Tüm özlediklerimiz

Ayrılık mı_? O küçük ölüm..

Peki ya ayrılık?

Keyifle izleyen bitişleri,

gibi hislerinin varlığı, birliği ve bütünlüğüdür.

gurbeti sılam ilan ettim

Külleri arasında sigara izmaritlerinin

Denir belki en fazla

bırakacağını bilseler tutulmazdı. ümit işte körolasıca ümitler bence..

derken

Keşke sınıfta kalsaydım diyesi geliyor insanın... Keşke ayrılığa dayanacak kadar güçlü olmasaydım...

Birini öldürüp toprağa gömersin kimse anlamaz dışardan bakınca orda birinin olduğunu.. Ama SeN bilirsin o toprağın altında ne olduğunu.. Şimdi"Sevdiğini" unuttum diyenler de böyledir, kalplerine gömerler unuttum derler dışardakiler de anlamaz ama seven bilir içinde... çürüyen cesedin kime ait olduğunu.

en zor ayrılık

İki ayrı parçanın ayrılması söz konusu bile olamaz, zira zaten ayrıdır onlar.

En BÜyÜk Firtinalardan KaÇar

hayatın en acı yanı

ve sanki bir erken bağlanmışlık varoluş ve tükenişin.

şimdi suçlar gibi

''ayrılığın en acı yanı bir umut ya bir gün ararsa''

Sebeb-i vasl-ı zevk olan

İhtirasların kavurucu soğuklarına

yaşam kopmak demek değil midir zaten... anneyle başlayan serüven ve hıçkırıklar ilk ayrılıktan sonra.. büyüse de aynı tepkileri vermiyor mu insanoğlu her ayrılıkta..

. Öyle anlar var ki, İçtiğim kahvede, gözlerin diye bel bağladım.

düştüğü yüreği dağlayan...

acımtırak kokular içinde

ben kalabalıklar yalnızıyım

Vakit geldiğinde istemesekde, kahrolsakda ayrılık eninde sonunda kapımızı çalıyor.. Kimse benimkini çalmadı diyemez.. Söylenecek sözler çoktur.. Ama bazı durumlarda söylemekte fayda vermez.. Sözlerin muhatabı farklıdır çünkü..

İki rayı gibiyiz

Küçük kentlerde aşk kuş yuvasına benzer.

bundan böyle benden yana hürsün

o gitti ah diyorsa

Ayrılığın yazılı belgesidir giderken bırakılan mektuplar...

çaresiz kalanlar bilirler

Ayrılıyorum şehrimden, öğrencilerimden, yerleri doldurulamayacak dostlarımdan. Bu hüznü anlatan başka bir kelime var mı?

Aşkı bulduğum gözlerin, bende ne bula ki?

Hep mi çıkışların gözyaşı..

Doğup büyüdüğüm şehir yabancı.

Ayrılık olmalı mıydı yoksa olmamalı mıydı?Diyerek geçirilen hesaplaşmalarla dolu bir zaman döngüsü içinde boğulmak belkide hem alışmayı istemek hem de gidişe göz ucuyla bakakalmaktı belkide. İşte bu handıkaplarla geçerken bu sefil ömür ne olabilmekte insan özgür ne kalabilmekte var olmak savaşıyla var olamamak arasında derin bir serzenişte.

giden yolcu kapısında sulu gözlerle dikilip,

Sevdaların ölümcül acı belası AYRILIK...

susmaktır, kabullenmektir

Kimbilir...

Tutmak istedim, koştum peşinden,

Ayrılık neden seni unutamıyoruz.. Yaşamımızın her safhasında karşımıza çıkıyorsun.. Göründüğün kadar zalim ve acımasız mısın.. Benden neler alıp götürmek istiyorsun.. Sevdiklerimi aldın işte.. Acısını kor gibi koydun yüreğime.. Başka ateş yakabilirmi beni senin yaktığın kadar.. Söndürmek istiyorum ve üflüyorum bazen ama daha çok kor oluyorsun.. Daha bir şiddetli hissettiriyorsun kendini.. Gözyaşlarımla söndürmek istedim ama o da olmuyor..

gönüllerle dargınlışıktır

Sonu geldi yine işte..

Gidiyorum işte, yokluğuna..

Elveda...

iyiki yoksun, iyikide gittin, bitmesin diye ardından asıldığım herana bedel, beni sana yaklaştıracak anlar bırakıp gittin.

Ayrılıklarda sevdaya dahil, çünkü ayrılanlar hala sevdalı:(

her dertten üstün tutulan...

ve başında bir sarhoşluk

hayatımda değilmiş diye diye...

AYRILIK DA SEVDAYA DAİR... bunun üstüne ne denir ki değil mi arkadaşlar... :(((

ayrılık:kutsaldır, hele birde gönüllüyse... nefsini değil aklını seçtiğin için, kendini değil onu seçtiğin için...

Ne zormuş ayrılık hafta sonu şehir dışın çıktım, yarimle elele gezdiğim yerleri gördüm eski hatıralarım canlandı ne güzel gündü o gün. Saatlerce güzel gözlerine bakmış ellerini tutmuş karşılıklı çay içmiştik müthişti ve ben o güzel anılarımı yaşadım, keşke yanınmda olsaydınnnnnnn.

Geceye vuruyorum epeydir kendimi

dizesi gelir aklıma

Bu nasıl sensizlik?!

ben karanlık olduğum için sevdin,

Firtinalar Koparirdik Anİden

Belki yakalarsam benden aldıklarını geri verir umuduyla..

5 Mayıs 2010 11:55 Düzenle Sil

Ayrılık ateşten bir gömlek, giydikçe tenini yakan...

kalana degil

Hükmünü süren sonra,

Zor olsada başarmak için uğraşıyorum.. Kendimde büyük azim görüyorum. Bundan olsa gerek.. Kendime güvenmesem, bırakamazdım seni, oysaki.. Ama artık çok geç.. Sensizliğe her sabah uyanışımda, sanki sensizliğin rüyasında.. Her sabah uyandığında, ayrı bir rüyada...

Öyleyse; neden bu kadar güzel gözlerin?

Neden Allahı'ım?

"Ah, bir elime geçse, ayrılığı öldürürdüm" demiş büyük bir insan.. Ayrılık hiç ele geçer mi? Kaf dağının arkasına saklanmıştır, kimse ulaşamasın diye. Dağın çevreside gözyaşından ırmaklarla çevrilidir.. İnsanoğlu yaşadıkça ayrılacaktır hatta ölünce bile ayrılacaktır. Ölüm bile bir ayrılık değil mi?

Şimdi o olsa şöyle yapardı, şunu derdi demekmiş,

Bir şey değil umutlarım burada kalacak

Bir şey değil yüreğim kan ağlayacak

her olay ki insana bir derstir.. ayrılık olamsa anlaşılır mı birlikteliğin değeri:)

ayrılık; gözlerinin sürekli uzaklara bakması, omuzlarının biraz daha çökmesi, kamburunun çıkması, adı her aklına geldiğinde kalbinden beynine daha çok kan pompalanması halidir...

varolanda yakalayamadım ayrılık olsun,

Ayrılık, süresine dayanamadığımız bir hasrettir sadece.

, Gitsin başımdan kara kış,

Belki çok geç öğrendim

her ayrılık bi daha ki başlangıçlar için korku tüneli gibidir... oysa ayrılıkların devamı da hep aynı devam etmek zorunda mı!!!

Ayrılık:

işte budur ayrılık...

uzun cümleleri es geçmektir "ayrılık"

Kimbilir belki de döner diye

gidene sor...

Ayrılırken heran kendimden, bir parça daha kopuyorum herşeyden. Yaşamla ölüm arasında ayrılıkların pençesinde yaşamak kolay değil.. Heran sorguladığın dünyadan kopmak istemezken kopmaya hazır olmak için bir şeyler yapamamak ne kötü..

giden mi suçludur herzaman?

zili çalma ve kapının açılmasını bekleme heyecanını unutmaktır..

