gitmek korkaklıktır

Boyunca naz ve incelik elbisesini giydin. Gel, sana düşkün olanlara peşinden koşanlara eteğini doyasıya öptür..

Hercaisin gonce gülüm kokulmaz

Ağlasa derd-i derunum çeşm-i giryanım sana

Çıksa can hak olsa ten ne can gerek ne ten bana

hoşça bak zatına kim zübde-i alemsin sen

... Aşk hikayesi, yılın en uzun gecesinde bile şafak sökene kadar sürer; öyle ki Mecnun sözünü bitirir ise Leyla başlar; Leyla sussa Mecnun anlatır...

-Baki-

Baran yerine dürr ü güher yağsa semadan

?Bir gonca sevdim eyledim ağyar alemi

insan yaklaştığınca yaklaştığından ayrı

bir can ki onun cananı yok, o can henüz can olmamış... AHMET PAŞA)

Aşık-i biçareye mümkün müdür ihfa-yi aşk

LaEdri

Öldüğüme ağlamazam, korkum odur ki ölünce

çocuksun sen ve bu dünya sana göre değil...

Meğer sevgili bu gece geleceğini bildirmiş."

Bahşeyleyip günahımı mesrur eder misin

Şekva-yı har eden de benim gül dikende?

terk-i can derler bu derdin muteber dermanına

Sayın Radyolog61 Zati'ye ait şu beyit ne hoşmuş teşekkürler paylaşımınız için.

acı sözler niyyet eylesen de olmam bihuzur

Şeyh Galip

Artık güneş görünmez olur, gök bulutludur;

Ne çare namımız çoktan yitmiştir...

Bir nihanice tebessüm de mi sığmaz cana

Dilde gam var şimdilik lutf eyle gelme ey sürur

Her kürside konuşanı bir şey bilir sanma sakın."

Ah mine'l-aşkı ve halatihi

Ve gönlüme geleceğini vaad et

Aşk bir nakkaşdur kim suret-i uşşakda

şeyhülislam yahya..

Bulunmaz vaslına fırsat benim pür-işve ceylanım,

Bir çare yok mudur buna ya Rabbel`alemin?

Kılma derman kim, helakim zehri dermanındadır

Harputlu Hacı Hayri Bey

Amma ki kande saklayalım ah-ı hasreti

Zalimin rişte-i ikbalini bir ah keser

sanman ki taleb-i devlet-ü cah etmeğe geldik

"sefayı aşktan kim anlar kiminle söyleşelim

Neşv ü nema bulamaz düşmeyicek hake nebat

Ne mikdarı ola canın ki benzedem sana canı..

ağlamış, o küçücük kalbi heyecandan göğsüne sığmaz olmuş, yer de onun olmuş

Aslım bana burhan imiş

Aşk aldı inan-ı ihtiyarım

Baki kalan bu kubbede bir hoş sada imiş

Tek bu alemde dövletin olsun.

Kevakib seyrine şeb ta seher bidar olandan sor

Bende Mecnun'dan füzun aşıklık isti'dadı var

yere düşmekle cevher sakıt olmaz kadr-ü kıymetten

Aşıkın ruhu, aşk derdi ile rahata erer; aşıkın derdine çare bulsalar, aşık hasta olur...

Sorun kim bu ne sevdadır bu sevdadan usanmaz mı

vaslına mümkün ola getürmek saba beni

"değerli şeyler ne kadar hor görülürse görülsün değerlerinden hiçbir şey kaybetmezler..."

Kimsesiz kaldım yetiş, kimsesizler kimsesi

Biz sende olmasak bile sen bizdesin gene

bülbül güle gül bülbüle yar olmadı gitti"

Şeyhi

Şevk bir zencirdir gönlüm anın divanesi

ben de mecal, ne sende cemal kalmıştır."

Amma ne kabile kıble-i derd

Ey pay bend-i dam geh-i kayd-u nam-u nenk,

Türkmen kızı, ertesi gün gelip baktığında otağın direğine, sevincinden

Neler çeker bu gönül söylesem şikayet olur

&#123; Nef'i

Bir kamil insan konuk olsa, o şehir şereflenir...

Allah'adır tevekkülümüz i'timadımız"

"Cefa gördük o nahl-i naz-perverden vefa derken

Seni kimler seve ben aşık-ı mahsun yerine?

Gönlüm belalarına öyle alıştı ki; artık senden gam da gelse bana sevinç sebebi oluyor.

Açsun bizim de gönlümüz saki meded sun cam-ı Cem

Bi-baht olanın bağına bir katresi düşmez

"Her kaçan çekse zemin eğnine kara kepenek

O zaman ki bezm-i canda bölüşüldü kale-i kam

Göz yaşlıların halin ne bilsin merdüm-i gafil

Bilsem kimedir meyl-i nihani-i derunun

bu beyitler de benden :))

Muhibbi

Yağmuru anlamayan bulutlar benim değil

Bir fanus içre iki şem? etmez ca?

Hattım hisabın bil dedin gavgalara saldın beni

Bülbül-i şuride-var, ey gül-izarım, sensedim...

oldukça ben götürme beladan iradetim

"Eşin var, aşiyanın var, baharın var ki beklersin

Sakın terk-i edepten kuy-u mahbubu Hüdadır bu

İçenin aklı gider sanki mey-i bigaştır

Geldi geçdi tuymaduk bir kuş konup uçmış gibi"

Dil bekası, hak fenası istedi mülk-ü tenim

Çeşm-i insaf gibi kamile mizan olmaz...

nahvet kılıp nasib fuzuli gibi bana

Fitnat Hanım

Bir nedür ben bülbülün zahmı hezar ur canına

"Dil mireved zi destem sahib-dilan Hudara

Gamım pinhan dutardım ben dediler yare kıl ruşen

"Gönül yetti ecel, zevk-i ruh-i dildar yetme mi?

Meded hey Hürrem-i devran, ne şair ne Süleymanım.

hep seninçindir benim dünya cefasın çektiğim

"Işka saldum ben beni pend almayup bir dostdan

İnsanı melek, cihanı cennet

Öyle zaif kıl tenimi firkatinde kim

Açıklama : Ya Rabbi lütfunu her zaman bana yol gösterici kıl. Sana ulaşmayan yolu bana gösterme.

(Dünya denen gülbahçesine geldik amma ne renk var ne de koku... Hatta sayesi kerem ve iyilikle ölçülen bir fidan bile yok artık orada)...

El değmedi şikayete şükr-i visalden?

"Yusuf gibi izzette sen Yakub veş mihnette ben

"Gelince vakti hacet geçmedim hatırlarından hiç,

"aşk bir şem'-i ilahidir benim pervanesi

Cihan buldu selamet dayansın ehl-i kubur.

Gönüldendir şikayet kimseden feryadımız yoktur!

Muradını anlarız ol gamzenin izanımız vardır,

Kıyametler koparmak neydi ey bülbül, nedir derdin"

Demek günah işletende sensin bana,

Fuzuli gerçekten büyük şair;bu beytini çok severim

Parasiz ademin yüzü garadır.

Kaçar mı mert olan bir can için meydan-ı gayretten

Hem mey içmez hem güzel sevmez demişler hakkına

Can bulunmaz heybesinde sende canı bulanın

Gönlüm bir öpücük mü, bir gül mü verirsin diye sordu. O afet sevgili ise yarım bir tebessümle gülü verdi...

-Yenişehirli Avni-

bu dünyada zevk, nakış, lezzet ne varsa küsüm

Mevlana

Gizle esrarını meydana saçma

Canan gide, rindan dağıla, mey ola rizan,

Ne ararsan bulunur derde devadan gayrı...

Nesimi

Sultan-ı aşka kul olalı padişalarız...

Şahid olsun aşkıma arz u sema sevdim seni.

Aktı gönlüm su gibi sen serv-i dil-cudan yana

nush ile yola gelmeyeni etmeli tekdir

Severem seni can bigi hata dedim maazallah

Tek zülfünü göreydim bahtım siyah olaydı

Anlanmaz ıstılahı kitab-ı muhabbetin

Gören sanır sefadan sema?-ı rah ederim:

«Dil verdiğimiz yare nigah-i gazabından

Bana ta?n eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı

çaresizlik ancak bu kadar güzel anlatılabilir.

Gecem hem gündüzüm mehtab-ı leyl-i tar-i giryanım,

Ademe mihr ü mahabbet bir beladır neylesün

Bir dem bela-yı aşktan kılma cüda beni

sen bana baktığın anda yüreğim bakışının tesiriyle ok gibi keskin olan kirpiklerine saplandı kaldı. biraz gözlerini yum da kirpiklerin bir araya gelsin ve gönlüm de seninle bir olsun.

