Memuriyette nerdeyse 10. senem... Şöyle bir geçmişe dönüp bakıyorumda kimlere, nelere sabretmişim... İş yoğunluğuna mı dersiniz, ek görevlere mi yoksa en fazladan ÖNEMLİSİ insanın halinden anlamayan amiremii... Haa... şunuda belirtmeden geçemicem ne de güzel günler yaşadık... Çocuk gibi sabah olsada işe gitsek dediğimiz günlerde oldu... Onca işe rağmen sırsırta verip herşeyin üstesinden kalkarız diyen sevecen, anlayışlı, huzur veren amirlerimizle de çalıştık...

Bir çoğumuz bu sebeple cennetlik olacak... Sabrımızdan dolayı...

Ama insanın doğası gerek iyiden güzelden çok insanın ruhunda hep kötüler iz bırakır... Şöyle bir aklıma geldide... Akşama kadar ne çok ya sabır çekmişim, haklıysamda susmak zorunda kalmışım... Sırf rütbeye saygı gösterip, 8 saatimi, 12 saatimi ızdırapla geçirmişim...