Aşkta benim teorim şu; aşk doğuştan hormonlarla ilgilidir ama aynı zamanda kazanılması, edinilmesi gereken de bir şeydir. Emek ister. Hormonu iyi salgılayan aşık olduğunu sanabilir, çıldırabilir, azabilir ama aşk ayrı bir şey. Bir sanat, bir güzellik yaratmaktır aşk. Hıyarların, hamhalat heriflerin işi değildir. Diyelim ki kızın birini görüyorum, içime bir ateş düşüyor ve aşık oluyorum. Yok öyle yağma, böyle beleş bir şey olabilir mi?

Aşık olduğum zaman aklıma şu gelmeli, aşığım, demek ki yapacak çok iş var.

Bize insan olduğumuzu hatırlatır ve büyük bir sorumluluk yükler.

o yüzden entelektüel bir sınıfa ait olmaz

Bilge adamda hem sokakta süren hayatı yaşayabilme yeteneği ve gücü vardır hem de o hayatın dışına çıkabilme cesareti. Yani bilge insan, hayatın içindedir. Leman'ı, Penguen'i okuduğu zaman esprileri anlar, mel mel bakmaz. Yani ben bilgeyim, bu adamlar ne biçim espri yapıyor, çok ayıp demez. Son çıkan küfürleri bilir. Yeni küfürler üretir. Yaşamdan tat almayı bilir ama bunu hiçbir zaman ayağa düşürmez. Ayağıyla yaşadığı yaşamı, yukarı çeker. O küfür ettiği zaman, küfür onda besmele gibi bir şey olur.

Bizde bilge, yerinden kalkmaz, ak sakallı, yemek yemez, çişi gelmez biri olarak bilinir. Oysa bilge dediğin doğal gaz kuyruğuna girer, sırasını kapan olursa kavga eder, gerekirse karakolluk olur.

Mutlaka muhalif, biraz da anarşist olmalı; ama hain olmamalı.

Bu tanıma göre bilgelik, akademisyenlikle pek örtüşmüyor.

entelektüel;

sınıfsız ve özgürdür o

Bunların dışında üçüncü bir yaşamın peşindeyseniz yaratıcı olmak zorundasınız. Yani dünyaya posta atmış, egemen değerlerin dışında bir insan olmak gerekir. Dünyaya posta atabilmeniz için de önce kendi değerlerinizin olması gerekir.

toplumuna muhalif olmayan insanlar çakma enteldir. entellektüelliğin birinci şartı, tabulara-geleneklere-tolumsal zihniyete muhalif olmak.

Hızla küreselleşen dünya ile bilgi toplumuna entegremizi sağlama adına önemli bir donanım olan entellektüellik hakkında düşüncelerinizi paylaşırsanız mütteşşekkir kalırım...

Aşk eşittir sevgili değil, iki kişilik de değil çok kişiliktir aşk. Bütün dünyayı düşman belleyip Leyla'yı sevmek değildir. Leyla'da bütün insanlığı sevmektir.

- Öğrencilerinizin yarısının anti-depresan kullandığı doğru mu?

Pısırık, güvensiz insanların bu kokuşmuşluktan çıkma şansı yok. Mutsuz ve sinirliysen bol bol sigara içersin ve kısa bir süre sonra ölürsün.

Yani sevgilimle pastanede buluşacağım veya bir arkadaşın evine gidip yiyişeceğiz... Bu da yapılmalı tabi de yalnız bunu yapıyorsanız aşk falan yoktur. Yani burada, arkadaşın evine gittik, yiyiştik. Aşka giriş bile yok burada yiyiş var. Yani aşk, o yemekten aldığımız enerjiyle bir yere bir ağaç dikebiliyorsak, bir insana yardım edebiliyorsak, farklı kitaplar okuyabiliyorsak, gereğini yerine getirdiğimiz şeydir.

Sevgilinle sevişemezsin, iktidarsız olursun. Onun için rahat olmak lazım.

- Bir entelektüel olarak mutlu musunuz?

Kendimizi çok fazla değerli gördüğümüzü sanmıyorum. İşin beteri kendimizi adam yerine de koymuyoruz. Yemek yemiyor artık çağımız insanı. Tıkınıyor.

