Bir cay daha doldur derken yalnızlıgım, bir yandan buram buram leyl kokusu, besbeter.. O kokuyla demlenen cay da baska oluyormus, mübarek. Kırk yıllık kahve unutuluyor mu ne? Alıp basını tutturdugun türküyü soylerken ya da en güzel şiirlerini yazdıgın anda o biter yanında. Belki de resmini yapmak ıstedıgınde al al olan yanaklarını, öpesin gelır. Masum bır cocuk gibi koşarsın peşinden, yakalar sinene cekersın..

Bu yüzden susacağım şimdiye kadar hiç olmamasına rağmen ilk defa anlaşacağım ve onu hayatımdan bir ömür çıkaracağım!

bu gördüğün kuşları

hep çkar önümüze

Siyahlar ne uzak ne de yakın,

Bir zamanlar yaşlı ve yorgun bir eşek varmış. Sahibinin onu artık daha fazla beslemek istemediği ortaya çıkmış. ? En iyisi buralardan gitmek? diye düşünmüş eşek. ?Bremen?de şarkıcılık yaparım. Bazıları anırmamı pek bir beğenirdi zaten.?

suskunluğumun bendini yıkınca oldu her şey

Hiç gün yüzüne çıkmamacasına...

Giz sanılması önemli mi? giz sanması?

yüzüne dokunamak gözlerine bakamamak

Bizler, tek tek her birimiz el fenerleri gibiyiz. İşimiz sadece önümüzü aydınlatmak ve o yolda yürümek. Hal böyleyken, o el fenerinin açma kapama düğmesine basmakken işimiz ne çok, hem de ne çok o mu, bu mu diyerek oyalandık. Üstelik onlarca kitap okuyup kafamız daha da karıştığında mutlu olarak. Neye yaradı...? Hiç... Bir sürü derin psikolojik tahlilin, işimize hiçbir şekilde yaramayacak sonuçları kaldı elimizde. Doktor kan tahlili istedi-fenerini yak dedi- biz kan haricinde diğer bütün tahlillerin peşine düştük. Ama bu da gerekir belki diyerek. Bazende bilmişlik taslayıp elbette gerekir diye düşünerek.

Dalgalan sen de şafaklar gibi ey şanlı hilal!

Kanın da ben...

Ama gelsin..

ne demişler;

Hem yüzleri dost, özleri düşmandan usandım "

İçimden gelen bir miktar özlem, fakat çağlamaya başlayacak gibi. Hiç bir gidiş dokunmazdı bana ya bu sefer geride bir kadını bırakmak, çok zormuş allahım. Çok zor.

Şimdi, başka yüreklere yelken aç..

İçimden ne geliyor biliyor musun?

öylesine

Erzurum şivesinden İngilizve bir parçaya geçiş müzik kültürünün yozlaşması değil, ülke tanıtımı için bir sunuş taktiğidir.

Sende bir ben?sizlik var...

billur bir kuş gibi

içimdeki son ışıkta söndü sanki

Dualar ediyorum her gün Rabbim seni bana yeniden bağışlarmı diye, olmuyor bir bildiği var galiba işine karışamıyorum bağışlamıyor..

hatasına düştüğüm gül yüzlüm

Sevgimle herşeyi paylaşmak zevkinden mahrum kalmayacağım uzak ülkelere iltica etsem diyorum... Geri dönüş yollarını yıkarak gitsem...

Sonra dizilir birbiri ardına gerçekler, acı.

Bembeyaz...

Hayatımda yenilikler olmalı, durgun suyun kararması gibi karartıyor içimi bu durağanlık. Yeni bir kurs, bir kitap ve bir rejimle başlamalı işe. Nicedir boşveriyorum zahirimi, batınımı...

yüreğimde her nefes alışımda daha

daha bir özümsemeye başladığınızı hissedersiniz o noktadan sonra okuduklarınızı...

bense ayrılık mısralarında

İnsanın öyle bir dostu olmalı ki gece aradığında gülerek cevap vermeli...

Ben şimdi olağanım.

İçimdeki haykırışların gizlenmiş hali

çarpsa suratıma

kırık dökük kelimeler var içimde.

yine bir tutam kırık hayaller var avucumda

İcimden gelen olenlere dua terore lanet ve caresizlik.

gelselerdi dile

Zorlayıpta açamadığım...

Yüreğime akan şu kanı kesin, yediğim kurşunu sezmedim bugün...

olmasanda varsın

Yunanistan, şarkısında Yunan ezgileri kullanıyor. Fransa hiçbir zaman Fransızca dışında bir şarkıyla yarışmaya katılmıyor. İngiltere son yıllarda hep sonuncu oluyor ama şarkılarına kenti kültürünün yansıması olan müzik unsurlarına yer vermekten asla kaçınmıyor.

kanattı yine yüreğimisanki yeniymiş gibi

Karanlığın çıldırtan sessizliğinden bile

bir varmış, bir yokmuş

Ağlarsam sakın kızma bana olur mu...

Ne tuhaf şu insanoğlu,

İnsan olmak zor zor maharet.. sarmıs her yanlarını kör olacak ve masumları öldürecek kadar cehalet.. silahlarla herseylerı halletmeye calısan sefil zihniyet.. Allahtan dılerım gormezsınız yasadıgınız sürece ne huzur ne de bir damla mürvet..!

Hani derlerya bir of çeksem karşı dağdan duyulur diye.. Başkalarının dertleri bir yanda kendi dertlerim ayrı.. Söylenecek çok sözler varken susmalar.. Sana güvenmemekten bahsedip yine sana gelmeler.. Anlatımlar.. Çıkmazlar.. İkilemler arasında şaşırmalar.. Offff..

zehirlediniz

Bir bulut olsam

Hiç kimse değil mi?

bugün o kadar kötüyüm ki... hazmetmeye çalışıyorum... bugün bana sayfasında o değer verdiğim insan bana haketmediğim bür cümle kurdu.. bende akşam bunu neden yaptığını sormak için msj attım. ve konuşmak istedim çünkü biliyorum ki konuşmadan çözülmez hiçbirşey.. yanlış anlammasınıda söyledim üstelik.

Hiç sahip olmadığı duygularıyla oynayan yok ki, kalbinin bilinmeyen bir yerinde

yüreğin sinmiş...

bir anda tepeme inen bir yağmur tufanı

Uzak diyarlarda aradın onu

hele bil en başından

Yine de

Aklına ne geliyorsa ağla

Cansın...!

Sakın yanlış anlama bebek, bunlar mutluluk gözyaşlarım... Herkesin seni beklediğini, seni çok özlediğini bil yeter...

hayirsizin biriydi fikrimce.

Saygılar..

"Dost dost diye nice nicesine sarıldım

evet küçükken yaram azmış meğerse...

elektriğin olmadığı gecelerin, bu gecelerdeki muhabbetin sıcaklığı ölçüsünde sevdim ben seni oy...

her değişi bir mızraktı

Çareni bende arama, hesaplaş kendi seçimlerinle. Hoyratçasına sığındığın limanların ve seçimlerinle paylaş kozunu?

Biraz tebessümle bile

Allah'ım senden gayri dayanağım yok, yardım et!...

Mutsuz olmak ne güzelsin bitersin diye hiç korkmuyor insan :)

Ruhum sızlıyor, elimin altındaki kelimeleri yokluyorum, anlatacak kelimeleri yazamıyor parmaklarım. Kelimelerle deva bulmak istiyorum sızıma.

Uyumak istiyorum.

ağlamak... ölene kadar susmak

bilirim, dalgalara yenilmiş bir liman yıkılacaktır birazdan..

Alnında memleketinin çizgileri bulunan yaramaz bir çocuk gibi,

belkide ben yolumu kaybettim..

Nasılda bir güven vardı.. kapılar kapanmaz, senet yapılmazdı.. Söz senetti.

İçimden geleni yapabilsem

Ve susmak isteyişim..

ne zaman

Ve desin ki

kucuk dunyaların buyuk ınsanları...

Ruhum kıvranıyor, bedenime bir girip bir çıkıyor.

Dargınlık;esnek küskünlük.. Kendi içindeki kırgınlık.. Karşındaki bilir, bilmez.. Bazen içten içe kırılır, kendini çekersin ya.

iltica edeceğim şehirlerde senin selan okunuyor...

soru işaretlerim sustu

100/100 doğru daha iyi insan olmak nasıl anlatılırki

anneni ve kızınıda alıp yanıma gelişin

Hayırrrrr diye bağırdı ilkin en korktuğu şeyi yaşamasına sadece saniyeler kalmıştı. Kendini hissettiğinden beri en korktuğu şey idi bu ve en çok korkulan şeylerin itinayla başa gelmesi gibi bu da başına geliyordu. Hani zaman sıkışır da saniyelere sonsuz anlar sığdırılır ya geriye sardı olanı. Siyah bir kediyi izliyordu çöpten bulduklarını hararetle yiyen, sonra bir kedi daha geldi mırıldandılar ve anlamadığı dili keyifle dinledi. Sonra biri üzerine bastı geçti kaç gündür buradaydı ve ilk defa biri üzerine basmıştı. Umursamadı tabi ki her zaman ki gibi sadece bir göz kırpma saniyesinde 86 kiloyu hissetti o kadar. Derken bir el kavradı ne olduğunu anlayamadan bir hışımla, anlamsız seslerle birlikte uçtuğunu hissetti ve gördüğü şey önlenemezdi. On belki onbir yaşında bir çocuğun kafasına doğru saatte 32km hız ile ilerlemekteydi ve çarpma momentumunu düşününce hiç istemediği olayı yani bir insanın canını yakmayı yaşayacaktı. Gözlerini kapattı ve o sonsuz zaman da tak diye bir ses duyup yere düştü bir kaç kez yuvarladıktan sonra bir çöp tenekesinin tekerine çarpıp durdu. Kulaklarında derin bir çınlama, bir uğultu nefessizlik... Hayır dedi hayırrr ben sadece yerinde duran bir taştım evet belki ağırdım, belki acı vermeyi sevenlere hoş gelebilirdim ama ben sadece yerinde duran incitmekten korkan bir taştım, derin ruhumun içinde kirletilmek olmazken şimdi bir elin bir başı kırmasına sebep oldum. Taştım diye acı verecek değildim... Kirletilmiş hissetti nefesi durgunlaştı ve gözlerini kıstı, belki bir gün lazım, olur diye sakladığı yağmur damlasını göz yaşı olarak döktü...

Gülümseyin çekiyorum! Çeken için ne kadar ironik bi yaklaşım aslında. Allah çektirmesin ama sende sırıtıp durma...

"kimse beğenmedi mi? :("

hava soğuk

''Bazen daha fazladır herşey...''

Yaşa herşeyi de aman eksik kalmasın hiçbirşeyi. Dönüp dolaşıp aynı yerlere varmanın hayal kırıklığı... Söyle, daha kaç yangın gerek seni kül etmeye. Söyle de kurtar kendini de beni de.

Köşe kapmaca oynuyorum yalnızlıkla

Ne viran olan kalsın memlekette

Ben yüreği kocaman adam oldum.

Çok şey alarak

Yine seni özledim,

kalakaldık, şaşkınlığın avuçlarında

ikilemde kalmak ne kötü... karar verememek... korkularla yasamak.. kendini suçlamak, hep suçlamak, acımasızca...

İki insan sevgiyle bir arada

Özlediklerim var sesini duymadığım

Sen bilmezsin

ne para eder Allah aşkına!

Duydun mu ki yakmışsın köprüleri

gelmen için daha kaç kez öleceğim cezirlerinde...

Hazan yaprakları gibiyim. Rüzgarın önünde savruluyorum.. Sokaklar, caddeler geçiyorum.. Anılarım geçiyor bir bir. Anlıyorum benim mevsimim güz.. Benim mevsimim hüzün.. Ruhum huzuru hüzünde bulur.. Gözlerim nuru yaşlarında bulur..

daha beter yapışır iliğine kemiğine

yada zamanın birinde...

Hakedenler cezasını çekecek.. Bundan sonra yumuşak başlılık yok..

<i>sonra karşıma asla çıkmaya cesaret edemeyeceksin</i>

Gece olsa,

Zihnimde sayısız ihtimal hesaplarıyla senaryolar köşe kapmaca oynuyorlar. Sayende Alzheimer olma riski giderek benden uzaklaşıyor. Sinir hücreleri sürekli mesaide...

Gidişin ne kadar anlamlı ve ağırsa,

Neden akşam çökünce yeryüzüne bir bir dökülüyor içimde birikenler, dile getiremediklerim boğazımda düğümleniyor. Evet titreyen yüreğimle koşuşturmacanın içinde senden gelen bir sözle ben gidiyorum. Gitmek istemiyorum ki. Aslında bende bu düşüncelerden kurtulmayı çok istiyorum ama inan elimde değil. Belki de zamanla içimden söküp atacağım tüm vesveseleri.

Daha konuşasım yoktur.

Bir şeylere geç kalmanın sıkıntısını ve hüznünü yaşıyorum şu an.. Keşke.. Dediğim anlar çok olmuştur.. Biliyorum ki benim hatam, keşke ama keşke zamanında bazı şeyleri hissetirebilseydim.. Çok geç, derler ya geç kalmış sayılmayız hiç bir şey için, değil;ben gerçekten çok istediğim bir şeye çok geç kaldım..

Sana ulaşmak isterken her seferinde sığ denizlerde boğuluyorum..

Ağlamak geldi bir an içimden. Durup etrafımı seyrettim. O kadar insan bir şeyler için savaşıyor ne içindi bu kadar çabaları.

Hz. Muhammed Allahın Elçisi filmi yabancılar tarafından çekilmesine ragmen Peygamberimizi cok guzel anlatmislar izlerken kalbim bambaşka oldu. Herkesin izlemesini tavsiye ederim. Şuan atv kanalinda yayınlanıyor.

Evden gitmek istiyorum..:D

kan ağlıyor memleket.. bitsin artık n`olur

Sadece istemekle kalmak.. İstesen de yardım edememek.. Bunlara sadece seyirci kalmak.. Acizlikten başka hiç bir şey değil..

Gözlerimi kaçırdım, ellerim titrek, dokundum, sarıldım uzun uzun,, gitme dedim içimden?

