aynı düşüncelerde oldugum kişileri bu forumda gormek cok güzel...

haklısın yaksuu menavi açıdan da güçlü olmak gerek yılmamak gerek ama öyle arkadaşlarım var ki yıllarca bişeyler için uğraşmış ama elinde hala bişey yok ve vazgeçme aşamasında. biliyorum ki ilgi ve gereken önemi gösterdi sınavlar için ama "bazı" eksiklikler yada yoksunluklar yüzünden emekler sıfırlandı. sonra ne oldu aynı senaryo hadi baştan başla çalışmaya...

bi yerden başladım işte

walla lierd78 302a kadar girilir kpss'ye... sanırım istatistiklerde de 27 yaşından sonra kpss'ye girme oranı %100 çıkar...

aynı duyguları paylaşyorum. en sonunda daha fazla katlanamadım ve bi yerden başladım. başladığım yer okuduğum bölümle alakalı değil. benm yeteneklerimin çok aşağısında.

İnsan mezun olduktan sonra daha net anlıyor sanırım nasıl bir ülkede yaşadığını. Çalışmanın, okumanın bu kadar hiçleştirildiği ve cezalandırıldığı bir ülke daha yoktur herhalde.'O bi yerler' de utanmanın, sömürünün, yüzsüzlüğün, ikiyüzlülüğün özrü oldu artık bize bunu teklif edenler için. Bir yerlerden başlayan bulaşıkçı ama matematik mezunu genç, müdür ise lise mezunu. Diğer bir müdür ise artık utanmadan şunu söyleyebiliyor'iyiki de okumamışım yoksa müdür olamazdım.'Sonuç ise kalitesiz yönetim, iki lafı bir araya getirip de derdini anlatamama sonra da üniversite mezunlarının boşluğundan dem vurma. Ama yine de insan umudu olmadan yaşayamaz diyorum. Herkesin emeğinin karşılığını er ya da geç alacağına inanıyorum. Hepinize gittiğiniz yolda bol şans ve sabır diliyorum.

hukukçu arkadaş benim de düşündüğüm şey:acaba biz istediğimiz yere çok çalışıp girince her sabah işe gidince şükür mü edeceğiz yoksa bütün bunlar bu çalışmaya değmez mi diyeceğiz...

Üniversite eğitimi ve sınavlara hazırlanmak için harcadığım parayla fabrika kurmuştum...

walla enel insanoğlu nankör ama ben öyle bi durumda olsam şükrederdim. çünkü şu anda mecliste uzman olupta çok kötü burası, hiç mutlu değilim, nerden bi girdim bu kuruma diyenler yada hakimlik sınavını kazanmak için her saniyede bi Allaha yalvarıp yakarıp sonra ayyy çok sıkıcı aman tanrım topuklu ayakkabı giymek çok sinir bozucu, aptallık etmişim gibi yorum yazanlar hakkında hiç hayırlı şeyler düşünmüyorum.. aynı basit davranışlarda bulunmak istemem ve şükrederim. tabi mesleğin içine girmeden de neyle karşılaşacağını bilemez insan ama eminim şu anki boşluktan kat kat daha iyi olacağı kesin...

harcanan paranın ve geçen zamanın hesabını tutmayı bıraktım artık sadece daha ne kadar bu huzursuzluk devam edecek diye düşünüyorum.. bu karamsarlık değil inanın arkadaşlar. bardağın dolu tarafını görmeyi de biliyoruz bence ama ortada bardak bile yok ki dolu tarafını görelim... şunu düşünüyorum acaba hayal ettiğimiz kurumlara girdiğimizde bu günlerimizi unutup daha başka biri mi oluruz?fikirlerimiz değişir mi?

arkadaşlar geleceğimizden bahsetmek, bişeyler için çabalamak ve gelecekten korkar hale gelmek o kadar yordu ki artık. dünyada daha önemli ve daha ağır şartların varlığının farkındayım ama bu problemi küçümseyemez hale geldim. her yerde aynı olan tek konu "SINAV" ve "İŞSİZLİK"...

yas 27 bu saaten sonra girilir mi Kpss'ye. Girenlerin ort. kaça acaba böyle bir istatistik var mı?

yaşama bi yerlerden tutunmak zorundayız. yaşamak zorundayız. biz seçmedik belki ama biz yaşayacağız kaçarı yok. iyi kötü bir şeyler olmak zorunda.

aah ahh bn ne için buncaa yıllarımı, emeğimi verdim diyorum. sadece kpss fln değil, taaaa üniversiteye hazırlık aşamasındaki çektiğim sıkıntıların bileee gereksiz olduğunuuun çok acı bi şekilde ayırdına vardım. dönüp dolaşıp benim çalıştığımın onda birini çalışmayan, kafasııı basmayan insanlarlaaaa aynı yerde aynı konumdayımm...

