Dinmez! Gönlün, tapmanın, aşkın sesidir bu!

Ormanları gönlümüze heyecan verir.

Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan

Anafarta cephesinde kim durdu en son?

Bozkurt gibi, kartal gibi döğüşmek gerek!

Onu kanla söndürüp parçalarız, yeneriz!

Şu ne başı, ne de sonu olmıyan toprak

Hayatin kamçısıyla sızar derinden kanlar,

NİHAL ATSIZ

Irkınızı hiçe saydı Hazreti Fatih.

Edirne'de Şükrü Paşa bekliyor nöbet!

Dinmez! Gönülün, tapmanın, aşkın sesidir bu!

TÜRKLERİN TÜRKÜSÜ

Hadisatın büyüklüğü seni şaşırtır.

Sana her şey veren, seni büyüten toprak

Mazi ırkın yarattığı çoksun bir seldir,

Perilerden nazlı, güzel bir sevgiliyi.

Mefkureler aleminde olunca kıtlık

Gözler ki, senin en katı zulmün ve silahın,

Bir sevgili kızı senden aldıysa toprak

Görmüyorsan gönlümüzün içini, körsün!

Sevgiliden sevgili bir mefkure vardır.

Gömdüğümüz vücutlardan gıda alarak

Vaslınla da dinmez yine bağrımdaki ağrı.

Sırretmeye elden seni bir perde olurdum.

Ankarada Yıldırımı eriten?Demir?

Hey arkadaş sende insaf duygusu yok mu?

Türk'ün kanı bir eşidir lavlı volkanın!

Ay secde edip çehrene, yerlerde sürünse;

Makarnadan kuvvetlidir yine bulguru...

GERİ GELEN MEKTUP

Türk gücü bir yıldırım Türk bilgisi bir deniz.

İki ırkın kabarmalı asırlık kini...

Dinin bir ruh ihtiyacı olduğunu bilim kabul etmiştir. Daha zekasının pek iptidai olduğu zamanlardan beri, insanların din sahibi oldukları da bilinen gerçeklerdendir. Zekanın ve bilimin yükselmesiyle dinler de yükselmiş, tek Tanrılı dinlerle dinler çağı kapanmış, din uğruna yapılan korkunç savaşlar ve kırgınlıklardan sonra medeni dünyada din, fertlerin vicdanına sığınmış, bir kanaat olarak saygıdeğer bir yer kazanmıştır. Artık medeni insanlar arasında din tartışması yapılmıyor. Dinler hakkında avami yazılar değil, ancak bilginlerin etüdleri yayınlanıyor. Medeni insan, başkalarının dini inancına saygı gösteriyor. Kimseyi propaganda ile kendi dinine çağırmıyor.

Adım adım dolaşırken kutlu yerleri

Türke kefen biçenin ölümü korkunç olur

Fakat zafer sizin için söz ve masaldır...

Her şey silinip kayboluyorken nazarımdan,

En mukaddes iki?Var?a böyle söversen,

Hakikati bulmak için onu eşmeli,

Hoş geldiniz diyecekti bize Fransa!

Sevgilimi aldı diye bu kara toprak

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince,

Zaferleri, bozgunları, tasalarıyla

Mazi köhne kitap değil, şanlı bir satır?

Ruhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden?

Hakkı neyse ver maziyle kara toprağın?

Ya mefkure? Ebediyet onunla birdir,

Kendine gel, iradeni üstüne takıl!

Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı.

Kılıçlarımız kınlarından çıkmayagörsün!

Avrupanın her ırkından toplanan ordu

Ecel kuşu ayırmalı arkadaşları!

Türk eri de öyle gider kanlı savaşa.

?Katerin?le neler yaptı acaba?Baltacı?

Ölmezliği düşünmek boşuna bir emektir;

Hayal bütün insanlarda olan bir haldir.

Yırtıcılar az yaşar... Uzun sürmez doğanlık...

O, toprağın asırlardan beri içinde?

Ölüm-dirim savaş bir gün mukadder!

Biz güleriz façyoların felsefesine,

Yabancılar bir gün yine akın ederse,

Tanıyoruz Atilla'dan beri cermeni,

Onu Galya ovasında zorla durdurdu.

Bu ikisi ebediyen kutlanacaktır?

Ey benito musolini! Ey gayet yüce,

Karşısında olmasaydı şanlı "Türk Budun"

Söyle, kara gömlekliler etmesin keder;

Fışkırttığı serin sular bize can verir;

Hakikat ne şu göklerin derinliğinde,

Yeryüzünde bırakmadan küçücük bir iz

Gün senden ışık alsa bir renge bürünse;

Yere batsın bu toprakla bu korkunç mazi!

