Yalnızlığıma ihanet ama mecburum; bir yanda sen,

-Alıntı- Aydın Altay

Bilirsin ki karanlık umutlarım,

çiçekler açmaz bahçemde ah be gülüm

Karanlığa sevdalıyım, acıya, ölüme,

Sanırdım ki ben bir kez

Yıldızlar kayar yüceden

Sensizliğe mahkumlar, sen yoksun işte!

Mutsuzluk uçurum, düşmeyi dahi bilmek gerekir. Gece ise bilmeden düşürür bizi zemherinin pençesine... Ayazını boca eder üstüne siyahın, nakış nakış işlersin anı yüreğine de yine tan sana ram olmaz gözlerine... Ey hayalini uçuş için hazır eden pervalı, hayal güzeldir; uçmadan önce düşmek ve dahi gerekirse ölmek gerekir...

Yalnızlığım hep aynı yalnızlık;

Yalnızlığa sevdalıyım aşırı.

"Yalnızlığıma ihanet ama mecburum.." Paylaşım güzeldi teşekkürler Sn. Can-dan.

Şimdi boynu bükük ağlamaktalar,

Umrumda değil; anlasana...

Ne baharım belli, ne yazım, kışım,

Benzim hasretinden sararıp solmuş,

Forumda açılan başlıklara sadece?güncel? yazılarak, konuların yeniden gündeme getirilmesi forum kurallarına aykırıdır. Bilginize...

Ayrılık bir yanda,

hani diyor ya şair;

Ölmek üzere

Korkunun bittiği yerde

Yüreğim yaralı, ellerim bomboş,

Hasretim o biçim sen yoksun işte!

Kainat uyur sessizce

Yüreğim sızlar inceden

"Ey hayalini uçuş için hazır eden pervalı, hayal güzeldir; uçmadan önce düşmek ve dahi gerekirse ölmek gerekir..."

Ben hep seni düşünürüm

Daha üzerinde hiçbir şey olamaz,

Nasil geçer bilmem günlerim sensiz,

Kimse götürmeyecek beni kırlangıçların şölenine

Gergin cildini gecenin

Zaman hep sonsuza akar

Yine de bu satırları sana yazarken farkına varmadan sitemim olacak, hani her tiyatrocu sahneden inmeden önce?Her ne kadar sürç-ü lisan ettiysek af ola? diyorsa, ben de daha başındayken belirtmek istiyorum. Ola ki kalemim duygularıma yenik düşer de incitirse seni? Sana daha güzel şeylerden bahsetmek isterdim, gökyüzündeki maviden, özgürlüğe alabildiğince kanat çırpan kuşlardan, bizi biz eden amansız sevdaların maviliklerinden bahsetmek isterdim? Şimdi maviliklerde sadece ayrılığın sunduğu keder kalmış, sen gittin hayatımın düzeni de gitti. Sana ayrıklardan, acılardan ve yalnızlıktan yazmak istemezdim, daha güzel şeylerden bahsetmek isterdim. Sana kırmızıdan, yeşilden, sarıdan, lacivertten ve dünyanın renginden yazmak isterdim. Kuşlardan, yaban ördeklerinden, turnalardan ve birbirine düşman kekliklerden haber vermek isterdim. Hani avcının evcilleştirdiği, sonra kafese koyarak bir dağ yamacına bıraktığı kekliğin öterek kendi ırkındakileri avcının tuzağına çağırmasından, ihanete uğrayan biçare kekliklerden bahsetmek isterdim. Sevda aşka çağırıyor, sevda hayata çağırıyor, sevda tutsaklığa çağırıyor, sevda tuzağa çağırıyor, sevda ölüme çağırıyor, sevda öldürüyor? Sana semenderlerden yazmak isterdim, neden taşların altında yaşamak zorunda olduklarını anlatmak isterdim. Sana yavru ceylanlardan, ahulardan, ürkek kelebeklerden bahsetmek isterdim. Sana yıldızları yazmak isterdim, gökyüzüne seyrana çıkmış yıldızları?

Dünyam paramparça sen yoksun işte!

