Ben ilkokul öğrenciniz M... a. Hocam sınıfımızda bir arkadaşın saati kaybolmuştu.

Ortalarda bir yerdeydim. Aranma sırası bana gelmişti. Saati cebimden sessizce almış, aynı sessizlik içinde son arkadaşa kadar aramayı sürdürmüştünüz.

Utancı bilerek yaşamak korkunç...

Bilmiyordum, nasılsın?

içimde bir yargı oluşsun istememiştim.

Yaşasaydım unutur muydum, doğrusu bilmiyorum ama beni utandırmamanızı hiç unutmadım Hocam.

''hocam beni tanıdınız mı? '' dedi.

Sizden bir komut daha geldi.

der Edip Cansever.

Daha da korkuncu, bilerek yaşatmak.''

'' Şimdi herkes gözlerini kapatsın.''

O sen miydin?

Şimdi hatırladınız mı beni?

İhtiyar öğretmen yan yana oturdukları bankta öğrencisine yaslanarak;

Büyüdükçe içimde büyüttüm bu davranışınızı... Hocam ben şimdi 60 yaşındayım. Düşünüyorum da şu hayattaki en büyük dersi, o gün sizden almışım. Her aklıma gelişinde sarsıldım ve her aklıma gelişinde kendimi sizden kalan erdemin koruyucu gölgesinde hissettim.

Adam:

Adam 48 yıl önceki ilkokul öğretmenini parkta görünce, utanarak yanına yaklaşıp

O yaştaki her çocuğun düşebileceği yanılgıya düşen öğrencime karşı

Ben almıştım. Siz de '' herkes kalksın ve ellerini tahtaya dayasın, arama yapacağım'' demiştiniz. Ben utanmış ve çok korkmuştum. Sizin ve arkadaşlarımın yüzüne nasıl bakacağım diye soğuk terler döküyordum...

- Hocam nasıl tanımazsınız!..

İhtiyar öğretmen;

Sonra bizi yerimize oturtup bana ve hiç kimseye hiçbir şey söylemeden saati sahibine vermiştiniz.

Hocam siz bana o utancı yaşatmadınız.

- Hayır tanımadım.

Sizlere ''gözlerinizi kapatın'' dediğimde ben de gözlerimi kapatmıştım.

- O olayı ertesi gün unutmuştum ben. Şimdi sen anlatınca hatırladım

Özünde varsa İyi bir öğretmen ile tanışmak insanı iyiye yönlendirir... Her insana iyi yaklaşmak daha büyük kötüler için cesaret verir.. Javert i empati yoksunu olabilirdi.. Eğer kişi kendi değerlendirmesini yapamıyorsa toplum adına yanlışın ölçülü bir cezası olmalı..