değerli

şimdilik böyle...

elinde mavi şemsiye

uçan ellerde aynı, alkış tutanlarda

aynı sessizliği yayarlar etraflarına

güneşle git

Gördüğün bir rüyaydı belki.

Syn ferhatça; teşekkür ederim güzel sözlerinizden ötürü...

ateşli bir hummaya tutulmuş gibi

Tek tek tırnaklarımla düşüreceğim her defasında

Kınımdaki kin hep bekler,

yürüyorum

ve bir alem olur

düştü göklerden

düşler biterse yaratırız

aşk, yar, sevda diyerek uyutuyorlar herkesi

evrenin el değmemiş evlerinde yaşıyorum

yaşayacaksın

sevdiğimi söyleyemediğim kadın,

ardında seni boğmak isteyen eller değil

Hüzün ile huzur kondu bu gece kirpiğimin üstüne. Başladılar söylenmeye. Demlendiler, kırmızı şarabın ruhuna gizlendiler. Yıllar sonra yine burda buluşmak için sözlendiler.

gider çiçek toplardım anneme toplarmış gibi

gaz maskeleri

Aklım bir toz bulutu

uykudasın ve sayıklıyorsun!

İlk fırsatta başka tene değen bedenin taşıdığı kalp, aşık mı oluyor? Kirlenmiş dilin sözünde, en çok aşk eğreti duruyor.

sabırdır

bükülse de yüregim.. fark eder mi?

bunamıdır kahrın?

dostum derken

kimse gelmiyordu üstüme...

yarsın...

sen yine elinde çiçekle gelen o küçk kız ol diye

kurbağa kurbişinle konuşuyorsun

Yine aynı yerdeyim

güçlü sanırdım kendimi..

sana benzemezlerin içinde

dünya tam o dünya olacak

Gelde inandır beni ben olduğuma ya da herşeyin sen olmadığına. Masallara inanmadan yaşanmıyor.

nasip, kısmet...

ayazı parçalayacaksın önce içinde

zorlar zorları kovalamada

ne yaparım o an kestiremiyorum

boğazımda ılık ılık,

karanlığımın gölgesi

tıpkı kalemime çarpan kelimeler gibi

sakin bir deniz gibiyim

Belki bir şans daha vermeliyim kendime,

Bir tuhafım. Yar gidiyor, ben sadece bakıyorum.

hangi dile çevrilse adım

sevdadan kafayı yemiş bir kuşun halini

sensiz daha da dipsiz

haydi hodrimeydan!

aşk birazda herşeyin sana öyle gelmesidir

küçük hayalleri olan güzel çocuklardık biz..

Gözlerine dolan rengi-renkleri hala bilmesemde o gözlere hüzün oturmasın inşallah.

edebiyatçı değilseniz kıskanırım

Ama yine de bu kadar çekilen acının

gidişe gebedir nihayet

bu kadar gök gürültüsünden sonra bir sağanak zaten bekliyordum

yoluma fenerler diksem

bir sevmek bin defa ölmek demekmiş.

nelerden vazgeçtiğini

Sol yanım işgal...

Durdu duracak kalbim

benide dert etme

Yok olmak varmış dünyandan

uğurlar olsun sarı gülüm

sayıkladıkça

rüzgarla buluşsam

"Aklım takıldı".

ya yıkılırsa duvar olurda...

bulutlarla

Gördüğüm yüzlerde ruhunu sayıklıyor

aslında

ben bile göremiyorum dibini

sensiz adımsız yollardayken

evet işte buydu

olmayacak duaların sınırları zorlanıyor sanki

sayıkladım.. sayıklarım.. sayıklıyorum :(((

Sert rüzgarların saçlarında dolandığı

Mutluluk serüvenini

yaşasaydın eğer...

bir sayıklayış daha eklendi istemsiz cümleme.

Deli dolu boş

Azad ettim, seni de kendimi de...

Ankara'da.

içinde bir kurtçuk

niye deme

Cebimde sana yazıp yazıp yaktığım şiirlerin külleri

büyüyor yalnızlığın,

neydi bu neydi dersen...

boyanmaksa boyanmak

bakmayı unut

Bağışıklığım çökmüş meğer

neden sesin

Böyle konuşmama bakma, rahat değilim. Hiç rahat değilim. Sevdana düştüm düşeli ne oluyor böyle diyorum, bu hiçbirine benzemiyor. Böylesi düşman başına desem düşmana bile yazık hani. İmkansızlık çaresizliğe dönüyor her gün, her sabah, her gece kendimi kuyulardan, kuytulardan topluyorum. Sana tek kelime edememekse en beteri...

o nasıl bir sorudur öyle. hiç sormadığım

ne zaman nerede

önünde ne sevdalar var

sevdiklerimizi severek

Nasıl birşey bu diyorsunuz ya hergün bende bunu anlamaya çalışıyorum :)

gözüm, kulağım, aklım hep sende

Bir deniz çizdim

Unutmuşum..

ben dursun derim

ben senin saçlarını, suçlar bakışlarını.. geveze susuşlarını bile özledim..

acıyorum sadece kendine sahte dünyalar kuran zavallı kişiliklere.

izlemekti birde olan biteni..

masalları hep yarım kalanım

hediyem olsun

hayırdır inşallah deyip düşsem yola

beklesin o her kimse

uzun uzun bakardın

o benim ölümümdü

yine divane

ve bakma geriye

masallarla uyusakta

sen öyle bir parçaladın ki

çok mu yavan olur?

sayıklamalarımda öptüğüm kadın,,

en hızlı ineninden

Güneş batsın yunuslarla

tüm incinmişliklerimle

nedense ıssız çağırışları

Gözyaşına bulanmış bir şair,

rahatsızlık verdıysem bu sorumla kusura bakmayın.

ve sen

saadet devri başlar

Sırtımı döndüm güneşe

bu gece sayıklamayacağım

biraz acımtırak hüzünle dolu bu gece..

sözlere tutsak sevdalar

?elhamdüllillah? diye?.

Sarsam geceye hüzünlerimi,

tüm şehrin seslerine karışsa sesim

Sardıkmı yine bir kum saatinin içindeki zerrelere...

Bir başıma,

bir yoncanın özünde

bir şey olabilir mi ki dünyada?

ne olacak bu boşluk

Ne diye beni uçurumdan çekecekler?

Seninle değil

Kafa karışık ya iş dönüşü 100 gr fıstık aldım.

sinende teskin eden ol

gülümsersin hafif hafif

Ve biri baba dese benim aklıma ilk gelen şey kabarık bir toprak.

sislerini alıp başına geçiresim gelir

bak işte şiir yazıyorum en basitinden

bardağın boş tarafına gözüm daldı.

gör artık!

aklımı karartma

bir ateşin elden ele kimseyi yakmadan nasıl dolaştığını

Gün geceyi örttüğünde başlayan yalnızlıklara benzer yalnızlığım. Gece yoldaştır, arkadaştır.

bak yalvardım bu kez

Yağmur yağar akasyalar ıslanır

üstelik

Belki de eksiklik burdaydı

Gitme ihtimallerini bırakıp gelirsin...

kimseye anlatamazsın

Ve avunmadı hiç..

şimdi işin yoksa ara dur

eğer istersen

sadece yad et

yok gücün biliyorum

viranelerde ağlar gibi dönen başımda

Sevmek güzeldi

Teşekkürler.

sessiz ve kimsesiz sevmiştim..

Ve Avuntular

Orta yerde ağlamam, korkma...

ışıl ışıl, bir çocuğunkiler gibi..

kurusam

artık hayatıma..

bir mezarın başucunda..

Hesapta olmayanından.

her yanım sen olsan

bu güzel günde

Hava kararmadan evin yolunu çıkartmalıyım..

hükmün geçmez yalnızlığıma

hem körüm

Anlamıyorum seni... Bu sefer değil. İnan ki değil.

sahipsiz bir mezardır aşığın gönlünde

Sayıkladığım isim dilimden silinmeden, gözümün önündeki halkalar da silinmeyecek...

biliyorsun,

Baktım ama göremedim gözlerini. Kendimi hazırlamıştım oysa. Bakışlarımız birbirine değdiğinde, biliyordum başıma gelecekleri. Yıldırımını bekleyen paratoner gibi bekliyordum.

lacivert`im, sevgim, canım ciğerim..

Sen yolun başında ben de son durak

yanımda olmasan da, canımdasın

esip geçmedi ki

Neydin sen?!

düşten balonlar tutuşturmanın

sende değişirsin

Morfinsiz bir dişi çeker gibi acıyor içim.

Senle yaşayamadığım zamanlaramı yanayım,

Cansın... Canda, tende, kanda, kalpte, heryerdesin. Herşey oldu bitti ve artık hayalsin.

Uyan bitsin rüyaların

adımsız kalan yollardan

Adaletsiz..

bir şarkı var

neredesin sen, kiminlesin...

mesela diyar diyar gezmekten

o kadar çok şey sayıklıyorum ki yazmakla bitmez sanırım...

Yeri göğü maviye, yeşile, sarıya boyamıştı

yönünün sana dönmüş çiçekler hatırına olsa bile

sakladım annemden..

Ellerime güller sıkıştırıp gönderme beni,

kadınlık annelikle gelir

eften püften ne varsa

herkezden ve her şeyden alabildiğine uzaklaşarak

yorumlar, çözümlemeler, felsefik takılmalar

Gördüm yine seni,

bu gökyüzü

arkana bakma

denizle birlikte

nereye dönsem yüzün, neye baksam gülüşün

Kendimi anlatmak zor bu günlerde

kuşlara yem at

gönlümün fetvası katli vacip olsa da

her rüya bir kabusa gebedir

ne sen bana dargın ne ben sana dargın olalım

ben ne leyla ne de mecnunum

yetmez cümleler

sızlayan bir burun diregi

içimde binbir tomurcuk

ellerim uçar gider diye

aşamadı yıllardır o engeli

ama derdimi anlatamadım

aşka mağlup olan herkes aşk

ben başka zamandan

Saatlermi...? Yalan yalan. Sana yaklaştıkça, olmasın dedikçe otuzar otuzar ilerleyen dakikalar yalan. Kökü yalan, hücresi yalan, nefesi yalan, yalanı bile yalan bu sevdanın. Yalan demekle yalan olsa keşke, değilmi masalım? Gerçek olamayacak kadar güzel olanım.

ama ne yıldız kaldı ne ay

Nokta sensin)

belki masal diyarlarda, kafdağı?nın ardındasın

geçiyor işte herşey

aziz birşeye dokunur gibi

Gün be gün

ah sen

şehir

usul usul uyanıyordu yağmurlar

eski-yeni fark etmez

Yağmurun ansızın boşanması

Başka bir zamana

naz-niyaz karışıyor birbirine

Bir Yusuf kuyusunda, can çekişiyor Sevda...

daha çabuk solmaz mı?

Sonsuzluğuma dönmeliyim...

Değil eskisi gibi

sen beni bir sevdin

yelkovana sözüm yok da

yıkıyordu o sevgilileri..

yoğrulup tıkandı ezberlerim

boşuna halbuki arayışı

canımsın derdin

Sayıklamalarım,

öylece kala kaldım bir köşede

şimdi en sondan bir önceki sondayız

geceydi

her sözün, her bakışın bir macera

bazen sevinç

kaygan bir zemindeyken düşlerim

iki göz tanesinden bir yıldız doğsun bu sefer

senden uzak olduğumda mutlu olamıyorum

benim kimsesizliğim seni benzetememek kimseye

sanırsın içinden

şiirlerim masal olurdu bu garabet şehirde

tekiz...

karanfil kokusunda

yeminlerimi bozarak

ben olan ne ki

o kadar sızlandık ama

beynimde bir sancı

ve çok kez inkar ettiğim ne varsa pençesinde tükettim geleceğe dair herşeyi...

Say şimdi en baştan

aah aman küçüğüm bu yol sana gidiyor..

oysa bir zamanlar dinlerdim seni

Gönlümdeki yaradan

bilirim girersin rüyama

harman hem döşektir, hem yastık hem de yorgan

yaride bahçıvan

ihtimal hesaplarına boğulmuşken

düşündüğüm anda bile vücudumda karıncalanmalar başlıyor

olabildiğince hızlı

Hiç darağacı ölürmü?

bir akşam olurken,

sen eskitmişsindir zaten dünyanın köşebaşlarını

senin gibiymiş yani

burda bir cenaze ortada kalan

Üç beş bıçak darbesi yeterdi

Tek duam:

tut elimden!!

yaşamadan önceydi hepsi bu mutluluğu

Tüm sevinçlerin

döktüğüm göz yaşlarımın

kestiğin biletin yolcusu yok

Başıma yıkılmıştı çünkü az önce.

dalgınlığıma gelmiş unutmuşum

Bak bir yer buldum sonunda,

bakakalmak hep bana...

hala gönlün kenarındasın

bre ketum

ve ben lafı gevelemeden seviyorum seni..

ismin kalbimdeyken

erken varırsın şiire,

karıncayı üstünde taşıyan dağ

çalınmışlar!

Ayaklarımın altı kum kaynıyordu

aklıma geldikçe sen, ben, dipsiz kuyular ve Züleyha.

aslıda bir neslide

canın sağolsun.

kaybolmamalıyım..!!

kalp başka bakar

Sessizliğim...

basıp geçsen oh diyor

ıslak bir kedi gibi

hüzünlü ellerinde

Verdiği keyif..

ayaza tutuk biraz, biraz da korkak

Gerçekler soğuk, sevimsiz gerçekler

utanma yetimliğinden

böyle geldim böyle gideceğim diyerek avutuyorum kendimi

hangi savaşın kalıntısı adınla, adım arasına konan bu kırmızı çizgi.

ya da kavuşma korkusuydu

nedir bu sigaranın dumanından çektiğim?

sayıklaması bile güzelmiş

ama bir yandan da

akıl almaz yoklukların

sessiz çığlıklarım ses oldu güne

Yalın ayak bir koşturmaca olur ikindi vakitlerinde.

sende öylesin bende masalım

Rüzgara kapılmış bir hüzünlü oyun

Mısralardan, küçücük güzel laflardan

iyi dileklerimimi istiyorsun

uzun uzun susuyorum işte

uçmadan düşmek yok

''Vakit yaklaştı

En güzel susmalara sebep

ne de büyütürler olanı biteni...

değmezse gelmezdim

gel de anla/ma ama gel ve gitme...

ben her gece böyle

sayıklayamamışım.

can olmak varken

üzülsemde üzülme, nasılsa sana çıkacak her yol

yoksa tükenmemek..

ben eskiye gittim

serçe düşleri, serçelerin kanatlarında

kolayca doğmuşum annem öyle söylüyor...

gördüğün kadardır hayatım

Onca ezberi bozduktan sonra ezberlenecek bir sürü metinle başbaşa kalmanın ironisine hayatmı diyorlardı...?

Hepsi çok güzel yüreğinize sağlık ;)

çok bile...

Sıyrılıp çocuk oyuncaklarından

bak akşamda çöküyor tepelere

yanmanın, var olmak demek olduğunu anlayarak

sensiz ölmedikten sonra!

çözde alnını karışlasınlar...

son demimdeyken...

Üç harf yanyana kaç şekilde gelir bilir

sayıklamasam çatlarım, sayıklarsam geçecek mi,

yaparken elinden gelmeyeni

sevgiyi yaratmış

her defasında geri dönüyorum

anladım ki bu

bir heyula, bir sancı

can buldum bir sözünden

muammalar sağanağı...

sahne alır, başlar ve biter.

örtülürken

Açılmamış kapılar vardı aramızda

ve onlarla öğrendim günlerin en güzel sızısını...

Hayatım girdaplar içinde kayıp...

hatırladım ve sessiz gülüşlerini

her günüm

yardan ayrılmayada

erirken hücrelerin

ve bana dönmeni

bir adım daha attım boşluğa doğru?

Sonra bir yağmur yağıyor..

Ne kadar sayıklasam da geçen zamanı geri almam mümkün olmayacağı için ağzımdan dökülen kelimeler bir hayalperestin gerçekleşmesinin mümkün olmayacağını bildiği istekleri olmaktan öteye geçemeyecektir... Yine de Zamanın Sahibi'ne zor gelmez hiç birşey, ne de olsa zaman da benim gibi bir yaratılmış ve ben insan olarak eşrefi mahlukatsam zamandan daha değerliyim demektir ki bu da ümidi tekrar artıran bir faktördür...

tam da böyle

paylaştığın ıçın

düşmeyesin diye karanlıklarıma

Sen olmayan geleceğimi açıklamayı,

çok içmişsin yine :(

Sevdanın kısık ateşinde, demleniyor aşk.. Hissediyorum, çok yakında dolacak yüreğim...

kıvranır bir tohum gibi

ve gider lacivert..

intizarımdaki bu yokluk

Ara sıra sorarak

- kalbimi kırma yeter.

bende öyleyim

Neler çekiyorum bilmiyorsun. Başına gelecekleri az çok bilmek ve hissetmek acı veriyor bana. Hadi geçtim kendimden, hadi sende beni koy bir köşeye, bırak ama kendini attığın kuyuları hala gül bahçesi sanmaktan vazgeç artık.

kül etmeden bedenimi

anla beni desem

Devran dönecek,

sonra uyansam

alemde, denizde, derede

bulutlar geçiyor üstümüzden

Ve seversin

Hayatı kontrol etmeye çalışmak en büyük kontrolsüzlüktür. Herşeyi sen belirleyemezsin. Kendini korumak adına yapsanda bunu bir yerde mutlaka yakalanacaksın. Çok gördüm bu filmi ben... Çünkü hayatın doğası böyle. Bir mevzunun bir kısmını seçebilirsin ancak ve gerisine Tevekkelallah dersin. Yürürsün... Dünya durdurğu yerde duruyormu ki sana durma hakkı versin.

Açarsın Ahmedi, günaydın anneciğim, günaydın babacığım der.

Ben yağmura deli buluta deli

ben zaten en çok bir duaya benziyorum seni severken

yıllarımı aldın...

kendi kendini kanatan...

git / gel

kim kimi feth etti anlamadım ama

bugünü aldı götürdü ak sakallı dedeler

yanımda olamayana dair

kaldırıp yerden yere vurdukça

içimin gemileri yüzüyor klavuzu olmadan, bilinmez sularda. su alıyor bazen..

küçülüyor hayal dünyan

haydi bir şarkı söyle bana

iletişimin etkilemiyorda..

gidip de gelememeler, gelip de görememeler başlamış

Neden peki?

Vakit yaklaştı, darlanıyor zaman derken yanılmamış olmak ne acı.

acısı hep aynı..

Ya hepsin

gidecek yerim var daha..

Gecelere inat,

sükuta ve kaçışlara haklılık payları çıkarmak...

yerini bulsun isterim herbiri

çok sonra bile

nedir günah mı çıkarıyorum? yoo hayırrrr

heyulalı pişmanlıklar böyleydi işte

Dertlerimi

yağmura gebe bulutların

ben olacağım nasılsa

susarak büyüdük biz

gece olsa

en çorak gönle düşmekmi

canıma nefes olma sakın

Ve ben ezberlerimi de bir bir bozmak istiyorum, yüreğim yansa da için için?

göz gözü görmezken bulduğum

dağları delmeni

Nerden aklına geldi şimdi bu oysa unutmuştun değil mi ilkyazda?

belki

Ben bakarım seninle keyfime,

boşluklar dolar

biliyordum

Mektupları bir bir ellerimle attım kutuya belkide bir gün görüp beni seversin diye. Dost bildim mapushane parmaklıklarını, koyu gecelere mahşer olan yatak anılarını. Bilmeden dokunmuştum kalbine kadın, ama hiç pişman değilim tam sol yanımda yazılıdır adın.

sonsuzluk çağırıyor demektir beni/sanki

derdide, dermanıda O verir,

ve yüzünü kaldır gökyüzüne

çok fazla yazmışım yarınlara

yazarım hepsini

ardında bıraktıklarıyla

herşeyin bir günü, bir saati, bir gerçekleşme anı var

Ve hayel kırıklığın

kaldırıp kafanı, bak göğe, gitmeden çarpılmaz "mavi" yüzüne..

diyemedim...

ya akıllıyım deliler arasında

ortaladınmı şimdi kendi tarihini?

kimseye küsemeyen bu kalbin inceden çıktığı bu yokuşlar işte

ve ben özlerim onu

Sustum, Sustun...

köşe başlarında yalancı dilenciler

sustum işte

ana, baba, kardeşte bir yere kadar sizde

kimseye dert anlatmak

mecburen kaçırdığım bakışlarımı

bulutlar yağsa örneğin üstümüze,

güneş doğmak bilmez karanlık gününe

hatırlamıyorum.

kaçırıyorum bakışlarımı

?sahi? dedim, ?kim güneşe gözlerini kırpmadan bakabilmiş ki?.

hal-i pür melalim

koşarım bir anda işte

dinliyorum sadece..

Yokluğunda hayatım grinin tonlarıymış. Açık gri koyu gri ama hep gri. Varlığınla renkleri tanıdım, mavisinden yeşiline pembesinden moruna.. Ve şimdi yine yoksun. Renklerimi yitirdim..

mutluluğu denedim

ne var

dilim tutuklu

mevsimlerden bahar,

hele bir şiire düşmeyi hiç "

Allah bir...

dolduracak şen kahkahaların

görmek hep mümkün

Sayıklıyorum dün olduğu gibi bu günde

Dalıp gitmiştik

Kelimelerimden ve hecelerden...

Hasret Bitmiyor...

ilk hallerimi görmeliydin

sayıklamak güzeldir.. dağılır kafan..

erken vedalarla

sen gittin diye mi

sakla sözlerini, ezberle

her ayrıntıyla seviyorum seni

dilimin ucunda iki hece hep.

O köz

yarına kalmaz döneriz

seni sayardım

istedim seni

müptela gönlümden

içimde kazma kürek sallandıkça

geceyse, yazsa, helede çıkmışsan harman zamanı dağlara

gelirsen bir anda gel

Korkmak yok!

bölüyorum hesapsızca hepsini

ne çok sayıklama birikmiş içimde

Hangi şarkı getirir seni bana?

kalıyor, çıkmıyor, yapışıyor içimde bir yerlere nasıl yapışıyorsa

herhalde ölürüm ben

Bir şiddetli rüzgar gibi aşarak tepeleri geçerek boğ

ilk yeşili sevdim... sora kahveyi yıllarca...

yoruldunmu...?

hepsi yüreğimde,

ve vazgeçiyorsun artık

bildiğim

Gitme dedim

ondandı

daha doğar doğmaz fısıldanmış kulağıma

çektim perdeleri, odam karanlık.

ve kendine kadar...

orda bir düğün

Hüznümü bağrıma basıp

kilit vuramayacaksın

Lakin niçin sayıklıyorum...

herşey bir lodos olsa

güllerim, şehit kanı...

Zeki müren şarkıları

Rica ederim.

Yine uykumu kurban ettim gözlerine.

madalyonun diğer yüzüne bakmak için cesur olmalıymış insan

beklerken de olur

oltaya takılmış numarası yaptığını bilmeden

saçlarında bayram eden şu meltem

ama değiştiremezken rüzgarın yönünü

bu gafil aşık ölmesinde ne yapsın...?

nihadem sen

Canı yandığında "anam" diyen biri,

- uyandığımda söylesem olur mu?..

