Halbuki ne Hz. Mevlana ne de Yunus Emre onların iddia ettikleri gibi Hümanist idi. her ikisi de Allah'a İman etmiş, haramlardan kaçınıp, helal işlere tevessül etmiş, takvalı insanlardır. Zaten Mevlana'yı Mevlana, Yunus Emre'yi de Yunus Emre yapan sır buydu.

Batı Hristiyan dünyasında "Aydınlanma Çağı" olarak nitelenen asır, din ve din ile alakalı tüm değerleri inkar manasına geliyordu. İnsanın kurtuluşu "aydınlanmacı filozoflar tarafından "Allah'ın ve kutsalın inkarına dayanıyordu. Friedrich Nietzsche'nin ifadesiyle; İnsanın kendini aşıp, üst insan idealine ulaşması için tüm kutsalı reddetmesi icap ediyordu. Ona göre insanın kurtuluşunun tek yolu bu idi. "Tanrı öldü" derken o, sadece Hristiyanlığın Tanrı anlayışını değil aynı zamanda Tanrı mefhumuna yer veren bütün inançları reddediyordu. Ortaya çıkacak inanç boşluğu ise bir şekilde doldurulmalıydı. Bu nedenle "insan" kavramı ön plana çıkartılarak, herşeyin insan için olduğu, insanı bağlayıcı herhangi bir ahlak ya da din kuralının manasızlığı üzerinde duruldu. Böylece en yalın ifadesiyle "İnsana tapma fikri" ortaya çıktı. İnsan mahsülü olan bu çakma dinin ahlakı "Hedonizm" oldu. Bu şekilde insanların fıtrata aykırı biçimde hayat yaşamasının önü açıldı. Böyle ucube bir düşüncenin Müslüman toplumda kabul görmesi mümkün değildi. Bu nedenle yumuşak bir geçiş dönemi hedeflendi. Bu yüzden doğrudan değil dolaylı biçimde inkar manasına gelen "Deizm" inancı benimsendi. Deistler, Allah'ın varolduğunu ancak hiçbir şekilde insanların işe karışmadığını ve karışamayacağını iddia ederler. Böylelikle işledikleri rezilliklere "Allah'ın karışmayacağını, herşeyin insan için olduğunu iddia ederler. Amelsiz hatta İmansız da mutluluğun varolduğunu düşünürler. En ufak bir eleştiri karşısında Mevlana'nın, Yunus Emre'nin Humanist olduğundan dem vurarak "tereciye tere satmak kabilinden bir gayret ile onlar gibi olmamaızı bize tavsiye ederler.

HÜLASA; en basit ifadeyle "İnsana tapma ve insanı yüceltme" olan Hümanizm bizim inancımıza yabancı ve aykırı olan bir kavramdır. Ahlakı "Hedonizm" Tanrı inancı "Deizm" olan bir kavramın acite edilerek İslam'a uygun bir düşünce olarak takdim edilmesi ve bu amacı toplumda yaygınlaştırmak için simge isimlerin isitismar edilmesi; üzerinde önemle durulması gereken bir mesele olarak karşımıza çıkmaktadır. Rabbim bizleri sapkın düşünce ve fikirlerden korusun...

Mevlananın Yunusun takvalı insanlar olduğunu bilemeyiz farzı mahal olduklarını varsaysak bile bu beni pek ilgilendirmiyor ve bu durum Yazdıkları eserleri doğru kılmaya yetmekle ilgisi bile olamaz.

hümanist olmadıkları konusunda sana katılıyorum.

"Mevlana, Yunus Emre Hümanist idi" sözünü hayatımız boyunca en az bir kaç kez işitmişizdir. Genel olarak bu sözü dini hassasiyeti olmayan insanlardan duyarız her ne hikmetse... İşlemiş oldukları günahlar eleştirildiği zaman hepsi birer Yunus Emre, Mevlana aşığı olur... Onların insan sevgisine atıfla "Humanist" kavramını kullanırlar. Oysa ki, "Hümanizm" kavramı, art niyetleri gizleyen bir maske ve aynı zamanda "seküler anlayışın" bir ürünüdür.