Tınaztepe'ye karşı Kömürtepe güneyinde,

Malum ya, bulunduğum yerde

ne diyorsunuz bu konuda.

dayadım sırtımı duvara.

Gittiğim eğer bensem, söyle bana kimden gittim?

Kırk dakka sonra şafak

bittecrübe sabit...

Ellerim boşlukta, ben darda kaldım.

Ben bir ceviz ağacıyım Gülhane parkında,

Ve şimdi karşımda haşin bir erkek oluşu gibi yatan

kafamın içinde duymak...

Bu anda ne düşmek dalgalara,

Sabahları ve çimentonun üstünde güneş...

gökten ayet inmedi bize.

Hayır,

Dışarda bahar geldi karıcığım, bahar,

Bugün Pazar.

ne kasketim kaldı senin ora işi

Burası benden başka kaç insanın evidir?

BİR FOTOĞRAFA

Dışarda susuzluğu

dışarda bozkırın üstünde Pırıltılar...

SEKİZİNCİ BAP

ve sonsuzluğun ortasında duran kımıldanmadan

Nurettin Eşfak,

ve onların genci, uzunu,

Belki bu halin

Yasak.

Işte icerde Baharın en kötü saati budur asıl.

Ve gün ikindiye döner, gölgeler düşer duvarlara,

yani bugün de mükellef bir daüssıla için

Geride kalan, ardından bakar gidenlerin.

Ve ben ömrümde ilk defa gökyüzünün bu kadar benden uzak

bana yasak...

çok üzücüdürki hayatı çok zorlu geçti.

seni Dumanlı, Eğri bir aynadan seyreder gibi

Bugün de apansız gece olacaktır.

böyle Zayıf

öyle bir dokunuyor ki içime

Benim yüzümü kızartmıyor

bilhassa baharda ram eder kendine içerdeki adamı

Yapraklarım ipek mendil gibi tiril tiril.

vaadettik kendimize.

Unutulmaz sancısı kalır

Güneş,

Ben de kendi kendimle konuşuyorum.

Aklımdan o kadar çok şey geçti ki takip edemedim.

?zamanla bırakmamak?tir..?

kişilik olarak degerlendırelım demıyorum ben sanatından söz acalım şiirdeki yenılıklerınden roman konularından üslubundan tiyatrolarında...

o pul pul Isiltili derisi, ateşten gözleriyle

aranızda nazımın romanlarından okuyanlar var mı arkadaslar ne düşünüyorsununz

Hem, ne dersin,

Ellerim buz gibi, ben harda kaldım.

Toprak, güneş ve ben...

yok mu hiç Nazım seven...

Şimdi bana, geçen o zamanın

Ah benim sevdasında bencil, yüreğinde sağlam sevdiğim.

Saat beşe on var.

şarkı söylüyorum karıcığım.

hakkını vererek okumus hakıkaten vurgu ton hakıkaten cok hoş.

yine billahi kahredecek dil-i naşadımı

«Korkma sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak.

Onu biz, kendimiz

Bir meltem olacak rüzgarım dahi kalmadı benim.

Ve Tıpkı o eski

Yüz bin elle dokunurum sana, Istanbul'a.

Başım köpük köpük bulut,

içim dışım deniz,

Bir şarkı istiyorum

tahir ile Zühre ya da Kerem Gibi çok severim.

bu kadar geniş olduğuna şaşarak

'yaşamak bir ağaç gibi tek ve hür ve bir orman gibi kardeşçesine'

memleketim,

benim içinde çok önemli bir şairdir Nazım Hikmet. eserleriyle gönlümüzde taht kurmuş bir şair ve yazar.

bir insanı değerlendirirken ki bu bir edebiyatçı ise;

acıklı hikayelerdeki

bu anda ne kavga, ne hürriyet, ne karim.

şuan 'yasamak güzel şey be kardeşim! okuyorum alışılmısın dısında bır kurgu var üslüp Türkçe mükemmel seviyorum seni Nazımmmm

sökecek.

