çok hoş huznun kıysında ve dıger kıtabından başka kıtapları var mı

Kimi zaman ciddi, kimi zaman gülünç bir düşünce karması olan "Burukluk" baştan sona kadar aynı saplantıyı sürdürür.. Hem kaygı hem tebessüm dolu bir şüpheyi muhafaza etmek.. Kitap bu şekilde açıklanıyor, henüz bitiremesem de..

Çürümenin Kitabı'ndan

Nerede tükettin ömrünü? Bir hareketin hatırası, bir tutkunun işareti, bir maceranın parıltısı, güzel ve firari bir cinnet - geçmişinde bunların hiçbiri yok; hiçbir sayıklama senin ismini taşımıyor, seni hiçbir zaaf onurlandırmıyor. İz bırakmadan kayıp gittin; senin rüyan neydi peki?

geliştirdikleri gerçekliğin içi'nde kalmayanlar, var olma mesleğini aşanlar ya esas olmayanla uyuşmak, sözlerinden caymak ve ezeli şaka içinde yerlerini almak; ya da bakılmasına veya hissedilmesine göre gereksiz fazlalık veya trajedi diye nitelenen ayrık bir durumun bütün sonuçlarını kabul etmek zorundadırlar.

Çürümenin Kitabı, E. M. Cioran

"Derin" olmak kolaydır:kendimizi kusurların içinde boğulmaya bırakalım yeter.."

Cioran ile tanışan okurlar ve eğitimci arkadaşlar bu konuda ne düşünüyor?

Burukluk'tan;

Çürümenin Kitabı'nı nihayet bitirebildim..

Değerli yorum ve katkılarınızdan dolayı teşekkür ederim.

"Geçmişte kalmış ya da gelecekte kurulacak bir altın çağ yerine öncesiz sonrasız şimdi'nin altını çiziyor..

Gençlerden uzak mı tutulmalı?

".. bir zihin ancak istedikleri hakkında, sevdiği ya da nefret ettikleri hakkında yanıldığı ölçüde önemli olur; 'birçok' olduğu için, 'kendini' seçemez. Sarhoşluğa kapılmayan bir karamsar, acılık taşımayan bir ümit propagandacısı ancak horgürüye layık olur. Geçmişine, görgülülüğe, mantığa ya da dikkatliliğe hiç ilgi göstermeyen kişi, kendisine bağlanılmasına layıktır sadece. Kendi yararsızlığına saplanıp kalmış kişi, artık bir hayatı olmasını arzulamaz... Bir hayatının olup olmaması başkalarını ilgilendirecektir... Kendi çalkantılarının havarisidir, artık ideal bir zatiyle kendini meşgul etmez; tek doktrini mizacıdır, tek bilgisi ömrünün kaprisi..."

Cioran?nın yazmaktaki amacı okuruna faydalı olmak değildir. Saplantılarından kurtulmak, iç baskıyı hafifletmek, yatıştırmak için yazar. Okurunu hiç düşünmez çünkü ona göre bir kitap her şeyi yıkmalı, her şeyi alt üst etmeli, her şeyi sorgulama konusu etmeli. Gazete okur gibi kitap okunmaz der.

"Felsefede ilerleyenler, sadece sözlerini yarıda kesenler, sınırlılığı ve endişenin makul bir safhasındaki rahatlığı kabul edenlerdir. Her mesele, eğer dibine dokunulursa kişiyi iflasa götürür ve sihni açıkta bırakır: Artık ufuksuz bir alanda, ne sorular ne de cevaplar vardır. Sorular kendilerini tasarlamış olan kafaya karşı dönerler: Kafa soruların cüretkarlığı, iyi seçilemeyen mutlak, teyit edilemeyen tanrılar ve apaçık yokluk. Esasın belirli bir anına ulaşıp da orada hiç mola vermeyen kişinin vay haline!"

Cioran, alışılmışın dışında bir yazardır. Ben şahsım adına büyük bir zevkle okuyorum.:)

Kitapta bir çok konu, başlıklar halinde açıklamalarıyla yer alıyor.. İnsanın kendisinden bir şeyler bulduğu Çürümenin Kitabı, okunmaya değer..

Cioran?a göre her şey anlamsızdır, anlamlı olmaya girişmekte anlamsız, hayatın anlamı olmadığından onu bulmaya çabalamak da boş bir uğraştır.

Çürümenin kitabı büyük tartışmalara neden olmuş, bir eleştirmen Cioran?a bir mektup göndererek: ?Siz farkında değilsiniz ama bu kitap gençlerin eline de geçebilir? der.

Cioran bunun büyük bir saçmalık olduğunu düşünür çünkü yazmakta ki amacı bellidir.

"Kötümser, kendine her gün başka varolma nedenleri icat etmek zorundadır:Bir hayatın "anlamı" kurbanıdır..

Bir de "Burukluk" kitabı var..

Cioran'a göre, Tarih birtakım atlıların halkları çiğneyerek ilerlemesinden ibaret olduğunu.. Mutluluk fikrinin tarihte oynadığı rolü tespit eden Cioran, ütopyaların çıkış zeminini ve gitgide insandan uzaklaşmalarını kendine has üslubuyla dile getiriyor..

"Ancak sınırlı bir süreye bağlı olarak hareket edebiliriz; bir gün, bir hafta, bir ay, bir sene, on sene, veya bir ömür. Eğer bir talihsizliğe uğrayıp fiillerimizi Zaman'a mal edersek, zaman ve fiiller buharlaşır: "hiçliğin" içindeki maceradır bu, Hayır'ın doğuşu."

İçgüdüsel olarak putlara taptığımızdan, düşlerimizin ve çıkarlarımızın nesnelerini kayıtsız şartsız şeyler haline getiririz. Tarih, bir Sahte Mutlaklar Geçidi'nden, bahaneler adına dikilmiş bir tapınaklar dizisinden, zihnin Gayri Muhtemel önünde küçülmesinden ibarettir. Dinden uzaklaştığında bile insan dine tabi kalır; bütün çabasıyla tanrı benzerleri yaratır, sonra da benimser bunları ateşlilikle: İçindeki kurgu ihtiyacı, mitoloji ihtiyacı, apaçık gerçeğin ve gülünçlüğün üstesinden gelir. Bütün cinayetlerinin sorumluluğu tapma gücündedir: Bir tanrıyı yakışıksızca seven kişi, başkalarını da onu sevmeye zorlar, buna razı olmazlarsa onları yok etmeye de hazırdır.

Esas Saplantısı, Çürümenin Kitabı

.."Kökeninde aldatıcı ve yıkıma mahkum olmayan hiçbir 'yeni' hayat görmedim şimdiye kadar.. Her insanın zaman içinde ilerleyip bunaltılı bir geviş getirmeyle kendini tecrit ettiğini, yenilenme niyetine de ümitlerinin beklenmedik yüz buruşturmasıyla karşılaşıp kendi içinde düştüğünü gördüm.."E. M. Cioran