Seversen İstanbul?da sev

Neden bahtın kara

Salih amcayı cennet bahçesindeki

Bir yanı ışık bir yanı İstanbul

bu sensiz sokaklara yağmur yağan sudan

Yapılsın hep abideler

Saksıdan, meyvadan, nakıştan.

Yadından kovulsam, nurundan seçerim ahuyu...

Gerçeği koğaladım hayal meyal görünen kelimeler arkasında

Mısır Çarşısı?nda duruluyorum.

Fakat düşünüyorum da sen hiç değişmedin

Limansız bir sevdadır İstanbul

Biliyorum, kolay değil yaşamak;

Aksetmede alam-ı vatandan mı bu halet?..

hüznüm kalabalığına karışıyor

Tanrının mabedi her bir tarafından doluyor,

yaşamanın ötesinde?

İstanbul aşkına bakar mısınız?

büyür de kelebek olur bu sızı

Ah güzel İstanbul çok güzelsin. Ama ben seni sevemedim. Sende mutlu olamadım.

İstanbul, Boğazda eriyen zaman?

Senin kollarında sensiz kalmışcasına,

Yuşa?dan mı okunur o ezanlar, Hırka-i Şerif?ten mi?

Göğe çıkan İsa yere insin diye

Köşesindeki mavi bir islemlede

Fatih Sultan Mehmed Han

Adını bile unuttum

Bilen sürer, sefasını

nazım hikmet

Takılan kanamalı yüreğimi

Kızkulesi

Efkarlıdır her hece

öyle derindi

kalabalıgında yuruyorum

o kadar özledim kii...

Kan rengi, barut rengi, duman rengi

benim hayallerim için

İki mısra gibi aldı gönlümü

Çaresiz aşkıma besteler yaptım

bir nokta bir hat kalmışlığımız

Alirim Koynuma Ot Koyarim Göz

Güzelliklerin gelir geçer içimden

Çınaraltı'nda mola veremedik.

ay ve güneş ezelden iki istanbulludur.

Kaynak: www.kentimistanbul.com/ haber. asp?RegNo=284&p=1

Çocukların tarafındaydı en çok eğlence,

Bazen isyankar Beyoğlu bazense masum Maçka

Kitabın adı;

Örümceğin ağına küstüğü yerden

canımm istanbull... :(( nasıl özlüyorum

Ne seni anardım ne kendim anılırdım

I am listening to Istanbul, intent, my eyes closed.

Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul

ellerinden...

Sarıyer'den uzanıyorum ellerine

Yakışmaz

lakin dost bildiğin,

Bu en önde giden grup

Annemin gözleri orada kapandı

istanbuldu beni hep yoran

Çılgınlar gibi dolanamadık otobüslerle

Benim onları birer birer çalıştıkları yerlere götürüp bıraktığım

Sarı kanaryanın kafesi.

İstanbul, hiç bitmemiş masaldır

sarıyer, tarabya, istinyeli mi?

Kendi ayakta kızın.

günlük güneşlik bir İstanbul koskocaman

Çekmeğe başladı, oltada İstanbul

Vuracaksan şakağından firakın

Öğrendim ki, renk körüymüş aşk!

Horoz şekerleri, civ civ öten oyuncaklar;

Sevda kilim, hasret nakış, gönül derdi dokuyor

A silver moon rises beyond the pine trees:

Ağladım yüreğimde sen, sende divane İstanbul

?Bak, diyor. Allah seni bir ot olarak yaratabilirdi. Allah seni bir böcek olarak da yaratabilirdi. Ama Allah sana bambaşka bir değer vermiş, seni çok özel kılmış ve seni insan olarak yaratmış. Sen, Allah indinde böylesine değerli bir varlıksın dolayısıyla ağzından böyle çirkin bir sözün asla ve asla çıkmaması gerekirdi İşte ben, buna sebebiyet verdiğim için senden özür diliyorum..?

Arkamda hasret rüzgarları esen Haydarpaşa

her akşam camlarında yangın çıkan üsküdar,

Her akşam camlarında yangın çıkan Üsküdar,

Bir sengine yekpare Acem mülkü fedadır.

son sozumu sen bılıyorsun

İstanbul?u taşırdı bakır siniler.

Hulya gibi hoş geçen zamanda

İstanbul yeditepe

beni İstanbul?a terkediyorsun

Kitaba el basarım

Güzelce süslenerek dest-i naz-ı maderle,

Bu nefer miydi? Derin gözleri yaşlarla dolu,

Nice revnaklı şehirler görünür dünyada

Bıçak gibi, yasak gibi, kan gibi...

Bazende dÜz

Açık havada gömülmeyi

önce kuş olduk

Düşünemezdim,

Karşı dağlar, göğe bayrak bayrak,

Yahya Kemal

Ruhumuzun susadığı hakikat olan

açar mısın kapılarını da bana?

Yari güzel olanın

Seçmiş İstanbul'un ufkunda bu kudsi tepeyi;

Senden ayriligima her dokunusumda

gözünden akan aşkın seli mi?

Öyle derler,

bir İstanbul aşığına nasıl iyi geliyor bir bilsen..

akşam sefalarında adına besteler yapılmayan

Kuş uçmaz kervan geçmez dağımda,

Ve her zaman özledigi,

24/05/2005

ne güzel, ne büyük bir kumandana teslim olmuşsun sen İstanbul..!!

kömür yanıyordu sobalarda

It's a rose I guess.

bu bizim çektiğimiz sancı

martıları

taze kan gibi sıcak.

Hasretin fırtına yüklü gemisinden

Ama sonra.. Ya sonra..

Mihraplar, kemerler, kubbeler yapmış,

Yıldızlar olur bence mealin gibi na-yab

Biri hattın; biri mermerin, tuncun,

Kadırgalar, sallar karadan yürüdü

Şişli?den taa Rami?ye kadar

Bir de bakmışsın ki tutsağı olmuşsun... Lakin onurlu bir tutsaklıktır bu...

YİTİKÇİ

Hangi güneşin matemidir zulmetin ey leyl,

Bir bir alır aklını üstadların...

Sessiz sadakat şarkıları söylerdi.

yedi milyondan yedi tepe

Bayram

Edalım,

Kaç bayram mendili geçmişti elimden çeyiz sandıklarının.

Velinin oğlu;

İSTANBUL.

Yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık

ölürcesine yaşanır bu şehirde sevdiğim

Çok sevdiğimiz şeylere 'Canım'deriz ya ;işte bu güzel kenti de en iyi ifade eden kelime :CANIM İSTANBUL

Arka sokakları labirenti andırıyor... Kaybolmayı seviyor insan o labirentlerde... Her dönemeçte ayrı bir alem, her yokuşta dizlere çöken tatlı bir sızı...

Dokunamadım sana sevdiğim,

Sebepsiz ayrılıklar,

Martıların kanadında sürüklenirken

Tarabya'da bizbizeyiz

Yedi renk, yedi sesten sayısız belirişler...

Onca derdin arasında

Ser-çeşmeleri olmada insana revan-bahş

Garkolur

Beş yaşım, onbeş yaşım, ah yirmi yaşım

Benzemiyorsun PARİS e, ROMA ya

Hayale, hatıra sığmaz o herc ü merc-i safa,

daha 21 yaşında.. aklım almıyor, 21 yaşında koca sultan, çağların fatih'i..

Yağmurların vardı, yollarıma düşen damlalarında

Fatih?in taştan örülmüş adını

Hiç korkutmadı beni bu dağlar,

şehirden ayrılırken sanki hiç dönmeyecekmişim gibi

hey gidi günler hey. kalamış parkı. kadıköy.

her yanda beton binalar, aynalar ve o ışıklar

Nazlı güzellerin şirin İstanbul

ah istanbul ah istanbul?yine de sen sevdam şehir

Oktay Rıfat Horozcu

Martıların gözlerinden dinledim

Ne çok yanardım sana ben!

Bir kaç satır okumaya

denizin sıcağında bulsunlar kalbimizi

sirkeci garı'nda sabahladık

Baktıkça hep, semt semt, yer yer

Yolcular gidiyor yarına doğru,

hayallerime vapur seslerin karışmalı senin

vardık mihraba

Sırtında çok uzak bir köyden indirdi

Özleyerek, severek yaşamak..

İstanbul'la ilgili her şiir yüreğimi titretmektedir ziraa:)

Adım adım İstanbuldur,

dersem haksızlık etmiş olurum biliyorum ama

Aşık VeyseL

Suda sandal sandal geçer

İpek şiltelerin istakozların

Hala muhayyilemde parıldar, resim gibi,

ümit yaşar

istanbulu değil

sevilmişliği..

Sen misin o erguvanın yaprağından bakan

konamıyor teyyare

Ne aşklar yaşandı sende,

az kaldı erguvanlar tomurcuklandı:)

Eğer kapalıysa gördüğünüz sadece kalabalık yığınlar ve egzoz dumanları olur..

kadın gibi, kısrak gibi,

Bir aynadır İstanbul,

Yok olduysa bu şehir ruhu ruhuma sindi

Bu kadar güzellik söyle nerde var

yumuşak bir gece gibi ilerliyor bende.

Arpacığa kenetli fikirlerden,

en değerli hazineleri..

Başkalarının saçlarında senin dalgalarını sevmişim

kubbenin altındaki divan uğultusu

En az gözlerin kadar özledim İstanbul'u.

ah istanbul ah istanbul?cazibesi yalan şehir

?Simit mi istedin ağa!? ?Yokmuş onluğun, dursun.?

sen benim değilsin

Günler kısaldı, Kanlıca'nın ihtiyarları

Atını sürer meçhule

Padişahın üç oğludur kenar mahallelerinde

pinhani - istanbulda

aradığım kadın gibisin

Ömür az bitiremem, yarim yarım hayatım

pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...

Veya koca sultan Fatih?in elindeki

aynanın karşısında

Gül damlası düşmüş ateş yurduydu

Kimsenin kimseye diyeceği kalmamalı

Mahsunluğunu Sultanların mirasına değişiyor ve bir kez daha göğüs geriyor, haçın akıl almaz hırsına...

Tarihtir senin dokun, kültürle arkadaş

Üsküdar şu karşısı.

Hani çıkrık seslerinde mehtapları dinlediğim,

İçimden çıktım bugün, içimle konuştum

Tophanenin karanlık sokaklarında

Yıldızlar, mehtap, çamlar altında

Bekledin örtünsün ki yavaş yavaş..

Bak yine bir çocuk öksüz kaldı

Mehmet Han: ?Hangi sebepten ümmet telef olubdur koca vezirum?

Ben sana yar sen bana sevgili olamadın.

Martılar konuyor omuzlarıma,

Bakarken Çamlıca'dan mehtaba,

rahat bırak beni bay kıvırgıç

Sen yoktun İstanbul'da...

İSTANBUL DAN

Ama harbederken onlara

Bu şiiri okudukça aklıma İstanbul?dan başka bir şehir gelmiyor. Olanca görkemiyle, baharda beliren, uçsuz bucaksız bir erguvan imparatorluğu.

Sus pus oturmuşsa gözlerine feryatlar

bir çakır mavi

Şimdi ne zaman bir iş ya da tatil için İstanbul dışına çıksam

İSTANBUL

hay dilimi

Kız Kulesi billur kuğu

Kendim karşımda aynadan akse yol var

Nedense bir türlü hatırlayamıyorum

İstanbul Boğaziçi'dir, Avrupa Haliç'i Altın Boynuz bilecek,

Ellerinize, yüreğinize sağlık.

- Salıncakçı!

Yaşamayı benden öğrenmeli

Geceleri gezen bozacılarını özlüyorum

İnsan başı yalnız Tanrı önünde eğilecektir

eski bir sevgili gibi her fotoğrafında iç burkan, aranan ve özlenen..

Bütün Şehzadebaşı bilir hikayemizi,

Herkes şiir yazacak diye bir kural yok

Elli üç gün en mehabetli temaşa idi o!

bilirim matemlisin,

Yosma suların köpüğü

Başında beyoğlu sarhoşluğuyla

Her Dem Bakislarina Gözlerinin

Paramparça ne varsa kadınım

İstanbul bir tutku.

hayatımın kabusu istanbul

İstanbul'umu da sonsuza kadar Biz Türklere şehir eylesin..

Öyle çok şey söylemek istiyorum'ki...,

kimsenin kimsenin payına müdahale etmediği dev bir kasaba...

Hiç korkutmadı bu yalnızlıklar,

Benim güneşimden öteye kimse gidemez

teşekkürler arkadaşlar paylaşımlarınız için,

Bu güzelliği Tanrıdır veren

Aşkı aşk gibi yaşatır sana İstanbul..

Gözlerin İstanbul Oluyor Birden

Su tenimizle barışsın

Eline yapışan elleri aralamışsın

bilmiyorum oysa

olmuştur

Mebrure Hanımı unutmuşlardı...

Ve her akşam onu hüznüyle birlikte tekrar uğurlayan

ne allah'tan ne kuldan

Onca ünlü yetiştiren canım İstanbul'un bana kötü bir şakasıydı :(

Şehrin burasına billur bir ayna

kaç kişi kurban gitti

Ben de bir varisin olmakla bügün mağrurum;

ölmek mi, o da bir yerde yaşamak demektir

çerağan sarayı ́ndan büyükdere ́ye

HAYAL ŞEHİR

Boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;

ATAOL BEHRAMOĞLU

Oysa dün olmalıydı 10 yıl öncesi

İçimi sarsan bu deprem,

Herkes dilsizdir...

sahibini arayan gemilerin

İnsanın insan olduğu o günde

ya da kaç fötr şapkanın

Diyor ki, viran olmaz tek bucak, viraneler,

ölüşünü görürüm

Bağdat?tan dal, Şam?dan yaprak Diyarbekir?den çizgi

Hiç konuşmuyorlar

Kırmızı yazmalar kururdu yandaki boş arsada.

bu şehir o eski istanbul mudur

Çocuklar gibi şen olmak, pusatsız dünyanda

Kubbeler erecek bir gün murada

uzadığı yerde gizlice akşamların

Kaç vapurun geçti bugün Boğaziçi'nden

Bazen esmer bazen sarışınsın

İnsandır hep faniler

İstanbul'u dinliyorum şiiri eşliğinde sizin gönlünüzden kopan fotoğraflarınızla süslenmiş bu video harika olmuş sn. çılgıntürk.

Sen üzülme senin için bu gönlüm ağlar

Açılıyor dev gibi bir kapı

Mevsim iyi, kainat iyiydi;

Kasımpaşa kıyıları tersane

Eksilmesin şu mutlu şafaklar bu ülkeden!

Hiçbir yer huzur vermedi bana senin kadar...

Her sokağı, her yeri tarih kokuyor.

Yedi tepe.

Ne suç işledin yine

Kimin düşlerine girmedinki sen?

Yeşili yeşil

beni yalnızca sen anlarsın

istanbulda kimim var, kimin için bu toz duman

kız kulesi ve adalar

gelinip, gidilenli

Bir gün gelirsen buralara

Bir tadım mutluluğu

arkamızdan polisler geliyordu

Oturmuş da bir türkü tutturmuşum;

Usta bir şair bile anlatamaz seni

Bir bakış uğruna ne yürekler yakan

Ellerim usulca ellerine değince

Perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...

Söyleyin sevgilim nerde?

Dilber dudağı yapmış o gün

Bir varmış, bir yokmuş

o manayı bul da bul!

EMRE AYDIN+GRİPİN-SENSİZ İSTANBUL'A DÜŞMANIM

sevgili Kamelya, istanbul lu yanlız bırakma

Nereye gidersen git, orada İstanbul

Nihayet sükun bulur ruhum heyulalarda

İntiharı kim seninle yaşıyor, kör bir bıçak saplayıp kalbine! ?

İçtim sıcak bir yaz günü içilen buz gibi bir vişne şurubu benzeri

elveda anılara

Atide görünmezse o mazideki mehtab

... İSTANBULLLLL...

her nakışta o mana: öleceğiz ne çare?..

Ölümü özletir İstanbul...

Hep halkının etvarı pesendide-i makbul

geleli 10 gün oldu ama yinede çok özledim. Sanki beni oraya çeken birşey var.

İşe gider gibi tramvayına binemedim

gülümseyen bir sonbahar gecesini

Yedi Tepe?de yedi cüce umutlar

Sen gittiğin o ülkesin varılmıyorsun

ve uzaklaşmak için artık çok geçtir...

Dinliyor vecd ile tekrar alınan Tekbir'i

Bir şehre aşık olmak nedir bilenler parmak kaldırsın:=))

Beykoz'da çalışan adam.

Bekle bizi

yaşanası

sevebilirim seni..

Karşımda duruyor Kızkulesi

ne yeşil, ne çiçek kalmış, koparmışlar çiğdemleri

Onların kemik yalayan dostları

Rönesansla birlikte atağa geçmiş bir Ortaçağ şehri... İnsanlarında ise hala ayrı bir zarafet var. Bakışlarında Lale Devri asilzadelerinin ışıltısı, endamlarında ise mütevazilik...

İstanbul olacak yine gerçek özgürlüğün türküsü

Yalnız gözlerime bak diyeceksin.

UGUR IŞILAK.

Rüzgarla öpüşen ince bir aydı.

Gözlerinizi XVIII. Asrın ilk yıllarına varmak üzere kapayın? İçinizden üçe kadar sayın ve Sütlüce sahilinden Eyüp sırtlarını seyre dalın? Haliç?te sıcak bir haziran gününün ikindi vaktini yaşamaktasınız? Haliç?in lacivert sularında, birbirinden güzel çifte kürek kayıklar salınmakta? Rüzgarın sesine, ud, kanun, ney ve tanbur sesleri ahenkle karışmakta? Boynu bükük lalelerle dertleşin bir müddet? Dayanamayıp sizde bir kayıkla geçiverin Eyüp iskelesine? Sadabad?a giden yolda, ağır adımlarla yürümeye başlayın? Çamların gölgelediği mesirelerden birinde soluklanın sonra? Merakla seyrederken etrafı, mor feraceli bir dilberin kumru adımlarıyla geçişini, yüreğinizde uyanan volkanın püskürttüğü lavlarla tutuşarak seyre dalın? Gözleriniz o şuh bakışlara değer değmez çarpıntılarınız da artacak? Servi gibi salınarak giden o güzelin yere düşürdüğü mendili görmezlikten gelmeyiniz? Biliniz ki o mendile sarmaladığı kalbini size yadigar bırakmıştır?

Söylemedi, inat ettim gece seni uyudum

terkedip gittiğin

Elinde hep bir umudun mavi balonu kaldı gökyüzüne hasret!

Uçuşan şallardı.

Görünce iki kat aşık olunur İstanbul'a o ayrı

İstanbul'u yazılmayan yüzü

gündüzleri, okulda coğrafya defterimin arkasına

İstanbul Senmişsin - Ayna

sana bir türkü getirecektim

düşleri pembe..

Yine derdine düştüm güz yağmurlarıyla...

Yalnız bir aralık

istanbul'sun

-Ümit Yaşar-

Yine zevrak-ı derunum

Harika bir şiir,

Ufkumda Topkapı, muhteşem gurur;

Sen nasılsan

miralay sadık bey ́in nargilesinden

Yaylılar: Gündem Yaylı Grub

Ah ciğerimin, ah ciğerimin köşesi

Kokusu dünyanın dört bir tarafını saran manolya.

yetmişdokuzun kışıydı

İstanbul, peygamberimizin özgüsüne mazhar olmuş, evliyalar şehri. Bütün dünyanın her zaman sahip olmak istediği asil şehir. Eski azametin güzelliğin şimdi yerinde mi senide kirletmedikmi, evliyalarımızı ürkütmedik mi. Herşey eskisi gibi mi. Sana ulaşmak zormu kolaymı ürkütücü mü. suç şehri mi oldun, her masum temiz insanları yutar mı oldun. Bir dillensende anlatsan derdini. İnsanların sana zulmettiklerini seni yakıp yıktıklarını seni kirlettiklerini bir anlatabilsen. Neler anlatırdın, kimleri ağlatırdırdın, kimleri gururlandırıdın kimbilir.

el ele tutuşmuş geziyordu

Bin kez öptüm yine İstanbul'u bugün

Sadece bir tek semtin

Dünyaya haykıran avazların var

şimdi istanbulu

Sedeflerinden yapılmış İstanbul camilerinin taşları

Ayla birlik yaralandım

Dağlara dil uzatan narlı kuyuydu yağsada

Kulesi'dir

Tam da Kız Kulesi'nin oralarda

selam verilince meçhul bir namazda

Yıllar böyle geçti gidenler gitti

Diyordum: ?Gözlerime yaş değil, perde inse,

Kahvaltı ettim

Çocuktu, aceleci, bir hali vardı.

Göklerin sırdaşı minarenindir.

on iki milyon yalnızık.

Yok çoğunun tapusu

Bir fakir Orhan Veliyim;

Duyun-u Umumiye emeklisi faytonlar,

Bunları yazan, ben kulunun

İstanbul?da parça parça

Özdemir Asaf

Nice dergahlar

Kuh-sarları bağları kasrları hep

Kendime benzettim çocuğumu

Kırmızıyı sevdiğini bilseydim

Bitsin artık halkın çilesi

bilsem buraya alacağım.

Gene pembesi pembe, mavisi mavi ama

Söylesene, senin ismin ne renkti?..

Sevmiş.

Birinin saati işliyor kolunda.

uçtuk semaya

Göremedi İstanbul ikimizi...

Miras kalmış bir alevle

Öylesine maviydi gökyüzü

sevgilinin

Hiç konuşmuyorlar.

Hiç vakit kaybetmeden kendimi eminönü vapuruna atıyorum, ve boğazın o insanı mest eden havasına kaptırıyorum. Sonrası... Sonrasını hatırlamıyorum. Bir hafta nasıl geçti ve ben nasıl ayrılabildim hatırlamıyorum.

Geçin: sırayla çadırlar, önünde her birinin.

Arapça

kocaman laflar ediyorum

Martılar, ah o kanadı kırçıllı martılar,

deniz kokuyor üstümde

Nerdesin o İstanbul, nerdesin...

ben hiçbir şiire kıyamıyorum hepsi çok güzel..

Meteliksiz,

Gönül koymak, oynamak oyunlarını

Ferag-ı bal ile birden geviş getirmedeler,

merhametin bahar, yoksa kıştan mı?

bazen arada kalmışlığın, haksızlığın, kalabalığın da başkentidir aynı zamanda. ölümcül koşuşturmanın, sınırsız mücadelenin ardı arkası kesilmez. durup da bakamaz insan neler oluyor diye. zaman hızlı geçer, insanın posasını çıkarır. akşam eve yürüyen bir ceset gibi getirir. insanı yorar.

ve bir o kadar da şıksın?

senli

hayal kırıklığının benden türediğini

En derinden, tenime

canım istanbul...

Allah ona sonsuz rahmet eylesin,

Yetim ama mağrur Beyoğlu?dur

Farkedilmez Doğu ve Batı.

Bir mercan güldür koynunda

varamasam da denize

Ne acı ne acı insan kendine ne kadar yenik

Hadi Git Git Artik Ne Duruyorsun

Topragın altında yükselir fidan

Mimar Sinan'ın eserleri

Ormanlar gibi bakışları;

Islandık gözyaşlarınla..

Taşıyacak bizi dünden yarına.

ben yaşamın adını İSTANBUL koydum!

Asaf Halet Çelebi

Peşime düşen zabit sendin, kürdili hicazkar

Ki o gün Feth?e hazırlıktı kıyı?

Anam anam

Allaha giden yol buralardadır,

ÜSKÜDAR ÇİÇEKÇİ

<a target="_blank" rel="nofollow" href="https://i. hizliresim.com/M07rG2. jpg"><img src="https://i. hizliresim.com/M07rG2. jpg" rel="nofollow" />

İnsaf değildir anı dünyaya değişmek

Hicran tüter buğu buğu

ben bilmem ki

Bulutta şaha kalkmış Fatih'ten kalma kır at;

Dindi şakalarımın ağrısı

Eminönün'de balıkekmek yedim,

ama ben seni hep castagna olarak bilirim...

Tanrıdan bize hediye

hayal meyal gemiler dumanlı ilkbahar

Mahcub olurum, mahzun olurum hicran ateşiyle,

sizin evin duvarına kahrolsun diye yazıyordum

ve yine İstanbul olurmuş nihayeti...

Parklarınla köprülerinle kulelerinle meydanlarınla

Bir kuş bile konmadı kollarına!

Nazenin tomurcuklarını

soğuk kuşlar gibi dağılır boğazda

Ortaklığı ayrılmış kıt?aların

Çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.

Anladım, aşkın izi suda çizgiyle birmiş,

Uçurtmaları özgür bırak,

Dalgalarını koşturan İstanbul

Fatih Sultan Mehmet şöyle cevap vermiş:

Çok beğendim şiirinizi Solitudesem..

Tozlanmamış gün doğuşu için

Şimdi ondan uzaktayım ve bu geçen süre zarfında daha iyi anlıyorum ne denli Ruh sahibi bir şehir olduğunu...

Ana çöker yorgun argın,

bir elinde gönlüm benim,

Yürüyebildik...

Ve asfalt caddelerde.

Bul, İstanbul,

Orhan Veli Kanık

Avazım çıktığı kadar,

sen hatırlamazsın,

Gecenin tüyleri savruluyor havaya

Sen adı İstanbul!

asmalımesçit'teki rum kemancı

elim sürçmüş..

Nefes nefes aradım

Erol Evgin'den nostaljik bir şarkı:))

Suretler o kadar tanıdık ki sanırsınız televizyon tüplerinden fırlamışlar..

gonca güller busesine batmış kara dikenleri

Sabah oldu eşya ışıdı

sildim bütün yıldızları gökyüzünden

Senin güzelliğin anlatılmaz yaşanır... Senin güzelliğin dillere destan, herkesin kıskanacağı kadar güzelsin... Benim için ayrı bir güzelliğin var, yeşilinle, o bambaşka maviliğinle, martılarının ahengiyle... Baktıkça daha çok bağlıyorsun kendine. Gezdikçe Sultan Ahmet'ini, Ayasofya'nı, Eyüp sultanını, saraylarını bir daha gezsem diyorum.

başında esen kavak yeli mi?

Güzellerin çoktur edası

İSTANBUL TÜRKÜSÜ

Padişah ilk defa öfkelendi:

oysa onaltı yaşındaydım

Yolla yolla yar yolla

Kötülük yok aslında içimde

Her vuruluşumda geri çekiliyor suların

BİR DE İSTANBUL BAŞKA...

İstanbul Fethi'nin hayali"

Yas tutar, çözülür göğün kuşağı

kaldırımlarda yağmur kokusu

Damarlarımın mahmuzlarında

Köşede sedef kakmalı tombul bir ut

N. E. K

Kaldırım taşlarına ağlar yağmurlar,

bizse sıkıştığımız karanlık arafın lanetindeyiz

Nasılsa bir tane unutmuşuz Tophane?de

Bırakıp bu sessiz gecelerini.

onu da siz bulun

Şimdi her merhaleden, taa Bayezid`den, Van`dan,

ele vermemek için

Gemicilerin güneşten, tuzdan çatlamış dudaklarına kadar

Hey Çamlıca mehtabı ne olmuş sana öyle?..

Herkesin dilinde aynı şey

yüzlerce harbiyeli sürgün yolcusu

Dalınca gözlerim ağlar bu hüsn-i sakinde;

İstanbul ayrı bir aşk

Yağmur mu yoksa ben mi ağlıyorum

duvarlarıma yüreğimi bağırdığım o evler birer birer

Sevdalı başım,

şimdi tutmak

yemişliğimden değil

Nereye gidersem gideyim aklım fikrim sende...

Sevgisi içimde yaşayıp duran

Bir şehir ki bu kadar benzer bana. Bu kadar karmaşık, hüzünlü, sevdalı...

Evet yine başladı hicran günlerim kim bilir ne zaman nihayet bulup vuslat hasıl olur bir kez daha..

Aşklar bir bir yalan olurken,

İstanbul damla damla içimde birikti Mermer tozu gelip gelip içimde oluştu bir şehir

Aşıklar sokaklarında coşsun,

gazali ́yse biraz mevlana biraz da

Çınaraltı'nda mola veremedik

Fatih?in İstanbul?u aldığını.

Şanlı namıyle 'Büyük Top' denilen ejderha.

Neden böyle yapayalnız,

Bu mai çehreli İstanbul'un beyaz ve uzun

- Önce o benim gönlümü fetettiği için.

Tuz deniz damlasında gülsün

Bulamayınca

Mecnunu Sahra'ya, Leyla'yı saraya hapsedermiş...

Merkezefendi

Güzel buyruklar

Gönül öksüz bu gece

Bu adların içinde ben, eski bende vardım,

Hayatımın en uzak..

Ben kaçarken, kovalamak kolay

Ayaklarınızın, ayaklarınızın,

dört gün dört gece susacaktım

Fark edemezdim,

Burada sizi bekleyen bütün bir insanlık var

İnsan daha fazla eskiyemez ki.

Bir hasret rüzgarı eser

Serçeler senden beter

Ben sende doğmadım istanbul.

çayan...2007

(L. A. /29.05.2011)

Bütün seslere düzen vermiş ebedi mehter

Hercai saçlarının, kırık burçlarına

Sen İstanbul Kokardın

Yol boyu çamdır püfür püfür

YALANCI...

Hala çığlıklar gelir Topkapı sarayından.

Anlayamazdım,

Üç sarışın birader,

Bir kıyısı uygarlığa

Çeşme dediğin böyle olur

Beyoğlu?nda sesi yırtan sesindir.

offfffff çok güzel... istanbulu 2 yıl yaşadım.. ama uzaktayken aşığım ben ona.. uzaktayken özlüyorum en çok..

Percussion: Cem Erman, Alpay Dinletir

Tutun da, ta dedemiz demlerinden arta kalan,

çok sevdim...)

Sabah Karacaahmet?te öte şafak kırmızısında savaş borusu

vatanım da vatanım...

doldurur aynalara inleyen yüreğimi

kadının şehri

Oynak sular yalının alt katına misafir;

Seni nasıl överim gücüm yetmez Sultan Şehir Asitanem,

Yepyeni bir hayat başlar

Anıyor her biri bir vak`ayı heybetle bu an;

Yükünü gözlerimden alan

Sağol Şahin'ciğim süslemişsin başlığımı teşekkürler:)))

gülüşün sahte mi, yoksa candan mı?

Emel Sayın ne güzel söyler..

Sevdalandım düşümde

Gönülere Gam Geceleri Ceren Yarasinda

Benden sorun Üsküdar'ın şimdi her gece

düştük sevdaya

elinde tuttuğu Kız Kulesi

kamelya'yım artık:))

Sizlerin olsun bütün köprüleri bu şehrin

Tasavvur ettiği gökler kadar beyaz, narin,

Bilir misin?

bildiğiniz kısa dörtlükler varsa paylaşalım

Beyoğlu da vatan

Bu kadarı kafi olsa..

O ilah isteyip eğlence hayalhanesine,

kaldırımları

Gece sanki, fener alayı

Ne Mihrabat Korusunun dar yollarında,

DESTAN ÖNÜ

Genç hükümdar kükredi:

<i>"İstanbul mutlaka fethedilecektir. Onu fetheden komutan ne güzel komutan, o ordu ne güzel ordudur." </i>

Ne de bir fakir.

Toplamış bulardan eteklerini...

Ah! Canım İstanbul,

bir değil, bin kere görmekle de olunmuyor bazen aşık

Her kuşesi bir meclis-i pür-feyz ü safadır

Asırlar ölçüsü boy boy asalı nesle kadar,

Aykut Kuşkaya nın şarkısıydı

Odun derdi

Artarak gönlümün aydınlığı her saniyede

Savaşçıyım ben atalarım gibi

ve senin bile bihaber olduğun gayri muayyen düşlerden tecrit ettim seni

Başıma da konuyor, konuyor aman, martı kuşları;

Ertuğrul Zengin

Önünde tramvaylar durur

bir şiir üzüntüsüyle müseddes biçimindeki

Gergefle işleyip bir inci sultan

Ey! Teninin kokusunu bilmediğim..

herkes kadar delikanlı

Seçmiş İstanbul`un ufkunda bu kudsi tepeyi;

Sana her yenilgi bir zaferdi aslında!

"İstanbul'un orta yeri sinema;

Yontulu taşlar çepçevre,

Seninle yan yana, yana yana

Ah be felek,

O zaman ortada, her saniye gerçek bir hal.

Ne kaldırımlarımı gördün, ne çayhanelerimi.

Sevahilinde güler ruhu başka bir denizin,

Şarkılarla beslenmişti geceleri.

çayının kokusunu, demini

Geçtiğimiz gün yitirdiğimiz

Şehrin burasına dokunma acır

Sakallı, cübbeli, sarıklı...

kimi katran misali kara

İstanbul?un manevi kumandanı, Eyyub Sultan biliyordu,

Üç doluya üç tanecik badem şekeri

Kalktı, Sadrazamına doğru birkaç küçük adım attı. Gözlerine baktı:

Doğrudan daha doğru olanı bulmak için

Ayasofya önünde tramvay bekleyenler

sen güzelsin

Daradan, Sardanapaldan anlar.

Gideceğim senden...

İSTANBUL'DAN

İşler bu yola döküldü mü,

Garibanın aşı, sensin İSTANBUL

kalmasada Beyoğlunda ayak izlerim

İşte kurşun kubbeler şehri İstanbul'dasın

kendini çöllerde bulur İstanbul

ne varsa senden kalan

biz bu yürüyüşü çiğdemlerden almışız

Her şafak Hisarlarda oklar çıkar yayından

Bahar günleri geldi miydi

içim gibi

GALATA KÖPRÜSÜ

Sevdalı?m,

Aşı boyası sokaklarında ne mevsimler eskimiş,

Sen yalancısın İstanbul.

sevdiğim

İstanbuuulllllll...

Bembeyaz kar ortasındaki isyankar kardelen.

Lakin efsunlu güzellikleri sensin yaratan.

Onu benden siz aldınız

Uçsuz deryalarda yelkensiz kalmışcasına,

insanlar gülüyordu de

Bir İstanbul efendisine kötü bir söz sarf ederseniz, aynen şöyle karşılık alırsınız;

Erguvan, hep sevmiştir utangaçlığı,

At first there blows a gentle breeze

Tanıyamazsın tanıyamazsın

CAMLI ODALARDA

Bir kartal taşırken yere düşmüş

Sıfırı tükettiğinde anlayacaksın, senin için akan bir damla göz yaşının değerini

İSTANBUL'UN FETHİNİ GÖREN ÜSKÜDAR

ve İstanbul'u fethetti..

Bir çalgılı Kumkapı meyhanesinde,

Ortasında deniz kenarlar kara

Karanlıktan korkan çocukların

Evin içinde bir oda, odada İstanbul

Bu sislerin ve bulutların arasından en sonra harekete geçen Kız

Kadıköyden herhangi bir deniz

Kıvranan yollarınla bir zalimden yumruk yemişsin belli

Çandarlı çıkmak için toparlanırken:

Yalıda bir tavus kuşu

İnsanlar sırt sırta omuz omuza verip durmuşlar.

bazen insanı gibi bencilsin.

İzin ver ki koynunda yorgun başım dinlensin.

Sevgiler...

Salacak'tan uzanayım derken

Ahiler ocağı, Kapalıçarşı?ya, Üsküdar?a.

Şehrin burasına dokunma kanar

Gökyüzünü seyrettim

Soyadım RÜYA

aglayısını seyredıyor

Kocaman bir papatyadan yolunmuşlar gibi

Ve sen

İSTANBUL SENMİŞSİN

İstanbul için savaşırım

Dönmüyor dilim kaldım ben çaresiz...!

özellikle şu kısmı tam benim için sanki:

Minare minare, ev ev

ne sır umut, ne de sır veriyorsun

Kimine Ana oldun doğurgan memelerinle emzirdin süt verdin?

Şehrin burasında dur ne küfür ne şükür

içinde yaşadığım

Sultan Şehir

perili ahşap konak, koca bir şehir kadar...

Hey sen güzelsin kavgamızın şehri

katılımlarınız beni memnun ediyor..

