Hayatımda bir tek idol olarak babamı gördüm hep ona benzemeye çalıştım taaki annemi bir defa aldattığını öğrenene kadar sonra çok pişman olmuş annem öyle anlatıyor. Neyse konu bu değil. İdol olarak çevremdeki arkadaşlardan kimseyi örnek almadım kendim olmak için uğraştım yıllarca lafımı esirgemedim kimseden. Etrafımdaki insanlar yani çocukluk arkadaşlarım vay efendim bunu böyle söylersem üzülür şöyle söylersem kırılır en iyisi söylememek derken onlardan iğreniyordum ama bunu onlara söylediğim zamanda genelde bir hafta küsüyorlardı. Çok fazla sevgi dolu olmasada devamlı benim iyiliğimi istyen ve genel olarak her istediğimi er ya da geç alan bir anne-baba tarafından büyütüldüm. Acaba diyorum aileden kaynaklanan bir durum mu var lütfen aranızdaki birisiyle çocukluğuma gidelim. Ciddiyim!

yaşıtlarında em, in ol senle savaştalar. Yaşlanmaya başladığında ne olucak peki?

İyide bahsettiğin kötü bir durum değil ki! Herkes aynı kafada olsa toplum,''toplum'' olmazdı zaten.

Nasıl bir site burası

şimdi...

en az benim, alinin, velinin, hüseyininki kadar sıradan..

neyse;

her bir insanın çeşitli köşelerde yaşadığını, ve sizin etrafınızdski 3 5 zevat dışında 7milyar insan tarafından bilinmediğinizi, aslında belki de yaşamıyor olduğunuzu, bir sümüklü böceğin hayalinden ibaret olduğunuzu görün.

yaşıtlarınla savaşta olduğuna da sen kendin mi karar verdin yoksa karşılıklı mı bu durum

bkz:Baran 14 yaşında arkadaşları ona Einstein diyor.

çocukluk yıllarımda saygıya değer insan bir tek cami imamımız vardı desem inanırmısınız. onuda pek sevmezdim ama sesi çok güzeldi aklımda kalmış. alıngan bir insandım çocuklukta ayrıca etrafımdaki herşeyin mükemmel olmasını isterdim. küçük yaşta bilmediğim kahvehane oyunu kalmamıştı ama oyun oynamam yasaktı kahvehanelerde hep 18 yaşını bekledim doyasıya oyun oynamak için. sonradan tüm yasaklara karşı olduğumu anladım. bedenim ve ruhum herzaman özgürlük istiyor. kararlarımı hep tek başıma verdim yanlış yaptığımda pişmanlığında kendim yaşadım doğru yaptımda en büyük sevincide kendimle yaşadım. yaşıtlarım yıl boyunca dizleri parçalanana kadar top oynarken ben bu sene teşekkür alırsam evdekilerin bana nasıl tepki vereceğini düşünürdüm. sonra canım sıkılır tetris oynardım. ailemin benden herzaman büyük beklentileri olduğunu anlıyordum çocuk yaşımda. daha sonra ortakokul ve lise yıllarında ve en sonunda üniversite bitince. birazcık anlaşılmaz oldu yazım biliyorum. şuanki düşündüklerimi ancak bu kadar toparlayabildim yorumunuzu bekliyorum

25 dakikadır bilgisayarın başında cevap bekliyorum önerilerinize ihtiyacım var arkadaşlar anlayışlı olun biraz

.. belki de bu sitedeki herkes sizin yaşıtınızdır.. ve dolayısıyla sizi anlamakta güçlük çekiyolardır...

Belkide tüm sorun burada.

kendim karar verdim dostum bariz bir şekilde uyumsuzluk var aramızda.

Neden kimse cevap yazmıyor

oproblem bendede var kendımden yasca büyüklerle arkadaş oluorum

Farklılığından şikayet edeceğine tadını çıkart.

