Bu sandıklarda çalışma koşulları nedeniyle hastalanan, iş göremez hale gelenlere yardımlar yapılırdı. Zaman içinde yardım sandıkları grev ve direnişleri de örgütlemeye başladı. İşçi hareketi giderek güç kazandı. İşçi sınıfı yardımlaşma sandıkları şeklinde başlattığı örgütsel deneyimini geliştirerek sendikal yapıları oluşturdu.

güzel diyorsunda siyasate hayır diyen sendika varmı acaba.

Ülke menfaatleri elbetteki her şeyden önce gelir ancak hükümetlerin mevcut yapı içinde sendikalara bakış açısı hiç te hoş değildir. kaldı ki mevcut sendikalar buna zemin hazırlamakta siyaseten taraf olan kitleleri kendi bünyelerinde toplamakta siyaset empoze edilerek kimine göre çalıştay kimine göre kurultaylar düzenlenmekte siyaseten kendi ideğolojileri tarafından beyinleri yıkanmakta ve artık orayı bir sendika olarak değil siyaseten taraf olduğu yer olarak görmekte ve tavır koyamamaktadırlar. sonuç olarak ta yerli işbirlikçi diye adlandırdığımız zümrelere emekçilerin emeği pazarlanmakta taraf oldukları sendika - türkiyedeki örgütlü toplumlar olan sendikalılaşmayı gerçek anlamda yansıtamamakta emekçilerin emeğini sömürücü sermayeye pazarlamaktadır?

SENDİKAL MÜCADELE ARASINDAKİ İLİŞKİLER:

Dostlukla kalın...

Siyasetin özgürlüğü yoktu. Özgürlüğün siyaseti yoktu. Siyasetin dayanışması yoktu. Dayanışmanın siyaseti yoktu. Ve sahipsiz siyasetin özgürlüğünü, sahipsiz özgürlüğün siyaseti yedi. Özgürlüğün sahipsiz siyasetini ise siyasetin sahipsiz özgürlüğü... Çünkü ücretli köleler için örgütlü özgürlük de yoktu. Bu yüzden özgür bir örgütlülük olamıyordu. Örgütsüz özgürlük hiçbir işe yaramıyordu. Özgür örgütlülük birey eksenli siyaset adına küçümseniyordu. Oysa bu özgürlüğe dayanışma gerekti; bu dayanışmaya özgürlük gerekti; bu özgürlüğe siyaset gerekti; bu siyasete özgürlük gerekti. Ücretli köleler, iş işten geçse bile, tarih önünde kendi iradeleriyle yapacakları seçimde, köleliklerinin iptali için oy verecekti. Gün gelecek, devran dönecekti. Devranın dönmesine, elbette, devrim denecekti.

Sanayi Devrimi yeni teknolojik gelişmelerin de hazırlayıcısı oldu. Zanaatkarın, köylünün artık geçinemeyerek kentlerde kurulan fabrikalara akarak işçileşme sürecine girdiler.

Ancak burada şimdiye kadar yapılan ve hiçbir açılım yaratmayan o kısır tartışmaların, gereksiz sürtüşmelerin ve anlamsız polemiklerin ötesine geçip, emek eksenli bir sınıfsal taraflılık olan sendikal mücadeleyi daha da ileriye götürmenin uğraşında olmak durumundayız.

Ki bu bizim işimizin, ekmeğimizin, geleceğimizin, çocuklarımızın bile geleceğinin yani kısacası emeğimizin politikasıdır. Bizler, artık kendi yaşamımızın aktif ve bilinçli bir öznesi olmak, yaşam koşullarımızı birilerinin insafına yada merhametine bırakmak yerine, "insanca yaşamak" için mücadele etmek istiyor, bunun için örgütleniyoruz.

Konuya dair en kapsayıcı bilgiyi aşağıdaki linkten okuyabilirsiniz.

EKONOMİ-POLİTİK İLE BELİRLENEN YÖNETİM SÜRECİ

Siyasetsiz bir sendika düşünülemez. Birileri farkına varmadan elimizi eteğimizi herşeyden çekmemizi istiyor. Ama yılmak yok. Bizler bir bütün olarak her zaman karşılarında dimdik ayakta durmak zorundayız.

