sunay akın;

Terasta toplanan kadınlar

sunay akın

limandaki deniz

Kurusun

ki gobegimde durur

bu yüzden en cok denizden alacaklıyım...

elimdeki

ayçöreği...

bu yüzden en çok

bir anne

onun yurduna

sana yakın

almadin giderken

ya da tren istasyonundaki

Bırakılan dudak payı

ANTİK ACILAR

Bütün yolcularını

acemi oltalarını denedikleri

Ne de çok sevinir

çocuklar da almıyor beni oyunlarına

bana yakın

mendireğe dizili karabatağa benzeyen

kumbara sanırdım

Uzak kalamam

yürürken düşen çoraplarını

yangından kurtarılmayacak

Panik içindeyken herkes

biletçi kızın

koynumdan

açılamıyorum sana

Son karesi gibi Red Kit'in

Kardeş payı

Yaslanması gibi

hüzünlü bir aşk filmini oynuyor

kuytu bir iskelenin

saatin dogrulugu kadar

ne de iyileştirebildim bir yaramı

ne güzel anlatır öyküleri, nasıl bir coşkuyla çıkar ağzından sözcükler...

FİLİKA

harçlığımı atardım

Büyüklerle ben yapamıyorum

Seni bir çivi

bil ki bu şehirde

bununla da kalmıyor istanbul göztepedeki oyuncak müzesi O'nun şaheserlerindendir. En sevdiğim şiiri Çukur ... Ben çok şanslı sayıyorum kendimi söyleşilerine katılma, oyuncak müzesini gezme, kitaplarını okuma fırsatı bulabildim. O'nu tanımak çok güzel, ayrı bir dünya...

Guveniyordum

yürüyorsun fenerimin ışığında

Durgun bir sudur aslında deniz

bendim çünkü bıçağı saplayan

Ellerime ellerin

boğaz köprüsünün çaldığı

nasıl sevmezsin eşitliği

onun yoklugundan

yüreğinden

Bir kez olsun çıkmazken ağzından

üstüne kar koyulup

basinin yastikta

balıkçı koyundan

devlet dairesinde

bana kalan

Güneşe asılmaktan...

beyaz duvarında

ÇEKMECE

Kabuğunu koparmadan

diyesim geldi...

Sıralanmış saksılar vardı

tam o saatlerde sokaktan geçen

severek okuduğum kitapları...

yapmak için mi

annen değil miydi önünde diz çöken

boş seferleri

dalgalanır.

Yüreğim

eski İstanbul evlerinden

beklemeden atlarım vapurlara

getirdiği eşyalar

bir mektup bırakarak

vapur iskelesi

Attım denize

LİMAN

Batmak üzere olan

Bütün kerpetenleri

GÖNLÜ GÜZEL YÜREĞİ GÜZEL BİR İNSAN. SEVERİM

Diye kaç kez

bir de annem terketmişti

tahtaları altına yazdığım

Islaktır benim

dalga olmak geçer

ama sokağa çıkıp

İpleri çözülen

gezinir sensiz

batan güneşe doğru

AYRILIK ŞİİRİ

Yanındaki beton binaya

Sunay Akın

Bilerek mi yanina

bir sabah usulca ayrıldın

Ve hafif uçuktur rengi

ve sonu ayrılıkla bitecek

acılar çarşısında

Öpüşme sahnesinin tam ortasında

iskelenin verilmesini

denizden alacaklıyım.

yer göstericisiyim

kızmadım hiç elma kurduna

aynı hizaya getirmek için

ışıkları yanınca

ama karşıma çıkınca

gitme kal demeni bekliyorum

limandaki beyaz geminin

uzattın süngünü

bize yakın

ama yalnızca

Yakın olsun isterim

martı yüzlü

SUNAY AKIN

sewgili üyecik gerçekten şanslısın çuku benimde en çok sevdiğim şiirlerindendir

bir örnek giydirilen sen

yüreğimde

Beni senin gibi

oysa ben sevgimize

öykü kitapları çok güzel...

Köhne bir evin

Çay bardağında

yer: Kız Kulesi

Gibi çaktım

içeri girdiğin yazlık sinemanın

ekmek kırıntıları serpen

sisler içinde uzaklaşan kayık gibi

ki çocukların

yazlık sinemadaki

Arkadaşlar bir de Sunay Akın kasetleri var, belki dinleyeniniz vardır. Kitaplarındaki söyleşilerindeki hikayelerden oluşuyor tavsiye olunur. simurg senin de bu şansın olur birgün umarım :)

kumbara sanıp

MATMAZEL ŞİİRİN BAZI YERLERİNİ YANLIŞ YAZMIŞSIN DOĞRUSU;

seni sevdiğimi

dedikodusunu yapmayı unuturlardı

penceremizin önünde

araştırmacı kişiliği, tarihi bir masal gibi anlatışı, şiirlerinin lezzeti...

araba vapurunun

limana bakan

rüzgar çekiştiriyor atkımı

elmaya

Her satırı

Ve toplayıp

uslu bir çocuk gibidir

yol kenarındaki

Kuytularda ağlamaktan

ayrılık şiirini okudukça

istanbulda bir zürafa...

onlar hep oradaydı...

Giderken

Kadar bile

bende severim ama şu tv8 de hıncal uluç ve haşmet babaoğlu ile yan yana gelmesini bi türlü sindiremedim. şiirlerini ve o güzelim hikayelerini kirlettiğini düşünüyorum.

Gözlerine

yağmur mazğallarını

her gün söylememi yadırgama

Çünkü beynime

ne bir elmayı soyabildim

Geçim parası için

Kardeşiyle sokaklarda hep

hiç ayrılmayan

biraktigi

Bir gemide

deniz kenarlarındaki yagmur mazgallarını

satılıyor antik

Annesinin dizlerinin dibinden

ve çiçekler arasında

sürerken atımı

nice yaşlının

sıkışmış bir çekmece gibiyim

gibi yalnızca rüzgar

ve bütün harclıgımı alır almaz oraya atardım