Tavırların;

aldığımı vermiyor

mutluluk denen şey bu mu...?

Ne dertlere gebeymiş

ilişkilendirilmemek..

Anlamsız sözler

Kar yağıyor ve ben hatırlıyorum,

bedenin sorun değilde ya ruhunda ordaysa ve mutluysa...

alacağın olsun

üsküdarın bir sahilinde

Güldürsene beni az,

vurduğun mühür

olmazmı?

hemde sana

düşelim,

kayboluşum var oluşuma dönüşüyor

gidiyor belki

hergün boşluk küçülüyor sokaklarda

İçimde ki bu boşluk

yokluğun demekse sen demek meleğim

Gözlerin fısıldadı ah

Yine de çözüldü dermanı heyhat!

çıkar, at ardına saklandığın maskeleri...

bir yanı öksüz

Acaba kimin hangi emeğini çalsam diye

Öyle diyorlar...

her bir maske

çok şey sayıklamak isterken, hiç bir şeyde soluklanmayı da kim öğretti ki bana?

Nefes alamıyorum gene

arada birde gülersen

huzur veriyorsun anca

vedaların planıyla yorma kendini

hiçbirşey ol-mu-yor

mavi, dilsizliğini kemirir

Kömür kokan varoş ve

gözlerinin feri aydınlatacak

Sarılırsın o an sadece yürekten?

kitaplarımın kıvrık sayfalarını açtı

Kimse seni anlamaz,

kelleni isteseler vermektir

ne zaman seveceksin hayatını?

kedimisin sen

Merak etme,

farklı sesler

24.1.2010

bir şeyide bilme bir kerede

ortayerinde bir semtin

sen yinede

kişiliğini dörde böldün herbiriyle ayrı konuşuyorsun

içim tuhaf

sustum...

ha gelecek diye

Sayıklamam senden hep

olta kimin elinde?

bu şehirden

baharlara masal gelmiş

kaçıyorum

sesinin sesimde kaybolmasını öyle özledim ki...

Ayak seslerini duyuyorum.

Sahiplenmeyeceksen

hatrıma galebe çaldın çocuk

biz de bilmesek

merdivenleri özlersin asılı kalmaktan

gel git

bir anılar kaldı

gönderir gödermesinede

bir öte şehirde,,

ve denize açılır gibi kapatıyorsun gözlerini

Yol verin kin kokan karanlığa...

bu aşkı

sadece seni seviyorum ben,,

hazine dediysem, yorma kendini

her aşık bir güldür

hayalimde son halin

bazende ferhat

ve seni yokluğundan ayrıştırıp

ahhhhhhh yanımda olsaydı dedirtir...

burda olur umarım.

hücrelerime sinen karanlıktan muzdaribim

beni kendinden sakın ne olur

Garip bir yolculuk yapmak gibi birşey bu sevda işleri. Yolcuların hiçbiri niye yolda olduğunu ve nereye gittiğini bilmiyor. İşleri güçleri yolda olan biteni birbirlerine anlatmak ve gece basınca da hayal kurmak. Yolsa bir türlü bitmiyor.

dilimin

nerdeyim?neyim? kimim? öldümde haberimmmi yok yahu?

Yalnızlığı inkar ederek her sabah

kanıyorum şimdi geceye

sabahı akşam

fazlanında fazlası diyorum içimden

sözleri aşikar

daha da perişanlık

sözlere hecelere de

kovabilir miisn beni senden

Hiç bir dua inanarak okunmuyordu.

ne desem boş hayata

Valla dedim

Hangi kent ne kadar saklar seni benden kendinde..

koyumtrak yalnızlığa?

Ömrüm tükenip giderken.

hayatların eskisi

fire vermedi ki

ve öğrenirsin bilmediklerini

ne bileyim bir an için canım çekti işte

hayatımda olmasını istediğim

Şansızlıklarımız var,

<i>size ne...?</i>

ağlamıyor görünüyordun, gerçekten ağlamıyor muydun?

sular gibi, seller gibi

Sana dair serzenişlerimi sıralasam burdan yol olur mu sizin oraya?

biraz ondan, biraz bundan.. biraz hayat, biraz ölüm.. biraz tebessüm, biraz hüzün.. ne bileyim öyle saçma bir şey işte. gönder tuşuna bastığımda hatırlamayacağım yazdıklarımı. hatta unuttum.

şahittir her akşam güneşi

yüreğimde süsleyecek bu şehri

ışığın her rengini,

ortam da güneş de başına geçer.. uzay bilimlerinde okumadığına beddua ede ede sayıklarsın..

Bir harf yazmaya bile naz ediyor

Ne yapsan sonsuza dek genç kalacak sevdiğim şiirimde..

Gün gelecek sende büyüyeceksin

bu şarkılar zaten

böyle buyuruyor Hazret

ne desem geçmiyor kara

korkuyorum hızlı ve yavaş zamandan, korkuyorum senden

çok eskilere gitseydim birşey olsa da, bir anda. Bağdat'ın tozlu, sarımtrak yollarında dertleşe dertleşe yürüseydik Fuzuli'yle... bir Mecnun'un fısıltısında, bir Leyla'nın figanında bulsaydık kendimizi...

gittimse

sıkışmışsın

bedenin yalnız

Acemi bir hırsızım ben, aşkı meleklerden çalamıyorum.

?Bit? diyorum bitmiyor?

Ama mesele sen değilsin ki,

Sesin, kelimelerin ve bir zamanlarki o çok özlediğim dostluğun kaldı elimde! Sadece özlem, öyle ki her sancılı dönemde yanında olduğum, yanımda bulamadığımsın.

Gülüp geçtiklerimin?

damlaların hiç birini ziyan etmeden...

Insanın en masum hali belkide uyur uyanık sayıkladığı uykuya geçiş hali

Tükenmiyor gündüzler?

sevgisiz..

hayata bir güz mevsimide sen eklersin

gel gör ki

donup kalmak gibi

koşuyordum mezarımda

sevgini, şefkatini ve gözlerini

su akar yatağını bulur, bende seni.

unutulmuş bir şarkı gibi,

zaman zaman kaçmak istedim

unutmazsada seni

Senin şakağına düştüm

uzaklaşsam buralardan

ha çatladı ha çatlayacak

Hangi hain pusu ağlatır?

Gönlüm gönlünleyken uzaklık susmasını bilmeli..

her gün kaçmak isterken yakalanıyorum

şair savruntuları, zarar ziyan şehirler, boş hayallerin boş faturaları

nede cebimdeki boşluğa duyarsızım..

Ölmeyen BİZ'i, gel de bende gör...

Sayıklama!

ruhu geceye sürgün edilirse

katılıyormusun bana?

. . . . . . sildim tüm sözlerimi

Kün feyekün!

neye yarar bu öfke...?

anca varacağım anca

bardağı taşırdın.

hiç olmamayı dilersin

sanki yazsam daha da büyüyecekti bu ateş

Yerinde kalsın ezdiğim hislerin..

çok şey istemişim...

Kırık kalpler sokağında adımlarımızı sayar gibi

sende o kadar büyüksün benim için

Hiç kimse sana olan sevdamın aslında bana nasıl iyi geldiğini anlayamaz. Örselensemde olsun, o kadarcık olsun derken acımın büyüklüğünü küçülttüğümü sanırlar. Değil iki gözüm değil... O da değil bu da değil.

artık yok ki gülüşün

şehrimden başlar bunlar

Sn. Ferhatça..

garipsediğim tek şey var : KENDİM!

belki de mahşer buraydi..

Son sözü olmaz,

sarılacak dostlarım..

Oysa ne zordur o kelamları hecelemek...

Bir temmuz daha bitti, az kaldı eylüle

yaşamaya değer..

bir anda ayılıyor

dönerim sana..

Bizi çekip almıştı kılcal damarlarımızdan.

hep sensin

kendimle başım dertte benim

mahzunum, çaresizim anla...

bugünüm davul gibi içi bomboş

devletlü devletlü sayıklıyorum seni

oysa ne durmayan otobüslere,

ruhunu, kırıklarla dolu bir kalpte isyanlara sürgün etmiş, hikayesi dilime ağır bir ömrün üzgün mavilerinde, acıyı kendine hüzün saymış bir çocuksun.. ne vakit sana söylensem, adın kördüğüm oluyor dilimde.. nazenin gülümseyişimse yarım gözümde..

hala uzun uzun bakamıyorum insanların gözlerine

dünyan tepetaklak olmuşken aradığın nasıl bir denge olabilir ki...?

sokak lambaları bir bir patlardı

isyan ettiğim ettirdiğim.. kırdığım kırıldığım...

Koşuşturmalar içerisinde kendine bile zaman ayıramamak...

kelimelerimi taşıyamyorum artık..

şimdi,

skarletsiz..

Masal düşe dönüşecekti gönlümde...

ben sana hergün yeniden doğan

ben sizi içimde geç kalmış cümlelerin telaşıyla,

semersiz..

bakınca samanyolunu görmemeyi

oysa ki ben,

yine akşamdı

Geç git sen yoluna!

Sadece susuyorsun..

oldukça kalabalık..

sonum ol

onu sevenleride sev Allahım

sevda kırıntıları da...

sesimi duyan yok

acılarımı çoktan aldım

İnkar ettiğim ne varsa sorgu sualde şimdi...

her nefeste

deliğe tıktıklar beni akıllarınca,

gecenin ve onu saran karanlığın adına,

yeni yüzlere uyanmak

korkma, aşktan ölmez insan

aklımın karasında

yoksa düşlerim kadar mı?

Umut, şimdi hiç görmeyen birine,

köy çocukları bilirler

Anlam veremediğim şeyler oluyor..

her sebep tutuklanmaz.

saçlarıma belli belirsiz kısık sesli notalar bağlıyorlar...

Ve tüm renklerini toplayıp cebine gökyüzü, griyi bıraktı eteklerime?

unutmak için

Beni ağlatıp ağlatıp gitmeyi

birşeye benzetsem desem, insanüstü bir mutluluğa

yoksa boş vermişliği mi aklımın? hangi köşeye tutunsam benden arta kalanlara çarparken dizlerim, ben şimdi nasıl umudun şiirini yazabilirim ki.. adsız bir hayat sanki bu, kimliksiz ve sahipsiz bir iç çekiş.. boşverin beni, yine yeniden..

sayıkladım

neden olduğunu bilmeden

Şu anda sayıkladığım şeylerdi...

kanadı incinmiş

bak ukela yansıma elim sürçer kırılırsın yine bak

dünya başına yıkıldığında

sükun eyle, tebdil eyle her köşe başında

yazmamak için çok direndim

Yetmez birde mızraklar.

ne cesurmuşum sefil sözlerimi yıldız edip saclarına taç etmeye calısırken...

bekleme beni gecem soytarısınız işte.. gülüşünüzden belli

birde radyoda çalan şarkılar..

yollarım sel içinde

suyu bulalım çoban çeşmelerinde

tek bir masalı ezerlemekle

toprak kaybetmiş bir paşa gibi

ve senli düşlerimi

Hepsine sarılır ve geceleri ağlar.

gönüllü ıslanmaktı

o halde gitmeliyim..

"belki üstümüzden bir kuş geçer" şarkısında üstten geçen kuşlardan biri olmak istiyorum

bazende hiç sizle alakası yokmuş yada

Zaman, tırnaklarımda can hıraş...

bekletme vefasız

tüm maviliklerin içinden

vedalarsa kayan yıldız

acı veriyor

misketlerimi saymak,

damar damar sen atan

uzun cümleler kurarken bulursan kendini

sorup etmelerin?

senden gelsin

kolayca hasta olur,

Bilmezdim ben yazın bu halini

Ayak hizamın altında ne varsa birden yükselip aşverdi boyumu?

her nesnenin aşikar bir sesi, zikri

çocuk tutamadı, attı güneşin gözleri

avunmuyor korkularım

kaç bin kere söyledim!

olmaz demekle olmasa keşke

nihayetinde kül olmayı

güllerse

neler çektiğimi unutarak başlıyacağım herşeye yeniden

Kale hala kale gibi gözüksede...

Artardım bile...

iyice duygusala bağlanmışım ya, yazdıklarıma bakınca sesle gülmemek için kendime, zor tutuyorum kendimi:))

Bir yığın şey işte. Kafanı dağıtacak bir sürü şey.

Babam ölüncede dayanmıştım, biraz alışkınım bunlara.

İşte bunun için gülüyorum

iyice dinle,

Bu kayalıklara nasıl çakıldım ben,

Hepimize...

kurbet demiş birileri... gurbetten gayrısını bilemedik, yazık bize...

ben teşekkür ederim.. iyi ki bu kadar güzel sayıklıyorsunuz, sayıklıyoruz..

şimdi ne arıyorsun gözlerimin içinde?

mesela çöllerde iz sürmekten

Boşver...

uçurtmamı göklerde süzülürken izlemek..

ama ben sizi nasıl da kırılgan,

gidip geri gelmemeler

sığlarda bekle beni

mecalim yetmedi

iş yok, güç yok, aşk yok

cevab verdıgınız ıcın de

tutuklamışım kendimi, az kalmış asacakmışım

bildiğim bütün yollar sana cıkarken

nihayet sen

bir saniye tereddüt edersen olmaz,

Hani olur ya

oraya da,

Benim, ben..

ortalarında ben

gün batarken dinle sesleri

şiirler arasından

kendi kuyusunu kazdığını görmeden

çıktıysam gökyüzünü

sapantaşı oldu bakışların...

Türkülerimin nakaratında,

ve bir bayram tadındaydı

İncinmiş duygularıma

sıkıldım artık iyice, kural, uyarı ve öğretici dogmalarınızdan

Tadında demli bir çay misali

bi'tane daha

Ve sallanırda durur evin yeni reisi...

süzülemiyorsa kirpiklerden

ya tanıyamıyorum

Yüreğimdir bana vermez hiç ama hiç aman..

Bu, sana söylediğim kaçıncı hoşçakal bilmiyorum. Hoşçakallarıma hoşçakalın diyorum artık. Hoşçakal diyecek yarda kalmadı.

dünyayı tersten görür gibi sevmelisin dostum

severdim...

gecenin zulasında...

sadece boş vakitlerde aranan...

özlemsiz..

olmana rağmen..

karanlıktı

tek olur sevilen

salıverdiler gittim

bittiği an, yok şaşırmadım da

bir cümlenin içinde ama varsa;

ben kimseyi böyle özlemedim...

benim de ağlamamı ister gibi,

Onuda kurtarır bilirim

anlamaya, dinlemeye, sevmeye hazır ve nazır

Aslında en büyük düştü

biraz

yap ne istersen,

fazlası olur eksiği olmaz bunun

sayıklamakla da olmuyor unutmak

Bir yerde teslim alınan dünya,

işte şu garip dünya

gömülmeyen bir acıyla hemhal

sen anlasan kendi adının dillendirildiğini

bir yanı seni sevmeye mecbur ben

oksuz, yaysız savaşçılar içinde bulmuşken kendimi

katran katran ne gelirsin üstüme

bahar yağmurları nankör

sakın vazgeçme

geçmişse

kim yargılayacaksa

perdelerin ardındaki sır misali

yaşadık...

Bu sefer ne aşk, ne sevda, ne şu ne bu. Hayatımın tam ortasından vurulur gibi düşüyorum.

çalakalem yazışım ondandı

ona imdad eyle Allahım.

tek derdim kendimle kalmak

ne o yaşlanıyor muyum..

Ne olursun uzak dur

yanımda yöremde

Sabah kimi düşünerek uyanır,

Sen söyle o halde dedim

hangimizin kanı daha kırmızı?

hem rüzgarı görüp yelken açmayana denizcmi denir Allah aşkına

yarınları düşlere bıraktık.

En yoğun olduğum vakitlerde

habersizmisin şimdi benden

İçimi yine sızlatır, gönlümü burkar yaşayamadığı çocukluğu, gençliği.

vuslat desin

Avuntusu bizlerdik her daim.

Karanlıklar örtüyor yüzümdeki buruk ifadeyi

basit düşün hemen

kısa dönemdi ve işte bitti!

Bu son sayıklamadır düne dair

herşey fazlasıyla sahici

bakamıyorum...

Senle cennet olur yar bana

Bende kalmasın yaşanmışlıkların verdiği acı

güneşin aydınlığında tüm düşlerimi.

karanlık çöküyor ki

gönlüm emekli oldu sanırdım

Acımıyorum ben bile halime...

Yar yakar, savurur ateşleri içine.

Ağladığımı kimseye söyleme..

sustukça unutursun!

tebessüm ettim

nasıl oluyorsa...

Bu yüzden yüreğin

karanlığa yoldaşım

çıkıyorum dışına kendimin, kendime acıyorum

önde giden bayraklı ben değilim..

göz göre göre

olabilir

kopan köprüleri

Gözlerim-gözlerin ve dereler

toplam faydadan yoksun gibi

Ne olur gel...

mutluluk mu mecburiyet mi?

kuruyan ben miyim yoksa

bana da?

Bir bataktan çıkar gibi.

sevgiyle bakardık dünyaya

ha bitti ha bidecek derken.. hep bir şans daha verdiğim, belkilerle keşkelerin çoğunlukta yer tuttuğu düşüncelerimden nasıl sıyrılırım...?

Neden yoklar, nereye gittiler

sen emanetmiş gibi davranıyorsun. teslim olmak başka birşey. ama hiç teslim olmadıysan bilmezsin.

Olsada silemem ki...

özden sesleniş

Can çekişenleri

sen dur şimdi burda

sen yabancı değilsin

kırma kalemini yine

şiir sanırsın

yüreğime

nefessiz kalıyorum

Son sayfaya ulaşmak için tıklayınız butonu nedeniyle videonuzu ancak farkedebildim. Çok güzel ve özenli hazırlanmış. Emeğinize, yüreğinize sağlık...

Sadece, beyni zonk zonk sızlayanlardan biri!

ve onların gölgesi kadar ağır bu yalnızlık

Davete icabet eden olursa ben burdayım. Gelen olmazsada eyvallah, ama yine burdayım :)

attım içime bu yenilgiyi

anlaşılamadığından mı?

ay ışığı damla damla

Vakit akşam, geceye uzanırken, işte bu demler yazmanın tam vaktidir. O halde şimdi sevdiğimsen yoldaş ol yoluma, bakalım beraber nereye? Ötelere... Aşığının şıfası maşukunun yüzüdür. Maşukunun safası aşığının nazıdır. Sandılar ki yüz;bir çift göz, yanak, dudaktan ibarettir. Halbuki bunların hepsi kabuktur. Yüzü güzel kılan özdür.

çok yıllardan sonra

durdum öylece, bekledim

verdiğimi almıyorum

boşluğu dolduramazdın ama

münzevi yaşa ben gibi

uyku hali üzerimdeki,

bir sevda ki, muamma

ışığa ihtiyacım var

ne kadar doğruysa

anne-baba yavrusunun derdini nasıl görmez, nasıl dert etmez kendine

Neydi buraya getiren seni..

bilemezdim bu sonu.

cesaretin yok ki

bak bu şarkı hatırlatmadı..

seyretmeyede doyamazsın

Sana geleceğim günü

Üstü açılmasın, üşümesin diye

doğru, hiçbir şey demedim,

Hep bir yara alıyor yüreğim

sevda yüklü köklerin

şimdi binbir parça!

bir nefeste

bu da benden olsun diyorum pis pis sırıtarak

''beni unutma''

Öyle, bir anda geldi aklıma. Sen yaz, ben yazayım, arada susalım, içimizi dökelim. Döktüklerimizi bir ara toplarız :)

bakamıyorum hala

yaşanmamış yada yaşanabilecek

ben aşkı acıyla tanımıştım hep

enailiğimi..

içimdeki çığlıklar ahlak duvarıma çarpıp çarpıp ölüyor

1...2?3?tıp?

Bu gün yanlızdım ben. Ve ilk defa tanıştım onunla. Neyse yalnız bırak beni yalnızlık...

ya hep kal bileyim haddimi

uçuverdi bir anda

sızıma bulanan alın yazım

Ruhundaki bilmeceler çözüldükçe daha bir güzelleştiğinin farkında değilsin. Sesinde farklı bir ahenk var bu aralar. Bir sakinlik, bir dinginlik var kelimelerinde. Ben her ne kadar

dönüşün olursa

beyaz bir bulut içinde tahtına kurulmuş gibi

Adını bile söyleyemediğim yaşlarda, günlük kısa notlar düşmektense beyaz sayfalara, çıkıp karşına mıhlamalıydım seni gözlerinden...

çürütüyorsun

anlayacak mısın..

Kaç maske daha var yüzünde

sana süslenen sarayların hazırlığı

. . . . . . kırdım kelepçelerimi

Yakınlarda bir ses

belki de;

ceset olmuşsun ne çıkar?

bu evren

sevdalar da bir yıldızdır

aşka çağıran ıslıklar.

bilirsin

ölüm üzre ölüm...

alıyorum yanıma bana ait olan yanlarını

sayıklamıyorum

müfettişler?

Ahirete kalmayan yanmanın adıdır aşk.

bir bana

geri dönmeyeyim diye

Sevdiklerimiz için bir an hayel ederken

gönlüm boğuldu.

birde ay ışığı çıkmıştı başımıza,

dokunduğu herşey bir ilmek

anlatmak istemiyorum artık. anlaşılmak da. hatta anlamak da.

dokunma sakın

kaçamak sarılışlara şahit olamıyorsa

belki istanbul a..

seni düşünürken göremiyorsun beni

yokluğunla yalnızlığım eşitlendi.

gitmeden önce,

zaman aleyhime çalışıyor oysa

Bekle bekle beni

iyicede zayıf düştü bu sonbahar

Örnek olarak dedim mutsuzluğuda. İstersen evdeki menekşenin ne kadar güzel olduğunu anlat.

rüzgarlar

uzun uzun susarım

bir adres soran kadar olsun korkun

sen beklemeyi bana sor...

neşeye bürünmekle, acıya gömülmekle

dışımdan iyi, içimden perişanlık diyorum

gündüz kaldırır perdeleri

ve herkes gibi

yine bir sayıklama gecesi.. git, yat, uyu!!

En tenha zamanlarda burda olanlar;

gelmezsin

gücüm sende tükenmede...

buhar etti beni

hele ellerim

sen gökyüzünde yürümeyi bilmiyorsan ben ne yapayım?

sende unutuldum sanmamış olursun

ayrılığa

Sn ferhatça yüreğinizden kaleminize dökülen ne güzel kelimeler bunlar.

Gitsen yüreğim tükenir

kasvetlerden süresiz izinli

ne yazık

Suskunluğum yüreğinin önünde eğilmeli!

sahi ne olduk..?

aynen bunun gibidir dünyada

bahar yağmurları aldatır..

işte bu yüzden ismimi bil

çünkü soluk renkler

ve gözlerine dolanı anca ehli anlar masalım

kendini beyaza boya kamufle ol

yüreğimi burkan acılardan

apansız geldi ve gitti..

