Bu üçlü, Muhtar, öğretmen ve İmam?dan oluşmaktadır.

yahu bu müftüler gökten mi iniyor. onlarda bizim gibi imamlıktan gelme insanlar. ama onlar da feraha erdiklerinde eski kötü günlerini, amirlerine karşı duydukları hınçlarını çabuk unutuyorlar. ve bir zamanlar eleştirdiklerinin daha kötüsünü kendileri yapmaktan çekinmiyorlar. lime tekulune ma la tef'alun. uyarısı kimin umrunda. profesör geliyor bize iki müftü eleştirisi yaptı mı nedense göklere uçuyoruz. halbuki aynı profesör biraz önce eleştirdiği müftüyle kankalık yaptığını bizim saf imam nerden bilsin. yeter ki birileri biz imamların ağzına bal çalsın. yeter.

Tarihimize 28 Şubat sureci diye geçen darbe sürecinde yapılan ve pek çok insanın?çok iyi oldu?, ?eğitim seviyemiz yükseldi? şeklinde değerlendirdiği?kesintisiz 8 yıllık eğitim?de aynanın arka tarafına bakmak istedim.

Ne imamın çocuklarının oynayıp eğleneceği arkadaşı, ne de imamın akranı, çağdaşı vardır. Askerlik hatırası dışında anlatacağı kalmamış yaşlı köylülere hizmet veren imamlar bu durumlarından sadece çocukları yüzünden rahatsızlar. Yoksa, her birinin birer?Horasan dervişi? gibi, köydeki 3?5 yaşlıyı önemsedikleri ve hizmet verdiklerini yakından bilenlerdeniz.

Öğretmenler için hayırlı olan, ailesi ve çocuklarını köyden kurtarıp şehir imkanlarına kavuşturan bu imkan sosyal, kültürel; sosyo-kültürel bakımlarla, sosyal yapı, sosyal barış, sosyal gelişme, sosyal siyaset, üniter yapının korunması ve kalkınma gibi perspektiflerden bakıldığında o kadar da faydalı olmadığı anlaşılmaktadır.

Bu satırların yazarı, ?Cumhuriyet değerleri dediğiniz, CHP?ın altı oku; altı ok, üstü? diyenleri hatırladığında, aşırı sağ ve aşrı solun bundan memnun olmasının toplumsal, sosyal, eğitimsel; sosyo-kültürel veya köy kalkınmasındaki başarı sebebiyle bunu söylemedikleri açıkça anlaşılıyor.

Kadrolu 10 binlerce imamın sıkıntılarını sorunlarını çözmek yerine, bu sıkıntılı dertli imamlara yeni dertliler eklemeye devam ediyor, hemde haksız bir şekilde.

Bizim ise hiç bişeyimiz yok. Yada istemeyi bilmiyoruz.

Hadi servisi minibüsü olan akşam 5 6 lra kadar köye minibüsü olan yerleri saymayalım, gidiş gelişte yapabilir çocuk. Ama diğer yerlerde ne yapacak imam arkadaşlar. Merkeze, ilçeye tayin olmuyor, cami boşsa, sınav yapıyorlar ondada yine torpili olan geçiyor boş yere.

Uygulama Cumhuriyet İdealinden Sapmayı mı Getirdi?

Abdülkadir SEZGİN

Köy İmamları da?Ankara bizi düşünüyor? diye sevindi,

Önce şaşırdım. Kendimi toparladım, ben yazıyı okudum, bunun ne olduğu belli değil. Biz öncelikle köy imamları için yurt istemiştik

Biz de bu örneği ve mevzuatını emsal göstererek büyüklerimize anlattık, yazılması gerekenleri yazdık, ilgilileri götürüp uygulamaları gösterdik. Çok memnun oldular ve etrafındakilere hemen şifahi emirler verdiler. İş anlaşıldı, köy imamının gözyaşı dinecek zannettik.

Sayın Prof. Dr. Mehmet AYDIN,

Maaşlarından yurt için para istedikleri günü hatırlıyorum, bir çok imam arkadaş kabul etmişti ayda 5 lira kesinti yapılmasını.