Ey Allah?a açılan ve kapanan ulu kapı

Bir mehabetli sabah oldu Süleymaniye'de

Unutmuşlar

Padişahlar manzumesi

o benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.

Doyulmaz uykulara bir türlü yatamadık...

Akşamları sokakları dolduran serinlik

Bir gün bulutlar geldi habersiz

Aşkın ateşinden izler taşıyan

Constantinapolis , bir gün gelecek feth olunacaktır. Onu fetheden komutan ne güzel komutan, Onu fetheden asker ne güzel askerdir... HZ. MUHAMMED

gelen vapurlara

SÖYLE İSTANBUL

Sızlar gemilerin direği

Tutsak gibi, enkaz gibi, kendim gibi

Burada yaşamaktan mutluyum ya!.

yine de

Baloncular, hacıyatmazlar, fırıldaklar,

Bu şehr-i Sitanbul ki bi mislu behadır

Parkıdır yoksulların

ben, sahafların tozlu raflarında yorgun yenileyim!

Canım doya doya sarhoş olmak istiyordu

Sever gibi bazıları

Serkan Kurt hoşgeldin... Sevindim seni burada gördüğüme..

Zengini, hem fukarası

İçime çekiyorum tüm aşklarımı

Ne oldu sana böyle söyle İstanbul söyle

Süleymaniyeden, Ayasofyadan

böyle esti içimden :))

Sulukule çalar defi, sazı

T. E. F.777...

Bir bakarsın öte yanda

Gül Damlasi Düsmüs Ates Yurduydu

Ayrı bir gülümseyiş görünmeyen sabi yüzlerinde

Bir kartpostal önünde durup

İçini dök martılara

Beylerbeyi Beyoğlu?m, Modalar Kadıköy?üm

Hür ve engin vatanın hem gece, hem gündüzüne,

Güneşte tavana suların ışıltısı vurur,

Bakırköyü, topkapısı

sevinçten bir toprağı öpmediğim kalır..

Kamelya bilmem ki ne buluyorsun

Söyle bana İstanbul musun sen,

Çaresaz dost aradım yabancı çehrelerinde

Bugün İstanbul'umun Fethinin 556. yıldönümü..

Nutuk otu dersen o başka

Aynı top sesleri birbir geliyor her yandan.

hayallerim kıpkırmızı olurdu

ben, başım önde dağları devireyim!

Bide Yüzünün Giderken islakligi)

Boğaziçi'nde balık, zengin bir sofraya buyur edilmiş, misafirlere ikramda yarışa benziyor. Kışın Karadeniz'den akın eden palamutları, ağları tıka basa dolduran uskumru balıkları izler. Marmara'dan gelen şövalye kılıklı kılıç balıklarının etinden, defne yaprağına sarılmış şişleri, küllenmiş mangal kömürünün ateşinde pişirip, tadabilseydiniz, kalb huzuru içinde, 'Ulu Tanrım, bu dünyada bana ağız tadı verdin.' diye Allaha şükredebilirdiniz.'

Herdem sevdalıya kız mız bahane

İskemle, karyola, konsol...

Alacaksan öcünü boşa yaşanmış yılların

Söylesene, İstanbul değil miydi böyle asırlarca beklenen,

Su şırıltısından gök gürültüsüne değin

Aşk yazılmaz beyaza

Kötülüklerin, her bir yolu

Yarım kalmış bir dağ gibi...

Kayboldu o deniz o kentle birlikte Rabbim bildir bana

Beyoğlu...

huzuru yeşil!

Çiçeklenen avluya bakınca gördüm

hoşgeldiniz dostlar,

Akıtıyor boğazından geçen bir geminin üzerinde

Kalmış gözü arkada

(Yildiz Avlarim Gögün Mavisinde

Doğduğum kıyılar: Beşiktaşım

Bulabildinse ey yolcu yerini

Kendimi buldum kocaman bir denizde

İSTANBUL ŞEHRİ

Buyurun Homeros,

... NECİP FAZIL KISAKÜREK

Birlikte Kadıköy?e geçtik

Bir çıkına elesinler o günlerimi

Sümbüller mütebessim, menekşeler yorgundur

1900?lerin kırkında

Güzelliğin balıkları gibi İstanbul'un.

Liseli aşıklar gibi dakikalarca öpemedim..

Başlarken gözlerimde yağmur,

Kiminiz kürek çeker, suya suya ;

Yusuf yüzlülere bekleme koridoru.

Nebiler nebisi?nin gülen gözü.

Yüzün bir kez gülmedi!

Yıldızlar geceleri yeniden görünsün diye

Hepsinin alnında altından bir ay.

Semerkant?tan kalkıp gelmiş erlerin gözüyle gör her yeri

Bu şehrin sevdaları

sımdı yıne ayrılık vakti

İstanbul?un güzellikleriyle bütünleşmiş, hatta yılın küçük bir zaman diliminde bu güzelliklerin hakim unsuru haline gelmiştir. Her yer erguvan kokar erguvan mesiminde. Erguvan çiçeklerinin renkleri o kadar gönül okşayıcı, o kadar göz alıcıdır ki erguvan mevsiminde başka her renk; yeşil, mavi, kırmızı, gözden düşer, sönük kalır. İstanbul erguvani bir haleyle sarılır.

Çocuk değil mi, ?salıncak? diyor...

Bakışlarımda akşam karanlığın

Soyadını RÜYA

Yağmurlu bir mart akşamı topladılar

Dudaklarını yakan bir çift sözün vardır

Nedir seni böyle hüngür hüngür ağlatan?

Eminönü?nde danseder güvercinler

Bir ölünün hala yatağı sıcak,

istanbul ve sen / ikinizden kalanlar

Bekle yumruklarımız

Ümit Yaşar Oğuzcan

Hiç sevmeyi bilmedin ebedi sevilensin.

?O zaman bil ki, bunun mes?uliyeti tamamiyle sana aittur, çünkü akıbeti hayır görmüyorum. Bizans İmparatoru ünvanını alayım derken, korkarım padişahlıktan da olacaksın. Bu ne hırs!?

Öbürleri duvarcı, hamal, ırgat, kayıkcı.

Boğaza nazır, rakı balık keyfiyle..

Hemen o kız da salıncakçının mürüvvetine

Adalar'dan mı? Tunus'dan mı, Cezayir'den mi?

?Surları yıkacak toplar günün birinde yapılacak mı?

Ahh İstanbul! yağıyorsun yüreğime yüreğime; söyle yardan mı geldin yine. . ?

trende vapurda otobüste

Söyle İstanbul musun?

İnanmayacaksın ama

Islak yastığım mı yanmakta kor alevlerle

Beş kuruşsuz!

Kalemim senin elinde, üzerinde beyaz bir sayfası

Hep Hayırsız?dayız şimdi

Sezen?in sarı odalarında hüzün şarkılarını yakıyorum mum diplerinde... seni düşünüyorum, yine özledim!... yine, yine, yine!

Neden çaresiz gibi

kahvesinin köpüğünü, telvesini

ben sana sevdalıydım, sense sevgiye itimadı kalmamış meyhane tezgahlarına...

Yudumlarken sıcak çayımı,

Fatihin büyük güvercin kanatları

tarafımda

Belki daha çok gelmek içindir bu ayrılık

Kimi yıllardır su demiş yorulmuş

Bir başkadır ahengin

| Yahya Kemal Beyatlı

çayımı yudumlarken

tutsak olduğunu

ah istanbul ah istanbul?güzelliği solan şehir

Giyinip kuşanmak

Bir zaman hendeseden abide zannettimdi;

Kolay değil bu dünyadan ayrılmak

Bir ceylandın o sonsuz güzellikle vurulmuş,

Öyle bir şehir ki anlayamazsın

Sayın İlber ORTAYLI?nın?Osmanlı?yı Yeniden Keşfetmek? adlı kitabını okuyorum bu günlerde. Kitap, Osmanlı?ya dair pek çok bilinmeyeni veya yanlış bilineni aydınlatmakla birlikte yıllarca bir Osmanlı başkenti olarak dünyaya adını duyuran İstanbul?u anlatıyor adeta.

Odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

Denize nazırdı pencereleri...

Gözlerimden boşanıyor hicran yaşları;

Bir piyanonun tuşlarına,

cana can katar

Gelecek oğullar için beşiklerin en güzeli

daha çok sen olan daha bir seninle

Bir boşluk ki göller tadında uzun,

Bülbülün sesine nefes veren

Sen İstanbul,

O şekere patiskaya özgürlüğe

Dokuzuncu Senfoniyle kolkola

?Katibimin setresi?ni arıyor.

Bırak bütününü bu koca kentin,

istanbul bensiz vardı

Sensiz olmuyor...

istanbul rüzgar rüzgar sevdiğim

Son günün cengi olurken ne şafakmış o şafak,

istanbul da sonbahar..

Denizden getirilen biçimine

Peki onun ne suçu var

Bu sislerin ve bulutların arasından en sonra harekete geçen Kız Kulesi'dir

Yaşamak kolay değil ya kardeşler,

Rüzgarın birbaşka eser akşamlarında

Uzaktan seni düşünürüm İstanbul

Bugüne dek

Herşey bir tarafa sırf bu duygu bile yetiyor İstanbul'a olan aşkımı anlamama.

içimdeki lambanın kırıldığı anlar

Dört köşe halinde veya dağınık bir şekilde durmuşlar.

İstanbul bir tarih,

Vardığımda kanmadım, sevdiğim İstanbul?um

Eylül kokuyor İstanbul, kederli, yalnız, sessiz

ben özlemlerimin hasretiyle, gözlerinden öpeyim.

içini, ALLAHa döktü istanbul.

Ah Kamelya

Kosova`dan, Niğbolu`dan, Varna`dan, İstanbul`dan..

kokusunu bilirim

Saramadı İstanbul hiç bizi...

Böyle bir gemide yendi suyu NUH.

Gömdüm senide; İSTANBUL SOKAKLARINA...

Mavnalar iniyor usul usul Haliç?ten,

düşlerimde

Savaşırım doğudan daha doğu

istanbulun bu yüzü

Çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;

Bitmeyince sevdan

Tentene işlerdi Mebrure Hanım.

CEVAPSIZ

Çocuk oldun hep çocukça düşlerde yeşerdin,

Ne kendimizden...

istanbul seni içinde olduğun Umudumla seviyorum...

Şimdi her merhaleden, taa Beyazıd'dan, Van'dan,

aydınlatır yolunu

Peki ya, ne olmak gerekiyor/muş?

Taşı yenmiş nice bin işçisi, mimariyle.

seni bekler

Meyvesini birlikte devşirirler

kulaklarımız çınlayacaktı

Kiminiz vapur, kiminiz şamandıra;

Bir tramvaya atladım

Dokunduğu toprak

Ama seninle yaşayamam ben, beraber olamayız seninle... Özlemle büyüyor sevgimiz, ara sıra görüp giderelim özlemimizi, hep

çaylar gibi kararıp kaç defalarca eski

Kara bulutların arasından

yürüyelim seninle İstanbul'da

İki damla göz yaşı ile

Küçüklük hayalimdin, büyüdükçe büyüdün

bilrsin ki sonbahar sevgililerin mevsimi

istanbul istanbul, senden asla vazgeçemem...

istanbul ve sen / sırılsıklam yaşananlar

Şehrin burasına dokun gocunur

Zakir

her akşam dinlerdi çığlıklarını Selim...

Bence "ler" eki mevzusunu düşünün..

her sokagına ayrı bır hüzünle bakıyor

Laleli?de yitirilen duygularla

Kuşun uçuş, gülün açış saati,

kah bir lodos, denizlerden esen

yok zerre teselli ne gülüşten ne bakıştan

Halkının hilkati her semtini bir cennet eden

Baktığın esrarengiz Kız Kulesi?ni, Üsküdar önlerinde bul,

Ama hepiniz, hepiniz...

- Ayol, demin daha yanmıştı a! Herif sen de,

Renkler, bana bakın! büyüyorum siz iç içe girdikçe... alacanızda yine de tutunuyorum hayata.

Ayasofya elleriyle yüzünü kapamış bütün iştahıyla ağlıyor...

İSTANBUL İSTANBUL OLALI

Tehcir edilmişim...

Bir kadın yoldaş tanırdım

Rüyada katledilen köstekli beyzade,

Yamaçta, kıyıda, yolda Camiler,

Ebemkuşağıdır Boğaz Köprüsü.

Mavi bile teslim etti akı karaya

Ne çok severdim seni ben!

Yokluğun kadar,

Git Sümbülefendi?ye servilerden sor olan biteni

Meyhanelerin, tavernaların mekanı...

Yağlı gövdelerini kuma sermiştir.

Boğazdadır kız kulesi

Kapanmaz kapısı Allah evinin

Vapur düdüklerinden anladım

Rüyadaymış gibi yaşar insan.

?Ben söylemiş olayım, Hak Teala ve kulu nezdinde mes?uliyetten kurtulayım da, sen yine ne ki istersen yap, padişah sensin.?

İstanbul ağlıyor Sen ağlıyorsun

Hicranın esintisi ateşlerden har olur.

vallaha bana derin bir offf çektirdiniz şiirlerinizde muhteşem şiir yazanın yüreğine sağlık. istanbul gerçekten cennetten bir köşedir bence

Sen, istanbul musun?

Kültür değerlerimizin çalındığını.

hangi yanıma dönsem seni bulurdum

İstanbul her mevsim ayrı renk

Kol kola gezer aşıklar

Şöyle bir elimi atıp omzuna,

Dikilitaş?tan Ayasofya?ya

sen, kalmak de hapis avlularda,

Durduğun yerden İstanbul köprüsü tramvayları mavnalarıyla

Bir düş uykusu kadar masum

Martıları seyrediyoruz artık

İSTANBUL HARİTASI

İstanbul bilmeli ki, sahillerine

Yoksa çocuklaşıyor muyum yeniden

Gözünde Istanbul var.

sımsıcak bir merhaba diyecektim

Feyzi HALICI

anlayamıyorum şu hiç görmeden aşık olanları

Bitmez bu şehrin hilesi

herkes gibiydik hepimiz

Bu ne biçim su, bu nasıl şehir

kanaryası ölüp kuaför salonuna dönüşmeyen

Yolun düştüyse bir gün, olduysan berhudar

tek bir sevgili varsa

Sen ağlarsan viran olur biter umutlar

İstanbul oldu artık hatıralar...

Bir saltanatın güzelliğiydi.

Yetiş ey yüreğim, vuruluyorum!

Bir sengine yek pare Acem mülkü fedadır.

En sahih aynadan aksettiriyor Üsküdar?ı.

Çok büyük bir iş görmekle yorulmuş belli;

Duyulan gökte kanad, yerde ayak sesleridir.

CAHİT KÜLEBİ

Şimdi en kolay bulacağın limandayım

Haydarpaşada ayrılıklara gebe olurdu tren tren gülüşün bazen!

ne umutları mavi,

İstanbul efendisi olmak için doğma büyüme İstanbullu olmak gerekmiyor/muş.

Bülbülün yuvası, gülün kokusu?

musiki kesilsin, tükensin yazı

beni görmeyen çocuklar

Ben de bir varisin olmakla bugün mağrurum;

İçten yaklaşanlara merhaba,

kuşlara böceklere çiçeklere herşeye aşık olurum diyen dostlara:

Mağrur başı düşer, titrek omuzlarıma

Sana vergi güzelim havalı olmak

Bir çırpıda Üsküdar olmak

Bir lokma ekmeğini yiyemedimse

Bu kadar İstanbul?u.

Dünya'da işlerine giden insanları görmek kadar güzel bir şey yoktur.

Güneş der ki: yeniden doğmaya değer

Gülhane'den uzanıp Sarayburnu'na,

Kararmış denizin kentini

üsküdarda

Çok uzaklardan geliyor burnuma,

Hiç olmuşcasına düştüm peşine...

korkarım kaybolmaktan

Delilik derecesinde örseleyen

Gülhane'den uzanıp Sarayburnu'na

Belki de pişman olacaksın...

Her köşe başında ağladım.

Gülcemal üstüne türküler söylenir

ressam fırçasına neden mi kızgın

Tam rıhtımın üstüne kurulmuş

Mavi patiskaları yırtan gemilerinle

Ne çare üşütüyor

Sıranın birinin üstüne

gönlüm elvermedi bu başlığı 2. sayfada görmeye :)

Yaşamaksa.

O yazdan Üsküdar'dan ne kaldıysa Elif'ten

Dikiliyor dev gibi bir sütun

Mutlaka her biri bir başka zaferden geliyor:

canım İstanbul.

Metin Özturan

Vatanın hem yaşayan varisi hem sahibi o,

isatnbul istanbul, nazlı yarim benim,

Hülyalarıyla rüyalarıyla

bekler bizi Beykoz'da, Üsküdar'da

O ne güzel bir ordudur, ne güzel kumandandır, diyordu,

Yüzümü saçlarımı okşuyorum

Çamlıca'da gözgözeyiz

Bana bir sigara içimlik zaman ver...

Eski İstanbul, yakın ve eski

Sultanahmed?in, Ayasofya?nın varlığını.

gemiler yorgun ve uykuludur

şu insanı yutan İstanbulda

"Bekle beni İstanbul"...:)

Öğleden sonra da geçti aynı minval üzre

üstadın üstüne kalem yok şiire ne denir, üstüne çok da güzel klip yapmışlardı, r. t. erdoğan'da bence güzel okumuştu. eline sağlık castagna diyorum, hatırlattın, paylaştın.

Kadın erkek ve çocuk, gönlü dolanlar, yer yer,

Bir tarihi gömmüşler Karacaahmet?inde Üsküdar?ın,

Üsküdar, bir ulu rü'yayı görenler şehri!

Ve huzur veren mavi

İstanbulumun dili

Şimdi sulara düşen çürümüş tahtalar

Fatih'te nargileyle yetindim...

Çok sükür Tanrıya, gördüm, bu saatlerde yine

Kelimelerden alacaklı bir sağır gibi

Bütün dünya İstanbul der, buradan, aleme ziyalar saçılır,

Ayasofya arkada, hoşgörünün sesi

Pırlantadan kubbeler, belki bir milyar kırat...

sonbahardır diğeri

Artık denize bakmak

Dalıp gitmek uzaklara..

Yer yer aksettiriyor mavileşen manzaradan,

Yine İstanbul?da öl.

Nasıl bağlıyorsun insanı kendine

?Şifalıdır macun!?

Çevirir camları birden peri kaşanesine.

Öte yanda bir dev yapı

Sokakların, caddelerin,

martısı bol olsun

Sevdiğin yanında da olsa

Muma dönüştü cebimdeki kağıtlar,

Cellatlara emir verildiği gün haramilerin sarayında

Kuşatıp seni aşkımla

Unutturmuşlar...

Bugün içimden o güzel şarkıyı yazmak geldi:))))

yeşilköy, florya, bakırköy'den mi?

Saklamış durmuş, asırlarca, hayalinde bunu.

Birini boğaz öper, ötekini Marmara.

Tara da kahküllerini keloğlan aman

Ben bilirim senden gayrı güzel yoktur.

dünyada yoktur böyle güzel bir şehir..

seni unutamıyorum insan, tüm olumsuzluklarına rağmen öyle alışıyor ki. hele de benim gibi üniversite de öğrenciyseniz.

Seni bırakıp gidemiyorum

Bir bıçaktır gelmiş kemiğe dayanır

Şehrin burasında utan efendi

istinye ́de gemilerin karanlık uykusu

Eylül yağdı şehrin üzerine

Ey şi?r-i muakkad

Çok yakından mı bu sesler, cok uzaklardan mı?

birkaç kuğu, birkaç mahzun kuştüyü

Bir kız sevdim alimallah bir tane

Omuzunda taşıdığı çağları.

Vaktiyle ederken bu havaliyi zılalin

Hani tahta tekerlekli arabalarım.

düşündüğün yok aslında

o benim yüreğimde saklı sevgili,

Gözlerimden dökülen yaş denizi ıslatıyor

Ben, ben İstanbul?u bilirim derim, başka bir yeri bilmem,

sen, kocaman martı kanatlarını sal mavi denizine,

Tutar beni yine

toka olur saçlarına portakal çiçekleri

Zalim vurdukça bir baştan bir başa kıvranır da kırılır yolların,

Tüm olumsuzluklara rağmen İstanbul'u yaşamak, İstanbul'da yaşlanmak, tarihi koklamak huzur veriyor bana.

Ana gibi yar olmaz, İstanbul gibi diyar;

bir umarsız, bir anaç.. bir göz kırpar uzakdan cezbeder, salınır.. bir arkasını döner gider.. ama afillimi afilli şehir..

Karşımda köhne Üsküdar'ın dost ışıkları...

Mührünü vurur sandallar

İstanbul bitmedikçe sen hala benimsin.

Polisin kırbacı celladın ipi spikerin çenesi baskı makinesi

ben kalırdım yalnızca

Çandarlı Halil Paşa, gencecik padişahın niyetini duyar duymaz telaşlandı. Sadrazamdı. Sadrazam olarak genç padişaha yol göstermek gibi bir sorumluluğu vardı. Bu çocuk bir çocukluk edip Bizans?ın üzerine yürümeye kalkarsa, alimallah Osmanlı mülkü paymal olabilir, hatta elden gidebilirdi. Ümmet-i Muhammed?i bir aceminin acemiliğine kurban etmeyecekti. İkaz görevini yapacak, kelle pahasına olsa bile Padişahı bu maceradan vaz geçirecekti.

düşleri bahara bırakalım...

Karışıp çılgın kalabalığına Kapalı Çarşı'nın,

Tarih sinmiş her taşına

Seni sevmişim İstanbul...

İstanbul açları tokları hastalarıyla aynı kıta üzerinde bulunuyor

Bulutsuz rüzgarlar gibi her sabah

Bembeyaz Kızkulesi

Aldırmazdım,

ve yakınlaştıkça bana

korkarak saygı duyduğum,

Fakat o gün geldiğinde

akşama doğru azalırsa yağmur

Sn. Editörüm de dediği gibi fotoğraflar şiirle o kadar uyum içerisinde ki. İstanbul ancak bu kadar güzel anlatılır.

Küllerini alev alıp savurmuş.

senin güzelliğinle süsledim bahçeleri

Yaşamıştır derim, en hoş ve uzun rüyada

vurdun kanıma girdin itirazım var

Doğrul ve kalk ayağa

Vefasızı bedbaht eder İstanbul.

Sana selam verir heryerden

Karadan sevk edilen yüz gemi geçmiş Halic'e;

Boğazın kıyısına uğramış

Burunbahçe dalyanında İstanbul?u çekerlerdi denizden,

Ne vardı sevdalarım bir bir çıksa

Gümüşten sütunlar üstünde durur...

Bahar gelince bahçelerinde öter bülbüller,

Kıpkırmızıydı şanlı ufuklarda her şafak.

Ne zamanları geçer

karanlıkta yağmuru görecektin

İdare et, şu aralar şiir yazamıyorum.

bu camların nokta nokta hüznü

Hep olmadan hiç olmaz, hiçin ötesinde hep;

oranın istanbul olduğunu nerden biliyuordum

on iki milyon olmuşuz istanbul'da

Bir zamanlar şen yaşamış yalılar

Bütün kuşları İstanbul'un...

Bir bakarsın bir yamaçta

Sustum, kendime

Dün gece kalbini akarken gördüm

o derece

Yedi milyon yalancı.

İçimi döktüm bugün, yokluğunla konuştum

Akşamın sabahına ne sabahın akşamına

korkusuz bir rüyadır

BAKIRKÖYDEN HERKESE SAYGILAR:)

Kaderimiz aynı

ben uzaktan sevmeye inanmayanlardanım..

esentepe, yıldız, beşiktaş'tan mı?

İnince binmede artık onun da hemşerisi:

çengelköy ́de yaz unutulmaz erguvanlar

bir korku, bir hüzün kaplar içimi..

sen, sabırda sabır de, başını eğ önüne huşu içinde,

Taşıtlar daha çabuk geçiyor

Fenerbahçe gülşenim, bayramım İstanbul?um

Müjdeyi dalgalandırmak uğrunda

Biri yardan geçmiş, öteki serden,

inanma sevdiğim, inanma bulutlara

Boğazın Marmarayı öptüğü yerdesin..

Yollarına bakıyorum; Gözlerim donuk, yaşlı...

Merhaba Kızkulesi, merhaba Eyüp Sultan,

SAYGILAR...

sana giden yolların kavşağında

Bir şiir söylerim belki sizlere dair;

Dün gece yatak yorgan döşek,

İstanbul?a en çok yakışan ağaçtır erguvan. Kısacık bir an görünüp sonra kaybolan utangaç süsüdür Boğaz?ın her iki yakasının. Beyazdan pembeye evrilen, ancak kendisiyle adlandırılabilen?erguvani? renkle baharın gelişini en önden duyuran habercidir.

güneşi rengarenk şavkınla gökte

Hasretle figan eden tınısını

ılık mı ılık

Sevemezdim,

Kucakta gezdirilen bir karış çocuklardan

ah' istanbul ah!

Yeni bir ten yeni bir heyecan bilirim üstelik

Dört mevsim yüreğimde sen

Arka sokaklarında saklanmaların yeridir..

Hasta ciğerlerini taşıdığı çelimsiz kemikli omuzları

Böyle ma?mur eder ettikçe hayal Üsküdar?ı.

Zafer kanlı zafer kıpkırmızı

Salınan himmet kuşuydu kanatlarında

Vatanın hem yaşıyan varisi hem sahibi o,

?Hedefini tespit etmelisin.?

Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer

O da şeker peşindeymiş

Beyoğlu'nda ıslanırken parke taşları

Kala-yı mearif satılır suklarında

Salkım salkım tan yelleri estiğinde

Geceye küsen, Yıldız?lar düşer Saray?ın

uzaklarda bir yerde

Seni seviyorum İstanbul ve yakın bir zamanda öğrendiğim, başlığın sahibi olan sebebide:))

Hususi özenmiş yaratmış Mabut

uzaklaştığını düşünmem de bundan;

Domina taşı gibi peşpeşe nice imparatorluklar devirdin,

bu akşam gidiyorum

İstanbul'da başlarmış en güzel aşklar

Öylesine sonsuz

Suyundan içmek

?Elbette!? diye cevap verdi Sadrazam, konuşurken uzunca sakalı titriyordu: ?Elbette ki mahzuru var, olmayacak duadır ki, akl-ı selim olmayacak duaya hiç bir vakit amin dimez.?

Bir gün, birdenbire çıkıp gelmesen.

Canım İstanbullum

Ey nazlı şehir

Dergahları melce-i erbab-ı recadır

Sezdirmeden.

Peygamberin orduları, Hu, diye.

Bilir misin, Fatih bir dahi idi, döktürdüğü topları, Şahi idi,

Yürüyor, durmadan, insan ve hayalet karışık;

Sihirli bir bir gücün var.

Aşk büyütürdü yaksada gönülleri gam

zincirleri ne ağırdır.

Yağmur çiseliyecek gibi oldu

rüzgarını...

Gelen geçen?Bu niçin ağlıyor? deyip soruyor.

Faruk Nafiz Çamlıbel

Uyanır bir beyaz güle başlar,

denizin kokusunu

Bir demine, bir ömür verilir vahdet için

sonra çığlık çığlığa

Beğenin mutlu etti sevgili sabah melikesi..

Söz - Müzik: Anonim

kahrolsun yazacak kadar adamdım

üşüyor

nefesin fermandır Topkapı Sarayı'nda

Karışıp çılgın kalabalığına Kapalı Çarşı'nın

Bu serdarın bir nağmesi

ıslak caddelerınde

Bir gemi yanaşıyor iskeleye,

Hava kararmak üzere. Etrafta kimsecikler yok. Dar yoldan geçip mezarlığa gidiyoruz. Dua okuyarak ilerlerken camiden hocanın sesi gelmekte. İçimde öyle bir yanma hissetim ki Namaza yetişememiş olmak o an içerde olamamak anlatacak kelime bulamıyorum. Mezarların yanında dua ederken renk renk açmış güller de dua ediyor sanki. Derinden hocanın sesi. Büyülü, hiç bir kelimeyle anlatamayacağım anlar.

Asaletinden izlerini ruhuma nakşeyledim

Canımın hepisi

Olan İstanbul için

Bu benim dünyaya ilk gelişim,

İstanbul Türküsü

Dünyayı kalayladım biraz,

duruşun andırır asil soyunu

Hayatımı seninle yaşadım Üsküdar!...

İstanbul, kabirlerde Hakk?ın tecellisi bir servi.

istanbul'u yağmur tutacaktı

Ne de bakabildik Çamlıcadan mehtaba

kumlu ebrular yapalım seninle

İlk işleri çeşmeye koşmak olmuş

Bir yüreğim var ellerinde

ne de iyileştirebildim bir yaramı

Sonra seni kaybetmek hemen her yerde

Aglayamadım doyasıya sımsıcak göğsünde

bir rüyanın ortasındayım

Parmak uclarıma değmedi dudakların

İçine bakraç bakraç mavi dökülsün

Servi için savaşırım çınar için savaşırım

Kınalı?dan Heybeli?ye geçerken,

Göklerden hicran yağdı, İstanbul'lu bir geceydi

Sık sık dertleşir konuşuruz

İstanbul gözlerimde nem, İstanbul o peygambere kadem,

Eksik olmasınlar.

Bahçesinde uzanırken sere serpe

Boğaz?da suların?o gül endam?ı,

Mutluluklar serdi bana

Maziyi aydınlatan fenerle

Yeniden sularından içelim kana kana

Bitmiyor istanbul sevdasi

Deniz kenarında denizsiz kalmış yalılar.

Hepiniz geçim derdinde.

Basar gider arabalı.

Bekle beni İstanbul geleceğim yine

Söyle bana!

Bir cevher gibi kaleminden süzülen mürekkebi

Ve çocuklar çıkageldi,

Hala bir sonbahar Acıbadem?de,

Bazen de yakışıklı bir delikanlı

Bütün uykularını koynuma alıp uyurdum İstanbul?un.

Ortalığı bir duman sardı

Hayallerin gelir geçer içimden

?İstanbul?un mermer taşları;

engel olmasın diye

Pasajda Arjintinleri çekip

Çoğu insanın görüpde aşık olduğu İstanbul'u görmek bir gün nasip olur inşallah..

Hazzıyla harab idim edanın,

Almışım parmaklarını ellerime,

İstanbul Mevla dan almış güzelliğini,

Parmak uçlarıma değmedi dudakların.

Allah şahidimdir ki

Yazık,

Yeşil gözlerinde süzülen

YÜRÜYELİM SENİNLE İSTANBULDA

birkaç bulut çekelim gökyüzünden

ecem öcüm

Out there, far away,

Pulsuz balıklarım

Dökülür Çamlıca?dan kuytulara

İSTANBUL' dur

İstanbul'un saçlarını toplayan

Saçları alabildiğine sarıydı

demir külçeler araısındakoşardım sabahlara

Ölçüsüz çığlıklarla dolu şarkılı türkülü salonlarda

Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar...

Sana bir kötülük mü yaptılar bilmeden?

Ve ben seviyorum hala seni?.

çekmeğe başladı, oltada İstanbul

İstanbul'un fethinde, aşklar ne kadar, ne kadar da yücedir,

Bulutların vardı, özünün nefesini taşıyan

Fakat Kuzguncuk şirin yerdir

Bir Anadolu?dur gelmiş serilmiş

Esmer tenli dilber.

Yoksa ben miydim Fatih?in

Saksıları sularsın

Gözlerini çalar deryaya

Akar sebil sebil deyu

Yavuz Bülent Bakiler

AŞIK VEYSEL

sen, kıyılarına vuran dalganın arsızlığından şikayet et,

Sevdanın arkası var ardı bahardı

Serin ve kilim nakışlı kızıl gözlü dev bir cam gibi

Bir akan sudur

Bir iskeleden kalkan vapurun sesi

O güzel Üsküdar'ında, içime aktığın ılık bir akşam havası

yalan yok

Bebeğini uyutan kucağındır.

Yeni doğmus aya baktıkları yerden geliyor;

Ya da unuttur kendini...

Şimdi baktım, bana bir sır olmuş o isim.

Beyazdan çaldım gecemi

biz geceyi içimize çekiyorduk

dönüşünü bekliyor rıhtımda şehzadeler

Anlıyamazsınız.

Herhangibir akşamüstü

Yut beni çek dalgalara

Sadece bir tek semtin içinde bile olamadık...

arıyor sessizce kaybolan günlerini

denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,

ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;

arkadaslar cok güzel olmus.. tesekkurler..

Pasajda Arjantinleri çekip,

Hurşid-i cihan-tab ile tartılsa sezadır "

Ve ölürsen

İnsanın çok çilesi

saçların ıslanacak ıslanacaktı

Sema rengin döküldüğü

duydukça ismini uçar şip in çocuk ruhu

Sanki ömrümü baştan başa toparlayan

Taşlara yaslanmış da küflü kemikten başlar,

her şiire konmalı mı uyak

arnavutköylü mü ortaköylü mü?

İşte bir kubbe ki söyler saati...

BEŞİKTAŞ TRAMVAYI

Her güzel hatırada, belliyse adresin

adamın rüyasına rüyasına sokulur

hiç kimse elimizden tutmuyordu

Aşkından hatıra dedim göz yaşımı silmedim

en güzel şiirleri de ben yazıyordum oysa

istanbulun içinde süslü çeşmeler akar

Doludur gönlüm ışıklarla bu bayram sabahı.

Taş ihtiyarlar, servi çürür, ölüm yıpranmaz.

Dalyanda kırk tane Orkinos

elveda istanbul'a

Boğazdaki gemiler, oyuncaktır sanıp

İSTANBUL...

Bakıp, bakıp da tarihi surlarına.

Beni çocukluğumdan koparan

Bir bir hatırlamakta geçen sonbaharları,

Denizler mürekkep olsa, ağaçların elimde, hepsi kalem,

Ne gezer?Kurumuş

Bir Gün İstanbul`da

Kız bir adım önde gider

Beyaz tahta masalı kahvelerinle bekle

Bir şarap mahzeninde doğmuş olmalı

Istanbul bir uzak sevda

Bu ateşten yaratılmış yapılar fanidir;

Şimdi yanımdasın belki ama,

Yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.

Yığın yığın olmuşlar hepsi köprünün açılmasını bekliyor

halbuki kimlere kimlere başvurmadık

Eline ver diyorum yalnızlığıma

arzuları da kırmızı değilmiş ki!

Ceketimi giydiğim gibi

Dert yüzü görmesinler.

Kosva'dan, Niğbolu'dan, Varna'dan, İstanbul'dan..

İstanbulda, Boğaziçindeyim;

yıllar yılı gezinmeli bu sızı

saçlarından sarkan yıldızlara inat,

Süt akar cümle musluklarından

Çevirdi ruhumu bin bir biçime.

Bir kent kadın kabuklarından

izin dönüşü

Deryasinda Pusu Duran Ellerimi

BOĞAZ?DA GECE

"Acaba tanıyor mudur?" diye düşündüm.. Sonra bana "sigaran var mı?" diye sordu.. Ben de iyice meraklandım "bu kimdir?" diyerek..

Serseri bir çocuk

Gel ey Muhammed ve İsa hakikati

Ona sor, gidenlerden kalan şey neymiş elde?

nurullah genç

Bir yudum aldım da

Bilsen başka

Askerlik ettiğim kışladır ötesi

Bak işte Köprü,

Delişmen dalgaların

İçinde doğabilen çocuğundur.

Mehtaptan yudum yudum akan mekan

Şahadet parmağıdır göğe doğru minare;

Aşkın ve acının çığlığı vurur,

Elinde bir gül, bekleyenler aldıkça dudaklarında tebessüm

Sana gıpta ile bakar herkes, gururlan,

Nereye gidersen git, orada İstanbul.

Benim onları birer birer çalıştıkları yerlere götürüp bıraktığım olmuştur.

BİR BAŞKA İSTANBUL

Mis gibi balık kokar.

seni aradım kadehlerdeki dudak izlerinde

Gül her zaman taptaze ve daima vakurdur

herşeyi bükecek bileğim vardı

Görmez gözlerime görün İstanbul

fethedilişinin 557. senesi kutlu olsun..!!

