günler günleri kovalamış sonbahar gelmiş çatmış. Kabak önce üşümeye, sonra yapraklarını dökmeye ve soğuk arttıkçada aşağıya doğru inmeye başlamış. Endişeyle çınara sormuş:''neler oluyo ağaç''

Ya kinin, nefretin?

Hiç kimse ve hiç bir şey onları durduramaz...

Alkolün, uykunun hatta sevginin bile dozunu kaçırmak mümkündür. Söz konusu olan insandır çünkü.

Nerde duracağımı bilseydim, ikide bir sendeleyip düşmezdim.

Nerede duracağını bilmek çok önemli. Kişi kendisi duracağı yeri geçerse birileri hatırlatır ki bu üzücü olabilir. Hadi hatırlatan neysede biriside hatırlatmadan durdurmaya çalışırki ozaman çok kötü olur.

''Benim 82 yılda geldiğim yere, sen 82 ayda gelmeye çalıştığın için''demiş çınar

Sizin severken öldürdüğünüz ya da pek hoşlanmazken düşman oluverdiğiniz birileri oldu mu?

Bu konunun ego tatminiyle ilgisi ise bu tatminin olgunlukla alakası var sanırım. Egosunu tatmin etmiş insanlar nerde duracağını bilen olgunlaşmış, yaşam tecrübesi olan insanlarda görülüyor...

ego'nun güçlü olması ile kişiliğin güçlü olması arasındaki fark şu şekilde açıklanabilir:

Yukarıdaki örneklerde kendinizden bir şeyler bulmanız kuvvetle muhtemeldir.

kabak tadı vermeden haddimizi bilmek dileğiyle...

Öfkenin dozunu kaçırdığınız oldu mu, peki?

Uzun zamandır küs olduğunuz biriyle küsme nedeniniz saçma geldi mi hiç?

evet ortadoğu gerçekten bu saatte ağır oluyormuş:))))

Bu durumu küçümsemeyin. Provokatörler meydanlarda insanların bu yönleriyle çok güzel oynarlar mesela. Oradaki kalabalığın içinde birileri vatanını, birileri milletini, birileri önderini severken, birileri mensubu olduğu siyasi görüşü savunmayı isterken, birileri hakkını ararken dozunu kaçırmasaydı nice acıklı manzarayı hiç gözlerimizin önüne seremeyecekti?meraklı ve hevesli- medyamız.

''ölüyosun ''demiş ağaç.

Kısaca hepsi zincirleme olarak gerçekleşiyor. Olgunluk+ego tatmini=nerde duracağını bilen insan

davranış bilimi derslerini hatırladımda altta linkini vereceğim makale bu konudaki bilgilerimizi tazelerken bizlerede bu konuda rehber olabilir kanımca;

Nerede duracağımızı bilmek olgun kişinin işiyiş gibi geliyor. Hayatımızda birçok acı birçok keder yaşıyoruz. Bu kederler bize bazen yaşamayı bazen de nerde durmamız gerektiğini öğretiyor. Tabi bazı insanlarda doğuştan bir yetenekmiş gibi veriliyor, bu da ayrı bir şans tabi amaSürekli korunan yaşamda başklarıyla birlikte yer alan bazı ham insanlar nerde durulması gerektiğini bilmiyor. Aslında bu o kişinin değil de bence onu koruyan kollayan insanların suçu. O insan bir gün tek kalmaya başladığında mutlaka acılı bir şekilde öğreniyor nerde duracağını...

"Kararlılık durmayı engeller çoğu zaman."Berfin bunu düşüneceğim :(

Peki, ipin ucunun kaçtığı yere dönüp baktınız mı?

''Niçin'' demiş kabak.

Sonuç olarak ortadoğu olgunlaşamamış nevi şahsına münhasır bi kişilk olup, ciddi bi ego sorunu yaşamaktadır :P

Duramadım ve duvara tosladım olan bana oldu sanırım karşı tarafta hasar az en azından zararım yine kendime :(

Kişi bazen nerede duracağını bilemese de çevresel olaylar yada etkiler, onu durdurma noktasına getirebilir yada durmak zorunda bırakabilir.

bu aralar hızımı kesemiyorum ve nerde durmam gerektiğini de kestiremiyorum. aynı yerden hergün geçiyorum. dönmedolap gibiyim çünkü. hatta modern tabirle bir kısırdöngü içindeyim. bir atlayabilsem kenara kurtulacağım ama nereye atlayacağımı bilemiyorum. çok mu karışık oldu? anlayın işte halimi :(

he he.. Aykız ağır oldu bu güzelim be, hemde bu saatte :))

Hey! Boşver.. acı gerçeklerden kaçmayalımmm:P

Kararlılık durmayı engeller çoğu zaman.

Dünyanın tüm bilgelerinin 'en' bilgesine sormuşlar:''en iyi bildiğin şey nedir'' diye o da hiç düşünmeden ''Haddimi bilirim'' demiş. hepimizin en unuttuğu şey heralde haddimizi bilmek, sınırlarımızın farkına varmak..

b)güçlü kişilik saldırıya uğradığında paniklemez, çünkü korkmasına gerek yoktur. o sağlamdır ve saldırının ardından yapacağı birkaç mimik, sarf edeceği birkaç sözcük bu sağlamlığı ispatlamaya ve saldırıyı bertaraf etmeye yeter. bunları planlamasına bile gerek yoktur, sadece kendisi gibi davranacaktır.

maskenin altında güvenilemeyen birşeyler olduğunda en kolay yol onu gündemden uzaklaştırıp unutmaya çalışmak, başkalarına da çaktırmamaktır. bunu da ego yani maske yapar. böylece anı, dakikayı, buluşmayı, toplantıyı, günü kurtarmayı sağlar. sıradan insan evladı da bu hizmetlerine o kadar sevinir ki, sarıldıkça sarılır ego'suna. bi yandan da hayalleriyle besleyip büyütür ego'yu.

büyük bir çınar ağacının hemen yanında küçük bir kabak filizi boy göstermiş. Bahar ilerledikçe çınar ağacına sarılarak yükselmeye başlamış. yağmurların ve güneşin etkisiyle hızla büyümeye başlamış ve neredeyse çınara yetişmiş. bir gün çınar ağacına sormuş:'kaç ayda bu hale geldin ağaç?'diye çınar cevaplamış:'82 yılda'' gülmüş kabak ve çiçeklerini sallamış.''ben neredeyse 2 ayda senin boyuna geldim bak'' demiş.

Bana hep ayağın birinin hayat yolculuğunda frende olması mantıklı gelmiştir. Böyle de olmuş geriye dönüp baktığımda. Zaman zaman yaşanan doz aşımları olacak o kadar cinsinden. Kin, nefret, alkol uzak dursun durabildiği kadar mümkünse. Sevgi ayarına gelince aşırılıklarım burada kendini gösteriyor. Bir itiraf; galiba bunun dozunu doktordan gizli arttırdığım için olabilir;) eee tabiki sonuçlarına can yakıcı bir şekilde katlanıyorsunuz:(

Duru ve net şiirlerinizden, duygunuzun adı hüzün bile olsa mülayimliğinden şiirimsi ifadelerinizden dolayı alıştığımızın azıcık ötesinde beklenmeyecek kadar karışık :) Editörlüğünüz hayırlı olsun...

Bir belgeselde görmüştüm; Afrika'da her sabah bir ceylan bugün bir aslandan hızlı koşmayalımki yem olmamalıyım diyerek son gücüne kadar koşarmış, aslan ise o gün kendinden daha yavaş bir ceylana rastlasın ki avlayabilsin iç güdüsüyle hareket edermiş ve ceylan koşar koşar bir anlık dalgınlıkla küüüüüt diye bir ağaca toslar aslanın önüne yem olarak yığılır kalırmış. Demekki mesele hızlı koşmak kadar önüne bakmak nerde yavaşlayıp nerde hızlanacağını kestirebilmek demişti rehber hocam, kulakları çınlasın...

