Yol verme haydutların talanına bir daha

Azıksız, çarıksız ve hatta yaya

Anlayıp sezmeye değmez bu dünya

Bir taş görsem, sen gelirsin aklıma.

İster yürü ister bekle

Ayrı bir konudur kipriği, kaşı

En uzun mühlet sofrada

Rahat yatacağın bir yer buldun sonunda üstat. Mekanın cennet olsun Allah rahmet eylesin

Beraberce diktiğimiz çiçekler

Şeftaliler çiçek açtı duydun mu?

Seherin bagrina düsen gözyaslarda askin gizlidir, askin gizlidir fecir vakti dualarda, yakarislarda...

Yaprak ol..

Kartel medya narkozu uyuşturmasın sizi

Toprağı boyadım otlar ağladı

Kıyamete kadar yaşar bu ülkü!

Rabbim Rahim ismiyle muamele etsin inş.

Karınca ezmeye değmez bu dünya

Seyrettikçe ana-baba filmini

Kurudu sevgiler gönül tasında

evet şiirler güzel fakat siz de güzellerini iyi buluyorsunuz

Kaç yolcu son durak yaptı hanını?

1932 yılının Nisan ayında Elbistan/K. Maraş'da dünyaya geldi. Küçük yaşlarda şiire merak sardı. Bu aileden gelme bir merak diyebilriz. Çünkü Dedesi, Babası, Kardeşleride şiir yazarlar.

Yillar boyu uykularin bölündü

Karışıp söze, sohbete

Mona Roza, siyah güller, ak güller

Amin..

Gecesi çok süren karlar buzlar ülkesinde

?Vatan sevmek bize mahsus? diyorlar

Mona Roza, bugün bende bir hal var

Mona Roza seni görmemeliyim

Ekmek yalınayak kaçtı dağlara.

siyah güller beyaz güller

Hatip ağlar, ebkem ağlar yarama...

Korkunun bittiği yerde

Koç burcuna, yay burcuna

Sen: Çamlı dağlardan ağaran şafak...

Getirmeden bu yolların sonunu

Hasan'a Mektup

Gün geldi zamanı gömdüm kabire

Zamanım yoğrulur gamla

Çocuklarımızı bile öpüp-koklayamadık.

Geceleri yapayalnız kalınca

Eğilip terimizi silenden korkuyoruz.

Bekledik bir daha gelmedi giden

İslam'ın dışında arama beni

deyişinde de sezmek mümkündür. Zaten Karakoç hiç bir zaman nefsin pohpohlarından etkilenmemiş, bunu birçok şiirinde ifade etmiştir. Mesela şu verdiğimiz misaller bunlardan sadece bir kaçıdır;

Sevgi gürül gürül içime akar

Sen korsun alevsin aşk ocağında

Kirli bir cep oldular pantolonda, cekette.

Yapılan her yanlışta millet öder diyeti

- Başka yerden duymuşlar. Hatta konuştuk, sohbet de ettik. Annesi ağır konuştu kızına? Böyle bir şey vardı da neden söylemedin, isteyenlerin hepsine yok dedin, diye? Bana bir şey demedi.

Ayrılmamaya bin yemin

Allah sevmez haksızlığa susanı

Dosta Doğru'dan bir güzel şiir daha...

Ha, niye yazdım bunu? O şeye karşı yazdım, fakat tam unutmayı değil de, esas şey

Rüşvet rutin dışına çıktı yukarı katta

Doğandan, doğacaktan, ölenden korkuyoruz.

diyor üstad. Belliki kelimeler kifayetsiz kalıyor üstadın düşüncelerini anlatmaya.

Şiirlerini bayıla bayıla okuduğum en sevdiğim Karakoç :))

"Ben zaafları da sevmem ey can

Tarihe karıştı, Ayvaz?la Hoylu

-ABDURRAHİM KARAKOÇ-

Göv göcekler firez oldu gönlümde

Varacak güçtesin, zayıfım sanma.

Gidip te yorulma sen uzakalra

Damlalardan olur nehir

Cilalı suntalar yoktu o zaman

Cebimde mektubun olmayabilir

Saklanmaz gayrı bu gerçek

Ben: Bıldır ağlarım bu yıl ölmüşe...

Yerle gök arasındaki boşluğu

Kurudu, savruldu, tozlaştı sular

- O yazardı bana, gönderirdi, ama ben ona gönderince zor olurdu. Ben ona gazete gönderirdim, o bana mektup?

Hani kimin dostu, kimseye yar mı?

Onları orada yitirdim anam.

Tartıya vurulmaz beyinle, yürek.

Gelmek istiyorsun birakmeyorlar

Hangi sesler hakim semalarına

Belki de adam bildikleriniz adam değil

Ölçtüm ki dağların boyu bir karış

?Unutmak kolay mı? ? deme

Çok silahtan tesirlidir dilleri

Düşüncem var söze sığmaz ölürüm...'

Rağbetim olmadı şöhrete, şana;

Öyle ya vatana 'otlak' diyorlar.

Rahvan atlar gibi ırgalanan gökyüzü

Biten takvimlere sattım gençliği,

Sinop'ta şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Bilmem amma bir uzunca yaşın var

Görenler itiraz etmesin diye

Güzel başının belası

Her gün herkesin onlarca belki yüzlerce defa kullandığı kelimeler...

Kötünün elinden ekmek yemezdim

Birgün rahat yatamadım

Sanma ki garibi eller düşündü.

Ayıran bir gün kavuşturacak bizi

Çalis derler ayak, bagli el bagli

Öksüz kaldı, yem döktüğün kumrular

Sonundaki kül güzeldir

Karakoç, görevinin ne olduğunu, ne için dünyaya geldiğinin sorumluluğunu gayet iyi idrak edebilen bir şahsiyettir:

Mihriban şiirinin yazarı Abdurrahim Karakoç gençlik yıllarında delice aşık olur ve bir o kadar da sevilir... Niyetleri evlenmektir ama kız tarafı bütün sürekli "hayır" demektedir bu işe... Velhasıl bu sevdadan vazgeçilir...

Allah rızasıdır arzum, emelim

Yazıktır, yoğurdu yola dökmesin...

İtibarı vardı itibarların

- Duruyor mu mektuplar?

Yaralar, bağrımı ezer saçları.

On altıncı aya takvimsiz girdim.

Uyandık en güzel düşü görmeden

Sen: Kalp yarasının em'i, sargısı...

Öleni severim, öleni gayrı..

Destanlarımız kalsın diyorsanız yarına

Aşk yalımı girdi cana

Doksan günde çık gel dokuz ay dursun

Adam?he ya? dedi, gözü kapalı..

Lambada titreyen alev üşüyor...

Tez çık, haram süt bul, beleş kundak bul

Senden yana hayal kurmak ne güzel.

Korkaklardan put yapıp korkunç imaj yükledik

Bir baş görsem sen gelirsin aklıma...

Sen sevda sırrının düğümlerisin

Çarpışır düzenli orduya karşı

Günde milyar hiçtir ́ yurtsever genc ́ e

Aslanlar miyavlamış

Kayalar gözyaşi döktü benimle...

Aşk yolunun kanununu okudum,

Katlandım bin bir zahmete

Kafkaslarda kavga başlar kan olur,

Bahçem çiçek, bağım gazel

Eklenir yarama her dost yarası

Yan tutmazdı, kin tutmazdı büyükler

Eğilir selviler suyundan içer...

Kendine çağırır seni karanlık

Korku 'gitme kal'der çeker, bırakmaz

Ben de bilmezdim, beklemek

Söyleyin Allah aşkına, sevilecek nereniz kaldı... Her biriniz bir çobanın arkasında uslu uslu gidiyor helakine doğru...

Ebed kapısında ölümü taddım

Yemini var, yazabildgi müddetçe yazacak. kimbilir nereye ve ne zamana kadar...

Bir zaman karnımı doyuran toprak

İslam nuru ve vatan-millet sevdası ile yoğrulmuş bedeninde Anadolu kadar yürek taşıyan, Anadolu'yu ve Anadolu insanın davasını kendine has üslubu ile nakış nakış işleyen güzel insan, bilge şair üstad Abdurrahim KARAKOÇ'un ebedi aleme irtihalinin birinci yıl dönümü bugün. Rahmet ve dua ile yad ediyorum...

Sonbaharda son yağmur yollara yağarken gel.

Bir kızıl baykuşun kör hempaları

Göz yaşın aktıysa minarelerden.

Nerede bir büyük baş konuşmaya başlasa

Türkiye koksun

Ben: Yağmur damlası dostun izinde.

Cevap versin bu kanlı kuş tüyüne

Aldığı haberi saklasın biraz

Memleketi halden hale dökmesin...

Gelmiyorsun yetti gayri canıma

Sıcak Afrika'nın Siyah Ağıdı

Çok olur dağların karı-kıcısı,

Tut Ellerimden

Doymuyor yüreğim ne kadar yazsam.

Dinime saldırdı, töremi yıktı

Rüşvet vermek rüşvet almak nasıl şey

Yola, ağaca, pınara

Yürüyen putlara bağlı bir sürü maskarayı

Abdurrahim Karakoç, asil "fikir öfkesi? nin İslam ölçüsü içerisindeki taliplisidir. Açıkça ifade etmek gerekirse bu öfke onun kişiliğinin bir parçasıdır."50. Yıl Hesabı"nda bunu bir hadis-i şeriften ilham alarak dile getirir. San ki elli yıllık ömrünün mücadelesini özetler;

Topladım yolları eyledim yumak

Şerbetini içtim ateşin, buzun

MÜHLET nedir, ne değildir? De hele...

Birinin kedisi yok hırsız fareyi tutsun

Sınırlar çizildi rüyalarına

Sevdim, sevgiliye giden yol uzun

- Gider miydiniz?

Göz yaşı sürersen beni de çağır.

Ezelin ezelden öncesi vardı,

Saza sor, saza sor, saza sor, öğren.

Görür isen çöl güzeldir

Tebessümün mahzun, ağıtın mahzun

deme gücendi küstü

Bize ait olan her şeyimizi

HASRET nedir, ne değildir? De hele...

Gücenmesin yakın sana

Piyango umut olmuş

Bir damla ALINTERİ gönder bana

Yetimler mahallesinde bir çocuk ağlıyordu.

Acı söz yarası kaç yılda geçer

Tarife sığmıyor aşkın anlamı

Fatih, Ak Şemsettin, Molla Gürani

Bizim de yüreğimiz vardı, biz de bilirdik sevmeyi

Kefenler sarılsın, topraklar öpsün.

Yaya gidiyorduk Van'dan Maraş'a

Gözleri çağşaklı bir pınar gibi

Hak-hukuk, insanlık ölmeden önce

Kuşların gözbebeğine

Bir, zirvede habire şiştikçe şişene bak

- İyice yakınlık oldu. Şiir zevkli bir iştir; yazmasını, okumasını bilince? Tabii o zaman daha talebeydi?

Bazan kendimizden irakta bekleriz.

Ar-namus denince kaldır öte at

Daha umutluyduk daha mutluyduk.

Sözümü dinlersen hiç doğma bebek

Salmak istiyorsun, bırakmıyorlar.

İster ki diz üstüne çökertilsin Türkiye

Bin tohuma can var bir damla suda.

Sürecek güçtesin, zayıfım sanma

'Şey' dedi, yutkundu, eğdi başını.

Kıskançlık çakılı kazıktır serde

Şüphe iklimimi ışığa boğdu

Ben: Karlı dağların deli rüzgarı..

Yolumuz cennete üç adım kala

Toprak senden incinmesin.

Kim Ola

Korkutmak, ürkütmek meziyet değil

tesadüf

Dokunulmaz kepçeler dalar nafakamıza

Mazlum yarasına merhem diyerek

Tomurcuk ayrılıp, gül açtığında

Önce dallar sonra yapraklar öpsün

Muhammed-ül Emin tek kılavuzum

?Muhterem?den, ?sayın?dan, ?ulan?dan korkuyoruz.

Kavlimiz yarıda kaldı, duydun mu?

Banka kurup biriktirdik kanları

Siyaset meslek olur, insanlar keneleşir

Saatler her sabah kırkı gösterdi

Vur Emri(sh.177)

18.12.2008

Gül sundum yediler, koklamadılar

Oy güzel vatanım, oy Anadolu...

Beraber içelim tut ellerimden.

Sana tavsiyemdir ey can

Kırık gönülleri toplayıp tek tek

Eller tetikdedir, kulaklar seste;

İSYANLI SÜKUT

Zor günlerin, ağır külfetlerin şairi Karakoç "Ölçü?sünde;"Müslüman?ım, Türk?üm elhamdülillah" diye haykırırken,"Hedef?ini de gayet açık bir şekilde ortaya koyar:

da bilmiyorum. Yani başımızdan geçmiş bir macera gibi bir şey, fakat vuslat

Gönül perdeleri sökülsün de gör.

Bir gelirse daha dönüp gitmezmiş

Nasip olursa ileride Abdurrahim Karakoç ile ilgili hatıralarımı, gözlemlerimi, onun anlattıklarını yazmaya gayret edeceğim. Onu tanıdığım kadarıyla şiirlerindeki Karakoç ile günlük yaşayışında gözlemlediğim, görebildiğim Karakoç?un ne kadar uyum içinde olmuş olduğunu rahatça ifade edebilirim. Bu bakımdan şimdilik sadece şiirlerindeki Karakoç üzerinde durulmaya çalışılacaktır.

Titredim seyrederken mazlumun gözyaşını

ÜLKÜ kötü yolu seçti be Hasan.

Daha neler gelecek bilmeyiz başımıza

Binlerce senelik viranelerden

Hak için sarıldım ben bu sanata;

Her zerresi burcu burcu

Bağrında ay doğar, zambaklar açar

Azrai'le can vermesi zor şeydir;

Gelmiyorsun, ortağım yok derdime

Görsem derim biçimini, rengini

Eğilsin yıldızlar tutsun elinden

Mezar taşları diri, mezar taşları canlı

ANADOLU;

ÖTÜKEN yolunda gurbet yazılı.

Beyinler bu denli sulanmamıştı

Saatlarda mı yanlışlık

Bitti-tükendi işte, ?eğer, belki ve şayet?.

Yollar kıvrım kıvrım dağlar sıralı

Bana Mevlana'yı, Yunus'u verin

Bayram, tarih unutmazdı büyükler

Niyet ak güvercin, vuslat gökyüzü

Kapanır sayfalar ela gözlü yar.

Sen ana karnında boşa durursun

Kutsal görevimiz 'Sağol çok yaşa!'

Ey can

Mihriban;

Çözemedim çözülmüyor Mihriban

Güller, karanfiller, zambaklar öpsün.

Hak Habibim dedi ona bizden feda can uğruna

Yüreğim sızlar inceden

Vazgeçemediği iki sevdası vardır ki, bunlar, O?nun benliğinde kökleşmiş ve kaynaşmış? Türklük ve İslamiyet?tir. O?ndaki sevda; kuru, sathi ve basit mecazi bir sevgi değil; ulvi, taşkın ve hakiki aşkın ta kendisidir. Menbaını; Allah ve Kainatın Efendisi?nden alan muhteşemliklerle dolu ve herbir nesneyi ihata ederek özüne nüfuz eden bir yüce aşktır bu!

Rahmet ve sevgiyle anıyoruz..

Meyvalar sabırla olgunlaşırmış

Sevdin mi, öptün mü sarıldın mı hiç

Hakikatleri sarıp-sarmalayan

Usta savaşçılar, genç mücahitler

Hangi ay kaç sene sürdü bilmem ki?

Bir iş görsem, sen gelirsin aklıma.

Çıkar için laf davulu çalmadım

Zülüf ağlar, perçem ağlar yarama.

Abdurrahim Karakoç

Beş sene, on sene sonra gelsen de

Yelkovan askinla, akrep askinla döndürür zamani, döndükce, dünya döner askindan, aktikca, nehirler akar ardindan...

Zalimin zulmüne göğsümü gerdim

Kiminin rengi ak, kimisi sarı

Önce ellerinde İncil,

nazar edip herkesi

? Zalim kim, hain kim, budala kimdir?

Alemlere rahmet saçan peygamberin izindeyiz

- Niye?

İçte deprem olur dışın düğümü

Kırılacak yulardan, kolandan korkuyoruz.

Şair, herkesin adını duyduğunda soğuk bir ürperti geçirdiği "Karşı Kıyı"dan da bahseder. Bu kıyıda huzuru bulamadığını;

Depremleri dost eyledim geceme

Perde, sahne, solo, koro, fasıl ne

Çifte pasaportlular memleketi satmasın

Vuracak güçtesin, zayıfım sanma

Gün olur ki sopalıdan korkar O

Beklemek

Çöllerde Seni aradım.

Her karış ecele doğru

Bu yazımda, O?nun, Necip Fazıl?ın ardından en büyük?heccav? yani?hiciv şairi? olduğunu söyleyerek şöyle demişim: ? Abdurrahim Karakoç, bu manada, Türk-İslam kültür ve medeniyetinin cihanşümul ufkunu esas zemin kabul eden bir anlayışın mensubu olarak karşımıza çıkar. Bütün ictimai, ahlaki, bedii ve edebi gidişatı, bu mihver üzerine inşadadır.

Kaç yolcu bu yolda verdi canını?

Gerçek değil, türlü yalan söylemiş.

Sevgi ektim, naz biçmeye çalıştım

Unutmam derdin sen, beni

Yapraklar sallanır, ışıklar söner

Ben: gurbet ağzında bulgur aşıyım.

Sınırlar çizilmiş konulmuş yasak

İnsan, ağaç, sarmaşık, yosun, mantar, papatya

Sonsuz mutluluğun penceresini

Anadolu?dan çağrı koksun

Gayri ne Kenan var, ne Demircioğlu

Öz yiğidi az doğurdu analar

Ter kokuyordu Çukurova tarlaları,

Eh şimdi kalkıp da ben onu deşifre edersem ayıp olur. Bu benimle kalsın diyorum. Bu bir şiirdir. Çok soruyorlar. Her gittiğim yerde soruyorlar.

Değişir her şeyin rengi

Sularımız memleketin namusu

Vücut ter, ayak kan, hasretiz suya;

Saklanmaz gayri bu gerçek

Hatıraların paslanır.

Sakladığım sensin

Sevdasını sakladığın kim ola

ÜSTADIN ŞİİRLERİNİ YAZMAKLA BİTİREMEYİZ. EN GÜZELLERİNDEN BİRİSİ

Aynalardaki piriltiyi cözdük Rabbim, biz sonsuz Nur ́unu diliyoruz... Yalniz Seni, Yalniz Sevgini diliyoruz...

Şarkının, türkünün Türkçesi Türktür.

Hariçten gelenler köprüyü tutmuş

Seni konusur hatipler, Seni susar evliyalar, Sana bakar asiklar, Sana kosar sevdalilar. Secdeler Sana yükselir, dalga dalga Sana ulasir zikirler.

-Abdurrahim Karakoç, 26.05.2008/Vakit-

Eyvallah sayın karakocali,

İçimde İslam'ın ince manası

Kuşandığım kuşak yılan

mihriban çok güzel...

Kapattım kapımı of ile ah?a,

Ne çıkar fotoğrafın yoksa masamda

bir kişilik üstüne yazıyorsunuz, ama Mihriban diye biri var, değil mi?

Meyve dalında kalmaz hep

Varsın bilmeyenler desinler 'deli! '

Dörtnala gidilir yolunca Hasan.

Beşinci Mevsim

Sevdasından olsun

Ey fakir ekmeği, Mümin inancı!

Hasan'a mektup(13)

Deliden, densizden farkımız vardı

Eğilir serviler, suyundan içer

Düşünüp yaza yaza parmaklarım yoruldu.

Canım sağ oldukça rahmetli babam

Vaktiken çadır kuraşk diyarına;

Şahlanıp Zemzem'e Kola dökmesin.

Dar odam ebedi ışıksız kaldı

Yağmaya tozmaya değmez bu dünya

Kırk senede yedi hasret bölüştüm

Dipsiz derinliklere dalandan korkuyoruz.

- Yağmur kokan toprakların nerede?

Ara yere nifak saçtı be Hasan.

Diyerek ifade etmeğe çalışmıştır.

Siz üstadın "Hasan'a Mektuplar"ını okudunuz mu hiç?

Bedelini ödemek isterken sevginizin

Tiksindim bülbülden, gülden, çiçekten

Hayat hakkın vardı elden alındı

Ağaran şafakta gördüm yarını

Özel mama yemiş it

Çok oku, çok düşün, çok şeyler anla,

Nefsimizin peşine düşürme bizi

Hayat böyle bu gemide

ABDURRAHİM KARAKOÇ

Açtım penceremi sonsuz sabaha..

Dört yana dönmeyi bırak

Kür-Şad, Bilge Kağan, Oğuzhan Ata,

Bir On iki Şubat, bir yıldan büyük

Dostluk, sevgi, şefkat yetişir bana,

Muza nar aşısı yapsan nar olmaz

Semada yıldızların uykuya yatma vakti

A. Karakoç

İklim mevsim tek karışlık

İçime ateşler saldı, duydun mu?

gür çıksa hayrın sesi

Adavet hırstan doğar, gözü kör, vicdanı kör

Hangi dost sırrıma erdi bilmem ki?

Kendi kopyam imiş meğer şu dünya

Durur erinde, gecinde

Karşı duramazsak bizdedir hata.

Deli misin hasretlik mi çekersin

Kaybetmez inancını, çiğnetmez iffetini

Yollarını beklediğin kim ola

25.04.2007/Vakit

Gittiğin Hak yoludur, yardımcın Allah;

- Hatırımda değil, eline verdim, kendi okudu, ilk defa okuyan o oldu. Ben verdim, gitti, ondan sonra da tavrı değişti?

Ülkemde huzur bozan üç-beş hayası yırtık

Tevir/tüvür huy katıyor huyuna

Dertler gecikince gidip yokladım

Aynanın İki Yüzü

Aradığınız "İsyanlı Sükut" siiri var sayfada...

Teslim tünelindeki ışıktan hayır gelmez

Bir meçhul Meryem mermerden değil ama kutlu

Aşk koymuşlar ıstırabın adını

Günler uzar ay olur, haftalar seneleşir..

Sadizmin?karekökü? ?pi? sayısı

Konuş derler, dudak baglı, dil baglı

İsyanlı Sükut, Hasan Sağındık tarafından bestelenmişti.. Zevkle dinliyordum 90'lı yılların başlarında...

Zirveye tırmandı topal ayılar

... MÜJDE...

Madem"kar, üşütür, ateş de yakar"

Bize sor, bize sor, bize sor, öğren.

Geceleri delip çıktım dağlara

Et hiçtir, kemik boş, deri delidir;

Dağlar yürüsün diye atlas yelkenler gerdik

Gam ilinden dert iline taşınan

Vur Emri(sh.158)

Taahhüt ehline tahammül gerek.

Sıyrıldı kılıftan?son? ile?önce?

İlk yağmurum Kalubela?da yağdı

Yad elden yanima çagirdim seni

ıhlamurlar çiçek açtığı zaman

Mazlumlar hakkını almayıp ele,

Ben bilmedim gitti, n'olur sen söyle

Tedirgin etmişlerdi bizim havaları;

Dünyaya duhül et, gel biraz önce

Yaralarım oldu göz göz

İçim dışım yanar oldu gel gayrı.

Ne güzel derdik seninle beklemek

Adaletle adavet yanyana yürümez ki

Ormanın var, pınarın var, kuşun var

Dosta şiir yazdım 'hatıra' dedim

A. Karakoç...

Adettir gerekmez malumu ilam

karakoç un güzel şiirlerini başkalarına ulşatırma çabasında olmak edebiyatımıza, milli kültürümüze katkıdır.

Imansizda vicdan olmaz çocugum

Selam söyle o yare

Gayeleri gedik açmak her safta

Namusumuzu bile saklayamadık.

Abdurrahim Karakoç'a Rabbim şifa versin. Tez zamanda sağlığına kavuşabilmesi dileğiyle.

Sardılar her yeri köşe ve bucak

Yıkıp devirmektir tek çabaları

ÇANKAYA hep ÇANKAYA, usandık bıktık artık

Onları orada koy da gel canım.

Haber ver, izini bulunca Hasan.

Marifet manaya bakış

Kendi yurdumuzda garip değildik.

Kozalaklar çınar oldu gel gayrı.

Unuttun ya, büyüyünce...

Şaşırıp çorbayı küle dökmesin.

Hıyarlar acıdır, karpuzlar kelek

Ülküm aşk çölünde Veysel Karani

Sormayacağım yüzünü, izini yollardan?

En uygun zamanda yaşadığıma inanıyorum. Yardımcılarım var oldukları sürece yazmaya devam edecegim.

Ay, şafağa yakın bir mum gibi erimeden

En güzel UMUT'lar dalda ham kaldı!

imişler?

Nakış nakış güzelliği yok demem

İman denizine yelken açmışız

Görevim, doğruyu bulmak üzere,

Ormanların kakülünü taradım

Ahiret yollarında dünyanın Sırat?ı var

Titrer bir gönül kıracak diye hanim dizi

Vaziyeti makbul vaziyet değil

Bilir misin hancı bugüne kadar

Sordum ölüye, diriye

Salmak istiyorsun, birakmiyorlar.

Şeref vermez şerefsize! ..

Tütünler tedirgin olmuştu ocaktan.

Ardıçlı ağaçlarda gene ay doğar

Hayra koşan şerden kaçan bize nurlu ufku açan

çağırsa pişman canlar

Gelecek mektuba kalsın gerisi.

Bu halin hicabından dağlar eğmiş başını

Bu Çağrı Sanadır

gönül kainata sığsa yanarım...

Bilmek istiyorsun bırakmıyorlar

Yazdığın ŞİİRLERİ gönder bana

Bu zilleti çekmek zor, eğil ey başım eğil...

Cihanda en büyük önder peygamberin izindeyiz

Ben: Fikir sürüsün yitiren çoban.

Sevgi kardeşlik hissi çıkacak zirvesine

Üçkağıtçı düzen geçip gitmeden

benim anladığım dede yaşlı biri...:)

Önümde dururken Türklüğün hali,

Bazen ıhlamur çiçeği

Sen ak'a ak dersin, onlar 'kara' der

O kirli kabukta, o en temiz iç;

Bir tüy ki kapalı gece ve güne

Bu kıza da 'güzel' demek söz mü ki...

Gönüldeki birlik kalkandır dışa

İlmi azık eyle, sabırı silah;

Yığın yığın dert sofrada

Gölgesinde otur ama

Kalmasın tek engel bir düze gel ki

1985 yılından beri gazetecilik yapmaktadır. Bir ara politikaya girdi ve ayrıldı. Niçin girip, niçin ayrıldıgını bir röportajda şöyle cevaplandırdı:

Umudum her zaman bakidir amma,

İster zehir olsun, isterse şurup

Muhabbet faslında ölüm türküsün

Ceza gününün doğru şahitleri olmak istiyorsanız

Tek kimlik taşırdık, tek tip değildik

Gözüm yaşlı gönlüm garip

Kalmadı çok şükür ne zincir, ne yük

Bir kuvvet iksiridir eski fotoğrafların,

Kelimeler biraz kalınca Hasan.

Hesaba çekilir dünya mahşerde

Gerçekten de, o basit kelimelerle öyle incelikleri anlatıyor ki, insan hep kendinden birşey buluyor.

'Aşk' dedin, bağrıma soktun bıçağı

İplik iplik damarlarım söküldü

ARAMIZDAKİ FARK

Bitmeyen Gece

Yağmur damlasına sardım yarını

Bir azar yedi ki oldu o biçim..

Uykulardan uzak ol..

Gece-gündüz yana yana

Aşk tokmağı değdi örse

Tatlı hatıralar, sıcak sevdalar

Ben de seni seviyorum darılma

hasan sağındık ın söylediği Ben hep Seni düşünürüm güzel bir eserdir. neyse ben fazla övmeyeyim zaten övülmeye ihtiyacı olduğunuda sanmıyorum. Ayrıca karakoç övülmeyi ve övünmeyi de sevmez mütevazi bir kişiliği vardır şu an vakit gazetesinde köşe yazarlığı yapmaktadır güncel konulara iğneli ve nükteli usluplarla değinmektedir.

Ben hep seni düşünürüm

Biten takvimlere sattım geçliği,

Arı musallat oldu topuğu kıllı ata

Yarını görürdük dünden ilhamla

Bit olanlar safımıza gelmesin.

Beş para etmezdi bizler olmasak

şiirlerini gördüm çok mutlu oldum bi çoğu var.

Birinin kör hırsı var, birinin kıratı var.

Kan Yazısı(sh.14)

Gün geçer, azalır sevgi

Yalanı severim, yalanı gayrı..

Silindi hayaller kalmadı gözde.

Yiyince dursalar gam değil amma,

Gazapta, rahmette aşkı gördüm ben

'Say' dedi, yutkundu, eğdi başını.

Köle yaptılar bizi beyaz medeniyete

Kerem eyle, fayda vermez yardımın

Keremin kara sevdası

Madde madde yokuşunda sen varsın

Düşünürm yollar beni yoralı

Suların başında susuzluk çektim

Geyve'nin gülleri ve beyaz yatak

Mekanı cennet olsun.. Allah rahmetiyle muamele eylesin..

Dağda çoban yanıyor, tahtta sultan yanıyor.

Bölüştüler gönlüm ile aklımı

Ak sütün emziren ihtiyar anam,

Eti yenmez, koyun değil koç değil

Savurdum, eledim, seçtim zamanı

Dindar-laik açılmadan aramız

Önce kökü dalda, dalı çiçekte

- Yok canım, geç bunları? Öyle anlar, öyle simalar var ki, unutmak istesen

Dost sandığın insanlar düşmandan kötü çıkar

dert kalmasa arada

Ezelde, ebedde aşkı gördüm ben

Sarıca düzünde bir yığın toprak

yazdığınız dörtlük karakoç un hangi şiirinde belirtirmisiniz. hangi kitaabında tşkler

Kalk git derler, kapi bagli, yol bağlı

Yollar kıvrım kıvrım, dağlar sıralı

Sen beni ararsan, beni de çağır.

Birgün rahat yatamadim

Vallahi üzengiden, palandan korkuyoruz.

Hızar kurdu itimadım

Aşk yolunun kanunu okudum

Yalancılık mübah, yüzsüzlük makbul

Sen: Olgun meyvesin dal kucağında

Beraber göçelim tut ellerimden.

Başka gezegende de olsan dönüşüm hep sana

Gördüm ki dağların başı çukurda

Geleceğim diyorum biraz mühlet tanı bana

Habibin hakkına, İsmin hakkına

Kılınçları müzelere astılar

Demişler ki,"çivi, çiviyi söker"

Emirle, siparişle görmekteyiz rüyayı...

Bazan öfke, bazan merakta bekleriz

Soru sorma, cevabım tek;

şiirleri çok güzell

Bir düş görsem, sen gelirsin aklıma.

Bekarlar kahvesinde bir adam uyuyordu.

Döndü, gözlerinde bulgur bulgur yaş

Ankara

Üzülme her hafta gelemem diye

Bir diş görsem, sen gelirsin aklıma.

Bu akışı durdurmak gayri kimin haddine

Beraber geçelim tut ellerimden.

Gitmişti makama arz-ı hal için,

Bir aşk bulsam, yağmurunda ıslansam

Güzel ebed güzel ezel

Doldursun diye Yerle gök arasındaki boşluğu

Gün boyu çalışır aydınlanır

Maverayı seyredeyim

Çıkla kadın desem yalan söylerim

Sen müebbet inkarda kılmışsın kararı

Doğduk güneş gibi küfrün bağrına

Hayatımızın tercümesi

Gecelerden sonra şafaklar öpsün

ateşi üşütebilen adam...

Bembeyaz düşler topladık

Ustura ağzında düşüncelerim..

Bana gelince:

Gönen'li Gülizar, Bünyan'lı Sıtkı,

Gökyüzünü kızıla boyadı akıttıkları kan.

Yırtıldı ruhlara çizdiğim resim

Bir tek gönül kafi gelir girmeme

Ne mühür kaldı, ne senet

Kokar gider dosta doğru

Açtı tabakasın, sigara sardı.

Hazreti Muhammed gerçek rehberim,

Her zillet seni yaktı, uyan artık Türkiye! .

Demişler adına hasret pınarı

ADALET felç oldu, yürür değnekle

Bekletme geciken müddet ziyandır

Sarıcadüzü'nde bir yığın toprak

Alı al, yeşili yeşilde ara;

İÇİMDEN GEÇENLER

harika biri..

Gerçeği alt etti gördüğüm rüya

Gösterdim gönlümü dillendi dağlar

Acı söz yarası kaç yılda geçer?

Zaaflardan ırak ol..

"Yar" deyince, kalem elden düşüyor

PEYGAMBERİN İZİNDEYİZ

Zaman bir noktada unutsa bizi

Bedenime Korkak Yürek Yüklemem

karakoç'umuzdan bir şiir

Uzakta ve yakında

Bilmek istiyorsun, birakmiyorlar

Say bir karış, say bir adım

Bıçak senden incinmesin.

AÇIK DİLEKÇE

Sütü bozuk olmayan çok sever milletini

Senin ak alnından gök gözlerinden

Ben karlı dağların deli rüzgarı

Rayihası, estetiği

Ne payem oldu, ne sayem

Karakoç?Ben" isimli şiirinde kendisini böyle takdim ediyor. Kendini takdim edişinde, öncelikle içinde yaşadığı tabiatın etkisi görülüyor. Ama bu dış manaya aldanmamak gerekir. Asıl şiirin içindeki mana gerçekte Karakoç?un şahsiyetini iyi bir benzetme ile bize veriyor."Ben karlı dağların deli rüzgarı" diyen şair, hayata bakışından ziyade, hayattaki yaşama şeklinin, belkide fikri şahsiyetinin coşkulu aman dinlemez heybetini tasvir etmiş oluyor. Bu cümleyi biraz açıklamağa çalışalım:

Karanlık tasarıdan, plandan korkuyoruz.

Önce dallar, sonra yapraklar öpsün.

Hatır için imanını, ülkünü

Alem şahit olsun ona peygamberin izindeyiz

Bayrak ol..

Bekledim ki sen gelesin yanıma

Bir yilda iki bahar olmaz, derlerse yalan

Hep karaya kara, aka ak dedik

Varsın teller tüller duvaklar öpsün

Yüklenir yağmuru, karı doluyu

"monna rosa" şiiri vardı en çok sevdiğim sözlerinin tamamı şuan aklımda değil malesef yazamadım :-(

Çagdaslarin yüzünden çagin adi kirlendi

Bunca yıldır bir hiçliğe

Gönlüm sende, gözüm yollarda durdu,

Düzelmez haliniz itiraf ile

Genç, ihtiyar, dadaş, efe

Doğan insan yanıyor, ölen insan yanıyor.

Bir demet ÇİÇEK gönder bana

Aşkın mayasını senden alıp da,

elinize sağlık alperence

Size Lazım Değil

İslamlık sevdadır, Ülkü sancaktır

Seker taştan taşa, selam götürür.

... Size Bıraktım...

Bilir misin hancı, bugüne kadar

Kar koysan köz olur aşkın külüne

ağaçlarla rüzgarı

Eline gönlüne sağlık sayın mavigezegen.

İçimde acıdan ırmaklar çağlar;

Kar yağmış dağlara, bozulmamış örtüsü

Ancak ceken bilir bu derdi gamı

Aha bu mektubu alınca Hasan.

Konuşacak yerde çaresiz susmak

Yürüdük 'Nizam-ı Alem' uğruna

Mihriban, Mihriban uyan da bir bak

Unutursun Mihriban?ım

SANA geliyorun SANA

Ömrümün ufkunu sardı bir melal

Bir RÜYA gönder bana

Yazık, kuklalara sığmadı sesim

Atatürk'ü sömürmezdi maymunlar

Arkası karanlık önü karanlık

bunun türküsü de var çok güzel ya

Seninle dolu, arı-duru bir yürekle

yüreciğim kanar oldu gel gayrı.

?Sizi seviyorum? demek zamanın modasıdır... Amma ben öyle bir söz söylemeyeceğim...

Defalarca yazılmışsa da bir kere daha okunacaklardan...

İçine gireni Allah kurtarsın

Yağdı yüreğime renk renk korkusu...

Yarınlar dün olur, sonralar önce

Hile satar asrın bezirganları

Bebeklerin avucuna

Yorulmayım izlerinde savcı bey.

Echel Aydınlara

Bir insan iki defa ölmez, derlerse yalan

Gurbet ilden sana varmak ne güzel.

İmanda bu fire, zillete bu zam!

Sevda cephesinde şehit düsenin

Yollardan yel gibi geçer bir atlı

İki Paralık Adamlar

Biz dava uğruna serden geçmişiz

Abdurrahim KARAKOÇ

Topraktaki mutluluğu?

Bulutlardan gömlek diktim dağlara

ÇANkaya HİLALkaya

Kimse senin adına borç alıp ruh satmasın

Bu sözlerim sizedir hür başlar, ayık başlar

Hakikat ışığından kaçıp kurtulmak için,

Ahirete gider kalpteki yara..

Feza elbisesi diker terzimiz

Irmağı, deryayı size bıraktım...

Sen yeşil ekinsin sen beyaz gümüş

Bizim ile kar geliyor gardaşım

Ilgıt ılgıt yeller eser ovadan

Üçkağıtda erkan nedir usul ne

İster ağla ister uyu bakayım

Bazen yoklukta acılar

Hayal ve Gerçek

Fırsatçının nifak hızı

ayrıdır...

Hasret nedir, ne değildir, de hele

Üstak Karakoç'u unutmayız ama unuttuğumuz başlığı günceleştirdiğiniz için teşekkürler...

Göz yaşı sürersen beni de çağır..."

Gülmek istiyorsun bırakmıyorlar

Bu necip milleti ondan severim

Kaç aşık bu yolda zaman eritti

Her haftası bayram, her günü düğün,

Görür erinde, gecinde

Bağlamışlar çözülmüyor Mihriban"

Şaşırıp çuvala-çula dökmesin.

Üstad'tan bir Anadolu gerçeği...

Sessiz sessiz akısında sen varsın

Sen: Mavi denizsin sise bürünmüş...

erse alem murada

Benden selam söyle Hırçın Dede'ye

Kaç yolcu bu yolda verdi canını

At olanlar safımıza gelmesin.

Kokladığım sensin...

Çarşı, pazar, yazı-yaban kereste

Mahşerde imtihan olmak üzere,

Demet demet ışık döktüm dağlara

Akrep tutmuş gibi kirpiklerinin ucundan,

Omuzumda sevda yükü

Gülmenin çılgınlık olduğu anda

Şeyh Mevlana, Derviş Yunus, Köroğlu,

AYNANIN İKİ YÜZÜ

Şimdilik bağlayıcı bir takvim sorma bana

Vur Emri, Kan Yazısı, Suları Islatamadım, Beşinci Mevsim, Dosta Doğru, Akıl Karaya Vurdu, Gökçekimi,

Adi ekranlarda iğrenç yüzü gör

Aradan yıllar geçer... Birgün Abdurrahim Karakoç'u bir arkadaşı ziyarete gelir.. Ve Karakoç'a, yolda, onun eski sevgilisi ile karşılaştığını, biraz sohbet ettiklerini, ve hanımın evlenmiş olduğunu söyler... Arkadaşı yanındayken hislerini pek belli etmese de, o gittikten sonra Abdurrahim Karakoç oturur ve duygularını dizelere döker..

Yanakları çiçek açmış nar gibi

Nusret versin yeri, göğü yaratan

Seneler, asırlar değişse bile,

İnsanlar ya mertek, ya orta direk

Her gecenin seher vakti bu yola?

Petek petek bal olmadan tükenmez.

Arızasız dönen çarkımız vardı

Uçmuş akıl denen meret

Kemal'imiz, Turan'ımız, Hacı'mız

Ey Gönül

Ne usandım, ne yoruldum, ne durdum;

Toprakta ağacın her hali güzel

Barıştan savaşa selam götürür.

İplik iplik nakışında sen varsın...

MERAK

Suları Islatamadım(sh.62)

'Aşktır benim mayam' derdin

Mihriban

Yeter ki çıkar için Hak yoldan sapmayalım...

Nemrutlar, Şeddatlar bizi ne bilsin?

Bugün alkollere belenen sensin

Memleketimi hissedeyim.

Bu yollar kararsız uzar mı böyle

Siz aklı kısalar, derdi dehşetler

Doyacak gözünüz toprağa, taşa..

Abdurrahim Karakoç üstadın hasta olduğu doğru ama vefat ettiği haberi çok şükür doğru değil.

Ellerim toprağa değse yanarım

Bir baktı konağa alttan yukarı

Çileyi koklayıp gül niyetine,

Herkes Bolu Beyi, her taraf Bolu

Tavana bakarsın ' bakma der' beton

Sen: Korsun, alevsin aşk ocağında

son dörtlükteki cinas güzel olmuş

Ya HAKK!..

Üstünde insanlar mukaddes yazı

Alev alev sardı her tarafımı

Mehmet Akif, Osman Batur, Şeyh Şamil

- Dudakların, dudakların nerede?

Uzattı çakmağı ve sigarayı,

19-11-2008

Meyvelerimizi, çocuklarımızı..

Önce naz, sonra söz ve sonra hile..

Ey benim yeni alfabemdeki kadim elif

Sen engin ovada sararan başak

Dosta Doğru(sh.58)

Anlamadım bu ne haldir

Dilimde sabah keyfiyle yeni bir ümit türküsü

Yazık, kulaklara sığmadı sesim

Canlar gücenmesin diye

SEN VARSIN

Doyacak gözünüz toprağa, taşa

Doğarsan üç günlük iş bulamazsın

Şüphesiz, inandık; söz verdik çünkü...

- Gelirim, beni bekle.

Hayatla doldurur bu boş yelkeni

Vardı makama arzuhal için, bey dedi yutkundu eydi başını diye başlıyor. Okumanızı tavsiye ederim.

- Bilmiyorum?

Mücadeleci şiirlerinin cokluğu şartlardan kaynakIanmaktadır. 27 Mayıs darbesi, zinde güçler, demokrasi maskaraIığı ve haksızlıklar hiciv şiirlerini besledi. 30 a yakın mahkemeye verildi, hepsinden beraat etti. Avukat tutmadı, hep kendi kendini savundu. Hiçbir iktidarla barışık olmadı. Çünkü, 0, insana ve İslama yapılanların zulüm olduğuna inanmıştı. Şiirlerinde esas unsur insandir.

Suların sessiz akıp, kuşların ötme vakti

Bu şiirin adı; "Saati Yok Eremi Yok"

Görenler gitti zulmet geldi huzur diyecek...

Tabutuna sararlarsa

Tek satır yazmaya değmez bu dünya

Mazlumlar adına zalimden hesap

Bilmez misin, dört mevsimin üçünde

Tabiblerde ilaç yoktur yarama

Anlarsın ölüler niçin yaşarmış

Nazlı nazlı dalgalanan

Uğramam bir daha kamçılasa da kan,

'Açılmış çığırdan dosta gidemem,

Albayraktır ana yurdun gelini,

Hangi doktor ilaç verir bu derde?

Esen yele, yağan kara

Eştikçe iş çıkar işin içinde;

Yollarda Seni aradım.

Kan değil, çiçeği koklasın biraz

Gözlerim görmüyor aklım şaşıyor

Hakkın zehirini içtim doyunca

FAZİLET'i gelin ettik gurbete

Ay doğdu gölgeler çöktü üstüme

Yorulup demedim, yeter

abdurrahim KARAKOÇ

Susayan toprağı gökler emzirir

Kan kokuyordu doğunun çimenli yaylaları;

Kaçıp kurtulmaya ne yön, ne yol var

Suları Islatamadım(sh.85)

Ben de severim üstadı.

Her varış ecele doğru

Kanlı haydutlara haraç mı verdin?

Dolunay uzanıp öpse suları

söylüyor? dedim. Tabii, benden çıkmadığına göre, herkes farklı farklı

hata benim formun sonuna bakmadan ekledim şiiri

Gönül veren gitsin versin sana ne

Yüreğine sağlık Üstad'ın, livaneli'yede teşekkürler...

Derisini yüzmeye değmez bu dünya

Adak olsan da kurban vermeyeceğim seni;

Bir bozulma başladı inançta ve ahlakta

Daha umutluyduk, daha mutluyduk.

Uyurken yılan soktu, uyan artık Türkiye! .

Mermere işlenmiş bir nakış gibi

Hasret hançerini bağrıma vurdu

Gün boyu tuvalette, mutfakta, kilerdeyiz...

Sevda kelep kelep, kin deste deste;

ABDURRAHİM KARAKOÇ?UN ARDINDAN

Onu sev sen onu tanı odur tende canlar canı

Derde denk olursa sabırın boyu

- Mihriban yaşıyor mu şimdi?

Anlamaz, bilmezsin sen bizim halkı,

Ben sabit şeyleri sevmem ey can

Şehit torununa?sen sus? diyorlar

Hangi ses yürekten çağırırsa seni bana

Bir tüy ki can verir bir gülümsesen

Dalım Elbistan?da, köküm Söğütte.

Temizlen de gir mezara

Kefenler sarılsın topraklar öpsün

Ebedi kudretin tek sahibinden alınan emir üzerine 1932 yılında dünyaya ge1mişim. Çocuk1uğum / Şöyle-böyIe / geçti. Kıt imkanlara, kıtlık yıllarına rağmen hala o günleri özlerim. Bir-çok kimseye 0 yılları anlatsam,, Özlenecek neresi var?" diyebilirler, amma ben hep ÇocukIuk yıllarımı sevdim. Şiir yazmaya küçük yaşlarda başladım. Zaten bizim oralarda her genç şiir yazar. Bu tutku başka bir meşgalenin veya işin olmayışından kaynaklanıyor gibime geliyor. Ben de avareydim, boşluğumu şiirle doldurmaya ça1ıstım.

İçimde tarifsiz keder saklıdır

Az mı ki...

Bülbülün yanık avazı

Ha Hasan'a ha sana..." diye başlayan...

Hele... meydan meydan adam gütmeyi

Yaşamak rezillik, rüsvaylık demek

Adavet çürür amma, adalet çürümez ki

Derken hangi gayeye hizmet edeceğini şuurlu bir şekilde açıklamaktadır.

Yazı, güzü, kışı bahar zamanı

Uyuyan göllere ay ışığında

Ne yapsan bir daha çıkmaz dallara,

Bir yangın söndürmeye çarıksız koşana bak.

Bu medyaya hiç güven olmuyor ya ne diyeyim ki ben şimdi yaşayan adamı öldürdük

Sonunda vuslat getiren

Sebepsiz ağlayandan, gülenden korkuyoruz.

BEKLEMEK...

Yorgan yaktırmış pire

Günbegün öpülmekten eskiyor ellerimiz...

Çekti ayakları kahveye vardı,

Belki dün bilirdim ama

Bırakmaz yakamı dört yanım duvar

Her gecenin seher vakti bu yola

Hakkı geçer halkın sana

Bitmemiş işler topladık

"Beni değil, sen seni de / Unutursun Mihriban?ım" dese de kendisi de unutmuş görünyor Mihribanı.

Kaçmak kurtuluştur diyorsan şayet

Ecel çorbasini içti be Hasan.

?Örtüye hücum eden ne yobazlar görmüşüz.

Bazı kötülüğü yerdim dilimle

Oynak havalar döküyordu parmaktan.

Ormanın var, pınarın var, taşın var

Kök saldı bahçede ayrık otları,

Hangisi menzile vardı bilmem ki?

Girip girip çıkısında sen varsın

Dost ilhamlar beni yoklar emzirir

semavi olsun.

Sen Varsın

Duvak ol..

Ayaklar zemine değer

Sen: 'Ben'sin, gel gör ki ben 'sen' değilim

Küllerde Seni aradım.

Salınca gönlümü mahşer yerine,

Oturur yazarım nimet bu derim.

Gün olur ki kapalıdan korkar O

Ellerinden belli oluyor bir kadın

Kör müyüz, sağır mıyız; Rahmet-i Rahman mı yok?

Hangi göz kaç sene baktı bu yola

ASRİLEŞTİK GÜYA UYDUK MODAYA

Hepinize sevgiler saygılar...

Sılaya dön diye mektubun geldi

Islanmadım, üşümedim, yandım oy!

Topyekün dünyayı size bıraktım...

Gökbelen dağlarına yağmur yağıyordu;

Sen gönül sözüne uy da gel canım.

Uykuları harman ettim, savurdum;

Yıkılır, yırtılır her kalın perde

Memleketimi hissedeyim

Önce naz, sonra söz ve sonra hile

Altta döşek yanıyor, üstte yorgan yanıyor.

Bağrında ay doğar zambaklar açar

Ruh röntgenim duygulara çizilir

Hangi söz yerinde kaldı bilmem ki?

Her sofranın kaşığına

Biz sustukça onlar, 'korkak' diyorlar...

Soysuzlar taş atar mukaddesata

Bugün değil yarın belki

Utanmadan bir de göz göre göre,

Bir zirvede habire şiştikçe şişene bak

Alan yoktur satamadım

Düşünürüm, yollar beni yoralı.

diyen şair bu inancını, bu davasını devamlı haykıracağını bir "Yemin" ile sağlamlaştırır, niyetinde samimi olduğunu belirtmek ister:

Sevip sevilmemek varsa kaderde,

Uçsuz hayaller boyunca

- İkisini bilirdi? Ben, ?Artık unutalım bunları? dedim. ?Unutmak

Ayının elindeki kaşıktan hayır gelmez

Yaşarım duyarım tarif edemem,

Gelme gayri, kapıları kapadım

A. Karakç

gülcenin gülleri temiz ve yatak

?Sılaya dön? diye mektubun geldi;

Derviş olup çıktım tığsız, tebersiz

Güzelin edası nazı

Yangın Var

Öfkeler direk, direk

Misafir olmak, dost olmak dururken

Meyve dalda durmuyor hep

Yarını karanlık, dünü karanlık

'Yar' deyince, kalem elden düşüyor

Nerde kan akıtıp kavga verenler

Ben ilkokuldan itibaren karakoçun şiirleri ile büyüdüm.1987 de kendisi ile bizzat tanıştım ve sohbetler ettim. Bir tavsiyesinden dolayıda hala bir şiir kitabı bastırmadım. tavsiyesi şu idi üç kitaplık şiirin olmadan bir kitap basma, sakın kendi kitaplarını satmaya kalkma. Üstadı saygı ile anıyorum. Onun izinde, onun hedefine doğru ağır ağır ilerleyen birisi olarak onun hiciv maltalitesi ile yazdığım bir hicvimi yazıyorum.

Bir adam camiden döndü evine

Zaman kısa, ben yorgunum, yol uzun.

Git tekrar gel desem gelemezsin ki

Hayatı remile, fala dökmesin...

Gel bende gör, sen gel beni

Yıllar yılı meyve veren dal gibi,

Çeker gider dosta doğru

Tırışka

bizlerin de yapacağımız budur karınca kararınca..

Konağı, sarayı size bıraktım.

Gönlüm viranedir yıkılmış, yanmış

Beni düşünmezsen kendini düşün

De gel haber anlat sağıra, köre

N'apacaksın adına, sen tadına bak. Ne kadar güzel, ne kadar sade ve hoş ve bir o kadar da dolu dolu değil mi...

Göl olma, gölet olma, baraj olma

Şefkatimle duvakladım beni seni

Dinsizlerin değil, din düşmanlarının / Yani İslam düşmanlarınin / da az yardımı olmadı. Bir bakıma dini duygularımın kuvvetlenmesine vesile oldular.

Al Götür Kabrime Koy Bu Sevdayı

Kaç yolcu durak yaptı hanını

"Mektup yazdım Hasan'a,

Karlar eriyince kırar yuları...

Hilede iftirada üstümüze yok bizim.

Attım, sana geliyorum..

Meçhule sürüldüm doğmadan önce

İçmedi, masada unuttu çayı

Faizi, bankayı size bıraktım...

Hicran alev alev aktı üstüme.

Önce kökü dalda, dalı çiçekte;

Sen kalp yarasının em'i sargısı

Aldatmadık... aksine her mevkide aldandık

Gözlerimle bıçakladım ben seni

İnanmazsan dönder-aktar gene sor

Aldanıp azmaya değmez bu dünya

Değiştirmez ırmakların tadını

s@h-in rumuzlu üye arkadaşımz da aynı dörtlüğü yazmış

Adam?öyle? dedi, bağrında sızı..

Şehadetle bulabilmek için Mevla?yı

ile tanıdık Abdurrahim Karakoç'u ama;

Sabrın derisini yüzsem kim anlar?

Kanak ol..

Var olan herşeyi bir çekirdekte,

Sırala otuz'u say da gel canım.

Ne hınzırlık varsa hasıl kelam

Dost diyorsun kimin dostu kapalı

yapacaktım yine unutmuşum bak

Sıladan gurbete giden yolcular

Durdum ve düşündüm demin

Üstad, bir şiirinde kendini şöyle tanıtmaktadır:

Beşeriz, şaşarız Sen şaşırma bizi

Alamadım yaşamanın tadını

Öteyi ötede, burayı burda,

Sen: Her güzelliğin canlı sergisi

Gel, sevda iklimime gir

Görecek güçtesin, zayıfım sanma.

Aşktan yana, histen yana

Acır fakir çalışan kadınlara

Batılın elleri düştü böğrüne

Hak için sarıldım ben bu sanata.

Can canan diyorsun üstü kapalı

Çalışsa ne iş var, ne cepte para

insanlar madde değil

Minarelerin ucuna

Dünyaya ders için geldik, bileşin.

Karakoç'un ardından, yeni nesilin pek bilmediği Karakoç'a, iki ölümsüz şiir yazdıran Mihriban'ın hikayesi...

Süt emerdin gündüz-gece

Çeteye, mafyaya sahip değildik

Sırtlan postu giydiriyor koyuna

Vur Emri(sh.98)

Tırışkadan tayyare

Hazineden para çalmak nasıl şey

Yorgan akrep dösek yilan

Yaptığının cezasını

Uyan sen, karış karış toprakları uyandır.

Birakin huyunu gösterin huysuz

Taksim

Kibritler ıslaktır çakmağım yağsız

Çağlayan ırmak ol..

Ve vebalden korkan vardı eskiden

Düşümde düşüme girdim dün gece

Dönmüyor toprağa giren kafile

Teselliden kanat kırdım gerçeğe

Biz kovalım derken baştan bitleri,

Kış günü karları yarıp çıkan

Mukallitlik bahsinde maymundan ilerdeyiz

Aklımızı yitirdik ahmaklar ortasında

Şehir Bu Sevdayı Köy Sevdayı

Yiğitlik kalmadı, insan değişti.

Abdurrahim KARAKOÇ'tan ALLAH razı olsun

Hasan'Mektup'larda ayrı bir alem. Tazeliğini ve güncelliğini her zaman koruyan harika şiirler gerçekten...

MONA ROZA

İşi iştir imtiyazlı asinin.

Gönül tezgahında şiir dokudum

Açılmış çiçektir her gülen dudak

Aklımı, sevdada yitirdim anam.

Meyve dökülür, dal kalkar

Akıl yor... müşkülü halletmez asap;

İnsan öldürmenin manası var mı?

Anlatmadılar kullar arasındaki farkı.

Yadelden yanima cagirdim seni

Bu bir cinnet krizi, gerçekler yolunuyor

Daha bunlar bildiğimin yarısı,

Anlamadım, neden? Niye?

Çikartamaz Anadolu, Rumeli

Önce dallar sonra yapraklar öpsün.

Kaynak ol..

Tuttum yorgunlğu yordum dün gece

Gözümü yollarda gördüm dün gece

Madde madde yokuşunda sen varsın..."

Unuttun ya büyüyünce

Dövdüler, vurdular, sürdüler

SEVGİ size ömür; dört kulaç önce,

Ekmeğe dürersen beni de çağır.

Vardığın her menzilde karşına batı çıkar.

Dağlara sisler çöktü, uyan artık Türkiye! .

- O düşüncelerini yansıtır mıydı?

İsterse hızlı dönsün isterse yavaş

İplik iplik nakışında sen varsın

Buz gibi bir soğuk biçiyordu baharı;

Sen koyu gölgesin yaz sıcağında

Say bir içim, say bir tadım

Her yarış ecele doğru

Kırk geceden sonra kırk milyon sabah

Makamı, rütbeyi yük etmem cana

Oğlun, kızın olsun hele

Çağın çilesini sırtıma sardım

?Biraz azim, biraz gayret? derim ha

Yüzüme serdiğin saçların hani

Serdengeçti, Töre-Devlet, Ocak, Yeni Düşünce, Yenisey yayınları oIarak şimdiye kadar 6 şiir kitabı, bir tanede makalelerinden derlenen nesir kitabı çıktı. Bir nesir kitabı dizgide bulunuyor ve yeni çıkacak son şiir kitabı ile,, Çoban ile Sohbetler" isimli nesir kitabının önümüzdeki günlerde basılması için çalısılmaktadır.

Kurur erinde, gecinde

Ya Allah, deyince yedi zinciri

gurbette görmek ne hoş

Zulüm tez doyurur, adalet aç kor

Ne hakla geldiler anam,

Işte böyle... Malum ola halimiz

? Türk?üz; Türk yurdunda birlik isteriz.

Yaşadın bilirsin ki her zamanı

UZLET nedir, ne değildir? De hele...

Ben de öyle düşünüyorum aşkı bu kadar güzel anlatan başka bir söz duymadım.

Unutursun Mihribanım

Çarşısında bir kız gördüm Antep'in,

Ceza çekmeye mi geldi insanlar

Yağan yağmur duyar mı bilmem

Sekiz mevsim geldi-geçti duydun mu?

Mizahı da harika üstadın.

Say bir dondum, say bir yandım

Kimin için kimler dikti bu yola

Tevhidin doruğundaki ulvi yücelikleri

Yurdum bir kağıttır ışık beyazı

İslamın nuru, gür sesi kaldırdı zulmeti yes'i

Kaş yaparken, göz çıkarır elleri

Üç yüz altmış beş'i böl on iki'ye

Gücüm yetmeyince kendi halimle

Yeter artık döne döne

Mestolup sızmaya değmez bu dünya

Yavuz Sultan Selim, Barbaros, Sinan

Madde madde yokuşunda sen varsın.

tşkler Alperence açıklamaların için

Çıban çıban sızlıyor ah bende

Kandillerde isiklar ansizin söndügünde, Sensin en parlak Nur yüregimizde.

Aşk Yarası

Tüm suçlular güçlü olunca Hasan.

Şimdi ise Ay'a gitmek arzumuz

'Ulan'ı severim, 'ulan'ı gayrı..

Ballarda Seni aradım.

Şehiri bir adım, köyü bir karış

Sıkıver dişini, annene yalvar

Cümle hasreti bitiren

Taahhüt ehline tahammül gerek

Ağzına küfürler doldu zehirden;

Sevenler hep bosa sevmiş...

Uykuları yatağıma bağladım

Ya İslam'da erirsin

Şairin etkileyici yiğit söyleyişlerinin milletin dilinde dolaştığını gören menfaat çıkarcıları onu kendi saflarına çekmeye çalıştıkları zamanlar olmuştur. Bu gruplar ve çıkarcılar fikir ölçüsüne ters yönlerden olduğu gibi, ona bazı fikirlerinden vazgeçmesini söyleyen eyyamcı zihniyetler de olmuştur. İşte bunlara karşı fikrinden ve zikrinden taviz vermeyen Karakoç demiştir ki;

Bize kalem ile yazmayi ögrettiginden beri, Sana yürür kelimeler. Sen deyince susar dillar, yanardaglar kizsada gönülde...

Millete tepeden bakmazdı rical

Günahı tövbeyle yıkayıp attım

Din adına tef çalan ne cambazlar görmüşüz.

Rüyalara yasakladım ben seni

Güneşi göre göre sen doğuya gitsen de

Bir küçük hüzmeye değmez bu dünya

Kimse sorsam ''yoktur'' diyor dermanı

Lambamda titreyen alev üşüyor

Gün geçer azalır sevgi

Soru sormayın dostlar, cevap müşkül şu sıra

Yalnızlığa boş vermişim gerçek bu

Bu deli gönül uslanır

Eski töre bozulmuyor Mihriban.

Hem dünde, bugünde, hemi yarında

Hayat hakkin vardi elden alindi

Güzeldeki hal güzeldir

Ağrı sızı bırakmaz ki bilesin

Eski töre bozulmuyor Mihriban

Sen, 'sen'i gel benim içimde ara...

Açların çalıştı, tokların yedi

Ya bir kuru selam, ya bir top çiçek

Sattım, sana geliyorum..

mona rozaaaaaaaaaaaaaaaaaaa

Birlikten kopana selam vermezdim

Gurur dolu pozlarında savcı bey.

Takacaksınız ak göğsünüze

öğreniyoruz evet ölürken de ölmeyi, azraili öğreneceğiz. Tabiki ebedi hayatımızda da ilim devam edecektir.

- Gazetenin ortasında senin özel baskın var. Gazete çalışanları, birkaç gazeteyi özel basıyorlar; orta sayfada Mihriban şiiri?

Zulüm üstüne zulüm yığdılar;

Şart mıydı ellerinde ilah olması?

Kırıkhanlı Kazım, Niksarlı Nedim,

Abdurrahim KARAKOÇ 24.02.2009

Birbirinden çürük çıktı seneler;

Hak yol İslam, yazacağız.

En güzel şarkıyı bir kurşun söyler

Kalktı ki garsona vere parayı

Oğlun kızın olsun hele

Karnımız tok olsa da gözlerimiz tok değil...

BENİ DE ÇAĞIR

Ümit ve temenni ederim ki, O?nun bu yüksek ülküleri, takipçileri tarafından arzuları istikametinde tahakkuk ettirilir ve bunun için de geceli gündüzlü çalışılır, didinilir ve hedefe ulaşılır! .

Sistem birbirinizle vuruşturmasın sizi

Yoksulluk bir yanda, zulüm bir yanda

Sen: Gadir Allah'ın şaheserisin.

Çağır hayallerin en ötesini

Dizdim, dizdim tükenmiyor

Beraberdir sevincimiz, acımız

Yazın şu duvara.. bırakın kalsın.

Kimbilir... belki de gurbetten öte

Iğdır'da şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Dinle ve kabul et itirafımı

Görür gibi uyur konuşur gibi susar güler ağlar gibi

Göz kırpınca sıfırı çok sayılar

Dünden kalma neyim varsa

'Çay' dedi, yutkundu, eğdi başını.

Gülmek yüz kızartan suç olsa bile

Ertuğrul Bey, Osman Gazi, Murat Han,

Ve her köşe yazısına muhakkak bir dörtlükle başlar.

Kan kokuyor gözlerinde savcı bey.

Gurbet nedir ne değildir de hele

Sağolsunlar, iktidarların ve muhalefetin irikıyım po1itikacıları ihtilal cuntacıları, ,, bilimsel" cüppeliler, entellektüeI züppeler, milli soyguncular, sosyete parazetleri, Sermaye sülükleri, zulüm-işkence makinaları, adalet katleden hukukçular, dalkavuklar, pezevenkler, üçkağıtçıIar v. s. hep bana yardımcı oldular. Şiir malzememi veren onlar, öfkemi bileyen onlar o1dular. Yardımlarını inkar etmiyorum, fakat teşekkür de etmiyorum.

Kaç topuğun kanı aktı bu yola?

Ya bir kuru selam, ya bir top çicek

Yanan hep sen oldun, yakılan sensin

Zamanı zamana etme şikayet

İçimdeki bu sevginin yangını

Beynim fırın, bağrım tandır

HEYBET nedir, ne değildir? De hele.

DÜN GECE

Her duruş ecele doğru

. Türk şiirinin şahdamarlarından biri daha aramızdan ayrıldı. Köklü ve muhteşem bir maziye sahip olan Türk şiiri, her döneminde, her ferdinin iftihar edebileceği şairler yetiştirmiştir. Kesinlikle söylüyorum ki, Abdurrahim Karakoç, sadece Türkiye?nin değil, Türk Dünyası?nın da önde gelen mümtaz şairlerinden biri olarak edebiyat tarihimizdeki yerini alacaktır.

Gerçek sevgi, yalan dünya

Giden ilkbahara, gelecek kışa

"İman kaynağımdır, tevhid havuzum

24.12.2008

Aşkımızı gölgeledi bulutlar

Yangın ağlar, deprem ağlar yarama.

Bir damlanın içinde yetmiş umman yanıyor.

Düşünen baş çekmek, dert çekmekten zor

ABDURRAHİM KARAKOÇ'UN HAYATI KENDİ ANLATIMIYLA

Ağlayıp saçımızı yolmaya vaktimiz yok

Yıllar sineye yaslanır

Talipli yoktur sevgiye

Kaynak senden incinmesin.

Adalet ayaklara ip takıp sürümez ki!..

Bebekler hayta hayta yürümeden

Kıracak güçtesin, zayıfım sanma.

Sakladığım sensin.

Taşa çalsam ezilmiyor Mihriban

değil elbette değil

Düştü can evime dördüncü cemre

Tenekede yağ yok, çuvalda un yok

Gel bunları da götür gideceğin yerlere

Bir damlası Karadeniz

Yırtık bohçalarda umut sakladım

Hazdan dudakların olsun bir lale

Dünyayı dünyada yitirdim anam..

Kalktı ki garsona vere parayı,

Beni, benden almıştın ya

Vermese de kaybolan gençliğimizi

Karakoç?un alçakgönüllü bir kişiliğe sahip olduğunu "Aşık Ali?ye 2. Cevap" isimli şiirinde de görmek mümkündür:

Tablo karanlık, lakin aydınlık hiç yok değil

Vaziyet bambaşka vaziyet oldu

Merhem sürüp, sargı sarma boşuna.

Medyamız bu denli barbar değildi

Seyrettim milyonların kölelik beratı var

Sığınmacı melezler mülkü ettiler talan...

Rahatı, huzuru attım kenara

Elif, Osman, Zeynep, Tahir

Ruhlara perçinlenen kelepçeler çözülmez

Siz her saat sarhoş, her zaman toklar

Acele gel diye çağırdım seni

Bir mübarek düş aradım kırk sene.

Buradan rahattır orda beklemek

İnsanlar insandı, sansar değildi

Dillerde Seni aradım.

En masum sevgiye

Anlatsam çıldırtır dağı - ormanı

Yukarı bak aşağı bak

Gayeleri gönül kırmak dal gibi

Sen: Sevda sırrının düğümlerisin.

Gönlünce bir urba giyemiyenler

Bunlar su içerken ıslık çalmalı

Ben de bilmezdim, beklemek...

Ayağa 'baş', başa 'ayak' diyorlar.

Üçüncü gözümle baktım dağlara..."

Öz suyusun hayat denen şişenin

Öz kardeş öcünü almamız yakın

EY GÖNÜL

Gecelerden sonra şafaklar öpsün.

Seni bekler soğuk mezar bilesin

Ve sen de düşesin o sonsuz hale

Sende kemal bulmuş renk, şekil, biçim

- Tüm Türkiye Mihriban?ı merak ediyor. Diğer şiirlerinizi muhayyel bir kişilik üstüne yazıyorsunuz, ama Mihriban diye biri var, değil mi?

Bu yılın başında akciğer rahatsızlı tedavisi gören Muhterem Üstadın şimdilerde durumun iyi olması sevindirici bir haber... 80 yılı geride bırakan şairimize sağlıklı, mutlu ve şiirlerinin dimağımızda bırakttığı lezzet tadında güzel yıllar diliyoruz...

Kuşlar tüm tedirgin kalkar yuvadan

Bağlarım, çözerim; rahmet bu derim.

Kerkük'ten Tebriz'e akar bir yıldız

Kimsesiz gelinlerin yüzünde

Düşünür gezerim, ibret bu derim.

Sırat?tan incedir sevda köprüsü

- Ben memurdum. O başka vilayetteydi.

Gün Gelir Anlayıp Bağrına Basar

sizin yaptığınız gibi dörtlüklerin arasına

Açık Dilekçe

Sükuta muhtacım, ayrıl yanımdan

Baksak Elbistan'ın gecelerine.

umarım iyidir, umarım haberler yalandır.

Elindedir, dönüştür bu ağıdı serenatlara,

Hep karaya kara, aka ak dedik;

Susarsam hakkını helal etmesin.

Kusmuk çukuru yapti solu solçcularimiz

Milleti bölmeyi, Vatan satmayı

Yama yama kalbimdeki yaralar

Sen bir zümrüd-ü ankaydın, elim tüylerine deydi

Rezalet, felaket yağar her günde...

Yaşarır gözlerim; gaflet bu derim.

Putları devirecek İslam'ın sesi yine

Anlayana selam olsun...

Seni canlı kullar öpmesinler de

İster ay batarken gel, ister gün doğarken gel.

Bir daha kimseden sormayacağım seni;

Verenden korkuyoruz, alandan korkuyoruz.

Bir, tabanda her adım yıkılıp düşene bak

Donuk donuk bakısında sen varsın

İslamiyet mührünü bana da vur diyecek...

Aynaları kırdım, toprağa baktım

Yerli yerince kullanılırsa ne harikalar ortaya çıkıyor değil mi?

Beni değil kendini de

Ben karanlığı hiç sevmem ey can

- Kaç defa gittiniz?

CEVAPSIZ KALAN SUALLER

Düşmandan sadaka dilenen sensin

Nurdan gömlek giydirdik çamurdan heykellere

'Sapıtmış bu' diye beni yeriniz

Kainat hiç dinmese ah bu yağmur diyecek...

Bahar bulutuna benzer saçları.

Hayvani duyguların dalgaboyunu merak ettinizse eğer

Kusandigim kusak yilan

Komünist, siyonist, pusudan çıktı

Beste beste, türkü türkü

Aklında mı?

Sonsuzluğun sona erdiği yerde

Birleşir ebetle, ezel

Abdurrahim Karakoç vefat etmiş. Bir fatihayı esirgemeyelim. Allah rahmet eylesin. Tüm yakınlarına Allah sabır versin.

Kene emer iken kan

Bir kuyuya bir tas atar bir deli

Alev dolu bardakları yar bana

Ve işte onlardan geriye kalan:

Erisin geceler gündüze gel ki

Okumaya ihtiyacım var...

Görmeyince sezilmiyor Mihriban.

İnancın cezalı, yüreğin tutsak

Zambaklar en ıssız yerlerde açar

milleti saga sagea sagin adi kirlendi..

Seyrettim uzaktan benliğimi ki,

Müslüman?ın gusül-abdest suyuna

Nur içinde yat büyük üstad. Allah! ın rahmeti üzerine olsun inşallah...

"İnna lillahi ve inna ileyhi Raciun" mucibince rahmeti rahmana yürüyen mümtaz insan Abdurrahim Karakoç üstada rahmet ve dua ile...

Ferhat daglar ardinda aradi Seni, mecnun cöllerin bagrinda. Masivayi seviyor görünsede gönül, sevmek, Seni sevmekdir aslinda. Yanmakdir, yanardaglar gibi icden ice ve susmakdir Seni sevmek, yalniz Seninle konusmakdir, Seninle dertlesmekdir, yandikca susamakdir, susadikca yanmakdir, en güzel sarabi tatmakdir Seni sevmek, Hak ile dolmakdir, ham iken olmakdir, hicbir zaman solmamakdir seni sevmek...

Can attım gül atamadım

Bir damla SU gönder bana

Deprem mi geçirdin, talan mı gördün?

Uzaktan kumandalı ellerin yazdığı fermanı

Sabahları gün doğmadan uyanır

Devrim yobazlarının çırpınması nafile

Haksızlığa bukettim, küstüm gel de gör.

Güzele kin, öfke, hiddet ziyandır

Şimdi ölüm yoktur ölümsüzlük var..."

İşret meclislerinde kanlarımız içildi...

HASAN'A MEKTUP

İlim ver, irfan ver, sanat ver Allah?ım.

eksiksiz adaleti

Bilmediği şeyleri bilenden korkuyoruz.

Ömür dediğiniz nedir

Her gün birimizi aldatır şimdi

Yaprakta yeşilin, gülde kokun var

Beni dinleyin dostlar, haberiniz yok sizin

Tutuşsak el-ele bir yaz sabahı

Böyle imiş alnımızın yazısı

Sosyete pazarında bütün eller uçkurda

Özü bulmak için indim derine;

Yüreğime ektin bir köz

Çelik testereyle kestim suları

Bitti doğduğum gün başlayan savaş

Beşinci Mevsim(sh.62)

Korku üstüne korku.

Rüyada, mektupta albümde seni

Şehvet kokuyordu Ege'nin bereketli ovaları;

Bu hududu kimler çizmiş gönlüme

BÜYÜKLER BİLİR

Bu canım durdukça tende

Büyüdükçe büyür içimde bir ben beklemek

,, Allah rızasi için girmiştim, Allah rızasi için ayrıldım"

Rahmet ve dua ile...

Buluta yaslandım ışığı tuttum.

Garibanın, fukaranın sırtına

ibrahim tatlısesin söylediği omuzumda sevda yükü yollarda seni aradım da karakoç undur

Sızlanmak nafiledir, boşadır her şikayet...

Hakikatsiz rüya oldu, duydun mu?

Uyan!

Şair Abdurrahim Karakoç;

Elleri kabarıyordu oraktan.

