Acı çekmekten kaçmamız mümkün değil.. Tanrıyı hayatlarına hayatlarına karıştırmayanlar ise; bu dünyanın bir kuralı, feleğin cilvesi olarak acı çeker..

Rabbim acılarımızı da, zevklerimizi de za?ya salmasın! Amin

Ve bir kadin, 'Bize acidan bahset' dedi.

Doktorunuza güvenin ve verdigi ilaci sessizce ve sakince için;

Çünkü size sert ve hasin de gelse, onun elleri

Ve size ilaci sundugu kadeh dudaklarinizi yaksa da,

Acı hayattır. Bazen aşktır, bazen yitip gidenin ardından yaşamak mecburiyetidir. Bazen bedende bazen ruhta hayatın tam kalbindedir acı.

hayranlikla izlemek üzere açarsaniz, acinizin, nesenizden

Her yaşanılan acı bir sonraki ringe hazırlık...

'Görülmeyen'in sefkatli elleri tarafindan yönlendirilir.

Acı biraz gübre gibi çok çabuk olgunlaştırıyor...

ayni dogallikla, kalbinizin mevsimlerini de onayliyacaksiniz.

Nasil bir meyvenin çekirdegi, kalbi Günes'i görebilsin diye

Ve eger kalbinizi, yasaminizin günlük mucizelerini

O'nun kutsal gözyaslariyla islanmis kilden yapilmistir.'

Siz hiç denizde sarp kayalıklardan aşağıya süzülen bir martının yukarı çıkışını izlediniz mi?..:)

Bildiğim;

Ve kirlarinizin üstünden mevsimlerin geçisini kabul ettiginiz gibi,

Acilarinizin çogu sizin tarafindan seçilmistir.

Acının tadı kekremsi bulaşmış ve pas tadında silinmez, kokusu sinmiş ve gıcıklayıcı, dokunuşu yakıcı ama kalıcı gördüğüm ise silinmez bir süliet gibi...

Ve o cevap verdi:

"Acıyı bal eylemek" ise 'zor' için yorucudur.

acı ne yapacağını bilememektir

acının zirvesindeyim ama hayır bir damla bile gözyaşı yok

Acı,"zor" olandır.

Görünümleri ve şekilleri üzerinde irademizin payı bulunduğundan, çektiğimiz acı ya da tattığımız zevk birer olgu olmaktan çıkarak değere dönüşmekte; ?günah? ve?sevap? kazanabilmektedir.. Çekeceğimiz acılar rızkımız gibi taktir edilmiştir.. Biz, payımıza düşen acıyı?olgu? olarak da çekebiliriz, bir?değer?e dönüştürerek de çekebiliriz.. Yüce bir amaç uğrununa, halis bir niyetle çektiğimiz acı bizim amel defterimize sevap olarak işlenecektir inşallah..

acının resmini yapabilir misin abidin

acı düşündüğünden de çabuk geçer

Bir annenin evladını kaybetmesi mi, anne- baba ya da yakınlarımızı kaybetmek mi, aşk mı?

Halil Cibran

'Aciniz, anlayisinizi saklayan kabugun kirilisidir.

ölüme duyduğun istektir

Kesin sınırlarla belirlenen 'özgür'hapishanemizde, mutluluğun en büyük düşmanı "düşünce"den olabildiğince uzak durarak mutlu olma oyununu oynamaya çalışıyoruz...

acı sevdiğin insanı kaybetmektir için öyle yanarki hiç bir şey dindirmez unutamazsın evet yasam devam eder ama için herzaman tarifi imkansız acılar yaşar acı çaresizliktir bencede sevdiklerini geri getiremezsin...

Geçmez sandığın tüm acılar geçer. Geride ise en güzel hediyesini bırakır. OLGUNLUK.

Ve bir sonraki ringse bir öncekinden daha şiddetli...

hiç de daha az harikulade olmadigini göreceksiniz;

yaşadığım tam da bu herhalde...

Acının en sadık dostu ise SABIRdır.

sanırım evlat acısıdır insanın en çok canını yakan Allah kimseye göstermesin

Acı'nın sizde ki tarifi nedir?

kabugunu kirmak zorundaysa, siz de aciyi bilmelisiniz.

acı, çaresizliktir..

Acı bazen yitmek, bazen silinmek, bazen yaprak dökümü, bazen dalga çırpınışı, bazen gök gürültüsü, bazen gözlerdeki donukluk bazen de ölmektir... ama nefes alıp verdiğin halde ölmektir...

Sizce en büyük acı nedir?

Tarifi varmıdır bilmem ACInın.

ölememektir...

Acıadan gecer zirveye giden yollar... ve eğer arzuladıgımız şey buna değecekse biz acımıza talip olmuşuz demektir.. acıya yürümek ve sevmek kanayan tüm yaraları..

Acı ruhumuzu neşeden daha çok sarar, sarmalar. Acının o derin, çalkantılı sarmalında bütün benliğinizle çırpınırken varlığımızın farkına varırız...

acı işte duyduğum şu anki hislerim galiba... heryerden herşeyden yok olduğunu anlamaktır. Acı sanırım hiçlik gibi hissetmektir... Boş boş bakmaktır boşluğu anlamaktır.

Bu olayların herhangi birisini yaşadığımızda ne kadar acı çekersek çekelim birileri gelip hayatın her şeye rağmen devam ettiğinden bahsedecektir... Klasik "ölenle ölünmüyor" söylemiyle noktayı koyacaktır.

iyilestirmek için sundugu 'aci' ilaçtir.

acıyla ilğili ismini hatırlayamadığım bir filozofun güzel bir sözü var: acı çekmedikçe insan ilmin efendisi olamaz...

Ve kederinizin kisini da, pencerenizden huzur içinde seyredeceksiniz.

Acının ve zevkinde yoktan varolmadığını, vardan da yok olmadığını düşünüyorum?Herkes için takdir edilmiş belirli oranları vardır..

acı kaybetmektir kayetmenin ne olduğunu anlamaktır acıyı yaşayan bilir

Aciniz, aslinda içinizdeki doktorun, hasta yaninizi

acı insanı olgunlaştırır...