Söz bitti nihayet.

Ellerimle bir resim kopardım.

Bu neslin çocuklarının yani şimdiki gençlerin bir yanının değil her yanının çocuk kalması belki de bu eksiklikten. Oyunu kurallarınca oynayamadıklarından; erken gelen ergenlik, geç kalan çocukluk... Ve bir hayat boyu yaşanan çocukluk...

Hacım yolun dünden güne damlayan anlara takıldı da ayağına çelme takan mı oldu!..

Kafam fevkalade karışık. Allak bullak oldum. Ölesiye kizgınım. Paramparça unufak kırgınım. Ama Türkcedeki muzekker binlerce isim arasından gittim özne olarak onun ismini yazdım cumlelere. İflah olmaz bir gerizekaliyim nene...

Her akşam canı cehenneme bir perdeymis ve tek sıkıntın ay ışığını ; gölgeni onun yüzüne düşürecek şekilde görememekmiş gibi hayal et kendini...

Yorgun bir nehir gibi denize ulaşamadan kuru olduğun yerde her akşam...

Başlamak lazım. ..

Çocuklar oyun üretmek, oyun yürütmek, oyun büyütmekle büyürler...

Bugünlük bu kadar...

Bıraktım.

Mahkeme söyle meyen cümlelerin velayetini bana verdi.

Ne vakte kadar?

Benim denizim hani?

Nene can...

Saksıdaki ciceklere su ver. Perdeleri aç...

Usanmadın mı istenmediğin bir pencere pervazında ümit tırtıklamaktan?

Kaşıklar uzun geldiğinden bir türlü döküp saçmadan götüremiyorlar ağızlarına. En sonunda bakmışlar beceremiyorlar, öylece aç kalkmışlar sofradan.

O çiftliği kuracağı bir yer var; hayvan haklarına müdahale edildi der, iç hukuk yollarını bir çırpıda içer de bilmem soluğu artık hangi adalet divanına göçer!..

Ömürden bir yıl daha giderken varlıklarını hatırlatan, varlıklarını hatırlatmasalarda kendileri hep hatırda kalan güzel insanlar... İyi ki sizinle yollarımız kesişmiş, iyi ki hayatımın inşasında bir tuğla da siz olmuşsunuz... Biri eksik olsa, ben de bir eksiğim...

İşte beklenen günün arefesi geldi bile!..

Önce sanal çiftlikler kurdular, sonra o çiftliklere uzanan eller kırılsın diye yeni bir oyun buldular... Şehirler inşa ettiler ve tüm mimari sorumluluğu bize aittir dediler...

Game over...

Sevaptır bayım

Ama ya yazar çok iyiyse?

Abim lafa giriyor, bütün milli duygularıyla; "ama sen şimdi bana karşı çıkacaksın da memleketin başbakanı o çiftliğin açılmasına izin vermesin!.."

İçimde tuhaf bir sıkıntı var. Hiçbir şey olmazsa sabah olur derler hani... olmasın.

Bakın göstereyim demiş, ermiş. Önce "Sevgiyi dilden gönüle indirememiş olanları çağırarak" onlara bir sofra hazırlamış. Hepsi oturmuşlar yerlerine. Derken tabaklar içinde sıcak çorbalar gelmiş ve arkasından da derviş kaşıkları denilen bir metre boyunda kaşıklar. Ermiş "Bu kaşıkların ucundan tutup öyle yiyeceksiniz" diye bir de şart koymuş. "Peki" demişler ve içmeye teşebbüs etmişler. Fakat o da ne?

Buna da üç nokta...

Çarşaf çarşaf cümleler hazırlayabilir gelen konuklara...

Hep çok konuştuğumu düşündün biliyorum.

Hayattan şu kadarcık alacağıma saysın yerini aldığım afet.

Böylesi önemli bir haber yerel gündeme mutlaka oturmuştur ama ben daha yerel bir gündemden annemden duydum... Biraz saçma bulmuş ama sonuçta kadınsı koruma duygusuyla "olsun, yazıııkk, hayvanlar sokaklarda sefil oluyor, hem çevreye de zarar verebiliyor" da karar kılmış...

"Gözünü sevdiğimin" milleti!..

Bu sefer kadınsı koruma duygusundan dünyanın bütün itlerine karşı bir öfke büyütüyor ve gözlerinden akan yaşlara dur diyemiyor!..

İşte o zaman affetmem ikimizi de.

Bu da mı ayıp...

Oysa içimdeki yerini anlatabilecegim bir dil yok.. Hiçbir dilde o kadar sözcük yok.

Sana son kez yazıyorum sevgili

Bir anlasam ne yapmak istediğini...

Eskiden sloganlar sokak duvarlarına yazılırdı, şimdi hasmın duvarına yazılıyor en uykuda olduğu saatte... Ki böylece sokak bekçileri değil, duvar sahipleri silmesin diye...

Bilir misin, denize dökülmeyen nehirlerin suyu acıdır.

Dakikalar, beklemekler, susmaklar ellerime battı birbir.

Çok yorgunum bana bir çay verin.. Bir koltuk bir iskemle bir minder gösterin.