Senfonimiz yoktu, türkümüz vardı

Sayısal loto çare

Mutluluk mezarda, umut iflasta

Leyla dedimse sen

Siz mesela Emire?ler, Mehmet?ler

ve sizi ey insanlar

Naçar, böğrümüze düştü elimiz

Rabbim rahmet eylesin. Yakınlarına başsağlığı diliyorum.

Sarp kayadan inemedim düzlere;

Açılmadan önce soldu, duydun mu?

Bölünsün bu rüya en tatlı yerde

Hele bir ekinler ekilsin de gör.

Balaların beşiğine

Müslümanız; düzen, dirlik isteriz.

Ben uykuları da sevmem ey can

Emeği boşadır yuvasız kuşun...

Muhammed Rasulullah şüphe yoktur diyecek...

Sormak suç olmasın yani

Sabır, sebat benim işim gerçek bu

Kula kul olmadım ömrüm boyunca

Yol ararım içten içe

Güller karanfiller zambaklar öpsün

Aşka hudut çizilmiyor Mihriban

Kanadı kırık kuş merhamet ister

Gönlüm döndü gülistana

Batılın balına küstüm gel de gör.

Dursun ayazına uyandığın kış

Denizler gel edecek göller buyur diyecek...

ZAYIFIM SANMA

Fani diyen varsın desin sana ne

Çiçeğim boynunu eğse yanarım

'Vay' dedi, yutkundu, eğdi başını.

- Ha, benimki bilirdi canım?

Oldum bir rahmet ekini

Her türlü nimet sofrada

- Tüm Türkiye Mihriban?ı merak ediyor. Diğer şiirlerinizi muhayyel

Malumdur ki toplumumuzda "deli? mevhumu iki anlamda kullanılır. Birincisi hepimizin bildiği akıl ve şuur dengesi bozulmuş kimse, ikincisi ise yiğit, cesur manasındadır. Mesela "delikanlı" dediğimizde de gençlik çağını, yiğitlik ve cesareti kastetmiş oluruz. Karakoç şiirinde?deli? kelimesini bu ikinci anlamda kullanmıştır."Karlı dağların" yani zor günlerin, ıstırap ve çilelerin, ama karlar kadar ak bir davanın yiğit temsilciliğini Karakoç "un kişiliğinde görmek mümkündür. O, kendini tozlu yollara demirbaş kaydettiğini ve de "toprak bekçisi","mezar taşı" olduğunu ilan etmekle, anlayabildiğimiz kadarıyla bu sembollerin anlamında bazı tarihi ve kültürel değerlere sahip çıkan şahsiyetini öğrenebiliyoruz. O alçakgönüllülüğe sığınarak "suyu kurumuş sevgi pınarı" olduğunu söylese de, diğer şiirlerinde gördüğümüz gibi çağıl çağıl akan, aktıkça beklediği toprakları gönül gülleri ile donatan ve bir büyük insanın mezarının kaybolmaması için nasıl mezar taşı gerekliyse, o şekilde de bu milletin kültürünün kaybolmaması için şair dilini ve gönlünü gücü yettiğince bu millete adayan cesur bir kişiliğe sahiptir. Daha doğrusu böyle bir kişiliğe sahip olduğunu şiirinden çıkarabiliyoruz. Bu hükmümüzün doğruluğunu "Taksim" şiirinde;

Mihriban?a özel gazete hazırlardım o da bana mektup gönderirdi

Ağrıyan yerimi sorma boşuna.

Yol mezarda bitmiyor

Dövüşü, kavgayı size bıraktım.

Her günü hasrettir haftanın ayın

Geçti gitti, anlamadım

Ruhta bayram yanıyor, ette kurban yanıyor.

Herkes seni kınar oldu gel gayrı.

Yasaklı Rüyalar(sh.42)

Benim aşkım sığmaz öyle her saza

Benim yazacaklarımın çoğu dile getirilmiş. Bestelenenler de şiirleri de her defasında okunmaya değer. Sade ama etkili...

Kuzular yolunuyor, ördekler yolunuyor

Yanan yakar iyi bil ki

Boşa bağlanmamış bülbül gülüne

Vakit dolar, nakit biter kasanda..

Ötüken dağları toz-duman olur,

Oyuna kalkıyor yüzlerce köçek,

Aşk ile karıldım doğmadan önce

Ve vardır her vahşi çiçekte gurur

Bilmediğim yerde sustum gel de gör.

Doğmaya gayret et doğmaya bebek

Tay büyür at olur, ona sözüm yok

Vuracak güçtesin, zayıfım sanma.

Gönlümü vermişim güle ne hacet

Zaman erir kelep kelep..

ANADOLU SEVGİSİ

Makam armağandır, koltuk hediye

Tattım. sana geliyorum..

Her kapının eşiğine

Bekledim ki sen gelesin yardıma

Hele yaylalara çıkılsın da gör.

Of'lu Kör Şakir'in Elif anası,

Maalesef

Ülkeler fethetmiş bir kral gibi

Unutturur bir çok sebep

Birine küstün mü, darıldın mı hiç?

Kendi yavrusunu yemez kurt soyu

Artık inan bana muhacir kızı

Kafayı bozmaya değmez bu dünya

Sevdim, milletime gönlümü verdim

Özüm dost kucaklar, gözüm dost bakar

Aydinlik ararsin hergün her yerde

A. KARAKOC

Açma pencereni perdeleri çek

Aksamlarin yalnizliginda, yalnizligin bagrinda Sensin görünen. Gariplerin yoldasi, sirdasi, arkadasi, Sensin velisi, vekili kimsesiz klamis gönüllerin...

Konya'da şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Geleceğim diyorum, takvim sorma bana

Bu yollar kararsız uzar mı böyle?

Afyon'dan Maraş'a selam götürür.

Şimdi devir başka, zaman değişti.

Kartal kanadıyla biçtim gökleri

Bal, sirke, soğan, şeker, et, süt, nane, sarımsak;

Oy güzel vatanım, oy Anadolu..."

Nemi kurusun diye denizlere un serdik...

Çamdevrilmiş kaçkere

Ne horozlar öttü ne sabah oldu

İmkanıma hizmetime şahitler

Eksek cümle gönül bahçelerine.

Ben Milletim Uğruna Adamışım Kendimi

Tellerde Seni aradım.

Güç-bela ben bana vardım dün gece

Yaralı geyiktir umut

?Gel? diye yanına çağırsan beni;

Gönüllerin tek sultanı peygamberin izindeyiz

Terlemeden zengin olmak nasıl şey

Suları Islatamadım (sh. 52)

Boynuzlar gürz oldu, kalkan değişti.

Abdurrahim Karakoç; zayıfların, mağdurların, garibanların, kimsesizlerin, sahipsizlerin ve ezilmişlerin daima yanındadır. O?nda; aşağılama, küçümseme ve hakir görme kat?iyyen yoktur. Tabii ki, bundan, haddi bildirilmesi gerekenler müstesnadır. ? Genelge? başlıklı şiiri böyledir:

- Bir gün içime bir şey düşmüş, yazmak istemişim, yazmışım? Ha, kimdir bu Mihriban? Herkes bunu sorar? Mihriban diye bir kimse yoktur. Nasıl ki Hasan diye birisi yoksa muhatabım, Mihriban da öyledir, sembol bir isimdir. Ha, muhatabım mı yoktu? Kesin vardı canım, olmasa bu şiir böyle çıkar mı? Olduğu için de böyle çıktı işte? Ha sana bir de üçüncü bir Mihriban şiirinden bahsedeyim. Başlangıçta vardı da sonra nasıl olduysa düşmüş bu? Bende de kalmamıştı, bir yerlerden çıkarıp gönderdiler. O halk şiiri tarzında değil. Birincisini Zekeriya Bozdağ besteledi, plağa okumuştu. İkincisini Musa Eroğlu besteledi. Ama üçüncü bestelenmedi?

Çiçeklere bakar bakar

Dağlar çivilendikleri yerlerde çürümeden

Darağacından seyretmelisiniz dünyayı.

Eğlenceden gayri kaygusu yoklar

Laiklik kılıncı bilenmemişti

Bağlar ki esen yel atmasın diye

Yeğlemesin damla damla kabusu

Saatler ya geri, ya hep ileri

Güneş, kurda kuşa selam götürür.

Ben: Koyu düşmanım yersiz gülüşe

Güven TAHTAKIRAN

Adaletsiz medeniyetin babası

Aradığım huzur karşı kıyıda

Aşk, kağıda yazılmıyor Mihriban.

On iki ayın birisinde, kesin takvim sorma bana

Yeni efendilerimiz aldılar

Hasan'a Mektup (14)

Yıkadım duvara astım suları...

"sehl-i mümteni" tarzının ben burayı da anlamadım.

Pardon kusura bakmayın..

Ok vurdu sinemi deldi, duydun mu?

Sat, dediler; satmam dedim, ayrıldım.

Ürkek ürkek bakar tavşanlar dağa

Kar olur yaylalar, ela gözlü yar.

Herkes duyacak, bilecek

Ölüm her fani için haktır ve bir gün mutlaka hak tecelli edecektir. Ancak, hasta olan değil vadesi yeten ölür gerçeğini unutarak farkında olmadan insanlara ömür biçme gafletine düşebiliyoruz?

Eklediğim sensin.

Babayı, anayı unutturmasın

- Obaların ocakların nerede?

Bir dost bulsam, irfanında beslensem

Ahlar tüter her sözünün içinde

Yaklaşanı ta yürekten vururlar

Bu taşlı yol kaç çarığı çürüttü

Bozuldu, değişti, yozlaştı sular

Boş dergahta tek dervişim, gerçek bu

Çamlıbel?in çamlarını kestiler

Doktor ağlar, merhem ağlar yarama.

Haftaya boş kalır sedir

ASALET, babasız çocuk doğurdu

Sen olmasan da farkında

Allah kısmet ederse...

Bittim, sana geliyorum..

Zirveye yükselmek pak niyet ister

Bırakın, ben benden uzaklaşayım.

- Annesinin, babasının haberi var mıydı?

Ne söylesem hava, ne yazsam yalan

Sen: Benim dileğim, Hakk'ın vergisi..

Elbistanın bereketli toprakları...

Akar gider dosta doğru

Mihriban?ı kimseye anlatmadım, daha da anlatmam

Mühlet nedir, ne değildir de hele

Bu zelil duruma nasıl gelindi? ! .

Zulüm Azrail Olsa Hep Hakkı Tutacağım

Ihlamur çiçek açtığı zaman

Hukuksal açıdan bir ́ olanak ́ bul

bu şiirinin adı ne arkadaşlar...

Her vuruş ecele doğru

Ne söz ifade edebilir, ne de sayı

Köşe Yazıları

Susarsam, hakkını helal etmesin

Nazlı HÜRRIYET'i haydutlar vurdu

Elindeki devrimcilik sosunu

Dudu gibi dil güzeldir

Nereden gelirse gelsin gam değil

Bir ülke yansa bile yan gelip yatanlara

Sılasına döner oldu gel gayrı.

Ateş diye kucakladım ben seni

Renkler başkalaştı gün ortasında

Sevgi bir kitaptır gönül masanda;

Renkler sıyrılır geceden

Akasya gölgeleri delik deşik

Mihriban yaşanmış bir aşktır, hayali değil. ?Mihriban yaşıyor da, bu şiirleri dinliyorsa, Allah ona yardım etsin.?

MUKAYESELİ TAHLİL

Nihayet ağzıma gözüme doldu

Yaprak senden incinmesin

Getirdim yanıma ay'ı bir karış

Bilmezsin ovalar nasıldır bizde;

Kaç damla gözyaşı döktü bu yola?

Sılayı sılada yitirdim anam.

Huzur size ömür... Dert salkım saçak.

Cellatla ahdimi bozsam kim anlar?

Gardaştan gardaşa selam, götürür.

Sürecek güçtesin, zayıfım sanma.

Duru pınarlardan içtim gökleri

Düşündü kış yakın, evde odun yok

Öldüğümde Çalgı Çelenk Beklemem

Kazlar tüyünü döktü, uyan artık Türkiye! .

Beyaz karlı, kara çamlı iri dağ

Bir şiirni günlerce düşündüğüm olur. Şiirindeki bir sözcük bile beni hayallere daldırıp ordan oraya konduruverir.

Kaçtı gitti, anlamadım

Kurda yürek oldum, kartala kanat

Savaştayım elli yıldır

Şimdi karyolanda eller yatıyor

Eller tetiktedir, kulaklar seste;

Secdede Rabb'inle yüz yüze gel ki

Doğmadık bebeklerin duası var yollarda

Böleni severim, böleni gayrı..

Yoracak güçtesin, zayıfım sanma.

Dokuz aylık yolu altmış ayda çek

Sarı saçlarını deli gönlüme

Solucanlar büyüyüp oluyorlar ejderha

İçkiye, kadına, rütbeye, şana

Oturdum kalkmadım atlar ağladı...

Mezardaki ölüler bizlerden heyecanlı...

?Artık ne kar yağar, ne ben üşürüm,

Başımdan bir kova sevda döküldü

Yazık arkasında intikam, öç kor

Öldürür kurtarırız sizi, diyenler varsa

"Gönül tezgahında şiir dokudum,

Taklide günaydın, asıla selam

Ne kalbimiz çalışır, ne beynimiz düşünür

Geç değdi ellerim dost ellerine.

Göçti gitti, anlamadım

Dikti gözlerini karşı duvara

Muhterem Üstada Allahtan acil şifalar diliyorum? Dualarımız bir an önce sağlığına kavuşması için?

unutursun Mihriban?ım? diye yazdım. O belki de unutmamıştır da, ateş

Gene yanar oldu bağrımın başı

Ölüm ha yatakta gelmiş, ha ipte

Noelde süslenmiş çam

Hanından kaç yolcu çıktı bu yola?

Buda ́nın tunç heykeline

Adetdir gerekmez maluma ilan

Bir gün bana gönül verdin

Tuttu göğe çekti umutlar beni

Susup da boynuma almam vebali;

Gittim, sana geliyorum..

İti-domuzu sever, insanı sevmez zındık

İhsan KURT

- Dalga dalga bayrakların nerede?

Hissederiz baskısını zulmünü

Ben hala bulmadım ben?i gerçekten

Derisini yüzdük demokrasinin,

Avrat?Bayram? dedi, eğdi başını

Çabuk ́ Devlet malı deniz ́ bitmeden

Girdiğin sohbette mest ol, büyürsün.

Aşığa ar gelir geriye dönmek;

Başını kuma gömen pek çok kazlar görmüşüz.?

Doğumda yalan var, ölümde gerçek

Sanatkarlar sansar, dahiler şebek

İsa?yı çarmıhta, Musa?yı Tur?da,

Milletim sizinle kurtulur dertten;

Meyvesini yedi çiçek

Sevilen seveni düşürür dile

KORKULU GÜNLER YAŞIYORUZ

Ne götürdü kucağına girenler

Ve bilenler dediler ki:

Hem davacı pişman, hem de davalı..

Ne hınzırlık varsa hasıl-ı kelam

Sonra omuzlarında tüfekle geldiler.

Bir insan yaptigini bilmez derlerse yalan...

Dil; tarih boyunca, ancak, şairler vasıtasıyla en yüksek mevkiine ulaşmıştır. Unutulmamalıdır ki, güzel dilimiz Türkçe?yi, bu yüksek mevkiye ulaştıran şairlerimizden biri de Abdurrahim Karakoç?tur.

Dünyayı dünyada boşadı gitti...

Bazan yolcu olur durakta bekleriz

'Köy' dedi, yutkundu, eğdi başını.

Eğilir selviler suyundan içer

Öldür kurtar, ilaç verme boşuna.

? Kör dünyanın göbeğine

Küçücük gövdemizle dünyayı taşıyoruz

Çiçeği verdim arıya

Sen gadir Allah'ın şaheserisin

Ekin biçiyordu yalın ayaklı köy kızları

Berrak düşüncelerle yırtmalısın rüyayı

? Başka yerlerden bunun hikayesini duyduk...

Ve içimde sevgilerin en temizi

SAY BİR GERÇEK SAY BİR YALAN

Yozgat'ın Yerköy'lü Yetim Hasan'ı,

Sen; seni gel benim içimde ara...

Bu necip milleti ondan severim.

Unutmak istesen, aklına düşer; uzağa atarsın, yakına düşer

Ne zamana, ne kendime alıştım

Gel gitme kal desem kalamazsın ki

Bırak deli Haydar-bırak be gardaş

Kurtlar gibi ulusa da gönlüm ardından,

Hem akla zarardır, hem de mideye

Göremezsin can yakmaz ki bilesin

Gösterir gün gibi, düşüncelerin

Bu da tedavisi devam ediyor diyor. Annem böyle yalan bir haber çıktığında ''ömrü uzun olacak'' derdi. Ömrü uzun olsun ustanın.

Aklımdan geçeni, düşündüğümü

Tahammül teşviktir, böyle hayata,

Yadırgı sesler geliyor plaktan.

Bazı kötülüğü kovdum elimle

Davacıyım, ara benim hakkımı...

Varsa gurur, kibir, şiddet ziyandır

Artık banka soymak basit eğlence

Tıb ilminin aklı fikri yetmezmiş

Güven Tahtakıran

Ben: Toprak bekçisi, mezar taşıyım.

İki kılıç gibi dövüşürken akla kara,

Ekin ektim basak yilan

Kaç gönül takılı kalmış telinde

Kulpu yok ki neresinden tutasın

Her ocakta üç- beş baykuş ötmeden

Silahımı kalemime yasladım

Suları ıslatamadım,

Tebessümün mahzun, ağıdın mahzun

Dağlar çıplak kaldı, orman değişti.

Yeni doğan bebekler doğarken nur diyecek...

Hesap et, gideli sen gurbet ile

Et olanlar safımıza gelmesin.?

Beş sene dolmadan doğma ha bebek.

İnanmayın hakkımdaki sözlere

Yol kısalır aşk gelince

Esasında, Karakoç?un bu çizgisini? Hedef? adlı şiirinin ilk iki mısrasından bütün şiirlerine yaymak mümkündür:

Susarsam, hakkını helal etmesin.

İpsala'nın farkı mı var Şırnak'la?

DÜNYAYI DARAĞACINDAN SEYRETMEK

Altmış yıl yaşayıp, bin yıl düşünen

Eski dikişler sökülür de kanama başlarsa yeniden

Rüzgar eser ilden İl'e

Mihriban, her zaman en begendiğim şiiri olmuştur.

Bir canım olsa da yurt için versem

Toprak beş on kemik, bir tutam saç kor

Dört mevsimde bulut saçlı başın var

Değişir Bu Mevsim Bu Poyraz Keser

Beslediğim umut, kurduğum hayal

Hapisler, sürgünler, esirler bile

Af çıkmazsa eğer sarmayacağım seni;

Sunuverdi içtim içtim kandım oy!

Dostlara?can? derdik candan ilhamla

Kendisine şiir yazıldığından bile habersizmiş, Siyasal?da sınıf arkadaşı

Ya... işte böyledir kardeşim Hasan

Gördüğün garibe dost ol, büyürsün

Kız mı ki...

Bağlamışım çözülmüyor mihriban

Despotun sıcağı, serini yoktu

Armağan can verdim saklamadılar

Renkleri;

Yazın, ak yüzünden gölgenin moru

Uyu da turnalar girsin rüyana

Akıl işi değil bu iş..

Ben: Yanıp kül oldum aşkın közünde...

Karakoç?un şiirlerindeki hayatına imzasının hikayesi ile başladık. Bakalım diğer şiirlerinde Karakoç hayatını nasıl anlatıyor. Daha doğrusu biz şiirlerinden Karakoç?un hayatını nasıl çıkarıyoruz. Valery; ?edebi eserin değeri, her insana göre ayrı bir tefsire meydan vermesindedir" der. O halde biz de Karakoç?un şiirlerindeki hayatını kendi yorumumuza göre izah etmeye çalışacağız. Bunu yaparken Mehmet Kaplan?ın(Şiir Tahlilleri, 8. bs, İst-I984, s.8); ?Edibin kanat, hayat, cemiyet, tabiat ve insan karşısında almış olduğu hususi tavırdan hareket etmek ve teferruattan daima ona varmak lazım gelir. Mevzu, kompozisyon, fikir, kelime, hayal, ahenk bir müellifin eserini vücuda getirmek için seçtiği ve kullandığı her şey, bize onun şahsiyetini ifşa eder" diyen ölçüsünden hareket ederek, Karakoç?un şiirlerindeki hayatını, daha doğrusu şahsiyetini kısaca incelemeyi deneyeceğim. Bunu yaparken Ahmet Hamdi Tanpınar?ın, sanatkar ve sanatını kastederek "Niçin benim eserim benden ayrı olacak?" sorusunu da düşünmeğe çalışarak, şairin şiirlerinin kendinden bir parça olduğunu kabul edip, şiirlerinde Karakoç?u aramağa çalıştık.

Adam?evet? dedi, sıktı dişini..

Kıracak güçtesin, zayıfım sanma

Dikendeki gül güzel

Anadolu?dan çağrı koksun.

Kirli Cepler

İster hızlı dönsün isterse yavaş

Şaşırdım yollarda kaldım, akşama.

Üç siyasi tecavüz, üç ortağın niyeti

Kapıdan dört büklüm çıktı dışarı,

Süt emerdin gündüz gece

Aşk Hikayesi

Gün ağartır kara saçın örgüsün..

YALVARIŞ

Anadolu

Görmedin sen bizim mavi suları,

Oyuncular köledir, zorba hakem sahada

Bu yolda tükettik çulu, çuvalı.

O'dur ahir hak peygamber ona salat selam gönder

Üstünde gezmeye değmez bu dünya.

Üç gün hilal, üç gün bedir

Namuslu can derdinde, soyguncu mavi turda

Türküler söylersin kastı kapalı

Saydıklarım damla değil denizde,

"Dışarda göz yanar içerde yürek

Karanlıkta boşalıp dolandan korkuyoruz.

Dalkavukluk üstün meziyet oldu.

Unutmak istersin aklına düşer.

Yanmak mı marifettir, yananda izan mı yok?

Tarih?yalancıdır? yazar adını

Kalıplar gerçeği göstermez belki

Rize'de şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Unutursun Mihriban?ım.

Hiçbiriniz telaş etmesin boşa

Seneler, asırlar değişse bile

Dilini yutacak olur içi kanlanır

Halkı tiksindiren bir kof dizi gör

Sen bensin gel gör ki ben sen değilim

Rüyalarda yokladığın kim ola

Burdayım de ararlarsa

Hüzünlenen de sahte, kahkahalar atan da

Ben Kalubela'nın ikrarından gelirim.

... ABDURRAHİM KARAKOÇ

Sen seni gel benim içimde ara

Korkaktan, millete fayda yok dedik;

Ayrılık Havası

İlkbaharın ilk gülü kılıfını yararken

üstadı internetin bu forum sayfasında güncelleyelim bizlerinde yapacağı belki de budur. Üstad necip fazılın vasiyetinde de vurgulamak istediği gibi. bizlerin bu değerli kişilere yapacağı en iyi iylik herhalde onları okumak ve okunmalarına vesile olmaktır.

Temizlen de gir mezera

KOVULDU ÜLKEDEN AR NAMUS HAYA

Işıksız ruhumu sallar da durur

İkinci hayatında çete kuran erkanla

Sami KESMEN

Tüketti takvimler gençliğimizi

Şişkin cüzdan bin belayı karşılar

Evleri, ekinleri bizim olan topraklara

Bahattin Karakoç

Yolları toz, çamur, evleri kerpiç.

Gidip de yorulma çok uzaklara

Duydum aklı çarşaflara dolaşmış

Yalan söylemezdin hani? ...

Zimmeti olmazdı iktidarların

Viski, votka çekip keyif çatmayı

Hoyrat örselemesin, buruşturmasın sizi

Bazen iki güneş doğar içime.

Tez günde doğuya başlar bir akın

Ben: suyu kurumuş sevgi pınarı...

Üstat Karakoç ile yapılan bir söyleşiden Mihriban tutkunlarının önemseyeceği bir bölümü sizlerle paylaşmak isterim;

Herşeye burnunu sokmazdı rical

Seni sevmenin zevkini

Biz ne bilek beyim büyükler bilir

tam bir şah eser

Katar çorba yaparız, hünerimiz çok bizim.

Neden sık sık uykuları bölersin

Otuz ay tutuldu kolay mı dile?

Her kim beni methettiyse sizlere,

Uzun yaşamayı saymadım sanat

Tüm sırları soyulmuş nemli düşlerle,

Dünyayı üçüncü gözümle gördüm.

Boşa bağlanmamış bülbül, gülüne

Bronz bir çan..

