Öfkelenmem hiç öyle apır sapır şeylere. Sabırla işlerim nakış nakış. Belki derim belki sen yanlışsın derim içimden öyle olmasını deli gibi umarak. Sonra susarım. Öfkelenince bir ölü gibi sessiz derinden ağzımı gık açmayarak. Ama ne zamanki ağır gelir içimde kalanlar ne zamanki çığlıklarım susmaz biteviye çığırmaya başlar. İşte o an ben saat, gün, gece, hal, durum düşünmeksizin düşerim cümlelerimin peşine. Hiç düşünmem nereye gider o laf?Ne olur? Nasıl olur diye. Tıpış tıpış yol alır kelimelerim... Nasıl nereden çıktığına ben bile şaşarak ama en güzeli cümlelerim yazıya döküldüğünde içimde bir rahatlama ile uykusuz sabahlarımı terk edip uyuyarak...

Her şeyi kontrol edip, hata bulamayıp ve bir de üstüne kasada açık verirsem, o gün açığı bulana kadar sinirlerim hat safhada oluyor. : ) Bulana kadar da uyuyamam, baktım olmuyor en son çare ödemek.:) Öfke sebeplerimin başında gelir. Bir de açık vermekten ziyade fazla verdiğimde olur, bu daha da sinir bozucu. Bir kasa açık verir mi, fazla verir mi? Veriyorsa hatalı bir işlem var, hele sonucunda bulamamak insanı deli eder ya, gün içerisinde öyle bir hal alabilyorum.:)

Hayatın akışında, öfkelendiğimiz bir çok şey olabiliyor. Gün içerisinde ökemize örnek verilebilecek bir çok şey yaşayabiliyoruz.

2. Biraz sakinleşince öfkenin dile getirilmesi. Çatışmacı olmayan bir şekilde öfkenin ifade edilmesi daha sağlıklı bulunuyor.

Misal ben;

Kontrolü elinde olmalı.

Buyurun, öfkeleriniz ve size yansımaları?

"Öfke evvela onu içinde taşıyanı zehirler. Hızla yaşlandırır, yüzünün rengini soldurur, gözünün ferini. Bulaşıcıdır. Bir insandan bir insana, bir gruptan bir gruba hzıla yayılır. İnsanlık öfkeye karşı aşı icat edemedi henüz."

kimi öfkeyle kalkar zararla oturur kimi zarar vermeden oturmaz.

"Öfke öyle bir aş ki, ağılı. Kimse el süremez. Kimsenin karnını doyurmaz."

İnsanlar kırıp dökmeden, kontrolü kaybetmeden öfkelerini gösterebilmeli. Gösterebilmeli ki etrafındaki insanlar da ona göre kendi davranışlarını ve ilişkilerini gözden geçirebilsinler.

Peki ne yapmalıyız? Öfke anında, nasıl geçer öfkeniz?

Sattıklarına alıcı olan bizlerin de kabahati var...

Uzun uzun da yazılabilir ama kısaca;

3. Öfke anında yazarak kendini ifade edebilmek, öfkenin bastırılmasında iyi bir yöntemmiş.

Hocanın dediği gibi idal, en iyisi kendini o ortamdan uzaklaştırmak ve başka şeyler düşünmeye çalışmak. Ne kadar başarılı olabiliyoruz oda tartışılır. Aslında öfke anında yaptığımız çoğu şeyin aynlış olduğunu biliyoruz. İş bunları icraata dökmekte.

Trafikte beklemekten, sürekli kornaya basanlardan, yolumun kesilmesinden vs. hiç hoşlanmıyorum, haliyle öfkelenebiliyorum.

Davranış bilimcileri öfke kontrolünü, öfkeyi doğru ifade etme becerisini kazanma şeklinde tanımlıyor. Buradaki amaç, saldırganlıktan uzak, kişinin kendisine ve çevresine zarar vermeyecek şekilde duygusunu ifade etme becerisini kazanmasıdır diye açıklanmıştır.

Onlara değil, onlara tahammül eden, hala öfkeye konu olayın içinde varlığını sürdüren, sizlere, bizlere öfkelen öfkelenebiliyorsan...

