Mest-i müdam olmuşum çağırırım dost dost

Gerçek dost, onu unutanı unutmayandır.

dostu unutmak ne mümkün canımdan çoksevdiğim dostum canı yaktı beni yerden yere vurdu sözleri bi tokat gibi davranışları bi kamçı gibi saplandı gönlüme ama dostumu yinede affettim rabbime de affetmesi için dua ettim..

sonra bir gün gelir artık karşılaşamadığımızda, konuşamadığımızda çoğunu malesef unuturuz, hatta onlara dair hiç bir şey kalmaz bizde o derece

Dil oldu pare pare çağırırım dost dost

Yazılanları okumak çok güzeldi; bana Pir Sultan Abdal'dan türküye dönüştürülen iki dörtlüğü çağrıştırdı:

Eski dost aşkın vuslatına ererken erişemediği dost gönlüne hangi isyanlar faide verir dost ararken dostu bulamazken...

Nizami, dost rahatlık veren bir merhemdir derken ben bu merhemin gönlümde açtığı yaraları iyileştirecek merhemlerin derdindeyim.

Ama ip varmadan varamadan gelip dostun gönlümdeki hayalini boğsa da öldü diye bu yürek ağıt yaksa...

Hangi deniz kaldırır yakıp da savurmak istediğim dost küllerini :(

Bakıp cemal-i yare çağırırım dost dost

abidir abladır belkide anne baba arkadaştır

gözyaşıyla yoldaş olmalı

dostum seni çok seviyorum uzaklarda da olask aradan kocaman yıllar kocaman bir hayat ta geçse hayatımıza başka başka insanlarda gelse

o dost olup yüregimize oturmuştur

ne yazıkki dostluklar ve arkadaşlıklarda en önemli değer yargıları olan saygı ve güven unutulmuş durumda..

biz yine karşı karşıya geldiğimizde suskunluğumuzla bile birbirimizi anlıyacağız

yanmak yakınmak

Dost için ağıt yakmaya gerek yoktur, dost olan bakıştan bile anlar zaten... uzaktaysa da eğer ve hala dostsanız, yine ağıt yakmaya gerek yoktur, çünkü mesafeye rağmen dostluğu devam ettirdiğiniz ve bu da sağlam bir dostunuz olduğunu gösterdiği için sevinilecek bir durumdur. Eğer dostluğunuz bittiyse ne kadar ağıt yaksanız azdır, çünkü dost öyle kolay bulunmaz...

gidişine

neden ben yazamıyorum

dostluk duygusu apayrıdır ve onun için ay değil belkide sen yaşadıkça, var oldukça o da var olacaktır çünkü gerçek dostlukların her zaman kalbimizde, aklımızda izleri kalmıştır unutmak mümkün değildir

Bir gün kara toprak örter üstümüz

atomkarınca, bence sessizliği paylaşmak dostluğu çok özel kılar. konuşmak kolay, ağlamak, gülmek, bağırmak kolay ama susmak zordur; bazılarına korkunç gelir sessizlik. ben sessizliği severim. çünkü asıl o zaman farkına varırım birçok şeyin.

Gülünü dererken dalını kırmış

bende bunu biliyorum bunu söylüyorum:)

haftanın ne önemi var?

Çürüdür hey benli dilber çürüdür

İzine süremem mecalim yok. Kapı kapı gezsem kapılarda izin yok. Çaldım kapını vefan yok. Daldım gözlerindeki derdin havuzuna hayatta boğulurken, yüzemezken...

Beni benden aldın adına dostluk yalanını yapıştırdın. Şimdi kendimi başka dostta bulamıyorum içimdeki senden kurtulamazken...

bizi dost bilip yanında oturtmuştur

bende benim için hayatımın en önemli köşesinde duran dostum için yazmak onu anlatmak istiyorum

Onsuz geçen her anda gönlüğümüzün hasret günlüğüne unutmayı ve unutulmayı yazamayız, dosta attığımız o yürek ipi uçurumda bir o yana bir bu yana mecnun gibi sallansa da...

İyi ki tutmuyoruz, iyi ki durmuyor aklımızda.. iyi ki unutuyoruz.. iyi ki estetik dikişler var.. yaralarımızı kapatıyoruz..

İyi ki hatırlıyorum, unutmuyorum; çünkü ben anılarımla yaşıyorum. Ne üzüntüleri ne de sevinçleri unutturamayacak zaman. Hatırladığım kadar yaşarım, unuttuğumdaysa ölürüm...

yıllarıyla aylarıyla günleriyle ölçelim

bir dostun

şimdi o uzakta

o zaman bende,

Buğday gibi ekmeğe dönüşen bir şeydir dostluk doyurgan ve emekle şekledilmiş.. Ayrık otları çevrelemiş bir hayatta, her yanılgının sonunda daha kabuklaşmış yüreklerin seslemeleri bile farklıdır dost kelamını artık varın siz hesab edin kaç zaman yakıldığını ağıtların ve öğrenin zamanda tartıya vurulmazlığını hasretin..

dosttan olan

Büyük Allah dostu Mevlana ile aynı ilde yaşayan sen ondan bir nebze dostluk adına ilhamlara bürünebilseydin..

