Kaçtım senden uzaklara, hem de çok uzaklara

Sözüm olsun, bol vakitte yazacağım.

Fark edemedim senin varlığının büyüklüğünü

Belki diyorum simit alıyordur

... Ömer Hayyam...

Kaderim kadar acı çayımı yudumluyarak

Bütün caddeler.

Sonunda dünyayı bırakıp gittiler

Sonunda yok olacak sen değil misin?

Ve kahrederim sensizliğe

Çıkıp dağlar başına seyretseniz engini

Ben senin değerini bilemedim canım.

Yolunu gözlüyorum.

Hatırlarım naylon kafeyi

Ve sen yoksun yanımda

Her şeyde sanat üstü bir sanat görürsünüz

Can evimin nazlı gülü

Hiçbir kalem çizemez biçimini, rengini

Uyandığımda...

Bu ızdırabı çekmek

Yıktıklarım oldu

Tekkede manastırda eremezsin.

Umarsızca haykırıyorum.

Öğrenemedim seninle

Niceleri geldi neler istediler

noktalı yere ne gelcek

Mırıldanıyorum semaya

Sevgiyle yoğurulmamışsa yüreğin,

Sen diyorum her sabah

Belki belki gelir diyorum.

Bana seni hatırlatıyor.

Aşkı-vecdi anlatan hüsnühat görürsünüz.

Seni hatırtlatan kelimeleri

Hatırlarım Ulu Cami?yi, Ramizleri

Artık yağmurlar ıslatır oldu bedenimi

Soruyorum simitçi amcaya;

YAĞMURLAR ISLATIR OLDU BEDENİMİ

bir gemi kalkar bu limandan

Yüzüne bakıp bakıp da doyamadığımsın...

Hatta köşedeki simitci

Saklanmadan, saklamadan yaşamayı

Üşürüm bu koca şehirde

Yine kahrediyorum hayata

Canım ne olur duy sesimi

Bilemedim yağmurların beni senle ıslatmadığını,

Bu da benden.

Almaya devam edelim mi?

tüm yollar bekleyişlere çıkıyorsa sabahı uzak gecelerin sürecek demektir...

Ağlarım hatıra geldikçe gülüştüklerimiz...

Sana sellerce koştum,

Bir kez gerçekten sevdinmi bu dünyada,

Ama ne çare başaramıyorum.

Tut ki, Nuh kadar yaşadın zor bela

rahatlatmıyor kağıt kalem; hüzünle dolup taşıyorken sinem...

Çıkartmak istiyorum

Ellerim üşür sensizlik krizlerinde

Ben haykırıyorum artık feleğe

kırılgan susuşlardan sonra ağır bir şangırtı koparır sessizlik... paylaşımlar yarımsa aradaki bağ kopmuştur artık..

Yeşerdikçe sararmak.. Hayat bu..

Yok diyor asık suratıyla.

artık gitme zamanı geldiyse...

Sen benim iki gözüm,

Artık zor geliyor hergün

İkimiz için...

Sen hiç gitmeyecek gibisin değil mi?

O gidenlerde hep senin gibiydiler

BELKİ

Umursamadım.

Bir şiir caddelerle ve lağımlarla, azizelerle, kahramanlarla, dilencilerle, delilerle dolu bir şehir gibidir.

Hatta geçen trenler.

Ve isyan olur haykırırım şehre

Ama ne çare artık sensizim

Bir güneş daha doğdu sensiz diyerek

Cennetin, Cehennemin üstündesin.

Bu dünya kimseye kalmaz bilesin

Aşkının yüzüme çizdiği resmi, kollarında uyandığımda görmeni isterdim...

Er geç kuyusunu kazar herkesin

Lügatimi alıyorum elime