Taş kesilmişsin ki sana vefasız dediler. Tanımazmışsın beni. Adımı bile anmazmışsın. Güzellikten hiç anlamazmışsın. Mehtabı kucaklayan sen değil misin her defasında? Günün ilk ışıkları sana koşmadı mı her sabah? Nice surlarda masum bebekleri bekleyen sendin. Nice sütunlarda fısıltılı dualara fısıltını ekleyen sensin. Köprülerde kemerlerde yari yare kavuşturan senin metanetin değil mi? Çeşmelerden serin sulara yol veren senin serinliğin değil mi? Dereler boyu suların elinden tutup şarkılar söyleyen sen değil misin?

Sahiden taş mı kesildin? Oysa, sen sözlere efsun bağışlayan dudaksın. Nefesi boşluğun hapsinden kurtarırsın. Sana değdiği yerde dirilir sessizlik. Sana vuruldukça hece hece kanatlanır suskunluk; şiirlerin ufkuna yükselir söz, öykülerin kuytularında giyinir. Sen, dağı delen Ferhat?sın; söz ki dağı kar gibi eritir de Şirin yari sımsıcak kucaklar. Sen Aslı?ya Kerem?sin; ses ki çatlak dudaklardan sızan kevserdir. Sen Kerem?in Aslı?sın; söz ki tek bir hecesi bizi varlığın koynuna saklar; ?Ol!?sözü hatırına yokluk varlığa yüz bulur.

Eserlerinden bazıları. Arkadaşlar çok nitelikli bir yazar okumanızı tavsiye ederim

Başkalarının acıları seni acıtmıyorsa, sen, sen değilsin.

Bağrımda ağır ve soğuk bir suskunluk... / Taşıdığım sensin ey yar. / Söze sığdıramadığım. / Ve hiç susturamadığım. / Ne oldu kalbime? / Katılaştı, katılaştı. / Taştan da katılaştı. / Ağlarsa, taşlar ağlar. / Ben ağlayamadım; sen ağla... / Taş değil misin ey yar?

Bu dünyadaki fani ve boş sancılarla,

Günümüzün en büyük sorunlarından biri gıybet. Neden insanlar birbirinin yüzüne söylemediklerini arkasından ne kadar kolay söylüyorlar.. Ne kadar namert olmuşuz insan olarak, farkında değil/iz/ler..

Hergüne bir dua, Aşka adanmış öyküler, Ve aşk evliligin ellerinden tuttu,99 esma 99 dua.

Kırılmış kanatların sızısı yüreğine dokunmuyorsa,

aynı şekilde ben de kıl beni ey namaz ve akabinde bir kitabı daha vardı şimdi aklıma gelmedi ama bitiremedim başla bırak başla bırak kitaplar bir acayip oldu.. allahtan eşim okudu da kitaplar değerini buldu

Ey yar, susuşum sözümü esirgemekten değil. Sana değen sözleri çoktan yitirdim; dudağım avare, dilim perişan.

Aslında kendi taşını dikiyor değil mi insan? Her gün bir önceki günde bırakırız bedenimizi. Her yeni günün sabahında eskimiş bedenlerini yüklenir gibi insan. Sanki yakamızda çocukluk fotoğrafımızı taşır gibi yürürüz yeni zamanlara. Kendi cenazesini kaldırır gibidir insan. Baktığımız her yüzün ardında eskimiş yüzler saklıdır. Şimdiki bedenimiz daha öncekilerin başını bekleyen konuşkan bir taştır. Ölmüş yanlarımızı hatırlatır. Bir taş gibi ağırlaşır gözlerimizin karası. Var-yok arası bir titreyişe dönüşür nefesimiz. İki nefes ortasında dikilir taşımız. Taştan taşa koşar bakışımız. Hatıralarda saklı, solgun fotoğraflara nakışlı yüzler üzerine uzanır gölgesi.

kıl beni ey namaz..

Bütün odaları terk edeceğin, tüm şehirleri arkada bırakacağın, cümle kıyılardan çekileceğin, bakışların hepsinden vazgeçeceğin, heva ve heveslerini yüzüstü bırakacağın bir adresin var mı?

sen, sen değilsin.

"Kıl beni ey namaz" başlayıpta bir türlü bitiremediğim kitabı Senai Demirci'nin..

Ey sevgili, herkalbin kalbindeki Sevgili,

doğru kıl..