Türkiye özelinde ise işsizlik, güvencesiz çalışma koşulları düşük ücretler ve uzun çalışma saatleri giderek artan sayıda emekçiyi ilgilendiren sorunlar haline gelmiş durumda

Sendika, sömürücü sermayeye ve düzenine karşı işçilerin-emekçilerin örgütlü gücünü simgelediği için, siyasal olarak sömürücü sermaye sınıfının karşısında ve onun her tür biçim ve görünümüne karşı?bağımsız? olmalıdır.

Bu gidişat, sendikal mücadeleleye dair sağlıklı bir tartışmayı ve bilimsel bir mercek tutuşu da gerekli kılmaktadır.

Bu ilginin biçimi ve düzeyi döneme, ülkeye ve topluma göre değişiklik gösterebilir.

Ücretli köleler sahici özgürlük nedir bilmedikleri için siyaset yapmayı da bilmiyorlardı, çünkü sermaye sahiplerinin ve siyasetçilerinin tarif ettikleri demokrasiyle yetiniyorlardı. Köşe yazarları ve bir punduna getirip köşe kapanları, demokrasinin inceliklerini ve ince taktiklerini anlatıyordu ücretli kölelere... Bugün sünnet yarın deniz, bugün seçim yarın savaş diyorlardı. Siyaseti dert etmeyin, siyaseti hakiki siyasetçilere bırakın diyorlardı. Siyasetçileri dert ettiğinizde, siyaseti askerlere bırakın dahi diyorlardı.

Bizler sendikaları ne için istiyoruz?

İktidarda bulunan partinin ekonomik/politik kararları ve bu kararlar neticesinde uygulamaya koyduğu hususlar, biz çalışanları doğrudan ve en yakından ilgilendirdiğine göre, bunlardan en fazla etkilenen ve mağdur olan bizler, iktidarın KAYNAK DAĞILIMI, BÖLÜŞÜM, ÜCRET VE İSTİHDAM politikalarını elbette ki eleştirecek ve gerektiğinde buna karşı mücadele var gücümüzle edeceğiz.

MELİH PEKDEMİR

-Ekonomi ve Politika Biliminin, Dünya ve Türkiye Örneklerinde Sendikalarla İlişkileri

"Köleler felsefe kaygusu çekmedikleri için ekmek yapıyorlardı, çünkü felsefelerini köle sahipleri veriyordu onlara;"

Elbette şu dönemde sendikal mücadele zor olacak, bu denli işsizlik büyümüşken, bir da inanılmaz başarıyla uygulanan neoliberal politikalar insanlarımızın gözüne perde çekmişken... Ancak kararlı olmak ve uyanık olmak kendisi için bir sınıf olmayı becerebilmemiz gerek diyorum. Bunun yolu yöntemini yeniden icat etmeye gerek yok. Bize unutturulmaya çalışan geçmiş mücadelemezin içinde bu var zaten.

1650?li yıllara doğru İngiltere?de Sanayi Devrimi ortaya çıktı. Buhar enerjisinin üretimde kullanılmasıyla ortaya çıkan bu dönüşüm Kapitalist Üretim Sistemi olarak adlandırılan yeni bir üretim sisteminin de habercisiydi.

Son zamanlarda kamuoyunda sendikalar ilgili yürütülen yerli-yersiz tartışmalar, özellikle TOPLU GÖRÜŞMELER süreci içerisinde çizilen sendikacı portreleri, çalışanların sendikalara olan güveninde azalmaya neden olurken, örgütlülü mücadeleyi de etkisiz hale getirmektedir.

Yani sırasıyla, SİYASETSİZ SANAT.

Ve yıkıldı gitti Likya 10/06/07

Siyasetin başlı başına bir bilim olduğu, ekonomik ve sosyal düşünce sistemlerinin yaşama uyarlanış sistematiği olduğu gerçeğinden hareket edersek, din ve milliyetçilik üzerinden yapılan yada yapıldığı sanılan şeyin, gerçekte asla bilimsel nitelikte bir politika olmayacağı, toplumun gelenekleriyle ilgili bazı kavramların sadece birer istismar aracına dönüştürülerek sömürüldüğü ve bunun üzerinden kirli siyaset yapıldığı açık bir gerçektir. Oysa siyaset biliminin temelinde yatan ekonomik ve sosyal düşünce sistemlerinin birer felsefik kökene dayandığı gerçeğidir Ne yazık ki günümüzde politikaya dair bu asıl gerçekler yadsınarak, siyaset adeta kısır çekişmelerin ve ucuz günlük polemiklerin bir aracı haline dönüştürülmüştür.

Sendikalar tabiki siyaset yapmalı. Siyasetsiz sendika düşünülemez. Ancak sendikalar siyasi partilerin arka bahçesi haline gelmemelidir. Bir örgütün örgütsel bağımsızlığı herşeyden önce gelmelidir. Sendika öncelikle üyesinin hakları için mücadele etmelidir. Ama aynı zamanda ülke sorunları konusunda da müdahil olmalıdır. Emekçilerin ülkesine ve vatanına sahiplenmesi onun bağımsızlığı için mücadele etmesi emekçilerin temel görevlerinden biridir. Emperyalizmle ve onun yerli işbirlikçileri mücadele emekçilerin birinci görevi olmalıdır. Vatan yoksa ekmekte yok.

Sendikalar işçi sınıfı hareketinin bir parçası olarak, Sanayi Devrimi?nden sonra ortaya çıktılar.

SİYASET, diğer adıyla POLİTİKA; Bugün ki tüm kirletilmişliğine ve yozlaştırılmışlığına rağmen, özünde bir BİLİM dalıdır. Temel belirleyicisi ve temel etkeni EKONOMİ olan bir yönetim bilimi, aynı zamanda bir yönetim sanatıdır.

Nasıl ki yıllardır iktidar da bulunan hakim sınıf olan sermaye, iktidara getirdiği hükümetler ile kendi sınıfsal çıkarı için uğraşıyorsa, Biz çalışanlar ve emekçiler de kendi sorunlarımızın ve taleplerimizin savunucusu olarak; işimizin, ekmeğimizin geleceğimizin talepkarlığını, savunumunu yapmalıyız.

Böylece bir yandan siyaset-politika bilimiyle ilgili asıl gerçekleri örtbas edip, bir yandan da işçi-emekçilerin sınıfsal taraflılığını gizleyerek, emekçiler kitleler arasında bir kamplaşmaya ve ayrışmaya da neden oluyorlar.

YAPILAN HER ŞEYİN BİR NEBZE SİYASET OLDUĞUNU DÜŞÜNÜRSEK SİYASİ SENDİKACILIĞA HAYIR DİYEREK GİDİLEN YAPILANMA DA BİR ÇEŞİT SİYASET DEĞİMLİDİR?

Daha önce bu başlık altında Melih Pekdemir'in o güzel yazısını alıntı yapmıştım. Sahiden şimdi bu kadar lakırdıya bu yazı cuk oturuyor. Bir kez de burada aktarmak istedim o yüzden.

EN ÖNEMLİSİ İSE BU YENİ SÖYLEVİN EMEKÇİNİN EMEĞİN SİYASETİNİ YAPACAĞININ ÇOK İYİ BİLİNMESİ GEREKMEKTEDİR.

Sonuç alınamaması üzerine yardımlaşma dernekleri kuruldu.

Siyasete hayır diyen sendika nelere hayır diyor bunlara da bakmak gerekir diyorum?

İşçi sınıfı yasal anlamda sendikalarına kavuşmak için uzun yıllar mücadele etti. Sendikal birlikler şeklinde kurulan ilk örgütlenme çalışmalarının üzerinden 100 yılı aşkın bir süre geçtikten sonra 1820 yılında yine İngiltere?de ilk yasal sendika kuruldu.

Peki ama?SİYASETSİZ OLMAK? nasıl bir şeydir yada tam olarak neyi ifade eder?

Başlangıçta işçi eylemleri örgütsüz biçimde kendiliğinden gelişiyordu. Genellikle ağır çalışma koşullarına karşı anlık öfkeler biçimindeydi. İş koşullarının daha da kötüleşmesi, kadın ve çocuk emeğinin ağır ve tehlikeli işlerde de sınırsızca kullanılması tepkilerin daha da büyümesini sağladı. İşçilerin olumsuz olan ve giderek olumsuzlaşan koşullara ilk tepkisi, makina kırıcılığı biçiminde ortaya çıktı.

gibi alt başlıklar bulunmaktadır.

