eğer bir yeri seversen o yer dünyanın en güzel yeridir...

yaşadığımız şehir değildir bize mutluluk ya da hüzün veren. içimizde yaşattığımız şehirdir. sorun şehirde binalarda insanlarda olmasa gerek. sıkıntılarımızın, mutsuzluklarımızın kaynağı içimizde bir yerlerde saklı. içinizde huzur mutluluk varsa onu baktığınız bir ağaçta görürsünüz. hiç tanımadığınız bir insanın yüzünde belkide. içinizde sıkıntı keder varsa en güzel şeyler bile batar yüreğinize.

tutunamıyorum sana

Islak sokaklar mevsimindeyiz artik..

şimdi kendi memleketimde asıl mesleğim öğretmenliği yapıyorum ama yine de tutunamıyorum. Mesele kendi memleketinde olmak değil, mesele tutunamamak bu kirli çağa, kirli topluma...

O gün hayatımın en mutlu günlerinden biriydi. Atanmıştım artık kamudaydım özel sektörden kurtulmuştum. O an gideceğim şehrin ilçenin pek önemi yoktu. Toz pembe günler hızla geçmeye başladı. Çok yalnızdım artık, yanımda hayatımda kimse yoktu. Ailem uzaklarda... Zaman sanki durdu bu şehirden gideciğim umuduyla öyle kaldı hayat. Tayin imkansız gibi bişe, tekrar kpss hayal yada çook zor.. Belki abarttığımı düşüneceksin ama öyle be kardeşim valla çok zor..

Bazen bir şehri sevebilmek için oradan uzak kalmak gerek... Uzak kalıp sevebileceğim, özleyebileceğim tek şehir BaŞkEnT...

şehir

Sensiz olan bu ask istemem bensiz olsun!!

onlara benzeseydiniz zaten çok tan tutunmuştunuz o şehre. insan 7 sinde ne ise 70 inde odur. keşke böyle olmasa ama böyle işte. insan gibi insanlar uzaylı oldu sözüm ona insanların arasında.

Bu hiç görmediğim cümlesi kadar saçma bir cümle de hiç görmedim... Ya görürsün, ya görmezsin... Ne yani "azıcık ucundan" da görme ihtimalin var mı ki böylesi durumları?!.

işte hayalimdeki o yer dediğinizde gittiğiniz yerde uzun süre kalacağınızı ya da hayatınızda önemli yer tutacak anları orada yaşayacağınızı anlıyorum. yani umut yüklü olarak gittiniz mutlaka. çok mu şey beklediniz acaba?yoksa aslında insan heryerde insan ve bulunduğunuz yerde de var birileri mutlaka, hayatınıza yön verebilecek hayatınızı kolaylaştırıp yüzünüzü güldürecek birileri var mutlaka da siz mi bulamadınız ya da seçemediniz?bulunduğunuz ortam mı yeterli değil hayalleriniz için?bence yanılıyosunuz;)

karanlıgınla rüyalarımı korkutan şehir

Darma dagin saclar islanmis yüzler hep yere bakar..

Sensiz olan bu sehir istemem asksiz olsun..

eğer dünyanın en güzel yerini sevmezsen;

bize koklattıgın için naylon gülşenlerinle

Kahveleri bile dert yüklenir.. Caylari daha bir demli..

ben de yaşadığım şehre ilk geldiğimde tamam işte burası demiştim. 5 yıl oldu. şimdi hayatımı mahfeden şehir oldu burası. sevmediğim, nefret ettiğim yer oldu. insanları, sokakları, evleri, dağları, havası, suyu, gök yüzü her şeyi düşmanım.

hangi coğrafyada oldugun dahi bilmiyorum... bir gidiş bu denli çizik atar mı insanın ruh dünyasına.. artık tutunuyorum bu şehre.. kalan kaçaksa giden sürgün.. sen tutunama içinde sakladıgın şehre... kalbinden, beyninden de kaçabildiğin ölçüde her iklimde yaşayabilirsin umarım...

ben de 4 yıldır çalıştığım şehre tutunamıyorum artık memleketime dönmek istiyorum

Bazen olmayınca olmuyor. Senin hayata bakış açında bir problem olduğunu sanmıyorum. Şehirler de insanlar gibi, bazen anlaşabiliyorsun bazense anlaşamıyorsun. Ankara'yı seviyorum ama yine de yok olmuyor yavan kalıyor, ruhuma hitap etmiyor mesela.