Yazık...

Zor.. ne diyim

bu başlığı açmamdaki tek amaç kendimizi bu kadar ağır stersten nasıl korumalıyız yada kurtarmalıyız sorusuna cevap bulabilmekti.. sıkıntılar ortada peki çözüm?istediğimiz yere gelemezsek bu böyle nasıl devam edecek?

bir yerden başlamak gerek diyoruz hepimiz güneş789... aynı durumdayım seninle. bu duruma çok üzülüyorum.. almam gereken puanları alıp hakkettiğim yerde olmadığımı görmek ve hala daha etrafımdaki insanlara karşı kendimi mahçup hissetmek beni en çok üzen olay. ders çalışmak değil inanın asıl sıkıntı bu durumun ne zaman biteceğini bilmemek.. umutmavi arkadaşım sen de çok güzel özetlemişsin teşekkürederim.

sanırım bu kpss den sonra ben de oldum cümlesi biraz daha ertelenecek law@love:(

şu aralar kpss, kpds, hakimlik vs. ya zamanında yaptığımız yanlış tercihler yüzünden yada başka haklı nedenlerle hayatımızı sınavlarla doldurkduk.. ama biliyorum ki şu anda içinde bulunduğumuz tedirgin ve huzursuz ruh hali amaçladığımız kurumda çalışmaya başladığımızda bi anda değişiecek. bir günde yılların yorgunluğu geçecek tüm sıkıntılara rağmen değdi diyeceğiz. Peki ya hedeflerimize torpilsizlik, şansızlık vs nedenleriyle ulaşamazsak?

Dün açıklanan hakimlik mülakatının sonuçları için kazanan arkadaşlara hayırlı olsun diyorum... kazanamayan arkadaşlar için diyecek söz bulamıyorum çünkü biliyorum ki yazılan her kelime anlamsız kalacak ama emeklerin boşa gittiğini düşünmek ve şimdi ne yaparım psikolojisinde olmak inanın çözüm getirmeyecek. umarım Allah herkezin gönlüne göre verir ve umarım zaman bu hayalkırıklığını tamir edebilir.

önce okul sıkıntısı sonra iş sıkıntısı... güzel bişeylerin olmasını beklemekten vazgeçmiş insanlar haline geldik. puan yeter mülakata girersin bu sefer mülakattan elenirsin... sırf işim olsun diye istemediğin bi yere başvurursun sonra ordan ayrılamazsın... istediğini elde eden o kadar az insan var ki çevremizde. Anlatmak istediğim çok çalışmanın bize verdiği sıkıntı değil gelecek kaygısıyla nasıl başetmemiz gerektiği...

ne kadar doğru anlatılmış her şey.

Sınavlar, stress, bunca emek, geçen gençlik...

Hakimlik sınavı, Kpss, olmazsa yükseklisans başvurusu o da olmazsa avukatlık. Sevmeden yapılan işler. sırf açıkta kalmamak için, sırf aileye, arkadaşlara karşı " ben de oldum " demek için.

İşte o zaman yandın...

arkadaşlar umutsuzluğa kapılmayın güçlü olun. neyazık ki ülkemizde herşey istediğimiz gibi olmuyor ama hayalini kurduğumuz hedeflere ulaşmak imkansız değil. herşeyin başı ilgi ve çaba. buraya bişeyler yazan arkadaşlarmda da bunun olduğu belli zaten. ilgi ve çabamız boşa gitmeyecek yeter ki umudumuzu yitirmeyelim. önümüzdeki sınav sürecinde herkese başarılar Allah hepimizin yardımcısı olsun.

hukukçu kardeşim bu kaygılar hepimizde var galiba, ya olmazsa ya başarılı olamazsam? bazen ders çalışırken en hararetli yerde aklıma geliyor bu kaygılar ve kendi kendime şöyle diyorum:madem bu kadar kaygılısın, umutsuzsun ders çalışmayı hemen şimdi bırak, tabi bırakmak bir yana daha da yoğunlaşıyorum :)