Sorsan şöyle diyecek gök denilen şu çatı:

En hisli şiirden de örülmez bu güzellik.

Biz kız solar, yahut senin tükenir aşkın,

Fakültenin önü bir sıra kavaktı

Ve zaferi kendisine yakın ederse,

Karnerayı yere serer Tekirdağlımız.

Av. Hasan Gürbüz

Bu erlerin cisimleri toprakta kaldı,

Hem yaratan, hem büyüten topraktır bizi,

Sonbahardı... Seninle geçiyorduk o yoldan;

Biri bizi yetiştirir, biri verir hız.

HUSEYIN NIHAL ATSIZ

Belki fazla bel bağladın şimal komşuna,

Hatırladın değil mi? Kuşlar ağlaşıyordu...

Bu toprağa nasıl dersin kara bir ölü

Toprak nasıl meçhuldü tıpkı istikbal gibi?

Arkasında olmasaydı şanlı bir mazi

İstersen gel yadedelim o geçmişleri?

Biz Tufanı yarattık uyku uyurken batı,

Şaheserler süngülerle yazılır ancak!

Kişioğlu müebbeden ona esirdir.

Gönlümdeki azgın devi rüzgarlara attım;

Damarında var mı senin böyle bol kanın?

Savaşları, türeleri, yasalarıyla

Avrupayı rezil eden?Yıldırım? Nasıl?

Bir it çıkar?proleter? diye haykırır!

Yükselmekten bir şey çıkmaz, derinleşmeli?

Çarpışalım, en doğru söz süngülerindir!

Tabiatın yürüyüşü belki yavaştır;

O gün tabiat başka bir türlü yaşıyordu.

Pervane olan kendini gizler mi alevden?

Bir gün yine bec önünde düğün ederiz.

Ve bunları inkar eden, bil ki alçaktır?

Kalem, fırça, mermer nedir? birer oyuncak!

İtalyalı melezlerden üstündür elbet;

Bu kadar mı? Bu saydığım ancak bir kaçı!

Hey arkadaş sözünü bil, hem kendine gel,

Ölümlerle eğlenen tunç yürekli Türkleriz!

Kahramanlık; içerek acı ölüm tasından

Balkanlardan doğru yürü er meydanına;

Dünyayı boğup mahşere döndürse denizler,

Koşar adım gitmeli onların arkasından.

Senin dostun cermanyaya biz Nemşe deriz,

Orda çünkü sevgilimle sevgim gömülü?

Fisagorda, Eflatunda nebzesi yoktur.

Duydum ki, yelkenleri edip de fora

Biz bir garip yiğit kişiydik

Bir gün gelip ırkımızın gürbüz erleri

Gökler ışıyordu yer yer

Senden bir tek kız aldıysa acaba çok mu?

Buyursunlar... Bizim için savaş düğündür;

Said-i Nursi denilen adam, eskiden Said-i Kürd-i diye bir takım risaleler yayınlayan, Türkçe bilmez, daha nokta ile virgülün nerede kullanılacağını bilmekten aciz, Şafii mezhebinden bir Kürttür. Mütareke yıllarında İstanbul sokaklarında milli Kürt kılığı ile dolaşarak caka yapmıştır. Bu cakacı Kürt kendisine?Bediüzzaman? demekte, müridleri de bu adı bir övünçmüş gibi kullanarak şeyhlerini bu adla ululamaktadır. Bediüzzaman, ?zamanın harikası? demektir. Kürt Said cidden zamanın harikasıdır. Yirminci yüzyıl gibi bir zamanda bu bilgisizliği ve iptidailiği ile ortaya atılmakta gösterdiği pişkinlikle zamanın harikası, bundan daha fazla olarak da onbinlerce, belki yüzbinlerce Türk?ü ardına takmakta gösterdiği başarıyla gerçekten zamanın bir harikasıdır.

Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu?

Olma boyle sinsi çakal, yahut engerek!

Bir gayedir? Fakat bunun hududu dardır?

Bir başka füsun fışkırıyor sanki yüzünden,

Eski bir sonbaharı, küçük kuşları anmak

Bu ırmaktan içenin yüreği tunç olur

Ve de kanlı bıçaklı düşman

Atıldıktan sonra bir daha dönmemektir...

Belki gerçek olacaktı bir gün umudun,

Hız verecek biricik şey ona savaştır!

Sen öldürüyorken de, vururken de güzelsin!

Derinleşen hakikati toprakta bulur.