İstanbul'dan..

Şimdi düşünmeden edemiyorum bunca hoşluğun müsebbibi bizmiydik yoksa ilk bakışta cansız addedilen şehir, İstanbul mu?

ulaşılamazsa aşk olur derler ya işte istanbul benim için öyle.

İstanbul İstanbul oluyor bir kez daha...

Tirende Biletsiz Sevdalar Vardi

İstanbul aşkı bambaşkadır, bilenler anlar..

yanındayken,

İlkbaharda pay edersin gündelikçi sevdalara...

Allahüekber kadar

Büyük bir sarı zarf içinde

Zuhur edecek bir evden...

geçiyoruz sokaklardan delice

Bizans?ı yıkan sultan

Senin yüzünden bu halım.?

Bütün aşkınla hünkar

Işıl, ışıl galata kulesi

Şimdi yer dökülen şahika, dün

intihar etmiş kötümser yapraklar

Söküle söküle düğümlenir orda yollar

Istanbul'u özledim...

Ötekileşmişim...

Yaşıyanlarla beraber bulunan ervahı.

Hatıran var binbir yerde

Gidiyorum İstanbul... Ağır geldi kalabalığın ardından bağıran yalnızlığım...

Türlü türlü çiçek açtın

Vapurlar değil, Boğaz?dan geçen;

Hala dokunuyorum minarelerine

Yaşamıştır derim en hoş ve uzun rüyada

Karşındayım işte iki büklüm

Donmuş, kurumuş çiçeğimle birlikte.

Sevdalıları kıskandırırcasına birbirine bağlanmış köprülerin merkezidir..

Uğur Işılak

muzip bir öğrencinin bakışlarıyla seni dahi makaraya sarma cüretini gösterdim yıllar sonra...

Ver elini hayırsız

And the leaves on the trees

uykusundan uyanınca fırtına

senden öğrenmeliyim

Hakkında idam hükümleri verilir

kocaman ütopyalar

kanlı dağlara

gökyüzüne dokunurken bu acı

Oysa can, yemin olsun yanağımdan süzülen denize

Sohbet ve tanışma bölümündeki

Neler gizleniyor bir bilsem benden

Vurur kanatlarını denizin

Diri diri bir budunu kesip kınalı kekliğin

sevaplara davet,

Ağlayamazdım,

Gözler Agliyor Tutkulu Cocuksu

Elim şakağımda

Karşılığında ben de size

. penthos-

Bulmaya çabalar arabasız.

sayfalarına kan

Süzülürken grup rengi feracemle nigar

Geçerken altından bu loş kemerin

tşk. ederim...

Adolphus Slade (19. Yüzyıl İngiliz Amirali)

ben hiç böylesini görmemiştim

Mavisi mavi

Cananla gezdiğim kıyılar, sürdüğüm hayat

Haramilerin gayrısına yaşamak yok

bir kere de benim gözlerimle bakar mısın ona

İstanbul'un bir yanından İstanbul'un öbür tarafını görüyorsunuz.. İstanbul'un güzelliği de burada..

her anım İstanbul

Hicran yarası, gurbet sancısı şakaklarımda

istanbul Agliyor Sen Agliyorsun

Merhaba efendim, merhaba...

öksürüklü aksırıklı bu takvim

ille istanbul'da bul!

tekir, barbunya, canım uskumru, levrek

Ne Laleli'den geçebildik sevgilim,

İçimde nedensiz bir yok olma korkusu

Belki de yegane sitemin

Gemilerin gelir peşi peşine

İstanbul'da Üsküdar'lı bir kız var

bir İstanbul getir ayrılığı ağlak

Ölüyü nideceksin

Unutulmuşlar

Yüreğine ince bir sızı girdi. Bir an için endişelendi. Ne de olsa yaşlı Sadrazamın müthiş bir tecrübe birikimi vardı. Onbeş yaşından beri devlet hizmetindeydi. Kendisi ise onbeş yaşını geçeli ancak birkaç yıl olmuştu. Bu açıdan şartlar aleyhine görünüyordu.

Hicranımın kanıyla beslemeli

Ondan sonra oldu Türklerin yurdu

Üsküdar iskelesinde

Aziz'ler ahmed'ler, daha niceler...

ona kavuşacakken kaybettiğim sevgili. sokakları bazen hüzün dolu, bazen sevgi, bazen umut dolu.

denizini,

Bir araca bin de nasıl binersen bin

İstanbul benim en büyük aşkım, ben onu uzaktan seviyorum şimdilik, vuslat ne zaman olur Allah bilir,

Ne aşktır İstanbul

Bir aşk oluverdi aşinalık..

Benim güneşimin üstüne doğmadığı hayat hayat değil

Ey kozmiğin kemirdiği bir kent gibi yükselen yapı

Nurullah GENÇ'in "Yürüyelim Seninle İstanbul'da" şiirinden bi parça. İstanbulu, orda yaşamayı çok özledim. İstanbulu tanimakta orda yaşamakta nasip meselesi...

Isıtırken içimi dost sohbetleri ve çayları,

Ben ağlarken, susmak kolay

Bir kan-ı niamdır ki anın gevheri ikbal

oluşunu bilirim...

Bir sinema yada tiyatro koltuğunda

bilirim kızgınsın bize!

önce senin yüreğine açılır

kız kulesinde ben olmalıyım

Öbürleri duvarcı hamal ırgat kayıkçı

Şehrin çoktur birahanesi

çoktan unutulmuş kilitli defterlerden

Kalemin kağıda küstüğü yerden

İşveli kadın!

.. penthos...

Ne olur, gel, gel, gel, gel

bir Beşiktaş tramvayı geldi aldı beni,

Tekbire HU HU katıyor kimi;

Eski İstanbul'da gezdiremedim seni

İSTANBUL AŞIGI ÖZGÜN

bizi yüreginden söktü istanbul.

Yorgun asabi kederli kindar

Gelirdi safha-i mevvac-ı ıyde başka hayat..

Kimbilir belki o da dirilecek benimle

hercaimenekşe, gonca ve sümbül

"Bu kadar mı güzel olunur " diye şaşırdığım bir sevgili..

Yokluğunun çarmıhına gerdiğin İstanbul?u

Yakamozların denize küstüğü yerden

Sahaflar'da yorulup ta kitaplara bakmaktan

Gözlerimle kucaklar gibi uzaktan

işte İstanbul

hiç kimse durduramazsa

marşlar biliyordum

ve biliyorsun ki

Hüznün kraliçesi,

tafta entariler giyerdi.

bir camgöbeği tuzlu su

Bu bulutlar bu rüzgarlar senin

Düne, bugüne ve yarınlara...

Birer çiçek gibi nevvar olan bebeklerle

Alışmışız ayrı kalınca bu tatil gibi geçici bir sebeple bile olsa özlüyoruz evimizi ve şehrimizi :)

Gözlerin İstanbul oluyor birden.

Bir avuçluk kalbimde

İslam ruhunun kristalleşmiş heykeli, İçimin sesi rüyamın öfkesi merhametimin şehri.

Sormuş sıcak rüyasını,

Dünya yüzünde, bir sefer olsun, tanışmadan,

Merhaba iki gözüm İstanbul?um, merhaba...

Bir ben vardım sanki Üsküdar'da

Köpük köpük olmuş denizle birlikte.

Akşam haberlerini izlemekten korktum en çok,

rüya mıdır gerçek mi kendi kendime sorduğum

eline sağlık...

Onların sazı cazı villası doktoru dişçisi

Eyüpte yatar edepten kıvrım kıvrım kıvrılanların,

Ne Laleli'den geçebildik sevgilim

Sevdalıların vardı, yakasına gül takan

Dünyadaki cennet, sensin İSTANBUL

Bursa?dan gelen yeşil bu denizi boyadı gökten sonra

Cennet köşklerinden bir köşk Yuşa?ya.

Adına şiirler yazılan, şarkılar söylenen..

KUBBELER

insanı olduğu yerde

Dillerde namedir, yüreklerde acıdır bir nebze..

"Yer çekimi" değil,

Aslına bakarsan hangi dilin sözcüklerini kuşanıp savaştığını bile bilen olmadı!

Yürürken başım döner,

Gözdesisin sen

BEDRİ RAHMİ EYÜBOĞLU

Her köşede izlerin var

Korkak gibi, tutsak gibi, yaşanmamış an gibi...

Bir vapurun güvertesinde.

akşamüstleri

polislerde üşüyordu

Paslı Acem kılıçları

Dağları yük eder taşırım derken,

istanbul kadeh kadeh sevdiğim

Şimdi her yerde ne güzeldiniz o kalmış

İSTANBUL?UN ÇEŞMELERİ

Az sürer gerçi fakir Üsküdar?ın saltanatı;

Bunun için kanım helal olsun

Bu İstanbul sendin sevgilim

Ve uzaklardan seni düşündüğüm bugünlerde

Hayal kuranlar, İstanbul sizindir!

Rimelli kirpikleriyle bana göz kırpan işveli kadın!

Rengarenk ışıkların yanıp söndüğü

emirgan, bebekli, aşiyanlı mı?

ha suskun

Takılıp kaldın aklımda

Ve kanatlar yere inmeyecekler.

İki yıllık ayrılıktan sonra şehr-i yar-ı güzinden nihayet bir nisan öğleden sonrası indim istanbula. Belki uzaktı bildik istanbuldan ama bir saat sonra indiğimde beni kadıköye getiren otobüsten karşımda boğazı görünce anladım ki hicranı bile bir başka tatmış onun.

Toprağın buram buram tarih kokuyor

ve mavi gözleri kördü.

sadece icimden haykırıyorum

Gelin de bayramı Fatih?te seyredin, zira

biz başbaşa kalalım...

İstanbul deyince aklıma martı denir

Hurşid-i cihan-tab ile tartılsa sezadır

Her sokağın ayrı bir kanat çırpışı var

kuytularda çürüdüğü bağdadi yalıların

sizin evin duvarına birkez olsun

İstanbul?da bir erguvan akşamı,

İstanbul?da olsam bile İstanbul?u özlüyorum, O bir tanem,

Selamlar istanbulaaaa biz onu terk ettik :(( o bizi bırakmadı vefalıymış.

Bu direnişe destek verimeli...

Asırlık rüyalarında yalılar

Vurulur martıların kanadına

Sahillerinde el ele kol kola gezilen,

Boğaz?dan yalılar geçiyor,

Sıcak bir pazar günü. Mayısın sonları...

Güzel İstanbul,

Herkes açtır...

piyer lotide çay içmek istiyorum..

Hava boydan boya binlerce hayaletle dolu...

Hulyanızı feth eder bu hali,

mutluluk senden mi geçer,

Ya İstanbul beni alır, ya da ben İstanbul'u alırım be diyen,

İstanbul?un evsafını mümkün mi beyan hiç

ERENKÖYÜNDE BAHAR

Denizin saçlarına aşık, ayı ve güneşi

I can sense it all in your heart's throbbing.

Bugün biz değiliz bakan yalılara;

İstanbul hasreti nedir çok iyi bilirim.

Zindan dilde misal geçer

Canlanır levhası hala beşer ettikçe hayal;

BIKTIMMMMM BEEEEEEEEEEEE.

sen bir defa konuş, sen bir defa gül

Çözüldükçe çözülür yolların tutsaklığı

Hepsi ben miydim?

Yar gözüne benzer rengin

denizini seyretmek isterdim

toprak kokusu

İsmin dudaklarımda idamlık bilmeceydi

Ne kadar duygulu, engin ve mübarek bu seher!

bir okul kapısı bul, kenarı deniz

Konuşmuyorsun benimle..

istanbuldu beni anlatan

İnsanlar sokak sokak çarşı çarşı ev ev

Sana borçluyum güzelliğimi,

Yeşil bir kutuya

Yetişmez dedik buralarda yemezler onu

Nasıl olsa tarihi karanlığımız da bastı

Bu kadar İstanbul?a.

kırık direkleriyle dalgın ve hasta

ben sana gelmiştim, sense şampanya kokan konteslerin kapısını çalıyordun aklını yitirmişcesine...

( büyük bir ihtimale middle eastern kardeşimin bu şiir..

BU AKŞAM BÜTÜN MEYHANELERİNİ DOLAŞTIM ISTANBUL' UN

İstanbul efendisi böyle davranmakla karşısındaki kendini bilmeze şu mesajı vermiş oluyor bir bakıma;

Hırçın ruhumun ötesinde ağlıyor İstanbul

Balıkpazarında depoya kaçırılan fasulyanın

İstanbul sevdası?

Kürtajlı genç kızlar cilve yapar karşılarında

kimdir diye sorsunlar içlerinden

İstanbul'dan bilindik bir şarkı

İstanbul laleler kokar, İstanbul laledir bilir misin sen sen,

Damla damla çoğaldım her akşam boğazda...

Istanbul Sevdasi

Çılgınlar gibi dolanamadık otobüslerle.

Korkak gibi, tutsak gibi, yaşanmamış an gibi?

Evrensel İslam Barışının zaferi için

Hoş geldin sevgili Dilşad..

Karmaşık,

bilen bilmeyen bizi ayıpladı

Mermerde mazi canlanır

Kadife yastığım yok

İstanbul'da birbaşına,

Bir anda iki ayrı kıtadaki insanlar gibi

Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar..."

Terekesinden çıkacak

Sene 2000'di.. İstanbul'a üçüncü gidişimdi.. Taksim'de tek başıma gezerken kaldırım taşına oturmuş bitkin bir insanın eli uzanmıştı koluma.. Çekti beni kendine..

hani mavilerle çevrili.

Senden neşet eden her duygu sebebi sen olduğun için ayrı bir güzel.

ve ahmak selameti için

Çocuksu bir mutluluk, büyümüşlüğün telaşıyla

Şehrin burasına dokun titrer

teneffüs arası olmayan uzun bir ders gibidir. bazen bitse de gitsek, yıkılsa da ölsek dersin. öldüresiye nefret eder, ama başka bir şehirdeyken, istiklal caddesini, denizi, vapuru görsen, içindeki özlemin hiç dinmeyeceğini anlarsın. yeniden kente dönüp, kasırganın içinde yaprak gibi savrulursun. gidemezsin bir yere.

dünyayı zapta gidecek olan

o güzelliğini gösterecek misin birgün bana da?

Ben sen olmuştum!

Bağdat?ın dervişlik ortağı

istanbul jöntürkleri hüzzam bir yasta

?Elinde olanla yetinsene.?

Dalıp gitti gözlerim uzaklara.

Konuşsana İstanbul

İthafıyla yaldızlı bir kent

bilirim yaslısın,

Doyulmaz uykulara bir türlü yatamadık

ne gözyaşları ile emek verilmiş

Bu sükunette karıştıkça karanlıkla ışık

istanbul ey istanbul ey

içine çeker

Uzaktan sevilmez hiçbir şey Season..

Ormanların vardı, nefesine ses veren

Ortası kare şeklinde,

Anlatılmaz bir duygudur..

İstanbul'un gerdanından çaldım kokunu.

Herşeye rağmen seversin...

Dürr ü yakut ile nahl-i murassa sandım

Ednan Beğendi pişirmiş ama

Eyüp mü mezarlıktan çıkar,

Sultanahmet durağım, Sirkeci?de otağım

Seversen olayım yarin İstanbul

hani şu seni çocukluğuna götüren neşe

cumbalı odalarda inletir " katibim"i...

Dayadım ondörtlüyü İstanbul'un şakağına

Ben de acıktım

Bugün kıyında yürüdüm biraz

Belli ki ALLAH da

evet istanbul beni değil ben istanbulu şekersiz en büyük bardakta mavi düşler içinde sarayburnunda içiyorum... yudum yudum..

öyle bir şehir ki vazgeçilmez.. yeri gelir kalabalığında kaybolursun yeri gelir kalabalığında kendini bulursunn... kaçıp gitsende aklını istanbul da unutursun...

Nesilleri Asyanın, bu bakış ahu diye.

Damızlık misali?

Mest olup içtiği altın şarabın zevkinden

BEHÇET NECATİGİL

Karanlıkları kör afet,

Can yoldaşlar saklıdır mahzenlerinde

baran yiğitleride yutan senmisin

Beyazıtı, aksarayı

İstanbul, ahretliğini kahreden, yasak aşklarını ihya eden bir kasabadır aslında...

Sevda dediğin gülüm bir busedir dudağımda

Şehr-i yarim o benim.

Benzer üç bin sene evvelki mutantan şarka.

İş yerleri boşaldı

Geri döndüğümde ise içimi tarifsiz bir huzur alır,

Ya da itiraf et aşkını..

İstanbul alemin dürri incisidir, İstanbul hep yad edilecek,

İçilen sıcak bir çay

Bir bakıyorum adalardayım.

kaçamayıp da saklanan kedicikler gibi

Eller yukarı

güzel

Gün aşırı alacaklılar gelir.

kalın kitaplardan çok şey öğreniyor

Eminönü anaç, Beyoğlu cömert,

Tüm sesleri kesildi, sesini kulağımda hissettiğimde.

Fakat Kuzguncuk şirin yerdir.

Aşk için Tanrı hakikati aşkı için

Sezai karakoç

Mahmutpaşa?dayım, kanım kaynıyor,

Kaçıncı uykusuzluğumdayım, bilmiyorum!

Taşıyla mermeriyle harman savrulmuş

Kimleri beklemedi ki bu koca, yorgun ve suskun şehir?

Bir haftadır seni ararmışım meğer

?İSTANBUL'DA BİR ERGUVAN AKŞAMI?

Bakıyorum, derin mavi gözlerine

Onlarda yoksa komşularında vardır

Aşıklar misali eşsiz boğaza

?Be makam-ı Konstantiniyye el Mahmiyye?

GökyÜzÜnde umudu mÜjdeleyen

Kolun belimde

Yapacak hiçbir şey yok gitmek istedi gitti

Beldet-üt-Tayyibe?dir, Derseadet, Asitane, Aziz İstanbul,

Bütün yaz aklımdaydı

tuvalde çizgiler, renkler kırmızı

Yüreğim yırtılıyor çınlıyor ağlıyor yüreğim

Kahve her akşam daha kalabalık

Bir de bakacaksın ki, Ayasofya?da bir sabah vakti, mutlu,

Elini ver diyorum köprü altındaki çocuklara

Güfte: Turham Oğuzbaş, Beste: Avni Anıl

Yahya Kemal Beyatlı

Taze kan gibi sıcak.

Nesilden nesile götürsün diye

Teşekkürler Şahin'ciğim, resimlerle şiirler çok güzel örtüşmüş...

Ahmet Hamdi TANPINAR

Istanbul zalim

gem vurduğun kelimelerime

nasıl seviyorlar ki

Denizi konuşan şehir

Gel İstanbul,

Şehrin burasında az dur efendi

A seaside mansion with dingy boathouses is fast asleep,

ne senin haberin oluyordu şiirlerimden

Seni aradım kadehlerdeki dudak izlerinde

Dün gece yatak yorgan döşek, uyandım kanter içinde

Bekle, Baba!

lalelere boğulmuşken

Boğaz Köprüsü

Ve sıkıldıkça tırnaklarını yiyen şehir,

Yeniden

halicin arkasında toplanıyorduk

Denizdir senin kokun, martılara yoldaş

İstanbul, tarihin yaprakları arasında kalan bir şehirdir diyenleri acımasız buluyorum. Dünün peçeli konak kızı, bugün dekolte elbiseli bir salon hanımı olmuş gibi geliyor bana...

kırmızıyı sevdiğini bilince

öksüzü yetimi kendince sigara tüttüreni

Çınarların gövdesi aşık yüreklerinden!

Meydanın ilerisi deniz kıyısı

Sonra aşkını yanında bulamayanlara "uzak bir diyar" oldu nefes mesafesinde..

Tanıdık kuşlara el sallardı;

Kolumsun, kanadımsın.

Bir gün bir kızını benim eden

Utanır da belki

ve bana gözlerinde ölümü düşünmek bile yasaktı! -

Çok yorumlar çağındeniz:))

Tereotu nane maydanoz

Bu kaçıncı cinnet sanrısı hezeyanlarla

dışarda kar yağıyor

Zincir halkalar kanlanır

Güzelliği sende doğru yaşamak

Sana gelen gizli geçitlerde, kırmızıyı bul!

Kalbimi çalan şehir, bir işveli yar olur,

Bir kabuk gibi, dolduramıyorum cevizini

Yağmurlar yağdıkça demir parmaklıklardan aşağı

Fatih'in onsekiz yaşı kadar seviyorum...

Toğrağına ektiğim laleler de soldu

Kan oldun aktın kanın bitmedi,

SUNAY AKIN

Fırat Altunyurt

El konuşur, sevişirmiş; bana ne?

Başbaşa kalmış iki hisar

İstanbul'un fethinin 557. yıldönümü kutlu olsun..

Denize bakan evler gibiyim seninle.

Onar parayla biraz sallandırdılar... derken,

Sen hiç bir kimsenin görmedigi,

alperence kardeşim belli formatımız yok ki, İstanbul'la ilgili güzel olan herşeye açığız teşekkürler:)

Meleklerin sık aralıklarla

vapur sesinin duyulduğu

bakamaz üstüne yer hicabından

Başlıkta bu güne kadar süregelen formatın dışına çıktık ama söz konusu "İstanul" ise format teferruattır degil mi yani...:)

bir elimizde sevda

hani, Sudde-i Saadet derdik ya sana..

senin için şiirler

Ruhum İstanbul

Doyumsuz güzellikler gibi;

İstanbul, sabah serinliğinde Üsküdar?da ıhlamur kokusu.

Canan İstanbul,

bırak bari ismini doya doya analım, bundan böyle

Her sokağında, ayrı bir lezzet tadında adımlarım

En az gözlerin kadar

Dediği uzaktan Sultan Ahmede.

Küçük İskender

İstanbul bilmeli ki, limanlardan gemiler

BİR GÜN

Görmediğim acaip kuşlar havalanıyordu

Ve trenler şifreli düdükleriyle trajedileri perdelerken

ellerini açmış minarelerin

Gözlerinin nöbetçi kahvesinde

soyadını rüya

ben, kırmızı şarabın kırmızılığında kaybolayım!

Bir gün hışımla genç padişahın huzuruna girdi ve selamı bile unutup sordu:

Seninle hiç İstanbul'da olamadık;

Ki beş vakit gürül gürüldür içi.

Tanırlar sevinirler

yedi tepeden bakıyorsun aşka

sokak lambasına düşüyor

Çok yara aldın kaç kez vuruldun kim bilir?

Göresin usul usul gez ki.

kocaman raylı bir yolda yürüyordum

Çare bulun bu derdime

Hadi git git artık ne duruyorsun

El konuşur, sevişirmiş, bana ne?

sen, taşıyamadıklarını anlat,

Seviyorsan rüyanda görebilirsin ancak..

Nice bin dalgalı Tekbir oluyor tek bir ses;

Şimdi olan bitene sebepsiz sıkılıyoruz

Belgrad`dan mı? Budin, Eğri ve Uyvar`dan mı?

Sana dün bir tepeden baktım aziz Istanbul!

İstanbul?da, Boğaziçi?nde,

Sultantepesinde savrulur saçların

ne hasretinden vazgeçeceğim,

istanbul sana beytonun selamı var

Bu şehri Stanbul ki bi-misl ü bahadır

Bayram burda başlar arifelerden.

Bu duraktan bu otobüs

Bir kardeş karısı

yenilgisiz bir muamma gibidir

İstanbul Düşman İstilası Altında İken Çamlıca?da

Dön babam dön dolaş babam dolaş

Hem anlıyorum hem çok acı tek taraflı bitti

Kapalıçarşı Bakırcılar, lacivert mayıslarda köprü altları,

Gururlanamazdım,

Yenicami, Süleymaniye arkalarını kirli bir göğe vermişler.

bir de Mebrure Hanım vardı.

Bekle zafer şarkılarıyla caddelerinden geçişimizi

cebimizden bozuk paralar

Çok güzel yorumlar, duygular diyecektim,

Ayaklarım iz bırakmasın senden ırağa

Çok şükür Allah'a, gördüm, bu saatlerde yine

Kış daha çabuk geliyor

Canlar tazelenir: İşte Aşiyan!

Senin yüzünden bu halim."

Genç hükümdar hışımla pencereye döndü. Bir süre yeniçerilerin koşturmasını seyretti. Onlar fethe inanıyordu. Ama yaşlı Sadrazamını henüz inandıramamıştı.

Bir tepeden seyretmek için bu güzelim kenti,

Senden başka senden başka dostum yok

Bekle o günler gelsin İstanbul bekle

Aşkımızın özü sende

ben, şiir yazdıkça kendimden eksileyim!

Gecenin bitmeğe yüz tuttuğu andan beridir,

Koyun koyuna yatan

Sana vergi İstanbullu olmak

İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım..

Şıp diye geçer köprünün altından;

Şahzade, Laleli, Haseki Sultan...

Sana vergi İstanbullum

-İ s t a n b u l e f e n d i s i-

onlar gitsin,

Gürül gürül kim akmak istemediki mavi sularında,

uzun cümlelerle anlatmak gerek seni,

bütün kapılarını kapat Haydarpaşanın

Gözbebeğim sevdamsın, aşığım İstanbul'um

Servilerinde ayla birlik bölündüm

kah bardaktan boşanırcasına

Yalnız ara sıra aklıma geliyor

Yerde yeşermiş bir yaprak görürsen eğer,

Aradığınız şiiri ise Antoloji sitesinde falan bulabilirsiniz belki, bilemiyorum.. Şairinin adı veyahut birkaç mısrası mevcut ise yardımcı da olabiliriz sanırım.. Bulmanız, paylaşmanız dileği ile..

Beni bende değil, sende yaşadı bütün aşklar,

İstanbul'a dal dal geçer

Şairler yar olamadı amma

O soluk ki senin ask kokan tenindir

Abide haline koydu sevinci

şaşkın bir ihtiyar

onlar gibi değilsin sen başkasın

Bir kurşun geldi alnını deldi,

öbür taraf

arar buluşmayan ellerimizi

Dinledim bir kemanın, boynu bükük

Olmazdı sabahın da yarın gülmeye meyli

Levent?e düşer yolum, Bebek?te olsun evim

Diz çöküp saçımı ağarttığımda

Geceleri ceren yarasında dert büyütürdü

Gecenin çiçekleri değince Kulenin saçlarına

Bekir BİLGİLİ - 12.04.2004

Açılır masmavi burda gökyüzü,

Bir haftadır yok yere dolaşıp duruyordum

Selvi boylu mezarlıklar

aklının içinde siyah bir vapur

Beykoz

Top çiçeğim deste gülüm

Yazı yaşayamaz olsamda kıyılarında

BOĞAZ GEZİNTİSİ

Ö. Baltacı

Sahaflar'da yorulup kitaplara bakmaktan,

sevdirir mavileri

Bir başka İstanbul yok yok, İstanbul ebediyyen Gülizar,

Kaybolur

Akşamlardan, gecelerden, senden uzağım

Ben doğduğum gün sana abayı yaktım.

İstanbul dolar

Yokluğun var sen yoktun, ölüm geldi ölmedim

sindirdi beni karanlığın...

İstanbul, Kadıköy?de alışveriş?

Sevdayı deniz tutar

Neden böyle yapayalnız, neden çaresiz gibi

osmanlı sehpaların gölgesindeki

Bu saçları darmadağın asıt suratlı delikanlılar.

Görürsün var kiliseler

burada insanlar tek tek ölür çıplak doğar

Ayasofya, süleymaniye

İstanbul, zemherirde varlık cilvesi gösteren

bu yüzden mi günlerdir

mektubun yeni gelmiş

Ana kız.

Dolmabahçe

Sunay Akın

Kocaman bir dalyan gelir

sevgilim istanbul'dan

Belki Cenab-ı Aşk?a beyt-i Hüda.

Şimdi her merhaleden, ta Bayezid'den, Van'dan,

Küskün duruyorsun.

Bir soğan kokusu

Tarihin en cilveli en işvelisi sensin.

Yine de seviyorum seni...

Konağı, kevransarayı

solitudesem kardeşim,

Beşyüz sene sonra karşınızda

İstanbul alınır, karanlık çağlar kapanır, yeni bir çağ açılır,

Bayrağındaki bir tek çiçekli dalla

Her akşam böyle götürsünler seni evine,

Topluyorum, gözlerinin paslı oltasına

ocağa gider bir maden işçisi

Yüzünü ilk kez gören bir çoçuk gibi

Boşuna çekilmedi bunca acılar İstanbul

Kiminiz midye çıkarır dubalardan;

Uzandım

Sevdasısın.

?Benim duvarımdan yüksek duvar haraptır?

Bir mermi gelip oturdu yüreginin en ortalık yerine,

İSTANBUL?UMUN DİLİ

Bu vuslat yangınıyla hazanlar bahar olur,

Büyüdü içimde zamanla yeri.

tekrar hayran kaldım...

Kapılar açılır şerefelerden,

Ben kamelya'yım artık bu arada;))

sökük dikmesini beceremem

Neron?un Roma?ya baktığı yerden

içimi yakan, beni ağlatan deli bir sevda İstanbul,

Ağlarsan güldürürüm

Pespembe erguvanlar ıhlamur kokularına karışıp

alıntı-

Bir güvertede seni

günahlara hicap olan şehir,

Yaşamadım ne Üsküdar'ı ne Beşiktaş'ı,

İstanbul ağlıyor sen ağlıyorsun

Çamlıca?daki özgürlüğümle

Gürbüz havalar

Işık tutmuş çağlar boyu

Kendimi yerle bir, aşkınıda azad ettim

yüreğimden hala habersiz misin

sende güzel beklemek

Aradım yıllarca gönlümün sevdasını

Rüyalarıma düş olman öyle güzel ki..

ve kızı Raşel...

İstanbulda Boğaziçinde,

Yalılar gelmiyen alemlerine gidiyor

sen, gördüklerine göz kırp kur yap iki gülümse,

İstanbul gözlerimde nem İstanbul o peygambere kadem.

bakınca gözlerine anlıyor insan

martılar göç eder; sular alçalır

Doludur gönlüm ışıklarla bu bayram sabahı

Bir gece yarısı düştüm yollara

Masmavi suların vardı, ab-ı hayatında

Bir şey daha var

Ortaköy susar, kalır mı öylece

(L. A - 14.12.2010)

Mahkum olduk kıyılara

bekle beni İstanbul... az kaldı...:)

Kurban olduğum Marmara

Evet anlatılması, tarif edilmesi bile zor olan şehir ama nedendir bilemiyom arkadaşlar ben İstanbuldan hep korkmuşumdur. Dünyanın en güzel kenti tabiki.

Cümle halkın karnı acıktı

Şarkılarla geleceksin, duygulu, ince

senden uzaklaştım ama etkin hala üzerimde

Ah kırılaydı da o mektebin kolları

Bir İstanbul esiyor çocukluğumdan,

Ihlamur zamanıdır..

Yakamozları sana bıraktım, okşa Üsküdar!...

İstanbul deyince aklıma bir masal gelir

Adım başında bir villa

yeni dünyadan mahzun, resimde eski sefir.

Dinleyecektik en güzel aşk şarkılarını.

Hepsi dar kapanık yerlerde, sıkıntılı işlerde çalışırlar

İstanbul'dan ziyade

"sen" diye..

bendim çünkü bıçağı saplayan

Sen şu kıyamet kadar genç bedeninde gömerken yitirilenleri,

Mekanı Cennet olsun,

Unutturdu derdi bana

Kalmadı bende gururdan eser

Bir gayret edemeden yitik çocuk efsaneleri

kaçalım yine bozkırlara

Bakmayın, gün olur, ben de

Ayrı bir güzellik başlı başına

Karnım doyar benim de.

belki İstanbuldu herşeyin sorumlusu

lafügüzaf

kalleştir denizleri istanbulun sevdiğim

sevgiler bizden

hanımefendisi

görmedim denizini

olup biteni

Bekle Bizi / Vedat Türkali

Gözlerimden dökülen, kırgın İstanbul

Öter balkonunda geceleri...

İstanbul, gönlüme huzur veriyor.

Sokakları kaç adım.

Yedi tepen gelinlik giyer kışlarında

Bir bağ-ı iremdir ki gülü izz ü aladır

Kırıldı ayna paramparça

Kurşunun sırrını aramış bulmuş;

Denizler kilidi boğazların var

Yoktur eşin yoktur dengin

Her sabah büyüten denizimizi böyle

tekrar tekrar ısrarla yaşayıp durduğum

İSTANBUL'U SEVMEZSE GÖNÜL AŞKI NE ANLAR...

Bir sengine yek pare Acem mülkü fedadır

Seyreyle doya doya Salacak'tan...

Hepsi denizde geçen hayatlarını düşünüyorlar

ORHAN VELİ

Namı gibi olmuşdur o hem sa?d hem abad

ama yaşanası

Güzel heybeli adası

İstanbul'a aşık olup da

Tiftiğini sökmüşler mermerin

İstanbul, hayatın kainat penceresinden okunuşu.

SEN İSTANBUL'DUN

sarsın bizi akşamda şarap rengi dumanlar

Sokakların gelir geçer içimden

Sarıldım sana doya doya

Seni arar bu sokaklar

Birkan Askan

ve yaşamaya tuzak gibisin?

İlhan BERK

Bir kelam anlamaya

Renkler maviydi Üsküdar göğünde

Ne çok sevdiğimi bir bilsen

Bi lodos lazım şimdi bana, bi kürek, bi kayık

istanbul...

Sağı anıt, solu türbe

nerdesiniz millet haber bile etmiyorsunuzz...

Haydindi mini mini maşallah

Barbaros, belki, donanmayla seferden geliyor!..

Eşref Ziya Terzi

Süzüyor, sahi diye toprağa basanları.

bu kadar güzel anlatma be İstanbul'umu..

A bird flutters round your skirt;

Erguvanın birden belirişi ve apansız, hüzünlü kayboluşu, sevgilinin binbir naz ile ortaya çıkışı ve etrafına işveli bakışlar atıp uzak diyarlara gidişi hissini uyandırır. Sevgiliyle karşılaşma anlıktır. Bütün harikulade güzellikler gibi erguvanda ancak anlık ve doyumsuz bir zevk sunar. Sonra kaybolur. Zira sahip olunamayacak denli muhteşem bir güzelliği vardır. İhsan Aktaş Boğaziçi adlı şiirinde bu duyguyu dile getiriyor.

Güneşin çıkmasını beklerken.

seni gösterir..

Çok şükür Allaha, gördüm, bu saatlerde yine

Üç aylık bir suç tasarlıyor

Ey masum bakışlı yar

ezan sesi minarede karışır korna sesine?.

Gelmez mi baharların,

Olmaz hiç umurunda

Işıklı bir ziyafet sofrasında.

iki sevgilim Paris ve İstanbul

Dolmaz halkın filesi

BİR İSTANBULLUNUN NDT DEFTERİNDEN-2

Hem sevip hep seviliyorsan, o vakit gözünde belirir..

Yemiş'te, Asmaaltı?nda...

dün İstanbul u gördüm rüyamda

Ve kılıcımın ucunda Ayasofya küçük bir bilya gibi

geceleri duvarlara ülkemi kurtarmak için

Kırıntılarda sana biriken yoldur

?Baban alamadı, ondan öncekiler de alamamıştı, sen nasıl alacaksın? dedi hafiften alaycı.

Gemiler, çektirileri, sallardı?

Koşan, gezen, oturan, maniler düzüp çağıran.

Ne sen ne patiska ne şeker ne özgürlük

Bağdat?ta ebedi bağı ruhun ve ilahi hikmetlerin

İtalyan mimarisini andıran ihtişamlı yapıların yükseldiği İstiklal'in kalabalığı yaktı canımı... Bir çağdan diğer çağa geçiyormuş gibi geçiyor insan o caddeden... Bir zamanların zengin tüccarlerı, konsolosları yaşamış buralarda... madamlar mösyöler ağırlamış... Burası İstanbul'un batılı yüzü... yani yüzünün yaralı yanı... ve sanki Beyoğlu, tüm İstanbul'u egemenliğine almak için uğraşıyor... Sultan Ahmet direnmese egemenliği ele geçirecek...

Bir bakıyorum İstanbul?dayım.

