Yusuf?dur olan fütade-i çah

Çünkü gül yüzler bakışı aşka dönüştürür

Aşk gül yüzünde güzelle buluşur

İlk bakışma sonsuz beklemelerin durulduğu bir göl olur

Teşekkürler Hocam ilave ettikleriniz için. Hüsn ü Aşk alegorik bir eserdir. Bir aşk hikayesi olarak gözükür ama, Molla Cünun, Sühan, Hüsn, aşk, mekteb-i edep, ben-i muhabbet kabilesi, yoldaki engeller tasavvufi simgelerdir.

İskender Pala

İlk tanışma ve son ayrılıktır

Güzellik gül yaprağında beklemiştir aşkı

Aşk, maşuk, aşık... Sonsuza kadar var olacak...

Ey kendini bende add-eden şah

bu kuş yanıp küllerinden yeniden doğarmış

Gül yüzü buluşma yeridir,

aşk da böyle birşey sanırım

Trky kardeş, sessiz gmiyi bu sayfada göremedim. Ne oldu hasta mısın?

neranka arkadaşım. Hüsn ü Aşk hakkında anlattıkların doğru ama ben de bu anlattıklarına nacizane bir şey eklemek istiyorum.

Esse de bad-ı saba getirmiyor kokunu,

Hiçbir aşık unutmaz dildeki maşukunu,

estağfurulah hocam ben henüz öğretmen adayıyım. haddim olmadan belki de bir şeyler yazdım. bu da eski edebiyata özellikle de şeyh galip'e olan ilgimden kaynaklanıyor. siz de alaka gösterdiğiniz için teşekkür ederim.

Galip Dede'nin Hüsn Aşk 'ı ilk bakışta Fuzuli'nin Leyla vü Mecnun'una benzer. Ama aradaki fark Leyla vü Mecnun ve diğer mesneviler 3 bölümden oluşurken, Hüsn ü Aşk 4 bölümden oluşur. Önceleri Hüsn yani Tanrının Aşka olan aşkı mevcutken daha sonra Aşk Sühan tarafından uyarılır rol değişimi yaşanır ve kulun, yani Aşkın Hüsn'e olan aşkı ve ona ulaşmak için çektiği sıkıntılar, mücadeleler anlatılır.

Aşık ve maşuk tanışmaktan öte geçerler,

Ü. Zeki

''Aşk, uyumadan önceki son şey, uyandığı zamanki ilk şeydir.''

Aşkın tadı acıdır, acısı bal... rengi leyl... kokusu hasret... Vuslat eremedikçe güzeldir belki...

Ya onların aşk uğruna yaşadıklarını bilir miyiz? Yani pervanenin mum ışığıyla yaşadığı aşkın hikayesini?

sağolasın...

garib tavşan dağı sevmiş,

Azap kelimesi azp kelimesinden türüyor. Azp lezzet demek. Azabın ne olduğunu buna göre ölçün ve düşünün. İşte kanadının ucunu bir defa yaktığı zaman pervane ilk azabı duyar; fakat öyle bir lezzettir ki o azap? Bu azap ve ondan alınan lezzet, insanı yavaş yavaş nefsinden sıyırıp vuslatı mümkün kılar. Bu sefer daha büyük bir cesaretle kendini ateşe atarcasına gider ışığı kucaklar.

Ne demek, paylaşmak çok hoşuma gitti, teşekkür ederim.

Geceleri balkonda ışığın etrafını alan pervane böceklerini fark etmiş miydik hiç?

Ben ise bu vakti eyleyip yad

Sandın beni görmeyip uyanık

Düşünün bütün sevda masalları hüzünlüdür... İçimizi yakar, ama çoğumuz o masalın kahramanı olmayı geçiririz içimizden... Aşk acıttıkça aşk sanki... Ne kadar zorsa o kadar büyük... Kays çöle vurulunca Mecnun, Ferhat dağı delince Ferhat... Yusuf kuyuya atılınca Yusuf... Celaleddin- i Rumi, döndükçe Mevlana, Şems yandıkça Şems...

Bakış ki, aşıkın maşuka dönüşüdür;

doğasu güzel bir paylaşım sağol...

Seherde kapındayım, sakın bozma uykunu.

Bakış aşk olur, bakış vuslat olur

Bi-behredir aşkdan Züleyha

dağın haberi bile olmamış

En temel kavuşmalar gül yüzünde gerçekleşir

Aşk yaktığı kadar aşk...

Ve aşka en çok hüzün yakışır...

Düşmek istemez kimse bendeki garip hale.

anka kuşunu bilirmisiniz

AFŞAR TİMUÇİNİN KİTAPLARINI SEVERİM. AMA İSKENDER PALA;NIN AŞK KONULU KİTAPLARI BŞR NUMARAMDIR. NASIL ANLATIR AŞKI NASIL DOKUNUR İNSANA O HALLERİ BİLMEK YAŞAMAK.

aşk kendinden gecip maşuka bürünme halidir. nasıl ki mecnun kolunun kesilmesini, leylanın canı acıyacak diye istememişti. çünkü artık mecnun leyla idi...

bile bile ateşe atılmaktır. Yanacağını bile bile ateşe atılmak...