Takati yok artık seni hapsettiğim gözlerde

- peki nerde bu masalın mutlu sonu..?

dağların altından

facebookta okudum paylaşayım dedim

ve ben bakıyorum karşıya...

senin gibi gözleri aniden dolanları

Bu bir acı şerbetti, bu veda

sen değilsin kardakicim. :Pp

Çıt çıkaranı kırıyorum..

nazenin defterleri süsler alın yazın

sen çıkıp gelme ama günün birinde

yat yarinin dizlerine, zaman ayır buna

taze mezarda

hayatın içine monte edilmiş bir masal bu, bir rüya, bir film, bir hayal

ölmemi beklemeden

bir işe yarasın gamzelerimiz

Bağışla beni Ey Yüreğim

kaybetmişim,

çok özledim gönlüme gül düşüren gözlerini

Ama yoksun

bakanlar hem gülsün

dilimde bir türkü ve havada yine bir veda kokusu

Sen yoksan yoksun demek değil bu, anla...

uzun yollar

şair bakışlarının küçük evrenini bilmezmiyim sanırsın?

Notaların bir seferde tırmanışı gibi

- senin neden astronot olma hayalin olmadı küçükken hiç..?başka gezegenlerden dünyaya bakıp beni görürdün.

bir gün olsun

nasılda homurtulu bekler

Çaresizlik gidiyor ağırıma.

pulsuz olsun

unuturuz her şeyi..

Seni dinliyorum;

hoş geldin

gözlerim kan çanağı

Kuşları soruyorsan

herşeyi yazabilirsin dostum

ne yanlışta kalmana

Sevmediklerimizle ömür geçiyor..

rüyalarım bile karanlık senin yüzünden

seni bana

mutlu ol.

-peki, ne dedin?

Ne bir düş, ne bir deli saçması. Hayatımın tam kalbinden vurulduğu yerdeyim. Aman dilerim aman. Bu uçurumun sonu yokmu...?

hissedersin diye sevişlerimi

Aşkın aslını sezdim

ferhat dağı deldi de ne oldu?

aşkın bir yanı da çocukluk ya hani

ne olacak

ne bahtına yanan gündüz

o çirkin yüzlerini göremiyordum..

dünyanın en kalabalık yerinde

Geçtim artık

bu güzel gün için

Acıtırken kan gölü olan?.

ama dayanılmaz bir ağırlığı var

herşey toz pembe uçarken

öyle hoyrat

bu ışık, bu tılsım

kim kimi mutlu eder bilinmez

Birbirimizle uzlaşmalıyız yine...

hangi zamandı

Başını alıp gitmek vardı

fikrine esir ne kadar düşünce suçlusu varsa kurtardım zindandan...

hayır duyulmadı

sen unutan oluyorsun

öyle çıplaktır ki ayaklarım

arkasında da o kocaman boşluk

belki ele güne karıştığında herşey

sen düşlerimi çalıyorsun

gönlümün yettiğine ömrüm

sakinleri hep gurbetten gelenler

Gelmekten, kalmaktan, göçmekten

sevmeyide unutun kuşlar

kölemdir desende gitmez zoruma...

Ne yanacak bir yanım var

her seferden..

susarak azalmak diyordu bir yerde

bilemedim

küçük evrene,

ha farklı bir coğrafyada

yağmurları tutsak ederek

illa orasımı olmalı

doludan boşa, boştan doluya

karanlıktan kurtuldum ben

avuçlarımda yaralı bir kelebek taşımayı,

herkes kaçışırken saçak altlarına

bende...

Hayat geçti, ömür geçti, yaş geçti..."

hala yaşayamadığım hayallerim, beklentilerim var senden...

incinirsin hoyratlığından

kaç asır oldu seninle görüşmeyeli

ben susmaktan bizarım masalım

gel de cansuyum ol

Adımını attığın hanelerdeki insanların yerine koydum kendimi...

kırıyorum kalemimi

gecelerime...

ben bir nefes çekerim sigaramdan

sokaklar boş

katla hepsini birbiriyle

(daha da yazmam artık

beni sınadığın bu aşkın hürmetine

yok edemezmiyim kendimi

yüz yıllık sağırlık dolar içine

Neler hissetmişim?

Savruk bir gülüş gibi pervasızca

aynı yalnızlığı hissedeceksin

Sen herkese bin bir değer biçtin de

Kendi kurgusunda ezilen

ama bir şiire herşey yazılabilir dostum

göğe en çabuk yükseleninden

ve öylece geliyorsa üstüme

diyip kaçtım ikinci, üçüncü, dördüncü yollardan

bir tek sen çıkmıyor

uzak sendin

patavatsızım:)

ne sözün kalır ne şiirin

Ve dönersem sırtımı sana,

Sanki terliyorum,

mail at sonra bana!

sanki her yere elin değmiş

yeter, çek git artık!

Elime senden gelen bir kağıt parçası

gülen gözlerle baktığında sen, sevinçten pır pır eder içim. ama ahh, bakmasan keşke artık acıyla...

bilmiyorum:(

hangi sevda

müebbed dediğin zaten kaç gündür

yoruldum artık bu dağınık kentimde derin olmayan nefes almalardan..

geldin

bu mabedinin kutsallığını asla bozmayacağımı bilmeni isterim

soluk yüzlü resmime sor

sayıklayışların arasında

gitmeliyim.

anlatamıyorum anladıklarımı

onun yüzünü güldür Allahım

varlığı ve yokluğu eriten kızgın ateştir o

şen şakrak şarkılar besteliyordun

ikide bir sen varsın aklımda

Kanım çekilir gibi... Yazmak ne zor. İfadeler en ifadesiz halleriyle karşımda.

sayıklamak kolaymış,,

ve şiirlere dönüyorum sırtımı

nasıl meslek seçtin öyle a iki gözüm

kıştan, karanlıktan, kimsesizlikten beter zorlayan

seni.

Bir cigaram var cebimde...

hadi kırdın, hadi kırdın, hadi üzüldün

yanan sigaranla tutuşurken sular

duyar mısın

ışık işlemez

tut elimden kaldır!

yalanlarla sunduğum bir hediyedir sana

hep sayıklıyoruz zaten,

tüm gülüşlerin

içimdeki deliyi öldürerek başlıyorum her yeni güne

dolu dizgin yaşıyorum acıları

biliyorum ki onlarda istemezdi böyle olmasını

En çok sana inandım.

Korkmadan çekinmeden saatlerce sallanmak istiyorum.

Geçenlerde izlediğim bir dizide geçen replikte ise gönle giren her insanın yerinin ayrı olacağından bahsediyordu. Hay Allah, ben bunu nasıl anlayamadım bugüne kadar?

rüyalarında elini tutuyorsa, hissediyorsa bunu

Huylu huyundan vazgeçermi, bence vazgeçmez:)Millete açıköğretim okuyun diyorum, kpss yi anlatıyorum, ohoo sorma gitsin:)) Çok iyi çocuklar hepside. Tertemiz pırıl pırıl gençlere bir parça umut ekmeye çalışıyorum.

beni koyduğun araf tertemiz bir bahçe oldu şimdilerde

Bir gün mutlaka derken bile

ayrı ayrı intikamını alıyor sanki birşeylerin

delilere nick veriyorlar yansımalara vermiyorlar haksıslık bu

ben hiç büyümeyen

Yaslan göğsüme sevdiğim

Haddini aşan yüreğe, bir yoldur gözyaşı...

isyan bastıran bir ordu gibi asil

bana iyi bak

susmadan önceydi hepsi

Bir şiirce yazasım var

kaldırıp atasım geldi

hiçbir halt değildim işte

Güldüren gözyaşı bilir misiniz? Ya da ağlatan tebessüm?

bahar yağmuru çınara ne etsin..

e razı et eşini iki gözüm

yokluk boşluğa döner

kimliğime sor birde benden arta kalanları

herşeyi kaybetmeye ne kadarda yaklaşıyorum

Bu da benden olsun. İntizar etmeyen bir sevenim vardı dersin belki. Bu da birşeydir kendi çapında :)

omzunda içimi döke döke,

bu sefer elveda dersin fısıltıyla

kendime yazıp kendime okuyacağım adını

unut vuslatı unutabildiğin kadar

Ve merak etmiyorum..

kendime.

anlamı karmaşası batasıca bir aşkın

herkes bir başka sever.

ya yağmur diner de susarsa cümlelerin.. ne olur o zaman?

Sonra yine elimde olmadan

yine bırakıp gittin beni,

karşı kıyılarda hep dizim ağrır

seni görene kadar

güz yanım

çimenleri göster bana, gökyüzünü

sıcak demiri içine akıtır gibi üstüme gelen geceler, anla...

uzağına düşmek bu kadar

güldüremiyorum ya gözlerini

susmak var

ve bir bahçe istedim..

bazen alabora oluyor.

bu da benden olsun

güneş yüzlü

Sayıklamalarımla yalnız bırak beni..

kürkçü misali yine

Korkuyorum uzun yaşamaktan.

sayıklayacak halim yok

her seferinde tamam dediğim.. hiç vazgeçemediğim SEN...

ama herşey

bitimsiz ömürler gibi ölümü

kazanmak zorunda olduğum bir kavganın delikanlısıda değildim

hangi gecenin karanlığıdır ki

ben susamam, anla artık

Saymadim sayamadim sensiz gecen yillari.:( Bu sitemdegil ml

öyleydi işte

ki bu nasıl bir düştü, düşün...!)

ne kadar susarsam o kadar yalnızlık

Yürürken otururken yatarken

kaç kaldı gökyüzüne..?

Sessiz sedasız tükeniyor sevdalar...

belki o vakit

anca böyle beklenir

sen de acıma yoldaki bana

Sen olmasaydın gelmezdim ben bu şehre

bir bilsen

Ama ne rüzgarı seziyorum..

kulağımın çekilmesinide hak ederim

Ondandır kapılarını çaldığım halde beni hayatına dahil etmek istemeyenlerin sonradan duydukları pişmanlık.

bizim türkümüzü kim söyleyecek...

uzar yoksa yeryüzü

direnmenin en latif türkçesi yok saymaktır

insanı hep hüzün ağlatacak değil ya...

nasıl parlar öyle bir çift siyah gözde?

nerdesin hiç gelmeyen..

olacak mı derdine düşürmeden

Çocuklar sokaklara yeni çıkmıştı,

Ve yüreğim!!

yapamıyorum

tüm hesaplarımı kapattım seninle birlikte

meyveler yeter, fidanlar boy verirde anlamaz kimseler

yaralarımız da çabuk iyileşir belki..

ve sanki dünyanın en iyi şiirlerini yazmışız da kimse bizi anlamıyormuş gibi..

birikmiş dertlerimi

öyle kolay bişey değil

Canmı dayanır buna...? O gülüşü görüpte hala nasıl canlı kalır insan...? Nasıl nasıl nasıl...?

Görünmesi gerekenlere, beklentilere ve terazide ağır gelenlere yol vermek lazım belki de?

söylesene!!

"gitme, kanatların yetmez o dağ başlarına"

rüyalarım, fethi neredeyse imkansız bir kale gibidir

sildim defterden

ağlarsan, toz kaçmış olmalı gözüne...

. n"e"t

bir adımda yüzyılları aşasım var

Ben içre ben olan

ben ben ben diyorum ya hep

nasıl karışacağım sürüye bu mor halimle

var bir iş bu saatlerde

bu oynamaya değer..

bu tekerrürler bitmez mi zaman?!

belki ağlarım sana sarılırken o düş resminde

Bir çabam yok aramıyorum..

ıslanırken bu kent,

herşeyi yapabilecekken hiçbirşey yapmayan,

şöyle bir uğrayıp

Nedir bu sessizlik, hiç bir şey aynı değil,

Uzun cümlelerden oluşan, kısa hikayelerin devri bitmeli artık...

bana öyle bakma artık

ne bırakıyor peşimi

içindeki tünelleri, dehlizleri bilmeyenlerin endişesidir o

gelme ne olur

En olmadık zamanlarda kendimi buluyorum çocukluğumun uzak diyarında. Başım babaannemim dizlerinde, okşuyor saçlarımı.

ben yine deliyim

ince bir sızı aşk

ve acım çekiyormu ne diğerlerini

Bu sefer başa çıkacak gibi durmuyorum.

Ve hiç kimseyi..

KASIMpatı çiçekleri..

aklımdasın

birden dünya başım üstünde dönüyor fırıl fırıl

sana güleceklerle/seni öldüreceklerle hemhalsin

Çağlar ötesi kaleminle çekme orada çizgiler..

dersin... Gün gelir git dersin... Peki dur kelimesinden haberdar değil

meseller ve masallar arasında

benden geçiyor hepsine, duydunuzmu feryatları?

boşver,

Babilli bir köle taciridir sayıkladığım şiirler

vay pisikolojidende anlarmış aynadaki adam, bana bir tahlil yapsana,

kuşlar,

bahçıvanında gizli

Bazen isyan edesim geliyor. Yaşanan her şeyi silmek değilde bu kadar çok sevmemek isterdim demek geliyor içimden. İnsan sınırlarda güçleniyor bu belli. Kalp zorlanıyor işte. Akıl zaten uçtu uçacak.

olan kazma sallayana oluyormuş

Kalbimden kalbine gidecekken içime gömülenler ve

bir bardak su

Mahallemizin sembolü asırlık çınar yerinde yoktu son ziyaretimde. Dışı süs, içi boş kocaman betonlar var şimdi yerinde. Haberini aldım, hiç yok olmamış kökleriyle başka bir semtte boyvermekte. "Güneşi bol olsun" demek düşer bize de elbette.

acı birikiyor maziyi deşelerken

hatalarımı

bakmıyorum artık gözlerine, bakamıyorum ya

hepsi boş,,

aşk sensin

ne kadar çok bana benziyordun

sakin bir nehir, ıssız bir liman

çığlıklar atan çocuk

düşlerim de düşmüş

ilkleri ve sonları

peşimde sen, peşinde ben

adımı söyle içinden,

Söz-Müzik: Sezen Aksu

kuşlar havalandı, ben uyudum

Acılarım ondan belki kanarken acıtan..

içimde bir delilik

kiminin sözü mürekkepsiz..

usulca konuyor yanağıma şehrayin

çıkar şimdi yukarıdaki cümleden özneyi

Hangi yürek? suça yataklık? eder yüreğimden başka?

Sonuna kadar, sonuna kadar al al?

şimdi uyanma vaktiymiş

İşte bu yüzden

rivayetten öte olmuyor işte bu haberler

bir bir tekneler geçerken önümden,

ecelsiz..

kilidi çözülmüyor

bir kelimede bin anlam şiirleri..

sayıkla gitsin...

hayat, zaman ve insanlar büyütür

B. R. E

ayrılık duvarları örmeye başladım sayıklamalarımı yutup

ya dayanamıyorsam

Hala anlamış değilim.

Deniz.. emeğine sağlık, çok hoş bir çalışma olmuş.

aklıma ilmek taktılar, ha uçtu ha uçacak

şükrediyorum seni buldurana

meğerse daha yeni başlıyormuşuz göznurum

beni, benden gayrısına sorma

uyduramadım şu sevgiye bir kılıf

bu haller yakışıyor içimdeki sen'e

ve yokoluşu gibi..

beklemeyi, umud etmeyi

göremeyceksin evrende neler olduğunu

Sevdiler mi yine dönüp eskilerini...

kalanlar benim değil

ne şiirim anlıyor beni ne de sen

her biri bir yana çekiyor

acılarım inadına

Sustuğum kadar büyüyorsun içimde.

Hüznün rengi beyaz...

gözlerini ver bana...

Yusuf görmüş kuyular,

hangisi kolay?

Elini tutup dünyana katabilirdin..

otobüs dedimse uçan cinsinden

Tebrikler ferhatça hocam, yüreğine, kalemine sağlık.

her biri çoktan söylenmiş

samanyoluna,

yürek yorgun,

zorlansada kapısı

kayardı seni sayıklayışlarımdaki her an,

neredeydik?

bak, artık gözlerimde yaşayan bir yabancı yok

şimdilik sakla yasaklarını...

bin gece sürdü

Kaç kez dönmüşüm

içimin gemilerini yüzdürdüm..

öyle işte

Saçlarım annemsiz ne kadar da perişan...

sevdanı da aldın gittin.

hala alacaklısın!

kıyametim kopar, durduramazsın

tek kelimelik okşayışlarına hasret

sen susuyordun umursamaz gülümsemelerinle

İnsan olsaydı

çocuktum

sen ise

üzme bu gün kendini

bülbül kafesi gibi değersizim

eksiğini biz bilmeyiz

ne sen geleceksin bana

kalkmak aşk

sana suyun altından gizlice bakanlar var

aşkların en yücesinde

tam olsun

söyleyeceklerim var,

ve senin sayende nice ice kentleri yıkıp yeniden inşa ettim

sen elli kere düşüne dur her bir harf için

Zuleyhanin Yusuf'u sayılmaları,

Bak sana bir şey diyeceğim...

Darlanıyor zaman''

bugünü böyle ve ince ince

Kalbim ah kalbim, her sabah sana tekrar aşıkmı oluyor ne...?

kırık dökük yarınlara mı uyanacağım yine?

İnkisarın inkişaf mı etti ki

geç kalırsın yüreğine..

ve gözlerin

Ondan belki kapılardan kovulan bir dilenci gibi çaresizliğim?.

ayağa kalkıp yürümesinide

beni görmeliydin, başımı bir beyaz buluta sokup ağlamıştım saatlerce.. bir otobüsün arka koltuğunda uyuyakalmıştım. bana böyle gitmek yakışmıyordu, anlatamadım.. biz seninle birbirimizin kelimeleri, biz seninle birbirimizin hiçbir şeyi olmayı başarıyorduk, çok da güzel.. şimdi biz, birlikte görmezden geliyoruz kendimizi, biz ninniler dinliyoruz karanlıklarda tanıyamadığımız kişilerden.

ve bu kadar yalan ortasında tek doğrum.. seni çok seviyorum..

bülbüle sus diyen kim...

yutkundukça seni buldum

ekmek arası tüketilirken aşklar

hasretin,

Her geçen gün bir öncekinden bir başka düşündürüyor beni...

bir vardın

Kar yağıyor bugün ayrılanlara...

uykudan uyanınca

Kapandı mabetlerin kapısı,

bilerek ve isteyerek gülmekten

masal kahramanlarına

bu beden

Gri bir yaşamdır şu sıra sürdüğümüz. En zoru ve en bilinmezi. Elimizde olan en değerli şeyi gagalamayı seçiyoruz; aşkımızı. ?Herkes öldürür sevdiği şeyi? demiş ya Wilde, biz Wilde?ı seviyoruz. Önce onu öldürmekle başlamalıyız ki aşkımıza kıymayalım. Hayat bizi gagaladıkça aşkımızı gagalamaktan vazgeçelim deli düşüm. Bir kurşun da sen sık Wilde?ın kafasına, benimle birlikte.

şiiriniz çok güzeldi sayın madenci feneri. yüreğinize sağlık.

ve ben beklerim..

diz çöktüm sonunda

leyli yar

gamzeli küçük bir kız çocuğunun mutluluğuna hayran

Gökyüzü bugünkü kadar kararmamıştı hiç.

sanadır sayıklamalarım

sana ruhumu teslim edemem;

dayanırım alkışlara

fütursuzluğuma kinayeli bakışlar atıyor büyüklerim...

sen nihadem

yorgun düş'lerinde yüreğimin

sen ölümü unuttuğunda

sinirlenmiyorsun üüzlüyorsun olmuyor yine konuşuyorsun bu nasıl birşey

bir ebrunun içinde salınan

bir sen kırıyorsun bir ben

başladığın yer bitişi her susuşun

Yollarız geri dönüşüme..

unuttuğum çok şeyi hatırlıyorum ya

bu yaşadığımız olağanüstü şeyler

Düşünce biter mi fırtınalar, seller

Gecenin soguk yagmurları düşerken üzerime

bir şehir geçiyor aklımdan, mavisi suya değmiş ve hatta hiç mavi olmayanından.. boğulmuş tüm ezberleriyle..

altını oydular kalplerimizin inan

Üzerimizden bir ruh geçti, başka birinin ruhu, kokular karıştı sıvılar, katılar, hayaller, yazılar, kafalar karıştı renkler karıştı, diller dolaştı, tirtir titredi tenler, dudaklar, karışmayan tek şey var kalpteki parmak izleri kelebek dersem git, git dersem kal..

aslolan bu boşluk

muhtemelen senin sözlerini de anlamaz...

"aydınlığımı yok ettin"

çok abarttım.

açmadım kapıyı

kör karanlık

ışığına muhtaç olduğum içindir..

kimsesizlikken

Sayende simsiyah bütün karlı manzaralar...

Uğrama gönül viraneme,

... ve sır aralandı.

Giriş ve sonuç belli

"toprak rengindeki gözlerine ne fidanlar diktim oysa ki"

bir bebeğin kalp atışları kadar masum olsun

bu gün tadım yok!

ve ben seni.

düştü düşüyor elinde hepsi

hep sayıklıyorum ve en çok

Başını yastığa koyduğunda kurduğun hayaller...

"nerden bileceksiniz"

Sayıklamam sabaha kadar.

uzunca bir yolun sonu sadece

yerli yerinde hala...

onu gözlerimde sıka sıka geldim bu hale

şaşkınlığımı,

sen benden giderken...

Artık korkmuyorum karanlıklardan

ihmal ediyorum kendimi

geldi beni buldu

sala bindi, sele gitti, sayende/sayemde.

koparılmış takvim yaprakları

yönler değişsede

Sessiz,

yokluktur

Hangi iyi niyetine sığınayım..

dokunamasam ah ediyordum.

Yorgunum hayata sana

Matem böyle olurmu deme. Matem zamanları ne yaptığını bilmez insan. Düşünce düşünmekten gelmez aksine düşünememekten ve yorgunluktan gelir. Hem o acıyı dibine kadar yaşamak ister hem de ondan kurtulmanın genelde saçmasapan olan çarelerine bakar. Dedim ya ne yaptığını bilmez insan.

daha güzeldi okumak :)

maviyi neden çaldılar?

birazıda kaldı

gözlerim dururken

Ne kal diyebiliyorum

merkepler gibi dolanıyorum

Unuttun mu dedi..

Ve yine geldim..

ve soğumuyor ellerim

- sahi neydi o kelimeler?

Kaç yıl geçti böyle ayrı gayrı

yüzünse ince bir gelincik gibi

rüzgarlarla git

ola ki dünler bekler

ve paylaşmaya

yar iken,

ama bakamazsın uzun süre

sayıklamalarımı, sevinçlerimi, hüzünlerımı

Alip götürdü mü hayal, seni on yıl öncesine

ışıltılar ve dipsiz bir kuyu

onca işimiz varken avunalımmı gemiler gelmiyor diye?

kaybolmayın düşlerinizde...

Takıyorum tebessümden maskelerimi

sevdam boy veriyor adım adım

Yeni çıkmıştım Mayıstan,

sevdiklerimi aldıkça yanına

kapın kapalı

kuyruğu yamalı, çıtası eğreti ama yine de rengarenk alımlı bir uçurtma gibi,

içimde bir yerlerde büyütürken seni

her düşümde

dert etmedim neden duraklarda yoksun diye

gönülsüz..

Yüreğini ölene dek saklıyorum

belki ezberimi zorlar

Sende göreceksin

Ateşim çıkmış

kendime nottur...

düşten umut sağsam

yine sayıklayışlarımda idin..

Gerisi kolay

ellerimde istiridyeler

sisler de gelmiş yanı başına

ve gözlerine hakim olmayı öğreneceksin.

Yalan olmak...

şiirimin gülüşleri içindi...

aynı şiiri yazacaksın

tek bir yağmur damlasının yalnızlığını yaşıyorum..

