Kendine sakladığın bir şey

Her şarkıyı dinlememek gerek cancağızım, tıpkı her şiiri okumamak, her romanda kaybolmamak gerektiği gibi..

Can ipimi ilmek ilmek tüketen?

Bir şey var sende cancağızım

ah cancağızım, ne çok yordun beni. girdaba karşı kürek çekmişim haybeye. yorgunluğum kalmış bir tek yanıma kar!

yüreğimdeki sızın cancağızım...

Yalnızlığın sihirli elmas gözlerinde

cancağızım...

hülasa; klasik bir yanıt olacak ama asıl aşk iki bedenin tek ruhta kelebek esintisinde mavi ufaklara yol alarak yaşanan düşsel bir şölendir...

Her aşk değerlidir diye düşünmeden cancağızım, her aşka inanmamak gerek...

Kır çiçekleri gibi masum

Tut ki rüyaları

Başkalarının "cancağızı" nedir, nasıldır, onlar nasıl severler bilmem. bana sorarsan, tek bir sözüne dahi itiraz etmeksizin tabi olmam demektir, seni sevmem...

Vardıkça, göğün kaybolan derinliğinde

Uzatmak uzatmak gibi bir şey

başlık dikkatimi çekti. çünkü sevgilim bana hep cancağızım der:D

Bir top menekşe bir demet çiçek mi?

hadi "cancağızım "seni, layık olduğunca sevebilmem için bana yardım et...

canan "can" olduktan sonra aşkın ivmesi YOKLUĞA doğru gitmiyorsa "can" ın tekrar herhangi bir "canan" olma tehlikesi vardır...

Yeni başlangıçlar yapmak gerek cancağızım

her masala inanmamak gerek...

Gerçek olan

Yarı kalmış sevdaların peşinde

Yarı sıcak nisanlar gibi sevecen

aşk anlatılınca özünden uzaklaşılan metafizik bir olgudur. leyla ile mecnun aşkında "mecnun dur" ilk aşkını ifşa/deşifre eden ve mecnun kolay yolu seçmiştir. leyla ise mecnun un yüreğinde taşıyamayacağı kadar ağır olan aşkını kendi içselinde-düşlerinde bir başına yaşamıştır.

diyorsun ki

Ah be cancağızım

her kentin büyüsüne kapılmamak

güzel tespit... yalnız o durumu tehlike değil de, canan'a can diyememenin, o istidata sahip olamamanın ispatı olarak görmek daha doğru olur.

bu gece bende kalan yokluğun

Sen ve sevdan

Diyemediğim adını sırrına eremediğim

Her an?ın farklı zamanlarını yaşamak gerek cancağızım, her zamanın farklı an?larından sıyrılmadan

Aşk mı desem eski bir dert ki inceden

ben senin kapındaki paspasınıda seviyorum.. çünkü ona sen basıyorsun

"canan "can" olduktan sonra aşkın ivmesi YOKLUĞA doğru gitmiyorsa "can" ın tekrar herhangi bir "canan" olma tehlikesi vardır..."

Açılmamış bir gonca gibi

Su gibi sonsuz, hayat kadar elzem ve nefes kadar sonsuz bir cansın sen...

Canıma can diye süzülen canansın...

aşk ın lafazanlığınıyapan bizler ise aşkın kendisini kendi içselimizde yaşamaktan ürküyoruz diye düşünüyorum...

bir de

senin sevdiğin paspasa nasıl kıyarda basarım cancağızım:)

Dünle gitti Cancağızım, şimdi ne söylesem az be canım...

"her gün bir yerden bir yerlere göçmek ne güzel, bulanmadan dupduru akmak ne hoş "diye başlıyor mesnevide Mevlana ve "dün dünde kaldı cancağızım, bu gün yeni şeyler söylemek lazım" diye devam ediyor...

Zambaklar gibi nazlı bir şey

Şimdi, ne desem anlatamayacak seni "cancağızım", ne desem laf olmayacak madem.. hadi, içten içe bir sohbete koyulalım da, kimsecikler duymasın... Hadi, bana biraz daha anlat aşkı? Dışarıdan bakanın, belki sadece derinliğini sezebileceği? Hadi anlat "cancağızım", yüzüm gülsün, içim açılsın.