·?Damsız Girilmez? yazan mekanlara, ?Bi arkadaşa bakıp çıkıcam? diyerek illaki girmeye çalışmadığımız zaman.

empati kurmaya başladığımız zaman

·?Dinlendirici gözlük? diye bir şey olmadığını öğrendiğimiz zaman.

"ben" değil "biz" olunca

·Hiçbir zaman.

Fatih Altaylının güzel bir köşesiydi...

·Karşımızdakini salak yerine koyarak, ünlü yabancı sanatçıların büyüklüğünü anlamalarını sağlayabilmek için, ?Bu da Çin'in Zeki Müren'iymiş? ya da?Arjantin'in Ajda Pekkan'ı diyolar bunun için? biçiminde benzetmeler yapmadığımız zaman.

Mesela insanları şatafatlı sözleri ya da görünüşleriyle değil davranışlarıyla değerlendirmeye başladığımızda.

Değişime Nereden Başlamalı?

Aynalarda kendimizi görebildiğimiz zaman...

bir de hikayesi vardır:

bir adam sürekli olarak çocuğuna "sen adam olamazsın." dermiş. Çocuk nasıl olduysa bir yere vali olmuş. sonra da tahtına kurulmuş. adamlarına: "filanca köyde, falanca isimli bir adam var. onu bana getirin." demiş. adamı getirmiş. adam babasıymış. babasına: "bak gördün mü baba? ben vali oldum buraya." demiş. babası da "oğlum, ben sana vali olamazsın demedim ki, ben sana adam olamazsın dedim." demiş.

bu sayede bu kısımdaki ilk başlığımı da açmış oldum :)

Ne zaman adam oluruz diye sormadığımız zaman :)

Yazık ki bu ülke için birşeyler vermeye çalışanları kendi asitlikleriyle eritmeye çalışmaları. Güçlü bir medya olmak adam olmayı göstermez ve şaklabanlıkla küstahlıkla orda soru sormak adam olmayı yine başaramaz. Milletce aydınlanmamız gerekmekte ki bu kendini bilmezlere pabuç bırakmayalım. Adam olmak her insanın harcıda değildir vesselam.

Adam olmayı Fatih Altaylıdan öğrenecekse yazık bu millete...

adam gibi adam olunca, o zaman yaz bir kenara...

başkalarını adam yapmaya çalışarak değil, öncelikle kendimiz adam olmaya çalıştığımız zaman...

·Doktorluk dışındaki mesleklerin mensuplarının arabalarını temiz kullandığı zaman.

bakınız:

Büyük insanların idealleri, sıradan insanlarınsa hevesleri vardır.

·?Hafta sonunda tiyatroya gidelim mi Celil Abi? şeklindeki tekliflere, ?Ne işimiz var tiyatroda... Bizim hayatımız tiyatro olmuş be gülüm.? biçiminde yanıtlar almadığımız zaman.

ufak şeyleri zafer kazanmış gibi göstermediğimiz zaman...

adam olmaya niyetimiz yoksa hiç bir zaman adam olmayız.

· Tanıştığımız turistlere, onların ülkesi hakkında derin bilgi sahibi olduğumuzu, mevzuya hiç de yabancı olmadığımızı ispat etmek için, ünlü futbolcularının veya futbol takımlarının isimlerini söylemediğimiz zaman.

Kendini bilmek, adam olmaya başlamak demektir. :)

bana sorduysanız, yukarıdaki mesajımı yazarken aklıma değişimle ilgili çok ünlü bir yazı geldi. o yazının yeni bir başlığı hakketiğini düşündüğüm için buraya yazmıyorum

bkz:http://sozluk.sourtimes. org/show. asp?t=ne+zaman+adam+oluruz

istisnasız herkes büyük adam olma heveslisiyken kimse adam olmayacaktır demektir. :)

·Maradona, Elvis Presley, Bruce Lee gibi yabancı ünlülerin annelerinin ya da babalarının Türk olduğunu iddia etmediğimiz zaman... Bizim de gerçek anlamda Maradonalar, Elvis Presleyler yetiştirmeye başladığımız zaman...

ya adam edemediklerimiz?

·Arabalarımıza horoz ya da öküz şeklinde bağıran kornalar takmadığımız zaman.

Bu büyük bir süreç ister öyle ha deyince adam olunmuyor ama bazılarında adamlık denen şahsiyet zaten mevcut sözüm onlara değil bilakis sözüm kösteklik yapıp milleti galeyana getiren şahsiyetleredir. Yukarda belirtildiği üzere yalnızca gayesi ortalığı ateşe vermek olan ve reyting gayesinden başka bir şey düşünmeyen zihniyet.

·Büromuzdaki dana kadar?Sigara İçilmez? levhasını göre göre, ?Burada sigara içmek yasak mı hocam? diye soran arkadaşlara, ?Yok abi, o senin için değil... Çok sigara içen bi arkadaş var da. Biz onun için yazdıydık. Sen üstüne alınma. İç allasen... iç... iç...? demediğimiz zaman.