Kimde oldugu bilinmezdi eskiden. Eskiden dersem, cok eski degil. On-onbes sene öncesi yani. Şimdilerde ise, iman sahipleri kendilerindeki imani nasil gostereceklerini sasirir oldu

1. Allah ve rasulünü her şeyden çok sevmek. 2.

Allah iman gibi bir nimeti bize bahşetmişse bunun bedelinide bizden ister. onun için ara ara durup imanın temel kaynağı olan Kur, an karşısında bu kitabı bize öğreten kerim elçi Muhammet karşısında imanlarımızı yeniden gözden geçirmemiz lazım varsa eksikleklerimiz yeniden tamamlamak gerekir. İşte bu gözle Allah rasulünün o kutlu sözlerinin önüne geçtiğimiz zaman Efendimiz bize imanın ötesinden bir şeyden bahseder. İmanın ötesindededemi bir şey var? demekki varmış;ve bunuda bize öğreten imanın öğretmeni olan h. z mumahmmet dir. Nedir imanın ötesinde olna bir şey? İman etmek ötesinde olan şey ise imanın tadına varmaktır. Allah rasulu bizi imanın tadına vardırmak için bazı uyarılarda bulunuyor. Nasıl bir fark var iman etmekle imanın tadına varkmak arasında?İman eden Allaha kul olur onun söylemiş olduğu emir ve yasaklakları tekellüf boyutundan değerlendirir. Açıkca itiraf etmesede yük olarak görür bazıları;kılayımda namaz aradan çıksın mantığıyla yaklaşır. Hac böyle Zekat böyle Emribil maruf böyle olur imanın tadına varan bir Müslüman bu nu yapmamalıdır baştan savma ibadette bulunmamalıdır.;Ama imanın tadına varan Allaha kul olmanın ötesinde birde Allaha Halil ve Habib olur. Onun için Namaz günün beş ayrı vaktinde kılınması icap eden bir ibadetin ötesinde sevgililer sevgilisiyle buluşmanın imkanı olur. Allah rasulu derki kimde şu ÜÇ şey varsa o kişi imanın tadına varmış olur:Bunun anlamı şudur bu üç şey kimde varsa imanın tadı vardır yoksa imanın tadı yoktur.

Sevdiğinin yalnız ALLAH için sevmek.3. Allahın yasakladığı her şeyden kaçınmak ve nefret etmketir. Allah için sevdiklerini söyleyenler gece karanlığında başımızı iki avcumuza alıp gerçekten bizi bir araya getiren sadece ve sadece ALLAH mıdır deyip sorguluyormuyuz. Rasullahı sevmek boynumuzun borcudur onu sevmek imnımızın gereğidir. onu sevmek Allahın bizden istediği temel bir yüklülüktür. Belkide varlığımızın bir zorunluluğudur. O nu sevmek dediğimiz zaman onu nasıl sevmek gerektiğinide sorgulamamız gerekiyor. İşte onu nasıl sevmek sorusuna verilecek cavap:Elbette onu sahabe gibi sevmek olmalıdır. Muhterem Müslümanlar Muhammet a. s Müminlere kendi öz nefislerinden daha efdal ve daha önceliklidir. Öz cancımızdan daha evladır. Allah rasulüyle sahabe arasındaki sevgi tarifi ya da anlatması mümkün olmayan bir sevgidir. o sevgi tek cümleyle özetlemek gerekirse ölümüne sevda diyoruz. sahabe ALLAH rasulüne ölümüne seviyordu. Bakınız h. z Ebubekir ve efendimizn dostluğuna sevgisine onların sevgisi anlatmakla bitmez ama bir hatıralarını anlatayım. H. Z ebu Bekir ve efendimiz hicret günü sevirden inerek medineye doğru o kutlu kafile yola çıkmışlar. h. z Ebubekir efendimizn etrafında dört dönüyordu. Bir sağına bir soluna geçiyordu efendimiz merak ederek ya Ebubekir yanımda yürümek varken neden etrafımda dört dönüyorsun. Ey Allahın rasulu düşman sağında saldırırsa deyip sağa solunda saldırırsa deyip sola geçiyorum dedi. Efendimiz ya ebubekir beni çok mu seviyorsun evet ya rasulallah canından ve malındandamı çok seviyorsun evet ya rasulallah dedi. Şimdi sen benim yolumda ölebilirmisin evet ya rasulallah dedi. efendimiz neden peki dedi h. z ebubekir:Ey Allahın rasulü ben ölürsem benim için sadece ebukuayfe beni anar;amma sen ölürsen bu din ağlar! ümmet ağlar! Kıyamate kadar gelecek olan İslam ailesi ağlar dedi. işte kendini Allah yolunda feda etmek rasullah yolunda feda etmek bunu söylemek ve hayatıyla bunu ispet etmekdir işte efendimizi sahbe böyle seviyordu.

Muhterem Hocalarım öyle bir kerim rabbe sahibizki rabbimizin nimetlerini saymakla ve yazmakla bitiremeyiz. Eyer ki yazacak olursak en başa İMANI yazmamız gerekir. Elhamdulilleh rabbimiz bu imanı bize bahşetti lutfetti. Beş vakit ezanı muhamediyenin yankılandığı bir coğrafyada gözümüzü açtık. Bu bir nimet değimli?ALLAH deyince peygamber deyince Kur, an deyince yürekleri ürperen bir devirde yaşıyoruz. Emin olunki bunlardan mahrum olanlarda var. Rabbimize binlerce hamdu senalar olsunki biz bu mahrumiyetten en azından mahrum değiliz;Ama şunuda unutmamamız gerekirki her nimet külfetiyle birlikte gelir bu nimetinde bir külfeti vardır.

DOSTLAR sahebe hesabını yapmadığı bir sözü söylemezdi hesabını yapar düşünür taşınır öyle söylerdi. Bakınız Abdurrahman bin af anlatıyor:Bedrin tam ortalarında 15/16 yaşlaırnda iki delikanlı duruyor ve büyük olanı bana yaklaşarak:Amca bana Ebu Cehili gösterirmisin. Abdurrahman bin af çok merak ederek sordum der ne yapacaksın ebu cehili ve derki buraya gelmeden önce söz verdik Rabbimize. Eyer Allah rasulu bizi bedir ordusuna alırsa Allah rasulunun düşmanı olan ve ümmetin firavunu olan! Ebu cehili yere serip! Allah ve rasulunu memnun edeceğiz derler. Abdurrahman bin af hayran kalmıştı onlardaki bu imana bu aşka;İmanın tadı demiştikya muhterem Müslümanlar Allah ve rasulunu sevmek Allah ve rasulunun nefret ettiği şeylerden nefret etmektir. işte o delikanlılar öyle bağlıydılar Allah ve rasulune. Ve savaşın ilerleyen bölümlerinde işte gençler sordunuz adam atının üzerinde kırmızı sarıklı savaşan şu kişidir der abdurrahman bin af.. O iki genç küheylanlar gibi Ebu cehili kılıçlarla yere serdiler ve Allah rasulunun yanına gelerek ya rasulallah biz ümmetinin firavununu devirdik dediler. Efedndimiz gençlerin bu şevkinden menun olmuştu. Mühterem Kardeşlerim: işte böyle imanlı işte böyle Allah ve rasulune bağlı imanın tadına eren bir sahabe vardı. Rabbim bizimde imanımızı sağlam kılarak imanın tadına verenlerden eylesin İNŞALLAH.