Koparıver, gözlerinin, gülüm, yaşını sil

ahmet kayaya hain dediler şimdi herşey serbest, özür dilediler.. burası benim memleketim işte nazımda o yüzden o mısraları döktü yürekten. seviyordu vatanını:(

Suzinak makamından bir şarkı ağzıyla

Onun bu bir

Dağlara çarptım her esişimde.

bugun vatansever gecınen bır kısım topluluklrdan daha vatansever oldugunu düşünüyorum ben. şiirlerındekı vatan aşkını okuyup duygulanmamak elde degıl

elbette nesli... vatan hainliği nasıl bir yakıştırmadır anlamadım zaten.. adam öldürmemiş, toprağı peşkeş çekmemiş bazıları gibi ama hain olmuş:))

ve çocukluk günlerimin ince sazıyla

Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında

Hürriyet denen Ifrit...

sadece bir yönüne bakamazsın. eğer bakarsak yanlış fikirler edinilir.. bazı şeyleri yaşamasa bu kadar güzel dizeleri yazabilir miydi?

bitti artık hepsi...

Ve icerde artık böcekleriyle Canlanan kerevet,

bir sakat ve sıska atıyla,

alnımın çizgilerindesin memleketim,

başlar tutuşmaya Demirli pencerenin camı:

mavi gözleri ıslak

Yapraklarım gözlerimdir. Şaşarak bakarım.

budak budak, serham serham ihtiyar bir ceviz.

Yapraklarım ellerimdir tam yüz bin elim var,

Belki de Latife Tekin'in dediği gibi; Gözlerimi kapatırsam karanlıkta kalırsın..

bu kadar mavi

Velhasıl

bilmem ki, nasıl anlatsam,

Bir şair düşünün hiç bir siyasi yapılanmanın içinde olmasın ne anlatabilir ki? Söyleyecek neyi olabilirki insanına.. Bunun tersinden hareketlede şairi siyasetten azade ederek ne denli anlayabiliriz? Sadece edebi yönden bakmak ne derece doğru olur..

hanı ortalıkta çığırtkanlıgı yapılıyor ya vatan haınıdır kadın düşkünüdür vs vs ben bunları kulak dıkayıp sadece eserlerıne yogunlasalım demek ıstemıstım

fizyolojik, psikolojik filan izahı vardır.

yüreğim parçalanıyor.

Bir senfoni vardı kulağımda çalınan,

Tıkandığım o an,

o berbat, ayarsız sesim

acayip fısıltısı

yine mutad hünerimi göstereceğim

Yine o malum sonuna Erdik demektir işin,

bu ümitsiz tabiatın

Dışarda, bozkırın üstünde birdenbire

suyu donmayan testi

Bana kendimden başkasıyla konuşmak

oluşu.

artık o her gün Öğle vaktine kadar,

fakat onun, ben,

gelecek günler için

başlıgın dışına cıkmadan onu sadece sanatçı edebiyatçı olarak degerlendırelım arkadaşlar. merak ediyorum doğrusu edebıyat dostlarının düşüncelerını.

kımıldanmadan Durdum.

böyle sadece insan

?Önemli olan?zamana bırakmak? değil,

linkinde Nazım Hikmet hakkında paylaşımlarımız var.

Belki avluda bir ağaç bulunur ama

fakat şiiri siyasete fazlasıyla esir etmiştir diye düşünüyorum.

ne de başı Bulutlarda bir Çınar.

enfarktinda yüreğimin,

zaferden sonrasına dair.

Senin adını

«Kim bilir belki yarın...

Darülmuallimin mezunu

Saat beş, karıcığım.

ağaçsız boşluğa kıpkızıl inmekte bir bozkır akşamı.

toprak dami

nazım ın volkan konak tarafından seslendırılen eşsiz şiirlerinden tahir ile zühre, vasiyet, mimoza çiçegim in sonunda ki şiir

ağaçsız boşluğuna bir anda yıldızlar dolacaktır.

Dışarda Akşam olur,

Nazım Hikmet benim için çok çok önemli bir şairdir. Yaşarken kıymeti bilinmeyip memleket hasretiyle ölüp gitmiş mavi gözlü devdir o. Şiirleri tiyatro eserleri romanları hapsi ayrı bir keyf verir bana. Yaşamaya dair, mavi gözlü dev, en sevdiğim şiirleridir

dışarda bütün ustalığı, bütün takım taklavatıyla

inandıklarının hepsine inanmıyorum.

kırmızı, küçücük burnunu Çekerek

Belki de sebep buna

ben içerdeki adam

ne Sapı sedefli bir Çakı var,

hep birlikte onlar benden uzak.

Yollara küfrettim her gidişinde.

şile bezindendi.

Bir ışık dolaşacak yanında sakat, sıska atın.