Bırakırım zamanı öyle biraz da

boş vaadlere inanıyorum..

beni görüyordun değil mi

-Silinmek efendimiz. Yeterince edilgen mi?

sen varken herşey yarım yamalak,

yetiyordu işte sana

mutluyum

Yarab bana sabır ver yolundan ayırma insanlara insaf ve anlayış nasip eyle, yaşadığım müddetçe her türlü ihanetten uzak eyle...

Kendinden çok ona güvenebilesin..

Kaybolmaz mı insan tepelerin arasında kalmış küçük ovacıklarda?

içim allak bullak oldu

Kendimi sana şahsen ihbar ediyorum...

ardında ise bir yığın pişmanlık

Teşekkür ederim.

pembe ufuklu rüyalarından

Sevgili, yaklaşma.. Sadece olduğun yerde kal.. Böylesine içimde yaşatmak varken seni, kazanmak istemiyorum, yakınımda ol istemiyorum..

sen geliyorsun aklıma.

Neyi hesaplıyorsun ki, bırak hesap kitap işlerini

Birileri yardım elini uzatabilsin, gidişlere bir son versin isterdim.. İnsanların içine birazcık "vicdan" birazcık "samimiyet" birazcık "insanlık" biraz da "hoşgörü".. En çok da "sevgi" ekmek isterdim..

huzursa seni düşünmemek

Bulutların halı gibi önüne serildiği ulu bir dağın en tepesine çıkıp şöyle dertli bir "of" çekmek geçiyor içimden...

<i>tek olması gereken : asla benle olmasın içinden dahi.</i>

Senden alacağımı aldığımı, vereceğimi verdiğimi düşünmüştüm ama yanlış düşünmüşüm.

Hiç istemedim ki ruhuma dokunulmasını

olmadı hiç!

<i>Bugün daha fazla susmalısın </i>

dosttun attığı bir gül açar en deva olmaz yaraları.

Teşekkür ederim Sevgili devamsıZ"..

Benim çabaladığım kadar çabalasa belki yeterdi. Ama denemedi bile.

gözyaşım kurumuyor...

bireşyler engel oluyor nedense..

kendi kendine kavga ettin şimdi kendi kendine barış

Burayı okuyosun belkide şunu unutma hiç bir şey senden daha değerli olamaz...

zulme karşı sessiz kalanların yaptıgı zulüm acıtıyor yürekleri..

Hikaye değişti. Çoğu şey dışarıdan göründüğü gibi değil çünkü.

içimden gitmek geliyor yine. çok sıkıldım

çok güzel olmalıyım...

gecelerim

"kanatlarımdan vurulmadan" önceydi her şey,

Konuşmakta bile güçlük çekiyordum. İçimdeki ses suskunluk yaşarken kafamın içinde fırtınalar kopuyordu.

Mutluluğumu sabahtan beri beni bekleyen bana değer veren sevgi dolu yüreğe içimden geçenleri söylemek geliyor.

dost dost diye geçirdiğim her nöbet

Amaç müziğin buluşması, ülke ve dillerin çarpışması değil" diye düşünmekteyim.

Yanlızlık;

Al da gel hadi mavileri,

Ya da çek ipini,

yaralarımı sardım.. sine de tekl bir leke kalmadı..

Ben buna değmezim

Seni sevmekten kendimi alıkoyabilsem

duyduğu zaman, mutlu olamıyor.

susmak elzem olur

yatağın kıyısında ömrümün ortasındaydım sen vardın ailem

şimdi neyi biriktirmeli?

Asla konuşmayacağım.

ve tesadüf bu ya

mutluyum bu sabah...

ki o cephe değil midir göğe maviyi üfleyen...

Bugün de böyle bitti. İyi mi kötü mü bilmiyorum..

Ama çok güldüm sonradan.

Yaredir sinede eski sevgili

Yara almışım bu sebepten en derinden

Bu belirsizlikleri nekadar sürede aşarım bilemiyorum ama iki aydan fazla zamanım olmadığı kesin. Gayret...

İçimden geçen her sözde bir gerçek yatıyor ta derinlerde. Korkuyorum düşünmekten belki de kendimden. Bir çılgınlık hakim bedenime, yüreğim ise dizginlenmekte. Asıl yüreğim değil beynimin içinde dolanan ses dur diye yankılanmakta.

İçimde bir vesvese konuşup duruyor. Yok olmadı başa sarıyor yinede olmuyor bir sonuç çıkmadan yeni bir soru başlıyor.

Ulaştığın yerde olacağım.

Merak etme..

Dünyaları etrafında döndürmek isteyen bir kalbi bilerek isteyemezdim. Kendimden ve senden habersiz "birtanemmm" olmuştun sen... Öyle ya; Sen bir taneydin; Eşin benzerin yoktu yeryüzünde, Yoktu Sen Kadar Güzel Güleni!

Bırak hayatına eşlik etmek isteyenler gelsin seninle.

sonra rüzgar esti olanca şiddetiyle

Dünyanın çirkinliklerine tahammül edebilen insanlar bence gönül alemlerinde cenneti yaşayan insanlar.

Bu gün çok güzel bir tek pota maç olacak. Kazanacağız gene..

Bilmiyorum ama sadece düşünmekle kalıyorum ve buda beni çıkmazlara sokuyor. Ne yapsam ne yapabilirim milyonlarca cevap bekleyen sorular varki.

yanıyorsun...

Gözyaşımız hazırdır ya duygularımıza eşlik etmeye,

istiyor değil, dileniyorum.

çok düşündürdü beni.

<i> Abdurrrahim Karako </i><i> ç </i>

Son zamanlara gözlemlediğim acı bir gerçek var... bu üç sihirli kelimenin sihrinden faydalanıp, gözlerin önüne pembe bir perde çekilmeye çalışılıyor. Bunlar narsist gezeyanların cereyanlarıdır maalesef. Enaniyetli narsistlerin, ego tatmin etme babında sordukları en birincil soru, "Kürt müsün?Türk mü?" ya da "Alevi misin Sünni mi?"

Yolunda gitmeyen öyle çok şeyler var ki bu aralar, sağlık olsun bile diyemiyoruz...

Bir kıvılcım önce

Rüzgara savurdum sözlerimin bir kısmını, sana söylenmemiş olanları. Dilimden çıkmıyor, kelimeler bir cümle haline gelmiyor. Konu senken kelimeler de senin gibi inatçı, tatlı biraz da huysuz. Toparlayamasam da, İçimde kalsa da, rüzgara savurdum işte! Ben sustum, rüzgarı dinle sen! Fısıltısını sessizken, uğultusunu fırtınada dinle. Anlarsın belki!

Hayatıma anlam katan en güzel kelimesin."Aşkım"..

Gözlerin

Her zaman alnımı secdeye koyduğumda aklıma ilk gelen sessin.

Hep sır olan

"Milletler hakettikleri gibi yönetilirler" hadisi dolandı dilime ve sükutu buldum akşam sularında nihayet... Aldığım nefesi haketmiş miydim... Haketmiş miydim bastığım toprağı...

Nedim-i zarı bir kafir esir etmiş işitmiştim

Hayallerimi karaya boyayan adama sessiz bir veda!

sıkıntıları beraberinde getiren zamanla mücadele etmekmiş

Eyvallah...!

Sevgili ebr_i nisan;sevgili Ş@h-in edt.. geç kalmış da olsam güzel dilekleriniz için çok teşekkürediyorum:))

Bozamam yeminimi

her nekadar ölüme razıyım desemde bu öyle olan değil

uzaklardan bir ses geliyor. belli ki suflörüm.. güzel oyuncuyum lakin,

<i>Yaradanım bilir elbet.. ama ben değilim </i>

Dönemem sözümden

ufkumdun!!

Beni insan yapana...

Yanımdaydın, canımdaydın

masmavi...

Kalsın bu bahçe böyle...

Bir baktım ömür geçiyor

bu yalancı baharla

Ben hala uykudayım diye düşünürken kızın rutin hale gelen çığlığıyla umudu 155?te bulup çeviriyorum numarayı.

Saçmalayacağım yazarken, aptal bulacağım belki ama yine de kararlıyım yazacağım.

nice caniler, eşkıyalar varmaktayken senin tadına...

esarette kaldım kalbine mahkumum

Sayın Muhsin Yazıcıoğlu ebedi istikametine defnedilecek. Ben milletimiz adına o büyük insandan özür diliyorum. Bizim için yıllarca çeşitli işkencelere maruz kalmış, vatan haini gibi hapishanede zorla istiklal marşımız okutulmuş. Bunlara rağmen o halkını hiç bir zaman terketmemiş davasının arkadında mertçe durmuş, kimseye boyun eğmemiş. Bize senin nasıl bir insan olduğun anlatılmada büyük insan. Tabiki bende de hata var araştırmadım. Özür dilerim. İnşaallah Yüce Rabbim sana olan duygularımızı sana ulaştırır. Mekanın cennet olsun. Seni hiç bir zaman millet olarak unutmayacağız.

Belki, sen inandın, yalanı da çok rahat söyledin.. Sanma ki sana inanıldı.. Hayır!..

Emrah kıvamında değil, ama Ahmet Kaya tadında

ki ilk benim öpüşlerimi kayda düşer tufanı aşıkların...

Ağlamayı öğreneceğim.

Onunla el ele tutustugumuzda

<i>böylece birbirimizden habersiz öleceğiz </i>

Ve ben bekliyorum, sabahları karanlığa değil, bembeyaz bir güne merhaba demeyi, böğürtlen çayımı, ıhlamuru, kuşburnunu yudumlamayı, sıcacık gecede uykuya dalmayı uzun kış gecelerinde? Gelir mi dersiniz?

-futbolcuyum

Rotası belli olmayan,

Anlamak, karşımızdakine değer vermekle başlar, bir insanı anlayabilmek için dikkat gerek.. özveri gerek.. emek gerek..

-En tehlikeli kelime nedir Olric?

Hasret kokar uzun cümlelerim.

Kubbelerin çok olduğu bir şehre yolculuk mu diyorsun sen şimdi buna? Selam götür o halde havadaki turnalara...

şer misin, hayır mı?

Güç alırım attığım her fırça darbesinden. Bir beyaz vardır resmin içinde umudum olan temiz bir beyaz. İçimden geldiği gibi dillendirdim ve ben hep o beyazı görürüm çaresizliğin içinde?

Gönül kırgınlıkları, iç çekmeler.. Bazen bir anda ortaya çıkan hançer görevi üstlenmiş sözler, kelimeler.. Öldürmez ama süründüren cinsten yaralanmalar.. Acısıyla başbaşa kalmalar, susmalar.. Boş gözlerle etrafa bakmalar.. Soranlara iyiyim demeler.. Önemli değil deyip içinde tufanlar kopması.. İçimde fırtınalar kopuyor, şimşekler çakıyor, ilkbahar yağmurları yağıyor..

Her şeyin çaresi vardır ölüm dışında?

hüzünlere gark olmakmıdır yoksa aşk.

İnsanların gülünç beyanlarına gülüyorum ve güldüğüm kadar da üzülüyorum. Neden mi üzülüyorum, bu kadar cahil bir toplum olduğumuz için, ufacık bir kıvılcımla koca ormanlar yaktığımız için. Boş söylevlere hemen kandığımız için.

şu ellerin taşı bana hiç değmez

sizce bunun anlamı nedir. size böyle birşey yazılsa ne hissedersiniz?

bu gece teker teker

selam söyle;canı mı yakanlara, etkin olamadıklarıma, yapacak çokşeyi olupta hiçbirşey yapmayanlara, tüm parasını kitaba yatıranlara, sadece birinin sevmesini beklemeye, insaf dilemeye...

ikilem...

hislerde yaşamak

ve son ağaç toprağı bırakır

sen o nadide öpücüğün kurşun döktüğü

hüzünlerime mutluluk sürmeyin sakın

Benim sadık yarim kara topraktır, kara topraktır."

Size saygı duymayan bir insan sizi nasıl sevebilir. Saygı olmadan sevgi inşaa etmek mümkün mü? Naiflik ne vakit öldü?

Hüzünle başlar hüzünle bitiririm günü..

Sen bilmesen de..

Yokluğunun bilmem kaçıncı gününde

var git bir uçurumun kenarına

setbaşı köprüsünden geçerken

İçimden deli gibi kitap okumak geliyor.

Eyyyy kalpsizim

Bir meltem gibi serinletiyordun bağrımı. Uzun uzadıya salınıyordum bahçelerde. Ama artık istemiyorum bir hayalin peşinden bir bilinmeze sürüklenmeyi. Hayal dediysem hergün yoluma çıkan ay parçası değil kastım. Bakar bakmaz kurşun yemiş gibi sersemlediğim gözlerin değil. Hele gülüşünü sorma, o hiç değil.

Şu dünyada ki duyulabilecek en güzel söz; Allah seni başımızdan eksik etmesin cümlesidir.

Canı yanmıyor benim gibi... bir zalimin hançeriyle..

hayaler ardarda terkederken beni

En berbatından..

Birazcık hayatımdan çıkana üzülseydim.

Yıl sonu müsameresinde Hacivat-Karagöz oyunu sergileme görevi alan komşu çocuklarının, aksesuar yapımı için heyecanla kapıma dayanmaları...

içim uzun zamandır sessiz bir sahildi şimdilerde bıdır bıdırsa da gönlüm korkulara gebe bırakma limanın sakinliğini yine düşme ateşlere diyor en feryadından bense eli yanmış bir çoçuk gibi soba sıcağından korku dolu gözlerle takipteyim izlerimi...

incinmesin sevdiklerim, fırtınalarımın rüzgarlarından..

Bazen unuttum dediğin anıların harekete geçer. Bir anda ortaya çıkar, ne olduğunu anlamazsın.. Bir anda kalem konuşur, çerçeve konuşur, defterinin arasındaki kurumuş menekşe konuşur.. Yaşadıkların ve yaşamadıkların konuşur.. Onlar konuştukça sen susarsın.. Daha doğrusu mecburen susarsın, onlardan sana sıra gelmez. Bahane kabul etmez anılar..

diyeceğimi sanıyorsanız hiç kusura bakmayın demem.

dersem artık kusura bakmayasın.

Her sabah güneş doğuyor!

?Sen bu defteri hiçbir zaman okuyamayacaksın?diye başlıyor tekrar yazmaya. Sonra;

gün gelir kar sonrası biterim elbet

Bazen gerçekçi olmalı...

Meğer ne tükenmez gözyaşım varmış.

