"Fi" kitabının ön kapağında yüzé benzeyen simge, sembol!!!

Kalpten kalbe giden yolu sözden öze dökülen bir sohbetle, gözden gönüle akan bir ateşle beslemek?Doyumsuz bir ateşle beslenmek?Ve Aşki?nin kaleminden:

Gülden bülbüle uzanan bir dal varsa, maşuktan aşığa uzanan bir kol varsa kalpten de kalbe giden bir yol vardır. Bu yolda lisan-ı halle örülmüş bir muhabbet vardır. Kalbine iyi bak ey sevgili sufi!.. Kalbini noktalara sakla. Bil ki, bu yolda hükümdar?Hükümdar bile ancak ve ancak bir nokta kadardır:

kendini bilmeyen kimdir ki?

Hz. Ali?nin yanına bir adam gelir. Der ki: ya Ali seni çok seviyorum. Hz. Ali şöyle adamın gözlerinin içine bakar. "Yalan söylüyorsun" der. Adam şaşırır. "Yalan söylüyorsun, eğer sen beni sevseydin, ben de seni seviyor olurdum."

Mevlana?nın Uzak dediğin yer ancak bir karış diyerek adres verdiği kalbine?Aşk?ın Hüsn için nice basamaklardan geçip, nice engelleri aştığı kalp ülkesine?Sadef içinde inci gibi parlayan kalbine?

Katre-i Matemde bir hikaye vardır, bilirsiniz ve orda şöyle bir cümle geçer;

kalbin bir yönü ruha bakar, bir yönü nefse... kalp neye meyyalse, sevdiği odur... öyleyse?

seven midir yoksa sevildiğini bilmeyen ya da bildiği halde idrak kudretine sahip olamayan mıdır? bu konuyu açıklığa kavuşturmalı..

Derd-i aşkı ayrıdan sorman ne bilsün çekmeyen

hal böyleyken kendini bilmeyen seven de olabilir, sevilen de. bildiğini idrak etmek ise ayrı bir boyuttur... çünkü idrak, bilme'nin çok daha ötesine uzanan bir süreçtir. kısaca ayn-el yakin diyelim...

kendini bilmeyen, kalbinin ne yöne baktığını gerçek manada bilmeyendir. kalbin bir yönünün ruha, diğer yönünün nefse baktığını söylemiştik... ruhi tekamülünün zirvesine varamamış kalplerin "görmesi" bulanıktır ve bu yüzden kalbin gerçek meyli neyedir, bilmezler. kişi, ruhi olgunluğa vardıkça çocukluktan çıkar, dediğine itimat edilir... yoksa halen çocuk olan birinin sözü, gerçek bilgiden yoksun olduğu için kendi içinde çelişkilidir.

Ama aşkı her dönemde anlamayanlar, bilmeyenler, saptıranlar olmuştur ki, Anadolu da binlerce "Aşık" bundan ötürü çıkagelmiştir.. Bazı aşıklar elinde saz diyar diyar gezmiş, bazı aşıklarda elinde ney dergaha kapanmıştır..

yanılan kimdir şimdi, yorum "kalbinizin" sayın barbaros06...

Çünkü ey sevgili sufi?Seven ve sevilen birbirinin aynısı.

Gönül, kemalinden bir iz bulunca; can, canı içinde seni buldu.

anladım hatta kavradım şems'in ''tek bir bedende iki ruh bulunurken biz hala iki bedende ölü tek ruhuz''sözü aklıma geldi.

Ama şüphesiz ki bu; son yüzyılın kirlenen gönüllerinin ve kararan kalplerinin tamamiyle çıkar, benlik ve nefsani duygularla sarmaş dolaş olmuş maddi bağlarını izah etmemektedir..

ve Aşk kelimesinin mana kazandığı muhterem zat Hz. Mevlana şöyle der;

bu kadar söz açıklar vesselam..

"Gül bahçesindeki güzel kokuları duyamıyorsan; kusuru bahçede değil, gönlünde ve burnunda ara.."

Mevlana boşuna söylemedi ya:

İnsan sevgider ibarettir elbette, aşk onun yaradılış gayesidir.. Aşk üzere yaradılmıştır, aşkla..

