Dönüşsüz bir yolcuyu nasıl beklerim?

Yağmurlu istasyonlarda,

Ben, kalırım...

Yangın yeri memleketim, yüreğim yangın yeri

Hangi şehre gitsek, o şehir bize yabancı...

Yağmurunu, güneşini...

Kardeşim,

Başlık için çok teşekkür ediyorum...:)

Beni, baştan aldattılar Dilara,

BİR BOZKURT TÖRESİ VAR!!!

Kavgalara giriyordum, düşüyordum, kalkıyordum, seviyordum, sevdiğime yalanlar söylüyordum kırmamak için...

Oğlumuz sokağa itiliyorken,

Yatağında rahat yatan utansın!..

Düşman gelmiş kapımıza, süngüyle kovmamış mıyız?

Bu devri yıkmayan vatan utansın!..

Her yer sislidir artık,

Ben öldürdüm sandılar.

?Yalan yer?e yemin olsun

Ve kanına zehir katılıyorken

Ben, bir akşam kaçmak istedim

Kanatlı atlar? ne demek baba?

Ve tek kalıp sütünü kurttan sağan vardı ya?

Bırak..

Kar yağmış dağlarına, üşüyen kurt kahrolsun

Mütevazi ve her daim gülümseyen bir yüz...:))

Böyle koyun gibi güdemezlerdi

Bülbül kanını unuttu

Ben bir garip adamım Dilara,

Bir masal kahramanı varmış, halbuki masal varmış, kahraman yokmuş...

Öfkemizi, sevgimizin beslediğini hiçkimse anlamadı.

Sonra hep kar yağıyor, sonra hep kızıl-kıyamet..

Değnekler kırılacak

Bir tilki hükmü varsa, birde kurt töresi var

Bu destanda ben kimim, siz kimsiniz a beyler?

Kimse ağlamayacak Dilara,

Ben seni hiç unutmadım

Yıldız-yıldız vurdu beni

amin sevgili zoloo:)

Ve ben seni unutmadım...

Yorgunsun...

Neden en çok ben seni özlüyorum..

Güzelim,

Ne canım mühimdi, ne de rahatım

Sağım-solum sobe?

Kahrolsun kurt postunu giyen yalancı kuzu

Yıktım senden habersiz

Öykünü dizlerime dök,

Herkes kızdı, sonra sustu

Ben Göçüyorum Dilara

Mahşer gününü unuttu

Şimdi,"şimdi" yok.. Herşey, masal gibi bir mazi...

Nedir bu başımda dönen belalar,

Dillerde kirlendi adım

İşte, beni terkettiler, atımı ürküttüler

Ya da bir şey gelmeyecek,

Bir sabah da ellerin çiçeklerle uyansın

Ve terkedilmiş bir sevgilidir şehir

Sen gidersin,

Ben bir hayal kurmuştum, çocuktum, bağışla beni hayat!

Gözlerimden kan süzülür, yaş değil

Böyle daha şair bırakıp,

Yalvarmak, eğilmek değildir asla

Baba, bu film başlamadan bitmiştir, bunu unutma..

Ben n?olurum...

Sen üşürsen ben ağlamaz mıyım?..

Gözlerini getir, Yasemen, Zemheri, Bekliyorum, Türkülerim Şiirlerim... Kulağımdan gitmeyen tınılar...

Aşkım yaralardı değdiği yeri,

Eğilmiyor diye, kurdu hor görüp,

Gidelim...

Bir daha gözlerim hiçbir zaman böyle bakmaz

Herşey büyülü bir masalmış, ne güzelmiş, ne güzel...

Nedir bu onursuz parya kaderi?

Baba, ben bu saklambaç oyununu hiç sevmiyorum..

Benimle uğraşmayın!

Baba, vakit akşam, gel inat etme

Baba, bulutlara binmek ne?

Biz ayrıldık, ah bu yüzden

At değil, bulut değil, kuş değil,

Sevgilim,

Ben seni hiç unutmadım...

Nasıl dayanırım rüzgarlı sabahlara?

Beni unuttular...

Hiçbir yağmur ıslatmadı bizi, sırılsıklam...

Zümrüt kanatlı kuşlarım ölüyor..