Hadi, Bayrağımızı al gel de Vatan nöbeti tutalım, yaşarsak da beraber ölürsek de!

Ya kalacaktır yerinde, patlamaya hazır bomba...

dalga dalga vuruyor duvarlara

olmuyor da..

gelmiştir artık belki de

Adını koyamadığımla kal.. Sessizliğinde, biraz daha acıtsın içimi.

üzerime hüzün çöktü

Birilerine söylenecek hep bir söz kelime vardır. Birileri birşey söyler anlamsızca bir şey yaptığını seninle eğlendiğini düşünür. Pis pis sırıtır birde yüzüne iyi bir iş ya yaptığı. Ama sen susarsın yönünü başka yöne dönersin bu sefer onların yüzündeki tebessüm kaybolur hatta hiddet bile belirebilir. Çünkü karşısındaki onu önemsemiyor bakmıyor bile yüzüne. Sanki kimseler yokmuş yalnızmış gibi davranıyor seni bir eşya yada hiç gibi görüyor.

Uyanık bir toplumdan ziyade koyun misali nereye çekilirsek oraya gittiğimiz için üzülüyorum. Uyuyoruz da nereye kadar uyuyacağız çok merak ediyorum.

<i>Can deyip sürdüm ömrümü ömrüne </i>

Her cerihamdan, İlahi, boşanıp kanlı yaşım,

Bugün güzel bir bilgiye ulaştım.. Allah'ın izniylede uygulamayı düşünüyorum, öğrendiğim şeyi..

İn cin top atıyor bu ne böyle:)

acımasız

İnsan kendisine kalır derler zamanla

Hadi kolay gelsin :d

Keşke...

ve gözlemez olurlar birbirlerini

hayat insana bencil olmayı öyle bir dayatıyor ki bazen, bu sıfatı kendime hiç yakıştıramasam da tek çıkış yolu bu ise diye epey bir korkuya kapılıyorum; umuyorum ve bolca da dua ediyorum ki bu gelip geçici bir durumdur diye...

yaşamak nefes almakmıdır

Derin bir iç çektikten sonra;

içimizin şehit yangınına gökyüzüde dayanamamış

Hadi,

Her inişin çıkışı vardır mutlaka...

içimden,

<i>işte bu...</i>

hayat bizi tamamen tüketmeden, uyanmak ümidiyle..

TRT: Türkiye Radyo Televizyon Kurumu.

Ne zaman sevdanın sesini duysam

aşkınsa çekerim yürekten acısını

Hüzün, ayrılıktır, kavuşmamaktır

Parfüme hiç gerek duymazdı Annem,

Ey iyiliği büyük olan

Ki ya?ni şule-i cansuz-ı hüsn ü an mısın kafir

sen anlarsın halden

Ben sevda çölünde seni arıyorum kaç zamandır, buldum zannettiğim an kayboluyorsun, kavuşmak istiyorum, kavuşamıyorum...

Çok sıkıştığım yerde boş bıraktım hep..

Gülüp geçmek gerek...

Çöp gibi bir oglan ipince,

ve bir daha ağlarsan da bana söyleme canımın diğer yarısı..!!

Akan rimellerini, kırık düşen uçlarını

insan herşeye sinir olur mu? Gördüm, yaşadım, olurmuş. Keser de dönsün sap da dönsün bu devran da böyle gitmesin artık...

18/04/2012

Alışkındır..

Sadece seni özlediğimi söylemek istedim. Niçin, diye sorma, hiç, öylesine, içimden geldi sadece. Nedense bazan oluyor böyle duygu sağanağı başlıyor içimde, nisan yağmurları gibi. Elimde olmayan şeyler yapıyorum.

Ben'li beklentilere dalmışken sen'li beklentileri unutan, bencil insanlar haline gelmişiz..

kalemine sağlık

hiçbirşeyin tadıda yok

ey kalbim yazık sana.

bi de icimden gelmeyenler var.. napsak:/

neyse mutluluğun bedeli...

Dedim: Yine bağışlar mısın?

Aynı fikirdeyiz demek ki...

siyah -beyaz resimlerin tekrar canlanmasını isterdim:)

"Mühür"

Küskün dilime dua gibi adın. Her defasında içimi acıtan gitmelerin. Belli belirsiz kayboluşların. Issız bir sevdaya yanaşmazsın, bilirsin acı vardır, bir izi vardır her yaşanılanın. Bilmek istemezsin ya, yaklaşamazsın da. Küf küf olmuş yüreğim, sen gelirsen belki yeşerecek. Bilmezsin tabii, sen bu kadar sevildiğini. Ben de bilemem ya, bir öncekinin yarasını unutmaya çalıştığını.

AŞK'a saygı duymak gerek..

Sustum, belki suskunlukla çözülebilirdi.. Ama gödüğüm kadarıyla, bu da çözüm değilmiş.. Çözüm olmasın, ben hep susacağım.. Şimdi olduğu gibi..

Ailemize katıldı..

Katran karası ruhum temizlenmeli.. Belki o vakit gülerim..

Ebedi, yurdumun üstünde benim inlemeli.

Zile basarken kalbimin küt küt atması,

gidenlerde var gelenlerde

Farkediyorum ki, bir düşün içindeyim. Düşlemek istediğim bir düş mü yoksa düşünmekten vazgeçtiğim bir düş mü?.

Onun unutamadığın hayali,

yolculuk bu uyumadan olmaz..

Tek çare bu diyorsan..

Sen de unutamayacaksın yar beni... Her şarkıda biraz beni hatırlayacak sevgimi bırakıyorum yüreğine usulca haykırarak farkında olmasan da.

Kafa karışıklığı zihinsel netlik öncesindeki harika zihin durumudur der Joe Vitale. Her ne kadar benim durumuma tam uymasada karışan herşey dengeye gelir umuduyla biraz daha beklemek gerek sanırım. Şu an aklım anca buna yetiyor:)

yada en önemlisi ben senin hayatında neredeyim..

Utanıyorum Şehidim,

ağlamak

daha ne hissetmeli?

tutup ellerinden,

2010 Dünya Kupası sahibi İspanya oldu, maç bitti. :)

az sabreyle

Ve tiryakinim muebbetim sevdicegim aylardan hep kasim ve mevsim senle yaz

Kstaneli pastayıda özlemiştik nerede pastamız çiçeğimiz mumlar:)))

dostlar ise her yaraya merhem olur

<i>ben yıllardır aşınıyorum</i>

Ne sana kal bdiyebildim ne kendim kalabildim, cesaretim yersizmiydi ne bilebildim ne cesaret edebildim.

İçimden bir kitap okumak gelirken son anda vazgeçip, gidip dondurma yemek geçiyor...

Bir enstrüman oluverirsin yüreğimde bazen ve bazen de yitik bir dize.

boğazımdaki

sadece bir düşlük!

Bazen yakınındaki insanların ısıtamadığını, uzakta ki eller ısıtırmış. Öğrendiklerimin içinde en güzeli ve iyisi bu sanırım..

Devam yola.

Kilitli kapılar ardında ölüm...

İçimden fırtınalar koparken.

binlerce nifak sokup bir vatanı böldürmedim

içimden gelen büyük bir tiksinti ona karşı... çünkü onunla her tartışmamızda biraz daha seviyesizleşiyor. Bende kabalaşmıyor degilim ama en azından seviyemi asla düşürmüyorum. Uslub u beyan aynıyla insan derler ya o bu halini her takındıgında tiksiniyorum ondan. Pişmanlıklar bir türlü yakamı bırakmıyor.

kimse beğenmedi mi? :(

"İdal'cim senden aldım bu sözleri birazda içinde ben saklıydım sanki"

Yol ayrımlarının olmaması dileklerimle.

sen öyle bir şey

ve seni kucaklamak geliyor içimden..

amin...

Oysa düşler yanılmaz sevdiğim...

Tut elimden diyorum içten içe. Düştüm, düşeceğim. İlacım senken, başka deva istemem. Ruhum durgun, gözlerim buğulu. Pas tutmuş bir yürek. Puslu dağların ardından ben, seni izlerken.. susuyorum sana, hiç susamadığım kadar!

Bilinmezliklere bir günümü daha ekledim.. Ardından gelen bir gün daha..

Hayalsin, ulaşılamayacak, yaşanmayacak kadar düşsün..

çok güzel,

İçlerindeki kalabalıktan senin sesini duyamıyorlar bile. Duymayan neyi anlayacak...? Hangi fırtınanı sakinleştirecek? Sen düştüğünde düştüğünü görüp el verecek? Millet, anca düşene içten içe acımaktan, fırtınaya tutulanıda ayıplamaktan başka bir halt bilmez.

Adın, suskun dilimde kalsın. Bir daha anmamak üzere.

<i>Yalnızca bir kelime.</i>

tüm içimden gelenler bugün bunlar değil lakin kendim yazarak depoluyum Mevlaya şükür

Yaramaz bir çocuğun elinde parçalanmış bir oyuncak mıyım,

Bütün küslükler bitsin..

bu gönül de bir gün unutulur elbet

Ne ma?na gösterir duşundaki ol ateşin atlas

Bu yolculukta yol kocar yolcu kocamaz...

Bu gece?

Oysa ne kadar çok mutluydum peki beni bir anda düşüncelere iten bu yalnızlık neden...

sükutumun can damarlarında geziniyorsun

Nasılda çıktı ruhum bedenimden.

içindeki çocuğa sarıl... sana insanı anlatır..

<i>elbette senin gözünde</i>

Bir ateş, çember gibi çevrelerken bedenimi kaybetmenin korkusu yaralıyor yüreğimi.

üstünde ilkbahar bir entari,

- ifade ediyor bu karanlıkta

Şair ne güzel dile getirmiş.. Acımadı ki diye bağırmak nasıl bir şeydi? Unutalı bayağı zaman oldu.. Şimdi yaşam sürekli acıtıyor canımı.. Her darbe ayrı bir iz bırakıyor.. Bir söz bir dokunuş yetiyor da, artıyor bile.. Yüreğim yoruldu artık, eskisi gibi temiz değil.. Eskiden oyuncaklarımın barındığı yüreğimde şimdi ne fırtınalar barınıyor, ne tufanlar kopuyor.. Kaç gemi batırıyorum içimde, hiç birbirini görmeyen.. İçinde türlü türlü yolcular var ama bildiğimiz yolculardan değiller.. Kıskançlık, ayrılık, özlem, kin, nefret? Hangisi daha çok canımı acıtıyor acaba? Hangisi beni bazen boşluğa atıyor, hangisi acıma ortak oluyor?

öyle bir şey işte yağmur yüreklim yaşamak

<i>o baskın olan</i>

ağlamaklı gözlerleyim artık ecel yetsin

Damarlarımda sen dolaşmalısın,

Sen; belki hiç görünmedin, eksik kaldın bana. İyi ki eksiktin, tamamlanmadın. Tamamlanmış olsaydın, şimdi bendeki sen olmayacaktın. Giz kaybolacaktı. Biliyor musun, sana yazdım sen farketmesen de, sana seslendim, duyamasan da.

acıların ikindi zamanı başlayıp

uyumadan uyanır gibi taşıyorsun beni

Aşk deli eder; çöllere düşürür.

Bak geldim diyorum.

Kusmak geliyor içimden bir de küfretmek.

ama nedense...

herşey benim gibim öksüzdü

Sadece senin de gelmen için

Umutlar, hayaller 
sarı
 da beklese..

bir de paylaşamadığım acılarım

Özünde olmayınca efendilik ancak maskeyi taktığın sürede varmış gibi durmuş.

Ondaki değersizliğini gördüğün dakika..

imkansızlıgını bile bile umut etmeyi

Nefret ediyorum bazen senden sessizlik...

Sabırla, ruhun kor mahzenlerinde kurulan

sadece sev beni...

yamalak toplamların sağlamasını yapmaya...

İki kol.

<i>yeniden gülmem için..</i>

Bu mevzuyuda tutup insanların şatafatlı doğrularının, bilmem kaç maddeden oluşan hayat prensiplerinin ortasına koyamazsın. Anlatamazsın, anlamazlar.

Hepsi bir anda kaybolacak,

gidiyorum ölmeye...

SEN dedikçe yaradana yeniden iman etmişim,

Kısa cümleler kuruyorum artık,

Gündüz mü geceden arta kalır?

Tekrar terkedip giden de..

Okuyup ağladıklarıma evvela

bir türlü sona ermedi o hafta

derin derin çekmek içine bütün oksijeni

geleceğim örümcek ağında ölümü

Onlara göre, çalışan sadece çalışmalı, sözü olmamalı, her söylenileni kabullenmeli, değersiz olduğunu kabul edebilmeli!

Sevdiğim aslında ben seni unuttum..

sensizim, yersizim, yurtsuzum

Kalbim vurmasaydı delicesine göksüme

bu forumda tarih yazdım

varsın gölgemiz olsun hüzün

ellerimde tutam tutam saç,

Sizin içinde olduğunuz her yer cennet bana, sizin bir gülüşünüz yaşama sebebim, gözünüzden akan yaş ise ölüm nedenim?

Değiştirmek isterdim

üşürüm, titrerimde

Hiçkimse için hayallerinden vazgeçme...

Azrail tepemde ölecekmişim gibi son kez bakıyorum sevdiklerime sanki.

Koşupta soluğumun kesildiği yerde hep bir su veren buldum... Bizi yine susuz bırakma Rabbim...

ve seni bırakırken yatağında

martılarımda senleydi

Çokk yüksekten düşüyorum

seni gördüm düşümde

?Hayat hiç adil değil.?diye mırıldandı. Dünyada yaşayan 6 milyar insan, 6 milyar ruh, 6 milyar yaşam sahnesi?

bırakıp gitmek

ama şimdi yüreğimdeki his öyle şiddetli ki.

Bu haletle çerağ-ı meclis-i mestan mısın kafir

İçin cız eder belki..

belkisee yazmaya devam çok güzel ellerine yüreğine sağlık. Bende yazarım, çok severim yazmayı harika bir duygudur yazmak...

Kazancım da Hüzün kaybım da..

Hiçkimseyi bekleme; çünkü anlamayacaklar.

. Ne güzel olurdu hayatın trafiği..

Sevgilerimle tatlım :))

Güzel kalbinde kusursuz güzelliğin

deli bekir nedir seni bu kdr üzen :((

keşke... beklesek... keşke yok.