Ve neticede de SİYASETSİZ TOPLUM.

sendikalar tabiki doğrudan siyaset yapmazlar, ama ekonomik hedefleri olduğu gibi politik hedefleride vardır ki bu çok doğaldır.

Biz yönetilenler olarak, yaşamımızı belirleyen konulara uzak durdukça, duyarsız kaldıkça, yönetimdeki hakim erk yani bizleri sürü olarak görenler, yaşamımıza istedikleri gibi yön veriyorlar. İşte yıllardır yaşadığımız tüm sıkıntıların, tüm haksızlıkların, adaletsizliklerin, açlığın, yoksulluğun, işsizliğin esas nedeni de bu ilgisiz ve duyarsızlıktır. Bu gerçekten hareketle bizler, kendi yaşamımızın birer pasif edilgeni değil, aktif etkeni olmalıyız. Kendi yaşamımıza duyarsız kalamayız.

Özellikle, EĞİTİM-SAĞLIK-ADALET-ULAŞIM-HABERLEŞME-YEREL HİZMETLER-İŞ GÜVENCESİ-İSTİHDAM-ÜCRET-KAYNAK DAĞILIMI-BÖLÜŞÜM-VERGİLEME gibi konular SENDİKAL Mücadelenin de doğrudan ilgi ve faaliyet alanıdır.

Sermaye sahipleri ücretli köle sıkıntısı çekmedikleri için aslında özgürlük lafından filan kork-muyorlardı, çünkü zaten yaptıkları / yaptırdıkları siyaset sayesinde ücretli kölelerini kendilerine bağlıyorlardı. Yılanın adı yıldıran, yalanın adı doğruydu. Ücretli köleleri yalanla dolanla kolayca yıldırıyorlardı. Oysa bilmiyorlardı: Aç insanlar inançlarını yiyorlardı.

Siyaset-Politika; insanı ve insanların oluşturduğu toplumu yönetmek kadar, ortaya çıkan sorunlara çözüm bulma konusunu da kapsar.

DÜNYADA VE TÜRKİYE'DE SENDİKAL MÜCADELE TARİHİ:

Bugünkü sendikalara benzer özellikte bilinen ilk sendikal örgütlenmeler 1700?lü yılların başında İngiltere?de ortaya çıktı. Bunların çoğunluğu meslek sendikalarıydı.

ANCAK BU EMEĞİN SİYASETİ OLACAKTIR!!!

Siyaset-Politika toplumu geliştirmek, dünyayı algılayıp toplumun çıkarları doğrultusunda değiştirmek için yapılmalıdır. Politika-Siyaset hayatın, uzağında dışında bir şey değil, bizzat HAYATIN KENDİSİDİR. Sağlıklı bir toplum için tüm bireylerin seçme ve seçilme haklarını kullanarak aktif olarak siyasete katılmaları sağlanmalıdır.

Bu polemik ile toz duman edilen bir ortamda, sermaye yanlısı bazı ideologlar çıkıp "sendikaların siyaset yapmaması gerektiğini" çanhıraş savunur oldular. Bu konuda yaptıkları yaygarayla amaçlanan, emekçi kitleler arasında kafa karışıklığı ve bilinç bulanıklığı yaratıp, toplumu hakim sınıf olan sermayenin ve onun sözcüsü olan?resmi ideolojinin? arkasına yedeklemek..

Öyleyse sendikalar iddia edildiği gibi siyasetsiz olamazlar. Kısacası ekonomik-sosyal taraflılık gerçeği, sendikaların etliye sütlüye karışmayan, üyelerinin boş zamanlarını değerlendirdikleri veya hobi olsun diye üye oldukları yerleri olmadığının açık bir göstergesidir.

Bir demokratik kitle örgütü olarak sendika;

sevgili Özgür Deniz;

"Köleler ekmek kaygusu çekmedikleri için felsefe yapmıyorlardı, çünkü ekmeklerini köle sahipleri veriyordu onlara."

Siyaset bu kadar yaşamımızın içindeyken nasıl siyasetsiz sendika, siyasetsiz yaşam, toplum düşünülebilir ki.. Peki siyaset toplumdan, yaşamdan bu kadar uzaklaştırılıyorsa kim yapacak siyaseti.. Sadece belli bir zümremi. Ekonomik durumu çok iyi olan emek vermekten, alın terinden haberi olmayan üst tabakamı.. Ya çalışan, emek veren insan.. Sürüleştirilen, ellerinden hakları teker teker alınan insanımız... Onların hiçbirşey yapmaya hakkı yok çalışıp iş gücü çıkarmaktan başka... Onların işi karın tokluğuna çalışmak... Onların işi öznelliği unutup nesneleşmek...

Çalışanların ortak hakları, ortak talep ve sorunları etrafında oluşturdukları, birlik, beraberlik ve örgütlü mücadelenin, kurumsallaşmış adıdır. SENDİKA; tüm çalışanların söz, yetki, karar ve eylem sürecine doğrudan ve aktif olarak dahil olduğu, katılımcı demokrasinin işlerlik kazandığı, sınıfsal perspektife sahip, mücadeleci demokratik kitle örgütüdür.

Emparyalist sömürge düzeninde emekçilerin yeri neresidir Türkiyede nerededir bunu da iyi bilmek gerekli..

BİZLER YÖNETİLENLER OLARAK;

AÇIKLAMALI SİYASET MEALİ:

Suyun dışında bir balık düşünülemeyeceği gibi, siyasal hayatın dışında bir sendika da düşünülemez.

Sendika, ÇALIŞANLARIN ekonomik ve demokratik örgütlerdir. Sendika, sadece EMEKÇİLERİN örgütü olduğu için bir sınıf örgütüdür. Sendika, devlete, siyasi iktidara, partilere karşı bağımsız bir örgüttür. Daha genel biçimde ifade edersek ; Sendika, EMEKÇİLERİN birliğini etkin bir güce dönüştüren mekanizmalardır.

Son dönemlerin en moda söylemlerinden biridir; SİYASETSİZ SENDİKA!

Bu konu başlığı, adından da anlaşılacağı üzere;

Sevgiyle kal

Dünyanın her yerinde büyük emekçi kitlelerinin geleceğe dair ümitlerini yitirmeye başladığı bir dönemden geçiyoruz ve emekçiler olarak kenetlenmek zorundayız.

BU TÜRKİYEDE KİRLENMİŞ TIKANMIŞ OLAN SENDİKALARIN ÖNÜNÜ AÇACAK BİR SİYASET OLACAKTIR.

ÇALIŞMA YAŞAMINDA:

"Felsefe sahipleri köle kaygusu çekmedikleri için ekmek yapmıyorlardı, çünkü kölelerini felsefe veriyordu onlara."

Ayrıca bir de SENDİKA tanımının tam olarak neyi ifade ettiği sorusu var.

-Dünyada ve Türkiye?de Sendikaların Doğuşu ve Gelişim Süreci,

HAYATIMIZI VE ÇALIŞMA YAŞAMINI ETKİLEYEN TÜM KONOMİK VE POLİTİK KARARLAR-UYGULAMAR SENDİKA MÜCADELEDENİN İLGİ ALANIDIR:

Bunlar, işçilerin örgütlü biçimdeki çözüm arayışlarıydı. Aynı mesleğe sahip işçilerin kendi aralarında kurdukları örgütlenmeler oluştu. Adına birlik denilen bu yapılar, bugünkü anlamdaki sendikaların çok gerisinde, yardımlaşma sandıklarıydı.

siyasete hayır diyen sendika olmaz zaten, olamaz çünkü siyeset yaşamımızn her alanında var, biz siyeset yapmıyorur diyen sendikalar yalan söylerler.

Ekonomik, demokratik ve mesleki taleplerimiz, düşük olan maaşların artırılması, milli gelirden adil ve hakça paylaşım yapılmasını, kamu emekçilerinin ek iş yapmaktan kurtarıp kendi gelişimleri için daha fazla zaman ayırabilmeleri, sağlık sisteminin herkese eşit ve nitelikli olmasını sağlamak, işverenimizle toplu pazarlık, toplu sözleşme yaparak kamu emekçilerini artan hayat pahalılığından kurtarmak, çağdaş, demokratik, mutlu bir Türkiye, barış içinde bir dünya için istiyoruz.

Sendikalar ve sendikal mücadeleye dair, gerek burada gerekse çeşitli platformlarda şimdiye kadar birçok başlıkta birçok yerli-yersiz, gerekli-gereksiz, seviyeli-seviyesiz tartışmalar yapıldı. Bu tartışmaların ne kadarının yararlı yada ne kadarının beyhude olduğunu, kamuoyunun takdirine bırakıyorum.

SİYASETSİZ ÜNİVERSİTE.

İşyerlerinden, alanlara ve sosyal yaşama kadar, emekçiler arasındaki kolektif paylaşımın ve insani bağların kağıt üzerinde değil, hayatın içerisinde somutlaşarak yaşandığı, gerçek anlamda bir birlik, mücadele, dostluk ve dayanışma bağıdır. İşçilerin, çalışma yaşamına ilişkin sorunlarını çözmek, ortak çıkarlarını ve haklarını korumak, geliştirmek için kurdukları örgütlerdir. Sendika, diline, dinine, rengine, siyasi görüşüne bakmaksızın bütün işçileri kapsayan bir kitle örgütüdür. Sendika, çalışanların ortak hak ve çıkarlar uğruna birliğinin ifadesidir.

- SENDİKA ve SENDİKAL MÜCADELENİN tanımı ve tarihi,

Yazılanlardan ve genel olarak insanların taleplerinden bildiğim üzere pekçok sendikalı-sendikasız çalışan sendikaya siyaset karışmasın gibi kof bir fikre sahip. Sendikalı olmak benim anladığım biçimiyle kendinde sınıf olmaktan çıkıp kendi için sınıf olmanın bilincine varmaktır en başında. Bize siyaset yapmayın, araya siyaset karıştırmayın telkinlerinde bulunanlar kimlerdir? Bu söylemin kendisi zaten bizim gibi kendinden bihaber sınıfları yönetmek için üretilen bir siyaset değil midir? Ancak elbette siyaset veya politika üretmeden kastın herhangi bir partiye angaje olmak değildir. Bu türden yanlışlar sağda da solda da yapıldı. Sendikaların bir kısmı bazı siyasi partilerin bir kolu gibi çalıştı belki. Ve bu anlamda hassasiyetler oluştu her iki yönde de. Ancak bu işten kaçamanın bahane bulmanın bir başka adı oldu yazık ki! "ya abi her işe siyaset karıştırdı bu sendika da..." deyip kenara çeklmek veya varolan oluşumu ve onun çevresinde elde ettiğimiz kazanımları yoksaymak, çöpe atmak bizim politikamız olamaz. Çünkü bu bindiğimiz dalı kesmekle eşdeğer bir yaklaşım olur. Ha, bu bizim değil de başka bir sınıfın politikası elbette olabilir, bizim kendi gücümüzün farkına varmamazı istemeyen sınıfların politikası mesela.

Sermaye sahipleri özgürlük derdinde olmadıkları için rahatlıkla siyaset yapabiliyorlardı, çünkü özgür doğmuşlardı; çünkü özgür olma imkanlarını doğdukları andan itibaren ücretli köleleri veriyordu onlara; kapitalistlerin sağdaki ve soldaki siyasetçileri ise sadece seçim fabrikasında işe alıyordu ücretli köleleri, oylarını kullanmak üzere.

Emekle sermaye arasındaki bu toplumsal partnerliğin sendikaların ve emek hareketinin gerçek gücünden kaynaklandığını anlamamız önem taşımaktadır.

KENDİ HAKLARIMIZA, TALEP, SORUN VE GELECEĞİMİZE SAHİP ÇIKMAK ZORUNDAYIZ.

Ücretli köleler siyaset yapmayı dert edinmedikleri için kendilerini bazen özgür ve bağımsız dahi sanıyorlardı, çünkü siyasetlerini sermaye sahipleri ve siyasetçileri ve askerleri veriyordu onlara. Köşe okurları, özgürlük deyince seçimlerde sandıklardan çıkacak yüzdelerden mucizeler beklemeyi, dayanışma deyince ittifak etmeyi, bir arada olabilmek uğruna köprüden geçmeyi, köprüden geçmek için önüne çıkana dayı demeyi öğreniyorlardı.

Ama öncelikle SENDİKAL tanımına ve sendikal mücadelenin tarihçesine göz atmak gerekiyor.

Yine bu konu başlığı altında, sendikaların ilk ortaya çıktığı yıllardan günümüze kadar yaşamış olduğu gelişim süreci ile ilgili olarak, geniş bir değerlendirme yapılacaktır.

Sadece belli bir zümrenin yapması gereken ve bir yeti gerektiren bir iş, bir uğraşmış gibi lanse edilen, yani mevcut düzenin asıl sahipleri olan egemenlere-kompradorlara bırakılmak istenen, şu meşhur SİYASET-POLİTİKA kavramına mercek tutup, etraflıca ele almak artık zaruri oldu.

Bu uğraşlarını hayatın her alanında kitleleri APOLİTİKLEŞTİRME çabaları olarak devam ettiriliyorlar.

Dolayısıyla sendika ülkedeki ve dünyadaki ekonomik ve politik sorunlarla da ilgilenir.

Siyaset kimlerin uğraşıdır ki toplumun sıradan insanlarından, bireylerden ve giderek tüm halktan uzak tutulmaya çalışılıp ve sadece belli bir zümreye, egemenlere bırakılmak istenir?

SENDİKA:

Sendika serbest piyasanın azgın rekabet ortamında KAR MARJI ile faaliyet gösteren bir işletme değil, EMEK EN YÜCE DEĞERDİR, HAK VERİLMEZ ALINIR şiarını kendisine ilke edinen, çalışanları etnik, dinsel mezhepsel yalıtılmışlıklarını ortadan kaldırıp, onları sınıfsal temelde birleştirmeyi ilke edinen bir EMEK ÖRGÜTÜDÜR. Sendika, emekçiler arasındaki rekabeti ortadan kaldırarak mücadeleyi birleştirmek için yine emekçilerce kurulmuş işçi-emekçi sınıfın en önemli mücadele unsurudur.

Hayatımızın her evresinde siyasetle iç içe yaşarken "SİYASETSİZ SENDİKA" olmaz diyorum.

Bugünlerde mücadeleci sınıf sendikacılığının etkisiz hala getirilmesi, sindirilmesi ve giderek yok edilmesi amacına yönelik uğraşlara fazlaca tanık olmaya başladık. Bu amaca paralel olarak, ?sendikaların siyaset yaptığı? savıyla akla hayale ziyan saçma tartışmalar ve anlamsız polemikler başlatıldı.

Tartışmalarımızı konu başlığının özüne sadık kalıp, aşağıdaki başlıklar ekseninde, yapıcı-önaçıcı eleştiri ve somut önerilerle birlikte yapmanızı, ayrıca şimdiye kadar ki sürdürülen o anlamsız kısır çekişmelerden, seviyesiz sürtüşme-sataşmalardan uzak durmanızı, özellikle rica ediyorum.

Konu başlığı altında belli başlı sendikal akımlar etkili olduğu ülke ve bölgeler itibariyle ele alınacak, bu akımların özellikleri ve sendikal-siyasal hareketler üzerindeki etkileri ayrıca değerlendirilecektedir.

"Felsefenin ekmeği yoktu, ekmeğin felsefesi. Ve sahipsiz felsefenin ekmeğini, sahipsiz ekmeğin felsefesi yedi. Ekmeğin sahipsiz felsefesini, felsefenin sahipsiz ekmeği."

Bu konu başlığıyla da aşağıdaki olgu, kavram ve olayları tarihsel gelişim süreci içerisinde ele almak ve sendikal mücadele ile yönetim süreci ve ekonomi-politik alan arasında etkileşime bilimsel perspektifle bakmayı amaçlamaktayım.

EN BÜYÜK BELİRLEYİCİSİ VE TEMEL ETKENİ "EKONOMİ" OLAN "POLİTİKA" BİLİMİ:

Siyasete hayır diyen bir sendika kavramı nedir onu da iyi irdelemek gerekir diye düşünüyorum açıkçası?

Değerli Kamu Emekçisi Arkadaşlar,

Çalışma ve yaşama koşullarının gittikçe ağırlaşması işçi hareketlerinin doğmasına neden oldu. Fabrika sisteminin aynı anda çok sayıda kişinin yan yana çalıştığı bir sistem olması işçilerin biraraya gelişini kolaylaştırıyordu.

Yada SİYASET nedir ki, bu kurum veya kavramlar siyasetten arındırılmak istenir?

-Sendikal Mücadele-Siyasal Mücadele ve Demokrasi İlişkisi,

"Ve yıkıldı gitti Likya. Hala yeşil bir defne ormanı altında."

