Osman Gazi başını iki yana salladı.

-Sor bakalım harem halkımız, kadınlarımız, kızlarımız, düğüne ağırlık olur mu?

-Doğru dersin Mihal Bey. Asıl düğün hediyemizin tam 40 sandık doldurduğunu önceden söylemelisin. Sakın unutma, kendi gözlerinle sandıkları saydığını ilave et.

harikaaa

Misafirleri, kayınpederiyle tanıştırdı. İhtiyar Yarhisar Tekfuru da şaşalamıştı. Öyle ya... Bizans'a kan kusturan meşhur Osman Gazi, bu kadar tedbirsiz, bu kadar hatalı olabilir miydi? Kendi ayaklarıyla ölümüne koşar mıydı?

yavuz sultan selimden sonraki padişahlar, onun gibi olmadığı için osmanlı çöküşe gitti.

Biraz sonra otağ, aşiret beyleriyle dolmuştu. Herkesin geldiğini gördükten sonra, Osman Bey ayağa kalktı. Ayakta iken elleri dizlerinden aşağı sarkardı. Çok heybetli ve tatlı dilli idi. Arkadaşlarının ayrı ayrı gözlerine baktı. Sonra kısaca vaziyeti anlattı. Beyler hep onu dinliyorlardı. Bitince sordu:

Ak saçlı Akça Koca'nın cevabı kesindi:

Bu vakıf kervansarayların kapıları akşama kadar açık durur. Ortalık karardıktan sonra kapılar kapanır, vakıf sahibinin vazifelendirdiği kapıcılar, kapının arkasında yatarlardı. Gece bir yolcu geldiğinde, kapıları açıp kim olduğuna bakılmadan yolcuyu içeri alırlar; vakıftan, hayvan sahibinin hayvanına yem, kendilerine de yemek çıkarırlardı. Fakat gece içeri gireni bir daha dışarı bırakmazlardı.

Biraz uzun ama tarihe ilgi duyan, tarihi roman tadında gerçek tarih.:)

Herkes böyle birbirini süzerken, Büyükkapı tarafından gürültüler duyuldu. Sevinç çığlıkları arasında yeni davetliler göründüler. Meğer Mihal Bey, 40 sandık düğün hediyesini ve hatunları getirmişti. Harem halkıyla birlikte, orta avluya geçtiler. Prensesler ve saray kadınları, yeni misafirleri ağırlamak için koşuştular. Gelenler daha çok 13 yaşındaki güzel gelini merak ediyorlardı. Gelin hanım nedense şaşkın ve üzgün görünüyordu. Kadınlar için orta avluya masalar hazırlanmıştı. Osman Bey, hatunlarla aynı masada oturmadığı için, onlar ayrı yerde ağırlanıyordu.

-Gelsinler, gelsinler... dedi. Biz de onlara öyle bir ağırlama merasimi yaparız ki, cümle aleme şan olur. Muhteşem Bizans İmparatorum Palaologos Hazretleri bile hayrette kalır.

Kara Osman'ın kara kaşları çatıldı. Boynundaki şah damarı kabardı. Fakat hiddeti çok sürmedi.

-Niçin almasın haşmetlim? Buradan yaylaya, Domaniç dağlarına geçecekler ya... Haremindeki 40 hatunu da beraber getirdiği için, 40 sandık hediyeyi gözden çıkarmış Osman Bey. Düğünde sana yük olmak istemez. Sonra, şanına layık bir armağan vermesi gerkemez mi?

Daha sonra kapıdan yolcuları uğurlayan kervansaray bekçileri; "Ey din kardeşlerimiz! Yolunuzda durmayın! Sizi namazınızdan alıkoyanlarla arkadaşlık etmeyin! Her yüzünüze güleni dost sanıp da, ibadetinizden kalmayın! Haydi, Hak yardımcınız olsun, güle güle uğurla gidin!" derlerdi.

-İsterim Beyim.

Padişahlar, devlet işlerinin aksamaması için, Şeyhülislamların verdiği fetvaya dayanarak bizzat Hacca gidememişlerdir. Ancak, mübarek topraklara karşı, adeta bir Veysel Karani gibi de gönül bağlamaktan geri kalmamışlardır. Resulullah'ın, Ehli Beyt'in ve Ashabı Ki-ram'ın kabirlerini ihya edip hatıralarını günümüze kadar taşımaya öncülük etmişlerdir. Ayrıca, bütün Osmanlı Hünkarları, hanım sultanlar ve devlet erkanı, Mekke ve Medine'de, bugün bile izleri süren hayır kurumları, medrese ve imaretler yaptırmak için birbirleriyle yarışmışlardır. Öte yandan, Fatih döneminde, Haremeyn'e ganimet malından dokuz bin altın tahsis edilirken; Yavuz devrinde bu ödenek, iki yüz bin altına çıkarılmıştır. Maksatları, sadece Allah'ın rızasını kazanıp Resulullah'ın şefaatine mazhar olmaktan başka bir şey değildi, Osmanlı'nın, hassaten de Ka'be-i Muazzama'ya yönelik alaka, hürmet ve hizmeti bambaşkaydı. Cem Sultan'ın, hac farizesini ifa ettikten sonra yazdığı şu beyitler, herhalde padişahların hissiyatlarına tercüman olan en harikulade sözlerdendir: "Kabetullah'a varıp bir kez tavaf eyledim/Bin Karaman, bin Acem, bin Memleketi Osman'dır."

fıh-ı mafıh

-Gözlerimle gördüm. Sandıklar tam 40 taneydi.

-Vay canına! Fakat gene de anlayamıyorum. Bu kadar ağırlığı niçin göze almışlar?

Emin Hüsrev--minyatür

Türkler, midelerine düşkün insanlar da değiller. Oburluk yüzünden iflas etmiş bir Türk'e rastlayamazsınız. Az gıdayla yetinirler. İyi bir aşçıbaşı, bu ülkede zengin olamaz. İşin gerçeği, herkes yemek pişirmeyi biliyor...'

-izin ver Beyim, şu keferenin kellesisini uçurayım.

ADALET78

-Can baş üstüne Beyim...

dıvanı kebır

Sanma Canım Herkesi Sen Can-ı Dilden Yar Olur

-Sen sor hele! Tedbirde kusur gerekmez.

1299 yıllarında, güzel Anadolumuza, Selçuklu Türkleri hakimdi. İstanbul ve civarında yaşayan Bizans İmparatorluğu'nu yıkmak için durmadan çalışırlardı. Bunun için taa İstanbul'a kadar uç kuvvetler gönderilirdi. Osman Gazi, bu uç beylerinin en cesuruydu. Oğuz Türkleri'nin 24 boyundan biri olan Kayıların başbuğu idi. Selçuklu Sultanı, kendisine Söğüt Kasabasının, Domaniç dağlarını da vermişti. İstanbul civarında bulunan bir çok kale ise, Bizans'ın elinde idi. Her kalenin başında, Tekfur isimli bir kumandan mevcuttu. Bizans İmparatorluğu'nu korumaya ve kurtarmaya çalışıyorlardı.

Yar Olur, Ağyar olur, Dildar olur, Serdar Olur

Ortalık ana baba gününe dönmüştü. Şövalyeler, subaylar ve askerler çoktan pes etmişlerdi. Zaten dövüşemeyecek kadar sarhoştular. Belki zindanlarda, sarhoşluktan ayılırlardı. O zaman ne olduğunu her halde anlarlardı.

-Ne ağırlığı Beyim? Kafir sizi zehirledikten sonra, kadınlarınızı, kızlarınızı da cariye yapmayı düşler mutlaka.

Bu soruya, kervansarayda misafir olan yolcular; "Hiçbir eksiğimiz yoktur. Her şeyimiz tamamdır. Allah vakıf sahibinin hayrını kabul etsin. Hayatta ise kendisine selamet, vefat etmişse rahmet eylesin!" derler, kapılar açılır, görevliler; "Öyleyse, Allah, giden ümmet-i Muhammed'e selametler, kalanlara ise rahatlıklar versin!" derlerdi.

Jean de Chevenot

Tekfur, onları yapmacık bir nezaketle karşıladı. Düğün ziyafetine buyur etti. Ortalığı zaten şölen etlerinin kokusu kaplamıştı.

-Unutur muyum Beyim?

