Atlatamayanlardan olma veya da kendi yaşlılığindada onlar gibi olma korkusu... belki onlardan daha çok gidiyor insan üstüne, elbette daha bilinçli, gereği neyse de elinden geldiğince yapıyor... ama yine de o ihtimal de korkutmuyor değil...

Aslında hayatın belli döneminde çoğu insan bunları yaşar. Mühim olan nasıl atlattığınız aslında. Kolay kolay sarsılmayan, pozitif insanlara bakarsan hayatın üzerlerinden en az bir kez buldozer gibi geçtiğini görürsün ama onlar bu tükenmişlik içinden aklını ve insanlığını kaybetmeden çıkmayı başarırlar. Bazıları ise o kadar şanslı değildir. Kendi başlarına o kuyudan çıkacak güçleri yoktur, ya da onların bu durumunu görüp el uzatan yakınları. O an öleceğinizi sanırsınız belki ama insan ölmez kolay kolay. Sonuçta duyguları ve akıllarından belli ölçüde kaybeder bazıları bu süreçte. Etrafınızda karşılaştığınız orta yaş üstü, sorunlu insanların geçmişinde tam olarak atlatamadıkları ağır bir depresyon vakası vardır.

Illaki herkeste olur. Ama kimisinde cok daha fazla. Ve insan sadece kendini öyle sanır o anlarda. Çıkılmaz bir kuyuda gibidir sanki. Var mıdır böyle hisseden? Ya da öyleydim ama gecti diyen?