onlara sert davranırken azarlarken yada ciddi durupta konuşmaya başlayınca vicdanen rahatsızım ama yapmam gerektiğini biliyorum ama kalbim sonra yatınca acıyor :(

Ne yazık ki ağlanacak halimize gülüyoruz. Az hemşire çok iş. Ha birde mükemmellik ister üstlerimiz. Ayak bakımı el yüz bakımı vs. yaptın mı derler. Formları doldurdun mu her hasta için. Çoğu yapılmasa bile dolar o formlar. Yalana sevk ederler. Elinde genç hasta ölür üzülemezsin bile. Gider elma yersin:(

gülüyorum

hırçın ağresif ve realist ve acımasız bakış açısı geliştiriyorum ve duygularım bulanık oluyor :(

bu gün sabah ogun bakımdayım hastaları gezdim bilgilerini not aldım ve bir kaçına selam verdim birine günaydın geçmiş olsun dedim.

tşk ederim ama bende var bir sorun ama neee

BENİM PİSKOLOJIM:? PİSKOLOJIM VARMI BİLMİYORUM :)

:( keşkee ben 2003 ten beri alışamadım :(

Emekli olduğumda anılarımı yazmak istiyorum.

ne kadar piskolojıkım değil mi?

artık normal geliyor herşey

hatta doktorlarımı gitmekle tehdit ediyorum onlarda beni öldürmekle :D bu şekilde :)

sağlıklı yaşam sözlerinde çok haklısın ama ben kendimi kanıtlayana kadar 2 yıldan fazla zamanıma mal oldu şimdi kendimi kanıtladım kalitem ortada bunu başhekimyardımcısından personelinden klinik şeflere kadar.

ben hep öyle düşünürüm..

sonra elini yıka elmayı al elma yee ve devam de :(

HUZUR BEN ALIŞAMADIM yıpranıyorum inanki sermayem olsa saglıgı bırakacagım ruhum hep rahatsız ve kendimi kötü hissettiriyor yaaa yemek yerken bile aklıma geliyor.

yada şöyle düşün senin mesleğin çok özel..

ortam çok karışmış acilden yogun bakıma hasta gelmiş cvp kateter takılmış vucudu kan bu arada ölen arada bir hasta daha geldi personel bayan herkes toplanmış.

çok haklısın huzur ben hiç bu bakış açısını düşünmedim :D

insanın en değerli şeyi olan sağlığı için allah beni vesile yapmış, birde bunun üzerine para alıyorum, birde saygı görüyorum diye düşünürüm..

ben alıştım

arkadaşım dediğin gibiyiz de buraya bazen oluyor ha bogazımıza takılan kısımları yansıtıyoruz sonuçta insanız sonuçta duygularımız var arkadaşım :( bu aralar ben çok etkileniyorum (

bir robot gibi çalıştığımızdan psikoloji diye birşey söz konusu olamıyor. Ama yine de ne üstlerini nede hastaları memnun edemiyorsunuz. Bir teşekkür dahi çok görülüyor. Gerçekten ağlanacak halimize gülüyoruz. Seni kimse insan yerine koymuyor. Sanki bu dünyaya sadece çalışmak için gelmişsin. Senin hiçbir ihtiyacın isteğin olamazmış gibi. Allah yar ve yardımcımız olsun.

bu hafta serviste ex verdik ve ailesi hastasının ölmesini istiyordu

başta herşey zor olsada zamanla alışırlar..

diğer hasta 2 defa evlenmiş ve eşleride ölmüş ve 5 çocukla kalmış yaşlı anası çocuklarına bakıyormuş ve o hastanın bacagı kangren olmuş kesecekler :( yaa kim bakacak onlara kim yardım edecek dayanamıyorum bu acı bile yakıyor beni :(

üzülüyorum :( helede devlet memuru olmayınca dahada eziliyorsunuz helede taşöröncüyseniz :(

ama hala ezildiğimiz çok ve işlerine geldiği gibi yapmazsak eğer varya topa koyarlar :(

Nasıl bir psikolojiyse bu da..

ben "gülüyorum"

ama böyle hem kendine hem hastalara zarar verirsin...