Ayrılık; İçimizdeki gizli dert.. Hiç ortaya çıksın istemeyiz.. Eğer çıkarsa o dert hastalanacağız.. Belki bu derdin çaresinide bulamayacağız.. Şarkılara, türkülere konu olmuş.. Ağıtların en acısı olmuş ayrılık.. Ne kadar unutmak istesekde aklımıza getirmeksede o hep bir yerlerde karşımıza çıkmıştır..

Yarım yaşamaktır hayatı. Acılarında sızıya ortak etmek gülmelerine hüzün katmaktır ayrılık..

hadi git..

hep vardı zaten ama çok kez bilmezden geldim

Korkarım ki söylediklerimi yalan sandın,

kapılara kar yağar da, açılmaz.. güneşi göremezsin.. doğsa da..

yokluğunda bulduğum vuslat,

ayrılık zamanla alışkanlık yapıyor ve hissetmez oluyorsun acısını!

ayrılık mı?

Ama artık herşeyin farkındayım.. Bilerek, isteyerek kalbini gömüyorum.. Yaşamda ve ölümde, hastalıkta ve sağlıkta, herşeyi bilerek ;

Hepten karşı durur duvarlar...

Bir kucak dolusu çiçektir, ellerine

bir virgül konmalı iki günlük de olsa,

istemedende razı olunur bu acıya

İhtirasların kavurucu soğuklarına...

Ayrılık,

Birini aldın beni de bıraktın

azrail canı almadan ölmektir

olmasın hiç

ve ayrılınanı ebediyyen gönülde taşınacaklar listesine eklemektir bir bakıma ayrılık..

ateşler sarıyor bedenimi

Hepten karşı durur duvarlar

yaseminler unutulmuş, tedirgin gülümser

Bu can onsuz yaşar mı sandın..."

Sonra Sen Sessİz Bİr Lİman Olurdun,

Kısa ya da uzun vadeli planlarda hala o varmış gibi yapabilmekmiş,

Sana da unutmuş gibi bakar; son kez gözlerim?

Mestane kurt ulumalarında lezzet

ayrılık yakan bir ıstıraptır

Kıymetini anlamak açısından ise en iyi ders!

Bu aralar içimi en fazla yakan kelime..

Ne kadar gözyaşı varsa...

Sevdiklerimizi ahirete uğurladık zamanı geldi. bir gün gelecek uğurlanan olacağız, ayrılığın her türlü tadını tadacağız bu hayatta.

sanalda da olsa

Her gece rüyalarda ona sarılmakmış...

Evet ayrılıklar büyütür insanı ve çeker hayal sahnesinden bir anda... Sonrasında dolduralamaz bir boşluk içi hıçkırıklarla dolmuş bir bavul... nereye gidersen git artık her yer senindir ve hiçbir yer senin değildir. Dünyanın en dışlanmış insanısındır. Kolay değildir bir kalpten kovalanmak... Gidebilmek hep senin bildiğin yürekten... sonrası boşluk ve dünyaya dönüş... Hayal sahnesinden dünyaya dönüş...

ah bu ayrılık, tırnağın arasına saplı kıymık..

senin için

Bir yüreğin cam kırıklarıyla kesilmesi,

uzaktayken daha çok sevmektir bazen.

Kelepçe olup yapışacak, görürsün!

ayrılık öyle bir yangın ki alevlerin bile canı yanıyor...

zamanla alışılan bişey

Bu mektup, son mektup sevgili

Su içmek için açtım yeni bir su bardağını. Kapağında iki damla vardı, biz buradayız der gibi bakıyorlardı sanki; bize benzettim. Yavaş yavaş kaldırayım kapağını dedim, bakalım hangisi önce suya akacak, gerçek varlığına. Soldaki ben, sağdaki sendin. Ben biraz hızlı kayıyor, düşüyordum; seninse hiç umrunda değildi sanki su damlası oluşun? Bekledin bekledin, sonra bir anda kayıp, ardımdan yetiştin. Şimdi son demlerde, uçurumun kenarı olan kapağın kıyısındaydık. Ben uzuyordum aslıma uzanabilmek için, sen yine vakur bir edayla, yer çekimine inat mıh gibi duruyordun. Uzadım uzadım? düştüm sonra. Benden daha küçük, minicik bir damla kalmıştı yerimin az ilersinde? Sen yine duruyordun yerinde, ne var ki azalmıştın anlayamadığım bir şekilde? Belki de böyledir ayrılık dedim. Gelmese de arkandan sevdiğin, azalması senin yokluğunda?

ben alışırım yokluğuna üzülme

Ayrılık sevdaya dair.

Bu ne zahmetli beton yapışkanlığı

Duy ve bir daha düşün dediklerimi,

Benimkide alt tarafı SEVDAYDI işte...

dönecek misin, bitecek mi bende ki hasretin?

Ayrılığın buz tutmuş yollarında bir başına düşe kalka yürüyorum.

yüzüne bakınca, dön demeyi unutmak...

ne görsem, ötesinde hasret çektiğim diyar;

Savruk harmanlardan artakalan emektir

Diline dolanan şarkı gibidir, neden diline dolandığını bile bilemezsin ama söyler durursun.

Her ayrılığa alıştım derken, yeni bir ayrılık acısı yaşarsın

Nasıl 'ayrılık' olur

Giden gitmiştir gittiği gün bitmiştir.

uzaklaştıkçada ayrılmaktır o zaman..

ayrılık!

eski bir şiirimi eklemek istiyorum müsadenizle.

Ayrılık vakti gelmişse ne yaparsak yapalım, bitiyor..

kendim için yaşayı öğreneceğim belki birgün

Bugün sensiz, sensizliğe uyandım..

Ayrılmak denmez ona

gözlerin, sana kendini dünyanın en şanslı insanı olduğunu hissettiren

Yağan her yağmur damlasının yüreğine düşmesi?

Okuyayım güzel yürek seni ben bir seferde.

biz ellerimiz yaramızda

ve ben her 5 vakitte ellerimle dokunuyorum sana yaban gülleri derliyorum başucuna

"Benim sevdam ulu çam gibidir. Ne güzde yaprak döker, nede kışta boyun büker."

ana rahminden

ayrılık... yazarken elinin titremesi söylerken yüreğinin. kapıda bekleyen bir nöbetçi ziyaret vaktin bitecek, senin yerinin onu alması karabasan olup uykundan çığlıksız nefes nefese uyanman gibi birşey ne olduğunu nasıl geldiğini anlıyamadığın ve anlıyamıyacağın birşey...

en son

Bunada şükür

Ayrılık saati yanaşmışsa eğer.. Hiç bir güç buna engel olamıyor.. Sessiz sadasız yada gürültülü bir ayrılık.. Kalbinde bir hançer yarası sürekli kanayan.. Gitme desen dururmu ki giden yada zaman.. Bazen lal olur dillerin.. Dökülmez olur kelimeler.. Saklanır bir kenarda kalırlar.. Başka çarede yoktur bazı durumlarda.. Sadece beklemek vuslat gününü..

yakışmış sevgili sana ayrılık gömleği

durma

sırtımızda bir beyaz kefen...

nisa sana hak vermemek elde değil:)

dualarım oluyorsun sabaha karşı

irence /28 ağustos 2009

Kokusu geliyor ta uzaklardan

Bir düş gördüm düşümde diyebilmeli.

sonucunun bu kadar ağır olduğu bilinse, hiç girilmeyecek bir çıkış yolu..

Şimdi zamanı değil seninle konuşmanın, arkadanı dön ve gözümün önünde görmeyeyim seni. Görende Şizofren anları yaşıyor sanacak.. Ayrılık şimdi zamanı değil, kaybol şimdi-

evet her şekilde kaybetmeye dayanılır da ölümle kaybetmeye aslaaaa... başka durumlarda hiç olmayacağını bilsen de sen bile farkınd olmaadan bir umudun olur ama ölümde herşeyin bitişi :((

Ayrılık nasıl bir şeysin sen.. Senden ayrılmak isteyenler ayrılamıyor ama sen ayırıyorsun.. Cinsin ne, rengin ne.. Merak ediyorum.. Kimin yanında yer alıyorsun.. Dost musun, düşman mısın?. Niye bu kadar yakınsın bizlere.. Işık hızıyla geliyorsun yanımıza hiç ummadığımız, beklemediğimiz zamanlarda..

en güvendiğimizden

''Sana git diyebilmek için kaç alfabe satın aldım z-amansız pazarlıklarla bilsen. tüm kırgınlıklarımı çıkarıp kumbaramdan saydım, bir "git" etmedi. yanında "me"si olmayan bir git yakıştırılmadı sevdama... ama çok istiyorsan, işte orda; alfabemin kıyısında bir "git"... eksik, mahzun, çaresiz... ister al git, istersen k-al git-"me yar...!"