Öğretenlerin öğretmen evleri var, lojmanları var, ek dersleri var bilmem neleri var.

sardı azizim sardı..

?Şehirde tarikatların, cemaatlerin yurtları var. Bunlar da bu yurtları cami ve çevresinden kuran kursuna yardım, diye topluyorlar. Gidip onların elini, eteğini öpenlerin çocuklarını alıp okutuyorlar.

Köyde görev yapan imam sayısı mı? Elli binin epeyce üzerinde.

diyeceğim 2-3 cümle var ama;

?Arkadaş müsterih ol, bana inan; bu dediklerini Ankara?ya götürüp, büyüklere anlatacağım. Senden ricam, Bakan veya Diyanet işleri Başkanı şehrinize gelirse, onun da yakasına yapış, onlara da anlat?.

Yaşanan olumsuzluklar ders oldu. Köyde çocuğu okulda olan kimse kalmadı. Köy yaşlılar köyü haline geldi. Köyler boşaldı.

2000 yılında bu olumsuzlukları ve sosyal, kültürel, siyasal ve sosyo-kültürel olumsuz sonuçlarının artacağı ve devletin tedbir alması, projenin yanlışlarının düzeltilmesi gerektiği konusunda C. Başkanından başlayarak pek çok yetkiliye?emekli bir kamu görevlisi- sıfatıyla mektuplar, peşinden de makaleler yazmıştım.

seneye kadar kalsın...

biz imamlar aklımızı başımıza getirmeden, gerekli özeleştiriyi yapmadan, gerçek bir şahsiyet olarak diyanet içinde varlığını haykırmadan adam olamayacağımızı unutmamalıyız.

Sayın Prof. Dr. Ali BARDAKOĞLU

? Sayın Müfettişim, ben bu köyün imamıyım, anam da babam da okuma yazma bilmiyordu. Beni okuttular, İmam-Hatibi bitirdim, köy imamıyım. Devlet memuruyum. Ben, onların yaptığını yapma ve çocuklarımı okutma hakkına sahip değil miyim?

Artık diyanet görevlileri de değer versin çalışanlarına... Allah aşkına ne olur yeter artık ama...

Bu değişiklik sebebiyle 2000 yılı?eğitimde çağı yakalama? projesi olarak kullanılmıştır. Ne kadar yakaladık bilmem.

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="234751504659444a4d634b4c574e424a4f0d404c4e">

Bu yazı da biraz da bu 12 yıla çıkarken düzeltilmesi gereken bir hususu göndeme getirmek amacıyla yazılmıştır. Başta söylediğim darbe girişimi konusu biraz da?nostalji? veya içinde bulunduğumuz havaya, ?gittiğin yer körse, gözünü kırpta bak? atasözüne uyularak yapılmış espriden ibaret sayılmalıdır.

? pek sarmadı galiba

yiğitalp;

İmamlar okumuş, insanları din yönünden eğiten bilgili kişilerdir.

Bu proje sebebiyle Milli Eğitim Bakanlığı bütçesine katkı sağlamak üzere, TV, şans oyunları, içki gibi şeylerden alınan?katkı pay?ları artırılmış, özel vergiler konulmuş, bütçeden harcanamayan paraların hazineye kalması geleneğinin aksine, bir sonraki yılın bütçesine geçmesi sağlanarak ciddi kaynak sağlanmıştır. Bağış ve yardımlarsa işin cabası? Bunların hepsine eyvallah. Diyecek sözümüz yok.

Köy İmamları Yahut Köyde Çalışanların Çocuklarının Eğitim Hakkı

? O şehre büyükler gitti mi, gitmedi mi bilmem, gitmişlerse bile, zavallı imam, şehirde, korumalar, taraftarlar, yağcılar, alkışlayanlar içinde yanaşıp derdini anlatamamış olacak ki, basında da haber çıkmadı.

yurt meselesine gelince. cemaatların yurt yapmalarına malesef gıcık oluyoruz ama işte diyanetin yurt yapma teşebbüsünün akıbeti ortada. nasıl yüzlere bulaştırılmış, ellere de... cemaatların binlerce yurdu var ve her sene yenisi yapılıyor neyle? elbette Allah'ın rızası ve vatandaşların bağışlarıyla. cemaatlere laf atacağımıza onların ihlasından biraz hisselensek olmaz mı? hem unutmayalım ki, onlar da bizim mümin kardeşimiz.

