Uzun, yorgun ve yeniktir.

Kim bilir belki de sana doyarım,

Benim kalemimden kan değil süt damlıyor

Zühre bir şarkı tutturmuş Babilden kalan

İmanım gibi biliyorum vakit asılmak vaktidir

Senin namına yıldızları kıskanıyorım.

Hasret fermanımı silemiyorum

Topraklar yağmura doyduğu zaman.

Sana bu mektubu evimin balkonunda yazıyorum

Şiirimsin günde bin kez okurum

Ulu kayalar parçalanıyor beynimin bir yerinde

Kim bilir kaç ışık yılı uzakta

Başı dumanlı dağları, dolunayı, ufukları

Yitirdim yönleri bulamıyorum

Derken kayıp gidiyor yıldızlardan birisi

Bir intikam fişeği gibi saplanıyor karanlığın karnına

Yine biliyorsun ki sevmedim ülküden başkasını

Dizemedim, dizilmiyor Sultanım

Sabrın sınırlarına dayandı

Başlıyorlar koşmaya kılcal damarlarımda

Bu aşk can evimde kaldı da yarım,

Dilaver Cebeci

Çözemedim, çözülmüyor Sultanım

Bilsen ıssızlıktan nasıl yılmışım

Ve Taksim gazinolarında trahomlu şairler

Ellerinki karanlığı kovacak

Her bayram sabahı uyurken kuşlar

Gül yüzünü geceler dokurum

Hasret

Sana dert dökmeye yetmiyor bir gün,

Kahrolayım sevmedim ülküden başkasını

Önce Allah sonra genlerim şahid

Hasret Türküsü

Domaniç yaylasında ne kadar dizginsiz at

Meltem vursa yüzündeki güllere,

Kendi sesinden Çeğen Tepesi şiiri...

Çamurumu çile ile karmışlar

Gündüzler, ağ atıp tuttular beni

Seni hayal eder dilek tutardım,

Üstünde Kabe resmi ve anamın duaları var

Toynaklarını hissediyorum alyuvarlarımda.

Çeğen tepesinde geceler!

Tükendi dermanım gelemiyorum

Nerdesin ey dokuz şavklı yıldızım,

Kağıt bile mısralardan tedirgin,

Dilaver CEBECİ

Azatlığın zirvesinde sohbete dalmış yıldızlar

Sevdam çiçek açar idi boyuna...

Kızların parmakları inceciktir.

Ellerini Bana Verecekmisin

Bekleme, ağlama, beni çağırma

Bir türkü bağrımı oyduğu zaman.

Göğümde bir yıldız kaydığı zaman.

Ben yurdumun en sert tütününden bir sigara sarıyorum

Bu sessiz dünyama girecekmisin

Kah gözünün deryasında yiterdim.

Süzemedim, süzülmüyor Sultanım

Zavallı dünya habersiz, zavallı dünya sağır

Zincirlerden azat olamıyorum

Kah zülfünün karasında yatardım,

Yazamadım, yazılmıyor Sultanım...

Bir yerinde demirden dağlar eriyor

Bu dağlar harami, yollar ejderha

Bir de seni seviyorum.

Emer hürriyetin parmaklarını bir yılan

Koşan bir atın soluğudur

Yazıp çizip ak alnıma vurmuşlar

Çağdaş şehirlerde sattılar beni

Daha söylenmemiş türkülere.

İstediğin o seccadeyi hemen gönderiyorum

Vakit gece, kalem hasta, göz yorgun,

Kanını içiyorlar bilmeden?Cennet atları?nın

Bozamdım bozlumuyor Sultanım.

Ve bildiğin sebeplerden ben gelemiyorum

Fecir vakti yıldızların ağrısı

Ezel meclisinde divan kurmuşlar

Sana bu mektubu bir gece yarısında yazıyorum

Ümitler dal-budak, ümitler sıcak

Sineme yüzlerce ok saplanırdı

Bir Harutla Marut, bir de ben dinliyorum.

Öfkeyle kollarını çemriyor yalancı fecir

Gaye hocam, Mustafa Yıldızdoğan da harika yorumlamış hani bu şiiri.

Dara düştüm sağım solum uçurum

Dokunurdu gönlümdeki tellere.

Atlas yelkenli gemileri unutmuş bir kaç levent

Gök maviyi, gün ışığı içinden,

kan döküldü bulutların saçından,

Gezemedim, gezilmiyor Sultanım

Geceler dolu böyle geleceği emziriyorum

Kulağım adını duyduğu zaman

Şimdi bu müşkülüm görecekmisin

Kirpiğin kaşına değidiği zaman.

Sevgimi üçbin yıl sonra doğacak torunuma yolluyorum

Koyakdaki gür derenin suyuna,

BİR MAHKUMA MEKTUP

Hala o iklimden sesler duyarım.

Buhara'nın ağaçları.

Bir sızı içimde keleplenirdi,

Kahrolayım...

Bir rahmet bekliyorum yağdı yağacak

Trahomlu şairler doğruluyorlar masaların altından

Çeğen tepesinde geceler

Bu diyarlar güzel ama doğrusu

Buhara'nın ağaçları

Mısra arıyorlar masaların altında

Bahar başlayınca elvan toyuna,

Ve gökte gümüş bilmeceler...

Ellerini bana verecekmisin

Viski kokulu bulvarlarda yavaş yavaş ölüyor.

Uzar gider o güzelim saçları

Sağ elimi koyuyorum tam yüreğimin üstüne

Zamanın tesbihi saçıldı yere

Ne kadar ürkek ceylan varsa Asya çöllerinde

Bir ceviz ağacı, bir duru pınar,

Dost kentleri yıkıp sana gelmişim

ŞİMDİKİ ZAMAN ÇEKİMİNDE

Sıcak solukları yalarken alnımı

Güvenim yok haftalara günlere

Esirin olmayı şeref bilmişim

Vurur kutlu toprağın bağrında iki yürek

Bu kısır toprağı sürecekmisin

Parmakları fahişelerin karanlık saçlarında

Yollarıma tuzak konuş bir kere

Kızların parmakları inceciktir,

Bu bendeki çölün suya çağrısı,

Dumanı ciğerlerime değil iliklerime çekiyorum

Söğüt dallarını eğdiği zaman.

Çeğen tepesinde geceler.

Bir de Çankaya yokuşunda rüzgara tutulmuş saçlarını

sitare isimli şiiri de güzel

Çankaya yokuşunda söylediğimiz marşı duyuyorum

Gözlerine koyu gölgeler indirmiş

Bakarak ağlardım cılga yollara,

Barış umdum şu yılların kaçından,

Geceler, zindana attılar beni

Yıllar yılı kaderimin hükmünü,

Ve göğe dua andıran bacalar...

Yüreğime kor düğümler atıldı