Aşığım dersin bela-yı aşktan ah eyleme

Baş ayag eyb içinde olsan da,

Eğer nazar kılmışsa biri timsal-i zarafetine

Ne cihan olsa, ne can olsa, ne hicran olsa

tiz elden bu kızı huzura getirin'. Emir derhal yerine getirilmiş ki Ahu

Eğri olursan yay gibi ellerde tutarlar seni

Sağı solu gözler idim

Bu yürüyen halktan değül, Halık avazından gelür

Za'feran ile gelür şekl-i ecel tasvir ider

Biz bülbül-i muhrik-dem-i şevka-yı firaakız

Misafirsin bu hanede ey gönül.

Nefsden geçmişdür ol senden rıza ister hemin

Ol can içinde canan imiş

Bela dildendir ol dildar elinden dadımız yoktur!

Ger huzur itmek dilesen ey Muhibbi farig ol

Ben gülbün-i firakım bu fasldır baharım"

Mana murat olundukta ; Ayrılık günü yüzüme perde çek ey kanlı gözyaşı! Ki gözüm o ay yüzlüden başka bir şey görmesin.

Allah?adır tevekkülümüz i?timadımız

Bilirim rütbe-i noksanımı kamil değilim.

:) hay Allah harika bir başlık:) bu başlık için teşekkür ederim

Elbet birgün ölürüz, birgün yıldızlar düşer

Yavuz Sultan Selim, otağına yatmaya gelince, birden direkteki yazıyı fark

Erbab-ı kemali çekemez nakıs olanlar

Nahvet kılıp nasib Fuzuli gibi bana

Evet historianlady çok ince bir beyit...

Kadd-i yari kimi halkın serv okur, kimi elif.

Şeyh Galip'in değil mi güzel efendim. Bir önceki sayfada ben açıklamasız yazmıştım böyle daha anlam kazanıyor.

Bir nim neş'e say bu cihanın baharını,

Ayrılık gecesi canım yanar, ağlayan gözlerim kanlı yaş döker. Feryadım halkı uyandırır da kara bahtım uyanmaz...

Ateşi lianezsuzi millet iken

kim anun her paresi bir nevg-i müjganundadur"

Y. K. BEYATLI

Bu beyit bana, kokusunu rengini kaybetmiş kültürümüzün yıllar öncesinden bize işaret edilmesi gibi gelir.

Eylemez halvet-sera-yı sırr-ı vahdet mahremi

Bir can k'anun cananı yok ol can dahi can olmamış...

Azad iken esir idik Allah'a çok şükür

Çıkdı sefere haşmetli hünkar Murad-ı rabi

ben isterim belayı çü ister bela beni

Habibim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı

gözlü, endamı hoş, alımlı, nazenin, ceylan gibi bir Türkmen güzeli. Hünkarın

Geldikçe derdine beter et mübtela beni

Yardan mehcur iken düştük diyar-ı gurbete

O gonca dediki, ARİF OLANA BİR GÜL YETER...

"Seni bir şuh-ı sitemkara felek dun eyler"

Bu kar-gehde mu?ayyen mi?zacımız yokdur"

Zülfüm hayalin kıl dedin sevdalara saldın beni

Niçin kılmaz bana derman beni bimar sanmaz mı

Ne kendi eyledi rahat ne halka verdi huzur

Cahille Oturup Bal Yiyeceğine, Alimle oturup Kuru Ekmek ye...!!!

sırrı kaldıramamış ve birden duruvermiş.

"Vaslından ayrı n'ola kanım dökülse gül gül

Şeb-i hicran yanar canım döker kan çeşm-i giryanım

Oyuncak sanmayın! Ahlak-ı milli ruh-ı millidir

Onun iflası en korkunç ölümdür. Mevt-i küllidir

aşk derdinin devası kabil-i derman değil

Paradır

sen esirliğim ve hürriyetimsin

Gittin amma ki kodun hasret ile canı bile

Ademi adem eyleyen paradır.

Bir harab evdir, kalır divaneden divaneye

Var ne gem ta ki vardır emlakin

Bu insaniyyet ey dil gamze-i cananeden gelmez...

Bu Gazel Mecnun dilindendir...

Biz neşenin de gamın da rüzgarını görmüşüz

Ben bu sözden dönmezem devr eyledikçe nüh felek,

Beyitler vardır, okunduğunda insanın damağında hiç unutulmayacak bir tat bırakır...

Ozumden hem beter bir derde onu mubtela gordum.

Dem be dem meh lal olsun pervaneler dönsün

Kime ait olduğunu bilmiyorum.. ama yıllardır mesajlarımdan silemediğim bir beyit..

Bir nim tebessümle o afet gülü verdi

Aşk... Kainatın yaratılış vetiresini, özünü ve esasını oluşturmak bakımından başlangıcı ezel gününe dayanan ve ebede kadar süreceğinde şüphe bulunmayan macera... Gönülleri terbiye eden, ruhlara derinlik katan, dimağlara yükseklik veren bir hüzün ve neş'e. Varlıkla birlikte var olan, ve varlıkta en son yok olacak olan. Başlangıcı ta ezel gününde; şöyle: Kur'an'da anlatılır ki (Araf, 171-172) Allah, dünyada hiçbir şey yok iken, hatta dünya yok iken ruhlar alemini yarattı. Orada bütün ruhları bir araya toplayıp sordu: "Elestü bi-Rabbikum?" Yani, "Ben sizin Rabbiniz değil miyim?" Ruhlarımız bu soru karşısında "Kalu: Bela!" Yani "Dediler ki; -Evet ". Bu meclis , varlığın ilk toplantısı idi ve bütün ruhlar orada birbirlerine şahit tutuldular; ta ki dünyaya geldikleri vakit, bir bedene girdikleri, ete kemiğe büründükleri vakit bu sözlerinden dönmesinler... Dönenler olursa, o mecliste rahmet ve merhametiyle kullarına muamele eden Rab Taala'nın rahmet ve merhamet çizgisinin dışına itilsinler...

"Canı kim cananı içün sevse cananın sever

Bir aşkın buluşan, karmaşık ve bulanık duyguları şöyle dizilmiş direğin

Bir gün, gözü hünkar çadırının direğine ilişmiş. Direğin üst kısmına aşkın

Bu beyiti çok yazdım ama yine yazacağım.. İskender Pala'nın da çok sevdiği ve benim aşık olduğum beyit :

Gönlüm dileğin dünyada canan bilir ancak.

Hem yarimin bana ettiği her cevrü cefayı.

nitekim sana adettir niyaz ehline naz etmek

Dehr gösterdi yine hicran hicran üstüne

Gönlümde sonsuz arayış

La Edri

Kalbim acılar dolu

fetih sultanı.. sultan Mehmed han beyiti.. AVni mahlasıyla.

Uyanır halkı efganım kara bahtım uyanmaz mı?

Nihayetsiz melal-i hicre düştüm.

Rencide olur dide-i huffuş ziyadan

Yüreğinize sağlık..

Bilcümle siyah-ı baht u ru-zerd

Bir dost yüzü görsem deyu

Bu hasta cismime sağlam mizacı neyleyim

gözümde son marifet azraile tebessüm... necip fazıl kısakürek

Ne müşkil hali olsa aşıkun ma'şuk ider çare.

ama burası dörtlükte içeriyor neyse:))

Gözüm albayrak arar, kulağım ezan sesi.

Ta ki Mecnun bitirir nutkunu Leyla söyler

Şeb-i gamda eremez aşık-ı güm-rah sana

Kimini sevdi Huda kimini sevdada kodu

Derde deva, derdi çekenden gelir.

Karamanlı Nizami

Çok sürse ayrılık aradan geçse çok sene

Denildimi bir yerin adı Türk beldesi,

nazenim saye-i har-ı gül-i diba seni"

Seni tenha bulacak kendimi asla bulamam.?

Şeyhülislam Yahya

Çün ezelden gam ile bina olunmuş bedendir bu

Bugün İskender Pala'nın Leyla ile Mecnun kitabını okudum ne kadar etkilendiğimi anlatamam sadece bir kaç beyit yazabilirim...

Aşk afeti can olduğu meşhuru cihandır

"Göz görmedi gönülden yarın hayali çıkmaz

Olamaz bir hanede mihman mihman üstine

<i>Aşkın gül açan, bülbül öten vaktinde</i>

"Aşk yolu belalıdır, her karı cefalıdır

Nef'i

Yetmez mi temaşa-yı cemal, elde sunarsın?

güçlü orduları yenen koca hünkar şöyle haykırmış:

Ah edip ahından ağyarı agah eyleme

var mı böyle bir aşk yaa...

