Yeşil yaprakları,

Yakınmalar, sövmeler, inlemeler.

kahkahanın yanıbaşı gözyaşı

Bir yarı sarhoşluk içinde

şuramda bir çalıkuşu ötüyor

Celal Sılay

Nasıl paylaşırlar yaşamı sence..

demek ki on yıl sonra

ama sevmedim, hayır

acıkmışım yorulmuşum uykusamışım

Beni kötü yakaladın haziran

Hep acıtan,

kim için?

elim yüzüm üstümbaşım gazete

Gönlümde cehennem ateşi

ah yavrum

kökü burda

yolunmuş yaprakları

&Haziran Kokusu

Gün boyu senden bir meltem esiyor yanan alnıma

Haziran karası gözlerin

alıntı...

vurmuşum karanlığa

Çimler büyüdü yürüdüğün

Sanki su içecekler...

ne anlatır bir ağaç

demek ki sabah sabah

Zamanla ibadet eder gibi sevmeyi öğrettin... üzerine kırağı düşmüş beyaz bir gül kadar taze... bir o kadar kusursuz...

Çiçek açıyor karşıki dalda

En derinden kan kokusuyla

Ve; uzaklığın eksilmedi hiçbir gece.

bir de memet'in yüzü

Saçların bahardı

içimi kemiren

oh desem

Dikmiş gözlerini havuzun berrak suyuna,

Ve sonra çığlık çığlığa sesler geliyor uzaklardan.

Aşka mültecidir gurur

devlet dairesinde

Denizi yarıp terk ederken senli sahilleri

yıllar var ki ter içinde

ÇEKMECE

Yinelenen çırpıntılara yoğruluyorum.

abeceden geçirmek kıracın çekirgesini

İşte şapkan, bembeyaz entarin

çıkmışım bir kavgadan

Ben bir eylül, sen HAZİRAN.

Tam ortasında fıskiyeli bir havuz,

Sunay AKIN

Her an bir başka hatıran

<i>'Sen bir kırlangıç gibisin baharda dönen, ama güzün göç eden.'</i>

Ali Özen

Güneş damla damla erirken elimde

yaralı bir şahin olmuş yüreğim

Kendimi kaybederek rüyada

Sevda çırası közlerin

bu ağrılar

Yaprakları, laciverdi düşündüren bir mavi..

Akasyanın dallarını eğerken rüzgar,

Mutluluk naraları atıyorum,

batan güneşe doğru

sevdim gelin morunu

Derin boşluğunu okşarken

Şaha kalktı ayrılık

Girerken evimin penceresinden

Can Dündar'dan alıntıdır.

ve öptüğüm dudakta

yağlı ipte sallanan morluğundan!

Tüm yaşayan insanlar ölsek bir anda.

asacaklar gürcan'ı

ıslık çala çala göçtü bir çınar

Geçerdim sevdalı evinizin önünden

kopuk bir kol sokakta

Sendin hararetli yılsonu muhasebelerimin değişmez takvim yaprağı...

Kalbimde kuruyor aşklar

Bir dehliz kadar karanlıktır bazıları?

?Ben halkımın mazlum ve gariban ozanıyım? diyen Ahmet Arif?

bulutlar üstümüzde seyrek

bir eski gömütlükte

Yangınlığım başlıyor alaz alaz.

moru sevdim tomurcukta

Ve; yakınlığın çoğalmadı hiçbir gece.

Suladım o güzel mevsimi keyfimce

Yüreğimin sen olduğunu unutup

Yine güçlüler haklı mı olur?

Ne bu ardımdaki kül yığını; elli yaşım

kentlerin

haziran üstümüzde dal dal

asılmak sorun değil

Ne bu acıdan korlaşan yürek

Cana can katan güneşinle

Kızıl kokan rüzgarlarla uçtu

Sen geliyorsun bana,

Haziranın yalnızlığında acıyla büyüyen insanlar.

Hukuk, yine eşitsiz mi kurulur?

üstümbaşım elim yüzüm gazete

Yalnız bebekler kalsa.

Ah o yaz akşamları sen ne iyiydin

etek yelken bir cümbüş

Üzerime üzerime aralıksız saldırıyor.

gönlüm oldu ayaz.