Ey sevda çiçeğim, ey gönüldaşım,

Uçmayı hayal eden kuş

Kimse takdim etmeyecek beni

Adnan Özkan

Çiçeklere bakar bakar

Sen Yoksun İşte!

Her gece ağlarım hasretten sessiz,

ecral nerde yawf...

Hatıranla dolu köşe-bucaklar,

Vardan öte yokta bile

Diyorum ki?sana? sevdalıyım,

Verandaya çıkıyorum ve hissediyorum parmaklarımla

güzel bir paylaşımdı sayın ecral.

Karanlık, acı, ölüm,

Nesin ki sen; ne demeliyim sana,

gitme

Teşekkürler filiz59; paylaşımınız için... Evet Sn. Filiz, cesaret ister bazen yaşamak ve yaşarken yaşayacaklarımıza eyvallah diyebilmek... Hazır vakitlerimiz vardır elimizde olmayan; ama elimizden kolayca kayıp gidebilen. Nereye nasıl gittiğini dahi göremediğimiz. Gözümüze zifiri iner o vakit; yeter ki cesaret olsun kirpiğe değen... Saygılar...

Bu cümle cesaret ister,"herşey senin için" demenin gözükara yoludur.

Gitme ki, gidişin hicabınca kızıllığını nakşetmesin güllere. Bülbül yanımı susturuduğum an son suskunluğum çöreklenir yüreğime. Lal olmuş dilimdeki kelepçelerle bırakma beni, gözlerimde açmışken nergizler gel! Gel ki gidişin hicabına bulansın yine... Teşekkürler; Heide...

Şiirim acı, yaşamak ölmek zaten ta baştan,

aslında böyle durumlarda yazmak, haykırmak gereken o kadar çok şey var ki.

Aklın ucu değer hiçe

Meyve dökülür dal kalkar

Hayalin karşımda ruhsuz, bedensiz,

belki de sadece susmak...

Derdimin dermanı sen yoksun işte!

Sana herkesçe bilinen öykülerden değil, gerçek ama bugüne kadar konuşulmayanlardan, Siyabend?den, Kheci?den, Mem ve Zin?den bahsetmek isterdim. Tamara?nın aşkından her gece üç kilometre yüzen isimsiz biçareden bahsetmek isterdim, önce cuma namazını, sonra vakit namazları ve sonra namazı hepten terk eden, şeyhinden azar işiten ve kovulan biçare? Her gece el fenerini yol bilip kendini Van Gölü?nün karanlık sularına bırakan ve sonra bir ihanetin pençesine düşen? Feneri farklı yerlerde yakıp gölde dolaştırarak yoran ihanet, ?Ahh Tamara, ahh Tamara? feryadına aldırış etmeyen ve bir canın çırpınışına kulak tıkayan zalimlerden bahsetmek isterdim? Sana ve aşka canını adayanları yazmak isterim, belki aşkın ortak dilinin ne olduğunu anlardın, ama bunların hiçbirisini anlatmaya gerek yok, senin gidişin hepsine bedeldir inan bana. Şimdi sana sadece bende bıraktıklarını yazıyorum?

Renkler sıyrılır geceden

Çiçeklerin sırrını, gülün aşkını ve manasını yazmak isterdim? Güle düş olan bülbülü yazmak isterdim sana, feryadındaki saklı sevdasından, sevdadaki harından bahsetmek isterdim? Sana en güzel öyküleri anlatmak isterdim, öyle öyküler ki kendimizi bir anda o öykünün içinde buluveririz; kimi öyküde kırılır, kimi öyküde hüzünlenir, kimi öyküde teselli buluruz. Ama hep içimizi burkan konulardır, ayrılıklar var, ihanetler var, hiç kavuşmamaklar var ve kalleşçe öldürülmek var.

Paylaşımların hepsi güzel ama ilk ve son yazı net bir şakilde başlığı anlatmış. Güzel seçimler...

Sen gittin, çok şey değişti, hakkında çok kararlar almama rağmen uygulamada zayıf kaldım ve yenildim, her şeyi inkara kalkıştım, ama senin hala yaşadığını düşünerek geri adım atmak zorunda kaldım. Hayat geçiyor hem de yılların kalıntıları, ayrılıkların en yıkıcı aleviyle içimi yaka yaka. Ellerimizle, yüreğimizle bir çocuk gibi büyüttüğümüz sevdamız öksüz kaldı. Seni çok arıyorum, sen gittin bana koca bir boşluk kaldı. Şimdi o boşlukta dönüp dolaşıyorum?