Biz aleme bir yar için ah etmeye geldik

Canı içün kim ki cananın sever, canın sever"

İnsaf eyle çok ağlattın güleyim

Derd-i dili açma sakın herkese,

Manası çok derin sanırım anladınız...

Sitemkar olma yare, şikayet etme ağyare

Seviyorum bu beyitleri sadece birkaç kelime bu kadar yoğun anlam taşıyabilir..

Süzme çeşmin gelmesün müjgan müjgan üstine

Sen de mayil ol revan ey serv akar sudan yana

Aşık gerçi gümüş tenli sevgililer için dert ve ayrılık potasında yanar yakılır ama. altın olmuş olur.

çünki ol zeban ile o leblerden eyler sudur...

Avazeyi bu aleme Davud gibi sal

Umarsın bir nevaziş açtığı bin zatım içün amma

Aşıkım ağlatma bundan ziyade

Bela budur ki alıştı belalarınla gönül

Niyazi Mısri

Sonra benim de canımı canane verdiler

Ziya Paşa

Ademi adem eyleyen paradır,

Sessiz, tenha bir yer gibi vahdet makamı varmıdır?

'Ya korkarsa neylesin'

Ne reca-yı vasla gayret, ne firaka kudretim var

yüzde söyle gıybet olmasın

üzerine:

Zira dost olarak sen bana yetersin."

Ruşeni

Bir buse mi bir gül mü verirsin dedi gönlüm

-Yunus Emre-

Avni

Ben göz açmam habdan bidardır gönlümdeki,

ay kadar kalmış. Bir Türkmen kızı da, zaman zaman padişahın çadırına

Sordular Mecnun'a Leyla'nın sa'adet hanesin

Ey gönül lebleri keyfiyetin sorar isen

fakat, ey gönül, sevgilinin gamzesinden insanlık gelmez... Nabi)

çok sevdiğim bir beyittir..

Ne kimse senden incinsin, ne sen bir kimseden incin."

Seni öyle sevdim ki, sen canların canısın...

Ya Rab, mukayyed eyleme mutlak bana seni...

"Kıldan ince manalar var kulağını eyle yakın,

Müstesna beyitlere devam..

"ama ne çare hükm-ü ilahi yerin bulur

Bana tan eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı

Eklemeler için teşekkürler. Devam edelim beyitlere...

Neler çektim neler canan elinden.

başlamış kalbi için için göynümeye.

Derman arar idim derdime

Bende Mecnun'dan daha fazla aşıklık özellikleri var sadık olan aşık benim, ama neyleyeyim ki Mecnun'un adı çıkmış bir kere...

İt gibi murdar rakib ölmezse yar elden gider.

Bir sahife açsam ağlarsın kitab-ı sineden

Ecza-yı cihan cümle birbirine muhtaç.

Düşlerim bitmek bilmiyor

Ağlıyor sessiz sözlerin

Reh-i aşkında neler çektüğüm ey dost benüm

Kalbeleseler sana beni müdgamin olsam

Cihana aşk ile geldim, ne malım ne menalim var;

sözü süzde söyle manayı inci gibi dizde söyle

Kim bu denli dutuşan odlara kılmaz çare su

ne kimse sorar hatrımı ateş-i dilden özge"

Gülü arayiş edüp bülbülü gavgada kodu

tezat dolu sözcüklerin buluştuğu satırlar, bir mızrak gibi durmakta

Soran olmaz bizi yardan ağyardan

vefayı aşktan kim anlar kiminle söyleşelim"

Felekler yandı ahımdan muradım şem?i yanmaz mı

gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül"

İstemem sensiz olan sohbet-i yaranı bile

Kim düşmeden ayağa çıkmadı başa bade

şu dörtlüğü kazdırarak, dünyaya, aşkın gücünün karşısındaki çaresizliğini en

<i>Ay gökyüzünde birdi, onun bayrağında üç.</i>

Az eyleme inayetini ehl-i derdden

Her gelen gamlı gider şad gelip yanımıza

Esrar Dede

Gönül elden gidiyor! Ey gönül sahipleri, Allah için yardım edin! Yazıklar olsun; gizli dert, açığa çıkacak!.. HAFIZ-I ŞİRAZİ

Aldatırdı Leyla'yı Mecnun denen derbeder"

Ne necibane haletin olsun,

Ağardı muy-ı ser, sevda-yı zülf-i yar yetmez mi?

Gerçi ben mestim veli hüsyardır gönlümdeki.

Fariğ olmam eylesen yüz bin cefa sevdim seni,

"Kara zülfün ile kırmızı yanağın beni yandırıp yaşımı dökse şaşılmaz. Çünkü zaten onlardan birincisi duman misali, ikincisi de ateş gibidir."

Beyitlere devam.. Siz okudukça ben yazacağım..

' Hemen derdin söylesin.'

Dilinin etkisi...

Beyit ekleyen arkadaşlara teşekkürler... Devam...

Gönlünde her mevsim bir başka rüzgar esmesin.

Bilenler şairleirni de yazsa, olmaz mı?

Cefa gördük o nahl-i naz-perverden vefa derken

Aşkın şeklini gönlümün sayfasına işledim ve bir akarsu üzerinde alevli bir ateş resmi çizdim.

Ta ki, var elde beş puçug guruşun

Bize hisse-i mahabbet dil-i pare pare düştü

Tevbe ya Rabbi hata rahına gittiklerime

ister nazla ister niyazla

ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge

Ya rab bana cism-u can gerekmez,

dünya hayatında vuslat nasip olmadığı gibi o gencecik yüreğe, buna fani

Çekiliriz hesaba kurulur, işte mahşer!

Sanman taleb-i devlet ü cah etmeye geldik

"Sırrını aşık olan şöyle nihan etsin kim

Gülsitan-ı derhe geldik renk yok bu kalmamış.

Gam degül zira yetersin dost ancak sen bana "

"naz uykusuna dal, gözlerini yum, yani kirpiklerini bir araya getir de, yüz parça olan gönlüm derlenip toplansın, bu perişanlıktan kurtulsun; çünkü, o paramparça olan gönlümün her parçası senin bir kirpiğinin ucundadır."

Derdim bana derman imiş

Ademe mihri muhabbet bir beladır neylesin

(açtığı bin yara için bir kez okşamasını umarsın

Fıtnat Hanım

Bir devasız derde düştüm, ah ki lokman bihaber

Saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su

heyecanla hemen cevaplandırmaktan kendini alamamış ama yine de içinde bir

karşısında. Hemen o satırın altına bir mısra daha eklemiş, aska yenik düşen

Yakar hüsnün beni nardan ziyade

Neler seyr eyledi bidar olanlar

Değildim ben sana mail sen ettin aklımı zail

Kime kim derdimi izhari gildim, isteyib derman,

İvme ey dil, sabr kıl ivmek melalet gösterir

Var mı ki bir zalim senden ziyade

"Kıl hazer alma sakın aşık-ı zarın ahın

bin endişe derken. Almış eline kalemi şöyle bir satır da o düşmüş aynı

geldikçe derdine beter et müptela beni

Bizimle akıbet bigane çıktı aşina derken

Bende yok sabru sükun, sende vefadan zerre,

Canıma bir merhaba sundu ezelde çeşm-i yar

Kendi çekmezse ceza, miras kalır evladına.

korku kurdu varmış ki genç güzelin, yüreğini her gün diş diş, burgu burgu

"senden bilirim bana yok faide ey gül

Ben taşrada arar iken

Aks-i kamer gibidir ab-ı revan içinde.

Sabr eyle bu yolda olmagıl ilhah

vardır ya- Zamanla kalbinin içini, ince bir sızı sarmış genç kızın ve

Eksik olmaz gamımız bunca ki bizden gam alıp

Ne yapacağımı da yazmışsın önceden.

Baş eğmeziz edaniye dünya-yı dun içün

"Bahçe, süslenmiş fesleğenlerle bezendi

Bir nefes gönlüm senin aşkından etme gel cüda...

Enderunlu Vasıf

Şekl-i aşkı gönlümün levhinde tahrir eyledüm

'Seven insan neylesin'

Nice sevmiş, nice öğmüş, Süleyman Hürrem'i candan,

Tuti-i mu'cize guyem ne desem laf değil

... devam arkadaşlar çok güzel gidiyoruz...

Merdüm-i dide-i ekvan olan ademsin sen.

Burhan arar idim aslıma

öyle zaif kıl tenimi firkatinde kim

Aşk imiş her ne var alemde, ilim bir kıyl u kal imiş ancak!