Sarılma denenmişin yılanına bir daha

Bizi değil, öteleri savunsun

sayfa güncel olsunnnnn

vahdette görmek ne hoş

Mıgırdıç'ı sever de Osman'ı sevmez zındık

Damlada denizdir en küçük derdim.

Sağ iken bir günde bin kez ölürdüm,

Bir Doğrununn İmanı Bin Eğriyi Düzeltir

Bambaşka

Adam?Bayram? dedi, tam ağlamaklı..

Fikir vadisinden bir ırmak geçer,

7 Haziran 2012 de Hakk'ın rahmetine kavuşan Abdurrahim Karakoç'un, ebediyete dair " Bitmeyen Gece" isimli şiiri..

Bu sayıda yayınlanan? Abdurrahim Karakoç?un Şiirlerinde Milli Duruş? adlı makalemin bu başlığı bile, aslında, O?nun nasıl bir insan olduğunu ve nasıl bir hayat sürdüğünü hulasa ediyor. ? Milli duruş?; milli şahsiyet, milli mizaç numunesi ve bükülmeyen baş demektir. Bu baştaki beyin; kalbinin hakiki aşkla çarparak yepyeni terennümleri ifade eden ve harikuladeliklerle ışıklanan milli ve insani bir zeka mekanıdır.

Unutmak ayıp değil ki

Vefasiz dostluga kalles zamana

Engeller yıldırmaz Müslüman Türk'ü

Bir tabanda her adım yıkılıp düşene bak

Yağcı yeğen arar haydut dayılar

Kokladığım sensin.

Yüreğime kundakladım ben seni

Kalk git derler, kapi bagli, yol bagli

Bir mezar görsem bir yerde

Ömrüm geçti boşalt, doldur

Er-geç kopar çürük kenet

Tecellinin sinesine kondum oy!

Erinde, geçinde koç kurban olur,

Kar koysan köz olur aşkın külüne..

Beraber kaçalım tut ellerimden.

- Gitmem mi hiç!?

Kızlara vurmazdı polisin cop?u

Haya zırhı delik delik delindi

Beklemek sancıdır, ayrılık hançer

Bu mübarek yoldan dönen alçaktır.

Ya inkarda çürürsün

İbret olsun diyorsanız iman fukaralarına

Bir bakışın ölmem için yetecek

Kucağında büyüdün mü korkunun?

Sağdan tırtıklayıp sola dökmesin.

Çözemedim.. çözülmüyor Mihriban...

Maverayı seyredeyim.

Gözleri var, ala geyik gözleri,

? Toplumsal, bireysel şiirlerinizin yanında, bir de hikayesi olan şiirleriniz var, Mihriban gibi. Bunun hikayesini anlatır mısınız?

Hele boz dumanlar çekilsin de gör.

Hanından kaç yolcu çıktı bu yola

Irgat Türküleri duyuluyordu uzaktan;

Dolduğum, doyduğum kitap Kur'an'dır.

Yakından duyarsın aşkın sesini

Bizler şimdi bağlama çalandan korkuyoruz.

Zayıfım Sanma

'Kazan ver, yiyelim, sen bak' diyorlar.

Ben Seni

Sevdin mi, öptün mü, sarıldın mı hiç?

TUT ELLERİMDEN

Yemler pay edildi, sattık atları.

Topyekun dünyayı size bıraktım.

Gittim... gelir diye beklemediler

Zarf üstünde mühürlenmiş pul gibi,

Çifte çifte kilitler taktırdık kapımıza

Uykuyu rüyada yitirdim anam.

Yaprak yaprak, çiçek çiçek

Bu hiç, o herşeyden verince müjde,

Hayal oldu gönlümdeki binalar,

Bulmak istiyorlar birakmiyorlar

Mühürledin dudaklarım

Ölmek istiyorsun brakmıyorlar

Bağlamışlar, çözülmüyor Mihriban.

Cehennemi sıvar, cenneti yıkar

- İşte, kafam öyle tuttu, bozdum...

Sen gökte yıldızsın uykularda düş

rahmette görmek ne hoş

A. Karakoç'un bir de abisi var: Bahattin... O da çok iyi bir şairdir ve şiiri hiç Abdurrahim'e benzemez...

Zayıf halkı sömürdük, devlet malını çaldık...

Aşk temiz, kin rezil, iman büyüktür;

Oturup ağlayan korkağa inat

"Seni çok sevenler çok örseledi

Değerleri kemirmezdi maymunlar

Dedikten sonra, düşünce ve amelinin kaynağını bize işaret etmiş olur. İşte bu kaynak Karakoç?un kişiliğini şekillendirmiş, kalemini bu kaynakta dolaştırıp bir gümrah çağlayan olup akmaya devam etmektedir.

Birleşmek üzredir şafakla gurup

Dalga dalga deniz ektim dağlara

'Çok'ta kederlenir, 'az'da gülerim

İlahi kaynaktır tek makbul olan

Kıran yok hileli terazileri

Sizin şehrin kızlarında savcı bey.

Aşk kağıda yazılmıyor Mihriban

Mazlum canından bıktı, uyan artık Türkiye! .

Ben hep seni düşünürüm."

Liderimiz uzaylı, silahımız ok bizim

Kendini davaya vermişler yolu!

Çimenler okşasın ayaklarını

Öldürdükçe tadı gelen bir şeydir..

Gıdıklasam gülersiniz değil mi?

Sonra mı? . Sonrası kaos, kargaşa

Ayırmadım çirkin, güzel

Şekilden şekile sokulan sensin

Yalanı anlarsa halk diyet ister

Gayrimeşru bir fırsat yakalayıp bulunca

Bıraktım İpin Ucunu

Durmadan düşünüp durdum dün gece

Artık bu oyuna hayır diyelim

Yükledim sevdamı sallandı dağlar,

Bayrak senden incinmesin.

Düşe düşe pul olmadan paramız

Acıkan ağacı kökler emzirir

Unutmak kolay mı deme

Her tarafı gurbet olmuş yurdumu

Aşkım çiçek açtı yandığım közde,

- Ama gözleriniz hala parlıyor?

Pir elinde bade şarap

Bak işte notalar karıştı, ezgiler muhalif

Menekşe nergis ıtır gül

Şimdi ölüm yoktur, ölümsüzlük var?

Sevdam büyüdükçe dünyam dar olur

İzmit'te şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Ben bulanıklığı sevmem ey can

Bu taşlı yol kaç çarığı çürüttü?

Çağlayıp aka aka ırmaklarım yoruldu...

Aşk deyince ötesini arama

Gene ağzımızı açmıyor bıçak,

Gidip de gelmezsem ağlama sakın

Meyve dalında kalmaz hep.

Ahhh! beni vursalar bir kuş yerine

O belki de unutmamıştır da, ateş kalmamıştır? Ateşin, harlı zamanı ayrı, korlu zamanı ayrı, küllü zamanı ayrıdır...

Yakışır zamanla yaşlılık gence

Her şeyin doğrusu ve gerçeği

Güneş gene doğup gene batıyor

Çile var ki çok nimetten evladır

01.06.2002

Kılıfta tomurcuk zor gülen dudak

Zamandan çıktığım zamanlar olur

Beni görünce üşüyorsun, tamam?

Şairin arı, duru ve berrak dili ile kaleme aldığı "Sen Varsın" şiirinden 2 kit'a...

Hayret ettim, bir tuhaf ki halleri,

Hasret Senin adindir, özlem Sensin icimizde...

Toplayıp yığdığın servet nafile

Ormanlarda yuvasını yitiren

Kaç topuğun kanı aktı bu yola

Edirne koksun, Ağrı koksun

Abdurrahim karakoç

yaşayan gerçek şairlerimizdendir. şiiri onunla seven çok dost tanırım. lirizmi asla arabeskleştirmez, dilimizi bu kadar etkili, güzel kullanan kaç şairimiz var acaba. şiirlerinin çoğu "çağdaş karac'oğlan" tarafından, şiirin eşsizliğine yakışır formda bestelenmiştir:mihriban'lar, suları ıslatamadım ve niceleri

İhlassız çözülmez işin düğümü

Ufuk bizden olmalı, miraç bizden olmalı

Bakar gider dosta doğru

Allah'ın Şafi ismiyle şifa diliyorum şiirin üstadına..

Her şeyin sahibi sensin yarına;

Hep biz yönetelim, hep biz yiyelim.

Yemin

Denizin dibinde geziyor gibi

Vaktin her saatinde

Gelmek istiyorsun birakmiyorlar

Söyletme be Hasan, dert kucak kucak..

Borçlar boydan aşınca irademiz çözüldü

Sıra sıra dikişinde sen varsın

UNUTURSUN MİHRİBANIM

Bir şehir... köy, oba mahalle, çarşı

Aldatamazlarsa 'mürteci', softa

Ağzından en serin, hem de en duru

Bir pınar ağlar sabahtan akşama dek

Kükremiş minik fare

selam ABDURRAHİM KARAKOÇ severler

Karakoç Türkün şiir tarzı olan yani milli veznimiz olan hece ile şiir yazan bir söz ustası. Ona sahip çıkılmakla kalınmamalı, onun izinden giden çok az sayıdaki şairlerde desteklenmelidir. Bir kaç defa hece vezni ile şiir yazanları bir araya getirmeye çalıştım ama başarılı olamadım.

Günü gün edersem zalimler ile

Boş direkler boynu bükük düşünür

abdurrahim karakoç

Kimseye uğramam ben sana uğramadan

Uçacakken kanatların yolundu

Vaktiken çadır kurak diyarına;

nerede karakoç hayranları hepinizi selamların engüzeli ile selamlıyorum. Esselamünaleyküm.

Yaprakta yeşilin gülde kokun var

Çatalkaya dağında kartallar dönüyordu;

Zaman yumağına bizi kim sardı?

Görmediğim bir el beni

Talebim ne şöhret, ne mal, ne de mülktür

Bizde de vardı iki el, iki ayak, iki göz

Ilgaz dağlarında kurtlar uluyordu.

Sıra sıra dikişinde sen varsın.

Saat onikidir söndü lambalar

Hayal var ki hakikatten evladır

UMUT'lar rüyada, faldadır şimdi

Kusurları örten turap

Öyle anlar öyle simalar vardır ki;

Hasret nedir? Yarına sor, düne sor

?Biz-biz? diye avunduk, biz yoktu, ?ben?ler vardı

MİHRİBANAşk)

Dünümüz yağmalandı, yarınlar ipotekli

On iki yaşında ettim yemini,

Sen: Gökte yıldızsın, uykularda düş...

Bırak, boş ver Türkmen?ini, Türk?ünü

Gelir beni yakar suya düşer kor

Vur Emri(sh.68)

Herifler, boynuza 'kulak' diyorlar.

Ne de saçlarımı dağıtır rüzgar?

kalmasın diye?

Kağnılar yollarda, yoncalar dizde...

Anlamayız kopya nedir, asıl ne

Soracak güçtesin, zayıfım sanma.

Ciğerlerindeki enfeksiyon nedeniyle Gazi Üniversitesi Tıp Fakültesi Hastanesi'nde tedavisi devam eden, halk şiirinin yaşayan en büyük ustası Üstad Abdürrahim Karakoç?un yoğun bakıma alındığı bildiriliyor.:(

Düşünce, şikayet yasak değildi

AYRILIK HAVASI

Ne gibi pislik saçar, ne der-ne demez medya

Sevdaların hasından olsun

Vefasız aynalar unuttu seni.

Sen istersen sana vermek ne güzel.

Karakoç la Mihriban röportajı Unutursun Mihriban?ım dese de kendisi unutamamıştır. O nu

Anlayana nasihat

Kalmak istiyorsun bırakmıyorlar

Bir gece başladı yıldızsız aysız

Arının sırrıdır özel

Aşk, kömür beyazı; kin, süt karası

Gözlerim görmüyor, aklım şaşıyor

Aşktan yana söz duyunca

SULARI ISLATAMADIM

Tuttum nakış nakış ördüm yarını

Bu ülküde iman gerek, ruh gerek;

Ayakları ize sığmaz ölürüm.

Neden Sonra

Değirmenler kurup baş öğütmeyi

Yürürken, otururken

Haydut vursun hırsız yesin sana ne

Haftada olmazsa ayda gel canım.

O masum bakışlar su kenarında

SURAT DİNSİZ DİREK DELİ ODA CILK

Bulandım duruldum doğmadan önce.

Seher yeliyle ırgalanan

Varacak güçtesin, zayıfım sanma

Tatlı Diye Öz Canımı Saklamam

Bedenimden özüm ayrı

Her toprağa kökünü salandan korkuyoruz.

Burada ne düğün, ne BAYRAM kaldı...

Yıldıza, aya, güneşe

Yüreğimden aşk kurşunu yedim ben

It büyüyüp insan olmaz çocugum.

Rabinin sinesindesin

Sağlıkta bitmez bu çile

Üçkağıtta erkan nedir usul ne

Bir gün hakikat ektik, her gün yalan bölüştük...

Yalancı rehberlerin iğfaline yandık biz...

Arkadaşlar sizden özür diliyorum dikkatsizliğimden dolayı

Zaman erir kelep kelep

"- Mihriban yaşıyor mu şimdi?

Uyutulmuş köy, nahiye, ilçe, il

Ihlamurlar çiçek açtığı zaman

Tam bir halk şairi.

Umutlar ırakta.. bırakın kalsın.

Çileye muhkumsun, kim ne bilecek

Durduramaz engel beni

Kendimi kendime sordum dün gece

Basbuğ, ülküdaşlar, aziz şehitler,

Ve öyle güzel ki.. bırakın kalsın.

Viraneye döndü TÜRKHAN'ın yurdu

Biz Hazreti Kur'an ile peygamberin izindeyiz.

Yol yansın geçtiğin vakit

Mihriban Mihriban ölümden zormuş

Sormuşlar?ezelde aşk var mı? ? diye

kinde nefrette değil

Mülk yalan, malik yalan, mülkün temeli yalan

Aşkta sözde yalan imiş,

Olgunlaşan meyveler dalları eğerken gel

Yalnızlığım bitermola, bilmem ki?

Sen olgun meyvesin dal kucağında

Gönlüme sevdanın güneşi doğdu

Seneler yalancı çıktı düş gibi

-Yok...

Tabiplerde ilaç yoktur yarama

Beklemek acıdır ayrılık hançer

Akıl yor.. müşkülü halletmez asap;

Dilekçemi gökyüzüne verdim ben

Toplayıp göğsüme dizsem kim anlar?

Akasya gölgeleri delik - deşik...

İncir kuşlarının bakışlarında

Sen bizim köyleri görmedin ki hiç,

Adem?i Havva?da yitirdim anam.

Sadece "mihriban" mı, Karakoç'un bütün şiirleri harika aslında. "Dosta Doğru"dan bir kaç örnek;

Göremediğin insana gitti, kayboldu dersin

Telaşla sirkeyi bala dökmesin...

Gönlümü toprağa serdim dün gece

Ecel kaç yolcuyu çekti bu yola?

Üstad'tan farklı bir şiir denemesi;

Mihraban'ın "Lambada titreyen alev üşüyor" kısmındaki sanatlı söyleyiş için bazı edebiyatçılar asrımızın en güzel sanatlı söyleyişi nitelemesini yapıyorlar.

Hazreti Kur?an?ın dışında kalan

Ben: Az düşünceden doymayan deli.

Sen dünden gelirsin, ben yarından gelirim

Bu canım durudukça tende

Bir dilim EKMEK gönder bana

Zalimlerin boynunda süslü kravat olacağına

Dağ oldu aklımın verdiği fire

Mezarlıkta güler bir yaşlı dede

Karakoç, hiçbir zaman "Bugün Allah için ne yaptın?" buyruğunu kişiliğinden ayrı düşünememiştir. Belki her gün kendine bu mübarek soruyu soran Karakoç, aynı zamanda ömrünün her on yılda bir dökümünü yapmış,"Kırkıncı Yıl Hesabı"ndan sonra kendini "50. Yıl Hesabı? na da çekmiştir, şairimiz elli yıllık ömründe ne yaptığını ilan ederken, samimi olduğunu "gel de gör" çağrıları ile tekrar ediyor:

Üstelik, adama 'ahmak' diyorlar.

Neden roman yazmıyorusunuz? diyenlere; "maramımı şiirle anlatabiliyorum, ben bir dörtlükle bir roman yazarım" diyor üstad...

Kör dünyanın göbeğine

şair karakoç için bir forum sayfası oluşturmanız isabetli olmuş sevindim ve gurulandım. abdurrahim karakoç benim akrabamdır Dedemin yeğenidir

Geyvenin gülleri ve beyaz yatak

Yokladığım sensin...

Çalış derler ayak, bağlı el bağlı

Zulüm Azrail olsa, hep Hakka tutacağım

Geri dur geri dur ey can

Hayalden, rüyadan asla kar olmaz

Başımıza giyecek her taç bizden olmalı

Bakar gider dosta doğru.

Bir şeyler anlatır balık, kuş, çiçek

Boğuldum bağrında gamın, kederin

Bir kördüğüm baştan sona tamamı..

Eğer gönderebilirsen

Gölgesinde otur amma

Köpük olur beyaz, sel olur sarı;

Yetmez mi bunca korku? Alın bir miktar daha

Karakoç?da da her insan gibi bazen ümitsizlikler belirse de, bunu kişiliğinde yoğun bir şekilde göremeyiz. Şiirlerinde bu gibi durumların tasvirine pek az rastlanır."Karşı Kıyı" şiiri bir başka şekilde de yoruma müsaittir. Mesela?Karşı Kıyı"da "huzur" ve "Hızır"ı bulacağını ümidin ötesinde hissetmek her şahsiyetin harcı değildir. Çünkü bu ancak insanın, bu dünyadaki salih amellerine, ne cins tohum ektiğine bağlıdır. Yani burada da görülüyor ki Karakoç, gerçekte öte umudunu da hiç bir zaman kaybetmeyen sağlam bir kişiliğe sahip olmuştur. İnşallah aradığı huzuru orada bulmuştur.

Varır erinde, gecinde

Yine sonsuzluktur sonsuzun ardı.

Çıkar çıkar uzaklara bakarsın

Açtı tabakasın, sigara sardı

Ben: Bensiz duygunun ilk savaşıyım.

Uykudayken uyanıkken

HAK YOL İSLAM YAZACAĞIZ

Can attım, gül atamadım

Yılanı severim, yılanı gayrı..

Kervan geçmez, uçurdular hanları

Erir erinde, gecinde

Dakikalar yazlık, kışlık

Bir doğrunun imanı, bin eğriyi düzeltir.

Götürdüler madenlerimizi,

Suları ıslatamadım

Derinden derine aşıksın gönül.

Konuşmak istedi, dili tutuldu

BİLENLERİNİZ VEYA ŞİİRLERİNİ HATIRLAYANLARINIZ VAR MI? MESALA MİHRİBAN.

Seni çok sevenler çok örseledi

Cazibesi özelliği yok demem

Eskiler yiter yenide.

Yazarın diğer köşe yazıları

İşsiz, bunalmış gençler aklını oynatmasın

Kağnıların tekerine

Saatleri yıl olmadan tükenmez.

Bir bulut kabarır iki dağ boyu

Sana kör bakacağım, görmeyeceğim seni;

Derken anlıyoruz ama her canın bir gün ulaşacağı, onun da 7 Haziran 2012 tarihinde Perşembe günü ulaştığı "Karşı Kıyı" için;

Eskiler yiter yenide

Anla Mona Roza, ben bir deliyim

Bıraktım öfkeyi kini

Buralardan kum toplayıp tırnakla

Gine kar koymadı baharın yeli,

Mukaddes davalarda ölüm bile güzeldir.

Gel ki leş kargaları korksun, sesini kessin

Ne olur kesin bir takvim sorma bana

Yitirmeden koz as?ını

Bulduktan Sonra Arama

Yüreğimde fırtınalar besledim

Kapıdan dört büklüm çıktı dışarı

SAADET'in adı HÜLYA'dır şimdi

Ben: çürük bir gemi aşk denizinde..

Özü bulmak için indim derine

Sandım can evime döktüler ateş

Bu yoldan dönmeyiz asla peygamberin izindeyiz

İncitme

Ben sana çiçeklerle geleceğim

"Var"dan öte, "Yok"ta bile

Vur Emri(sh.57)

olmaz mı bu?- Sezai Karakoç?un Monaroza şiiri vardı, Monaroza?yı buldular.

? Anlatamam.

Yedi dünya bana düştü sandım oy!

Umudu yoksula bol verir Huda;

Sevdaların hasından olsun.

- Gelin, isteyin demediler mi?

Yoksa yol gösterecek Hazreti Kur?an mı yok?

Başka bir mekanda anlaşılmaz can

Ülkeyi parselledi yabanın kaçkınları

On bin'lerle sohbet on bin nafile

Bir kuş görsem, sen gelirsin aklıma.

... Abdurrahim KARAKOÇ

Bırakmıyorlar

Yığarsın, kazarsın, gün gelir geçer.

Güzeldir hazanda gazel

Cebimde resmin kaldı bir tek

Her sevgi, her vefa bir anlık çıktı...

Ekmeğini yer amma vatanı sevmez zındık.

Yapacaksan eğer bana yardımı

Yıllar sineme yaslanır

Kötülük beklenmez yiğitten, mertten

Utansın paramızı pul yapan büyükbaşlar

Farabi, Gazali, İmamı Azam,

Biz nebilek beyim büyükler bilir

Davanın, aşkın, inancın, isyanın ve mütevaziliğn zirvesi mümtaz insan merhum Abdurrahim Karakoç üstada vefatının sene-i devriyesnde rahmet ve dua ile...

Salınca gönlümü mahşer yerine

Hırsızdan çok bekçiler hakkımızı çaldı ya

Ne güzellik, ne tad var baharsız

Tüfeğimin namlusunun ucuna konan

Bölücülük dağıtan çay

Küfrün makam odasındaki cücelikleri

Geç kaldım diye gam çekme

Saç-sakal, kıyafet yasak değildi

Büyükler fil-gergedan, küçükler süneleşir

Benim hasretimi, sevdamı, umudumu, yönümü mekanımı ondan daha iyi anlatan biri olabilir mi ki? :)

Kısmen göz yaşı kan-kısmen kir pasak

Soylu Bir Destan 12 Şubat

Akan kanım göl olmadan tükenmez

Bu yol bahadırlar, ermişler yolu;

Seher yeli çamları, çavdarları tararken

Bilemedik gitti bu ne biçim yer

Bilirim, doğmuşum ölmek üzere;

İlla hepisinden güzel saçları.

Ahlat?ın, Afşin?in, Söğüt?ün mahzun

Taşa çalsam ezilmiyor Mihriban.

Aklın ucu değer hiçe

Girdim yeşilden sarıya

Çekilmez bir şelek vurdun arkama;

Hangi yalan, hangi gerçek?

Huzurlu bir lokma yiyemiyenler

Mülkte hakikati aramak boşa,

Vefatının sene-i devriyesinde merhum Abdurrahim KARAKOÇ üstada rahmet ve dua ile...

şiir seçiminiz çok güzel

Ancak çeken bilir bu derdi, gamı

Umarım dediğiniz gibidir alperence hocam, muhtelif haber siteleri bu haberi yayınlamış

Askerlerin miğferine

Talipli değilim şöhrete, şana

Beni inancımla koyun baş başa..

İhtiyaç duymaktayız istikrara, huzura

Aman ha şekeri sele dökmesin.

Yalvarayım dedim varıp

Dost yolları nakışlandı kanımdan

İslamlık cihaddır, Ülkü sancaktır

Paspas olmuş haysiyet

unutursun mihribanım şiiri çok populer olmasa da benim favorimdir eline sağlık :)

Doktor, benim derdim bambaşka bir dert

Şekillendim sevda denen kalıpta.

Abdurrahim karakoç şairliğinin yanında bir fikir adamıdır uzun yıllardır vakit gazetesinde köşesi bulunmaktadır.

Başka yok! . Uyduğum kitap Kur'an'dır

Bu canı Türklüğe adadım anne

Aşkımız sembolleşsin iğde çiçeklerinde

Yolların on adım ötede biter

GIRDABDA BIR CAN

Allah rızasıdır arzum, emelim!

Göz mü ki...

Ey Can

Aynaların Ötesi

Sen umut kaynağı alın terisin

Yitirdiğim bir şey var, sende arıyorum,

Bir süredir arıyorum bulamıyorum."Çıkmıştı makama arz-ı hal için"diye başlayan şiirini bulursanız buraya yazar mısınız lütfen..?

Doğmadık bebekler diyarından gelirim.

Takvim?Bayram? dedi, silindi yazı

ben ben ben. doyamıyorum... şiirlerine...

