Burada felsefe yapıyorsak sosyal gerçekliği bütüncül bir yaklaşımla irdelemeliyiz diye düşünüyorum.

Aynen!

yalakalık yapılan kimse:eleştiriden hoşlanmayan her zaman pohpohlanmak isteyen, gerçekleri görmek istemeyen insandır. ona duymak istedikleri söylenir ve böylelerini tutar yanında ama gün gelip o yalakaların işi bitip kendisine sırtını çevirdiklerinde görür ancak gerçeği aslında o yalakaların kendisini sevmediklerini çıkarları için öyle göründüklerini anlar.

Şükrü KIZILOT?un?patlıcanın dalkavuğu? fıkrasını okumuşsunuz ya da duymuşsunuzdur. Söz açılmışken tekrar hatırlayalım.:)

?Padişahım, şu imambayıldıyı icat edenin mekanı cennet olsun, nefis bir yemek. İnsan yemeye doyamıyor' dermiş.

Padişahın biri, patlıcanı çok severmiş. Ne zaman;

yalaka kelimesi hoş durmamış

?Bu insanlara hayret ediyorum. O kadar güzel salata çeşidi varken akşam yemeğinde tutup patlıcan salatası yiyorlar... Anlamak mümkün değil!' dediğinde, dalkavuk sözünü kesercesine atılarak eklemiş:

Gel zaman git zaman, padişah patlıcandan nefret etmiş. Sofraya değil yemeği, salatası, turşusu, tatlısı, patlıcanın harfinin gelmesini bile yasaklamış.

İnsanı anlamaya bir adım daha yaklaşmış olmayacakmıyız böylece?

Alınganlık

Yalakalık ince bir iştir. Bu kişiler işlerini büyük bir ustalıkla ve ciddiyetle yaparlar. Eh, mükafatını da toplumda rağbet görerek ve pirim yaparak alırlar. Patlıcanın dalkavuğu misali?

?yalakalık? kelimesi?argo? kullanımı yaygın olan bir kelime. Ama toplum içinde var olan bir sorun ve bizlerin ara sıra da olsa kullandığı bir kelime. ?Yalakalığın Felsefesi, Anatomisi ve Fizyolojisi? konu başlıklı ciddi konferanslar düzenlenip tartışılırken biz niçin bu kelimeyi forumda kullanıp tartışmayalım?

Yalakalık bir olgu olarak toplumda varlığını sürdürüyorsa, çevremize baktığımızda bu sıfata uygun hareket eden kimseler görebiliyorsak bu olgu için başlıkta açmalıyız, konferansta yapmalıyız.

?Şu patlıcan musakkanın neresini beğenirler de yerler, bir türlü anlamıyorum' dediğinde, dalkavuk da padişahın sözünü tamamlamış;

yalakalık yapan kimse:hayatında kendi başına hiçbir iş yapamayan, başkalarının sırtından geçinmeyi alışkanlık haline getirmiş kimsedir. kendi yaptığının güzel bir şey olduğunu düşünür. insanları kullandığını düşünerekten kendi kendine sevinir aptal. bukelamun gibi renkten renge girerler. onun yanında başka bunun yanında başka konuşurlar. kendi karakterleri yoktur aslında. kişiliksiz insanlardır. yalakalık yapmayan insanları da kendilerini aklamak için laf sokuyor diye lekelerler. hak etmedikleri her şeye, çaba harcayan insandan daha çabuk sahip olurlar. yalaka insanın maskesini düşürmek kolaydır, düştüğü zaman bir daha o yalakalığı göstermez zaten. ve aslında o yalaka o kadar acımasızdır ki sanki şeytanın insan halidir.

Gündelik hayatta çok sık kullandıımız, bu tür konu ve kelimelerin yer aldığı sohbetlerde sık sık bulunduğumuz halde iş foruma gelince ders kitabı ve adabı muhaşeret kuralları çerçevesinde yazı yazılmasını beklemeniz bana tuhaf geliyor. Burası gerçek hayatın aynası.. Kurallar çerçevesinde dilediklerince yazabilmeli insanlar.

Yalakalık yapanlarda uzaydan gelmedi, toplumun içinde hala yogun olarak rastlanan kişiler onlar.

Formata yakışmayan bir başlık olmuş. Tartışma getirebilecek bir başlık. Üzüldüm. Şimdi birileri alınacak, kavga başlayacak.

açıksözlü insanlar:kovulmadıkları köy kalmamıştır. insanlar ona bu kadar doğrucu davut olma dedikleri halde o düzgün bir karakter taşımak adına düşündüklerini, hissettiklerini, insan gibi yaşar ve bu kişinin hiçbir zaman değeri bilinmez. ona saf gözüyle bakılır. aklı çalışmayan biri gibi. diğerlerine göre ne kadar üçkağıtçı olursan o kadar iyi insan, akıllı insan olursun böyleleri cahil insanlardır onlara göre. kendine yarayacak işten faydalanmayan insandır, çıkarları için şerefsizlik yapmayan insan aptaldır diğerlerine göre. ve dediğim gibi bu açıksözlü insanların değeri hiçbir zaman anlaşılmaz ve bu insanlar hayatlarının sonuna kadar etraflarında insan olmalarına karşın hep yalnız yaşarlar.

?- Bana bak arkadaş... Bana bak... Ben patlıcanın değil, padişahın dalkavuğuyum. Anladın mı?'

Padişah, bir başka gün;

İşte bu konakçı tayfaya yalaka tayfası denir...

?Kişinin, benliğine güveninin eksikliği yüzünden, kendisine yöneltilen eleştirilere aşırı tepki gösterme durumu.?

?Aman padişahım, siz söyleyince ağzımın suyu akıyor. Akşam olsa da yesek' dermiş. Padişah imambayıldıdan söz edecek olsa;

Kişiler sorun sayılabilecek konuların ya da engellerin üstünü örterek gizlemek yerine, alınmadan konuşarak çözümleyebilirler.

Bu konuşmaları duyan biri dayanamamış ve padişahın olmadığı ortamda, dalkavuğa sormuş;

?Aman padişahım, bu musakkanın yenilmesini yasaklamak lazım...'

Padişah; karnıyarıktan, patlıcan dolmasından, kızartmasından, kebabından, patlıcan salatasından, turşusundan ve reçelinden söz ettikçe, dalkavuk da göklere çıkarırmış...

Fikrimce şu şu konuları konuşursak kişiler alınır, sorun yaşarız; konuşmayalım, tartışmayalım mantığını tasvip etmiyorum.

Kişiliksiz insanlar, akılları sıra akıllılık yapıp, konakçı olarak yaşamayı tercih ederler.. Üretmek yerine sadece tüketirler ya da tüketenlerin artıklarıyla yetinirler...

?- Yahu! Sen bir zamanlar patlıcanı metheder ve adeta göklere çıkartırdın. Şimdi ise patlıcanı ve yemeklerini kötülüyorsun. Nasıl olur da bu kadar değişebilirsin hayret!'

?Şu patlıcan musakkaya bir türlü doyamıyorum' dese, dalkavuğu da;

Onları ve onları buna iten sebepleri tespit etmeye çalışalım derim arkadaşlar.

Dalkavuk da hemen yanıtlamış;

?Padişahım, bu insanlarda damak zevki diye bir şey yok. En iyisi, patlıcanın yetiştirilmesini yasaklamalı... Adını bile duymaktan nefret ediyorum...'