Fuzuli rind-i şeydadır hemişe halka rüsvadır

Yolunu şaşırmış aşık, eğer gözyaşı kılavuzunu rehber edinmezse gam gecesinde sana ulaşamaz.

iki başımız var, bir bedenimiz

Her gülüşün bir güneştir batmasam günah olur

Hoşça bak zatın kim zübde-i alemsin sen.

Meşhur şair Rasih Beyin şu şiiri de çok derin anlamlar içermektedir. Paylaşımlarda göremedim bu şiirle bir katkım olursa ne mutlu bana :

verdiği cesaretle şöyle yazmış:

Geceyle işretim, gündüz safa-yı hatırım, canım,

Aşk u misk olmaz nihan anı bilür hak-i cihan

Ben umardım ki seni yar-ı vefa-dar olasın

Muradım ölmek olunca, ilacı neyleyim

Yani ki aşık gökyüzüne benzer, ma?şuka ise yeryüzüne. Biri ağlayınca diğeri güler.

Çerkeş kazasına eylediği evkafa oldu bani

Gerçi yanur yakılur aşık veli altun olur

Görüp ahkam-ı asr-ı münharif sıtk-ı selametten

Devlet dediğin dibinden mayalı olmalı.

Ben ta senin yanında dahi hasretim sana

Zenn merde civan pire keman tirine muhtaç

Rasih

Kanuni Sultan Süleyman

Bir ejderha-yı dü-serdir bu hayme-i dünya

Hur-i in ü ravza-i Rıdvan havayilikdürür

İniltim, göz yaşım hem ağlıyan şem'-i şebistanım,

haddeden geçmiş nezaket yal u bal olmuş sana

Esdi nesim-i nev-bahar açıldı güller subh-ı dem

az eyleme inayetini ehli derdden

sokarak sıradan gündelik işlerle meşgul olurmuş.

?Bir dilde iki suz-i mahabbet olmaz

Nev?i

Hayali

O çadırın direği, bu olayın canlı fakat ketum şahidi olmuş asırlardır. Bu

Dirildikçe seg-i kuyun ölende hak-i payındır

Arz-ı hal etmeye cana seni tenha bulamam

Onunçün ben de şimdi hatırı ahbabdan geçtim"

Rabb'im versin biderman dert nezaretine

Ruz u şeb durmayıp alırsın ahım

bir dem bela-yı aşktan etme cüda beni

Düğünün son gecesi, sırlarla dolu bu aşkın bilmecesi kader-i ilahi

Ahmedi

Bizim için hayır dua kılanlara selam olsun

Kaçmak istercesine

Kabul eyle sözüm kurban olayım

Kimsesiz hiç kimse yok her kimsenin var kimsesi

Müzeyyen oldı bezendi bağ-ı çemen

Fuzuli - Murabba

Gönül zenbur-veş inler ne bal eyler ne mum eyler

Yar içün ağyar ile merdane ceng etsem gerek

K'an suhtera can şüd ü avaz neyamed

Hümami

Olmayır, olmasın da insafın,

Tut ganın şişe işre esnafın,

Aşk, ilahi bir mumdur. Onun etrafında dönen pervanesi, kelebeği de benim. Şevk bir zincirdir, gönlüm de onun delisidir.

Böyle bir gecenin hayr umulur mu seherinde...

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Her yerde açılıp olma sen şerrah

Çün yar yok, olmasın ne kim var"

etmiş, ' Bu da ne ola ki' diyerek uzun bir muhakemeden sonra, bir vehim ve

sen memleketimsin...

Şimdi uzaklardasın hayallerdesin rüyalardasın

Vaslına mümkin ola yetürmek saba seni

'Hiç korkmasın söylesin.'

Hoşça bak zatına kim zübde-i alemsin sen,

Bu pinhan nükteni bir vakıf-ı esrar olandan sor

şevk bir zencirdir gönlüm anın divanesi"

Tut gözün ey dud-dil çerhun ki devrin terk edip,

Cümlenin maksudu bir amma rivayet muhtelif...

Necip Fazıl Kısakürek

Kimsesiz kaldım yetiş ey kimsesizler kimsesi

Gül bülbüle, bülbül güle, Yar olmadı gitti

Arife bir gül yeter lazım değil tekrar gül.

gelmiş aklına. Bakmış ve okumuş ki aşkın heyecanın ve korkunun karıştığı,

Sevda siyah etti ruzigarım

Bana yardan gayri cerrah yaramaz

Biz vefa derken, o nazlı, fidan boylu sevgiliden cefa gördük. Biz onu kendimize dost bilirken, sonunda bize yabancı çıktı.

' Seven insan neylesin

Çekildik izzet-i ikbal ile bab-ı hükumetten

Urma zahm-ı sineme peykan peykan üstine

Can nedir ki, vermiyem cananıma.

biz ona asmin demiştik

" mest-i hab-i naz ol cem'et dil-i sad-paremi

Arif Nihat Asya

Gözyaşı encümünü reh-ber edinmezse eğer

Canımı canan istemiş, minnet canıma,

Bilesin bir gün ola aşka giriftar olasın

İrişür fasl-ı hazan bağ-ı bahar elden gider

Hey gidi Üstadım Fuzuli bu nasıl ince bir düşüncedir..

Sabahın olmasını sabırla beklemiş padişah. Seher vakti sırdaşı Hasancan' ı

Kamu bamarına canan deva-yı derd eder ihsan

Meğer ki bağa haber geldi yardan bu gece

Güzel gözlüm, fisan boylum, sözü tatlı gözü ahum,

beyitler vardır anlık duyguları yansıtır...

alemde bir çare de bulunamamış. Bu hazin gönül çarpılmasının ve gönül

eğer sermaye-i ömrümde karım varsa sendendir..

etsem de abesdir sitem-i hare tahammül

Serverlik ister isen üftadelik şiar et

Canına rahmet...

Mirza Elekber Sabir

Sönmeyen ateşler gibi

mey süzülmüş şişeden ruhsar-ı al olmuş sana

Derunun derdini her yerde açma

emriyle derhal bir düğün alayı tertip edilmiş. Eğlenceler, yemeler içmeler.

Muallim Naci

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek

Gama gark etti canan gönlümü kendi ellerle handan

ne can bedende gam-ı firkatinle rahat olur

<i>Hatta ne de ukbada saadet dileriz.</i>

Baharı olup da bekleyenlere gelsin Akif'imizin bu beyiti...

Ya'ni ki çok belalara kıl mübtela beni

Söyle muradını ben de bileyim

Salih Baba Divanı

"Arz-ı hal etmeye cana seni tenha bulamam

Farklı bir yaklaşım :)

Dünyada nasibin sitem ü cevr ise ey dil

artık düşünme pek ince ince

Dünyaya aşk ile geldim ne malım ne mülküm var

tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir

Ağzını kapa

"Dostum, senin için eğer alem bana düşman olursa gam değil.

"Alem hoş idi ki var idi yar

Canı içün kim ki cananın sever canın sever

Gül cemalin gülşenin gül gibi arz et bana ki

Yine bir sabah temizlik için geldiğinde, Sultan Selimi görmüş. Türkmen

Tarife rügan-ı hikemdir bu gühen tak-ı felek

çağırtmış, derhal bir emir vererek: ' Biz dahi merak edip onu görmek isteriz

YAHYA KEMAL

Dök sakı mey lal olsun peymaneler dönsün

Biz neşatın da gamın da rüzigarın görmüşüz

M. Akif

Namık KEMAL

Feryadı gelmez oldu bu gülşende bülbülün

-sevgiliden bir parça sevgi alıp bana verenler, sonra da benim canımı alıp sevgiliye verdiler.-

Ya Rab bela-yı aşk ile kıl aşina beni

Gevheri

Yenişehirli Avni

Tanıyor bitkin gözlerin

Kanaat gencine kani olalı, hoşça halim var.

F. Ayaloğlu

hakir olduysa millet şanına noksan gelir sanma,

yorumu:sevgili gül motifli bir elbise giymiş. fakat sevgili o kadar nazik, hassas ki sanırım elbisesindeki o gül motifinin dikeninin gölgesi onun canını yakar, acıtır.

ne tende can ile sensiz ümid-i sıhhat olur

ayrılıklar da sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hala sevgili

Anlamı çok güzelmiş yazdığınız beyitin sn Radyolog61, demeden geçemedim.

Bülbül olup gonce gülün dermedim

Bir bölük ankalarız kaf-ı kanaat bekleriz."

Fuzuli

Ne beyan-ı hale cür'et, ne figana takatım var

Ey murğ-i seher zi-pervane biyamuz

Perde çek çehreme hicran günü ey kanlı sirişk

Enderuni Vasıf Osman Bey bugünkü dille şöyle sesleniyor:

kan ağlamak müfid değil olacak olur.."

ne vakit bir yaşamak düşünsem...