-Bizim İstiklal Marşı'nda aksıyan bir taraf var,

bana en çok şiirleriyle sırnaşmıştır üstad. her şiirinde eşsiz bir lezzet bırakmıştır dimagımda.

Sanırım bu bölümden dolayı hapis cezasına çarptırılmıştır Nazım Hikmet.. Bu bölümü siyasetten nasıl uzak tutacağız sayın hocam.. Sanatçı bir siyasi görüşünde temsilcisidir, bu açıdan bakılmalı özellikle diyorum.. Bu anlayış size uyar uymaz başka bir meseledir ancak şairin kendini ifade ediş şekline bakarsak sadece, özü yitirmiş oluruz..

senin bağrına sokulmak istiyor.

diger üstadın dedıgı gıbı şiirde siyaset çayın içindeki şeker gibi olmamalı mıydı?

Memleketim, memleketim, memleketim,

Nazım'ı kaybettiğimiz Veralar vardı saman sarısı yangın zamanlarında. Moskova bu yangınlara körüklerle gider Nazım nefes almak için kimbilir nelerden medet umardı?

seni böyle uzak,

Nazım hikmetin beğendiğim şiirleri var. Fakat kişilik olarak sevmiyorum. Sadece şiirlerini okuyup geçiyorum okadar. Beğendiğim şiirlerinden biri;

Bu toprak testi

Sen şimdi yalnız saçımın akında,

evet gördum orda yazılanları ama bu konunun bu bölumde acılmasını daha uygun gördum.

son mintanım da sırtımda paralandı çoktan,

Köşeme çekildim, hani hep kaldığım köşeme.

Bilmiyorum.

yine her şey yerli yerinde işte, her şey tamam.

mavzer tabancasının emniyetiyle oynıyarak

kol saatimin kayışına tırnağımla kazıdım.

taze toprak kokusu, kuş sesleri ve saire...

Kendi sesimden başka insan sesi duyurmayan

gökyüzünü başımın üstünde görmek

Memleketim

Yüz bin gözle seyrederim seni, Istanbul'u.

yalnayak, karli yollara düşmüş, yetim bir çocuk gibi bu yürek,

elbette öyle ben demıyorum kı yaşantısından apayrıdır sanatsal yönü diye.

bana yakın, benden uzak,

böyle hodbin

ben bir ceviz ağacıyım Gülhane parkında,

memleketim?

Elimi nereye koyacağımı şaşırdığım o an işte,

bir sanatçı savundugu ülküyü elbette şiirlerine yansıtacaktır yansıtmıstır da necip fazıl sezai karakoç vs vs ancak bu nazım da cok bariz şekildedir. siyasetini şiirlerinde zımnileştirememiştir o. belki de bu üstadın en büyük eksiğiydi

Bahtiyarım...

ne yollarını taşımış ayakkabım,

Sende yoktum zaten ben, ben yine bende bittim...

Dışarda bahar geldi karıcığım, bahar.

On beşinci Piyade Fırkası'ndan iki ihtiyat zabiti

konuşuyor :

Bakış açım belli oldu yine.

Fakat çok bulduğumdan sohbetimi sikici olabilir

Bu bittecrübe sabit, karıcığım,

bu Demirli pencere

Ne sen bunun farkındasın, ne polis farkında.

Mesela, bakın :

Bugün beni ilk defa Güneşe çıkardılar.

Kalbime gömdüm sözlerimi, ceset torbası oldu yüreğim.

Mektupları

Sonra saygıyla toprağa Oturdum,

yani, KEDERDEN çıldırtmak için içerdeki adamı

menderesi astılar özür dilediler

bana aylardır

«Gelecektir sana vaadettiği günler Hakkın.

sönerek, ışıldayarak

Kurtuluş Savaşı Destanı Şiirinden bir bölüm var Nazım Hikmet'in..

sevdiğim şiirleri vardır.

BİR Cezaevinde, TECRİTTEKİ ADAMIN

Bulutsuz bir bahar akşamı...

nazıma dediler hain diye özür dilediler

Karşımdasın işte...

Bana bakmasan da oradasın, görüyorum seni.

Yüz bin yürek gibi çarpar, çarpar yapraklarım.

Yapraklarım suda balık gibi kıvıl kıvıl.

bu dört duvardır...

Demiştim sana hatırlarsan:

Ben bir başıma onlardan uzağım,

Akif, inanmış adam,