Gazete okumaya dahi üşenen insanlardan müteşekkil bir toplum olarak her konuda fikrimiz var. Neyi sorsanız mutlaka fikir beyan edecek en az bir kaç kişi çıkar? Bu bilgisi olmadan fikri olan tayfa ne yazık kı anne, baba, abi, kardeş ve dostlarımız olabiliyor. Bu sorunsallık toplumsal mı? bireysel mi?

Bilmemeyi asla kabul etmeyen, bir konuda sorulan soruya dair fikrinin olmamasını hakaret sayan bir bireyler topluluğu olarak aslında bilginin sınırsızlığına sınır çizerek kendi ufacık bilgi dağarcığımıza hapsetmiş oluyoruz.

Bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olmak, toplumsal bir sorun olsa gerek. Bu sorun, evde, işte, üniversitede kısacası hayatın her alanında karşımıza çıkıyor. Okumayan bir toplum olmamız ve bilgiden korkmamız bunun en büyük nedeni diye düşünüyorum.

Okumaktan yada okumamaktan kasıt ne olursa olsun; okumayan bir insan ile söyleşi bir süre sonra kısır bir döngüye girecektir.

Okumaktan kastım okur yazar olmak değil zira dikkat çektiğim husus "idrak" edebilmek manasında okumaktır. Çoğumuz genel izleyici modunda olduğumuz için zahmetsizce olup biteni, akan hayatı, değişen dünyayı anlama çabası göstermeden sadece izliyoruz. Bütün problemlerin de çıkış noktası bu zahmetsiz izlemekten kaynaklanıyor. İzleyerek öğrenmeye çalışıyoruz, tıpkı kedinin izlediği kasaptan kasaplığı öğrenmesi gibi. Kediye sorsan izleyerek edindiği bilgi ile kasaplığı kasaptan iyi yapacağıdır. Bu durum insanlığın geleceği için vahim bir durumdur.