Hun sanma görüp elinde hınna

Ve güzellik aşkın bakışında seyre dalar kendini

AŞK DER SARMAŞIKTIR, BAŞTA AĞACA TUTUNUR BÜYÜR UZAR DERKEN BİR ZAMAN SONRA AĞACA BAKILDIĞINDA AĞACI GÖREMEZSİNİZ SADECE SARMAŞIĞI GÖRÜRSÜNÜZ..

Bir nice zaman ki lal idim ben

Ma?şuk benim de sensin aşık

Ol havf ile pür-melal idim ben

Sonra mayelenir bakış;

Aşk gül tenlerde görünür kılar kendini

Ve burada ateş pervaneyi yakar kavurur. Bir buğday tanesi gibi toparlayıp yere düşürür. Artık pervane?hakkal yakin? biliyordur vuslatı. Bu fenadır. Bu canını verdiği noktadır. Mumun bundan haberi bile yoktur belki. Olmasına da gerek yoktur. Bu pervanenin aşkıdır çünkü. Aşkı uğruna can veren pervanenin aşkı. Ama öbür taraftan mum da yanar. Onun aşkı da, acısı da kendincedir. Önce can ipliğine bir ateş düşer ve yanmaya başlar mum? Sonra içindeki o yangını söndürmek için gözyaşı döker. Ateşi su söndürür çünkü. Ama mumun gözyaşları onun ateşine daha da bir güç verir, elemi arttıkça artar. Ve erir can ipi, sevgilinin yolunda yok olana dek?

Şeyh Galib(18. yy divan şairi)de Hüsn ü aşk adlı eserinde aşk konusunu işler. Hüsn. Allah'ın güzelliğini temsil eder. Aşk, mürittir. Aşk, Hüsn'ü elde etmek için kalp şehrine yolculuk eder. Yolda nefsi mücadeleyi simgeleyen ateş denizleri, ejderhalarla... karşılaşır. Sonunda kalp şehrindeki kimyayı alır ve sevgilisine ulaşmak için öne sürülen şartı yerine getirmiş olur. Bu sayfayı açana teşekkürler. Konu çok güzel.

Aşk bir farkına varış, bir idrak seviyesidir? ?Aşk odu önce ma?şuka, andan aşıka düşer.? derler, malum. Yani aşk ateşi önce sevilene ondan sonra sevene düşer. Önce sevilende bir ateş yanmalı ki pervane onun etrafında dönsün, pervane o ateşi görsün, sonra aşkının farkına varsın? Pervane aşkını ispat edebilmek için gördüğü anda ışığı, etrafında dönmeye başlar. Bir cezbedir bu. Bu cezbenin gittikçe daralan bir çemberi vardır. Işığın etrafında döner, döndükçe biraz daha yakından dönmek ister. Işığı gördüğü anda aşkı ilmel yakin olarak tanıyan pervane, onu aynel yakin bilmek istediği için gittikçe mumun etrafındaki çemberi daraltıyor. Çember daraldıkça pervanenin aşkı artıyor, şevki artıyor, coşkusu artıyor. Coşkusu arttıkça da cesareti artıyor. Aşk cesaret işidir, neticede. Ve pervane cesaretle kanadını şöyle bir değdirir ateşe. İlk lezzettir işte o acı. Acı verir, yakar içini. Ama ona verdiği acı o kadar hoşuna gider ki, daha fazla dönmeye başlar. Acı ve lezzet? Birbirine zıt bu iki duygunun bir arada olması nasıl mümkün? İşte bu noktada, azabın ve acının lezzet olmasındaki sırrı yakalamak gerek.

Geri döner ve sanki birbirlerini hatırlamış olurlar

Yani aşkın büyüklüğü, uğruna çekilen çileyle doğru orantılı sanki... Düşünün ki birini sevdiniz... Oda sizi sevdi... ve hiç bir zorluk yaşamdan, hiç emek harcamadan gelsin istediniz geldi... Kavuştunuz hemen, hayat sizi hiç sınamadan verdi tüm mutlulukları... Yanmadınız, kıvranmadınız, adını duaya, yüreğinizdeki sızıyı kelama dökmediniz, beklemediniz, özlemediniz, kaybetmek korkusu girmedi kanınıza, aklı firar etmediniz... Yani acımadı hiç canınız... Yinede adı aşk olur muydu...

dost göğünden uyanan maşuk burcundan doğar

Aşkın diğer adı acı mıdır... O yüzden mutlu biten hiç bir aşk efsanesi yoktur belkide... Yandıkları için vardır, Mecnun, Ferhat, Kerem, hatta Yunus, Mevlana, Pir Sultan Abdal... ve daha niceleri yandıkları için aşıktır belki... Aşk, hasrettir vuslatsız... bir bülbül misali güle ermeden kanamaktır bir ömür... ateştir yüreği eriten... ilacı yaranın kendisi olan bir sızı... Aşk aklın yüreğe hükmedemediği sınır...

okudum hocam...,

dost kılıcından yunus ölür ise gam değil

Bir Aşk Hikayesi

Hayranlığı dil ederdi mu?tad

Var mı böyle bir muhteşem anlatım...

Senai Demirci