sürü kavramını olumlu olumsuz tarafından bakmakta fayda var. bir kişi yanlışda olsa sırf aynı grupta diye destekliyorsak yada sürü edebiyatıyla arkadasından gidiyorsak burda portakal ordakal yapıyoruz. çünkü yanlışa yanlış demekte bi mahsur yok. Amma velakin düşmanda bir tavır. yada düşman bir devlet bir güç dağıtmaya yönelik bir hareket. var ise sürümüz yada topluluğumuz bize güç verir. toplululuktan ayrılmaıdğımız sürece yaşamımız güvence altındadır. özgürlüğümüz belli kurallara uyduyktan sonra güvenec altındadır. devletlerin oluşmasının temel mantığıda korunma içgüdüsüdür. yaniii sürü var sürü var..

ya da cesaret diyelim..

burada bahsedilen seçim değil seçimin niteliğidir bence. yani ben sürüden ayrılıyorum derseniz ve herkes de sizin ciddiyetinizin farkındaysa ve sürüden ayrılmak size maddi ve manevi bir külfet, bir sorumluluk, bir risk getiriyorsa pek tabii arkanızdan kimse gelmez. insanlar sıradanlığın sığınağını yeğ tutarlar.

İlk ayrılan koyunun önderliğinde yeniden bir sürü oluştu ama bu yeni sürü, eski sürü değil.

bendemi sorun:)

sürüdeki bütün koyunlar sürüden ayrılmş ve başka bi sürüye hatta aynı sürüye dahil olmş yani yine sürü edebiyatı.

aslında kendi olmalı insan nasıl mutlu ise öyle yasamalı hep baskaları için yasadık ne derler diye düşündük aslında! kendimiz için yasadıgımız müddetce mutluyuz

yalnız kalıyor demiyorki...

aynen bu gibi..

gücü seçeriz, güçlü olanı tercih ederiz..

tutunamayan veya küskün olana saygımız sonsuz... ben sürü pisikolojisinin bir nevi altındaki şeye ataıfta bulunmaya çalıştım.:)yani gücü ve güçlüyü seçenlere..

spinoza der ki; "yuvarlanan bir taşın özgürlüğünden bahsedilemez."

fakat bizim şekil a'daki koyunun yaptığı gibi üfürükten seçimler yapıp sürüden ayrılmış numarası çeker, gider biraz ötede sürüden ayrılmış koyun pozları takınırsanız bu pek çoğuna neşeli gelebilir. ucunda sorumluluk, risk yok ya... üstelik sürüden ayrılmış olmanın karizması da var... herkes hurra peşinizden gelir...

neden farklı olsun englshtchr?

Kendine güvenen ile, dayandığı yere güvenen arasında fark vardır. Asıl saygıyı hak edenler ise kendine güvenenlerdir fakat bunun ayrımı, kaplanlar tarih yazmaya başlayınca yapılacaktır...

neyse artık...

cesaret her zaman güven oluşturur, kendine güvene saygı her zaman büyüktür...

ama gelen koyunmuş...

hani çoğu seçimin bize ait olduğunu düşünüyoruz ya... spinoza o bize ait olduğunu sandığımız seçimleri yine taş örneğiyle şöyle açıklıyor: "dağdan aşağı yuvarlanan bir taş düşünebilseydi, özgür irademle aşağı iniyorum" diyecekti. ;)

Koyun derse öyle olur, ama bunu diyen bir insan olursa farklı olur. Farklı ama yalnız...

kökeninde 'güç'var bence..

dediğim gibi, seçimin kalitesidir aslolan. nerde durduğun kadar nasıl durduğun da önemli...

sıradışı olanlar ve asaletleri değil...

sonuçta gelen olmuş..

KONUYLA İLGİSİZ BELKİ AMA MADEM SEÇİMLERDEN BAHSEDİLDİ, SPİNOZA'DAN BAHSETMEMEK OLMAZ. ;)

dediğiniz doğru, çok doğruda konumuz sürü ve koyun..

Bir de şu açıdan bakalım...

hani cesur olmasanız bile cesur gibi davranın, aradaki farkı kimse anlayamaz derler ya..:)

bu akşam ingilizceciyle anlaşamıyoruz acep nedendir:))

Sürü psikolojisine sahip olmayan insanlar ne gücü, ne de güçlüyü seçerler... Tutunamayanlar, küskünler onlardır. Güce, gücü elinde bulunduranların koyduğu sisteme boyun eğmedikleri için öyle nitelendirilirler onlar. Fakat tutunamayan veya küskün olmak kolay değildir; cesurmuş gibi davrananlar orada belli olur işte. Çünkü yapılacak seçimin katlanılması gereken bir ağırlığı vardır. O ağırlığı kaldıracak yüreğe ve düşünceye sahip ol mayanlar sürünün bir parçası olurlar.

olana göre konuşuyoruz, olma ihtimali olana göre değil..

yaptığı şeyi tekrarlıyor diyor...

kendi isteğinle gitmemişsinki..

zincirlerini kırmış demiyor..

demekki posta koymanın bile anlamı olmalı:)

çok hoşmuş zerdali.

Bazen gerçekten insanlar olarak sorgulamadan bazı kişilerin arkasında yer alıyoruz.. O'nun ideolojileri çok hoş geliyor insanların.. Asıl o kişinin amacı ne gerçekten doğrumu sadece o kişinin gözleriyle dışarıya bakmak bize ne kazandırır.. Bu konuları hiç düşünmeden hareket ediyoruz.

Bir gün bir koyun, 'ben artık bu sürünün bir parçası olmak istemiyorum' demiş ve sürüden ayrılmış. Arkasından bir başka koyun daha, 'ben de artık bu sürünün bir parçası olmak istemiyorum' demiş ve o da sürüden ilk ayrılan koyunun yanına geçmiş. Arkasından bir koyun daha 'ben de ben de' demiş ve diğer iki koyunun yanına geçmiş. Arkasından bir koyun daha 'ben de ben de' demiş ve...

"Sürüden ayrılanı kurt kapar."

Koyunlar aynı olsa da konumları ve fikirleri değişti.

yine birilerinin yönlendirmesiyle yine birilerinin yanına gitmişsin..

demekki ihtiyaç olunan tek şey cesaret, herkes söyler ama herkes yapamaz. ilk yapan da kahraman mı oluoo :)

bence burda zincirini kıran tek koyun ilk koyun diğerleri hala sürü psikolojisinden sıyrılamamş. çünkü ilk defa yalnız kalmayı tek olmayı göze alıp sürüden ayrılmak isteyen ilk koyun... diğerleride hala sürü psikolojisini sürdürüyor... diğer koyunun yaptıklarını tekraredip sürünün peşinden giderek. haliyle ilk koyunun cesareti işe yaramıyor sonuçta hala sürüde... tek kazandığı şey sürünün liderliği...

özgür irademle yapıyorum dediğimiz şeyi bile çoğu kez toplumsal tabu ve ihtiyaçlara görede kısacsı 'el yapıyor bende yapayım'a göre yapıyor olabilirmişiz..

O yaptıysa doğrudur ve birazda farklı olalım değilmi.. Tek düzen yaşamımıza bir renk gelsin..

yaşamak sürüden ayrı bir koyun gibi tek ve hür. yaşamak sürüyle birlikte kardeşçesine :)

Ben dedim ki insan olursa sonuç aynı olmaz. Öyle her sürüden ayrılmak istediğinizde arkanızdan bütün bir sürü gelmez; bazen hiç kimse gelmez. O durum ya koyunlarda, ya da sürü psikolojisinin etkisinde ki insanlarda görülür demek istedim...

Ayrıca küskünler ve tutunamayanlar da ayrı bir sürü oluşturmazlar. Ortak paydaları vardır fakat bu onları sürü yapmaktan ziyade birbirlerini anlayan insanlar topluluğu yapar. Ama sadece o kadar.

sürü pisikolojisiyle hareket ediyorsan sürüden ayrılmanın anlamı yokmuş.. birkende sürüsün binkende..:)