Ayrıca, bu kadar önemli olan olay siyaseti, seçim sonuçlarını etkilemediği nasıl düşünülebilir?

arkadaş ağlamayı bırakın bakkalda mendil de kalmadı. bu hallere düşmemizin bir numaralı müsebbibi biziz. kurum değişmez, aynı eski tas eski hamam devam edecek. gemisini yürüten yüceltecek, yürütemeyen de açacak ağzını, yumacak gözünü... biz diyanet mensupları ağzımıza azıcık bal çalındı mı derhal kendimizden geçiyoruz, birbirimizi satmaktan geri durmuyoruz. amirlerimiz hep sorumluluklarımızdan bahsediyor, hepimiz tasdik ediyor, kafamızı sallıyoruz onaylayarak. ama aynı amirin senin hakların söz konusu olduğunda neden oralı olmadığını bir kere bile sorguladın mı behey adem. biz susmaya alışığız, susturulmaya, sindirilmeye.

İmamlık güzel meslek, Fakar iş çocuklarını okutmaya gelince, eğitime gelince, en ücra yerlerde görev yapan imam arkadaşlar ne yapacak. Onlar nasıl kendi çocuklarının sağlam eğitim alması için nasıl tedbir alacak.

Aksine meydana gelen sonuçtan, yani bu sayılanlardaki olumsuzluklardan memnun oldukları anlaşılmaktadır.

güncel

:(( tek kelimeyle... çok üzüldüm... sömürüyorlar işte her fırsatta bizi sömürüyorlar:( yazıklar olsun... Bizden o parayı isteyen bersin şeklinde değil;hepiniz ermek zorundasınız şeklinde almışlardı... Fakat faydası olacağını düşünerek kimse karşı çıkmamıştı

Günümüzün en önde tartışmalarına kısmen de olsa katılmak ve darbe girişimlerinin halen devam eden sonuçlarından birine temas etmek istedim.

hocam hakikaten imamların sorunlarını iyi analiz etmiş. ama bunun bir çözümü yok.

Onların adı ne zaman vardı ki?

Zaman geçti, köyde, şehirde Anakara?da oturup çalışan Diyanet mensupları bir yıl süre ile yurt yapılacak diye bağışta bulundular.

Ne diyelim Allah yardım edenlerden razı olsun.

Tam beş yıl geçti. Köy imamına dediklerimi de hatırlıyorum:

? Abi senin dediğin oldu.

Sayın Doç. Dr. Fikret KARAMAN

Umut Ankara Ama Şikayetleri Duyuyor mu?

Emekliliği bırakıp, yeniden memur olduktan sonra, Büyükşehir statüsündeki illerimizden birinde, büyükçe bir köyde, sadece yaşlı hanımların okuduğu bir Kuran Kursu?nu denetlemeye gitmiştim. Köy camiine de uğradım, caminin içinde benden 30 yaş kadar genç köy imamı birden heyecanla yakama elini attı, toparladı ve konuşmaya başladı:

Yaptığımız incelemeler sırasında, benzer problemlere çözüm bulunduğunu gördük. Emniyet Genel Müdürlüğü,, mensuplarının çocuklarının okumasını sağlamak üzere kız ve erkek öğrenci yurtları kumuş, son derece iyi bir yönetimle çocukların ihtiyaçlarını karşılıyor. Bu teşkilatları kurup işletenleri kutluyorum, emeği geçenlere teşekkürler ediyorum.

Bir yıl süre ile heyecanla, kıt kanaat maaşlarından para gönderenlerin adı mı?

