Yayınevleri sürümden kazandıklarını ileri sürüyorlar. Yahut ancak bazı kitapları böyle çok sayıda ve ucuza basabileceklerini, promosyon mantığıyla satarak böyle bir sonuca varabileceklerini savunuyorlar. Kitap ve onun taşıyıcısı olduğu bilgi ve kültür promosyon malzemesi olabilir mi, yahut olmalı mıdır? Bu ayrım, bir başka açıdan beraberinde çok satılabilecek kitaplar ve?öteki kitaplar? gibi kafalarda soru işaretleri oluşturacak olumsuz bir yaklaşımı getirmez mi?

Açık söyleyelim; KPSS, ÖSS, OKS türü kitaplar satmayan bir kitapçı, bu tür kitaplar basmayan bir yayınevi yaşayabilir mi? Kar edebilir mi demiyorum, yaşayabilir mi? Mümkün değil.

Ya da, reklam bombardımanıyla herkesin kendini almak zorunda hissettiği kitaplar olmasa?

Buna, "korsan" kitaplar dahil değil üstelik. Satılan kitapların yarısı korsan, bu da bir gerçek.

Türkler kitap da okur. Kitap sektörümüz oldukça gelişmiştir. Ben çok tenha lokanta gördüm, ama hiç tenha kitapçı görmedim mesela, en az üç dört yıl için söyleyebilirim bunu.

Şunu söylemek istiyorum: Türkiye'de kitap sektörü büyük, evet, büyüyor da giderek. ama bunu gerçek kitaplar taşımıyor.

"En iyi kitaplar bize bilmediklerimizi söyleyenlerdir.."

Doğru!

Sözü edilen bu?çok satanlar? tabiri, bazen kitapların çevresinde kopan/kopartılan gürültü ve sansasyonel dedikodularla, araya giren polemiklerle, reklam kışkırtmalarıyla, yazarların bazen özel hayatıyla ve edindikleri kazançlarıyla, gazetelerin kitap ekleriyle internet siteleriyle, televizyon programında tartışmalarıyla, büyük şehirlerin geniş bulvarlarında?billboard?larda boy göstermeleriyle, bugüne kadar Türk toplumunun aşina olmadığı bir durumu da meydana getiriyor. Tam da toplumun ekonomik rehaveti elde etmiş kesimlerinin hayatları etrafında teşekkül eden, medya tarafından da geniş bir kesime haberi ve dedikodusu yayılan?yaşamların? ortaya koyduğu?hayatın magazinleşmesi? olgusuna denk düşüyor söz konusu bu durum. Edebiyat da bu toplumsal sürece paralel bir biçimde, giderek kendi magazinini oluşturmaya başladı. Bu magazinleşen yayın ve edebiyat piyasasında kitapların ucuzlaması, tiraj patlaması kitaba verilen emekten kırpmayı, kitaba gösterilen özenin zayıflamasını da beraberinde getiriyor. Bazı kitaplar böylesi bir yaklaşımla yüz binlerce basılıyor ve emsallerine oranla çok daha ucuza satılıyor. ?Kitap? denilen kültürel olgu, bu şekilde süpermarketlerin raflarında yerini almaya başlıyor. Buradan hareketle kitap ve onun taşıyıcısı olduğu bilgi ve kültür, ?metalaşmaya doğru mu gitmektedir? sorusu akıllara geliyor.

1) türkiyede kitap sektörü çok iyi durumda.

dilinize sağlık güzel bir konuya değinmişiniz

Ne? Hangisi?

Fatih Andı'nın aynı konudaki yazısından uyarlama olduğunu belirtmeliyim.

Bir tane doyurucu siyasi kitap okumadım dört yıldır!

benim de gittigim şehirde önce kitapcıları tanırım onları ögrenmeye çalışırım ve budugumda da çocuklar gibi sevinirim

Kitap fiyatlarının ucuzlaması, elbette bir toplumun bilgilenme kanallarının kolaylaşması anlamına da gelir ki, bu olumlu bir şeydir. Ama bu ucuzlama her şeyden önce kitabın maddi değerinde olursa iyidir. Yoksa maddi değerine paralel bir şekilde muhtevada da bir ucuzlama hiç de iyi karşılanacak bir durum değildir.

Türkiye'de "kitap" satılıyor mu? Basılıyor mu?

Gazetecilerin köşe yazılarından kırpıp kırpıp "yaptığı" kitaplar mı?

Elif Şafak'ın sık sık tekrarladığı bir söz var: Bu ülkede kitap eleştirisi yapılmıyor, hiç bir zaman da yapılmadı, yazar eleştirilir bu ülkede!

Kaymakamlık sınavlarında şimdiye kadar çıkmış sorular ve çözümleri mi?

En son hangi yerli polisiyeyi okuyup bitirdiğinizde bir Agatha Christie romanı tadı aldınız?

çocuklara klasik soru soracam dedegimde ödleri patlıyor yalvarıyorlar ögretmenin ne olur test sorun diye

"Musanın Gül'ü" mü? "Kovulduk ey halkım unutma bizi" mi?

Orhan Pamuk'a yönelik bütün eleştirileri sahipleniyor değilim, sadece bir gerçeğin altını çizmek istiyorum, Murathan Mungan'ı veya Ahmet Altan'ı da örnek verebilirdim.

En son ne zaman bir "yerli" kitabı okuyup bitirdiğinizde, iyiymiş, dediniz?

Koca bulmanın 31 yolu mu?

Masumiyet müzesi'ni mesela "Ömer Korkmaz" adında -atıyorum- biri yazsa bu kitap ne kadar satardı?

2) kitap sektörünü sürükleyen ürünlere "kitap" demek mümkün değil!

Ama şu iki gerçeğin farkında olalım:

düşünmeyecek çünkü mevcuttan birini seçecek

KPSS kitabı basılmasın dediğim yok.

Bu böyle nereye kadar gider, bilmiyorum, ama ilerlemediği kesin!

George Orwell

maalesef insanlar televizyon okuyor kitap seyrediyor

yarış atları misali sorulara bogulan öğrenciler

Gazete okunmadığı efsanesi gibi, kitap sektörünün kötü durumda olduğu da bir efsanedir, herkes şikayet eder durur bundan. Oysa gazetelerimizin toplam tirajı altı milyona yakındır, bir gazeteden ortalam dört kişinin faydalandığını düşünürsek bu sayı 24 milyona çıkar. Gazeteleri internetten okuyanlar da her geçen gün çığ gibi artmakta olduğundan belki 10 milyon kadar da eklemek lazım bu rakama. Yani 35 milyon civarında gazete okuru var demektir bu. 70 milyon nüfusun yarısı demek bu. Geçen aylarda yayınlanan bir istatistik de türklerin gazeteyi en fazla süre -45 sakika sanırım- okuyan millet olduğunu ispat etmişti. Bu, şu demek: Türk insanı okuyor.

Ülkemizde kitap sektöründe işlerin kesat olduğu iddia edilemez. Yayınevlerinin kötü durumda olduğu da.. Kitapların çok satmadığı da...

Koskoca 2008 yılında -şimdiye kadar- beni sarıp sarmalayan bir tek yerli kitap yok mesela... Hatta en son, iyiymiş, dediğim kitap, Elif Şafak'ın "Araf"ıydı mesela: onun da anadili ingilizceydi!

Hayatım boyunca memnun kaldığım bir tane bile türk polisiyesi bile yok!

Kitap sektörünün lokomotifi ne?

Bugün kitapçı raflarındaki kaç kitap, gerçekten "kitap" sizce?

kitapcılar öyle

en iyimser halde olanlar

Herkes için basılan ve herkesin satın aldığı, hiç de çaba sarf etmeden, zorlanmadan, kolaylıkla anlayacağı, sıkılmayacağı, çerez gibi okuyacağı kullan-at mantığıyla?üretilmiş? kitaplar olgusu kültür hayatımız içerisinde her gün biraz daha belirgin hale gelmektedir.

Ya da, beyin uyuşturan best-seller basmayanlar, satmayanlar?