1. Ortamdan uzaklaşmak.

5. Problemi anlatırken?ben? sözünü kullanın. Bu karşınızdakini ayıplamak ya da suçlu bulmaktan kurtulmanıza yardım edecektir.

Ne var ki; öfke saklanmaya da gelmiyor. Öfkelerimizin altında yatan sebepler nelerdir, bir de sizlerden dinleyelim.

Ama kontrolü kişinin elinde evrilip çevrilecek. Öfkeyi kontrol altına aldığımızda sorun olmayacak. Ben sadece öfke değil her duygunun bir kontrol ayarının olması gerektiğini düşünüyorum.

Öfkem kendime. Öfkem duygularıma. Öfkem şefkatime.

Öfke halinde ağzımıza ne gelirse bir güzel söylüyoruz. Öfkemizin esiri oluyoruz bir anda. Kendimiz değil başka bir insan olup çıkıyoruz genelde. Kırıp döktükten sonra bir kaç gün geçtikten sonra akıl artık devreye girmeye başlıyor. Neden bunu söyledin yada şöyle yapsaydın daha iyi olacaktı diye. Düşündükçe öfke halinde yaptığımız ve söylediğimiz bir çok şeyden pişmanlık duymaya başlıyoruz. Keşkelerimiz artıyor.

insanları en doğru şekilde tanımanın en kolay yolu onları öfkeli hallerinde gözlemlemektir. normal yaşamda gayet kibar saygılı davranan bir insanın gerçek yüzü öfke anında ortaya çıkar. kullandığı kelimeler vurgular "işte gerçek ben buyum!" diye haykırır.

?Öfke baldan tatlıdır ama öfkeyle kalkanın zararla oturduğu da tartışılmaz bir gerçektir.? :)

Ki onlar, "satıcılar"...

Elif Şafak, bahsediyordu Firarperest'te.

"Öfke kendi kendinden hoşlanan, kendi kendini şişiren bir hırstır" der yazar.

Çok değer verdiğim, okunulası bir hocam şöyle demişti bir sohbetimizde:?Öfke anında, karar verme ve hatta susmayı dene geçene kadar. Birine çok mu sinirlendin, tamam yaz, çiz ama bunu ona ulaştırmadan önce, kaydet. Çık, biraz nefes al, gez dolaş. Farklı şeylerle ilgini dağıtmayı dene. Sonra gel, yazdığını baştan sona oku. Şimdi daha farklı düşüneceğine eminim. Hala göndermek istiyorsan, işte o zaman gönderebilirsin.? Haklıydı da, denedim de. Öfke anında geri dönülmeyecek hatalar da yapabilir insan. Öfkemiz geçtikten sonra, başka türlü göreceğiz her şeyi.

Birileri öfke mi dedi?

Kişi, otokontrollü olduğu sürece sabrdan yana öfkesine yenik düşmez. Çünkü sağduyuludur ve elini dilini bozmaz. Mizaçlarımızı sakinlikten dinginlikten yana döndürebiliriz pekala. Harcamak, yok etmek, kaybetmek çok kolaydır da tutabilmek, kazanmak, sabretmek, sukunete sığınmak zordur. Öfke anında yani. O sebepten öfkenin gafletine düşmemeye kendimizi addetmeliyiz.

Öfke kontrolünde yapılan bir araştırmada, tavsiyeler :) şu şekilde verilmiş;

Oturulamaz raporuna rağmen, çoğunluğu öğrencilerin oluşturduğu bir yapının un ufak olmasına, fazladan cebine ve kursağına?kendisine göre çok değerli kağıtların- girmesine hiç öfkelenmedim. Hala sakin sakin yazabiliyorum yaptıklarını. Gencecik canların hayatlarını, hayallerini çaldığı için de öfkelenmedim!...

İnsan öfkeliyken kendini güçlü hisseder, yenilmez ve yıkılmaz olduğunu düşünür, hoşuna gider.

