Neden acıyayım ki şu anda çalışmayıp yan gelip yaşayanlara. Fakirim diyenlere gidin hepsinin evinde bütün teknolojik aletler var. Devletten yeşil kart çıkarmışlar, hastaneler beleş. Her ay 600-800 lira arası aile yardımı beleş geliyor. Kiracı olarak oturdukları evde kaçak elektrik kullanıyorlar.

iyi ozaman bu kadar inceyiz her ay maaşımızın fazla gelen kısmını vakıflara paylaşalım

Nedenmi!

Ben bu para ile dişimi sıkar az yerim, ayda bir yere tatile gidebilirim hafta sonu tatilimde. Bir safranbolu, bir ölüdeniz, bir sapanca, bir abant... Buraları hayatımda bir kere görsem ve şehir stresinden birkaç günde olsa uzaklaşsam iyi olmaz mı? Ben şehirde beleşten oturan bir insan değilim. Param yok diyerek her kurban bayramında dana kesende değilim. Sırf zekat vermeyim diye, 199 gram altın alıp uyanıklık yapanda değilim. Her sene eşyamı da değiştiremiyorum. Ya da kiracımdan 15 lira koparmak için kiramı 465 gibi komik bir rakamda koyan birisi değilim ve nefret ediyorum bu insanlardan.

Ben açayım bu tabloyu: Benim evimde sadece televizyonum ve 30 senelik aletlerim var. Yeşil kartım yok ve 6 aydan beridir işsiz olduğum için hiçbir sağlık güvencem yok. Her ay hiçbiryerden gelirim yok. Kiracı olarak ailem ile oturuyorum. Her ay 4 kişilik bir aile olarak Ankara da 65 lira elektrik, 36 lira su(6 lira vergi,20 lira su, 10 lira atık su) geliyor. Kiram en az 400 lira. Ben ne yapayım? Benim haklarım yok mu?

Ülkemizde insanlar işsizken, açken, yoksulluk fakirlik içindeyken, rızkının derdindeyken nasıl yapacak gezmeyi, tatili...

Haklısınız.

Üniversite bitti. Kendi çocuğunu bir yerlere getirmek için kıç yalayan tipler, bizim yüzümüze bile bakmadılar. Biz sıkıntı çekmedikmi, o fakirlerden, o umudu kırılanlardan değil miydik? Ayağımda yırtık çarık ile okula gittim, Ankara gibi bir yerde gece kondu denebilecek mahallelerde yaşadık. Kim bizim halimizi gördü, kim bizim elimizden tuttu? Hiç kimse.

Şimdi memur olmak için uğraşıyorum. Yarın inşallah olacağım. Bu döneme kadar akrabalarım dahil kimse benim yanımda olmadı okuduğum zamanlarda. Ailem ile birlikte çektik ne çektiysek. Akrabalarımın çocuklarını askerde görebilmek için benim yaşadığım memlekete geldiler, tenezzül ederek evime gelmediler.

Olurmu öyle şey ya, nasıl haklı, tamam bu arkadaşın fikri kendince doğru olabilir..

Bu güzel ve İren17'in huzurulu yaptığı bu Turizm ve Gezi bölümünü daha fazla takışma ile bozmak istemiyorum..

Ben sadece bu genç hayatımda en azından 3-5 güzel gün geçirerek hayatımdan göçüp gitmek isteyen birisiyim. Beni kimse düşünmedi, ben neden düşüneyim?

O günlerden sonra büyüdük. Belediyeden yardım alacak kadar kötü durumlarım oldu lisede. Kim gördü benim halimi? Kim acıdı benim halime? Bir yeğenim öğrenci, ki sülalemde okuyan nadir torunlardan olmama rağmen ne gördük akrabalarımızdan, komşumuzdan, ya da o fakirlere yardım ettiğini iddaa edenlerden? Hiçbirşey.

evet başlığı açan ve yazan arkadaşın yazdıklarına sonuna kadar katılıyor ve destekliyorum.

Gezmeye tatile çıkacağımıza bu insanlara yardımcı olalım...

Ülkemizde bu kadar işsiz insan, fakir insanlar varken nasılda aklınıza gezmek tatil geliyor...

Hayatta gezmekten, tatilden daha önemli, daha değerli şeyler var.

Herkes kendi karnını doyurmak derdinde. Geçim sıkıntısı içinde. Evet haklısınız. Bende işsizim. Benimde evime ekmek alacak param yoktu. Bende rızkımın derdindeyim. Ama benim verdiğim vergilerden belediyeler ve başbakanlık millete para dağıttı, peşkeş çekti. Yan komşum olan Kürt aile evleri olmasına rağmen muhtardan fakirlik kağıdı çıkararak yardım aldı. Başka bir cemaatçi komşunun çocuğu Gazi yurdunda kaç seneden beridir nakşibendi tarikatından aldığı sözde burs ile okudu ve yaşamakta. Millet kahvede otururken, ben sabahlara kadar ders çalıştım. Millet kahveden içki içerek gelirken, ben üniversiteden finallerimden çıktım geldim. Ben 300 lira kazanmak için üniversite öğrencisiyken amelelik yaptım. Kendi okulumda kendi yaşıtım paralı gençlerin pisliğini temizledim. Benim hakkım yok muydu? Benim hayallerim yokmuydu?

Hiç mi bu insanların halini durumunu düşünmüyorsunuz...

ama yani 11 ay çalış didin ama tatil yapıp dinlenme, dinlenme, çalışmak nasıl hak ise tatilde doğal hakkımız..

Gezmeyi tatili düşünüceğimize bu insanları düşünelim...

hayat işte...

Memur olduğum zaman 25 senelik hayallerimi yerine getirmek istiyorum. Ankarada bir Kızılay a çıksam en az 10 lira harcarsın gelirsin, 4 lira yol parası zaten. Ayda eder 300 lira, en kötü ihtimalle.

zaten para olacak ki gezeceksin, tatile gideceksin. bendede para olmadığı için zaten bir şey yapamıyorum.

Üniversitede okurken, saçma sapan derslerle uğraşırken her zaman aklımdan deniz kıyısında yaşadığımı düşlerdim. Samba müziği ve kaomanın ünlü şarkısı lambada ile dans ederek yaşam geçirebileceğimi hayal ederdim. Okulu bitirdim.

Memlekette tamam fakir olabilir, işsizi olabilir ama bu tatile engel değil malesef, ha yardım olayına geline insan tatilnede gider yardımda eder, herşeyin bir ölçüsü ve ayarı vardır.

Hiç mi görmüyorsunuz ülkemizin fakir yoksul aç insanlarını...

kimi gezer kimi eğlenir...

Galiba memursunuz çalışın didinin vermesinler bakalım yıllık izninizi buna en önce siz karşı çıkacaksınız eminim..