Farklı mıdır prusyalı yahut ermeni?

Gün senden ışık alsa da bir renge bürünse;

Bize hayat verir, bize tarih, mazi yaratır.

Yalnız o yeşil gözlerinin nuru görünse...

Vur şanlı silahınla, gönül mülkü düzelsin;

Tek bendeki volkanları söndürse denizler!

Adres: Süleymaniye Kültür Merkezi Şifahane Sok.

Kayalara çarpmalıdır korkunç türküler!

Bir yüz ki yapılmış dişi kaplanla hüzünden...

Ey sen ki, kul ettin beni onmaz yakışınla,

Tatlı bir hayal gibi...

Tek bendeki volkanları söndürse denizler...

Hasret çekerek uğruna ölmek kolaydı,

Karşısında bir göl kalır sizin danteniz!

İnsan kalmaz uzun zaman neşeli, taşkın?

Burada tanklar yürümezse etme çok tasa;

Senin büyük derdinden başkaları ne anlar?

Hüseyin Nihal ATSIZ

Rüzgarların değildi bu musiki, bu hüzün;

Bunun için ölüme bir atılış gerekir.

Ey sen ki, gönüller tutuşur her bakışınla!

Doğup ölmek? Millet için bunlar bir hızdır,

Dilek yolunda ölmek Türklere olmaz tasa,

H. Nihal ATSIZ

Çağrı Beğ'le Tuğrul Beğ'in kurduğu devlet

Kanije'nin gazileri daha dipdiri!

İnsan oğlu ümitlerle dolup taşmalı,

Lenin denen o maskara vatansız köpek?

Yüce dileğe doğru yine yürürüz yayan.

Kalbin işidir, gözle görülmez bu güzellik!

Kızıl kanlar yerde taşıp olmalı dere!

Hüseyin Nihal Adsız

Sert dipçikler ezmelidir nice başları!

Kalır mıydı aramızda türe yasa?

Yaklaşması güç, senden uzaklaşması zordur,

Nurculuk Denen Sayıklama

Üzerinde işitiriz ilk ninnimizi;

Aryalarla Turanlılar karşılaşmalı.

Tarihteki eski Roma hoş bir hayaldir,

Görmek seni ukbadan eğer mümkün olaydı..

Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma "Kaabil";

Nuh doğmadan kişnedi ordularımızın atı.

Gönlümüzde yepyeni bir duygu yaşıyordu.

Biz güleriz Cermenliğin kuduruşuna,

Anılmakla hangi bir ruh olmaz ki sarhoş?

Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu..

Gözler ki birer parçasıdır sende İlah'ın,

Ki her biri bugün bize vermektedir şan,

Beraber geçtiğimiz serin günü hatırla!..

Dalmalıdır gövdelere çelik süngüler!

Ay secde edip çehrene yerlerde sürünse;

Toprak - Mazi

Erk Yurtsever

Ey sen ki kül ettin beni onmaz yakışınla,

Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum

Vur şanlı silahınla gönül mülkü düzelsin;

Ölümünün 31. yıldönümünde Atsız Beğ'i anmak üzere 9 Aralık Cumartesi günü saat 16:00'da Süleymaniye Kültür Merkezi'inde toplanıyoruz. Tüm Türkçüler davetlidir.

Ne de yıldızlar gibi parlayıp sönmektir.

Damarında çünkü kanı var?Atila?nın,

Şehitlerden elli milyon bekçisi olan

Türkiye?de bir zamandır dine karşı takınılan yanlış tutum, yemişlerini vermeye başlamıştır. Mabedsiz şehir kurmakla övünen budalalar, çirkin harabelerin mabed haline getirileceğini düşünememiştir. Cumhuriyetin başlarında, artık görevi ve faydası kalmamış Arapçı ve Arapçacı softa takımı tasviye olunurken, milletin manevi ihtiyacı düşünülerek asri din adamları yetiştirecek özlü bir din okulu açılsaydı, bugün il ve ilçe merkezleri, doktor payesine erişmiş din adamları ile dolar, bunlar köyleri de kontrol ederek yobazlığa engel olur ve İstanbul gibi şehirde çatalı ve radyoyu haram eden beyinsizler halka vaaz edemezdi.

Gözler ki, birer parçasıdır senden İlah'ın,

Bize yaklaşıyordu.

Hira Dağı kadar müslüman."

Toprak gibi her çiğnediğin yerde olurdum.

Hangisini hangisinden üstün tutmalı?

İlk dayağı kimden yedi kuduz Napolyon?

