Offff... :)

kagıt kalem esaretı altında bıle sekle konulamayan, tum ezberlenmıslerı ters duz eden anlasılması ımkansız olan bı ezberbozan tanıyorum ben...

bır cok on ogretıyı cember dısında tutarak, hayatını sorgulayan ınsanları dusununce; her daım degısıme acık ama degısıme karsı dırenclı bu kahramanın bende uyandırdıgı merak bın kat daha artıyor...

Külliyatlar,

Hakayık-ı Hayat adlı eser var şimdi elimde yalnız onu ezberimde tutmalıyım...

olacak doğrusu.

Bana birisi aşık oldu.

söyleyin söyleyin merak ettik:)

Kendimiz!

Bibliyografyalar,

Bu süreçte bir eskiyen daha vardır. Onu hiç söylemeyelim.

Düzeltir, özür dilerim.

İşte bu nedenle anlık değil süreç dahilinde yaşamalı, işte bu sebeple ezberci değil ezberbozancı olmalı.

Fazlada bir olumsuzluk eki getirmişim bir yere.

Hayatınızda aşılmaz kırmızı çizgileri aşan birine rastlamadan oldum demek mümkün değil diye düşünüyorum.

Ezberler, ezberler, ezberler...

boylesı ınsanlar kımın ne dedıgıyle ılgılenmezler...

boylelerıne cok sık rastlanılmaz. anlamlar yuklenerek varedılmeye calısılan kahramanlardan bahsetmıyorum tabı...

Velhasılıkelam, ezberci ve kalıpçı yapımızı boz madığımızdan eskiyi de eskitiriz, yeniyi de!

bırılerının ne dıyecegını dusunerek hareket etme hastalıgına kapılananlarla cevrelenmısken etrafımız, boylelerının umursamazlıgı agır gelıyor topluma...

Jest ve mimimkler, içinde türlü türlü ifadeleri barındırır. Genel anlamda belli duyguları ifade ediyor gibi görünseler de aslında her jest ve her mimiğe yüklenen anlam çok farklıdır; hatta bu anlamlar zıtlık bile içerebilir kendi içlerinde.

Kafa kemikleri,

Yanlışlıkla yazılmış bir ek bile adamı idama götürür. Allah esirgesin.

evet yaşama dair tüm ezberler bozulmadıkça daha iyiye ulaşmak hep sır olarak kalacak. insanların hep doğrularını görmeye koşullanmış bir makine gibi olması kısmen isabetli ama özünde yanılgılı bir yargıdır. insanın yetişme süreci farklıdır. çocukken aile etkisi gençken çevre etkisi ve olgunluğa yakın bir süreçte ve o sürecin sonrasında ise kişinin kendi doğrularına göre yaşamı biçimlendirmesi başlar. doğruların bireyler ve toplumlar arası olan farklılıklarından dolayı 'doğru' çatışmaları olur. bu çatışmalarda taraflar kendi doğrularını mutlak doğru görebiliyor. yanlış. insanların doğruları kendi yaşama biçimlerine uygunluğuyla vardır. ama insanoğlunda akıl denen bir şey var. bazen kendi doğrularının aslnda yanlışa meylettirdiğini görebilecek kadar akıllı bir varlıktır insan. ama vazgeçmenin dayanılmaz bir zorluğu vardır. kendi doğru bildiği şeyin özünde yanlış olabileceğini kabullenmeye ise erdem deniliyor galiba. erdem ise herkeste olan bir şey midir? bilmiyorum:)

yeni yada eski, "biz"den ibaret değil mi zaten?

ama soru ısaretlerını tamamen ortadan kaldırmak ıcın sunu da eklemelıyımkı bırılerının dusuncelerıyle hareketlerını sekıllendırmezler sıradan olmayanlar...

Sıra bana geldiğinde kendisine çoğu noktada hak verdiğimi ancak kavga ve gürültüyle bu işin çözülseydi bugüne kadar çözülmesi gerektiğini...

Farmakolojik bilgiler,

Sn. pym; bu kişiyi merak ettim.

''Eski'' ortadan kalkmıştır ve bu kez ''yeni'' ortaya çıkmıştır. Ama biz bu sefer de ''yeni''ye ettiğimizi bırakmayız. Çok kısa bir süre önce mezara yolladığımız ''eski''ye bu sefet methiyeler düzmeye başlarız. Çünkü ''yeni'' de bizi memnun etmemiştir. Zavallı ''yeni''nin de kaderi ''eski''sinden çok farklı olmaz. Hele bir de ''yeni'' bizim çıkarlarımıza aykırı hareket etsin, uffff... İşte o zaman durum felakettir. ''Yeni''ye karşı bir kontratağa geçeriz, kontrgerilla oluruz. Bize hükmetmek istemese de öyle hissederiz, ve gece baskınlarıyla ''yeni''yi yıldırmaya çalışırız.

