biaz insan ol diyeceğim ama seni de zor durumda bırakmak istemiyorum.

<i>/Hayat</i>

<i>Gün olur belin doğrulur; kim ne olacak belli mi olur</i>

<i>Hayat denen sonsuzluğun karşısında bir çocuğuz</i>

... Ve yine kendi sözleriyle: <i>"Hey gidi Karadeniz/ Doldu da taşamadı/ Etmiyelum sevdaluk/Edenler yaşamadı" sözlerini doğrularcasına aramızdan ayrıldı.</i>

<i>Ama bitmez yolculuklar; belki biraz canın yanar</i>

çokça yorgun çokça üzgün çokça bıkkın çokça gergin olsak da

<i>Bu hayat böyle mi olur; düşen hep yerde mi kalır?</i>

<i>Düştüğün yerde doğrulup; başlar yine ilk adımlar</i>

hala yaşıyoruz çokça şükür

<i>Düşe kalka büyürken kalkamayız bir çoğumuz</i>

Ardından o kadar çok şey yazıldı ki, insan "ne kadar çok seviliyormuş" diye düşünmeden edemiyor. Öldükten sonra değil yaşarken sevilenlerdendi.