Şeb-i yeldayı müneccimle muvakkit ne bilir/ müptelayı gama sor geceler kim kaç saat

yangınının sonunda derler ki:

Neşati

bulut alçakta kalmış

Dönersem kahpeyim millet yolunda bir azimetten

Ger ol bi-dert bilmezse bu hali hal müşkildir.

Ah u zar ile geçer bu ruzgarım, sensedim

Hayallerdesin rüyalardasın

Bu arada beyitler konusunda hatam olabilir lütfen uyarınız...

Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek

Saye i serv i bülendin yollar üstünde görüb

{ Nef'i

Sevgiler sevgiliye giden yolu kesmesin

Yanar yüreğim, yanar yüreğim

Vaad et ki kalmadı dizimde derman

Aşikar olurdu galib raz-ı pinhanım sana..

Pute-i hicran içinde sim-tenler aşkına

Anı yine aşık-ı nalane söylen söylesün..

Bağ-ı dehrin hem hazanın hem baharın görmüşüz

Canan yok ise can gerekmez

Ten ermedi veli can anın yakini oldu"

Sinesin çak etti gösterdi dil-i viranesin

nedim

Yavuz Sultan Selim

Göreyim sen de benim gibi giriftar olasun

"Dostum alem senünçün ger olur düşmen bana

Ruhi.

Bu eteği öpen köpoğlu köpekler.

Dilde tig i etme dirig gönül yansın kehribar olsun

Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Görmeyelden yüzünü ben ki nigarım, sensedim

Seliki

Sen ne söylenmez güzelsin, her kulun bir şah olur

Söyle billah dehenün o kadar teng midür

Kimsesiz kimse yok, herkesin var bir kimsesi

Derda ki derd-i pinhan hahenşud aşıkara. ...

Bir sagar-ı keşideye tut lalezarını

"Gönül muhabbeti adet eylemiş, yoksa ne

Bülbül yetişir bağrımı hun etdi figaanın

Gamhaneme geldi, dedi "Halin ne birader?"

Bir gonca sevdim, alemi düşman eyledim. Dikenden şikayet eden de benim gül diken de?

Ademi adem eyliyen paradır,

sevgilinin şöyle güçsüz ve küçücük bir gamze kırıntısı bile aşıklar arasında katliama sebep oldu. Allah korusun, gamze ya bir de tamam olsaydı?!...

-Cenani

biz aleme bir yar için ah etmeğe geldik...

Herkesin bildiği meşhur bir fuzul gazelini tekrarlamak istiyorum:

Figan eyler gönül her an elinden. ...

"güllü diba geydin amma korkarım azar ider

Mihri Hatun

Hemen derdin söylesin

KEÇECİZADE İZZET MOLLA

Yanar odı bir akar su üzre tasvir eyledüm

la-edri

Desem ol bi-vefa bilmem inanır mı inanmaz mı

Aaah şimdi uzaklardasın

Ta key heva-yı meşgale-i dehr-i bidirenk

Niyazi Mısri Hz

Zabt eyle dehanın

Bu cefalar nedir ben de bilmedim

Fuzuli şive-i ihsanın ister bir gedayındır

Gayet çoktur değil benim yaram az

Eylemişler Rasih'e bühtan bühtan üstine

Vur ruhuma nağmelerimi inlet

''bir bulut bir dağ bir de zürafa var

Mesneviden...

Türkmen dilberinin

Derd-i aşkı gayrdan sorman ne bilsün çekmeyen

"Yardan ayrı iken gurbete düştük, dünya ve zamane bize ayrılık üstüne ayrılık gösterdi" Ayrılık üstüne ayrılık ikinci mısrada şairin diliyle hicran hicran üstine kelimeleriyle verilmiştir. Hicran ayrılık manasına gelmektedir. Görüldüğü gibi ikinci mısradaki hicran hicran ikilmesinde iki ayrılık vardır. Birinci mısrada ise anlam olarak iki ayrılık bulunmaktadır. Şair birinci olarak yardan mehcur, yani ayrıdır, ikinci olarak gurbete düşmüştür, gurbet zaten ayrılığı beraberinde getirmektedir.

Merdum-i dide-i ekvan olan ademsin sen.

Mö?tebersen gözünde eşrafın;

Bilmem ki gözlerime felek nasıl bir büyü yaptı ki

Aşıkta gam ü bela gerektir,

ya rab mukayyed eyleme mutlak bana beni

modern türkçeye çevirisi: nazlım, gül desenli ipekten yapılmış kumaş giydin ama, korkarım o kumaşıtaki güllerin dikenlerinin gölgesi seni incitir diye.

Ağyar elemin çekme nafile gamdır

Şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan

Biz bu ilden gider olduk kalanlara selam olsun

Arz-ı hal etmeğe cana seni tenha bulamam

( Fuzuli - Leyla ile Mecnun mesnevisi 972. Beyit )

Gösterme ol tariki ki gitmez sana mana

Yüzün hayali bile valih erdi andak kim

Dar-ı dünya deli gönlüm gibi viran olsa

N'eyledüm ol yar-i al-i şana söylen söylesün

Lal olursun söylesem bir fıkra tab-ı sineden

Varıp anın üstüne, evler yapasım gelir

Derd-i aşkı gayrıdan sorman ne bilsün çekmeyen

Der ki, mihri gibi sen dahi siyeh-kar olasun...

Bir hançer gibi yüreğimi deldi kılıcı

Şeb-i hicran yanar canım döker kan çeşm-ı giryanım

Gönlüm kanatlanıyor

- Hani kalbin, her an bir halden başka bir hale geçmek, gibi anlamları da

Duymasın ağladığın dide-i giryan-ı bile."

Canı kim cananı içün sevse cananın sever

Cihan padişahı Yavuz Sultan Selim, Şam yakınına otağını kurdurarak burada üç

Rahatça dal ölüm sonu gelmez bir uykudur..

Aşık-ı sadık menem Mecnun'un ancak adı var

Tasrihe mecal olmadı ima ile geçtik

Çıhan olsun dil-i mecruh peykan olmasın ya Rab

"Misal-i ab ederiz nik ü bedle amizeş

Bahar kelgen ü kitkenni bilmedi könlüm

Felek beni bir ahu gözlüye esir etti.

nazeninum saye-i harı gül-i diba seni

Yavuz SAYIN

Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib!

sakiya mey sun ki bir gün lalezar elden gider

Bir fenerin içine iki tane mum konmadığı gibi, gönülde de iki aşk barınmaz?

Öyleyse nedir o cennet cehennem?

Hudai

Mani-i rızk olanın rızkını Allah keser

adeta gök de. Fakat koskoca cihan sultanına ilan-ı aşkta bulunmanın, ateşle

gittikçe hüsnün eyle ziyade nigarımın

Kitabım, ta ezelden hakk edilmiş levh-i tabanım,

Cehlimi bilmeyecek mertebe cahil değilim;

'' Ben göz açmam habdan bidardır gönlümdeki

"Cihan bağında ey akıl, budur maksud-u ins ü cin;

Laederi

FUZULİ

"Cife-i dünya değil herkes gibi matlubumuz

Şeb-i yeldada uzar fecre kadar kıssa-i aşk

"baş eğmeziz edaniye dünya-yı dun için

(Sultan 4. Murad, Bağdad seferine giderken Çankırı Çerkeş'e uğrar ve birtakım vakıflar inşa ettirip, bani yani kurucusu ve koruyucusu olur)

beyitler vardır bütün bir hayatı yansıtır...

Gerçi ben mestim veli huşyardır gönlümdeki ''

ukdeyi içinden çözde söyle yapmasın yara

Canandan muhabbet alıp verdiler bana

Beni özene bezene yaratan kim? Sen!

Ben isterim belayı, çü ister bela beni

Erkek dediğin kadından hayalı olmalı,

be-nim gamze tuvani ki katl-i am kuni

öyle hilesiz bir şaraptır ki içenin aklı başından gider.)

Baharım, ebr-i nisanım, açılmış gonca-pistanım,

Bende Mecnun'dan füzun aşıklık istidadı var

Uyarır halkı efganım kara bahtım uyanmaz mı?

Yandırıp yaşımı dökse ne aceb zülf ü ruhun

Figani

Aşk bütün alemi güzelliğinin mumu etrafında pervane etmiştir. Sen alemin canısın. Her an sana bin can feda olsun.

