Benim naçizane tavsiyelerim bunlar.

HUZUR... Koskocaman bir ÜTOPYA...

İnsanın hayatında bazı dönüm noktaları vardır, iş sahibi olma devresi bunlardan biridir. Çünkü artık kendi ayakları üzerinde durmak isteyen insan, başkalarına yük olduğunu düşünür ve bu durumu olabildiğince çabuk atlamak ister. Bu devrede kimsenin kendisini anlamadığını, kimsenin neler çektiğini bilmediğini zannederek yalnızlaşır. Halbu ki durum hiç de öyle değildir. Çünkü...

Lafı uzatmayayım. Kendime bilmeden yüklenmişim ve o sene ben sınavı da kazanamadım. Çünkü sınav günü çok ağladım. Gece hiç uyumadım. Sınavda da migrenim tuttu. Benim bu yaptıgım kötülüğü kimse bana yapmadı. Dayanıksızmışım. O sene kpssyi kazanamama fikri beni çok korkutur gererdi atanamazsam öleceğim sanardım "olmak zorunda" derdim. gel gelelim 2 senedir kazanamıyorum ama ölmedim. İnsan mecbur kalınca başka çıkışlar buluyor. Ve hayatta "olmak zorunda" diye hiçbir şey yoktur. Allah öyle bir ceza veriyor ki olmayabiliyor.!

sürekli geçmişi hatırlamak sizi depreyona götürür.

Arkadaşım kendine bi uğraş bul, vaktini fazla almayacak şekilde eğlen kafa dinle biraz, zaman çare değil. Çalışmalarının karşılığını alırsın inşallah. Ben de aynı sıkıntıları yaşadım emin ol, fazla büyütmüyorsun ama bunların hepsi geçici.

Bu kadar çıkmazda olduğunu hissettiğinizde lütfen bir psikiyatra gidin ama doktorunuzu çok iyi seçin.

aman bosver salla gitsin:)anti depresan ilac kullan bence.

evden uzaklaş kursa git mesela imkanın varsa kpss kursuna git imkanın yoksa kütüphaneye git

yarınn ne getireceği bilinmez..

KPSS yi kazandığın takdirde muhtemelen ailenle bir daha hiç uzun süre beraber yaşayamayacaksın. Bu şimdi sana güzel gibi gelse de sonradan acı verecektir emin ol. Bu yüzden onlarla yaşıyor olmanın tadını çıkarmaya bak. Eski sevgilinin anılarını aklından atmanın bir yolu da iş sahibi olduktan sonra eğer evlenmeyi düşünüyorsan evleneceğin kişide hangi özellikleri arayacağını tespit etmektir. Çünkü doğru bir eş seçimi yapmadığın takdirde şimdikinden daha fazla acı çekeceksin. Zira sevgiliden ayrılmakla eşinden ayrılmak arasında dağlar kadar fark vardır.

Bana küçükken "anneni mi daha çok seviyorsun babanı mı?" demişti bir bayan."hiçbirini" demiştim. daha çok ufaktım ve sevgiye çok ihtiyacım vardı. arkamdan sinsi diye kötülediklerini bile duymuştum ama henüz kişiligim bile yoktu, çocuktum, annemin gözünde sinsi degil evlat olmak istiyordum. babam ceza verir döverdi. Bir dönem bedenimin sol yarısı kısmi olarak güç kaybı yaşadı günlük ihtiyaclarımı gideremedim. hepsi sorunlarımdandı intihar etmeyi düşünürdüm. çok küçüktüm. hersey büyük yara açtı ve arasıra ailemle aramı bozuyor tüm bunlar ve daha anlatmadıgım diger sorunlarımız.

Büyüttüğünü düşünme diye anlatıyorum. Nasılki karın ağrısının sebebi sen değilsen bu da öyle en kısa zamanda bi psikiyatriyle görüşeceğim bence sende bi görüş okadar ağır olmasada iyi gelecektir..

Bir zamanlar KPSS çalışmış biri olarak Ericsondan alıntı yaparak durumunu açıkladığın için KPSS yi çok fazla dert etmemen gerektiğini söyleyebilirim. Büyük ihtimalle başarılı olacaksın...

Herkesin sıkıntıları derdi vardır arkadaşım dertsiz insan yoktur inan herkesin kendine göre sorunları vardır, mesela benn;sorunlarımı huzursuzluğumu anlatsam bitmez kime anlatırsam anlatiyim hiç kimse işin içinden çıkamıyor belki birileri yardım edebilir diyorum ama anlattığım kişilerin de kafası karşıyor o kadar karmaşık ve huzursuz eden sorunlarım var kii ama ne oluyo sonuçta hayat herşeye rağmen evam ediyor, zamanla beni huzursuz eden hakkımda hayırlı olmayan şeylerin eleneceğine ve hayırlı olan neyse onu yaşayacağıma inanıyorum yine de gülüp eğleniyorum 3 günlük dünyaa boşver senin de tevekkül etmekten başka yapabileceğin birşey yok, ama sana en iyi gelecek şey karşına iyi bir insan çıkarsa şans ver belki o zaman geçmişini düşünmekten de vazgeçersin, unutma herkesin doktoru önce kendisidir:=) sağlıcakla kall

Yani suan ben de biliyorum onlar beni seviyordu ama hissemedim işte. Şimdi ise zaten benim şefkate çocukken oldugu kadar ihtiyacım yok. Ve ailemle aram genel anlamda iyi. Onlarla ilgileniyor yalnız bırakmamaya çalışıyorum. Ama ara sıra oluyor böyle sıkıntılarım. eski erkek arkadasımı unutamam da onun sevgisine şefkatine çok ihtiyacım olmasından. Allah bugünlerimi aratmasın. İnşallah geçmişle de en kısa zamanda hesaplaşırım. teşekkür ederim.