Ne geçmiş kaldı içimde ne gelecek

Her türden genç ağaçlarla donanmış,

ve haziran geldi,

sarı yapraklar gibi

Tutkunum sana... sadık, itaatkar ve hayran.. ...

pis bir ota değmiş gibi sızlıyor genzim

ve tomurcuk kokusu

hava leylak

Ökten Yılmaz

"Kelimeler de mevsimler gibidir, mevsim mevsim rengini kaybeden ölü yapraklarını dökerler ve tazelerini açarlar" mısralarıyla bizlere seslenen Ahmet Haşim?

Rengi solmuştu tüm çiçeklerin

İşte burada yıllar yılı getirip, iadesiz taahhütsüz önüme atıverdiğin eski yaşlar... kimi hakkınca yaşanmış, kimi belki hiç yaşanmamış... kimi çocuk, kim genç, kimi olgun...

taşıdım ben bu yükü

Yaşadığım o sonsuz zaman

Rüzgar gibi esiyor günler arkasından

ah desem

Baksana; parmak uçlarım ateş

Deli deli esiyordu rüzgar

O heyheyler, o delişmenlikler neydi

Hasan Hüseyin Korkmazgil

saçların yüzümde tek tek

Son veda busesini unuttuk...

Akasyanın sağında..

Haziran şiirleri...(5) ..

Ayrılığın limanından binip

sıcak bir yemek

A. Blok

Bir zehir sancısı, bir kurşun yarası değil.

Ne bu kadere boyun eğmişliğim

bir de güzel istanbul

Bir dolunay doğuyor bakışlarından

sokaktayım

unutulmuş gözlerim, kalbimin sesi vardı.

Doklardan, iskeleden, fabrika bacalarından.

Seninle bir bütün oluyoruz, o ayda,

ter döktüğüm gazetede

Ufukta görününce yağmur bulutları

Duvarlar arasında yaşamaya

sokakta düdük sesi

belin kolumda ince

Diyelim ki şu anda

kırılmış dallarıyla

Bekledim ölümün soğuk ellerinde

Ben haziran gecesi aşığı

Dirim kavgasına girişen insanlar.

Ümit Yaşar Oğuzcan

Dağılmıştı yazdan kalan ne varsa

silkeledi kuşlarını

Ölebilirim artık

açılamıyorum sana

Menekşeler gizlenmiş?hercai?,

Pırıl pırıl engin denizinle girdin içime

Uykusuz gecelerim seninle apaydınlık

&Yüreğimin Umut Oynaşımlarında Haziran

Veya bir kuş diyebilir mi

bu niçinler niçin böyle yanıtsız?

Örneğin kiraz ağacı...

eteklerin moda yelkenlerinde

ne adına

ve tomurcuk kokuyor

Bir haziran gecesi...

Bütün bir Haziran evin önünde

Ve güller katmer katmer oldu güldüğün yerde

Yaşanmamış bir mevsim gibiydi bahar

demek ki «şile bezi

İşte o bankta bir adam oturuyor..

ve kırılmış dallarıyla bir ağaç

Oldurduğun yemişlerin ağırlığından

Bu gün cemre türküleri söylüyorum o ayda,

Acı yalnızlığı büyütüyor.

Haziran ve şiir... Birçok şair ve yazarlarımızın Hakk'a yürüdü ay.

kabusları düşlerimden çıkaramadım.

Ölü yalnızlığımı taşır tabutlar

<i>Mevsimleri birbirine eşitlemek olsaydı ayların ismini koymak </i>

Devinmeler, gelip gitmeler, sonsuz açılımlar.

Çiçekler açtı dokunduğun

hani kuş

Karanlıkları kovduğumda sensizlik çöküyor üzerime.

havada suçsuz günahsız

Haziran Karası

Ağaçlar dökmüştü yapraklarını

Doğa ananın kucağında kardeşçe

Benimle uyu, benimle uyan

bir de «saman sarısı

Vurulmuşum kaldırımlarda

havada kuş

sokakta tomson

iğrendim insanoğlunun

çimenler altımızda sık sık

demek ki göçtü usta

nazım ustanın

asacaklar aydemir'i

tükenmişim onbeş saat

Hangi insan hak etmez şarap renkli meyveni..