Gıybet kaçağı olan her türlü iletişim delik balona üflemeye benzer. Boş yere nefes tüketiriz. Sonunda arkamızdan konuşulmayacağından emin olmadığımız her türlü yüz yüze konuşma, şişirir şişirmez bir iğne dokunuşuyla patlatılacak balona üflemeye benzer. Nefes tüketmeye değmez!

insanlığını gırtlağında boğmuşsun; sen, sen değilsin.

insan kıl beni..

Taşın sözü yok mudur ey yar? Taş dediğin konuşur. Zamanın dudağıdır. Çatlaklarından acılar sızar; kuytularında çocuk gülüşleri gibi neşeler saklar. Taş dediğin susar. Zamanın dilidir; bir bakışında nice gürültüyü susturur; anlamsız telaşları dağıtır, hoyrat koşturmaları durdurur. Kadim zamanlar içinden sızıp gelen bir kan gibidir taş; nabzımızı doldurur.

Susuzlara su yetiştirmek için terlemiyorsan,

Sen değilsin; taş benim ey yar. Kendimi taşımaya mecalim yok. Kendime söyleyecek sözüm yok. Kabrimden kalbine taşınıyorum ey yar. Suskunluğum taş olmaklığımdan. Sözsüzlüğüm sözümü taşa devrettiğim için.

köşe yazıları ve kitapları çok güzel. bunun yanında birde kanal a'da yayınlanan kahve bahane programı var. keyifli hoş bir program. tavsiye ederim.

Başkalarının ihtiyaçları rahatını bozmuyorsa,

sen senden bekleneni vermiyorsun, sen, sen değilsin.

Senai demircinin kıl beni ey namaz adlı kitabını okudum çok hoştu namazı sevdiren hoş bir anlatımı var. okumanızı tavsiye ederim.

içinin merhamet denizi kurumuş; sen, sen değilsin.

Açlara ayıracak lokman yoksa sofranda,

Taş zamanla eskimez mi? Sen zamansın, ey yar, gelir ve gidersin. Saatlerin kadranında uslu uslu gezinirsin amma saçlarımı değil sadece kemiklerimi dağıtırsın. Usulca sokulursun odama; ?tik-tak?, sadece?tik-tak?, eşyalarımı değil sadece beni de benden çalarsın; elbisemi değil sadece tenimi de soyarsın. sevdiğimle arama ayrılıklar koyansın. Sen çoğaldıkça ben azaldım; seni tükettim derken ben tükendim. Sen zamansın, ey yar, pek kıskançsın.

Bu zayıf insan kalplerimizin ezilmesine izin verme.

Aklım ermiyor ki, sustuğumu bileyim. Kalbim ayılmıyor ki sana hitap edeyim. Kelimelerin sıcağı kaçmış, hece hece küllenmişler; sükut lehçesinde aç susuz bir mülteciyim şimdi. Seni taşa benzettiler. Öyle dilsiz, öyle hayatsız, öyle duygusuz diye. Değirmende konuşan taş değil midir peki? Acıyı öğütüp ekmek eyleyen senin dönüşün değil mi? Sen değil misin kabrimi bekleyen sadık yar? Dillerin sustuğu yerde sen değil miydin ısrarla adını söyleyen unutulanların? Sen değil misin nice dertlinin derdini hiç itirazsız dinleyen?

"Başkaları seni var olduğun için sever, Allah seni sevdiği için var eder."

senai demirci hayranıyım

Dr. Senai DEMİRCİ

?Söz Yangını? da güzel bir kitap. Okurken ön sayfadaki söz dikkatimi çekmişti. Kitabı ithaf ettiği kişi için çok hoş ve anlamlı bir cümle kullanmış: ?sözünü özüne eşit bildiğim...? diye. Sözünü özüne eşit bilmek... Şimdilerde insanlar sevdiklerinin sözünü özü gibi bilebiliyor mu? Ya da sözünden, dilinden emin olduğumuz kaç kişi kaldı ;bu gıybet yapmaz, bu yalan söylemez diye.. Neden sözümüz özümüze eşit bilinmez?

Senai Demirci'nin 'Kıl Beni Ey Namaz' adlı kitabı çok anlamlı. Ezandaki sözler üzerinde de durulmuş. Ayrıca kapak resmi ve içindeki çizimler, anlatılanlarla son derece uyumlu.

Tokken SEN, SEN değilsin.

Senai Demirci