"... Bir roman bizde, çeşitli karşıt ve karşı konulan duygular uyanırıyor. Yaşam yaşam olmayan bir şeyle çatışıyor. Ve bu, yarı yarıya yaşamın kendisi olduğuna göre onu yaşamın ta kendisi sayıyoruz..."

değişmedi... nımbırvan hala!

değişikçe...:)

>< Doğru söze ne denir? = Çok çarpıcı bir yaklaşım olmuş.

ama çok nadir geliyor özletiyorsunuz kendinzi:(olmuyorki böylede sizsiz forum çekilmiyorki:((

çok hoşuma gitti.

Virginia Woolf'un A Room Of One's Own adlı kitabından bir bölüm ;

Çünkü ben hal-i hayatta 'merhum' gibiyim...

"... Bir bahar günü doğdun sen

Hoşgeldin Üstad..

Her seher sönmek için şems gözeten mum gibiyim.

Yani forum da, yazanlarda, sanal değil kendilerinin ta kendisi.:))

Hayatın ta kendisidir işte bizi bize kavuşturan. Ummadığın an kapını çalan olur ve beklediğin karşında gülümseyerek sana;

Hele art niyetli, kavgacı, geçimsiz diyebileceğim bazı gerçek insanların daha yazdıkları ilk mesajın ilk selamlaşma cümlesinden kendi gerçekliklerinin anlaşılabilir olması yine ayrı bir kanıt.

aleykum selam.. bu atalay hocamın ta kendisi :)))

kızın göynü olursa halt etmiş gardaşları...:)

romanlar, filmler ve dizilerden mutlak surette kendimize bir pay çıkarmışızdır... yada hayatından TA KENDİSİNDEN!

Şaşırır elin ayağın birbirene dolanır buyur bile edemezsin içeriye. O güler sen şok olmuş vaziyette ha yıkıldı ha yıkılacaksın koca kavak gibi..

Nejat İşler... adamımın ta kendisi!

VEREN EL ALAN ELDEN ÜSTÜNDÜR... diyerek 'ta kendilerimiz'

BEN GELDİM! der..

ta kendiler o kadar çok ki...

ugursa

Forum ne kadar sanal, ne kadar tartışılır diye düşünürdüm ilk zamanlar. Oysa zaman içinde gerçek olduğuna kesin inandım.

Baharın ta kendisi oldun sen..."

öncelikle selam ederim... yaza yakın bir dönemde bir rehavet var gibi insanlarımızda... en azından bende :)kış seyretme ve okuma ile geçti biraz yağmurlu ve birazda çileli.)

Sanal olduğunu iddia edenler ve ya inananlar görmek istedikleri veya ekrana yansıttıkları kendilerini farklı görme, gösterme düşüncesi sonunda sanallığa imnanmışlardır.

Böyledir işte beklenmedik an gelir kapına mutluluk ve ne güzeldir ki sende aradığını bulmuşsundur gelenle...

Savrulursam yada sönersem bana hiç ağlamayın;

Çölde savrulmak için rüzgar uman kum gibiyim.

Sezai Karakoç