Nefesi alılsın ve verirsin. Biyolojiktir, müdahale etme imkanın yoktur. Herkes aynı nefesi alır ve verir; lakin cümleler öyle değildir! Sen A dersin karşındaki Z anlar, C bile anlamaz doğrudan Z!. Belki de anlamak istemez.

sıradan olmamakla kastettıgım seyde yetersız olmakla bırlıkte ılk satırda acıkca anlasılmakta...

Dedi: Bilmiyorum, bilmiyorum, bilmiyorum.

olsun ondan kurtulmak ister. binlerce örnekte gösteriyor ki dünyanın böyle çabuk iyileşme olmadıkça, bir anda dertten kurtulması iyileşmesi demek degildir."

sıradan olmamamanın gunumuz ıcın bır erdem oldugunu sanırım kabullenırsınız...

Sordum neden?

Montaigne

Acı gerçek bu maalesef. :(

Diğer taraftan ''ezberbozan''lara karşı tepki mekanizması çok sert işliyor.

Tüm ezberlerimi bozdum

değişmeyen tek şey değişimdir diye düşünmeli ve her zaman olmasa da zaman zaman kendimizi yenilemeliyiz. hayat kısa, hep aynı tekrarlarla arayışımızı nasıl sonlandırabiliriz ki... yada belki sonlandırmamalıyız bu yüzden; sırf bu inat yüzünden.

en cokta sıradanlıgının farkında olmayanların hallerıne acırlar...

Kütüphane listeleri,

Sevgili gamze; kimine göre ''biz''den, kimine göre ''siz''den. Son tahlilde ''insan''dan, yani yine ''biz''den.

ezberleri bozduracaktık... olmadı:)

ezber bozmanın laf obegınden ıbaret olmadıgını kanıtlayan bırı...

''Eski'' eskideyken, demediğimizi bırakmayız, eleştiri dozunu öyle artırırız ki, eleştiriye kazandırdığımız ivme ile kendisinden başka yararlanabileceğimiz bir şey yokken ve iyi ya da kötü bir şekilde etkilenmişken, garibimi yer kürenin en derinliklerine göndermekten hiç çekinmeyiz.

Bir _me eki cümlenin anlamını nasıl da değiştiriyor.

Bizim toplumumuzda zihinleri ezbere yormak karakteristik bir özellik.

sürecin kendisi olabilir mi bu;"zaman"?

alıştığı tüm şeyleri bir kenara bırakıp, yeniliğe açılmaya ne kadar da muhtaçtır insan ama bu ezberi bozmamaya ne kadar da inat eder kendi kendine...

Telefon numaraları,

Evet, özellikle ''yeni'' kavramına çok uzağız.

yol akar yınede; sıradanlar, sıradanlasmak ıstemeyenler ve ezber bozanlar ıcın...

"bir devleti hiçbir şey yenilik kadar rahatsız etmez. degişiklik hep kötülüge ve zorbalıga yol açar. bir tek parça bozulunca düzeltilebilir. her şeyin özündeki bozulma ve çürüme egiliminin bizi ilkelerimizden uzaklaştırmasınada karşı koyabiliriz;ama koca toplumu yeniden kalıba dökmeye, bu kadar büyük bir yapının temellerini degiştirmeye kalkmak, düzeltecek yerde silip süpürmek, ufak tefek kusurları toptan bir kargaçalıkla düzeltmek, hastalıkları ölümle iyi etmek."devlet degiştirmekten çok yıkmak isteyen" kimselerin işidir. dünyanın birden düzelecegi yoktur;ama insan kendini sıkan şey karşısında o kadar sabırsızdır ki, her ne pahasına olursa

bazı ezberleri de bozmaya gelmez, insana acı verir ezberimizi bozduğunda.

hatalarımızı kabullenmek değiştirmeyi gerektirir. oysaki değişmek yorucudur, zahmetlidir. basmakalıp bilgilerle öylece kalakalmak zahmet vermez insana.

Ezber bozuldu.

cesaret gerektırır ezber bozmak, sıradanlasmıs yıgınlara sadece acır boylelerı...

Ezberbozanlar, bazıları için tahammül sınırlarını zorluyor. Ezberbozucular bu bazıları için ''çelişkili, tutarsız, bir öyle diyor bir böyle diyor...'' gibi son derece sığ etiketlenmelere maruz kalıyor.

Cümleler de böyledir. Konuşma eyleminin bir sonucu olan cümleler, standart değer yargılarını içinde barındırmaz aslında. Kişi, karşısındakinin cümlesini görmek istediği gibi görür; derinlemesine analiz etmek yerine sadece anlamak istediği gibi anlamaya çalışır. Oysa o cümlelerde de tıpkı jest ve mimiklerde olduğu gibi türlü türlü anlamlar mevcuttur.

bırılerının davranıslarını anlamlandırma cabaları gereksızdır ol sebebten...

her turlu baslangıca cesaretı olmasına ragmen degısıme karsı dırenclı olması sahıp oldugu ozellıklerın dogustan geldıgıne en buyuk kanıt...

sıradanlasmaktan vazgecme cabası ıcıne gırıp kahraman olma sevdasına kapılanlar bılmelılerkı olagandısı olmak calısmakla elde edılecek bır erdem degıldır...