ışılay bence yaz

sözlerinde çok haklısın katılıyorum vicdana yenildikçe kaybetmeye mahkumuz ama bazen elden gidiyor ama evde yada yemekte yada olmadık anda aklıma geliyor bazı hastalarla istemesemde bir bağ oluşuyor adı olmayan bir bağğğ ve üzülüyorum bazen evde hıckırıklara boğuluyorum :(

ne kadar çelişkili bir durum. sağlık personelinin ortamdan etkilenmeden işini yapması gereklidir. bunu yapabilmek için "duyguyu" bir kenara koyarsınız, duygusuz denir. duygulu davranırsınız, göz yaşı dökersiniz "acemi","şapşal", "sulu göz" ne diyecekleri belli olmaz. boşverin kimin ne diyeceğini. kendinizi kolayın. mesala ameliyatlarda olduğu gibi. müzik olmasa elinizin altında bir insan olduunu düşünerek ve o kanı görerek nasıl çalışabilirsiniz. o zaman müziği açın ama hareketli olsun. "ver coşkuyuuuuu". "kızım elma var mı elma". varsın sıyırmış desinler. gerçekten sıyırmaktan iyidir.

yada aileye haber verirsin ex yakın larının yüzüne bakmak yada ababnızın anneyin ihtiyacı var dersin ki ölüm raporunu yazıyorsun :( sonra işler biter ex kaldırılır temizlenir müzik açılır...

karış ortam baktım rsonel ölüyü kefenliyor kimse yok yardım et dedi eldivenleri giy ölüye dua oku bir yandan bir yandan da onu kefenle tut cevir düzelt bağla

Sizin PİSKOLOJINIZ NASIL :(

Doğum salonun da çalışıyoruz karşımızda 5-6 kadın doğum yapmaya çalışıyor sancı içine yaz günü biz de tam karşılarında deskte karpuz yiyoruz. Başka yer yok hemşire odası yok ne yazık ki:(

gülü-yorum

20 yılı geride bıraktım. hala ilk günkü idealist fikirlerimle çalışıyorum. bir insanın sahip olması gerektiği kadar vicdan ve merhamet sahibiyim. ama birde hayatın gerçekleri var. mesala pansuman yaparken hastaya hiç acımam. çünkü biliyorum ki hastaya acırsam, canı yanmasın diye yumuşak davranırsam gereğince pansuman yapamıyacğım. o halde görevimi yaparken duyularımı ve duygularımı kapatmam gerek diyorum ve öyle başlıyorum işime. bu biraz tiyatro gibi. tiyatrocular moralleri ne kadar bozuk olursa olsun sahneye çıkabiliyorlarsa, biz de öyle çıkmalıyız sahneye. onlardan farklı yapmamız gereken bir şey daha var ki işte o zor geliyor bize. o da sahnede yaşanan olumsuzlukları sahnede bırakıp kulise taşımamak. bunu başarabildiğiniz zaman profesyonel olursunuz. başka türlüsü yalnızca dikkat çekmek için yapılan amatörce bir figüranlık olarak görülür. siz diplomalı profesyonellersiniz. bu düsturu asla unutmayın. bi de öyle doktor-moktor takmayın kafanıza. haklıysanız o size bağırdığında saygısızlığı elden bırakmadan sizde ona çıkışın ve gelsin o özür dilesin sizden. haklı olun, haklı kalın ve tavrınız kesin olsun. yolunuz da açık!

servise gittim geldğimde ex olmuş ares olmuş ölmüş :(

arkadaşalr anlattı bırakın hemş. hanım ölsün demişler ve adam ertesi gün öldü ve aileden tek ses yok sanki kurtuluş gibi cenazeyi alıp gittiler ne üzüntü ne bişey suratlar bile oldugu gibi sadece gömelimde bitsin herşey diyor gibiydi.

bir süreliğine uzaklaş...