Mükemmel...

İyilerde kötüler kadar cesaretli olmadıkça bu düzen böyle gider dostum...

Bir bakıyorsun korkak dediğin adam cesaretin hasını sergilemiş, bir bakıyorsun tabana kuvvet benden eyvallah demiş...

buna da katılıyorum.. şimdi böyle bir kal zamanındayım.. esaqret içindeyim... :((

İçinde yaşadığım günler gerçek cesaret ile sahte cesareti birbirinden ne ayırır ya da birbirlerinden nasıl ayrılırlar diye sorguladığım günler...

aslında esaret cesareti getiriyor ne kadar esirsen kurtulmak için o kadr cesur olmuyor muyuz?

Ya ben de senin gibi korkaklara özgü bir cesarete sahipsem?..

doğru bir söz

insan bişeyleri kaybetmeyi göze alamadığı zaman özgürlüğünü doğrularını kaybedr. mesela sevdiğimizi kaybetmemek için doğrularımızdan kişiliğimizden vazgeçeriz bazen. doğrularımızdan ve kişiliğimizden vazgeçtikten sonra geride kalan biz gerçek biz olmadığımız içinde yeni bizden ne biz memnun oluruz nede sevdiğimiz. onun için biz kaybetmeyi göze alarak yaşamaya çalışmalıyızki biz bize saygı duyalım ve karşımızdakide bize saygı duysun. başkalaşıp önce biz bize ihanet etmeyelim önce kendimizi kaybetmeyelim. onun için cesaret edememek korkmak önce kendimizi kaybettirir bize. korkularımız bizi ordan oraya sürükler özgürlüğümüzse çoktan unutmuştur artık bizi. bişeylerden vazgeçer. mesela

cesurlar bir kez ölürler

neye cesaret ederseniz edin sonuç sonsuz kere esarettir.

cesaret göstermem gereken bir zamandayken...

cesaret ise; neyden korkup neyden korkmayacağının bilgisine sahip olmaktır... korkularını yönetemeyen insan esaret altına girer...

korkaklar birçok kez

oysa bizamanlar

Cesaret gücünü bilgiden almalı, cahil cesareti ile başarı geleceğine inanmıyorum. Hayatın her alanında cesur olan insan tam anlamıyla yaşıyordur bence.

korkularımız bizim özgürlüğümüzü engeller. elimizi ayağımızı bağlar onun için kormaya başladıkmı tamam korkularımızn esiri olmuşuz demektr. onun için korkmamalı insan hiçbişeyden herşey olacağına varıyor nasılsa. enazından korkarak kaybetmeyelim sahip olduklarımızı...

cesaret ne peki; hiçbişeyden korkmamakmı?

hiçbişeyden korkmamak budalalıktır der filozof;

ben çok cesur dum

28 yaşında olup da çocukca davranmamın sebebini yeni yeni anlıyorum... Küçükken arkadaşlarımın oynadığı oyunu saçma bulur, çocukca bulur katılmaya cesaret edemez utanırdım. Yani çekingenliğimden dolayı çocukluğumu yaşayamadım ve yaşanmayan her duygu vücutta birikiyor bizimle beraber yaşamını sürdürüyor. Oysa zamanında yaşasak vücuttan çıkıp gidecek.

zalimlere boyun eğmemek için çok cesur olmak lazım

malesef...:( hemde yaşayarak bu söze katılmak daha bi koyuyormuş insana.. neydim ne oldum

cesaretin hükmedemediği anlar da vardır.

kesinlikle öyle..

Tek ihtiyacımız olan bir adım öne çıkma cesaretini gösterebilmektir belkide...

Esaretin bittiği yerde de cesaret başlar.

korkmadan üstüne gitsek sonuç yine esaret

Nedir gerçek cesaret diyorum?.. Sonra o soruyu kendime soruyorum; ben cesur muyum?.. Bu da soru mu diyor benliğim, sen benim kahramanımsın her daim...

Ama şu "korkaklara özgü cesaret"i okuduktan sonra cesaret etmeye de cesaret edemez oldum...