Çalışkan olmak.:))

-hmmmmm... görün bakın adı bile farklı... hmmm bunlar ötekiler...!!! dediler,

Everest'e çıkan ilk Türk dağcısı ve AKUT Başkanı Nasuh Mahruki'nin son kitabı "Vatan Lafla Değil, Eylemle Sevilir", diğer kitaplarından çok farklı.

Güncel..

BEN BUNA İNANIYORUM VEYA İNANMIYORUM AMA ÜZERİNDE DURULMASI GEREKİRDİ

malesef, akut ekibinin çok değerli elemanlarının özellikle de o dönemde, o bölgede unutulmaz ve hakları ödenmeyecek, özverili çalışmaları oldu, canlarını ortaya koyarak, tüm enerjileriyle... haklarını ödemek zor ama ne yazık ki hemen değişik imaj yaratma çabaları ile karalama kampanyalarına bir çok kuruluşun da ortak olması hayli düşündürücüdür!!! bu tip örgütlenmelerin yanında olunup destek sağlanacağına ne gariptir ki önce; adlarından başladılar!!!

siyasi kaygılardan uzak, salt toplum yararını gözeten, vatan ve vatanseverlik bilincine erişmiş kaç sivil toplum örgütlenmesi var ki ülkemizde! ve bu örgütlenmelere, bir eğitimci olarak kaçımız, nasıl ve ne kadar destek vermişiz ya da yanlarında olmuşuzdur ki?

İngiltere resmi arşivlerinden Kurtuluş Savaşı diye bir kitap okumuştum yıllar önce...

Öğretmek işini mi, konuşma işini mi?:)Sık yazın hocam yaaaa...:)

Eğitimli bireyler olarak yaptığımız işi en iyi şekliyle yapmaya çalışmak boynumuzun borcudur.

Şimdilerde eylemlik bir durumumuz olmasa da özellikle yeni neslin yakın tarihimizi ve emperyalist devletlerin tezgahladıkları oyunları öğrenmeleri şarttır.

Vatanını en çok sevenler, en çok çalışanlardır...:)

Nasuh Mahruki'nin deprem yıllarından aklımda kalan bir cümlesi: "Biz üniversite mezunu insanlarız problem çözmesini biliyoruz."

İlimle, bilimle, yürekle, vicdanla iyi şeyler yapmak için yola çıkanlar karşısında engel yoktur. Hepyürek olmalı tekyürek olmalı.

Başlık üzerine...

"Türkiye'nin bu depremden hemen sonra siyasi sisteminde ve eğitim sisteminde bir değişim yapması bekleniyordu ki, böyle bir değişim gerçekleşmedi. Nasuh Mahruki, depremin sonuçlarının, Türk insanının mevcut zihinsel haritasının değişmesi için büyük bir fırsat olduğunu belirtiyor; ama ne var ki, Türk insanı depremde uyandığı uykusuna, deprem sonrasında yeniden dalıyor."

Üç yıl Ağrı Dağı'na tırmanırken her yıl dağda gerçekleşen ölümlü kazaları da takip etmeye çalıştık. Açıkçası gazetelerde neredeyse hiç haber değeri bulamazken, bir iki yerel sitede güçlükle bir iki paragraf haber bulduk. Demek ki, Ağrı Dağı'nda kazayla ölmenin haber değeri yok. Ama Nasuh Mahruki ve arkadaşlarıyla birlikte Ağrı Dağı'na tırmanan İskender Iğdır'ın ölümü, aylarca gazetelerden inmedi. Bu haberlerin neredeyse tamamı da Nasuh Mahruki'yi suçlayan nitelikte idi. Bu karşılaştırmadan basit bir analizle, sivil toplumun arkasında birleştiği lider profilli bir insanı, yerinden alaşağı etmek için her türlü fırsatın kullanıldığını söyleyebiliriz.

İş eyleme kalırsa Türk milletinin 7 den 70 e, kadın, erkek, demeden neleri yapabileceğini bildikleri aşikar.

Bu cümlelerin altını çiziyorum.

Evet bu konu kılını bile kıpırdatmayıp ama en önde gidenlere ithaf edilmiş güzel bir başlıktır.

her birey vatandaşlık ve kulluk görevlerini tastamam yerine gitirirse vatan sevilmiş olur. Oysa hangi birimiz vatandaşlık vazidelerini tam olarak yeine gitirmekte?

İngilterenin kendi çıkarları için Mustafa Kemal ve Kurtuluş Savaşını durdurmaya çalışıp, Türkleri imha etmek için Yunanlıları nasıl kışkırtıp onlarında maffına yol açtıklarını anlatıyordu...

Bizlere şimdilik ve daima yapmakta olduğumuz işi en iyi şekilde yapmaya çalışmak,

Vatan, yürekte duyumsanan en yanık sevdadır. Ve insan sevdalısına canını vermekte dahil, her şeyini feda eder. Vatan vatansızlardan alınacak en içli cevaptır... Çok derin bir konu, neden se benim aklıma hüzün gelir vatan deyince, vatanından sürülenler gelir, Kırımlılar gelir... Vatanında esir yaşayanlar gelir, Uygur Türkleri gelir. Vatanından sürülmek, yok edilmek istenenler gelir, Türkmenler gelir. Vatan sevgisi sözde değil, özdedir...

-falan.. filannn... yazıktır... ayıptır... haksızlıktır... bu ekibe bu şekilde yapılanlar haksızlıktır. Bilinçli bu tip sivil toplum yapılanmalarına her zaman ülkelerin ihtiyacı vardır! legal sivil yapılanmaların yanında olmak, desteklemek gerekir. Bu vatan için birşeyler yapmak İYİ ŞEYLER YAPMAK biinci yerleşmelidir. Bilinçlenme ve bilinçlendirme yine biz eğitimcilere düşüyor kanımca.

sevmek için vermek gerekir... tıpkı "vatan canım sana feda!" diyenler gibi, yakın zamanda doğuda o kadar çok yapılan çatışmanın içerisinde bir de "paralı askerliği" gündeme getirenler yokmuydu... kusasım geldi...:(((

Bu toprağın insanı, bu millet yedisinden yetmişine, gencecik çocuklarını davulla zurnayla görevine göndererek, Vatana olan sevgisini sadece sözle değil, eylemle de kanıtlamıştır.

Sondan başlayarak paylaşmak istiyorum. Nasuh Mahruki, Zihin Haritası Değişimi ve Kaçırdığımız Fırsat başlıklı bölümde, Türkiye'nin 1999 yılında yaşadığımız Marmara Depremi sonrasında büyük bir fırsat kaçırdığını açıklıyor. 1999 Depremi, toplumu bir araya getirdi. AKUT, ilk kuruluşundan bu yana unvanları olmayan, gerçekten gönüllü gençlerin bir araya geldiği bir oluşum. Deprem sonrasında AKUT'un yaptığı cansiperane ve sistemli kurtarma çalışmaları, tüm toplumun desteğini kazandı. Bu arada toplum Kurtuluş Savaşı'ndan beri belki de ilk kez, kendi problemini kendisi çözüyordu.

Bütün mesele bu:Türkleri Anadoludan çıkarıp Orta Asya bozkırlarına geri sürmek... Tek idealleri, tek hedefleri... Hiç değişmeyen ve değişmeyecek hedefleri. Ne Avrupası bi de AB alınmayı düşünüyoz. Pöööööhhhhh...

Çok değil 100 yıl önce 300-400 yıl boyunca yerleştikleri Balkanlardan Anadoluya sürdükleri Türk Akıncılarını ve Anadoluya 1000 yıldan fazla süredir kök salmış ve vatan edinmiş olan Türk Milletini Anadolu'dan da atmaya çalışanlar, Kurtuluş Savaşı ile son bulan savaşlar sonucunda bunu yapamayacaklarını anladılar ama her çeşit oyunlarını sürdürmeye devam ediyorlar.

