"Özgürce ve evlilik şartı olmadan istediği kişiyle sevişen..." evet, sonuda böyle biri oldum, domuz gibi..

Keşke şu geride kalan 37 yıl bir rüya olsa da, uyandığımda kendimi lisede, 9. sınıfta, kapıdan girince hemen o en öndeki sırada oturuyor olarak görsem. .. Keşke Allahım... Ama Allahım, ne olur bize yalan söyleyenler yeniden karşıma çıkmasın...

Ben senin bu dediklerini yaptım da ne hale geldim, okumadın mı?

Her neyse...

Şimdi 37 yaşındayım. İlk erkek arkadaşım lisedeyken oldu. Sonra ondan ayrıldım, başka biriyle. Tahmin etiğiniz gibi, arkası kesilmedi. Bir süre sonra baktım ki, yanımda sürekli bir erkek var ve 3-4 ay benimle birikte olduktan sonra gidiyorlar... Üniversite ve iş hayatı derken, bu erkek sayısı biraz azaldı. Ama dikkatimi çeken şey, hiçbiri benimle evlilik konularına girmiyor, böyle bir düşünceleri yok. Evet, yok... Ama onlara hak veriyorum. Haklılar... Ve beni ağlatan da, işte geldiğim bu nokta...

2) Sevişmek, cinsel ihtiyacını gidermek her hayvan gibi insanın da temel bir ihtiyacıdır. Kadın veya erkek farketmeksizin bir biyolojik ihtiyaçtır bu

şimdi ki dönem bu maalesef. yılların getirdiği yavaş yavaş yozlaşma bu. özgürlük adı altında kızlarımızın nasıl kullanıldığının göstergesi. en başta moda sektörü olmak üzere sanat ve sosyal medya kızların 'güzel' olmak adına nasıl kendini pazarladığı, giyim hal hareketlerinin nasıl değiştiği ortada. işte bütün bunların sonucu hikayedeki gibi bir son. feminizm, özgürlük adı altında kızlarımızın nasıl ahlaksızlaştırıldığı ayan beyan ortada. peki buna kim ne diyebilir yada dur diyebilir? hiç kimse!!! artık daha da kötü günlerimiz bizi bekliyor.

Ben de bir hayvan oldum çıktım..

Hayatın kuralları yeniden yazılmalı. Veya eğer bir yerde insanı insan gibi yaşatan bir kurallar bütünü varsa, ona göre yaşanmalı. Ve kızlara yalan söyleyenlere hesap sorulmalı... Lütfen onları susturun. Artık bir kişi daha mutsuzluğu tatmasın... Duygu nerede? Ben duygu arıyorum. Duygu nedir, unuttum... Bağlılık, sevgi, ilgi nedir, unuttum.

Yok yahu

Teşekkür ederim.

Çok daha masum bir hale getirip

Trajik bir hikaye..

Hani yok diyorlardı? Senin gibi düşünenler beni hayvan gibi biri haline dönüştürdü.

Hepsi 2-3 dakika içinde oldu ve 2-3 dk boyunca ben onları olduğum yerde donarak izlemişim. Gözümden damlayan birkaç damla yaşla kendime geldim. Ağladığımı bilmiyordum, ağlamışım, hiç fark etmedim.

Mutluluğun ya da mutsuzluğun nasıl ve ne olduğu, o kısacık zaman dilimi içinde yaşanılmadan bilinemez. Dışardan görünen manzarayla, öznelerle, yüklemlerle tasarlanamaz. Ya o anları yaşarsınız ya da farkında bile olmaksızın zaman akar gider.

Yaşım 37. Aynada yüzüme baktığımda, kavgadan çıkmış boksör gibi bir surat görüyorum. Lise ve üniversite yıllarımdaki güzel gözler ve bebek gibi yüz gitmiş, erkeklerin peşinde koştuğu o kız gitmiş, yerine korku filmlerindeki gibi bir hortlak kalmıştı. Günahların her türlüsü, suratımda bekliyordu... Beni bu kadar günahın içine batıran yazarlardan, romancılardan nefret ediyorum. Lise yılarımdaki Sude Öğretmen, senden de nefret ediyorum!..

İKİNCİSİ, neden 2-3 dk boyunca donarak ağladığımın ikinci sebebi; bu yaşıma kadar okuduğum kitapların, izlediğim filmlerin, yazarların, bize yalan söylediklerini fark etmiş olmam... Evet, bize yalan söylemişler. Bizi kandırmışlar. Kızlara yalan söylemişler...

Bak cinsellik ayıp veya günah bir şey değil, öncelikle burada yanlış yapıyorsun. Kadın veya erkek farketmeksizin cinsel istek duyuyoruz ve bunu sevdiğimiz kişiyle yaşamak en doğal şey. Bu tamamen biyolojik bir ihtiyaç ve bu ihtiyacı ara sıra gidermek lazım. Bu ihtiyacını uzun süreler gidermeyen insanlar kadın veya erkek farketmeksizin zamanla sapıkça düşüncelere kapılabiliyor veya psikolojisi bozulabiliyor. Düzenli bir cinsel yaşam insanın rahatlamasını, stresini atmasını sağlıyor ve deşarj oluyor kişi.

Eğer bazı erkekler seni sadece cinsel meta olarak görüp kandırdı ve seni kullandılarsa bu senin sorunun arkadaş. Yaşadıklarından ders aldıysan artık bundan sonra sadece sevdiğin kişiyle cinsel ihtiyacını giderirsin.

Benim için artık çok geç. Biraz realist olalım. Pozitif olabileceğim ne var? Geride veya ileride? Bir şey göremiyorum. Pozitif ol, iyi ol, mutlu ol, pozitif bak, böyle oluyor mu? Demekle oluyor mu? Hadi, ben de dedim, "pozitifi ol, pozitif düşün" ... Olmuyor... Çok geç... Daha 9. sınıftayken başlamalıydım iyi şeyler biriktirmeye. İyi bir gelecek kurmaya... O nedenle diyorum ki, ben bu yalanlara inandım, başkaları inanmasın, benim gibi geç uyanmasınlar. Yazıyı bir kez daha okuyun, artık değiştiremeyeceğim çok şey olduğunu belki anlarsınız.

Hikayenin başladığı yer..9. sınıf...

Masumiyete dair her şeyin başlayıp ve bittiği yer...

Böyle bir olay da...

Hayatta eş sahibi olmaktan veya evlilikten çok daha önemli şeyler var. Mutlu mesut yaşayan pek çok bekar tanıdığım var. Mesela bekarlar bu ülkede evlat edinebiliyor. Hayatınıza anlam katmak istiyorsanız zor durumdaki bu çocuklardan bir tanesini evlat edinmeyi de düşünün. Spora, sanata, doğaya, ailenize ve arkadaşlarınıza zaman ayırın. İçinizde biriktirdiğiniz öfke ve pişmanlıklarla kendinize eziyet etmektense, gerçekçi bir bakış açısı ile hayatınızın kalanını keyifli bir şekilde geçirmek için adımlar atın.

Kızlara yalan söylemişler.

Yaşamı otostop çeken Müjde Ar'ın başın gelenlerden

Keşke öyle bir şansımız olsaydı...

Şimdi benimle hangi erkek evlenir? Evlense bile benim gibi birine güvenebilir mi? 3 ay sonra onu da aldatacağımdan korksa, evet, haklı, çünkü bende sınır yok... Hiçbir duygu kalmadı... Acıma, marhamet, sevgi, saygı, sadakat, sevgi yok. Sevemiyorum ben artık. Sadece erkekleri değil, hiçbir şeyi sevemiyorum. Beni birine bağlayacak bir şey kalmadı, yok!.. Sakın psikolojik demeyin, bu psikolojiyi kim yaptı, ne yaptı, beni bu hale ne getirdi?

değildir. Onlarla ilgili tanımlamalar hoş olmamış. Bu çerçevede belli ki;okuduğunuz kitapların seçimi de pek derli toplu olmamış. Yaşamınızın ilk gençlik dalgalanmaları muhtemelen eğlenceli olmuş olsa da sonra da vazgeçemeyeceğiniz bir takım alışkanlıklara aracılık etmiş olabilir. İçsel yaşamınızda kendinizin farkındalığında olabileceğiniz hobileri uğraş edinmeniz, uygun zamanlarınızı değerlendirebileceğiniz aktiviteler, geçmişteki tatsızlıkların hiç olmazsa bir kısmından sizi arındırabilecektir. Sağlıklı günler...

Onlardan çok nefret ediyorum, çünkü sadece beni değil, binlerce genç kızı öldürdüler!.. Seks hikayaleri yazarak, cinsellik yaşamayı özendirerek, kızların hayatlarını berbat ettiler. Özgürlük diyerek bizi kandırdılar. Ben şimdi özgür müyüm, esir miyim, yoksa ölü müyüm? Kimseye bir faydam yok, hiçbir iyilik yapamıyorum, kendime hakim olamıyorum, kendimi kontol edemiyorum, hayvan gibi yaşıyorum, ipim kimde belli değil, bu mu özgürlük?

Keşke şu geride kalan 37 yıl bir rüya olsa da, uyandığımda kendimi lisede, 9. sınıfta, kapıdan girince hemen o en öndeki sırada oturuyor olarak görsem... Keşke Allahım... Ama Allahım, ne olur bize yalan söyleyenler yeniden karşıma çıkmasın...

Ayrıca evli veya evde kalmış fark etmiyor insanların belli bir bölümü mutsuz olmayı seçerler. Hayalinizi kurduğunuz yaşama sahip olsaydınız bu defa da kendinize başka pişmanlıklar üretip o yüzden mutsuz olacağınızı düşünüyorum. Bu hayata bakış açısı ile ilgili. Negatif insanlar ne olursa olsun negatiftir, pozitif insanlar ise durum ne kadar kötü olursa olsun mutlu olmayı becerebilirler.

Hayat herkesin üstünden en az bir defa ezip geçiyor. Önemli olan küllerinden yeniden doğabilmek. 3-5 kişi ile ilişki yaşadığı için hiçbir kadın kolay kolay geri dönülemeyecek bir şekilde yıkıma uğramaz. Zaman ve biraz çaba ile tüm yaralar iyileşiyor. Bu yazının iyi niyetli olduğunu düşünmüyorum ben şahsen. Daha yolun yarısına gelmeden hayatı kendine zehir etmek, duyguların esiri olup, arabesk bir karaktere dönüşmek nedir ya? Bu kafada bir kişi 20 yıl sonra dönüp baktığında da bugün yapmadıklarından dolayı pişmanlık duyar. Yüzüm yorgun falan demiş ama eminim dışarı çıksa onlarca kişi çıkacak karşısına. Yaşamın en güzel çağları orta yaş dönemi. Ve orta yaşta milyonlarca bekar insan var Türkiye'de. Hepsi ağlasa göl olurdu herhalde.

Var sizin gibi şeytanlar..

Kızlara yalan söylemişler

Bence öykü burada başlıyor ve buraya dönerek bitiyor...

Böyle bir dünya yok...

Ben bunu yaşadım. Ama başkaları yaşamasın istiyorum.

Bu zamana kadar yaşamında bir şekilde var olan herkese küfür edip...

3) Özgürce ve evlilik şartı olmadan istediği kişiyle sevişen kişileri ahlaksız olarak gören yobaz kişiler asıl en büyük ahlaksız ve gizli sapıklardır!

Onlardan nefret ediyorum ve onları hiçbir yerde görmek, seslerini duymak ve yazılarını okumak istemiyorum.

Neden ağladım? 2-3 dakika boyunca beni olduğum yerde dondurarak ağlatan ve düşündüren şey ne?

Ama hayat acıdır, hiç kimse geriye dönemez...

Bir de; "hangi bazı" öğretmenlerin, yazıda tarif edilen onaylanmayacak davranış biçimlerini tavsiye ettiğini de merak etmedim değil. Çünkü;eğitimini aldıkları bilimin terbiyesi böylesine uygun

9. uncu sınıftaki çocukluk aşkına dönmek...

Lise 1

BİRİNCİSİ; mutluluğun ne olduğu içime doğmuştu, mutluluk buydu, evet, mutluluk bu manzaranın içinde bir yerdeydi. Aile, çocuk, iyi bir eş... Neresinde bilemem ama, hayatın anlamı bu manzaranın içinde bir yerdeydi. Onlar için sevindim, mutluluklarını paylaştım. Bana da onların mutluluğu bulaştı, çok duygulandım. Bize öğretilen ve yaşatılan hayatta değilmiş mutluluk, mutluluk başka bir yerdeymiş.

9. sınıftaki çocukluk aşkına dönme nerede geçiyor?

Düşündükleriniz konusunda haklısınız ve yalnız değilsiniz malasef, "özel, korunma, mesafe, kutsal, sadakat, sabır, tesettür," gibi kavramlar hayatımızdan bilincli şekilde uzaklaştırıliyor, üstelik mütedeyyin muhafazakar kesim bile o kadar benimsemiş ki rahatsız bile değiller, sizin tarzınızda yetiştirilen benzeri iş arkadaslarimda aynı seylerden serzenişte bulunuyordu ve benzeri bir yaşam tarzı vardı, birde hangi öğretmen farklı tavsiyelerde bulunur denmiş, inanın var, karşınıza hayırlı insanlar çıkması dilegiyle.

Lise yıllarımdan beri, okuldaki bazı öğretmenlerim dahil, "arkadaşlık" diyerek bizlere flörtü, erkeklerle düşüp kalkmayı, yiyişmeyi önerdi... Bazen arkadaşlarımız da bie gaz verdi. Bunu biz çağdaşlık, modernlik gibi algıladık. Çünkü öyle gösterildi. Masumca başladık, nerede duracağımızı çocuk aklımızla bilemedik. Açtık, açıldık, yiyiştik, seviştik, sınırımızı bilemedik. Çünkü filmler ve romanlar bize böyle öğretti. Yazarlar böyle yazdı. Meğer onlar kendi masturbasyonunu, tatminsizliklerini bizim üzerimizde gidermiş...

Dün apartmanın kapısından çıkarken, biraz ileride beyaz renkli polo marka bir otomobil durdu. Yakışıklı bir adam indi, bagajdan bebek arabasını çıkarıp hazırlarken, arka kapı açıldı ve bir kadın dışarıya doğru sakince ayağını atarak doğruldu. Sonra tekrar içeriye, koltuğa doğru eğilip, bebeğini kucağına aldı. Adamın getirdiği bebek arabasına bebeği koydular. Adam bebek arabasını sürerken, kadın da market poşetlerini aldı, birlikte eve doğru yürüdüler.

Ben nasıl bu hale geldim? Bir anda mı? Sadece ben mi?

Varsınız işte..

1) Kimseyi artık sevememek, duyguların laçkalaşması veya duygusal anlamda bir şey hissedememek sadece çok ilişki yaşama, bol sevişme ile alakalı değildir.

Önce farklı bir yerden alıntı sandım ama sanırım sizin yaşamınızdan kesit.