Ki gözüm görmeye ol mah-likadan gayrı

Mecnun ki fena deştini seyr etti ser-a-ser,

Ey Sevgili! Kabul edersen eğer, canımı yoluna akıtmak arzusundayım, dedim; yüzüme bin hışımla bakıp, ne canın var ki, dedi.

gelerek, otağın temizlik islerini yapar, hünkar çadırını tertibe ve düzene

Ne kaçarsın benden ey yüzü mahım

Var mıdur vahdet makaamı guşe-i uzlet gibi

Alıntı - İskender PALA

Etrafımı seyreder sanırdım

Benim pençemin korkusundan arslanlar titrerken

Devletinden nice vahşi, nice katil mah olur

A. Yılmaz

Sinemde aşkını tutalım etmişim nihan

Can verme gam-ı aşka ki aşk afet-i candur

Gözümü kan içinde bıraktı, göz yaşımı artırdı

Sevgiliye söyleyecek bir çok sözlerim vardı ve gönlümdeki şikayetleri ona bir bir açacaktım. Fakat kendisini görür görmez her şeyi unuttum. Bu kavuşma saadeti içinde ona minnettarlığımı anlatmaktan derd yanmağa vakit bulamadım..

Yardan mehcur iken düşdük diyar-ı gurbete

Aşıkun derdine derman etseler bimar olur

Mana murat olundukta; Ey dalga, gözümün yaşının üzerindeki hava kabarcıklarını bozma, ki onun şiddetli akışı bu gözden başka hiç bir şeyi sağlam bırakmadı.

Uçmak istercesine

Yavuz sultan selim, akşam, çadıra döndüğünde, not düştüğü direkteki satır

Şeyh Galib

ne kadar dönersem döneyim çevrende

Şeyhulislam Yahya

Açıklama : Gam gelip cana misafir olur, ayrılık gecesi hücuma geçer. Zavallı gönül eşek arısı gibi inler ama ortaya ne bal çıkar ne de mum.

Bir tek yaranedir, ben bülbülün canına bin yara aç dedim

Ehl-i nur ehl-i nuru, ehl-i nar ehl-i narı

Ateş kesilür geçse saba gül-şenimizden

?Yari görünce kaldı gönül arz-ı halden

Seni tenha bulacak kendimi asla bulamam

<i> </i>

Zülfün görenlerin hep bahtı siyah olurmuş

A. Ş. Nevai..

ne çalar kimse kapım bad-ı sabadan gayrı

Yorum için teşekkür ederim gülşah. Böyle güzel beyitleri bulup paylaşmaya devam.

Bu öyle bir mestliktir ki aradan milyonlarca yıl akıp giderek dünya kurulacak; Adem yaratılıp yine on binlerce yıl insanoğlu dünyada ezel macerasını sürdürecek, nihayet Ahmed'in ruhu da bir beden ile dünyaya geldiğinde hala ezeldeki o sarhoşluğu geçmemiş olacaktır. Bunun diğer yönden okunuşu, Galib'in dediği gibidir ve Ahmet, ezel gününde gördüğü güzelin aşkını kendisine zoraki kader edinerek dünyayı da onun uğrunda her türlü belalara, sıkıntılara, ayrılık acılarına vs. katlanarak mest ve hayran yaşayıp gider. Yani ki aşkında bu derece sadakat ve doğruluk, tıpkı ruhların Allah'a verdikleri söz gibi bir ağırlık ve sorumluluk taşır. Ta ki aşık, ruhlar meclisinin sözünde duran yegane kişisi olabilsin. Öyle ya hemen hepimiz o gün verdiğimiz sözü çoktan unutmuş, kendimize yüzlerce tanrılar edinmiş durumdayız. Oysa aşık ezelde verdiği aşk sözüne sadakatle sarılmış, aşkın bunca ayrılık belasına da katlanarak aşıklıkta bir gömlek daha derece kazanmanın yollarını aramaktadır. Aşkın belası öyle bir tatlı bela ki, ezelde başlamış olup ebede kadar uzanacaktır. Nitekim ruhlarımız, "Elestü bi-Rabbikum?" sorusuna karşılık olarak "Evet" anlamına gelebilecek pek çok kelime arasından "bela"yı seçmiştir. Kul, belayı kendisi istemeyince Allah neden versin ki?!.. Velev aşkın belası da olsa!..

"Bir dosttan nasihat almayıp kendimi aşka saldım.

Aşk imiş her ne varsa alemde,

MÜTHİŞŞŞ...

şaşkına çevirmiş herkesi, yer gök adeta üzüntüye, mateme boğulmuş. Ahu gözlü

Bir gül dedi bülbül güle, Gül gülmedi gitti

Kanaat hazinesine sahip olalı çok hoş halim var.

Seni seven var mı benden ziyade

Rabb'im versin sonsuz nur tabiat u asaletine

Gerek öldür gerek ko hükm hükmün ray rayındır

Mana murad olunduğunda:

Taşlıcalı Yahya

Şimdi bir haldeyüz kim, ilenen düşmanına

Bursavi Tabib Muhammed Bey

Ne bileydim ki seni böyle cefa-kar olasın

Can verme sakın aşka aşk afeti candır

Yalnız kendi derdinle

Sevenler söylemez her halini avare gönlüm...

Bahar mevsimidür hemdem-i saba olalum

Ehl-i dil birbirini bilmemek insaf değil

çocuğun resminde

Cananı benim sevdiğimi can bilir ancak,

"gül gül dedi bülbül güle gül gülmedi gitti

Çerh ile söyleşemem ayinesi saf değil

Alemde cezbeder herşey herşeyi

Ey aşık-ı mihnetzede, buldukça bunarsın!

Bozma ey mevc gözüm yaşı hababın ki bu seyl

(şu ömür ki sensiz geçer, o ömür kaybolmuş ömür imiş

Selimi (Padişah 2?nci Selim)

varmış. ?Varsın olsun bu aşk, buna değer? diye düşünmüş. Aldığı mesajı

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek.

Var iken yüzün güle meyl eylemez dil bülbülü

"Seni bir lahza görmüş olsaydı eğer

Ne kimseye sitem eyle, ne de üzül.

Açıklama : Güzel gözlü huriler ve Rıza cenneti havayiliktir; halbuki o , nefsden geçmiştir ve senden sadece rıza istemektedir.

Cananı benim sevdiğimi can bilir ancak

Bütün dünya benim olsa gamım gitmez nedendir bu?

Goy ne eslin, necabetin olsun,

Giryemi kıldı hun eşkimi füzun etti felek

Bilip ettiklerime, bilmeyip ettiklerime.

?Arz-ı hal etmeye cana seni tenha bulamam

Gece gündüz bir visale ermedim

Nik ü bed herkes bulue alemde bir gün ettiğin,

Aşık u ma?şuka benzer asman ile zemin

Uyarır halkı efgaanım kara bahtım uyanmaz mı

-Mihri Hatun-

Alemi pervane-i şem?-i cemalün kıldı ışk

tarafından çözülmüş, Çözülen bu kara baht çıkınından yayılan acı haber,

Nabi diyor ki : " Dedikodu üniversitesini terk etmedikten sonra sevgi kitabının ne dediği asla anlaşılamaz."

Sen benim sol yanımın eksik kalan yanısın,

Riyazi

Nurullah Genç

Not: Yavuz Sultan Selim Osmanlı Devleti'nin en önemli padişahlarından biri olmasının yanında şair kimliğiyle ve sanatçı ruhuyla da ön plana çıkmış birisidir. Nitekim yukarıdaki şiirde Şir ve pençe kelimesinin bir arada kullanılması onun yakalandığı şir-pençe hastalığını da hatırlatır. Bu hastalık bir tür çıbana benzer ve ölümcüldür. Çıban; şekil, büyüklük ve renk bakımından bir ceylanın gözünü andırır. Yavuz Sultan Selim burda sanatlı bir söyleyişle, kendisini hem ahu gözlü bir güzelin hem de bu şir-pençe hastalığının güçsüz bıraktığını sözylüyor.

Sesi/sözü bu aleme/alemde Davud peygamber gibi bırak/Davud peygamber gibi söyle. Zira bu gökkubbede sonsuza kadar kalacak olan hoş bir sestir/sözdür.

Nabi ne güzel seslenmiş bu beyitinde.

Rize-i elmas eker her açdığı zahma o şuh

bir yaz gecesi gibi yanan etimsin

Gel vur mızrabını da kalbimi söylet

Giydin boyunca naz ü letafet libasını

Parasız ademin yüzü garadır.

Koymadı hiç imaret bu binadan gayrı

Cana dert ehlini çekme oddan gözün gaddar olsun

İlim bir kıyl-ü kal imiş ancak.

