Herkes ana-babasının, arkadaşı, akrabasının yanında olmak ister. Çok klişedir ama çok doğrudur: "Doğduğun değil, doyduğun yer senin memleketindir."

Sabret kardeş bu günler geçer. Senin yaşında üniversiteye yeni başlayanlar var.

Herkes aynı dertten muzdarip kardeşim. Yapcak bir şey yok. Çalışcaz..

Cevap budur cok dogru

Allah sabır ve kolaylık versin ne diyim, umarım birgün emeklerinizin karşılığını alırsınız.

Arkadaşlar yaşlarımız daha genç ben de 23 yaşındayım bırakmayın kendinizi yapacaz Allahın izniye

Üniveresiteden 2004 yılında mezun oldum. İşe Ocak 2012' de (30 yaşında) başladım. Sabırlı olun. Zaten sizi rakiplerinizden ayrı kılacak sabrınızdır. Sabırlı olan öne geçiyor...

işe girdikten sonra iyiki sabretmişim iyiki isyan etmemişim hem dünyada hem hem öbür dünyada kazandım dediğin günü hayal et

Üzülmeyin inanın bu hayatta hiçbirşey için üzülmeye değmez. Sadece pes etmeden emek verin ve Allah a şükredin bugününüzü aratmaması için. Sabretmek çok zor biliyorum aynı yollardan ben de geçtim 2,5 yıl bekledim mezun olduktan sonra ama gerçekten emeğinizin karşılığını alacaksınız sadece pes etmeyin.

Bu Ankara'yı da insanlar neden sevmez bir türlü anlamam, kendim Ankaralı değilim ama Ankara'ya yılda 8-9 defa gelirim, her geldiğimde içimde bir sevinç giderken bir hüzün olur her zaman. Ankara garına indiğimde başkentimize geldim derim içimden, onu sahiplenirim. Sonra Ulus'a çıkan o yolda 1. Tbmm'nin 2. Tbmm'nin yanından geçerken bu ülkenin ne zorluklarla kazanıldığını düşünürüm, Sakarya Savaşı'nı düşünürüm Ankara'ya 80 km kalmışken düşmanı nasıl durduğumuzu hatırlar gururlanırım. Tandoğan'dan Anıtkabir'e yürürüm, Paşa'yı ziyaret etmeden, ona fatiha okumadan şehri terketmem. Ankara hiç sevilmez mi arkadaşlar yapmayın.

destekleriniz için saolun arkadaşlar sabır etcez o zaman allah hepimize yardım etsin

aynısı merak etme bende de var yalnız değilsinn hemde asırı bıkkınlık

88'li lolita olmaz

evlen :)

Sözün özü Ankara'yı sevmeye çalışmayın zaten yapamazsınız. Sadece alışmayı deneyin. Arada bir de ailenizi görmeye gidin ama bu arayı da uzatmayın. Böylelikle hayat daha kolay olacaktır. Hem siz hem aileniz daha mutlu olabilirsiniz böyle. İnsan kendini mutlu eden şeyleri yaptığında onun yorgunluğu, maliyeti vs. devede kulaktır.

boş vakitlerinin değerini bil, işin olunca hiçbirşeye vakit bulamayacaksın

Hocam zaten Ankara'yı Ankaralı olanlar ya da Ankara'da doğup büyüyenler dışında kimse sevmez. Ankara çok sinsi bir şehirdir. Bu şehirde geçirdiğin her an için lanet edersin ama gün gelir ayrılırsan bir hüzün çöker üzerine. Ankara sevilmez, Ankara'ya alışılır. Alıştığını da buradan ayrıldığında anlarsın.

Hayallerinin peşinden koş, bir gün mutlaka yorulacaklar.

27 yaşında gelir uzm. yrd. olup 28 yaşında vmy klasiği kazanıp vmy olan arkadalşım var sabredin

yaşadığınız şehir ankara ise sonuna kadar haklısınız. işsizken insan işe girince hersey güllük gülistanlık olacak zannediyor. ama işe girince de işsizken sabah 6 da yatıp 2 de kalktıgın gunleri mumla arıyorsun. her dönemin kendine göre iyi yanları var. onları görmek lazım. ankarada yasanılan dönem dısında tabi. ankaralı olmayıp ankara da yasamak zorunda olanlar olarak bize allah sabır versin...

Hadi bakalım... Doooğru ders başına...

25 yasındayım 2 senedir kpss cebelleniyorum halkbank sınavına girecem yasadıgım şehirden bıktım işssizim bazen bunalıcak gibi oluyorum sizler ne hissediyorsunuz

Eğer memleketin Ankara'ya yakınsa sık sık git. Aileni gör. Özlem iyidir, sevgi bağlarını arttırır ama fazlası da zarardır insanı aşırı derecede üzer. Eğer memlektin yakın değilse kendine bir araba edin. Kıy paraya en kötü 4-5 haftada bir git memleketine. Çünkü aylarca Ankara yorar insanı. Arada bir nefes almak iyidir. Al arabanı cuma akşamı çık pazar akşamı dön. Bu beni maddi manevi yorar diyorsan, o kadar da olsun her nimetin bir külfeti var. İşin ucunda aileni, memleketini, dostlarını görmek var. Bence buna değer...