Yoluma taş koydum

dipsiz kuyu içim

Ama içinizdeki yara bir kanar, bir kabuk bağlar..

duygularımızı incitenlerin bütün lekelerini çıkaracak

Bazı insanları kırmak gerekir..

rüzgarın serinletici esintisinde

Yokuş yukarı çıkmıyor artık içimden gelenler. Dibe çökecek nerdeyse.

aşık taklidin

Düşüncelerin neyse hayatın da odur. Hayatının gidişini değiştirmek istiyorsan, düşüncelerini değiştir.

çünkü ben seni suya hapsettim..

Hiç tanımadığı bizlerin içine sıcacık bir duygu yerleştirdi..

"SEN"i asla üzemem..

En kötü anlarımda bile tebessüm etmeyi öğreten hayata şükrediyorum?

?Sızıyı gideren su, suyun sızladığını kimseler bilmez."İ. Özel

zor olan sabretmek..

Kelimeler ve hayatımızdaki rolleri... akılla kalp arasındaki yolu uzun tuttuğumuz için üç beş kelimenin içinde gelişiyor yaşamlarımız. Kelimelerin anlamları mı önemli yoksa karşımızdaki kişinin anlatmak istediği şey mi önemli diye düşünüyorum. Galiba kelimelerin anlamları daha ağır basıyor...

gelecek bir şey kaldı mı? belki de hak ettiğinden fazlasını yüklememek gerek hayata. hoş, kimin hayatına ne anlam yüklediğinin de ne önemi var ki.

Yazsam da.. Gülsem de..

Uykusuzluk ve senli düşüncelerle birlikte günlerdir hatta bir ömür boyu inceden inceye etrafıma ördüğüm duvarlarla inşa ettiğim sessizlik labirentinin içinde kayboluyorum... Belki bir umut çıkabilirim düşüncesiyle çabalarken aklıma şu soru takılıyor.

Üstüme ateşten gömlekler giyerek, dalmıştım kör kuyulara oysa ki?

Böylemiydi..? Değil... Ben yıktım o köprüleri. Çünkü, şu an hayat bunu istiyor benden. Çaresizim... Yaralarım en uzak olanın bile merhametini celbederkende çaresizim. Bir hastanenin acil servisine düşmüş bir acil vaka olsamda gizliyorum kendimi şifa olacak herşeyden. Gizliyorum çünkü mecburum. Evet, kan durmayacak, iyileşmeyi beklerken belki ölüp gideceğim ama mecburiyet böyle birşey, çaresizlik böyle...

kesinlikle öyle zülüm nasıldır ki 1 yaşındaki bebeği bile kapsar nasıl bir körlüktür gaflettir nasıl bir vicdandır hesapsız anlamak imkansız.

"Yabancıyım senin şehrine" diyordu bir şarkıda..

heybesine bir sürü düş dolduran ihtiyar

hepsi hepsi içime gelenler

içimde dert binbir biçim

gökkubbenin aydınlığı

sokaklarında gülüşün...

Hiçbir şeyin devamı yok. Her şeyin bir sonu var.

sevinçç büyük bi sevinç. yorgunluk ama sankı yılların yorgunlugu... ask ama itirafsız sorunsuz gıbı gorunen mukemmele yakın suan ama yınede eksik.. kader tesadufler zıncırı. yenılıkler gıdıs gelısler... bazen anlamsızlasan ama bazen yuregını kıpır kıpır yapan... kafa karısıklıgı sankı hıc net olmama durumu.

yüreğim çıldırmış olmalı, beynime kafa tutuyor. suskunluktan sıkılmış belli. kolay mı ona da? içindeki fırtınaları dindiremedi bir türlü. dokunsan sel alacak yeryüzünü. ama şu beynim yok mu? hiç insafa gelmez. yine bir şekilde bastırır yüreğimin isyanını. yıllarca diz çöktürdüğü gibi yine suskunluğa mahkum eder onu. sus yüreğim sus! bilim her şeyden yüce nasılsa!

Sonra,

not:şiirler cidden iyi

Hep haklı olduklarını sanıp, senin hakkını görmezden gelip, üstüne bir de "hep bir son sözleri" olduğu için, her zaman kendilerini haklı görüp, çalışanlarının sorunlarıyla ilgilenmekten bihaber olan işverenlere, kızmadım!

Ben yalnız, sessizce ağlasam.

İcim kipir kipir. ve sevinc huzur sevgi hatir deger ve enguzeli sevildigimi

Yani sen kimde değisimi yaşayacaksın?

Aktıkça bir türlü çilem dolmuyor

En çok da kendime kızıyorum.. Kızgınlığım kimseye/kimselere değil.. Öğrenemeyeceksin değil mi, hatalarından ders alma.. Uyarılara kulak asma.. İllaki yaşayacaksın.. Yanlış da olsa yaşayıp, hata olduğunu kendin anlayacaksın.. Doğrusuyla yanlışıyla herşeyi yaşayıp adlandırmak istiyorsun biliyorum.. İçin acırcasına.. İçin gidercesine.. Canın yanarcasına.. Bak, bu da hata, az önce yaşadığında hata idi.. Ama içinin sesine bile kulak veremeyecek durumdasın.. Neden, niçin dinlemiyorsun ey kendim.. Kendi sesini bile dinlemiyorsun..

:))kimse yokmu...?

içim sıkıntılarda yine

Balkonumuz yoktu ama yaz gelince heveslerimiz vardı

Posta kutularının karşısına geçip adamın kutuda ne bulacağını izlemeye başladım. Adam küçücük kutuyu açtı. İçinden iki pullu bir zarf çıktı.

<i>güzelliğini yaşayacaksın</i>

Canım benim:)

düştün gözlerimden

Bazen şaşarsın

Herkes elinde bir tlf coin takip ediyor nefret ettim artık.

Mutluyum işte hepsi bu kadar...

Söylenilecek çok şey var

haberin var elbet

Sen bırakma beni şimdi sana her şeyden daha çok ihtiyacım var?

Bir zaman geçmiş günlerin hayaline dalarsın.

Sen yeter ki yanında yer almayı bil.

Biliyorum ki;yoksun.. Çok uzaklarda olsan da, özleniliyorsun "Sevgili Dost".. Hüzündaşım:)ve Kitap arkadaşım:)

?neyse ki sen varsın.?

insanların bazıları kendine aşmış

Bir kadın söyIeyeceği çok şey oIduğu haIde susuyorsa, erkek artık tüm şansını kaybetmiştir..

Yüreğimdi seni gören.

başka türlü bir şey benim istediğim

Nokta konulması gerekirdi..

Yoksa o an tepenin üstünde mi olmak lazım gelecekteki uçurumu görmeden?

Dilime geleni affetmeyeceğim, her geleni düşünmeden atacağım kurumaya yüz tutmuş dudaklarımdan

bir demli çay içmek isterdim,

İçimi üşütüyor sanki

Bir insan koy kalbime

<i>sürünüyorum ya ben özeniyorum...</i>

Sen hayaller kurarsın.. Hayat yıkar geçer..

Ve bunun doğru olmadığını düşünememek hala bu hataya devam etmek, işte bu insanı çirkin yapar.

Aslında doğru konuşuyor ama sonunda saçmalamaya başlıyor

konuştuklarımızın?..

ben seni yüreğim kadar seviyorum küçüğüm...

Kükremiş sel gibiyim, bendimi çiğner, aşarım,

ne fark eder ki!

Ruhumun senden İlahi, şudur ancak emeli:

Bildiğim bütün yollar...

bu efkar, o efkardır

Resmini gördüm

"İyi dostluklar, hesapsız kurulur.."BALZAC

Köpekleşme halim?.

Bugün mutlu değilim işte. Geç bulup erken kaybetmek denilir ya tam da öyle bir durumdaydım şuan..:S

Bayrağımızla oradayız. Türk bayrağıyla. Şarkımızın içinde bir Türklük belirtisi aramak kadar bir hakkımız olsun değil mi?

kapıda keşke belirmese o uğurlama

Beklemek, yaşamak lazım ve en çok hakettiğini anı bilmek.

Halbuki ben samimiyimdir. Söz konusu diyaloğa girmek istemiyorsam girmem..

belkide yalnız

Ülkelerin ''bayrakları'' ile temsil edildiği uluslararası bir yarışmada biz de birazcık ''Türklük'' arıyoruz. O kadarcık da arayalım değil mi?

vuslatı umursamayan bir aşığın hasreti gibi..

hayatta bir uçurum nasılsa

kütüphane raflarındaki yerini alır?

Manga grubu değil de Neşet Ertaş'ın bir bozlağı ile katılsaydık yine destekleyecektik."Eurovision" adlı etkinlikte ülke bazında temsil ediliyoruz.

Yterki isteyebilmeyi bilelim.. Gerisi zaten geliyor..!

Gönlüme düşemedin, bana kalamadın..

atsan atılmaz, satsan satılmaz

Bir ışık olsa, şu karmaşadan bir kurtulabilsem.. Keşke dedirten an'lar.. İstekler..

Şehirleri gezmek nafile,

yanılmışların yalıtılmışların yalnızların vakti mi geldi ne

Zaman zaman dile gelmeleri kelimelere manasını kaybettirecek gibi hisseder ve susarım ben.

yine göz yşlarım içime akıyo

Sermayem yok Sevgili! Tüm sermayem, rahmetin... Lokmanın bile derman olamayacağı derdimin, dermanısın Sen...!

O zaman bir çiçek büyür kabrimde, kendiliğinden.

Mümkün.

Karmakarışık düşüncelerden.. Karmakarışık bir iç dünya..

içimde kopan fırtınaları ben bileceğim sadece...

Bazen susmaktır.. Söylemek istediklerin dizilir boğazına. Boğarsın kendi kendini..

Bir ben kalmışım geriye,

Bir an bile olsa ; bir var olsam, bir yok...

Söyle bir aşk mı çare olurdu zaman mı böyle?

Dyandık ve kazandık.

özsuyum sızıyor fidelerime

Seninle dinlediğimiz şarkıları bana anımsatmasınlar diye!

ben burada sana şiirler yazıyorum

Hiç kimse kalmadı içimde

Hazır büyümüşken

Geçerliliğini kaybetmiş günümüzde..

Sayın Sude ne kadar da güzel yazmışsınız. Böyle insanları tanıdıkça daha da yoruluyorum.

Ancak parmak uçlarıyla değebilen

-Neden Olric?

varsın gemilerimizi taşıyamasın sular

Herşey anlamsız geliyor. Uçan kuşlar, çiçekler, gökyüzü.. Sanki bugün daha bir farklı bakıyorlar. Ya da ben farklı bakıyorum onlara. Hayatın anlamları içinde anlamsızlığımı yaşıyorum, belki de. Kimbilir..

Akıl-sır ermez bir şekilde

ve intizarı tutmuşken annelerin...

tüm hecelerime.

hava karanlık olsa ne yazar

Belki her şey daha iyi olacak olmasına da içimin yangınlarını kim söndürecek şimdi benim. İşte orada her an akmayı bekleyen bu zor görev gözyaşıma düşecek.

teşekkürler bizimle paylaştığınız için...

Hiçmem "Peki" kelimesini

Gece kadar boğuk

Ne çok yere varıyor ufacık bir dalış

Kimi insanlar önemsenmemekten şikayetçidir.

İsyan bayraklarını da çektim haberi ola

Bu gece ruhumun sana doymasini istiyorum

.. tabiri caizse 'şakşakçı' diye nitelendirilen toplumdan nefret ediyorum. Sosyal paylaşım sitelerine bakıyorumda.. biri düşünüyor yazıyor diğerleri beğeniyor, doğruluyor. Hiç karşıt fikri olanı görmüyorum. Zeki insan sevilir. Hayranlık dile getirilir. Amenna. Fakat sırf o söylüyor diye vakıf olunmayan konularda tek düze yorumlar yapmak manasız. 'Ben bunu bilmiyorum' diyebilen ve öğrenmek adına çaba sarfeden insanlar olabilsek keşke. Birileri düşünsün yapsın diğerleri kabullensin! Ah ne yazık.

Yalnızlığım, teşekkür ederim o yıllara götürdüğün için.. Anılar kesit kesit canlandı gözümde..

Onları bile terk ettim.

kelimeler yerin dibine girsin. mutsuzuz ulan işte! hepsi bu.

"Ben kaybolup gidenleri sevmem" dediği geliyor aklıma Hz. İbrahim'in.

Ne renkli şekerler avutuyor beni

bir şiir vardı; tersine yaşam...

<i>örneğin o olacak, bu olacak gibi ihtimaller yok aramızda</i>

Sevgili kendim..

Ben çok "acizim" demektir..!

Büyüklerimiz olursa bir hayır olmassa bin hayır dememiş boşuna..

yani sustum genelde

Baharımız değişti,

Dil susar ama inadına kaleme gelir sözler.

Sanki her noksanımı mecburum itirafa,

Geceyi gündüze çevirmek, nefreti aşka dönüştürmek isterdim.

zeki bulduk'un bir yazısı içimden aklımdan hayatımdan geçiyor...

hayat sadece sabredip beklemek mi?

Gah nakışsın desen desen,

bir annenin evladına dilinde ki dua gibi,

gelirsen dönüşün yok bilesin..

önce adanmışlık sonrası yalnızlık

Zaman gösterecek ikimize

ti?ye!

Onardım ne varsa senden geriye kalanları

Ne güzel söylemiş atalar...

Çoğu şey uçurum... Korkmamak elzem. Olur ya uçarsam anlar mı ki uçurum?

Yaşamaktan daha fazlasını yapacağım,

içimden pek bir şey gelmiyordu burayı görene kadar:)

Çocuk masumiyetimiz kayboluyor zamanla, ellerimiz kirleniyor.. Üzerimiz toz, çamur içinde kalıyor.. Çırpıyoruz üzerimizi ama tozlar kolay kolay gitmiyor.. Ellerimizi yıkıyoruz, onlarda o kadar inatçı kirler ki gitmemek için bizimle mücadele ediyorlar.

Gerçekleşen hayaller gerçekleşmeyen istekler yada ertelenen zamana bırakılan düşünceler. Hayattan çok fazla bir beklentim olmadı herkes gibi mutlu olmayı diledim bende. Çok param olsun demedim yada lüks bir yaşantı hayal etmedim. Belki kendimden çok insanlar için yaşadım yinede bunun içimde saklıydı umutlarım.