Ehl-i dildir diyemem sinesi saf olmayana

Olmasın fehmin, eglin, idrakin

Her yerde senin suye sıfat hemdemin olsam

Ali Duman

bu beyite bayılıyorum...

Böyle yazmış alnıma kilk-i kaza sevdim seni.

Girsem yüreğin içine hep mahremin olsam

(Ey gönül sevgilinin dudaklarının halini soruyorsan

Kalem kaşlum, beyaz tenlim, gözüm nuru güzel yavrum,

söylerken hakkı birazda

Şehre düşmüş ben seni sevdim deyu avazeler

Gitti Mecnun hane-i dehri bana ısmarladı

Mülkün sahibi ne derse o olur.

'Selim' diye çarpan saf ve küçük yüreği, bu büyük cihan sultanın aşkındaki

Hataylı Akif

Ezel bezmi öyle bir meclis idi ki, orada yan yana olanlar, yakın olanlar, birbirlerini görenler, birbirleriyle konuşanlar; bu dünyaya geldiklerinde de birbirleriyle yan yana ve yakın olur, buluşur veya konuşurlar. İnsanlar arasındaki çağ farkları, uzaklık ve yakınlıklar ile biganelik ve aşinalığın temeli işte o ezel gününe dayanır. Bu durumda dünya, ezelde kader olarak yazılanın vuku bulduğu bir duraktır; o kadar. Bu durakta aşkın ve aşıkın nasibi de ezel günündeki durumuyla bağlantılı olarak bu dünyada görünürlük ve yaşanırlık kazanır. Bu durumda ya Hüsn ü Aşk yazarı Galib Dede'nin benzetmesiyle dünyaya ait desenleri ve çizgileri olan kader kumaşları ruhlarımız arasında bölüştürülürken aşıka da sevgi hissesi olarak terzilerin makas artığı kırpıntılar misali paramparça olmuş bir kalb düşecek veya yukarıda Ahmet Paşa'nın dediği gibi aşık, ezel gününde öyle bir çift göz ile karşılaşacak ki aşktan pay almayı, veya aşktan gayrı pay almayı unutup dünya hayatını öyle yaşayacaktır. Söylediğine göre Ahmet Paşa, ezel gününde henüz ruhlar alemindeyken, güzellerden bir güzel, kendi güzelliğinin farkında olarak göz süzüp de kendisine aşık ararken, gözleri bir an, yalnızca bir an, Ahmed'in canına da değip geçmiştir. Aşk adına Ahmed'e ne olduysa işte o bir an içinde olmuş ve o güzellik karşısında mest ve hayran düşüp kendini kaybedivermiştir.

Aşk afet-i can olduğı meşhur-ı cihandur

Gözlerim gülmek bilmiyor

Çıharmak itseler tenden çeküb peykanı ol servin

Bir kasedir alev dolu gönlüm yana yana

Su uyur, düşman uyur, haste-i hicran uyumaz...

?Cümle yaratılmışa bir göz ile bakmayan,

Sayendaz-ı kerem bir nahl-i dil-cu kalmamış

Mehmed Şahin Kaçar

güzelinin gönlü sultana, su gibi aniden akıvermiş gönlünü kaptırmış ona.

Gün batımına mahkum umutlar benim değil

Seherde bağa geldi canan

AHMET PAŞA

Yareme şimdi ne zehr ektiğimi ben bilirim...

Ben Mushaf'ı hatmettim, o Leyli de kaldı

<i>Yaranla tarab yar ile vuslat dileriz"</i>

Ahraka kalbi bi-hararatihi

direkteki dizenin altına:

Söz karadan aktan değül, yazup okumakdan değül

güllü diba geydün amma korkarım azar iden

Sadi..

Der Gevheri mah yüzüne bakılmaz

Dehr gösterdi bize hicran hicran üstine

Gelir mihman-ı gam cana şeb-i firkat hücum eyler

Arabça bilse de Bu Cehle ayet neylesin ya Rab!

Bir kamil insan abdest alsa, o nehir şereflenir

Kişi noksanını bilmek gibi irfan olmaz.

Şol'ömr kim sensüz geçer ol'ömr zayi'ömr imiş

Nazargah-ı İlahidir Makam-ı Muutafadır bu

Herkesin secdegahıdır hakın;

Yukarıdaki beyitte şair "Ey sürur, gönülde şimdilik gam var, lütf et sen gelme; zira bir evde misafir misafir üstüne olmaz" demektedir. Burada misafir mihman mihman ikilemesiyle karşılanmıştır. İkinci mısrada kelime olarak kullanılan iki misafire karşılık, birinci mısrada anlam halinde iki misafir yer almaktadır. Bunlar gönüldeki gam ve gelmesi istenmeyen sürur, yani sevinçtir.

"Nazenin bu ömrümüz bir göz yumup açmış gibi

Önde asalet akan Hint kumaşı etekler

Bu diğerini de geçti, çok güzel daha ne diyelim biz en iyisi okuyalım siz yazın. Teşekkürler...

Dehanına düşen olur hemişe na-peyda

Derd-i hasretle neler çektiğimi ben bilirim,

koca padişah:

Halka müderris ise hakikatte asidir.?

İçimdeki dertler ile, yaş dolu gözlerim senin için ağlayacak olsa, gönlümdeki gizli sırlarım gözyaşlarıma galip gelir ve sırlar sana aşikar olurdu..

Dil sakin-i beyt-ül hazen tenhalara saldın beni..."

Ya Rab harab kalbimi mamur eder misin?

Ey Sevgili! Söyle, dudağın o kadar mı küçüktür? Gizli bir tebessüm de mi sığmaz...

Fuzuli...

Der hassaten can u dil Ya leyteni küntü turab

neuzübilleh, eğer gamze-ra tamam kuni

Rasih Bey yukarıdaki beyitte mealen "O şuh sevgili her açtığı yaraya elmas tozu eker, lütfü var olsun, bize iyilik üstüne iyilik yapar" demektedir. İhsan iyilik anlamına gelmektedir. İkinci mısradaki ihsan ihsan ikilemesinde iki iyilik bulunmaktadır. Birinci mısrada da iki iyilik sıralanmıştır. Birincisi sevgilinin aşığın sinesinde yara açmaktır. Divan şiiri geleneğine göre bu aşığa yapılan bir iyiliktir. İkincisi ise sevgili açtığı yaraya elmas tozu ekmektedir. Elmas tozu yaranın kapanıp iyi olmasını engeller. Aşık sevgilinin açtığı yaradan memnundur, iyi olmasını istemez.

Hidayet Senden olmazsa, dirayet neylesin ya Rab!

Açıklama : Ne halimi arz etmeye cür'et edebiliyorum, ne de feryad etmeye takatım var. Ne vuslat umudu için gayrete geliyorum, ne de ayrılığa güç yetirebiliyorum.

-Nef?i

Didüm ol gonca ayıttı arife bir gül yiter...

ya rab belayı aşk ile kıl aşina beni

Nedim

Aşk derdini başkalarından sormayın; onu çekmeyen ne bilsin?.. Siz onu yine, ağlayan inleyen aşığa sorun da o söylesin.

Dilde gam var şimdilik lutfeyle gelme ey sürür

"Hakkında hem mey içmez, hem güzel sevmez demişler, Rasih'e iftira üstüne iftira etmişler" demektedir. Bühtan iftira demektir. İkileme kelime grubundaki iki fitiraya karşılık birinci mısrada da iki iftira vardır. Rasih hakkında içki içmez, güzel sevmez denilerek iki iftira atılmıştır.

Oldukça ben. götürme beladan iradetim

Dünyaya mevki makam elde etmek için geldiğimizi zannetmeyin, biz bu dünyaya bir yar için ah etmek için geldik.

Hilkatin sırrını düşünen eşek, çiftliğin yegane filozofudur.

Sırat kıldan incedir, kılıçtan keskincedir

Benim şi'rim benim şarkım benim feryad-ı suzanım,

Sayın iştiyak çok güzel bir beyitti teşekkürler.

<i>"Dünya da ne ikbal ne servet dileriz</i>

Aşıka ta?netmek olmaz mübteladır neylesün

Can ü ten oldukça benden derd ü gam eksik degil

Şerh: Huzurlu olmak için tasarrufumuz altındaki bütün malın mülkün vs tasarrufunu Allaha bırakmalıyız. Sessiz yerlerde kimse olmadığından bir ihtilaf, dolaysı ile iftirak yani ayrılık olmamaktadır. Sessiz bir köşe gibi birlik ifade eden bir makam var mıdır?