"aşk sevilen için hiç ise de, seven için heptir.."

Aşk iki türlüdür muhakkak birisi gerçek aşk biriside gerçeğe götüren ve insanı hamlıktan pişmeye götüren zahiri aşktır.. Şüphesiz gerçek aşkı tadan çok azdır ve onun acısını tadanlar binlerce yıl anılmıştır, ama zahiri aşkı tadanlar çok fazladır çünkü bu her beşere verilen bir duygudan gelir.. fakat sevilen sevildiğini bilmiyorsa, seveni sevmiyorsa bu sevenin derdi gamı değil, sevemeyenindir. Sevemeyen adam olmaz der aşıklar.. Sevmek hak olduğuna göre.. sevemeyendedir mesele.. Bir de seviyormuş gibi yapanda.. ya da sevgiden korkandadır, sevgiden korkmak şeytana yenilmektir.. Çünkü Allah sevginin kaynağıdır.. Yine Hz. Pir şöyle der sevemeyenler ya da -miş gibi yapanlar için;

Kalp kalbin diğer yarısı ve bundandır ki kalp kalbe karşı? Çünkü üç harfe ve beş noktaya gizlenen bir lugat var arada.

...?Aşk,? diye karşılık verdi derviş, ?aşk, sevilen için bir hiç ise de, seven için heptir. Eğer, ey güzel, sana gücenme gücüm olsaydı, bu duyduklarım için gücenirdim. Amma bunun için aşkımdan geçecek değilim!? ...

Peki çıkılan bu yolda varılan noktada kalbin aynasını bulamıyorsak yani beslenen sevginin aynını bulamıyorsak yanılan kalp midir? sevgimidir? ya da yanlış yol mudur?

Fi?l kalbi mine?l kalbi ile?l kalbi sebila? --

Yine bir sözüyle şöyle açıkları bu durumu;

çok teşekkür ederim izah için

Bil ki, pervanenin kül olması için ilkin mumun alev alması gerekli. Yanan kim, Mevlana mı Şems mi? Aşk davasında sen, ben ne fark eder ki? Aşık gelmiş, maşuk gitmiş ne fark eder ki? Üzerine bastığın toprak aynı ise, geçtiğin yollar aynı ise yan yana durmak şart mıdır vuslat anında? Kavuşmak, bedenen değil kalben bir olmaktır aslında.

fi kitap kapağında bu şekillerin ne işi var!?

Mevlana hazretlerinin dediği gibi, söz söylendikçe hakikat perdelenir.

Anı yine aşık-ı nalane söylen söylesun

"Gönlü ile dili bir olmayan kimsenin yüz dili bile olsa o, yine dilsiz sayılır.."

O kalp ki mücella, o kalp ki müstesna?Sen değil miydin, Bende Mecnun?dan füzun aşıklık istidadı var, diyen?Aşık-ı sadık isen, kalbine iyi bak sevgili sufi?Hikmeti gör. Gör? Aşk odu evvel düşer ma?şuka andan aşıka diyor Fuzuli.

Öyle iyi bak ve öyle iyi gör ki; himmetle inen ve hikmetle süslenen aşkın senden aşkın bir hal alsın. Taşkınlarca sevgilinin diyarına ulaşsın. Korkma?

Elbette bu halimden o yarin haberi varFi?l kalbi mine?l kalbi ile?l kalbi sebila..

sırrınihan hocam, rica ederiz de aslında sizin rumuzunuz herşeyi özetliyor gibi geldi "nihanın sırrı" :)

Kalbine iyi bak sevgili sufi?Kalp ki maddeden öte mana, dikenden öte gül-i rana?

Kalp madde ile izah edilemeyecek kadar derin mana ve aşk ile anlaşılabilecek kadar şeffaf ve hassas bir uzuvdur vesselam..

... Kalbin ki, bütün yolların kaynağı ve bütün yolların son durağı. Cananı aramak için kalbinden çıktığın bu yolda varacağın yer yine kalbin aynası?

