aşk korkutucu

Murat Menteş: Sanırım humor, nefis karşısında mevzi kazanıldığında açığa çıkan şeylerden biri sadece, başka kazanımlar da olsa gerek.

Ah Muhsin Ünlü: Benimle konuşurken başka bir şey düşünme yeteneğini mi belgeliyorsun?

Murat Menteş: Şiir çevrelerinden uzak durdun, nedendir?

Ah Muhsin Ünlü: Bulamazlar ki, nereden bulacaklar?

Sen beni öpersen belki de ben gangsterleşirim

Murat Menteş: Burçak fenomeni var şiirinde. Böyle biri sahiden var mı?

Çağdaş coğrafyalarda üretir cesetlerini siyaset bilimi

Murat Menteş: Neden?

Murat Menteş: Vay canına. Peki kitabı almak isteyenler?

Ah Muhsin Ünlü: Kim istemez? ben.. istiyorum.

Beyti Engin'in sesinden bu şiiri dinlemek, gerçek anlamda çok güzel. O kadar duygulu okumuş ki.

Anneler ölürken bile çocuklarının ellerini bırakmıyor ne tuhaf?

Ne ikna edici bir intihar girişimidir şimdi göz göze gelmek

Olamaz dedim annem son nefesini alıp da vermeyince

Murat Menteş: Poetik yaklaşımından söz edelim. Huruç dergisi çevresinde neoepik şiirden söz ediliyordu mesela?

Sonra bir sabah daha gördüm.

Kendisi tekrar şiire başlamak için uygun koşulların oluşmasını ummak istiyor."

Murat Menteş: Modern Türk şiiri ve modernite..

ama hep benimle uyu...

Kutsal kitaplar gibi içime sinmişti adın

Ah Muhsin Ünlü: Zurna.

Ah Muhsin Ünlü: Çok mu önemli? Herif o kadar şahane şiirler yazıyor ki, belki ona bir fırsat daha verilir. Televizyon öyle bir şey ki insanın bünyesi kaldırmıyor. Olmuyor, olamıyor, yapamıyorum; onların istediği şeyi yazamıyorum. Bu arada şu mikro teyp vasıtasıyla söyleyeyim: Ah Muhsin Ünlü adını, şiirlerle beraber, şiire meraklı fakat yeteneksiz bir zengin çocuğuna makul bir meblağ karşılığında devredebilirim yani. samimi söylüyorum. Bugüne kadar zaten ortaya çıkmamıştım. Bu röportajı da yapmayız, yayınlamayız. Kendime güvenim var, bir adam daha çıkarabilirim.

Ah Muhsin Ünlü: Mantıklı bir gerekçe arıyorum ama yok, bulamıyorum.

Ah Muhsin Ünlü : Düştüm bile. Onlardan biri durumundan kalkmamdan söz edilebilir ancak. Şiir şairin hayatında kendi dışında çok az şeyin durmasına rıza gösteriyor. Profesyonel ilgi alanlarını reddediyor. Kuma istemiyor. Bunu göze almak lazım.

Murat Menteş: Siz de kitabınızı kendiniz yayımladınız.

Sen beni öpersen belki de aşkımız pratik karşılık bulur

Murat Menteş: Adınızın başında "ah" var, bir kısaltma mı bu?

Murat Menteş: Şiirlerinizde trajedi ve humor var.

Ben Azrail'i annemin yanında görseydim ona bir çift lafım olurdu,

Hayat bir yanıyla güzeldir canım, sen de güzelsin

Murat Menteş: "öldürmek kesin konuşmaktır" yazdım.

Ah Muhsin Ünlü: Ben şiir yazarken dergilerde şiir yazan adamlar vardı. Benimle aynı zamanda şiir yazıyordu birileri. Şöyle düşünüyordum: burada bir tuhaflık var. Ya ben yanlış bir şey yapıyorum ya da? Yazılan şiir açıcı, Türk şiirini kımıldatıcı değil. Ama hayır, ben hata yapmıyordum, mümkün olduğunca şiddetli bir şiir yazıyordum. Prensibim buydu. Kuvvetli bir şiir yazmaya çalışıyordum ve şiirimin ne durumda olduğunun da farkındaydım. Ne yazıyorsun?