Siz bugün içinizden gelenlere kulak asmayın fuzuli hocam :)

Geride bir damlan bile kalmayacak

Sahildeki dalgaların kanatlarına

Karışacak birbirine tüm ezgiler,

ve yine gel,

sen kovsanda..

Kim ödeyecek sessizce ağlayıp berbat bir hayata katlananların gözyaşlarının faturasını?

metroda ayağım kaydı, sendeledim...

Herkesin gidebileceği bir yol vardır.

<i>birbiriyle yarışan</i>

Hoş hoş hoş geldin :)))

BU GÖNÜL AĞRISI NE ZAMAN GEÇER BİLİNMEZ...

Sözler vardır yerden gelen ama semaya emanet edilen...

Bu yüzden hep yalnız kalacağım sanırım...

teşekkürler e4_e5...

iyi taktik dimi

Aşk sevene yük olmaz

aptal haramiler çalacak zaten

İçimdeki gemi fırtınalara yelken açtı.. Kimi zaman durgun bir ırmakta mola alıyor, kimi zaman okyanuslarda batmamak için çabalıyor..

Hissetmek harika.

ağaçların şevkatli kolları

Yaptıklarını hiçbir kalıba sığdırmayarak

ya bugün

senin için yazmayı çizmeyi..

Bu yola baş koyan yoldan da vazgeçmez yardan da,

yoksa umutla ileriye bakamamakmıdır..

sözleri aksini söylese de, bana acaip bir enerji veriyor. basçının iyi olmasından mıdır nedir:)

o ılık bahar akşamıydı

gözyaşım kurumuyor..

güneş ol ufkumda doğ yüreğime! yağmur ol göklerden yağ üzerime! ...

Ama değer, yaşayacaksın. Kıymetini bileceksin. Her anın, her dakikanın.

En sancılı dönemlerde dahi susabilmekmiş önemli olan, anladım?

Evet, oldu mu olur bazı şeyler. Umudun tükendiğini hissetsende bazı demlerde, histir bu azizim gelir geçer. Zaman geçiyorsa bu herşeyin geçebileceği anlamına gelir.

İçimden şarkı söylemek geliyor. Sadece içimden. Kulaklarınızı isyan ettirmeyeceğim. Merak etmeyin. :

cümleler kurmak istiyorum

ve birgün herşeyin değişeceğini umuyorum...

Sadece yaşamak istiyorum. Yaşlanmak bir küçük avuç içinde...

İçimden geçenleri söylemeye dilim varmıyor yada anlatamıyorum... Bir mucizeye inanıyorum... Evet bir gün gerçekleşecek...

Yakıyor ama acıtmıyor

Gencecik bir kız-Daha önce karşılaşmamıştım bu kızla mahallede-yüzünde öyle bir ifade vardı ki anlatmaya benim ne boyum nede kuracağım cümleler kafi gelir.

Seni özlüyor muyum?

İsteklerimizle dönmediğini öğreneli çok oluyor, dünyanın.

"Siz hayat süren leşler, sizi kim diriltecek"

Bütün soru işaretlerini bıraktın köşeme kaçıp gidiyorsun.. bu ne şimdi..?..

Kısmetten öteye yol araşıyışlar saçları yoruyor "madenci"...

ak teninde damla damla hasret

yoksun!!!!!!!!

cıvıl cıvıl herkes yaz tatilinin keyfini sürerken, bense bitmeyen hüznümle başbaşayım herzamanki gibi ve belirsizliklere çözüm aramaktayım...

Bize öyle bir sevgili ver ki Rabbim!

ama yine de güzel sanki

Ya da elim sendemi oynasak

yorucu ama tatlı bir gün bekliyor beni...

güneydoğu asya muson yağmur ormanlarını gezmek istiyorum... pasifik mercan adalarına gemimle gitmek istiyorum.. içimden gelen bu :)

Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür. O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan...

Hayat, hayatım...

bir ben..

tekrar teşekkürler... beğendiğiniz için.. benhayata dairden buraya geçeyim.. konularımıda alıp :).. editlerim bana yardımcı olursunuz demii.. konuları taşımamda :))

Ruhum senden çok uzak.. Yabancıyım senin cennetine..

<i>geldim gidiyorum telaşı,</i>

Sayısını bile unuttuğun binlerce yüz?

ışıkları sönmesin bu şehrin

Bir sual sormak istedim çekinerek

benim de yanına oturabileceğim bir hayal bu.

senden çaldıklarımı yerine koymak için çok geç kaldım...

Bir yıldız olsaydım gökyüzünde dünyayı zevkle seyrederdim, belki aşıkların yıldızı olurdum.

neyi ne zaman hangi anda paylaşmak zorunda olmak gibi bi kurala uymamak kuralı varsa insanın hayatında, bazı düzenleri bozmama kuralıda olmalı.

Bir ben çeksem bir karşıki dağlar çekse yankımla... Kaybolsam yalnızlığın akislerinde dalga dalga...

Böylesine kabullendim.. Öylesine içimde yaşattım ki seni.. Sen olsan bu kadar güzel mi yaşanırdı bilemiyorum..

Bir sürü şey vardı aklımda ama saçmalamayayım diye bugünlük sussammı ki:))

Bir kuş gibi çırpınıyor yüreğim, titriyor ellerim. İçimde kopan fırtınayı dindirmek şöyle dursun ruhum beni terk ediyor sanki. Bir özlem ateşi düştü içime, vakit henüz çok erken. Korkular, ayrılıklar ve yaşanacak daha ne varsa dönüşü olmayan bir yola gidiyor.

şaka sanmıştım ama cidden almışsın.. üzüldüm diye demii :)) devamı gelmez ki kırk yılda bir oluyor... teşekkürler

"Hiçbirşey" senin kadar olmadı "herşey"

madem öyle neden söylemiyorsun

"O senin nasibin..."

yaşadığınız ana baskın çıkar ya...

Şu an sadece susuyorum, bu en acısı..

yeniden doğuyorum yepyeni bir içdinamizmle ve yeni çok yeni bir umutla...

<i>Daima.</i>

çekip gidesim var! .. ama nereye?

Tıpkı ruhum gibi

<i>Ne yapsam olmuyor.</i>

dünya atlasına

-Fazlasıyla edilgen?

sabbrettikçe gönül

Bugün öğrendimki birşeyleri dengede tutmak isterken aslında terazinin bir kefesinin ya yukarıda yada aşağıda kaldığını gördüm. Bazı şeyleri dengede tutmanın zor olduğunu gördüm.

meşhur futbolcunun biri bir ilim sahibi bir insanın yanına ziyarete gitmiş

Koparıp atmışsın içinden beni

İçini kesse de, nefesini dondursa da?Sen bağır?

Cam kırıkları!

Her türlü açlıklar depremler bizim için bir işaret, uyarı.. Gerçekten gören gözlere, düşünen akıllara sahip olabilsek.. Yalandan vah diyen ağızlara değil..

bile bile olacaktı :))

c. süreyya

Hüzün, gurbet elde siyah gecedir

masalı ve gerçeği

kırık dökük, yorgun ve yalnız ülkem gibisin

Sancılı hasret. Vursun deli deli, essin. Hiç bir şey bırakmasın geride. Hatta beni de katsın rüzgarına. O kadar!

Hayatıma girişin iyi bir emsal, düzensiz yanlarıma. Bu gün yolda bile giderken bizim şarkımız çalıyordu. Gece gözlüm sabah ilk mucizesini sana bahşetmiş, akan asfaltda hafif damlalarla, hayalime düşünceni katarak mutlu bir yol aldım.

Ne zaman sevgiden, demokrasiden ve barıştan bahsedilse adettendir şakşak çalınır...

Ayıp değil ya...

Sorma halimi bu aralar karışığım...

Şimdi mi.. Bulunduğum ortamlarda.. Mekanlarda asla olmazsın.. Bunu da biliyorsun çünkü yaşadın, yaşattım..

denize her dayadığında kulağını benden sana seslensin.

"Söz ola kese savaşı

Sahip olmak ve sahip olduğumuz şeyi öldürmek.. Ne kadar kötü bir şey aslında..

tıpkı dün ve daha önceki günler gibi...

Ben ezelden beridir hür yaşadım, hür yaşarım,

biliyorlar diye öldürdüm.

Aslında ben kendimde kaybolmak istiyorum...

sensizken karanlık aynı karanlık

çözemediğim yokluğun.

çok mu abarttım...

Tanımadığın hiç ugramadığın bir sokakta, köşedeki sahada sevdiğin bir yazarın yıllar evvel yazdığı kitabı bulmak...

Başladığım noktadayım yine.. Yine hüzün dört yanım.. Ben hüznün durağı mıyım? Bilmiyorum, bilemiyorum.. Hayatım benden bağımsız bana rağmen akıp gidiyor.. Ne yapsam değiştiremiyorum.. Ellerimden kayıyor ümitlerim.. Ben artık bu duraktan ebediyen gitmek istiyorum.. Sonsuz huzura ermek, aslolana dönmek istiyorum..

İçimden ne geliyorsa yazarımda. Kaleme gelmeye inat cümleleri ne yapayım. Atsan atılmaz, satsan satılmaz!.

?Medeniyet? dediğin tek dişi kalmış canavar?

Bakmadan gör,

At, savur at sevdayı bir yere fırlat..

Koyu, kopkoyu bir karanlık!

Ben sustum sende biraz susmayı dene. Yoksa cehennem olacak bu dünya bize. Nedir bu içimize oturan karabasan dedikleri şey. Kime sorsam hep havaları suçlar, beni bu havalar mahvetti öylemi oldu şimdi. Hiç mi benim, senin, onların suçu yok.

sen hükmet dünyaya

Hiçbir şey vermeden

Ve bugece dolunaya dokunmam

Konu başlığı açamıyorum, canım çok sıkıldı. Teknoloji beni çok zor durumda bıraktı bugün aklım hep açamadığım başlıkta çalışamıyorum bile. Bazen beni çıldırtıyor bu pc. ler. Sürekli hata mesajı veriyor. Of ya nasıl çözeceğim bu durumu..

Nereye gitsen sen olacak her yer, anladım.

Anlamlandırmamak gerek bazen.

Hüzünle de üniversite yıllarımda tanıştım.. O zamandır hiç bırakmaz peşimi.. Onun sayesinde olgunlaşabildim..

üzerimdeki yükü bırakacağım gün gelecek mi acaba, o günleri görecekmiyim...

Geçmişime bağlıyım, çok takılıp kalmam..

Gün gün olacak

Sensiz eser rüzgarlar

Zaten sen hiç olmayacaksın ki.. Buna kendimi alıştırdım.. Sensizliğe kahretmiyorum.. Bu şekilde yaşamaya da söz etmiyorum.. İsyan etmiyorum.. Herşeyi kabullenirken ben, sensizliği de kabullenmiştim.. Belki bilsen, belki hissetsen.. Uzatırdın elini.. Yüreğin yüreğimi görürdü.. Ama bilmiyorsun.. Bilme de.. Bilsen, geleceğini bilsem de istemem.. Düzenini bozma.. Umutlarını, sevdanı yıkma.. Gelmeni de istemem.. Gelirsen, bendeki sen bitecek.. Düşlerim bozulacak.. Ben seni, sensiz zamanlarda sevdim.. Seven, yokluğunda da varmış gibi yaşayandır..

ben koşa koşa

(styled by belkıs 05.11.2007 00:03)

bilmedin

Verme, dünyaları alsan da bu cennet vatanı.

Evimizin baş köşesinde ise;

Dimdik saplamışlar da beni aşkın en sarp yamacına,

Gel ama içindekini sonlandırdıktan sonra. Gel ama aklınla yüreğinle bende olabileceksen.

İçimden isyan etmek geliyor...

"Ey sevgili;

Altından sular akmasına fırsat bile vermeden.

o akışı bırakmak istemezsiniz...

Bulutsuzluk özlemi çekiyorum.

Hayat biz farkında olmadan kacıp gidiyor elinizden...

şimdi mevsim hazan

Bu kez de şaşırtma beni.. Şaşırtma.. Varlığınla bari acı verme.. Sil ve git sadece!

Bir fecr-i azim olur ley@lim

tütünüme ortak edebilirim,

Bu dünyada eremezsen murada

kalemle kağıt mı şikayet etti beni sana

üzgünüm...

İçimden geçenler para etmiyor

Sen benim "uzak" Oluşuma Aldanma!... GÜNeŞ Olur Isıtır, RÜZGAR Olur Sarılır, YAĞMUR olur öperim

Öğrendiğim de Hüzün.. Öğreneceğim de..

Uzak durmayı becerip

umursamam bıraktıklarımı

idal içimi sızlattın kaleminden aşkın safi damlaları akıyor inceden inceye vurarak

göklere çıkacaksın

E ama, biz de insanız yahu...

Kendimle kavgalı...

baktığımda gözlerimi kamaştıran

içimden uyumak geliyor, her yeni güne hayırla başlamak için...

Ne anlattığımız aslında çoğu zaman önemsiz kalıyor.. Önemli olan karşımızdakinin bizi ne kadar anladığıdır..

Bu yüzden yalnızlığım şahlanır

Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin.

Özgürce, kilitlere mahkum olmadan,

acımtrak düşler gibi

içimden delicesine aşık olmak gelir

Durasım yok, sebebim hiç yok! Gidesim var çok uzaklara, bilmediğim soğuk şehirlere, tanımadığım simalara.. Bildiklerim yabancılaşmış, gördüklerim sanki yaşadıklarım değil!

yarınımda yoksun

Mavi sulara dalıyorum sonra, tıpkı mavilerin de dalıp kaybolduğum gibi...

dönüp dolaşıp olmamışlar kapısına çıkıyor ayaklarım.. ne kadar bencilce tüketiyoruz sahip olduklarımızı.. bizim olmayana meylediyoruz sonrasında.. kapı kapandı, son durak.. dön gönlüm kendine..

yağmur yağdı dersin

Sen olmadan da yine geçer nasılsa

yanıbaşımdayken ötelere salan

Yeni bir defterle, yeni bir sayfaya ve yeni bir güne?merhaba? deme zamanıdır yaşanan.

Ey zararı kaldıran

dünyada inanmazdım bitecegine..

ittirmeninde alemi yok bu boş sandığı

onca susmalara sebep

Hikayeler de üzerinde iki tane pul olan zarf gibiler; güzel olmaları bir şeyi ifade etmez, yanlış kutuda bekliyorlarsa eğer.

ve her keşke deyişin;akıl başa musallatken...

