''Bağdat'ta Ölüm Hallac-ı Mansur''

mevlana celaleddin rumi...

İlle dostun gülü öldürür beni

Yaşar Nuri Öztürk'ün "Hallac-ı Mansur ve Eseri" kitabı harika. tavsiye ederim

- Sözünden dön, tövbe et, özür dile?

- Tasavvuf nedir?

Cevap:

Her gün bin rekat namaz? Soru:

Öldürüldüğü gece talebelerinden İbrahim Hatekoğlu rüyasında Allah?a soruyor:

Darağacında?. Mansura soruluyor:

- Ya ileri derecesi?

Mahşeri bir gün? Herkes orada? Mansur getiriliyor ve hala aynı nida:

BU KİTAP GÜZEL BENCE TAM OLMASADA AZ Bİ FİKİR EDİNİLEBİLİR.

parcalanıp yakılan...:(((

Büyük bir sarsıntı. Hayret. Dehşet. İsyan ve itham:

Yukarıdaki alıntı bahsettiğiniz eserden Sn. kibele2121. Bence Hallac'ı merak eden herkes okumalı.

- Birbirimizin kadrini yine biz biliriz. Peki sizi zindandan kurtarayım mı?

Dünyanın taşları yağsa başıma

Zindan? Her yerde Mansur?u aradılar. Yok. Ertesi gece ne zindan ne Mansur. Üçüncü gece herşey yerli yerinde? Sordular ve Mansur cevapladı:

- Kendi sırrımı ona açtım, o, herkese gösterdi. Ben, ona bahşettim; o halkı kendi nefsine davet ETTİ...

Son sözleri:

Güzel kitaptı bencede herkes okusun.

- Nasıl olur?

- Mansur, Hak O?dur de, Hak benim deme.

- Taş atanlar, halden anlamazlarki attıkları taşlar bizi incitsin. Ama ya halden anlayanlar, değil taş gül atsalar dahi o gül incitir, inletir.

Mansur?un vasiyeti aklında:

Seni saran; ruhum, cildim, kanımdır

O gün asıldı ve bir gün sonra yakıldı.

Taşlar? Kan? Kanlar içindeki Mansur? Ses yok.. Tebessüm? O esnada bir dost taş yerine bir gül atar. Bir inilti? Bir inilti ki; yürekler titrer ve sorarlar:

Hallaç.

- Bundan böyle onunla kimse konuşmasın..

Göründü gözüme salibden nişan

- Ya sen kendini niçin kurtarmıyorsun?

Hallac-ı Mansur, Wolfgang Günter Lerch

Sorarlar:

Bir Hallac şiiri de benden gelsin:

Birliğimiz ontolojik değil epistemelojiktir..

Seven ben, o sevilen de benim

gövdemi görürler

Yine başka bir yerde de Allah?a yönelerek şöyle diyor; ?Seninle benim aramda İllahlık ve Rablik yoktur. Ey ben olan O, ve ben O?yum. Zamandanlık ve ezelilik bir yana, benim benliğim ve senin O?luğun arasında hiç bir fark yoktur.?

Ayrılır da iş pek rast gitmez, dönmek de dönemez bayağı gecikir. Darlanmasından dolayı biraz sitem ile Mansur?a:

Bir derviş yaklşır ve sorar:

- Hem?Hak benim? diyorsun, hem bu kadar namaz kılıyorsun, söyle namazı kimin için kılyorsun?

Ey! Duyur dostlara, çabuk haber ver!

- Hüseyin, senin işini halledeyim derken, kendi işimdende geri kaldım, müşterilere ne diyeceğim şimdi der?

" Eğer hallac benimle allah arasındaki ilşkiyi bilseydi beni taşlayarak öldürürdü "

insan ruhunu farkına varan

onun hakk olduğunu bilen

- ? Enelhak!? Hak benim!

Şu bedenden sana makam.

- Onu görmeye yol gerek, o da sizde yok.

Hallac-ı Mansur ; Enel Hak; ?Ben tanrıyım? sözünü şöyle açıklar; ? Halk?ta yer alan Hak unsuru dolayısıyla Hak, halk?la aynıdır. Bir başka yerde şöyle diyor; ? Ben Hakk?ım, zira ben hiç bir zaman Hakk?la hak olmaktan vaz geçmedim?