ölüyorum...

Her ayrılıkta bir umut olmuyor.. Mecburi ayrılıklar vardır.. Sonuçlarını çekmek zorundasındır.. Gel diyemezsin git de gideyemezsin.. Sadece birkaç damla gözyaşıyla ortada kalırsın..

eğer aşk leyla mecnun gibi yaşanmışsa

Biliyorum.. İmkansızdın sen! Anlamalıymışım önceden.. Yanılmışım bakışlara, oysaki...

Hatır dolu kahve gözlüm

anlamadın,,

Dalından düşen her yaprakta kendini görmek?

Kim bilir kimlerin umudu olacak?

belki sevdin karanlığı,

Orhan Hakalmaz'dan şu kışlanın yapısına türküsünü dinliyorum.

O kadar zor kelime olmasa gerek AYRILIK çünkü çok kolay söyleniyor, bu sevgisizliğin işaretidir, bu bıkkınlığın işaretidir, bu dayanamamazlığın işaretidir, bu sevgi yükünü kaldıramamazlığın ifadesidir,"AYRILALIM SİL BENİ HAYATINDAN" ne kadar rahat yazılıyor değilmi 26 harften oluşuyor kolayca yazılıyor ve söyleniyor, herkes birbirine desin çünkü söylemesi ve yazması kolay.

Öldürmez belki ama sonrasında daha bir güçlü kılar insanı...

ayrılık sevdaya dahil çünkü ayrılanlar hala sevgili...

kavuşmak ümidi olmamak

Olmaz değil mi, bu yıkıcı gücü kimseye kaptırmak istemezsin..

en acı durak.. soluklanamıyor bile insan biraz..

Koynuna Gİrerdİm Bİr Bebek Edasinda

Ayrılık zordur,

Ayrılık gerçekten sevdaya dahilse hoşgelsin ayrılık kapılar ona açık...

Ne garip şeydir şu ayrılık.. Hayatındayken ondan başkasını görmeyen

Ayrılık...

Giden sürgün, kalan kaçak...

Ben yine düşler kuracağım sensizken!

kalırsın...

ayrılık olmadan anlaşılmıyor hiç bir değer.. belki de bu yüzden vardır ayrılık..

ayrılırız

kimbilir demişsiniz, her ayrılık vuslatı barındırır bağrında.

bazen gitmen gerektiğinde dönmememdir herşeyi göze alarak.

Yaşananların ruhunuzda izler bırakarak yitip gitmesidir acı ve umutsuzlukla karışık..

Halihazıra rıza, kirlerimizi soymaktadır

kolay bir hüzündür gecenin kovuğundan sarkan

Can durdukça, her dem aşkını söylerim.

Yeşil, sarı, kırmızı derken yağmurun gözyaşları eşliğinde hergün biraz daha toprak rengine yaklaşıyor yapraklar. Ne tarafa eseceğini şaşıran rüzgar ayrılık şarkısını söylemeye başladı bile. Ne kadar dimdik durmaya çalışsa bile firakın acısı düşmüş bir kere, içten içe üşüyen ağaçlar şimdi ne yapsın...

Bütün hesaplar sana döndü...

Geçince kapıdan, kurtuluruz çilenden..

Uzakta olmak

maalesef doğrular bazen çok can yakıcı olabiliyor.

AYRILIK

Ayrılığın dönüşü daha bir güzel oluyor, bazen bu açıdan bakmak ayrı günlerin acısını azaltıyor...

ve ayrılırız

Kelimelerin anlamını yitirdiği.. Sözün bittiği bir ayrılık..

Kendimi geceye vuruyorum epeydir

Teselli ile düşmesin satırlara gözlerin

Harekete geçmeye fırsat kollayan,

Gittin mi ayakların onun yakınından bile geçmeyecek..

tek başınalık

kimbilir diyorum ben de her vuslat, ayrılığı barındırır bağrında

büyüyor gözümde.

yine bir ayrılık arefesi.. üzgün suratlara kondurulmuş yalancı gülüşler.. hüzünlü gözleri, dinlemek istediği ninnilerle az da olsa kapama telaşı.. ve kapıda bekleyen kimsesizlik..

Yerim yanın olsun

Ayrılık deme bana

"Sana uzandım yine varamadım

Zordur elvedalar.. Basit gibi görünen, zor bir denklem.. Çözülmesi zor bir soru.. Çözmeye çalışan iki şahıs.. Ve yine sonuç vermeyen formüller... Sırf bunlardan usandığım için gidiyorum Belki başka bir yerde, başka bir zamanla ve başka bir kişiyle çözmek umuduyla gidiyorum.. Sana yakışan vedalar bırakıp gidiyorum..

Ölüm Allah'ın emri şu ayrılık olmasa.. Diyerek ölümü bile kabullenmişiz ama acısını...

ne öğrendiysem ben ayrılıklardan öğrendim.

O zaman...

Allah aşkına?

Hiç dinmeyecek gözyaşı,

hadi git...

Anlatmak kelimelere dökebilmek zordur. Sen bilmezsin, bir bakış bir söz ele verir ayrılığın soğuk üşüten yanını. Esen rüzgara rağmen içine düşen alev parçası yakar seni.

kendine kalmandır ayrılık. hani bir başına derler ya. öyle değil.

Gölgen bile kalmayacak ardında..

Ayrılık = Ayrılmak!

zaten önemli olan hissettiğin ondan vazgeçebilicek kadar zayıfmısın yoksa peşinden gidebilicek kadar cesur mu?

İple çektiğimiz siğim siğim yağmurlar

ve son sürat gezinmekteydi aramızda

vuslattır bazende o anı beklerken çekilen zülme inat

olmasaydı ayrılık,

Yaşadım seni en acısından

Düşlerim yollarda savrulacak

ayrılığı mı sordunuz?

ayrılmağa karar vermek kolay.. ama ayrılmak çok zordur...

Geceye vuruyorum kendimi epeydir...

Yıllarım bana sormadan beni terk ettiler mola bile vermeden,

korkarak uyanıyorum ya gerçekten yoksan diye

Ayrılığın acısı henüz çok taze. Üzerinden gün bile geçmedi daha, geçmeyecekte biliyorum.

Yapayalnız kalmak iskelelerde

Peki ayrılık, yanıma gelirken sordun mu bana? Acaba konuşmak istiyormuyum seninle diye. Söylermisin sordun mu?

Aşka taparak sevmeyi bilen ayrılığa isyan edip yaşamasını da bilir...

Davetsiz misafir de olsa

Vur şakağımdan ser toprağa

kavuşma hayalleri kurmaktır..

ayrılıktan cok korkuyorum umarım bana ugramazz. . .

kanı, yüreğine sığdırmayan

Bazı ayrılıklar aydınlığın ve huzurun kapılarını aralar...

iyi olmam yada olmamam umurunda bile değildi..

pişmanlık

Ayaklarına..

Sefilim diye ağladım

Hep beklenen ama kondurulamayan,

Hak dediğin, ak alındaki kara yazıda olur sevgili

PEKİ?

