Öğrendim ki; her ölmek, ölmek değilmiş, ölmeden önce yaşamak gerekiyormuş, yaşamadan ölünmüyormuş.

Bazen hiç tanışmayan insanlar, aynı yerde olmasalar da hayatın aynı dersinden geçiyormuş...

-Sen ne öğrendin?

Öğrendim ki; Her can hayatın merkezine konuluyor ve her birine başka bir hayat veriliyormuş.

kızarmış ekmek kokusu, sepette görülen kirazlar, salkım salkım üzümler yıllar sonra bile insanı çocukluğuna davet etmeye yeterde artarmış...

öğrendim ki,

Öğrendim ki kendisine faydası olmayanın başkasına hayrı yokmuş.

öğrendim ki sevmek bazen acı veriyormuş...

öğrendim ki; yaşamın o milyonlara kafa yorduran anlamı, kendi içine dönük bir ruhun aynaya sarılan buğusundan başka sey değilmiş. bak sülfüre vurdu soluğun ve acı çekiyorsun. yani demem o ki arkadaş yaşıyorsun..

öğrendim ki ya şansın vardır ya da aklın

Herkesin acısı kendine büyük. Kimse kimsenin acısına aslında ortak olamıyor. Acı yalnız yaşanan bir olgu..

Öğrendim ki;

öğrendimki;sevda dedikleri koca bir yalan, yaşam dedikleri bir nefes alışveriş, yürek dedikleri hıçkıra hıçkıra ağlayan bir çocuk...

Öğrendim ki;forumun her kategorisinde bu başlıktan var burada da açılmış, hayırlı olsun :)

Öğrendim ki: her şey geçer Ya Hu Ve birgun biter ena'İ'yilik...

Söylenmiş sözleri tekrarlamadan, başkasının öğrendiğini ezberlemeden, büyüklerin hayatından alıntı çalıntı yapmadan, tamamen kendi hayatından;

öğrendimki; herşey ama herşey koca bir yalan..

Hayatı sevebilmek için, önce "sevmek" gerekiyormuş.

hayatı fazla sallamayacaksın, bzim de gideceğimiz yer aynı değil mi, kimin yüzünden okunuyor ki bu diğerinden daha fazla mücadele vermiş daha fazla herşeye takılmış diye...

Herşey bir yalandan ibaretmiş..

öğrendimki herkes aşık olmuş forumda :Pp

Belki de daha öğrenmem gerek, daha çooook yolum var.

öğrendimki pireyi deve yapmakta üstüme yok.. pire o kızım pire!

hiç bişeyin garantisi yok hayatta.

ama buna rağmen sevebildiğine ve sevdiğine şükretmek ondan razı olmak gerekiyormuş:)

öğrendimki

öğrettim ki

Herşey nasip.. ve kim ne yaparsa kendine yapar..

Bedenime bir beden büyük gelen tescili acılarım var yıllar sonra bile rahatlıkla içine sığabilmem için özenle bana tahsis edilmiş benimle markalaştığını düşündüğüm hüzünler bir başkasının bahçesindede yeşerebiliyormuş...

Anladım ki bunların hepsi boş!

öğrendim ki; hayat baktığın açıya göre şekil alıyomuş ve çook acı veren olayların bile komik tarafları varmış doğru açıyı yakalarsann :D