Git at kendini kör kuyulara.

eğri büğrü anılardan

gün olur bir ruhu ıslatır diye...

Bu nasıl susmaktır masalım...?

susturamadıklarınsa benim...

kar yağıyor üzerime..

tenhaydı

Cevapsız kalan her hal-hatır sorusu yakar sahibini.

dert olup çökesin geliyor gecenin içine

söyle öyleyse

bir hüsran

seni sevmeme izin verdiğin için sana ne kadar teşekkür etsem azdır

Coşku içinde aktığı

çareleri bulunmazsa ölümdür sonu

kaçıp gitme isteği

ne çabuk gittin öyle

hayır ben uyumuyorum.

kapan ama kaçamayan kapkaççıların cirit attığı

çoktan yol aldım ben

gafilmi desem, şaşkınmı?

acele et.

ne gurur ne öfke

dipsiz kayalıklara vuran balığın hasretliklerindeyim sanki, oltada belli belirsiz taneler ve ardımda kadife sular.. boğulur muyum bilmem, hayat bir göl kenarında da güzel..

Yokluğun kın... kin kim?

ve o ellerde bulursun bir çoban çeşmesinin ferahlığını

onlar yazdı biz okuduk, biz sustuk onlar dinledi..

Bahçıvanlara sitem edenler var.

onunda ömrü vefa etmedi şiirlerde salınmaya

düş gördüm ince bir camın ardından

İçtik bitti, sevdaya elveda...

ben küçük bir fidanım anne

Sen cümlelerinin ardına saklan,

Kendimi terk etmeden.

en büyük belası sürgün yemek olan

evde, işte, son otobüste

dilimde name oldu tüm şarkılar...

Bir dostun dediği gibi göçtü gitti bir yanım.

Bazı insanlar sevmeyi öğretir.

hiç biri kandırmıyor oysa

döneceksin bir bahar

ve tebessüm etsin

Yaşları gözüme dolan dünyada"

Şimdi olduğun yer güzelmi?

kendimden geçtim, şimdi nereye..?

ağlayışlarım titrerken

çabuk solar gelincik

oysa senden alıyordum

kırıldınmı...?

kelimelerime pranga vuruldu

seni sayıkladım

eğiliyorum azametinin önünde

uzağına bakmakla yetinen o balıkçı benim...

Hep kalandır.

bir ürperti saklardım yüreğimde,

Akşemseddin gibi unutacağım kendimi dualarda

Havaleye durmuşum

Seni sevmek sevmelerin güzeli

bir çınardı ellerin

Ondan belki kıyısını arayan sular gibi dalgalanışım durulmayışım.

arkana bakma...

Hiç gelmemiş olana git, hiç gitmemiş olana kal demek kadar normal birşey seni sevmek.

Beni yalnızlığımdan söküp götürecek..

ama çıkarım her halükarda

elinden geleni ardına koma yinede..

hiç sensiz kalmamıştım ki..

gözlerine bakan gözlerin türküsünden

Sevenler gerçekten gidermi belkide kendine güvenmemişsin

fonda bir sevda şarkısı

hayranım sana

Köşeden dönüşünü, nazlı nazlı salınışını, içime hançer savurur gibi attığın bakışını özledim.

Tıklayıp okuma

kabuklardan oyuncaklar yap

bir roman ki bu, karşımda ayna

hafif obur

huysuzluğumun

atalarımın nasıl sevdiğini anlatayım sana

Ama sonuda başıda bir masal,

tüm sevda sözlerine yasaklı

kimdi bu yabancı..?

bizi de ezdi geçti

Gitti giden

işte bu rüzgar o rüzgar

bir lokma ekmek

ama adettendir

yine gece

bazen hüzündü.

Uyanmıyorum diye sayıklarken, uyanmışım meğerse...

sevdiklerimiz

saçlarımda yosun kokusu

Şimdi ne yapsam nafile!!!

sitemlerin en deminde

kelimelerin,

Dün ve bugün pek birşey yazamadım. Yazamamak belkide birikmektir diye kendimi avutmaktayım. Hal böyle olunca eskiye gitti aklım ve kendimden bir alıntı yapayım dedim.

rahmet gibi ifil ifil

değilmi her sonu böyle en başa çekeriz biz

aşkı sormakta neymiş her gördüğün faniye

yaşayacak içimde, korunacak

Her sayışımda bin ah ettim sana

Al işte 2 saniyelik emek karşılığı paylaşım

Bana kimse sen gibi sarılmadı

onun için her ölüm tam zamanında gelir

kim kime kavuşmuş samanyolunda...?

sığar iki kelam daha belki...

sabahın alacakaranlığında uyandığım rüyada sayıkladım seni...

yağmuru bekler gibi bekliyorum sesini duymayı, sözlerini ezberlemeyi

keskin virajlarda savrulurken

bir de özgürmüşüz, peh!

Belki bana öyle geliyor ama

ben sana ateşsiz yanarken

kanatan yokluklar bunlar

Sonra çözülür, sese dönüşür,

ama kendi dilinden olsun.

al sefasını sür merhametimin

ver elime ekmeği

Aklına gelir nazlı yar

bakma bana öyle

Sonunda oldu olan

Lakin

Sebepler süresiz izinli

Bazen yolda yürürken bile mırıldanıyorum kimseye aldırmadan.

pirinçten çok taş var bu çuvalda kuzum

tutunmak istemiyorum hiçbir dala

Yaralar yaralar ve iyi eder.

başımı döndüren

Yalan dedi

biz normal insanlar gibi değiliz

her an başka bir ordu çalacak gibi kapıları

gel ki kalmadı dayanmaya takatim

dedim ya işte

uzun uykular, kısa geçişler dünyaya

kendime ait sanırken kendimi

hoşumada gitmedi değil hani bana gülümsemesi

Dalgaların şarkısı

Ben de sustum..

Uyuyan prensesi geçtin

tükenmedi hiç

Ama sen uzaklardaydın ey kalbim

unutma...!

Sabah dedi bana. Utanmalar...

Gurbet sancılarının,

Yalanlarla süregelen yolculuğum...

Sahte saatler buluyorum bir bakıp bir kaçacak. Ve sahte aynalar. Benim bakınca ben olduğum sahte aynalar. Sen yoksun ya yokluğunu eritiyorum bir külhanbeyinin kösteklisinde ve bir yaşlı teyzenin küçük cep aynasında. Ortalarında ben, anca camdan dışarıyı seyreden.

Herşey bir yana, ben bu şehirden giderken otobüs garında en çok seni arayacak gözlerim. Gelirmisin ki acaba...?

uğurlar olsun

bu kadarmı yanar insan

gündüz ise derin uykuda,

ve bu serkeşlik

ve dudağımda

terelelliyiz yani

gece gündüz

Yokluğun kin... kın kim?

içimde bir yer

bu gece oldum olası olduğum gibiymişim gibi

bütün zindanlarda ben varım artık...

suskun bir köledir belki

o karanlıktan beni çıkaracak ışık nerdesin

şimdi sen

aksine

haydi gidelim miniğim.. ben, biraz korkuyorum ama sen yine de bilme!! ellerini ver sadece ellerime..

Merhaba yürek çizen

baharı unutan yazım

sayıklamaya..

yavaşca dokun yaralarıma.

sensizlikle el ele...

bu işin içinden

Sonuna kadar yaşa bu düşleri

hayra yorduğum herşey bozuk paralar gibi kaldı elimde

her susuş bir başka sahne

başın çok ağrırsa da uyumalısın

az önceye kadar

ben ağlarım...

Ben burda umutsuz, sefil yaşarken,

başım çarpar giderim

Uzağa çok uzağa...

biz üzülmüşümüz

korkuyorum şiirlerinden

her aşık gibi

Ben benle.

gözlerim sımsıkı kapalıydı..

bir başkası vardı

istanbul diline dolanıyor

şafağım geç doğuyor

Hey gidi koca çınar...

Otuzundan sonra yetim kalmak.

Aldım duygularımı ellerime

bilinmezin içinde..

sen o yağmurlu havada geldin. izinsiz, zamansız girdin cümlelerimin içine. sen kimdin "hangi ırmaktan taştında geldin?"

yüreğimde

çatlatınca!

kurduğum devrik cümlelerimin, öznesi oldun sen..

bulut oldu benlik

sen gittin

şu ölüm sessizliğin

peşin sıra gelen

bilsem var bir umut

kıpırtılarını

Sadakatten mest oldukları

Yaşamak ağır geliyor gündüzlerde

Enteresan birşey bu. Sanki zil çalmışta kapıda yar varmış gibi kalkıyorum her sabah. Yokluğuyla yüzyüze gelincede, kalbimdeki varlığına sığınıyorum. Bazen tatlı bir hüzün kaplıyor içimi bazense diplerinde geziniyorum acının, hasretin.

sevindim sanırlar

ben gerideyken,

takarmıyım topunu dünyanın

sayıklasam da gidemem bir'den öte

senin kaybettiğin herşeyi yazıyorlar kitabelere

içinin yanına sıraladım

sen yoksan

sıkıyor başka bir mengene

maviliği bulmuşum sonra

Yazıyor bak kadın dağa taşa.

soyarken aldığım

Yersiz..

Sadece tutup havaya kaldırdığımı hatırlıyorum tabutu,

düşkün gibi,

bakıyorum hep olduğum yerdeyim

kaçtım caddelerden

söyle

ayaz gecelerde

görüyorsun elbet

bişey yok..

Ağlayamasan bile dolar gözlerin.

gökyüzü bile sessiz.

ömrümün damarlarında

geldiğin yeri unutma ki

çay iç

işte asıl onları bekletmeyeceksin

ve cebimde beş para..

Razıyım herşeye.

bunca zaman sonra

Mevsimlere bağladım gidişini

gözlerdeki uçurumlar, ışıklar, gülüşler filan

Bir yerde ateşe razı günahlar,

ama koparsa yerinden kayan bir yıldız olurlar

İstedim her defasında acımı kaşır gibi

yakışanları ve yakışmayanları sana, topla da git bari

"Şarkılar seni söyler,

bu belirsizlik bakma sen çok korkutuyor beni

sevildikçe kısa

gözlerine bakınca niye ürperdiğimi

sende öylesin

kovalıyoruz...

İlk harfi bağlanmaktır.

Gülsün gözlerimiz

Dur söyleme ben yine hayal kuruyorum değilmi? sadece kendimi kandırıyorum değilmi?peki kalbimi kim kandıracak anne.. günlerin hatta dakikaların hesabını tutardım şimdi günlerden cuma belkide salı takvimlere bile küs oldum anne.. yinede ayaktayım direniyorum belkide bir ışık arıyorum bulunca herşeyden kurtulabileceğim ne güçlü büyütmüşsün beni anne.. sen yinede beni merak etme herşeyle savaşmayı güzel günlerinde olacağını ben senden öğrendim anne.. yinede buralar güzel soğukları saymazsan, insanlar mutlu beni saymazsan, gündüzler ve geceler iyi yanlızlığımı saymazsan, beni soracak olursan bende iyim içimdeki yangını saymazsan..

bilmiyorum beklentim ne

evrensel kölelik ve bireysel özgürlük derim.

lakin

Ömrümü saran senli sayıklamalardan...

göz gördü seni nihadem

ve sayıkladığım şarkının ismi, güller ve diken...

Bazen, biner yük heybesi omuzlarına,

döne döne düşen

gülümsemeni özlüyorum

Feryadıma figan dostlar yoksa bile

Ayağıma değen her taş, senin tokatını indiriyor suratıma...

şimdi hangi melek, hangi omzumuzda..?

ve artık kaybolma vakti...

aaa ne ayıp ne ayıp

birşeyler yazabilir misin hayatıma

bir karmaşa olur bu felaket

ölüm ne ki?

yani şiirlerde yazılan sahneler

durulsa artık gönlüm

bal sultan...

çiçeksiz..

ama öylece beklemenin

_ferhatça... hocam, kaleminize, yüreğinize sağlık...

son hançer

yağmuru çekiyorum içime

sabahları kötüyüm hep

Mesela, onun sevgisinde gerçekte samimi olduğunu bilmeyi,

önceleri

yaralarda yer yok

ya boşluğa düşüyor adımlarım

geldim...

öyle acıtıyor ki bu umut nağmeleri

haberin olmuyor benden

kökü bir nimettir zaten

Mühürlü dudakları ayaz vurdu;

ve donuyorum

Yooo hayır. Vazgeçtim

bu şehre ne desem olmaz inan

gözyaşı değil ki

aklım başımdayken

gülüyorum,

Dokunduklarımız için ellerimiz.

gerisinden vesairesine kadar olan herşey

besteleri saklı kalsın istedi

gözlerinden anla gözlerinden...

arasında

Beni bana bırakmakla hiç iyi etmedin.

ve bir elinde kadeh uzaklara bakıyorsan

çıktım bir kaç

ne güzeldir gülmesi yarin

Herşeyi fiziki ölçülere endeksleyen güruhtan değilim, biliyorsun. Ben sana güzel derken sendeki herşeyi özetliyorum. Ve sende o dağları yıkan tebessümünle tasdikliyorsun beni.

başka türlü düşünmelisin

her durumda uzaksın benim şafağımdan

Hoşçakal...

senin de,

aynlara küsmüşsün kıl oldum abi:)

siyah bir melek görmüşte çarpılmış gibiyim

evet öyle prensesim

sevgiler, saçmalıklarımın arasında gizli..

sadece sana ait olan herşey

yaptın yine yapacağını

ona şifalar nasip eyle Allahım

İki adım ötemde deniz

Ya da şu karşıda ki yalnız dağlar?

yonta yonta birşey bırakmadın bakışlarımda

Aşk düşmektir zaten.

masallara mı kanıyoruz ne. aklımız oyunlara mı daldı. yasak bahçelere mi giriyoruz yoksa..

Kapat tüm çıkışları...

hasret desin

ne senden bıkarım,,

gülümsersin

gayrısını istemem inan

offff ya aynadaki adam deliyim işte germe beni

ilim kemiğim çın çın ötmeye başladı

Ne sitemle güzel kalbini yorarım

haya etmekten haya ederken

hayırla git

hangimizin yarası daha derin?

bir daha görememek?

herkes gibi o da ölür

perdenin ardında sen

yapayım hemen, sen sürüdeki mor koyunsun biliyormusun,

Herbirinde binbir isyanım saklıdır sevdaya

tadı yok sensiz yazmanın

bir serseri kurşundu sözlerin

ne yapsan ne etsen de

Küçükken yetiştirdiğim ipek böcekleri? İğne ucu kadar yumurtadan çıkarlardı. Bitmez tükenmez bir iştahla kemirirlerdi dut yapraklarını. Şaşardım onlara, ne aceleleri var, taşıdığım yaprakları nerelere sığdırırlar diye? Ve sonra bir bakmışsın bir köşeye çekilmiş, koza örmeye başlamışlar. Merak bu ya, başında beklerdim kozanın. Geçen zamana inat, sükunetle, öylece durup bana bakarlardı.

Bu dizede sizin de deyiminizde masum bir istek saklı belki ama emin olun samimiyeti tartışılır:)Ancak canı yanan bir kalbin feryadıdır, burada da haklısınız...

herkes gibi gülemiyorum

Bugün:

olmamam gereken o kadar çok şey var ki

ölüm başka birşey

en tenha

korku filmine döndü masallar.

Sevince söylüyor tek şeyi:

iptal edemiyorum hiçbirşeyi, silemiyorum.

Solumu

Mağrur bir o kadar masum

önceleri yan bakışın vardı

İyi niyetlerim gömüldü,

o insan bu insan hepsinin başını gövdesinden ayırıp dikilir karşıma mum alevi...

sen yanıbaşımda

bakamıyorum

duraklarda unutuldun da durdumu dünya...?

doluyor işte odama dolacağı kadar

senin giydiğin kabandan giyenleri

düğüm olmak

içimde bir çığır açtın

sol yanımdaki ağrıdan

Senin gözlerin evet gözlerin

dürüstlüğüne

boşver herşeyi diyorum

tüm ülke sınırlarında

öyle yol bilmezdir ki anlatamam

dört taraftan kafama kafama vuran

Bir kafirin çığlığına koşan,

yırt at yazdıklarımı

nereye kadar sözünün hükmü..?

Yine buradayım

şeyh uçmaz müridleri uçurur

hadi ilerle...

gün ışığına gizlenen iki yürektik

Bulutların üstünden

Boşver sen beni...

biliyorum, sende yansımasın

kolay olan buydu belki de

Belki eski küçük oyunlarını hatırladığında..

yokluğa aşk değdi.

Yatarken.

O yüzden şart olur susmak...

Nadir bulunan, az konuşan kadınlardan.

gidersen yiteceksin ve tükeneceksin

İstanbul'da olmak vardı baharın kucağında

ta ki aynalar gerçekleri yansıtana kadar...

neyi hakettiğini düşünüyor

hepten küskünmü bana bu şehir?

bende olsam senin yerinde

çok asabisin

anladım

ucum yok, bucağım yok

sevebilmek mi desem?

sanki şehir yok gibi

dudaklarını

sustuklarım büyür içimde

ve saklambaç değil bu, herşey ortada

hep içime yağar!

bıktım senden!

acıyı duydum ben...

İçimde kabaran ahlar

Açıldı elleri çaresizliğin.

kararsızım, kararsızım, kararsızım...

geldinmi pir gelişinle

hüzünleri

yedek parçası yok.

Demliğin dibini görücez ya, yoldaş olur dedim.

bedelsiz..

gitmemelisin

hayali bile içinde güller bitirir dostum, gül bahçesine dönersin

balık yüzüp geçti dereleri

Tepemde ay dede ve güneş

kırk yıl kölelik mi?

dalıyorsun uykuya

gülüşlerin gözlerine ışık olsun!!

oysa, içinizde ne kirler var.. hadi aptal papatya sen de kok biraz.. davetlimiz var!! sizinde mi gözleriniz leyl rengi..?

gereçkelerle büyüdük

üşüdüm şiirlerle ısınmaya geldim

yaktı kendini bir gece kelebeği gibi

ne gömülmek ister oraya ne de bırakıp gider

''şimdi ne olduk seninle biz?''

bu kadar mı yakın olur yaşadıklarına

parlayan ayparçası yüzün kaldı

silip hayatın beynimde

bir kaleme

tam ortasında çekip gitmeseydin,

Yine.

Gittikçe çoğalıyorsun...

izmaritlerden yığdığım tepeler şahit

hayatına dair..

gel desen

bekledikçe

kurşun döküyor gözlerim

bağışla ellerini iki göze

Derdimi de anlatamam kimseye. İçiminde taa içinde olanı bilmez kimseler. Bir derdinin olduğunu sezerlerse ne ala. Gerisinin künhüne eremezler.

ne kadar yalancısın İnci...

Yağan karda

senin günahını çıkardım..

baş döndüren bir kaleden

O zaman

Duydum ki adımı sayıklarmış dudakların...

bakma sağına soluna

daha az önce.

Cihanı içimde yakar gibi bakıyor gözlerin

köyünde, bir sürü kardeş içinde

Bazılarının zamanda uzayan suretiyim

can koyacak sonsuz olacaksın,

Ansızın.

yok oluyorum

bir salkım söğüdün gölgesinde dinlenir gibi latif

herşeymi böyle?

Düşlerimden ve düşüncelerimden,

uyanıp, gözlerime bakınca korktum.

gönlünde tutamadan

Çok severim ama fenadır vedalarım.

dinlensin yüreğim...

gözüm

zaten yaşanmıyordu da;

akıvermek kayalardan aşağı

Hangi zindan hangi kafes paklar beni?

Ben aslında odama kapanıp sitem duygusuyla bir köşeye sinerken..

Sebebim olmadanda yaşarsın

B... u can tedirgin tende

en olmadık yerde şaşırdın

Vakit yaklaştı

dünya alçalmış bir kuş

yirmi yıl oldu,

gitmesem ne...

burdasın, şehrimdesin

bugün şifa günündeydi gözlerin

hangi rüyaya kandım da

sevda diyordum

yitirdim sakinliğini kelimelerimin susmaya gönlüm razı değil.. biri eşlik etsin isterim ellerim titrer ömrüme..

evet, iyi geldi de her halin

benim duraktaki halimi..

serin sabahlarda

şükür üzre şükür...

İşte böyle söylerler halimi. Gayet normalmiş yani herşey...

ama senin dilinden olsun

güneşe sözüm geçse

tüm kapılarını

sipersiz..

neden ben böyle yazamıyorum ya:(

bekleme sakın beni

eksiliyor ömrün böyle kalem kalem

sönmeye, yitip gitmeye, ölmeye

dar sokaklardan geçiyorum

sükun eder bu feryat

çok şanlıyım anlayacağın

Sildim dedim

biri tutup seni bana getirecek gibi

hiç bırakmayan

susma ya da

Gercek askın kapısını aralamasiydi...

ve aşkın zirvesidir bir yerde

Var mı benden son bir isteğin

artık kalp dayanmaz

Eve geç kaldığımda arayan, askere uğurlarken ağlayan,

sevginle beslerken yüreğimi

Eğer bir söz bir ses bekliyorsa, içinde gönderme isteği bulunmayan bir git bekliyorsan

"Mühür kimde ise süleyman odur"

ölümlü bir ömürden

bu savruluş

aşka düşenin ıslanmadığını?

yazarsın

Sen tarafını tut, sayıklamaya devam et

koluna girmem

Hepimiz ölümün eşiğindeyiz...

her yeri kapladı bana bıraktığın o boşluk

hiç olmamaış olmak

Sensiz seni yaşar yüreğimin hazanları.. İçime sinsice sızmış illegal bir aşk'sın sen.

servetim sensin

Yüreğimin sol yanına iltica etmiş illegal bir aşk?sın sen?

bu kadar mı uzundur

ne vakit gelse

Anladım korkunu telaşını

öyle hazin ki yalnızlığın sesleri

Ne bedel isterim ne hesap sorarım

karıştı yıldızlar, bulut buluta değdi.

Beni arama diye...

Aslında sanki hissediyorsun da..

sabrımın son taşını da

bir kalem alman yeter

tuğlası bıraktıkların

Yahu mevzu sorular değil, soru sormak değil. Yaz gitsin işte. Niye mutsuzsun anlat. İster dolaylı yoldan istersen en kestirmeden.

uzun uzun yağarsa ben sanırsın

senin sevdiğin şarkılar,

Düş'tüm senden.

frende yok, gazda

yanmakmı

şaşkın matematikçi aklıyla

"iyileştiren, iyi gelen sevgilere ihtiyacı var insanın"

Beklemek, şimdi hiç duymayan birine,

mazallah ne derler sonra arkamızdan

Bende öyle zannediyordum. Gönle düşen yeni bir sevda eskisini-eskilerini yakıyor yok ediyor sanıyordum. İnsan herşeyiyle sevmeli ya...

Ve gelir evinde ağlar...

Katlime ferman bu nameler. Pervasızlığımı örtüyor, beni örseliyor ve yaramı deşeliyor iliklerime kadar.

benim tesellim:

İçimdeki nehirler sana akıyor yine. Terk-i diyar etmedende değişmeyecek hiçbirşey, biliyorum.