Sen Hep Benden UzaĞa DÜŞerdİn,

ayrılık olmasa kavuşmanın kıymetini bilirmiydik ki

giden zaten gitmeyi komustur kafasına...

en olmadıkk zamanda yoklayan bir sızı...

inancım

Birilerini beklerim bu yerlerde

Doğarak ayrıldık ana rahminden. Sonra dünyaya sarıldık, birilerine bağlandık hiç ayrılmayacakmış gibi. O olmazsa ben ne yaparım dedik birileri için. Ve nedendir bilinmez onlar bizi ilk terkedenler ilk zorlukta yanımızda olmayan insanlar oluverdiler. Bir amanlar biz diye bahsederken siz olmuş, el olmuştur artık onlar..

kapıları kapat üzerime

ayrılık; ayrılamamaktır...

Ayrılmak ikiye bölünmektir,

Neden rüyama girer; bitti mi gündüzlerin?

Ayrılıklar hep azap verir, ızdırap verir, ancak birlikte olmak, aynı havayı solumak, görmek, süzmek ve onun varlığında kaybolmak işte asıl olay bu sevmek ve sevilmek, gözlerine baktığında onu görmek, bu gün ben gördüm biliyomusunuz gördüm o sevgiyi, hasreti, özlemi. Mutluyum hemde çokkkkkk, teşekkür ederim sana binlerce kezzzzzzz.

Geldi yüreğime bir çizik atıp kaçtı,

O, hayatından gittikten sonra;aynı gözler başlar onda binbir türlü

buyuk aşkları buyuk yapan ayrılıklarıdır

Bazen öyle oluyor için acıya acıya ayrılmanın daha iyi olması bekleniyor..

neyi değiştirir

yalnız birdüğüm kalır kalpte dokundukça inceden inceye sızlayan bir düğüm.

huzur verir bana

Duymazsan yorma kendini, yok bil beni,

Yapışısırsın dünyaya adım attığımız ilk anda yakamıza..

Ve bir mücevher gibi dolaşırsın boyunlarımızda..

diş ağrısı gibi, tutar arada bir sızısı inceden inceye..

öylece kalakaldık

bir şehrin ışıklarına bakarak kaybolmak yollarda.. bavulun değil, yüreğin taşınamaz ağırlıkta..

Kuruluyor baş köşeye..

Tek parçayı ikiye bölmektir ayrılık,

Her ayrılık yeni bir başlangıca başlamamıza sebepdir aslında.. Daha güçlü olmamızı sağlar.. Belkide bizi farkettirmeden eğiten gizli bir eldir.. Biz onu pek sevmesekde görmek istemesekde artılarıda eksileride çoktur bizde.. İzleri kaybolmaz ki hep hatırlayıp ders alalım diye..

ayrılık... yeni başlangıçlara gebe...

gözlerin,

çünkü ayrılanlar hala sevgili

Konuşmadan anlaşanların ayrılıklarında, ayrılıkları konuşur. Ses kesilir, alem susar, naza geçer ve niyaz olur kalbin tiktakları.

ve kan yine de bal rengi derbederliğin.

Saklambaçta ebe olan hep sensin.. Saklanan, kaçan bizler.. Bir günde biz ebe olsak, sen saklansan.. Olur mu?.

şimdi keyfini sür bensizliğin

ayrılıkmı gerçekleştirilmeli?

Bana masmavi düşler çiz

Sızlatır yüreğini, acısını tüm bedeninde hissedersin.. Suya hasret dudaklar gibi yanarsın.. Su serpecek eller ararsın.. Ah bir ayrılık bitsede vuslat gerçeklese diye yanar durursun..

Kara dağlar olmasaydı laleleri solmasaydı ölüm Allah'ın emri de şu ayrılık olmasaydı.

Ayrılık bir kör bıçak

yüreğinden geliyorsa

kimdi giden kimdi kalan..

Ne nefes almayı, ne de yaşamayı..

onu gözyaşına sor

Bir sır ol, bir gizem.

Bir gün sen çıktın karşıma

seninse ucuz sözlerin vardı kendine iyi bak diye.

Bana şiir yazdıran Sen?miş ey sevgili,

Kendini, yine en şanslı insan hissedersin etmesine de ;bu kez iyiki

Sen?in mutluluğunda sevgi, en uç mu?

Kalbimi acıtan, kanatan ayrılık

ayrılık yaşamak istemiyorum sanırım:(

ve ayrılığın ta içinde biriken küllüğüdür özlemin.

Ayrılık ebedi alınyazımız.. Ana rahmine düştüğümüz anda başlar ayrılık..

Tutsana beni bırakmasana

Dünya sen olur, hayat sen

Ayrılık bazen kurtuluş yolu bir kaçış, bazen de gözyaşı dökerek diri diri mezara gömülmesi yüreğin. Ayrılık seven bir yürek için en acı olanı.

yalan işte.. sevdiğim yalan..

Acılar benimle giderken uzaklara

Ben de kaybedip, yüreğimde bulacağım Sen?i..

ayrılık bana zor geliyor

sonra mücavir alandan ihlale gider

Yüzünü göremeyeceğimi bilmenin yarattığı isyan!

benim için çok zordu bu ayrılık.

gayrılığın diger adı

ihtimal gökte arayıp yerde bulduğun

Ayrılık acı versede senin için hep bir kez daha diyorum...

özlemektir..

ihlal suç unsuru

Sihirli bir anahtar tutuşturuyorum...

ayrılığa..

Kalbine düşmüş gönlüm, nasıl Sen?siz kala ki?

Olur olmaz bir zamanda gittin

Seninse mazeretin vardı arkasına saklandığın,

Birlik olunamadığı durumlarda kaçınılmaz sondur Ayrılıkk.. Düşüncelerin, hislerin, hayallerin, gözlerin ve ellerin ayrılması..

Ya hiç tanımasaydım seni...

Hünkar Dağlı

Ayrılıyorsun için dışına çıkana kadar ağlayarak, acıların katlanarak..

arkana bakmak belki ayrılığın kardeşi...

Yanacagını bile bile ateşe sokmaktır elini...

yaşlandıkça

Herşey zıddıyla bilinir, kavuşmak olmasaydı ayrılık olurmuydu?

İçimde fırtınalar koptu.

Gittin mi onurunla gideceksin;

Bunun adı

Susma ne olur dil! Yaz her zaman kalem sende..

Her KÖŞe BaŞinda NÖbet Tutuyor Keder

Bana artık "elveda"lar yakışır oldu...

bugünlerde böyleyim.. biraz ağlamaklı, biraz yorgun, biraz yalancı..

yitirdim seni ansızın Mayakovski Alanı'nda yitirdim ansızın

Bir bir ayrılırız bağlandıklarımızdan.. Her ayrılış sancılı, acılı, hüzünlü çevreler ruhumuzu.. Zorunlu katlanışlardır hayat, ayrılıklara..

Sevda dahilinde düşünürsek, hiçbir sebep ayrılığı haklı çıkaramaz... Ölüm dışında...

ayrılık

Ayrılık, haksızlığa uğradığını bilip bağıramamaktır hayata...

ellerindeki boşluk

ve ayrılık parmaklarımızın birbirine ilk değişinde başlamıştı

Bir anlık tuttum ve ne oldu ki

Ayrılık kangiren gibidir.. Kangirenn olan yer hissizleşir, acı vermeye başlar.. Vakti geldiğinde de kangiren olan yer alınır.. Ama sen kangiren olan yerini asla unutmazsın.. Sürekli aklındadır.. Yokluğunu hep içinde hissedersin.. Bir anda aklına gelir kaybettiklerin yada kaybetmek zorunda kaldıkların.. Acın artar, yüreğinde bir sızı kalır.. Ara ara nükseder.. Korkarsın ki diğer organlarına da sıçrayacak ve başka ayrılıklar yaşayacaksın..

biz ayrıldık

Sevdiklerimin kimisi az acıtıp içimi kimisi kahredip gittiler dönüşü olmayan yerlere,

Ne Yana KaÇsam, Ne YÖne Baksam

?.27.02.2010...21:30

kuruyan uykusu.

sabrını sınar.. sınıfta kalırsın..

ayrılık insanı bir anda olgunlaştıran duygu

GÖzlerİn Vardi BaktiĞim Heryerde Benle ÇakiŞan,

Bİr İnatti Bİzİmkİsİ

kalkan hangi uçak'ta olduğunu tahmin etme oyunudur..

