Evet Olric.

'elimde internet gibi bir nimet var, zaman var, akıl var, göz var'deyip, ilerde yaradan''neden yapmadın'' diye sorar bana deyip şuralara bir iki kelime bişeyler yazayım diyebilir mi?

nerden bilirdim ibni sina acildeki yaşlı teyzenin beni uyudu sanıp 'hayırlı evlatsın sen kızım 'deyip, hırkasını üzerime örteceğini, bir iki damla göz yaşı dökeceğini..

"Melekler Şehri" diye bir film izlemiştim. kendisine sonsuz bir yaşam sunulmuş. Acı yok, gözyaşı yok. her gün doğumunda ve batımında sonsuzluğun müziğini dinliyor.

Bedel ödemeyi, kanı, teri, gözyaşını göze alıp, özgür iradesiyle yaşamayı tercih ediyor melek.

Mesele bedel ödemeyi göze alabilmekte.

Hayatımızdaki engelli pistler, ikilemlerimiz.

kavga ise dovuşecegiz seninle

?Bugüne kadar sürdürdüğüm gibi, çevremdeki kişilerin davranış ve tutumlarını bilinçsiz bir aldırmazlıkla benimseyerek bu renksiz, kokusuz varlıkla yetinmeli mi; yoksa, başkalarından farklı olan, başkalarının istediğinden çok farklı, köklü bir eylem isteyen gerçek bir insan gibi bu miskin varlığı kökten değiştirmeli mi?"

Çok düşünürüm öyle zamanlar olur ki rüyamda bile düşünmeye devam ederim))

aman diyorum ne olursa olsun

'Kırk katır mı kırk satır mı' :Pp

bazen ne yapacağımı şaşırıyorum

Mısra 263: Hayattan yok çıkarım

insanlığı, inancı, kendimi bile sorguluyorum...

Erkekler ağlamaz derler, nerden bilirdik değer verdiği bir arkadaşını üzdüler diye onunda ağlayabileceğini...

Bütün ikilemler kararsızlıktır ama her kararsızlık ikilem değildir.

yapamadıklarımdan pişman olmayı tercih ederim

insanlığımı sorgulatacağını..

Yaşamaktan sıkılmış gibi hissediyorum ama nefes alıyorum.

bu ikilemlerden kurtulayım diyorum.

Kararsızlık hayatın her anında karşımıza çıkar ama ikilemlerle düşünmeye başladıgımızda karşılaşırız. kişinin karar verememesi yapacagı şeyden korkması onun kararsızlıgındandır lakin kişi düşünmeye başladıgında karşısına birden fzla yl çıkar ve bu yoolalrn soncu düşünmey başlar işte o an bi ikilemin içinde bulur kendini

Kendime!

belki ikilem gerçek?zenginlik? için gerekli lakin aslolan her daim seçim?dir.

Sormak istediğim şu.

ortaklaşa bölüşecegiz seninle

Değil mi Olric?

şurda paylaştıklarımızı iş arkadaşınla paylaşabiliyor musun?

ölümü de paylastigimiz yaşamda

ben ikincisini seçerdim.

Yine de ikilem, ikilemsizlikten iyidir. İmkansız çığlıkları yeğlerim Olric gibi!

Maddesel kazanımlarınla "zengin"leşen hayatın biterken arkanı dönüp baktığında yapayalnızlığınla yüz yüze gelince duyacağın hissi tarif edebilir misin? Ya da son günlerini aile efradı ile birlikte sıcak, mütevazı ve huzurlu evinde geçirirken acaba şunu da alsaydım, şurayı da görseydim, ah keşke o zamana geri dönebilseydim de önüme serilen fırsatlara evet deseydim diye düşünür müsün? Nasıl zengin olunur ve kime zengin denir peki?

Yine ''herhangi yanıtlar''ın verilemediği anlardayım; üstelik bu yanıtları veremeyen bu kez benim. Ben!

Bazen de acır içimiz kararlarımıza.

sevgi ise, sevişecegiz seninle

Kilidi açacak şifrelere de uzağım; oysa kötü bir yanıtla da olsa ruhumu rahatlatmaya razıyım. Ama ben yanıtsız kaldım.

