Kirpiklerimden süzülen bir damlayı saklayamayan,

bir yudum gönülden bir dize

<i>sanada</i>

Anlam bulamamış anlamsızlıklarda bir mana arar hep. Çünkü konduramaz.

Kendime sevgili,

Ve insan en çok değer verdiğine gönül koyar.

çok güzel ve bir o kadar da haklı yorumlar

unuttururdu herşeyi

gönlüm kırık..

Toprağa, huzura sebep kokusunu salması için, vuslatında bu kadar cömert iken,

<i>güzel söylermiş güzel gören</i>

Ne diyelim?

İliklerime kadar ıslandığımda bile,

"Olamaz bu" der "olmamalı" dır çünkü..

<i>yanık yürekli</i>

gönül koyuyorum...

Gönül koyuyorum...

<i>sanada gönül koyuyorum...</i>

bir yudum yorgunluk kahvesi

Uzanamayan elime,

O kadar çok yere gönül koymuşum ki

Gönlüme çarpıyorum...

"... Gönül kelimesi kalbin manevi yönünü temsil eder. Sevgi ve nefret, iyi ve kötü bütün duyguların kaynaklandığı yerdir. Aşkın ve sevginin kaynağı burasıdır. Sadr bir göl ise, kalb o göle akan ırmak, gönül de o ırmağın suyu kabul edilebilir..."

Gönül Yorgunu

Gidişine ayarlanmış damlaları barındıran saklayan, manasız bakışlarla uğurlayan gözlerime,

sizlere de gönül koyuyorum...

Gönül koymanın da kaynağında sevgi var. Biraz naz, aman kızmayın içten içe hafiften niyaz...

bir selam vermeyenlere

Kalmana dair tüm sözleri yüreğimde besleyip, yuvarlayan, sese dönüştüremeyen dilime,

özellikle

<i>şair</i>

<i>keklik kokulu</i>

belli ki bir beklediği vardı

akşamı yolcularken

sıkıntımızı, sevincimizi paylaştığımız

Eski müdavimlerimizi gerçekten çok özlüyorum ve kalan olmak zor imiş...

Yağmura,

<i>güzel söz gönülden</i>

Özellikle Edebiyat müdavimiyse beslendiği kaynak sevgi olur insanın...

Kendime,

bir haftası böylece geçti

Ayşe Karakaya

Gönül koyanlar aslında gönül koyulanlar da olabilir.

kalan olmak çok zordu

<i>olmuyor böyle...</i>

<i>gönül koyuyorum</i>

<i>gönlü güzel öğretmen...</i>

uzaktan seyredip

"Kaynağı sevgi olanın, otağı Edebiyat olur" diyelim ozaman...:)

Sende yer bulamayan yüreğime,

anlamlı, anlamsız nedenlerle gidenlere

ilaç gibi gelirdi

ama ne geleni ne de gideni oldu

Gönül koymak yerine, gönül alan olmak, hani Yunusça söylemek gerekirse "sevelim sevilelim dünya kimseye kalmaz" dediği gibi :)

dizelerinden mahrum bırakanlar

Üstat kaynaktan bahsemiş, ben de kendi açımdan başlıkla ilintili devam ettireyim.

İskender Pala, dünkü köşe yazısında şöyle demişti...

<i>şiir sevdalısı</i>

Pervasız gidişinde,

eski müdavimlere

beklendiği yere gitmeyenlere

ama ben yinede içimden geldiği gibi...

Ve dahası,

Ne yana dönsem

mekanı terk edenlere

Bilmek ister değerini. Bilse de tazelenmek ister. Ya da gömer sessizliklerine yine sessizce.

Yüzün ayrılığa döndüğünde,