Postacı bu sabah kapımızdan geçti, bir omzunda çantası vardı, kollarının altına sıkıştırdığı evrakı, mahkeme çağrı pusulalarını, haciz evraklarını, askerden ve gurbetten gelen mektupları dağıtıyordu. Resmi elbiselerin altında terlemişti yüzü. Yol yorgunluğunda bezmiş gibi duruyordu? Oturduğum eve doğru gelince bir an heyecanlandım, ?Acaba mektubum mu var? diye bir ara sevindim. Olsa olsa senden gelmiştir diye düşündüm, başka kimden gelebilir ki? Yani bu benim hayalim. Ama beklediğim mektup bir türlü gelmiyordu senden. Postacı kapımızdan geçerken, yüzüme bakamıyordu, çünkü bugüne kadar beklediğim mektubu getirememişti, kendince mahcuptu, varmadıysa yarin eli kaleme, kaleme varmadıysa yarin özlemi, özlem varmadıysa mektuba, postacının günahı nedir acaba? Yar senden beklerim iki satırlık mektup, postacının mahcupluğu hatırına? Onca haciz, onca mahkeme evrakının arasında postacıyı sevindiren bir mektubun olsun?

Sensiz öksüz kalmış, garip sokaklar,

Sevdalıyım desem,

Asıl ben paylaşımınız için teşekkür ederim Sn. Kırkikindi. Katılıyorum size, öyle bir an çatar ki ansızın; sözler çoğalır hecelerimizde, biz çoğalırız da yol alamayız bir türlü... Kalması gerekir insanın kendinde, olması gereken yerde...

Aşktan yana söz duyunca

Sen gittin her şey değişti, bu şehrin cazibesi kalmadı, artık ne tarihi beni düşündürüyor ne de büyülü havası? İnanır mısın, güneş bile ısıtmıyor, sokak lambaları aydınlatmıyor? Ne varsa bana ait hepsini alıp götürdün, umutlarımı, hayallerimi, yarınlarımı. Bana sadece sensiz kalan bu şehir ve seninle yaşanılanlar kaldı? Şimdi bir başıma dolaşıyorum, ama yalnız değilim, baktığım her yerde sen varsın ve seninle yaşadıklarımı bir bir yeniden yaşıyorum sensiz, sessiz. Bu şehrin en güzel yerlerini seninle dolaştım, her manzarada senin hayalin duruyor. Bütün bunların mimarı, yani sen yoksun, şu an ne yaptığını ve nerede olduğunu bilmiyorum.

susmak ve çılgınca açık çekmek.

Her ne kadar ayrılık olsa da, bedenen ayrı olabilir, ama ruhen birlikte daha önce yaşanılanların tekrar tekrar yaşanılması acıların en acısıdırHatırlıyor musun? Denizin kenarında üst üste zor durabilen kayaların üzerinde plastik kaşıklarla aşure yediğimiz günü? Birlikte balık tutup sonra mangalda pişirerek afiyetle yiyecektik, Galata Kulesi?nde gece vaktinde yıldızları izleyecektik, boğaz turunda İstanbul?u denizden görecektik, İstanbul?u yaşamak adına. Çamlıca tepesinden bir kez birlikte bakacaktık aziz İstanbul?a. Sen ve İstanbul, bundan başka söze ne gerek. Ne sen varsın, ne de İstanbul?

Bir mezar görsem bir yerde

Güncel

MUTSUZUM

Ne bağlamam çalar, ne gönül sazım,

Haz duyarım ince ince

Sağlıkta bitmez bu çile

Rüzgar eser ilden il'e

Sen varken umrumda değil mesela,

Uçsuz hayaller boyunca

Seni düşünürüm, sen yoksun işte!

Yol ararım içten içe

Mutsuzum

bir daha turnalar geçmez, bülbüller ötmez

Satırlarınızda karamsarlığa inat saklanmış umut ışığı, tebriler..

Güneşe