Ona söylemedim ama evet, var bir hayalim; dilini anladıklarıma ve dilimi anlayanlara halimi anlatabilmek; doğru anlatabilmek ve böylelikle anlaşılabilmek.

birinden birşey istemiştim günün birinde. ve insanda çok şey değişse de bazı şeyler hiç değişmiyor çok şükür ki; hala istiyorum. ama istediğim safi bir gerçek. o kadar gerçek ki, hiç bir hayal onun müntehasına erişemiyor.

safi bir aşkla sevdim seni diye haykırarak...

16 yaşına tekrar dönmek, o anın enerjisini her yerimde hissetmek, her gece yattığımda güneşin çabucak doğmasını ümit etmek. Her gün yeni bir maceranın beni beklediğini bilmek. kahvehane ve şaraba yeni yeni başladığımız, gerçekten samimi çıkarsız dostluklarımızı, okul çıkışı kavgalarımızı, yüreğimizin kıpır kıpır olduğu o anlara takrar dönebilmek.

Ben dilimi anlayanlara halimi anlatıp anlaşamazken, Nietzsche cidden tam bir hayal olur...

bir çırpıda yok edemiyorsun...

''hayalini kuracağım bir şeyler ver bana!''

düş olmaktan vazgeç...

baharımsın...

"Bana hayalini kuracağım birşey verin!"

hayal mi...

sırılsıklam sarılarak sana... cennetimsin...

Çocukça... Biri gökteki hilali kıskandıracak... Diğeri metanette Bilal gibi olacak...

ama hayal bu..

Hadi biraz anlatın da biz de deneyimlemeyi düşünelim,

Kelebek Vadisi'nde yere uzanıp kelebeklerin üzerimde gezinmesi gibi,

hayalini kuracağım birşeyler verin bana!

hadi durma...

Söylemekten çekinmeyin, unutmayın, burası Tutunamayanların yeri :)

Sizi kimsenin anlamadığı o hallerinizin ortağı olalım.

Birilerine anlatmaya çekindiğiniz o içten içe sizi saran keyf hayallerinizi, hayallerinizi...

Tutunamayan bir insan öyle herkesin zevk aldığı, herkesin yaptığı şeylerden keyf almaz, alamaz!

Ha neden yazdım? E ben de Asena olacaktım...

Hey! Tutunamayanlar!

ve ona sadece bakmak...

Tutunamayan Ehl-i Keyf "Ne kadar zevksizsin" ya da "Senin bu zevk anlayışına hayranım!" tepkilerine alışıktır. Umursamaz. Umursamadığınız o keyf halleriniz, Anlaşılmaz bulunduğunuz o haller, Ya da kimsenin bilmediği; Yalnızlığınız kadar size ait olan o Ehl-i Keyf halleriniz...

Bana hayalini kuracağım birşey verin!

gül bahçemdeki en güzel gülsün...

Sn birfikirbiryorum;Konu ilgimi çekti amiyane bir deyişle ama paldır küldür yazmak istemedim:)) en iyisi ateşim 37 lere indigi zaman yazayım:)

sırrım kadar derin, derdim kadar acı, acizliğim kadar yüce bu gerçeğin böylesine yakınındayken, ondan bihaber olup, suyun için susuz bir balık hükmünde olan benliğimin hicranını ve hüsranını duyan bir biri varsa, bir cümle de benim için kursun hadi, tutunulmayacağını bilerek...

sonra ölüm fermanım çıksa umrumda olmaz!!..

Bizler hayata tutunamadık mı? Yoksa tutundukda farkında mı değiliz?

Bu başlık hakkında biri; "yok mu sizin de ehl-i keyif olarak bir hayaliniz. Örneğin Nietzsche ile sohbet etmek istemez misiniz? Gerçi dilini de anlamazsınız, yine hayal olarak kalır." Gibi bir şey dedi.

Bence bu kendi başına bi başlık!

Tüm bunları Arif Nazım dinlemek hatırlattı...

cahit zarifoğlu ile bizim köyde sohbet etmek:) yapmış biriyim hayalen üstadın omuzlarına üzerimdeki yeleği verip odun ateşiyle demlenen çayımızı yudumladık.. eee çocuk hayat zor diyordu, Yasin okunan tütsü tüten çarşılardan. Geçerdi babam.. diyerek sohbetin derinliklerine indi..

hani herkes kendine göre sorunlarını dertlerini söylüyorda hayata tutunma veya tutunamama sebeplerini sıralıyorya... ben bir çoğunu yaşadım. ve hepsiniin üstesinden geldim. ama bi tanesi varki bir türlü üstesinden gelemiyorum. nereye elimi atsam geri çevriliyorum. hiçbirşeye tututnamıyorum..

Araya Bedirhan ile Nagehan girince anladım, henüz hayal dönemiymiş yaşadığım... Ergen hayalleri...

Hayat bir merdiven... Siz hep çıkışta olduğunuzu düşünürsünüz ama bazen iniştir yürüdüğünüz... Bir zamanlar bir hayalim vardı...

keyf ve hayal benden uzaklaşalı çok olmuş. hal'inse peşinde koşturuyoruz ama molaları çok veriyoruz. haliyle o bizden uzaklaşıyor.

çık git artık düşlerimden!

Kızımın adı Hilal Oğlumun Bilal olacaktı...

anlamak için, uzunca bir zaman üzerinde düşündüğüm cümle.

hadi durma,

sevdiğim kızı alıp bütün sorunlardan, bütün engellerden, bütün insanlardan arınmış şekilde yağmurun bol olduğu bir yere götürüp saçına düşen her yağmur tanesinin süzülmesini izlemek...

Çok demli sözler bunlar!

şimdi bunlar bir hayal...

İnsan fotoğrafları çekebilmek...

oysa sen gerçek!

Benimki mi hiç öyle uçuk-kaçık cinsten hayal kurmadığımı kura-ma-dığımı farkettim...

engeller, sorunlar ve diğer insanlar!!!..

Tayland'ın Kanjanaburi kentinde bir tapınakta kaplanlarla oyun oynamak gibi,

yağmurlu bir gecede..

"Okulsuz toplum!"

Ey sevgili şimdi bana, hayalini kuracağım bir şeyler ver!

ve sen bu başlığı açmalısın parodi.

Hayal bu!!! Hayal istenmez kurulur tutkuyla bağlanılır ya da hayali muhal denilir vazgeçilir...

senden gayrı..

çık git artık!

gün gibi aşikar...

ve rutine binen hayatımız, sıradanlaşan ve insan gibi insan olmayan varlıklardan uzaklaşıp 16 yaşına tekrar dönebilmek...

Çevremdeki insanların beni gerçekten anlayabilecekleri bir günün hayalini kurmaktayım... İnsana insan olduğu için değer veren birini beklerken hayattan keyf alamaz duruma gelmişim de farkına varamamışım...