Bahtiyarlıklara olmaz ölümler engel.

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince

Hala yaşıyor gizlenerek ruhuma "Kaabil",

Büyük devlet kurmak için büyük kan ister.

İtalyanlar başvekili muhterem Duce!

Mabedsiz şehrin ilk yemişi Ticanilik, onun olup kurtlanmışı da Nurculuk oldu.

Delinse yer, çökse gök yansa kül olsa dört yan,

"General"ler "Paşa" larla atamaz aşık!..

Kurulacak yeni Roma boş bir hayaldir,

Kalbin acı, gözlerin yaşla dolmuştu senin;

Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu...

O ne felsefe ne de?din?in?hiç?inde,

Kahramanlık ne yalnız bir yükseliş demektir,

Bütün hürriyetler bizden uzaktı

En yiğitler serilmeli en önce yere!

Gömdüm kara topraklara melekten iyi,

İmkanı bulunsaydı, bütün ömre mukabil

Kahramanlık; saldırıp bir daha dönmemektir.

O nağme mesafeyi, zaman aşıyordu.

Ülkü denen nazlı gelin erde şan ister!

Bir düşünsen mazideki olan işleri

Çelik zırhlı kartalları göklere saldır...

Geçmişlerin gecesinden ışık alırız?

Kafaların içerisinde başlar çıfıtlık:

Kimi kördür? Kendisine büyük gelir pek

Okuyarak hayat denen koca kitabı

Bu hayaller zamanları hızla aşmalı,

Havada bir serinlik...

büyük Türkçü fikir adamı. şair, roman ve makale yazarı, tarihçi, edebiyatçı...

Bir budala?zulüm yeter!? diye haykırır,

Ruhumuzu kandırdık orhun ırmağından

Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince

Gözlerle günah işlemenin zevkini tattım.

İstikbali kucağında bu mazi taşır?

Hüseyin Nihal Atsız

Yine bir sonbaharda ordan yalnız geçersen

Biraz daha yaşasaydı Hazreti Fatih

Ecel ile zaman bize olmadan engel!

Geri Gelen Mektup

Yiğit Türkle bir olur mu soysuz Arnavut?

Yurdumuzun çok tarafı olsa da kuru

Tarihin ün meydanında uzun kalarak

Ortalık ala şafaktı.

Yedi yüzlü, yedi dilli İtalyanların!

Bir hayvanda hakim olur cinsi heyecan,

Nurculuk nedir? Gazetelerde ikide bir görülen Nurcular, Nur risalesi talebeleri kimdir? Aralarında avamdan aydına kadar, mühendis, avukat ve doktora kadar her türlü adamın bulunduğu Nurculuk, ?Said-i Nursi? adında cahil bir Kürdün peşine takılmış cahil bir sürü, Nur risalesi talebeleri de Said-i Nursi?nin o çetrefil ve cahil Kürt Türkçesiyle yazdığı risaleleri atom fiziği ve Einstein nazariyesi okur gibi toplanıp okuyan bir yığın zavallıdır.

17'ye karşı 44 milyon az gelir.

Dinmez! Ebedi özleyişin bestesidir bu!

Gel arkadaş, gel seninle az dertleşelim:

Hasret çekerek uğruna ölmek de kolaydı,

ESKİ BİR SONBAHAR

Haydi, hamle kafirindir... İlkönce sen gel

Sırretmeye elden seni, bir perde olurdum.

Hey arkadaş, sapıtmışın, doğru yola gir;

Kahramanlık

Belki veda etmektir sana birkaç satırla...

Hem karadan, hem denizden ordular indir!

Çehren bana uğrunda ölüm hazzı verince,

Küfür diye bakarlar senin dualarına.

Her birisi bu toprağın, bu ırkın malı?

Ne Venedik kalacaktı, ne Floransa...

?Tonyukuk?un gizlenmiştir deha kanında,

Ki bağrında bütün şanlı ecdat gömülü.

ALLAH RAHMET EYLESİN.

Derin derin sızlıyor gönlümde yaram,

Bil ki toprak ebediyen senin olmuştur.

İleriye atılmak ve sonra dönmemektir.

İradesi yenilmeden sinirle ete

Hasret sana, ey yirmi yılın taze baharı,

Vatan için karısını bırakan?Mete?

Bizler ulu bir çınarız, sizler sarmaşık!

Pervane olan, kendini gizler mi alevden?

Ey sen ki gönüller tutuşur her bakışınla!..

Kürsüleri kırdılar, höykürdüler

?Alp Arslan?la?Kılıç Arslan? şanlı bir fasıl

Ey İtalyan başvekili! Ey musolini!