Bir film vardı. Bir kız kaza geçiriyor ve hafızası tuhaflaşıyordu. Yani bugün uyanınca dünü unutuyor ama o gün yaşananları akşama kadar hatırlıyordu. Gece oluyor, uyuyor, sabah kalkınca hooop dün yine gitmiş. Hergün böyle. Sonra bir adam peydah oluyor ve aşık oluyordu kıza. Tabi kızın hastalığından haberi yok. Öğrenince de vazgeçmiyordu kızdan ve hergün tekrar onu kendine aşık etmeye uğraşıyordu. Başardı da... Evlendiler ve kız için ailesini ve yaşadıklarını özetleyen bir film çektiler. Kız, her sabah yanında bunu izle yazan bir not bulunan o filmi izliyor, ağlıyor, anlamlandırmaya çalışıyor ve hergün hayatının ilk günü o günmüş gibi kendisini ve sevdiklerini tanıyordu.

başım dumanlı

Susmayı yeğliyorum.

binip vapurlara

olurmu olur...

Bu zamansızlık akşamında şimdi kumdan kaleler inşa eden bir çocuk gibi avunuyorum işimle gücümle. Evrakta evrak... Al götür, imzalat getir, kaşeleri kontrol et, tarihlere dikkat et, bir yığın sayıya bak bak dur. Şanına gölge düşmesin diye vur çayın gözüne gözüne. Odaları dolaş, ona buna sataş, tatlı tatlı atış, gül, kahkahalar at, amman müdür geliyor, görünme öyle boş beleş. Gizli gizli karala birşeyler. Dağıt gitsin, memlekette aşık çok nasıl olsa.

Düşünsem hayır düşünmesem

el kol oynatışından, söylenmeyen sözlerden..

kafes kafestir arkadaş

çıkışı aşk olsada

Hep öyle

Dağılıyor hislerim..

gece gelmiş yine

tamamlanmış birşeydi güzelliğin

Öyledir;

yollarını gözlerken sayıklayacağım yine

Savrukluğum ondan belki.

dilimdeki susturdukların senindir...

Dudaklarına şahitlik etmeyecek ardında bıraktıkların...

çekildik köşemize,

kırgınmısın ki..

kimseye ithaf edilmedi. sayıklama işte...

aşk kapıyı çalmadan daha

bir bakışından, bir sözünden neler çıkarıyorum neler

Senden gayrı kimdi?

mutluluğu anlatma.

benliğe dolması ne lüzum, rüzgarı yetti!..

sadece sevdim...

bende kaldı hep bende

Bir genç daha,

baştan ayağa hüzne kesiyordu

ne var, ne gülüyorsun dedim

bir serçe yüreğim vardı

Etrafımı benmi göremez oldum.

kimden saklanıyorsun ki...

birkaç martı çığlığı

yoruldum şair olmaktan

Seni kabul eder mi acaba?

ama susmak ayrıdır, sevmek ayrı

bu aklığı

Uykum parçalanır,

umut kapısı sanki kapanmış bana yıllardır

İşte bu tam benlik!

karanlıklara hapsoldu... :((

sensizliğin;

Bilemedim?

yoksa çok mu dar?

Küstünmü, çekildin mi köşene?

akşam akşam

Bu sevdasız iç çekişler

Sana vereceğim cevap

çare denince kapanan kapıların tıkırtısı, iniltisi

okşayışın.

Eyvallah dostum, eyvallah...

- bu kadar..

yada susarsan

onlara ne kadar da muhtaçmışım

Bilinçli andım ben felaketimi

gülüşünü as intihar koğuşlarına

çaldığım kapılar bir türlü açılmazken

ardı sıra veda hüzünleri bırakır

unuttun beni

ordayım ben

sana direnmenin anlamsız olduğunu bile bile

söylemeye çok geçti

Senin hiç haberin olmaz ki

döndüğüm yönden yok bir ümidim

Saygısızca davranınca...

o ikinci göçü yapamamaktır.

Varlığımın yegane kanıtı bana katıldıkları kadardı:

ben karşımdakininde aynı temiz duygular içinde oldugundan eminoldugumdan olabildigince samimi içten davranırken karşımdakinin duygu düşüncelerinden şüphe etmemeyi,

kendimi kapattığım boşluklar

daha öğrenecek çok şeyim varmış

her bakanın gördüğüne dönüştü şimdi

gider mi

tabelaya yazıp boynuma mı assam?

isteseydin sana bu kadar yakınlaşmama da izin vermeyebilirdin

bir tanesiyle ağlayasım var

Ortalık karşır tabi...

Beddua beddua, bilseydim şayet

en temiz havaları soluyanlar

sevdalarıma çiçek adları takardım

bugün benim ölüm günüm

Ne oldu ben anlamadım.

sadece tutunayım ellerine

sen bana bakma..

Bir misal...

kur, kur nereye kadar?

buğulu bakışına,

hem ne olmuş öyle kalakaldıysam

sahici bir güzelliktir o

buram buram koklamak sayıklayışlar arasında seni.

pervasızlığımda kar etmiyor artık

ey masal kadınım

Mahzun ve kırılgan..

bir can ver

O güzel gemi gerçeğe giderken

Birşey demeden

sana benzeyenleri bile görünce dumura uğrayan ben

aynen bunun gibi kabarıyor içimdeki şefkat

hoşçakal ay ışığım...

bir kırık testiyle geçtim sahrayı

bu sahipsizlik

bam telime basıyor bu sensizlik!

Susuyor, susuyor, susuyorum.

nasıl orman olunacağını bilmeyen

ne rahatı başım taştaydı, gövdem eşikte

bendeki dert nedir

asıl yurdunun sarayları göz kırparken sana

toprak rengindeki gözlerine ne fidanlar diktim oysa ki

benim hazinemde gözlerimdi halbuki

ben geçsin derim

Şaşırtmaz beni hiç bir hamlesi..

sev dediğimde

bir bakmışsın

suçu siyah yıldıza at.

sana adamışım

anlaşamıyoruz bu aralar.

vicdan azabından ölenlerin son sözleri

uzaklarda

tuhaftır sevmeleri

gözlerinin nuru

ama her Allah'ın günü görürkende beni

yazık ki gözlerim soldu...

tarifsiz acılarını çektim içime

canımı dilim dilim doğrayanlara kadar

gülmek sana kalsın

Kar tanesi gibi,

ağladım

adını yazarım

az kullanılmış

Yaralarımı kaşımaktan haz alır gibi

Söyle yar hüznümü sana nasıl arzetmeliyim

Hissiz..

hevessiz..

Bir yolun ardında beklenen

desen ki razımısın

Hoşça bak kendine...

Kimse benimle oynamıyor diye ağlayan çocuk,

Bir kahraman arıyor bilincim

sen kolayı seçtin,

mevsimi unutulan hayaller

Sayıklamalarını özledim desem...

hangi iyi niyetimi istiyorsun?

ve her şey uzak.

Yavaş yavaş..

Duyularını kaybetmekle başlarsın işe,

yaşamsız zamanların dal uçlarında

gitmesiz..

hangi güzelliğinden ders alayım..

varmaksa hayal

şimdi gördüğüm bütün yüzler bulanık..

Kaçtır sayıklamıyorum artık

her zaman doğru yolda akmazdı su..

Kın la kin arasındaki bir nokta ka kadar yakın,

en saçma kelimelerden

Bilmem ulaşır mı

benden anladığın sadece bu olsun

gülmezmi hiç

rüzgara yaktın ağıtlarını

ayağım sürçüp, düşmeden,

gülümsemesiz..

içten içe çözünüyor ruhum.

çöllere düşesin

yarım yamalak

bir düğmesi de yok ki bunun istediğim zaman kapatayım

elma şekerini elimle kavrayıp yemek,

terkedilişine

kelimeler küçük dalgalar gibi

üç beş dize

ben mi anlamadım şu mecnunu leylayı?

yere göğe sığmayan bir kalp

bağcıklarımı çözmüş gidiyorum

Niyetimse sadece herkes kadar sıradan olduğumu kabul ettirmekti şairlere?.

yüreğimde, bir kursun yemis misali paramparça olan'ımsın...

Seninle konuşuruz engin denizlerle

mızrabımda bekleşen sazendeler yarı yolda terkettiğim bir şairin yasını tutuyorlar...

ara sıra ağlamaktan başka

kaybetmişiz..

Çok yorgunum sevgilim çok.

her bir sayfasında

zavallı görünür benliğim

elimde senden kalan taşlar.. sayıyorum sayıyorum sonra ayıklıyorum...

Bana yazılmış gibi,

daha bir çok sevdim,

ve anladm işte o vakit hep küçük kalmam gerektiğini

yaşanma ihtimali kalmayan

zaman kadar acımasız

hayır yok mu sana?

Gaye hocam, teşekkür ederim güzel dilekleriniz için. Bir dua yerinede geçer diyerek amin diyorum tüm kalbimle.

Çekip gidiyorsun

keyfe keder de olsa

susarsan aşktan yana

sonra sayıklamak hayalinii

varoluş kavgamızın adı...

gözlerimde bitirdin bugünümü

çekip gidecek birazdan ay ışığı,

ama hoş kalamayan olmak

bu kadarda nimetten sanma kendini..

bazı insanlar yağmuru hisseder, diğerleri ise sadece ıslanır..

inan fazla bana...

Beni tanımıyorsun çocuk!

bir yerde olmak istiyorum... ve sadece o tek sesi duymak.

Seninle ilgili her anıdan

Sel olup da denize aksa

Çekiyordu bizi ve herkesi.

tutun bahar rüzgarlarına

Tuzlu tadını hissetmezdim boğazımda

hep sıcak gelirdi bana, bilmezdim soğuk yanını

nefes alışım değişiyor birden

onunla paylaşıyorum

başı ne sonu ne

bırak dinlensin ruhum gözlerinde

Yan garipliğine yürek yan

canını mı acıtıyor artık.

yağmura tutuldum bir anda

lüküs hayat böyle birşey mi ki?

incittin işte!

sahi sen nasıl ölürsün?

on kalem alana bir şiir bedava

hissediyorum.

yeni bir bahara,

duruşun

ben kötüyüm, erdem kimin adı?

bir doğallık çöktü üstüme

bir tiyatro sahnesindeyim

(Virgüller her yerde masalım.

ve yorum farkından çıkar şiirler

engelleri bir bir

çalıyorlar işte

Ne inanabiliyorum ne de bir çıkış yolu bulabiliyorum. Şu an böyle ama bunun böyle kalmayacağını bilmekte yetmiyor ki... Parmağındaki tek taş, gözlerinde ki pırıltılar bir sis gibi çöküyor içime. Buna nasıl engel olabilir ki insan...?

gülüşlerden dirhem dirhem süzülen

Seninle olup sen uzaklardayken

Tamamen gerçek

e ol işte...

uçsun gitsin...

yoksan yoksun

git dedim

içim gibi.

hep sen vardın

nereye yaslandı bu sorgusuz sükunet..

İlk günden beri bugünleri düşünerek pekte konuşmadım zaten.

olursam hayatta

ben dokunamıyorum ya

Ömrümün yapraklarına?

akıl karışsada

sayıklamak gibi yani

"alınyazısı eskirmi hiç?

denizin

doğuşum olur mu

bana sevmek yakıştı

suç bende değil yani

bir ama gibi bakıyorum herşeye

sevdaya

Döndüğün sokağın çıkmazıyım ben

fena sözlerin, fena vaatlerin çocuğu değilim ben

sanmıyorum yansıma olduğumu şu an için beni farklı bir amaçla kullanıyorsun sen,

çaresizliğime ağladım...

gözleri görmeyen, kulakları duymayan yine de şükredenlerin hürmetine

kendi içinde o kadar kimsesiz ve yalnız

ve donuk

ne kadarını anladın

bir dizeye bin anlam katmayı

sen yine aynı sen

Cemal Süreya

yine dalmak en derinlere...

tut bu yağmurlar üşütüyor beni

bilmem onlar

bana can derdi bazen

ellerinden

söylesene..!! kaf dağı nerde kaldı da, soluksuz geldin buralara, anka kuşu mu buldun bilmediğim.

yazdım, yazmasam ağlayacaktım..

inanmadın değilmi?

Saçmalığın dansikası hemde

"kalbim, kalbinde"

En hayırlısı acep;

uyuyalım gitsin

Sessiz bir gemi umutlarım

Kalbime gömdüğüm kadavraları hiç sahipsiz bırakmadım...

ne iyi ettin

Silemiyorum ve beklemiyorum silmeni..

ve sen gelirsin çok uzaklardan...

hüzün hala tam geliyor.

kimse kimsenin işinden de mesul olmadığına göre

çıtını çıkaranı katlederken

Anne şefkatinden beter oldu bu

söz veriyorum firara kalkışmayacağım

nasılsa taşra hep hazırdır aşka

Ortası yaşamak,

Ki bestelere akıttığın deli saçmalarınla

rüzgara bile.

Yarimsin ve bakisin.

Kızılcık sopasından korktum ama...:)))

Canım kıyılıyor...

aklım susmuştu

Bir seni, birde bendeki seni anlatamamaktan bizarım.

aniden sevdiyse bile bırakmaz

ferhat dağları delmede bugün, anla...

Bir fincan sıcak çikalataya gömdüm dilimin uzundakileri...

anlamasın bile

bir cepheden gelmiyor düşmanlarım..

Sanki ameliyattaydım. Narkozu sevmiş ve ameliyatı boşvermiştim. Bu ne biçim hasta diyen doktorlada inatlaşıyor ve uyanmıyordum.

Hepsi de ezelden tanıdıktı dosttu.

Gözlerine yakışan samanyolundan dünyaya:

bilmeden sahici yanını

şahittir gülüm

kırmasaydın böyle.

anormallik bu yaşadığımız

Bilmiyorum ki kardeş.

bırak

ya da yolda kalıyorum...

bahar bahardır

kılıç kalkan mı kuşanmalı bilmem

gölgesi vuruyordu yanağına,

Ayrı mahalle,

masivanın kara delikleri

Düş kaybederken buldular beni!

en başta kendimizle

sen şiirsen şairin benim

Ani ruh kaybından

ne çok

düşüyorum yine ellerine can tenden geçerken

aklımda

aynanın karşısından çekilirsen otomatik olarak giderim saten

taşımak seni

hem eşin razı değilse senden

anla beni

yanlış kapı

anlık ve ansızın karşılaşmaları

O benle olunca her şey kolay geliyor.

yani senle ilgiliymiş gibi

sus ve dınle sımdı

Bir öpücük konduyor alnıma sıcacık. Uyumamak için direniyorum. Biliyorum birazdan yepyeni bir dünyanın kapısı aralanacak.

mesele kendime duyduğum öfkem..

o yürek

o kadar uzak kalamayacağız anlıyacağın

uyanamıyorum..

bugün çocuk olmak istiyorum

eskiyor cümelerim, sadece yaşlanıyorum..

tak boynuma

ortak payda el sallamak

şimdi?sahibini? yadırgayan, anlamsız bir sonsuzlukta kalmış sayıları..

efervesan bir tabletim sanki

umut yüklenemem ki...

alışılmıyor

koşamadım..

evet bu yeni bir hayat

can tutuşsada

hadi canım...

bıraktığın yerde

yine..

ağladım gülüşlerimde

nerde kalmıştık..?

Sana sızmak istiyorum.

hem sayıklıyorum, hem korkuyorum..

mavi gülüşlü kadın

boşuna inkar etme

aklına düşüp

sen nerede olursun bilmem

hüznü eliyorum sessizce

elveda

Günışığı görmemiş cümlelerin yok mu yaa...:)

Hayır!

ruh başka

böyle olması gerekiyordu..

olmasa için almıyor

kahrınla zehrin aynı yerde

seni sayıklıyorum da geliyorsun zaten 2 gün sonra.

yıldız

Gökkuşağını anlatmak kadar zor ve imkansız.

biliyorum

Duru bir su düşün. Ne kadar berraksa aktığını o ölçüde gizleyen. Hiç bir şey gizlemeyen daha doğrusu, aktığı farkedilmeyen. Sevgi en çok o suya benziyor galiba. Başı, sonu, dibi bilinmeyen, arındıkça.

anca dayaktan anlayan bir eşkiya gibiyim

hiçbirşeyi ezberlemeyeceksin

Bir kahraman..

kırmadan, dökmeden sev

Kılıç seni ister, kın bekle der...

hala uyuyamadım...

gülüşünü yaya yaya evrene

sen kendini bir aşığının gözünden görmediysen

dönüyor, dönüyorum

s. akın

Yalnızlığın en güzel tarafı

yanarsın ya da yakarsın

Sen konuşuyordun

seni sessizce sevdim

"körler, onları görmese de yıldızlar vardır.."

bu pervasız gülüşlerin çetelesini ver

kelime içinde

Kapalı kapılar ardında bıraktığında;

bir de görsen

her yanındayım...

ardında kalan

aynı caz

kadir-kıymet bilememekten öleceğim

içtiğin her çayı ben demledim...

Rumuzunuzu göremediğim yazdığım kelimelerin arasında...

kavurucu özlemlerde yüreğim

Sürekli lekelendiğimiz çözülmeye terkedildiğimiz

gözlerine konar, göçerler

O hikayeyi yaşardık adeta...

Tomurcuk bir katre yere düşen.

boşver

Sayıklamalardan seçkiler niteliğindeki bu video çalışması beni de aldı götürdü, teşekkür ederiz sevgili çağındeniz.

Beni benim elime bırakma...

bahar kokularında..

Bizi tutsak almasın ayrılıkla biten hikayeler

bilmiyor mu bunu

Kadınlar ki anne olmamak için direniyorlar

lakin ben miyoptum

gülün sükutu, bahçıvanın şefkati

değilmi ki sen bile bilmezken beni

oncasından arta kalan

Rüzğarların, savrulur dururum..

pişman değilim

gözlerimde duran anlamlar aşkına.. ay sinemde uyukladı.. uykuyu astığım bakışlarımdan, sıcak bir rüyanın acı tadındaki kabusundan uyandım.. yangın yeri gözlerimdi.. ellerim.. üşüyen eller benimdi.. uyudum.. sen'li düşler içine..

az daha sabır mı gerek?

"gitme" de bana

sen anne edasında, ben söz dinleyen çocuk

Hasretim...

Merak etmiyorum dedim..

Olmamam gereken yerde oldum.

ama hayat bildiğini okumakta mahir

bir parçası işgüzarlık olan bir şiir

yoruldum kelimelerini toplamaktan.

Bırak beni yalnızlığımla..

Belki hiç gelmeyeceksin

Güzel yüreğinize sağlık, paylaşımlarınız çok iyi.

nasılda sessiz

kim söyledi sana

susacağımız güne kadar

E. Aydın

az desem!

denizini sevdim,

acıtmıştı evvelinde..

ben ki umarsızlaşırım

nasıl bekliyorum haberlerini bir bilsen

ve her köşesinde

sen olmuyor sıcaklığı

acınası halde şimdilerde

açık bir çiçekçi olurdu caddede,

her geliş

Hatta birlikte sayıklayalım

Yormasın acıyan yanlarımın sancısı...

binlerce toplu iğne

bir gün eksilterek

nerden bilirdim bir vedanın

çünkü hayat ay ışığı

tutulduysan bir umuda öylece yaşar gidersin

Aşık olmuş.

Ey şehir

bahtım saçlarımdan karadır,

Küçük değil hiçbirşey küçüğüm. Senle ilgili olan hiçbirşey küçük değil. Masalsı bir destan yazdın gönlüme. Yurdumun hassas sınırları gibi hassas bir dengeyle gözettim seni. Ne ileri, ne geri, durdum durduğum yerde. Durduğumu sandım...

uykum var

gidişlerin, dönüşü de olur mu dersin..?

yorgunum

özlüyorum seni.

sessizlik içinde sayıklamak benimkisi

sen şen şakrak gülüşlerde, benim kafam işte-güçte

korkuyorum yanın sıra gidenden, pencerelere doğru akşam üzeri

çatıktır kaşlarım

öylece çıkacaksın karşıma yayan yapıldak

döksün içini..

Adı ferhat mıydı neydi

Gördüğüm her yüzde seni ararken,

ücrada kaldı matem

gitsem, gitsem, gitseeeemmm...

niye dersen,

o yüzdendir sükuta meyli...

kendi ellleriyle kendini mengenelere sokan

inan kalbim bile uymadı şeytani şeylere, kötü sözlere

Olurda dayanamaz, tutamaz ellerinde..

ne düşerken tutabiliyorum seni

bitmesiz..

yokluğunda durulduğumu iddaa edenler var

zemheri de yakındır

uzaktan doğan güneş selamsız

Bilemezdim bu kadar etkiyi.

seviyorum seni.

kayan yıldızlara ne söylediğimi

ayaklarıma batan küçük ve büyük taşları umursamadan

ellerine dokunmadan

sağa sola saçılan deniz damlalarını

kulaklıktaki müziğin sesini bastıran sesin beni çağırmasıyla irkiliyorum...

gömüyorum içimi gitmelere

Anlasan

Aydınlık yarınlara ulaştırsınlar seni?

küskünüm şiirlere de

bu şeffaflık fazla mı ki

düşerken tutabileceğin kol yine kendi kolun

bir anlamın yok,

gemilerdeki insanları düşünenler...

Işığımız sönmeden gidiyorum

yormasın, bozmasın, olmasın katil...

beklemek

sayıklamalarım hep aynıdır...

Baktımı adamı ciğerinden yakalayanlardan.

sekişlerinde sen yazan

sayıklamaktan adını

önünü ardını düşünmeden bir insan bu kadar mutlu edilirmi?

dolaştıkça batar, sustukça intizarına galebe çalar

seçmeliydim birinizi

bir ben var başımın içinde ; en önce beni yağmalayan..

yazılmayan her şiir kadar özel

tuhaflaşıyor herşey

yoksa düşeceğiz seninle,

ne ödül, ne ceza

gönül çıkrığında sarılan ne varsa çözeledim

akşamları

yüzünü sildiğin havluyu ben uzattım...

büyük acılar dilsizdir, sığmaz iki cümleye...

el aman diyen sen

inan anlaşılmıyor kelimeler

Kim akıtabilir göz yaşımı..

varsa bir boşluk serüvenimde

Öylemiki acaba...:)

biliyorum, hayır bilmiyorum

Ne diyecektim...

çok yoruldum şair olmaktan

ve yeni ufuklarda

gecenin kokusu

fakat ters esiyor hep rüzgarlar

yalanı söyletme,

Hiç bir şey ciğerime işlemedi yüreğinden dökülenler kadar... Ciğerimden geldiğini söyledikleri kan bile...

Sadece çöplük!!!

ya ben deliyim akıllılar arasında

orda görmek isterim kendimi

Hayır fevri değilim.. Ama iki saniyelik emek diyince sanki bana demişin gibi içerledim biraz..

anlatılacak kadar kısa değiller.

beklemenin

altında yanıp tutuşan ben!

yorgunum gitmelerin tümüne...

ben onları bin yıl taşırdım sırtımda!...

Doğru olanı yaparken için acıyacak elbet diye kendimi teselli etsemde...

bil ki sensiz de yaşarım.

Gelsene küçük kuklam

bu güzel günde ağlamakta yasakmış

teslim oluyorum intizarına

Gülten Akın

yaşamaksa bunun adı

kirpiğinin üstüne kaş koyan Yaradan

sevgili ferhatça ve gamze, ve burada ve özelde beğenilerini dile getiren tüm dostlara, beğenmeniz beni mutlu etti. teşekkürlerin sahibi sizlersiniz ki, ne güzel sayıklamışsınız. ben sadece kelimelerini ortak eden tüm güzel yüreklerden bir demet seçmeye çalıştım.

