Bazen sayı doğrusunun hangi tarafına geçersek geçelim, kendimizi hep "sıfır"a yakın hissettiğimiz anlar vardır...

"Tutkusuzluk monotonluktur."

başlayan ilişkiler biten ilişikler.. aralarındaki farkı anlayabilsek ya da farksızlığı mı demeliyim...

Tutku nereye götürür?

olduğun yerde kalırsın bence. çünkü tutkusuzluk bir anlamda hareketsizlik. ne alçalış ne yükseliş.. tutkuyla birçok şeyi değiştirebilirsin ama iyi yönde mi kötü yönde mi değiştiririz bu bizim elimizde değil. istikamet çizilmiştir çünkü

zar adamı okuyunuz

Bütün kaslarınla, ruhunla sarıldığın duyguların yitip gidebilir yarın veya şekli değişebilir.. Bu doğaldır ama seni doğasında anlamsızlığı taşıyan yolcu olmaktan kurtarmaz herhalde.. O anlamı bulmak zor zanaat..

Hatta monotonluktan kurtulmak için verilen çaba da monotonluk değil midir?

Atanamayan öğretmen için iş bir tutkudur şimdilerde, belki 10 yıl sonra unutacaktır monotonluğunda işin önemini ve bu günleri ama olsun.. Saçlarından şiir akan sevgili eş olunca tükenecektiir şair için.. Eşli bir yaşamın sıradanlığında bütün verimsizliğin müsebbibi baş belası da olabilir yani zamanla..

bu durumlarda hayatınıza

renk vermesi için zar atmalısınız-

tutkusuzluk insanı yalnızlaştırır, amaçsız yaşamak gibi birşey bu. asıl önemli olan bence tutkusuzluğun sebebidir.

Tutku'nun iki saç ayağı var. Birincisi ne istediğini bilmek, ikincisi bu isteğe ulaşacak iradeye sahip olmaktır. Akıl, muhakame yeteneğine kavuştuğu andan itibaren, kişi isteklerine ulaşabileceğini düşünmeye başlar ve ona yönelik çalışmaya, hayal kurmaya başlar. Bir süre sonra koruma içgüdüsü ile hareket eden büyükler, kişi ve istekler arasına setleri koymaya başlarlar. Bu noktadan itibaren, iş isteğe ulaşmak konusunda sahip olunan iradeye kalır. Bazıları kişiyi destek olurken, bazıları engel olur. Kişi her şeye rağmen istediğine ulaşmak için elinden gelen gayreti gösterirse, isteği gerçekleşmese bile aldığı ders, onun devam edeceği yolun biraz daha uzağını görmesine yardımcı olur. Birçok denemeden sonra bile başarmanın yolunu bulur. Edison'un 1000. denemede ampülü yakmasının ardından söylediği " ampülü yakmamanın 999 yolunu buldum" a yakın bir sözü vardır. Edison 10000 kere denemesi gerekseydi elektriği ve ampulü yine bulacaktı. Bir konuda tutkulu olmak sonuna kadar gitmek demektir. Herkesin tutkusunun peşinden gidebilecek cesareti olması dileğiyle...

Bir zamanlar ihtirasla arandığı, sonraları ulaştığı güzelliklerin şimdi bir anlam taşımıyor olması o zamanlarda anlamı olmadığı anlamına gelir.. Tüketerek arayan insanın ruh halidir Turgutçuğumunkisi.. Obez bir egonun dalmaçyalı derisine benzer..

Bir tutunamayan için bu hiç de böyle değildir; işmiş, eşmiş, çocukmuş, kredinin son taksitiymiş, maaşa dolgun zammış mış mış mış... Bunlar bir tutunamayana göre duyulan geçmiş zamanın "duyulan ama doyulmayan" göstergeleri gibi sanki. Aradığımız bir "asıl" var ama o asıl nedir bunu düşünmek yahut Turgutçuğum Özben gibi düşünmenin ötesinde arayışa çıkmak lazım belki.

Peki tutku da monotonluk değil midir?

Tutkusuzluk nereye götürür?

Yani elin oğlunun dediği gibi.. Hayatın anlamı, hayatın kendisinden değerlidir..

insan yeni şeyler öğrendikce tutkusu artar yaşama dair.. amacsız insanlar monoton olurlar..

Öööööyle evrenin sonsuzluğuna yolcuyum diye yola çıkan ve her bahçede sonsuzluk burda mı biter gevezeliğinde veya denencesinde oyalananların yolundan geçmez bir IŞIK.. Geçse de görünmez adam iksirli şaman gibi bakınılır..

Tutkusuzluğu anlayabilmek için tutkunun ne olduğunu bilmek gerek herhalde.. İş, eş, çocuk, salon salamanje, 92 model şahin, saçlarından rüzgar geçen sevgili, mona roza..

işti eşti çocuklardı monotonlaştı yaşam. bu tutkusuzluk mu demek. monotonlaşmamak hep yeniyi aramak mı e o de eskimeyecek mi nereye bu gidiş..

Tuhaf bir benzetme olacak ama tutku insanın benzinidir. Sizin hayat arabanızı çalıştıran bir yakıttır. Eğer o yakıtınız yoksa yürümek zorundasınızdır. Ha yürümeyi sevmiyorsanız ve yarı yolda tıkanıyorsanız başka birinin aracına ihtiyaç duyarsınız. İşte o zaman, başka birinin arabasına bindiğiniz zaman, hayatınızın ipleri elinizden alınıverir. Çünkü başkasının sizin hayat arabanızı sürmenize izin vermişsiniz demektir. O zaman da mutsuzluğa ulaşırsınız. Pasifleşirsiniz. Yeri gelir küçümsenir, küçülürsünüz. Kimsenin tutkusuz kalmaması dileğiyle...

Birçok insan için hayattaki en büyük ve ulvi amaç sayılan üçlüye ulaşmak doymanın ve fazlasını istemenin doyumsuzluk göstergesi olduğunun bir göstergesi sayılır.

Hurafe ağacını sulayarak geçen bir ömüre tutumululuk ve yerli malı haftası daha çok yakışır herhalde.. Tutku kara harabelerde ak güvercine bir ömür adayabilmek gibi birşey.. O da nedir diyenlere herşeyin sıradanlaştığı bir yer değildir diyebilecek kadar tutukluluk halidir..