Ancak, sendikaların iki yüz yıla yaklaşan tarihinin gösterdiği bazı gerçekler vardır ki, her toplum ve ülke için, her dönem geçerliliğini koruyacak doğrulardır.

YARATILAN KAVRAM KARGAŞASI, TARİHSEL VE BİLİMSEL GERÇEĞİ DEĞİŞTİREBİLİR Mİ?

Bir yandan emperyalist saldırganlık artarken, bir yandan emperyalist devletlerdeki mücadelelerle elde edilmiş olan ve refah devleti söylemiyle verilen haklar dahi yavaş yavaş geri alınıyor.

sendikalar siyaset yapmasın demekte, taşı suya attığımızda ıslanmasın demek kadar komik bir iddiadır. Ülkeyle ilgili alına her kara politiktir, doğal olarak sendikalarında politik tavırları olacaktır...

Konuya yönelik düşüncelerini yazan ve tartışma seviyesinin muhafazasına katkısı olan tüm arkadaşlara, teşekkür ediyor, bu seviyenin sonuna kadar korunmasında aynı duyarlılığı göstermelerini bekliyorum.

Sendikaların temelini oluşturan üyeleri yani çalışanlar, tüm ülke halkı gibi bu ekonomik/politik/sosyal konularda, iktidarın yasa ve uygulamalarına karşı, irade beyanında bulunabilir, kendilerinin aleyhinde olan durumlar uygulamalara karşı muhalefet oluşturup gerektiğinde mücadele edebilirler.

"Peki ama?SİYASETSİZ OLMAK? nasıl bir şeydir yada tam olarak neyi ifade eder?"

Yıllardır Türkiyede yerli işbirlikçilerin sermaye guruplarının elinde olan iktidar! emeğin yanında bir tutum izlememektedir buna da iyi bakmak gerekir diye düşünüyorum.

Bu somut gerçek, SENDİKALARIN BİRER EKONOMİK/POLİTİK/SOSYAL TARAF OLDUĞUNUN AÇIK BİR KANITIDIR.

Sayın. Forum Katılımcıları,

Bu mücadele ise en etkili şekilde, GREVLİ TOPLU SÖZLEŞMELİ bir sendikal mücadeleyle, ÜRETİMDEN GELEN GÜÇ KULLANILARAK verilir.

- Sen koyun ol, merak etme ben seni güderim mantığıdır!

SENDİKALAR TARAF OLMA YERİ DEĞİL TAVIR KOYMA YERİDİR

Hukuk sorunları, vergi politikaları, sosyal güvenlik sistemi, sağlık ve eğitim, ulaştırma ve haberleşme hizmetlerinin durumu, tarım, hayvancılık ve madenciliğin durumu? Tüm bunlar siyasal sistemle ve kararlarla biçimlendiğine ve bunların her biri işçilerin-emekçilerin çalışma ve yaşam koşullarını etkileyip, belirlediğine göre, sendikalar siyasal bir dünyanın içindedir.

"Ve yıkıldı gitti Likya."

Tam olarak neyi ifade ettiği üzerine etraflıca düşünmek gereken bu söylemi, şöyle biraz açmak lazım.

Köle sahipleri ekmek kaygusu çekmedikleri için felsefe yapıyorlardı, çünkü ekmeklerini köleler veriyordu onlara;"

Sn Özgür Deniz

-Sendika tüm emekçi kesimlerin hak ve çıkarları doğrultusunda fiili ve meşru temelde, hak ve özgürlükleri yasaklayan, kısıtlayan her türlü engel ve düzenlemelere karşı mücadele eder.

İşte tam da bu noktada sendikaların kimlerle birlikte hangi söylevlerle hangi taleplerle kitleleri üye yaptığına da iyi bakmak gerekir diye düşünüyorum?.

Sonuç olarak sendikalar Türkiye, deki emparyalist işbirliçilerin kucağına siyasallaşarak düşmüş onların dümen suyuna girmişlerdir.

Politikanın bir yönetim sanatı olduğunu, ekonomik-sosyal düşünce sistemlerinin yaşama uyarlanışı olduğunu hatırlarsak, ülke yönetiminin de ekonomik-siyasal-sosyal-kültürel politikalar ile şekillendiğini düşünürsek, bu politikaların alanına giren her şey, tüm ülke halk gibi biz çalışanları da doğrudan ve yakından ilgilendirmektedir.