Dışarıdan sakin görünüp içinde volkan kaynayan insanlar çok daha tehlikelidir. Maalesef sık sık duyarız, bir anda çevresine şiddet saçan bir insan için yakın komşularının "Aslında çok sakin bir insandı, kimseyle bir alıp veremediği yoktu ama neden böyle bir şey yaptı anlayamadık" türünden sözlerini.

Öfke risktir, tahttır, baldan tatlıdır, elinde bi baltadır. Öfke sonrasını düşünmeden girdiğiniz en büyük maceradır.

Öfke mi dediniz, hayır öfkeli değilim!...

Kaçımız öfkemizi kontrol edebiliyoruz, kaçımız öfkemize yenik düşüyoruz acaba? Kontrol edebilmek ne kadar zor ise, problemin temeline inmek de bir o kadar zorlaşıyor zaman zaman.

dünyada öfke en zor kontrol edilendir... belkide edilemeyen...

Öfkemizi ifade ediş biçimimiz de çok önemli bir noktada. Doğru ifade ettiğimizde normal bir durum iken, kontrol edemediğimiz öfkemizin sonuçları yıkıcı olabilmekte.

Gerçekten de böyle midir? Hepimiz yaşamışızdır, öfkeli zamanlarımızda sağlıklı düşünemeyiz, aslında karar almaktan da bir o kadar uzak kaçmalıyız. Kırar geçiririz ne varsa, kalp kırmak, kendini heder etmek, etrafına huzursuzluk saçmak gibi yansımaları da görülmekte.

4. Gerilimi, tansiyonu azaltmak için mizahı, dalga geçmeyi deneyin. İğneleyici ve küçümseyici alayı kullanmayın, bu duyguları incitebilir ve her şeyi daha kötü yapabilir.

Öfke olacak elbette, diğer duygular kadar hakkı var onun da yer edinmeye bünyemizde.

Öfken seni değil, sen öfkeni esir etmelisin.

kısa süreli deliliktir ancak insancadır sevmek gibi ölmek gibi yemek, içmek gibi...

Öfke.. taşıyana da etrafına da yarar getirmediği kesin. Çözümü insanın kendisinde, öfke anında kendine hakim olabilmesinde. Her ne kadar uygulayamasak da, insanlık öfkeye karşı aşı icat edebilmeli.

Hadi öfkemizi kontrol edelim, ne kadar başarabileceğiz acaba? Gün içerisinde hepimizin yaşadığı ama bazen istenmeyen sonuçları da beraberinde getirdiği "öfkemizi" durdurma zamanı gelmedi mi? Yıkıcı, kırıcı, yıpratıcı olmak yerine.. Deneyelim yapıcı, sabırlı olabilmeyi. Hırsımıza yenik düşmemeyi.

Hep şey derim:?Allah müşterinin de hayırlısını versin!? :) Hesap mutabakatı için gelinir, bir türlü ortak sonuca varılamaz. Anlatırsın, anlamaz. Anlatır, anlamazsın! Gel de işin içinden çık.:) Onların da benim için aynı şeyi dediklerini duyar gibi oluyorum.:) Böyle, gün içinde müşteri bana, ben müşteriye yakınır dururuz da öfkemizi kontrol altına almak ap ayrı bir şey bu gibi durumlarda. Sonuç alınamıyor, ortak nokta bulunamayıp, öfkemize yenik düştüğümüz anlar çok oluyor.

Bir gazetenin sağlık köşesinde paylaşılan bu araştırma ve sonuçları uygulanabilirliği ölçüde fayda sağlayacaktır. Ne diyelim;

Öfkelenemezsin de zaten,

6. Durumların çözümünü tespit edin. Sizi neyin çıldırttığına odaklanmak yerine, kızgın olduğunuz kişiyle birlikte sorununuza çözüm bulmaya çalışın.

Bir yazar der ki; "kızdığımız zaman bağıran, konuşan biz değil, hırsımızdır." Hırsımız, her şeyi gözümüzde büyütür de büyütür.

öfke nedir ki.. sonucu en kötü hadisedir... engellemek temiz bir su iledir... sabır sabır sabır...