Türkiye de yaşamak hiç stresli değil (:

gerçekten artık her şeyi kanıksar vaziyete geldim. her şey o kadar sıradan ve lüzumsuz ki işin garip tarafı içinde bulunduğumuz durumu bir kadermiş gibi kabullenmiş olmamız. sürekli yere baktığımda ve kafamdan dertli düşünceleri geçirdiğimde gökyüzünün varlığından haberim olmuyor. mesela bazı zamanlar 2 hafta boyunca gökyüzüne bakmayı aklıma getiremediğimi fark ediyorum. yani diyeceğim o ki bu mülakat beklentilerinden bir sonuç umma beklentisi içinde hayatın bundan ibaret olduğunu varsayar duruma gelmişiz...

evet açlık çok güzel bir şey