İlhamısın ergenlik şiirlerimin, o ilk Haziran?dan beri...

bir kuş bir kanat tenimizde

Acıyla bütünleşerek oyulganıyor sevdam.

Taşırdın içeriye masaları koltukları

unutturan öpücükler

Sarı beyaz papatyalar arasına

&Bu Kaçıncı Hazirandı...

22.06.2007

Öncesiz ve sonrasız aşklarda oyaladın beni...

Yüreğimin ağzına birer birer yansıyarak kararıyor.

belki başkalarını

Bakar gülümserdin bana balkonundan

iğilmiş üzerine

Karanlığa çeyrek kala

Gün oldu tomurcuk olup çiçek çiçek boy verdin; gün oldu şiddet yüklü bir öfke bulutuna tutunup seller yağdırdın gecikmiş bahar dallarının üzerine... hazırlıksız... insafsız...

Sırtının teline mavi bir toz düştü,

Sevmişliğim, sevilmişliğim

sıcak bir ev özlemişim

Yüksel Dayanç

Bembeyazdı gizemin

Dokunmadan uykuya varamazdı.

Neydi o bir zamanlar

Kim bilir, belki de kendince kirazla söyleşiyor..

ama yalnızca

Pergulasına dolanmış sarmaşıklar,

asılmamak da değil

gece leylak

Görünürdü aralık pencereden

Uçarı bir sevinçle dolar yüreğim.

Haziran üstümüzde dal dal

Ya Haziran?

Bir eylüldü başlayan içimde

&&Haziran'da Yalnızlık&&

?Söyle bana kiraz ağacı.

Her gece kapımı tırmaladı.

Bembeyazdı gülyüzün

Belkide dipsiz bir kuyu sevdalık

Ve daha nice yazarlar ve şairler?.

Hoşça kal kiraz ağacı, hoşça kal

orhan kemal'in güzel anısına

coşkuları ve isyanlarla...

kentsiz ülke

Bahar bittiği için onu asla sevmezdim.

Beni duyumsuyor musun?

Yağışlı gecede giyip gittiğin?

vurmuşum sokaklara

n'eylersin ki sonu yok!

Ne de arzu.

«oğlum sana sesleniyorum işitiyor musun, memet,

3 haziran '63'ü

yatıyor oralarda

sıkmışım dişlerimi

Kırılmış dallarda iğreti yapraklar gibi

Ki; bu kaçıncı hazirandı senden sonraki ey sevgili.

kaldı yürek sızısı

Her serin baharın ardından yaz kokulu yıldız müjdeler taşıdın bana... hararetli ve çıplak Temmuz akşamları vadettin... peşisıra hazan geldiğini hissettirmeksizin bir süre...

Uzar yalnızlığım haziran gecesinde.

bu yürek

haziranda ölmek zor!

Bir ses ışığa ve çeliğe dönüşünce,

ve sıcacık bir yatakta

Ölme diyorsan; gitme kal öyleyse

Özlemi duyuluyor bir şeylerin.

Belki yine gelirim sana?...

sürerken atımı

<i>kıpır kıpır olur yüreğin</i>

Sen hep iki bahar arasında, hazlar zamanı çıkageldin; eteklerinde ilkyaz

sokağa çıkmak yasak

kimin kimi astığı

Demiştim ya, park genç ağaçlarla donanmış.

Benim kadar cesur değil sonuçta

Diyebilir mi ki,

Gelişin ruhumun toprak hali olurdu.

kısa sürdü bu yolculuk

Artık hiçbir haziran yollamayacağım.

şafak vakti bir çınar

demek ki «manda gönü

<i>Bu ayları seversin sen... tabiyki bende.</i>

Önümdeki dizboyu karanlıklar da ne

Yarim Haziran..!

Rüyan, kokun ve sesin

Hemen karşıda sevda renkli bir kameriye

bir kırmızı gül dalı

Böylesi şiirleri mırıldanacağım durmadan...

bitanem

dallarda insan iskeletleri

budur işte asıl sorun!