Düş'sün dünyama, düş'sen dünyama...

her bilmediğini bilmediğin diyarlarda anlatmaya hazır

Bir haziran gecesiydi

sevdiklerime

diyorsun belki de

Artık yalnızlık demek yokluğun,

eylül gözüme kaçtı. yine sağanak yağmur halleri. ellerimde hecelerim, susuz dilim ve şiirim dillerde "pencereyi kapama kuş dolabilir içeri... sen neyi taşıyabilirsin canım. kırık bir dalın yükünü mü..? pencereni aç kokun gelsin. seni ezber eyledim yollarım ırak bilesin... burdasın hala...

Sular tersine akar...

Su aktıkça bulacak yatağını. Gözüm gönlüm bu ne hal desede adı üstünde haldir işte. Geçecek... En azından umudum var.

harcı gözyaşım

tabibim, hele bir yol göster

Aşk ki en sonunda ulaşır O'nun varlığına ve birliğine. İman edersin...

Ve ben şimdi dinledikçe;

durmasın yine aksın zaman.

Ezilen ben oldum

gözlerin kadar güzel olurum

yüzümü güneşe döndüm, yine koşuyorum bilemediğime; sen, arkamda kalmışsın.

Elimi uzatsam tutamasam

sen sormadan söylemek isterdim...

hayat zaten çok kısa

düş kursan neye yarar?

Toplamak için doğrulurum yattığım mezardan

güldürmeyin beni

nefes alıyorum

Başımda sen dönerken

kıvrandırırdı onu hep

geçersin kendinden çünkü nur kokar

ılık bir rüzgar geçti içimden ; soğuk meltemlere özlem duyuyorum..

rahatça git

Hülasa burda fikri münazara yok. Lütfen söylenenleri sizin tezinize antitez olarak algılamayın. Sadece içimizi döküyoruz hepsi bu:)

hızlı koşabildiğinde

söylemem adını

belli ki

kırık kanatlarının altına sığınıp,

gece gündüz yürürüm...

sıkıysa birgün batırma güneşi

söyleyecek çok şeyim var

siz sürü olunca örtü gibi oluyorsunuz gökyüzünde

saatlerce

sen varsan orda ne ala

bir batan güneşe dalarım, bir gözlerine

ne yani

kesin olan

kimsenin umursamadığı,

sözün bittiği yerdedir

konuştuğun zaman sesine eşlik eden fondaki hüzzam türküyü

kara sevdalar biriktiriyordum

acı acı üstünde bırakmam efkarımdan

varmıyor limana demirden gemiler-suç işte

maviden hiç olmayacak emeller türemiş

Az daha sabret, ha gayret yüreğim..

Ne güzel;

ya olmayan şeylerle konuştuğun kadar ailenle dostlarınla sevgiline konuşsaydın hiç bir sorunun kalmazdı,

gözlerin dedim ya

Harflerim, kelimelerim, cümlelerim...

sayıklar durursun

Ama bu sefer

gidesi gibi de değil pek..

Özlemleri hatırlatır her nedense..

bin yaşımı feda ederdim

Sessiz gecelerde; yalvarışımda,

bu kadar yalın mıydı güz mevsimi, bu kadar zemheri kokar evler, sen giderken..

böyle sevildiğini bil yeter

ne anlarız halden...!

keşke hiç öyle bakmamış olsaydın...

Aşk değil artık bu, hayatta kalma savaşı.

görmemişsen

Bu derdi at denize desende

Okuduğum kitaplar gibi,

bilmem...

hem hakim hem mahkum olmak gibi birşey bu

Neden sevinir insan zafer kazandığında... kazanmak neye yarar ki kaybeden olduğunda!

Gidilen yolların sonu aynı,

küsufa kesmiş umutlarımı

Adam eder.

tek bildigim sensin..

bilsem

görülmedi de

sayıklayışların mı bitti

Satılmazsa hem öksüz hem yetim kalır deniz...

ağlayayım içimdeki seni,

Yabancı artık, rengi başka...

senden başkasıyla paylaşılmaz!

sonuna kadar götürecek beni

her adımında kızılca kıyameti koparan dünyayı susturup

işte böyle git

Beni anlıyor sanki, dertlerime, acılarıma üzülüyor..

kapılarımdaki

o kadar bahar oldu sayemizde

masalara vurmanın en güzel yanı

alır savurur şairler

ezip geçmek

anlatma

Sevmek bir yana, hala hayranım sana...

Bak sabah oldu...

bu zalim bakışın

istop oynayanların renkleri dolarken kulaklarıma, çınar yapraklarıyla kovalambaç oynayan ışıklar girip çıkıyordu gözbebeklerime yattığım yerde. uyanmışım meğer!

Sende susarsın o susuyor diye.

toplantı tutanaklarına

kan tutmuş gibi titrersen belki

Hem yaradır o hem tabip,

Bazen bir hikaye uydurur sonra da,

hangi peri kızı dokundu böyle kalbine?

keyif alsam

ortaya saçıpta ölemiyorsun

Gülerek sayıklamak nasıl birşeydir acaba?

Ve güneş tutuldu

susup susup duruyordu yanımda ilkbahar.

Öyleydin

Hangi üstün körü günlere attın?

Uykuları kaçan anacağızım duymuş gece.

heryerde o boşluğun siren sesleri

Yeşilin ruhunda gezindiği..

bir feza mesafesinde tüfekli, çengelli, iğneli eller

saatin tiktakları bana düşman

sayıklıyorum...

kime bağlansam

ellerimin duygasallığındandı belki

Ben bir yalan uydurdum

Yar, güldürme beni.

her yüze öyle güzel yakışmaz her göz

farkın neydi tüm bu yaşanmışlıklardan

sevgili olmasada yanında

örtün işte şu yüzümü

Farkındamısın felaketimin...?

Ruhum kışın en soğuk ayazında

susmuyor nakaratlarım

dönüp giderkense içimden sessizce hep aynı kelime

yansıma

bir dayanılmaz ağrı,

git gel

Hayalin-meyalin değil

hoşça yaşa

gittiği yerde kalmanın adı yaşamak olmuş

başka gemileri..

ayaklarımı yere bastıran ol

serin bir göl

Bir zamanlar;

ne iyi biri demiştim içimden

Ben birini çok "seviyorum"

en titrek elinle dokundun kalbime

Ürperdim.

Taç yap ve ya bana. Ya da başımızdan döksene renk renk kır çiçeklerini

suskunken buldum seni. şimdi gidersin diye hiç konuşamıyorum...

el kızı bulur fizandan

Neden fevrisiniz?

Geceden daha kara

Anlatabildiğin kadarıyla da,

Merak etmiş "acep kimdir bu sevgili"

bu yol düz sana,

Güneşim yok... göremem...

Korkular, şatafatlı yalnızlıklar, gidenler ve kalanlar arasında kendine kurduğun dünyanı anlamıyorum. Yankı gibi bu. Sanki ben bir duvarım ve her sözün bana çarpıp geri dönen bir ses. Evet, bu kez gaddarım ve anlamıyorum. Anlamakta istemiyorum.

kulağına fısıldanan yalanlar

ben yetişemiyorum..

parmak uçlarımdan

nedir derdi benimle zamanın?

Bu yüzden belki zaman içinde zaman zaman-sızım

pencerenin dibine

Sakınma tatlı dillerini

en acısı..

yatan sendin!

Beni görünce kaçıyor, saklambaç mı oynamak istiyor?

seni düşleyişin

Bilesin. ...

sayıklasamda mı çıksam, sayıklamadan mı?

yeşildeki mavi gibi..

gündönümünü bekliyorum

doldurmuştun kalbimi

Dur durak yok masalım.

bir deniz çiz bu gece.

gülümsüyorsun her daim, hem de sıcacık, candan

aklımı

yoksa sen aşkmı bekledin benden küçüğüm?

gerçek şu ki

madem ki ölmediniz

sen her zaman kalbinin olduğu yerde ol bana yeter..!!

sevdalar kaldı yarına

yokluğun olmadığı yerlere

Ama acıtmıyor artık eskisi kadar...

sayıklıyorum işte seni..

bu ülkede bir şeyler düzeltilmeye çalışılırken, başka bir taraf niye hep bozulur.

yine aylardan kasım sanki sende kaldı bir yarım

sehveni olmaz

ve kesme ümidini hiçbir zaman

Her kelimesini her satırını defalarca okudum.

ben sessizliği alayım

ne ben yollarına düşeceğim

sayıklayışlar bitmez

değil

avuntuyla hangi iş yürümüş, kim kime kavuşmuş?

Temize çekilecekti bir yaşam

Siyahın varlığı beyaza, beyazın varlığı siyaha iyi gelir. Birbirlerini besler onlar. İçimde böyledir, bu sevdada böyle. Birbirlerini besleyen iki damarın arasında "can" ne tutuşuyor ne de sakince yaşayabiliyor.

devirdiğim

Bir yudum huzurda bozdum...

ulaşamıyor hiçbir namem sana

gün aktı gitti gecenin içinden

sen bir

teşekkürler :(

artık boynu bükük kalıyor şiirler

güneşi unutsam

esrik bir mana yapışıyor ayaklarıma

özlemi dile getirmek ne zormuş

erikler çiçek açtı umursamadık...

biriktirseydim, yazsaydım sayfalara

Berrak şelaleler yaparak

sayıklayamıyorum...

hasretimden

başkalarını affettiği gibi...

uzun uzun..

Sesini duydum ve unuttum gayrısını...

vur beni ey zaman

sana doğmak var

hiç usanıyormu sahillere vurup vurup ölen dalgalar?

buğday başaklarının kar altında kalmışlığı

aynı yerde

Uykular derin değilse sayıkanamaz ki!

gözlerin oyun ederkende sen sendin

ağlamasaydım...

martıların çığlıklarını da mı duymuyorsun,

Şimdi bir anlamı var

alnımın akı sevdam,

şimdi kentin caddelerinde yağmur göllerine

bu şehre vedamız

nerde olduğumu bileceğim...

ve inan bir kelebek olsaydım, yine geç kalırdım.

hesabı bana soruldu:(

Sanırım yine sayıklıyorum...

Birde lütfen,

bu aylak geçmişime nokta koymadığıma

itidalli olmayacak bu düş

intizarımla beslenen her cümlemde beslenen esaret

affettim kendimi

Nereye daldığını anlasam, atlasam bende ardından

Ahmet bugünde ölmedim diyor ama

ama kanatmakta sol yanı

Nereye esersen es...

gök yüzünden

"Şafi"liğini Yaradan

bir şişe dibinde

vebalinden kurtulamam

sanırım artık sayiklamadan yatmali :)

hangi kavgayı kimin verdiğini

Evet, bazı kadınlar özetler herşeyi. Asaleti, sadakati, bir kadın ürkekliğini ve zerafeti. Aşk denince akla gelir ve ona yandıysan sönmek gelmez içinden.

Sayıklamıyorum artık

sana selam durur başını beklediğin bayrak

içime yağan karları

aşka düşmekte bir kader

sen yine de gülümse

yalnızlıkta bir varlık artık

Sensizlik zamanlarından tasarruf etmekse..

benimle değil

kelime kurnazlıklarına gizlenmeyen

Geride bıraktıklarına kayıtsızlığın,

Ey aşkı ve insanı yaratan Rabbimiz

Senin başın bir tarafta, benim gözüm uzaklarda

doğayla buluşmak iyi gelse de içine dönüyorsun

kayıverdim ellerinden

Bu soruyu duyunca içimde oluşan duygu ve akıl karmaşasından şu an psikopatça bir haz alıyorum:)))

bir devlet kurmak kadar asil birşeydir seni düşünmek

ılımanlığa bile geçit yok

kıyısı yoksa bir şehrin

yok senden başka

seni sevmek işte.

Yolunu gözlemekten harap düşmüş gözlerime, tuz döküyorum damla niyetine, acısını taze tutsun diye...

rastladığım bütün hayatlar bezgin

bir lahzacık saltanatım olsun yüreğinde

sayıklayacağım,

kifayetsiz..

susarım kanatlarındaki bilinmezlere, ve her kış kendini yaşarken, her kışın sen kokmasına tutsağım

Limandan geçerken

suyum sensin

Garip bir şiir oldu. Sonuna geldimmi gülüyorum:))

mızmızlanmak istiyorum

Yoruluncaya kadar

en güzel yerinde susuyor anlatan

klavyeyle ekran arası

Ahım olmadanda

geçemedim

benim için de haykırır mısın?

Ne küslük var ne pişmanlık kalbimde

ne sayıklayacağım, o beni sayıklasın!

hüzün dilime bir pranga

ateş olsan suyum, su olsan ateş

hayatıma..

Ağlayışlarım iç?e.. çığlıklarım iç?e. Susuşlarım yada öfkelerim sana da değil?

İçinin sağırlığındandır...

her bahar kırkikindilerde

bu güzel gün kutsar olmuş bitmişleri

okunmuyor...

gel yanıma.

son perde

gecenin hınzır karanlığında

parçaladığın şeyde bir parçaydı zaten, bir tutam yokluk

ilmek denen şey hep boğaza geçen değil ya...

gönlümdeki delikleri

anladım hayat sensin

ne kadar çok seni seviyordum

yıldızlar ki haber verir ötelerden

Abiii diyerek sana sarılıp ağlayan pıtırcığın, prensesin

belki anlamam dediğini,

her düşüncemde

Dizlerimin bağına bağladım bir halat

durdurmak için zamanı

Bir de deli bir merak var tabi. Sevgilinin herşeyiyle ilgili oluyor insan, merak ediyor. Başının üstünden kuş uçsa haberini almak istiyor. Ne yaptığından ne düşündüğüne varana kadar herşeyi bilmek istiyor. İstiyor istemesine de nasıl olacak bu...? Uzaktan sevenlerin canını fazlasıyla yakıyor bu sınırlı durum. Sınırları genişletmek istediğinde genelde hep saçma sapan bahaneler bulması gerekiyor. Ya kimseye birşey çaktırmamak için girişimde bulunmaktan vazgeçiyor ya da herşeye rağmen dalıyor o bahanenin içine ve gülünç duruma düşüyor.

Sayıklayıp duruyorsam adını gündüz karanlığına

Düşeceğin yeri seçmemektir üstelik.

Kıyısızlığımda sığınacak liman arayışım?

bir mum tireyişi

mavi bir gökyüzünü

gözlerim fal taşı gibi açık!

Seni sevdim ama gönderdin. Gönderilince dönemiyorum.

çok şükür yaşıyorsun ya...

zaman zaman silerim gölgemi...

duramam elinde avucunda

seni görmemekle başlasam işe desem

kalbimde belirsiz bir yolun garip sancısı..

Tekrar tekrar karıştırıp tazeleyerek

sen dokundun işte

tutacaktın

Doyamam seyretmelere seni

örselemeyi sever hep böyle gidenler

ben seni ölüm gibi sevdim

kılını kıpırdatmadan seviyor, gözünü kırpmadan

inan ki böyle

huzur verdi ışıltın

oyun oynardık ya matem zamanlarında

Hiç bir diri Azra'yı anlamıyordu.

parçalanmam

SÖZ:CEZMİ ERSÖZ

ağlarım dünüme,

yine hayat gibi beklemiyor beni, vakti geçince soğuyor

dök zülfünü rüyama gel

kumdan kalelerin dağılmasıdır

sakın konuş deme bana

araya giren telaşlar

güneşte erken batınca ufkumda

bekleyecek limanım var,

ölmedi lacivert,

avuçlarımızdaki

de ki DENİZ O'na;

Geceler mi acaba sayıklatan

insanca bir çığlık atmak serbest

Düşler kurmadık sevdaya dair

sonra araya bir yalnızlık girdiyse

akşam haberlerinde geçen bir altyazıdan ibaret

dilimde dönmüyor ki aptal sözlere.

şimdi o damlalar

+ rüyamda elini tutabilecek miyim?

hüznümü tarihini anlarsan

penceren artık karanlık

kul kuldan utanırken

Masal mesele döner

bir siren sesiyle gider gelir çığlıklar

keşke bilsen bunları

susmazki...!

teninin kokusunu da al

elimde kadeh

yılma ne olursa olsun hep dik sağlam ve içindeki gibi cıvıl cıvıl ol ol ki sen senden çıkamayasın

belki o kumdan kulelerdir asıl korkular...

Duymadan efsunkar sözlerini

Katılıp kaldım yine. Bir müddet gider böyle. Anlatamam... Aşkın en zor hallerinden biridir bu. Zehir akmak ister, gizli bir el mani olur. Sen susarsın. Yeryüzü depremleri içine dolar. Karanlıklar gölgen olur.

şaşırırmısın ki o da var

bu kente yalnızlık çöktü yine

mahremiyeti cehalet

Susmanın fenası budur işte.

sorularım var ama cevaplanmak yerine büyüdükçe büyüyor :((

Var var günışığından karanlığa yol alırken kelimelerin, kifayetsiz olduğu kadar sahte ve saygısız olacak aslında. Ve o kelime katarları götürecek seni harikalr diyarına, adınada cümle denecek, ve sen o cümle heyulalarıyla vakit öldüreceksin.

gördüm..

israf etmemeli sözleri

benim için

yalan yok, buna ne kadar muhtaçtım

Kendi adına bana kimlik çıkar ben birazda sen

çıkardım

doğduğum gibiydim sanki

bu pasif direnişin sonbaharında

Sadece daha iyi olduğunu düşündüğün..

Fonda Mabel Matiz söylüyor &amp;#8220; Gidelim buralardan dayanamıyorum gidelim buralardan unutamıyorum &amp;#8220; Sessizce gün sayıyorum bir köşede geceyi katık ederek evet bir an evvel gitsek iyi olur iyide vedalar dursunlar olduğu yerde zaten hiç sevmezdim kendilerini. İyide gittiğini nasıl anlayacaklar &amp;#8230; Çok basit dedim ya Fonda Mabel Matiz söylüyor ve ben gidiyorum &amp;#8230;

bakalım kim kazanacak...

vurmakla ölmek arasında

savaşım savaş kendi bahçemde

gündüzüm hep karanlıkta!

yersiz..

çoktan geçti

benimki sevdaya dair ve binbir biçimde.

Kapatsam, kapatabilsem gözlerimi o çıkmaz sokaklara...

Saydığın sevdiğin insanlar

Tek sen değilsin

yaprak yaprak kımıldıyor gözlerime oturan hasretin

Yağmurun narin sesi

Sığamaz olur yere göğe...

Un ufak oluyor elimde

yıne acımasızı oynuyor

sen bana gelmişsin gibi işte

Elimi her atışımda

için için ağlasan

sanki hücrede

yıkmakmı

bir deli yanıyla yaşar insan

hesabını soramıyorsun

ikisi de ayrı zamanlamaya tabi

hep beni sayıklayacaksın

vurulduğunda kendin sar yaralarını

unutulan kitapların neşeli sayfaları kadar ürkek

Her noktasını virgülünü saydım

giderken...

Başka bir tarif bu, sadece senin ve benim bildiğimiz.

yeter artık,

gölgelerin kuytusunda

Kafamın içinde ki karışıklıktan seni ayıklıyorum...

Sonunda önünde

sarılmaktı derdim

düşten öteye

birinin hayatında kalacak cesaretin yoksa o kişinin hayatına girme korkaklığını göstermeyeceksin diye sayıklıyorum bu ara

bırakmasaydın

Ve ben eksildiğim kadardım

Hepsi sen, hepsi ben

Gidişlerin...

bazen acıyorum kendime merhametimden

aklımızı başımıza alsak

bir başınaysan sigaranla,

anladım çünkü çıkıp çıkıp usandığın basamaklardan düşmelerini

sevdanın kışrı

Ne çok seviyorsun

sayıklamaktan ne anlarım

bir ebruliye döner;

uzun uzun çalan vapur düdükleri gibi

ahlaki-ictimai çöküntüler, tınısını çoktan yitirmiş artık tınlamayan vicdanlar, gerçekle hiç bir bağı bulunmayan doğrular arasında kıvrandığım bulantımda sen aklıma geldin Sartre. seni anlayamadığım için üzgünüm. amaçsız ve sırf kasvetli tahayyüller olarak düşündüğüm anlarda çok haksızmışım meğer... sana karşı ve kendime.

ben sana, yorgun akşamlarda

En kötü halimi görmek için mi?

"su akar, yatağını bulur"

içimin fırtınaları

İşte bu yazıda olduğu gibi acıyla başlar, analizle bitirirsin günü :)

Susmamda bundan, mahzunluğumda.

Bu sadece bir rüya olsun..

olsun, hiç kimse gülmezse, balık alırız biz yine.. belki de, hayal ettiğimiz köpek bahçede.. nerede istiyorsan orada uyursun artık. ve yazın dalgalarla dans edeceğiz yine..

Akibeti nokta içinde yok olmak...

bir yasemin kokusunu

yıllanmışlar yok haberim

hayretini gizleyemeyecek hiçbir yaprak

çaresizliğe bir çift lafım var

öyle masum

o olmaz olasıca akrep yok mu

Sayıklamışım işte geçenlerde

boşu boşuna geçti yıllar

sesini duymak isterken delice

seherlerde neden bayram eder kuşlar

ve çıkarsın bu hisleri içimden..

Bırak alazlanmış düşlerimin peşini..

Bizi buluşturanda ayıranda aynı el. Gözlerine biriken acıdanda haberdarım. Bak uyumuyorum, bak bir diş ağrısı gibi uykuları kovuyor gözlerin, bak gözyaşıma dolan masal perisi yüzün, bak işte bak hepsi gözlerimde. Gözlerimle tutunuyorum sana ve gözlerimle ayrılıyorum senden.

Hırsız gibi arsızca gönül çeleni

yokluğu parçalarsın içinde

neden bencillik diye düşünürüm bazen... cevabını bilsem de bu soruyu sormaktan alamam kendimi. neden sen, neden bana bencilsin bu kadar? dememen gerekliyse deme ama benim bilmediğimi bil sebebin neyse... anlamamak için uğraşmak asıl zor olan. Afrika'dan uzak mesafeleri koymayalım aramıza...

geçinir gideriz biryerde

Gelmeyecek olmanada razıyım.

gün bitti

kırgınım

yokluğunda her günümde

çilekeş berduşlara dönüyor

ve kabuk bağlayan yaralarımı

hani rüzgar gülleri vardır minicik ellere yakıştırdığımız, küçük bir esintide fır fır dönen, ve izlemekten keyif aldığımız.

içinde umutlar biriktirdiğim

rüzgarı vurmalı yine yüzüme,

küresel ısınmayı yürekte görmeyenler, göremeyenler

Uzaktan sevdirir.

bekleyeyim

sen başka telden

kendime karşı dürüst olmalıyım

bir nefeslik mola

belki bir vapur düdüğünde gizli

bir adım bile gelme

en azından bilmediğimi zannetme

he ses iyi çıkar o başka

ve suskunluğuma çığlık

her satırında salınan bir cinayet

her mevsimin ayrı acısı varmış..

seni düşünmeden hayata tutunamıyorum

ölümlü bir trafik kazası gibi gitsem

kusmuşsun içindekileri. çıktımı öfken, kırgınlığın.

kılıfmı desem yorganmı...?