Düşman kinini unuttu

Baba, görmüyor musun, bulutlar çok karanlık

Dağıtanlar kahrolsun kurt sesli ordumuzu

Satan Utansın

Bunu, ben seçiyorum!

Öfkem durulmuş değildir

Düşmanım, öldürür beni, beyaz bayrak astıramaz

Deli taylarımızı hain oklar devirdi

Bu onursuz savaş, dayanılır iş değil

Baba?Ne olur gitme!...

Çehren gibi baktım aya

Ne bedelim vardı, ne de fiyatım

Doğmamış çocuklara şerefimiz kalacak

dürüsttü

Baba?Ne olur gitme?.

kendine faşist diyenlere sadece gülümserdi, kavgayı, kalabalığı hiç sevmezdi. şimdi internette kendi sayfası var.. oraya da düşündükleriniz yazabilirsiniz...

Kimse bilmiyor Dilara,

Çiçekleri tanıyordum da, rüzgarı tanımıyordum, bağışla beni hayat!

Sen, beni erken unuttun

Kızıl kara yemin olsun

Bize artık susmak yok bir kurt vurun bir beni

Hak kırbacıyla halkın canını yakan düzen

Beni bitirdiler...

Ardınsıra yemin olsun

Ne düşlerimiz vardı, bir karayel savurdu

Elin ekmeği ile yaşayan kurt kahrolsun

Bir savaşı kaybetmek koymadı bana

Öyle yalnız, yabancı ve gölgesiz.

Senin saçlarına kar yağmaz mı hiç,

Bu şehir bizi öldürecek, vallahi!

Bir varmış, bir yokmuş. Bir masal ülkesi varmış, bir masal ülkesi yokmuş..

Baba?Ne olur gitme..

Cebimizde şarkılar, koynumuzda şiirler...

Şiirler anlamsızdı, kahramanlar kadersiz...

Baba, senin aldığın bu pantolonum bir gün yırtılır,

Hatıralar sardı beni

"Gözlerini getir öleyimmmmm..."

Arif Nazım Ali Kınık'a ait şiirleri güzel yorumluyor.

Dağ-taş düşerken uykuya

İstasyonlarda boğulur çığlıklarım

Gökkuşağının altından eğilip geçmek?

Tenhalarda yıllanmış kanımı içiyorum

Yeni bir dünyaya doğrulmak da ne?

Ben göçüyorum...

Tanrı?ya dua ettim, kurtlar gibi uludum

Sen üşümez misin baba,

Aslı, nazını unuttu

Ne uslandım, ne duruldum

Say ki, bir uzun yol treni olsun zaman

Kaç kere kuşatıldım, dara düştü umudum

Bir şiirin en kanatlı yerinde,

Binbir kere yemin olsun

Ozanın gönül telini titreten bir sesi var. Sıradan değil.

Ben, bu şehre bulutlarla girdim

Beni unuttular,

Kendisine ısrarla Ayşe kimdir?diye sordum ama anlatmadı...

Cebim yoktu Dilara, param yoktu

Kumdan kaleler yaptım ömrüme,

O susuş neler saklar, bu feryat neler söyler?

Yarım kalır çayımız

Aşka susadığımda-bir ömür boyu-

Ve sen de beni özlersin sırılsıklam

Nasıl büyütülür baharda çiçek?

Ben, bir gül yangınını denizlerle söndürdüm

Bir akşam geldin işte

Ölümüne,

üniversite arkadşımdı. benden bir sınıf üstte. aynı fikirler i paylaşmasakta mükemmel bir insancıl yönü vardı.. herkese selam verir, hayattan şikayet etmezdi..

Elveda derken unuttun

Bir kurt görün bu gece, rüyanız parçalansın

Namusumuza el uzatan varsa,

Beni görün bu gece, bir kurt görün, bir beni

Hiçkimse gülmeyecek

Yalnız hatıralarda sevilir, kaçamak

Ey Nemrut!

Bu ateş, İbrahim?in cenneti

Beni bitirdiler,

Böyle durur muyduk, dünyalar dursa

Yolda kızlarımız satılıyorken

Sigaramı, çakmağımı, hikayemi o masada bırakıp,

Suya Düşen Karanfil

Ne kanım kıymetli, ne de hayatım

Yollar yönünü unuttu

ali kınık

bekirakgul kardeş... Ali Kınık bana şiiri sevdiren zatlardandır... tabi Arif Nazım dan sonra...