- İlk gece beni aradınız, bulamadınız, ondaydım? Ertesi gece ne ben vardım ne de zindan, O buradaydı? Ve her şeyin yeri yerinde olduğu gece, yerli yerine gelmesi gereken gece. Ta ki, O?nun kanunu korunsun, emri yerine gelsin.

Halife, iki defa iki büyük zatı gönderir:

Üzerinde epey kafa yordugum bir sözdü Hallaccın..

- Bugün ve yarın görürsün!

Ne yaparım ayrı düşersek. Söyle

ben başka yerdeyim'

- Allahım; bana senin için bu işkenceyi reva görenlerden rahmetini esirgeme! Senin aşkın uğruna bana bu işkenceyi yapan ve canımdan ayıran bu kullarını affet affet. Aşkın hürmetine affet?

- Küfür.

SELAM OLSUN HALLACA...

Deniz ortasında kaldım perişan

Candır Senden başkasına yer yo gönülde

Paralandı yelken. Çöktü sefine

Hüseyin Mansur? Bağdat? Mansur bir gün tanıdığı bir hallacın dükkanına uğrar. Mansur bir müddet sohbetten sonra, hallac arkadaşından rica da bulunur, arkadaşı kırmaz dükkanı ona emanet eder nasılsa kısa bir müddet içinde geri dönerim diye ayrılır?..

- Aşk nedir?

Bana bak, onu gör;hep ayni şeyiz!

? Ve dünyayı ayağa kaldıran malum sada:

-? Enelhak!? Hak benim!

- Allahım, ne sırdır ki, kulun Hüseyin Mansur?u bu hale getirdin?

O diye gördüğün benim bedenim

Mansur, gülümser, bunlar için mi üzülüyorsun der gibi parmağını henüz atılmamış pamuklara doğru uzatınca pamuklar tel tel olup bir tarafa, süprüntüsü, işe yaramazı bir tarafa ayrılır. Arkadaş hayret içinde kalır ve bunu kısa zamanda işitmeyen kalmaz. Ve Hallaç diye anılmaya başlar.

- Taş yağmuru altında inlemedin de bir güle karşı ne diye böyle inledin?

ve kilye arkadaşlara 2 yıl gecikmeli cevap:

- Biaz Allah?ın esiriyiz, kurtulmak istemeyiz.. Hakkın bize suçlaması vardır, bizi suçlandıran haktır, bize düşen cezamızı beklemektir.

- Sözü kim söylediyse, özürü de dilesin.

Hallac önce öldürülür, sonra başı bedeninden ayrılır sonra da yakılır ve külleri kimsenin bilmediği bir yere atılır. Bir kabri yoktur.

"aşkın abdestini, kanla alan hallaca" selam ve muhabbet olsun..

buna göre kıymet biçen

evet çanakkale geliboluda

Wolfgang Günter Lerch

Ne bahta var bana, ne de Medine

Hallac-ı Mansur denince akla?Enel Hak? sözü gelir. Tasavvuf?ta Hallac-ı Mansur bu sözü ile öne çıkmış bu nedenle de Sunni İslam ulamasının şimşeklerini üzerine çekmiş bir hayli düşman edinmiştir. Bu söz ayni zamanda Hallac?ın düşünce dünyasının esasını, kişiliğindeki hakim öğeyi ve tarihteki yerini belirlemektedir.

Zindanda? İdam fermanı? Halk akın akın ona koşmakta. Gene ölçüye sığmayan sözler.

Gün olur Mansur'u berdar ederler

Gece, küllerinin Dicle?ye döküldüğü günün gecesi? Bir derviş Dicle?ye ulaşmak için yürüyor?

Bir bedene girmişiz iki ruhuz biz

arkadaşlar bu hallacı mansur un kabri çanakkalede demi

tenin put olduğunu anlayıp ruha yönelen

Derviş acele acele yürüyor. Dizle kabarıyor kabarıyor.. Sular tam Bağdatı almak üzereyken, hırka sulara kavuşuyor?.

- Cesedimi yaktıktan sonra küllerim Dicle?ye dökülecek. Korkarım Dicle taşar, Bağdat?ı yutar. İstemem Bağdat?a bir şey olmasın? O gece hırkamı nehrin kenarına getir ve sulara at..

sonuçtada kafir diye suclanan

Elini kaldırır, parmak uçlarıyla işaret ettiği noktalarda kapılar, kapıların açıldığı yollarda da emin gizli yollar açılır, mahpusların ayaklarındaki zinzirler çözülür.

'bakanlar bana

- En aşağı derecesi bende gözüken bu hal.