Hiddet, şiddet, nefret, kasvet, şehvet..

Sihirli bir anahtar tutuşturuyorum

Hiç mi senin çaren ilacın yok

Şaşkın ördek dalgaları, bu ummanda

bunu okuyunca en iyisi sus dedim sukut, sükut et artık... yüregine saglık sn. çağındeniz bana tercuman oldunuz.

Elzemse zaman kaybedilmeden gerçekleştirilmeli.

Ayrılık en zorlu imtihan

ayrılmışlık hali

Alışmak gerek derken bu ayrılığa gülen yüzündeki parlayan gözlerindeki seni düşlüyorum yine...

yatağın sıcacık koynundan

burunlu olan ondan başkası değildir, olamaz da...

?Keşke? ile başlamasın cümlelerin

Ayrılığın olmadığı bir yer varsa ben bilmiyorum ki.. Eninde sonunda bizi bir köşede sıkıştıracak.. Kabullenmekten başka çaremiz olmayacak o an için.. Evimizden, işimizden, sevdiğimizden herşeyden vakti gelince ayrılmak zorunda kalıyoruz.. Hiç ayrılık tatmadım diyen varsa eğer ölümdemi tatmadın derim.. O ayrılıkların en acısı değilmidir ki..

Belki de ayrılık,

Ya gözüm yaşaracak,

"Ayrılığa ulaşsaydık, ona kendi acısını tattırırdık."

Yamanan bir kalbin acılarını sızdırması,

ama asıl soru insan neden bırakıcagı eli tutar? bazen bile bile yangına yürür?

İlk defa geliyormuşum gibi,

hiç bir anı tek başına yaşayamazlar,

hiç olmadık bir yerde..

Sonra seni kaybetmek hemen heryerde

zordur..

Şimdi sensiz "sensizliğimi" noktalıyorum...

Ve.. Gecikmiş nedamet, kamçılayıp arzularını

suç, ölüm...

Çoktan ayağımın altındadır

çoktan

"Sevmekten zor geliyor ayrılık" diyor bir şarkı.. Ne de güzel söylenmiş bir söz.. Onun için ayrılığın acısını çekenler bilir.. Hani boğazına gelir bir şeyler düğümlenir kalır.. Yutkunmak istersin ama yutkunamazsın.. Nefesin kesilir, bağırmak istersin olmaz.. Karabasanlar basar.. Uykusuz gecelerinin katili olur.. Gözyaşlarının sebebi olur.. İçin yanar sürekli.. Kolay kolay sönecek bir ateş değildir.. Bazen parlar tüm bedenini yakar, bazen ince bir sızı kor yüreğine ayrılık kelimesi geçtikçe..

Boşuna mıdır sükunetin dörtnalı

ama sanırım çoğu insan gibi ben de, ayrılığın her türlüsüne alıştım.

desteksiz kalmak demektir ayrılık. yaslandığın güvendiğin duvarın bir anda çökmesi gibi. dengeni kaybedersin düşersin. el uzatan olmaz sana. ya da zaten şaşkınlık içindesin. uzatılan elleri görmezsin. faydası da olmaz zaten o ellerin. dökülen bir harabenin tozu kaplamıştır gözlerini. sonra ayağa kalkarsın. ayrılık biter ayağa kalkınca. bir başınasındır. kimsenin ne umurundasındır ne kimse umurunda. altında kaldığın harabenin külleri omuzunda. kendin pişirirsin kendin yersin. üstünü değişirsin. yeminler edersin kimseye bu kadar güvenmemeye. bir duvara bu kadar emin yaslanmamaya. uzak durursun duvarlardan. ama onlar yine gelir seni. üzerine yıkılmak için.

ekmeğim aşım tuzsuz, anla işte

Ve.. Kapanmıştır şimdilik, kaygının kapısı

İkindi üstlerinde uykuyla olan muharebendir

Gözünaydın... Artık YOK'um..!!

karanlık koridorlarda

ayrılık yüklediğimiz anlamlardır kendi var oluşlarda yaşadığımız süreçlere ki genellikle iç acıtandır.

Gidiyorum...

gözün gönlün bir rahat görsün

Ayrıldık..

suskun gönlüm

ve de ben

Ayrılıkta sevdaya dahildi tıpkı kavuşmalardaki gibi ama ne elem bir şeydi yanındayken ayrılmayı düşlemek her gelişinde gidişine inanmak ve en ezeli ebedi olan bu muamma.

Can Yücel

belki kolay ama

m. mungan

Bir kıristal gibi düşüyorsun ellerimden..

Bir çobanın çeşme başı yalnızlığı

şimdi ise kaçamadım kıskacındayım

bana ayrılık demeyin

Ya saçım ağaracak...

dim avucumda sonra elini

Fakat bazen gideni uğurlayabilmeli yada çekip gitmeyi bilmeli.

orda hep sen varsın nasıl olsa!

Sonra anlarsın ki bu dünya ayrılıklar dünyası.

karanlık kokar satırlarım,

ayrılıklar, büyütür insanı.

Sensiz sensizliği yaşarken, içimde hep SEN vardın!

bulamazsın yolunu,

Gideceğim bu yerlerden

çoook..!!

HİÇ Bİr Şey Yokken

her demi ayrı gri... uzaklığında, en yakına düşmüşsün sanırsın, dendiği gibi...

Şİmdİ Yoksun İŞte

Hatta korkulanın vukuu bulmasıdır.

Dün dünümden ayrıldım.. Bu günümüde yarılamak üzereyim.. Her anım beni terk ediyor bende onları.. O anlar doğduğum andan itibaren birikti ve o kadar çoğaldiki.. Artık beni ne zaman nasıl terk ettiler di bilemiyorum.. Sadece aynalar bana gerçekleri söylüyor..

gelmesin bir daha

Ayrılıklar vakitsiz geliyor yada bizde öyle sanıyoruz. Bütün belirtiler kendini göstermeye başlamıştır. Bizse bir sıradan hastalık gibi görmüşüz. İyileşir diye düşünüp, umursamadan yolumuza devam etmeye çalışmışız. Biz yol alırken ayrılık da bir o kadar yol almış. Kapılarımızı sımsıkı kapadığımız ayrılığın tıkırtısıyla sarsılmışız. Önceleri umursamadan çalınan kapı bizim değildir diye kulak tıkamışız. Müziği sesini son ses açmışız. Adını duymamak için, aklımızdan silip atmak için. Fakat nereye kadar kaçılır ki, yollar biter bir gün, çıkmaz sokakta kalırız. Döndüğün her yer duvar yada dikenli tel. Neyi göze alacaktık ayrılmayalım diye. Ölümü mü? Yalnız ölümde bir ayrılık değil miydi?

azizler ne olur bugün bari susun,

Son cümlende helallik isteyip şarkıları üzme.

tüm sevdiklerimizden

Sahtekar çığlıklarımın suskunluğu...

tutmadığın sözlerini de

Sağlaması olmayan bir yoldur yaşam...

Neden kaynatır ki içimdeki volkanı,

Kanamaya istekli bir yaranın, fışkırarak saçılmaya başlamasıdır ayrılık.

Sitemini değil, sükutunu yolla cevaben

içtiğin kahvenin boğazına takılmasıdır ayrılık :(

kendime isyan ettim...

Ayrılık vakti geldi çattı.

belki... belki belki...

erken bir gülüşe başlarken

Çok zor olsa gerek...

düşersin,

ay ışığına batmış

Tamiri zor yürek yaraları...

Gittiğin her yere götürdüğün ayrılık...

Bırakmıyorum ki, gönülde düşünce olasın, İstemiyorum ki, gözlerde değersiz kalasın; Seni canımda saklıyorum; gözümde gönlümde değil Ta ki son nefesime kadar bana yar olasın!

Çekip gideceğim birgün bu şehirden

Lacivert bir oturuştur kulaklarına...

Ayrılığın korkusu zehretti hayatımı

İncir çekirdeğini doldurmazlarla gün yüzüne çıkan.

o yıl erken gelmişti bahar

Sevmek mesele değil ayrılmakta esas mesele ayrılabilmeyi kabullenmekte...

