aslında hiçbirimiz birbirimize empatiyle bakmıyoruz. empati yapsak aslında fazla bir farkımız olmadığımızı iyi bir şekilde anlayacağız.

Çünkü anlattıkları şeyler, genellikle Kur?an ve hadis kaynaklıdır. Madem bu gibi insanlar ve cemaatler kendilerinden değil dinden konuşuyorlar. Elbette şefkat tokatları gibi mü?minleri lakaytlıktan kurtaran ve ciddiyete sevk eden bazı ilahi kanunlardan bahs edecekler. Ve insanların başına gelen musibet ve sıkıntıların bazılarının, din hizmetinde ki tembellikten kaynaklandığını ifade edecekler.

Cemaatler toplumun manevi hayatını devam ettirmeye çalışan uzuvlar gibidir. Hedefleri bir olduğu müddetçe bu vazife taksiminden inşallah Allah?ın rızası çıkacaktır.

Cemaat, tarikat, mezhep farklılıkları da bunun gibi düşünülebilir. Hepsi vücudun farklı azaları gibidir. Ama tek amaçları olmalı: "Allah rızası için şu insanlığa hizmet etmek." Hedef bir olunca isimlerin farklı olması önemli değildir.

düşüncelerimi çok güzel açıklamışsın hocam ellerine sağlık cemmatizm çok tehlikeli olmaya başladı dinin doğru anlaşılmasının önündeki en büyük engellerden biri, Kur'anın ne dediğinden çok cemaatin ne dediği önemli müntesipleri için Kur'an vahdete çağırırken insanlar tefrikada hayır görmekteler çok üzücü...

adonisin dediğine katılıyorum.

Zaten Kur?an ve şeriatın bir kısmı mükafatı anlatırken bir kısmı da yapılan günahlara karşı mücazatı yani cezayı anlatmaktadır. Bunu bir İslam alimi anlatsa ve dindarların tembelliklerinden dolayı, musibetlere giriftar olacağını belirtse ve haber verse, bu tamamıyla şeriatın tarzı olur.

yok diyanet mensupları olarak kendimizi teberri edersek cemaatların düştükleri hatanın aynısına düşmüş oluruz. kendimizi üstün görürsek eğer cemaatlerden.

not: ben bir cemaate mensup değilim. ama aslında diyanet cemaatinin bir üyesiyim. farklı cemaat mensuplarına ben de çok kızıyorum. ama büsbütün atmak da istemiyorum. sadece yaptığım empati.

Demek ki, başta kur?an sonra sünnet-i Peygamberi bizim önderimizdir. Bu iki menbadan istifade eden hak mezheplerimizde yine bizi Allah?a yaklaştıran dini müesseselerdir. Bunların ortaya koyduğu esas ve prensipler, tamamıyla kur?an ve hadis kaynaklıdır. Bundan dolayı bunlarda dinin ve islamın vazgeçilemez unsurlarıdır. Çünkü bir müçtehid bir söz söylediği vakit kendi namına değil, tamamıyla?ben kur?andan şunu böyle anladım? dengesi üzerinde kurduğundan Allah namına konuşur ve fetva verir.

Dünyadaki birlik ve beraberlikleri bir gözden geçirelim. İnsanın her tarafı göz olsa faydasız olur. Farklı farklı uzuvlar bir araya gelmiş ve hayat denen mu'cize ortaya çıkmıştır. Şimdi göz dese: "Gelin hep benim gibi olun." Bu söz hem zarardır, hem de imkansızdır. O halde bütün organların?hedefimiz bir olsun. Herkes kendi gücü nisbetinde vücuduna ve hayatının devamına hizmet edelim,? demesi en uygunudur.

Cemaatizm'de taassup vardır. Bu taassup cemaatizm yanlılarının zihninde İslam dışı unsurların filizlenmesine uygun zemin hazırlar. Ölye bir noktaya gelinir ki: "Liderim, hocam" herşeyi en iyi şekilde bilir. O, hata yapmaz, günah işlemez gibi düşünceler cemaatin temel prensibi olur. Liderin İslam'a aykırı olan düşünce ya da fiilleri tevil edilir. Mesela hakkında kesin nass olmasına rağmen "Başörtüsüne" teferruat diyenlerin çıkması ve böyle bir söylemden cemaatin rahatsız olmaması. gibi

Kuran'ın cemaat anlayışında " Biz fikri" cemaatizm de ise"Ben" fikri hakimdir. Cemaat yeryüzündeki tüm Müslümanları menfaatini, Cemaatizm yanlıları da kendi guruplarının menfaatlerini gözetirler.

