Gerçi öğretmenliğin suyu çıktı iyice moral bozmak gibi olmasın ama. gerçekten büyük bir aşk duymuyorsan öğretmenliğe memurluk filan düşün bence. çünkü hiçbirşeyden mutlu olmayan, sorunlu berbat bir nesil geliyor ve öğretmenin hiç bir gücü yaptırımı yok. tatilinden başka hiçbir avantajı kalmadı. ben ilk fırsatta memurluğa geçmeyi düşünüyorum şahsen.

Sağlıcakla.

Öğretmenim öncelikle amaçladığınız hedefe en kısa sürede ulaşmanız temennisiyle. Öğrenci yıllarından yeni çıkmış sayılan biri olarak biri olarak bu konuda şunları söyleyebilirim ki öğrenci milleti çok farklı ve çok garip bir ortam. Zira size sonsuz saygı duyacak öğrencileriniz olacağı gibi tamamen engelinizi yüzünüze vuracak öğrencilerde olabilecektir. Öyleki yeri geliyor engelli olmayan öğretmenleri bile acımasızca eleştirebiliyorlar. Bu konuda size düşen görev bu konuyu kafanıza taktığınızı öğrencilerinize hissettirmemeniz. Forumda engelli öğretmenlerimiz mevcut mutlaka değerlendirmelerini paylaşacaktır.

Haklısınız ama çocukluk hayalim, vazgeçemiyorum. Bunun için didinip durdum yıllarca :)

Herkese merhaba.. Ben öğretmen adayıyım. Hayatım boyunca bunun için çalıştım, didindim, her şeyimi verdim. Tam bi zorlukla karşılaştığımda öğretmen olacağımı aklıma getirdim, sorunları böyle yenmeye çalıştım. Şu an üçüncü sınıfın ikinci dönemindeyim.. Hayatımda hiçbir zaman engelliyim diye öğretmenlikten korkmayı aklıma getirmedim. Ama şu aralar, sanırım vakit yaklaştığı için çok korkmaya başladım. Benim engelim fiziki ve yıllardır hayalini kurduğum öğrencilerin beni yadırgamasından çok korkuyorum. Zaten her zaman çevremdeki insanların kötü bakışlarına mahrum kaldım. Olacak tabi. İnsan farklı gördüğü şeye bakar, bundan erinmiyorum, alıştım. Fakat öğrencilerin bana bu şekilde bakacak olması beni çok korkutuyor. Forumda bazı hocalarımn olduğunu biliyorum. Onların ve sizlerin bu konuda bana akıl vermesine çok ihtiyacım var. Deli gibi bu konuyu takip edeceğim. Yardımlarınız için şimdiden teşekkür ederim, sağlıcakla.

Ayrı ayrı hepinize teşekkür ederim. Çok mantıklı konuşuyorsunuz gerçekten. Ben kabullendiğimi göstermek için ilk gün, girdiğim tüm sınıflarda engelim üzerine birkaç şey söylemek niyetindeyim. Ama ben henüz çok gencim, yaşım 21 ve muhtemelen 22 yaşımdayken ilk öğretmenlik deneyimim olacak ve henüz bunu kabullenebilmiş de değilim. Hala kendimden korkuyorum, sanırım önce bunu yenmem gerekiyor değil mi? Hepinize tekrar teşekkür ederim.

En baştan önyargılı olmayın. tam tersi de olabilir. engeliniz ne bilmiyorum ama öğrencilerimizin size daha çok sempati duymasını da sağlayabilir. siz öğrencilere kendinizi sevdirdiğiniz takdirde hiçbirşey engel olmayacaktır.

Öncelikle öz güvenini kendince sağlamlaştırmalısın kendine ne kadar güvenirsen bu yazdıklarının üstesinden gelirsin. karamsar olarak yada yapamam korkusuyla başlarsan bunu zaten öğrencilerine hissettirmiş olursun. onlarda bunun farkına varırlar. benim lisede iki tane engelli öğretmenim vardı iki side senin gibi fiziksel rahatsızlığı vardı ama inanırmısın normal bi öğretmenden yaklaşımları çok güzeldi derslerimiz gırgır, şamatayla geçerdi bigün olsun engeli üzerine ne öğretmenimiz konuştu ne biz yani ortada hiç sorun yoktu. ben çok şey öğrendim o iki öğretmenimden yüzlerininde sınıfa girerken o gülümseme asla eksik olmazdı. çantasını yada elindeki kitapları taşımak için sıraya girerdik bizim onlarla samimiyetimiz diğer öğretmenlerden çok farklıydı. biz engeli hep beraber kaldırdık sadece benim sınıfım için değil bütün okuldaki öğrencilerle aralarında güçlü bir bağ vardı bu öğretmenlerimizin yani kısacası ne verirsen onu alırsın arkadaşım bu konuda engelini unut zaten kabullendiysen bu durumu emin ol herkes de kabullenir. sen emin adımlarla yürü arkası kendince gelir bu konuda güven kendine sen onların öğretmenisin dışardaki insanlarla öğrencilerini karşılaştırma çünkü onlar seni yadırgamaz.