Eğer sağ duyulu, akılcı ve tarafsız bir yaklaşımla dostluk kavramının açılımını yaparsanız, işte o zaman bütün gerçekleri de görürsünüz. Duygusal ve çıkarcı yaklaşımlar sizi yanılgılar içine itecektir. Kendimizi, yaşanılan olaylar karşısında onların yerine koyarak adaletin terazisine bakmalıyız. Kendimize haksızlık yapılmasını nasıl istemiyorsak ve buna hemen tepki gösteriyorsak, polisin dostluğunu kullanmaya kalkarak başkaların haklarının çiğnenmesini de isteyemeyiz. Hiç bir kimsenin işlemiş olduğu herhangi bir suç yüzünden yakını veya dostu olması nedeniyle polisten ayrıcalıklı, hukuka aykırı ve adalet anlayışını zedeleyici isteklerde bulunması çok yanlış bir davranış olur. Haksızlığa boyun eğen böyle bir dostluk anlayışı olamaz ve olmamalıdır.

Polisin dostluk anlayışını kavrayabilmek ve onun harmanlayıp biçimlendirdiği ölçülerde yorumlayabilmek için, öncelikli olarak polisin görev ve sorumluluklarının gerçekçi bir zeminde tanımlanması ve değerlendirilmesi gerekir. Bu kavramlar içinde belirlenen konumunun hassasiyeti, onun dostluk konusundaki duyarlılığının sınırlarını belirleyecektir.

Polis ten dost olmaz ön yargısına sahip olan kişilerin bu dostluk anlayışındaki kriterlerini vicdan ve ahlak muhakemesi yaparak yeniden yorumlamasında yarar görüyorum. Polisten "o benim yakın dostumdur" düşüncesiyle hareket ederek yasaların çiğnenmesine göz yummasını bekleyemezsiniz. Elbetteki böyle bir yaklaşım karşısında polis dostunuz olamayacaktır. Polisin görevinin başladığı yerde dostluklar yüreklerde saklı kalır. Polisin insan olarak dostluğuna sonsuz güven duyabilirsiniz ama, asıl sorun onun yaptığı görev ile yani polislik mesleği ile dostluk kurmanın ilkelerine saygılı olup, olamayacağınızdır.

Dostluk ilişkilerindeki beklentiler hakkaniyete, hukuka ve yasalara saygılı olmalıdır. Eğer polis dostunuz için, YASALAR KARŞISINDA VE ADALET ÖNÜNDE size ayrıcalıklı ve taraflı davranmadığından dolayı, "Zaten polisten dost olmaz" gibi ön yargılı, karalayıcı ve vicdani olmayan, tükenmişliğin ve bencilliğin bir göstergesi konumundaki duygu ve düşüncelerin kıskacına sıkışıp kalmak sizi bu konuda haksız ve yanlış değerlendirmeler yapmanıza neden olacaktır. Böylesine egocu ve kısır bir yargılamadan çıkan en çarpıcı gerçeğin de aslında kendinizin iyi ve doğru boyutlarda bir dost olmadığını anlamış olmanız olacaktır.

Polis böyle olaylar karşısında görev ve dostluk kavramlarını birbirine karıştırmaz. Çünkü mesleğinin, yetki ve sorumluluklarının bilincindedir ve görevi neyi gerektiriyorsa onu yapar. Zaten yasalar gereği de bunu yapmak zorundadır. Aksi takdirde dostluk uğruna hem adaleti yanıltmış, hem de hak ve hukuku çiğnemiş olur.

Polis ile dostluk birlikteliğinin yol haritasındaki en uç noktada saklı olan doğrular, polisin mesleki ve sosyal yaşamında her zaman yol gösterici olmuştur. Polisin dostluk anlayışının temelindeki ilkelerde çıkar ilişkilerine asla yer yoktur. Adalet ve hukuk kavramlarının varlığı söz konusu olduğunda polisin gözünde birinci dereceden akrabası bile olsa diğer vatandaşlardan hiç bir ayrıcalığı olamaz. Çünkü polis kanun adamıdır, adaletin ve yasaların temsilcisi olup, toplumdaki güven duygusunun yaratıcısı ve koruyucusudur. Kim olursa olsun dostluk adına başkalarının haklarının ve özgürlüklerinin çiğnenmesine izin veremez. Bu nedenledir ki polis ile kurulacak dostluklar çok hassas ve kırılgan dengeler üzerindedir.

Doğa ve gerçeklik kavramının özünde Newton fiziğinin dayandığı ilkeler nasıl egemen ise, polislik mesleğinin özünde de hakkaniyet, adalet ve hukuk kavramlarının varlığı egemendir. Dostluk ilişkileri ve görev sorumlulukları kesinlikle birbirleriyle karıştırılmamalıdır.