Depremin devasa ölçülerdeki yıkımı, deprem öncesi on yılları kapsayan dönemdeki siyasi sistemin, eğitim sisteminin, ekonomik sistemin, yerel yönetim sisteminin bir sonucuydu. Deprem neredeyse Türkiye'nin ağır hasta olan vücudunun acı içerisindeki halinin bir röntgen filmini çıkarmıştı. Kanser ya da kalp hastaları, hastalıklarını öğrendikten sonra acı ilaçlar kullanmaya başladıkları gibi, yaşam ve yeme içme tarzlarını değiştirirler. Sigarayı bırakırlar, tuzsuz yemeye başlarlar; mümkünse yürüyüş ya da spor sayılabilecek bir etkinlikle uğraşırlar. Türkiye'nin bu depremden hemen sonra siyasi sisteminde ve eğitim sisteminde bir değişim yapması bekleniyordu ki, böyle bir değişim gerçekleşmedi. Nasuh Mahruki, depremin sonuçlarının, Türk insanının mevcut zihinsel haritasının değişmesi için büyük bir fırsat olduğunu belirtiyor; ama ne var ki, Türk insanı depremde uyandığı uykusuna, deprem sonrasında yeniden dalıyor.

Bu arada çok ilginç bir şekilde Nasuh Mahruki ve AKUT, Türk medyasının amiral gemileri ve onların generalleri tarafından birden topa tutulmaya başlanıyor. Deprem sırasında kahraman ilan edilen AKUT, depremden altı ay sonra türlü karalama kampanyalarına maruz kalıyor. Türkiye'de gönüllü, çalışkan ve akıllı insanların bir sivil toplum örgütünde birleşmesi ve birlikte sistemi iyileştirmesi istenmiyor. Kitabı okurken Cem Boyner'in ünlü sözü geldi aklıma: "Sistemden beslenenler sistemi değiştiremezler." Aynı şekilde "Sistemden beslenenler, Türk toplumunun sistemi iyileştirmesine ve değiştirmesine de izin vermezler." diye bu sözü genişletmek de mümkün.

Ama bir süre sonra AKUT İŞTEN EL ÇEKTİRİLMİŞTİR, YA DA KENDİLERİ GİTMİŞTİR, GEREKÇE İLGİNÇTİ VE HALA ZİHİNLERDE VARDIR :AKUT GÖÇÜK ALTINDA KIYMETLİ EŞYA ARIYORDU.. BU AĞIR BİR İTHAMDI AMA ÜZERİNDE HİÇ DURULMADI.

Vatan Lafla Değil, Eylemle Sevilir, yakın siyasi tarihimizi Marmara Depremi ve AKUT örnekleri üzerinden analiz etmek, arka plandaki oyunları görmek için harika bir eser. Bir tür ders kitabı. Kitabı sabır ve emek vererek hazırlayan Nasuh Mahruki'yi tebrik ederim. Kişisel hayatınızda ve toplumsal hayatımızda problem çözmek için bir şeyler yapmanızı dilerim.

Eveeeeet;ŞARK MESELESİ...

"Vatan Lafla Değil, Eylemle Sevilir" sözünün içinde barındırdıklarını, içime attıklarını, beynime düşündürdüklerini anlatmam o kadar zor ki! Farklı bir açıdan baktığımda; bu sözü diline pelesenk etmiş insanların çokluğu şaşırttı beni önce ama uygulamalarındaki tam tersi durum aslında her şeyi açıklıyordu. Her alanda lafta ileride olan ancak iş ne zaman başa düştüğünde Nasreddin Hoca'nın Timur'a gidişi gelir aklıma."Ayinesi iştir kişinin lafa bakılmaz." ne güzel demişler, hay ağızlarına sağlık. Bugünlerde yanan yürekler ülkemin her yanında çoğaldı, şehitlerimizden dolayı. Şimdi zamanı göstermenin vatan neyle sevilir?...

Konya'daki Zümrüt Apartmanı çökmesinde AKUT GELMİŞTİR KURTARMA ÇABALARI İÇİN,

Arkası gelecektir.:))

Bu vatan için birşeyler yapmak İYİ ŞEYLER YAPMAK biinci yerleşmelidir. Bilinçlenme ve bilinçlendirme yine biz eğitimcilere düşüyor kanımca.

Melih Arat

Nasuh Mahruki'nin kitabı, kitabın kendi bölüm sisteminden bağımsız olarak yorumlayarak söylüyorum, üç bölümden oluşuyor. Nasuh Mahruki ve AKUT'un öyküsü, Nasuh Mahruki ve AKUT'a saldırılar ve Türkiye'nin kaçırdığı zihinsel dönüşüm fırsatı.