BABA?GİTME!...

Ya da çırpınan bir gül,

Nasıl sevseydim seni?

Hiçbir zaman büyüyemem ben sensiz

Söylenecek başka bir şey yok

Gidelim buralardan ey kalbim...

Nasıl yaşanır?... Bilmem...

Senin bıyıkların donmaz mı tipilerde..

Ceketin ıslanır, ayakkabın su çeker

Bir şey gelecek, ben gideceğim

Dinlemedim eşi-dostu

Dedim, bu hüsran artık sonuncu olsun, en son

Hani, şehzadeleri bir bir boğan vardı ya?

İSYANDIR!...

Dalgalar koptu denizden

İşte hayat, işte şehir, işte ben...

Gidelim buralardan ey kalbim!...

Ben göçüyorum,

Yavrum,

Ey zindanımın gardiyanı!

Bu ceketin rengi solar,

Beni üç kuruşa satan utansın!..

Sen, sözün varken unuttun

İsyandır bu,

Ben, bütün şairlere dokundum, geçtim

Bütün ışıklara sırtımı döndüm,

Dayanacak sabrım yok, yüreğim Ergenekon

Ben asiydim, ıslah edemezlerdi

Ey, öz çocukların boynunu sıkan düzen!

Başım dumanlı, başım,

Ben gideceğim...

Suya düşen bir karanfil gibi,

Yorgunsun

Gelecek, biliyorum

Omzumuzda en ağır bozgunumuz..

Gözlerimdeki yağmur, saçlarımdaki kar.. Başka birşey yok, anneme söyleyin, üzülmesin...

Ayağa kalkmayan vatan utansın

Her hesabın bir tersi, her zulmün süresi var

Biliyorum, beyaz değil

Şu göklere yemin olsun

Annem, kızım, sevgilim

Binlerce tutsak Bozkurt ipten kurtulduğunda

Sen gidersin

Kendi öz yurdumda ben miyim garip?

Şiirlerinde çokça geçen Ayşe'nin kim olduğunu bilen var mı?

Oysa ki dostum,

Dingin bir fırtınaydı dokunduğum her hece

evrensel bir yaşam tarzı vardı..

Mecnun, sözünü unuttu

Gümüş tepsilerde şiirler getirdiler

Bayrak gibi devrildi, yere düştü umudum

Bir boşluk, varlıksız, varlıksız ve kıyassız.

Sen, gönlünce bir aşk düşle

Bu düzene kanmayın, andolsun ki yalancı

Bir hayaldi işte altı-üstü, mazlumları kurtarıyordum, çiçekler alıyordum çiçekçi kadınlardan...

Bundan kaçamadım işte.. Eski bir kış akşamı..

Baba?Beni unutma?.

Kurtların üstüne gidemezlerdi

Edebiyat öğretmeni...:)

Bütün şairlere, prenslere, bütün kurbağalara

Ey umarsız saltanat, ey başımdaki kırbaç!

Seni hiçbir yerde bulamıyorum baba..

Ey kurt soylu milletim, ey Tanrı?nın kırbacı!

Ayaklarına kapanayım, bu karda-kışta yolu tutma..

Gidelim buralardan ey kalbim!..

Ah, unutulmak istedim

Kerem, sazını unuttu

Bir kutsal ışık görün, riyanız parçalansın

Bana annem bile küstü

Nereye saklanıyorsun böyle,

Bu bizim dönüşümüz, destanımız olacak

Beni,

Neden en çok sen gidiyorsun,

Şu akşamlar yordu beni

Allah?tan gayrı hiç kimse şiirimi susturamaz

Yoksa hata yaptıkta Tanrı mı yüz çevirdi?

Bana kız mı bulunmazmış

Zambaklarım soluyor,

Bir gün yerin üstüne gece örtüldüğünde

Bir şey gelecek

Bir ben kaldım, ikimizden

Bu mevsimler, hepten yalancı, baba

Dilime tesbih olan mısralardan biri...:)

Trenler geçer ya, geçmez değil,

Ki, beni böyle garip, böyle yarım,

Kara gözlü bir kızı seviyordum,"davam" için vazgeçiyordum, ama o hep beni bekliyordu, hep beni...