Ah Muhsin Ünlü: Eyvallah, tabii ki öyle.

Sen beni öpersen belki de ben Fransız olurum

Ah Muhsin Ünlü: Şiiri çok yanlış yerden alıyor, şairim diyen insanlar, ağır bir dramatik insanlık durumu gibi alıyorlar. Şiirin bütün sevinçli yanını örtbas ediyorlar. Somurtkanlaştırıyorlar onu, çünkü kendilerini ciddiye alma gayretindeler. Bu da hayati bir tehlike doğuruyor. Durum gittikçe ağırlaşıyor. Şiir yazabilmek için çok acayip acılar içinde kıvranıp çok büyük şeylerin farkına varmış olmak filan gerektiğini; daha kötüsü kendilerinin o acıları çekip gerçeği gördüklerini düşünüyorlar. İşte, yazmışlar ya. Yazmışlar ve olmuş.

Murat Menteş: Mevcut şiir ortamını nasıl değerlendiriyorsun?

Ben annem ölürken çok ağladım çünkü annem

benimle ağlayan insanları asla unutamam

Annesi öldüğünde o küçücüktü;

Olay yeridir girilemez.

Murat Menteş: Bundan sonra şiirlerini Ah Muhsin Ünlü imzasıyla yayınlamayacak mısın?

Nasıl olsa Resulullah da ölü annem de ölü.

"Kaç lisan bilirsen bil; terk edilmeyi, yüreğine tercüme edemeyeceksin"

Murat Menteş: Rahat olun lütfen.

Murat Menteş: Mesela?

Murat Menteş: 2000 yılında yayınlanan bu kitaptaki şiirlerin sonuncusu 1998 de yazıldı ve o zamandan beri pek bir şey yazmadınız?

Sevgili dost; sen yoksun, ben yoksun.

Sonra hep seni gördüm.

O bana gülümserdi ben ona derdim ki, anam babam yoluna feda olsun ey Allah'ın Resulü; fakat şu koca melek, annemin gırtlağını sıkıyor, bir şeyler yapamaz mıyız?

Ah Muhsin Ünlü: Su içiyorsun ve su nefes boruna kaçmıyor. Orada trajik bir potansiyel var. Algılamayla ilgili bir şey bu. Ben bunu daha çok Nietzsche?nin trajiği üzerinden düşünüyorum. Yani kişi istekleriyle alemin istekleri arasında kalmamalı. Allah?ın muradı ile senin nefsinin etkisiyle istediklerin çatıştığı zaman trajedi doğar. Ayrıca paran az olduğu halde minibüse değil taksiye binmek istiyorsundur, al sana trajik bir durum. Nefsinle karşı karşıya geldiğin an trajiktir. Senden ayrı bir nefsin var. Senden ayrı bir nefsin var. Kalp var, akıl var. İbn-i arabi bunları anlatıyor ama çok karışık. Sen iki şey yapabilirsin, 1. Nefsine yenilirsin, 2. Allah?ın yardımıyla nefsinin taleplerinin hakkından gelirsin. Nefsine karşı ne kadar güçlü hamleler yapabilirsen o kadar humor çıkar ortaya. Benim anladığım bu.

Ah Muhsin Ünlü : Anladığıma göre, bu şiirlerin yer aldığı bir kitabın okur karşısında savunulamayacağını söylemek istedi. Yani birisi çıkıp "bunlar ne? Böyle bir kitabı nasıl basarsınız? " dediği zaman "boş bulunduk bastık, kem küm" demek zorunda kalmamak için tehlikeyi baştan savdılar.

Murat Menteş: Gerekçeler?

Ah Muhsin Ünlü: Bilemiyorum, oldu işte.

Elbette ata binmek gibidir seni sevmek sevgilim

İnsanların ayrıntılara boğulmadığı günlerden kalma, güzel bir cümle vardır:

Şiir maceran nasıl başladı?

Ne tuhaf, anneler ölürken bile çocuklarının

"Seyirci filmin kendisi için yapıldığını düşünüyor. Filmi senin için yapmıyorum, kendim için yapıyorum. İster seyredersin, ister seyretmezsin. Bunun umurumda olmadığını defalarca söyledim. Ben kendi hoşuma gidecek şeyi yapıyorum. Sinemanın en önemli parçasının seyirci olduğuyla ilgili korkunç bir yanlış anlama var. Gerçekten Van Gogh'un günün birinde falanca müzesinde resimlerine bakan insanlar için mi çizdiğini düşünüyorlar? Böyle bir şey olabilir mi?"

Murat Menteş: Ece Ayhan'la da şiirsel bir akrabalığınız?

Murat Menteş: Ya sen? Yazmaya devam edecek misin? Yazmayı istiyor musun?

Murat Menteş: Alakasız bir not alıyorum, lütfen devam et.

Murat Menteş: Ortalamayı tutturamadığınızı mı söyledi yani?

Bırakın bu mükemmellik ayaklarını.

Murat Menteş: "Gidiyorum Bu" adlı kitabındaki şiirler 1993-1998 yılları arasında yazılmış. Öncelikle bu pırıltılı şiirlerin yazılış macerasından bahseder misiniz?

Annem döndü bana bir baktı o bakışı görmeliydiniz.

Murat Menteş: Ah Muhsin Ünlü gerçek adınız bu olamaz, değil mi?

Murat Menteş: Ne?

bisiklette gezerken yağmur yağsın, sırılsıklam olalım.

Ah Muhsin Ünlü: Bir-iki yere gittim, ilgilenilmedi çeşitli gerekçelerle.

Kendi kaleminden kendisini anlatmış.

Ah Muhsin Ünlü : Aksi gibi iki tane var.

-Haydi iç de çay koyayım.

boşver aşık olmayalım biz.

Onur Ünlü'nün Ah Muhsin Ünlü ismiyle yazdığı şiirleri burada bulabilirsiniz.

derin felsefe uzmanı,

"1973 yılında İzmit'te doğdu. Altı yaşından itibaren yirmi üç yıl boyunca öğrenci olarak yaşadı. Öğrencilikle ilişiğinin kesilmesinin ardından fotoroman yönetmenliği, düğün müzisyenliği ve ticari yazarlık yaptı. 22 Haziran 1993 günü akşamı, saat altıya çeyrek kala başladığı şiir çalışmalarına, 4 Eylül 1998 sabahı on biri yirmi geçe son verdi.

Ah Muhsin Ünlü: Aslında tam değil.

Murat Menteş: Şiirlerindeki lirizmi humorla, ironiyle, dramatizmle dengeler gibisin.

Ah Muhsin Ünlü: Bana ulaşmak için kendilerinden geçeceklerini sanmıyorum. Ne bileyim, bilmiyorum. Belki delikanlı bir yayınevi kitabı alıp dağıtmak ister, parayı da kırışırız.

Murat Menteş: İkinci kitabını çıkaramamış birçok şair var, onlardan biri durumuna düşmek seni endişelendiriyor mu?

Bu Dünya, Filistin'li bir kadının İsrail'in gaz bombalarında çiçek yetiştirdiği bir Dünya..

Resulullah orada olsaydı annemin elini tutardı derdi ki "kızım ha gayret!;"

Resulullah yolda Ebu Bekir'i görse "es selamu aleyküm ya sıddık" derdi,

Zaten şanslı birisi de değilimdir, filmlerim iş yapmaz.

Zaten herkes edebiyat aşığı,

O da beni sevsin Rabbim, bunu ancak sen yaparsın"

Annem daha yeni öldü fazla uzaklaşmış olamaz!

Bıktım artık kapıyı anahtarla açmaktan, bir çift ayakkabı yalnızlığından. Zile basmak istiyorum.

-Freud diye bir şey yoktur.

Ben oradaydım annemin elini tuttum ve dedim ki "anneciğim seni ben?;"

... boşversene biz aşık olmayalım birbirimize

Ben yolda Ebu Bekir'i görsem tanımam.

Ah Muhsin Ünlü: Evet, ne olduğunu hissediyorum.

Murat Menteş: Şiirlerinde İslami motifler var. Allah adı da sık geçiyor.

Murat Menteş: Tom Waits mi?

Elinize sağlık. Çok güzel bir sayfa. Onur ünlü takipçisi biri olarak çok ilgimi çekti :)

beraber eğlenelim en iyisi

Yani ya bu eller öpülür, ya sen öldürülürsün.

Resulullah çok şanslı bir insan

Daha kaç yıl yaşarım, kimlerle tanışırım kimleri unuturum bilmiyorum ama bildiğim tek bir şey var

Murat Menteş: Ah Muhsin Ünlü gibi bir şair daha mı?

Ah Muhsin Ünlü: Açıkçası, bir yayınevi hiç ilgilenmedi, dosyama dahi bakmadılar. İki kapısı vardı yayınevi binasının. Dışarıda bir kapı vardı, küçücük bir holden sonra bir kapı daha vardı ki ben o ikinci kapıdan giremedim bile. Sekretere yaklaşamadım bile yani. Bana uzaktan uzağa 2001 yılına kadar şiir kitabı basmayacaklarını söylediler. Ben de?eyvallah? dedim, geri döndüm. Sonra yeni şafak gazetesinde bir röportaj gördüm. Bir yayınevi sahibi, hazırladıkları şiir kitapları dizisinden söz ediyordu ve "şiir kitabı yayımlamak risklidir ama biz genç şairlerin kitaplarını korkusuzca yayınlıyoruz" diyordu. Ben de kalktım gittim. Onlar da sağolsunlar bana Bursa?daki bir adamın adresini verdiler. Herhalde bu dizinin edisyonuyla o zat ilgileniyordu, ismini bilmiyorum. Dosyamı Bursa?ya postalamadım. Aslında kitap çıkarabilmek için çok uğraşmadım. Çünkü nasıl olsa bu şiirler iyiydi ve nasıl olsa bir şekilde çıkacaklardı. Nitekim bak şimdi bunlar hakkında konuşuyoruz. Kaç sene sonra, nereden nereye. Bunu biliyordum ya da daha mütevazı bir ifadeyle, seziyordum. Bir başka yayınevi yetkilisi de bana "bu şiirler ortalama şiir beğenisine uygun değil" demişti. Sanırım bu şiirleri ayıp kapsamında değerlendirdi.

Belki de şair olurum seni de aldırırım yanıma

Murat Menteş: Şiirlerinde lirizme uzak durmaya çalışıyorsun sanki?

Şairin dediği gibi;

Elbette gayet rasyoneldir attan atlamak

Resulullah tutsa annemin elinden birlikte geçseler çölü

Ah Muhsin Ünlü: Yo, işin o kısmı hiç karışık değil. Göründüğü gibi, "ah" o. "ah"tan ibaret. Bir nida kırıntısı.

Hepimiz aciziz, muhtacız?

uçurtma uçuralım ya da kumsalda uzanıp deli gibi içelim.

Resulullah o bakışı görseydi merhametten ağlardı;

Murat Menteş: Cahit Zarifoğlu'nu çok önemsiyorsun.

Bilesin; göğsümde hangi yöne açmış tek gülsün

"Sen varken ona mı yalvaracağım?

Ah Muhsin Ünlü: Evet ama bunu fiyaka için yapmadım. "Allah'ın yanına hangi kelimeyi koyayım da çarpıcı olsun, çilek mi diyeyim? filan yapmadım. Tom Waits?

Dünyadaki tüm zenciler kırk yaşından büyüktür.

konsere gidelim biz, maça gidip küfür edelim.

Şehre inerim bir sinema yağmura çalar

Ah Muhsin Ünlü: Zurnanın zırt dediği yere mi geliyoruz?

Sen beni öpersen belki de bulvarlar iltihablanır

Murat Menteş: Size ulaşmak isterler belki?

Ah Muhsin Ünlü: Tom Waits evet. Tom Waits'in verdiği duygu bir sürü şairden, futbolcudan, gazino assolistinden, politikacıdan.. çok daha sağlam, harbi dobra dobra.

Murat Menteş: "Gidiyorum Bu"yu kendiniz yayınladınız. Neden bir yayınevine bu yetkiyi vermediniz?

"Size güzel cümleler kuran insandan korkun. Çünkü kalbinizi kıracak kelimeleri de çok doğru seçer o."

Ah Muhsin Ünlü: Bir arkadaşım şiirlerimi okuyup okuyup gülüyor ama nasıl kahkahalar atıyor. Doğrusu çok bozuluyorum ona. Halbuki komedi-şiiri diye bir şey yoktur. Trajik olanın gönülden ifşası humoru açığa çıkarır. Humor olsun diye bir ifade kurulamaz; bir ifade gereğinden kıvamlı ve güçlü ise humora varılabilir.

benimle kek yap, balık tutalım, sonra tekrar denize atalım

Senden sonra şerit çektim kalbime

Resulullah asla yalan söylemezdi; ben annem ölürken hiç ağlamadım.

Murat Menteş:

Çünkü "de" ayrı yazılır. Bi öğrenemediniz.

Ah Muhsin Ünlü: Elbette bir şiir kitabı yazmak üzere başlamadım işe. Şiir yazıyordum sadece. Kitaptaki şiirlerin yüzde 75 kadarını tamamladıktan sonra bunların bir kitapta bir araya getirilebileceği fikri doğdu. Bu konuda herhangi bir hesap yapmadım. Bir noktadan sonra iş bitti. İşin ne olduğunu, neye hizmet ettiğini, sonradan gördüm. Bu anlamda sonradan görmelikten kurtulamadım yani.

Resulullah süper bir insandı, ben o kadar değilim,

Derdim ki şimdi yani af edersin ama o sıktığın annemin gırtlağı.

yaşam gurusu, filozof, şair.

Ah Muhsin Ünlü : Çok. Onda beni asıl çeken şey? Zarifoğlu'nun teknik olarak şiirin ne olduğunu çok da umursamadan, şiire canla başla çalıştığını düşünüyorum. Teknokrat şiirden başlayıp edebiyat aleminin kadife koltuklarına varan o sinir bozucu yola hiç girmemiş. Şiirin tekniği de elbette ciddiye alınmalı ama edebiyat tarihçilerinin, kuramcıların mercek altına alması gereken bir şey bu. Şairin mühendisleşmemesi ve meseleyi fazla aklileştirmemesi gerekir. Bir edebiyat akımının oluşması da bence doğallıkla olur. Derviş edasının şiirden yansımasını umabiliriz, umabilmeliyiz. Sosyoloji denen şeye çok net bir cevap: "kamunun derdine çare bulunur / şu benim derdime çare bulunmaz." Kamu yönetimi, belediyecilik, toplumlararası ilişkiler? Bunlar hep çözümlenebilir şeylerdir diyor yunus, ama ben ne olacağım? Çünkü ideal devlet ya da örgüt olmadı, olması da zorun zoru. Ancak herkes ererse iş değişir. Bu zamanda erenler arasında bile hiyerarşi var. Biri daha çok ermiş, biri daha az.

Ah Muhsin Ünlü: Tane tane anlatayım. Biz Eskişehir'de öğrenciydik. Ben iletişim fakültesi reklam bölümünde okudum. Orada biz dellendik: "film yapalım, film yapalım?" neyimizeyse, yani ne filmiyse. İstanbul'a gidip bir şekilde yerleşmemiz lazımdı. 1997 yazında 3-4 arkadaş geldik, burada küçük bir reklam ajansı kurduk: son ajans. so-najans. Ulama var yani. Reklamcılar geyiklerle uğraşır, biliyorsun. Biz her şeyin çok kolay olacağını düşünüyorduk. Paralar gelecekti ve biz paralarla film çekecektik. Paralar gelmediği gibi, gitmeye, bitmeye başladı. Can havliyle 1997 kışında biz televizyon senaryoculuğu işine bulaştık. Ben bu arada ite kaka şiire devam ediyordum. Fakat daha sonra profesyonel iş hayatı can sıkmaya başladı ve artık enikonu televizyon yazarı olma noktasına gelmiştik. Bir tercih yapmak durumundaydım artık. Bir yandan televizyona senaryo yazıp öbür yandan da şiirler uğraşmak olmuyordu. Olmaz, olmadı, olmayacak. Sünnetullah?a aykırı. Yapılıyor ama işte galiba iyi olmuyor. Şimdi ahkam kesmek istemiyorum ama.. Anlatabiliyor muyum? Çok kimse hem profesyonel reklam ya da televizyon yazarlığı yapıp hem de şiirle uğraşıyor. O ikisinin bir arada durmaları mümkün değildi; 1998'de şiiri bıraktım. 1993'te şiir yazmaya başlamıştım ve 5 sene uğraşmıştım. 5, yuvarlak bir sayı. Neyse, bitti işte. Son şiiri de yazık bitirdik, bağladık çok şükür. Böylece Ah Muhsin Ünlü adlı arkadaşın şiir macerası bir ara vermiş ya da sona ermiş oldu.

