Çok yüksekten konuşuyorsunuz, profil, meslek bilmem ne... Neye vakıf olduğumu hiçbir şekilde bilemezsiniz zaten. Yok nasıl eğitimciyim, yok felsefeden anlamıyorum, daha ne yorum yapacaktınız ki" beni ilgilendirmez" havalarındasınız anlamadım. Gayet hakaret içeren ve gayet cüretkar bir tarzınız var. Ben bunları duyacağımı öngörsem, üzerinize alınacağınızı, hiç yazmazdım.

Adam gene yaka paça padişahın huzuruna divana getirilir, divan heyeti vezirlerden paşalardan müteşşekkül olmuş başlarındaki padişah;

-Bu akşam sizi asmalıya götüreyim orada çok güzel osmanlı kahvesi yapıyorlar.

"ey adem senki müslümansın ve muslümanlara suyu haram eyledün ve bunu laf diye söyledün ıspatı ne olakı, bu lafın çokmu manidardır..."

bundan ötürü eğitim adına veya eğitimciler uğruna herkesin kollektif yapılanmaya büyük uğraş vermesi gerektiğini düşünüyorum. kim kiminle küs veya ladesli olursa olsun, burdaki yegane paye, paylaşımdan bir ışık alabilmektir. mütevazi ruh bizlerin asil kanında mevcuttur ki; yüce önderin laik, devinimci eğitimci anlayışına münasip fiiller yapacağımıza hiç bir zaman kuşkum yoktur.

"sevgili hünkarımız papazımızı lütfen geri verin onun hiç bir günahı yokkan niye zındana attınız, halk ayaklanması aylar sürer size vergi veremeyiz... savaş çıkar hiristiyanlık alemi karışır..."

Şahsen kimseyi rencide edecek bir dil kullanmadım. Öyle algılandıysa herkesten özür dilerim. Sadece gözlemlerimi ifade ettim.

Bu noktadan hareketle birbirimizi sevelim, anlamaya çalışalım ve birbirimize saygı duyalım lütfen.

ironiye bu kadar uzak bir eğitimci görmedim?

Kadı ve adamları birbirlerine tuaf tuaf bakarlar ve Hünkara haber salarlar, hünkar haberi alır ve daha beter kızar bağırır çağırır, hatta kadınında kellesini alın diye vezirlerine taliamatlar yağdırır... Vezirlerden biri sakin ama aklı selimdir...

hakikaten az bir süre sonra ulakçıular gelir venediğin insanları sokaklara dökülmüş ve papazımızı nasıl alırsınız diye ayaklanma çıkarmışlar ve birde heyet yollamışlardır... heyet divana çıkar,

hep aynı yere değil mi varış :))

adam"hünkarım, devletlüm emreyleyin vatikan papazını atsınlar zindana...!"

Ben sizin nostaljinizi kastetmemiştim, bunun böyle anlaşılacağını düşünmedim doğrusu. Kişisel cevaplar vermem ben normalde, bu genel bir durum. Kutuplaşma değil ama seçkin zümre her zaman var, ben yine isim belirtmek istemiyorum ama şu şöyleydi bu böyleydi diye anlatılan bir sürü kişi geri döndüğünde beni hiç de etkilemedi, bu sizin anmanızla ilgili bir yanıt değildi, berfin. meb e katılıştı o kadar.

destekçiler buraya:) yeni tebligatçılar işbaşına, herkes yazsın anacım bekliyorum bakalım neler çıkacak?

Bazen genç müdavimlerimizin, o genç eğitimcilerimizin fikirlerine ihtiyaç duyulması elzem.

adam padişaha bir adım atar ve ;

"emir buyrun venedik papazını alın gelin sarayınıza... eğer bende bu lafımı ıspatlayamazsam kınınıza sokmadığınız kılıca kellem teslim ola..."

"yuh be yuh bu memleketin suyu haram olsun böylesi müslümanlara...!"

-ne mi oldu, anlatayım bir fıkra ile;

Eğitimciler ironiye yakın durmak zorunda mıdır? Bu da uyulması gerektiği varsayılan bir kriter midir?

Herkesi hemen bir kaç cümlede çözümlemek kolay değil, sandığınız gibi değildir çoğu kişi. Bunu siz de zamanla anlayacaksınız.

der ve hızlıcana sarayına gidip o adamı baş vezir yaparak;

Ne yeniyim ne de eski bu müstesna yerde.

Söylenmesi gereken söylenmelidir ayrımcılık yapılmadan. Çünkü barış ve huzur bunu gerektirir.

hikaye bu ya ışık hızıyla kokoca vatikan papazı istanbul kalesinin kör zindanlarına atılır... aradan biraz zaman geçerki vatikan arşudeksi heyet yollar;

-bire adamcık akça pakça yüzün vardır, insanlık için yapmışsın bir hayrat niye hayırla andırmazda bu kitabeyi çeşmeye yazdırırsın, bunun suç olduğunu bilmezmisin?"

berfin. meb sizi tebrik ediyorum. Ben de üye oldum olalı bunu düşünürüm. Burda hep bu muhabbet var, eskiler nerde? Bişey yazarsın sanki yazmamışsın ama eski sınıfındansan geyik de olsa karşılık bulursun, walla kızan kızsın bence bu "körler sağırlar, birbirini ağırlar" olayıdır.

"padişahım ferman gene sizindir gene sizin, lakin bu işte bir gariplik vardır, bu adamı huzurunuzda bir divan da dinleyeleim ve hakkı adaleti tecelli ettirelim budur büyüklük!" der... Padişah başını öne eğer sakalını sıvazlar, vezirinin lafı ateşini alır ve;

"e de bakalım densüzlüğüne el cevap..."

destek olmayı severim. :)))

Yazılanları okuyunca son derece üzüldüm.

adamın biri hayrat olarak çeşme yapmış, osmanlı zamanında tabi...

DESTEK

destek diyenlerin çok olur inşallah sakarya hocam:)

Sayın Anna hocamızın söylediği gibi herkes iyi niyetli ve barışçı bir ortak noktada olmasına rağmen yazılanlar bazen farklı anlaşılabilyor

-Oooo mirim hoş geldin, ayrılıktır insanları birbirine hasret kılan, tutsak kılan, özleten, sevdiren ve yeniden düşünmeye meil eden...

-evet yalnış duymadınız bu garip adamı hemen o dönemim padişahına şikayet ederler, padişah duyunca küplere biner;

Ne büyük bir çoşku, çok şanslı olsa gerek öğrencileri.

padişah şaşırır bu adamların bağımlılıklarına ve ;

Mazinin tozlu raflarından indirilmiş, eski kitap kokulu muhabbetleri görünce dayanamayıp iştirak etmek istiyor Hicabi de, naçizane. Fasıla vermeksizin devam eden hayatın cilvelerine bilmem kaçıncı kez boyun eğerek; suratıma yapışan şu, hem zaruri hem de alaycı tebessümü, evime girmiş davetsiz bir yabancı kadar yadırgayarak geçiriyordum günlerimi. Tabiatın beni hayretler içinde bırakan katı birtakım kanunları; çok istesem de bir türlü yaşayamadığım münzeviliği, koşulsuz yalnızlığı artık arayıp durmamamı, insan içine karışmamı emrediyor. Öyle ya insan sosyal bir varlıktır, diyorlar. Az evvel komşum olan hanımefendi bir tabakla gelmiş kapıma. Halimi hatırımı sordu, gülümsedi ve gitti. Kuruyan dallarıma yeniden kuşlar konmuş gibiydi. Fakat pek zaman geçmemişti ki uçuverdiler. Issızlığımın derinindeki malum yerime döndüm. Ait olduğum sessizliğe teslim oldum, daha az evvelki kelimelerin yankısı dolaşırken evimde.

-ottoman!

padişah ayağa kalkar ve;

Yurtta barış dünyada barış

"tez memlekete müfettişler yollana ve ne kadar haksız yere içeri atılan adam varsa araştırılıp sebepleri sorula...! "

fenalıkta değil iyilikte yarış

der Öğretmen Kemal bey ve hemen Hicabi Bey'in yanındaki iskemleye çöker...

sürçü lisan eyledüysek affola...

"bu ne densuzluktur, müslüman bir ülkede kim bir damla suyu haram eyleye, tiz kellesi vurula..."

Ben bir insanı profilinde yazan mesleki grubuyla değerlendirmem. Çünkü, bu onun her konuya vakıf olduğunu göstermez kaldıki ben size böyle bir ithafta bulunmadım. Sizin hangi kariyere mensup olduğunuz beni alakadar etmez benim burdaki terk gayem doğru mantalitedir. Ayrıca gidenleri gelenlere karşı kriter olarakta göstermek benim haddime değildir. Ama arkalarında iyi güzel şeyler bırakmışsalar benim suçum ve günahım ne? Fevri kararlar alıp kutuplaşmaya gitmek niyetinde değilim sonuçta ben bugün varım yarın yok bu sizin içinde geçerli.

şşştttt... gidenlerin, gönderilenlerin, def-ü mekan edilenlerin, arkasından konuşmak, merak etmek, asıllı asılsız yorum yapmak, bişiler isnad etmek külliyen YASSAH'dır :))) bu böle biline, diller terbiye edile, eskiler yeniler barışa, dostça birbiriyle kaynaşa, temaşalr edile, eğitime bir parmak bal çalına, fikir teatileri yapıla, eğitim için yarışıla... vs.. vs.. vs...

padişahın huzuruna çıkarın beni ıspatlayayım...

adam;"alla ıspatlarım ben bu yazımın ne demek istediğini der..."

-Bekleyiş bir nafaka uğruna hepsininde buna ihtiyacı var ama tokluk ve açlık sırası kime geleceğine değil en ihtiyacı olanına sıra veriliyor... ama günümüz insanı bu inceliği çoktan unuttu...

"aman cıhan-ı devletlümüz, hünkarımız vergişmizi verir barış içinde yaşardık papazımızı din adamımızı niye attınız zindana, lütfen geri verin yoksa kan dökülür osmanlıyla barışımız bozulur..."

Yakın durmak gibi bir mecburiyetiniz yok ama söz konusu olan kavramın burada geçtiğini anlayamamak bana biraz garip geldi. Yazıp çizerken bunuda göz önüne almış olmanız gerekmezmiydi?

"doğrusun vezir tiz çağrıla bu adam..."

-adam yaptırmış yaptırmasına hayrat olarak bir çeşme amma;hitabesine şöyle yazdırır...:"hangi müslüman bu çeşmeden su içe haram-ı zıkkım olaaa..."

adam ;"haşa padişahım, kimseye densüzlük etmedüm, canım ulu hünkarımıza kurban olsun, amma ıspatlarım size bu lafın içeriğinindeki gizemi..."

"e be adam tamam anladık hiristiyanlık alemi böyle n'muş...?"

GÜZEL BİR TALEP.

"bitmedi devletlüm siz şimdi istanbul'un hatta osmanlının en ünlü camisinin imamını zındana atın ve yerinede sıradan bir imam atayın, sonrada cami cemati içine tedbil-i kıyafetle dalın efendim..."

Bu sadece bir veryansın.

Yine de duygu. fen "ki buraya heykeli dikilmiştir ve bana gıcıktı eskiden" nerde acaba diye merak etmişimdir bende. Nerelerde duruldu acaba?

padişah dediğini yapar adamın ve filan caminin filan ünlü imamını hafızını, ullemasını milletin sevdiği baş imamı atar kara zindanlara... aradan aylar geçer tık yok, kimse saraya ayaklanmaya, şikayete gelmez... padişah meseleyi yavaş yavaş kavrar ve o gün kıyafet değiştirip cuma namazı için o camiye gider... birde ne görsün ve nelerde duysun... yeni imam kürsüde verip veriştiriyor.,

Merhabalar yalnızlığımın ortakları, hepinize içten bir merhaba!

padişah hayretler içerisinde emereyler ve venedik papazı hikaye bu ya huzura ışık hızıyla alınıp gelinilir...

selam olsun benden de naçizane :p

-Bak üstadım kayıklar nasıl sarhoş... yalnızlığa demir attıkları bu balıkçı limanında çoğu kez akşamları yakamozlara dalarım da anlam veremediğim bunların öylece sabırlıca beklemelerinin ardında hangisinin sıra geleceğine umursamayış, sanki hepsi bir can!

Oysa Halk evlerinin kapanması Türkiyenin zararına olmuştur. Bu gibi yaygın eğitim kurumlarının demir ağlar gibi taşrayı örmesi birçok vatandaşı muallim, doktor yapmıştır. Atatürkün alt yapısını oluşturduğu Halk Evleri, geri kalmış toplumumuzu bilinçlendirirken sanata ve bilime de büyük bir ivme kazandırmıştır. İlerleyen zamanda ise menfurca ortadan kaldırılmasının cefasını çekmiştir, çekmeye de devam ediyor bu ülke. Her ne kadar Halk Eğitim Merkezi adı altında görevini ifşa etmeye çabalasa bile tekrardan bu bütünlüğü sağlayabilecek gücü kendi içinde oluşturamamıştır.

adam;"bekleyin şimdi size kaç elçi divan duracak..."

"ey cemaat-i müslümin, işte imamınız kimbilir ali osmaniyeye ne edepsizlik ettide içerigirdiyse, koskoca padişah suçsuz yere bir imamı atarmı zindana ne naneler yediyse..."

Konuşmak mı gerek susmak mı bilemedim. Yeniler mi eskilere, eskiler mi yenilere küsmüş anlayamadım. Bir yenidir eskidir davası gidiyor.

padişah tahtından ayağa kalkar ve kılıcını çeker;

adam yaka paça evinden alınır ve kadının karşısına çıkarılır, kadı hazretleri bu iyi kuşamlı eli yüzü tertemeiz adama vede önündeki davaya hayretler içersinde bakar;

-Selam Hicabi Beycim... Bilmem ne kadar oldu görüşmeyeli, buluşmayalı... ayrılığa hicab duydum.

Listesini bile ezbere sayabilirim bu "eski" grubun. Şunu da eklemeliyim ki o kadar da umrumda değil, iletişim hatası olmasa fikir bile belirtmem. Burası niye tenha, işte bu yüzden, gelen kabul görene kadar çatlıyor. Seçkin zümre üslubu belirliyor, konuşulacak konuları... O konular da "aman efendimli, neyli tamburlu, ağdalı şiirli, tarihli edebiyatlı..."

Sonuç olarak hepimiz insanız ve olaylara bakış açılarımızda ve hassasiyetlerimizde farklılıklar olabilir.

Hicabi Bey piposunu masaya bırakıp ayağa kalkar, yeşil bulutsu gözleriyle martıların kovalamaca oynadığı kıyı şeridine dalar...

rumuz:goncagül dermişimmm:))

Öğretmen Kemal yerinden kalkar ve dostunun omuzundan tutar;

-evet avrupalılar bir zaman bu kelimeyi duyunca özellikle vatikan, tir tir titrerdi...

O zaman biz de bir duyuru yapalım, Eskiler eski başlıklarda buluşsunlar, her başlığı nerde şunlar bunlar diye nostalji dalgasıyla sıkmasınlar. Çünki bu bi yerde saygısızlık."Siz konuşun durun burda, biz burda eskiyiz falan falan ve filan yazmadıktan sonra tırı vırı" manası çıkıyor. Ben de adını sayıkladığınız birçoğunu tanıyor ve de hiç özlemiyorum bazılarını da tanımıyorum.

kadı:"e ıspatla be adam yoksa kellen gidecek..."

bu paylaşılamayan hayatlar da niye

-peki şimdilerde ne oldu hicapcığım?

Sayın zehr-i zakkum hocamızın başlığı yapıcı bir niyetle açtığını, üyeler arasında tam bir barış ve huzurun sağlanmasına katkıda bulunmak ve faydalı paylaşımların devamlılığını istediğinin farkındayım.

padişah bu tutkunluğa şaşırır ve hene papazı serbes eder...

burdaki amaç suküneti sağlamaksa eğer herkes eğitimden bir haberdir diye düşünüyorum. ailede başlayıpta okulda uyguladığımız terbiyenin farkında olup mamafih sosyal çevrelere afiş mahiyetinde bas bas bağırdığımız o endamlı Eğitim Şart! sloganını bilahare unutmuş değiliz. sevgili zehri zakkumun davetine tevazu sahibi eğitimciler olarak icazet etmemek pekte hoş olmasa gerek.

-hoppla oldumu şimdi!!!!

saygılar...

Arkadaşın tesbiti doğru ve ben bunu ifade etme gereği duymamıştım, yazdıklarını da okurum başlık önemli değil, buraya yazmış, burda destek verdim. Eğitimci ve felsefeci olarak kendimi hiç tanımlamadığımı da belirtmeliyim. Eskilerden sayanlar var, ben kendimi öyle de görmüyorum, çoğu zaman genel atmosfere de uymadım ama bi kere bulaştınız mı kopamıyosunuz burdan işte.

-başlık dilini anlarlar mı acep?:)

Paylaşımı yapana ve vesile olana teşekkürlerimi arzederim.

hadi kolay gele!

Hicabi Bey bir iç çektikten sonra;

kimse destek vermemiş hade benden tam destek

"millet haksızlığa karşı ne yapacağını öğrensin diye muallimler yetiştireler, mektepler hazır tutulalar..."

Sükut, yalnızlığın en acı neticelerinden biridir. Kimi vakit deli gibi istersin bir ses olsun, hiç olmazsa alt kattaki zıpır delikanlı gürültülü müziğini açsın ya da yan dairedeki cevval kadın zavallı kocasını azarlasın dakikalarca. Ama öyle bir zaman olur ki delikanlının sınavları vardır, yan dairedeki kadın da kullandığı yetmiş iki çeşit ilacın tesiriyle uyuyup kalmıştır o saatlerde. Kendi nefesinin sesi yükselir sadece bomboş odanın sigara kokulu havasında. Yağmurun yağmasını, damlaların sesiyle uykuya dalmayı umarken gene sabahı bulursun?sessizce?

Bknz: http://forum.memurlar.net/konu/1188768/

Eğitim önemli bir unsur ülkemizde. Köyde yaşayan kadınlarımızı bile çocuklarını okutabilmek için el becerilerini el sanatına çevirerek kobi oluşturuyorlar. Bilhassa dağlık ve engebeli olan tarımda elverişsiz bölgelerin insanları kılı kırk yararak bunu başarıyorlar. Üstüne üstlük kendileride okuma yazma öğreniyor.