<i>Mungan "sıradanlık ürkütücüdür" diyor, "büyük canavarlar orada saklanır". "şairin romanı"nda her şey var, ama sıradanlık canavarı hak getire...</i>

"Karanlığın şiiri bile ışıkla yazılır." sayfa:125

<i>Kısa kısa yolculuklar halinde eklenen/eklenecek yorumlar belki de Şairin Romanı'na yakışandır...</i>

" İki parça arasında kalmış önemsiz görünen bir hava boşluğundan, zamanla içinde kaybolacağınız kendi boşluğunuzu yaratabileceğinizi hiç unutmayın! Kendi boşluğunuzla yüzleşmeden varlığınızı dolduramazsınız. Şiir bizim kendimiz olmaya açılan kapımızdır. Ama bazen kendi kapımızı yüzümüze kapatırız. Kim olursanız, ne olursanız, nasıl olursanız olun ama kendinize girip çıktığınız bir kapınız olsun çocuklar. Az olun ama hakiki olun. Bir gün kendi kapınızı çalacak yüzünüz olsun."

"Çarenin olmadığı yerde yol çaredir. Yeni sözcükler bulmak da bir tür şairliktir;maharet ister. Bunu kendine yol bilir. Bir hayat yolu." sayfa:73

<i>Ümma ve Lelalu gibi şiirler yazmak... Özel güçlere sahip olmak isteyeceksiniz bazen.</i>

<i>İlginç karakterler sayısız... Ve sayısız kentler...</i>

<i>Dohanara'lı Tarkusyu; herkes şair olmak ister Anakara'da, ancak şair olamayanlar başka bir şey olur'u hayata geçiren; şehir şehir gezerek yeni sözcükler bulmak da bir tür şairliktir diye düşünerek kendine bir hayat yolu çizen karakter...</i>

<i>Bir roman şiirsiz... Ama şairin kaleme aldığı bir roman.</i>

<i>Muhteşem üçlü... Mottah; ünlü filozof ve Zey, Tagan ikilisi ile yapılan uzun bir yolculuk... Bakmak ve görmek arasındaki farkın ismi Mottah; uzun uzun sohbetlerinde kendinizi Zey ve Tagan'ın yanında düşüncelere dalarken veya notlar alırken bulacaksınız...</i>

<i>Yerküre gezegeninde olmak, hepsinin şair olduğu kahramanların arasına karışmak ve bu uzun soluklu romanda biraz kalabilmek için zamanı uzatmak ister insan...</i>

sayfa:245

<i>...</i>

<i>Mungan'ın iç dünyası ile okurunu buluşturduğu romanı.</i>

<i>Yolculuk uzun... Şiirler derin ama düz yazıya dökülen şiirler.</i>

<i>Şiirin ve romanın romanı mı desem bilemedim. En güzel cevabı da aslında Mungan veriyor. Nedir bu romanın şiire olan düşkünlüğü, şiirin romana olan hayranlığı denildiğinde:</i>

<i>Şiire, insana, şehirlere... Özlem duyulan her şeye.</i>

<i>Bir gezegen ve gezginleri... Odragend'deki On Üç Dolunaylı Yıl Şenlikleri'ne katılabilmek için farklı şehirlerden uzanan gezginler, şairler...</i>

<i>Aslında bitirmek de istemiyor gibiyim. Bazen kitaplardan ayrılmak, sona gelmek istemez ya insan, benimkisi de böyle bir şey.</i>

"Bir şairi rüzgarından tanırsınız." sayfa:319

Şairin Romanı - Murathan Mungan

<i>Şiir her yerde... Şiir her şey.</i>

<i>Bir yolculuk...</i>

<i>Gammen gibi... Uzun gece yolculukları yapacaksınız... Bazen içsel yolculuklar olsa da; karanlığın aydınlık yüzü gammen gibi; sorunlarda çözüm noktası olmak isteyeceksiniz...</i>

<i>Şiire roman aracılığı ile bir saygı duruşu; tam Mungan'a yakışır bir cevap ve hatta bu, romanın da duruşunu netleştiren bir ifade.</i>

<i>"İkisi ve hatta daha fazlası diyelim. Şiirin öldüğü, romanın öldüğü, edebiyatın öldüğü, giderek yazılı kültürün bile tükenmekte olduğu her şeyin görselliğe indirdendiği bir çağda belki dilin en eski en kadim sanatı olan şiire, roman aracılığıyla bir saygı duruşu. Ölenlerin ve öldürmek istenenlerin, ölmemeye direnenlerin bir hesaplaşması diyebilirim."</i>

<i>Henüz bitmedi romanım.</i>

<i>İnsanlar, kentler... Olaylar.</i>

<i>Ünlü şair Bendag gibi tanınmak istemeyeceksiniz bazen. Kalabalıklar içinde son yolculuğuna çıktığını düşünen şair... Unutulduğunu sanan ama hep şiirleri ile yaşayan.</i>

<i>Uzasın zaman...</i>