karanlıkta kaybolan,

yalnızdık hep, gün geldi sustuk

Tanımadık, fırsat vermedik birbirimize.

sessizce çekip gittin,

cesaretimiz yoktu,

iki ayrı

sana olan aşkım,

ne barışabildik biz,

Apayrı insanlarıydık biz.

sn büşra hoş bir yazı olmuş teşekkürler

anlayamadık

ayrıydık ama,

okusanda sana olmayacak..

Kestim yayınını gazetenin, şimdi, ayrı ülkende, yanlız yayın yapan tek gazetesin.. Hayırlı olsun...:(

ayrıydık,

sevdanın solmuş renkleriydik biz,

artık hepsi siyah harflerin,

Aynı gazetenin iki ayrı okuru da olduk seninle. Sen kupon kestin senelerce, ben olayları ekledim birbirine. Sen magazin sayfalarından elbiseler seçtin kırmızı parlak. Ben olgulara fikir biçtim aklım yettiğince... baktık ki bu iş böyle olmayacak. Aynı gazeteden iki tane almaya başladık. Sen dilediğince kes, ben dilediğimce okuyayım diye:P

karanlıktım,

Benim manşetimde hüzün vardı, senin ise boşvermişlik.

ben bazen, fazla göze batmayan bir köşe yazısında sessizce yanyana duran üç nokta idim

gazetenin iki ismiydik biz,

renkleri karştırıp

aynı havayı kokladığımızı,

öperdin kelimelerimi,

iki ayrı gazetenin iri puntolu mazisi,

anlamsızca

Bir gün kesişti yollar. Farklı frekanslarda, farklı parçalara yelken açan biz. Bir gün aynı frekansta buluştuk.. İlk ve sondu.

korksanda

şimdi,

düşlerimi

yaparsam

yalın,

sensizliğe

İstedikçe buluşacağız, istedikçe ayrılacağız.. senin gündeminde "boşvermişlik", benim gündemimde "duyarlılık" olduğu sürece..

hüzün uçmaz, ayrılık konmaz mahallelerde

başını çevirirdin,

.. ne sayfalarda, ne düşüncede buluşabildik. Farklıydı beklentiler, renklerimiz bile ayrıyken.. birbirmize uyum sağlayamadık. Sayfalar yine renkli, yine sönük olsa da, biz çok ayrıydık.

bazen aynı odada

ağlardık,

dedim,

iki zıt renktik biz,

Ben sürgün yeri, sen başkent...

artık bende gazetemin yayını durdurdum ;(

iki ayrı ülkede..

bulaşmış dudaklarınla

maviyi severdin,

baksan görecektin

Her gazete yanlı yayın yapar, her insanın az da olsa bencil olması gibi...

ülkenin

o gazetelerde yazmayacak

farklı bir haber yapsan dedim bazen..

yeryüzünde yaşayan,

bir gün, yansız yayın yapalım dedik,

okuyamassın,

sevişirdik senle,

Gösterişli sayfalarından alamadım seni.. bense hep sönük, senin bakmaya tenezzül etmediğin sayfalarına göz yordum. Dünyan renkli, sönük sayfalarda sırıtırsın.. sönük dünyamda bir renk olamadın.

iki şehirdik

Bu gerçekliği değiştirmek doğanın dengesiyle oynamak gibi birşey olur. O yüzden değiştirmek yerine, bu gerçekliği bilerek atmalı adımları...

Anladık ki,

masmavi

anlarlar seni sevdiğimi,

sonra

ayrıydık işte.

gitme

severdik belki gizli gizli birbirimizi,

Ülkenin, farklı şehirleriydik...

birbirimize karıştık..

bazen aynı sokakta idik,

hasrete

birbirimizi özlediğimizi..

İlk isyan hep sende başlardı.

şehirlerin

gülüşlerin benzemezdi hiçbi, r şeye,

her ikimiz ayrı bir renk,

artı ksenden gittim,

bir ülkenin iki manşeti gibiydik biz.,

çaresiz akşamların

gülerken

farklı dillerde yazılmıştı

ortak kıyılarımız vardı uzandığımız denize...

aynı şeylere güldüğümüzü bilirim,

geriptik,

Aynı ülkenin

.. evet biz, iki ayrı insanız. Düşüncede bile buluşamayan!

ansızın bir kuş havalanır maviliklere, alabildiğine maviliklere..

gittin,

sana uzaktan baktığını,

-alıntı-

kaderin alınyazısını yazdı o gün manşetler,

yazamadık

sen bilmezdin,

Benim ülkemde kalp kırıklıkları,

sen hiç bakmadın,

dayanamadı yüreğim,

bir gün gideceğine ağlardım,

Cezasını çekmek hep bana kalırdı...

Sende yeni aşklar..

toprağı farklı olsada,

sen, umudun tarafıydın ben sevdanın..

Kaybettik.. yine buluştuk.

artık

tekneler çizerdim,

ne benim umudum oldu, ne senin sevdan sonra..!!

sevincin, mavi'nin, resmi olur yüreğin

sen, hep manşetlerde..

sererdim her gece yüreğine,

bilmezdin,

ardından tek renk kaldı şimdi geriye..

koynunda

farklı

bir adam vardı,

mavileri severdin,

ne küs kalabildik..

tarifini yapamam şimdi,

gökkuşağı yapardım deniz üstüne,

iki kırılgan insanıydık biz,

hüznünü taşısakta,