16 ağustos 2007 tarihinde kabul edilen 4306 sayılı kanun 18 ağustos günü yayımlanarak yürürlüğe girdi. Bu kanun öncelikle ilköğretimi yeniden düzenledi, eski ilkokul ve ortaokulu?ilköğretim? adı ile birleştirdi. Bu iyi bir gelişmedir. Eski Sovyetler Birliği?nde bile zorunlu eğitim 12 yıldı. Batıda da zorunlu eğitim benzer şekillerde idi. İnsanın yetişmesi, olgunlaşması, kendisine, ailesine ve topluma yararlı olabilmesi için 8 yıllığın da az olduğunu düşünenlerdenim. Ülkemizde de zorunlu eğitim 12 yıla çıksın diye çalışmalar yapıldığını hepimiz biliyoruz.

Gerçekten içler acısı bir durum.

?Abi Camiler Haftası sebebiyle Öğrenci Yurdu yapmak için kampanya açtık, senin dediğin oldu, müjdelemek istedim.

Şimdi boşalmış köylerde, ?ana-babasının yaşadığı yerlerde ölme? arzusu ile yaşayan 3-5 bilemediniz, 7-8 aile yaşar hale geldi. Çocuklar ebeleri ile dedelerini görmeye, şehirlerde oturanlar da yazın 15?20 günlüğüne köylerine geliyorlar.

İmamlar, genellikle görev yaptıkları köyden değildir. Köyde üç-beş aileyi?nerede ise-, ölsün diye bekleyen bekçidir. ?Ezan sesi duyalım, ölürken gavur gibi gitmeyelim? şeklindeki talepler, camileri açık tutmakta ve imamı köye bağlamaktadır.

söze gerek yok

?Devlet veya Diyanet bir yolunu bulup yurtlar yaptırsa, bizden de bir miktar para alsa veya maaşımızdan kesse de, gözümüz arkada kalmadan çocuklarımızı okutsak ne olur?

Köylerin büyük çoğunluğundaki ilkokul binaları terk edilmiş, kasaba ve büyük köylere yapılan yeni binalarla eğitim yeni imkanlara kavuşmuştur. Öğretmenler köyleri boşaltmış, şehirlere taşınmıştır.

Elbette tarım da bundan nasibini aldı. Büyük çiftçiler dışındaki, köy tarımı ve hayvancılık bundan ciddi zarar gördü.

Gerçekten bizim için çözülmesi gereken bir sürü problemler var, ama diyanet fahrilere statü vermek gibi saçma sapan işlerle uğraşıyor.

İşte bu boşalan köylerde kalan çocukların tamamı köy imamları, bazı köylerde hala kalmış olan ebe veya hemşire gibi birkaç memur çocuğudur. İmam dışındaki memurların, şehirde oturma, köy arabasıyla gidip gelme imkanı olduğu yerlerde de memur ve eşi şehirde oturmaktadır.

Ülkemiz dünyanın kuzey yarım küresinde, kara ikliminin sürdüğü bir coğrafyada, dağlık, denizden epeyce yüksek, dalgalı bir arazi yapısına sahiptir. Yollar, dereler ve çayları bırakın yaz yağmurları bile şehir merkezlerinde ölümle sonuçlanan sele dönüşmektedir.

Eğitimin 8 Yıla Çıkması ve Köy İmamları Yahut Köyde Çalışanların Çocuklarının Eğitim Hakkı

Aramızda konuşurken, bazı arkadaşlar, ?gelin bir ilahiyat profesörünü birkaç aylığına köy imamı yapmaya ikna edelim de bu sorun çözülsün, başka türlü çözülmez?, diye espriler ürettiğimiz günlerde, yetkili orta derecede büyüklerimizden biri telefon etti:

Peki bu kişiler, kendi çocuklarını doğru dürüs okulu olmayan bir köyde nasıl okutacaklar. Şehre gitseler, dediği gibi, lojman yok, kira masraflar maaştan bişey kalmıyor.