çek kadife perdeleri de

yüregin parçalanmışlıgının hali

Hesap kitap herc ü merc

benim içim dayanmazken veda etmeye,

Kİmi kimsesi olmayan ömrümde,

Sen zaten bilmesen de..

her yolun sonunu bilseydik adım atamaz olurduk..

Ayrılık;iki ayrı güz.. Birisi gidene.. Birisi kalana..

Ayrılık denınce sewgılı Yusuf Hayaloğlunu anmadan geçemeyeceğim çünku rahmetli HANGİ AYRILIK şiiriyle ayrılığı öyle guzel dile getirmiş ki...

gönül tellerine inceden dokunan...

seni oysa ansızın değil çünkü önce yitirdim avucumda eli-

Ara ara yoklayan,

nereye gidersem orası senin yurdun

Yeri geldi kendimi bile kaybettiğimi hissettim kalabalıklar için..

eski, hep eski anlatılmamışlıktır defterlerin.

elimi tutma,

ayrılıktan yana müzdarip

hiç istemediğimiz sınanma şekli. nefes aldırmayan yanma hali, ruhun derin sızısı

Ama her ayrılığa zor da olsa alışıyor insan, en acısı olan ölüme bile...

Seveni asıl vuran "ayrılık"...

Geceye Vuruyorum Kendimi 2

yüreğimizin uçurumundan yuvarlanmak gibi..

hayat ayrılıkla başlar

yaşadığını bile bile

Ve.. huzurun kapı zili çalmaktadır

Bense Suskun Bİr Gemİ

Hak dediğin, şah damarından da yakındır sevgili...

zmanla kal alışır yokluğa..

Saklan diyorum en bilinmedik kelimelerin arasına.

Satırlar soğuk, cümleler devrik olsa da

Ayrılık, ayrılık...

çünkü aklımdan çıkmıyorsun

İki ayrı kolun ayrık durmasımıydı ayrılık? Yoksa sürmeli gözlerin kan, revan olmasımı? Ayrılığı bile bu zamanda büyük yürekliler yaşar.. Sözleri duramaz içinde, satırlara serin bir su gibi akar akar..

ne anlamı vardı vuslatların...

güzeldir bazen.. ayrılık!!

Veren Allah aldı da doyamadım

yokluğunda titriyorum

hiç düşünmeden can çekişen sevdaya

Devrilmiş dağlarca ter yürütecektir

Gittiğini bile bile ama hep umutla beklemek onu sessizce usulca onu umtla beklemek.

Sıcaklar ayrılığı kapımıza getirip, bıraktı. O kadar arsız ki kovsakta, dövsekde bir türlü bırakıp gitmek istemiyor. Alacağımı almadan gitmem der gibi bir edası var. Ah ayrılık vakitsiz zamanlarda karşımıza çıkıyorsun, hazırlıksız yakalıyorsun. Nasıl bir şeysin sen böyle. Üzüntüden, gözyaşından başka bir şey bırakmıyorsun arkanda. Yıkıntılarında mutlu oluyor musun peki?

Lacivert bir oturuştur kulaklarına

Yabancı tüm sokaklar, caddesi yolları yabancı,

yardan ayrıldım

Ayrılık diye bir şey yok

?Unut? dersin de unutamam; belki giderim,

Bu mektup, belki sonumdur sevgili

Ey ayrılık ya gel ya da git benliğimden ne beni kavur bu kör ateşinle ne de bu yokuşlarda hırpala ruhumu.

Ayrılık öyle bir şeydir ki, ölüm bile temelinde ayrılık olduğu için zor gelir insana... Ayrılık eşyalarını toplayarak ama kalbini yanına almadan gitmektir. Kalp olmadığı için yaşam belirtileri zayıflar ayrılanda, bedeni de zayıflarken. Ne var ki, hayatın kaçınılmaz bir parçasıdır ayrılık; hiç ayrılmayacakmış gibi rol yapsa da insanlar...

Ayrılık kaçınılmaz son; nihayetinde herkesin yolu ölüme düşeceği için her an hazır olunması gereken durum. Tetikte olma durumu...

Bitti işte bir gün daha..

Bu ayrılık öyle yaralar açtıki yüreğimde kırılan her kemiğime rağmen acıyla kıvranarak kalkmayı başarıyorum. Oysa içimde kırılan her bir parçası en derinime yüreğime batıyor.

yüzü yüzünde kalınca buna da ne gerek varsa, neyse işte...

anlamadın,

bazen bir hançer yarasıdır

doğumda ölüme içimde taşıdığım amansız dert, ayrılık!

sanki ölmüş gibi yok saymaktır ayrılık.

garda genç bir kadın beni karşıladı

Seni bulmak ve çözmek bu kadar kolay olmasın..

ölüm ile ayrılığı bir kefeye koymuşlar elli dirhem fazla gelmiş ayrılık ayrılık insanın tesellisinin düşmemesidir varlıkta yokluğu görmesidir

çocuktun,

gözüne kaça toz..

ayrılığa yüz vermek yoktu

Gözlerim azılı bir militan

Ayrılık; yüreğine acıyı gömüp, sevgiden taviz vermeden, umudunu yitirmeden sessizce karşı adımı beklemektir..

o da üzülür mü

Aşım taştan olsun... razıyım..

Gecelerin günüzlere karışması,

Cılız kulaçları kırmaktadır

o günler Çobanyıldızına haber uçurulan günlerdi

ayrılık?

Yakıcı bir kor musun?. Önüne geleni yakıp kül ediyorsun.. Hiç kimseye acıman yok..

Şİmdİ OlduĞun Gİbİ

Yumuşak dokunuşlarını

-ayteni-

yollara düşme vaktidir.

Yıllara meydan okuyanlara, güzel bir ders verir...

ayrılıkk kelımelerın kıfayetsız kaldıgı nokta...

Bİzmkİsİ Bİr YariŞti

yemeği kendinle yemen, yapılan bir espriye kendin gülmen değildir ayrılık.

değerli bir hint kumaşı

ayrılıgı

ayrılık, acı bir lokma olur ilk anda..

Boşaltıyor namlusundan

ama yine de ansızın yitirdim seni

Her ayrılıkta bir kat daha nasır bağlıyor yürek ve bir süre sonra hissedemez oluyor ayrılığın öldürücü darbelerini...

Git diyorum uzaklara..

Ne güzel bineceğin vapuru kaçırmak

karabiber ağaçları, gümüş tozu

Olsun yaralasan da

gelir diye beklediğimde ögrendim üvey olduklarını

Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde

-o çoktan gitti,

Ben bahar istiyorum bahar.

gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar

elzemdir bazen.. şah damarını kesmektense

bilmiyorsun ki

Güneşin doğarken gözlerine dolmaması gibi. Kör olmaktır ayrılık.

Bir gün mutlaka dolanır mı

bir görüntü anlatır bir yolun, bir yoğunluğun ortasında bal rengi kanı

Zarfını içinde sen olmasın

bir de anadan babadan

içildikçe tadından vazgeçilmeyen şarap gibi yavaş yavaş siner içine öyle bir alışkanlık yapar ki ayrı değilken bile ayrılıkta mühebbetsindir.

Mevsimler yine ayrılık türküsü söylüyor

daha nasıl diyeyim ayrılığı?

Ayrılıklarda sevdaya dahil, çünkü ayrılanlar hala sevdalı:

sen hala bu kadar bende iken zor...

Hangi cam kesiği var ki böyle musluk gibi içime damlayan...

ayrılık beni gün gün eritiyor,

peki ya ayrılık?

Allah kimseye göstermesin.

ayrılık sevda imtihanının en zor sorusu

Gözlerimden kaydırılan yıldızlar

çok zor..!!

Biliriz ki kavuşacağız bir gün; bizimkisi sabırsızlığımızın dışa vuran sesidir sadece...

Mutluluk dolup taşsın

Hicran...