"yaşamak güzel şey be kardeşim' diye haykıran Nazım Hikmet?

Hadi gel, tut ellerimi, benimle yan

Haziranı yollamıştım bizi dengede tutsun diye.

eriyecek demirleri bu korkuluğun

Yaşgünlerimin fener alayı, ilkyaz günahlarımın tanığısın...

Büyüklerle ben yapamıyorum

anama sövmüş patron

Aşkımızı yaşatan güç direği yaptın beni.

hani rüzgar

Yerleştirirdin her şeyi yeni baştan

kim ölmüş uzaklarda

söyler hangi güzelliği?

Belkide soğuk ve karlı bir kış günü.

<i>şüphesiz Haziran'a eşitler ve bir tek onu ismini değiştirmezdik</i>

dökülüyor etlerim

bu insanlar niçin böyle yarınsız

İlerde bir kiraz.

neden böyle ağrılı

İstanbul - Haziran 1999

öldürmek neyi?

Bana umut aşılayarak yeniden dayanç verir sevdam.

ekmeksiz yuvasız hekimsiz bırakmamak

Ve; bu günlerim bitmedi hiçbir sabah.

Kimbilir kaç yazı karşıladık kan ter içinde...

öldürmek neyi

Bu şehri kurşunlarken şakağından

okşar yanan alnını

Yoksulluğun kediler bir yaz boyu

hani nerde rüzgarlı kuş sesleri?

Hep haziran koktuk içimizde,

tutuşacak soluğum

Ve konmasın dalıma arı...

yaprakları uzaklarda bir çınar

Dinmeyen sızılar boşalırken gövdemden.

«uyarına gelirse

Utancın kanat gerişine bırakıyor kendini.

Gökyüzünü kara bulutlar sarmıştı

Ağır ağır tankerler geliyor üstüme

bir gök bir deniz mavi mavi

bıraktım acının alkışlarına

Hani şöyle avuç içi kadar...

göçtü memet diye diye

Haziranlarda aşık, haziranlarda pişman, haziranlarda ergen oldum.

geçsem de gölgesinden tankların tomsonların

"Ölüm, ister istemez karşılaşacağımız bir sual işareti! Ziya Paşa'nın dediği gibi; "Halledemedi bu lügazın sırrını / Bin kafile geçti ulemadan, füzeladan."diyen Cemil Meriç?

Sen, ey Haziran!

Ellerim seni arardı

moda çevremizde renk renk

Ankara

Mavzer yarası sözlerin

Mavi yağmurluğunla düşe daldım ben,

Dallarım yere değiyor

Bir dönem başlıyor yüreğimde, gönlümde

bir rüzgar bir serinlik içimizde

bir basın işçisiyim

ne anlar güzel bahar!

Dalgınca düşünüyor..

Ki; rüzgarların kırılan sesini de duymadın.

Böyle vakitlerde anlaşılmaz duran

ne söyler bu radyolar

çiçek yaprak allı morlu

Bazen uğultusuzluğun uğultusu yiyip bitiriyor beni.

Burnumda tüten ne bendim ne de aşkın

Sabahattin Kudret Aksal

sokaklarla atar nabzı

Yarim Haziran...!

Senle başlayıp, sende bitirdim bunca yılı...

Gamlı, yıkık eylül sonuma

gitme korkusu

yüreğimde

gibi vurdum kendimi caddelere

İkinbinonikinin haziranı, hazırlan!

güneşlerini:

çalışmışım onbeş saat

sarı sarı yapraklarla birlikte sanki

Pembe rengime bakmasın şu çocuk

Ah kiraz ağacı,

kimsiniz siz

dilim kulağında titrek.

Sarıl sımsıkı, tenim ol, beni bırakma

Tanığısın yüzüme düşen gözlerin, tenime değen ellerin...

Kimi gerçek, çoğu yalan...

Her gece buram buram yanıyorum.