Bıktırdı bahanelerinin illeti!

Dumanı göğe bulutlarım...

"Böyle mi esecekti, son günümde bu rüzgar

Bir gün ermişlerden birine: "Sevginin sadece sözünü edenlerle, onu yaşayanlar arasında ne fark vardır?" diye sormuşlar...

Biraz dinlenmeli...

Vira bismillah.

Kitap önümde.

Resimde bir adam kayıtsızca gülümsüyordu.

Ve bir şey daha bilirim nene can, bir kez giden gidebilen buna her zaman muktedirdir.

Her geçen gün birbirinin benzeri... uyan ocağa çay suyu koy. Kahvaltı hazırla...

Arada göğe bak. Hala çalışma masandan bir parçası görünüyor mu bilmiyorum ama arada göğe bak ve bulutları sigara dumanından üfleyen bir peri hayal et.

Üç noktaya devam...

Bu akşam içimde terk edilen bir memleketin gurbetçisine sessiz sitemi var.

Umarım içerde tütün mamüllerinin sakıncası yoktur? Zaten camı açtım öyle yaktım.

Tek nefeste yarılandı say...

"Delikli demir icat oldu, mertlik bozuldu" diyor Köroğlu Bolu beyine kafa tutarken...

Dedi ki odaya gelip " yezhebu ne demek peri " ..."hayırdır " dedim..

Bugün keder büsbütün bir insan gibi karşımda vücut bulmuş oturuyor sanki. Elime ayağıma dolaşıyor. Benimle odaları dolduruyor. Duvarlara yansıyor gölgesi...

Ya onunkilerden çok seversem cümlelerini?

Olsun...

Bir avuç deniz suyuna... yahut madem hayal kuruyoruz niçin bu kadar tasarruf? Kocaman bir okyanusa ihtiyacım var şu an. Beni anlarsa, bozkırın ortasında bir kafese konmuş Martı anlar.

Uzun uzun yazdım sildim.

Hoşça kal sevgili

Açın bakalım ne inci mercanlar varmış, bizler için biriktirdiğiniz?..

Eylemsiz bir gençlik yetişti, yetişiyor... Onların eylemleri iş, oluş, hareket bildirmiyor...

He abi, burası tam da kitabın orta yeri!.. Ona izin veren bir kere belediye de, zaten izin vermese, bizim sevgili 35/5,'un o çiftliği kuracağı yer kesin Afganistan, Suriye, Mısır, Somali ya da bilmem hangi arz-ali, değil mi?..

Biz de iki seyir edek

Zamandan son kez bir resim kestim. Direksiyon başındaki gülen yüzünün yanına, içimdeki yorgun duvara astım.

Kabukların birbir dökülsün üzerinden.

Dua ediyorum sanmislar.

Akşam yine bir parça ateşliydim erkenden uyudum.

Korktum ayıp mı?

Dil sandığını açtım...

Resimde bir adam kugulu parkta uzanmış yorgun, kanatsız bir perinin kirpiklerinden öpüyordu. Bu sahneyi iznin olmadan senden çaldım ve esas kızı ben oynadım affet.

Birbirinize mukayyet olun.

Fevkalade yorgunum.

Geçtim karşısına bir sigara yaktım.

Birini bir daha asla göremeyecek olmak ne demek bilirim.

Adına bir kez olsun göğsümü gere gere, bir kez olsun korkmadan iyelik eki ekleyemediğim...

Güzel memleketimin en güzel ilçelerinden birinin en şirin köylerinden birinde bir köpek çiftliği kurulmuş birkaç zaman önce... Sokak köpeklerini koruma amaçlı... Sosyal sorumluluk taşıyan, memleketimin 35/5'luklarından biri tarafından... Bu 35/5, IQ'yu filan ifade etmiyor, aman ha!.. 35/5'ların bazı 70'likleriyle IQ yarışına girmek ne haddime!..

Yarına bakan pencereniz varsa az kenara kayın.

Oyun paketi ile oluşan dünya ve dünyayı oyun paketi olarak algılayış...

"İşte" demiş ermiş, "Kim ki gerçek sofrasında yalnız kendini görür ve doymayı düşünürse, o aç kalacaktır. Ve kim karşısındakini düşünür de doyurursa o da doyurulacaktır şüphesiz. Ve şunu da unutmayın, gerçek sevgi pazarında alan değil, veren kazançtadır daima."

Söyleyebildiklerim, okudukların, dinlediklerin gecikmiş bir tesadüfe hediyem olsun. Seninle kalsın.

Topla kendini kızım perizat

Onlar alır, verir ve birbirlerini yenerler... Çoğu zaman da alamaz veremez ve kimseleri yenemezler/di... Yani hayatları kazanmaya odaklı game over değildi eskiden...

İnternet paketleriyle gelen oyunlar, internet paketleriyle inşa edilen şehirler ve internet paketleriyle o şehirler, parklar ve bahçeler için yapılan eylemler...

Her defasında sokaktan ezilmiş, üstüne basılıp geçilmiş kalbini toplayıp sarıp sarmalayip bir umut geri bırakıyorsun avuçlarına; bu kez de oturduğu bankta unutuyor. Kalkıp gidiyor kolunda bir başkasıyla...

Bacım sen suya sabuna dokunacağım dedin de elinden testini alan mı oldu!..

20. yy ile gelen kontrolsüz ve hızlı teknoloji ve bu teknolojinin kontrolsüz bir enerji ile buluşması ve sonucunda çevreye yayılan sinerji...

İçeri girip perdeleri açtım. Ocağa bir çay suyu koydum. Masanın üzerindeki notları derleyip topladım.

Neyse, biz düne kadar asma dallarıyla serinleyip, bu gün varoş metropolüne kurban giden balkonumuzda, çay içelim yine... Demi Suriye'den gelen kaçak çaydan olsun... Dilerim rengini mazlumların kanından almaz... Ama yine de demi iyi olsun da...

Gül ağacının dibine kız tarafından bir mektup daha say...

Fakat ne için?

Atlamışım gibi birçok şeyi. . O film vizyondayken görmedim. O kitap ilk çıktığında okumadım. Sen o sehirdeyken ben yoktum gibi...

Zehir gibi...

Dışarıda fena bir rüzgar var.. Kimbilir anlatsa, dili olsa neler diyecek... kimbilir niçin bu kadar hırçın, bu kadar isyan?

Yazmak lazım; düne, güne, yarına dair... Okumak yazmanın tarlası... Önce tarlayı ekmek lazım;yeniden... Uzun zaman nadasa bırakılmış tarlalar için ne gelir elden, demeden...

Bütün mahalleyi dolaştım sanırım. Ben nar ağacı köyünden peri... azcık da burada soluklanayım bari...

Katip!

Her akşam gün boyu taşıdığın mütebessim maske düşsün yüzünden... kanatlarını tutan iplik sökülsün.

Nene can, bir iki çift laf edip kitaba başlayacağım eve yeni girdim.

Light bir yaşam, sıfır sorumluluk, relax cümleler...

Artık yerlesebilirim.

Ellerim kanıyordu.

Koca dil sandığı bu... peşimde başlık başlık süruklemekten zaten iyice eskiyen kayışı koptu bunun...

Yezhebu arapça bir kelime nene...

Bunun üzerine "Şimdi" demiş ermiş, "Sevgiyi gerçekten bilenleri çağıralım yemeğe." Yüzleri aydınlık, gözleri sevgi ile gülümseyen ışıklı insanlar gelmiş oturmuş sofraya bu defa. "Buyurun" deyince, her biri uzun boylu kaşığını çorbaya daldırıp, sonra karsısındakine uzatarak içirmiş. Böylece her biri diğerini doyurmuş ve şükrederek kalkmışlar sofradan...

Kitap bitince dönerim ben.

He anne haklısın diyorum; zaten itler de zekat verilecekler arasında... Dünyanın bir yerinde ölen bir kadının 1,5 yaşındaki bebesinin doyması için ölmüş anasının kan revan içindeki göğsüne yumulup karnını doyurmasından bize ne!..

Bu böyle olmaz.

Nereden düştü aklıma bilmem... Eski bir şarkı. .. Oysa ruh halimi filan da anlatmıyor :

Her seçim bir vazgeçiştir.

Kuşlar sahiden vefasız mi inci?

Birini düşün her fırsatta uzattığın, avuçlarına bıraktığın kalbi "bir ara bakarım " deyip kayıtsızca cebine koyuyor.

Nene sen pek erken ölmüşsün. Kimseyi kaybettin mi bilmem. Ben kaybettim.

Anlamsız, abes, İpsiz sapsiz bir sürü düşünce arasında bir tanesini yakaladım.

Çay suyu kaynamış olacak.

Nasılsın deyin...

Tuttum sıkıca göğüs kafesime bağladım.

Zaman akıp gidiyordu, makasa uzandım.

Gece uyandım.

Canım yanıyor ve yazmak artık gecirmiyor içimden geçenleri. .. Her nehir denize dokulmeli sevgili yazar...

Rifat amca ve Zeliha sana emanet.

Bütün kuşlar vefasız, mevsim artık sonbahar "

Artık millet özgürce bayramlık ağzını açmak için bu gün itibariyle boğazını temizlemeye başlayabilir...

Deli pero

Daha az soruyor, daha çok sorguluyor ama kimsenin bam teline dokunmadan...

Haydi açın bakalım bayramlık ağzınızı!.. Koca yıl bu günü beklemediniz mi "açtırmayın benim bayramlık ağzımı!" diyerek!..

Durmadan aynı kelimeyi sayikladin dedi...

Facebook ve Tivitter icat oldu eylemlerin yalnızca adı eylem olarak kaldı... Artık hiç bir eylem tanımı gereği, 'iş, oluş ve hareket' bildirmez oldu, parmakların tuşlara dokunmadan önceki ve sonraki durumu hariç...

İçimden söyleyip duruyorum. Devamını da bilmiyorum Fakat mühim değil.

Kalemimde dün de bugün de mazlum.

Kemal yaşına ramak kala, yavaşlıyor insan, yaşadıklarından...

Cebi delik.