Senin kınalı ellerinden

Biz sana titizlenmesek, üzerine titremesek bir dakika bile rahat duramazsın sevgili halkım, biliyor musun? Yaşatmazlar seni sevgili halkım, canım halkım. Yaşatsalar bile sen istemezsin artık öyle bir hayatı. Yaşanmaz zahir öyle bir hayat.

İkimizde giysisi beyaz olacak

İnsanın kendisinden başkasını gözü görmüyor bazen. Mecbur kalıyorsun yani. Dünyada ne olup ne bitiyor, memlekette neler meydana geliyor, hiç farkına varamıyorsun.

Herkes tatil yaparken bayramda seyranda resmi günlerde, biz yine çalıştık. Kar yağdı çalıştık, sel oldu çalıştık.

Tamam kabul ediyorum gördüğünü, okuduğunu, dinlediğini. Lakin haberin var mı gerçekten sevgili halkım? Bak bu konuda emin değilim.

Ama biliyor musun sevgili halkım. Biz seni çok seviyoruz. Gerçekten.

Nüfusa seni EVLİ beni ise ÖLÜ

Yanlış değil bunlar sevgili halkım. Doğru.

Bizim telefonumuzu hiç kapalı gördün mü sevgili halkım?

Fakat neden sevgili halkım, neden? Neden haberin yok bizden?

Benimse cenazeme geliyor

Sen bizim sevgimizle yaşıyorsun, haberin var mı? Soluk alıp verişin hep bizim sayemizde.

Yazacaklar."

Hayatın telaşı içinde olduğunu biliyorum. Kaldı ki hayat gerçekten de zor. Geçim kaygısı tam bir meşakkat. Çoluk çocuğun büyütülmesi, beslenmesi, okutulması, sağlıklarının korunması hakikaten omuzları zorlayan cinsten yükler. Borçtur harçtır faturadır taksittir de cabası.

O tabutun içinde biz vardık canım halkım.

Polis olduysan bu sonuçlara da katlanacaksın. Üzerinde lacivert bir kefen taşıyorsun diyeceksin belki de.

güncellemek istedim. benim gibi okumamış olan da okusun diye. gerçekten çok duygulandım...

Olur mu?

Sen güzel güzel yaşayasın diye biz hayatımızı tüketiyoruz sevgili halkım.

bu dörtlük herşeyi çok güzel özetliyor zaten.. asker, polis, öğretmen, din görevlisi, korucu, sivil vatandaş.. adı ne olursa şehit olan binlerce insanımızın aileri ve bir o kadarda gazi binbir zorluk içinde yaşarken bir sürü vatan haini serefsizi bilmem ne saçılımlarıyla muhatap almak ne kadar doğru biraz daha düşünmek lazım...

Ama sen yine de bu yazdıklarımı aklında tut.

Ve sen binlerce kilometre uzaktaki evinde rahat uyuyasın diye biz binlerce kilometre uzaktaki yerlerde bekliyoruz aman yılan başını kaldırmasın diye.

Biz şehit olduk sevgili halkım. Haberin var mı?

Diyeceksin ki bu işin doğası bu.

Annemiz babamız bizi aylarca göremedi biliyor musun sevgili halkım. Çünkü izinlerimiz kapandı. Çünkü bitirilmesi gereken görevlerimiz vardı.

Seni türkülerle, beni ağıtlarla

Aşk olsun sevgili halkım. Göre göre onları gördün ya, biz diye onları bildin ya, aşk olsun.

Biz şehit olduk sevgili halkım. Haberin var mı bundan?

"Uğurlayacaklar bizi iki yolcu gibi

Yazacaklar.

Belki görmüşsündür televizyonda veya okuduğun gazetede. Veya bir otobüste ya da otomobilde radyo dinlerken ara nağme olarak geçmiştir haberimiz. Görmüşsündür, okumuşsundur, dinlemişsindir.

Benimse cenazeme çalıyor.

Uğurlayacaklar bizi iki yolcu gibi

Benimse tabutumdan tutacaklar

Benim üzerime toprak atacaklar

Biz ki mesai kavramı gözetmedik hiç. Bir saat fazla çalışırsam şu kadar daha para isterim diye mızmızlanmadık diğer memurlar gibi.

Bu kalabalık senin düğününe

Senin üzerine çiçek

Sen televizyonda tabutlarımıza sarılan annelerimizi, eşlerimizi izledin. Babalarımızı seyrettin dik duran ama gözünden ipince bir ırmak akıtan. Ve çocuklarımızı gördün ne olup bittiğinin farkına varamayan ama tabutumuzun başına geçip selam duran.

Sen hep bunları seyrettin sevgili halkım.

Ama sen ne yaptın? Aramızdan çıkan iki üç kötü örneği gördün.

Ya, işte biz olmasak senin olacağın da bu.

En güzel çağlarımızda bir çınar gibi devrildik.

Bizi değil de onları seçti gözlerin. Bizi değil de onları anlattı dilin.

Bu davullar senin düğününe;

Ve bunu her yerde yapıyoruz haberin var mı? Diğer memurların beğenmedikleri, gitmemek için türlü bahaneler uydurdukları yerlere gidiyoruz biz, hiç yüksünmeden. Senin görünce yolunu değiştirdiğin insanlarla biz mecburen muhatap oluyoruz. Ki sen rahat edesin.

Sen evinde huzurla oturasın diye biz evimize az uğruyoruz. Sen eşinle uzun ve güzel vakitler geçiresin diye biz eşimizin yüzünü az görüyoruz. Sen çocuklarının mutluluklarını göresin, neşeli çığlıklarını duyasın diye biz çocuklarımızın gelişmelerine büyümelerine yeterince şahit olamıyoruz.