Arkamdan beni de böyle eleştirmeyin.

bugun 10 yil sonra hala ayni olmak guzeldi. harika birgunden ciktim. v e bitmesin bu his ve...

hem öpmeli bu gözyaşlarını

Bir şeyler hep eksikti, eksik de olmalıydı, yaşanmalıydı. Tam sevinemedim hiç bir zaman; ya yarıda kaldı, ya boğazımda düğümlendi. Tam benim olamadın; ya uzaklaştın, ya araladın kapıyı. Sana açıklayan olamadım; ya sözler anlamsız kaldı, ya dilim lal oldu. Yaşamadım seni tam; ne gidişlerin tamdı, ne gelişlerin. Açmadın yüreğini, ya bilinçli ya bilinçsiz.

nasıl mübarek olur ki demirden yapılan

mevsim kış

konuşamıyorum...

İçimden gelen yalnızca kaçmak...

İçimden senin kadar bencil olmak geliyor ama bencil olmak, içinde olmalı? Ben de bir gün tercihimi kendimden yana kullanırsam bunu bencilliğimde değil baharın gidişinde ara? Her yeşeren yaprağın bir gün soluşunda ara? Ben de bir gün tercihimi kendimden yana kullanırsam, eylülün rüzgara, dalın yaprağa kırgınlığında ara...

henüz onlar yokken!

<i>sen cennete gidiyorsun</i>

SON SAYFAYA ULAŞMAK İÇİN TIKLAYINIZ

Sevmek ne imiş bir gün anlarsın.

ne su ne de renkli şekerler giderebiliyor bu ağu acısını..

Gözlerimde buğu, dışarıda yağmur; bulut ve ben, derdimiz mi ortak, beraber mi ağlıyoruz..

Tutabilmek için elimi uzatıyorum.

aşk denizde,

şu kalem,

Senin gibi düşüneyim biraz

Uzaksın... bir şiire düşüp gönlüme yansıyamayacak kadar.

Daha önce yazılmamış bir şiir

leyla başıma açtın türlü belayı...

o deli efkardır

Apansız bir ekmeği ikiye bölercesine, yalnızlığımı paylaşmak istiyorum, Sen'inle.

Bugün bir rehavet çöktü, atamıyorum üzerimden.. Gidesim var hiç tanımadığım insanların olduğu, tenha, sakin, sessiz, dilsiz şehre uzanışım var..

Sanırım artık iyi insanlar; Çevreye verdiği ''İnsanlıktan'' ötürü özür dilemeli

yeter ki bölmesin bir bomba rüyalarımı.

ve sen...

vallah kızardı yine.

Ben Seni Seviyorum dediğimde Seni Seviyordum!

Tahriki ile uçar bu savtın,

Duvarlara yazdığım şiirlere atsam da tüm suçlarımı,

kulağımın pasına dokunmasam özlemezdim sigarayı,,,

Kuş uçmaz kervan geçmez bir yerlerdeyim

''18 yıllık evliyim annem babam benimle yaşar.. şimdi biniyorlar arabaya kedisi köpeği.. hayvansever oluyorlarda insan sevmeyi beceremiyorlar. Hayvana gösterdikleri ilgiyi yanındaki yaşlısına göstermiyor..''

İçimden Gelenler...

Sevgimiz kurtla kuzulari baristirsin

Sen bir rastlantı saydın

insandaki yaşama dair bir kısa kar...

Şüphe ederim özümden

Makyavelist zihniyetlerin rotası bellidir... Rüzgar ne yönden eserse essin direnirler... yollarına çıkan engelleri yok ederken, paslı dişleri arasından sırıtmayı ihmal etmedikleri gibi içinden gelenlerin amaca uygun olanlarını süzer, geri kalanı da atar çöpe...

"bir çaresi bulunur elbet canım,

Neden acıtanlar gelir hep içten. Hani benim yaramaz sevinçlerim?

Bakmayın öyle gecelerimin simsiyah gezındıgıne. Ben susarsam oda susuyor. Konusursak beraber. Farketmıyorum bıle bogazımı yakan cayı. O, bütün gizleri gizleyebılen, üzülen ama üzmeyen, en güzel ev sahıbi...

Sensizlikten zor değil bu..

içiminiz dışına çıkmadı

oyunlarda ne askerim bundan sonra, ne de pilot..

tüm edebiyatlar, şefkatle bir kerecik bakışının öşürü etmez.

Tıka basa doldurmuyorum sevgiyle tümceleri,

yalnızlığa yoldaş olmuşum ne güzel! bir o başlatıyor sohbeti bir ben. bir o döküyor derdini benim hüzünlü gözlerime bir ben döküyorum göz yaşlarımı onun titrek ellerine. zaman böyle geçip gidiyor. oysa sabretse azıcık. öyle hemen geçip gitmese zaman. dursa yerinde. derinimdeki tüm sancılara çare olacak belki. fakat nafile. ne desem boş. zaman dünyanın inatçı çocuğu. illa koşturacak varma istediği kendince malum yere. bizi kim takar!

En çok da hüzünleriyle

ÜSTÜ KALSIN...

İmkan olur

Isınmaksa niyetin,

Sıcak, çok sıcak.

olur mu öyle

Bugün.. duyduğum bu ses bana ait değildi. Ne senden bir iz taşıyordu ne seni bana hatırlatıyordu.

Ve bir anda yeniden bir araya geliyordu.

Şimdi bunun adı yaşamak

Bir anne nasıl bu kadar kötü olabilir..

sen uzakta ben uzakta

şu hayattta kimseden nefret etmedim

Ben ki, hüzünlerle yaşamaya, kırıklıklarla olgunlaşmaya, düşlerde dolaşmaya alışkınım.. Sen sakın üzülme, sen düşünme..

ey uyku, ey huzurlu uyku, gel artık yalvartma

Hüzünlerimle çöktüm

sıcaktan pembe yanaklarına dokunmadan

kalpazan bile!

Dayan yüreğim az kaldı belki bilmediğimiz bir çare vardır. Akan umutlarımızı toplayan camdan olmayan günü geldiğinde kaybettiklerimizi bize geri verecek yeni bir hayat.

Anladığımızı sanmaksa büyük kayıp..

hangisini anlatsam, son noktası karanlık...

Ama sessizliğim keşke bir ses versen

her şey süper.)

Rengarenk olmaya

Sen Kazandın!

Bir dilbere gönül vermek değil mesele

Susmak zor icinde firtina misali

Umursamam

Bir gülüş suya düştü. Su alev aldı sonra. Ardından bir gülüş daha. Damla damla döküldüler. Her damla bir hayat. Tutmaya çalıştım olmadı. Avuçlarımdan kaydılar. Ben de damlatmaya başladım.?Çivi çiviyi söker? hesabıyla. Karanlık bastı, her yer?sessiz?.

çok mu zorluyorum acaba, biraz susmak mı gerekiyor?

kalemi susan

İzsiz!

herşeyin üst üste gelmiş olmasından yakınırız hayat bize büyük hatalar yaptırdığında. Oysa ki herşeyin üstüste gelmesi değil de yaptığımız yanlışın vicdan muhasebesidir ağır gelen. Bunu itiraf etmek yerine tüm suçu üst üste geldiğini iddia ettiğimiz bahanelere yükleriz. İşte böyle zamanlarda aynaya bakmak lazım...

Bu gün bende ki sıkıntı, söylemek istediklerimi bir türlü söylemeye cesaretimin olmayışı...

siz dışarıda kalansınızdır?

Bilirim ki tek dermansın,

Geri kaldı her yoldaşım,

Beni bir gözleri ahuya zebun etdi felek.

Bugün de bitti.

Ümit Yaşar Oğuzcan

yalnızlık mı dedi birisi?

Felaketin olana kadar yürümelisin

Duyduğum en güzel cümlelerden biri:''Hatanı gördüğümde örterim, eksiğini gördüğümde tamamlamaya çalışırım.''cümlesi oldu ki bu cümleyi duyduktan sonra etrafımdaki insanlara uygulamaya çalışır oldum. Söyleyene teşekkür...

cevap acıı

"An oluyor garip bir duyguya varıyorum, acep ben bu dünyada ne arıyorum"

ya sabır

İnsan kendinden ummadığı şeyler yapıyor bazen. Ama sonuç ne olursa olsun yaşanan her şey bir parçamızmış gibi kalıyor içimizde...

Unutmuşum...

sana çok şey borçluyum dost. kapkara, kör karanlıklarda istiğfar etme güzelliğine erdim çok şükür. dilimde yusufun ve yunusun duaları... nedamet gözyaşları vardı o güzel saydığım gözlerimde. böylece iliklerime kadar hissettim acizliğimi, şaşkınlığımı, çirkinliğimi, çaresizliğimi... ve hala sorgular dururum kendimi. bilmezdim geceleyin kalkmaları. ağlaya ağlaya rabbin huzuruna durmaları. ve bilmezdim kitaplarla hemhal olmayı... şimdilerde en kıymetli vaktim olan gecelerin bilmezdim bu kadar bereketli olduğunu. bilmezdim gözyaşına olan susuzluğumu ve inan bilmezdim sevdasız geçen onca yılın ardından yüreğimin kpkuruluğunu...

mayınlı bir gülümsemeyle

İlişki bitince erkek çirkinleşir. Tehdit eder, numaranı escort sitelerine verir...

Adobem

Susuştu Yüzün

Meral Okay...

Ben her damlayı olması gerektiği gibi bıraktırabiliyorum ama :D

<i>Piçim.</i>

-yani sen boş bir şeyin peşiden koşuyorsun?

BAŞARACAĞIM

bir anlamı oluyor mu?

içimizden gelenlerle dışımızdan görünenlerin çatıştığı çaresizlik vakitleri

kaybolan saygı geri gelir mi?

hangi yalnızlık anlar ki beni, kaçtığım köhne bucaklarda? bir teselli bekledim belki senden. ama hep susarak hep yutkunarak. tut diyemedim ellerimi. ellerim ceylanlardan da ürkek, ellerim ayaza kesmiş. gitsem dedim kalmak isteyerek, kalsam dedim gidişlere hayran kalarak. olmadı, çıkamadım aşkın içinden. bilsen ne çok kördüğüme gebeyim şimdi.

asla acımam gönlümden sildiklerime

hadi öyleyse dene

insanın aklının süzgeçinden geçirdiği şeyler doğrultusunda düşünceleri olur...

Ya çıkacağım düze en sonunda,

Çevrenizdeki insanların ne hissettiği yada ne düşündüğünden o kadar emin olmayın..

Dostu dosttan ayıracak uzaklık yoktur..

kanatıyorlar!!!

En iyisi öyle insanları hiç muhatap almamak, kendi dünyalarında kendilerince oyalanmalarını ibretle ve bazen keyifle izlemek...

sevda yüklü şiirleri?

sonunda aşkınla o değersiz taneyi inci haline getirdin..

üzülsemmi sevinsemmi

Etten kemikten insanım.

Ağrı kesici istiyorum kesik süt anılarıma.

M. Beğen

Her yeni güne

<i>ha birde paranı</i>

Benim de içimden bunu demek geçti..

gün doğmuş-doğmamışlara varıyor insan

sığmazsın

Sakın hakkım var deme

Ah bir kahve yapan bulsam içeceğim de. :)))

Çünkü;

Sen, deli olmak saadetiyle kanayansın...

Bahçeler gezerdin.

Yazık...

kuzeyi ve güneyi

söz, kullanmayacağım bundan sonra sapanımı

Ne varsa içimdedir benim...

uyandığımda unutulması gereken herşey, uyumadan evvel kurduğum düşler mucizem olsa...:)

Kahraman ırkıma bir gül; ne bu şiddet, bu celal?

İki şehir arasında maviye boyandı umutlar.. ki ben sözcüklerin oyununa gelmeden evvel, griye boyanmış bir oyuncaktım... Her yağmur sarasında çocukların kırıp attığı ve sonra yeniden onarıp kucakladığı bir oyuncak... Yerim tam olarak burası hakikatte... herhangi bir otobüsün herhangi bir cam kenarı koltuğu... Hayalde neresi dersen? Mavinin yeşile teslim olduğu yer... İki şehir arasında maviye boyandı umutlar... Yollar da Yapraklar da...

sabırsa ne zormuş

ilk satırlarda çeker sizi içine...

bütün suç yağmur'un

Ben bugün Ankarada dahada öte Ankaranın kalbidir orası orda olmadığım için dua etmeliyim değil mi?

Biliyorum, içindeki iyi niyetinle yazıp, konuşup, davranırsın.. Ama bu durum sana daha çok zarar vermekte.. Susman gerektiği yerde susmayarak, yanlış anlaşılmalara sebebiyet verebiliyorsun.. Susman gerektiğini anladığında, geç olmasın.. Susacak durumları da yaşatma kendine.. Kimsenin işine karışma.. Herkesin bildiği, anladığı kendine doğrudur.. Sen kendi doğrularını, yanlış sandıklarını uygulatmaya çalışma.. Senin doğrun sana doğruyken, kimine yanlış gelebilir.. Kendi dünyanda, kendi doğrularınla.. Çevrenden alabileceğin farklı bakış açılarına uyarlayarak yaşa.. Alakasız durumlardan uzak kal.. Herşey senin için Ey kendim..

diyorum ki, o kadar eminim ki çok sevdiğin o konsere gidebileceksin

içimden bişey gelmiyor ki:(

alacakaranlıksın

Karmaşalardan kurtulamamak..

Zor kilitleri açılır hayatın..

Ne kadar daha batar kalbinin kırıkları, coşkusuna

Hüzünler üretir,

bir umut sabaha merhaba deyip

İzi kalır derinlerde bir yerde.. Kırgınsındır, kendini ifade etmekte güçlük çekersin ya, ne kadar anlatmaya çalışsan da, içindeki ses "susmanı" söyler..

Ne güle dokun

Ne olur gerçek olsa masallar ya da biz masal olsak..

Nevi şahsımıza has bir anlam dünyası yaratamadığımız içindir ki sürekli bir anlam arayışı peşinde koşar dururuz. Aslında bu görünüşü kurtarma odaklı bir göz boyamasıdır.

ve elbet biraz mavi

Onunla bulusmus olan sen olasin

Kendileri gibi ayağı kırık bir masanın etrafında toplanmışlar. Masa üzerlerine yıkılırken, acaba kimi kurban ederiz de biz altta kalmayız diye.