Bu yazdığım en sensiz mektuptur sevgili.

alınan nefesin bile çook zor gelmesi, ayrılık..

ve heybesine dualarımı doldurun,

çokayrılıklaryaşadımbenoyüzdenbirleşikyazdımherşeyi

Ayrılık ki acıların en büyüğü.. Dönüşü olmayan bir yol.. Gitmek istesen gidemezsin görmek istesen göremezsin.. Herkesin canı istediğinde gidip geleceği bir yer değil.. Uzak diyarlardan bir diyar.. Özlem denizlerinden bir deniz..

Hissedersin yüreğinde yüreğimin sesini?

her an ötekisiyle birlikte, herşey onunla ilgili

çünkü ayrılık da sevdaya dahil

Bu kadar zor ve çetin acının sindirilebileceğini düşünmek bir azap vermiyor mu?

İsterse yalan olsun...

ayrılız

yüreklerden arınmışlıktır

, Umutsuzca

Her an her saniye bir şeylerden ayrılıyoruz.. Ya farkında oluyoruz yada olmadan.. Olduğumuz zamanda acı gerçekler yüzümüze çarpıyor bizi bırakıp gidenleri yada gittiklerimizi..

Moskova bahtiyardı bahtiyardım bahtiyardık

Ayrılık bile gurur duyacak seninle..

o mezarda gerçek ölümünü beklemektir gün gün...

aşklar büyümekle başlar küçük kentlerde

Ayrılık sevdanın türbesidir.

Ve kaçınılmaz son ayrılık:İyi de madem herşey bitince oluyor bu ayrılık o zaman neden bu kadar acıtıyor?

, Bıraktığın yerdeyim

bir düş görüyorum içinde sen yoksun

mevsimine kapıldığın kişinin bahçesinde açabilecek bir çiçek olmadığını fark ettiğin an dır. Hayatın hüzünlü anı...

ellerindeki paramparça geçmişin sığ bir gövdesidir yolun ortasında

Ve sonsuzda dır vuslat.. Sonsuza uzanabilenlerde.. Zıtlıkları sonsuzda eritebilenlerde..

Bilinmeyenli denklemler gibi zor çözelim seni.

"Haklıysan gidecek, gitmişsen dönmeyeceksin.."

ayrılık nefsine kılıcı çekip

ayrılık benim yüreğimde.. seninse, gözlerinde.

Epeydir geceye vuruyorum kendimi

Ayrılık diri diri mezara gömülmektir

ne demiştik en son?

ayrılığı bile yaşayamamak var bi de..

yakın olması

Ama ayrılık deme bana.

Çölümdeki suyum da kurudu.

Ayrılık yine mi çıktın karşıma? Sobeledin yine beni en kuytu yerde. Saklanmıştım, bu sefer beni bulamaz derken?Yine sen en acımasız ve yalın halinle. Uzak diyarlara yolculuk yaptın diye sevinirken. Yine sen..

Hangi ayrılık var ki böyle diş ağrısı gibi durmadan zonklayan

Hiç yaşamamışsın gibi...

kavuşmak nasıl olmaz, madem ki ayrılık var..?

Sensizliği hak etmemiştim!

kanayan avuçlarına aldırmadan, kanırtmaktır kalbinin kabuk bağlamış yarasını..

elimin yanından.

Ayrılık=hüzün

Ya da sürü dağda bayırda

Ayrılığa çaremi oldu

dunu bugunu tekrar yasayamamtırr:S

İnsanı büyütür...

Hayal kırıklığı,

En cömert halinde bile ısıtmayan yakmayan güneş.

Unutmak istemiyorum ve sana bir an önce kavuşmak için gözlerimi kapatıp kalbimin huzuruna çekiliyorum. Kim dokunabilir artık bu düşümün sabırsızlığına. Koy verdim avuçlarımı koltuklarıma artık bütün kapılarım düşlerime açık.

nefessiz kalmak..

Menzİlİmİz Bİle Yoktu

Sise atılan tek kurşun

Sanki tüylerin gece karanlığında ürpermesi gibi. Yanlızlık can dostu, kol kola gezerler. Ayrılık, isteksiz yaşama sanatıdır.

söylemiştim,

Aşinaya yabancı olmak,

Parmaklarına..

hayalleri de beraberinde götür

acıyı dindirmektir...

bu duruma alıştığımı kendime kabullendirmek için çetin savaşalr veriyroum,

peki ya ayrılık;onu sormayın işte...:(

Gittin mi büyük gideceksin!

Yalan değilse de?şiir!?, falan sandın?

kuruyan su.

Daha başlangıçlarda gizli ayrılık,

gidenin bıraktığı hüzünlü birkaç kelime..

başka yöne bakmaktır..

saçları saman sarısı kirpikleri mavi

sadece yasayanın yandıgı bir atestir..

Alnımdan dökülen terlerimin, ölü hücrelere geri dönüşüdür ayrılık. Satırların çıkmak istemezcesine kaçışıdır beyaz kağıtdan.

Tutmak istedim ellerinden

Ayrılık; kalmak isteyipte gitmek zorunda olduğun anların bekleme nöbetçisidir. Yüreğin yapma dese de yarin sana GİTME dese de gidişlerinin seyircisidir ayrılık...

Ben hayal ederken; Sen, uyuyan sandın?

belki bir dinlencedir, günümüzün amansız ilişkiler çeşmekeşinde, bir moladır belki

Ayrılık zor vesselam.. Söylenecek kelimeler o kadar çok ki.. Ama çaresi var mı yada hangi söz, kelime çare bulur.. Merhem olur, bilinmez işte orası.. Muamma..

en usta hırsız hayattır biliyomusun verdiği giçbir sözü tutmaz hayallerin var ya gider zaman içinde o hiç aldırmaz, yıldızlı bir gece gibi ldatır seni sabah bırakıp gideceğini duyurmaz ve hayat öyle hırsızdır ki seni senden çalar haberin olmaz... ayrılıklar büyütür hayatı hayat ta seni...

Gitme deyince kaldınmı ki..

en güzel köprüden atlamaktır ayrılık..

ayrılık ateşten bir ok

Saatler bir başka tik-tak diyor.

hiç olmadık zamanda..

Benim acılarım vardı senden sakladığım,

Yoksa kalbin sevgiye oruç mu?

Unuttuk desek de bir anda karşımıza çıkınca tekrarlar bir ur gibi.. Bizi yer durur, hiç durmadan..

ve gökehli tutamadığım ellerden bugün siz tutun,

Peter Abelard

bilmem nerede hata yaptık?

alışmaya çalıştıkça,

Ayrılık

Ayrılık her bir dertten yaman ayrılık...

yanında ki, minik yüreğe sımsıkı tutunup da..

o değildi elbet

ne zor gelirdi

kusurları görmeye... Çarpık bacaklı olan, koca kafalı olan, yamuk

Ayrılıkla ilgili veya da bir ayrılığı anlatan bir şiirim vardı; o geldi aklıma; onu yayınlayım burda müsadenizle.

Ayrılık anında alınan kurşun yarası bir kaç adım öteye varınca yıkıyor insanı yere...

ayrılık başka bir anlam katar insana başka bir olgunluk

ayrılanlara?

üşütür uzaklıklardır ayrılık..

Ayrılık ki iki küçücük yüreğin anlam veremediği.. Sadece bakakaldığı.. Sorup da cevap alamadığı ayrılık..

Ayrılık..

Ne kazandırdıki bana

yürüdük güneşin altında karları çıtırdata çıtırdata

Lakin iki farklı şey artık bir bütün oluşturmuşsa işte o zaman ayrılık canını yakar o iki parçanın da...

bir tren yolunun

mahmur uykularda

Gözlerimin gözlerinde kalması.. kapansa da kapılar, inse de perdeler hatırlamak en büyük sermayesi gönlümün..

kah bir vapur arkasındaki hüzünlü bakış.. kah bir gece boş sokaktaki üşüme hissi.. bazen "beni kör kuyularda merdivensiz bıraktı" diyen seste isyan, bazen "nefes alamıyorum" diyen seste çaresiz kalışın.. bazen de yoksulluk ve ölüm ile bir tutulan..