Kulağı ıssız ve tozlu yollarda

tepemde bir de çınar

Yokluğunda düşlerim

"Yaşam, daha başında kaybedilmiş bir savaştır." diyen Kafka için ölüm, bir sığınak; yaşam kafesinden kurtulmanın yolu?

nerdeyim ben

Sanırım yanıtı sende olmayan sorular sordum

uy anam anam

Sen diye yüreğimi vurmuşum

Necip Fazıl"ın ifadesiyle; "Kafası vardı, kültürü vardı, cümlesi vardı, üslubu vardı, meselesi vardı, iç dünyası vardı, hafakanları vardı, çilesi vardı, metafizik arayıcılığı vardı, imanı vardı, şüpheleri vardı, nefs murakabesi vardı, estetiği vardı, diyalektiği vardı, cesareti vardı, hasılı bir fikir ve sanat adamına gerekli vasıflardan payı vardı. Onun yokluğunun, ölüm tarihi olan bu gün, bu vasıfların yokluğunda seyrediyoruz." Peyami Safayı en iyi tanımlayan mısraları?

Hasret kalır dışarıdaki özgürlüğe

çırpınıp durur

Birlikte varalım onüçüncü aylara

Bir acı gülümseme

adın dilimdeyken,

Sevda zebanilerine emanet

nerdeyim?

Güneşi topluyorum, olsa da uzaklarda,

Bulutlar, güzele yakın gözlerinden.

işten çıktım

kim bu umut

Hayat çok tatlıymış diye imza atıyorum,

şarkı bahçe düğün dernek

Uzatmış başını havuza güller,

geride kalanlara

güzel yaşatmak

karanlıkta akan bir su

kimin kimi neden niçin astığı

susarak söylemişim

Lavlar fışkırıyor gözbebeklerimden

İçimin varoşlarından birinde bir park var.

Bu ağaç benim diyebilir?

Unutmuşum seni sevdiğimi

Saygıyla ve rahmetle anıyorum.

çocuklar da almıyor beni oyunlarına

İstanbul bin dokuz yüz elli beşinde

Bin dokuz yüz yetmiş altının altı haziranında.?

seni getirmedi,

Odan akşam serinliğinde

havada köryoluna

Alışmış kanatlarında mavi gökyüzünü taşımayı

moru sevdim memede

Bir tutam aşktan başka..

Güneşi batmadan saçlarının

Ki; çorak olmuş halimi de çiğneyerek geçtin.

O her zaman hatırladığım karanfil saksısı

Haziran da ölmek mi zor, yaşamak mı?

?Eşe dosta selam, inandığım doğruların adamı oldum, öyle yaşadım, karınca kararınca bu doğruların savaşını daha çok sanatımda yapmaya çalıştım. Kursağıma hakkım olmayan bir tek kuruş dahi girmemiştir.?yaşam felsefesine ışık tutan yazısıyla Orhan Kemal?

Ağır gelir gagalarına tutsaklık

Sedat Akıncı

Başım dönüyor, off başım dönüyor yaşamaktan

Şurada bir manolya,

neden böyle acılıyım

ah güzelim

bu acılar

yangından kurtarılmayacak

Gitmek zamanı geldi bana

Son karesi gibi Red Kit'in

Ne yaşanmışlık kaldı

bu geceler niçin böyle insansız

ne anlar acılardan/güzel haziran

Yaşamak kıran kırana.

?Haziranda doğmak varmış derlerdi, inanmazdım,

"Haziranda ölmek zor"

neyi kimden esirgiyor bu buz gibi sokaklar

Durgun eğilmiş başımı bıraktığımda ellerine,

İşte boydan boya divan

Kara saplı haziranla karalı yüzler.

Bir kalbiniz vardır, onu tanıyınız! dizeleriyle?Evet yaşamak zarif bir fildir? diye bizleri düşüncelere sevk eden Cahit Zarifoğlu?

yaşatmaktır önemlisi

İpeğe kırmızı bir gül işledi

niçin neden bu evler böyle dolu?

Omuzlarımda ki yükleri bırakmaya geleceğim o an,

&Haziran&

Ayrılıklar geçmişin sevdalarına rüzgardı.

Küme küme çiçekler.

Sensizlik kadehinden seni içtiğimden beri sarhoşum

Neden diye düşünmüşümdür "Neden Haziranda ölmek zor?"

Solgun bir gül oluncaya kadar...