La edri

Gamın da gelse dile bais-i meserret olur

Ali Fakri

Ya korkarsa neylesin

Kim biri ağlayınca birisi handan olur

NEFSİNE SÖYLE DEĞİL AFAKA

Farzedelim ki aşkını kalbimde saklamış herkesten gizlemişim. Peki ya hasret ahlarını nerede saklayalım?...

Laedri

HÜDAİ

bana hem huydur bir naza bin türlü niyaz etmek

Canından ümidin kes, canana erem dersen"

Ne gam pür ateş-i hevl olsa da gavga-i hürriyet

Hiç korkmasın söylesin'

Bir hayli yıldır açtığı yok gonce-i gülün

Gözlerime bak, orada görürsün hep vefayı

Nabi...

Beli söz bilmeyiz ama biraz irfanımız vardır.

Bizimle akıbet bigane çıktı aşina derken"

İki yoktan ne çıkar fikredelim bir kerre.

Öğrencilerden beğendikleri bir gazeli ezberlemelerini istedim. Aynı ödevi kendim de yaptım. Ezberlediğim gazel Baki'den. Buraya iki beyitini yazıyorum:

Anı yine aşık-ı nalane söylen söylesun

merdüm-i dide-i ekvan olan insansın sen

Servi boylu sevgilinin gamze okudur bağrımdaki. Ve bana acıyan dostlarım onu çıkarma sevdasındadır... Yalvarırım Allahım; çıkan yaralı gönlüm olsun da bağrımdaki ok olmasın tek!..

Tebah oldum yeter hicran elinden.

İyi insan?su? gibi olmalı?. İyi ile de, kötü ile de geçinebilmek ne büyük bir erdem.

Döner döner bakarım kuy-ı yare, ah ederim!

Dünya bağının hem ilk hem de sonbaharını görmüşüz

Gün yüzünün hayali peyveste can içinde

Hz. Mevlana

Hiç düşmen eylemez anı ki itdüm ben bana "

Ya Rab hemişe et lutfunu reh-nüma mana

Şöyle mest oldum ki gayrın merhabasın bilmedim

Bir senin gibi cefa-kara heva-dar olasun

Ey sevgili! Gözlerini süzme ki, kirpik kirpik üstüne gelmesin; böylece bağrımda açtığın yaraya ok üstüne ok atmış olma .

Kalmasın hayrette çeşm-i gevher-efşanım görüp...

Yarasanın gözleri nasıl ışığa dayanamazsa, cahil insanlarda olgun kişilere tahammül edemezler..

Ahbabın eder anı da a'daya ne hacet.

Gönlüm, su gibi gönlü çeken servi boylu sen sevgiliden yana aktı. Ey servi boylu güzel, sen de akar sudan yana akmaya eğilimli ol.

Söylemez küsmüş bana canane söylen söylesün

Bir bilse ki bir bigane nigahına şu canım kurban...

Aşk öyle bir ressamdır ki; elinde safran ile gelip, aşıkların yüzlerinde ecelin şeklini resmeder.

Dildar ise bivefa gerektir.

<i>Millet, vatan ve din, ona ömrünce verdi güç,</i>

Ahmed Agah

Yanyana bir sıra teşkil edip ırmakta yıkanan kuşlar sofudur.

Beni azade iken aşka giriftar itdün

Lebin sırrın gelip güftara benden özgeden sorma

Gül-i ruhşarına karşu gözümden kanlı akar su

Görelim ayine-i devran ne suret gösterir

Kul Nesimi

Yunus Emre

116. Beyit :

Niyazi-i Mısri

ergeç başbaşa vereçek degil miyiz

Ey Kanuni, eğer huzurlu olmak istiyorsan bütün malı mülkü bırak, vazgeç.

Umduğunla değil bulduğunla gül..

benim feyz-i hayatım hasılı ruhu revanımsım...

Bahar mevsimidir; tan yeline arkadaş, gülle dost ve kokusuyla bildik olalım.

Cihanda aşık-i mehcur sanma rahat olur

Haddim yoktur sana bundan ziyade

İlim kesbiyle paye-i rif?at arzu-yı-muhal imiş ancak...

Çekti araya perde-i gurbet şu zamanda

Bulunmaz ne arz ne semada emsali şahsiyetine

yani ki çok belalara kıl mübtela beni

Yüzüme bin hışm ile baktı dedi canın mı var

Mütevazı olanı rahmet-i Rahman büyütür

Kişi noksanını bilmek gibi irfan olmaz

Işk derdinden olur aşık mizacı müstakim

Ahmed Paşa

Gittikçe hüsnün eyle ziyade nigarımın

Bir dem bela-yı aşktan kılma cüda beni.

sevgili, seninle ben pergel gibiyiz

Necati

Manası: ?Halimi sana arz etmek için, sevgili seni yalnız bulamam

Lütfi

gecesi sünbül kokan, Türkçe'si bülbül kokan İstanbul... canım İstanbul

gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül

Can-ı alemsin feda her lahza min candır sana

Ki biri ateşe benzer biri dütün gibidir

seni tenha bulıcak kendimi asla bulamam

Asumani benek altunlu geyer çerh-i felek"

Beddua etmezem amma huda?dan dilerim

Gönlüm dileğin dünyada canan bilir ancak

hasmın sitemin bilmek hasma sitemdir

Bu ne sırdır, raz-ı aşkın demeden ben kimseye

Aşıka tan eylemek olmaz, mübteladır neylesin

Çok gördü felek şimdi beni bezm-i civanda

Aşık oldu diye aşığı ayıplamak olmaz; tutulmuştur bir kere elden ne gelir...

Ölmek kaderde var, yasayip köhnemek hazin

Dilerim senden Hüda?ya eyle tevfikin refik

- - BAKİ

Emeği geçen herkese teşekkürler... Divan Edebiyatı, beni bir sarmaşık gibi sarıp sarmalamaya başladı sanki!.. :)

Ya Rab! Bela-yı aşk ile kıl aşina beni

Aşk bir şem-i ilahidir benem pervanesi

Aşık-ı Sadık benem Mecnun ancak adı var...

ilginç beyitler başlığı vardı efendim bu forumda. arama yoluyla ulaşılabiliyor. bilginize.

Sevmek istiyor sevmek istiyor

Ey bülbül! Yeter artık, feryadın bağrımı kan eyledi

Ey akıl sahibi kişi, dünyadaki insanların en makulü;kimseden incinmeyen ve kimseyi incitmeyendir

Seni yalnız bulunca da kendimi bulamıyorum."

zürafanın boynundan''

Doğru olursan ok gibi yabana atarlar seni

kemiren... Aşkın gücü, zoru ve korkuyu nefes nefes yaşayan o gencecik

Te'sir-i lisanın...

Benim kendime ettiğimi hiçbir düşman yapmaz"

yüreğin imdadına yetişmiş derhal. Bir satır daha yazmış aynı direğe:

Yok benim okuduğum yerde Hayali'nin diye yazıyor.. Beyitleri açıklamalı yazarsak herkes anlar bir şeyler..

Çeşm-i insaf gibi kamile mizan olmaz,

Yoluna cana revan etsem gerek canım dedim

Geçer gider hatırcığım sorulmaz

deyiverir. Kolay bir söyleyişe göre çok güçlü bir hayal!.. Öyle ki Ahmet Paşa hakkında tezkirelerin "Türk şiirine parlaklık ve güzelliği ilk o vermiştir." hükmünü doğru çıkartır. Günümüz diliyle şöyle demek: "Ezel gününde sevgilinin gözü bana bir merhaba lutfetti. O gün bu gündür, o bakışın mestliğiyle başka birinin merhabasını hiç tanımadım."

Felek her türlü esbab-ı cefasın toplasın gelsin

iskender pala kitab-ı aşk...

Aşıkı maşukdan, maşukı aşıkdan cüda

Hançer gibi deldi yüreğim tig-i zebanın

Necati Bey

ister gözle söyle ister yada söyle

Basiri

Söyle billah dehenin o kadar teng midür

Mecnun ile bir mektebi-i aşk icre okuduk

Kendi halinle derinlerdesin

fuzuli

Öptür doyunca damenini binevalara

Gül ile dost kuhusuyla aşina olalum

Bende Mecnundan füsün aşıklık istidatı var

' Koca hünkar, ağlamış' ve Türkmen kızına yaptırdığı mezarın mermer taşına,

yoksa ömrüm varı sensiz neyleyim dünyayı ben

"ne kimse çalar kapımı bad-ı sabahtan gayrı

oynamak, ateş girdabına bilerek atlamak gibi ölümcül bir tehlikesi de

Ta geçmeyince medrese-i kıyl ü kalden

Uzaklarda şeb-i hasrette nalan olduğum demler,

Lütfi var olsun ider ihsan ihsan üstine