1924 tarihini taşıyan 442 sayılı köy kanunu son derece önemli ve stratejik önem taşıyan bir kanun olarak çıkmıştı. Köydeki sosyal, kültürel, dini, sosyo-kültürel kalkınması ve Cumhuriyet değerlerini koruyup geliştirmeyi hedefleyerek düzenlenmiş bir kanundur. Amaçlanan bu hedeflerin dengeli bir şekilde yapılması istenildiğinden köyde bir denge kurulmuş; yeni deyimi ile köylerde bir troyka kurulmuştu. Kanunun bu özelliği halen devam etmekle beraber uygulama imkanı çoğu köyde kalmamıştır.

8 Yıllık Eğitim Köylerin Hızla Boşalmasını Nasıl Sağladı?

Sordum, hayırdır ne oldu?

İşin bu yönünü burada bırakmak ve asıl konuma dönmek istiyorum.

Artık köylerdin çoğundan öğretmenin çekilmesiyle dengenin bozulduğu daha iyi görülüyor olmalıdır.

Sayın Prof. Dr. M. Sait YAZICIOĞLU,

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="26425455435c414f48664e49524b474f4a0845494b">

Sonunda anlaşıldı ki, toplanan paralar öğrenci yurdu yaptıran Elazığ?daki İzzet Paşa Vakfı?na yardım olarak gönderilmiş. İnşaat bitmiş ve pirinç levha ile üzerine yardım edenlerin adları yazılmış;

Geçen yıl duyduk ki, diyanet imam evleri yapmayı düşünüyormuş. Fakat bununda boş bir hikaye olduğunu anladık.

Yakama Sarılan Köy İmamı Haklı Değil mi?

? Ben de köy çocuğuyum. Köyde yaşamaya alışkınım, hiçbir rahatsızlığım yok. Ama çocuklar büyüdü, okul çağı geldi. Köyde okul yok. Taşımalı eğitimde, çocuğun başına ne geleceği belli değil. Herkes bunun için köyü boşaltmış. Şehirde yanında kalacak akraba veya güvenle vereceğimiz bir yurt yok. N?apacağımı bilmiyorum. Şehirde bir cami boşalıyor, en az 30?40 kişi talip oluyor. Tayinleri biliyorsunuz, akrabalar, tanıdığı olanlar, torpil bulanlar, ya da beğenilen hediye götürenler öncelikle naklen atanıyor. Daha ilerisi de var, ama söylemeyeyim.

Bunu duyunca rahatladım ve?Hoca efendi, yakamı bırak da konuşalım? dedim. Cami dışına çıktık, aşağıdaki derelere bakarak konuştuk. Hoca dinleyen bir insan bulmanın rahatlığı ile boşaldı, derdini anlattı:

? El etek öpmeyenler, torpil bulamayanlar, bulmayanlar, tayine yetecek hediye bulamayanlar; bizler n?apacaaz? Cahil anamın babamın yaptığını ben yapamayacak mıyım? Aslında şehre tayin olsak n?olacak? Camilerin çoğunun lojmanı yok, ev kirası, diğer masraflar, yiyecek içecek? maaşın yetmediğini de biliyoruz. Bir yol bulun, Ankara?ya götürün. Oradakiler isterse, yol bulur?

8 Yıllık taşımalı eğitim için 97?98 eğitim yılından başlayarak kiralanmış arabaların çoğunun kaloriferi ya yok, ya çalışmamaktadır, modeller ve lastikler eskidir. 6-7 yaşındaki çocuklar dahil, en büyüğü 16 yaşındaki çocukları bu köyden o köye taşırken, kayma, selle, donma tehlikesiyle ilk karşılaşmada, çocuğu taşınan? aileler, yatak yorganlarını yüklenip şehre koştular.

yardım meselesine gelince inanın hiç şaşırmadım diyanet çünkü bu.

bu sene diyemiyorum..

Şehre göçenler, her gün harcanacak nakit para bulmak zorunda kaldılar. Bunun için de bulabildikleri işlere girdiler veya becerebildikleri işleri yapmaya başladılar.

Köyden kaçmaya sebep olan olaylar, elbette imamın çocuğu veya çocukları için de var. Hatta öğrenci az olduğu için taşımalı servisin olmadığı pek çok köyümüz bulunuyor.