ARKADAŞLAR HÜKÜMETİN GİZLİ OLARAK HAZIRLADIGI YASADA ARTIK MEMURİYET DİYE BİR ŞEY KALMIYOR BÜTÜN MEMURLAR İŞÇİ SINIFIYLA AYNI TUTULUYOR ARTIK AMİRİN İNSİTİYATİFİNE BIRAKILIYOR KISACASI YALAKALIK ÖNPLANA ÇIKARTILIYOR KİM AMİRİNE DAHA FAZLA YAG ÇEKERSE O İŞİNE DEVAM EDECEK DİGERLERİ İÇİN KAPI GÖSTERİLECEK BU HÜKÜMET BİZE ENBÜYÜK DARBEYİ VURACAK ARTIK DEVLET MEMURLUGU DİYE BİR ŞEY KALMAYACAK

Sanırım yeterli bir cevap olmuştur.

Kuran merkezli cemaat anlayışında esas olan niteliktir. Halbuki cemaatizm de ise niceliktir. Niceliği, niteliğe tercih edenler büyük bir hüsranı yaşamaya mahkumdurlar. Çünkü böyle bir büyüme cemaati daha çıkarcı ve daha faydacı yapar.

diyaneti de cemaatlerle aynı değerlendirmek kaydıyla katılıyorum.

Bize de en güzel meslek, meşrep ve mezhep hangisidir diye sorulsa en güzel benimkidir diye biliriz. Diğerleri de böyle düşüne bilir. O zaman aradaki ayrılıklar düşmanlıklar kalkar.

Diğer önemli bir hususta bir birimizi tenkit etmek meselesi. Hani sorsanız birisine: Dünyanın en iyi annesi kimdir? Şüphesiz benim annem, diyecektir. Kendine göre bu cevapta haklıdır. Ama bu cevap dünyada başka annelerin güzel olmadığı manasına gelmez.

Bizim hayatımız Allah?tan olduğu gibi hayatımızın istikameti de yine Allah tarafından belirlenir. Yani insanın insan olması için ne gerekli ise yine Allah tarafından ortaya konulur. Bunun için ayrı bir otoriteye ihtiyaç yoktur. Bu nedenle Allah?ımızın koyduğu kaideleri sistemleştiren ve mücessemleştiren Peygamberlik müessesesi de elbette Allah tarafından kurulmakta ve idare edilmektedir.

ilginç

çok güzel dile getirmişsiniz Allah razı olsun.

Ayrıca toplumdaki farklı meslekler; ordudaki hava, kara, deniz gibi farklılıklarla aynı şekilde değerlendirilebilir.

Cemaat;dinin toplum içerisinde rahat ve doğru bir biçimde anlaşılması ve yaşanması için oluşturulmuş bir yapıdır. Cemaat her ne kadar kendisine dini, bir referans noktası olarak kabul etse de, hatadan uzak değildir. Çünkü, cemaatte insani faktör daha ön plandadır. Bu nedenle cemaatin meşruiyeti kendisinden değil, referans aldığı dinden kaynaklanır. Bu bağlamda dinin temel prensiplerinden uzaklaşmak suretiyle büyümeyi hedefleyen her yapı, merkezden uzaklaşmak suretiyle, meşruiyetini kaybetmeye başlar. Oysa ki Kuran bu hususta şu hatırlatmayı yapar: "İçinizde hayra çağıran, iyiliği emreden, kötülüğü nehyeden bir topluluk bulunsun. İşte kurtuluşa erenler onlardır. (Al-i İmran, 3/104)

ben bunu neden söylüyorum. çünkü diyanet de aslında bir cemaat. ve diyanet mensubu olarak biz de bazı konularda belli cemaatlere karşı ortak tavır alıyoruz. bu bir gerçek. ben aforoz olma pahasına bunu söylüyorum. biliyorum dinde aforozluk yok. öylesine söylüyorum

Kuran'da üstünlük ölçüsü takva, Cemaatizm de ise cemaat mensubiyeti iledir.

güzel yazı

Sorularlaislamiyet

Cemaatlere gelince, bunlarda tamamıyla İhlası ve rıza-i ilahiyi esas tutmak şartıyla yine dinden kabul edilmektedir. Zira bunların başında bulunan alim büyüklerimiz hayatlarının her safhasında?ben Allah?ın rızasını nasıl kazanırım? Bu insanları nasıl Allah ile barıştırabilirim? muhasebesi hakimdir. Bu yüzden bu gibi insanların verecekleri her talimatta, Allah?ın koyduğu prensipler doğrultusunda Allah rızası olduğundan bunları da yine dinden kabul etmek gerekir.

Cemaatler için en büyük tehlike, cemaatizmdir. Cemaatizm ile Kuran'ın nitelediği cemaat birbirine taban tabana zıt iki kavramdır. Çünkü, cemaat dünya hayatında dini hayatın canlı tutulması noktasında bir araç mesabesindedir. Cemaatizm de ise araç değil amaçtır. Bu yüzden günümüzde kendi cemaatinde olmayan insanları dalalette gören insanların sayısı hiçte az değildir.

İlk başta cemaati oluşturan insanlar istikamet sahibi olmalıdır. Bu da ancak emir ve nehiy noktasında Kuran ve Sünneti esas almakla mümkün hale gelebilir.