"Ne fark eder ki, kör için eLmas da birdir cam da; Sana bakan bir kör ise sakın kendini camdan sanma..."

tam mana olarak şerhi bu mudur?fi'l kalbi mine'l kalbi ile'l kalbi sebila... "O kalp ki mücella, o kalp ki müstesna"...

Kalbine iyi bak sevgili sufi?

kirlenmiş, paslanmış pencerelerden içeri güneş doğmaz. bunun için "ağlaması" gereken de penceredir elbette. lakin güneşin de aslının 'ışığını yaymak' olduğunu bilmeli... 'yanmak' olmadığını. ki zaten o çoktan yanmıştır.

evet, kalbe iyi bakmak lazım; "O kalp ki mücella, o kalp ki müstesna"...

"pişmişin halinden ne bilsin ham, sükut gerektir gayrı bize vesselam" deyip, bırakalım...

"İki bedeni tek ruha, iki kalbi tek aşka bağlayan zincirin adı neydi? Dil, muhabbet dese de bütün dillerden yüce, bütün dillerden öte bir şeydi. Lisan-ı hal bile bu muhabbetin sırrını çözmeye yeterli değildi. Aynı anda fikretmek, aynı anda hissetmek ve aynı anda zikretmek?"

bana sorarsanız kalbini gerçek manada temizlemiş olanlardan hakikatin gizli kalmamasıdır, asıl denilen... öyle ki, aradan perdeler kalkar ve nazargahların cümlesi birbirine ayan olur. kalpten kalbe yol, işte o zaman aşikar olur...

Mevlana mıydı bulan, yoksa Şems-i Tebrizi miydi arayan?Aranmakla bulunmuyorsa, ancak bulanlar arayanlarsa neydi bu ikiz ruhları karşılaştıran?İki bedeni tek ruha, iki kalbi tek aşka bağlayan zincirin adı neydi?Dil, muhabbet dese de bütün dillerden yüce, bütün dillerden öte bir şeydi. Lisan-ı hal bile bu muhabbetin sırrını çözmeye yeterli değildi. Aynı anda fikretmek, aynı anda hissetmek ve aynı anda zikretmek?

Çağlar öncesinden devraldığın ve çağlar ötesine sakladığın, her yanını aşkla donattığın kalbine?

Çünkü Fi?l kalbi mine?l kalbi ile?l kalbi sebila?Kalbine iyi bak sevgili sufi?

Fi?l kalbi mine?l kalbi ile?l kalbi sebila...

cümlede denilen, kalbi ancak sebilin kalbine atarsan tertemiz olur sanıyorum hocam.

kendini bilmeyen, "kendinin" sevdiğini nasıl bilsin...? çocuğun büyük dediği ne kadar büyüktür ki...

-- "Kavuşmak, bedenen değil kalben bir olmaktır aslında."

"kendini bilmeyen, "kendinin" sevdiğini nasıl bilsin...? çocuğun büyük dediği ne kadar büyüktür ki..."

sır ancak nihanda kalırsa sır olarak kalır. ve hem anlaşılması hem de gizli kalması gerekiyorsa yalnız asl'ına münhasır kalmalı. o sahip de olsa olsa ancak diğerinin ayn'ı olur, diyelim...

diyelim ve yine yazara söz verelim:

çok severim bu sözü; fi'l kalbi mine'l kalbi ile'l kalbi sebila...

Fi?l kalbi mine?l kalbi ile?l kalbi sebila?

Kalp sevgiden ve sevdiğinden dolayı yanılmaz..

Aşık ve maşuk arasında öyle bir yol vardır ki, içinden geçen bütün cümleler hurufi bir edayla tek tek ulaşır muhatabına. Kalpten kalbe yol vardır. Çünkü

"... Cananı aramak için kalbinden çıktığın bu yolda varacağın yer yine kalbin aynası..."

Sula sevgili sufi, sula. Kan nehirleri arasında kalan kalp vadisini istek, aşk, marifet, istiğna, tevhid, hayret ve yoklukla sula. Sonrası beka? Sonrası sıla?

sağolasınız...

İftirak-ı sohbet-i canana doymaz gönlümüzİhtirak-ı ateş-i hicrana doymaz gönlümüz

Şu cümle açıklıyor aslında: