Ben dürüstüm diyen dürüst müdür?

Yok olan ile olur mu temizlik...

kalp temizliği, ilke olarak, başlangıç olarak güzel.. zaten kalp temiz olmayınca gerisi boş.. zaten eylemlerimizin, davranışlarımızın Allah katında makbul olması için, samimiyet gerekmiyor mu? yani "niyet" önemli burada. ancak, temizlik, temiz insan, erdemli olma, dürütlük, sorumluluk bilinci taşıma, gibi kavramlar sadece "vicdan" denilen şeye hapsedilecek bir durum değil. niyeti eyleme dönüştürmek gerekiyor. çünkü insan denilen varlık; kendisine, eşyaya, çevreye ve diğer insanlara karşı sorumluluğunun bilincinde olan ve buna göre davranması gereken varlıktır. bu da sadece kalpte, düşüncede gerçekleşebilecek bir şey değil.

Başaklar misali yüklü olan insanların tevazudan yüzleri yerde olur.

Sayın duplo, yani siz de inançsız değilsiniz. Allah'ın yokluğuna inanıyorsunuz.

Çevrenizde maneviyat konusunda tartışma yaşandığında, karşınızdaki kişiden ilk duyacağınız savunma genelde şu olmakta;''Bu adam ibadetini yapıyor ama şu hataları da işliyor, ben ise, onun düştüğü hatalara düşmüyorum. Çünkü benim kalbim temiz!...''

Ben güzelim diyen güzel midir?

Netice itibarıyla iman ve amel bir bütünün ayrılmaz iki parçası gibidir. İnsan, iman ve amel bütünlüğü içerisinde ruhi yönünü geliştirecek, varlığın hedef ve gayesini sezip eşyanın perde arkasına şahit olacak ve cennete ehil hale gelecektir ki, kulluğun gerçek manası da budur.

Kalbim temiz formundaki düşünce kalıbı ne kadar tehlikeli ise insanın erdemli olup olmadığını iman, din ile ilişkilendirmek de o kadar tehlikeli.

bir insan kolay kolay kalbim demez

Ve gerçekten kalp temizse o kişiye ne mutlu.

Bazı arkadaşlar, erdemli olup olmamayı müslüman olup olmamakla yani imanlı olup olmamakla ilişkilendirmiş.

meraklikiz" isimli internet kullanıcısı diyor ki;

Mevlana demiş ya, nice insanlar tanıdım üstünde elbise yoktu, nice elbiseler gördüm içinde insan yoktu.

"kalbim temiz" demek yeterli değildir. Hatta benim gözümde biraz bencilce sarf edilmiş bir kelimedir.

Bu sözü sarf etmek kişinin hayatta herşeyi yüzeysel yaşadığının ve bir ders çıkartmadığının belirtisidir.

benim evim çok temiz diyen ama hiç temizlikm yapmayan birinin evi ne kadar temiz olursa benim kalbim temiz deyip imanı adına hiçbir gyreti olmayan insanın kalbi de o kadar temiz olur...

Yeterli değil yeterli olmamalı içinde olduğu kadarda onu tatbik etmeli insan

Takva sahibi bir insanın yaptığı onca ibadete rağmen ''benim kalbim temiz'' sözüne hiç şahit olmadım.

Sözlerine aynen katılıyorum. Keşke kalbim temiz demekle cenneti garantiliyebilsek değil mi?

Çünkü bilirler ki yaptıkları ibadet, bir nefes alıp vermenin bile karşılığı değildir.

Yada ilahi emir ve yasakları harfiyen yerine getiren ancak erdemlilik için gerekli bazı güzel davranışlardan yoksun olan biri kalp temizliğini sağlamış olur mu?

kalbim temiz diyemeyecek miyiz...

Kalbim temiz diyenin temiz midir?

önemli olan sizce cennete girmek mi yoksa hayatın gerçeğini anlamak mı... benim için cennet önemli değil... önemli olan özümü bulmak...

Kalp temizliği yetse idi

Yok. Sadece tahminler yaparız. Kalp temizliği de öyle.

Bu kanımca bir kaçış

Gerçeklerden utanış

" Kalbim temiz diyenden korkacaksın. Neye göre temiz kalbi. Günahsızmıymış ki o insan, kendine çok güveniyor olmalı. Erdemli kişi ben iyiyim demez zaten. Kendini üstün görmenin bir başka formu bu diye düşünüyorum. Kendini temiz gören zaten kendini değiştirmeye çalışmaz. "

Kalbi temiz ve pak, yüzü ışık gibi

kime göre temiz neye göre kirlenir ki bu kalp

kalbim temiz demeyecek miyiz...

kalbim temiz

-Kalbin temizliğine delalet edebilecek uygulamalar ve davranışlar neler olabilir?

Erdemden bahsetmişsiniz de bir de erdemin tarifini yapar mısınız? Erdemli olmak size göre nedir?