çiçeği altın yaldız, suyu telli pulludur;

gurbetteyim

Zamanın öte yanında oturup izlerdim seni,

İstanbul?u yeniden Tanrı şehri yapmak

İşte zamanın karanlığı, gece gibi,

Ve sen esnaf sen söyle sen memur sen entellektüel

Fatih Sultan Mehmet Han

Biz değiliz sarkan hatıralara..

yasak şiirleri

Serin serin tatlı su getirirmiş

Sokakların dert küpü yolların yorgun yine

?Hocam, ya şartlar elverişli olmazsa? diye sordu. Ak Şemsüddin hiç duraksamadan cevap verdi:

yedi tepen yedi milyonun

Önce dinlesen

Göztepesi, feneryolu

Damlarken sular eteklerimden,

Sen böyle zulüm gördün mü İstanbul

Dinmeyen bir öfkenin sancısına kıvranırken,

Bir kıyısı boydan boya

bir o kadar albenili

Bir anda iki ayrı kıtada ki insanlar gibi.

NEYDİ O BİR ZAMANLAR

Ziya Osman Saba

İstanbul hiç doymadı bize bitanem;

Denizin sensizlik girdabına

Kız Kulesi bir zafertakı gibi yükselir

Üstünde "muhibbim" filan beyefendiye

senin yüzünden başa gelmişleri

ah istanbul ah istanbul?karanlığa dalan şehir

üşümek sonbaharında eski çınarların

Yok odalarda çın çın şarkı söyleyen sesi.

Fidanların, mezarların önünde

Son veren zaman yatırında

Ben bir sana, bir bu şehre gül dedim

İ-s-t-a-n-b-u-l

Alettirikçilerin keyfi pek yolunda hele:

Sevdiceğim, sen İstanbul kokardın

Boğaz?ında derin bir sızı

Olanca görkemiyle bir erguvan imparatorluğu.?

Dökmüş bütün martısını üstümüze gök.

Söyle be adı İstanbul,

Büyüktü Allaha yalvarışım

Uçsuz bucaksız gökyüzü, martılar

bir çay yalnızlığı emirgan ́dan öteye

Saçları uzardı.

yerine gözlerini koydum, gözlerini

Sen böyle aşk gördün mü İstanbul

Ay yüzüne inmişti göğe karışan gecede

Eski İstanbul, eski,

Biliyorum ayıp ve manasız

Heybemde katıksız ekmektir

Öyle olsun be Istanbul! Seni uzaktan sevmeninde başkadır tadı.

yine beklerim:)

Seni gıpta ile hatırlar vatanın her şehri.

İstanbul, Yakup olmaya müheyya

ORHAN VELİ KANIK

boğaz vapurlarının arka güvertesini

onun gibi karışıksın,

şimdi sen sus artık istanbul! sessizce bak bana,

biraz karışık, biraz sakin

Yemek yapmayı bile öğrendim...

Sensizlik yine beni yakaladı suçüstü

zıkkım arkadaşım,

Vapur dumanından

sevgiyle aşık olduğum,

Uzak olan İstanbul değil, aşk'ın ta kendisi..

Uykuların mahmurluğu saçaklarını sarmış.

Sensizken, İstanbul'da bir kez olsun gülmedim

Bir destan yazsam sana her semtine bin mısra

- vefatından hayli sonra -

"Hayran olarak bakarsanız da

Soludum bölük bölük ahiretin

Başı yere dönüktü.. Hafifçe eğilip baktığımda donakalmıştım.. Çünkü karşımdaki rahmetli Sami Hazinses'in ta kendisiydi..

Gece bir çok fıkara evlerinin lambaları

sarmayaydı yarimi saramayaydı

eski bir sinema yıldızı

Soyunur dökünürsün çarşı dönüşü

Hepsi bu gök altında, sarmaş dolaş olmuş yürüyorlar.

Sen bekle yuhlanmış mısraları

Sevgili ilham perim Kamelya

Taraf taraf, kol kol şu yamaçlardan

ON İKİ MİLYON

Ayla toprak şahittir, şahittir denizle gece

Ar gelir inan iki gözüm...

Başka yere gidemem ki.

Değil! Diremleri dörtyüz, hesapta şaşmaz adam.?

Ben yaşamın adını İSTANBUL koydum

Ask Büyütürdü Yaksada Gönülleri Gam

alaturka saat kaçta ikinci tömbeki

meydanlarda toplanıp bağırıyordum

söylemedin mi İstanbul

Adada rüzgar, uçan eteklerden sorumlu.

Uzaklarda kırık minarelerden

sen, bir tutam kalabalık ek mısralara,

Yürek

Hani Beşiktaş' tan Üsküdar'a

bir o kadar güzel

Kabuğunu koparmadan

Bir köfteci dükkanına girdim

gözlerin gözlerimden gitmiyordu

Mazimizin izi sende

Kahvesinin bahçesini suladığı

Demir MUTLUGIL

Anladım, hatıraya daha çok yer verirmiş

İntiharı düşünemedik enine boyuna...

Haydar paşa'dan kalkar tren

Boğaziçinde Erguvan Zamanı

bazı şiirleri kitaptan elimle yazıyorum, kopyalama değil yanii..

Tepkisizleştiğim duygusuzlaştığım kendimi yok saydığım anlarda

Emirgan?ı yudum yudum içerken,

Yola çıkmazsan

Bir tramvay durağında evleri

İstanbul?a baktığım yerden?

Şifam sende gizlidir yüzerken gam denizinde.

kaybolasım var sende

Cezayir marşı gelir

Aman aman badem şekeri

Beşiktaşı, tophanesi

?Bak a vezirim? diye söze başladı, öfkesini tereddüdüne sarıp yutkunarak; ?ben ne babama benzerim, ne babamdan öncekilere. Şimdiki zaman başkaca zamandır. Çaresi yok fetih olacak.?

Yedi tepene birden dağıtıyorum balık ekmek kokularını

Gözlerim dolar

Mum ışığıyla aydınlanmış izbe odalarda

mehtabı kaybolur düşlerimin

Kız Kulesi'nin eteklerini uçuşturmaz rüzgar

Tüm güzelliklerin solduğunu

-alıntıdır-

ÜSKÜDAR'IN DOST IŞIKLARI

ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Varoşlarında ısınıyorum

Dayanamam,

Merhaba dostlarım merhaba,

Çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm

Görsem de görmesem de bu indimde bir benim;

İçinden deniz geçen tek şehirmiş, peh! deyip dudak büzdüm, çehremi düşürdümdü..

Kimisi ''Haklıyız''

BECERİKSİZ

Benden öncede sana aşık olanlar vardı

Güzelliğini anlatamazsın

selam olsun sana canım istanbul...

Ud: Hüseyin Bitmez

BİZ DAĞLARDA KEKLİK İDİK

Şair diyorlar benim için

Yıldız ışığında dolaşıp geceleri,

İçinde bile olamadık

Gönlüm, dilim, kanım ve mizacımla sizden'im

Keyfin yok bu aralar... Keyifsizim ben de, hatta sayende...

ve kavuşmuş rüyalar, onda, onda misale.

haklıyız diyorduk

kusuruma bakma

Varmak o iklime ki, uğramaz ihtiyarlık;

ince, tül gibi

Fatihliyle Beşiktaşlı sarmaş dolaş olacak

ama ben gene de diyorumki;

BARBAROS MEYDANI

Sizden bizden onlardan kelimeler getiren

Ellerini avuçlarımda tutup içimi dökemedim...

Yetim sevindirenin ömrü çok olur...

Çöp tenekesi olmuş.

benden önce gelenler

Sağolsun Fatih Sultan Mehmet..

Mezar, mezar, varlığa yol veren geçit, yokta...

Sıralara bakar elbet.

Aziz İstanbul

Hep timsah gözyaşların taşardı masadan masaya,

Babıali yokuşu

ben, suskunluğumda sık adımlı tarlalar ekeyim şarkı sözlerine

Saz nameleri gelir, din uğruna çarmıha gerileceklerden,

Gidemezdim,

Ve hep aynı pencereden bakan bir kaç çift göz oluyor!

Az önce boğazın manzarasını seyrettim geçerken bu mısraları hatırlamamak olmazdı. Belki bana öyle gelmişti bilemiyorum. En son eylül ayında gitmiştim, bugün hatıraları yad ettim tekrar içimden bildiğim methiyeleri düzdüm sana Aziz İstanbul!...

istanbulu..

vazgeçireceğim seni

Dünyayı kalayladım biraz, kötülük yok aslında içimde

çok daha dumanlı mütareke günlerinden

Tutamaz yerini dünyanın

Şu dünya sarayları koca bir mezar olur.

Yorgunum!

dört yanı çevrili bir kale gibi

Yüreğime ekmeli

Ruhumu eritip de kalıpta dondurmuşlar;

Bir elim seni silecek.

ve Kız Kulesi'ni göstererek

koşarak ve ıslanmadan geçiyordum sulardan

<i>İstanbul'un fethi kutlu olsun.</i>

Akşamı ettim

Beklemekte sönük sahilleri.

Küstürmek mi beni niyetin?

Yenicami Süleymaniye arkalarını kirli bir göğe vermişler

Fahri Kainat, İstanbul mutlaka fetholunacaktır, diyordu,

sen durdur

Sütun başı sütun ayağı

Kabus ruhumu çalmak isteyen hırsız

Gelirli Şiir

bir elimizde umut

Dokunsanız ağlayacaklardır

ellerini arar iken bulurum

Ümraniye toprağım, sevdamsın İstanbul?um

Bağlanmazdım,

Gözlerim İstanbul'dur Benim

Boğazın Marmarayı öptüğü yerdesin...

istanbul gibisin

Kavgamın, gürültünün, hengamenin, koşuşturmacanın,

Blmiyorum ama yine çok özledim.

Uyumayanların uykusu.

Bir dağ başında, bir deniz kıyısında

susuyorum ve sımdıler de senı dınlıyorum..

Senden dolayı başıma gelmişlere eyvallah...

Mevsim erguvan Boğaz'dan

Bir Kulen vardı, adına Kız ismini verdiğin

Beşiktaş tramvayında giderim yane yane.

Ansızın uyandım sana

Kimi gökten, kimi yerden üşüşüp her kapıya,

Tebliğciler girdi koluma,

Utanır, intihar ederdi ölüm,

haydarpaşadan kalma isli bir aşkım olmasa da

İstiklalde sevgilime kavuşmak mı?

korlar misali

İşte Tanrı nefesli sahiller,

çok tatlısınız:))))

Yusuf Dursun

Şehrin güzel günleri henüz bitmemiş...

İstanbul'u güzel yapan ne peki?

Söylenmez

Her sabah güneşinin doğumunu sevinçle bekleyen

Ben sende doğmadım İstanbul

Trenlere binemedik.

Anadolu`da toprak damlı bir evde çocukluğum

Ben Diclenin sularında boğulurken sensizlige,

Itırlar nakleder yazdan

Çıkarıyorum ateşten gömleklerini...

Haraç mezat satılmakta

Kutsallığın ballı biberli çilekli çile kevserini

Senden bir haber gelmez biliyorum

İstanbul?un çeşmeleri

Yapacak hiçbir şey yok gönül bu sevdi

?Çünkü surlar çok muhkemdir, muhkem surları yıkacak cesamette topumuz yoktur.?

canım benim

İstanbul ey sevgili şehir

Sırtından bıçakladılar acımadan!

Yeniden merhaba deli dolu hayat,

Köprü üstünde Arif?e rastladım

Hangi Ana bacakları arasından kan ter içinde, çığlık çığlığa doğurdu seni?

aşklarına ümitlerine yarenlik eder

Yürüyemedim seninle Beyoğlu'nda

Üzülemezdim,

Mihrabat Korusunun dar yollarında seninle

Bir sabah bakarsın, Boğaz?ın gizlenilemez güzelliğini ve esrarını Erguvan çiçekleri süsler. Sabahın ilk ışıklarıyla dallarından patlayarak açmıştır. Öğle vakti denizin ve toprağın kokusunu aralayarak güzel bir rayiha yayılır Marmara?ya. Akşam rengini çeker içine yavaş yavaş. Sadece bir perde olmalı ölümle akşamın arasında. Kızıl ile pembe renkleri arasında bir coşkudur bu gizemli hava. Geçmişin geleceğe emanet ettiği bir sırdır Erguvan.

Kumkapı'da kaynağım, nimetim İstanbul?um

birbirimize karşı ayrı bir muhabbet duyalım. Sen benim canımda cananım olarak kal İstanbul...

Zamanı kendime hapsederdim

bir dilim kaldı kana bulaşmayan bir de sesim

belkı de kımseyle paylasamıyor kıskanıyorum

bu dille duydum türkülerimi

ERHAN GÜLERYÜZ

rüyalarında ki kadın

Yıllar kapımı çaldı, ellerinde vur emri

Yoksul yollara çıktın heybeni vurup sırtına.

Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan?

Renklerini deniz almış götürmüş,

güzelliğine her gördüğümde

Bir ellerinde arzuhalleri

Söyle Karacaahmet, bu ne acıklı talih!

Ben unuttum...

Kimin papatya falında çıkıyorsun artık?

Kolların ardından bağlandı

Adam başına değil

Bir ucundan bir ucuna belki binlerce mezar,

müzik kutusudur Kız Kulesi

Kalbim duracak gibi ve ben hala inanamıyorum;ondan ayrı kalalı geçen bu iki yıl kimilerine göre çok uzun değil belki ama benim için bir ömür gibi geldi.

ah ah şimdi istanbulda olmak vardı, denizi, gemileri, insanları çay eşliğinde seyretmek..

Benim gibi olmasını ne kadar da çok istedim

sana nazar değmesin istanbul...

Belki de bu yüzden Filistin diyarının yanık sarı toprağına yakışmaz oldu. İstanbul?un eşsiz mavisi ve yeşili arasında kendisine yeni bir yurt buldu. Erguvani renk mavi ve yeşilin arasında baharın ve yeniden dirilişin bir çığlığı oldu.

Süt beyaz martılarıma veriyorum saçlarını

on iki ilyon roman,

Babamın kucağında oturduğum zamanlar ne olduğunu bilmediğim her şeye? ?baba mu ne? mu ne? mu? mu? ...? ve hangi rengi sorarlarsa sorsunlar, hepsine? ?layvicert? derdim. layvicert saçlı kız, layvicert ayakkabı, layvicert elma şekeri... tadını aldıkça kızardı dilim, ayaklarım tozlandı, layvicert saçlarını boyadım bebeklerimin banyo dolabındaki çamaşır suyuyla ve... bakıyorum da bilmediğim ne kadar az şey kalmış yaşanmışlıklarda.

Bedenim mi yoksa yüreğim mi yangınlarda

bir manzara Nis şehrinden.

dizlerim titriyordu, gözlerimi kapatıp kendimi sana bıraktığımda...

Kana kana içmek, içtikçe doyamamak

Yedi tepeni. yedi rengini, gök kuşağını, herşeyini

Girdim bir girdaba bütün umutlarımla

ufuklarında birkaç kara leke

Duyulan gökte kanat, yerde ayak sesleridir.

O yeşil Çamlıca ki, kat kat eteklerinin,

o zaman duvarlara öyle şeyler yazılmıyordu

Bu yaz oldukça sertsin

senı en cokta yanındayken özlüyorum..

O yeniden güneşin güneş ayın ay ve dünyanın dünya

Bir yeşil yaprak ver ' demeye geldik.

Zamandır seni sardığım kumaş

Geceleri Ceren Yarasinda Dert Büyütürdü

İstanbul...

seni koynunda uuyutan

Sahildir yayladır yerin İstanbul

ey şehr-i harabem

sen benim ilk sızım

ansızın giydirilmiş ipek feraceye

Yol, meydan

Sanki çarşaflı kadınlar mercan terliklerinde unutulan.

Gel İstanbul'a bekleriz..

Gözler ağlıyor tutkulu çocuksu

Ömrümün en güzel ramazanıydı... Akşam masa başında ezanın okunması beklerdik her ne kadar Fatih Camii avlusunda da olsa kaldığım yurt yine de arkadaşların -itiraf etmek gerekirse benim de-sofra başında beklerken yaptığımız muhabbetden ötürü müezzinin sesini duymakta bazan güçlük çekerdik.

susmaz ki aşka aşık gönüller...

Sükundan, sohbetten, sazdan

İncir ağaçları anmsıyorum

Uzanan yoldur.

"İstanbul'da edindiğim yerleri ecnebilere satanlar, Allahın gazabına uğrasınlar"

Senelerden beri ru'yada görüp özlediğim

Kadın çantasını açtı, çantada İstanbul

Edipler şairler yetişmiş sende

İSTANBULA KAR YAĞIYORDU...

Hak yok

İstanbul'un O Yerleri

Sen o çıktığım sularsın, zencim benim

hayyalerimin başkenti,

Seni sürerler

Bir yetimce hasreti soluklanır yeniden

Baharda hazan vuran

bir üsküdarlı olarak benden gelsin bu şiir:)

Dinler gibi nabzını

?Dağ ne kadar yüksek olursa olsun, yol onun üzerinden geçer. Sen dağ olmaya heveslenme, asla gururlanma; yol ol ki, herkes senin üzerinden geçerken, sen dağların bile üzerinden geçesin.?

O sana benzeyen güzelim martıları.

Ayakları kötürüm köprülerin

onun değilse

Bilir misiniz gardaşlar

dilime kısa

Ruhumuzla ışısın diye

İstanbul neden bu kadar uzak?

gün ışığında bile

Yollar iner dal dal Yenicamiye.

Göğsüme bir İstanbul çiziyorum

Sevgili Castagna2;

Artık eski harpleri anlatır taş duvarlar

Bir sinema ya da tiyatro koltuğunda,

Patiska ararmış fakir

ölümüne üşüyorduk ha

Fikirden kurtularak, ölümden kurtulmuşlar.

Boğaz'dan geçen gemilere

Bir istanbul başka bir de sen başka

Yok balkonda artık ak kanaryanın,

Görmüş İstanbul'a yüzbin meleğin uçtuğunu;

Anadolukavağı'nda her akşam

bize söyleyecek tek söz bırakmamışlar

Söz/Müzik: Sezen Aksu

ŞİMDİ BU ÇÖPLÜKTE KAR DAĞI OLDUK

Sana duacıdır; Sana minnettar Üsküdar!...

Arkasında harap olma uğruna da olsa ben de varım, eğer bir şehire aşık olacaksam tek seçeneğim İstanbul olurdu ki ben o seçeneği çoktan doldurdum. Nasıl bir yer burası yaaa...

Hediye süsü verilmiş ayrılıklarım

Hala tutunuyorum kizkulesinin eteklerine

İstanbulun öteki yüzünde

Aldıran olmadı...

Evet.. İmkansız bir aşk..

Fatih'liyle Beşiktaş'lı sarmaş dolaş olacak.

Deniz var, Tarih var, Sanat var, İş var

Yaş bastı. Görmedim nice yıldır o yerleri.

Bir köşesi gül gülistan

Genç hükümdarın karşısına yine şartlar ve sebepler çıkmıştı. Ak Şemsüddin Hoca?nın sözlerini hatırladı. Gülümseyerek sordu:

arı türkçe soksun; uçak

Kimi paslı bir örümcek ağı gibi

While nets are drawn in the fishing grounds

Geçer, asırlar gövdesine, aydınlık,

yedi tepeli bu şehirde

Ne "İstanbul?u dinliyorum gözlerim kapalı"

Ehl-i aşklar yanmış tutuşmuş sende

sevmedim

Fikirler çatışır dimağımda çileli nöbetlerle

Denizfeneri, çakıltaşı,

Sana dair ne savaşlar verildi yüzyıllar boyu Ey İstanbul!

bırak saçlarını rüzgarlarına istanbulun

Zulme karşı savaşabilirim

Bir ah-ı müebbed.

The bells of water carriers incessantly ring;

Aşkı kaybedenler, bulanlar.

İstanbul?a sermaye-i fahr olsa revadır

tatlı bir üşümüşlük

Bu mu dersin, taşlarda donmuş sukuta sebep?

Gece trenlerine istasyonsuz handır

cumhuriyet bahçesi'nde insanlar geziyordu

İki göz evimde menekşelerle konuştum...

bilmem ki

Kandilli kız lisesini

masmavi

ey istanbul canımı nasılda yaralar,

Haramilerin elinde

emperyal oteli'nde üç gece kaldık

Ne adımı bilirdi.

Beni Bay Metin gönderdi, de

her gün yüzüne bakılıp da bıkılmayan

balık ekmek

Ne kadar saf idi siması bu mü'min neferin!

Sarı kanaryalar, ak kanaryalar

Yemiş'te Asmaaltında

bana sürgününü gönderiyorsun

dansa başlayan balerin

Bilemezsin

Yazan:Ümit Yaşar Oğuzcan

Dönüp bir köşeden ötede kaybolurken Ben kayalarını denizin ahenkleştirdiği kıyılarda

İnsanı büyüleyen, eşsiz bir güzelllik İstanbul!

Duyulur uyanık Fatihin 'Uyan!'

Aynen öyle.:)

Kuşatılmış gönüllerle birlikte.

Ak Şemsüddin hedef tespitinden sonrasını da söyledi:

bir geldin bin gittin:)

Sana demlenirdi aşklar, aşıklar.

Kiminiz bulut, havalarda;

Hiç bekletmedi beni, sebebi yok denilen,

Ve kalakalmış kaldığı yerde

Ve ben senin gözlerinde kaybolurken,

Yağmurlar gizlenir ücra kıvrımlarına

ben de İstanbul'a aşığım..

Bunlar yol amelesidir

Takat dahi yetiremem tahayyül eylemeye,

Bu üç kız, Beyoğlu'nda büyük bir mağazada tezgahtar

Toplamadığın yüreğimdir, yarım notalarda

sen İstanbul gibisin

Rüzgar eserdi hafiften gözlerinde

Bir eski zaman şarkısı dudaklarımda

Şehrin böylesi nerde görülmüş

Görebilsin diye sonsuzluğu her yerden iyi,

Then suddenly birds fly by,

Zifoslar fışkırtarak üstüme

Ağlarken İstanbul sen geldin aklıma.

Çamlıca ya çıkıp seni seyretmek

Kin tutar kir tutmaz

Yıldızlar o yanda, biz bu yanda,

Şairlere ilhamdır Heybeliada.

CAN YÜCEL

Şişli de vatan Levent de vatan

sessizliğimin kenti

Onda sırların sırrı: Bulmak için kaybetmek.

Al atlı şehzadeydin şimdi

Yolları arkada bırakan hızla;

ahhh istanbul, kapat yollarını bugün..

Parmakların saydığı ne varsa hep tüketmek.

üsküpüler dokusa gerek

Adamın yarısı yatıyor burada

Yürü be Panço Villa

Ulu mabed! Seni ancak bu sabah anlıyorum;

şimdi İstanbul aydınlık, öyle pırıl pırıl

Aksaray?dan bir dolmuş yol alıyor bilinmeyen aşklara

Sabahları gittikçe sis artıyor

I am listening to Istanbul, intent, my eyes

ayarlayabilirsek eminönüne balık ekmek yemeye gideceğiz işyeri arkadaşlarıyla...

Sarayburnu,

Ucuma Anlarim Yine Yangin Yine

ve yaz akşamları usul usul eserken denizden

Sultan İkinci Mehmed henüz yedi yaşlarında iken hocası Molla Ak Şemsüddin kulağına eğildi ve başarının en önemli kuralını fısıldadı:

saklayamam sevgimi

Urumelihisarı?na oturmuşum

Yolun düşmezse

Sevdalandım sana yeniden

Ya hiçe uzanmış vaktimiz, ya hepe.

Sağda Cevdet Paşa yalısı.

sarkıyor Yalılar bize bakıyor, denize bakıyor.

Adalar doldurur kadehini kumla

Eski İstanbul Evleri Nasıldı?

Göreceksin bir aşık nelerden vazgeçilir senin için

İhtiraslardan kolay kolay vazgeçmem bilirsin

Ayı düşürür, tutulduğu göklerimden

Ki çiçek verirdi saksıya koysan,

dün yaprak yaprak sokaklarda...

Her rengine tutkun olduğum

bazen toprağı kadar fedakar

Serviler altında uyuyan canlar

hepsi istanbul yüzünden..

Fukaranın bir yanı hala sinsi kanar

Umutların umudu bilirim...

özden buluştuk fani mekanda

Adamış sevdiği Allah'ına bir böyle yapı.

Amid the din and drone of southern winds, reposed,

Bu üç kız, Beyoğlu'nda bir mağazada tezgahtar.

"İstanbulun orta yeri sinama;

koparırlar tüm gövdeni

İstanbul, kıtaları birleştiren bir deniz vapuru.

ve çoraplarına gizlediği

Mehmed Akif Ersoy

"İstanbul" şiiri / Ziya Osman Saba

Söverim gelmişine geçmişine ayıpsa ayıp

Her kare ve şiirin her satırı o kadar uyum içerisinde ki, İstanbul bu kadar güzel anlatılabilirdi ancak.

ne de "Dün sana bir tepeden baktım"

Görmekle şimdi bir yaşatan vecd içindeyiz.

Çemberlitaş, Şehzadebaşı, Saraçhane.

Büyüdükçe, beyaz düşler bıraktı içimdeki çocuk. Açıldıkça saçlarının örgüsü, kör düğüm oldu heveslerim. Tüm inandıklarım soluksuz!

Kenan SAYIN...

Sevdiğim, başımda bildiğin sevdalar,

yüzümüze bakınca deniz fenerleri

Oktay Rifat (1914-1988)

mutluluğun ta kendisi sen misin?

Tutulamazdım,

Sonra karanlıklardan çıkan kartallar tünemiş üstüne

Bir de menekşeler masamda...

her yere nedense

Mavi sularında bir derya, önünde gözlerin

Eyüp Sultan?da ellerim duada

serpmeli ebrular, bülbülyuvası

İçinde darbuka, teflerle zilli şakşaklar,

Bir başkalıktır, başkalık İSTANBUL

yedi renkli gökkuşağınabağlardım damarlarımı

Tanrının fermanı yüce kubbede

Nevizade'de bir iki tek atamadık

Ahbap aradım

çok hoş bir şiir teşekkürler:)))

Eğer tüm güzelliğini sana sunuyorsa seni seviyor demektir..

Çiçekler erken açar erik ağaçlarında

Seni düşündüm İstanbul' da akşamları.

Asla! hasretine dayanamam.

Bir cigara içemedimse

Fethi Mübin aklına gelecek, isteseler canını vereceksin,

Hafıza kaydımda ne varsa sildim, kim varsa zaten kendini sildi gittiğinde. Şimdi kaydını tutuyorum öpüşlerinin ve fısıldadığın şiirlerin. Söndürdün şehrin tüm ışıklarını, göz kapaklarımda! ... İşte şimdi yanımdasın. Bak, çekilirken gece, portakal çiçekleri koktu güneş. Duyuyor musun?

dün sana bir tepeden baktım aziz istanbul

c. yılmaz

çamlıca'da, yerdedir göklerin derinliği.

Sen, İstanbul kokardın...

İstanbul hakkında konuşmak bile beni sarhoş ediyor..

Denizle yaşadım denizle öldüm

Bakırköy Meydanına gömen,

Yağmurlar senin olsun...

en güzel ben yazıyordum duvarlara yazıları

Firakın nağmeleri kalbde hicran gibidir.?

ne de muharebeler yordu seni,

Kaldım gölge tanımayan güzelliğinle.

Bu saatlerde Süleymaniye tarih oluyor.

Sefasıyla, cefasıyla, işvesiyle, edasıyla

Anadolu gibi değildir yerin, yoktur içinde akan bir nehir..

Yerde sararmış bir yaprak görürsen eğer,

Şimdi vuslat anı bukadar yakınlaşınca hicranım yerini tarifi imkansız bir heyecana bıraktı. Bu öyle bir heyecan ki sanki bir terslik olacak da yine vuslat başka baharlara kalacakmış gibi...

Eğer bir misafirin çıkması için kapı açılacaksa, tam açılmaz, sadece aralanır. Hemen ardından da onu kapayacak birisi vardır. İçerisi asla sergilenmez... Bir Türk evinin pencerelerinden, size içeriden birinin bakıp bakmadığını anlamak da imkansızdır...

İstanbul mezarlıklarını aydınlatan ayla

Ağladığında ben kol kanat gerdim ona

Burası da vatan efendi

Mağrur bestekar

İstanbul'u anlamak için gönül gözünün açık olması lazım..

Canım İstanbul

bırak artık diyor üzülmeyi

Sevdaların bir başkadır Üsküdar!...

müjdat gezen

Ellerinde uçurtmalar,

hızla gelen trenin önünden bir şey çekiverdi beni

Veli ağaçlarla kalbi atan mermerle

İstediğim gül içmekti gözlerinden bir yudum

Ben bebeğimi özledim

Geçmiş günleri kimse söyletemez ki.

kah ince ince

kimden bu şiir çok merak ettim..

Neler istiyorum İstanbul biliyormusun

Martılarla dertleştim, cananım İstanbul?um

Yoksa çocuklaşıyor muyum yeniden.

Sindikçe sinerek

başka şehirlerde de olsa

Yıldızları mavi bir semanın;

Aylarca hayal içinde kaldık;

çaresiz kalınca mızrap ve şiir

Seninle yaşam kolay değil amma

Ulu mabedde karıştım vatanın birliğine.

at kokusundan

Mahmur uykular çöktü üstüme

Yine sisler sabahın omzunda

Horozunkine, çiçeğinkine uygundu

Kozmik odalar,

sulara yansıyor yeşil gözlerin

kırmızıyı sevdiğini söyledin

Çekilmez kızların nazı

Çünkü herkes kördür...

Ölümde yekpare an, ne kesiklik, ne bölüm...

Duyamadı İstanbul sesimizi

Bahçedeki horoz öttü

İstanbul'umsun benim...

Et tereyağı şeker

eskiden çok sevdiğim bir kadın gibi belki

Ben sensiz istanbul'a düşmanım.

Tadı tuzu sendeymiş meğer İstanbul senmişsin

O kıvrak şekli ki serhadde yaydı;

Denizde sallanan o kulenin etekleridir

Arada bir yağmur yağar,

Ben sana uzak bir dalganın içindeyim.

Sokakların tarih kokar, camii'lerin nurludur;

dalgalar türkümüze aşina olur

Oturdum Kaşanesine İstanbul?un

Tepeden tırnağa arzu dolu

içtikçe içesi gelir insanın

Ah genç kız kalbi,

Çocukluğum, arkadaşlığım, gençliğim...

Yüreğime neşe saçtın

Aşkın has bahçe halini sende seyreyledim

Belki yüzlerce şehir sesleniyor birbirine.

İşte karın karına vermiş motorlardaki balıkların üstlerine yağmur yağıyor

Her lahza yarini söyleyen Davut

Tadına varamadık bir öğlen rakısının

Amerikan deniz erleri

en kısa sürede eminönünde balık ekmek yemek istiyorum:)

herkes kadar cesur

Kavuklu, başörtülü, fesli, başacık taşlar;

Nazlı bir gelin edasıyla

Gönüllere gam geceleri ceren yarasında

ve hızla kaçıyordum

Üç tek attım sarhoş oldum ayak üzeri

ÜSKÜDAR TÜRKÜSÜ

Taşlarına adeta resmim işledi

Alırken nasibini sokaklar rahmetten,

Çarparım deli deli kıyılarına kumdan kalelerimi yıkarak!

ne bunca imparatorluklar

istanbul..

Sahillerinde beste yapar

İşten çıkınca karanlık basıyor

neden çıban gibi büyür bağrımda

İstanbul, heves rüzgarına kapılan tek başına bir nergis.

Sararmış gözyaşlarıyla

Karşı dağlarda tutuşmus gibi gül bahçeleri,

Tophane çeşmesi taştan

bu dille okudum şairlerimi

ben seni içiyorum hergün yemek sonrası içtiğim bir bardak çay gibi...

Kimisi ''Direniş''dedi adına,

Ve derken Ayasofya yüzüme çarpan karanlık

Tophane?nin önünde

Yeşil anadolu kavağı

?İstanbul?u Yeniden Keşfetmek? olsa yeridir yani.

Yalnız bütün şehirden özür dile

İstanbul ölmek değil

Gözlerimden boşanır hicran yaşları;

Küçük bir kır kahvesinde

Oksuzlugum geliyor aklima

Sevmenin tadını... ayrılığın acısını...

Seni burda tanımışım

bütün önemlerini kıvançlarını koy çuvalına

Altının göz boyamaz kalpı kadar halisi de.

Kosunlar o denizi bir çanağa

Vatman ağabeyimiz de eksik olmasın.

yok başka yerin lütfu ne yazdan ne de kıştan

Hani bir denizin vardı, Haliç'ten baktığım

Genç Hünkar, baba yadigarı Sadrazamının öfkelenmesinin sebebini az çok tahmin etmişti. Fakat ağzından duymak istiyordu:

içimde tüten bir şey; hava, renk, eda, iklim;

değdikçe ısındığı yaldızlı bardağın

Görülmeye değerdir İstanbul..

Kaçırdın beni Çamlıca?dan saklı

Seni bırakıp gitsem, seni

Bütün semtlerin tarih kokar buram buram

Bir Ali Cengiz kilimdir örülmüş

bir fırça hafifliğiyle gidip

İLHAN BERK

İlhan Berk

istanbul

20 küsür yıllık memleketini bırakıp

Sarı, uzun yüzlü cesur işciler.

Aşarken toprağı, taşı, denizi

Gururun bu kadarı

Çocuklar Topkapı?da

Bir gün seni bırakırım ya

-Fazla çıkardılar göğe-

Öyle bir ses ki.

Çarpıyor birbiri ardınca o dağdan bu dağa;

Marmaranın Boğazı öptüğü yerdesin..

Aldı seni cihanın sultanı devletlüm

Uçan martılar la seni konuşmak

Eski zamanlarda ki ben,

Yumurta masalıyla büyütülür çocukların

Demir külçeler kaldırırdım soyulmuş akşamlara

sokaklarım bana yasak

bastığımız kaldırımlarını getir sokakların

sığındım senin sıcaklığına

bırakalım suların üzerine

bir kitapta

Bir kere de benim için yanar mı Üsküdar?

sertti, soğuktu

İstanbul?dur bu otuz yıl kana kana yaşadığım

Ressamın Tuali, sensin İSTANBUL

Yarısı gümüş, yarısı köpük

Yolsun, adım adımsın,

ah! istanbul ah!

kendinden başka?

Keskin çizgili özgürlüğünü

Yusuf Önder Bahçeci

İstanbul?um sadece yedi tepe midir, İstanbul kalplerdedir,

Fazıl Hüsnü Dağlarca'nın güzel bir İstanbul şiiri..

O başta: Kuskunu kopmuş eğerli düldüller

Hesabı görülmeli yarım kalan sevdaların

yorgun sarmaşıklarıyla sarkmış bahçeye

Ve Boğaziçi?nde Şirket-i Hayriye duman duman..

Istanbul uzak

Kan aranıyor damarlarım

And a woman's feet begin to dabble in the water.

A. KADİR

dördüncü gece sokakta kaldık

ne de? Dün sana bir tepeden baktım?

Nevizade'de bir iki tek atamadık;

Şiir kokan bedenimi giymeli!

ben, taşınamadıklarımdan dem vurayım!

bir şehre aşık olmak da var..

İstanbul Ağlarken

ey acıların gözyaşlarının kraliçesi

kayıklar, yelkenliler, mavnalar

gibi ağlayan

Ve şimdi, hepsi birden

yüreğime uzak

Sütten duru buluttan beyaz

Yürü dedim Arif yürü kardeşim Şadi

Sana bakıpta ağladım, ağladım Üsküdar!...

Tutar beni

can bildigin vurdu seni.

sertti soğuktu

kürt çocuklarının

Hissedemezdim,

Ne olur sanki?

Uçmak için havalanıyor kanatlarında

"Yar çekimi" derim...

Gülen çehreleri ve cesaretleriyle

Hala ozluyorum solugunu istanbulun

Eskiden aşıklar dolaşırdı.