İleriye bakamazsın, gözün kamaşır.

O toprağın uğruna sen can vermez misin?

Av. Kürşad Karacabey

Aristonun mantığında zerresi yoktur,

Mehtaplı yüzün Tanrı'yı kıskandırıyordur.

Atilla'nın ateşi var içimizde!

Toprak bizim beşiğimiz, mezarımızdır.

Yapraklar gibi yere dökülüyordu senin;

Mazi ırkın yarattığı bir şaheserdir?

Bana artık her saadet olmuştur haram.

Fakültenin yanı demirden köprü

O bir beste değildi: Kuşlar ağlaşıyordu.

Fakültenin Önü

Açlar nasıl bir istekle koşarsa aşa

ATSIz'ı Ruh Adam kitabıyla tanımıştım ortaokuldaydım. o zaman Nihal Atsız olarak biliyordum dolayısıyla bayan olduğunu düşünmüştüm:)

Sevdiğin kız şu toprağa eğer girdiyse,

Süngülerle çarpışmadır savaşta yasa.

Göğe doğru yükselenler bir gün yorulur,

Her ışığın ardında gizlidir bir karanlık.

Ne suların şairane serinliğinde?

Topraklardan, havadan bir hüzün taşıyordu.

Bu dünyada bizim bir genç kızı sevmemiz

Dumlupınar denen şeyi bilirsin elbet!

Gök Türklerle Romalılar karşılaşmalı!

Filhakika gayet doğru, hem de çok temiz

Din arabın, hukuk sizin, harp Türklüğündür.

Tığ teber şahı merdan

Bizim yanık Fuzuli'miz engin bir deniz!

Hesabını göreceğiz elbette yarın

Mazi bizim atamızdır, toprak anamız,

Bizim eski uşakları alda yanına

Keskin olur likörlerden ayranla kımız,

Geçip giden milyonlarca adsız kahraman,

Düşünsene ne biçim bir kahraman erdir

Bu maziyle bu toprağa küfürden sakın,

saygıyla anıyoruz

BÜYÜK İNSAN MEKANIN CENNNET OLSUN.

Hasret sana ey yirmi yılın taze baharı,

Kürşatın narası ile indik tanrı dağından

Toprak ejder, mazi kanlı bir gece dersen,

Bu ocak hüzünlerle dolup boşalacaktır.

Gönüldeki yaraları biraz deşelim.

Beni sardı kefen gibi mazinin tülü,

"Tanrı Dağı kadar Türktü bunlar

Dayanır mı kırkı bir tek Türk efesine?

Mazi bizim alnımızı göğe yükseltir,

Yedi ordu birleşip karşımızda parlasa

Şair : Enver Gökçe

Kara toprak yine bizden gıda almasa

Faşistler camlara yürüdüler

Kılıç Arslan öldü sanma, yaşıyor bizde!

Kaynar elbet damarında halis Türk kanın,

Konuşmacılar:

En hazin şey muhakkak öksüz kalan ocaktır.

Bismark onun at uşağı olmaz yanında?

Bun a katlan, toprak için çünkü bu bir hak!

Sen toprağı eskisinden fazla benimse.

Onlar değil efsaneyle cansız bir yığın!

Gelecekmiş orduların yeşil Bosfora.

Vicdanını Paris'e, Moskova'ya satanlar,

Gözler ki senin en katı zulmün ve silahın,

Top sesleri, bomba sesi bize saz gelir;

Sınırdadır Plevne'nin kırkbir askeri!

Bu milletten çıkar mıydı bir büyük?GAZİ?

Arnavudu yendim diye kendini avut,

Aşılmaz bir kayadır bu ebedi vatan!

Dirilerek başınıza geçse de Sezar

Sızlasa da gönüller düşenlerin yasından

Yasa için kardeşini öldüren?Çingiz?

Vaktiyle bir Atsız varmış derlerse ne hoş

Fakat yine biz Osmanlı, sen Venediksin!

Kapılarak nasıl söver öz anasına?

Bir yüz ki, yapılmış dişi kaplanla hüzünden...

Türk?e boyun eğdirir yalnız türeyle yasa;

Froyt denen yahudiye gider verir can?

Gerçi bugün eskisinden daha çok diksin;

Toprak bizim anamızdır? İnsan yasına

Adsız sansız olsa da, en büyük kahramanlık;

Yine olur Anadolu size bir mezar.

Yıldırımdan tipiden kasırgadan yılmayan,

Göz kırpmadan saldırıp bir daha dönmemektir.