Sahtekar çığlıklarımın suskunluğu

perde perde insin zaman,

Ve.. Dudaklarımdaki yarım tebessüm

Belki,

alışkanlıklar arasında, bir derin.. bir sessiz sızı..

solunda ki koca bir boşluk.. aynı zamanda da nefes aldırmaz ağırlıktır..

Bazen kolay gibi göründüm ben sana.. Aslında öyleydim.. Herşeye, herkese hayır diyebilirdim ama bir sana lafımı geçiremezdim. Acizliğimden! Yoksulluğumdan! Kimsesizliğimden!

Neresi ayrılık bizde, neresi ölüm.. İkiside cesur yüreklerde aynı kefededir. Zarf bekleyen ellerin, gözyaşı ile ıslanmasıdır ayrılık. Hapishanelerde parmaklıklara son gücünle sarılmakdır ayrılık.

Ok Gİbİ Çikardik Yayimizdan

uçurumdur gözlerinde.. ayrılık..

Tam da bunları yazarken kirpiklerime su kanatlı bir kuş kondu. Nasılda özlemişim..:(

Sen?i bunca seven varken, hala kaçarsın,

Ayrılık nefes alamamak gibi bişey.. Çaresizlik, derin bir sessizlktir.

Ayrışamamak vardır bir de...

Çok sevmişsinizdir bir zamanlar, hem de çok. Hep o çok sevdiklerimiz canımızı en çok yakmışlardır. Çok acı çekmişizdir, ama zaman en ii ilaç olmuştur yaralarımıza. Evet evet hiç unutamam dediklerimizi unutmuşuzdur. Ayrılığa da acısına da aşina olmuşuzdur zaman sayesinde..

Dönüp dolaşıp yine kendime yol alışımdır ayrılık..

kırılan ümitlerim yeşerir elbet bir gün

Olsun be, olsun

azizler bugün yeni bi şarkı tutturun,

seninkide laf olsun işte. yooooook, öyle zannettiğin kadar üzgün değilim,

Pişmanlıkların ateşi ısıtırken odayı

en son 5 temmuzda yazmış olduğumu görünce, fazlasıyla ayrı kalmış olduğumu da farkettim bu konudan.

Ayrılık insanın yüreğine konan bir kor parçasıdır.. Hiç bir zaman sönmez.. Tam söndü derken, bir anda parlar.. Varlığını hissettirir. Ben burdayım beni unutmayın der gibi..

o zaten binbir surat

Alev gözlerini bana çeviren ne ola ki?

Dalıp dalıp giderim bulutlara.

Derin bir kuyu ayrılık.. bakmaya göz dayanmaya gönül ister.. gittikçe zifirileşen geceler gibi kayboldugum boşluk..

Ayrılık;

ayrılık, zor zanaat...

N. F. K

Ayrılık;en zoru...

Haklısın Çağındeniz, kaybetmeyince elimizdekilerin değerini bilemiyoruz.. Gidenler gittikten sonra ahlar çekiyoruz ama bu seferde geç kalmış oluyoruz.. Sevgimizi anlatmaya yada kırdığımız, üzdüğümüz her anı düzeltmek için..

Hep yürepimizde durdukça

Parmaklarına...

ayrılık canından can götürüyo... bi de mecburi ayrılıklar hiç kaldırılmıyo 4 göz yaşı karışıp bilinmezlikte sürüklüo

beli karınca belinden ince

Seni göğsüme sarıp da uyuyamadım

Boşuna mıdır sükunetin dörtnalı...

... Bitsin bu özlemler,

?Kendine iyi bak?, derken ezilme,

güneşimin en canlı renkleri mi solan..

Pamuk şekeri alınmış çocuklar gibi kalıyoruz ortada, yapayalnız.. Şekerin tadı acıya çalmaya başlıyor ağzımızda bir anda.. Bu acı sanki zehir gibi damarlarımıza işliyor.. Sanki bizi yavaş yavaş öldürmek ister gibi.. Söylesene ayrılık panzehirin var mı?.

sen ve ben olmayaca artık lugatımda

buralar soğuk, ayaklarım hiç ısınmıyor.. içim üşüyor, mesafeler soğuk..

Pervazına tırmanan sarmaşık

Kalbinle düşün bir kere; sevdiğim kalbinle?

ayrılık onu yüreklere sor

bir uçurumdan, sırtında paraşütle, özgürce, süzüle süzüle bir atlayış yapıp, paraşütü açmaya yeltenince paraşütün yerinde olmadığını gören paraşütçünün bunu farketmesi ile yere çakılması arasında, içinden geçen

sıyrılmak

ayrılık ruhun bedeni tekedip gitmesi sadece bedenen var olmak. sadece tek kişilik sevgide arkana bakmadan kaçmak.. koşmak sonsuza..

sevdadan gayrılıktır

Yalan da olsa, kalsana.

belki

kavuşma hali...

Ve işte yine

yüreğin ;ayrılık sonrası bambaşka hallere bürünür de, şaşar

Ayrılık işte...

sıladan...

kavramlar tezatlarına mecburdur açıklanmalarında.

İliklerime işleyen, ıslatmayan yağmurlar,

Faydası yokki her yanı olsa da kalabalık

Neden yazdırır bu şiiri, bu serenadı?

Kavuşmayan ayrılığı ne bilsin...

son istasyonun

ayrılık kavuşmaktır

Ayrılmak kolay değil dostum;

ürkek adımlarla yürümektir

Ayrılık; kavuşmaktır bir sonrakine

Sen?i sevmek ya da söylemek, suç mu?

Geceye vuruyorum kendimi epeydir

Yürekten kan sızarken, acısından isyan etmeye başlar insan sevgiye, aşka...;kan kaybından şoka girince de tatlı bir uyku basar... Uyur.. Bir ihtimal uyanır yürek yeniden, belki son vurgunu olur bu ayrılık...

Ve... huzurun kapı zili çalmaktadır...

nin sıcaklığını senin sonra elinin yumuşak ağırlığını yitir-

tuttum elinden yürüdük

yalnızlığa boğ beni

Beraber yürüdüğümüz yolları hala yalnız yürüyememekmiş,

Ayrılık istemek o kadar kolaymı, kocaman 2 yılı silip süpürmek kolaymı peki, yaşanmış bu kadar güzel günleri unutmak zorrrrr ve zorrrrr COŞTUM galiba istersen bu yazdıklarımı boş verip gülebilirsin.

korkularım

hep yenilmiyorum, bazen de alt ediyorum :)

huzursuz uykulardır..

bana günahtır

Ayrılık olması gerekendir. Hatta ayrılmadan önce ayrılmalı, olayı önceden kafada bitirmeli. Çünkü ayrılık olması gereken bir mecburiyettir.

bi seher vaktiydi, vuslata terketti yerini

uçurumdur söz'lerinde.. ağır ağır gider ayakların da.. görmezsin düştüğün dipsiz kuyuyu..

Martıların çöl kumu eşelediği hiç görülmüş mü

Lime lime yüreğim, her limesinde Sen?

Ayrılıklar çalıyor her an kapımızı. Kimi gümbür gümbür geliyor, kimi sessizce alıp götürüyor. Farkında olursan ne ala, olmazsan ne yazık..

ben ölmeden ölemiyor...

ANLAŞILMAYAN ŞEYLER

ya seversin yada sevmez... bugün var olanı başka sevgiyle değiştirebiliyorsan hiç sevme.. her ümit doğru yol değil

vuslatla ayrılık arasında salınan bir duvar ustasının çekülü gibidir hayat. umutlar ve yitirişlerle örüyoruz işte hayatımızı.

Ayrılıklara alıştık mı yada alışabildik mi.. Her gidiş bizi nerelere götürdü.. Ayrılıklar bizi ulaşmak istediğimizi noktalara ulaştırabildimi..

Kimbilir belkide her ayrılık bir vuslatı barındırır bağrında..

AMİN YAŞAYANLARIN DA ACISINI DİNDİRSİN KISA SÜREDE...

Tırnaklarına..

Kendine bile...

Şakaklarına...

sözlerini yutmak, nefesini tutmak..

Kayalara çarpan dalgalar misali..