Eğilir serviler suyundan içer

Kefene sarıldım doğmadan önce.

Gönlüm yığın yığın hasret yüklüdür

Hangi el yaramı sardı bilmem ki?

Haini, zalimi mübarek yurttan

Ruhu şad mekanı cennet olsun.

BEBEĞE ÇAĞRI

devlette görmek ne hoş

Bu canı Türklüğe adadım anne.

Manalar iplikten incedir amma,

Arı peteğinde ağulu bal var

Abdurrahim=Rahim'in kulu Rahim esma ül Hüsnası da ahirette müminlere rahmet tecellisidir.

İnsanoğlu yüksek uçar kuşlardan

Bilen bilir sabrımızı

Ne payem oldu ne sayem

YOLLARIN SONU

Duru bir yaz sabahı Toros eteklerinde

Onu da MEVLA?da yitirdim anam

Bir yol göster, haksız mıyım, haklı mı?

Her eşek çamura bir defa çöker

Güç bela ağzından bir?off! ? kurtuldu

Ufka nakış nakış kanımı sersem

Düşünceme tuzak kurma boşuna.

- Kitaplarınız dışında üç de eseriniz var. Çocuklarınızın birisi avukat, birisi akademisyen, Mihriban da iş öğretmeni? Sizde şiir genleri aileden gelme. Karakoç ailesinin çocuklarında şiir merakı var mı?

BİR AŞK BULSAM

Aşkı yeğ tutardık hırsa muadil

Kurtlar sülük oldu, sıyrıldı posttan

Yasaklı Rüyalar(sh.89)

Bilmem ama bir uzunca yaşın var

Yağmur iğri iğri düşer toprağa

Oysa, günümüzde öyle isanlar varki bir yığın kelimeleri olmasına rağmen, malesef düşünceleri yok söylemeye...

Bir yudum aşkınla doğdu bu sancı.

Gül açtı sayarım düğünü toyu

Her nesnenin bir bitimi var ama

Zaman yoktur ekip, biçip, sürmeme

Dağlara bir kere de üstadın gözüyle bakar mısınız?

Öfke çiçekleri getiren kışlarla,

Alev sardı alemi, uyanmayın daha siz

Mersin'de şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Yagcilar sayesinde yagin adi kirlendi

Merhum üstadın "Müjde" isimli şiiri O'nun 80 yıllık özlemini, ümidini ve ömrünü özetliyor adeta. Rahmet ve dua ile...

İslamlık rahmettir, Ülkü sancaktır

İşte böyle vaziyet

Dün şehit kanıyla sulanan sensin

Ve sonra hatırladık ki

Gerçeğin hayalden en bariz farkı;

İşte o dörtlüklerden biri;

GECEDEN SABAHA DOĞRU

semazen

şeytanı bu sırada

Ağlanacak, hatta ölecek yerde

Oy güzel vatanım, oy Anadolu..

s. a alperence hocam

Ben: tozlu yolların demirbaşıyım,

Bu şiir böyle doğarken dost elin elimdeydi

Aşk da, söz de yalan imiş

Bir azar yedi ki oldu o biçim...

Ne diye beklersin söyle ne diye?

- Siz çalışıyor muydunuz?

Bir nişan yüzüğü, bir kapı sesi

Gittiğin Hak yoldur, yardımcın Allah;

Yürüdü, kör-topal çıktı şehirden,

Kitap 'aşk masal' der, yıkar bırakmaz

Belki son ayrılık, belki son görüş

Kaç ceylan iniyor böğrü yaralı

Almak-satmak, tapu-senef nafile

Yıllar yılı can özünün içinde

Baglamışlar, çözülmüyor Mihriban

Sen islenmissin kalbimizin mahzenine, Sana cikar bütün yollar, Sana acilir bütün kapilar, sevdalar Sende kemale erer. Adimlar hep Sana atilir. Siirlerin kalbinde Senin adin saklidir, nagmeler Sana bestelenir.

Akıl 'tedbir al'der çöker, bırakmaz

Güzellikleri yaşamak için geleceğim sana

Hak kelam duyduğum kitap Kur'an'dır

Dünya oyuncaktır, toprak eğlence

Yaza sor, kışa sor, güze sor, öğren. ?

Bakacaksan uzaktan bak, güç değil

Okusan da olur, okumasan da...

Kırgın kırgın bakma yüzüme Roza

Leyla dedimse Sen, Canan dedimse Sen, Yar dedimse, Yaran dedimse Sen, Sen gizlisin en asikar varliklarda, isimler farkli farkli olsada,

Gök gürler-şimşek çaktı, uyan artık Türkiye! .

Ölçtüm ve düşündüm inceden ince;

Yasaklar konuldu dualarına

Bir kördüğüm baştan sona tamamı

Suyundan içtiğin vakit

Uyuz öküzlerin adam güttüğü,

? Yanlış duymuşsunuzdur muhakkak. Çünkü kimseye anlatmadım. Mihriban yaşanmış bir aşktır, hayali değil. Ama isim Mihriban değil, bu sembol bir isimdir. Sonunda ne olur, ne olmazı da düşünerek ismini söylememişimdir.

Vatandaş yemiş nane

Su değdi çekirdeğe sevda doldu yeşile

Af dilemek için ağlayarak,

Ne kazanmış hatır/gönül kırmakla?

Üstadın Hasan SAĞINDIK tarafından bestelenen başka şiirleri de var ama, bestelenen en meşhur şiiri malum "Mihriban"dır. Ancak, bırakın dinleyenleri, bu harika mısraları okuyanlardan bile sözlerin kime ait olduğunu bilmeyenler var malesef.

Biri bire katamadım

İnançla, ibadetle karıştırdık riyayı

Metalden mamul robot belki bizden daha hür...

Ben: Gönlü aklına uymayan deli..

Her yerde şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Öfkeler yürekte.. bırakın kalsın

Demokrasi zırhını delenden korkuyoruz.

Yok yoka karışmış; tuz yok, sabun yok

Yumruğu TÜRKLÜĞÜN düşmanlarına

ülfette görmek ne hoş

NOKTADA ZAMAN

Dansöz kucağında stres atmayı

deseler ki: 'İslamın pınarından içmek suç'

Aradım ben beni buldum her yokta

Uykun pek fazla çekti, uyan artık Türkiye! .

bulutlarla dağları

Ben öpmeden önce yanaklarını

Mest olup sızmaya değmez bu dünya

Ağrı'da şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Ve şimdi robotlaştık IMF kuyruğunda...

Türk milleti tek bir yürek

Bir yırtık çizmeye değmez bu dünya

Kanları uysaldı ihtiyarların

Üstadın "İsyanlı Sükut" şiiri Anadolu insanının çoğu zaman maruz kaldığı hali ne güzel ifade eder...

Gözlerine baksanız erirsiniz kar gibi

Sabreylesin sabır eziyet değil

"Ellerin yurdunda çiçek açarken

Yapraklar sallanır, ışıklar söner...

Henüz dinlemedin benden türküler

İlim ocağında çırak ol..

Hakikatte vahşi, sözde 'vasinin'

Mihriban?ın hikayesini anlatıyordu? dedi. ?Yok, hepsi yalan

Yar için çekip karşıkı köyde

Binalar temelden uçtu be Hasan.

Sabrı, kanaatı bal niyetine

Yaşayabilmek için en güzel sevdayı

Ben beni aynada yitirdim anam.

Ruh gebermiş, deri diri! .. Bu ne halt?

Kaç aşık bu yolda zaman eritti?

Hasretimi yangınlarla süsledim

elllerinize sağlık

Çiçekten çiçeğe uçtu duydun mu?

Tüm yazlar üşüttü kara kış gibi

Mideden aşağının tahtı kurulmuş serde

Petek güzel bal güzeldir

Ben: Tozlu yolların demirbaşıyım.

Duydum ki var varmış, yok yokmuş güya

Aşk dahi edebli bir olaydır. Allah?ın takdiriymiş, olmadı. Birisi sordu televizyonda, hanımdı: Mihriban yaşıyor mu? Bilmiyorum dedim. Vallahi bilmiyorum. Kendisinin de haberi olmuş mudur, diye sordu. Biliyordu tabii.

Kirk cesette bir can olmaz çocugum

Soydular, ?çağdaş? diye süslediler adını...

Yokladığım sensin.

İmandan-ahlaktan soysalar sizi

Hınzır yeller yaprakların kurutmuş

Ha Hasan'a, ha sana!!!

Sıla nafiledir, gurbet nafile

Seni her gün göller ırmaklar öpsün

Madde madde yokuşunda sen varsın...

Ağırlık, irilik ölçüsün bırak;

Yitip giden şairin maddi varlığıdır, manevi varlığı değil. Yazanı ölür, yazılan kalır.

Manalar zihnimde şekillenince,

Götürüp Sina'da çöle dökmesin...

Önümde Türklüğün soylu davası

Özümden aleme kuşlar uçurdum

Sen: Engin ovada sararan başak...

Daha başka bir gönüle ne hacet

Girdiğinde görürsün.

Ve yükseleceksiniz ebediyete

Bazen girdabına düştüm sonsuzun

Dost ülkeler duman duman önümde

Yar için ah çekip karşıki köyde

Tebliğ

Büyüdükçe büyür içimde bir dert,

Sordum: 'memleketin neresi gardaş? '

Analar yavrusun döğer

Karagözlüm, kavuşmayı beklerken,

Filizlenen manalar arza destur diyecek...

Demesi de, umut zengini Karakoç için çok manidar olsa gerek.

Ben: Düşüvermişim bitmez bir düşe

Mecnun'u, Leyla'yı size bıraktım

Önce Gerçek dedik ve sonra Neden

Kalk gardaş sılaya gidelim desem

Gayri sual sorma bana.

Meylim ne şöhrete, ne saltanata;

Şişirdikçe şişirdik küçüğü büyükledik...

Hani bir şiirinde diyor ya;

Yorgan akrep döşek yılan

GÖNÜL delirdi de yol beklemekle,

"unutursun Mihribanım" ile sevdik. Yani benim açımdan böyle oldu. Ve onun gibi bir şairle aynı dönemde yaşıyor olmak büyük bir onur benim açımdan. Hicivleri ile, Gönlümüze dokunan mısraları ile çok büyük bir halk şairi. Bu başlığı açıp onu ve şiirlerini daha yakından tanımamıza vesile olduğun için sana da teşekkür ediyorum sayın editörüm.

Gölgeden çık güneş dolsun hazına

Hava kurşun gibi ağır, yağmur arsız

En doğruya varmak gayem

Günahkar ne orman, ne balta, ne sap;

Sessiz sessiz akışında sen varsın

günümüzde siyasi açılımları düşünerek okursanz manasına kolay erişirsiniz

Şöyle böğrünüzü, ya midenizi

Mucit olmuş biçare

Gönlümdeki Gurbet

Yağmurun saçını çözsem kim anlar?

Nergis, ıtır, menekşe, gül

Ayrılıktan zor belleme ölümü,

Unutmuşum!

Yar, deyince kalem elden düşüyor

Anadan, babadan, yardan geçmişiz

"Sehl-i mümteni" edebiyatta, çok basit görünen; fakat benzeri kolay kolay yazılamayan beytlere, kıtalara verilen ad.

Ellerin ellerin ve parmakların

Yağmur yüklü bulutlara

Mısralara yüklediğin kim ola

Deniz midir, derya mıdır ha bu su

Kederi gamı götüren

Ne mektup gönderir sevdiğim dostlar

Mut'ta davar güden Zeynep bacımız,

Şimdi iş değişti dur, dinle beni

Ne ölçtüm mezarın derinliğini

Nerdeyse toprağa değecek başın.

Hayatım boyunca hedefte durdum.

Unut, eski günler geçti be Hasan.

Unutursun

Seni hatırladım, seni unutdum

Keremden, Mecnundan beter

Kırgınlık bağını kırdım dün gece

Kullarda Seni aradım.

Sevdiklerim vergi keser canımdan

Dertler beni oylum oylum yakıyor

Kurşun yemiş güvercine döndüm oy!

İsyanlı Sükut

Okusam kim dinler, yazsam kim anlar?

Ülkücüyüz; mazbut erlik isteriz.

Bir duygu ancak bu kadar sade ve içten anlatılabilir herhalde. Ne mutlu bize ki onun şiirleriyle büyüdük.

Yıllarca boş yere canımı sıktım

Dağlar göller üstüne sisten perde örerken

İlk çıkandan seni sormak ne güzel.

Şerefimiz diz çöktü, uyan artık Türkiye! .

Hak yol İslam, yazacağız.?

BU DÜNYA HANGİMİZİN

Ben Kalubela?nın ikrarından gelirim.

Aldananlara da 'salak' diyorlar.

Köyün tadı-tuzu kaçtı be Hasan.

MİHRİBAN

Biz artık bölüşenden-bölenden korkuyoruz.

saygılar

Ayrılıktan zor belleme ölümü

Ahlar semaya çıktı, uyan artık Türkiye! .

- Çocukların yorulmasına üzülürdüm, ama üç tane gazetenin orta sayfasını ayrıca dizerler; o zaman hurufat elle diziliyordu mahalli gazetelerde. Mihriban?dan birkaç kıta dizilir, üç dört adet basılırdı. Gazeteyi bana verirlerdi, ben de adrese gönderirim.

Haz duyarım ince ince

Aynalardan sorduk birbirimizi

Evladın, aşığın, yiğidin mahzun

Ne duydum gölgenin serinliğini

Korkutmaz, daraltmaz, sıkmazdı rical

Anladım, anlamak istemem hala

Eğilsin yıldızlar, tutsun elinden

Oturdu sessizce yer minderine

Uzaktan sesimi duy da gel canım.

Haftada üç asır geçtim zamanı

Görmediğim bir bambaşka durum var

Lazım değil şeref size! ..

Daraldı her sabah geniş ufuklar

Dünyayı dünyada yitirdim anam.

Sen: Benim düşüncem, ruhum ve dilim

İki günde kaçar gider çok demem

Hatıraların paslanır

Yaprak yaprak, tel tel açtım zamanı

Sır tutmuyor suya giden testiler

Yürü: duvar beton, otur yer beton

Her taraf toz-duman, kabus diyorlar

Batıdan bir hava çalınca Hasan.

Kilit vurdum gecelerin ağzına

Silah sesleri geliyordu Şırnak'tan.

Bekletti meğerki ulviymiş yaşamak

Ramazanı katlettik kul yapısı şekerde

Günden güne küçülüyor Arz'ımız

Yıldızlar kayar yüceden

Bir baştan, bir başa selam götürür.

Seni hatırlatıyor her zaman bana

Vakti namaz diyecek vakti sahur diyecek...

Omuzumda yüktür dirileriniz

Asırlar öncesi duvara konmuş

Hiç bir yerden makam, rütbe almadım

Şair, küsse de, buğz etse de hakça öfkesini sabır kelepçesi ile bağlamayı dener ama;

Emin ol, sen bana benden berisin

Yaklaşma diyorsan, peki umudum,

www.antoloji.com/siir/sair/sair. asp?sair=17 adrsinde bulabilirsiniz. saygılarımla...

Uzağa atarsın yakına düşer.

Kardan köprü, buzdan saray

Dertler yenilendi, derman değişti.

Şimdi yol ayrımındayız, bakın

Yolcular anlamaz, ben anlatamam

kısılsa şer nefesi

Gölgesi, meyvesi, hem dalı güzel

- Oğlum Türk-İslam ile Enderhan'a -

Türkiye?nin kaderi Türk?ün elinde değil

Birgün silah çatamadım

25 Eylül 1997/Yasaklı Rüyalar(sh.48)

Ve herkes Lailahe İllallah zikri ile

Huy beller huzurdan/sükundan bıkar

Bağlasam telaşı çelik zincire

'Bey'den, 'efendi'den, 'sayın'dan bıktım

Hiç başın ağrır mı, yoruldun mu hiç?

Say bir lokma, say bir yudum

Dökülen ayvalar ela gözlü yar.

Güzel nedir sorma bana

İncedir billurdandır yoktur gölgesi Türkiye'de

Gökçekimi (sh. 28)

Akıl Karaya Vurdu(sh.24)

Toplantı-ziyafet yasak değildi

güzellikleri anlatan bir tamlama daha öğrenmiş olduk. ben yeni rastladım.

Hayat kilim, çile nakış

Aklım kilitlendi, dilim lal oldu

Haydutlara yatak oldu çarşılar

Dal boylu gençler gidiyordu bıçaktan.

Düşündüm, yoruldum doğmadan önce.

Kolalar, fantalar yoktu o zaman

Yazan kalem kesin yazmış fermanı

Haksızlığa?hayır? diyemiyenler

Şaştım kara bahtın tahammülüne

Sen Allah dedikçe, onlar 'para' der

Ben bir gökkuruşum sırmalı kesende

Leke kondurmaz şerefe

Adar milletine bir değil bin can

Otuz yyl ağladın hep yana yana

Bir dağ bulsam, sinesine yaslansam

aklına düşer; uzağa atarsın, yakına düşer, diyorum? Yani bunu da reddedemezsin.

Soyguncu soysun da, vurguncu vursun

Kurumadan daha yolculuk teri,

Ölçsün laikliğin boy ve posunu

Çalıp-çırpıp semirmezdi maymunlar

Yeter ki dik duralım, ahmaklık yapmayalım

İplik iplik nakışında sen varsın.

Yumurtadan çıkmamış yılandan korkuyoruz.

Kokuştu, acıdı, gazlaştı sular

Ortadan böl desem bölemezsin ki

Sana göre lokma değil yutasın

Yiyince lezzetini hissedeyim

Doğru söyle sorarlarsa

Anladım ki kendi gönlüm dar bana

Öze sor, öze sor, öze sor, öğren.

Körpe hayallerimiz kör tırpanla biçildi

Ağrımı, sızımı sorma bir daha,

'Güzel' sözü çok güzele çok amma,

Düş atları uçursun bizi bulutlara?

Ve kendi kendini yoklasın biraz

Yurdumda Davamın Rüzgarı Eser

sıcaklığı şefkati

?Şanlı mazi döner elbet? derim ha

- İlin, yurdun, konakların nerede?

Beşikler besmelesiz, mezarlar fatihasız..

Hangi göz izini gördü bilmem ki?

Baharın bulutu, seherin yeli

Körpe bedenler soyuluyordu ahlaktan.

Öl.. İnsan küçülmez ölünce Hasan.

Doya doya seni sarmak ne güzel.

El olur Leyla?lar ela gözlü yar.

Kabuktur, manayı unutturmasın

Yollar daha bitmeden düşlerin bitme vakti

Sevgim bir yavru ceylandır

Eyvallah sayın karakoçali...,

Var bir garip ölünün üstünde

Bir nesil yaşıyor, bir tarih ölüyordu.

Ünlü-ünsüz falandan-filandan korkuyoruz.

- Adı Mihriban değil, ama var? Geçenlerde biri, ?Ya ağabey, biri senin

Ne sonu, ne ilki... bırakın kalsın.

Yeter, yazık diyen olmadı sana

Doktor bizden olmalı, ilaç bizden olmalı

Ölmek istiyorsun birakmiyorlar.

Eğer beni dinlersen

Zindana girersen beni de çağır.

Demişler adına 'hasret pınarı'

bilirsiniz çok da güzel türküsü var:

Bahaeddin Karakoç 'Mihriban' hikayesine de şu sözlerle açıklık getirdi: "Abdurrahim, üç kıza sevdalanmıştır. Üçü de ona. Fakat şartlar birleşmelerine mani oldu. Hiçbirinin, birbirine kötülüğü dokunmadı. Birincisi, bir yakınımızdı. Onu bir yakını kaçırdı. İkincisi de Gaziantep'teydi. Çok mübarek bir ailesi vardı. Biz 'Bu iş olacak.' derken, teyzesinin oğluyla doğuştan beşik kertmesi olduğunu söylediler. Üçüncüsü de Hatay'ın Kırıkhan ilçesindendi. O da başka biriyle evlendi. Bunların hepsi Abdurrahim'in içinde bir damla oldu. Bu, sazın tellerini daha kıvraklaştırdı. Manevi olgunluğa kapı araladı."

kalmamıştır? Ateşin, harlı zamanı ayrı, korlu zamanı ayrı, küllü zamanı

Engin denizlerden kağnı geçirdim

Yalnızlık... caddede, sokakta, evde

Dilim yağsız, sözüm ayrı

Akar bir oluktan beş dağın karı

Deliliktir belki.. bırakın kalsın.

Mektubunu sakladığın kim ola

Nedenisin keder ile neşenin

GURBET nedir, ne değildir? De hele...

Evinizin kapısını çalıp da,

Yok yere yokluğu vurdum dün gece

Ne saklarım ne gizlerim

Metruk manastırlar ihya olmakta

Beklesen de olur, beklemesen de

Mektup yazan parmakların

Yürür erinde, gecinde

Tende kalan bir can ile aşk ile pür iman ile

Bu başlığıda güncelleyelim :)

Hal mülküne hatıralar salarsın

Ölçüsü menfaat olan

"Yüreğinde deli taylar eşinen

Bucak bucak, köşe köşe

Göz değdi köyümün güzellerine

semavi olsun

Bunlar sol açık'tır, sola sevdalı

Aldanma yalancının yalanına bir daha

Neşeyi ne tartar, gamı kim ölçer

Aşk deyince anlattığı her şeydir;

Sessiz sessiz akışında sen varsın.

Aynalara baktım korku gösterdi

Kainat benimle beraber öldü

Ellerinde kazma, kürek

Çıktık Ötüken'den günün birinde,

Göğsü mor sırtlara yağan kar gibi...

Sevginin resmini çizsem kim anlar?

Ekin ektim başak yılan

Ne desem, ne yazsam hepsi nafile

Ağaran şafak ol..

Sonra geç kalırsın yağmaya bebek

Uzak senden incinmesin.

Bende çıkar güneş aydınlığa

Donuk donuk bakışında sen varsın

Öfkeyi sabır ipine

Suçsuzdur aynalar ela gözlü yar.

Ayının postuna 'bayrak' diyorlar.

Güzel Mecnuna leylası

İstismarı mongolyaya ulaşmış

Sadece Mihriban'ı yazsaydı bile yeterdi: şiirin Neşet Ertaş'ı...

Karga konar kır atların beline

Yaralı, gariban, dul, yetim, hasta

Unutma ki yolcu yolunda gerek

- Evet?

Otuz yil agladin hep yana yana

Zulmün özgül ağırlığını öğrenmek istiyorsanız

Vatandaşı uyutmazdı büyükler

Nerdeyse 30 yıla varan bir zaman içinde kitapları baskı üstüne baskı yenilemektedir. Bilhassa VUR EMRI adlı kitap günümüz şairlerinin hiç birisine nasip olmayan kabulü görmüştür.

"suları ıslatamadım"

Aşk yolunun kanununu okudum

Sürüler ekine daldı hakim beğ.

Hazreti İbrahim?in mübarek aşkı nerde? ..

Gün erdi zevale, gam zeval oldu

Gerek uyanık ol, gerek uykuda,

artık üşümesin.

Yürü koş uyu otur kalk

Turistlerden çıkmış bit

Cuntalar-muntalar yoktu o zaman

Bazen bir demet gül alırım elime

Zaman tortusundan işte onları

Süt dolu güğümü çalarız taşa,

Beraber açalım tut ellerimden.

Yağmurlardan sonra büyürmüş başak

Dışımız ateşte, içimiz yasta

barışsa düşman canlar

- Nadir olarak var da, şu magazinlere, televizyonlara bakınca insan, aşk mı kaldı, diyor. Üniversitelere git de gör, günde üç tane aşk mı değiştirilir? Namussuzların aşktan anladığı cinsellik? Aşk, hafife alınacak bir şey değildir. Unutulacak da bir şey değildir; elinde olmayan, ta ruhuna işleyen, ebediyete kadar? Bir tane olur, iki değil? Bir insana yıldırım bir defa düşer, iki defa düştüğü görülmemiştir. Aşk da budur, bir defa düşen yıldırım; ikincisi yok?

Uyanır Yörüğü, Lazı, Afşarı

İl göçsün göçtüğün vakit

Yazar Necdet Sevinç?e ithaf ettiği?Ne Bilsin? başlıklı şiirinin bir kıt?asında bu görüşlerini şöyle ifade eder:

Çiçekler kendini yaktı benimle...

Beşerin 'boş'unda arama beni"

Çiçekler koklasın parmaklarını

Gezer yayla yayla Anadolu'yu

Falcılar mega kahin

Şair : Abdurrahim Karakoç

Sevda kokan bu yaranın çiceği

Altın bilezikler o kokulu ten

BEBEĞE İHTAR

Bir Aşk Bulsam

Gökçekimi(sh.121)

Çileye mahkumsun, kim ne bilecek

Koru hukukumuzu, koru cumhuriyeti

Başımın ucunda dikili bir taş

Ben zaafları da sevmem ey can

Oğulsuz koymuşlardı ak saçlı anaları;

Neşeyi ne tartar, gamı kim ölçer?