Mutsuzluk uzun sürmez. Trafikte kavga edersin, bir araba sopa yersin.

Bir de entel vardır ki işte günümüzün asıl problemi budur.. erdemden yoksun, entellektüel gibi görünmeye çalışan, özenti bir kültür ve medeniyet ütopyasında boğulmuş, bilgi sahibi olmadan fikir sahibi olan insanlar..

Bazı kelimeler vardır, bazı insanlar onlara sahiplenirler ve biz onları kırk lafı olangiller olarak biliriz... Ve bazı kelimeler de vardır, bazı insanlara hahiplenirler ve biz onlara, üslup sahibi, üstad deriz...

Yalnız kaldığım zaman, genellikle gece ikiyle dört arasında mutlu olurum.

- Hayvan dergisine verdiğiniz beyanatta: "Bilge dediğin fırlama olur demişsiniz. " Bu görüşünüzde ısrarlı mısınız?

Başarılı olsan, başarının hiçbir ölçütü olmadığı için, nerede duracağını bilemiyorsun ve başarı dangalağı oluyorsun. Sürekli önüne havuç konmuş eşek gibi koş Allah koş. İşkolik oluyorsun. Başarısız olsan geride durmaya tahammül edemiyorsun. O yüzden başarı ve başarısızlığın dışında bir hayatı seçmiş olabilirsin, yani serseri olmak çok daha iyidir bence. Başarısızlık ve büyük beklentiler bir aradaysa o zaman anti- depresancı oluyorsunuz.

seçkin insandır

<i>adam haklı :)</i>

- Biraz da aşktan konuşalım mı?

Tutunamayanlara yakışan bir başlık. Gerçekten yorumlar entellektüel kavramının içini dolduruyor.

Feci şekilde kokuşmuş bir şeyler var. Şimdi tabi bu lafı 1500 sene önce Platon da söylüyormuş, 500 sene önce Hamlet de söylüyordu, otuz yıldır da ben söylüyorum. Hayatımız kokuşuyor, güzel bir söz değil ama böyle.

teröriste ve de yandaşına 'aydın' ; irticacıya, yobaza 'münevver' denen bir ülkede entelekt ve de entelektüel tanımı yapmak oldukça zor olsa gerek...

Mantık, bilim felsefesi, bilgi teorisi başta olmak üzere, felsefe tarihi, kültür felsefesi ve ahlak felsefesi alanlarında çalışmalarını sürdüren Prof. Dr. Ahmet İnam, Türkiye Felsefe Derneği Başkan Yardımcılığı'nın yanı sıra, ODTÜ Felsefe Bölümünün başkanlığını yürütüyor. İnam ile hayat üzerine konuştuk...

Yemeğin tıkınmaya döndüğü, sevişmenin düzüşmeye döndüğü bir çağda yaşıyoruz. Bütün bunlar yozlaşmış bir hayatı gösteriyor, çünkü ortada zevk yok. Zevkin hançerlendiği bir yaşam var.

Ateş düştükten sonra o ateşi düşüren kişiye gidip onu söndüreyim hemen diyorsan, orada aşk yoktur. Ama aşk düştüğünde; kendimizi, hayatı, yaşadığımız kültürü anlamaya ve dönüştürmeye çalışıyorsak, işte aşk odur.

Bu günlerde fazlaca üstad türedi... Kelimelere sahiplenenler, her önüne gelen üstadım der oldu...

Entellektüel kelimesini münevver kavramıyla tanıdım ilk.. Kültür ve medeniyet kavramlarını omuzlarında taşıyan erdemli, kendi yanlışlarıyla ilerleyip yolda bunları örtmeye değil de düzeltmeye çalışan aydınlardır...

sürüye uymayı red eden kişidr bir anlamda

- Kendimizi nasıl kurtarırız bu hançerden?

- Bu durum başarıya koşullanmaktan mı kaynaklanıyor?

- Mutsuzluk bulaşıcı mı?

On derste rahat olma kitapları şimdi çok satıyor. Orada yazanların tam tersini yaparsan belki biraz rahatlarsın.