Neş'en yoktu, keyfin de az

Bir elim seni çizecek bütün pencerelere

Bir zaman kendini karşındaki rüyaya bırak!

Dolar içim, dolar..

Çok özlendın haberin olsunn!

istanbul gibi uzak

Orda uçsuz bucaksız

toprağı öpmek için eğilen bahçıvanın

DENİZİN KENTİNİ YAKTIM

Adları neydi yedilerin?

İki Yaka?sı bir araya gelmez

yandık ateşten

Geliyor Boğaziçi'nden doğru

Akılsız kalemleri sever İstanbul...

ne de inasnlarının yüreği altın

İstanbul.

CEMAL SÜREYA

gri bir gülüş konsa yanağıma

Bir varmış, bir yokmuş...

Gel ara beni bul,

Sana geldim avuçlarımda kan kokusu

Gelin İstanbul'a

Kundakla kefen arasında bir gün,

sende güzel gitmek

başka yaramaz çocukları git korkutmaya başka kapıya.

Onlar ki, her nefeste habersiz öldüğünden,

İstanbul çirkinleşmez..

Ya asr-ı zulmün çarkında ezilir başlar"

Sahraya düşsem de kör kuyularından içerim suyu avuç avuç

özledim...

Gök öyle mavi ve sen o kadar güzeldin ki!

Evet, gün geliyor, bıkıyorum senden,

Şöhretin yayılmış hudut dışına

Bulutlar yaralı insanlar zehir saçan fırtınalar

yargılamak neden...

Birliğin şarkısını işittim dinledim derinliklerinde

Günü bile kurtaramayan sevgilerden,

Savaşlara sebebiyettir İstanbul!

Seni sevmişim İstanbul başkalarının gözlerinde

ben de bilemedim bu kadarını

İki yakan birbirine mi karışır?

Karaköy Meydanı, bir çocuk. Balık ekmek!

Bir çift söz ederim dedim

Anlat; bu tahavvül neye etmekte delalet.

bu kadar özleyeceğimi

Ben bu yaşa gelmiş adam

korundun düşmandan yıllarca.

Çok kerre hayalimizde canan

Seninleyken de, sensizken de seni özlüyorum..

Tophane çeşmesi kapı komşumuz

Dağınık bavulların dumanlı dehlizlerinde

Süleymaniye?de yem atıyorum kuşlara

İstanbul deyince aklıma Kapalıçarşı gelir

Seni öldürürler

Halis Türk maksadın varın İstanbul

meraba saygıdeger hocalar ben de uluadağ üniversitesinde türkçe öğretmenliği okuyorum ama istanbul'da oturuyorum bir dörtlük de ben yazayım dedim arz ile deniz ve mehtap bakıyor/gercek yıldızlardan taclar takıyor/her gönüldemn svdan ates yakıyor /türlü dillerdesin bil ki ey İSTANBUL!

Yükselen bir nakaratın büyüyen velvelesi,

Bir balık olmak, gezmek yüreğinde

hasret, yanlızlığı çoğaltan deniz

Edip Cansever de erguvanın coşkusunu en iyi hisseden şairlerimizden.

Eski İstanbul, hatıralardan eski,

Şiirin orijinal hali için gerekli olan düzenlemeyi yaptığınız için teşekkürler..

Benden sonrada oldular.

Gülüşlerindi o ülkede bilmez miyim.

Bendim artık gölge gölge sokaklardaki

Yolumuzu aydınlatan dolunay gibi

İstanbul'dan kolay kolay gitmezdim bilirsin

İstanbul seyretmeye değer,

bizsiz nasıl doğar güneş bilmiyor

yağıyor

aradığım bir istanbul liirivardı ona benziyor sanırım..

Denizi güzel

Çeşmelerinde ayı yaşadım

İnsan bir kere sevmeye görsün, anladım

pierlottiden dinledim seni halice uzanan sakin sesini...

Sonra incecikten yağdı üstüme

seni, sende özledim

Emirganı, yıldız parkı

ben, latin kıyıların uzak ıssızlığı diyeyim!

Şimdi sen acının sınırlarında soluk alırken güle oynaya,

Gönüller yardan önce İstanbul?a vurgundur

Vızıldayıp duran kafamın ortasında

Mazinin bahçesinden bizlere can gibidir,

Şu anda İstanbulda olmak isterdim.

Senden ayrı düşmek ne acı

İSTANBUL AĞLIYOR

yakında diyorduk

gelsem de dikilsem karşına,

Hürriyet yok

Gezer bu levhaya ait bir ihtiram-ı hazin

Mülteci kampındaki ölümle özgürlük arası çizgide sıkışandan farkım yok aslında. Çizgiyi geçerse ölüm, geçersem sensizlik... kalırsa işkence, kalırsam da sensizlik. İkisi de ölüm be... yokluğun ölüm.

cesaret veren oydu bu çılgın sevdaya

Fırtınalarında bile gülümsemek için çabalayan

Derken gözüm ilişti yaslandığım çınara.

belki İstanbuldu bu sevdanın hükümlüsü

Yüreğin çarpıyorsa andıkça arada

Mübarek toprağın anlamından bile yoksun

Altın madeni gibi pırıl pırıl kalır ve solmaz

Göremezdim,

Kınalıada

Yanakları güz elmasına benzer

hiç kimseli rüzgarlar esen

Sarıyer?de çekilen nefesindir.

Doldur ceplerine

yıkıldı gitti

Haramiler kesmiş sokak başlarını

Gezmek tozmak için değil,

Adı çıkmış beyoğlunun

rica ederim,

Yabani kaldırımlarında evcilleşmeyen

ay ışığını bırak

rüzgarın getirdiği donuk bir yağmur pusu

Ben senin krallığın ülkene yetiştim

yalanda olsa hoşuma gidiyor söyle

Flört-İstanbul

Taksim birahanelerinin tezgahlarında kaybedilen mısralar, Eminönü İskelesi'nde hesaplaşır şairiyle...

Taa ki geçsin ezeli rahmete ruh orduları..

Çok mu acıktım sana anlayamadım

Yaşamıştır, derim en hoş ve uzun ru'yada

Sen dolarsın,

Sevdalım,

Bir gece usulca,

Hadi düş peşime

böyle rüzgarsız kalmışlığımız

Gecesi sünbül kokan

?Muhallebim ne de kaymak!

Sağında atlıkarınca, solunda tahtırevan

Bir yudum suyunu içemedimse,

Kız kulesini

Bulunmadı ihanetin ilacı yürek koca bir karadelik

Alıyorum yüreğime, teker teker uçururken avuçlarımdan

ama bir o kadar da sade..

Loş boşluklara sığınmış kan rengi bir huzur arzusu

Sıla hasreti, vuslat kaygısı damarlarımda

Birde martıların kanatlarından seyretmek İstanbulu.

Gerçek özgürlüktür kölelik değil Tanrı?ya kulluk

Durup ardıma baktığımda,

DÜnyanın gözbebeği

Melul hisli mükedder nazarlı gözlerde.

İstanbul'u unutmaz...

İstanbul, bağrında bin bir hançerle

sokağı görüyorum düşlerimde

Vurmuş sonrasız nasıl en güzel sulara

parmaklarında hüzün

Diklenmeyi bırakır, boyun eğersin...

Kavuşuruz inşallah...?

en yılgın sonbahar benim gözlerimdeki

Akşam gelecek aşığına

arkadaşlar bu şekilde şiriler alınarak yazılmak yerine, İstanbulun bizde uyandırdığı duyguları dile getirsek çok daha güzel olur zannımca.

EYY KOCA İSTANBUL BİR BENMİ BİR SEVDAMMI FAZLA GELDİ SANA SIĞDIRAMADIN İÇİNE KÜSKÜNÜM SOKALARINA BAS

Öz mavilikle çerçevelenmiş o levhada,

Kımıldar bir kapalı su.

dem çekip kumrular gibi sebilleri şenlendiren

Padişah türbeleriyle örtülmüş maskelenmiş şehzade mezarlarıyla

Turnalar bile çoktan terketti seni...

İzi bile görünmeyen gemilerin

sana kaçtığım günlerli

İlle de özgürlük dedi

İstanbul Topkapı Sarayı?dır, kutsal emanetlere amadem,

Martı sesleri

?Nereden belli ki?

Sevdalımsın İstanbul mahşere kadar

şiir yazdıklarından olacak

İçin için yağıyorsun üzerime

bir bulutun içinde

Birer birer anlattılar hatıraları

Hani bayram yerlerinde unutulan asude çocukluğum.

Ah canım İstanbul, nerede o şaşanın kucağında Sultanlara göz süzüp, cilve yaptığın günler.

Saklanıyorum, ihbar edilmiş yüreğim

Göklerden hicran yağdı, İstanbul?lu bir geceydi

Sen ey ömrümü şarkılayan

dudaklarının rengine boyadım her yerini

Her aşık sürgün yemiş parya...

Vagonlar kaçaklara göz yumarlardı

Sen bir denizfeneri,

okuyorum.

Belgrad'dan mı? Budin, Eğri ve Uyvar'dan mı?

Şimdi beş yüz sene geçmiş o büyük hatıradan;

Dudağımdan dökülen kelimeler

yüzün zambaklara benziyordu

Biz de Panço Villa?yı bulduk

Gönül verip türkü söylemek yar üstüne;

Gittim baktım şıkır şıkır Balıkpazarı

Hangi zamana sığdıki zamansızlığının adı İstanbul?

İstanbul?da, Boğaziçi?ndeyim.

ölümüne üşüyorduk haa yalan yok

İstanbul İstanbul olalı

sokaklarından geçmeye korkar oldum

ben yine de seni

En güzel tınım'sın sazımdan çıkan

sokaklarımın bekçisi

tarihin gözleri var, surlarda delik delik;

Büyükada da vatan

Seninle hiç İstanbul'da olamadık

Çocuk ol yanımda, çığlıklarım zaten senden de, benden de büyük. Haykırmayacağım adını. Dokuz boğum yutkunarak koklamalıyım tenindeki yasak çiçekleri ve uyumalıyım.

Korkacaksın benden...

Bir İstanbul göğü altında ağlamak

O manayı bul da bul!

havada bir asılmış adam kokusu

herkes kadar buralı

Bütün tulu' ve gurubunda, subh u leylinde

Bir küçücük simitçi çocuk,

Ay ve güneşin bile ezelden iki istanbullu olduğunu ifade eden bu şiiri okuyupta İstanbul'u sevmemek, ona özlem duymamak olur mu?

Kaç faytoncunun

Seni düşündüm,

Kime dargınsın böyle söyle İstanbul söyle.

Yosunlu kundaklara sarar, deniz başını..

Kuzum, biraz da bu binsin... Ne var sevabına say...

Geceden kalma ne varsa

Bir kız yanaşır insafsızca dişi

bu mevsim herzamakinden farklı geçmeli

ah istanbul ah istanbul?hatıramda kalan şehir

Sonsuz güç topla korku ve muştuyla Mucize muştusuyla

hiçlik günlerime,

Yürüme bilmeden çıkılmaz caddelerine... Allah muhafaza düşersen kalkamazsın... Seni sımsıkı tutan güçlü bir bilek, güçlü bir yürek olmalı... Yoksa bakmaz gözünün yaşına...

Bir sevgiye kul musun,

İhtiyar Sadrazam, tezini savunma kararlılığı içinde tek geri adım atmadı:

Bir bilsen sen ilkbaharları

Buhranlar senin sırtından geçiştirilir

Bu dünyada cennet olmuş kullara

ARIYOR İSTANBUL ESKİ GÜNLERİ,

İçinde senin geçmediğin ve senin içinden geçmeyen hiç bir düşü var mı acep bu bahtsız garibin?

Senden bir haber gelmez biliyordum

ezilip gidiyor adımların altında

- Hay hay!

Bir havasına bin ömür harcadığın

endamın her sabah iner toprağa

yalan yok, polisler de üşüyordu

Bağlanamazdım,

Ben sende doğmadım İstanbul.

Dağlar taşlar kızamuk dökmüş

Hem bu toprakta bugün, bizde kalan her yerde,

ardından gökkuşağı

bahar gelse de o erguvan senin bu erguvan benim dolaşsak:)

Bağazın Marmarayı öptüğü yerdesin..

sen, saçlarını tara akşamın taraçalarından,

Renklerim, düşlerim yorgun

Yapanlar yılmamış işten

Taş?tan Beşiğinde

Ağrıların gelir geçer içimden

Bir gül yaprağından güzel elleri

Yaşanılması bir o kadar da güç

İstanbul Aşıkları,

ve hala bir tomucuk tadında

şimdi güzel kağıtlara yazıyorum

Yaşlı, hasta bir beyefendinin,

Gece donanmalarının paslı kılıcıyla

tepebaşı'ndaki küçük yahudiler

Hazırlandı durdu aynasında

sildiririz..

?Caponya?dan gelen insan suratlı bir canavar!?

?İstanbul?un orta yeri sinema;

Yorgun argın seferden dönmüşler

Madem ki şimdi her biri kalbimdedir benim.

takılıp kalan annem

Çocuklar kadar günahkar

Bir haftadır içimde bir kırlangıç fırtınası

BİZİMDE BOYUMUZU AŞTI BU ŞEHİR

Bu topraklarda buldu kimliğini yeniden nice şairler Boğaz?ın yamaçlarında açan erguvan çiçeklerine bakıp bakıp kendilerinden geçtiler. Ne şiirler yazıldı erguvan ve erguvanın çağrıştırdığı, anlık beliriş ve kayboluşlar üstüne. Bu meyanda şairimiz Hilmi Yavuz?a erguvan şairi desek yeridir. Zaten bir şiir kitabının adı da?Erguvan Sözler?.

Şekerlerle besledim minik yavrumu

hem yüreğin sevda dolu

Doğru parka gittim

Gülay ve İSTANBUL AĞLIYORUM...

Düğünü nideceksin gir oyna çık oyna

Katıldı ağlamıyan kızların şetaretine.

?Hırs değil iman!..? diye bağırdı, ?dedik ya biz onu, ya o bizi! Hakikatli hükümdar olmanın başkaca çaresi yoktur.?

tatlı yanağından, çatık kaştan mı?

Kadifeden kesesi kahveden gelir sesi

Kandilleri meh gibi lebriz-i ziyadır

İstanbul bitmedikçe sen hala benimsin

istanbulda neyim var, ne kaldı ki kalabalıktan

Ortaylı; ?19. yüzyıla kadar kimseye burnundan kıl aldırmayan? İstanbul?un bu günkü halini de; ?İstanbul?un dışı cihanı içindeki keşmekeş de bizi yakar. Elli senedir onu çirkinleştirmek için her şeyi yapıyoruz ama gene de güzel? diyerek dile getiriyor?

yağmur, deniz, toprak kokuyor şimdi İstanbul.

Beykoz'da oturmalı

dikimaneden Emine teyze

Vazgeç dedik bu sevdadan dinletemedik

Senden bir umudum yok gibi

Hem son derece zarif, olağanüstü güzel

Gelip geçmiş!

Harikasınız dostlar..

Yokluğunda ne gidebildim ne de kaldım

Nice revnaklı şehirler görülür dünyada,

Madde dönüşür binbir şeye ama ruh kaybolmaz

Mosque yards are brimful of pigeons,

biraz neşelenelim:))

Bu ince sevdanın İlacı boyun eğmekse eğer

Taşımış harcını gazileri, serdarıyle,

BU İSTANBUL BOZAR ADAMI

HAYIRSIZ ADA

Veli?nin oğlu,

Gökyüzün mü kararır?

Söküle söküle iner kıvrılan yollar

Şu kahraman harp gemileri de olmasa

İşte karın karına vermiş motorlardaki balıkların üstlerine yağmur

Bir çiçek keyfine göre...

Bir at gibi soluyorsun kulelerinle

aşığım ben istanbul'a...

sensiz ne şehrayin, ne deniz kalır

FATİH ve FATİH

levent bir hizmet eri.

Ve minareler dal verecek bir gün.

Medeniyet, Tarih sensin İSTANBUL

Senin için yeni baştan can kesilecek.

Mutlaka görmek lazım.

Sordum seni; İSTANBUL SOKAKLARINA...

Hiçbir vapur taşımadı bizi Marmara'da

İSTANBUL 7 MİLYON

sen ylancısın istanbul

Liseli aşıklar gibi dakikalarca öpemedim;

Hiç görmedi böyle keder

Yarısı balık yarısı kuş

Hayaller dolusu cenaze, düşüncelerden.

ve bir gölgedir yalnızlık meyhanelerinde

Sultanı, çerisi, piri, veziri,

hiç çıkmıyor aklımdan

Birgün Şip sana gelir..

Edirne'den gelen o büyük ordu

Kemiklerinle etin arasında

ÇAMLICA?DAKİ ÇINAR

Yavrum yolla İstanbul?a yolla

Arif NAZIM

İstanbul'da

Daha var,

Tamburi Cemil Bey çalıyor eski plakta

Ne çok şey sığdırdım ismine. Ne çok sevda, özlem ve onca kavga. Her şey sensin aslında. Ah bu şehir, bu sahil... her parmağının dokunuşu dipsiz kuyular açar da atar beni maviye. Saçlarımın dalgasında havalanır beyaz kelebekler. Tut, tut ki bahar sende kalsın, ben sende.

SADRİ ALIŞIK

Almış dizginleri eline

Bir şaşı bir murdar hikayedir fışkırır

seni dinledim istanbul..

Ne geçen yazlardan bir haber var,

Geceleri pişer sokaklarında kestane,

Tarih ile örülmüş, bezenmiş

Kıyılarından geçen balıklara.

Çinliler çinliler taze çinliler:

Sana Tuzaklarim Her Tetik

Hep İstanbul?da kırık dökük

düşsün suya yer yer erisin eski zamanlar

Göğüs gererek dalgalara

Bul İstanbul,

Bir Anadolu?dur gelmiş meleşir boşlukta

"Ya asr-ı saadette meczuben eğilir

Her semti, her sokağı ayrı tat..

Camilerinin her biri bir kuh-i tecelli

Sen anlatılmaz, yaşanırsın Üsküdar!...

Çocuksuydum,

Teri Mur?ları görünür.

Sekiz kızdır ancak üçü evlenmiştir

dur kıpırdama!!!

Beyhude mısralara anlam yüklemek niye.

Ebedi hakikat budur

O benden habersiz

bir ayağı da bende olmalı köprülerinin

"anlatılmaz yaşanır" sözü ancak İstanbul için bu kadar anlamlı olur herhalde...

ezan sesinin, suçlu kahkahalarına karıştığı semtleri arşınlamaya niyetliyken, sersefil düşmüştüm kanatlarına...

Damlayarak birikir Beyoğlunda korkular

Varların, Düşlerin şehri İSTANBUL

İstanbul Galata Kulesi?dir, Hezarfen Ahmet Çelebi diyen,

Çamlıca Tepesinden seyredecek, İstanbul?u göreceksin,

İSTANBUL IŞIK IŞIK

şehri karanlıkta görecektin

eski iskeleleri

Bir gecesi on yıla bedel.

İyi mi oldu şimdi?

Güfte: Y. Kemal Beyatlı, Beste: M. Nurettin Selçuk

Heybeme Dökülen İstanbul

köhne bir konağın

Gözlerimi yumdum

bana istanbulu anlat nasıldı

Düşündüm seni İstanbul ağlarken.

Vedat Didari

Tepeler üstünde kurulusun,

Hey yavrum hey...

ama hiç birini seviyorum

tadamam sevmişliği

Sevenlere ve aşklarına,

Yakışmıyor gözlerine kara bulutlar

haliç'e bir avuç kan dökülmüştü

Kiminin beyazı sulara vurur.

senden bir tebessüm, bir de kırmızı

ben, kasabaların solgun tozlu yollarında kirpiklerimi arayayım!

Kimse sevmese hiç, ben seveceğim!

Ayasofya, Sultan Ahmet Cami kardeş gibi, ikisi de kutlu,

beni boğan

Bir bakıyorum sevdalıyım.

Yokluk O?nda tükenir, cümle yoklar var olur.

sahabelerin, velilerin, dervişlerin, sana değmez nar.

Cilvene ne hükümdarlar dayandı,

Kendi gök kubbemiz altında bu bayram saati,

İstanbul canım İstanbul,

And your lips are wet.

Kaptan olmak isterdim

Canımı alan İstanbul...

Yarin dudaklarında bitip başlayan visal.

kapağı açıldğında

Now a dainty girl walks by on the sidewalk:

iğnenin deliğinden geçsin

Boğaz?ın gözcüsü mazgallardı?

İSTANBUL..

Her zaman varlığımız, hem kanımız hem etimiz;

İştahla bakarsan.

Bir köşesi darmaduman

Birkaç ay sonra inşallah çıkacak birşeyler:)

Gözümde sen, kulağımda sen

Mavi denizlerine yaslanmış

ÜSKÜDAR SEVGİSİ >>

Gürül gürül akar durur

Mavidir çinisi, yenidir adı;

Kara-düşünce fırtınalarıyla yüklü kurşun levha havaları

Bir aşkın hitamında İstanbul kaldı adın.

Önünde bir sürü çekçek, tepende çifte kolan

Haydi yelkenlere fora

Keçi yavrusuna benzer,

Çok güzel bir şiir, çok içten ve samimi.. Orhan Veli'yi hatırlattı bana..

İki değerli insanın muhteşem bir eseri gönül dünyamıza kazandırmalarına hepimiz teşekkür ederiz de;İstanbul'u seyrederken yanımızdaki kişiler bunu okurken neden ilk mısRAsını okur tadını damağımızda öylece bırakırlarki ANLAMIYORUM.:)

evin önünde sulanmayan çiçekler gibi

Takıldı gavurun oğlu peşimize

Beklediği konuğun sırrı çözülecektir

Geceleri bana mahrum ettin İstanbul

bu akşam kaçıyorum

Ve kavuşmuş rüzgar onda, onda misale.

Her ufuktan bu geliş eski seferlerdendir;

Yahut da her sabah uyanık kimselersiniz!

Zaman hayal hayal geçer

Saz sesleri gelmiyor kıyılardan.

ben, hep sustuğum için koparılan karaparçaların kraterlerini göstereyim!

Uzaklardan seslensen

El-hak bu ne halet bu ne hoş ab u hevadır?"

Hele bir tane var Kabataş İskelesi?nde

neden yakında üçe dörde beşe çıkmasın:))

Unuttum, kimdi yalnız, o zamanki nergisim?

Ihlamur ağaçları çiçek açtı, buram buram ıhlamur kokuyor caddeler..

İstanbul,

Şişli?de şakrak sesim, evrenim İstanbul?um

Öyle sessiz kalma ne olur

hep gel..

Dairesine çekilen bir saraylı gibi

Yalnız martılar duyar, İstanbul'un mırıldandığı Habeş bestelerini...

Sanki havasi hic solunmamis

alıntı

hey gidi istanbul hey..

Hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;

Hepsi der: "Hangi şehir görmüş onun gördüğünü?

Ben Şadi Arif bi de Panço Villa

Balık ekmek! Bulutla deniz, güneşle su

"nasıl da özlemiş" diye..

annemin dili

Sen İstanbul?dun sevgilim

Ölümlerden hangisi gerçek,

Şehitlerin coşturduğu selindir.

Her gün ağlarcasına yağıyorsun

ve herkes kadar ağır sevdalı

Son hudutlarda yücelmiş sıra dağlardan mı?

Bu kurşun memeler emzirdi bizi.

Yalılar boynu eğik bize bakıyor

Vatanım da vatanım...

Şiirlerim rüzgardır uzak dağlardan esen

Mezar, mezar, zıtların kenetlendiği nokta;

Kadıköy yetim mi kalır?

Zaten malamat olmuşum Üsküdar diye diye...

Gecenin bitmeye yüz tuttuğu andan beridir,

erenköy, kadıköy, üsküdar'dan mı?

adları neydi yedilerin

İnsanların hali daha telaşlı

yoruldum İstanbul

sen, yeni kitap sayfalarının gıcır sayfalarında yenilen,

açamk isteyen şarapçılar

Hepsinin üstünde Süleymaniye...

Ve bir çocuk yalınayak. Asılmış demir

Eyyüp mü mezardan çıkar

Yaşadığım mutluluklarla,

Okuyan gökteki kartallardı!

Onları duymamışım şu kök kadar derinden :

saçları denize dokunan

Bıçak gibi, yasak gibi, kan gibi?

bir yağmurun altında ıslanıyorduk

Mihnettedir.

Haktan bahseden namuslu insanları

Oysa sen ne çok susuyorsun inadıma!

Ufuklarda güler yüzün

istanbula Yagmur Yagar Karla

Edalı'm,

I AM LISTENING TO ISTANBUL

Aklımdan hiç çıkmadı,

burcu burcu bir rüyadır hayalin

Ah İstanbul!

Kondular

Tarümar olmuş,

Ey yüregimi Diyarbakırdan alıp,

Bir anda şehrin dört bucağına akacaklar.

sen bize yan biz de sana yanalım..

Ama işte

Bambaşka elbiseler giydirirler

Deniz öfkenin köpükleriyle benekli

İnadına göbek bağını kestirmedin kimseye!

Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan.

oluyor sensiz

Yaşayamadıklarımla, doymamışlığımla.

Taşı yenmiş nice bin işcisi, mimarıyle.

Sadece kaybolabildim gözlerinde ama

Sultan Şehir(1)

Doyum olmaz havasına

Taştaki oymalarını incele bir er gözüyle

Düsürdügümde Gözlerin Ölüme

İstanbul bir felsefe,

Nice yüz bin senedir şarkın ışık mimarı

BİR GÜN İSTANBUL'DA

sılamsın

Bu garip sana müştak, gönlü sana meftunken,

O'nda kaldı muradım

-Ama gizleyerek saklayarak itiraf etmeyerek-

Kayıkların direkleri insanların üzerinde

Sultaniyegahtan bir hıdrellez mesiresi,

Sultan İkinci Mehmed gülümsedi:

Seninle bir yağmur başlıyor iplik iplik,

masallardaki gibi sevdim ey istanbul

Bir avuç vurguncu müteahhit toprak ağası

Dili bir, gönlü bir, imani bir insan yığını

Akşam üstü surların tepesinde yemyeşil bir resim çizdim, çoculuğumdan miras medfun yüreğime. Buğulu zihnimde büyüdü hayal meyal hatırladıklarım. Sonra salıverdim fikrimin dizginlerini Boğazın asil sularına. Eğilerek yükselenlere inat ezildikce yücelen bir kalbin en vargeçilmezini keşfettim o anda.

Anahtarı kırılır, sensiz kalan anıların

bütün bir gün iş arayacaktım

Bahçemdeki dut ağacı

istanbul istanbul?bir yanıp bir sönen şehir

Boynuna vebalim!"

Hayaletler gibi kaçmış gizliliklere

Haykırıştır İstanbul..

Elli ikinci günün sabahı tesellüm

Parmaklığına mangalda tüten dumanın,

Sabahlığında

Odana bastığım yok

Saklamış durmuş asırlarca hayalinde bunu.

Bir defa olsun akıllarına gelmemiştir,

Sarayların köşklerin var, nazlısın Üsküdar!...

Yedikule zindanları

Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiçbir yer.

Bir aşk oluverdi aşinalık...

Grileşir

Çatlayası deli yürek 'sen sen' diye atıyor

maria dolores ağlayacaktı

ondan uzak

kilit vurduğun

Avuç içi kadar boş yer komamışlar

MERHABA İSTANBUL'UM

ozan bir kenara bıraksın sazı

Merhaba iki gözüm İstanbul?um merhaba,

herkes gidiyor, sen kalıyorsun..

Zaman çağlar ötesinden sesleniyor İstanbul'da...

Eğer söz konusu mekan İstanbul değilde başka bir şehir olsa belki yarenlerimdir tek müsebbib muhabbet günlerinin derdim fakat hey hat! İşin içine İstanbul girince işin içine girmekle kalmıyor herşeyiyle ihata ediyor hakim oluyor ve tahakkümü olup yegane avuntusu oluyor.

- Neden İSTANBUL'u fethettin?

Etrafı okşuyor mayısın taze rüzgarı;

Martılar, canımla oyun oynuyor,

Ve gelen sendin gördüm bir gül mevsiminde

Şimdi sen bekle kör kuyuları

Devir devir kapılarında durmuş,

ARİF NİHAT ASYA

Belki de kendime söz geçiremediğimdendir bu hezeyan

sen, sessizliklerde şarkılar söyle seyrek zamanlı

Gülhane parkı bilir, gemiler bilir,

ben seni dinledim...

Atlas bayrakların dalgalarında

Hissederek solumak için tarihi..

hem de hüküm yemiş mahkum gibi

Kiminiz çimacıdır halat başında;

Yüzü dünyada yiğit yüzlerinin en güzeli,

ve herşeyi hiçe sayıp,

masmavi sanki

duvarına yasladığı bisikletlerin

Kemal Cevahir

Al sana, derya gibi sonsuz Karacaahmet!

Erguvan üzerindeki çiğ damlalarını görünce yakut ve mercanla süslü bir fidan sandım

Bağırmadan sesi bitmiş ayaklı bir ilan,

Sevgi muhabbetin derin İstanbul

Durduğun yerden, İstanbul köprüsü, tramvayları mavnalarıyla sanki yürüyor.

KUZGUNCUK

Geçtikçe her dakika belirmektedir seher.

Ayrıntıları setleri bahçeleri

Metin ELOĞLU

Bekle...(:

Çiçekçi durağında bir iz kaldı senden

İstanbul'u yaşamaya

Som ateşten bu saraylarla bütün karşı yaka

Köfteler kızardıkça

İSTANBULLU

bazen fırtınalar estirir yolları kapalı

O bir kılıçtır Doğudan Batıya uzanıp

Şu an baktığım denizden

Halk olurdun birden bire, gürül gürül akıpta meydanlara!

Hem ebe hemde gebe oldun,

Bende Kalir Yanlizlik Uzar Geceler

İki yürek arası yolculukta titrer

var daha İstanbul...

Ne kendimizden

Bir çalgılı Kumkapı meyhanesinde

Değil midir ki sen İstanbul'dasın..

Ah acımasın bedenin!

Bekle dinamiti tarihin

köpük köpük saçlarıyla

şehb@l Hocam yüreğinize, kaleminize sağlık...

Bir tohumdan daha az değil

İstanbul, yalnızların arkada bıraktığı

Sevgililerin vardı, gül'ü yakasına taktıran

anadoludan avrupaya geçen hayalleri

Lokanta her akşam daha dumanlı

Ötmekte fecre karşı horozlar birer birer

Aksaray?da yayayım, Beyazıt?ta susarım

Kaneviçeler işledim havlu kenarlarına.

En sonunda benim olacaksın...

Söylesene, İstanbul değil miydi, böyle asırlarca özlenen,

Senin yüzünden bu halim.?

sevemiyorsan istanbulu benim gibi

Şerh edemem güzelliğini yetmezki kelimelerim,

Merkezefendi?de tüket maddeyi yırt maddeciliğin kefenini

Gemiler öttürür siren

Sensizken, İstanbul?da bir kez olsun gülmedim

kafeslerin ardında bol gözlü bir kadın

Ama peşlerinden gidiyorum

Yeldirmeden,

Ne onunla ne onsuz yapamayacağınız şehir, bir ömre bedel...

Bu şehr-i sitanbul ki bi misl ü behadır

tepeler kırmızı, sular kırmızı

ama İstanbul'dan bıkmak gibi bir şey olur bu.

Beklerim kış yaz ayaz

kokuyor.

O nemli topraklara

Siz hep yazın...;)

Fatih Sultan Mehmet'e sormuşlar:

istanbul bulut bulut sevdiğim

Softly flutter or sway;

Gözü sarar büyü büyü

Yeniden çeker gibi kara'dan gemileri

Topal bir karınca

Yüzme bilmesede?

Fakat şartlara teslim olmayacaktı. Çandarlı?ya döndü:

Eminönünde kuşlarla koşturmak mı?

Bir balıkçı kahvesine eğer

geceleri polisler, bekçiler oluyordu

Dört başı mamur bir gelin odası

Nereye gidersen git, orada İstanbul...

büyüklüğün korkutmaz, kışkırtır aksine,

Bir aşktır İstanbul,

Bebeklerin hasreti içlerinde gömülü

Uzunca saçlı güzel bir kız ağlayıp duruyor.

Diyarbakır oldun birden bire!

kimi okur..

Bırakmış kendini sırt üstü güneşe

Kanlıca, Şehremini merhaba...

Sen sebepsin; seni çok sevdim Üsküdar;

martıları saymazsan.

Senin aşığındı Sultan Mehmed Han

Fatih yaptırmış hisarı

bana ne uzak..

nasıl da iyot kokusu sinmiş her yere,

Bir yanda, serin sabahlarla beraber

söyleyeyim içindekilere

Her şeyi unutabilmek maviler içinde.

Gene bir başka İstanbul?du bir zamanlar kafesli ıtırlarıyla,

Ne kadar saf idi siması bu mu'min neferin!

Konuşsana istanbul

Plajlarında karaborsacılar

Doğmuştu içimde ta derinden

Ben köprüleri ikimizin arasına kurmuşum zaten...

Görmeden aşık olunur mu?

Hem sitem edip, hem de sebebi olduklarından razı olma hali... Tezat gibi görünse de İstanbul'a en yakışan ruh hali belki de...

Sana dokunamam temiz aşklar gibi;

Yaklaştıkça büyüyen

Dört ufuktan şule şule

Köprünün altında

gideceğim yollara kar yağdır

Kaybolup gideceksin

Boğuldum hüznünde

üsküdar evlerinin

İstiklal?in la?l?in de

bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?

saklı

Davullu zurnalı?dans? eyliyen, coşup bağıran,

martılarnın çığlıklarını

ki hiçbir ülkede bulunmaz eşleri..

Dinliyor hepsi büyük hatıralar rüzgarını,

Istanbulu ben seninle sevdim

O zaman istanbul hayali soguk

İstanbul, asırlardır bir ticaret merkezi, sanki ortak pazar,

yaşamak bu şehirde sen vardın diye

sevişmedim gecesinde.

yaşayamam sizde..

Ve her zamanki gibi, işte böyle susuyorsun..

Geceleri bir başka güzel,

Asılı kalır gözlerim yıldızlara... kaydıkça bilirim ki, izinde yaldızlanıp dağılır bir çaresizin daha sessiz harfleri.

Yolcular hep kaçak bizse tutuklu

Yatağımdan kalktım

Balık ekmeği Galata'yı keşfetmek için değil de karın doyurmak için yerseniz "siz İstanbul'u anlayamamışsınız" derim..

Yumuşak çizgileriyle ortaya çıkan

Doğru mudur dersiniz?

ben istanbulsuz var olamadım..

serdim saçlarını üstüne İstanbul'un

İstanbul dedim de seni hatırladım.

Kimi yazmış adıyla, yan yana bir kadını.

Parçalanmış silinmiş sönmüş

Dinlerken yağmuru şemsiyemden

terleyen kınalı ellerimle, rüzgarda uçuşan saçlarımı düzeltmekten utanıyordum,

Bir masal aleminden çıkıp gelirdi.

bana karşı?.

Ah Şip,

Sefilliğe yenilmişim...

Kardeşliği mavişliği üstünde denizin

İstanbul - Levent Yüksel

Yokluğunla ufaldım

gidilmiyor da.

Edirne ́den gelen o büyük ordu

Ömrüm oldukça gönül tahtına keyfince kurul!

Dert çekmeye yaradım

Kabarmış karış karış her bir yanı gül gül

Nefesini yitiren son andır

Onu İstanbul diye toprağa kondurmuşlar.

Yanında bir sıra kavak ağacı

Bedri Rahmi Eyüboğlu

istanbul ve sen

Bizim İstanbul'u fethettiğimiz mutlu günü!"

Alt katta çamaşırlar ıslanır

79'un kışıydı setti soğuktu

Sevgilim.

Oğullarım

Görmedim, sevmediğim hiçbir yer.

?Alın gözüm buna derler...? sedası her yandan.

AZİZ ISTANBUL

Erhan GÜLERYÜZ

Ahhhh İstanbul

istanbul sokakları

Günlerden bir gün İstanbul`da

Eski İstanbul'da gezdiremedim seni!

biz o şansı kaçırdık...

