önce kazan sonra konuşalım bye :S

Merhaba, ben daha önce pek hukuğu düşünmemiştim. Çünkü önümde ticaret lisesi gibi büyük bir engel vardı. Bu lise yüzünden sevmediğim bölüm olan muhasebeyi okudum ve işletmeden tamamladım. Ama içimde her zaman bir adalet duygusu vardı. Dünyada ki ve özellikle ülkemdeki adaletsizlik beni mahvediyordu ve ne yazık ki kocaman bir özgüven sorunum olduğundan sadece kendimi bitiriyordum hiçbirşey yapamıyordum. Ama yinede bu suskunluğa karşı birşey yapmalıydım bu adaletin içinde olmalıydım hele şu N. Ç davasından sonra inanılmaz bir istek oluştu. Şimdi bu bağlamda 25 yaşındayım ve hukuk okumak istiyorum. Adliye kokusunu tatmak, adalete ufakta olsa bir katkım olsun istiyorum. Evet özgüvenim eksilerde, ama kendime ilk defa bu kadar güveniyorum. Özellikle Savcılık ya da hakimlik mesleğini duyduğumda bile kalp atışlarım hızlanıyor.. Ama benim hayallerim çoğu zaman geçici hevesten öteye geçememiştir. Şimdi bu mesleği gerçekten çok istiyorum ama annem bile bunun geçici bir heves olduğunu düşünüyor. Ben kesinlikle aksini düşünüyorum. Sizce de bir heves olabilir mi? Ben çok saf biriyim, bu mesleği yapamaz mıyım kendime güvensemde? Ve düşüncelerim çok mu çocukça? Bu konuda konuşabileceğim kimse yok. Bana yardım eder misiniz?

yaparsın tabi ama biraz sabır lazım, mezun olana kadar bence bi sıkıntı yok ama asıl bu hakimlik savcılık macerasında sınanacak sabrın tabi mesleğe başladığında hepsine değer.