Murat Menteş: Trajedi sence kime aittir? Şaire mi, çağa mı, topluma mı?

Ben orada olsaydım annemin elini tutardım ve derdim ki "anneciğim ölmesen?"

Otomobil icad olunur, Zarifoğlu ölür

Burası dünya yahu, burası bu kadar işte.

-Yoksa seni rahatsız mı ettim?

Resulullah Azrail'i yolda görse tanırdı;

Gırtlağından hırıltılar çıkarırken nasıl terliyordu, görmeliydiniz.

Ah Muhsin Ünlü: Çıkar tabii, nedir ki?

Ah Muhsin Ünlü: Tam olarak kıvıramayacağım şeye bilinçli olarak bulaşmamaya çalışıyorum. Lirizmin zekice kullanıldığında şiiri ciddi şekilde çalıştırıcı öğelerden biri olduğunu ve şiirin doğasına uygun olduğunu düşünüyorum. Benim şiirim şehre çok bağlı, şehirden kopması ve lamekan olması gerek, Zarifoğlu'ndaki gibi. O benim dehşete kapılmama yol açmıştır.

Ah Muhsin Ünlü: Aynen. Şimdi de balkonda çürüyorlar.

Göz gördü, gönül sevdi.

Ah Muhsin Ünlü : Ece Ayha'?ın düşünme biçiminin benim düşünme biçimime çok benzediğini fark ettim. Onunla çok fazla ilgilenirsen kilitleneceğini düşünüyorsun, çünkü senin yazmaya yöneldiğin şeyin aynısı zaten var; otur ve sus gibisinden?

Ben o bakışı gördüm haşyetten bayılacaktım ama annem elimden tuttu.

Ah Muhsin Ünlü: Muhsin benim oyuncak kedimin adı. Ona da bizim pastacı Muhsin ağabeyden geçmişti. Şiir yazmaya başladıktan sonra bir isim ihtiyacı hasıl oldu.

-Senegalliler dahil değil

2003 yılında Kılavuz Dergisi'nde Murat Menteş'in Ah Muhsin Ünlü ile yaptığı ropörtaj.

Ah Muhsin Ünlü: Olu?un dönmesi için sert şeyler olması lazım. Allah?ın planlayarak oldurduğu şeylerin hepsi, yalnız başına bir insan için oldukça sert şeylerdir. Her şey, en ufak günlük yaşamsal faaliyetler?

Benim annem öldüğünde ben küçücük değildim,

Ah Muhsin Ünlü: Pardon.

Ah Muhsin Ünlü: Modernle başa çıkabilen tek silahımız şiir. Moderni zıplatan, onunla oynayan bir tek şiir var. Modernle kurduğu bağı belirleyebilen sadece şiir. Trajedinin muhteviyatını fıtrat icabı biliyoruz fakat modernite bunu bize yeniden izah etmeye kalkıştı ve bizim şiirimiz de ona gerekli cevabı vermiştir. Türkiye?de beni hoşnut eden tek şey bu. Asr suresinin hatırlanması çabasıdır şiir.

O vakit bir sufiyi darplarla gebertebilirsin

gece de yıldızlara bakalım mesela.

Murat Menteş: Son olarak ne diyeceksin?

Verse de ben alsam onu, içim ferahlasa, siz de görseniz

Sonra bir sabah seni gördüm,

Resulullah olsa ona bunları söylesem o bana gülümserdi;

Ah Muhsin Ünlü: Keşke ben daha şiirle doluyken karşılaşsaydık.

Eğer bi kadın "seni özledim" diyorsa "bende özledim" denmez.