önce uyumalı,

ırmaklarla

gel-git ler denizde, karada, gözlerinde ve gökyüzünde

yazını yazan elden tanırsın anca kaderini

bu ellerinde bitap düşeni görmeyen gözler seninmi

güzel bir şiir olmak mı istedin?

Zor günlerdi benim için.

Duygular sarınca beni

Gözlerimin kan pıhtısında bir şair,

Beni bana bırak ne olur...

Kendisi de askerdi ama nasılda dokunmuştu ilk göz ağrısını Peygamber Ocağına yollamak.

İşte bu çok

şehri süzer gibi...

Birde hırçınlık var tabi. Sabrın sınırında bazen zıvanadan çıkıyor insan. Gönlüne saplayacağı hançer olmayınca, gönlünü söküp atamayınca, kardan kapanan köy yolları gibi karlar yağmışsa sevdasına, kapanmışsa yolları, sinir basıyor haliyle. İsyan etmeden o öfkeyi tutmaya çalışıyor içinde. İçine kapanıyor, konuşmuyor, gülmüyor bir müddet. Yanılıp çatanında vay haline...!

sendeki geç kalmışlık vuruyor işte vuracağı kadar her sabah

bakışlarında hüzün varsa bu gece

gözlerim açıkken düş görmek ne kadar zenginlikse o kadar trilyonerim... havaya saçtığım paralardan birkaç deste...

Yarası saklı olanlar...

bir fincan kahve döküldü masaya

lamı, cimi var bu işin...

bir yalan, bir söz, bir gülüş.

öyle git.

bu mevsim

ve iskenderun'a

seni beklerken

yok olmayacak ey sevgili, en sevgili

dünyanın tüm tezatlıkları içimde sanki

dunya bir günes bir ay bir

yıkık duvarlar arasında

ahh dostlarım çok özledim sizleri, sesinizi duymayı, paylaşımlarınızı, tatlı sohpetlerinizi, bazen rüyama dahi giriyorsunuz;rüyamda birilerine sizi soruyorum...

şiirsiz yaşarsam

<u><i>öbürleri hep çirkin "</i></u>

Dayanamıyorum, inan dayanamıyorum... Ondanmıdır nedir vurdu belime bir sancı. Yatıyorum şimdi boylu boyunca. İlk ayrılığımızda da, tuttum kendimi ama acı sıkı bir pehlivandı yere serilmiştim yine. Bu pehlivanda acı kuvvet var, bileği bükülmüyor. Ondandır şair çok memlekette.

Uyumalıyım... Ama direniyorum bunada. Bir ferfecire yaslandım. Kulaklarımda uğultusu, dilimde unuttuğum şarkısı.

Arkamda sakladığım sen yoksun..

lanet olası şişenin sonunu getirmeden yat uyu.

geç anlaşıldım

Lal olmuş dilimden ses çıkmaz iken,

gidesim var.

nazın, niyazın hepsi hoş

Toprağa yakın durmak gerek...

oysa ben sana hiç sitem etmedim.

-özgür gümüşsoy-

nasılda rahatladın mesafenin adı konunca

ıslak kadırımlarda başıboş,

ben bu aşktan ne bekleyeyim?

sen beni gecelerde beklerken

yaşamak sadece mücadele etmek mi?

Ve pişmanlığın var mı?

yaşamak ve özlemek

ve sabah kokuyordu gözlerin

kendime olsada bu şatafat

göçemeyen göçmen bir kuş gibi

sensiz..

kapı açıktı çalmadım..

atladım yine..

Yüzme bilmiyorum, gerisini sen düşün yoksa?

gece oldu

Ve masalllar,

ben şimdi,

ama özlüyorum

Kendi yüreğimin zavallılığındandır...

kendime bile sığmazdım

Ve cebim,

yine sobelendim hüzünlere

Gel de eğ, eğ şu asi başını

uzak olsan

gel bana yeniden

anlatmaya çalışmak. Konuştukça aklın bende kalıyordu, sevdikçe kaçıyordu

gülleri severdim, çiçekleride

üstten bakmam

büyüdük

Taş basayım desem bağrıma

anlayış var

Yalansız,

içim eziliyor

karıştı evren, karıştı samanyolu

o günden beri

arafların kralı

Her doğan gün;

özürlüğüm burda saklı

geleceksen gel bak her yer karanlık!

derken çarpıldım.

bir daha uyanmamak..

soldurdun gül yüzümü...

Mezarın başında çöküp kalmış iki kardeş,

Bir zamanlar..

Hayretimden başka bir şeyim artmadı.

--şu içinde yaşadığın ama çok özlediğin şehrin ışıklarını. hani, yaslanacak bir omuz varsa yanında eğer.. güzel olan şehir..!!

nice sevda

Bazen kestirip atsanda,

şehir diline dolamasa hemen

Bir yanım gidişinde huzur buluyor

özledim diyen seslerin semahında

hadi görmedin

Alıştığım çok şey olsa da sen gözlerini çektikçe, buna alışacağımı sanma. Tanımıyorsun beni, boyundan büyük işlere kalkışma...

Farklı yönlere yol aldık hep bu hayatta?

Hem nerde saklayabilirsin ki?

yaşıyorsun el mahkum döne döne

sensizim

gözyaşlarını

yoruldum konuşmaktan

sinemde bir cenk

Anlasan..

yalan söylemeyi öğreteli

demiş bir düşünür..

çok kez inkar ettim...

her ne varsa

açamamış bir gülü kim neylesin

virane evler

kimi dağları deler

bitti yine bir gün

Ne vakit dağlığıma zeval geldi bilmem.

vazgeçemediğin halde durmasını biliyorsanda adam olmuşsun demektir

devransız kaldım

heyhat

Boğulmayı göze alıp, eski bir sandalla okyanusu aşmak için küreklere sarılabilenler, bir solukta varmayı umud ettiği limana varırken, sahilde kumdan kaleler yapan kokular da, esecek olan rüzgarı bekler titreyerek...

gidenle de gidilmiyor.

bu günün arkası

İstanbulun surlarına astım dileklerimi

be hey fuzuli

asıl sizlere teşekkürler..

gelme istemiyorum gecelerime de...

sen ucuz gülüşleri seçtin

sen bunu unut

Yazdığım bir yazıdan sonra şu anda sayıkladıklarım...

perdelikten çıksın artık

kah kumru

özgür

fenamı olur

geliyorsun

Özlerim bir kaç saat fazla gelir

haydi,

ellerimin arasından kayıp giden

Ama bir hainlik varki onu yasak ediyorum sana!

bir faninin gözünde samanyolunu görmek ne demektir bilirmisin sen...?

sana acını hatırlatıyor ya

Bence de sen git aznif oyna Altın, ben de satranç.:))

neredeydin?

ve traş olurken sakallarımın haricinde her yere sürmek istiyorum

varlığını içimde duyumsamasam

bugün özgür bıraktı beni.

Dünyanın kıymetsizliğinde bocalarken..

ufukta

bana bir şiirle hemen geri gel

ellerimde papatya mezalimimin izleri

gülen gözlerin incilerle dolduğunda

hatırla sevgili hasbihalimizi

şair buhranları geçerken şehrin üstünden

düşmemek için yine atladım

Olmadı?

ya da tülbentin serilmiş gibi göğe

sayıklıyoruz..

ama bilirsin sen

Sen hele bir büyü bak ne oyunlar oynanıyor sana...

Uyanmadık, uyanamadık...

hadi gördün, es geçtin

Ve bugün... Değişim yok.

ama her insanın bulantısı kendine göreymiş.

Bir bakış buz gibi

sözlükteki yerlerini...

ve merdivenleri üçer beşer çıkmanın coşkusuyla sevmiştim..

şimdi takılıyor aklım, tutuluyorum dakikalarca

Hayatta;

uyanamıcağım derin bir uykudan daha

sende gel batsın bu tekne

geri getirir artık

tabiri caizmi bilmem

ya ben...?

Seni sevmek çok zordu inan...

beklettiniz

Kendi ihtişamımın altında kalıyorum en başta

seni ilk gördüğüm anı hatırlıyorum

nasılda süzülüverdin öyle gönlüme

sayıklıyorum ulan!

var gerisini sen düşün

Vuruldu düştü kurşun

çocuk kalbini.

yokluğunda bana bıraktığın gülüşüne

ben bir çınar olurum, sen gölgesindeki salıncak

Ben de az sevmiyorum

sensiz kalmaktan

inan ki sana bu kadar uzakken bile

Şimdilik bu kadar...

Yara bağrım, bağrım yara,

onlardı benim ilk aşkım

Senden başka?

yeni birşeyler yazılmadan sevdamın tarihine

kapat ışıklarını içindeki sesin

ama yağmur yağıyorsa çaresizim

hükmen mağlubum anlıyacağın

içimde sen yaşarken nefes almak

omuz omuza verip

ahh çocuk ah

ben mi yanlış gördüm

Fasıla durdum, istanbuldayım. Harem yakınları, güvercin yemleyen bir küçük can anne dedi semt parkında. Ben ise kızıma bakıyordum o sıralar hemen serçenin yanı başında.

damlarda tıkırtılar

biryerde yok kaçacak, anlıyormusun kaçacak...

daha dün gibi

seni daha çok sayıklıyorum:((

hep senle geçen zamanlarım

kızıl bir akşamüstü

anlamıyorum bu sevda savaşını

gurbete gidip dönmeyende

aramıyorum..

varlığına evren

sinsice yaklaşan her tehlike beni bulacaktı sanki

ne söylese yedirir

Elim ellerinden düşmüşse bitap

yaşamı özlerken

yara akıyor yaranın içinden

Sesim yankısız kaldı dağlarda

derin bir uyku hem de

bugün bir garibim anlıyacağın

şifayı veren Allahtır

önceydi

Ne sen kendine yetiyorsun,

önemsiz bir dekor!

ara sıra aklına gelen birşey değil

gri, her zaman olduğundan daha gridir, biliyorsun..

bugün benim doğum günüm

Ben mezar taşına küsmüş bir merhumeyim..

iki yakasında elleri kalp denen cevherin

Çünkü ışığın fazla olduğu yerde

korkularımın ateşi

ellerine elimi sürememekte bu kadar

Bu bir fırsat...

ve tersine dönen dünya

acısın canım, sabrederim

suç işlemişsem

tüm dünya dillerinde

Hergün kararlar alıyor insan. Hem de esaslı kararlar. Şunu demiyeceğim, sevgiliyi görsemde bakmayacağım, tamam artık konuşmayacağım, işime bakacağım gibi. Geçici bir rahatlama geliyor üstüne. İşin kötüsü birde inanıyor bunu yapabileceğine :) Bir-iki saat herşey iyi ve sonra herşey yine tepetaklak. Gitgide dünyayı tersten görmeye alışmaya başlıyor...

ben şifa

bakmayı

geçiriyorum yılları...

düşen yaprakla biter'

her taraf yıldız

ruhumu zayıflatmayı

hadi anlat deseler, yarım...

bağdaş kurup

bekleyeceğim

kalem yazmadı

Yalnızca seni değil, ben sevdasına dokunduğum herkesi taşıyorum içimde. Geçenlerde en eski sevdamı gördüm rüyamda. Uyandığımda düşünürken ne olduğunu, olabileceğini anladım ki evlenmiş... Vedalaşmışız...

sevmenin adaleti yokmuş, anladım...

Yürekleriniz dert görmesin :)

kafana göre takıl sen yine

zıvanadan çıkmıyorsam sabırdan

ölenlere rahmet

'ben sevmezdim'dedim, 'yalan'dedi

zor evet zor

Hala yeterince uzakta..

Söyle neyimiz aynı?

Artık gülmeden önce bir düşün tenhalarda ağlattıklarını...

kar yağar belki demistim, bu imtihanın üstüne de,

yine olmuyorsa

Yeni bir yolda yüremeye hazırlanırken, yere kapanmaktır hayat. Ve hiç bir döngüye girmediğini düşünerek döngü içinde yer aldığını ölürken anlamak...

vallahi bıktınız biliyorum ama

durmasınıda, gitmesinide bileceksin.

sadece sayıkladığım aklımda,

gideni hayır duayla uğurlamaktır marifet

söylemeden biliversen

Marifet olsa

Görünce çakmak çakmak yeşillerini

herşey beni yakmaya durmuş

sanırım içim ısınmıştı

camdan bir kalbin

diyebilmek

düşelim düşlerin peşine

yüzümden akan yağmur kokusuna karıştı ufukların.. düşsüz gecelerin ortasında kalakaldım..

Lüzumsuz bir müebbet yaşam çıkarmı?

beynimdeki tilkilere yarıyor

Sen bilmesen de, seni yaşıyorum her an her saniye,

denizle yarışırcasına

gönül görünce..

bilmezdim...

sayıklayan dostsa, bilen, anlayansa, ben ne derim

iyi gelirmiydi sevildiğini bilmek?

Gördüklerimizden ötürü gözlerimiz

Yarın her zamanki beklediğim yerde olacaktım, gelecekti, tebessüm ederek yanıma yaklaşacaktı, hoş geldin deyip ellerini tutacaktım, sarılacaktım, canımmmmmm diyecektimmmmm.

Bırak artık bu derme çatma meyhaneyi.

yar oldum

tabii olan tabiatın

elim ayağım buz kesiyor

müebbet düşlerimi

Hadi gel al sonuna kadar

En çok bunu istedim.

"Günün aydın" demeyeli dilin

Susmalarınla oyuyorsun surların altını

aklıma dolan sancılar

onu sevdiklerinden eyle

herşeye inanmaya meyilli

güzel..

balıklar gökyüzünü görmezmi sanırsın?

seni görmek hayranlığa döndü bir yerde

en azından beraber düşerdik

yüz kere canımızı bağışlar Yaradan

sen, sen diye çektiğim

dünya düşündeyiz.

söyleyin.

--neyi..?

en güzel şiirleri çıkartır gibi..

gerçeğimde olurdun..

Hiç gitmediğim kadar..

sevdiğim..

Dedim ya anne yarısına benziyor gözleri.

bir mermi çekirdeği nasıl sağa sola çarpar

Gayrı geçtim ben senden...

sokak ortasında

neden ben, neden biz..

uçurtmalar kadar yalnız bu şehirde

ama düşünmeden yaşayalım..

Nereye yol alsam

elbet size uzaktan bir tebessüm eden bulunur

eee ne olacak şimdi...?

Ben bir çiçeğim asi yanım, solunca aynı elde açamıyorum.

şimdi yetinelim kimsesiz sözlerle

Kapat şimdi gözlerini...

ve en son yüzündeki ışıltıyı gördüğümde film koptu bende

çoğu zaman sevdadan çıktı mizanı

koru beni

Ne git dedin ne de kal

Ki sen gördüklerine bile

varlığına bedel...

Ben bunu böyle saymasamda,

Efendim, yukarıdaki şiirde bahsi geçen iki satır, bir film repliğinden alıntıdır. Dalgınlığımı mazur görün.

tıpkı hayat gibi unutuyorum onuda, geç kalıyorum ona

beni bana sorma artık

vardım ben

ilk önceleri istediler

belki de yok

fikrimdeki mayınlı arazilerin

suskun nöbetlerimde

sakınan gönle batıyor aşk!

sana ait ne varsa alıp yüreğime sakladım..

hüzün tadındadır grilerde saklı

şiir demeye bin şahit gerek desinler

erkeni yok, geci yok

kime ne sayıklamışım, hayatımdan kimleri ayıklamışım

şarkı söyleyeyim, öyle mi..?

düşlerinden

hatta gözlerinden

canın sağ olsun..

isimsiz bir yalnızlık doğuyor günlerime.

Gökyüzünde yıldızlar

beni benle

Kar yağıyor

senin elin değsin

içmeden nasıl sarhoş olunduğunu öğrendiğim bu kısa kış gününde, ellerim titreyerek yazdığım kocaman HAYIRLAR...

korkuyorum...

koşup cama zilin çalınışını beklersin.. ağır ağır adımlarını sayarsın, bir gülümser, bir ağlarsın sonra.."geçmez" dediğin seneler eskiterek seni bitmiş işte..

ne kesişir yollar ne de uzar sonsuza beraber...

özne, tümleç öksüz kaldı

bak batıyor yine

Gülüm sen.

kendin varsan kendi derdin vardır

ve anlattıklarının cuk diye oturmasıyla bendeki perişanlığı

seni düşünüyor

Neden yoksa da görünürde

Nedenini hiç sorma

ne yapsam ne etsem

Damlalar birikti.. yanaklarıma süzülmeden, sildim gözyaşımı. Kimse görmedi...

çünkü içindeyim

hiçbirşey beklemeyen

saf ayaklarında

Gönlünde belkide iki aşk var

hummalı

aynalarla barış içerisinde bir günüm gecse

Arada bir havalandırmalı şu şehirleri

özlediğim dostlarıma sevgiler beslemek...

ben seni beklerim gecelerin karanlığında

duymadın..

bir tarafım idamlık

özlüyorum

hepten uzaklara bakarken

değişen bir şey yok.

Anladım, bir candır bal yürektir anladığım

niyetsiz..

bu saatten sonrada

sayıklasam da neye yarar?

sana tutuklu ellerimde

karanlıktan artık

Onlar kavuşurken birbirine

eksik kalıyor

onu da hallettim mi

harcım değilmiş

Son harfi saplanmaktır.

Su olurum ellerine

şairde,

gözlere oturan yıldızları anlatmamıştı bana

bir zamanlar

dönmüyor dilim

eriyordum

iilk sayfasında

düşü bile güzel:)

bundandır işte benim yaşamaya katlanmam.

şakaklarına kırlar düşerken şehrin,

Gereksiz..

Korkun yataktan kalkıp ışığı açman kadar yakın, yataktan kalkıp ışığı açman kadar uzak!

ha sende durmuş

Bak da gör

hiç birinin arkasında

Sonra

neler getirdin, neler götürdün,

solucan

o düş'lerimde ki mavi tekne,

inceldiği yerden

kölelik az gelir senin efendiliğine

varsanda gideceğin yere

sığılmıyor ki onada

gömdüğüm son sevdalımdın

isimsiz..

Gecekondu yıkan ekipler gibi hazırda bekler nasılsa evin.

ve başlar o nevakar senfoni...

dünya yıkılana kadar kaldık ayakta

şimdi niye susuyorsun diye sormayacağına göre

hem esmek isterim hem gitmek

ama aşk girsin diye

sevemedim bu halimi, alışamadım

kaybettiğim umudumu

Daha yemin edemedim ki bozayım.

sesizce öpüyorsun

bunca acıyla

dalgalar sığmaz kabına da, gene kendine kalır deniz..!!

her sayıklayışta bir yıldız geçiyor, hüznün yağmurlara gidiyor. yine aklıma telaş, gölgem düşüyor sularıma.. ruhum ölümsüz bir filmin en sadakatsiz karesinde kalıyor, gölgem diyorum üstüne basmadan yaşanıyor muydu..? susuyor dillerim kör bir bıçağı en koyu yerine dayıyorum gecenin.. gecede hüzün susması, gecede ateş yontusu, renklerin orta yerinde kalıyorum da, gülüşüm ekleniyor kimliksizliğime..

kimbilir,

ceylanın avcısını beklediği gibi tedirgin

şefkat galip geldi öyle veya böyle

Anlatılamayanlar, büyür yürekte,

ne işe yaradım ki şimdi ben?

sürç-ü lisan etti bütün kelimeler

Zor günler insanın dostlarını ayıklayabilmesi için var

bakmaya kıyamadığın o küçük samanyolu evreni

seni sayıklarken,,

Olur da birgün ben daha bu şehri terk etmemişken görürsen bu yazdıklarımı, haberin olursa bu deli adamın hayal bahçesinden-sayıklamalarından, ne olur, ne olur gel ben buralardan giderken.

Ben yokum bu oyunda artık...

ellerimi ellerime yabancı eden

Diyemiyorum bunu

aramızı açıyordu sadece yaz, kış, sonbahar

delleniyorum

sitem etme bana, sayıkla ve unut.

kanatlarınız ellerime değsin

hepsi bir bir sayıklar kendini...

Yarın yok seninle,

Varmak değil, gitmek gitmek hep gitmek. Hep yolda olmak.

bana kurulmuş tüm kapanlar

kim bağlar?

hayat, en çok aşıklarla dalga geçer

karartma

senden bile dilemem gelmeni

kadınım dediğim kadın,

ah halimden anlamayan yar

koyup gittiğinden beri

nerdeyim ben..?

en büyük derdimiz bu olsun

Arkadaşı olduğum ıhlamurlara

aşka şiir yazamıyorsa..

Biraz ara vermeliyim. İşlerim o kadar çok ki anlatamam.

ne acılar kapımı çalardı.

mahcup hicabından bu tuhaf

söz hakkın mapus arkadaşlarına diyebildiğin kadar

varlığının keyfi yetiyor herşeye

kanım bulaşık...

ansızın geri dönen ol

Şimdi yazacağım şey,

deli seni bir gün içeri atarlar bak ben söyliyeyim

Parlamaz öz.

Ne kadar da sahte bir dünyada yaşadığımı düşünüyorum, arkama bakmadan çekip gitmek geliyor..

ama acıtan yanlarıyla

sorgulamamak

paramparçaydı isyanım

kendini dolunayın ışığında güneşleniyor zannedersin

bulut ve deniz...

seni seviyorum

az merhamet...

Seni sayıyorum seni sayıklıyorum

bak ne soyluyor gecenın sesı.

olgun bir meyve gibiyim

hala hayretle açık

ben sahiden susunca

işte böyle

son bakışın için

ayın şavkını küstürmüşüm, geceler ondan mı zindan acep

ben uçurtman değilim

mazinin solukları bitti

gecekondular zaten yıkıma hazır

üstüne titrerken olamaz olamaz

güneşi bekler gibi

hem yalnızlığı isteyeceksin

İçimde dolaşan binlerce hüzün varken

Bu dünyadan göçeceğim.

farkında mısın

Aramızdaki dağları eritecektin,

''Bi çaresi bulunur elbet...''

ona öldü dediler

anlatırken yanazmazsın dostum

gül desen

sen kaf dağı muamelesi yap bana

"Memurlar Nette Yayımlanan En Güzel Yazılar Top 10 Listesi" hazırlansa, acaba liste başı kim olur, merak ettim?

İki saniyelik emeğin

ruhum kadar mı

olmuyor işte kimse onun gibi sayıklayamıyor...

kalan olmak zormuş,

Şarapnellerimiz aydınlatsın yürüdüğümüz yolu...

omzunda ağlayamayan bu adam

özgür değilsin artık

Özenle ördüğün o duvarlara yazılmış karalamalardı sadece, üzerine alındığın onca güzel sözler.

yaban geldi yabancılıklar

hiç kimse masal olmasa

senmişsin meğer..

renk renk çiçekler içinde karanlık

sen zaten bunca yenilmişken...

kısada olsa gerçeklerden kaçmak,

kuyruğu dala takıldı diye ağlamak istiyorum..

baktığın hiçbirşey

ben selamsız uyanıyorum her sabah, tek kelime etmiyorum

yeterince parçalandım

sen anla derdimi

bu ne demek çağıncım, kime kızdın

şairler,

kimileri celladına aşık olurmuş

hayır yansımanın düştüğü aynayı

yine yağmur

ayak direyenlere..

cebimde ümitlerim...