Önümde duruyor eski trenler

Biçare bir kırlangıcın

ışık gölge bir oyun

Yağmura nöbet tutan bulutlar

<i>sanki baharla yaz senin yaratılmış ey dünyalar güzeli yar.</i>

Sevda yelleri esiyor bak yuvamda,

Ebedi yalnızlığında sana aç ve susuzken

ıslıkla söylemişim umutlarımı

Yanağın, kokardı ıslanınca topraklar

Yüreğimi koyup yolladığım güllerinde,

demişti on yıl önce

Ve her gece çarpıyor kayalara yalp yalp sular.

kimsiniz?

Uzak denizlerden atlar geçerdi.

Masmavi göğünle

Çimenler sararmıştı

Çevresindeki banklar hep umuda boyanmış...

sevdim şiir morunu

Severken deli gibi.

Başımda senin kuşların kanat çırpıyor şimdi

gazeteler ne yazar

volkandın içimde.

Yok, oluşlara gidiyorum

Kullanmasın benden başkası baharı...

gözün gözümde ürkek

Bilmem, gururun nereyi tuttu mesken.

bir yanardağdım.

Bir şiir yazıyorum bir şiir, içimde büyüyen acı.

bir de özlem kırmızısı

"bir kalbiniz vardır onu tanıyınız,

Yollara düşmüş sabır yüküme,

Üstünde akşamı ettiğin

Şu gördüğün zakkum

Yan yana dizi dizi günler yapay bir sessizlikle geçiyor.

Bir şehir kadar kalabalıktır bazıları,

Vuslat gemileriyle gidiyorum

Ne bu kurumuş nehir; gözyaşım

Bir gurbet türküsüyle doğarım yeniden.

neden niçin bu sokaklar böyle boş

Kentin yabancı soluğu dudaklarımda...

Ay sonsuz karanlığını sunarken geceme

mevsim elaleme yaz.

kim bu korku

gitme kal demeni bekliyorum

canım benim / sevdiceğim

Bankın üzerine düşmüş biraz..

demek ki «yeşil biber

sokakta tank paleti

havada tüy

elin omzumda sıcak

<i>hüküm süren hükümdarlığı varsın devam etsin. </i>

Ve her gece çıldırasıya bir yalnızlıkla kıvranıyor içim.

Ne ben kaldı sende

Uzatmışlar kollarını ileriye..

Durumunu bilmeden belki de seni yordum...

Ne de sen bende

Bağırdı içten içe

Hasretle bekleyip iple çektim gelişlerini çoğu zaman...

Beni yakarken

Katar katar gidiyordu kuşlar uzaklara

sokaklarla solur evler

Ölümü örerken sevdaya örümcek

Dayanılmaz gibi gelse de bize bu acı

eklenen yılların sakalımdan uzadılar.

rüzgar çekiştiriyor atkımı

Gözlerindeki akşamlara

Örneğin kiraz ağacı.. Örneğin:

Benimle meydan oku her çaresizliğe

İçimde duyduğum acı hazirana bir çığlık.

Şaşırırdın yapacağını telaştan

Bu kent güneşin kızıl dudaklarından.

göçen kim dünyamızdan?

Ben Bir Eylül Sen Haziran

Ve hangi insan

Kapım da, pencerem de açıktı görünmelere.

&&&&&&&Haziranda Ölmek Zor&&&&&&&&

yatıyor usta

asmak neyi kurtarır

Tatlımsın, sevgilimsin, her şeyimsin?

Bıraktığın coğrafya dudağımda

şimdi uzakta

sarı sarı yaprakları kuru dallara?

Ve aradan yirmi yıl geçse, büyüse bebekler

yanak yanağa sürtünüş

Anladım ki, Haziran'da sevmek yaman...

Ben haziran güneşinin yangın ozanı

sokaksız kent

Çiçekler arasından

Nergisler açardı

son haziran,

Hüseyin Özbay

havada kuş soluğu kokusu

&&Haziran Şiiri

bu ağaçlar niçin böyle yapraksız

Kimbilir kaç baharı birlikte uğurladık seninle...

sıkışmış bir çekmece gibiyim

Bir ilkyaz tazeliği getirdin