Hayattan mutlu olmayı değil ama huzurlu olmayı istiyorum. Yani huzur bile bana yeter. Uğraş arıyorum kendime, ehliyet kursuna gideyim dedim ama o da paraya bakıyor. Dostum da yok hadi bi yürüyüşe çıkalım diyebileceğim.. Sanırım ericson un yakınlığa karşı yalıtılmışlık evresini yaşıyorum.:) Hislerimde yardımcı olduğunuz için teşekkür ederim.

kararszask şu ana kadar şayet uyumadıysan kafandan bu düşünceleri bir an için atıp güzel bir uyku çekmeye çalış. Yarın dingin kafayla tekrar düşün. Olmazsa çalışmalarına iki üç gün ara ver; dinlen.

Şunuda söleyeyim eski sevgili sorunu bendede var.. ve nerdeyse 2 seneyi geçti ayrılalı ama nekadar atmaya çalışsamda başaramıyorum. Yeni bi yöntem olsa ve hafızanın bir kısmını silebilseler ilk uygulatanlardan biri ben olurdum sanırım..

elma çekirdeği hiç bir şey sonsuza değin sürmez geçecektir. havaların etkisi geçer

Son olarak ise sorununu anlatırken çözümü de sen söylemişsin, şükretmek gerekir. KPSS hazırlanma fırsatına bile sahip olamayan, ailesi olmayan, çocuğu hasta olan, sevgilisi ölen, engelli olan, aç olan gibi insanları düşünerek şükretmeli, hayatın inişleri ve yokuşları olduğunu idrak ederek ve şimdi yokuş çıktığını düşünerek sabretmelisin...

Geçmişten gelen şeylerle başedemiyorum bazen. İnsan her şeyden önce ailesiyle mutlu olmalı. Çocukluğunda yıpranmaya başlayanlar, benim gibi o sorunlarla yüzleşemiyorlarsa ya da kabullenemiyorlarsa ömür boyu taşıyorlar. Psikoloğa gideceğim. Cvp için teşekkür ederim.

Hepiniz ne kadar iyisiniz. Fikirleriniz de çok işime yarayacak eminim. Bu panoyu açtığım gün ailemle bozuk olan temellerimizin yine sarsıldığı bir gündü. Zaten diğer sorunlarım ve sorumluluklarımda çok ağırdı. Şuan daha iyiym.

O yazıyı yazalı 2 sene olmuş. Gülüyorum şimdi. Hayatın öğrettikleri iki seneme mal oldu daha da bir ömür bu ders sürecek. Şimdi bakıyorum da o dönem ne kadar gerginmişim ne kadar kendime yüklenmişim.. Bir gün kalktığımda sol kolumda bir uyşma başlamıştı annemle dışarıdaydım ve yavaş yavaş tüm bedenimin sol kısmı uyuşuyordu. Arabaya gittik bir süre sonra hafızam da uyuştu. Dilim de. Düşünmekte zornadığım gbi konuşmakta da zorlanıyordum. Anneme belli etmemeye çalıştım. Ama sonra hıçkırarak ağladım. Benim kabus günlerim geri dönmüştü.14 yaşımdayken başlayan bu tuhaflığın adı konamamıştı ve 1 sene sürüp bitmişti on sene sonra yine başladı. Migrenmiş.. Basit bir migren.. Ama o nöbeti ben daha sonra kpss kursumda da yaşadım. kendimde değilken bir başına sahilde babamın gelmesini beni almasını bekledim.

bu aralar mutsuzm nedeni yok Alaha şükür işim var arkadlarda iidr ama sıkıldım sanırm işe gidesm gelmio gelnce uyukluorum zaten ew desen sadce ben pouff sıkıldım artık hiç bişeyden tad alamıorum aız tadım bile yok çok konşkanmdır aslında ama bu aralar konuşacak bişide buşamıorum sıkıldım sanırm geçici bi sandrom harhalde yani umarım geçicidr

plan yapıorum hayatımda uymuorum ama tembel bi öğrnci gibi

deyin ve önünüze bakan

Aynı sorunları bende yaşıyorum.. kararszask ben ailemleyim arkadaşlarımda var ama kendimi okdar boşlukta hissediyorum ki.. Çünkü kimseye anlatamıyorum kimseye boşluğu.. amaçsız karmakarığıgım benden kaynaklanmıyo düzelmeye çalışsamda olmuyo.. Sanki beynimin içindeki bütün sinir hücreleri işlevini kaybetmiş gibi sadece ağlıyorum gülüyorum..

Yalnızlıktan delirmek üzereyim. Tekbaşına her şeyin üstesinden gelmek hiçkimseye dert anlatamamak, eski sevgilimin anılarımı aklımdan atamamak güçlü olmaya çalışmak ve büyük dert olan kpss çalışmalarından hak ettiğim verimi alamamak, son olarakta ruhen ailene uzak olmak ama onlarla yaşamak, katlanmak zorunda olmak beni kahretti. Her zaman güçlü olmaya çalışmaktan bıktım artık. Hayattan bıktım. Allah ım yardım etsin. Çok büyük sorunlarım yok mu benim, ben mi büyütüyorum bilmiyorum. Ufak sorunları büyütüyor şükür etmiyor muyum?Ama ruhum kahroluyor bunu biliyorum.

her işte bir hayır vardır