Söğüt Kasabası'nda gizli ve heyecanlı bir hazırlık vardı. Düğüne gidilecekti... Kararlaştırıldığı gibi, büyük boyda 40 tane sandık hazırlandı. Pırıl pırıl cilalı bu hediye sandıklarına, çok itina ediliyordu. Hepsine altın süslemeler ve gümüş çiviler çakıldı. Her birinin yan tarafına, küçük delikler açıldı. O deliklerden kırmızı, beyaz ve pembe tüller sarkıtıldı. Düğün evine gitmeye layık şekilde süslendi. Nihayet içlerine hediyeleri de kondu.

Engin Ka'be Sevgisi

Osman Gazi, gözüpek adamlarıyla Bizans'a ve tekfurlarına kan kustururdu. Ondan çok çekinirlerdi. Bilecik Tekfuru da, pek korktuğu Osman Bey'i kendi düğününe davet etmek zorunda kalmıştı. Fakat bu daveti kendisi yapamamıştı. Eskiden Tekfur olan, ama Osmanlılar'ın adaletini gördükten sonra Müslümanlığı seçen Köse Mihal'e rica etmişti. Mihal Bey, Müslüman olduktan sonra sayısız kahramanlık göstermiş ve kendisine 'Gazi Mihal' adı verilmişti.

Osman Gazi düğüne davet edilmişti... Bilecik Tekfuru evleniyordu. Yarhisar Tekfuru'nun 13 yaşındaki kızı güzel Helofira'yı alıyordu.

-Akça Koca... Sen ki babam cennetlik Ertuğrul Gazi ile bunca yaş yaşamışsın, bunca cenge girmişsin. Bu kafir Tekfur'a ne tedbir buyurursun?

oruç bey- osmanlı tarihi

Herkesi Sen Dostmu Sandın Belki Ol Ağyar Olur

Evliya Çelebi, Seyahatnamesinde Osmanlılar zamanındaki vakıflardan bahsederken, yolcuların dağ başında misafir olup, bedavadan yiyip içtikten sonra, sabah kalkıp yine yollarına devam ettiklerini şöyle anlatır:

gülşehri FELEKNAME

Edebiyatın güzelliği, Osmanlının zerafeti, hükümdarlarımızın zekası..

-Biz de bunu beklerdik. Lakin her işte bir hayır vardır. Sen hele yoldaşlarımızı, candaşlarımızı bir çağır bakalım. Onlar ne tedbir düşünürler? Meşveret gerekir.

seydi ali reis MİRAT'ÜL MEMALİK

-Beli Beyim, maksadı fesatlıktır.

Bilecik Tekfurunu sakalından yakalayan Konur Alp, kılıcı havada seslendi.

-Olmaz Konur Alp, olmaz. Biz buraya düğüne geldik, düğün henüz bitmedi ki...

Türkler yıkanmayı sevdikleri için hem temiz hem de sağlıklıdırlar. Bu gelenek dolayısıyle, İstanbul'da çok güzel hamamlar var. Hatta Türklerin yaşadıkları en uzak kasabalarda bile hamam bulunur. Zengin ve yoksul bütün insanların hamamları aynı biçimde yapılır. Aralarındaki fark, yalnızca süslemededir.

Sabah olduğu zaman dualarla kapılar açılır, yolcular hazırlanırdı. Bu sırada kervansarayın misafirleri arasında dolaşan bir görevli şöyle bağırırdı: "Ey Ümmet-i Muhammed! Maldan, candan, elbiseden eksiği olanlar var mı?"

tarihi cevdet-mecelle-kısası enbiya-AHMET CEVDET

Dediği gibi oldu. Meşverete katılan Abdurrahman Gazi, Satuk Alp, Kara Mürsel, Uytuğ Alp, Samsa Çavuş, Turgut Alp, Gazi Mihal ve Konur Alp Beyler dinlendi. Konuşarak danışarak güzel bir karara vardılar. Sonunda Osman Gazi, Mihal Bey'e buyruğunu bildirdi.

Ele geçen ganimet, savaşçılar arasında hemen oracıkta taksim ediliyordu. Bunların en güzeli de, Osman Gazi'nin oğlu Orhan Gazi'ye düştü. Teliyle puluyla güzel gelin Helofira, Nilüfer adını aldı. 18 yaşındaki Orhan Bey'le evlendiler. Çok mesut bir hayat yaşadılar.