Temel için taş aradım kırk sene.

Bir, yangın söndürmeye çarıksız koşana bak.

kolay mı? diye bir mektup geldi. Ben de?Unutmak kolay mı deme,

Her takvim altun harfle yazacak sinesine

Yıkandık Mekke?nin tevhid nurunda. ?

Kemiklerim kül olmadan tükenmez.

Yetmez mi, kemiğe dayandı bıçak?

Hem tevazu hem de ciddiyet ister

Yaşamak buysa eğer mutlaka yaşıyoruz...

Sen: Yeşil ekinsin, sen beyaz gümüş..

Bir gün gözlerimin ta içine bak

Kendi kalemize atmazdık topu

arılarla baharı

Aradan kalksın tüm duvarlar

Gün değil, hafta değil, ay değil

Kriz olmuş bahane

DAĞ İLE SOHBET

Et, kemik, kan değilmiş mana.

"Hayal var ki hakikatten evladır

Gözyaşları kiripiklere dizilir

Ayaktayken ananemiz, töremiz

İşçi, memur, çiftçi, çoban kereste

Fikir koşusunda çok dingişleri

GÜZEL

Seker gider dosta doğru

Ben bilmedim gitti n'olur sen söyle

Hayret iş bilenin işi çukurda

Meclise devam et, el sürme mey'e

Görene canımız kurban.

Her sözünde/her mısraında, bu iki unsur,? ayrılmaz ikili? olarak hep terennüm edilmiştir. ? Davet? adlı şiirinde, bu düşüncelerini bakınız nasıl bir heyecan fırtınası halinde anlatır:

Gidip gidip arada bir

Alıntı

Şıp demeden huzuru bulandan korkuyoruz.

Dosta Doğru

Daldı.. neden sonra garsonu gördü

Poyraz eser yüzlerinde savcı bey! .

Damla damla yanaklara süzülür

Hiç emdirmez kanını ve yedirmez etini

Doğan her bebeğin hakkı var bende

Bayrağın boyun büktü, uyan artık Türkiye! .

Gel ki görkemli birlik birlikte gerçekleşsin

Sandım can evime döktüler ateş.

Yanarım hayli zamandır

gerdanlik abdurrahim karakoç

Sıradan kelimeler, üstadın kaleminde sırlı bir hal alır ve sıradışı zamanlara hitap ederdi...

Dönek piçler oyamazdı devleti

Gönül parkımızdaki çiçekler yolunuyor

Sen çamlı dağlardan ağaran şafak

Nerede ne zaman faydalı, güzel

Güneş yükselmeden kuşluk yerine

Bırakıp bir yana gamı, kederi,

Hastayım, susuzum gurbet illerde;

Ha Hasan'a ha sana..."

Arttı itimatsızlık, işledi ruhumuza

olmamış, o kendi yoluna gitmiş, ben kendi yoluma? Ben onun ismini verirsem, ayıp

Bizim yurda kar yağıyor

Döndürse yönünü herhangi dosta

Saat isyan etti, takvim kudurdu.

EY CAN

Zulmü mağlup etmeden ölmeye vaktimiz yok.

Sen seni gel benim içimde ara...

Yeter ki Gel

Eğer küskün isen gitmeden barış

- Madem artık Mihriban?a geldik, Mihriban?ı soralım? Mihriban?ı nasıl yazdınız?

Osman Parlak ve Ali Parlak tarafından çıkarılan Türkmence Dergisi?nin, 2006 yılı Temmuz-Ağustos sayısını?Abdurrahim Karakoç Özel Sayısı? olarak hazırlamış olmasını, kıymetlerimize, yaşarlarken verilen ehemmiyetin bir ifadesi olarak kabul ediyorum.

Çözemedim? Çözülmüyor Mihriban.

Üçüncü gözümle baktım dağlara

Bazen ak gerdanda, bazen alında

Ama artık ayrılmışız, o evlenmiş, ben evlenmişim, onun peşine mi düşeyim dedim. Bunun üzerine televizyoncu hanım da : ?Ah abi ah, eğer yaşıyor da bu şiirleri dinliyorsa Allah ona yardım etsin.? dedi.

Durmam gayrı dünya dursa

en çok beğenerek okuduğum şiirini sizlerle paylaşmak istedim dostlar

Savunursa çeteleri savunsun

Palavra katmasın, hile dökmesin.

Ucuz toprak, beleş taş bulumazsın

Aklını yorarsan beni de çağır.

Veysel Garani?nin, Yunus Emre?nin

Çok öldüm-dirildim doğmadan önce.

Dışarda göz yanar, içerde yürek,

Bazen toklukta sancılar

Görmeyince sezilmıyor mihriban...

Bu deli gönlün uslanır

İnsanlar istisnasız gerçek budur diyecek...

Güleni severim, güleni gayrı..

Oyuncular kapkaççı, hakemler gayri adil

Sen: Duru göllerin nilüferisin.

Nasıl söner bu sevginin ateşi?

Çokta değil, hakta buldum huzuru,

Duygu yüklü şiirlerle dolu olan "Dosta Doğru"dan bir örnek;

Aşk yarası ilaç kabul etmezmiş

Yare giden yol güzel

Kayalardan akan kaynaklar öpsün

Ne de saçlarımı dağıtır rüzgar.

Yanlışları, hataları savunsun

Yüreğimi yetmiş yerden yara bil;

Bereketini hissedeyim

Çarpık bir dünyada yaşadı gitti...

Minberler, mihraplar seni okusun.

Aşk ile karıldım doğmadan önce.

Umutlar hayaldir acilar gerçek

Devletliler soyamazdı devleti

Bebek gülüşler topladık

Beraber uçalım tut ellerimden

Beton heykel gibi koysalar sizi

Çileyi bağrıma bastım gel de gör.

Senin benim ne ki? Küçük mü dar mı?

Vurur erinde, gecinde

Korkaktan, millete fayda yok dedik

Milletinin dertleri ile dertlenen, onları kendi derdi bilen şair ömründe "rahat?la tanışma fırsatı bulamamıştır. Bir imanına güvenerek bin eğriyi düzeltme çabalarında engellerle karşılaştığı olmuştur elbet. Bunu geniş yorumlanabilecek sembollerle anlatan Karakoç;

- Sezai Karakoç?un Monaroza şiiri vardı, Monaroza?yı buldular. Kendisine şiir yazıldığından bile habersizmiş, Siyasal?da sınıf arkadaşı imişler?

Kaderin bağrında doğdu bir gerçek

Ey hanlar hanını halkeden Hancı!

Bir kör dügüm baştan sona tamamı

Hayal mermerinde hatıram donmuş

Erbabiye

İlk defa gördüğüm üstadın bu röportajını, yine bir Karakoç vesilesiyle okumuş olduk efendim...

Gözlerimi kamaştırsa da geleceğim sana

Yürüdü, kör-topal çıktı şehirden

Kumral saçlarında nisan yağmuru

Talipli değilim şöhrete, şana,

Konus derler, dudak bagli, dil bagli

Mecnunlar Mevla?yı bulursa canda,

Her adımda bir engel var, salmıyor,

Hangi aşk içime girdi bilmem ki?

Ben: Beni ben diye saymayan deli...

Yılmadan ben bana beni anlattım

?Allah bir? dediler inanıverdik

Dört yüz seksen beş gün çekti bir sene

anlatacaktır. Ben de kimseye anlatmadım, daha da anlatmam? Yaşayıp, yaşamadığını

Var olsun her şeyi bir çekirdekte

Nihayet yol buldum, çığırdan çıktım

Hiç ümit etmezken olacağa bak

Ben: Hayal peşinde çarıksız taban...

Beklediğim Hızır karşı kıyıda

Yandığı noktadan bin yıl uzakta

İbni Sina, Dedem Korkut, Alparslan

Fikirler çamura belenmemişti

Döndüğü noktadan bin yıl uzakta

Toprakta sürünür bebek

Mektup yazdım Hasan'a

"Ve bilenler dediler ki:

Garipler köyünde bir gelin düşünüyordu.

Çiçek sular gibi saf sevgimizi

Yıllar boyu uykuların bölündü

Dağ oldu içinde büyüyen yara

Bir tutam SEVDA gönder bana

Parmak İzi

Güven duyduğumuz her güzelimiz

HİLALKAYA yok mudur şu bizim memlekette?

Umarım Karakoçla birlikte hece vezni ile şiir yazanlarda müzik ve edebiyat piyasasından silinmez.

Taklide günaydın asıla selam

Yüz mü ki...

Bir mumun ardında bekleyen rüzgar

Yüreğim bir madenci feneri, yol uçurum?

Kim söyler, kim çalar ela gözlü yar.

İlk görüşte avladılar habersiz

Bereket

Soracak güçtesin, zayıfım sanma

Sen benim düşüncem ruhum ve dilim

İsyan bayrağını açtı be Hasan.

Lisans üstü maskaralık ilmini

TEK öğretici olan ALLAH cc, vesilesiyle öğretenlerden razı olsun.

Alemlerin efendisi peygamberin izindeyiz

Milletim sizinle kurtulzr dertten;

İçine almadı hudutlar beni

Kutsaldır bu yara.. bırakın kalsın.

- Üçünü de mi?

Erken palazlanıp erken ötmeyi

- Mihriban nerede yayımlandı ilk olarak?

Günü, ayı, yılı yok, her zaman

Tenezzül etmedik, malum cihana...

iştiyak

En halis niyetlerle en pis çukura düştük

o suçu kabullenir içierim avuç avuç.

Hep senin renginde görünür bahar

Güzel açar güzelliğin sergisin

Sevilen, seveni düşürür dile

neredeyse tüm şiirleri yazılmış bende diyorumki önünde saygıyla eğilinmesi gereken büyük şairdir KARAKOÇ

Dar geliyor dar geliyor..."

Sevip büyüttüğümüz torunlar ipotekli

Ki ben Mona Roza bulurum seni

Kızı?Bayram? dedi, yalın ayaklı

Kara taşa, kor-ateşe

Hayat mücadele, ölüm hak dedik

Aaahhh! senin yüzünden kana batacak!

Mukaddes Davalarda Ölüm Bile Güzeldir.

Gafil sanmasınlar bizi

İyinin ardından 'kötü' demezdim

Kendi ötesini saklar her perde

Her şey yalanmış, bilmeden gittin

Her ne kusur varsa, geçen zamanda;

Çekip çıkartalım akı karadan

Bağrında ay doğar zambaklar açar,

Hasret düğüm düğüm ak saçlarımda

Bana sorarsanız en son kıyasta

beşikten mezara kadar ilim.

Toz konmasın sakın sana

Genci, ihtiyarı gelini kızı,

Ulubatlı Hasan eyler göreni

Okusam kim dinler, yazsam kim anlar

- Unutmak ve unutulmamak o kadar derin bir ateş ki bu, şaire öyle bir şey yazdırıyor. Günümüzdeki gençlerin aşklarını, aşk için söylemlerini ve şiirden uzaklaşmalarını neye yormak lazım? Gerçekten aşk yok mudur?

Yosun kokuyordu Karadeniz'in mavnaları;

Hatırla kaybolan hatıraları

Toprak senden incinmesin...

YOKTUR GÖLGESİ TÜRKİYE'DE

Vur Emri(sh.204)

Sarilmayiniz sik sik sudan bahanelere

Köy köy, tarla tarla

Dava Felsefem

diyerek de, öfkesinin bir türlü bitmediğini de açıklamadan geri kalmaz.

Ebubekir, Ömer, Osman ve Ali

Bir gün rahat yatamadım

Karlı dağlar gibi dik durur başı

Döndü, gözlerinde bulgur bulgur yaş,

Uyanır cümle köy, şehir

Beni alıp uzaklara götüren

Dalgalanır omuzunda, belinde...

Mümkün mü bu yolda maksuda ermek?

Mona Roza siyah güller, ak güller

Kağıtla kalemi yorma boşuna.

- Aklımda yok ki?

Su bildiğin yürekler mermerden katı çıkar

Ya bir otobüste, ya bir trende,

Kaygısız yaşamak mı?.. Köleliğe muadil...

Şerefe kalkan bardaklar

Vur Emri(sh.122)

Sen: Koyu gölgesin yaz sıcağında

Hazreti Muhammed gercek rehberim

Orta okul döneminde "Dava" şiiriyle tanıdığım ve büyük bildiğim dava ve günül insanı üstat Abdurrahim Karakoç'a Yüce Allah'tan rahmet kalanlara sabır diliyorum. Mekanı cennet olsun...

Kalpten damara kan yağar

Değişir herşeyin rengi.

Göğsüme dizerim; servet bu derim

Çekerler önüne yedi kat perde

Çoğalıyor her cinsten canlı heykellerimiz

Güvendiğimiz bizi yoldu çevirdi kuşa

Kainat içimde bir küçük nokta

Taş bir kule

Kavlime sadığım, sadığım sana

Mektup yazdım baharına yazına

Kötü talih yüksek yapar engini

Sarı, kırmızı, beyaz ve mavi olsun

DEHŞET nedir, ne değildir? De hele.

Aç komşuyu düşünmeyen Buldog?lar

Gel ki Anadolu'da huzur rüzgarı essin

Yeter, yazik diyen olmadi sana

Bir "mihriban" daha çıkar mı diye soruluyor, cevap net gönül bir kere bulanır yani bir daha yazılamaz. Rabbim merhametiyle muamele eylesin esas mekanında...

Sonunda anladım son?u gerçekten

İki gözüm pınar oldu gel gayrı.

Elif'ler, Alparslan'lar, Harun'lar ipotekli

Kara talih ile olunmaz yarış;

Yeter, uyanma vakti, uyan artık Türkiye! .

Elmastan ışıklı, altundan sarı

Çekti ayakları kahveye vardı

Putların peşinde arama beni.

Kuşların göz bebeğine

Renk tonlarıyla tesbit edebilmemiz için

Vazgeç gayri iş yok bende

Şişelerde mahkum çiçek kokusu

O dedi ki:

Ölüm hak, cihad farz, korku bir yüktür;

Şüphe?başlangıç?tır, karar?nihayet?

Ruhuna çiviler çakılan sensin

Korku, hasret, isyan, keder-gam kaldı

Kurdukları medeniyet çarkı..

Vakta ki çok şeyler edildi tadil

Çiçeği meyvede, meyveyi renkte

Önce onları gör, sonra bizi gör

Bir avuç TOPRAK gönder bana

Kimsenin gözüne batmasın diye

BU ÇAĞRI SANADIR

Yazın ak yüzünden gölgenin moru

Ömrüm geçti boşalt, doldur,

Sen duru göllerin nilüferisin

Şifa bulmaz yaranın devası var yollarda...

Doğmaya gayret et, doğmaya bebek

der demesine ama umduğunu pek bulamadığını da açıklar;

Yalnızca O'nu özlerim

Hüzün, camilere mahya olmakta

İçimde uzayan her yol

Gönül şahinimi yordum gerçeğe

ŞİKAYET

Sayın uşaklı hocam,

Sulardan berrak ol..

Aldırma ayaza, yele, yağışa

Her yağmur öncesi dost duyguları

sohbette görmek ne hoş

ZEYNEP bize küskün, İFFET sürgünde

Adalet terazisinin kefesindeki kusmukları

Ben dedim ki:

Gereksiz bir noktaydık NATO?nun kuyruğunda

"Artık ne kar yağar ne ben üşürüm,

Çıkla sen ben olmuştun ya

Derler ki: Siz susun biz söyleyelim;

Üstaddan güzel bir nasihat;

Baş şair eski hain

Düşlerine aldandın mı uykunun?

Oğuzlar soyunun savaş yoldaşı

Bir soğuk, bir garip, bir mavi sızı

Bir el yapar bin el bozar

Görmezdik mankeni, bilmezdik pop?u

ELİF, yad ellere göçtü be Hasan.

Ilık kanım damla damla

En masum sevgiye eklediğim sensin.

Gülmek istiyorsun birakmiyorlar

Uyan çocuğum, çalış, yaprakları uyandır.

Aşk diyorlar en mukaddes hayale

Uzattı çakmağı ve sigarayı

Meçhule sürüldüm doğmadan önce.

Ecel kaç yolcuyu çekti bu yola

Uzaktan farkedemez insan

Hacda hacı yanıyor, haçta ruhban yanıyor.

Güldürmeyin adamı, gülmeye vaktimiz yok

Elinizi sallasanız rüzgarından sallanır

Ben milletimin uğruna adamışım kendimi

Hani ya bayramın, düğünün, toyun?

Mezarda, mabette aşkı gördüm ben

Bu yıl KARAKOÇ?un gönül arısı

Biz Kur'anın hadimleri pür imanlı ve zindeyiz

Abdurrahim Karakoç?un?Mihriban?ından, ? Hasan?a Mektuplar?ından, ? Vur Emri?nden, ?Kan Yazısı?ndan?bahsetmeyeceğim. Şimdi, bunun, sırası da değil! Amma; bir zamanlar, dağa taşa yazılan, dillerden düşmeyen bir şiiri vardı ki, bugün, O?nun aziz ruhuna ithafen, kendisine ait? Hak Yol İslam Yazacağız? adlı bu şiirinden birkaç kıt?ayla, mekanının cennet olması dileğimle, sözlerime son vereceğim:

Ağzından en serin hem de en duru

Sen: Gönlümde saplı aşk hançerisin.

Uykudayken, uyanıkken

Bakma tuhaf tuhaf göğe bu kadar

Çiçeksiz ve meyvesiz ağaçların altında

Ruh mülevves, surat pancar değildi

Kendisi halen hastanede ve tedavisi devam etmekte olup durumunun da iyi olduğu bildirilmektedir. Bize düşen Allah'ın şafi isminin tecellisi temennisiyle büyük şairimizin sağlık ve selameti için dua etmektir...

Çiçeği meyvede, meyveyi renkte;

Onu da MEVLA?da yitirdim anam.

Koyu bir karanlık öptü denizi

Beklediğim sensin.

Evdeşim, öz kızım, öz oğlum bile,

Sabır, şükür her ziynetten evladır

Tad bozuldu, küp, kokutur turşular

Beni inancımla koyun başbaşa

Et oldum bıçakla kemik arası

Azmettik, yürüdük hakkı bulmaya;

İnmiyor bir türlü kim çıksa başa

Esir iken Kırım, Kerkük, Türkistan,

Gören Bilir..! !

Amin amin ecmain

Uçacakken kanatlarin yolundu

Urfa'da şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Değişir herşeyin rengi

Aşka hudut cizilmiyor Mihriban.

Üstümüze yağacak yalandan korkuyoruz.

Beni değil, sen seni de

Ya Allah diyerek açtım gökleri

Bayramlardan, düğünden, şölenden korkuyoruz.

Boş hayal mevlayı unutturmasın

Köroğlu'na Mektup

Bugün değil, yarın belki

Şair ve ediblerimizin ardından yazmak kadar zor bir şeyin olduğunu düşünemiyorum. Zira; bu insanların kıymetinin, yaşarlarken bilinmesinin lüzumuna inanıyorum. Aramızdan ayrıldıktan sonra, ah-vah etmenin vefa ile bağdaşamayacağını da söylemek zorundayım.

NEŞE ne halt etsin soğan-ekmekle...

arabesk tarzda yorumlanmadıkça mihriban şiiri bir harika...

Milleti bölmeyi, vatan satmayı

Kimin için, kimler dikti bu yola?

Yalınızlığım bitermola, bilmem ki?

Sessiz sessiz akışında sen varsın...

Aydınlık ararsın hergün her yere

Bakışları çifte faul bal gibi

Lüzum yok bahara.. bırakın kalsın.

sırattan incedir sevda köprüsü

Sen bizim dağları bilmezsin gülüm,

"Mektup yazdım Hasan'a

Yolcunun azığı belinde gerek

KARAKOÇ?um, kalbim yara, dilim lal...

Vefasız dostluğa kalleş zamana

Sen gönlümde saplı aşk hançerisin

Geçmişine 'uslamlasın' 'us'unu

Hayat kapısından tek tek

Sarı saçlarına deli gönlümü

Yaprak yaprak daldan düştü umutlar

En uzak menzile iki nefeste

Arpa bulunmuyor, saman değişti.

Tecavüze uğrar din, ahlak, töre

Karakoçun izinden giden bir şair. Neslimiz tükeniyor. Hececileri birlik olmaya çağırıyorum.

İslamlık hedeftir, Ülkü sancaktır

Ben güneş gibi gireceğim her dar kapıdan

Bir garip ağaçtır imzam kağıtta

Arada bir deniz, dalgalı-derin

Ne hakla geldiler?

Berit'ten Ilgaz'a bir alageyik

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="4c3f2d212527293f2129220c242338212d2520622f2321">

Misafirsin, misafirlik suç değil,

Girip girip çıkışında sen varsın

Birine küstün, mü darıldın mı hiç

Yıldırımlar sağdım umut bahçeme

Yağmur damlasında zamanı yaktım

Ve işte yeminim, işte ifadem!

?Delinir karanlık, sabret? derim ha

- Yani gazete baskıda 1, 4 ve 8 basılmış, ama orta sayfası boş çıkartıyorsun? ?Mihriban?a Mektuplar? Haftada on beş günde bir tanesini gönderirdim, giderdi kendisine?

Doğmaya gayret et dogmaya bebek

Sezai Karakoç şiirleri eklemişim affınıza sığınarak hatamı telafi edeyim..

Yumruğu İSLAMIN düşmanlarına

Bir dostluk bakışı, bir gülen dudak

Ne çiçekler açar, ne kuşlar öter

İçi doğru diş aradım kırk sene

Aydın ovasının ılık rüzgarı

Gençliği hasret yer sevda göçünde.

Pişirdiler beni tuzsuz, bibersiz

Yıkandık Mekke'nin tevhid nurunda.

Evet siz üstadla aynı soyadı taşıyor olmakla şanslısınız ama bizde aynı toprakların suyunu içtiğimiz için kendimizi şanslı hissediyoruz...

Söz olsun! ?

Sulanır her sabah gözyaşlarımla

Aziz dostum, sen bu ilden gideli,

... Abdurrahim Karakoç

Ne duyarsa hemen dile dökmesin.

Devletin yufkası, derini yoktu

<a href="/cdn-cgi/l/email-protection" class=" cf_email " data-cfemail="552634383c3e302638303b153d3a2138343c397b363a38">

Bırakın Kalsın

Konar bahçenin incirlerine

? Dar zamanda düşmanların altına

Sarmış kalbinizi bir çelik perde

Donsa şekillerin, renklerin izi

Yoracak güçtesin, zayıfım sanma

VE SONRA

Dinle rüzgarları seher zamanı

Hele taştan taşa dökülsün de gör.

Değişti bahçıvan, bozuldu bostan,

Mekanı cennet olsun...

Aşk, hafife alınmaz

Akşamdan akşama çözer saçları.

İslamlık Miraçtır, Ülkü sancaktır

Ya Rab bu hasrete can dayanmıyor;

Ağzına küfürler doldu zehirden

titizliği dikkati

Doldursun diye

Karakoç?un şiirinde, yaşayan pırıl pırıl Türkçe?nin derin manalar yüklü kıvrak şahlanışını buluruz. O; bir yandan, Yunus Emre?den Aşık Veysel?e kadar ulaşan kaynaştırıcı, birleştirici ve sevdirici tavsiyeler i sunduğu gibi; bir yandan da hiciv san?atını kullanarak iğneleyici amma uyandırıcı ve kendine getirici telkinlerini de yapmaktan asla geri durmaz.

Ancak KARAKOÇ un değineceği bir nokta arkadaşlar bu

Tırnakla kazmaya değmez bu dünya

- Adı Mihriban değil, ama var? Geçenlerde biri, ?Ya ağabey, biri senin Mihriban?ın hikayesini anlatıyordu? dedi. ?Yok, hepsi yalan söylüyor? dedim. Tabii, benden çıkmadığına göre, herkes farklı farklı anlatacaktır. Ben de kimseye anlatmadım, daha da anlatmam? Yaşayıp, yaşamadığını da bilmiyorum. Yani başımızdan geçmiş bir macera gibi bir şey, fakat vuslat olmamış, o kendi yoluna gitmiş, ben kendi yoluma? Ben onun ismini verirsem, ayıp olmaz mı bu?

Sen başka birine aşıksın gönül.

Taşınması zor mu zillet tok?unun?

Geleceğim diyorum, geleceğim sana

Bakışların konuşur, kilitlense de dudakların.

Güneşin nurunu bir başka nurda,

DOĞMADAN ÖNCE

Gönlün gamdan göçer, gama taşınır

Yaş dışında gam gözünün içinde

Uyu uyu yat uyu masallarını bırak

Ezdi, toprak etti bulutlar beni

Bahaeddin KARAKOÇ (Kar Sesi- Ocak Yay. 1983)

Sevda duvarımı aştım, sendeki bu tılsım neydi?

Sarı seller gibi coşturur seni

erdem bayazyıt a ALLAH' tan Rahmet diliyorum.

Gözlerim yaş dolu, gönlüm kan ağlar.

Aydın olmuş dangalak

Sen: Benim gözlerim, ayağım, elim...

Yağmur ağlar, meltem ağlar yarama.

Millet davasına yanaşma yan yat

Sökemezsin yaralarım köklüdür

alperence,

Sen ve Ben

Dönüş

Tren son durakta.. bırakın kalsın.

Bildimse söyledim, korkak olmadım

Ben: Kara sevdanın dert yoldaşıyım.

Kırk yıldır susuzum, bir tas su verin

Suları ıslatamadım.

Muhkem ilamlar var ́ rüşvet ye ́ diye

Ben: Hep yıllar yılı kanayan çıban...

MİSİLLEME'DEN

Ha işte tıpkı öylece

Ulur aya karşı kirli çakallar

İyi bil Beklediğim sensin.

Yaşadığım şimdi beşinci mevsim

Kaç ceylan iniyor böğrü yaralı,

BEDEN AÇIK YÜZDE YEDİ KAT BOYA

Musalladan gayri görmedim durak...

Hakkımda bin türlü hüküm veriniz

Huduttan bir kulaç kazsam kim anlar?

Tutup yemek kastında ki gardaş gardaşını

Bu mevsimsiz ayrılığın acısı...

Yaralarıma en acı tütünleri saracağım ben

Yollar uzun, yollar ince

Üzerinden hak, adalet silindi

Muğla'da şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Şu mezarı gölgeleyen çınarı

Gözler çakmak çakmak, benzi sapsarı...

Çamların dalında gurbet yazılı.

Haysiyet sarayından indirdiler kadını

İster azap deyin ister hediye

Yazdığın reçete değer mi zahmet?

Zaman hep sonsuza akar;

Gurur, kibir verip de şişirme bizi

Dokuyoruz iniş, yokuş

Biz Ne Bilek Beyim, Böyükler Bilir...

Dayatmalar çıkıp gelmeden önce

Benliği, kibiri, iğrenç gururu

Hak yol İslam yazacağız.

Haramdan korkardık dinden ilhamla

Benliği benden çıkarıp

Akdeniz dalga dalga kıyıyı döğerken gel.

Yerindedir daha aklım, iradem

Hırçın Dede'ye

Ve soylu bir destan kurtuluş marşı

Sevgiyi bulasın, yakına gel ki...

Ben beni özlerim, gurbet bu derim.

Eli öpüldükçe içi burkuldu

Dostluk, sevgi, şefkat yetişir bana

Bir pınar ağlar akşamdan sabaha dek

Emmin, dayın annen, baban kereste

Dağlara doğru uçan kuşlarla,

SEN VE BEN

Hiç başın ağrır mı yoruldun mu hiç

Yaşamanın öz suyusun bir içim

Geçmişte yağmanın hasat dönemi

Çevremize küsmüş kardeşlik var ya,

Kaçan kurtuluyor, ahbaptan dosttan

Sen her güzelliğin canlı sergisi

Seneler yollardan izini sildi

Oğlu?Bayram? dedi, sırtı yamalı

İman yüklü genç nesil dinsize dur diyecek...

Aşığın namesi sazı

A. KARAKOÇ

Yemin edip verdiğin söz

ANADOLU GEZİSİ

Akıl işi değil bu iş..."

Aşk duygunuz mahkum kalmış içerde

Sazların telinde gurbet yazılı.

Ham topraktan haram mahsul dermeme

Faizi, bankayı size bıraktım.

Kaç yorgun hanında terin kuruttu

Zeytin ağaçları söğüt gölgesi

Yargı bağımsızdı, yargıçlar adil,

"Sarı saçlarına deli gönlümü

Bir nar çiçeğini eziyor gibi

Aşka hudut çizilmiyor Mihriban.

- Yani Mihriban?ın esas baskısı illegal olarak bu?

Yüzüne attığı çamur bulaşmış

Ekran yoktu, erkan vardı eskiden

Her giriş ecele doğru

Dobra konuşanları sevmişimdir;"bu dünya hangimizin?" şiirinden.

Alerjik endişeyle polenden korkuyoruz.

Dağladım nefsimi zincir yulara

Örsün akrep kozasını

80 yıldır göğüs kafesinde tireyen kalbin

Irmağı, deryayı size bıraktım

Düşüncemdir tek sermayem

Sabret makamından çalma kavalı,

Ne kapı ne baca ne pencere var

Tabutta bile gözlerim

Bu deli gönlün uslanır...

Evli ve 3 çocuk babasıdır. 1984 Ekim ayından bu yana Ankara'da ikamet ediyor. Şu anda hiç bir siyasi kuruluş, hiçbir mesleki dernek üyesi değildir. Hakkın yanında olanları sözleriyle desteklese de, şahısları övmek, beğenmeyince sövmek gibi basitliği kabul etmemektedir.

Umut güneşimin mor bulutlara,

çok güzel...

Yaydan çıkan ok hedefe

-Tavrı değişti?!..

Gün alçalır gölge uzar

Tasalluttan, yağmadan, talandan korkuyoruz.

Sivas'ta şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Takvim sorup hudut çizdirme bana

tut ellerimden beraber geçelim.

Cilo dağlarında kamalaklar üşüyordu;

Benden selam olsun Koç Köroğlu?na

Hiç biriniz telaş etmesin boş

24 Mayıs 1985

Yabancı müfettişler ne halt ediyor burda? .

Damarlarda hür kan vardı eskiden

Demedik haram/helal, lükse israfa daldık

Farklı bir anlatım gördüm bu şiirlerde. Çok hoş çok duygusal... Neler anlattığını şairinden dinlemek lazım...

Ak göğsünün ortasında bir ben var,

Bağlanmış dünyalıklar dünyanın yularına

Seyretikce ana-baba filmini

Her mevsim bir başka aldattı bizi

Namusun kirine 'kaymak' diyorlar.

-Abdurrahim Karakoç-

Yıkayıp süzmeye değmez bu dünya

ABdurrahim Karakoç

Emin ol sen bana benden berisin

İ1k yazdığı Şiirleri 2 kitap oIacak hacimde iken beğenmeyip yaktı ve 1958 yılından itibaren yazdıklarını,, Hasana Mektuplar" ismi altında 1964 yılında 10.000 adet bastırdı ve FEDAI yayınları arasında çıkan bu eser kısa zamanda tükendi ve 2. baskısını yine 10.000 adet bastırdı. 1958 yılında buIunduğu kasabada belediye mesul muhasibi olarak memuriyete girdi. 1981 Mart ayında emekli oldu.

Yolum yokuş, izim ayrı

Çoğunun putlara secde ettği,

Altına elmasa tüle ne hacet

Yar saçına düğümlenmiş gül gibi,

Çıkar gider dosta doğru

Unutturur birçok sebep

Kederini anlarsanız size ne mutlu

Sonu hatırladım ilki duyunca

Bir damlası Akdeniz olsun.

Aslında Karakoç?un yiğit kişiliğindeki fikirleri bellidir. Bunu kendisi "Dava Felsefem? de veciz bir şekilde ama şairce kükreyişiyle şiirleştirir:

Gönül kurşun yemiş yaralı ceylan

Canım Hürriyeti koydunsa ara,

Gitmişti makama arz-ı hal için

Sen mavi denizsin sise bürünmüş

Ayrılığın vakti geldi, duydun mu?

Yat kurban ol İsmail?ce

Namlular, nişanlar Türk'ü gösterdi

Dursun ki şevk ile sürsün bu yarış

Bir, ülke yansa bile yan gelip yatanlara

- İkisini bilirdi? Ben, ?Artık unutalım bunları? dedim. ?Unutmak kolay mı? diye bir mektup geldi. Ben de?Unutmak kolay mı deme, unutursun Mihriban?ım? diye yazdım. O belki de unutmamıştır da, ateş kalmamıştır? Ateşin, harlı zamanı ayrı, korlu zamanı ayrı, küllü zamanı ayrıdır...

"Var'dan öte 'yok'ta bile,

Kınalı keklik olsan da vurmayacağım seni;

Cansızda farkettim can?ı gerçekten

Umutlar hayaldir acılar gerçek

Vur Emri(sh.18)

"Ellerin ilin de çiçekler açarken

Kaç damla gözyaşı döktü bu yola

Birleşir sabah akşamla

Üstüme gölgelik altıma yatak

AŞK HİKAYESİ

Seksenlik ihtiyarlar nursuz geberse bile

Uzak senden incinmesin...

Yitirmişim seni, sende

Daldı.. neden sonra garsonu gördü,

Ateşlerde üşüdük, akan sularda yandık...

Dost karşı kıyıda seni unutmuş

Yadlar başımıza kahya olmakta

Kefen ol

Sonsuzda yüzümü sürdüm gerçeğe

Yiyip içme, yüzüne bak yetişir,

Yüreğinde deli taylar eşinen

Nefret sarayındaki sultanlıktan;

Kale yoktur, ok atılmaz burçlardan

tşkler. güzel şiirler buluyorsunuz

Yara açmaz kanatmaz ki bilesin

İsyanlı suküt adlı eseri müthiş.

Akıl ver bize Yarap

Yeter ki bir çağır çiçeklendiğin yerden

Avrupa sevdalısı aşıktan hayır gelmez

Uzak ülkelerin uğursuz insanları..

Abdurrahim Karakoç?un şiirlerindeki hayatına geçmeden önce imzasının hikayesini kendi ağzından dinleyelim. Ali Akbaş, Doğuş Edebiyat?ta soruyor "İmzanızın hikayesini rica etsem. Bir top ağaca benziyor neden?

İnsanlar insanlık halinde gerek

Kökboyası iftiralar, şablon suçlar

Sen benim gözlerim ayağım elim

Ve işte dünyada en son arkadaş

Menfaatsiz olmaz merhabaları

İbret vardır anlayana

İyi bil

Beraber seçelim tut ellerimden.

Bir damla ALIN TERİ gönder bana

Tırışkadan bu şiir

Şov yaparak küçültmesin kadını

Açma pencereni perdeleri çek...

Beyaz bir gül

Sensiz geçen geceleri bana sor

İnanmıştık bir kere, aldatıldık bin kere...

Ülkeler ve kıtalar koşacak bu hak dine

Ebediyet ötede var bilesin

Sakın yaptıkların rol'e dökmesin.

Yedi HASLET verem olur bir günde,

Bu işte tıpkı öylece

Düzen böyle bu gemide

Sen Varsın,

Dövüşü, kavgayı size bıraktım...

Bugünden yarına aşıksın gönül.

Bebekler evlendi, yollar aşındı

Ay ışığı pencereden girende,

Yer-gök?Bayram? dedi, ağzını açtı

Bazen iki dünya sığar içime,

Olanca suların sağlığı için

Vardığın dergahta post ol, büyürsün

Ana sütü gibi tertemiz olsun

Düşünce yollarına ne mayınlar dizildi...

Beyaz insan..

Rejimin yarası, irini yoktu

İstediğim alınteri, göznuru

Bunlar sosyal adaletin tellalı

- Yok canım, geç bunları? Öyle anlar, öyle simalar var ki, unutmak istesen aklına düşer; uzağa atarsın, yakına düşer, diyorum? Yani bunu da reddedemezsin. Ha, niye yazdım bunu? O şeye karşı yazdım, fakat tam unutmayı değil de, esas şey kalmasın diye? Bu şiir çıktı, hangi dergide bilmiyorum, bizim Maraşlı gençler İstanbul?da fakültede almışlar Mahir İz Hoca?yı, yolda çeviriyorlar. Şiir okuyalım, diye etrafını çevirince, mecbur kaldı, diyorlar, birisi okumuş baştan sona, son kıtayı okuyunca, dur bakalım, demiş? Bundan sonrası var mı, demiş. Yok deyince, Allah?a şükür, demiş. ?Benim 500?e yakın Arapça ve Farsça, Fransızca ve İngilizce?den unutmak üstüne aklımda şiir var; hepsi oldu da insana kendi kendini unutturan bundan başka şiir yok? demiş. ?Son kıtada bunu yapmış bu şair. Eğer o kıtadan sonra bir kıta daha yazsaydı, getirir gözünü oyardım onun? demiş. ?Yaşıyor o değil mi? demiş. ?Yaşıyor? demişler. Tamam, demiş, ellerinden şiiri almış, bir hafta bütün sınıflarda okumuş, dersi bu şiir üzerine işlemiş. İşte edebiyat budur?

Gezer ellerinde kirli bir yafta

Ulaşmak için rahmete

Dolaşacak Kur'an'ın müjdesi dilden dile

Dar geliyor dar geliyor gardaşım"

Acıkırsın, ekmek, aş bulamazsın

Baskısı var diyorlar siyasetin hukuka

Hasret düğüm düğüm ak saçlarımda...

'Oy' dedi, yutkundu, eğdi başını.

Çiçek açsın her taraf sizinle revnak revnak

DOĞMADAN ÖNCE,

Yağmur yorgan oldu, döşek kar bana

"Gelir beni yakar suya düşen kor, Düşünen baş çekmek dert çekmekten zor..." dese de düşünmedği anı yaşamamış sayan Abdurrahim Karakoç üstada rahmet ve dua ile...

Bizlere bir kefen biçti be Hasan.

Ya Rab! İman ihsan et riyakar kullarına

Zeytin ağaçları, söğüt gölgesi

Yorgan akrep, döşek yılan

Bekledim ki sen gelesin muradım

Birşeyler sorarsan, beni de çağır

Kaybolan gölgemi yollara sordum.

Kayalardan akan kaynaklar öpsün.

Fikir vadisinden bir ırmak geçer

Siyaset sofrasında bizi yiyenler vardı...

Dünyayı duvara astım gel de gör.

Yıllar sinene yaslanır

vuslat var vuslat üstü

Göz Dostu/Gönül Misafiri

Türkçe sevdalanan, İslamca yanan

Hasretin gözümde tüter

Yakacaksan yak da kurtul ne deyim

Kainat uyur sessizce

Seksenlikler umut olmadan önce

Dostların var ise divanelerden,

Sonsuz bir hisle severdin

Kesmesin yolumuzu küp başlar, kayık başlar

Ben kalpten vuruldum doğmadan önce.

Uyan Türkiye!

Güneşi, ayı seyredeyim

mekanın cennet olsun...

Varsın teller, tüller, duvaklar öpsün.

İster çıkart ister ekle

Zaman ne de çabuk geçiyor Mona

Her zaman

Bir baktı konağa alttan yukarı,

Hangi göz, kaç sene baktı bu yola?

Kurtlar kuzuya döndü, şahinler güvercine

Kemiklerim kül olmadan tükenmez

Gücenip kızmaya değmez bu dünya

Mevlana?nın Mevla?sından olsun

"Bir yolculuğumda bozkırda yalnızlığa bağır-baş açmış bir ağaç gördüm ve o ağacın çığlıksız direnişine çarpıldım. Bu benim imzam olsun dedim ve o ağacın minyatürünü kendime imza yaptım. Ne zaman ve nereden bakarsanız bakınız;

Kimin nesisin, adın ne?

özlenilen bir dostu

Makamı ali, mekanı cennet olsun...

Yaşamak işkence, eziyet oldu

Çıksak Şardağı'nın yücelerine

Yayladan yaylaya gezer saçları.

Nerde şimdi sefasını sürenler

Ben de yaralıyım belki

Döksek türkülerin hecelerine.

Yağlı SERVET garaz eder ÜLFET'e

Açılmamış gönül kasamda.

Görmeyince sezilmiyor Mihriban

Karakoç un son yazdığı şiiridir galiba

Abdurrahim Karakoç-Zekeriya Bozdağ

- Neler yazardı?

yaşayan en ünlü ve olması gereken halk şairidir. kelimeleri necip fazıl gib kullanır hiciv de üsütüne kimse yoktur. NEFİ den sonra gelen en ünlü hiciv şairidir 100 ün üzerinde eseri bestelenerek türkü marş ilahi ezgi olmuştur tabii ki en ünlüsü mihriban dır

Yayla pınarlarından akan

Kalmak istiyorsun birakmiyorlar

Biçti gitti, anlamadım

Karakoç;

Abdurrahim KARAKOÇ'un herbiri birbirinden güzel şiir kitapları;

Dağıldı yüzlerce yokluğun izi

Ben suyu kurumuş sevgi pınarı

Aylar, yıllar, günler erirken yasta

Atların nalında gurbet yazılı.

Elim değse akan sular tutuşur

Mümkün mü sılada dost yüzü görmek?

Sen seni üzmeye değmez bu dünya

Yalan dolan ile devran sürmeyi

BEKLEMEK

Görecek güçtesin, zayıfım sanma

Bir mekan kaplamış ne varsa nerde

Gösterin, hangi yüzle çıkacağız yarına?

Bir güvercin uçar akça kanatlı

İndir omuzundan dava yükünü;

İlk insan, ilk nebi Hazreti Adem,

Yaprak senden incinmesin.

Dağların alnında gurbet yazılı.

İçmedi, masada unuttu çayı;

Sen: Umut kaynağı, alın terisin.

Zulüm kimden gelir, adalet nerde?

Benden bakıp seni görmek ne güzel.

Belki bir dost gele otura dedim

Sülükler yapıştı, kulunca Hasan.

Uçtu gitti, anlamadım

Gökleri fethettik, mekan değişti.

Kar koysa köz olur aşkın külüne

İstediğim alın teri, göz nuru

Karakoç, ömrünün kırkıncı yılının muhasebesini yapar "Kırkıncı Yıl Hesabı? ında. Ne yaptığı, ne umduğu ve ne bulduğu bu şiirinden çıkarılabilir:

Kesin bir gün belirtmem, ne olur takvim sorma bana

Hatay'da şafak söktü, uyan artık Türkiye! .

Ne de bir tanıdık kapımı çaldı

Ettim, sana geliyorum..

Zekice buluşlarını müthiş denecek bir heyecanla mahirane bir şekilde mısralaştırmasını bilen Karakoç, asla taviz vermediği Türklük ve Müslümanlığı?ndan aldığı ilham ve hızla şiirini inşada, zaman zaman, emsalsiz söyleyişlere ulaşmaktadır.

Boz tavşanlar haraç alır kurtlardan

Nereye gittimse zamansız vardım.

Baktığım noktada başka bir hal oldu

Çok güzel...

Baktım bu yol daha emin

Önü kundak sonu mezar

Tarlasında otları yolandan korkuyoruz.

Adam?Bayram? dedi, evinden kaçtı..

Üçten dokuza boşayacaksınız darul fenayı

Arada bir hayallere dalarsın

- Serbest gezen ayakların nerede?

Tıp ilminde çaresi yok derdimin

Farzet ki hastasın bir yıkık handa

vesselam...

Üstadın bütün şiirleri güzel sayın Karakoç. Bakın; günlük hayatımızda hergün defalarca kullandığımız kelimelerden, "sehl-i mümteni" tarzının en güzel örneklerinden birini daha okuyalım üstadın dilinden...

BAYRAMLAR BAYRAM OLA - 1

Ve gönül gönderine çekilmiş

Donuk donuk bakışında sen varsın.

Götürüp Fırat'ı Nil'e dökmesin.

Sapkasi düssün ki görünsün keli...

Mühim değil güceneni, küseni

Hele bir yakından bakılsın da gör.

Bana zindan olur Maraş, Elbistan

Kars'tan Fergana'ya bakar bir yıldız

Bir geyik olur sizi arar melul ve bakir

İlim ocağında çırak ol"

Umut güneşimin mor bulutlara

-Düşümde düşüme girdim dün gece.

Kebap oldum közlerinde savcı bey! .

Ne saklarım, ne gizlerim

Yürek ateş düşmüş kuru bir harman

Ne yarım tam yarım, ne bütün tamam

Yumruğu Türklüğün düşmanlarına

Akşamları gelir incir kuşları

Söyleyin katranı güle dökmesin.

Mavi bir zambak ol..

Bazen gam yağmuru yağar içime

Giden korkuttu bizi, gelenden korkuyoruz.

Benimle şiire başlayanlar yalnızlıktan, yardımsızlıktan dökülüp gittiler.

Salladı dilini.. vazgeçti birden,

Şarlatanı, zorbayı kurtarıcı sandık biz

Düğümün kalpte saklarım

Ah, senin yüzünden kana batacak

Sevda cephesinde şehit düşenin

Gönlüm dalgalanır ayağa kalkar

Girip girip çıkoşında sen varsın

Aydınlığa koştum karanlık çıktı

Bir damlası Akdeniz olsun

Amma her an kipa'lıdan korkar O

Abdurrahim Karakoçu tanımadan önce onun bestelenmiş şiirlerini tanıdım söyleyenlerinden. Hasan Sağındıktan Osman Öztunçtan... Mihribanı sevdim, unutursun mihribanı duydum onu da sevdim. Sonra birgün bir şiir kitabı geçti elime Türkiye sevdalılarının şiirlerinin derlendiği bir kitap. Arif Nihat Asya, Yavuz Bülent Bakiler, Hüseyin Nihal Atsız, Abdurrahim Karakoç ve hatırlayamadığım şairlerin şiirleri vardı kitapta. Bir de baktım ki şairini tanımadan şiirini, Türkiye sevdasını sevmişim ben zaten.

Sen benim dileğim Hakk'ın vergisi

Ben nefret eyledim sizin gerçekten

Bilesin ha canım Haydar bilesin

Bir eyler zeybeği, horonu, barı

Mihriban, Mihriban uyan da bir bak!

Öğrenmek istersen eğer

Suç muydu derilerimizin siyah olması?

Ve güneş vurunca topraktan yükselen buğu

Güneşi, Ayı seyredeyim

Vatandan bihaberdir vatanın seçkinleri...

Kovsak saatleri, dakikaları

Özümüz gövünür yanık havadan

Kaç yorgun hanında terin kuruttu?

mihnette görmek ne hoş.

Öğütülen benim her değirmende

Güneş ışıklarıyla ürperen çiçek

Zaman böyle, hiç kimseye yar olmaz

Geç Gelen Duygular

şiirlerini okuyupta gelişmemek mümkün değil

Milletin başına çorap örmeyi

Alıntı: http://www.sanatalemi.net/kose_yazi. asp?ID=6694

Boş bir kilise

edebiyatçı mısınız?

Korkma, yokuşlarda yormayacağım seni;

Hırçın Dede belki çığırdan çıkar

Zorların en kolayı

Ürkek üveyiktir umut

Gemileri yaksalarda geleceğim sana

'Bey' dedi, yutkundu, eğdi başını.

Yanıp tutuşmuşken serap

Siyah derili insan öğüttü dur-durak bilmeden,

Pek-çok insanın hayatında yaşanmış olan, ancak dillendirilemeyen, anlatılamayan gençlik sevdalarını anlatan harika bir şiir...

Seni her gün göller, ırmaklar öpsün.

DOSTA DOĞRU

Muhtacım her zaman ilm ü irfana

Bazan uyuruz nefsimizin dizinde

Kırım'da şimşektir çakar bir yıldız

Ben her zaman farklı düşündüm, farklı düşüneceğim...

Çıktık Ötüken?den günün birinde,

Bulmak istiyorsun birakmiyorlar

Ardıçlı dağlarda gene ay doğar

Kokla bak tuzlar koktu, uyan artık Türkiye! .

Efeden dadaşa selam götürür.

Mihriban Mihriban düşsüz uykular

Sende kemal bulmuş renk şekil biçim

Denizde kayıktır umut

Korku beklenilmez kapıda durup

- Ben bozdum işi?

karakoç un en ünlülerini

Senin ak alnından, gök gözlerinden

Erlik başkalaştı, meydan değişti.

Çiçeklerin boynu bükük, bahçende

Bre ayyaş dangalaklar

Bir baş görsem, sen gelirsin aklıma.

Canım sağ oldukca rahmetli babam

Göklere çekilse göz uykuları

Ayların sırtında yıllar taşındı,

Gözbağcılar boyamazdı devleti

Salladı dilini... vazgeçti birden,

Gerdanlik

İncitip günaha girme boşuna.

?Yar? deyince, kalem elden düşüyor

Kara gözlüm bu ayrılık yetişir,