Ayrıntılı bilgi için aşağıdaki bağlantıya tıklayabilirsiniz...

Gün geçmiyor ki ülkemizdeki kitap okuma alışkanlığının gidişatı ile ilgili ya da halkımızın kütüphanelere olan ilgisizliği ile ilgili haberler çıkmasın. Bizler ülkemizde kitap okuma alışkanlığının çok düşük olmasının nedeninin ülkemizde "kütüphane kültürü"nün olmayışı olduğunu düşünüyoruz.

Merhaba,

Kütüphanede kitap okumayı çok sevmesemde ev kütüphanelerini seviyorum.

Sn. sabah melikesi öğretmenim bende bir tanıdığımız dolayısı ile merkez kütüphanesinin arşivine girmiştim. Bir kerede değil üç, dört defa ve el yazmaları ve taş plak koleksiyonu çok ilgimi çekmişti. :)

Henüz çok yeni olan "Kütüphaneleri Seviyorum Girişimi" kütüphaneleri seven ve modern kütüphane hizmeti talep eden herkesin katılımına açıktır. Burada kütüphane ile ilgili yaşadığınız olumlu ya da olumsuz deneyimlerinizi paylaşabilir, kütüphanelerle ilgili her türlü önerilerinizi dile getirebilirsiniz.

Unutmayalım ki özellikle günümüz koşullarında "kütüphane kültürü"müz olmadığı sürece "bilgi okuryazarı" bir toplum olabilmemiz mümkün görünmemektedir...

yeni bir heyacandır kütüphaneler...

Kütüphane deyince ilk aklıma halk kütüphanesi geldi.. Dönem ödevleri eskiden internetten çıkmıyordu.. Gider kütüphanelerde ansiklopediler karıştırırdık.. Oralar da aradığım kitapları ve konuları bulamadığım sıkıntılı günlerim aklıma geldi.. Ama bir o kadar da zevkli günler.. Saatlerce kitapları karıştır dur, kağıda çek.. Arkadaşlarınla beraber güzel geçirdğim yerlerden biriydi.. Uzun zamandır hiç kütüphaneye gitmiyorum aklıma geldi birden..

Bir de tabii neyin bizim için kitap olup olmadığı önemli. İki kapak arasındaki her sayfa tutarına kitap gözüyle bakmak, kitap diye onları okumak kitapsız kalmışların çaresizliği olsa gerek. Kapağından üslubuna, içeriğinden misallerine kadar kişiye ayna olabilecek en değerli kitabı, kendini görmek ve okurken kendi sesinden kendini dinlemek isteyen her tahkik talibi bulmalı. Kütüphane; ağırlığı kaldırılamaz raflar, duvarlar boyunca yükselen kitaptan sütunlar, gözün ürktüğü, aşılmaz yükseklikler, erişilmez ve açılmaz kara kapılar mekanı mıdır? Bu soruya koca bir hayır yükselir hangi mecliste sorulursa sorulsun. Yediden yetmişe hepimiz için verilecek cevap hayırdır. Kitap öğrenilmesi güç bir yabancı dil gibi bize uzak, çözümü mümkün olmayan insan kadar yaşlı bir paradoks, tamir etmekle zaman kaybedilmeyecek kadar sıradan bir eşya mesabesinde ise gözümüzde, gözümüzü verip gerçek bir kitap almalıyız belki de. Anlamı olan bir alış-veriş olarak kitap en mukaddes metalardandır. Sahip olma gücüne erişebilene. Kitap kokar, mis kokulu bahçeler gibidir kütüphaneler. Açılır ve kapanır, kalbe işaret vardır sayfalarında. Böylesi kitap, gerçekliği olan ama ulaşamadığımız hayaldir. Kitap deyince Rabbinin adını hatırlar mı ruhumuz? Okur mu ezbersiz, tecrübesiz, bilgisiz ve mütevazı? Besmele ile hamd ü sena ile okur mu? Okur da sonuna erdiğinde secde ile yaklaşır mı?

Ayrıca saman kağıt kokusunu özler oldum. Hep en güzel yerdi milli kütüphane..:)

Kütüphanelerdeki dikkatimi çeken şeylerden biri, eski kitapların heybetidir.

sessiz adımlarla raflarda gezinirsiniz bazen acı bazen tatlı hatıralaranız gelir tanıdık dost kitapları görünce...

Google hazretleri varken ne kütüphanenin kitap kokan huzurlu havasından ne de katalog taramanının tatlı-sert keyfinden yararlanabiliriz..

Sevgili abiciğim kütüphane deyince aklıma ilk senin kitaplığın geldi. Ama eğitimin için yurt dışına çıktığın zaman bütün kitaplığını hiç üşenmeden büyük bir özenle kolileyip benim odaya almıştım. Halende duruyor odamın en sevdiğim köşesinde. Her baktığımda seni hatırlıyorum ve her sana baktığımdada kitaplarımızı..;) değerli hazinen benimde en değerli hazinem oldu artık.

En güzel mabettir kütüphane...

Amasya Sultan II. Bayezit Camisinin kütüphanesine evden kaçıp kaçıp giderdim. Sessizliğin içine. Kitaplarla konuşurdum. Hehe:) Küçük bir çocuktum o zaman. Ağlardım bir de kütüphanede, ıngaaaa. Her seferinde yaşlı kütüphaneci beni evime bırakırdı. Ne günlerdi...

lisedeyken ünüverstedeyken çıkmazdım kütüphaneden. kitapların içinde kaybolurdum adeta. ama ödünç almaktansa satın almayı tercih ediyorum. benimde bir kütüphanem olmalı. benimde mis kokan bahçem olmalı...

Tek tek ilgilenirdim bir güvercini okşar gibi..

Kim bilir belki de etrafında böyle bir kütüphane olan mutlu bir azınlıktansınızdır

kütüp-hane denilen kitap kokulu bahçenin evinde misafir olarak en ağır şerhler ağırlamıştır beni ve şerha şerha çözülmüşümdür...

Kitap sevgisini bir yazarımız şöyle anlatıyor. "Dünyada hiç bir dost, insana kitaptan daha yakın değildir. Sıkıntımızı unutmak, donuk hayatımıza biraz renk, ışık vermek, daracık dünyamızda bulamadığımız şeyleri yaşamak için tek çaremiz kitaplara sarılmaktır. Düşünüyorum da, şu dünyada kitaplar yok oluverse, yaşamak ne denli güçleşir, çekilmez bir ağırlık olur.

En azından ben, kendime ait ihtisas kütüphaneme ihanet etmiyorum.. Sizi de kütüphane faaliyetlerine katılmaya davet ediyorum..

Cebimdeki son simit parasını dahi sahaflarda harcar, eve yürüyerek giderdim..

Kendim için bir kütüphane hayal ediyorum. Vasiyetimle birlikte bırakacağım bir ilim olmalı bu!

Hele bir de nadide yazmaları aldıysam elime, değmeyin keyfime.. Çocuklar gibi şen oluyorum.. Ama kurumun kapanış saatini hiç sormayın.. Bu defa da elinden elma şekeri alınmış bir çocuğun hüznü kaplıyor hemen :(

Siz de katılın!

Kütüphane ve arşivlerde hatrı sayılır mesailerim oldu.. Özellikle Ankara Milli Kütüphane ve İstanbul'daki Başbakanlık Osmanlı Arşivi'ne ne zaman adımımı atsam bu koku sarıyor yüreğimin mahzenini..

Güncel kitap, dergi, dvd, oyuncak vb. ödünç alabileceğiniz, internetten kataloğunu tarayıp ayırtma, uzatma ve istek yapabileceğiniz, ferah bir ortamda çayınızı yudumlarken gazetelere göz atabileceğiniz, çeşitli kültürel etkinliklere katılabileceğiniz, yolunuzun üstünde akşamları ya da hafta sonları uğrayıp ödüç ve iade yapabileceğiniz, yeni neler var bakınabileceğiniz ve güleryüzlü hizmet alabileceğiniz bir kütüphane olsa kim kullanmaz ki?

Rafları olmadan bir kitaplığı düşünün. Yahut rafları olmadan bir kütüphaneyi hayal edin. Saçma bir düşünce ve hayal olarak görmeyin bu söylediklerimizi. Kitapla ilgili en uçarı fikirden en olgununa kadar her şeyle ilgilenin. Olmadı ters çevirin kitaplığı. Teker teker kitaplar düşerken altında bekleyin. Bitmez tükenmez çöllerde kitap kervanlarına kervancı başı kesilin. Suyunuzu verin ama kitabınızı vermeyin.

Ve kesinlikle saman kağıt olacak. Hem de sarı saman kağıt.

o koku başkadır yıllanmış kağıt kokusu... teker teker dokunursunuz açarsınız kapağını yeni bir dünya başlar.. bazen çok beğenirsiniz bazen hiç beğenmezsiniz ama mutlaka bir iz bırakır sizde..

Okudukça özenmeyin yazanlara, ben de yazarım diye sarılmayın kağıda kaleme. Önce okuduğunuza saygı gösterin. Dolayısıyla yazarın imkanlarına ve yaşadıklarına. Kütüphanelerde yaşlanmayı ideal edinin. Torunlarınızla birlikte ziyaretçisi değil ev sahibi olacağınız mahalle kütüphanesinin projeleriyle uyuyun. Uyandığınızda gerçek olsun kütüphaneniz. Her birinden bir kelime, bir satır, bir cümle, bir hayat aksın zihninize. Uzatın elinizi en yakınınızda bir kitap bulunsun ve de en uzağınızda bir kitap. Adımlarınıza ayar versin, heyecanınızı yatıştırsın kitaplar. Uykunuzu kaçırsın. Kitapların birbirlerine fısıldadıkları ne var merakı sizi yatağınızdan kaldırsın. Eliniz üşüdüyse kitapla ısının. Farkına varamadığınız açlığınızı, tokluğunuzu anlamayacağınız şekilde kitaplar doyursun.

Teknoloji her zaman iyi değildir.. Günlük gazete veya özel dosya araştırmalarına eyvallah ama kütüphaneye alternatif olamaz..

suküt... sesesizlik bir başka alem çok defa zor toplamışımdır kendimi bir gezi yazısından

çok hoş bir başlık olmuş...

Gerçekten de öyle mis gibi huzurlu, sessiz, sakin...

Aradığınız en az bir kitap olsun. Ömrünüz boyunca bulamadığınız bir kitap da olsun tabi. Kitap deliliği, çılgınlığı, fanatizmi olarak görmeyin bu durumu. Kitaplar vasıtadır sadece. Bizi ulaştırdıkları şeyin kıymetinden nasipdar oldukları için söyledik bunca şeyi. Kitaplar aracılığıyla ulaştığımız şeyin kıymetini anlatmaya kelimelerin gücü yetmez, bakışların derinliği, zihnin berraklığı lazım.

sonra boş bir köşecik bulur oturursunuz ince belliyle çayınızı yudumlarken kitabı da sayfa sayfa yudumlarsınız. bazen görevli uyarır mesai bitti kapatıyoruz der mütebessim bir yüzle...

KÜTÜPHANELERİ SEVİYORUM KİTAP BAĞIŞ KAMPANYASI BAŞLADI!!!

Kimbilir ne çok anıları vardır, kaç elden geçmişlerdir. Ne gibi izler bırakmışlardır insanlarda?Hangi hayatlarda etkileri neler olmuştur?Daha bir görgülü, kişilik sahibi gibi gelir bana kütüphanedeki bu eski kitaplar.

Biz kütüphaneciler olarak yıllardır kendi çapımızda mesleki girişimlerde bulunuyoruz. Oysa kütüphane kullanma hakkının bilincinde olan her vatandaşın yetkili makamlardan "Modern Kütüphane Hizmeti" talep etmesinin de çok etkili bir yöntem olabileceği ortadadır. İşte burdan hareketle "mektepli " bir grup kütüphaneci olarak toplumumuzdaki kütüphane bilincini geliştirmek için bir takım gönüllü çalışmalar yapmaya karar verdik ve bu nedenle bir web sayfası hazırladık: www.kutuphaneleriseviyorum.org

Kütüphaneler hep hoşuma gitmştir. Heleki evin baş köşesinde eve anlam katan bı ev kütüphanesi görünce etrafımdaki herşey unutabiliyorum.

Ali Emiri Efendi'nin hayat hikayesini okuduktan sonra daha bir sarılmıştım kitaplarıma..

Eski 45'likler çok güzeldi. Ve 18-19. yy reform ve rönasans hareketlerinden arda kalan az sayıda el yazmaları Çok muhteşemdi.

1. hamur kağıttan kitapları okumakta bile zorlanıyorum.

Benim gibi kitap kokusunu seven okurların olduğunu görmek mutlu etti:)

eve geç kalmışlıgım bir kütüphane rafında kalmamdan kaynaklanmıştır..

Yaşasın okumak, yazmak dile dökmek..;)

Ben kendi adıma, kitaplarım arasında duyduğum rahatlığı hiç bir yerde duyamamışımdır.

kitaplar, kütüphane... tek kelimeyle huzur. gerçek bilgi huzurdur çünkü... bir de o huzuru yaşayabiliyorsan...

Korunmuş ve okunması emredilmiş bilindik bir kitap var saygıdeğer okuyucu! İnsan için ömrünce arayacağı kitap da bulamayacağı kitap da işte odur. İşte okunası bir kitap!

Ayrıca kitap kulübünde en yakın kütüphaneden ödünç alacağınız bir kitabı tartışabilir ya da fotoğraf kulübünde kütüphaneleri farklı açılardan resimleyebilirsiniz. Veya kendi ilgi alanınızla kütüphane sevgisini bağdaştıracak yeni bir kulüp açabilirsiniz.

İlk elime aldığım kitabı her zamanki gibi en son sayfasını okumaya başlarım :) alışkanlık işte. Yaydığı o muazzam kokusu zaten anlatılamaz..

Başlığı okurken şöyle bir iç geçirdim önce.. İçimden derin bir "ohhhh" çektim.. Zira sahaflara ya da arşivlere girdiğimde ciğerlerime kadar çektiğim tozlu raflardaki kitap ve vesika kokuları düştü gönlüme..

Ve kitapları ödünç almıyorum, satın alıyorum, bırakmak için...

Evimden dışarı çıktığım zamanlar, yanıma küçük bir kitap almayı hiç unutmam. Ne olacağı bilinmez ki. Kalabalık içinde insanın içine ansızın bir yalnızlık çökebilir.

başkadır kütüphane sevgisi yaşamak gerek o rafların tadını çıkarmak için :)