usul çıkardık, kkyi samimi ortama çevirmek için,

onun için dünya şu an "yuvasını birleştirme çabası" etrafında dönüyor.

idarenin buna çare bulması lazım..

öğrencilerden; kimisi çocuğunuda getiriyor, ama idare bize kızıyor diyor..

toplumun derdine çare bulsun...

müftünün hemşerisi-sevdiği üç kere hacca gitmiş ben hala umreye bile hasret kalmışsam,

ve doğrudur, sorun bizdedir..

derse geç girsekte blok ders yapsakta bize kızıyorlar..

Gelen öğrencilerime elimden geldiğince yardımcı oluyorum... Belki inanmazsınız ama bu sene arkadasımla beraber-gelenler zate geliyorlar ama- gelmeyen öğrencilerimizin evine tam dört defa ziyeret ettik... Kursa gelmelerini rica ettik... Onların neden gelmeleri gerektiğini.. Fakat zorla olmuyor... Ess-ma nında dediği gibi bir iki kişiyle maalesef olmuyor.. Bence de öncelikle kendimizdeki eksiklikleri yok etmeye calısmamız gerekiyor ve din görevlileri imajını halk arasında bilindiği şeklinden çıkarmak:(

düşmanla uğraşacak değilim..

sorunun biz DİB personelinde olduğunu söylemiş..

anlatıyorlar..

Bize sorsalardı kkö olarak aşağı yukarı biz de bu neticeyi sunardık onlara. Öğrencilerin eğitim düzeyleri, okur-yazarlık düzeyi, dini bilgi ve birikimleri çok alt seviyede maalesef, bir de bunlar Kur'an kursuna ihtiyaç hissedip bize başvuranlar. Bir de bunu elzem görmeyen o kadar çok kişi var ki... İmam ve müezzin arkadaşlarımız da söyleyebilir, nüfusa oranla camiye devam eden nüfus ne kadar az kaldığını. Diyanetten bir Hocamızın bir seminerinde bizim kimlerle mesai yaptığımızı biliyor musunuz diye sormuştum, o kadar yüksekten konuşuyordu ki... Halkın çok üst dini bilgi ve yaşantı düzeyinde olduğunu düşünüyorlardı herhalde ki ürkütücü bulmuşlar sonucu, bence olmaması gereken bir tablo ama maalesef gerçekler bu, acı da olsa... Suçlu kim:

Diyanet İşleri Başkan Yardımcısı Prof. Dr. Mehmet Görmez, 22 bin kişi üzerinde yapılan bir araştırmada, yüzde 20'lik bir kesimin Kur'an-ı Kerimi hayatta eline dahi almadığının ortaya çıktığını açıkladı.

öğrenciden olmaktansa laf yemeyi tercih ediyorum..

en azından resmi düzeyde, biz sorumluyuz.

ben benim;evinden yuvasından ayrı;

mesela;

benim düşmanıma sldırabilmem için önce benim kendi iç sorunlarımı çözebilmem lazım..

bekleyebilirsiniz;

yapsam müftü bize olmaz diyor..

benim önceliğim kendi dertlerime çare bulmak olacaktır;

ki gelsinler..

ilköğretimle mukayesesi yanlış..

din görevlisinin;

bazen hocahanımlarla konuşurken,

daireye gittiğimde insan yerine konulmuyor, memurundan şefinden müftüsünden hakettiğim saygıyı görmüyorsam;

kendi huzuru yok, olduk olmadık dertlerle uğraşıyor,

1 kişi istiyor diye görev yerim değişecek, bütün aile düzenim, çocuklarımın okulu... bozulacaksa,

kendi derdine çare bulmuş mu ki;

Aynen:( Hocam inanın bunca sıkıntıya rağmen Rabbim şahittir öğrencilerime bir gün güleryüzümü eksik etmedim.. Belli etmedim dertlerimi.. Çünkü onların da kendilerine göre dertleri çok ve kursa elbetteki bir amaç için geliyorlar...

haklısınız eğer bu kadar az talep varsa bizlerden de kaynaklanıyor yeterince sevdiremiyoruz ve yeterince sorunlarına deva olamıyoruz...

din hizmetinin yayılmasında ve toplumda dini anlayışın,"itikad" ve "önem derecesi" bağlamında güçlendirilmesinden;

vahim bir tablo allah sonumuzu hayretsin...

gelmezler..

ama ya dersten vakit çalıyoruz ya dersi blok işliyoruz..

sanki onun gitmek istediği yerde kkö ihtiyacı yok mu?

ben daha olduğum yerde huzur bulamamış kendine güvensiz bir hayat sürüyorsam;

bu kişiden,

eğer karşımızdaki "dine uzak anlayışı" düşman kabul eder ve bu düşmana karşı saldırıya geçmemiz gerektiğini kabul edersek;

yapmasam öğrenciler gelmiyor,

bekleme hakkınız var?

beklersiniz;

ilk öğretim zorunlu, kk isteğe bağlı..

iki ders yapıyoriz ondan sonra çay kahve muhabbet..

ess-ma;

''22 bin kişi üzerinde yapılan bu araştırmada, yüzde 20'lik bir kesimin Kur'an-ı Kerim'i hayatta eline almadığı, yüzde 60'ının Kur'an-ı Kerim'i eline aldığı ancak yüzüne okuyamadığı ve yüzde 40'lık kesimin de Kur'an-ı Kerim'i yüzüne okuyabildiği ve yüzde 80'lik bir kesimin ise yüzüne okuduğu Kur'an-ı Kerim'in manasını bilmediği sonucu bizleri ürküttü

zaruri olanda katı kural koyabilirsin ama, isteğe bağlıda katı kural koyarsan,

kendine güveni yok endişe içinde yaşıyor,

dernek ve cami cemaatine karşı bir "memur" olarak yalnız bırakılıyorsam,

Belki hoşumuza gitmeyecek ama din görevlileri... Ama diyanet işleri başkanından, müftüsüne, müftülük personelinden, kköye, imam ve müeszzinlere herkes, hepimiz... Bizler, hepimiz çok iyi temsil etsek dinimiz, aksatmadan, önemini bilerek yapsak görevlerimizi, sevsek işimizi ve senede 5 hakiki İslam düşüncesine sahip fert katsak ülkemize bugün olmasa bile 10 sene sonra farklı bir ülkemiz olurdu diyorum. Ne dersiniz?...