Kalp temizliğini neye göre ölçüyoruz? Yani nerden bileceğiz kalbinin temiz olduğunu? Başkalarına yardımcı olmayanın, Yaradana verdiği nimetler için şükretmeyenin, başkalarının acılarını kendi acısıymış gibi hissetmeyenin kalbi nasıl temiz olabilir ki? Kalbin temizliği nurla olur. Kalbin nurla dolması için de orada küfür olmaması lazım. Yaradana ve yarattıklarına sevgi beslemeden de orada nur olmaz. Yani kalbim temiz demekle kalp temiz olmaz.

Aman Allahım! Ne büyük iddia!

Karşınızda açlıktan inleyen bir zavallı. Ve yanı başında para küpü denecek kadar zengin biri. Niçin bu adama yardım etmiyorsun diyecek oluyorsunuz: ''Yardım etmediğime bakma, benim kalbim şefkat dolu, merhamet dolu''diye karşılık veriyor size. Erdemli bir insan olmak için kalp temizliği yeterli midir?

İnanılmaz güzel yorumlar gelmiş durumda, tüm paylaşımların sahiplerini yürekten kutluyorum. Ortak kanaat,''kalbim temiz'' demek erdemli insan olmak için yeterli değil yönünde toplanmış durumda. Şimdi ise biraz daha işi bireyselleştirelim ve şu soruya büyük bir cesaretle cevap verelim diyorum.

İyi, kötü, güzel çirkin kavramlarında her ne kadar genel değer yargıları varsa da bireysel olarak bu değer yargıları kişiden kişiye değişir. O zaman neye göre maneviyat? Bana göre iyi olan sana göre kötü olabilir.

Kalpte var olması gereken yok

Bu sözün altında "şirk" yatar. En tehlikeli sözlerin başında gelir. Allah'ın yazıp çizdiği yolu en basitinden hafife almak anlamı vardır. İnancı, ibadeti hiçe saymak ancak böyle sergilenir. Allah yok diyemez de böyle bir kıvırtmayla derdini ortaya koyar bazıları. Dayanakları da hazırdır: "Namaz kılanları, hacca gidenleri görüyoruz. Ben onlar gibi yasak olan işleri yapmıyorum." falan. İman herşeyin başı. Önce Rabbe ve dediklerine şeksiz, şüphesiz inanmamız şart. Kalbi, gönlü temizleyecek başka deterjan yok imandan başka. Temiz kalpli, iyi insan olmak başka; Mümin olmak başka. Herşey inammakla değer kazanıyor.

önce bunu belirleyelim..

Neye göre kişi temiz kalpli olduğunu düşünür?

Saygılarımla...

''Benim kalbim temiz!''

Misal:Bazı arkadaşların düşündükleri gibi ilahi emir ve yasaklara sırt çevirmiş olmasına rağmen her zaman iyi, güzel, doğru düşünmek ile erdemli insan olunabilir mi?

Sadece tahmin ama dorusunu o kalbi yaratan bilir.

temiz kalpli insanların farkına varıp seçmeyecek miyiz...

Ayrıca sormak gerekir;kendilerini ibadet meşguliyetine veren insanlar, acaba kalpleri kirli oldukları içinmi ibadet etmektedirler,,,

yeterlimi değil

diyelim ki dedi "ŞİRK" ile ilişkilendirip o kişiyi iman dairesinin dışın da mı göreceğiz

Teşekkürler.

temiz ve temizlikten konuşmayacak mıyız...

Ben ateistim mesela, peki benim ateist olmam, müslüman ya da imanlı olmadığım için erdemsiz olduğum anlamına mı gelecek.

Benim kalbim temiz diyen insanlar bana hep itici gelmiştir. özellikle aklına gelen herşeyi söyleyip sonra da karşısındakinin kırıldığını anlayınca ama benim kalbim temiz diyerek savunmaya geçen insanları hiç sevmem. bu kalp temizliği değil patavatsızlıktır.

Bunun orta yolu nedir?Ne olmalıdır?

özellikle günümüzde yaygın olan 'ben Allah a inanıyorum. Benim kalbim temiz'türünden kanaatler, imanın vicdanlara hapsedildiği manasına gelmektedir ki, bu yanlış bir anlayıştır. Zira ben Allah inanıyorum diyen bir insanın bunu pratik sahaya dökmesi ve bu sözünün ispatı mahiyetinde yapmakla mükellef olduğu ibadetleri yerine getirmesi gerekmektedir.

Varolmak olurdu herhalde bir hiç...

kalp temizliği başkasının allahla arasına burnunu sokmamaktır

Allah veya cehennem korkusu veya cennet ümidi ile bir şeyi yapmak veya yapmamak değildir. Eyleminden sorumlu tutulmayacağı durumlarda bile kendi isteğiyle yapmak veya yapmamaktır.

Yazdıklarımı yüzeysel değil, analitik yorumlayın.

Sözün özü şu. Maneviyat dediğiniz, kişiden kişiye değişir. Maneviyat sadece dini ritüeller bakımından incelenemez. Dinsiz bir insanın maneviyatsız bir insan olduğunu iddia etmek basitlik.

Bir kıyafetin veya evin veya arabanın temizliği değil ki bu.

Naçizane fikirlerim bunlar.

Dürüstlüğü, güzelliği ölçebilecek bi tartımız var mı?

dini forumlara malzeme yapıp olup olmadık adamlara hakaret ettirmemektir bence