Ya güzelliklere yada acılara gebedir ölüm.

hayatı anlamıı kılan tek gerçek...

Hayat heybemizde ne varsa onu alır gideriz sonsuz olan aleme.

Ölüm nedir? Bu dünyadan göç etmek mi, yeni bir dünyaya doğmakmı. Toprağın altında çürümek mi? yoksa toprakta bir nebata can vermekmi? Yok oluşmu? yoksa var oluşun bir başlangıcımı?

Bu sözün ardındaki hakikat nedir?

meçhul

bence de.

diyorumki herşey ama herşey sebep, sonuçta olması gereken oluyor..

Bazı öğrencileri, ?Hocam, yerde yatan bedenimi görünce öldüğümü anladım diyorsun. Peki sen başka, bedenin başka bir şey mi?

ölmek demek doğmak demektir

ölüm yolun sonu gibi görülsede aslında başka bir yolun başlangıcı... yani belki kimine göre bitiş kimine göre başlangç... ebedi hayata başlangç...

Bir gün öğrencileri İmam'ı Gazali'ye, ?Hocam! Ölüm nedir? Bize özel olarak anlatır mısın? demişler.

Var olduğu bilinen fakat hep bilinç altına atılan bir hakikat. Vakti geldiğinde zamanını hiç şaşmadan her nefsi ziyaret edecek bir durum.

Lailahe illallah diye zikir ederken, bir anda odamı nur kapladı ve bütün hücrelerim nur oldu.

bir felsefe tarihçisinin çok iddialı bir sözü vardı :

meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan diye,,,,

Ölüm, yeni bir hayattta doğmaktır.

ben ölümü yeryüzünde yaşayan tüm canlıların eşit olduğu tek nokta, tek payda olarak görmüşümdür hep...

Herkes aynı mı yaşar ölümü? Ölüm anı nasıldır? Çok merak etmişimdir. Sorusu çok cevabı zor..

Başımı kaldırıp yukarı baktım. O nur'un etkisi ile evimin tavanı cam gibi şeffaf olmuştu. Yattığım yerden yedi kat gökleri, melekleri, Cennet'i gördüm ve Cennet'teki bir melek bana, ya imam! İşte köşklerin, işte makamın diye Cennet'teki yerimi gösterdi.

şair demiş; çok şükür öleceğiz...

İmam-ı Gazali gülümseyerek, ?İnsanın aslı, özü, gerçek ve kalıcı kişiliği Ruh'tur. Ruhsuz beden, kesilen kol, bacak gibi cansız bilinçsiz et, kemik yığınıdır?.

Sadece bir geçittir. Bir yanıyla da doğum demektir. Yeni ve sonsuz bir hayata...

Her ölüm bir başlangıçtır bizim için.

Gülümseyerek, yalnızca?İnşaAllah? diye cevap vermiş.

geri dönüşü olmayan bir gidiş yada tekrar gelişi olmayan bir geri dönüş...

hiç tatmadığını özler mi insan?

özlenendir.

Ölüm üzerine şüphesiz ki söyleyecek çok sözümüz var.

Ölüm her canlı tadacak.. Ama nasıl?

peki ölecek miyiz gerçekten ölümle, doğacak mıyız? cevabımızın farkında mıyız? ya farkındalığımız?

ölüm konusunda beni en çok düşündüren şey o anın nasıl olduğudur, mesela insan kaza sonucu öldü diyelim çok mu acı çeker veya hasta iken yahut uyurken... ne biliyim o son nefes... en çok merak ettiğim...

ÖLÜM BUDUR PERDE ARDINDA HABER HİÇ GÜZEL OLMASAYDI ÖLÜRMUYDU PEYGAMBER?

yaşadığımız dünyanın en büyük gerçeği.

ölüm. bana sezsiz gemi şiirini hatrlatıyor ne güzel yamş şair yahya kemal beyatlı...

Öğrencileri; ?Aman hocam! Öldükten sonra sizinle nasıl bağlantı kurarız? dediklerinde,

''filozofların tamamının hayatı ölümü anlamaya çalışmakla geçmiştir'' ...

ölüm anının nasıl olduğunu kimsenin bilmediği için merak edilen bir hadise."Allah hayırlı ölüm versin" sözünü sık sık duymuşuzdur. hayırlı ölüm derken ölümün nasıl gerçekleştiği kastedilir. ama ölüm hissini herkes aynı yaşar.

kazaya gidiyorum araba da hiç bişey yok ama 1-2 ölü oluyor ya da araba paramparça olmuş ama içindekilerin burnu bile kanamamış..

Ana karnına göre dünya ne kadar geniş, güzel ve aydınlık ise, dünyaya göre kabirlerimiz de çok daha geniş, güzel ve aydınlık? demiş ve sonra,

cevap: ta kendisi

her bitiş yeni bir başlangıç mantığı yani...

Velayet nuru ile ölümünün çok yakın olduğunu sezen İmam'ı Gazali, ?Men lem yezuk, lem ya'rif? yani?Tatmayan bilmez ki! Önce kendim tadayım, sonra size anlatırım? demiş.

Ölüm denince söylenecek pek söz olmasa gerek... hayellerin, zevklerin, aldanışların, boşa geçen bir ömrün... son noktası...

?Yakınlarım beni kabrimde bekliyor? diye ayrılıp gitmiş.

işte aradığım başlık...

?Ah yavrum!? demiş. ?Eğer kabirler dışarıdan göründüğü gibi dar, karanlık ve sıkıcı olsaydı, Allah dostları birer zindan mahkumu gibi oraya atılır mıydı?

en çok unuttuğumuz şey.. ne kadar uğraşsamda, ya da direk karşılaştığım ölümle sonuçlanan her vaka dönüşünde, ya da gece vakalarında her gidiş ve özellikle dönüş yolunda aklımda sadece ''ölüm'' oluyor... ama sonra bir bakmışımki aklımdan gitmiş.. belkide işimin en güzel yanı, en azından bana hayatın etme bulma dünyası olduğunu ya da hiçbirşeyin garantisi olmadığını öğretti.. en azından bu konuda şanslıyım..

Gerçekten aradan çok geçmeden İmam'ı Gazali ölümü tatmış ve öldüğü gece öğrencilerinin rüyalarına gelerek,

Konu içinde farklı bir konu olacak ama "ölmeden evvel ölünüz" sözünün ardındaki hakikati her an ölümü ve yeniden doğumu yaşadığımızı nasıl idrak edebiliriz?

Cennet'e bakarken, sevgili Rabbim'in İrci'ıy ila Rabbik hitabını duydum. O anda ruhum Allah aşkı ile cezbeye gelip, beden kafesinden fırladı ve ben kendimi başka alemlerde buldum.

Tekrar dünyaya döndüğümde, evimin çevresinde aşırı bir kalabalık gördüm. Onlara, ne var? Ne oldu? Niçin toplandınız? diye ısrarla sorduğum halde hiçbiri ne yüzüme baktı ne de bana bir cevap verdi.

İçeri girdim, hanımım ağlıyordu. Ona da aynı şeyleri sordum ama o da cevap vermeyince, az önce yatmakta olduğum odama girdim ve yerde yatan bedenimi görünce,

kaçınılmaz sonumuz, sonun başlangıcıdır aslında...

?Abdestimi tazeleyip, sabah namazını kıldıktan sonra, yalnızca odama çekildim ve ölüm meleği Azrail'i beklemeğe başladım.

?Allah dostları sözünü tutar. İşte, bugün ölümü tattım ve sözümü tutmak için rüyanıza geldim? demiş.

Hem öldüğümü, hem de insanların niçin benimle konuşmadığını anladım?.

beğendiğinize sevindim.. ben teşekkür ederim BENİ 7 BİTİRDİ:)

ana rahmine düşüp yaşarken o süreçte, bedeninin ömrünü tamamlayıp, sevgiliye duyulan özlemin bitişidir ölüm.

Yine bazı öğrencileri, ?Hocam, o daracık, karanlık kabirde Kıyamete kadar nasıl yatacaksın?