felsefeden ne zaman medet umsam her zaman dehlizlere düşerim. çıkabilmek için de neden? sorusuna nesnel bir yanıt ararım. oysa cevap herkesin kabullendiği doğrular değil, adına yanlış dediğimiz tabuları yıkma korkusundan tamamen uzak kendimden emin olduğum tanrıdan cevazlardı. beni yaratırken bu evren neden vardı? mutluluk nehir gibi akarken, bize bir katresi niçin düşmez?

Adını çok duyduğum bu kitabı sonunda bende aldım ve okumaya başladım.

Felsefe bizi teselli etmiyor anlaşılan :)

Nietzsche

Okumaya da başladım.

İnsan ve Tansiyon

Paylaşmak istedim, çok mutluyum :)Sıraya koydum kitaplarını bu genç adamın.

üniversite ders notları olsun, yazarların sükse yapan kitapları olsun hiçbirini bu hayatta uygulamaya sokamadım. hayatı tam manasıyla çözmeye çalışmanın cefasını bir başıma kaldığımda anladım.

Ben de bugünlerde bir kitap okudum ve hayatım heyecanlandı. Çocuk sahibi olmam miladından önce Tubitak yayınlarına sarmıştım en son. Ama çocukla birlikte okuma eylemim kızımın büyümesiyle ters orantılı değişti. Canlandırmaya çalıştım okuma isteğimi. Eskiden beni sarsan eserlere göz attım ı ıh, tavsiye üzerine okudum, yok!

Fuar öncesi bu güzel öneri için teşekkürler.

Ama oldu, sonunda o kıvılcım yeniden alev aldı :)) Alain de Botton "Felsefenin Tesellisi". İnsanın kafasındaki darmadağın düşünceleri toparlayabilen, günlük sıkıntılarımıza felsefe yoluyla teselli vermeyi amaçlayan akıcı bir kitap.3 gündür daha mutlu ve anlamlı hissediyorum kendimi. Darısı, benim gibi paslanmış kitap kurtlarının hepsinin güzel başlarına...

Hayattaki en güzel şeyin üzüntülerini, acılarını, hayallerini, düşüncelerini, mutluluklarını paylaşabileceğin dostlarınla iletişimde olabilmek olduğunu düşünüyorum. Ne mutlu dost bulabilene ve dost olabilene...

Hayır sizinle iyi bir felsefeci olmadığımız ortak noktamız. :)

Bence 11. sınıflar kitaptaki hayat derslerini özümseyecek yaşam tecrübesinde sayılmazlar. Kim hayatın başında ders alır ki :))Genelde kafamızı duvara vurur, sonra hasarı onarma yoluna gideriz, değil mi?

felsefe terapisi mi? evet.

aynı dertten muzdaribiz. :)

Mutluluğun Mimarisi de çok akıcı çok güzel bir kitap. Benim gibi Gotik, Barok, Klasik kavramlarından bihaber olanlar için bile çok akıcı bir kitap. Etrafıma, mekanlara, eşyalara bakışımızı yeniden gözden geçirme isteği uyandırıyor... Tesellinin hemen devamında :))

Bu kitabı felsefe okuyan bütün 11. sınıflara okutmalı..

"Yüksek dağla buz içinde gönüllü yaşamaktır felsefe"

Üç kere okudum ama hiçbişey anlamadım yazdıklarınızdan bilgetonyukuk :) Ama şu kadarını söyleyim, ben okuduğum kitaplardan, dinlediğim müziklerden izlediğim filmlerden çok etkilenirim, damarlarımda akar resmen ve ben bunu hissederim... Sonra geçer, bana bıraktığı vitamini ya da zehri kullanırım muhakkak bazen kökenini bile unutarak . Yalnızca insan yalnız değil bu hayatta, herşe "yalnız". Ama mikroskobik olarak bakarsanız tabii ki, oysa herşey koskoca bir bütünün de parçasıdır aynı zamanda, o olmadığında gediği kalır. Bütüne faydası oranında bir zaman sürer açtığı gediğin kapanması. Cüzdanınız kaybolduğunda belki daha güzelini alır hemen unutursunuz, ya da nereye bakarsanız bakın ondan güzelini göremez ve başkası için saçma olan bu gediği bir türlü kapatamazsınız. Nerden çıktı cüzdan diyebilirsiniz :) Benim cüzdanım çok özel ve hediye, kaybolursa diye şimdiden nereye gitsem bakıyorum ama bir benzeri bile yok :)

Siz de mi cüzdanınıza tutkuyla bağlısınız :))))

Kitap bugün itibarıyla elimde..

bir de şu var: "prozac'ı bırak, platon'a takıl."

-"İnsan kainata hakim bir varlıktır" diyen felsefe öğretmenine, öğrencilerden birisi şu cevabı vermiş,

Orhan Pamuk' un "Yeni hayat " kitabının ilk cümlesi unutulası değildi:Bir gün bir kitap okudum ve bütün hayatım değişti...

İnsanın sıkıntılarını giderme konusunda bir takım arayışlar içerisinde olması aslında hep varola gelmiştir. Çevremi gözlemlediğimde birtakım çıkış noktaları bulan arkadaşların var olduğunu görüyorum. Kimi yogayla hayatın anlam kazandığından, kimi doğayla başbaşa kalmaktan, kimi de öğrencilerine kendini adamaktan vs vs bahsediyor. Ben mutlak manada olağanüstü ve mükemmel kelimeleriyle tarif edilebilecek bir yaşantının var olabileceğini düşünmüyorum. Hayatın kontrolü elimizde olmadığından olacak çok uzun soluklu mutluluklar yaşayamıyoruz. Mutlu olmuyoruz anlamına gelmiyor bu elbette. Demek istediğim anlık duygulanmalar yaşıyor; kimi zaman mutlu, kimi zaman mutsuz hissediyoruz kendimizi. Bazen yalnızlık hoşumuza giderken bazen nefret ediyoruz kendi başımıza kalınca yaşadığımız o geçmek bilmeyen saatlerin yıkıcı etkisinden. Çıkış arayabiliyoruz ama. Güzel olan da bu. Beynimizde ya da yüreğimizde çalışan bir pusula var ve bize yön veriyor adeta. içimizden gelen bir ses bize çıkışı gösteriyor kimi zaman. Bazen tek başınayken ve yalnızlıktan boğulacağını düşünürken çalan bir telefonu açınca duyduğumuz ses hiç de yalnız olmadığımızı hatırlatıyor bize.

Özendirmek gibi olacak ama haftasonu kitap fuarının altını üstüne getirirken, söyleşiden imza kuyruklarına yetişmeye çalışırken!!:)kitabı aldım. Sanırım diğer kitapları da edineceğim. Tekrar teşekkürler.

Hocam bir başlasanız haftayı bulmaz biter. Çok akıcı bir dili var. Ben şimdi "Mutluluğun Mimarisi" ni okuyorum. Şu saatte :) Desem mi ki :) Yok yok orijinal yazılı soruları hazırlama konusundaki inadım yüzünden kaldım bu saatlere :)Kitabımı okuyacak çook gereksiz zaman buluyorum. Hala içim sevinç dolu. Ne güzel, eskisi gibi aşkla okumak...

-"Tansiyonuna bile hakim olamayan insan, kainata nasıl hakimdir?"

öğrendikleriniz di'li geçmiş zamanda kalmaktan öteye geçememiş, belkide pozitift olmaya çalışırken bünyenizde var olan duygularada gem vurarak benliğinizi bir başkalarına emanet etmişsinizdir.