şurda okuduğun elif şafak/aşk konusunu görüp gidip mesnevi alabilir mi?

Özdemir ASAF

Yazsam baş ağrısı...

İki iyiden ya da iki kötüden birini seçme mecburiyeti. Ekseri + ve - leri tartıyorum böyle bir durumda. Artısı fazla olan seçimim oluyor. Sanırım burada da öngörü önem kazanıyor. Öngörüsü gelişmiş birinin ileride kendisi içi neyin faydalı olacağını kestirmesi zor değildir.

evet bazen bende ikilemde kalıyorum.

Yazmakla kalemi kırıp atmak arasında gidip geliyor parmaklarım...

Arkdaşınız belki tek bir kişi bile değiştiremeyeceğini bile bile

Tutunamayanlar, Oğuz Atay, 93, İletişim.

ama nerden bilirdim onun 30 derece sıcaklıkta bisiklet üzerinde yetişmesi gereken son evrakı yaklaşık 50 km de olan müdürlüğe yetiştirmek için bir an bile tereddüt etmeden, bize yardım edebileceğini...

İkilem

Hem insanı rahatsız eden hem de seçme özgürlüğü veren tuhaf bir durum aslında.

sorguluyorum, ikilemde kalıyorum, işin içinden çıkamıyorum..

"Ne yapmalı? Bugüne kadar sürdürdüğüm gibi, çevremdeki kişilerin davranış ve tutumlarını bilinçsiz bir aldırmazlıkla benimseyerek bu renksiz, kokusuz varlıkla yetinmeli mi; yoksa, başkalarından farklı olan, başkalarının istediğinden çok farklı, köklü bir eylem isteyen gerçek bir insan gibi bu miskin varlığı kökten değiştirmeli mi?"

İkilemleri aşarken / aşmaya çalışırken kolayınıza getirip ''amaaaan' mı diyorsunuz yoksa yoruyor musunuz beyin hücrelirinizden birkaçını.

yaptıklarımdan pişman olacağıa

Dikkat ikilem dedim! Kararsızlık değil. İkisinin aynı şey olmadığını biliyorsunuz siz. :)

Amelithanede ruhunu almaya geldiği hastanın doktoruna aşık oluyor.'Sen hastana ağladığın zaman sana aşık oldum'diyor. Çünkü senin gözyaşlarn vardı.

Sürekli ikilemlerde kalıyorum

ne demeli o halde; hata yapmak dünyanın sonu değil. bununla başa çıkabilirim. ;)

Yaptıklarından dolayı mı yapmadıklarından dolayı mı pişmanlık duyarsın?

Eskiden sana bile fazlasıyla ütopik gelen hayalin gerçeğe dönüşmek üzereyken, bir yanda da hayatına anlam ve güzellik katan yegane varlık dururken, sen bu ikisinden birisini seçmek zorunda kalmışsan... Her seçim bir diğerini feda etmek demek midir?

Nerden bilirdik biz seviyoruz diye kilometrelerce yol gelip bize balık ekmek getirebileceğini...

seçim her zaman vardır ve olmalı da. hayat bir seçim değil mi hem zaten?

Yaptıkları işin gizli kalmasını isteyenler, bunda başarıya ulaşacaklardır. Kimse, onların varlığıyla tedirgin olmayacaktır. Bir gün öldükleri zaman, arkalarında küçük bir iz, bir gözyaşı, bir eser bırakmadan yok olacaklardır. Gazetedeki ölüm ilanı bile, yedinci sayfada bir kenarda kalacak, kimsenin gözüne çarpmayacaktır. Hayattan çıkarı olmayanların ölümden de çıkarı olmayacaktır. Ölüm bile onların adlarını duyurmaya yetmeyecektir. Herkesin mezarında güller ve menekşeler büyürken, onların mezarlarında otlar büyüyecektir. Mezarları bir kenarda kalmasa bile, büyük ve muhteşem anıtların arasına sıkışıp kaybolacaktır. Cennetteki muhallebicide de garson onlarla ilgilenmeyecektir. Ağız tadıyla bir keşkül yiyemeden masadan kalkacaklardır. Gene de bahşişe bir bahşiş bırakmak zorunda kalacaklardır. Hayattan çıkarı olmayanların hayatı, çıkmaza sürüklenecektir.

