Gözlerindeki alevde yanıp,

Senin oğlun büyüdü anne..

Kayboldum kör sokaklarda gel de bul beni anne

Yokluğuna içerliyen

kokularına sığınmak ümidiyle

Gözlerindeki bir damla yaşa gamlanıp

annecigimmm... merhabalarr... sana bugun yıllar oncesıne ait bişseyleri hatırlatacagım... zamanın birinde kızın deli gibi sevıyordu sen de bılıyorsun hayatı toz pembe görüyordu unı yılarında... senden habersız yolculuklar yapar sevdıgıne koşardı hatta kaza yapmıs tı kacamagında ve sen noldu demıstın merdıvenden düştüm demıstım halbukı sevdıgımle ölümden dönmüstüm anneeeee sabahlamıstım hastanede... cok sevıyordum anne hatta sen ve aıle fertlerı bu aska ızın vermedınız ve ben hayata ve sıze dırenememıstım ve hayatım boyunca üzülecegım ve her hatırladıgımda ıcımde ölen bır kırcıcıgı olup hayata yenılmıstım... evet anne o ınsan artık evlenmıstı ve resımlerıne her baktıgımda burda ben olmalıydım dıyorum... ve hayat senden alacagım bır asık kaldı gecen yıllarda... sımdı noldu mu bu ınsan bugun dogdu anne... yıne ben yokum bır baskasıyla nefes alıyor... o hep bana kirçiçegim derdi... sımdı iznınle ona onsuz bır dunyadan seslenıyorum anne...

Ben büyüdüm anne...

helezon hocam paylaşım ıcın tesekkurler :)

rica ederim hocam:) başlık çok güzel..

Daldan kopan yaprak gibi yalnızım yalnız anne

Nerde masallarım o masum hayallerim

Nerde sevinçlerim o bahar gülüşlerim

Küçücük bir ümit sür solan gözbebeğime

Bir ömür olsa da bekle anne...

Söylenmemiş şeyler

Bir boşluğa asılmış kanayan fotoğrafın

Gecelerde çırpınır ebruli kanatların

Kaderi bana benziyen kır çiçeği

Gizleme n'olur gözlerini.

Kırçiçeğim, bir zamanlar

Sokak köpeklerinden korkmadan yürüyüp

Oğlum öldü deme...

Büyüdü yüreğimde.

Bir sonbahar günü evde yalnız kalıp,

Bir damla yaş,

Sigara dumanında boğulacak kadar hem de...

KIRÇİÇEĞİNİN ÖLÜMÜ

Ben ne zaman büyüdüm anne, kirlendi ellerim

Eline geçmeden önce...

aşklarına sadık kalabilmek

Sevgililerin

gönülden sevdalıyız...

Kendi kararlarını verecek kadar,

Ama okşadım, sevdim.

Pırıl pırıldı renklerin

Ben gittim diye üzülme anne,

Dağdan, kelebekten ve benden başka.

Koptu benden birşeyler.

Ölsem de üzülme anne,

Sessiz bir çığlık

Yarım kaldı dudaklarında.

Bakışlarında eriyecek kadar...

Ben Büyüdüm Anne

Ağlıyorsun...

Geleceğim günü bekle,

Ben bir ömür bekleyeceğim,

anneciğimm... canım kanım... senın haberın olmadan burada sana seslenecegım... sana asklarımı canlarımı hayallerımı anlatacagım... gördügüm ruyaları yada kabusları... belkıde kalbımı kıranları sana şikayet edecegim anneciğim... yalnızım anne... olur mu dinle beni bak sana seslenıyorummmmm

Kimse de duymadı sesini

Cennette ayaklarının altını beklerler hep annelerinin...

Dokunmaya kıyamadım

Askere gidip vatanını savunacak kadar hem de...

Yaşamadan, yaşlanacak kadar büyüdü anne...

Hem koparıp, hem de atmışlar.

Dağ öksüz, arı kızgın.

annelerimize müebbetlik,

Bir kıza aşık olacak kadar,

Hatalarımla kavrulup hayatı anlayıncaya kadar..

Evlatlar ölmez anacığım..

Seni yolda buldum,

Anlatılması zor, tarifi güç

Ağlarım dalgalardan görülmez gözyaşlarım

Hayaller kuracak kadar hem de...

İnşallah...

Sen, koparılmadan önce.

Bir acı denizinde kayboldu umutlarım

Saçının bir teline kurban olacak kadar..

Gözlerindeki gülümsemeye ömür verecek kadar hem de..

Ben ne zaman güz oldum anne döküldü çiçeklerim

Bir masal kuşu uçur üşüyen düşlerime

Senin bakışlarındaki çocuk

Süzülürken yanaklarından

Ne zaman adımı duysan bir çocuğun gülüşünde,

Oysa; ne canlı,

Sen de yaşıyordun