''neden onların yaptığı esprilere gülemiyorum''

sanırım ben seni anlıyorum. anlattığın özellikler bana çok yakın geldi. arkadaş çevremin sohbetleri yaptığı muhabbetler sanki birkaçyıl evvelinden bitmesi gerekmiş gibi hissettim hep. hep çocuksu buldum onları. çocukça düşünüp çocukça espirilere gülen tipler. 15 yıl önce vardı bu. ve şimdide var. ben bunun sebebinin evin en küçüğü olmamla iliştiriyorum. bende bu konuyu çok düşündüm. neden onların yaptıkları espirilere gülemiyorum neden onların aldığı zevkleri alamıyorum diye. sanırım benden büyük kardeşlerim buna sebep oldu. bana yaşça en yakın kardeşimle aramda 6 yaş var. ve ben kardeşimi takip ettim hep küçükken. ben 12 yaşındayken o 18 indeydi. o delikanlılığı oynarken ben onun yanında ufaklık kalamazdım. ona benzemeye başlamışım sanırım. 12 yaşında 18 yaşını oynamak bana baya iyi gelmiş olmalı ki işte o yaşlarda arkadaşlarımdan ayrıldığımı hissetmeye başlamıştım. ve şimdi de durum aynı kendimden 10 yaş büyük insanlarla arkadaşlık eder onlarla yer içer sohbet ederim. bu benim teorim. bilmem farklı olanlarda vardır. aldığınız idolle alakalı.

size bir filmden alıntı yaparak, ne kadar aciz konumda olduğunuzu belirteyim..

komikti. yaklaşımını sevidm kıro ama aradığım cevabı bulamadım şansımı burada fazla zorlamadan başka bir yere göçüyorum

Daha hareketli bir bölüm bulmam lazım

"Çabuk iyileş şampiyon.. dibe vurmana az kalmıştı".

hiç öyle takıntılarım olmadı ama, en çok kafa dengi kimse onlarla takıl, yaş farkını dikkate alma derim

ama o kadar sıradan bir hayatın varmış ki..

asi çocuk cevap beklediğim insan sen değilsin yazı yazmak için kendini yorma diğer arkadaşın söyleyeceklerini bekliyorum

ve kendinizi ikna edin..

Sorunumuz var yardım istiyoruz gördüğümüz muameleye bak

erken büyümeye kalkışmışsın. hala misket oynama yaşını geçmemişken ben ne olacağım ne okusamı düşünmüş olabilirmisin. eğerki sorunlu bir aile hayatı da varsa ve bir takım olaylar iz bırakmışsa hafızanın derinliklerinde o andan itibaren çocukluk çağın bitmiş. ara sıra da itilmiş kakılmışsan düzene uymamışsan aykırıysan olağan kabul edilen durumlara işte o anda kendinle başbaşa kalmışsın. ve saygıya değer insanlarla konuşma gereği hissetmişsindir. örneğin saygıya değer kim olabilir senden 3-5 yaş büyük insanlar gibi. senin yazını görünce bende kendimi sorguya çektim acaba neden böyle oldu diye.

böyle bir iddada bulunduğunuza göre bilgilerinize, varlığınıza çok güveniyorsunuz..

Güle güle kullanın bölümünüzü

Ortaokul yıllarından itibaren yaşadığım en büyük sorun. Kendi yaşıtlarımla anlaşamıyorum çocuksu geliyor davranışları belkide yapmacık.. Hep kendimden büyüklerle arkadaşlık kurdum gezdim, eğlendim, ağladım, güldüm.. Kendimi hep onlardan bir adım ileride gördüm ki gerçekten öyle. Hayata onlardan daha erken atıldım, üniversiteye onlardan daha önce gidip haliyle daha önce bitirdim. Dünyaya bakışım onlardan genelde farklı olmuştur onlar sokak siyasetiyle uğraşırken, maç yorumları yaparken ben gelecek planları yapıyordum. Şimdi bu bende önyargı oluşturdu kendi yaşıtlarıma çocuk muamelesi yapmak geliyor içimden tutamıyorum kendimi bazen yapıyorumda. Sizce bu büyük sorunu mu nasıl aşmalıyım? Aşmam lazım çünkü etrafımda yavaş yavaş çoğalıyorlar ve birlikte iş yapmak mecburiyetim olacak!

kendinizi bir "halt" zannederek, aslında uzaydaki bir canlının sizin hiç olmadığınızı, veya sizin dünyanın bir köşesinde, sessizce yaşadığınızı bilmesini aklınıza getirin.

kendini sürrealize etmek istiyorsun.

egeli mühendis dostum yaşlanmamayı düşünüyorum. diğer yorum yapan iki arkadaşa teşekkür ediyorum. farkındalık anahtar kelime.

daha yaratıcı olabilirdin olmamış