İstanbul Ve Sen

ufkunda sapsarı umudun rengi

Sezen Aksudan...

İstanbul benim gözlerim

Çünkü onun gözleri de en az senin ki karar yeşil.

Sokakların ışıl ışıl aydınlanıyor

Middle east,

bu yüzü işte yalnız kalan

içinde yaşamama rağmen, deli gibi özlediğim şehir. başka hiç bir yeri bu kadar sevmedim, başka kimseyi bu kadar özlemedim. hiç kimse bu kadar vazgeçilmez olmadı.

erguvanlar içindeyken

Herkes irişür anda muradına anınçün

Penthos döktürmüş yine.. teşekkürler:))

başlayıp adeta kendini dinlemeye

Tepelerin gelir geçer içimden

İnsanları bir başka

Ben 22 yıl ayrılıktan sonra sevdiğim İstanbul'uma geri döndüm..

Çizer yüreğimi tüm noktalı yerlerinden

Beklenen Ada'larında...

Belki çarmıhsınız, belki sazsınız.

Kanlı canlı özgürlüğünü ay kesmesi

Teravih sonrası yurda dönüldüğünde demlenen çay eşliğinde kubbelerin altında girişilen koyu sohbetin belini iyice kırıverirken zamanın nasıl aktığını ve hangi aralık gece yarısına ulaştığımızı anlamadan nihayete erdirirdik günlerimizi...

Yemişler ötesini berisini

Gece çok güzeldir ışıklar

?Doğru, henüz belli değil. Zaten teşebbüs olmadan tahakkuk olmaz. Biz dahi teşebbüs üzereyiz.?

Ufuklarında bulur penah şi'r ü füsun

sevişini şairi

Etrafında surların var sıra sıra,

İstanbulda bir köşe, canımsın Üsküdar

Kimlersiniz? Ya bağrı yanık kimselersiniz!

Dolaştım İstanbul'u aylak aylak.

Durmuş bir tepende okuduğum mektep

İstanbul'un kucağına atlamak nedir bilemezsin

Bir rüzgar esti hafiften

şahadet parmağıdır göğe doğru minare;

Ki aydınlığıyla, asırlar boyu

Biliyorum aslında

sana doğru akan nehrin

?Erguvan kokulu be hey zalim yar!

delik deşik

Biz O'na doyamadık...

?zalim beni söyletme derunumda neler var?

Bir neferdir, bu zafer mabedinin mimarı.

Maneviyat dolu Süleymaniye?ye, Eyüp Sultan?a

Tüm ipler bağlanır Fatih'in gövdesine

YAHYA KEMAL BEYATLI

Sonra durdu

ölüme

ben sende doğmadım İstanbul.

Çin ipeğinden örülmüş şeytan kozasını bölen

Sana gönül çiceklerimi açtım, kokla Üsküdar!...

hadi İstanbul!..

aslan gibi ortadaydım

keşmekeş hayatınmı var, yoksa gerçekmi bunlar,

Gülleri hırkandan aldım da geldim

Büyük bir bulut gelip durmuştur

Görmedim gezmediğim, sevmediğim hiç bir yer.

Zannımca Erenköyü'nde artık

Ötesi berisi yok. Yarimin İstanbulla alakası olmasada bu böyle.

Mahpus bir Ada'nda...

İstanbul hiç doymadı bize bitanemmm

Şehrin burasına dokun gülsün

hoşuma gitti:)

birkaç kan pıhtısı dudaklarında

"Bilmem içinizde İstanbul'u görmemiş var mı... Görüp de sevmemiş var mı?Yüzyıllar önce burada yaşayanlara körlerin şehri denilirmiş. Bu güzellikleri farketmeden gelip yerleştikleri için tabiat onları körlükle itham etmiş. Benimse gözlerim bu ilahi manzaralarla açıldı. Minarelerin ve Kız Kulesinin arasından geçen beyaz gemiler... çocukluk hayallerimle yüklü gemiler..."

Bir anda şehrin dört bucağına akacaklar

kumrular

Kasımpaşa, şişhanesi

oturdum başka bir İstanbul düşündüm

Gökte top sesleri var, belli, derinden derine;

AT KORKUSU

İstanbul Geçiyor

Az Kalirim Yanliz Gördü Ya Gelir

Darbeleriyle Batı çeliğini lime lime eden

Nasıl sevmem İstanbul'u?

Eminönü'nde balıkekmek keyfini hiçbir şeyde bulamazsın...

yüreğimin uzaktan seyreylediği..

Bir yanı naif, bir yanı zalim...

Kin oldun nefreti örseledin kaşların inmedi,

Sen'ki bütün bunlardan habersiz...,

Mahmur gözlerimi ellerinle ovuşturmak mı?

Heryerde, İstanbul'un heryerinden haberdarsınız.. Açık bir şehir.. Şeffaf..

Kafile kafile bu köprülerden.

Anlaşıldı dedik vehpinin kerrakesi

Teninin ateşine daldırıp kirpiklerimi, resmini çizerdim kızıl dokunuşlarının. Sen mi yanardın bende, yoksa ben mi kül olurdum teninde bilmiyorum. Renkleri yoktu bedenlerin, duvardaki sevişmelerde.

Kuyruklarda

... uzak ülkelerde olmak isterdim şimdi, hiç bilmediğim insanlar arasında, avazım çıktığı kadar bağırmak seni sevdiğimi... kimsenin anlamadığı dilde. Sonra hırsız bir rüzgar yürütmeli sesimi, sabaha karşı pencerenden içeri bırakmalı... unuttuğun ninnileri mırıldanmalıyım sana güneşin sızlayan ışığında. Bugün göğsümde uyanır mısın? saçlarımdan toplar mısın yıldızları?

Yedi tepe üstünde zaman bir gergef işler!

Kanatlarımızla, atlarımızla

Bak! bir geldin arapsaçına döndü düşlerim. Ben alışkın değilim ki -seni seviyorum- diyen adamların gerçekliğine! Sen gerçeğimsin! belki de burada yanıltıyor beni aşk.

Bir kadın doğdu bir lahzada

"İstanbul'da edindiğim yerleri ecnebilere satanlar Allah'ın gazabına uğrasınlar!"

Umrumda olmadı hiçbirşey

Denizin kentini yaktım

Şah damarları burulmuş

istanbul kadar

Mekanın cennet olsun..

Nice başbuğların açtığı yerde:

Bu başta: Paldımı düşmüş semerli bülbüller

Avni Anıl'lın anısına..

seni seviyorum.

Hem de geçim sıkıntısına rağmen:))

Bu yeryüzünden ve gökyüzünden ötedeki şehirdir

Büyük bir bulut gelip durmuştur.

Seni sordum gündüzlerce bu şehrin her sokağına

Görmez felek öyle bir baharı

gittigim her yere seni götürüyorum.

Kalbim: Ebemkuşağı; günde bin kere

Mümkündür

Denizi yüklendim adeta denizle evlendim

Diken dikmiş, yakan yakmış mumunu,

Acı dedim içimden!

Cananla çıktığım tepeler.. başta çamlıca..

Adım başında kurulmuş beşik salıncaklar,

Yolunu bulurdu yolda kalanlar.

Fesleğen kokulu Üsküdar?da

Sağol çağındeniz:)

gözlerine baka baka söyleyin

Ne günlermiş, ne günlermiş

Birer gürz gibi sağ ellerinde

Dur, geliyorum ellerin ne güzel öyle

camlı odalarda

Şehzadebaşı`nda akşam üstü

İSTANBULDAKİ

Şehrin adının yüzyıllar boyu Osmanlı İmparatorluğu?nun ferman ve kayıtlarında, ?Be makam-ı Konstantiniyye el Mahmiyye? şeklinde geçtiğini ifade ediyor Ortaylı. Ve Osmanlı?nın bunan rahatsız olmadığını da belirtiyor. Bunun bir kültürel zenginlik olduğunun altını çiziyor.

Uçuyorum göklerin kubbesine bir ikram gibi

Ezeli mağfiretin böyle bir ikliminde

Şairlerin vardı, adına şiirler yazan

Yalılar bir hayal için denize

Şarkılara güftesin, seven kalplere yar

?Her daim dimez misin ki, kul kısmı gaza yolunda elinden geleni yapmakla mükelleftur. Biz dahi muştunun tahakkuku cihetinde say edeceğiz. İnşaallah-ü Teala fetih mukarrerdir.?

A canımın İstanbul köşesi...

Lakin ben düşünebiliyorum seni

anılardaki fotoğrafların çabuk solması...

Yokluğunla sarar geceyi

Islatmadan...

Bir sengine yek pare acem mülkü fedadır

Siyahın biri konup biri kalkıyor

İnsanlar sırt sırta omuz omuza verip durmuşlar

yar gibi yaren gibi,

sabahtır saat beş buçuktur

Gülzarların cennete teşbih hatadır

22.06.2005 Çarşamba 19:45

Oysa şimdi!

İşte gözbebeğim? İşte Avrasya?

Nöbetle bekleşiyorlar; acep içinde ne var?

şu sıralar hafif bir yağmur

Utangaç, kırılgan yaralarım

Bir ses, bilemem tanbur gibi mi, ud gibi mi?

yarım kalan yazım

Gezmeye çıktıkları vakit

Suadiye?de bir eşitliktir başladı

Mayısında baharın boğazda gerdanlık olan erguvan.

denizden

Bunlar vapur işçisi

Bir rÜyasın sen istanbul

Ya kortanesi kızıl güneşin?

Bir ben kalıyorum kıyıda

Ümit Yaşar OĞUZCAN

seni dinliyorum kalabalıklarını ve gürültünü...

Sarfedilmiş nice kol kuvveti gündüz ve gece,

üç kala

İstanbul, sonsuz mahşerin ortasında bir zemzem suyu.

yaşamaktır gerçekten

Ben seni ezbere sevmesini bilirim İstanbul!

Denizle toprak, yalnız onda ermiş visale,

ah Kamelya

Denizlere vurmuş gözün

Veremli bir şarkıdır vapurların çığlıkları

Dişersen kaldırırım

biri yaz

Başkasına ait olan bir şiiri elbetteki müellifini yazmadan geçecek kadar vefa fukarası değilim.. Girizgahında da belirttiğim gibi şahsıma ait bir şiir bu..

Ta Malazgird ovasından yürüyen Türkoğlu

Geberiyorum aşkından

Sigaramda duman gibi

akşam saçaklarından damlıyordu

Eyüp sultan türbesi

İntihara meylettiren yedi belalı şehzade,

Şarkılardasın, şiirlerdesin

Serviler şehri dalar kendi iç aydınlığına,

o kadar işte

İstanbul'un boğazı yanmış dün gece

öksüz kalmış son ağaçlar, konmaz dallarına kuşlar

Ben seni İstanbullu yapsam?

Ey kutlu şehir..

Uymuş çağın akışına

Yalan söyleyen tarihleri yazar vakanüvisleri...

Öldükten sonra denizin gözlerini gördüm

Keşfe çıkar her seher

hayallerim ismini heceliyor senin

Boğaz içi bir akımdır

Çok yakından mı bu sesler, çok uzaklardan mı?

Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur...

Ebru-yi melek andaki mihrab-ı duadır

Daima seveceğim..

Saldım hepsini; İSTANBUL SOKAKLARINA...

Dikilir köprü üzerine,

hınzır martıların şakalarıyla

Hisara karşı vapurdan inemedim

Kızıl saçların omuzlarımda dolaşsa

Karisik Kari Ayiklar Yagmur Kokularini

Sokaklarda gerçeğin yüzleri

İnsan hali

Still giddy since bygone bacchanals,

istanbul bekliyor

Şişede İstanbul, masada İstanbul

Yığın yığın olmuşlar hepsi köprünün açılmasını bekliyor.

Gözümün yaşını yüzdürdüm Hisar?a doğru

FAZIL HÜSNÜ DAĞLARCA

Kalkıyor tozlu zaman perdesi her an aradan.

BOĞAZ KESEN HİSARI

Yesari elinde 'Lafza-i Celal'

Ve canım İstanbul dan akşam namazını Süleymaniye de kılarak ayrıldım.

İyi ile kötünün,

Ve yer çekmeyecek, yere koyunca.

Bir İstanbbul göğü altında ağlamak...

- ışıltılı ve berrak -,

Hastanın ilacı, sensin İSTANBUL

556 yıl önce Fatihim Sultanım Mehmetim 29 Mayıs 1453'te o muhteşem gemilerini yağlı kütükler üzerinden kaydırarak Haliç'e indirdi

dikiz aynasına takılı boncuklardaki

kitaplar okuyordum

Dışı yaldızlı bir kabir sanki İstanbul. insanlar ölü. hatıralar ölü. ölülerin yasını tutansa türbeler, camiler, şadırvanlar.

seviyoruz ölesiye...

Bu kainat-ı sürurun içinde gezdikçe,

İstanbul Senmişsin

Aydınlık ile karanlığın sevdası,

İçimde tüten birşey; hava, renk, eda, iklim;

Mehmet Han: ?Beli, and virdük. Ya biz Bizans?ı, ya Bizans bizi alacak dedük! Bir mahzuru mu var?

Zalimin üstüne yürüyenindir.

YOSMALAR İÇİNDE KEPAZE OLDUK

pansiyoncu Madam

dualar öğreniyordum

bilemem

Yazdan kışa uçsuz bucaksız...

İskele gazinosu yanda

Ulubatlı?nın verdiği elindir.

bir de biz oluyorduk

Sevildiğini bilen yarenindir.

onu istanbul diye toprağa kondurmuşlar.

Bazen gÜzel bir genç kız

İstanbul'a dair ''-ler'' ekini hakedecek kadar çok şiirim yok.. Toplam 2 adet, ki birisini paylaştım zaten.. Bir diğerini de isteğiniz üzerine copy-paste edelim madem..

bir adam direniyor izini bulmak için

Ne öyle paramparça ne de büsbütün ayakta durabildiğimiz bu hayatta rüzgar nereye atArsa orada yaşamaya ve mutlu olunabilecek birşeyler bulmaya mecBur oluyoruz çoğu zaman. Çünkü hangi limana sığınacağını bilmeyen geminin kaptanına rüzgar yön veriyor. ama artık biliyorum ki rüzgar beni nereye atarsa atsın, ilk fırtınada döneceğim tek yerdir bu efsunkar memleket. İnsanı sevgisiyle herşeyi paylaşma zevkinden mahrum bıraksa da, ne büyük mağazaların iç bulandıran ışıkları, ne de mutlak mutluluktan bihaber ve bir okadar da boşvermiş yaşayan kalabalığın sahte tebessümleri kirletebildi bu memleketin masum yüzünü.

Bakıyor doygunluğun bahçesine; sıcak

aşksız yaşanmaz akdeniz sahilleri

?Elimdekiyle yetinirsem elimde olan da gider Çandarlı, ne belledin. Zirvede durulmaz, ya devamlı tırmanırsınız, ya da aşağı kayarsınız. Ben gencim, tırmanacağım.?

Hiçbir vapur taşımadı bizi Marmara'da,

yeşili daha yeşil, mavisi daha mavi

O mai dalgaların bu sesiyle perverde

Düşünüyorum seni, ellerimde kuşların

Gönlü sevdayla dolanların

Ahmet öz

Kömür derdi

Arama uzaklarda kalbime resmeyledim.

Spring winds bear the smell of sweat;

Ömrün muradımızca geçen mutlu günleri.

Paylaşımların çok güzel

şehrimsin,

Erguvanlar sabırsız ve laleler mağrurdur

Nerde köpük köpük bulutlar?

Çöker ya çöreklenir de kalır kursağımda bir yetimce sevdamız,

maviliğine gizleyerek

İmrenemezdim,

sen, şiirler oku neşelen, utanmadan sakınmadan sıkılmadan

Ne demek sildirmek? Olur mu hiç?

seni İstanbul yaptım, İstanbul'u sen

gelecekte yaşadığım en büyük hayalim,

İstanbul, güzelliğine güzellik katarmış kahredercesine...

Her bir karende, Tarihi solumak

Selim'in odası havadardı.

beyoğlu tepinirken ağlar karacaahmet...

tamam iki mevsimdir belki

Öbek öbek yere çökmüş kömür çeken develer...

İbrahim Sadri

Ne kadar saf idi siması bu mü`min neferin!

İstanbul'un fethi kutlu olsun.

Ve nihayet aşıksan, İstanbul kalbindedir..

Sabaha çıkıyorum düşlerin yorgun renkleriyle. Yine yarım kalmış şiirler var yarına, yine sen dolu yaprakları dökecek zaman. Birikeceksin bende.

yaşanmış olan düne,

Merhaba Beylerbeyi, merhaba Sultan Selim,

Galiba böyle görülür İstanbul

"İstanbulun mermer taşları;

Bilirim yalnız orda, içtenlik, erinç, çoşku

Koruların, kasırların

Bir kıvılcım kopardı yüreğiminden

gülümse yine bu gönülsüze ki,

Seyrangehi olmakda tuyufun.

Tuna boylarından müjde geldi mi?

Hanları, hamamları

Esef etmez güneşin şimdi neler yıktığına;

filizlenmemis

Samatyadan belki Sultanahmetten

Hal böyleyse benden çaldıklarını biliyor musun?

Maksud heman sadr-ı kerem-kara senadır

... uyumalıyım da,

Bütün hayatı uyur bir sema-yı mühmelde

Sen boğazda bir bardak rakıya yudum yudum sarhoşluk oldun!

Çocukmuşum gibi aynanın önünde

Böyle tasvire can mı dayanır:)

ama gelmicem işte:)))

döksen bizi marmaraya, karadenize.

?Deniz dalgasız olmaz

İstanbul'da bir sevdiğim vardı

Burda kaç can onu özlüyor

Tipili bir gece yarısı

yaz dersen aşktır

A. H. Tanpınar

Haliç vapurlarında söz kesilmiş tazeler.

Kime dargınsın böyle söyle İstanbul söyle

Saçlarını kim tarıyor her gün?

Yarı küflenmiş fakat olağanüstü güzel

Sayende İstanbul sırılsıklam...

Gezilecek yer rumeli kavağı

... Karanlıktayım

Senede bir de olsa kavuşmak ona da şükür diyeceğiz artık..

İki şiir,

Şimdi yapılan alem-i nev-resm ü safanın

Türkçesi bülbül kokan,

Soğuk çaylar demlediğimden beri

Gökyüzünün türküsü de

Bir tepeden seyretmek için bu güzelim kenti

Havada kaçan bulutların hışırtısı

nasıl anlasınlar ellerimizin

canımın içi istanbul;

Bir geliş var!.. Ne mübarek, ne garib alem bu!..

Damlayarak birikir Beyoğlunda korkular,

Bu bana çok uzak geliyor şimdi

Başparmağımla, kelebek biçiminde

İçimde bitkinlik

Necati Cumalı

Trende biletsiz sevdalar vardı

Yokuşlarda ve inişlerde...

Asırlardır masum duran İstanbul, peygamberine kavuşur,

İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.

Çok ihtiyardı

Sıfıra sıfır elde var selvi

Şamdanlar şamdanlar, ulu şamdanlar.

İstanbul, Eyüp?te dinlenen sükut?

her kiminse affola

Kulaklarımda sesin İstanbul

Eski Istanbul, ruh kadar eski,

Bütün dünya, İstanbul İstanbul der, İstanbul bir Lalezar,

Beğenmenize sevindim.. Ama forumun sayfa düzeni hasebiyle şekil itibariyle özünü kaybediyor sanırım şiirler.. Ya da ben bunu beceremedim. Ki beğendiğinizi söylediğiniz kısımlarda birbirinden ayrı olan yerler bir bütün gibi çıkmış.. Bu sorun teknik bir hata sonucu mu yoksa benim beceriksizliğim sonucu mu böyle oluyor bilmiyorum ama halledilebilse çok daha iyi olacak..

şimdi bütün semtleri bu şehrin seni anlatır.

Ne aşklar yaşanmıştır kimbilir burada

Ben o günü sanmam ki göreyim

Bir seher vakti kalkıp da eğer

Dallarda fingirdek kızlar

Pierre Loti (1850-1923. Fransız yazarı)

Hiç böyle görmemiştim seni

Sen bize layıksın

Hadi unut beni unutabiliyorsan...

Senden çaldığım o mahur bakışlar,

F. Sarp

Ömründe görmediysen, kalmasın hevesin

Bursa`dan, Konya`dan, İzmir`den, uzaktan uzağa,

Düzenleme: Erdem Yörük

Aşkın şeref diyarını gördümdü bir zaman.

Karanlık mahzenlerinde şehrin

Ve sen haktan bahseden Ortaköyün Cibalinin işçisi

Senin derdin nedir güzelim?

Peygamberin müjdesi olduğunu.

Birden gözümün önüne Barbaros?un yiğitleri geldi

Pembe ufuk dumanlanır

Yeni doğan güne merhaba...

sameland seferden dönecekti

Denizler kanatır bilesin!

Kültürün başkenti, sensin İSTANBUL

yusuf hayaloğlu

İstanbul?un akşamları

Sen nereden bileceksin ki

Hem de çoktan beri kaybettiğimiz yerlerde.

Ben oldum..

Taşlarla, kiskançlıkla ağır ve büyük.

Bendim her mevsim boyu sımsıcak

Boğazın Marmarayı, öptüğü yerdesin..

oynamadım sokağında

Ordu-milletlerin en çok döğüşen, en sarpı

Lügat yok anlatamam, kelime yetiremem

Bir buğunun arkasına gizlenmiş konak.

denizinde ki kadınının seslenişini

kış geceleri gibi uzun uzun

El-hak bu ne halet bu ne hoş ab u hevadır

Gökyüzü de bir türkü söyledi

Silkeleyip atsan da yaşanmışlıkları

Ay ve güneş ezelden iki İstanbulludur.

İstanbul'da gül kokusu yayılan

Adalarda kalayım, sadetim İstanbul?um

Derler ki biraz dilleri bi-mihr ü vefadır

bulutta şaha kalkmış fatih'ten kalma kır at;

ne de birileri kahroluyordu

Gönüllerinde kavga gönüllerinde zafer

İnsan + Hedef + Gayret = Zafer

ve yaşanırcasına ölünür

hiç bir şey eskisi gibi değil be İstanbul

BU İSTANBUL SATAR ADAMI

Hala mütehayyilim sedanın,

bana geri ver..

Saramadı İstanbul hiç bizi

Est. Hocam, istidat olmasa kıvılcımın işlevi parlayıp sönmekten ibarettir...

ben, attığım ilk adımda dizlerimdeki yaraların kabuk bağlamayan rengini!

Senin şu İstanbul korkunu kırıp

Anlam katıyor mu büyüttüğüm yalnızlığa.

yürüsek yürüyor, dursak duruyor, şaşırdık

Şehrin burasına dokunma utanır

Sen kokar ortalık,

yok ben geldim gördüm ve döndüm.. bana göre değilmiş anladım.. uzaktan seviyorum gerçekten.. ama yine de şu şiiri yazayım:

Çamlıca?nın saçlarını taradım.

telaşlı

Koca Sadrazamın aklı bu işe bir türlü yatmıyordu. İkna olmamıştı.

Görmüş İstanbul'a yüzbin meteğin uçtuğunu,

kah ustura gibi deli bir poyraz

İçinden deniz geçen şehir

Kızkulesi,

Yedi milyondan,

Sinan'da kubbeyle minare olmuş.

Deryada sonsuzluğu zikretmeye ne zahmet!

Maziden esip gelmede bir nevha-i vaveyl..

İstanbul?u yeniden bir ipeğe çevirir

Ne Çamlıca kısmet oldu, ne Pierre Loti...

Bir elimde adın, bir sözümde kalemin

Şam?da son sınırı manevi medeniyetlerin

Gir ağla çık ağla

Diline peleseng sitemleri at ayaklarıma

kimi yazar

Uhrevi bir kapı açmış buradan gökyüzüne,

Diyor: ?Kuzum, girecek varsa durmasın girsin.?

Gelir desen dar gelir;

başımı usulca dizine koyacaktım

ki kapısını çalıp

Ve artık İstanbuldayım. Kavuştran Rabb'ime şükrediyorum. Darısı tüm ayrılıklara

İçimin sesi rüyamın öfkesi merhametimin şehri

Git bu mevsimde, gurub vakti, Cihangir?den bak!

Mehtapta sandallar ne hoş manzara

Açlığım geliyor aklıma,

Hiçbir güzel senin kadar sevdiremedi kendini,

Cahit ZARİFOĞLU

ben çırpınamam martılarınız gibi

Hepsi dar kapanık yerlerde, sıkıntılı işlerde çalışır.

Kent lerin sultanı, sensin İSTANBUL

Işıktan heykelini nakşettim ufuklara?

Biliyorum, kolay değil yaşamak,

BALIK EKMEK

utancı sığ

Yeni doğmuş aya baktıkları yerden geliyor;

İSTANBUL KİMİNDİR?

Güya ki bütün şevk ü tarab zevk u safadır

Yoksun icinde Yüreyim Can Veriyor Acilar icinde.

Kolun belimde,

Bir şey kuruyorsun.

Serkan Kurt kardeşten çaldım.

dedikleri

Kısmıştın bana gözlerini hafifçe

yoksa,

zengin

Ne güzel ağaçları denizi sevmeye başlamıştık

Bunlar vapur işcisi.

sevdalanışını değil baharının

Kapalıçarşı terlikçileri.

Tebessümün gelir, martılarımın gözlerinde

Burda kubbe, kemer ve mihrap olmuş,

Gören düşer aşka

yoğurtçusu, balıkçısı

Ama bıkılıyordu gökyüzünden

Okuyan, gökteki kartallardı!

Bugün, sararmış yüzüne, grileşmiş rengine, 24 saat uyku görmeyen bedenine bir kez daha baktım alıcı gözüyle. Alacak bir şey yoktu, telaştan başka, gürültüden başka, körlerle dolu milyonlardan, sağırlık taklidi yapan yığınlardan, gülümseme yetisini kaybetmiş bir dolu insandan başka.

Onu benden siz çaldınız

yedi tepe.

gidiyor

Alınyazısı Saati

İstanbul, titrek bakışlı sevdalının yüreğinde garip bir sevda kuşu.

Ne olurdu yar olsaydım herhangi bir semtine...

Horozun öttüğünü duyunca

Hak yemeyin

agladı boynunu büktü istanbul,

Nefesini ciğerlerime dolduramadım

elele raksediyorlar derinde,

castagna burasıda o kadar kolay unutulurmuydu.

dedim ya

ben, yetti artık diyip, göndere bayrağımı çekeyim!

ananın yavrusuna özlemi,

yol kenarında oynayan çocuklar gibi

Sana gönül bağlamışım

Bulamadım

beyaz bir tokadır Kız Kulesi

özledim İstanbul

bağlarbaşındaki tozlu yoldan mı?

Bursa'dan, Konya'dan, İzmir'den, uzaktan uzağa,

Vaniköy iskelesini

sen hatırlamazsın ilk karşılaştığımız günü...

birde fatih camisinin önünün verdiği hüznü tekrar yaşamak:)

Bilinmeyen ya da bilinmek istenmeyen bir yüzü vardır İstanbul'un...

Kilyosu, kumburgazı

Damarlarından kopan bir damla sudan

Gerçek miydi tutunmaya çalıştıklarım

gel gönül tahtımda keyfince kurul

Bir kadın görünce balkonda

Birde sen olacaktın yanımda adamım.

İsa?nın ağlayan yüzü.

Terzi Adem, berber Ali,

onu soylemıyorum

Veli?nin oğluyum,

hey canım İstanbul!

Kiminiz dumandır, tüter;

Bir sepet kınalı yapıncak gelir

Ruhumu huzura kavuşturduğum şehir...

siliyor tanyerine akan alın terini

Delikanlı oldun sonra,

Lal olmuş diller, suskun, konuşmaz;

Ya da Sultanahmet'te bir müzeyi gezip,

Çoluk çocuk birer onluk verip de girmek için

Üsküdar bir ulu rüyayı görenler şehri,

Her dokunusumda istanbula

Cennet gibi Anadolu

Ah şip,

Kum dolu gözleriyle süzüyor insanları;

Hayali kafamda hükümdar süren

ne taşın toprağın

sensiz çözülür mi gül ve mu/amma

Elele dolaşıldı, belki de şurada

Kara gölgeler takip etti sokaklarında

Yine kumlar, yine kumsallardı

Bir başka geçer

yalıların burukluğu altında

Aynada bir kartpostal :

Açılır kapanır iskemlelerinde uzun çarşının,

yüzün bir ay gibi parlarken gecenin ortasında

Sur örülmüs kıyılarda yokluğa taraf,

Sadrazam: ?Bizans?ı feth itmeğe and virmişsün. Ümmetun telefatine başkaca sebep ne lazım?

Doyumsuz güzelliğini, o büyülü Boğaziçi'ni,

Bu akşam bütün meyhanelerini dolaştım Istanbul' un

Kızlar gider mektebe

Bunlar yol amelesidir.

tenha bir genç kız sesiyle hicazkar ́ın

ben doğduğum gün sana abayı yaktım.

O ilahın bütün ilhamı fakat anidir;

Tramvay durağında, cam kenarına oturmak amacıyla yaklaşan tramvaya erkenden binmek için diğer bekleyen yolcuları göz ucuyla süzmeyi özledim sende.

Kaybettiğim eski İstanbul bir gün

sen İstanbul gibisin,

Cuma selamlıklarından beri saraylılar.

Ne acıdırki hiç bir zaman sevdası olmayan oldun!

eli böğründe bırakarak...

RÜyaların en gÜzeli sensin

onaltı yaşındaydım

Bilirim...

Kiminin ocağına incir dikilmiş

İstanbula bahar geliyor dostlar,

Siyahını çekmiştim üç-beş nöbetlerinin karşı kıyıya, hemen hemen her gece yaparım bunu. Günü teslim ettikçe düne, pembeleri solar çocukluğumun. Dibinde kırılganlıklarıyla birikir, yalnızlığımın cam askerleri.

Sekiz kızdır ancak üçü evlenmiştir.

Ne güzel bineceğim vapurları kaçırmak

Bu güzel yüz gözümden kaybolamaz bir ara.

Boğaz?ına düğümleniyor, son hıçkırık sevdalar

Ortaköy?de alıyorum her zaman en derin nefesimi

Derinliklerine dalmak Marmara'nın

Mediha teyzelerin leylak bahçeleri,

yüreğimizden çok yakına ait kocaman umutlar

Bebek ve Aşiyan,

Sabahattin Kudret Aksal

sen kollarımın arasındasın

İstanbul sen nasıl bir şehirsin,

sitemleri zamana,

Emirgan'da dizdizeyiz

başım düştü saksıma

Sandım ki güzelliğin cihanda

Celalliğine bir anlam veremesem de

... Batı ülkelerinde bir evin içindeki yaşayış tarzı, daha dışarıdan bakıldığı zaman anlaşılabilir. Sokaktan geçenler perde aralıklarından, genç ya da yaşlı, güzel ya da çirkin başlar görürler. Fakat yabancı bir göz, hiçbir zaman bir Türk evinin içine sızamaz.

Hala, gülümseyen bir lale gibi

askısında

Durduğun yerden İstanbul köprüsü tramvayları mavnalarıyla sanki yürüyor

çiçeklerin isimlerini ezberliyor

güçlüyüz diyorduk

Beni şey et gülüşlerini bekleyeyim.

penthos

Azıcık uzaklaşınca, havasına susadığım;

Çatlayası deli yürek?sen sen? diye atıyor

tütünü bırakmak gibi bir şey olur bu

İstanbul, yitirilmiş cenneti imar için kanatlanmış ruhlarda nur helezonu.

Sakalsız saçlar kestirdiğim ince boncuklu berber dükkanları.

Gözlerimi açtım

Kadıköy yiğittir, Kasımpaşa mert;

Bir başka olur o içindeki aşk..

ama söylemem

Süslü Moda?da kendini beğeniş?

Tadı tuzu sendeymiş meğer istanbul senmişsin

Toprak gibi, yaprak gibi, candan özge can gibi

Senelerden beri rüyada görüp özlediğim

adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanı

boğaziçi mağrur türkülerini

seni seviyordum

Onu benden almayaydı.

Ebedi gençliğin taht kurduğu yer, mezarlık.

Mavi sular üstünde yine

O rumelihisarına oturmuşum;

İstanbul'un hasreti çok zor oluyor...

Ayyıldız bayrak nurun İstanbul

Zannımca Erenköyünde artık

Ne Çamlıca kısmet oldu ne Piyer Loti...

yine vedasız gıdıyorum

Korkarsın ellerine uzanmaktan...

koşarak ve ıslanmadan yaşıyordum

I am listening to Istanbul, intent, my eyes closed;

istanbulu seviyordum

Zambak gibi leylak gibi,

Çamlıca?nın en yüksek yerinde bir perinin,

Ve uzaklardan

Gökyüzüm gece, avucunda bulutlar,

Beyaz güvercin kanadı köpüklerinde kubbelerini gördüm camilerin

bulutları da insanlarına benzer istanbulun

Hocası Akşemsettin ise Ebu Eyyub El Ensari?yi görürdü,

Beşiktaş?a can veren denizindir.

Kimi çizmiş bıçakla ona kendi adını,

Çocuklar kadar suçlu

Sevgili çılgınturk hakikaten çok güzel olmuş.

İSTANBUL DESTANI-1

Sokakları sessiz kalmış

Kokusunu özledim canını özledim

Görüyor varlığının bir yere toplandığını;

İstanbul bir efsane,

Aman aman bahane

Kimi kafa kıvrattı...

Ne kadar da beyaz elbiseleri

Neşe orda

Azure_Safure Kalafat.

İstanbulda ne kaldı ki

OLMAK İSTERDİM

motorların taşıyıp o kadar bitiremediği

Gencecik ve bembeyaz

İstanbul, Üsküdar?da çıkılan tepe,

Hasretlik zordur.

Ey ulu şehir! Toparlan şimdi

Kimi yıkanırdı şadırvanlarda

O seferlerle açılmış nice yerlerdendir.

istanbul yağmur yağmur sevdiğim

Ve sürerken kalbimde sağnak

Öteleri görmeyi bilenindir.

mahalle duvarlarına çiziktirdiğim harflerimden

Sevenlerini artık üzme hadi!

saçlarını tarar iken bulurum

düşlerimin kenti istanbul

beyazı, gecenin çizgilerinde

İstanbul'u Özledim - Uğur Işılak

Yine İstanbul'a düşerim!

ah istanbul ah istanbul?gün be gün kaybolan şehir

anılarımın en nadide parçasısın özenle sakladığım...

RÜyaların en gÜzeli yine sensin...

tercihim bu

bunu da biliyorum İstanbul

?İmkansız? diye dudak büzdü Çandarlı Halil Paşa.

Yaralı bir kuşun konmak istediği bir yuvan

Meğer gördüğüm rüyaymış

Düş hadi peşime...

kalktığımda bir sabahta sana uyanamadım

İnsanları çoktur niye

İslam ruhunun kristalleşmiş heykeli, İçimin sesi rüyamın öfkesi merhametimin şehri. &#123; Sezai Karakoç &#125;

Eskimo bir şair dokunuyor omuzuma

gitmeyeyim

Bizim buralarda, çok gitmek istenilen, arzu edilen yer için "ne çok istiyorsun, ecelinmi çağırıyor yoksa" derler..

Ve yamaçlar suya zümrütlerini

Bir şimşir tarak

onsuz olmaz diyor

Kestiğim ümitlerden yelkenler yaptım ama

İstanbul gözlerimde nem, İstanbul o peygambere kadem...

Bir bakıyorum taptaze ekmek kokusu,

Abdülhak Hamid

deli rüzgar yine sarhoş, hovarda

Yedi tepeden bakıyorum denizine

Sen benim ilk ve son aşkımsın İSTANBUL

Şimdi asfalttır.. Eskisi kadar değeri yoktur belki insan nazarında..

Cusswords, tunes and songs, malapert remarks;

Ve bir kuruşa Yeni hayat satan

duvardaki saat duracaktı

yanardöner bir ayna yeniden ruhum

Kabus dolu geceden arta kalanlarla

sevgilin yaşlı mı, delikanlı mı?

