Bize sunulanı yaşıyoruz işte bişekilde. Ve sonra vaktimiz dolacak, sahneden inme vakti gelecek, kapanacak bütün perdeler...

çok farklı olmak isterdim şuanda bulunduğum sosyal yönüyle. mesela çıkmak, gitmek, gezmek, eğlenmek,..., isterdim bi çok arkadasımla

Umarım birgün içimden çıkar gelir kendini bana duyurur ve beni artık güçlü kılar..

hep öyle mi olacak, hep aynı mı kalacak hayatım? yalnız, mutsuz, sessiz, tek...

ben mücadele veriyorum çoğu zaman ya da belki bazı zaman. nasıl yaşarsak öyle ölürüz. inşlh yaşamak istediğimiz şekle dönecek hayat.

yada çevrenize bir kez daha bakın

Ve gölgem gibi bir an olsun yormayan, yalnız bırakmayan

Bir ses istiyor insan ömrünün baharın: sonbaharına...

Devrimden sonra...

öncelikle yalnızlığınızı paylaşacak bi hayvan besleyin

ama değişecek çok şey var...

başa musubet gelmeden bi çok şeyin kıymetini bilinmiyor malesef.. bilindiğindeyse iş işten geçmiş oluyor

Bu başlığı açtığım zamanı hatırlıyorum. Aradan tam 3yıl geçmiş.. çok yazık. Geçen zamanda değişen sadece zaman olmuş.. ben yine aynı kaldım. :(

şimdi ben düşünüyorum.. ben hep böle mi kalacağım?

Hakikaten bir ses.. o ses..

bende beşik kertmemi kaybettim onu arıyorum...

Uzun yoldan gelmiş gibi karşılayan bir ses, nereden geldiğimi, kim olduğumu ve ne kadar kalacağımı sormadan buyur diyen,

sonra sosyal bir aktiviteye başvurun

yalnızlığım kötülüğümden mi yoksa beceremediğimden mi?cvp 2. si sanırım. zira bilirim ki çok kötü insanlar var hayatları zevk, neşe içinde...

insan şükretmeyi bilmezse mutlu da olamaz bence

tutunamayanlar başlığı ilgimi çekti forumda. o gün bugündür takip ediyorum bazı yazıları.. mesela tutunamayanlardan mısınz? sosyal fobi, mutsuzluk,... vs. vs.

Ama yalnız vakti gelince zuhur eden,

yanlız değilsiniz

derim ben...

Çok güzel belirtmissiniz sayın neden.

Ben yürürken gölgem gibi adım adım yürüyen

Bir ses duymak istiyorum bir ses; adıma değil içime su serpen bir ses, bir nefes...

ne memnunum bu durumdan ne de kurtulmak için bişey yapıyorum

sonra çevrenizdeki şans vermediğiniz insanlara bir kez daha bakın

hep daha fazlası hep daha fazlası

rahat değilim, hüzünlüym herdaim... halbuki bu olmamalıydı bnm hayatım, bir hayat böyle geçmemeliydi onca yıl?

konuşuyorum, canlıyım enerji doluyum ama sevildiğimi hissettiğim zaman, sevildiğim insanların içinde. değer göremezsem, sevgiyi hissedemezsem yapamıyorum, konusamıyorum, kendimi gösteremiyorum ve kendimi yaşayamıyorum. sanki yokum. halbuki varım. işimle varım, emeklerimle varım, düşüncelerimle varım