Kendime tahammül edemiyorum...

1. Nesnenin, güçlü, zorlayıcı dış etkenlere karşı koyabilmesi, dayanması.

İnsanın tahammül sınırı nedir acaba? Dilini, dinini, düşüncesini yargılamaya kalkmak kime verilmiş bir hak? Kendinden olmayana, ötekileştirilene; kendi gibi düşünmeyene ve hareket etmeyene nedir bu tavır? Kapalı kapılar ardında incir çekirdeğini doldurmayacak durumlar için bu kadar kin gütmenin alemi ne?

İt ürür kervan yürür derler...

ülkü bacım doğrudur biziz, it ürür kervan yürür sözünüde bir önceki yoruma binaen yaptım, anlayan zaten anladı...

Gibi bir düşünce uygun olur mu?...

Alışılabilir, kabul edilebilir bir şey midir? demişsiniz...

Bu cümlenin açıklanmaya ihtiyacı var...

Günümüzde hakim olan öğretiye göre hareket edersek tahammül sınırımız gittikçe daralacaktır aslında. Bırakın bizden farklı olanı, bizden olana bile tahammül edemeyeceğiz bu gidişle. Bireyselcilik derken birlik olmayı, başkasını da görmeyi, onu olduğu gibi kabul etmeyi unutacağız neredeyse. Halbuki dün bir zatın sözünü dinlemiştim: Onur, haysiyet gibi kavramların altına gizlenen bir benlik, ego olabilir ve biz iyi şeyler yaptığımızı zannederek aslında kötülüğün içinde olabiliriz.

dede ali 2"

Farklılıkları görme tahammülü göstermek zor olmasa gerek. Farklıyı?farklı? kabul edip aynılıktan kurtulmak varken, aynı tempoda aynı nakaratı tutturmanın faydası ne?

tahammül

Ne kadar tahammülümüz var?

Arapça

?Genç, tasavvurunun, tahammülünün fevkindeki bu hallere karşı daima isyan ederdi.? -A. H. Müftüoğlu

Herkes gidiyor bak kendi yoluna...

Yalnız bu yazdıklarıma istinaden birde tahammülün sınırı olmalı diye düşünüyorum. Herşeye tahammül etmekte, bazı değerlerimizden ödün vermek anlamına gelir. Bu yüzden kırmızı çizgilerimizi çiğnemeden tahammül etme olayında, biraz kendimizi sınamalıyız..

Değil ki bir başka ademoğluna...

tahammül edemiyorum işte. aldıkları nefese bile

Tahammül güzel şey. Herkes istediğini söylesin. Yediğim son darbeden ölmediysem tahammül sayesindedir.

18.03.2012

Kavramın tanımını da görelim.

Tahammül et tahammül et nereye kadar her şeyin bir sonu olduğu gibi tahammülün de sonu var...

"Alışılabilir, tahammül edilebilir bir şey midir?" dedim evet sayın dede ali 2.

"İt ürür kervan yürür derler...

Bu sorulara verilecek cevaplar olduğu sürece, tahammülden bahsetmek keyif verecektir sanırım.

Mesela, bu hayat çok zor kardeşim bir sürü sıkıntı var, ne yapalım tahammül edeceğiz...

Anlayalım,

"Ne kadar tahammülümüz var?"

sayın İDAL, örneklerinizden birkaçı şöyle 'bizden daha başarılı olanlara tahammül, bizden daha hızlı öğrenenlere tahammül' bu örnekler tahammüllük haller değildir, kıskançlık vardır burda, hasetlik vardır...

diğer örneklerde öyle, bu örnekleri tahammül etme kapsamına nasıl sokabiliriz. İsterseniz her örneği ayrı ayrı muhasebe edelim, bu örneklerden tahammül çıkmaz...

Adı üstünde sınırı olan bir şey. Son nokta belki tahammülsüzlük. Aşılabilir bir durum mudur?

ve ardından birçok örnek vermişsiniz, bu örneklerden çoğu tahammül ile alakalı değil...

asıl sasırtıcı olan tahammul sınırlarını gecme rahatlıgı gosteren cogunlugun karsı tarafın kendısıne gosterdıgı tahammulu dahı yetersız bulup hosgoru beklemesı?

Ben yerimden kalkıp gidemiyorum...

Tahammülsüzlük had safhada genelde. Bizim gibi düşünmeyen ya da yaşamayan insanları istemiyoruz çevremizde. Bir şekilde onları yok edelim düşüncesi var çoğumuzda. Tahammül edemediğimiz kişilerin ya da olayların merkezine kendimizi koymuyoruz genelde. Sadece ben odaklı bir yaşamımız var. Bu yüzden diğer insanlar gözümüzde farklı bir yere sahip oluyor..

Bizden farklı düşünenlere, hoşlanmadıklarımıza, aynı frekansta olmadıklarımıza, hayat tarzlarını beğenmediklerimize, bizden daha başarılı olanlara, bizden daha hızlı öğrenenlere, bizden yavaşlara, bizden güzellere, iyilere, kötülere...

pek kaldığı söylenemez artık. kişisel durumlarda sabrımın tahammül noktamın sınırı sonsuz. ama şu "polisler karakollardan çıkmasın" demeçleri verip de, güzel ülkemin güzel şehrini yakıp yıkan, sonra da "nerede bu devlet" diye ağlayanlar yok mu?

hayata anlam yukleyen nıcelerı farklı yorumları algılama gucluklerınden olsa gerek baskalarını anlayabılme yetılerını yıtırıverme derecesıne geldıklerınden, anlasılması guclesene tahammul gostermekte de yetersız kalıyorlar...

Alışılabilir, kabul edilebilir bir şey midir?

Ama yargılamayalım

kervan?

?Hikayelerini bilmediklerimizdir en çok düşman olduklarımız? der Zizek. Anlamadan, dinlemeden, tahammül göstermeden ne de kolay düşman kesiliriz. Anlamaya çalışmaktan çok, suyun öteki yakasını görmeden yargılamakta kolayına gelir çoğumuzun.

Sınırlarımızı hak ettiği/edildiği şekilde genişletelim ve;

Bir de elbette herkesin kırmızı çizgileri vardır. Ama bunlar şahsi olmaktan ziyade farklı mahiyette olmalı, mesela din, vicdan, hak, adalet, özgürlük, vs. için çizilmelidir. O zaman tahammül göstermeye bile gerek kalmaz belki de...

hosgoru, tahammul, tahammulsuzluk hayatın gerceklerı? dıger tum gercekler gıbı asıl amaclarına uygun yerde kullanılmadıklarında cırkın duruyorlar?

dedeali bizim dedeali mi diye düşünüyorum...

Dinleyelim,

Fikri farklılıkların olduğu, hoşlanmadığınız kişilerle aynı ortamı paylaşma zorunluluğu, ya da hayat tarzı, yaşama biçiminin size hiç uymadığı kişilerle aynı ortamı paylaşabilir olmak biraz da tahammül etmektir. Bu farklılıklara alışmak, kabul etmek bireyin iç dünyasında karmaşaya yol açabilmekte. Bu sebepledir örneklerin ve öncesinde alışabilmek, kabul edebilmek tahammül/tahammülsüzlükle ama yakın ama uzak ilgisi vardır. Değilse sizin için geçerli örnekler neler olabilir?

2. İnsanın kötü, güç durumlara karşı koyabilme gücü, kaldırma, katlanma: