Valla ben hayatta alkol kullanmayan biriydim simdi alkolden baska bisey dusunemiyorum. Sadece ictigim zaman rahatliyorum. Ictigim zaman yuzum guluyor. Bir kac saatligine ayriliyorum bu dunyadan. Alkolik olup cikmaktan korkuyorum. Gunde bes sigara icerdim simdi bir paket bitiyor. Yemekten zevk alamiyorum artik. Bir senedir yenmeyecek seylerle besleniyorum. Beni seven kiz arkadasim var ama durup durup kiza catiyorum benden ayrilsin diye. Bana canim dedikce gicik oluyorum kiza. Cevremdekilerin kalbini kiriyorum habire sonra da it gibi pisman oluyorum ama yine olsa yine ayni seyi yapiyorum. Dilimde hep laf var bisey oldu mu ok gibi firlatiyorum o laflari i sanlara. Bes on tane hobisi olan adamdim duzenli kitap okurdum simdi yattigim yerden tavani izliyorum izinli gunlerimde. Kesinlikle intihar gibi bir dusuncem yok ama bu sekilde yasamak da sikici olmaya basladi artik. Cevremde hic kimseyi istemiyorum. Hep yalniz kalayim istiyorum. Firsat buldukca tek basima bi dag basina bi ormana gidip bira icip kendimi dinliyorum. Ne para ne baska bisey umurumda degil. Zaten elime gecen parayi da dagitiyorum savuruyorum resmen. Birikim hedefim yok. Wvlenme dusuncem yok. Kendime telefon aliyorum iki gun sonra hevesim geciyo. Elbise aliyorum giymiyorum. Kursa yaziliyorum gitmiyorum, vaktim de olmuyo zaten gitmeye. Fotografcilikla ugrasiyodum aldim bi tane profosyonel makine ama 6 ayda on tane fotograf cekmemisimdir. Agir depresyondayim ama maddi yukumluluklerim oldugundan psikiyatriye de gidemiyorum. Cok neseli hayat dolu yasamayi seven adamdim ben. Simdi robot oldum ciktim. Beni su teskilatin en guzel biriminde dahi calistirsalar mutlu olmam daha. Gittim bu sene ygsye girdim. Hukuk okuyup birakicam bu meslegi. Zamanin idealist gencinden eser kalmadi. Resmen tukendim. Ama hala umidimi kaybetmedim. Cok sukur kafama koydugum her seyi yaptim bugune kadar. Insaallah bundan sonra da yaparim. Allah buyuk diyorum. Bir tek O var cunku tutundugum. Her ne kadar Ona karsi sorumluluklarimi yerine getiremesem de Onun beni sevdigini ve arkamda oldugunu, yardimini benden esirgemedigini adim gibi biliyorum. Ya O da olmasaydu? Ne yapardim bilmiyorum. Sana verebilecegim hic bir tavsiyem yok malesef. Keske olsaydi ama yok. Allah yardimcin olsun. Benim de tabi.

İnanıyorum ki sana da açacak güzel bir kapı.

Allah her şeyi en iyi bilendir. Ve O Adil dir. O Mucib dir.

Allah yardımcınız olsun. Gerçekten şu anlattıklarınıza üzülmemek elde değil. Ama inançlı insanlarsınız inancınıza daha da yapışın. Her gecenin bir aydınlığı her yokuşun bir inişi vardır. Allah yar ve yardımcınız olsun.

Mehaba. Ne yazik ki daha 6 yillik polis olmadan basima gelmeyen kalmadi. Tabiri caizse pismis tavuktan beterim. Hayatim hep zorluk sitres ile gecti ve ben hayatimi kendi emeklerimle kaziyarak kazandim. Taa ilk okulda basladim calismaya. Gariban siradan anadolu insaniyim. Yani sizler gibi. Meslege cevikte basladim silahla adam yaralama ile daha bir yil olmamisken basladi dertler ve soruturmalar. Olaylar kavgalar mahkemeler sorusturmalar pesimi hic birakmadi cok sukur hepsinden anlimin Akiyla uyari cevazi bile almadan ciktim. 2015 yilinda paem sinavini kazandim belki talihim doner diye ama mulakatta elendim. Sarkta 4 sene calistim sadece karakol. batiya tayinciyim aciklandi yine cevik kuvvet. Toplam 16 17 taltifim var. Hepsi cevik ten kalma secim miting falan. Hicbir bankaya koyacak bir kurus param yok. Kendi ev esyalarimi ve dugunumu kendim yaptim. Sadece maasimi aldigim halk bank. Surekli eksi hesaptan (-3000) gecimimi saglarim dedimya garip bir insanim aileme maddi yardim ediyorum. Bu sebeple maddi sikintilarim hic bitmedi. Şimdi de hic bir bagim ilgim alakam olmadigi halde aciga alindim. Taniyan tum meslekteslarim bu iste bi yanlislik var diyolar. Bende sessizce yine kader diyorum. Belki yanlis anlayacaksiniz ama benim derdim polislik degil hayatimin bu kadar zorlu ve cileli olmasi. Cevremdeki herkes bilir beni ve ailemi ama Insanlarin bakislari hal ve hareketleri hersey batiyor resmen bana. Hayattan tat alamiyorum ne acikiyor ne sususyor ne de usuyorum. Kendimi oyle bitkin halsiz ve yorgun hissediyorum ki yasayan olu gibiyim. Icimde kopan sessiz cigliklari ve amansiz firtinalari kimse gormuyor. Dayanamiyorum bagirmak cagirmak hatta olmek istiyorum ama olmuyor. Imanimin ve dinimin ne oldugunu imtihan ve dunyanin bu oldugunu hatirlatan ayet ve hadisler geliyor aklima yine ya sabir diyorum ve sessizce oturup sadece dua ile sabir ediyorum. Aklima halepte olen garip ve masum cocuklar geliyor ve yine sukrediyorum. Hakkin en buyuk ozelligi olan aciga cikma ozelligine guveniyorum ve inaniyorum. Ve beni hayata baglayan dunyam dedigim edim ve cennetim dedigim ogluma sariliyorum...

Vallaha kardeşim hayat bu kader bu. Senin yazdıklarını okuduğumda kendi hayatım geldi gözümün önüne. Senin de hayatın zor geçmiş. Allah yardımcın olsun. Ama şunu biliyoruz ki kalıcı olmadığımız bir dünyada hiçbir şeyin kalıcı olmadığını biliyoruz. İnşallah çektiğin sıkıntılar ahirette günahlarına kefaret olur sevgili kardeşim. İnşallah kardeşim gün gelir arkana dönüp baktığın zaman bugünlerin sadece birer anı olarak kalır. Allah yar ve yardımcın olsun...

Ya abi Valla zaten moralim bozuktu yazdıklarını okudum daha bir kötü oldum. Allah yardımcın olsun diyorum. İnşallah hem bu dünyada hem diğer dünyada bu sabrının mükafatını alırsın. Ve kimseye bakma ne derlerse desinler...

Ruhunu değiştiremezsin ama bakış açını değiştirerek herşeyi kendine bağlamayarak daha rahat yaşayabilirsin, bu kadar kendini zorlarsan sonun iyi olmaz, çok düşünme içne kapanma, dünya hep döner hayat hep devam eder.