Kervansaraylar

Tam bu sırada Osman Gazi'nin gür sesi ortalığı kapladı:

Bunları işiten Tekfur'un gözleri parlamıştı. Tam Mihal Bey'in tahmin ettiği gibi kadınları nasıl köle yapacağını düşünüyor olmalıydı.

Osmanlı Padişahları (Cild 1)

-Sorarım Beyim sorarım. Fakat önce, 40 sandık düğün hediyesinden bahsetsem?

-Buyruk senindir Beyim.

Tacl'üt tevarih HOCA SAADETTİN

-Ne dersin Mihal?.. Bu keferenin bizi davetten maksadı ne ola?..

piri reis KİTAB-I BAHRİYE

17. yüzyılda Osmanlı Devleti'nin topraklarını gezen bir Fransız yazarı o zamanki yaşayışı, hatıralarında şöyle anlatmaktadır:

Bir Düğün Hikayesi

bu dörtlüğü lise birden hatırlarım, yukardan aşağıya doğru okuyunca da dörtlük yeniden aynı sözlerle başlamış oluyor...

-Tedbirini bağışla Akça Kocam...

-Bilecik'te adamların, çaşıtların var mıdır?

Öğleye doğru, kafile yola çıktı. 40 sandık hediye ve 40 Türkmen hatunu Bilecik'te sabırsızlıkla bekleniyordu.

Orta avludaki 40 Türkmen kızı, bu sesi duyar duymaz, şalvarları arasından eğri kılıçlarını çektiler. Başlarındaki takma saçları, tülleri, peçeleri de atınca, ortaya 40 Osmanlı bahadırı çıkmaz mı?

Giyim Kuşam ve Temizlik

Mihal Bey sesini yavaşlatarak :

-Hele öteki beyleri de bir dinlesek Kara Osman'ım.

Osman Gazi, beyaz atıyla Tekfur sarayına girince, herkes hayret etmişti. Çünkü yanında sadece üç arkadaşı bulunuyordu. Bunlar Abdurrahman Gazi, Konur Alp ve Akça Koca Beylerdi.

Düğün davetini duyan Osman Bey gülümsedi. Gene de hayret etmişti:

Türkmen nineleri ise, haremdeki 40 yörük hanımını süslediler, donattılar. Düğüne hazır hale getirdiler.

castagna2 teşekkürler

ahmedi-İSKENDERNAME

Besmele çekilmişti, buyruk verilmişti.

-Hemi de sarayın tam göbeğinde.

-Doğru mu dersin bre Mihal? Hakikaten 40 sandık hediye getirir mi bu Türkmenoğlu?

'Türkler, genellikle uzun boylu insanlar. Bedenleri ölçülü. Avrupalılarda görülen kusurlar onlarda göze çarpmıyor. 'Türk gibi kuvvetli' sözü boşuna değil. Gerçekten sağlam yapılı insanlar. Ayrıca, elbiseleri de onları uzun boylu gösteriyor, bedensel kusurlarını gizliyor.

-Hemen Tekfur keferesine varup, davetten ziyade memnun olduğumuzu bildiresin. Hak nasib eyler ise, düğüne gelmek istediğimizi ilave edesin. Götüreceğim 2 tiftik sürüsünü de, hediye olarak kabul etmesini söyleyesin.

MEVLANA

Can-ı Dilden Belki Ol Alemde Bir Dildar Olur

-Niyetleri düğünde seni zehirlemekmiş Beyim.

-Onlar ne fısıldar?

-Velakin artık yaz geldiğini, Bileciğe kadar vardıktan sonra, Domaniç Yaylası'na geçmek istediğimizi bildirip, ruhsat isteyesin.

Bilecik Tekfuru, tiftik sürülerini görünce deliye dönmüştü. Fakat onu asıl sevindiren şey, Kara Osman'ın tuzağa düşmesiydi. Hele arkadan gelecek 40 sandık düğün hediyesini de duyunca, keçi sakalı titredi. Böylesini Bizans Kayseri bile göndermezdi.

Prenseslerin düşeslerin, halayıkların çığlıkları arasında dış avluya hamle ettiler. Bu sırada Mihal Bey de, hediye sandıklarını açıyordu. Her sandığın içinden, eğri palalı, pala bıyıklı Osmanlı levendleri fırlayıverdiler...

-Ya Allah, Bismillah, Allahüekber!..