Neresi olursa olsun, her ne olursa olsun, ama şimdi olsun, işte şimdi...

Bu deniz deli, bu sandal kırık

Nasıl geçer bu zemheri?

Gözlerimi indirdim.

Baba, sen gidiyorken ben hiçbirşeyi anlamıyorum

Hani, Çinli katuna kanan kağan vardı ya?

Takvim sonunu unuttu

Bu gömlek bize biraz "dar gelmiş", bizi sıkmış...

Ne bileyim işte, böyle değildi...

Bu şehrin kadınları bizi masallarla uyutamamış, ne kadar acı..

Biletim geçmez...

Savrulur yapraklarım,

Hoş geldin diyemedim..

Dizlerine kapanayım, beni itme..

Beni bir köşeye atan utansın

Geceydi, siyahtı, kanım yağmıyordu, böyle değildi

Göklerden çağrılmak ne demek,

Ben gideceğim, şairler doğacak,

Kör-kütük karanlıklara aşık...

Gözlerine kıyamadım.

Beni bu sürüye katan utansın!..

Hangi kapıyı çalsak, açan "o" değil...

Omzunda mazinin hüzünlü yüzü

Hayata yeniden başla

Üç nesildir incitmeden sevdiğim,

Kullar dinini unuttu

Hiçbir plak bizim şarkımızı çalmadı...

Tok ve derin sesinden şiir dinlemek geceyarılarımın en vazgeçilmezi...

Nedir bu savruluş, bu talan, bu yalan...

ÖLÜRÜM...

Bir köle çığlığı değil,

Unutmadım

Nereye gitsek gurbet, kime tutunsak hüsran, neyi sevsek kumdan bir kale...

Bütün ışıklardan kaçtım

Kurbanın olayım, bana bu oyunu oynatma

eyvallah kardeşim. Ali abimiz bu asırdaki nadide yüreklerden biri gerek sesiyle gerek şiirleriyle gerçek bir halk ozanı.

Vapursuz, martısız, İstanbul?suz bir deniz...

Sonrası ne olur baba?...

Takvimler eski bir kış akşamına asılı...

Bağrımdan geçer trenler,

Bir Bozkurt pençesiyle mayanız parçalansın

Bilmezler, bu garip bir iş

Bütün kahramanları ben öldürdüm Dilara,

Boynunda tasma izi taşıyan kurt kahrolsun

Devşirme dervişlere tekke bırakan düzen

İhanet etmiş,

Şu bayrak yerlerde çiğneniyorsa

Beni şarkılara bırak,

Ben bu şehri bilmem

İti el üstünde tutan utansın!..

Her susuş şiirdir

Kapılar kapatıyorum, kapılar açıyorum

Baba, bak, vallahi masallarım kahramansız kalıyor

Kapılar kilitli,

Unutulmak istedim

Bir yanlış adres olsun, bir yanlış adres, ömrüm

Bunu merak eden çok. Elif bilinmezliği misali...

Kılıcımı bıraktım,

Kanadım, toprağa, suya

Yüzümü rüzgara açmak istedim...

Bu ülkede hissi davrandınmı faşist, bölücü oldunmu demokrasi istekçisi, açılımcı olursun zaten hocam. Allah herkese töplumsel açılım nasip etsin...

Ayaza düşer çiçeklerim

Sevgim üzerse bağışla

Yedi cihanla döğüşüp, başını eğmemiş miyiz?

İsyan Bildirisi

Rastgele inilmiş bir bozkır istasyonu..

Bir vedayla ölünmezmiş

Bozkurt Töresi

Mahşeri çığlıklarla gökler yırtıldığında

Bu düş katili şehirler nedir?..

Gidelim Buralardan

Bu ayakkabı delinir, biliyorum..

Beni, üç odalı bir mahzene koymuşlar,

Baba... Gitme!...

Ey kelepçemin sahibi,

Yıllar geçti, ben yoruldum

Ve ellerim kan-ter içinde artık