Doğrudur. Bizim ODTÜ civarında hayat bir beladır diye algılanıyor herhalde.

blduğuyla yetinmeyip sürekli araştırma yapan

Sürekli şişiriliyor gençler, sen akıllısın diye. Ailelerin de beklentisi büyüyor. Ama küçük bir başarısızlıkla karşılaştıklarında hemen bunalıma giriyorlar. O kadar el bebek gül bebek yaşamaya alıştırılmışlar ki, acılara tahammülü olmayan insanlar yetişmeye başlıyor. Yaralar almaya başlayınca, bir çıkış noktası bulamayınca ya ilaçlarla tahammül etmeye çalışılıyor ya da savunma mekanizmaları aşırı gelişiyor.

entelektüel

olaylara geniş perspektifden bakabilen

Bu sitede üzerinde konuşulan en hoş konulardan biri olmuş, gercekten içeriğinin netleşmesi gereken kavramlardandır "entellektüel-entel" faydalı paylasımlarından dolayı bütün arkdaslara teşekkürler...

tavır alabilen kişi entelektüeldir

Gayet ısrarlıyım, hatta bu görüşümü daha da ileri götürdüm, bilge dediğin hem fırlama olur, hem de puşt olur diyorum. Bilge, hayatın bütün hazlarının ardından koşar ama o hazların hiçbirinin dangalağı olmaz. Serserilerle konuşur, berduşlarla arkadaşlık eder, bir sürü dedikodunun farkındadır, magazinleri izler ama bulaşmaz. Günde on beş dakika televizyon izler ama sonra genellikle evleri iki katlı olduğundan yukarı çıkar, Mevlana'yı Farsça'sından okur, yatmadan önce iki bardak şarap içer.

ULUDA arkadaşım hayata bakış açımı değişterecek bu söyleşiyi bir solukta okudum.. bu enfes paylaşımdan dolayı teşekkür ederim...

Biraz düşünmek lazım...

İnsanların seyrettiği televizyon dizileri kötü, okuduğu kitaplar kötü, ama benim şikayetim bunların kötü olduğunu söyleyen insanlardan. Sürekli şikayet edene entel diyoruz. Ne kadar çok şikayet ederseniz o kadar entelektüel oluyorsunuz. Oysa Entelektüel mutlu bir adamdır, burada mutlu demek memnun anlamında değil. Mutludur, yaşanan çirkinlikleri görür fakat bunları kabul etmez. Çirkinlikleri nasıl düzeltebileceğini düşünür, yolunu yordamını bulur. Kokuşmuşluk, önce kendimizle olan ilişkimizde başlıyor.

Yarı aydın kimdir?

<i>devrin adamı olandır, pragmatik olandır... mehmet barlas, ahmet altan, orhan pamuk gibi adamlar yarı aydın kavramına örnek olabilir bence...</i>

Ateş düştükten sonra ne halt yediğine bağlı olarak aşk olur ya da olmaz.

Her okuyuşumda aklımda lezzetli bir tad bırakan hayvan dergisinde yayınlanmış bir söyleşidir..

Televizyonu açarım ama seyretmem. Sesini dinlerim, duvarlara bakıp öyle düşünürüm, belki yazasım gelir bir şeyler karalarım. Uykum gelince, bu dünya düzelmez arkadaş deyip yatarım. Bugün de kurtaramadık dünyayı ne yapalım derim. Hesabi duruş, mutluluğu öldüren şeydir. Örneğin Nıetzsche, adam hayatı boyunca bunu anlattı. Ama Nietzsche'yi okuyup karamsar olan adamlar var, onlara sopayla girişmek istiyorum bazen. Adam demiş ki, ben bir enerji kaynağıyım. Benim insan gibi insan olabilmem, içimdekilerin olabildiğince bastırılmadan ortaya çıkabilmesidir. Oysa yaşam buna izin vermiyor, birbirimizi maskelemek zorunda kalıyoruz. Gerçi Freud medeniyetin temelinin bu olduğunu söylemiş. Biz de içimizdeki hayvanlığı bastıracağız diye, içimizdeki insanlığı da bastırmışız. Hala içimizdeki erotik enerjiyle ilişkimizde sakatlık var. Erotik yanımız ortaya çıktıktan sonra ayıp bir şey yaptığımızı düşünüyoruz. Onun için vatan millet sakarya, ilim aşkı, sanki hiç eros yokmuş gibi davranıyoruz, dava adamı kalıbına sığınıyoruz.

bilge dediğin fırlama olur bölümü hoştu teşekkürler.