Yılları saydım, ayları saydım, haftaları birbirine umut eliyle bağladım, günleri onsuz lugatten çıkardım. Yaptığım hesaplara küsür oldum, yuvarlandım. Günahlara kusur oldum, dillere dolandım dost adımı duysun diye sonsuz sağırlıktayken...

Bir dostun ağıtı bir ömür yakılır; ama acıtmaz, hatırladıkça mutlu eder. İyi ki tanıdım seni dostum...

Kurudur hey benli dilber kurudur

ötelere de dost kalmalı

Çok şükür Mevla'ya gördük dostumuz

dostluk dünyada olan ama dünyaya a it bir şey degil ki

ve günün birinde onlarla karşılaştığımızda dünya bizim olmuş kadar seviniriz sarılırız sıkıca sanki hep görüşüyormuş gibi

gözden olmalı

saatin, yılın,

Dost ıraklarda başka dostlar ararken uzak diyarların vefa durağında eski dost soğukta, sıcakta hep onu bekler..

hayatımız boyunca o kadar çok insanla tanışır ve kaynaşırız ki saymak ne mümkün

offf yaaaaaa bende güzel kelimeleri bir araya getirmek istiyoırum bende insanın dudaklarıunda tebessümler bırakan kelimeleri bütünleştirmek istiyorum

Mevlana der ki: "Dost matematiksel olmalı; sevinci çarpmalı, üzüntüyü bölmeli, geçmişi çıkarmalı, yarını toplamalı, kalbinin derinliklerindeki ihtiyacı hesaplamalı ve her zaman bütün parçalardan daha büyük olmalı, işi bitince seni bir tarafa atmamalı..."

Korudur hey benli dilber korudur

ve ben onu çok özlüyorum

yıllar yetmez aylar yetmez günler yetmez

her şey geçer, her şey yerini alır. durgun sular arasıra dalgalanır.. sanırız, bazen, bir an, her şey zıtlaşır.. deniz kenarında olması gereken taşları denize alır-kumları sahile bırakır.. bir an her şey bitti sanırız ve hiçbir şey düzelmeyecek..

bulmuşsa dosttu

Ah o ip bir varsa ya karşı tarafa...

offf yaaaa...

banada sesszilik herzaman çok fazla anlam barındırmıştır içinde

Dostumu neden kaybettiğimi yıllardır bilmesem de gerçek dost olduğumu bilmekle kendi ruhumu şereflendiriyorum.

Dost her başka dost aradığında eski dostun yüreği yanar, gözyaşı ateş ateş gökyüzüne akar. Eski dost yanar yanar dost ararken dost bulmazken...

halbuki en olmaz dediğimiz acılar biter, kapanır. kimin bir gün, kiminin yıllar alır.. mutlak bir gerçek var ki, zaman her şeyi onarır.

Ayrık otları buğdaylık taslamada diyordu Nietzsche bir yerlerde hatırlamıyorum kitabı ama söz özeldi..

onları dünyanın

Dostun bahçesine bir hoyrat girmiş

unutamadıktan sonra

Aşkın ile dolmuşum zühdümü yanılmışım

her daim Mevlana nın tanımladığı dostluklarla yani matematiksel dostluklarla karşılaşmamız dileğiyle:)

yürekdeki yanışı duymalı

ne yıllar ne aylar ne günler yeter ona

Hasret uçurumu girdiği zaman dostlar arasına yıldızlarla vuslat köprüsü kurmaya hazır bir gönül taşırsınız dostun adıyla atan. Bu köprü yürekten yüreğe olur ve ipleri iksirlenmiş gibi hiç kopmamacasına sağlamdır, yani biz sağlam sıfatında görürüz o ipi. Türlü şeyler yüklenir dostun gönlüne varan ipe.

Dosdoğru dost bulamadım senin gibi, dost bilip sevdiklerim düşmanım oldu, dosdoğru dost bulamadım senin gibi, seninle güzel günler oysaki dün gibi hayal gibi. :,(((

Bir dost olamadım, gün akşam oldu...

bir dost oluşun gidişine

dostun agıdı bitmez...

uzaktan dır yakındandır ötedendir beridendir

Peki bu ağıt ateşi ne kadar yansa yansa da yandıkça sönmeye susmaya çalışsa?!?

yürekten olmalı

dostumla hiç konuşmadan saatlerce yürürdük ama biz birbirimizi anlardık

Bu meydanda serilidir postumuz

ama bazılarını yıllar geçse de aradan hiç bir şekilde konuşma fırsatı bulamasak da kalbimizin, aklımızn bir köşesinde hep onlardan bir parça vardır

bir dostlugun gidişine

ben birbuçuk yıldır yakıyorum o ağıdı ama duyan var mı? yok malesef. duysaydı zaten ağıt yakıyor olmaz inci saçar olurdum :(