İşte kitaptan İstanbul?a dair isimlerden bazıları;

Bir çalım bir azamet bir gurur

Yıllar mı seni çalıyor elimden?

Ana vatanı Filistin topraklarıymış erguvanın. Bidayette utancın rengiymiş erguvani, İstanbul?da neşenin, aşkın, coşkunun rengi olmuştur. Rivayet odur ki, evvelce beyazdı çiçekleri erguvanın. Yahuda; İsa'yı otuz gümüşe sattı, daha sonra utancından kendini bir erguvan ağacına astı. Erguvan, bu utancı kaldıramadı, kızardı bembeyaz çiçeği, İhanet yükünü taşıdığı için.

infaz edilmiş mısralar

Sevdigin Bekliyor Ne Duruyorsun

İstanbul deyince aklıma

Gözünde istanbul var

Zaman zaman düşünürüm.

Aman yolla Beyoğlu?na yolla

Bir istanbul sevgisi çöker içerime damla damla yalnız yalnız

Dikkatle önünü iliklemede

En çok gözlerimi seviyorum

Şam?ın kılıç kardeşi

Özdeşleşen adımsın,

Durursan yürürüm senin yerine

Serinletmiyor içimi

Çekip almış kuşların kanatlarından rüzgarını

gitmesin varlığım senden İstanbul

Süzüyordum seni cesaretlendikçe

ah istanbul bir yalan sen bir hanmısın

Ömrüme ömür kattın

Yer yer banklar konulmuş,

Komşularımız kaptanlar, malta taşlı ikindilerden kalan.

İstanbul İstanbul dedikleri..

Gönlümde kalan akislerinden.

Ve hep çam ağaçları.

Elime üç beş kuruş geçer;

Sunay AKIN

Anadolu`da toprak damlı bir evde

Sabahları rıhtımda, gördüysen bir telaş

sevdayı kız kulesi'nden

İstanbul?un boğazı yanmış dün gece

Teşekkürler solitudesem:)

Köprülerin gelir geçer içimden

hisar, kuruçeşme, sahil boylu mu?

İstanbul, İstanbul deyişim.

Seni kitabımda kurutulmuş bir yaprak gibi saklıyorum İstanbul!

Okşamak isterim elimi değemesem de

Belki de can ben bu şehri güller için çok sevdim

Yorgun, asabi, kederli, kindar.

Seninle İstanbul'da olamadık

yanaklarım allanıyordu allı yeşilli ışıklarının arasında...

Germ-abeleri cana safa cisme şifadır

İSTANBUL, İSTANBUL?U İSTANBUL?A

Altıyol?da Şadi çıktı karşımıza

Ben lal olmuş bülbülüm, sen deli gülsün bağımda

"Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer."

Sevgi orda

vatanım da vatanım

?Şükrolsun biz padişah-ı cihanız ve Kostantiniyye?yi feth edeceğiz.?

düşerler denize

Ve duyarken vapur düdüğünü Kadıköy'den

Sıra sıra kubbeleri ve minareleri, sırtlarda saf halinde dizilmiş konaklarıyla, onyedinci yüzyılınlın görkemini yaşıyor hala.

Şarkılar besteledim Ortaköy'de,

Ebedi gençlik ölüm, desem kimse inanmaz;

Sanki halkın uyanık gördüğü rü'ya idi o!

Şarkılarda dolanır dillere,

şiir okunacak tek yer

KIZKULESİNE GAZEL

Bir şiri hatırlatan kadındı.

Seni Seviyorum diye haykıracaktım Marmara'ya

evin içinde bir oda, odada İstanbul

Gerinir Beykoz?da

Ve bu yelkenlerde, kanatlandı Ruh...

Yalnızsan İstanbul'da, önce sarmalar seni... ısınırsın... Sonra ne olduğunu anlayamadan buz keser elin ayağın...

Bir güzellik doğuyor yüreğime şiirden.

sanki yürüyor

Tarihin gözleri var, surlarda delik delik;

tam orada, Çamlıca yokuşunda

her dinlediğimde beni, kalkan ilk otobüsla ankara'yı ve okulu terk etme sınırına getiren şiir :((

Cennetten esintidir, çektiğin nefesin

Süleymaniye`de Bayram Sabahı

bagrına bastıgın vurdu sırtından

Farsça

herkes gibiydim iş

Karanlığa düşen ve ışıyan yüzün

ağlayan suretidir

?Kim bilir ki dün?dür, ölgündür kalbimiz

daha nasıl anlatayım sana

kenarları hafifçe yanmış

siyah, lacivert bir kadın

Kuşatılmak nedir, bende görmeli

Bir şehre aşık olunur mu?

elveda aşkımıza

Sende gülüp ağlamışım

Bir yol

- Yetim ayol... Bana evlat belasıdır bu acı

hayattan canlı ölüm, günahtan baskın rahmet;

Yürüyemedim seninle Beyoğlu'nda.

Sokak cocuklarina dusuyor yuregim

Yıldızlar şahitlik etmiş, güya suçlu benmişim

İSTANBUL SOKAKLARINA

Erguvan üzre dökülmüş katarat-ı emtar

Yine sana geliyorum kanat takıp...

Kim bilir kaç deniz geçmiş uykularından.

Ali Coşkun Aralık 1995

Betonlaşıp yok olduğunu.

Ne kaldırımlarımı gördün ne çayhanelerimi

Büyük bir caddeden geçerken

versen hani elini

Moda'mı dul,

tek damla gözyaşı dökmeksizin

Böyle bir gemide, yendi suyu Nuh...

Taa Malazgirt ovasından yürüyen Türkoğlu

hep kahır hep kahır hep kahır

İşte karın karına vermiş motorlarda ki balıkların üstlerine yağmur yağıyor.

A hubbub at the hub of the market,

Yollarsa her zaman biraz küskündür

Yamaçlarda mezarlıklar

Heybemde son kırıntı ekmek, İstanbul

Gemilerle, kervanlarla dolmuş, çırılçıplak,

bir de bakmışsın yüm yollarını açmış sadece sana

Kokan, tehlike dolu çöp yığınlarına.

Kadını güzel

Budur öz şekli hayal ettiği mimarının.

Ihlamur Zamanı

Bütün sürur u şetaretti gördüğüm harekat,

aceleyle yazılmış bir şiirdi.

Aziz ve Güzel İstanbul diyorlar sana

Bilmem kaçıncı dalgada tutuklular,

Yamaçlarında kar var yolların yorgun yine

Kimi bir okla delmiş iki kalbi derinden,

nerede o eski forumdaki arkadaşlar..

Minare minare, kubbe kubbe say!

Bahar halinde bir yük:

Unutulmamışlara,

Ağlayamadım doyasıya sımsıcak göğsünde.

sen, sek bir rakı söyle buz beyazı,

uzaksınız bana

Ihlamur vakti..

gözlerin hüzün mavisi?.

Yavaş yavaş girer kanına... Nikotin gibi... İçine çektikçe müptelası olursun...

Halden anlardı.

Bu sislerin ve bulutların arasından en son harekete geçen Kızkulesi'dir.

Büyükbabamın Kuvay-ı Milliye hikayeleri.

Sevenleri abad eder İstanbul.

mavi yitik, beyaz kızgın ve siyah

En gÜzeli yine sensin

En sıcak..

Canan aramızda bir adındı,

Giriyor, birbiri ardınca, ilahi yapıya.

Bulutların vagonları

Sahillerde durur izin

Sevdiğinle kalırsın ama sevildiğini bilemezsin..

Haydarpaşa?ya rıhtım yaptılar

Kaybolur hepsi de bir anda kararmakla batı.

İstanbul'un öyledir baharı;

yahu başkasının şiirini yazmışsınız... kendi duygularınızı neden yazmıyorsunuz... adamlar kendi duygu ve fikriyatlarını dökmüşler istanbul için... sizde değişik farklar katın... aynı şeyler deil farklı şeyler gerek... diye düşünürüm

Biliyor musun?

"Canım istanbul"un destanlaştığı bir şiirden iki mısrayı tekrar okumaya ne dersiniz?

Şu dolanı dolanı gelen kuş

sade bir yerin bile bir ömre bedel

Taşıyacak daha çağlar boyunca

İmkansız ve ulaşılmaz olduğu için yani...:(

Sen şimdi haramilerin elindesin İstanbul

Son hudutlarda yücelmiş sıra-dağlardan mı?

Bir de seni verdi bana

Katili oldum papatyaların. Her yaprağında ayrılığın kan izleri kirletti mavi düş tarlamı. Sular çekildi gözlerimden. Sere serpe ölü çiçekler.

sana karşı.

ayrılık acıyla süzülür kandan

Servi, endamlı servi, ahirete perdelik...

I know your brow is moist with sweat

Yoksun içinde yüreğim can veriyor acılar içinde

Şöyle bir fırsat bulup yarım gün,

Dua dua kabir, şifa şifa su?

Bu beldenin uyuyan bir başka güzellik var

Şehrimin altına özgür Tanrı aşkını yazmak

bir İstanbul getir gelirsen

Dünyada işlerine giden insanları görmek kadar güzel bir şey yoktur

En güzelisin tüm şehirlerin,

Kadını keskin bıçak,

İlle Istanbul'da bul!

Başını taşlarda kanatır İstanbul

beyoğlu'nda gezinen

Eridim hasretinle

Bir kahvecinin

Yıllar sonra,

ve gözyaslarımı sılıyorum

BEN SENİN KRALLIĞIN ÜLKENE YETİŞTİM

Ne adını düşünürdüm bir deniz kıyısında

yalnızlığımı

Fatih ruhlu neferler hem ne yiğit erlerdir,

bana bir İstanbul getir az hüzünlü

Gülcemalle gider İstanbul?a

ne çıkmaz sokağa benziyor

Aklımda kalmış işte, Sinan'ın enfesi...

Yoksa sana gün-ah mı hep, benim bedenim! ?

Akşamleyin yanar kule

seni çirkinleştirenler g... rsin

Ve günü gelince, çocuk yaşına bakmadan Bizans?ın fethini düşünmeye başladı.

Güneş burcundan al geçer

Altında mı üstünde midir cennet-i a?la

Ne Emirgan'da bir semaver tüketebildik,

herkes kadar korkak

matem bayragını çekti istanbul''

Boyası göz nuru, fırçası kirpik...

sen de biliyorsun ki

Bizimkisi boşuna zahmet

Yahya Kemal BEYATLI

Görüyor varliğının bir yere toplandığını;

Taşlarına kapanmış, ağlıyor koca tarih!

Kiminiz çatanadır, kırdığı gibi bacayı,

Elde bir kırmızı kaseyle ufuktan çekilen

Bütün bedayi'-i ezman, nefais-i a'sar

Büyük küçük bütün efrad-ı belde, hepsi de var!

O mübarek gemiler hangi seherden geliyor?

neren sevimli ki

bayan ividi

Fakat bu levha-i handana karşı, pek yaşlı, Bir ihtiyar kadının koltuğunda gür kaşlı,

Kimin koynuna girmedinki sen tarihler boyu?

huzur bulur koca sinan ruhu

Sayın editör Ş@h-in;

FERİHANAZ

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Hüzünlerin gelir geçer içimden

Tarifsiz kederler içinde.

Hiç kımıldamıyorlar.

Nasıl sevmem İstanbul'u

diye ipliklerin

Sevemedi İstanbul Bizi

Ne gelecek baharlardan.

Kimi Fenerbahçe?de yan gelir

bir tatlı huzur almaya geldik kalamış'tan, ah kalamış'tan

Gerekirse

hoşgeldin ve hoşgittin middleeast kardeşim

ve gayet nefis yapar gül reçelini

yazdıkça yazmışlar

Seninle doldum seninle taş/tım

Bir şamata pencereden pencereye

Limanına dizilmiş yine gemilerin

bir Beşiktaş tramvayı götürdü sana.

Artik Dayanamiyorum Yolcular Geldiler Sen

Kiminiz düdüktür, öter;

sanki gençliğime doğru yaşlanıyordum

O günün o kuleyi o çocukları görmelidir

Yok cihanda bir eşin, aşıklar sana meftun,

Ne güzel seni bulmak bütün yüzlerde

Şeklinde bir bedduası dile gelir Fatih'in.

Senden kaçmak değil

Düşer üstüme akşamdan kalma sabah yıldızı

Şehirlerin en güzeli sanatların en asili, yani şiirle anlatılmaya çalışılıyor daha çok. İstanbul'a da böylesi yakışır elbet, lakin bazen ilham gelmiyor şaire. O da cümlelere döküyor, İstanbul'un ruhundaki yerini...

kaldığını söylerim

Bakarken gökyüzünde martılara,

KASİDE DER VASF-I DER İSTANBUL

Allahım... İstanbul'u alma benden...

Hadi git azıcık İstanbul iste

Ömrüm oldukça, gönül tahtına kurul!

Milyonları cezbedersin kendine

Ey sanat ' Kuruyan dallarımıza

Bir yanım eksik kalmaya başlasa da,

Kavuşamadığımız sevgili gibi;

Ey istanbul, ey istanbul

Yine yandın boşu boşuna...

Biliyorum ki ben senden kalanları senin yerine koyamam...

Sustun dalgalara

Seninle İstanbul'da olamadık!

Bir sengine tüm Sicilya mülkü fedadır.

Menekşe menekşe gül güldür içi..

Biraz gidin; Kocaman bir çadır... önünde bütün,

suç senin değil

Bir kalem yazın vardır

ellerin soğuk mu soğuk

ve Makbule.

Yüzünü de, gemileri de,

Bir ben miyim keyif ehli içinizde?

Onlar ki, sıfırlarda rakamları bulmuşlar,

istanbul benim canım;

ıslanır elbisesi

Sadece istanbul'mu...!

Ayrılışı yerden.

O Tanrı?nın kılıç halindeki hilali

ayrılsa yollar

Seni ne kadar içsem ne kadar günah! ?

Zaman deli gömleği, onu yırtan da ölüm;

Şehrin burasına dokun şahlansın Süleymaniye

Ben martıların maskarası oldum..

Başı belasız olmaz!

Bütün İstanbul seven ve sevmeyenlerin RAMAZAN BAYRAMI kutlu olsun.

bu ne biçim su, bu nasıl şehir

Bir aciz kimseyim Veysel'im ben de

Tophane'de Dikimevi'nde çalışır

İnsanın iştahını açar İstanbul :)

Saklambaç oynuyorum kaderimle

Park etmiş kaç yüz kaldırımlarda

Kıyamete kadar söylenecek türkü

Ünlü şair Nedim'den İstanbul'a yazılmış bir eser.

Bu sukünette karıştıkca karanlıkla ışık

Sanki topraginda hic sevda

Yedi tepen,

Yokuşundan inmek salına salına

Yeryüzüne ayı indir o bir şehir olsun

Pentos kardeşim..

yavaş yavaş ve adım adım

istanbul'u sevmek ölmek gibi birşey

Hiç kımıldamıyorlar

Çekil ufkumu perdeleyen deryadan

Seni görüyorum yine İstanbul

Ne sevdam bitti, ne sana özlemim Üsküdar!...

Aksada Yüreklere Kar Pinarlari

ki fener yerine

Geniş ufukları efsanevi hikayelerin

Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;

adını göklere yazarım amma

Mayına basan umutlar düştü yüreğime köz gibi,

Her sevgili İstanbul'dur

Ben bu şehre yüreğimi içirmedim

Gülüp oynamaktalar, gelir gibi düğünden.

ben, tekil yalnızlığımda ruhumu bulayım!

Yada Sultanahmet'te bir müzeyi gezip

Tepelerin var, tane tane,

Sen İstanbul'da yoktun...

Yalvaran duygularım döküldü ağır ağır

Aradığınız bir şiire benzediğini söylemişsiniz, merak ettim acaba hangi şiire benziyor diye?.

seni ulaşılabilir kılan oydu

Siyahla beyazın farkı olmadığı saatlerde, kırmızı kostümünü çıkarıp aşkın, efkarımı tütsülemek için yaktım karanlığı. Eski bir tangonun ritmiyle, dört duvarın dipsiz köşelerinde ağını örüyorum yalnızlığın... An ile anılar arasında, her defasında, bir öncekini unutup başka sözler yazıyorum bu müziklere... aşk şarkılarım, şiirlerim ve suskun hayalin kaldı bende.

Hiç geçemediğim sokaklarında işlenen.

Öyleyse indir ruhunun teslim bayraklarını indir göm toprağa

Ölmek de kolay değil;

Ben sende bilinen olmuş,

Ey güzeller güzeli

Ey neyyir-i leyli,

Dokuz asrında bütün halkı, bütün memleketi

içimi acıtan

kimi beyaz mı beyaz

İstanbul`dan kolay kolay gitmezdim bilirsin

Kalp dayanmaz yarasına

- Peki kızım, azıcık fazla sallarım ben de.

Sevgilini özlersen, ufuklara dalıp

Terazilerden adam eksik olmuyor; birisi

Beni alıp çıkarsalar feza füzesiyle gözümü bağlayıp, atsalar sırtımdan itip;

İstanbulun öyledir baharı;

Kıvranan Kıvrılan yollar Eyübe çıkar

duymadım yakından

Kimdi? Banisi mi, mimarı mı ulvi eserin?

her dem çekeceğim şehir,

İstanbul gözlerimde nem, İstanbul o peygambere kadem.

Balıkçı tepsilerinde gümüş balıkları

Yaşayanlarla beraber bulunan ervahı.

Öyle güzelsin ki; Sana kıyamam.

şişede İstanbul, masada İstanbul

Denizinden koklamak İstanbul?u

Arkadaşlar çıktı karşıma

Dostlara uğrayamadık.

sevgiliye sokulursun

Ben yaşadıkça o yaşayacak bende

Nihayet, ilerde deniz,

İskele meydanında uçar eteklerin

otelin penceresinde duracaktın

yankılarıyla telaşlı geceleri bir bebek ́ten

Şol müjdeni getiren o ay yüzlü Resul?dür.

Gök sofrasında bir çeşni bir garnitür gibi

Boğazı bir başka

bu yüzden İstanbul'da ölemez insan...

Hep iyi insanlar bunlar.

Pişinde bu didar-ı mahufun.

Kimin gölgesi dinlenir yerde,

Çok uzun yollarda geçilen telefon direklerinde kalıyor seslerin,

Dün başlar seferber, eller seferber;

Ölümün biliyorum ey İstanbul diriliş içindir

Yoksa sadece sevilmeyi mi seviyorsun?

-Beyatlı-

elbette denizin ortasındaki

Bazen huzurdur, gözünü Kız Kulesi'ne çevirdiğinde,

Dalgaların gelir geçer içimden

Bazar-ı hüner ma?den-i ilm ü ulemadır

Çare bulun bu derde

Gönül sevdasız olmaz

Bu şehrin sokakları

Üsküdar, gözleri dolmuş, tepelerden bakarak,

İstanbul, gelir geçer içimden

Bütün gün taban teptim

seninle dolaşır, seninle gezer

kiralanmasını bekler

Yerini alamaz hiç bir şehir.

Aynaları makyajlayan dudaklar,

Ihlamur zamanıdır.

Bebek mi ağlar gidişime

Terzi olsa da babam

Kudüm ağlar ney inler sükutlarımla

Something falls on the ground out of her hand,

Dokunduğunda kaybolacağını bilirsin.

Bu eski Burgoyn şarabı sert

Ben İstanbul?da dağıldım zerre zerre

Nerede o canım gibi açan sümbüller,

Cami sütunları boğdu

Anı hatırlattı bana

köprüleri, camileri

Sevmezdim, merak etmedim önceleri..

İstanbul, Fatih?in gönlünde sevda,

Yelken yelken, seren seren geiler;

Hasret sana olunca güzel bir kelime.

Cedlerin mağfiret iklimine girmiş gibiyim.

Kaybetmenin tiryakisi bir çocuk gibi

Güleni şöyle dursun, ağlayanı bahtiyar."

Duyamadı İstanbul sesimizi!

?Evet? dedi Sadrazam, ?günün birinde herhal yapılır.?

Sevdamız, anılarımız, kız kulesi...

Boynu bükük karanfili.

Yan yana, yana yana yürümek...

Kesildi yolbaşların

Seni gıptayle hatırlar vatanın her şehri,

Meczup alimlerin şakşakçılığını yapar...

hayallerimi rüzgarlarına yaslayan oydu

Başlarında bulunan bir ulu serdar olur.

Ömrüm oldukça, gönül tahtıma keyfince kurul!

Kalın dudaklarında yapıncağın balı

İstanbul, her yaprağında seviyorum denilen papatya.

GÖZLERİN İSTANBUL OLUYOR BİRDEN

İstanbul tarihin soylu anası

damarlarımızdan geçirelim ve birden

Denizinde hasreti saklayan

Aksada yüreklere kar pınarları

gidersin, harabe olur İstanbul

Gerdanından, gurbetin şarkılarına

Beyaz başörtülerin lavanta çiçekli öğleden sonralarında ıslanan.

Mavi mürekkebiyle mil çeken

kasabalılar.

Emirgan'ın laleleri..

Oy gece gözlüm oy, İstanbul SENİ kokuyor

Bir saha-i nili.

Sende çok yıl yaşayan, sende ölen, sende yatan

Bizde O'na doyamadık...

camları parıldıyor

Güneş gerdanlık boynunda

Sahillerin gelir geçer içimden

istanbul benim canım

Tüm yamalı sevdaları atıp

Bir gün baktım penceresi perdesiz

Hala buluyorum seni

Gebeliğin dokuzuncu ayında

Bunu nasıl başarıyorsun?

Bilhassa yaz ayları.

Süleymaniyende güneş

Lale bahçelerinde.

başlığının güzelliğini bozarsa sevgili kestane

Bir gelinle güvey eksik yatakta

Bu sayfa benim için iyi bir arşiv:)

Serkan kardeş,

seni seviyorum, diye yazamadım

Aykut Kuşkaya - Ah İstanbul

alıştım ben yuvarlanmaya

?Neden koca vezir?

Hayatın en kuytu köşelerinde

Anıyor her biri bir vak'ayı heybetle bu an;

Kartallara baktım düşüyorlar yere bi-ta?b;

ah burda olsan çok güzel hala

Gözlerime sensizlik fermanını

kızmadım hiç elma kurduna

Dinliyor vecd ile tekrar alınan Tekbir`i

Estafiğrullah İstanbu'u şiirle anlatmak kim, ben kim? Bazen haddimi bilmeden bişeyler yazıyorum, İstanbul'a layık olmuyor, susuyorum:) Neyse efendim, birinci şiirin kime ait olduğunu açıkcası bilmiyorum. Bana mektupla gönderilmiş bir şiirdi. O kişiye mi aittir, birinden mi alıntı yapmıştır bilgim yok. İkinci şiir ise, Necip Fazıl'a ait. Yalnız şunu söylemeden geçemeyeceğim, forumlarda gördüğüm en güzel sayfa. Resimler, videolar harika. Tebrikler...

belki de bu yüzdendir,

çocuk bir olta atmıştı denize, gördüm

Güneşin vehmi saraylar yaratır camlardan;

Serdar Tuncer

Ah be

Yosun kokulu sevdalılar,

Kimi gülüp geçti...

Ve Ortaköy' de yağarken son gözyaşları,

Çam denizle gülüşsün

Dolmabahçe sarayım, mekanım İstanbul?um

sevmek vardı

Döndüm baktım, bir edalı yar gelir,

O sevdiğinin yüreğinde

sevdalıydı herkes sana

Bir şeb ki, zirinde küsufun,

artık taksicilik yaptığını da bilirim

Boynuna vebalim!?

Her kalkan ele sevgi işledin nakış nakış,

Camileri mezarlıkları çeşmeleri ve sebilleri

İstanbul'un hatlarında

Ve sen ey Avrupa yerin dibine batacaksın bitmez tükenmez suçlarına karşılık

Günbatımında ufka doğru deniz ve gök erguvani bir renge bürünürken, İstanbul?da erguvanlar bu renk cümbüşünü tamamlar. En çok yakışan ağaçtır erguvan İstanbul?a

Orda, adamı düşündüren

Süleymaniye yi böyle bir atmosferde tanıdım. Bir akşam vakti.

Kosova'dan, Niğbolu'dan, Varna'dan, İstanbul'dan..

Ve derken birden karaya sıçradım Ayasofya

Üsküdar aşk yokuşum, Harem'de coşkuluyum

Eski İstanbul

bazan da

Her öncesizliginin üstüne,

Bu ülkeyi seviyorum ve bu ayrıntılara yürekten bağlıyım... Ben bütün bu yerleri, bu Doğu yaşamını seviyorum. Bunun bittiğini ve pek yakında buralardan ayrılacağımı düşünmek beni hasta ediyor.

Evlendirme dairesi

Budur öz şekli hayal ettiği mimarinin.

Ne çocukluğumu bildin, ne gençliğimi.

İstanbul?un gözleriyim ben

emperyal oteli'nin resmini çektim

Ve ben kardan geldim ama denizi üstlendim

Dünya güzelliği sendedir mevcut

B, boğazında umutlarımın kağıt gemileri yüzüyor

Fatih Topkapı?dan İstanbul?a girdi, Ayasofya?ya yürüdü,

hüzün dalga dalga, ıssız ve derin

Bir vapur kalkıyor Eminönü?nden

Dayadım ondörtlüyü İstanbul?un şakağına

Dili bir, gönlü bir, imanı bir insan yığını

ve serçeler

bu şehirde aşksız ve rüzgarsız yaşanmaz

onun yurduna

esaretten sokaklarınızda

Susarsan konuşurum sana ait kelimelerle..

Kalkın diye bir ses gelse bir anda

Tarihin aşk kokulu sayfası seni anar.

Gel barışın köprüsü ol içimizde dışımızda

Çaldıran topları ardınca Mohaç toplarını.

Oturmuş kumar oynar

İncidir yemi...

vurdun... kanıma girdin... kabulümsün.

Asaf Halet ÇELEBİ

Göğe gül gül açılan allardı..

Müsebbibi sizin mısralarınız sayın lafügüzaf...

istanbul deniz deniz sevdiğim

Kısacık bir zamandır erguvan mevsimi. Bu yıl bu mevsimi kaçırmayalım. Sırrını keşfetmek için Anadolu Hisarında, Beykoz?da, Kandilli?de bir erguvan gölgesi bulalım kendimize. Acele edelim. Bir sabah kayboluverirler çünkü.

Düdük çalan vapur, susunca mavi mavi,

saraylar, hanlar, hamamlar

Nazım HİKMET

En durdurulmaz aşkların haramilere pay edildiği,

kuşlar kanat çırpar, yıldızlar ağlar

Hepsi bu gök altında sarmaş dolaş olmuş yürüyorlar

servi, endamlı servi, ahirete perdelik...

Gözleri prıl pırıl balıkların,

geceler kahroldu çöktü istanbul

bugün gittiğim arkadaşın evinde kızkulesini gösteren istanbul tablosu vardı...

Güzel ile çirkinin,

Deniz ufkunda bu top sesleri nerden geliyor?

bu bizim berheva olmuşluğumuz

'Baharın güzelliğini tarif etmek için İstanbul'u görmüş ve onun bağrında bu uyanışı yaşamış olmak gerekir. Bahar, İstanbul'a Allahın verdiği bir armağandır. Bundan daha nadide bir ihsan olabileceğini sanmıyorum.

"Ruhumu eritipte kalıpta dondurmuşlar,

İstanbul?a gel oruç günleri gez gör ve dinle derinden

Karacaahmet

Yalvarmalı izleyerek taşıtları

Yıldızların arasında ay misali parıldayan

Karaya çekilmiş kayıklar

Senin aksin silinmez bütün eşya silinse?

neden tenin uzak elim yetişmiyor

Matem döküyor arza bugün bedr ü hilalin

Hepsi iyi de daha ne kadar böyle kısa süreli vuslatların özlemiyle geçireceğim firak yıllarımı ondan hiç bilmiyorum.

ve yazmaya devam..

İşte Sultanahmet Meydanı şu gördüğün

Uhrevi bir kapı açmiş buradan gökyüzüne,

Yedi meçhul üstüne açılmış,

istanbul'u sevmezse gönül aşkı ne anlar

İstanbul ben senin

Sen hep Üsküdar'dın o can bahçelerinde

Seni düşünerek?

Işıkları sevdaya

Koç yiğidim Battal geçer

Ortaçağdan bu yana

Adalar`dan mı? Tunus`dan m, Cezayir`den mi?

Bugün İstanbul boşalmış

Köşe başlarında sevdasını bekleyen,

Bu Horasan, mermer kurşun dağları

Mescidlerinin her biri bir lücce-i envar

Bazen selvi dalında yeşilendin durdun

İstanbul saatleri cennetten an gibidir.

Benim pek fazla rolüm olmadı aslında...

aydınlık bir yüzüm vardı

ben, gitmek diyeyim özgürlüğe, kaçmadan ama!

nereye gidersen git, orada İstanbul.

Simdi yalniz bıraktınız

Ne mutludur senin ile iç içe yaşayan,

Geceleri beni mahkum ettin İstanbul

Milletimin çağlar aşan türküsü.

Büyük Allah'ı anarken bir ağızdan herkes

Üsküdar'ın arka sokaklarında,

Minarelerle müzeyyen, sevimli bir belde...

İSTANBUL KIŞA HAZIRLANIYOR

Bakışı bile degişirdi gözlerinin,

" Bu şehr-i Sitanbul ki bi misl ü behadır

NECİP FAZIL KISAKÜREK

Sen yaşarken bu şehirde

Çok güzel yazmışsınız solitudesem yüreğinize sağlık,

Ben miydim söyle bana

Bu suskunluğun içime hayli dert oldu

Kanlıca Sırtı?ndan Moda?ya kadar,

<i> </i>

istanbul ağlıyor, siz ağlıyor musunuz?

ve sonra ıslandıkça ellerim Ve paslandıkça

Karşı sahilde karanlıkta kalan her tepeden,

Herhangi bir semtinde herhangi biri olsaydım...

Akıtan dallardı..

"Canım İstanbul" şiiriyle seriyi devam ettirmeyi düşünüyorum :)

Bizim İstanbul'u fethettiğimiz mutlu günü.

Denizinde ıslandım, rıhtımında dinlendim

İstanbul hala sevimli mi sevimli

Dünya ve ahirette vatandaşlarım benim..

Bir İstanbul aşığı olarak bu şiirle kendisine rahmet diliyorum.. Huzur içinde yatsın..

soyun buralı mı, başka yerden mi?

karanlık şilepler geçerdi geceleri

bimem ki arınır mıyız bu günahtan;

coğrafya defterim bir eskiciye kurban gitti

martılar üşüyünce

"Asırlardan beri girdiğimiz bu alemde keşfettiğimiz duyguları ve bilgileri İstanbul'a naklettik. Onu her an değişen muhtevası ve manzarasıyla bir kitap gibi okuyor, bir müze gibi seyrediyor, bir konser gibi dinliyoruz.

Ölmek için yaşamak gerektiğinde, yaşamak zor gelir...

Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul!

Ürkek adımlar attım kalabalık caddelerinde

Binaları kul yapısı

CANIM İSTANBUL

Şöyle bir elimi atıp ta omzuna

Biliyorum ki bu gönlümü senden kalanlara saklayamam.

Kadıköy'den akşam silüetini, Galata Kulesi'nden boyunu posunu görmeyi, Boğaziçi'nden içine çektiği derin bir nefesi hissetmiyi, Pier Loti'den "altın boynuz" Haliç'i süzmeyi, Adalar'dan kaçamak bir bakış atmayı çok özledim. Hem içindeyim hem değilim :(

İşte ben o şehri yaşadım yıllarca

Beklediğin fırtına

?İstanbul'un mermer taşları;

Akçayla olacak işler değildi.

Sıra sıra oturmuş.

Yalansa kahrolayım, sen İstanbul kokardın

Zulada birkaç şişe yakut yer gök kırmızı

İster buradan, ister eski bir İstanbul'dan

her an vatan olabilir, bunu bende bilemem,

Yalnız martılar bilir, Üsküdar'la Beşiktaş arasında gidip gelen gurbet ehli aşıkların öykülerini...

İşte onlardan bir tanesi;

Kirli çocuklarınla bekle bizi

Vapura binip, boğazı dolaşmak

Padişah ve şehzade

Kiminin diri diri dilleri sökülmüş

Bacası tütüyor hasretliği yakıyor

güzeldin

Ah Istanbul!

Çengelköydeki deniz sesini

Batan güneşin bir başkadır Üsküdar!...

Ve hüzünlü çehresiyle bebelerini seyrederdi

birlikte yürüyen iki yabancı

Bir neferdir bu zafer mabedinin mimari.

Vücudu mayın tarlası güzel,

Yankımış denizlere öbür kadınlara

Sevda oldun kimine gamzelerine türküler söylendi?

Ağlamak kadar ıslaksın şimdi yanaklarımda, ellerin nerde?

rüyalarımın harputu

Gözlerimin bebeğisin Üsküdar!...

odanın içinde bir ayna, aynada İstanbul

sende yaşamak isterdim istanbul

katkılarınız için çok teşekkürler

Düşünmeye vardım

bir gün mutlaka yani diyorduk

Kutlu şehir.

üzülmelerini istemez

Bir yanda Avrupa, bir yanda Asya,

Boğaz köprüsünden bir geçin..

uyurken dağıtırdı gülünü...

Direklerinde güller tomurcuklanır

N. F. K

ey istanbul, nasıl desem sende bir hava var,

Hasretini senden uzağa düşenler bilir ancak, İstanbul.

Anasının sırtındaki

senin denizin ona benden daha yakın

Bir mehabetli sabah oldu Süleymaniye`de

Bir de gazete manşetlerinden...

Bir sahile hem şerefti hem şan,

Büyük Allah`ı anarken bir ağızdan herkes

yüzüne bakacak yüzümüz kalmadı,

bilmem sözlü müsün, ya nişanlı mı?

Bir karanlık çizdim martılara

Hem büyük yurdu kuran hem koruyan kudretimiz

Canım İstanbul,

Tanrıyı anarak kalbi atan

yakamoz gönderir Kız Kulesi

Ben ki onbeş yıl önce, ona candan tapardım,

şimdi yine gülen o, boğazına sarıp beyaz örtüleri

İstanbul, Karacaahmet'siz olur mu hiç...

Teslim ol yüreğime...

Ben her gece böyle günahkar sen masum musun?

İstanbul hala güneşin ardında

DIŞARDA KAR

hepimiz birer bahaneyle aşık oluyor

Tüm dünyanın gözü sende

denizler vardır

Elleri üşür rüzgarın bağrında

emirgan ́da acılaşmak koyu bir semaverden

Kiminiz dümen tutar mavnalarda;

sancıyan kalabalığında sen

gece adamı içine çekiyordu

and içmiş gibiyim

İstanbul en son seni ne zaman götürdü bir düşünsene

Hayata rest çekip ağladığımda,

ne olsa gerek

Yeni Cami önlerindeydim sonra

Ebegümecinde de bulunur

ağzımızdan dumanlar çıkıyordu konuşurken

Benliğin his kesildi bir gölgeye geldin ki?

Aradığım şiiri bir türlü bulamıyorum,

EY GÜZEL İSTANBUL

İstanbul'u özledim

Gülhane'de simit satan çocuklar

hepsi bu...

Ne bir semaver tüketebildik

ÖZDEMİR ASAF

Nelerin unutulup gittiği nelerin

Kanatlar üstünde şanlı Tekbiri.

yıldızsız gecelerde

Peşimi bırakmıyor işgale davetkar nazarlar...

Sökün eder her sabah ufkun bir ucundan yeniçeriler

Genç yaşta südü kurumuş analar gibi

Yolcu ilk, dalgalar son cemaati,

Bitsin bu kanlı işgal

Gökte bir kapıyı vurur leylekler;

Yıkarak saltanatını koca Fatih?in.

Müsebbibi sensin bu yürek yangınının...

Böyle günler kısaldıkça sanıyorum ki

Kafesten kurtulmaya çalışan minik kuşlarını

Kaşlarını çatardın,

Odun boşaltan kayıklar var

maviliğinde

"Bekle bizi İstanbul" Onur Akın'ın yumuşak sesinden...

Ferah tut gönlünün serin İstanbul

Doyduğum, sevdiğim, kök saldığım;

Dünyada sizinle İstanbul olmak varmış

ahh be İstanbul

İstanbul bir rüyaların şehridir, İstanbul?um asırlarca özlenir,

Havada kaçan bulutları hışırtısı.

Haliç, dünya öküzünün boynuzu, hiç kımıldamaz,

Gözlerine yakamozlardan düştüm,

boğaz gümüş bir mangal, kaynatır serinliği;

Sulara dökülmüş ışıklar

Biraz yorgun diraz durgun

KAĞIT GEMİLERİMİN İSTANBULU

Ölümümü kutlayan Arz oğullarıyla

Çok teşekkürler:)

Aşinayım dört bir köşene ruhumdan katrelerle,

her sokağına şiirini yazdım satır satır

Martılar çığlık çığlığa,

?Seni, bu çirkin sözü sarf edecek kadar küçük düşürtdüğüm için özür dilerim..?

Görünür halka bu günlerde teselli gibi o,

bunu kimse bilmiyordu

Bin ömrüm olsa sana hepsini etsem feda

Bir yanda bir eski yalı

Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer..

Karanlık, eflatun şalını çıkarmaya başladı el ele dolaştığımız sahilde. Ardın sıra kırılan ışıkları topladı ellerim gümüş tepsiye. Yaldız yaldız yalnızlık, yıldız yıldızdı gece... ve bittim.

Yolcular Hep Kacak Bizse Tutuklu

Denizden denize yükseldim

Ve her gece seni kirletmek için çabalayan kara bir safderun..

bir dalganın sağrısından

Üsküdar'ın, Beyoğlu'nun,

Ayaklarındayım yine...

rahat bırak beni eşek arım

Behçet Aysan

babamın dili

Adalarında bahar

Bilinmezki bunun sırrı ne

Büyük ve sakin Süleymaniyenle bekle

Soğuk havalarda.

"Altında mı üstünde midir cennet-i a?la

İstanbul?un tadı boğazdır kokusu ıhlamur.

?Hak okka çünki bu kantar... Frenk icadı gıram

?Hangi duayı kabul edeceğini ancak Hak Teala bilür. Biz sadece arzımızı yapar hükm-i İlahiyi bekleriz.?

Canım İSTANBUL. :((

iki kıtaya omuzlarını yaslamış.. öylece duran tek şehir..

Karşı dağlarda tutuşmuş gibi gül bahçeleri,

güller savrulsa

korkak ve ürkek duruşum ondan;

sarhoşluğu tutuşup yanmaya benzer

sende rıhtım çok

bu senin gözlerin gibisi yoktur

Bunun için savaşırım ben

Sadece istanbul'mu tabiki değil birde ben sensiz..!

Öğrenmeseydim,

Ney: Eyüp Hamiş

Cellatlara gün doğdu

Oranın mehtabı tatlı olurmuş,

kırmızı neden böyle

biz gitsek de, İstanbul'da yine de

Seni bekleyenler vardı, her satırlarında

ve zindanların

Görmez felek öyle bir baharı.

gerçekten alışması yaşaması bir okadr zor ama alışıncada kendıne bağlayan muhteşem bır şehır. tutkulu bir aşk gibi hem yakıcı hemde kendınden geçirici bir şehir

ben yazmaya böyle başladım

Ben yoksul sokakların acemi uslanmazı olmuşum!

Bas Gitar, Perdesiz Gitar: Eylem Pelit

Sevdalar içinde vuran tek yürek

Aç kurtların varoşlara saldırdığı

O zaman...

Oturmuş da bir türkü tutturmuşum:

Kah Leyla tüten rüzgardın

Buz gibi

Tarihin yok olup girmesini rüyalarıma,

Şehrin burasına simsiyah bir nokta

Etime işler buram buram

Bir garip Orhan Veli?yim;

Bu çınar yaralıydı belki binbir yerinden:

sen, çoğul konuş yanlışlıklarının ardından,

Ah İstanbulum!

Garipliğim, mahzunluğum duyurmayın anama;"

Önce hedef belirlendi: ?Kostantiniyye mutlaka fethedilecektir.?

can dilimi konuşanım

nihavend müzikler çalınmayan

Bunlar, bu kubbeler, bu minareler

rüyalarına, şiirlerine girer..

Şehrin burasına bir çaput bağla

Ayrılıktı aklıma ilk gelense

Ben sensiz istanbul'a düşmanım

Eli üç günde o hengame görülmüş buradan;

İstanbul işte budur. Nereye bakarsak bakalım, hangi ufuklara hasret çekersek çekelim, biz İstabul'da ve İstanbul'la göreceğiz. Tarih boyunca hep böyle oldu. Son beş yüz yılın hikayesi, bir şehir terbiyesinden başka nedir ki? Şiirden, sanattan, muaşeretten dine kadar her şeyde İstanbul var, İstanbul'un payı var. O bizim hakiki ruh mimarımızdır."

Boyunları bükük

ve dağ lokantasına

Şairin ilhamı, sensin İSTANBUL

Sezai Karakoç

Bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul

Sevdiğimi verin bana

düşlerim engin bir deniz şimdi

çekilir mi artık güllerin nazı

Bir yana bırak

görmediğim gezmediğim sevmediğim hiçbir yer

?Şartlara teslim olmazsan şartlar değişir, sana teslim olurlar. Çok çalışır, çok dua eder ve çok istersen Allah?ın rahmeti tecelli eder, rahmet tecelli ettiğinde nice olmazlar tahakkuk eder. ?

Öylesine mahzun, kaygılı, ürkek.

İstanbul çı çı çı İstanbul çı çı çı:)

Üç kişi koyulduk yola

bitmemiş hesaplar yarına erteleniyor.

Ellerini avuçlarımda tutup ta içimi dökemedim

istanbula bakıp da

İstanbul ağlıyor ben ağlıyorum Hadi Kalk Gel

Sen neden yasaksın böyle?

yaşadığını anlamaktır..

Sana dün bir tepeden baktım aziz İstanbul

seni görüyorum haliçe baktıkça

anlayabilir misin

Göbeğinde yalancı şehrin, sahici belde;

Fatih Mehmet Sultan temeli kurdu

yaşanacak değil, gezilecek şehir...

Dostlara uğrayamadık

İstanbul'um Fatih demek, gemilerim karadan yürüyecek,

İslam ruhunun kristalleşmiş heykeli

Sam yeli söğüt dalı harmandalı

Arif patiskayı unuturdu ben seni

üstünde irili ufaklı tekneler

beyazda başlayıp siyahta bitermiş aşk...

Yan gelebilmek Çamlıca tepesine...

ve buruk lezzetinde

gözlerinin sisinde sevdalı bir yolcuyum

ha sevimli

sonra vurulduk

Kah aşkı yağan kar tanesi

şiirlerinizi beklerim solitudesem:)

nedim ́den yansıması tatyos efendi ́ye

Ya bu inen gece hangi görkemdi

Yaşarsan İstanbul?da yaşa

Fırtına yaprak yaprak dökülüyor

Kömür işçisidir.

En sevdiğim ve en çok özlediğim şehirsin. Tutkumsun. Ruhumu esir almışsın...

Istanbul kayip bir kent

Merhaba Sultanahmet, Yerebatan merhaba...

"Sen ümmet-i Muhammed?i hisar önünde telef etmek mi istersün?"

Gördüm ön safta oturmuş nefer esvaplı biri

Yine kaldın bir başına...

Ayasofya elleriyle yüzünü kapamış bütün iştahıyla ağlıyor

onun gibi uzak

Can İstanbul,

benden bir yaralı şiir kalmalı

Düşünürsen dalıp da, mahsun prensesi

İstanbul, Yeditepe?de hayatın sarp yokuşu.

Beyazıt önünden güvercinlerin

Kirpik altındaki kimsesiz sahillere bırakıyorum yaşlarımı. Esen onca mavisin bende, onca umut. Ah! bir de çıkmaza gitmese yollar. Hani akan suların toplansa coğrafyamın bakir kuyularında... konuşamıyorum!

senli, benli...

15-10-2008

ey boynuzu altın şehir, cilveli sevdiğim...

İstanbul deyince aklıma Gülcemal gelir

Gökte top sesleri, bir bir, nerelerden geliyor?

İşte Kurşun kubbeler şehri İstanbul'dasın.

Kardeşlerin acısıyla yanan bir çift gözün vardır

istanbula kar yağıyordu

ey güzel şehir..

şairlerin ilham kaynağı istanbul üzerine söylenecek bir kaç söz

Dikkat edin

mehtabı taşıyan senin bakışlarındır

Kağıtlara yağmurlarda bıraktığım aşklar,

Boyuna bosuna kurban olduğum

istanbul istanbul?gözyaşıma dolan şehir

Her sabah şehre bakarken diyorum ki

Sevdanin Arkasi Var Ardi Bahardi

Müsebbibi sensin bu yürek yangınının

-Bin türlü mavi akar Boğaz'dan-

Kadıköyü, üsküdarı

yapmayın arkadaşlar ağlayacam nerdeyse yaa...

kız sen istanbul'un neresindensin?

Bazen bir semaver çay olurdun Sarayburnunda,

Yanmış, budanmış

Orhan Veli kanık

ne vuslatına erişebileceğim,

çığlığıyla vurulur

neden böyle çekingen olduğunu

Bir diyardan öbürüne aşk için.?

kapısında durmanı söylemiştim

Sevdiğin bekliyor ne duruyorsun

Neyini seviyorum?

şurda gemiler durmuş,

ben ve sen kurbanı olduk bu uslanmaz dilberin

Flocks of birds, high up, in a hue and cry

Mebrure Hanım

Üsküdar`dan mı? Hisar`dan mı? Kavaklar`dan mı?

İnsanoğlu durmaz

istanbul Agliyor Ben Agliyorum Hadi Kalk Gel

on iki milyon şiir,

?İşte bu gün o gündür vezirim! Topları kullanarak surları tar ü mar edecek Padişah da karşında duruyor.?

sıçramış

bir elimde sefertasın.

Şuradan bir sandal arkalarız

Suskunluğun Bedeli...

Dön dön karadan gelen sesime

hoşgeldin beş gittin,

Çamlıcadan bakarken, gözlerini kısıp

Geçen dev tankerlere, kirlenen sulara.

Meydana dolmuş millet

Yollar kıvrıla kıvrıla Eyübe çıkar

sokaklarısümbül

İşte Bizans kopmuş Romadan.

Bir İstanbul tablosunda dolaştım bu sabah.

yüreği ısınsın!!

İçimdeki karanlığı alsa

Eski İstanbul görüntüleriyle bir İstanbul şarkısı

sesleri liman sislerinde boğulur

İstanbulumun efendisi

Hala o beyaz gergeflerde mi?

Vallahi, ben İstanbul için ölürüm be, ölürüm! Diyeceksin,

EMPERYAL OTELİ

İstanbul benim canım;

Kayıkların direkleri insanların üzerinde.

Sonbahar bir başka sarıdır yapraklarında

Rahlelerde Kur?an

Bir bir canlanır

Yine de, nedendir bilemem

Dönemeçlerinde vurulduğum

Evsafı hele başka kitab olsa sezadır

Kumkapıda balıkçılar

Eminönü de işimiz var. Erken gitmemiz gerekirken aksilikler birbirini kovaladı. Akşama doğru ancak gidebildik. İşler yarım kaldı. Dönmek üzereyken kardeşim fikir değiştirdi. Bi taksiye atladık. Bir iki dakika sonra muazzam bir görüntü. kale surları gibi dimdik ve haşmetiyle Süleymaniye...

İşte yollar gıcır gıcır,

".. Sevginin çoğul oğlu

Nurullah Genç

Yetmiş iki millet burası

Keyifle seyrederim hepinizi.

Gündüzleri gün ışığında ısınmak;

Bütün kentini güneş gibi aydınlatan engin maviliklerinde

Ürkek bir ceylan benzetmesi yapacağım ama ceylan bile avcıya gösterir ara sıra olsa da o güzel cemalini... Maşuğuna bu yaptığın ayıp değil mi?

Bilmem kaçıncı fecri vatan toprağında, biz,

Mermerini sisler karartamadı.

yarin sevgiliye hisleri,

Ve kırmızı yazmalar kuruyan boş arsadan

Böyle ayak altında bütün gün.

SÜLEYMANİYEDE BAYRAM SABAHI

Ah! ümit dolu gençliğim, mevsimlerim öldü de;

Her bağçesi bir çemenistan-ı letafet

İstanbul, Hak aşıklarının sabahı zor edip, aşkı kuytulara gizleyen yolu.

Gürlemiş Topkapı'dan bir yeni şiddetle daha

kar yağıyor dışarda

aşkı ilahi saydık cihanda

Kiminin yerlerinde yeller eser.

Tarifsiz kederler içindeyim.

İstanbul`dan ayva da gelir, nar gelir

karanlık, hüznünü düşürür dağa

herkes beni seviyordu

Sadece ağlıyorsun..

Kalpten yağmur damlaları ve isminle gökkuşağını çizmiştim beyaz kağıtlara! Toprağa düştükçe ıslak renkleri, şiirler açardı yüreğimin arka bahçesinde... rengarenk olurdu yaşam.

en sevdiğim İstanbul şarkısı

insan bir kere sevmeye görsün, anladım

Nedim

Gözleri pırıl pırıl balıkların

istanbul,

ruhlarda karamsarlıklar, bulunmuyor gülenleri

Ne Aşiyan'da hüzün...

Kubben altında bu cumhura bakarken şimdi,

Başkadır çünkü bu akşam bütün akşamlardan;

kıvranır insaf nedir bilmez

yere düşünce kırılmayan bir oyuncak gibi

Bin şehre bedeldir İstanbul şehri

Ne çok kadın vardı İstanbul?da

Tozlu aşklardan geçse de

Türkçesi bülbül kokan..

Hurma şırıltılarıyla

Adam sigarasını yaktı, bir İstanbul dumanı

Yılmaz Türk Ordusu şahbazların var

Bir mahşerde itile kakıla

Hangi nazar ile açtın yaramı

Ve bu yelkenlerde kanatlandı RUH.

Binbir direkli Halicinde akşam

İstanbul bir yanımda, sen bir yanımda

çok hoş olmuş Kamelya hocam yüreğine sağlık

hele bir yağmur yağmaya görsün

marmara?dan çıkmış gibi

Taşıtıp kalyonla pırlanta, inci

Saçların bazen kıvırcık

Ciğerlerimde nefesi

yağmur sönecekti yanacaktı

Savaşabilirim bugün bütün dünyayla

Ne çocukluğumu bildin ne gençliğimi

Karanlık gibi sarsam seni. Serilsem, sarılsam, sevişsem dizelerle, öyle bir şiir yazsam ki, hani o herkesin yazıp da yetmediği seni seviyorum?lar var ya, o bile şaşırsın. O kadar çok kullandık ki aslında, ondan mı yetmiyor sanki?

hiç gezmedim sokaklarında

Çirkinleştirmeye çalışanlar çirkinleşir..

bu rezil bu çarşamba günü

Çilekeştir İstanbul!

Binlerce?Fatiha? Ulubatlı Hasan?a.

Aramıza girenin cümlesi ağyar olur.

Ama herşeye rağmen

Herkesin gönlünde vardır bir maksut

Okuyamazdım,

Bir aciz kimseyim Veysel ́im ben de

o, her şeyi daha güzel yapan ellerinle

Dört köşe halinde veya dağınık bir şekilde durmuşlar

İslam Milletinin dirilişinde

İstanbul başka bir dünya...

Yıldızlar şahitlik etmiş, güya suçlu benmişim...

Mutsuzdun, umutsuzdun nedense

Öz çehrenizle sizleri görmekteyim bu an.

Sorarım, gülerler:

Belli başlı davranış normlarını kazanmak gerekiyormuş ki,

Zira İstanbul karınları değil yürekleri doyurur martı sesleri eşliğinde, en leziz manzaralarıyla..

Bir bakıyorum, çok uzaklardayım.

Üsküdar'dan mı? Hisar'dan mı? Kavaklar'dan mı?

Hasretin ne yaman kelime deyip yumraklayarak duvarları,

İstanbul'da yaşıyorum

Adamış sevdiği Allah`ına bir böyle yapı.

Beşiktas'ta Barbaros Meydanı

Ahh İstanbul!

Gelen yapışmada bir, mutlaka o saplı tele,

kavuşmanın hayalini,

Sen, seni üç kuşurluk eden sahtekar aşıkların peşinde koşa dur; ben çoktan vazgeçtim Kızkulesi'ne gömdüğün defineden...

Sabah akşam iş başında

delik deşik bir baharı, yarısı dolu olan bir bardağın dudak payında gizlerken,

Issız bir kıyında

Sakalları uzamış keşişler sırtında,

Balık ekmek kokuyor tekneler

Yalnızım, yalnızlığımla başbaşa.

İstanbullumun dili.

Bulutların ardında damla damla sesler

Çıtır pıtır konuşmak

yudum yudum içerdim her yanı her yanımı

sevgilimdir benim istanbul. yedi sineli bir cilveli sevgili.

Aşksın, gurbetsin, özleyensin

Birdaha ağlarmıyım acaba?

Durgun sular gibi azalacağım

huyun aşığına küsenlerden mi?

İnsanlar sokak sokak, çarşı çarşı, ev ev.

kimbilir,

Hani taşı toprağı altındır ya bir zamanlar..

Sokağa çıktım

Kırılıp kenara düştü

Böyle mi olacaktı vuslatımız Ey Fatih'in emaneti, başımın tacı, gönlümün ilacı...

Bin nokta yüzbin nokta

Paslanır mavi gözleri

Hiçbir sevgili unutturamadı seni.

Ekşi bozalı, Arnavut kaldırımları lapa lapa.

Kiminiz kuştur, uçar, şairane;

Seni anlattım pencere buğusuna...

İstanbulum,

hapsederdim kendimi pamuktan parmaklıklara

fazlasına paramız yetmiyordu

bana kamelya deyin..

Ey istanbul!

Dalgalarda son oltanın yemleri.

O benim, zaman, mekan aşıp geçmiş sevgilim.

Beni seviyor musun?

Ey İstanbul!

Amerikan kovboyları

At the docks while hammers bang and clang

Dururdu?Yandı!? sadasiyle türküler birden,

Yine dilberdi Bebek;

Bırak bütününü bu koca kentin

her ne dilersen Tanrından

Ah İstanbul İstanbul olalı

Tertemiz, saf ve sade

renk renk ortancalar

Yapayalnız kalmak iskelelerde.

Senden ayriligimda

Ne de Dinleyebildik en güzel aşk şarkılarını

Nerde o gök mavi rengin?

Sesin hep öyle sıcak, yüzün aydınlık

Cumbalı odalarda inletir "Katibim" i...

Nice revnaklı şehirler görünür dünyada,

O balıklar ki dedeleri

ne rüzgar, ne bir esiş, kaybolmuş meltemleri

Ya ben kaybolacağım orada ya da İstanbul

Bir gevher-i yekpare iki bahr arasında

karanlık bir türlü bitmiyordu

beklerim hep gel..

Kiminiz balıktır, pırıl pırıl;

Kurşun eritildi, mermer çekildi.

Beyoğlu, Şişli de Sanat koklamak

Amansız hastalıkların pençesinde kıvranıyorsun acz içinde

Haramilerin saltanıtını yıksın

Uyandım kanter içinde

Kaybettiğim değerlerden mi?

Tutunmak istediğimde gölgene

ne bir elmayı soyabildim

Bilir misin dostum İstanbul olur benim, benim şehzadem,

işlenmiş

Burdan uğurlanır mubarek aylar,

Nice tuğlarla karışmış nice bin at yelesi!

Senin ülkende yalnız bütün özlemler

Tadına varamadık bir öğlen rakısının.

Bir sevda yaşadım düşümde

Bir yanıyla taşralı bir yanıyla Avrupalı...

Kendim kalırdım bir de ben

İstanbul..

DEMEDİMMİ HAYDAR DEMEDİMMİ SANA

Uzanıp Kanlıca?nın orta yerinde bi taşa

Eylemedi beni hiçbirşey...

Krokiler,

yaşadı, sevdi, öldü bir lahzada

Rüyalarımda hala o günahlar uyanır,

Askerinin kudreti hücumla büyüdü

Türkü tutturdu

Kızarmısın, İstanbul bakarmısın ardımdan

Ahu gözlü, servi boylu Üsküdar

senli...

tüm ışıklarını söndürdüm gözlerimde şehrin!

Sarı uzun yüzlü cesur işçiler

Seni seviyorum diye haykıramadım Marmaraya...

Şirin gibi hüsnü ana unvan,

Merhum Cevdet Paşa yalısında

Sizlersiniz bu an'ı ışıklarla Türk eden!

GÜZEL BİR FORM GÜZEL ŞİİRLER VAR KEŞKE İSTANBULU İSTANBUL TADINDA YAŞAYABİLMEK NASİP OLSAYDIDA BİZDE HER GÜN GÖZLERİMİZİ AÇINCA YEDİ TEPELİ KENTİN BİR TEPESİNDEN ÖNCE ROMALI İMPARATORLARA SONRADA OSMANLINININ ZATI ŞAHANELERİNE SULTANLARINA SELAM VERBİLSEYDİK. İSTANBUL BENCE BİE YAŞAM TARZZI GEÇİMŞLE GELECEK ARASINDA KURULAN MÜKEMMEL KÖPRÜLERDEN BİRİ İÇİNDE YAŞAYAN DOSTLAR KIYMETİNİ BİLİN BİR İSTANBUL DAHA YOK BİZ TVDEN GÖRMEYE ALIŞTIK NE SULTAN AHMETTE TERAVİH KILMA ŞANSIMIZ VAR N EEYUP SULTANDA İFTAR AÇMA NEDEORTAKÖYDE BİR FİNCCAN KAHVE İÇME ORTAKÖY CAMİNİN HEMEN YANINDA SEVGİLİMİZLE ELELE OTURAMAYIZDA BEYLERBEYİNİ YILDIZI TOPKAPIYI NİCE GÜÜZELLİKLERİ SADECE HAYAL ETMEK YADA ÖLESİNE BİKEZ GÖREBİLMEKLE GEÇER HAYAT İSTANBULU İSTANBUL TADINDA YAŞAYIN SEVGİLİ İSTANBULLULAR ŞU AN İÇİNSDDE SİZ VARSINIZ AMA UNUTMAYIN ONUN MİRASÇILARI ARASINDA BİZDE VARIZ... İSTANBULA VE İSTANBUL AŞIKLARINA SELAM OLSUN...

Arkandayım ey dud-i muannit...

Beyoğlu tepinirken ağlar Karacaahmet...

İstanbul'a yazılacak en güzel mısrayı hiçbir şair hiçbir zaman bulamayacağım..:(

Ellerinize sağlık..

Kim kuşatıp sahip olmak istemediki bedenine?

memnun olduk arkadaşım.

Polis Abiler Gomore'den gelenleri kovalarken Taksim'de

Kalktım kahveye uğradım

Bir defa olsun akıllarına gelmemiştir

otur konuşalım şöyle.

Kokunu özlüyorum

Yere düşen her damlanın yüreğinde sen vardın

bir anlık ıslatıldığı dudaklara

Yok saymayı başarsan da menzile varmışken

Vagonlar Kacaklara Gözyumarlardi

Gurubun rengini çektim içime.

topum kaçtı bugün yola

Hasret Yakinan istanbuldan Düsen Payima

bir yanda o, bir yanda ben, ortada İstanbul

Tarlabaşı?nda küskünlüğüm bırak bende saklı kalsın

Öylesine derin

Son evi gösterin bana İstanbul` da

Daglara Dil Uzatan Narli Kuyuydu Yagsada

Böyle uzak birde?

İstanbul'a yazmamak olur mu, değil mi ama?

Tenha bir tramvay Şişliden

Trenlere binemedik

Ar gelir bana sensiz ölüm...

emperyal otelinde bu sonbahar

Seyret İstanbulun camilerini

Kim bilmiş ki, görmeye gelmez sırrını...

KARACAAHMET

Hayattır İstanbul..

Taşını, toprağını altın belleyenlere açtı kucağını ilk önce..

Mahsun Ayasofya, senden ne kadar, ne kadar da umutlu,

Firakında her saat, dilhun eder gönlümü,

Io, Argos Kralı Inakhos?un kızı ve Argos Yarımadası?ndaki Hera tapınağının rahibesidir. Tanrılar tanrısı, çapkınlığı ile ünlü Zeus, güzelliği dillere destan Io?yu görür ve ona aşık olur. Zeus?un karısı, baş tanrıca Hera kıskançlığa kapılarak Io?yu cezalandırma yolları ararken, Zeus, Io?yu, Hera?nın gazabından korumak için beyaz bir ineğe dönüştürür ve bu hayvanla hiçbir ilişkide bulunmadığına dair Hera?ya yemin eder. Baş tanrıça, ineğin kendisine verilmesini şart koşar. Io?yu alıp, başına bin gözlü dev Argos?u bekçi olarak diker. Zeus, tanrı Hermes?i gönderip, devi büyületerek öldürülmesini sağlar. Bu kez Hera, Io?nun rahatını kaçırmak için ona bir atsineği musallat eder. Atsineğinden bir turlu kurtulamayan Io, kıtaları aşar. İstanbul?u geçerken, derin vadi sularla dolar ve böylece boğaz oluşur. Boğaziçi?nin Yunanca adı olan?Boosforos? sözcüğü, ?boos inek? ve?foros geçmek, geçit? sözcüklerinden oluşmuştur. Sinek ısırdıkça, inek seklindeki Io?nun canı çok yanar ve başını salladıkça boynuzuyla kara parçalarında derin yarıklar oluşturur. Bu yarıklardan biri de Haliç?tir. . Io burada Zeus?un kızını doğurur. Adını Keroessa koyar. Keroessa?nın da denizler tanrısı Poseidon?dan, Byzas adlı bir erkek çocuğu olur. Byzas büyüyünce Sarayburnu?nda Byzantion?u kurar...

Karacaahmet bana neler söylüyor, neler!

Gülcemalle gelir

sensiz uyanıyorum..

Herşeye rağmen ayaktayım...

Seni sorar bu duraklar

Bütün dünya olsa da mülk-ü Osman içinde,

İstanbul?un her yerinde,

Nerde olursanız olun

Velinin oğluyum,

yeşili mavisine savrulan

Lakin sen yoksan eğer, arz-u sema dar olur.

İstanbul

?Stinpoli, İstinbol, İslambol, Asitane, Darü?s-Saadet, Der Aliye, Darü?l-hilafetü?l Aliye, Der Saadet?

Yoksullara, sokak çocuklarına.

ne hayalleri beyaz,

sahil yoluyla ayırdıklarını

Seyfettin ÜNLÜ

Uzun zamandır düşünüyordum.. Düne kısmet oldu..

Hepsi deli gibi severler yaşamayı.

Dokundum minarelerin ezan sesine

Dilendim sokak çocuklarının arsında

Yine gezeceğim her gün bulutsuz sahillerini

Fersiz kalır, SEN'siz kalırsa neyler gözbebeklerim.

kadın çantasını açtı, çantada İstanbul

Haydarpaşa...

Koyu bir kırmızılık gökten ayırmakta yeri.

Yokluğunda kaç damla gözyaşı eder adın

Ahçıymış villaların birinde

Bil ki ağız tadımsın.

Sayılmadı şimdiye kadar kaç yenilgi yaşadığın?

gemiler gidiyor, sen gidiyorsun

Taşın demirin mermerin ve tozun metafizik kadrine bile düşman

Ki Boğaz?dan kuş uçurmazdı Hisar?

Ekmek yok

Sadece istanbul'mu...! tabiki değil... birde ben sensiz...!

Karaköy çarşısından geçen tramvayların camlarına yağmur yağıyor

İstanbul önce Konstantiniyye, sonrası İslambol, İstanbul,

Bir gün bir uğurlu doğu saatinde

O yeşil ötesi ışığı o güneşi tahlil eden su çizgisini

Hiçbirşey yoktu...

şu küçük buz dağı

Canı özgürlük çekmiş

Ey mahsun bakışlı yar

Karla yıkayıp, denize döktüm Beşiktaş İskelesinde.

Ağaçlar öyle dalgın, sular öyle durulmuş,

At huzurundan ışıksız zindanlara

ümit Yaşar OĞUZCAN

Biraz umutsuzum, biraz yorgun işte

Yeni doğan çocukların

ne yolun sonunu görebiliyorum

Sade bir semtini sevmek bile bir ömre değer.

Hepsine gri, soğuk bir perde çekmişsin...

O. V. K.

tarih heyelandır hainlerin ardında

Sensiz yaltakçısı sahtekar aşıkların

coğrafya defterimin arkasına

Ömrümün sonuna kadar sende yaşamak ve senin toprağına gömülmek isterim..

Otuz beş kiloluk sırrımızı

Her nakışta o mana: Öleceğiz ne çare?..

ayaklarına serilir Antalya

kadını keskin bıçak,

vurdu ince dallarıyla penceremin camına,

bütün yazlarımın bahçesinde

Beyazın böylesine ölüm yakışır mı dersin

Bu şehr-i Sitanbul ki bi misl ü behadır

gazeteler cinayeti yazıyordu

hazdan çığlıklar atarak

Kuşlar, çiçekler merhaba...

İstanbul buzlu fotoğraf camlarında gibi donuk

İnsanları uzaklaştırıyordun kendinden

Ellerimizle eşya arasına bir şey girdi

istanbul ve sen / neydi o bir zamanlar

Bir sen başka

Gureba

Boğaziçi seyranım, Kız kulesi nişanım

masallarımı bu dil

Sonra ellerinde şamdanlar nargileler

İradeleri

́şeref ́ vapurundan en kirli beyazda

Benim onları birer birer çalıştıkları yerlere götürüp bıraktığım olmuştur

kalbim kendiliğinden duracaktı

Güzeller yakar her köşende bir çıra,

gelinleri yarsız koyan birtanem senmisin

Bir gün İstanbul'a gittim, bütün hayatım değişti.

Seninle hiç İstanbul'da olamadık,

- Sen İstanbul'dun belki

Hür ufuklarda donanmış iki yüz pare gemi

ama karşıma çıkınca

Sonunda başardım ben kendime benzettim

Hafiften esen bir rüzgarın söylediği türkülerinden

İftar sonrası üç beş arkadaş ya fevzi paşadaki adana tatlıcısından sıcak sıcak sarı burmalarımızı alıp aheste aheste turlar, ya da millet kütüphanesinin arasında inip henienden aldığımız dondurmalarla tekrar Fevzi Paşaya çıkardık. Tabi bu arada muhabbet dorukta...

İstanbul, bir hanımeli, baharda hazan rengini anımsatan.

Kız Kulesi?nin nazenin burçları

Senin için her aşk hep aynı renkte soluyor,

lakin benim uzun cümlelerim olmadı hiçbir vakit

Hepsi deli gibi severler yaşamayı

Arada bir rüzgar eser,

Salacaktan izle bak, önde kız kulesi

Ben pankart açtım en ışıklı barın en tepesinde

Sen ki sakıncalı sevdam, sen ki yasaklım. Büyümemin en ağır cezasısın belki de,... razıyım. Sus!

Yıldızlarıyle başka bir alemdi her gece.

pulsuz balıklar gibi çıplak çocukların

Ne aşklar son buldu yine sende.

canım istanbul bekle bizi

Ve mahzenlerinde insanlar bekler

İntiharı düşünemedik enine boyuna

Sultanları, paşaları, bağrında yaşatansın!

Tefsir

öylesine yorgun, mahzun ve candan

karanlıkta bulutlar parçalanıyor

birden içimi kaplayan ölüm korkusu

hiçbiri yüzümüze bakmıyordu

Yılların geçmesiyle, eski biçimlerini yitirmiş beyaz sütunlar, türbeler ve mezarlar sıra sıra dizili... Çiçeklerle pespembe ağaç dalları, gümüş rengi duvarların üzerinden aşıyorlar. Her tarafta taze bitkiler yeşermiş ve bunlar, sanki neş'eyle, o kutsal eski mermerleri yer yer örtüyorlar.

Bir içim sudur

Dün, Köprü?nün korkuluğuna dayadım elimi

Sepetin üstünde üç tane mum

Galata'da vuruldum gözlerinin ferine

YOLLAR

Erguvandın, kayboldun dile gelişlerde.?

Derken öğle oldu

Klasik Gitar, Akustik Gitar: Erdem Sökmen

Bir gün açılacak o büyük kapı

EMİRGAN'DA ÇAY SAATİ

Bilmedigim bestelerden, bilmedigim notalara çıkıyor adın bende!

Söyleyin ey nazlı haber kuşları:

GönÜllerde hayallerdesin

Kozmik bakış metafizik sezgi

İlişme yüreğime...

Nejat Saydam'ın yönetmenliğini yaptığı Gençlik Rüzgarı(1964) adlı filmin başında İstanbul'dan bu şekilde bahsedilir... Son derece etkileyici geldi bana...

Gel ara beni,

Dizlerim çözülür asaletinden kalbim gelir de dile,

Oldum sanıyordum Melekü?l Mevt ile hem-hab.

Hasreti bile yüce

?Adalardan gelen yar? i aradım.

Coğrafyamın baştacı şehir..

Bir fakir Orhan Veli;

Ama yine de naz edip baş çekersin bana herdem.

Bir vakit namaza sultanahmete gidemedim

istanbulun bu yüzü şairin görmediği

Anadolu günden güne Rumeli?ye küsmüş

Ellerimde İstanbul'un

Açtıkça fetihler tarihi Türkün

Gelip geçen bakardı.

Edalı?m,

En güzel mabedi olsun diye en son dinin

Lahuti örtülerle

Eyüp öksüz, Kadıköy süslü, Moda kurumlu,

Sen yoktun İstanbul'da

Daha sonra Adalar

Geceler boyu özlemin alnında seni çizdim,

Bazende sloganlaşırdın Taksim Meydanında!

Estirdin bahtımıza hasretin meltemini,

Oturur kalırdık Mühürdar?da

istanbul'u sevmek seni sevmektir...

Arnavut kaldırımlarında...

ninnilerimi bu dil söyledi

KIZ KULESİ

Silkele hadi beni eteklerinden

Sarmalamışsa beline kollarını azgın sular

ne?İstanbul?u dinliyorum gözlerim kapalı?

Ne martının çığlığını ne de tramwayların ritmik senfonisini idrak edebilirsiniz..

Bilmeseydim,

The Grand Bazaar is serene and cool,

Kömür işçisidir

Son uğradıkları meyhane

Yurdunda boğulur

Bir zeytin dalı, bir incir çekirdeği

Neylesem nafile...

gerçi sen artık istemiyordun aşkı ama

Sedef kabzalı kılıçlar ellerinde

Teşekkür ederim ilginize, asıl siz yazmakta daim olun, ben arada parlarım inş.:)

Kalk ve kavra ruhum bir kadavra gibi solan bu göksel yapıyı

Seyrinle ıyan et bana, ilham ile söyle:

Dibinde dilek şikayet sahipleri

Bu iş bana zor gelir.

Bu saçları darmadağın asık suratlı delikanlılar

Gördüm kendimi gördüm

ama en güzelleri

Her sabah geçiyorum ben.

kaç mahalle berberinin

Fetih kapısı Fatih, bekliyor ihtiram!

Attila İlhan

oynak sular yalının alt katına misafir;

daha çok kedi yavrusu ezilsin diye

Boğaziçi, kaprisli bir mimarinin en nadide hatlarıyle bezenmiş, gözü okşayan renklerin oynaştığı 'güzel'in ta kendisidir.

Kızlar çıkar Kuleden bir gün kızlar gelir

Nice canın boğulduğu

doyumsuz kanat vuruşlar göçüp gitmiş çoktan beri

elinden tutup

Sarayın esrarlı duvarlarına.

Üç-beş Bizanslı sal geçer

sevemedim bir türlü senin şu İstanbulu

estirdiğim senin kokundur denizlerden

sevmelerin

Bir ananın yavrusunu özlemesi gibi

Geçer bir gölge komadan.

Tarihi mekanları, kalabalıkları ile buymuymuş İstanbul dedimdi önce.

Artık dayanamıyorum yolcular geldiler sen