"_neden_ hocama sınavda başarılar dile, dua et" demek geliyor içimden

Arındım mı hüzünlerden?

KIRIK DÜŞLERİN ARKASINA GİZLENMİŞ UMUT DOLU HAYKIRIŞLARIM VAR..

Utangaçlık biraz.. Biraz da sessizlik.. Belki özgürlük.. yırtıp atılıp yok olabilir bir anda bu dünya. Ya da ulaşır tahmin edilemeyen sayıda insan kalbine. Müzik gibi. Nasıl bir şarkı dinler de insan hüzünlenir ya yada neşelenir..

Yaşamak isterdim..

İstemediğin sürece hiçbir şey için ödün vermeyeceksin.

oysa takılıp peşlerine

Suçlu aramama aslında hiç de gerek yokmuş.. Tek suçlu benmişim.. Sadece sağdan soldan medet ummuş durmuşum.. Kendimden korktum..

Ağlamak geliyor içimden, hayır hayır aşk acısından değil, savaşlarda ölen masum çocuklar için, ölmeden ölen çocuklar için, barut ve kan kokan çocuklar için, çocuk olamamış insanlar için..

içimden geleni bir bilse korkardı

hatırlar mısın?

en utangaç ses tonu...

Vakti geldi...

Hiç.. ben kendimi bildim bileli herşeyi sensiz çözmeye çalıştım.. Ama görünürde birlikteydik, herşeye birlikte karar verir, birlikte hareket ederdik.. Gelecek planları ikimize dair yapılırdı.. Dışarıdan görünüm aynen böyleydi..

Karanlığa sensizlik diye ad verdim. Şimdi istiyorum ki o karanlık

uyumussaaum demekki

bazende senin yüzünden adamlığından çıkarıyorsun

kar geçiyor içimden. her yeri kaplasın, babamla bir kızak yapalım. akşama kadar sokağın miniklerini çekelim :)

İhbar etmeden beni, buralardan gitmeliyim?07.11.2010

boşuna çar-çur ettin kelimeleri

İçim ürperir

<i>zaten ben olmadan sen hep mutlu değil misin?</i>

deli fişek olsak bütün bilinmezliklere inat, çarpsak yüreklerimizi...

Denemekten daha fazlasını yapacağım,

Aşık olmadım delicesine ama aşkı yaşadım içimde hem de her kelimesinde?

Eşelendikçe yüzeye çıkan yaralar taşıyorum içimde

İnsanı insan yapan değerlerin bir çoğu ölmüş. Kefenleyip bir güzel gömmüşüz kalbimizin en ücra köşesine.

Sürgün aşıkların kapatıldığı karanlık bir mahzendi dünya... herkesin gülümseyerek anlatmaya başladığı ve tam da son cümleyi kuracakken gülümsemeyi bıraktığı hikayeleri yazılıydı duvarlarında... Aslında hepsi aynı hikayenin aynı gelmeyen sonu için atılmışlardı o mahzene... Ve bir gün çıktılar o karanlik mahzenden. Gördüler ki asıl aşk dışardaymış... Karanlık, aşkın pusatçısıymış...

Herhangi bir köyün herhangi bir mezrasında her şeyden uzak, kendime yakın bir yerde önümde birkaç koyunla çobanlık yapasım var.

Resimler anlatmaz her şeyi

Ortaya yürek koyun...

Nereye kadar sürecek bu böyle.. söyle!

Gokyuzundeki nefesim

Hiç içimden gelmiyor kitap okumak, kitap sözlüm çok, kitaplara bakasım yok:((

yıl biter

Şimdilik hoşça kal!?

?küçüklüğümde yaptığım gibi

''Küçükken yaramazdı" dedi Annem..

BİLMEYECEK

sensizlikte çok şey

Kan tutar yediveren gülleri

isviçreli bilim adamları deterjan yerine

Şimdi hasretin var kanımda

yalnızlığın kaybolacak

gidişim olur...

suspus olmuş seher yıldızları

Artık anlamaktan vazgeçiyorum seni, insanları, dünyayı... Ne haliniz varsa görün. Ben görmesem de olur. Artık elimdekilere manalar dünyasında eş seçmekten yoruldum. İlk ve tek koşulum; yorma beynimi, dürüstlük olsun zeminin. Aklının oyuncağı yapmak için fazla çalışkan bir zihin seçmişsin. Bu ızdırap, yapma git yoluna!

<i>senden gelecek hiç ama hiç bir şeyi şaşırmadan karşılarım o sözlerinden sonra</i>

Hepimizin sorunu bu galiba söyleyeceklerimizi söyleyememek, yada söyleyince bile sahibi haricindeki herkese söylemek.

Bilmeni isterim yaşlanıyorsun

Akıl dedik ama duygularımız ve görmek istediklerimizde suçlu değil mi? Düşün dur bakalım, çıkabilirsen işin içinden..

Doğrusu buysa.

Mağlup oldum

Eylül iliklerime kadar işledi erkenden.

Yavaş yavaş kızgınlığın geçiyor kırgınlığın geçmese de.. Ve sevdiklerine dönmek istiyorsun çünki yoklukları sende yer etmiş.. Bir şekilde ulaşmak istiyorsun.. Ve gbir zamanlar kırgınlıklarla ayrıldığın yerde kendini çok mutlu olarak buluyorsun.. Mutluluk mu dediniz.. İnsanın ta kendisinde araması gerek.. İnsan mutluluğunu da hüznünü de kendisi yaratır.. Ben kırgınlıklarımı gülümsemelerimle kapadım.. Gözyaşlarımı yağmurda sakladım.. Sadece kendim için.. Sevdiklerimle olabilmek için..

her şey ilk sayfa ile son sayfa arasında, avuçlarınızdadır şimdi?

gözlerim kaybetti yolunu

ömür bir kuş du

kalp nurunun kanatlarında

Afiyet olsun...

Bir şeyin provası yapılıyor sanki.

<i>Ben söyleyeyim bunun ne olduğunu</i>

İçimden ağlıyorum / dışım zaten utanç

Bugün 29 Mayıs 2012,

<i>Ey Gönül,</i>

Yara hep aynı yara, yine senden ilaç yok.

sevinebiliyormuş...

Aslında, düşünmemek, sadece hedefin doğrultusunda olabilmek, bunun için adımlar atmak.. Bunun için çabalamak sadece.. Olması gereken bu..

sanırım bahar çarpıyor beni de.

Kaybolan biri ölebilir mi?

Ya Şafi...

Olric!

Geçer inşallah...

bekliyor..

Anlamıyorum insanları, belki de hata bende.

Ve sensen olarak kaldığın sürece, senin yanında olanlar da mutlu olacaktır.

Toprağın altındaki sesleri duyabiliyorum baba.

gördüm ve şaşırdım açgözlülüğüne insanların

içimde tek taşınan ÖZLEM.. sana dair senli yokluklar..

Böyle içi dolu dizeleri bizimle paylaştığınız için ben teşekkür ederim. Sevgili türkan şoray da beğendiğine göre hakikaten güzel şeyler hasıl oluyor sizden.

çocukluğumu...

ama izi kalacak.

sevgimden korkup kaçmak istediğini bile...

kiremit parçalarından

00:30 14.11.2007

Se... bunu bana yapma.

Ölüm müdür her gece bizi bulan

ayni yerde takilsam,

Kendime verdiğim her bir söz, içimde yeni bir savaş...

çünkü hepsi bir anlık...

senin karasularında olmak,

Acılar, hemencecik üzerlerine alıyorlar bu oyunu, zorluyorlar kilitli kapıları, zorladıkları anda bile zihnim acıyor. Rengim siyah oluyor.

Ey Medrese Kaçkını Entel Abiler, Ablalar,

senden ayrı düşünemiyorum birçok şeyi

Gazoz kapaklarım?

ben havadan daha soğuk

Evet güldürürken düşündürülmesi gerektiğine inananlardanım. :d

Kazanmaktan daha fazlasını yapacağım,

Eskisi kadar düşünmüyorum ateşe atılan dirileri

Dibine kadar yaşa

Altında pamuk gibi birşeyler

Hayat akıyor; kah hüzünlerle, kah sevinçlerle?

Anca esip geçmeyi kuru gürültü yapmayı bilirsin

Hatırla bunları sakın unutma

Sana olmaz dökülen kanlarımız sonra helal...

giderkenki o sırıtışını unutmayacam sen de unutma bana görüşelim dediğinde başına kakacam zira:DD

sıkılınca sayfa atlıyorum..

Kendimle gurur duyuyorum, haksızlığın karşısında tek başıma savaştığım için!

sen diyorum, sen

Dost, güven ister.. sadakat ister.. sevgi ister.. saygı ister..

Hiç bilmediğin tanımadığın kişilere zarar veriliyorsa sırf kendi egolarını tatmin etmek namına,

Peki dost

Oysa susasım yok benim içimden geldiğince aldırmadan ona buna, konuşmalıyım sessiz küçük harflerle. Önce ben duymalıyım sonra hayat?

üçüncü bir yol

Onurlu bir ölüm onursuz bir yaşam sürmekten yeğdir.

sevgili ülkü şiirlerinde yazılarında hep bir hüzün bu kadar hüzün bir hayata fazla değilmi ama belirmeliyimki bu sana harika şiirler yazdırıyo

Başka soru sormadım.. Biliyordu ki benim dostluk kavramımda O'nun davranışlarını.. O'nun sözlerini açıklayacak tek bir kavramım bile yoktu.. Dostluğa sığmamıştı, bilinçli yaptığından o kadar emindi ki açıklama bile yapamadı.. Haketmiş miydim, sordum.. Yine cevap yoktu..

ELİFMİKTARI

Üşüyorum evet. Mevsimdendir deme. Dışarıda yakan kavuran bir güneş var. Ama benim üstümde hala paltom. Sarıp sarmalıyorum kendimi de nafile?

kimse de yüzüme bakıp

Ve susuyorum zamanını bilmemecesine?

Başka suretlere bürünüyorum sonra. Yalancı gülüşler, sahte bakışlar ısmarlıyorum kendime yine. Sonum hiç iyi görünmüyor. Nereye kadar gider bilemem?

Çok ama çok uzaklara gitmek istiyorum, hiç kimsenin olmadığı beni bulamıyacakları biryerlerde olmak istiyorum. hayatın karmaşasından uzaklaşmak istiyorum.

hayırlı akşamlar, bu başlığın burada ne işi var diyesim geldi bi an. Ya da "Aa bizim başlık" tepkisi.. Dini forumdan çok aşina olduğum bi başlık. 2 bölümün ortak linki olsa, bu olurdu sanırım.

"Beni bu şehirden al götür anne"

Git ki;aklım sende kalmasın..

Ölüm!

özlediğim ama göremediğim

o da ne demekse

Biliyorum, bir kaç saat sonra belki de bir gün sonra terkedeceksin.. Yerini hüzün alacak.. Ve biliyorum ki yine ansızın geleceksin.. Olsun, buna o kadar alışığım ki.. Bir gün ama bir gün diliyorum.. Gitme olur mu benden mutluluk..

İlim kendin bilmektir...

Kara adını ben yazdım.

Sen sıcak yu"VAN"da uyurken

K urumuş kalmış cansız dilimde

Ortasında kışın...

Mecalim yok artık şarkı söylemeye,

Derdimi satsam kurduğum cümlelerle

Baş edebilir misin peki?

Artık vazgeçmekten mi yeni istekler doğuyor yoksa yeni istekler mi insanı vazgeçiriyor bilemem. Bildiğim bir tek şey var, bizler bunu hep yapıyoruz?

Zaman, her zaman lehimize işlemiyor.

Ya iki kişi yaşayacaksın hayatı yada yalnız. Ya yalnızken iki kişi olacaksın yada iki kişi iken yalnız;biri sen diğeri sensizlik...

bu gece en yalnız kişi benim sanki

Bugünki konuşmamızdan sonra içimden geçen herşey seni görmeye yönelen isteklerdi, beraber çay içmek karşılıklı ve boğazı seyretmek el ele, göz göze.

elimden geldiğince yavaş ağlıyorum

ilim erbabı kişi sormuş

pejmurdeyim, avareyim, yorgunum

ASLINDA BİR DAMLA GÖZYAŞIMA DEĞMEZSİN, AMA GÖNÜL BU DEĞMEYENE DE DÖKÜYOR

Gözlerimde topladığım renklerin demetini yüreğimin en gizli odasına kilitledim; birileri tekrar çalmasın diye!

maskelerin birini tak, diğerini çıkar

İçimdeki sızı bende, benimle kalacak.. Merak etme, sana hiç yansıtmayacağım, sen hiç öğrenmeyeceksin..

bilemez kimse içindekileri...

bitmez içimden gelenler,

Bence konuşmayı bırak

ben de yalnızlığa yenik düşerim

Seni çok özledim Kazım abi. Hemde çok özledim.

Keşke derim hep seni dusundukce...

Bugün, ayların verdiği yorgunluğun bedeli olacak belki de

Mutluluğu tadan ve sonuna kadar yaşayanlar, o treni kaçırıp da kendine yananlar... İki farklı uç ve iki farklı hayatı yaşayanlar... Bense bu iki ucun ortasında duruyorum, sadece duruyorum ama... Ne bir adım ileri ne bir adım geri. Arıyorum kendimi, arıyorum kendimdeki gücü ve bekliyorum adım atacağım günü...

Biz ki;kavuşamadıysak..

hak ve adalati sağlayacağına yemin edenlerin özü bu mu?

Samimi bir takdir,

Ertesi gün şaşırtır, kırdığı kolumu iyileştirmeye çalışır, saçlarımı tarar.. Değer verdiğini, sevdiğini kanıtlamak ister gibi..

Gözün arkada kalmamalı..

İmkansız değil mi?

Kirlenmiş insanlığa bakıyorum.. Her gün aynı sahneler var.. Oyunlar farklı olsada yazarları tek ve bu oyunlarda çoğu zaman tek kişilik oynanır.. Oynarken kendini üstün görürler.. Ben yaptım başardım nidaları okunur gözlerinden..

seslenen sen olsan!

Adımı çağırdığın dipsiz kuyular da ben...

kötü bir kelime değilmi...?