Bu kararlı yol doğru mudur peki? Bilmez hiç kimseler bilemez, yola devam edenlerden başka...

Yalnız kalınca insan algılıyor herşeyi...

Bazıları bu kararlı yolda ilerlerler ve ilerlerler.

Sizce bu konuda ego tatmininin rolü nedir, peki?

Nerede duracağını bilmek toplumsal barışa kadar giden bir çizgide etkili olan bir marifettir. İcabında bir yetenektir. Aile içinde, arkadaş çevresinde, gösteri ve miting meydanlarında ve hatta forumda? Nerede duracağımızı bilmemiz hem kendimizin hem de etrafımızdaki insanların menfaatinedir.

Ben öyle şeyler yapmam, diyorsanız geçmişinizi oluşturan fotoğraf albümüne bir göz atın. Ama kabullenmenin zor olduğunu aklınızın bir köşesine yazın önce.

''Kendi bilir'' demeyi...

Hiç ağlamanın ve üzülmenin dozunu kaçırdığınız oldu mu?

insanların hepsinde olan, diğer insanlara kendilerini sevdirmek/kabul ettirmek amacıyla gerçek benliklerini saklamak için kullanılan bir nevi maske. kişinin kendine güveni arttıkça bu maskeye olan ihtiyacı azalır. tamamen maskeden kurtulmak ise oldukça zor bir iştir. kişinin her türlü zayıflığı ile yüzleşip mücadele etmesi gereklidir. bu birçok kişinin sandığı gibi zamanla değil, kişinin kendi çabasıyla olur. kitap okumak bu çabada büyük destek sağlar.

?Baba, bebeğini severken öldürmüş.? Sanırım böyle bir sözdü.

Severmi sevmez mi derken.. Öğreniyor..

insanların yaşadıkları veya yaşayamadıkları ile ilgili olan boşluğu doldurmak için sığındıkları bir duygudur ego tatmini. her insanın yaşatmaya çalıştığı kendi kişiliğinde çeşitli duygular, istekler, arzular vb. şeyler vardır. bunların fazla yaşanması veya yaşanamaması ego sorununuda beraberinde getirir. büyük bir ego sorunu insanın kişiliğini kaybetmesi ya da değiştirmeye çalışması gibi bazı yanlışlara yol açar. zaten bunun gibi durumların içine girmiş olan biri kendi kişiliğini yeterince oluşturamamış ve kendini fazla tanıyamamıştır. egoların esiri olmamak için kişinin kendini önemli görmemesi çok önemli bir faktördür. kişi sadece 'kendi' oılmalıdır. tabi bu kendini dış dünya dan soyutlamak değil bazı değer yargılarının getirisi ve götürüsü arasındaki ince çizgiyi iyi ayırt etmekten geçer. kişi 'kendi'ne inandığı sürece ve başkaları tarafından belirlenmiş insan yaşayışındaki çok önemli olduğuna inanılan ve bir o kadar da gereksiz parametlerin 'kendi' üzerindeki etkisini özümseyebildiği sürece bunlardan beslenen egosunu serbest bırakacaktır...

insan nerede duracağını bilmeli amma duracağı yerde mola verebilecek mi?

a)ego saldırıya uğradığında sarsılır ve yeterince uğraşılırsa kolayca parçalanabilir. kişi dımdızlak orta kalır, balon söner. tabi bu durum kişinin hiç hoşuna gitmeyeceği için kişiden, ego'suna verdiğiniz zararla orantılı olarak, her türlü çirkefliği bekleyebilirsiniz.

bu bir an ki öfkedir ama bu zaaftan faydalanalar asla yerlerini kafi bulmayacaktır. sürekli aba altından sopa gösterip kışkırtmayı vazife bileceklerdir. yaşadığım tecrübe bunu öğretti bana.