Bütün bu kalıplarım dışında felsefe; çözüm arayanların değil, soru soranların yeridir, şeytanla muhabbettir. Ne zaman ki şeytan sizi alt eder, o zaman insan olduğunuzu anlarsınız.

İkisinin ayırımını çok iyi yapmak gerek.. bu küreselleşen dünyada bilgi entegremizi hangi kaynaktan yaptıgımız çok önemli diye düşünüyorum.. herşeyin bir yan sanayii var maalesef.. entellektüellerin bile..

Akademisyenlik kötü bir iş. Bilgeliğe aykırı, otuz yıldır millete not veriyorum, kusturucu bir şey, bıktım anasını satayım, hepinize sıfır diyeceğim bir gün. Ya da hepinize yüz, ne fark eder. Bilgelikle akademisyenlik arasında bir ilişki olabilir, o da yaşı 18-20 olanlarla sürekli bir arada olmaktan kaynaklanan bir şey. Bu avantajı kullanırsanız, yeni kalabilirsiniz.

hiç bir şeye körü körüne bağlı kalmayan

fikir üretebilen

basit bir konuyu karmaşık hale getirip anlatan kişidir.::)

- Sevgili hocam, memleketin durumunu nasıl görüyorsunuz?

Kim koyun, kim Abdurrahman çelebi anlaşılmaz oldu... Yani bütün izler, kurt izine karışır oldu...

şaka tabii böyle düşünenlerde var biliyorum ama

bana sorarsanızda gerekli yerlerde

aşk leylada bütün insanlığı sevmektir.. çok güzel ve yerinde bir tanımlama.. harika bir söyleşiydi.. teşekkürler paylaşımınız için..

Hazların peşinden koşarak değil tabi. O da hayatımızı sürdürmek için, sabah sekiz akşam beş çalıştığımız işler kadar kokuşma belirtisi. Eğlenmek için yaptığımız şeyler de otomatikleşiyor. Çünkü şu film seyredilecek deniliyor, herkes o filmi seyrediyor, şu yazar okunacak diye emir geliyor, herkes o yazara çullanıyor. Fakat herkes o yazardan ne anlıyor? Madem ki farklıyız, herkes o farkı yaşamalı. Ama fark da bize giydirilen bir şeye dönüşüyor.

Çoğunlukla düşündüğü gibi degil, alıştığı gibi konuşandır.

Beymen'den giyinince farklı oluyorsun. Kendimizden kaynaklanmıyor. Yani diplomalar, nasıl yaşayacağımız, her şey bize dışarıdan giydiriliyor. Ama kim giydiriyor derseniz, kimse giydirmiyor aslında, birbirimize giydiriyoruz. Böyle olunca yaşama sevinci kayboluyor, bu çok büyük bir tehlike.

Etellektüel ile mutluluğu ısrarla biraraya getirme çabasıı anlayamadım doğrusu. Bir sürü mutsuz hatta intihar etmiş entellektüel vardır. Entellektüel en başta lanetlenmeyi göze alan kimsedir. Tür yerleşik düşünce sistemine karşı gelen, eleştiren yaargılayan kimse olmak zorundadır. Genelde kendi çağındansadece nefret görür. Çünkü söylediği dğrular herkesin yanlışlasrı olur genellikle. Mesela benden bir önceki yorumcu "ihanet" kavramını kullanmış. Nedir ihanet? Vatana millete sadakat mi? Biz ne yaparsak doğrudur anlayışına sadakat mi? Oysa entellektüel tama da vatanı dini dili ırkı olmayan kimsedir. Taraf aidiyet hissi entellektüel olmanın doğasına aykırıdır.