<i> bir de yarin sıcağına hasret, </i>

Bazı adamlar hayatınızdan nasıl çıkarsa çıksın, hatırlamak istediğiniz gibi hatırlanır. Ne kadar can yakarsa yaksın, içinizde bir yerde hep sıcacık anılar kalır...

<i> karlı bir kış günü, </i>

ben bir senin yüreğine sığamadım... bir sana mı fazla geldim... çok mu sevdim... o mu hatam... o mu yaptığım yanlış... nedensiz sevmem den mi korktun... senin yüreğinin güzelliğini tek gören benim... senin temiz saf halini gören tek benim... yetmez mi seni sevmeme...

<i>... bir kez daha düşündüm... içim rahat artık... kararım doğru...</i>

<i>... ben mi?</i>

boşver işte... hayat geç diyoruz... ya geçmiyor.. işte...

Bazı adamları affetmek için hep bir bahaneniz vardır. Mutlu son olmasa bile, sizi hayal kırıklığına uğratsa bile ondan geriye kalan hep güzel şeyler olur. Kokusu, gülüşü, size seslenişi, öpüşü, sarılışı. Aklınıza geldiğinde sizi gülümseten şeyler. Onu düşündüğünüzde, ismini duyduğunuzda, kokusunun tesadüfen burnunuza geldiğinde içinizi ısıtacak şeyler.

<i> yar'e nasıl üşüdüm diyeyim. </i>

garip hallerimiz var neşet babadan miras...

Benim gibi adamlardan nefret edemezsiniz. Ne yaparsa yapsın, canınızı ne kadar acıtırsa acıtsın hakkındaki düşünceleriniz hep sabit kalır. O sizi ne kadar uzaklaştırmak istese de kendinden, ne kadar acıtsa da canınızı, ne yüreğiniz soğur, ne sevginiz azalır.

geri dönecek bi umut la beklemek için...

ne sen son sözü ne de ben ilk söylediğimi söylemeden ayrılsak...

bırak seni sorun sananlar uğraşsın hayatından çıkartmaya...

zaten çözümü sensin...

adında sevda olan insanların ayrılması zaten zor... buluşması.. daha zor...

<i>... benim kimseye ihtiyacım yok... zor günüm yok... içimde sizlerin yaşadığı duygular yo<i>k... ben ağlamam... sinirlenmem... kızmam... sevmem... ben ruhumu onüç yaşında azat ettim... bazen yeniden birilerini kullanıp kalbime girmek istiyor... sevda bahanesi ile... ona da zaten onlar cesaret edemiyor... </i></i>

seni düşünmek güzel şey, ümitli şeydünyanın en güzel sesinden dünyanın en güzel şarkısını dinlemek gibifakat artık ümit yetmiyor bana ben artık şarkı dinlemek değil şarkı söylemek istiyorum

unuttum... sevda giz inen olur... demiştik...

Bazı adamlar hayatınızdan cıktığında aklınızda nasıl kalmak istediği değil, sizin onu nasıl hatırlamak istediğiniz önemlidir aslında. Aldatır belki, belki kırıp döker içinizde bir şeyleri, belki istemeden belki isteyerek acıtır canınızı bir şekilde. Ya da sadece gider. Aniden. Nefesiniz kesilir, boğazınıza koca bir yumruk oturur. Öylesine acıtarak gider.

Yanıt hayal gibi sever adam... şiir gibi bir kadın düsunde

konuşmayı unutarak yanından ayrılmak..

<i>öyle işte...</i>

Sobanın üzerine kolonya döküp alevleri seyreden, mandalina kabuklarını sobanın üzerine atıp oda kokusu yapan, sonra gece yattığında tavana vuran ateşin dansında hayal kurup uykuya dalan çocuklardık biz.. Ne ara büyüdük biz? Ne ara kederlendi gönüllerimiz? Çocuksu sevinçlerimiz ne ara terketti bizi?

kendinle uğraşmak neden...

.. Bende isterdim böyle olmasın, bu kadar çıkmaza sürüklenmesin her şey. O kadar çok isterdim ki, seni sevmem için bir sebep olsun şimdi. Uzatayım elimi sana, inanayım eskisi gibi. Hayal kurayım, ümit edeyim, öpeyim tüm masumluğundan. Ama hiçbir şey kalmıyor eskisi gibi. Aşk bile... Ama sana söz veriyorum, yağmurun sesiyle uyandığım tüm sabahlarda, aç karnına içtiğim tüm sigaralarda, seni hatırlayacağım. Öpüyorum kimsesiz yüreğinden...

<i>... hızırı olurum.. yoldaşı olurum... o nerede olmamı ve durmamı isterse orada dururum...</i>

çıkarta bilirse ne mutlu ona...

hiçbirşey söylemeden gitmek istiyorum..

<i>... kendine bıraktım... yaşasın... görsün... mutlu olsun.. üzülsün... kendince kendi istediği gibi yaşasın...</i>

<i> çay kolayda </i>

benim onu sevmemin nasıl bir mucize olduğunu bilmiyor. belki de sıradan ve vasıfsız bir şey gibi görüyor bunu. o da haklı. neredeyse tanıyan herkes sevmiş onu. farklı boyutlarda elbet. ama bir şekilde sevmiş. zaten onu birazcık tanıyan birinin kayıtsız kalması, sıradan biri gibi davranması mümkün değil. fakat ben ne yapabilirim? anlatamıyorum. anlatamamamın sıkıntısı içimdeki telaşı kat be kat artırıyor. seni en çok ben seviyorum desem, en başka ben seviyorum ve en başta, herkesten çok, en çok, en. ne en? içimden geçenleri bilse koşup boynuma sarılır. oysa sadece anlatabildiğim kadarını biliyor. anlatabildiğim kadarını. anlatabildiğim kadarıyla ne yapılabilir? birer çay içilebilir belki. belki de eski bir bankta birer bira. kırmızı tuborg. gazeteye sarılı. ben de ona sarılabilsem. anlatamadıklarımı anlar mı o zaman?

çıkartamazsa...

... ama olsun... yine de teşekkür ederim...

<i>... onun bana ihtiyacı olan bir zamanda yanında olabildim kendimce...</i>

Seven kadın erkeğine arkadan sarılıp. .. koklar...

yaz dı ve çok mutlu etti şair.

<i>... ne zaman derse sana ihtiyacım var... o zaman yine olurum yanında... </i>

<i> Acılarımızı kendimizce tedavi etmeye çalışıyoruz... </i><i> bazılarımız saklanarak... bazılarımız bağırarak... bazıl </i><i> arımız yazarak... </i>

<i>... şimdi bana ihtiyacı yok... mutlu... iyi... zaten benim istediğim de onun mutlu olması değil miydi... oldu işte...</i>

<i> bir çayın </i>