Bir şehri şehir yapan orada yaşayan insanlardır derler ya... Buraya ilk gelişimi hatırlıyorum:"Burası hayalimdeki o yer"demiştim. Şimdi kendimle hesaplaşmadayım:"Ben mi uyumsuz, huysuz, asık yüzlü, çıkarcı insanım?"diye. Ben ki önyargı nedir bilmem, herkese ve heryere güvenle yaklaşırım. Degerlerimden, inandıklarımdan mı vazgeçmem lazım, yüregime haset, öfke, iki yüzlülük mü yüklemem lazım?İçimde hala küçücük bir umut var yanıldıgıma dair... yanılıyorumdur, degil mi?

bir sandalye çekin zor günlerin altına ruhunuz bir inancı başkent yaparsa kendine ırmak geçer içinizden yalnız oturursunuz kenarında bir vakit sıkılırsınız yürürsünüz kenarında dengenizide kaybetmiş yada birisi tarafından itilmişsinizdir ama korkmayın bir şehir içindekini ne kadar üzsede boğmaz öldürmez acıtmaz...

Büyük şehirlerin biz küçük insanlarından insan manzaraları...

kültürü insanları. yaşantıları çok farklı geldi bana belki de hayalimdeki bingölü büyüttüm gözümde.

gülerken içindeki sahte gülüşenlerle

Ne diyelim; şükür kavuşma gününü geciktirene!.. Şükür ayrı düşürene!..

Yalnizlik yagar caddelerine..

Neyse, konu dağıtmada üstüme kimseyi tanımadığım ortada iken bu mini konuyu da dağıtarak kendi rekorumu bu kadar erken kırmak istemem... Bu yüzden seri bir şekilde konuma dönüyor ve sokakta sigara içen ve para sayan kadın profilinden daha kötü bir profil olur mu şeklinde zihnimin bana yönettiği ve düşüncelerimin benim için cevapladığı sorunun cevabına geçerken, benim gibi çağdışı düşünenlerin de benimle birlikte "Olur tabii; sigara içerken para sayan kadın" dediğini şimdiden duyar gibiyim...

bir şehre sadece şehir olduğu için degil içindekilerle nasıl şehir kalabildiği kimliğini korumaya çalışabildiği için soru sorulmalı...

Bu kalabalik sehire hüzün yagar bu zamanlar..

Sokakta dondurma yiyen, ciklet patlatan kadınlardan daha itici geliyor, sigara içen ve para sayan kadınlar... Ama şanslıyım; düşünüyorum da şimdiye kadar gördüğüm görüntülerden daha da iticisi, kötüsü var... Henüz düşüncelerimin düş alanından çıkıp, yaşadığım mekanlarda gerçeklik kimliği kazanamadığı için şimdilik hiç görmediğim görüntüler...

şehri yazmadığına göre, sorun şehirde değil heralde :)

aynı durumdayız.. sanki ölecekmiişim gibi hissediyorum.. gitmek istiyorum bu şehirdennn..:(

o yer dünyanın en güzel yeri değildir... ;))

A. Özdoğan..

Aslında tutunmak istemiyorum da... Çünkü onlara benzemekten korkuyorum.

en güzel şehir henüz görülmemiş olandır:)

peki kendi memleketine tutunamayan.

aydınlıgınla yüregimi karartan şehir

tutunamıyorum sana ey şehir l..

yanılgı payı bırakmayacak kadar net artık insanlar...

Bu güne kadar nasip olmadı görmek... Bundan sonrası için de temenni, görmeden gitmek...

yanılmıyorsunuzdur...

Unutulan sevgililer hatirlanir veya sevgililer unutulmaya calisilir

ben de bingöle tutunamadım.5 yıldır bu şehirdeyim

büyüklügünle gözümde küçülen şehir

yaşadığınız duyguları 3 defa yaşadım gurbette ve erken yaşta.3 memurluk değiştirdim

ısınamıyorum sana