Tutunamayanlar, Oğuz Atay, 201-202, İletişim

sürekli yaşıyoruz ki ben beyin hücrelerimi yoruyorum diye biliyorum ama her zaman doğruyu buluyor muyum sanmam

Bazen Allahım ne iyi etmişiz derken,

özgürlüğe tutsak eden (ama salt tutsağı değil, seçeneğe dahil olan her öğeyi) bir seçenek varsa onu tercih etmeli diyebilir miyiz öyleyse? :)

Bildiğim ezberlerin, ezberletilenlerin aslında bilmediklerim olduğunu öğrendim son zamanlarda...

Dertler ve sıkıntılarla dolu kurallar karmaşasını erteleyerek, kendini akışına bırakıp, yaşamın kontrol vanasını eksi yönde çevirip, basıncı azaltmak her insanın hayatında en az bir kez yaptığı bir şey değil mi?

ikilemde kaldığımızda, riske edilmiş bir gerçeği değil, kendimiz için daha emniyetli olanını tercih ediyoruz çoğunlukla.

benim yaşadığım ikilemse bu işte hayatı riske atmadan yaşamaya çabalamak

nerden bilirdim bunların beni sorgulatacağını..

Kolayca ikiye ayrılabiliyor düşüncedeki her şey; hiç tereddüt etmeden, yumuşak ağızlı bir yalnızlığı tam ortasından bölüyormuşçasına! Neden 'iki taraf, iki parça, iki yön' vardır ki hep? Bir şey anlatırken etrafa böyle soru sormaktan da hoşlanmam gerçi. Herhangi bir yanıt veremiyorsan susacaksın, yoksa hiç cambazlık etmeyeceksin. Bu tür soruların varlığını şöyle bir iddiayla lekeleyebiliriz belki; 'varlık ile yokluk' bir zamanlar aynı şeydi! Sonra cart diye ortadan ikiye ayrıldılar, niyeyse; ve ikiye ayrılma modası başgösterdi; ölüm-doğum, iyi-kötü, nefret-sevgi... Yani bi' zamanlar sadece 'tek bir şey' vardı. Yok muydu? Vardı, ''tek bir şey'' vardı bir zamanlar...

Hayat, seçilen tercihlerin tümü, seçilmeyenlerin de "merakının, keşkelerinin vs." tümü şeklinde özetlenebilir mi?

İkilem - Dilemma

"Ne Yapmalı" diyordu Selim.

bir arkadaşımız vardı ateistliğe gider gelirmiş meğerse..

Diğerini kolayca yok mu sayıyorsunuz yoksa siz? Benim için çok zor bu...

dileğinin bir kısmını seçer ve diğer feda ettiğin kısmı için de bedel ödersin. hiçbir dilek ne tamamen seçim, ne de bedeldir çünkü?

şurda okuduğum yazılar gibi, kalemlerin hissetikleri gibi hissedebilir mi/hissetirebilir mi?

Bu gibi soruların cevabını ararken içine düşülen gayya kuyusudur benim için ikilem.

Sussam gönül sancısı...

Karşı kıyının özlemini çekerken, ıslanmayı göze alıp ırmağın karşısına yüzmek yrine, karşı kıyının düşünü kurmayı tercih ediyoruz .

Yaklaşmakla uzaklaşmak, yazmakla yazmamak arası... Yaklaşsan sıkıntıdan başka birşey vermiyorsun; uzaklaşsan üzüyor, üzülüyorsun...

Bu kadar basit değildir elbette ama hayatı belli bir açıdan tanımlamak için böyle bir hipotez ile yola çıkılabilir...

nerden bilirdim ibni sina acilde gördüğüm hasta bakıcının, kendi oğlunun elini sürmediği babasının hasta bezini değiştireceğini...

Bulmacalarda çok çıkan bir kelime..

ikilem arasında kalmak :S

bazen düşünüyorum sanal diyoruz, yalan diyoruz...

Peki onun için kendi hayalinden feragat etmek mi yoksa hayallerin için o biricik varlıktan feragat etmek mi? Hangisinin daha değerli olduğuna karar verebilir misin? Ya da neye göre karar verirsin?