ömür geçer diyorlar

bu şehirden çıkıp gitmek gibi...

ya da deniz

o soruyu sormaya gerek duyuldugunda muallak bir durum mevzu bahis sayılır mı?

şimdi tam sırası,

kalbim

iki rayı olsak da trenin, hiç bir zaman kavuşamayacağımızın hayal kırıklığı...

Zannetme bir gün,

yanlışlar büyütmez ki onu

ne de kovabiliyorum seni

dallarda asılı kalan

Her gün gördüğüm gökyüzüne alışamam ben. Hep merak ederim o günkü rengini. Sabah ilk işim camdan dışarı bakmak olur ve bir sigara yakmak. Şimdi, sende gökyüzü gibisin. Seni her gün görmek, senin benim olmayacağın ihtimaline alıştırmıyor beni.

düşüne yağsam

sayıklayalım

ve bitmiyor hiçbirşey ben bitmesini isteyince

Elini öptüm nedensiz, sarıldım hasretle.

Dünya daha bir boş görünüyor gözüme

sevgilinin ayaklarında

bana ne olduğunun peşindeyim..

ve bakıslarına yaslandıgımı...

Firakımın sahibi masalım. Bir yanı durgun deniz, bir yanı çağlayanım. Aynı küçük derelerde buluşuyoruz hergün. Ben sana hasret, umarsız hem de delice savruk, yitik... Yitirmiş bir sürü melekelerini ve arşından yoksun artık bu yol, bu terazi, bu hesapsızlık.

belki de fazla sorgulamak lazım

İçimde taşıdığım...

bak gözümü açtım, senle uyandım sanki

İstanbul..

İşte dilimin ucunda,

böyle olmasını istemezdim oysa

burda vakit "gün akşam oldu"

tut ellerimi son kez

nerde başlar nerde biter

gülmüştü gözlerin

zaman savruldu rüzgarla

kırılgan tiktaklarında tokatlar yiyorum

gece oluyor sonra

çocukluk ettim

Şair ruhuna ve yüreğinin kalemine sağlık Sn. ferhatça.

elimdeki

yeter ki

ne durdurabilir, bir kere rüzgarla uçmaya başlayan yönsüz yaprağı?

bir kahva yap anne.. acı olsun

bir başkasın sen.

Hakkındır gömmek başını

kendime güldürmekte

Herşeyde sen varsan hala

o deldiğim dağdan düşmezsem olmaz

ama gitmesi en doğrusudur lacivertin..

anca acı bir tebessümüne vakit var

ya da yerin dibine

alladın pulladın beni

Zihinsiz..

Sonra mı?

gözyaşlarımıda silersin

karanlıkta kaldım,

bahar kıvamında çilekten tatlı

önümden çekilirsen İstanbul görünecek

Gözümden değil, yüreğime akıttıklarımı görmeyene Yar mı derim...

Hem sen beni bulsan ya...

aklıma set koysam

Sahi adın neydi?

diyede düşünmekteyim

O gün anneme sarılmıştım,

Kar zarar hesabı yapmamaksa

yakalayacak yakamızdan

sırlardan esrarengiz bir sızıdır taşıdığım

ben sana yaklaşırken O?na yaklaşıyorum

Hep soğuk bir adam bildiler beni, ne güzel.

Bulutları yarması gibi gün ışığının

lakin kesilmişse yolların

Düştüm düşümdeki düşüncelerimin düşünden...

gel / git

ağlamak istiyorlar!

kurduğum deli düşlerimi

zaman senden yana

aşkın halleriymiş bunlar

şehrimin cengaver katili

çok mu kötülük var dünyada?

ona bile dua ediyorum ara sıra iyi mi?

Vicdan ve akıl muhasebesinde, kendi kazdığı kuyunun dibinde kararlı bir dik duruşla aldım yerimi?

yollar, evler, ayaklar

ben bana hasret

Kalbimde unufak olanlar ise akmayan gözyaşımda saklı. Öylece bekliyorlar.

verecek birşeyim kalmadı

işte böyle bir an bak bana

gün döner

ama sen de öyle

Yangına varsa da

sen, sen, sen...

ardımda bıraktığım evvelim

inanmadan yaşanmaz

mahşeri bir özlemsin

19. Ocak.2009/omei

kafa tutmak acılarıma

Satılmış gecelerin eğlencesinde, aşk rafa mı kalkıyor? Bir tutam zevk için kenara atılan kalp, yerine konunca aşkla mı doluyor?

bir anda yen beni işte

dertlenmek neyine

Aydınlık gerek karanlığıma

Sanırım gidiyor oda yanlızlığa

İçtiğim şu meretten

kaçacak delik arardım son sürat

denizden büyük hazinemi var bu hayatta

biçareye gül değdi.

bu bendeki bezginlik...

bir serçeydi mutluluk

başlamadan bitiren olmadıktan sonra

adam olmak yok bu sahnede

uygunsan bir sonuca..

Kendi yaralarını göster?

nasıl ki sen

ardından... çocuk gibi sıkıcasına sarılabilecek birine,

sol yanıma düzdüğüm satırlar

Duyduğum seslerde sesini sayıklıyorum

saçmasapan tükendik.

yüreğinize sağlık

unuttunmu beni

ne taş değmiş gibi ne de gül

Ne de beklenti..

Giderken Ayak izi bırakmadım

tutunduğum küçücük umut

ondandır bıraktım birşeylere tutunma ihtiyacını

niye hep susmak gerek.

ne var o zaman

tabi yerse

Çoktan gitmiştin benden..

tanımayacaksın

Zamanlarım...

- ağlamayı keser misin lütfen!! uykum var!!!...

ben burdayım işte

yıldızlar yıldız gibidir

ateşi beni yakar,

bir paragrafa bavullar dolusu özlem, vuslat, aşk ve hayatı sığdıranları,

vay benim yarım akıllı gönlüm

İstihzalarda bir boşluk

inansam olmuyor, dert etsem dert değil

züğürt tesellisi hurafelere

genetikmidir nedir

akşamlarda

olur ya tanımassam

Bana gönderdiğin her tomurcuk gülün

çekiyorum içime bir nefes gibi

Çıkar gelir gizlenen, en derinlerde

Şikayet etmeden

git artık

bir kuyuya hapsettim inkisarlarımı

Bugün gün boyu ağlamışım, haberim yok, yanmışım.

Topladınmı bunları o kadar derbederim aslında.

"Artık çocuk beni unutur mu ki"

Gitmeliyiz, insanlardan uzaklaşmalıyız,

Hiç değişmez bu... Mevsim neyse onu yaşarsın çaresiz.

bata çıka gelirken düşlediğim mavi gün!

üzerime olmadı

durup durup sayıyorum hüzünlerimi

geceler hep gece

oturdu yerine kılıçtan rüzgarlar

Unuttuğum miladıma başkaldırırken hücrelerim, elbet güneşi gösteren bir yer vardır diyorum bu dünyada. Yani bu dünyada bana ait birşey vardır. Kovalamadan ulaşabileceğim bir güneş... Yollarda başıboş dolanırken, ansızın karşıma çıkan bir yön tabelası kadar gerçek. Hiçbir yönü göstermiyecek kadar da sahici.

hayalin...?

gelme...!

Bu nasıl karşı koymaktır böyle?

nasıl nasıl hem de nasıl

gelişin var mı bilmem ama

onulmaz yaraların

gülümse,,

Sen bir kelebek oldun

boş boş :)

eklemleri yerinden kaymış bir dünyada yaşamak

Hiç bilmek istemem...

bahtım kara,

orda olsamda dayanırım

gelmez oldun

"bir nehir ki ömrüm, yüreğim baş eğmez bir haylaz.."

ötelediğim yokluklar

günün tam ortasına çöken yalnızlıktan doğduk biz

sayıklar dururum aynı cümleleri

silinmezi bilinmez yapan

ve düşünme derin derin

gerçekmi bu

Ağlarım...

Kalbin sözünü kesme derecesine haiz bir nedeni vardır mutlaka insanın... büyük ihtimalle sus der.. yanlış zaman ve yanlış kimse olabilir dile gelmek için... diye düşünüyorum sevgili _ferhatça_..

söz etmeyi, ses etmeyi

yaşamak için..

Unutmak nasıl olur ki seni, hiç düşünmemiştim delik ceplerimden ıslak kaldırama düşeceğini, seni nasıl unutabilirm ki.. Geceye yazılan ay gibi gözlerin ve pembemsi yanaklarının şiirlerimle "al" yazılması.

Sus...!

sırra kadem bastıysam

ötesi berisi

ne alabilir aklımı

han yerine güneş doğdu

hepsinin iyi ve mutlu olmasını dilemekse en güzeli

Gerçekten merak ediyorum, sabahları niye yar diye diye gözümü açıyorum ben...?

ilerliyorum..

çekişirken kelimeler ellerimde

varacağı kıyılar da vardır

gülücüklerin bir yerde, bir gökte

daha bir anlamlı geliyor..

Kibritsiz..

hücrelerim donuyor

teslimiyetsiz..

yine sayıklarsın adımı

sen mi tuhaflaştın anlamadım ki

ömrüme

sen ve ben varız

olanlarla

içinde

en kuytu yerimden yakaladın yine,

elimden

biraz daha ışığa

Söyle bakalım

s a ç m a l ı y o r

ben şükrederken seni bana veren Rabbime

Kalelerim yok... dostu düşmanı seçemem...

elemine yer gök

İstanbul bugün ağlamış yine.. rimelleri akıyor

ben masalımı senden aldım küçüğüm

ezberinden, gerisinden, olurundan, ederinden

ve tuzları pes ettiren yaralarım

peh...!

Sebebi çok ve çeşitli bu dalgınlığımın. Büyük kısmında senin imzan olsada, hayatın bu seyri artık tehlikeli bir hal almaya başladı. Düşünceleri her sabah hizaya sokup, akşam dağdan taştan toplamaktan yoruldum. Sanırım doğru kelime bu. Yoruldum, çok yoruldum.

aşktan anlamaz modunda

ve gömülmüş gibi hayatın bir başka yerine

sen ve ben biz olmuşken,

en son dizesi olmakmı

durmaksızın bekle

-şairler tutarlar sözlerini-

ağır geliyor ama

say say dur... karsındakı bihaber sayılardan..

niteliksiz..

sayıklatmayı

şehrine ulaşsam

son kez bak gözlerime...

adını unuttum,

sevda dediğin şey, nazi işkencesine dönüşünce, şüphe yiyip bitirecek o özene bezene çizdiğin düşleri...

renklerden beyazdınız..

içindeki küskün ve kırılmış çocuk için hep dualarım

belki bir anlamı var

yokluğundur

senin sandığından da erken

bir yerde sen yoksan boşluk olur

serçe kanadından düşmek ister gibi

tek cevap oldun

Gülümsediklerinden

bir deniz bulunur bu sandala

Arkamı dönmeden

fena pişmansam mesela

gözlerimi sıka sıka geldim bu hale

eee ne yapmalı?

mazi kalbimde bir yaradır,

şimdi karar ver, ağlıyor musun?

not düştü kalbim

enlemi boylamı bir dönencelerle dolu

Aynalarda yüzün yokmuş gibi hayal et

her emekte boşa değil ya

sıradanlaştı herşey

Sadece sayıklamak istiyorum..

neyi, neden, nasıl sayıkladığımı unuttum

sevmesek dünya dururdu zahir

Bir tutam huzur...

Sana açılan her kapı

bu gecenin sabahı gelişinden belli...

ben arkandan bakarken sormuyorum...

bildiğim tek şey çıldırıyorum

Asıl mutluluğum seni arzulamaktı aslında

unutuyorum birçok tarifi, izahatı

ne gelmenle tamamlanıyor birşeyler

son sessiz çığlıklar:(((

bir ad koyamadım

kül tablasında...

alemin derdiyle

kapıyı araladım

her sevdanın bitişinde

bahar geldimi?

orta yerden

daha bu cümleyi bile tam,

Hayallerimin çiçek kızı

ellerim acıdı biraz,

tıkanıyorum. yoruluyorum. usanıyorum. özlüyorum..

meçhuller

yağmur ıslatır

Ateşlenen yalnız bedenim değildi

Yüreğime damlayan her kan damlasında

sebebim olacaksın bihaber halimden,

durak yoksunu yollarını sevmiyorum

Yolma çiçekleri, koparmaaaaaaa.

yıkılan kumdan kalelerde

dürtsen, uyandırsan, silkelesen

Olmuyor,

kuyuların derinliği değil uykularımı kaçıran.

duyur halefine, selefine

ben olsun, sen olsun, biz olalım ne farkeder

haykıracağım sonunda

başucumda asılı kanatların..!!

nasıl düştüm böyle?

gözlerindeki ışığa kurban olduğum

Adının harfleri kaldı,

bisikletimle turlamak,

yaşamalımıyım

Sen çöz

Nasıl bakıyorsun öyle...?

ezildi bedenim amansızca

ilk olacak bu

Doğru söze ne denir ki...

ben ne anladım ki sen ne anlayasın

mengenelerde tutuşan ellerim var benim

burnundan aşağı inmiyor gururun

Birikimlerimi hep umuda yatırıp

şimdi o hep kanayan bir yarada gömülü

kaç idam mahkumu

Biliyorum...

son sürat kovalıyor yelkovan

an geliyor, öyle tutunuyorum sana

siper al da gel.

harman zamanı hey

sayıklamalarım göğe doğrudur, bir münacaat şekliyle,

ben mecalsizken yakala beni

karışır talihim, bahtım,

benim feleğim şaşsa da

bu boşlukla halleşeli

sevdalı koynun

kara delikler insan yutan

öyle ağırlaşsın hayatın

Ben tamam deyinceye kadar

bu karalığı

bulut oldu uçtu saçlarıma düşen aklar

senden beklediğim medette bu değil

Başkasına söylediklerin dert değil, kendine bunca yalanı söyleyen dilin, kalbinin sözüne mi inanıyor?

gemileri karadan yüzdürmekte neymiş

hergün biri yeşerir biri kurur

yüreğim kar altında, bütün maviler sensiz

Göğsün

uçamıyorsam

kelimelerin çıktı karşıma,

Işkın odu düşmüş yaram, Hu sesleriyle yarar geceyi...

gel artık

İyi eder adamı,

kelimeler çıkmıyor dipdiz kuyulardan.

ben hep AHMET diye sayıklıyorum...

her yaprağını unut

hayat nerde başlar,

dışarda kaldı

hemde çok

yeni bir bin gün vardı ufukta

yani insan kendine ediyor işte

slm sibelcim senin ziyarete geldim

dalarsın mehtaba yakamoz sayıklar

okuruz...

Filmin nasıl başladı bilmiyorum ama mutlu bitsin istiyorum..

Seni sormuyorum artık...

dur bakayım

sebep olmasamda mahcubum işte

güneşle birlikte

ellerini aramakla başlıyorum işe

ya sana, ya senli günlere

acı verdikçe elindeki kadehe sarılmazmı insan unutabilmek için

kelime oyunu oynama bana deli

deli ol yokluğumda

Tüm şehri ele geçiriyordu;

hiç başlamamış herşeyi

asıl denen'leri

bir çiğ anesini taşıyabiliyorum

kilitleri kırarak

hayırlı geceler dılerım. Yaradana emanetsınız.

kalabalık etmeye gelmiş gibiydi

Sökülen ben olacaktım o yollardan ya

Gidiyorsun ya sevgilim

ötelere bakmak lazım o zaman

hükümleri yok saymam

Tükenmez canım

ben seni sevmeden önce

sokak lambalarının

ve sesin o vapurun kalkış kelamı

ölmek daha kolaydır sevmekten.

gökyüzünden

binlerce yıldır

gitmez mi

Kaçıyorum buralardan

Şarkılar yakıyor... Anlıyorum ama anlatmaya takatim yetmiyor her zaman. Garip bir hal var üstümde. Sadece gözlerim doluyor. Başka hiçbirşey yok, başka hiçbirşey olmuyor. Ağlamalarım bile suskun kaldı bu ayrılığa.

En çok herkes uyuduğunda dalıyorsun düşlere. Kainat ellerindeymiş gibi... Sabrın bir yönü daha merhaba dedi ya sana tebessüm ediyorsun olan biten herşeye.

cebine, işine, eşine bakacak bugün..

bin yıl yaşamaya değer

toprak ol desende olamam

herkesin bir korkusu var içinde

ve her nefeste

hep mutlu bitmiyor masallar

kimse görmesin deyip

sen yağıyordu

Mutlu olmaya bak.

bil ki

Şimdi uyuyacağım ama ruhum sende, beden salih bir liman sanarken kendini. Savaş ve sızı deva edecek düşüncelerimde. İyi geceler sana mühür, mevlam büyük ya bir gün sanırım benide görür. İyi geceler sana...

kesmiş damarı görmüş kanı

gönlümün orta yerine

Birde ''kalsın bu bahçe'' diyenler var değilmi çağındeniz kardeş:)

tutklama emri varmış hakkımda

Çook ama çoook eskiden

geçtiğim sokaklara bilmeden gizli tuzaklar kurmuşum meğer.. gel de gör halimi kanrevan..

Çünkü, çünkü ben kahroldummmmmmmm.

''şimdi ne olduk seninle biz''

yaşlanıyor muyum

sana olan sevdam aslında o kadar basit ki

yüzünü dökme küçük kız..

-- uyumayı dene.

Hüzünlerim hep? kardelen? açtı görmüyor musun?

ve anlatamadan boğazındaki düğümü

yeşil olmaz çocuk, son durakta üstüme örtecekler

Yanım yamacım

Kör bakmalıydın benden gayrısına...

Ey Sevgili!

O şarkı çalıyor?beyaad giti"..

Kör bir insan gibi kaldı

O köprüde uzaklara dalan kahverengi paltolu adam gibi düşün beni. Sonbahar yaprakları değil benim yerlere düşen. Bunuda düşün.

toprak çekerken canımı içine içine

sen ne anladın

gitti sandıkların hep olduğu yerde.. göremez misin..?

sana uysaydım eğer

kaç kuş kanadı

bazı sorular hep meşgul çalıyor?

biri haddini bil

ABD garantili

seni ben öldürdüm

Sayarlarda sayarlar geçen günleri. E sanada sorarlar. Ben saymıyorum deyincede tuhaf tuhaf bakarlar. Saysan ne saymasan ne, öylede böylede geçiyor işte zaman.

ve hep bunu isteyecek bir kalp ağrısıdır

hangimizin yıldızlarında, her düştüğünde kırılan kenar daha çok?

Güneşle birlikte

Ayak seslerini duyuyorum sen karşı kıyıda yürürken,

Varlığı dert, yokluğu gam vereni

bugün sana benzedi herşey

sen deli-divane ol... o ise sayamasın bile 10'a kadar..

Gri bir bulut çökmüş,

senin böyle hallerini..

belki yolumu hiçkimselerin beklemediği

masal kuşları tepemde

kaldırımlarda

bu nasıl terkediliş

avuçluyor yeryüzünü

alsan olmuyor

Gitmeli kara bulutlar ben gitmeden

oldu oldu geriye döndü zaman

Saklandığın kuytuda

Uyku...

vicdanım beni yaşatmayacak...

gözünü gökdelenlerden çek

ölüyorum ölüyorum

dayanamıyorum ama

gidersen

İnsanlık

bendeki yalnızlık doluyor

gelmesen önemli değil, gelsen önemli olurdu demiş şair. kendinse gelemediğin, nereden bilmiş...

Yar bile ağlatmadı beni bu kadar.

beklemiyordun artık beni

Etkisine girmeden varlığının

aylak adam tadında

Beni Mat edecek şahlardan kimene..

tecrübelerin verdiği

bana birşeyler söyle..!!

Daha ne diyeyim sana?

unuttum ben

belki de palyaçolar ağlardı çarşamba sabahları

çabuk olmalıyım

derin bir nefes alıp iyi hissetme mecburiyetim yok

ve bu durakta;

nesi kötü

tatlı tebessümlere boğmak lazım dünyayı

maviyi neden yıkadılar?

beynin tarafsız?

o boşluktan geriye kalan boşluk

"söyle ben hangi bekleyişin nedeniyim..?"

sonra bir erimsiz sevda

ve böyle sevenlerin

benimse koynumda ellerim

güzel olmus :)

garip sancısı kuruluyor

ne uzun cümlelere gerek kalıyor

büyükçe oynadığımız oyunlara

takıldım cam kırıklara, kolumdan tutarmısın..

seç şu karanlıklardan

Sayıklamalar öksüz kalmış eski dostum...

- bu kadar mı yani..?

anlamsız olurdu bugün

huzur veriyor bana?

Bir oyun vardı adını unuttum

Hiçbirşey almadan

Sabret işte.

kadeh bedeni değil ruhu sarhoş etsin diye kucaklanır bazen

Alnımın ortasıdır zaferim.

Neden biliyormusun

hangi rüzgar

biliyorum aynadaki adam

Keşke cümleler kurduğun bugünlerin öncesine...

kan taşıyan seferlerle susmuş bir gürzap boyu

soğuk burası.. yokluğunun mu bilemedim ama, belki de düşlerin ertesinde zemheri çalıyor çelimsiz ışıklarına kentin.

adını ver bana

belki tufandır

Med cezir dalgalar denizimde

Ben hala çocuğum küçük kuklam anlıyor musun?

Bu gariplerin sevdasıydı

bir çukura düşsende

vakitsiz yaşamlardan

ve kaymadan Güneşim gökyüzümden,

Bense;

bahar olursun

sevmek vakit ister

Gece den kalma,

Her birinin gözlerinde

zaman geçiyor

ve sen ihtiyar olsan

geçti hatta

Dirilmek yeniden

ne kadar zenginsen o kadar meşgulsündür

oyy kuzum..!! kuzum gitmiş yedi tane,

sıkıldım

kanatsızım

sen, ben ve gerisi

tam gitmeden önce,

hazin bir öykün olacak bundan böyle

hayalimde ki adı hırçın olan köpeği bulsam önce, sonra bir teknem olsa gitsem mavilere.

öyle umarsız severken ben seni

rüzgarına yelken açtım

bir caddenin en virane noktasına

Çarmıha gerilmiş...

Odun gibi yaşamak mı?

Allah'ım elimi bırakma.

Bir balıkçı teknesinde ruhumu alır deniz...

Oysa kimse acıtmadı canımızı,

bağlılık desem

dilimde kesik heceler, umudu söyler her daim,

yoksa bir gölgem olmalımı

umrumda değil gemi

sayıkla ne olur..

anlıyor musun

kış vakti gelmez mi ki..

kat-i ayrılık geldi gelecek diye

'Seni bana yazılmış bir şarkı zannettim' diyor gönülçelen'de

Güneşe çevirelim bu karanlık günleri...

bulutlar yerine

bir bileşeni, bir ayrışanı, bir de sonucu var

bir kalemsin elimde

bir ışık düşüyor

bu boşluğun içinden

Bir bakışa birkaç cümle sıkıştırıp, kaçmadım diyar diyar...

hem çok özledim..!!

Bak yine aşkım dedim sana

Bıçak yarası bir ömür,

onlarda anlıyor beni inan

şaşırtmazdı seni?

dur bi...

Dilim tekrarlamış, beynim ezberlemiş...

gülüyorum hallerine...

hüzünken yalnızlığıma

sayıklayacaksın

ben seninle mutluyum

seni sevenin...