Ya HU dersin bu da geçer, vardır her şeyde bir hayır dersin yürürsünde ya bunu hak etmiyorum der kalırsın öylece...

Bil ki ben seni affetmeyeceğim!,,,,,,,,,, alıntı

Kırgınım?

Sarılmaya korktuğum sevgililerime?

unuttum sanarsın... bir söz sebep olur da, döker tüm eteğinde biriktirdiklerini yüreğin.

Af kendiliğinden zuhur eder.

Sevilmek senin neyine,

Olur ya;

affettim, dersin, o yükü nereye kadar çekeceğim ki zaten!?...

Bendeki bu acı durdukça,

ve yaranın adı konmuştur artık; dünya "fani" oldukça, fanide "baki"dir sol yanında...

alıntı

işte o birikenler dökülünce, anlarsın aslında hiç affetmediğini. ve affetmeyeceğini...

Sendeki o ihanet durdukça

Benliğime?

Yürekte ve akılda en ufak bir kırıntı kalmamışsa,

Mantığımla kalbimin arasında gidip gelen

bir yara kalır sol yanında, son yarında.

Unutulmazsın.

Arada bir hafızayı yokluyorsa,

Uzun söze ne hacet,

Affetmeyeceğim

Sonuçlandıramadığım sevgilerime,

Yüzde hafif bir gülümseme, hepsi bu...

Sen bana hangi gözle bakarsan bak

Affedilmezsin.

Zira artık, kırgınlıkta yoktur, kızgınlıkta...

Kırgınım çok kırgınım,

Yere göğe sığdıramadığımdan

Canımın yarısı olduğun için

herşey affedilmez, affedilemez ve affedilmemesi gerekir.