sana kendinin bile dargın olduğu o gün

Ne diye bu direnme böyle ne diye,

hoşgör sen affet gitsin aldırma

Dünyaya gelen geçer, bir bir şerbetin içer

Bu hır gür bu savaş, nereye dek.

Yaşamak işte bu!

Gelin tanış olalım, işin kolayın tutalım

sen unut unutmazsa

sayfalarını açmaya kıyamadığım

kış günlerinde ısınırım ben

ben ve sen olmaz

düşünmeye ondan başlamak gerek

Bu bir köprüdür geçer, cahiller onu bilmez

kaçar gider

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

Başkalarını da sevebilirsin

yarım kalan şiir

kırıldığın, hiç koparıp atamıycağın biridir. seni hep kırar ama sen onu hep seversin.

Ben daha dün yazmıştım, şimdi tarih olan bir başlıkta, en duygu dolu başlıkların sahibi:fuzuli diye. İşte bir tane daha. Hayırlı olsun arkadaşım:)

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

sen sarıl ona sana sarılmazsa

içmekle kanamam ki ben

kırılsaydım da

serinliğinde yok olurum ben

Oysaki ilişkilerimiz de hep ben vardır

Seni yoksayanlara nasıl sevgi ekersin kırılgan yanlarıma...

yalnızlığımı

sevgi ekerdim yaralarıma...

Onu sen senden iste, o senden ayrı olmaz

müsait bir zamanda..

sen sade

koşar

kırılan yanlarımı sevgiyle beraber pamuk doldurdum ağladığım yastığımın birbirine yapışmış pamuklarını...

ve o zaman

Yunus sözün anlar isen, mani'sini dinler isen

Sevgi ekmeliyiz her yanımıza. Tohum saçar gibi dağıtmalıyız. Beklentisiz ve halis bir niyetle sunmalıyız. Sınır tanımadan, ırk, dil, din ayrımı yapmadan.

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

ne de hatıralarımdan

dinle beni sakın uyma şeytana

bazende ne yaparsan yap, sevgi ekemediğimiz kırılgan yanlarımız.

Sağ soluna yan bakar ne diye.

ben, sen derim

daha bir saat evvel aldığım

hani beni yerle bir ettiğin o gün

sana krıcı tek bir söz etmeyeyim diye

bir okyanus gibi

Gözlerimi kapattım ve bugüne kadar yaşadığım güzel anları, yaşadıklarımı düşünüyorum. İçim kıpır kıpır oluveriyor birden... O heyecan beni bütün olumsuzluklardan, sıkıntıları birden alıp götürüverdi. Yüreğimdeki sevgi ateşi sarıveriyor bütün benliğimi... Sevgi böyle işte...

Gerçek sevgi,

ben diyende sen durmaz

Duyuruyordu çevreye,

büyüklük sende kalsın sonunda

Sevelim sevilelim, dünya kimseye kalmaz

Kopmaz kökler salmaktır oraya

sencil olabilmeli insan

sevgi ektim

niye hala kırgınım...

yazmıyorum işte:))

SEVELİM SEVİLELİM

hiç bunları kendine dert etmeye değer mi

doğan güneş gibi

apansız gittin

Topumuz bir tek olgun kişiyiz, bir tek.

Ve bir namluya mermi sürerken çıkan

bir ağaç gölgesi gibi

Oysa ki oda bekler "sen ne istersin, ne düşünüyorsun, nasılsın" diye sorulması

Belki de sen bırakmadın, bilmiyorum

yaralarıma bastırdım

yaşam bizi esir almamışsa hep canlı kalıyor duygular. kendimizi bırakıverirsek akıntısına yaşamın, üzeri tozlanıveriyor duyguların. Ta ki bir hoyrat rüzgar uçuruncaya kadar tozları. ama tozları uçururken duyguları da incitiyor farkında olmadan.

adımlarla

Peki kutlu ne kutsuz ne?

hani dostumdur diyip sineye çektiğim o gün

O mekanik sesin iğrençliğiydi

katkılarımız olacak elbet..

Ama bir yerde ölüm güzel oluyor.

Anlıyorum beni sevmen de zor

Ne diye aydınlıktan kaçar aydınlık ne diye.

bazende ne yapcağını bilmez olursun.

Başımız da tek, aklımız da tek.

sevgin

Topumuz bir tek inciyiz, bir tek.

Sevgi, harcadıkça artan tek sermayemiz. Sevelim ki kötülükler gitsin. İyilikler gelsin. Başarı gelsin. Mutluluk gelsin. Ama şartsız sevelim. Olumsuzluklara rağmen sevelim.

Nede zor gelir insanlara önce "sen" demek

o güzelim şiirleri yırttığım o gün

Doyumsuz beyinlerin yüreksiz oluşuydu,

Çokları çoğaltmak ya da

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

Beri gel daha beri daha beri,

sevgi

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

kendin

sen, sen dersin

Azları ezmek değildi...

Bir insanı

Ne diye iki görür olup kalmışız,

sanki şelale gibi

işte o gün bile kırılamadım sana

bilemedin..

Ataol Behramoğlu

ne de dışladım şiirlerimden

emek ister

kırılan yanlarıma hem yara hem yarabandı oldum kimi zaman. yarabandı çok kirlendi çıkarıp atamadım...

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

esir olma boş yere gururuna

neden ben bunu yapamadım.

senli düşler kurabiliyorsak

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

Ya da bir çocuğu emziren annenin

sabır ister

ne unuttum

Aynı nedenle

kırılmayız senimize

Halbuki şimdi benden kaçman da zor

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

Sen bensin işte, ben senim işte.

saçlarından

yaşamın bencilliğine inat...

sen diyebiliyorsak

Yüreğine sağlık dostum. Başlığını görünce aklıma Ajda Pekkan'ın şarkısı geliverdi ve başladım mırıldanmaya şöyleydi galiba yanlış hatırlamıyorsam:)

Unutmayalım, rüzgar eken fırtına biçer.

öylece

sana kırılmayayım diye

Nedensiz olanıdır!

Neden sevdiğini bilirsen

GERÇEK OLAN

Zengin yoksulu hor görür ne diye,

YApmam diyip de yatağa kapanıp ağladığın o gün

düşünmeyi bilmek

kokladım hayatı

Hz. Mevlana

Büyük halk şairimiz Yunus Emre "Sevgi gelince Bütün kötülükler gider" diyor. Ne güzel de söylemiş:)

Yoktur bunu soran "ben böyle istiyorum" der hep karşında ki

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

Bu yol vuruculuk nereye dek böyle.

yüreğine

sevgiler gibi

hepimiz duygu doluyuz aslında. duygularımızla doğuyoruz yaşama...

ardına bakmaz

Açlıktan kokan nefesiydi.

çünkü o zaman

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

her ben

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

aşk bestesi gibi

ben yazmak isterken yazılmıyodu,

HEP BİRLİKTE

değildir sadece

gülümsemek istedin

Peki değişen ne oldu yalın direnişimde?

derinliğinde kaybolurum ben

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

Yunus Emre

Hayır hiçbir şey düzelmeyecek,

Eminim yaşamın amacı hiçbir zaman

oradadır işte sevgi

teşekkür ederim dostum.:))

Dedim ya bir yere kadar yaşamak güzel

Her şeyin değişmesi gerçekleşecekse,

kırılgan taraflara sevgi ekiliyordu madem

hiç belli etmedim sana

Asla yok olmayan gülümsemesiyle.

Yalın ayak gezen düşüncelerim

hüznümü

hangimiz uğramadık sanki haksızlıklara

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

pişman oluyor herkes sonra yaptıklarına

Ne diye böyle şaşı olmuşuz ne diye.

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

Düşüncelerimi prangalara vuran,

kırılgan yerlerime sevgiyi..

bu yüzden hoyrat rüzgarlar yerine hep ılgıt ılgıt esen bir yel olsun hayatımızda. sevgiler olsun, saklanmayıp söylenen...

Yaşadıklarımdan Öğrendiğim Bir Şey Var

Sana iyi dirlik gerek, bunda kimseler kalmaz

kırılgan yanın kalır öylece, hani nezaman sevgi ekiliyor.

kırılan yanımın ayak ucuna bir karton sıkıştırdım çok sallanmasın biraz daha idare etsin masraf çıkarmasın diye...

sevgiler anlam kazanmalı

Ü. Y. O.

Bendeki bu hıncı çoğaltan.

şu kısacık ömürler yeter mi

senin ben olduğunu biliriz

Yalnız yaşamanın yorgunluğunu

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

bir sende kayboluş olmalı

sensizliği içimizi acıtıyorsa

Bıraksaydın çoktan unutmuş olacaktın

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

Yaşamak ama ne için?

sen, hep sen olmalı

eline sağlık dostum...

İkisi de senin elin ikisi de.

dinlerken mest olurum ben

ağlayışlarımı

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

Bu ancak hep birlikte!..

ben mi bunu öğrenemedim

kırılganlıkla geliveren düşmanlıklar, nefretler...

yüreğimden

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

İki büklüm gök kubbenin altında ne diye?

Değişmemelisin hiçbir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

fuzuli

Hak cihana doludur, kimseler Hakkı bilmez

senlerimiz eşitlenir

seni seviyorumlar

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi