Hangi yöne baksak, onu hatırlatan bir şeyler çıkar karşımıza,

Nitekim bu sancılı süreçte ayakta kalmanın tek yolunu bize yine acılarımız öğretecektir..

Aksi halde birileri sevginin sefasını sürerken biz cefasını ya okur ya da yazarız.

Artık hiçbir cümlede onunla yan yana gelmese de adımız, onsuz da anılmayacaktır acılarımız.

yeni, üstelik gönüllü bir tutsaklık başlatmaya muktedir olandır!

Biten tutkulu bir sevdanın ardından içimizde bitmeyen bazı şeyler vardır.

Sevmek demişken, sevgi: hissiyat içerisinde kudreti kanunlaşmış olan tek histir!

Içimizdeki dört duvarları aşıp, tutsaklığımıza son verip,

Ve sevgi taklidine en çok rastlanılan histir.

Kısaca unutmak istedikçe içimizdeki o nefes aldırmayan bazı şeyler direnir bize karşı!

hani onunla hiç alakası olmayan şarkılar, şiirler hatta film replikleri..

Hani boğazımıza düğümlenip bize nefes aldırmayan..

Taklitler aslını yaşatır, demiş olsalar da buna kanmamak gerek.

Taklide kanan ''sevilen'' aslını her lahza öldürür aslında!

Taklitlere kanmadan, birbirinin kıymetini bilecek gönülleri bir arada tutmaktır..

Velhasıl yaralarımızı da artık seveceğiz yaralayandan ötürü..

Öyleyse yapılması lazım olan;