Hadi doktora gidelim:))

Ben biliyorum artık, nankörlük denen şeyi de yaptığımı...

Bence etrafımızdakilerin bizden çok şey beklemesine sebep olarak kendimize en büyük kötülüğü yapıyor, onları bu tavizlerimize alıştırıyor, sonra da yetişemeyince önce suçluluk, sonra da yorgunluk hissediyoruz.

Gülce hocam başlığın hayırlı olsun.

bunlar benim heep kafamı kurcalayan bişeyler

"insanların size karşı olmaları diye birşey yok, onlar sadece kendilerinden yanadırlar" çok basit gelecek ama ben bu sözden çok faydalandım. Birçok defasında olaylara bakış açım değişti. Tabii herzaman hatırlayamıyor insan.

İstediğin cevaptan başlamak istiyorsan adamın ya da kadının neyse işte soru sormasını bekliyon. Bunun için çaresizce melul melul gözlerine bakcan terminatörün aman terapitörün:))O zaman sana soruyo:Derdin ne kardeşim?:))

neyse gelelim başlık konusuna.

ben de gitsem mi o terapitörlere

Ve adil bir şekilde cezayı da onlar çeker:))

Kimse için, pozitif bakışımı heba edemem...

Evet evet gidelim.

Herkes kendi fedakarlığına yapılan nankörlükten muzdarip... Herkes fedakarsa kim bu nankörler?Bi yerde hata yapıyor olmalıyız... Sıkıntıdayım... Bi yerde hata yapıyoruz... Nerde... Sizce?...

Ne bekliyoruz acaba yakınlarımızdan...

haklılık payın baya bi yüksek ilginç :)))

diyom ben de acep böyle mi imtihan oluyorum

Ya ben de değilim de... Ben bi yerde yanlış yapıyorum... Bazen tıkanıyorum bu nedenle. Cidden ama cidden çok hassasım ve çevremdekileri çok düşünürüm, ben böyleyim, ama kimse mutlu olmuyor... Psikologlar bişey bilmiyo sanırım, dediklerini de yapıyorum ama ı ıh...

aslında pek de bişey beklememek lazım

ya napıyım kıııız

Fazla söze gerek yok yani.:((

Aradasırada bazı fedakar babalarda çıkabiliyor. :)))

biri beni götürse giderdim

Bir çok insan kendi yaptığı işlerin fedakarlık olduğunu, karşısındaki insan tarafından yapılan ve işine gelmeyen bir olay karşısında da o kişinin nankör olduğunu kolayca söyleyebiliyor.?

ilk terapitöre gittiğinde nerden başlatıyooo?

Bi de...

Nerede okudum ben acaba?Hatırlayamadım ama, fedakarlık aslında incitici bir duygudur diyordu özetle. Yaptığınız bişeyin fedakarlık olduğunu düşünüyorsanız yapmayın, çünkü yaptığınızın fedakarlık olduğunu düşündüğünüzde ve kendinizi fedakar olarak adlandırdığınızda, mutlaka karşılık bekleyeceksiniz Günü gelip karşılığı alınamayacaksa ve sözü edilecekse"ben neler yaptım senin için, sizin için" diye, en iyisi yapmamak sanırım. Yapmaya mecburum ama diyorsak, o da fedakarlık değil görev oluyor.

Bu konuda teorileri duymam lazım...

Sorun yok.

kızlar bana gelin diyorum size yaaaaaaaaaaaa. ooooooo anlatamıyor muyum...))) çok iyi bunalıma spktuğum gibi çok iyide tedavi ederim yane.

bi de çok merak ediyom

Neyse canım ben bu başlığı açtığımda oldukça sıkıntılıydım... Bir dostum demişti ki bana düştüğün yerden her zamanki gibi kendin kalk, üzerindeki tozları silkele de belli olmasın düştüğün...

eğer öyleyse yandım

Nasıl olur?

ummanlar derim

yalnız korkuyom

ebediyette derim

İstediğin sorudan başlayabiliyon.

Süper...

derdin ne dese

İkisini ayırt etmek zor gibi:\

imtihanı geçmem için bunları değiştirebilmem mi gerek

Bu kadar doğal ve samimi olmayı nası beceriyon ya duygu?

ezeli yok derim

Bekleyenler değil bekletenler suçludur.

Bir düşünürün sözünü süs eşyası olarak satıyorlardı aldım.

Ben çok gittim.

Ben şunu söylemek istedim, fedakarlık olarak adlandırılan şeyleri çoğumuz yapıyoruz bunda hemfikiriz. Ama nankörlük denen şeyi de yapıyoruz galiba... Bunu sorgulamak istemiştim biraz da...

sanki insanlık vasıflarım eksik kalıyormuş gibi

ne yapsam

Annelerin evlatları ile ilgili fedakarlıkları dışında, pek öyle herkesin fedakar olduğuna inanmıyorum.

Bu sözü söyleyenden emin değilim ama decarts ya da montesqu olabilir.

kimseye bi zararım yok ama öyle hadi hadi de bi faydam da yok

çünkü beceremiyorum

hele ki verdiğimi alayım diye hiç beklememek gerek bence

Ve sen de başlıyon işte...

Öldüm yalnız şu terapitör lafına:))

liseli yıllarımda bir arabanın arka camında görmüştüm çok hoşuma gitmişti "yaptığınız iyilik kısa süre sonra göreviniz haline gelir" diyordu. ve evet hep öyle oluyor ne yazık ki

ben fedakar değilim gülce için rahat olsun :))

Ya şu forumda bi tane psikolojisi düzgün insan olsa da bizi döküldüğümüz yerlerden toplayıp doktora görütse ha?

ee ne zaman bitecek dese

Sağolsun,5 yıldır, kalktıktan sonra üzerimi silkelemeyi unutmuyorum sayesinde...

ben de kendime eziyet edecek kadar fedakarım. bazen düşünüyorum fedakarlık yapıyorsunda başına taç mı koyuyorlar diye. yok aslında ama işlemiş işte bi kere bırakamıyorum. ve belli bir süreden sonra bu fedakarlıklarımız insanlarda alışkanlık yaratıyor. ondan sonra da bir kerecik karşı çıksan hemen saldırıya geçiyorlar.

Yazık değil mi ya?Neden parçalıyoruz kendimizi?Ademoğlu kıymet bilir mi?Ne zaman bilmiştir?Ben şahit olmadım.

Grup indirimi de olur, baştan bi güzellik olmuş olur işte.

Uğursa hocammm, naber nasılsınız bu arada, artık görüşemiyoruz. Canınız sağolsun. Yaza uzarız sizin oralara nasılsa, reelde sanalda...

Mesele fedakarlık konusunun çok derinine inmiş olmaktan ve olayı abartmaktan ileri gelir.

başla bi yerden dese

herkesin fedakarlı ettiği yerde vardır, fedakarlık beklediği yerde vardır. İki kişi aynı anda biribirinden fedakarlık, anlayış beklerse sorun çıkıyor. İnsanlar yazılı olmayan bir kuralı uygularlar, karşısındaki insanın dahja çok ihtiyacı olduğunu hissetiğinde hemen fedakar insan oluverir. Ama bazı benciller vardır hep fedakarlık isterler. İşte onlarla sorun yaşanır.

çok fedekar olamadığım için kendimi suçlu hissediyorum

yaa öyle geniş soru olur mu yaw

istesem de olmuyo işte

yaw bende de tersi var kızlar

bana göre en büüyk hata alıştırmamak çevremizdekileri. beklenti içerisine sokmamak gerek. çünkü iyi de olsa kötü de üzülen biz oluyoruz maalesef.