Yaprak yaprak dökülürken ansızın

Bu sondu

Öyle bir düğüm ki

Yedi tepeli şehirde, o sabah çok yalnızdım. Martılar bile yalnızlığımla dalgalandı...

<i> umut bağladıklarıma </i>

Bekle geliyorum yanına gelince tüm içimdekileri bir bir anlatacağım sana.

ve sonra?

Karla karışık yağmurla karışıyor bakışlarım

Her rol aldıgınız sahnede

Anlatamazsın

duyamazsın haykırışlarımı...

Bitmişsin kısacası!

Ne kadar gerçeksen o kadar yalandın... Ve ben her seferinde en baştan başladım... Yeniden bir sondayım ama bu kez yeniden başlayacak gücüm yok... Ben senden vazgeçmek istiyorum!

Sözler var bir de

ve ben kalsam ortasında;

duramadım

Çıkar kafanı pencerelerden, eksilere inen soğuklara inat, bağır bağırabildiğin kadar.

Bugün içimden geçen acımasız duygular..

rüzgarın önüne kattığı

İçimden ağlamak geliyor, insanların sahtekar yüzlerini görmek kalbimi acıtıyor, açıklama yapmadan çekip gitmeler, ardına bakmadan. İnsafsızlık bu olsa gerek bende yapıyormuyum acaba.

Şimdi sözler mi vermeli sana yoksa o derin kuyulardan bir el uzatıp çıkarmalı mı seni aydınlığa... Bilirim güçlüsündür ve katlanırsın... Bilirim gün ışığını gördüğün vakit unutursun tüm olanları... Üzerindeki o ölü toprağını silkeler ve "merhaba" dersin hayata... Gülümseyişinle ısıtırsın beni bilirim... Kaç kez oldu değil mi? Sana verdiğim sözleri kaç kez tutamadım. Seni karanlığa atmam bir daha dedim ama...

-o nedir?

Ne acıdır sevgi söz konusu olduğunda -di li geçmiş zaman kullanmak...

Güzel başlayan bir gün.

Unutturuyoruz.

göyaşlarımı gözlerimden akıtmamak için

ankadan kaftan geçsede küçük dünyamda geniş yerler edinse bu genişlik onunla gelse içimden sevdiğim desemde söyletmese geresini...

ödemesini biliriz elbet biz de

Sen ki, senin için akan sular dururken, her işim bir yana sen bir yanayken, bu muydu acaba hakettiğim diye düşünmeden edemiyorum.. Verdiğim değere, bir değersizliğime bakıyorum da..

Bir mucize bekliyorum... Neden olmasın di mi?

ALINTIDIR.

Mümkünse bilmesinler, tartmasınlar!.

Sesi sevdasıdır suskunluğum..

Karmaşaya kapılıp yok olacak belki de.

Vapurlar geçiyor yanımdan. İçi hınca hınç dolu. İnsan suretleri yerleşiyor yorgun yüzüme. Her vapur da bir yüz daha...

Sen şehit oğlusun, incitme, yazıktır atanı,

Biz hem iki sıkı dost, hem iki bıçaklı düşman

ama sen şunu bil yeter;

ben çocukken de

Yoksa zaten cooktan bir hictik

Sargılı zamanlara sardığım gözyaşlarımı bugün azad ettim. Meğer hala tazeymiş yaraları. Oysa ne çok zaman geçmişti üstünden? Taş kesilmişti sanırdım yüreğimi, öyle de derlerdi beni tanıyanlar. Taşlar çatladı bugün ama, öyle bir aktı ki boğazda günlerdir düğümlenenler?

Şimdi mevsimlerden yaz ve senin uyanma vaktin. Üzerini öyle küllerle örtmüşüm ki kalkamıyorsun biliyorum. Etrafı sarmalayan çiçek kokularını, gökyüzünün mavisini, güneşin parlaklığı göremiyorsun. Belki nefes bile alamıyorsun...

Asıl suçlu dudaklarımdır?

ben toprağın altında kalmış çaresiz zavallı bir tane idim

Bir de yazdığım şiirlerde adını söyleyemeyişim var tabi

Geçen cuma Çanakkale destanı nedeniyle şehitlerimize atfen duyduğum bu hadisten çok etkilendim. Duygularımı ve düşüncelerimi damıtınca da şunlar damladı:

Bu ülkede ve gözlerimi kapadığımda defalarca o meydanda olduğumu hatırladığım yerde herşey normaldi

DAMLA DAMLA...

aıdıyetın agır basması fınalde...

Esselatu Hayrun Minen Nevm...

Sen yoksun ya...

artık aradığınız bu özellikler bende kullanılmamakta..

Manga grubu şarkıyı İngilizce söyledi diye hiçkimse ne İngiliz oldu ne de hristiyan..

Yaşıyoruz sadece, kimselere yük olmadan.

Her geleni!

havada soru işaretleri

Ne kadar açız...

sanırım bu saatte içimden sadece cevapsız ve de anlamsız sorular geliyor

Yarım Benden uzak, bir ben

bir kuş kanadı

çok güzel paylaşımlar...

unutmak istesem de...

cevreci nikli bir insanım diye geçinen insanoğlunu tanıyan var mı aranızda tanıyosanız ne kadar doğru tanıyosunuz kendisi bn vatanı severim dinime namazıma bağlı bir insanım der ama sözde bunlar tabikide ilk konuştuğu kızlara hep kendini böyle tanıtır bn kapalı severim açık olmaz kendiside otuz yaşında işi bitmiş gitmiş halen kurnazlık peşinde bya kızı böyle oyuna getirdi kötü yüzünü zaman geçtikçe ortaya çıkarıyo acayip sapık bir insan yok böyle yaparım yok şöyle yaparım bunu söyleyen namazında niyazında:)))haberiniz olsun sizde bunu okuyun ve cevreci nicli insanı tanıyın özelliklede byanlar... tşk edr... yorum yapabilirsiniz...

Aciziyetin acizliği:

TRT'nin önceliği sunuç taktiği olmuştur. Kendim buna saygı duyuyorum. Sizin serzenişinize de saygım var. Lakin "evrensel müzik" adı altında ülkemin adı ve bayrağı göndere çekilecekse Manga grubunu sonuna kadar desteklerim.

Buz tutmuş düşüncelerim donuyorum ben,

eksik birşeyler vardır yüreğinde

Yapamadıklarımın suçlusu neydi?.. Nefsim mi, şeytan mı, arkadaş mı, işim mi.. Neydi?.. Aklımla mantığımın savaşımıydı?.. Suçlu kimdi.. Suçu kime atabilirdim, fütursuzca.. Kim kabul ederdi..

ruhumun uçarılığı her gün biraz daha eritiyor varlığımı. ve ben her gün seni daha bir özlüyorum hakkım varmış gibi. doğan güne açmak istemiyorum ağlamaktan şişmiş gözlerimi. hep gecede kalmak hep düşlere dalmak varken. ve sen düşler boyu benimleyken yaşam kavgası yakamı bıraksın istiyorum uslanmaz bir çocuklukla. şiir koksun her yer, her şey güle dönsün ben bülbül olmuşken diyorum ama söz geçiremiyorum feleğe.

Biz böyle bilir böyle yaşarız...

öyle bitecek serüven

Ne sana yanar içim artık ne kahreder,

her şeyden yoruldum ama sude`m. işten, yoldan, hayattan, sözden, konuşamamaktan. kendimden de

<i> bunu yaşayan sana üzülüyorum</i>

dönemezsın geri

Yollarım çıkmaz sokak, uğraşma ulaşamazsın. Yaranı bende iyileştirmeye çalışma, başaramazsın. Bildiklerimi yok sayma bana nüfus edemezsin. Yokluğunla alıştırdığın bu gönül, varlığını sindiremez. Silemezsin belki izlerini. Hissedemezsin ben kadar. Yanamazsın, içimin yandığı kadar. Bana beyazım deme, üzerinde siyah lekeler varken. Çocuk ruhunla masumdun yanımda, içindeki küçük çocuğu öldürene kadar. Bilmezdim sesli halimin suskunluğa bürüneceğini, seni tanıyana dek.. kapalıyım sen gibi "ses" getirenlere.

Geçmişte yaşanılan acılar..

Umutsuz aşklar yaşadım hayata dair ve hiç bir zaman anlatamadı bunu bir şair...

çoğu zaman

çok fazla çok fazla:(

Hüzünleriyle

Ait olduğum yerde değilim...

kim sensiz kimmm?

Virginia Woolf

''Ne kadar bilirsek bilelim, söylediklerimiz karşımızdakinin anladığı kadardır..''

içimden bir derya geliyor

İnsanız...

Kor ateş düşmüşse ne fayda.. üşürsün.

''...'' gözlerine benide götür...

Olamaz mı?

Mesajlar cavapsız kaldı gelen kutusunda

Bu gemi limandan çoktan demirini aldı...

40 dakika, geçmez ki.

hayır.

geçkalma. nasılda çok özlemişim

Çatma, kurban olayım, çehreni ey nazlı hilal!

Sancılı hasret!

senli hayallere veda ettim

İçimden susmak hiç konuşmamak geliyor, düşünmemek geliyor ama olmuyor. Sessiz bir iç dinleme, huzur ve gerçeklerin gerçekten farkına varmak ulaşmak aslolana. Olmuyor, eskiden kafam biraz daha rahatmış. Öğrendim ki hayatı öğrenmek için acele etmemek gerekiyormuş.

Umarım kısa zaman da geri donersin...

ne diyordu şarkıda:

Hakkına mı girdim günahını mı aldım

Ne deyimki bırakıp gitti yarim kaldım elim böğrümde.

annesinin münbit göğüslerinde uyuyan bebekler gibi...

Özledim sesini ne olur konuş

Gömülsen artık maziye,

edemiyor, dilim.

kelb kelbi ısırmaz...

bağır, haykır rahatla

Onları da "Ali Baba"ya yollarız.

Gelmeyeceğini bile bile

Hayat rahat ve anlayışlı insanlarla,

Soğuk mu soğuk bir sonbahar..

Resmini her gördüğümde ellerim titriyor. Şimdi sen gurbette ve ben sandalyemde oturuken, varlığın tam içiriğimde büyülüyor.

Ömür geçiyor...

Bu Güzel Günde HEMEN Şimdi Bir güzellik yap kendine!.. Sev kendini, kimseleri sevmediğin kadar. Mutlu ol varlığınla!.. Bırak seni sevmeyenler üzülsün!.. Yüreklerine sığamayacak kadar büyüksün diye...! -Paul Auster-

yağmur hep azraili değildir,

bir bardak sıkma portakalla, labne peynirli bir dilim ekmek yetmeli...

Namın ne kadar enis-i candır?

Sorularla başlayan yeni bir gün onun için. Sorular sıralanıyor, cevaplar ise kördüğüm misaliydi?

Öğrendiğimde toplamaya mecalim kalmadı...

Geçip giden ne çok şeye sımsıkı bağlıyız oysaki..

sormadan bulamadım..

Dik duruşun ardında ezik bir bekleyiş,

Allahım uyanmadığım bir rüya olsun sen hayırlısını nasip et tüm kullarına ve bana...

Merhaba yeni başlayan gün...

'küçük bir nefesle, küçük bi gülüşle tüm haytın rotası değişirmiş'

silkinme ve kendine gelme zamanı

Gülermisin ağlarmısın

Seni bende devleştirmeseydim bu kadar sen de bilmeyecektin farkının farkındalığını sevgili!...

Bir resme şiir yazanlar niye bu kadar az...?

Orada kaldık.

İnsan ne kadar daha kendi kırıklarını toplar yapıştırır ki

Kendimi, içinde bulunduğum durumu nasıl farkedemedim, yeni mi oldu onu bile bilmiyorum.. Bu kadar bende olman, korkutuyor beni.. Ben ki;yaraları henüz kapanmayan, hala ağlayan, hala hüzünlerle yaşayan küçük bir kızım.. Benden gitmen için bunlar geçerli sebepler.. Yaraları kapatabilir misin, Hüzünleri sevince dönüştürebilir misin.. Bunu başaramayacağını, aslında başarabilsen bile anlamayacağımı çok iyi biliyorum.. Sen ne kadar iyi olursan ol.. Ben görmeyecek, duymayacak, anlamayacak ve hissedemeyecek kadar yaralıyım.. Öncelikle kendimi iyi hissetmem gerek.. Ne kadar zaman alır bilmiyorum ama gerçek bu..

Yağmurla dans etmeye...

iklimleri hissetmek diye birşey yok

bir meltem okşayıp geçer teninizi...

Senin doğduğun gün yağmur yağıyordu... Yağmur değil yıldızlar ağlıyordu.. Çümkü, en güzel yıldız, aralarından ayrılıp dünyada doğuyordu :)))))

Yok mudur karla kaplı bir gönül sepeti

Ya Allah aşkına boş mu konuşuyorum ben! Bir düşün bakalım, yok mu bu anlattıklarımın karşılığı sende. Var, biliyorum. İyi biliyorum hem de. Bir hastalığa yakalanan daha sonra o hastalığı nerde görse tanır.

başımı omzuna koyup kokunu içime çekişim

ve birlikte susmaya bak

Ne olmadığını anlatmaktan, ne olduğunu anlatma fırsatını bulamayanların çırpınışları var içimde...

"benim" diyen

Tavuğun sesi de bir şeye benzese bari :)

nükleer serpintileri bitmedi aşkın

uyandığımda görüşmek üzere.

Buluşmalarım hep sensiz

ne burda şimdi

ya da dibine kadar efkarlı

-neden şimdi peki, aşkın mı bitti yoksa..

İnsan ilişkileri, radyoda çalan müziğin sesini kısıp yükseltilebilen birşey değildir. böyle düşünen yanılmıştır her zaman...

en çok kanımıza susamış aşklarımızda ve acılarımızdan söz açardık hepimizin aşka büyük bir zaafı vardı ve tutkular içinde olduğumuzu sanırdık ve kimselerin bilmediği acılarımız kanıtlansın diye aşık olduğumuzu hisseder bunu çabuk söyleerdik birbirimize ve en çokta kendimize ama acılarımızı karşımızdakini bir türlü kanıtlayamaz ve o sırada mevsimler de değişir ve bz aşkın çok uzağına düşerdik

Coşkunluk durgunlukla kolkola... Adına dinginlik diyorlarmış.

(styled by belkıs 11.11.2007 23:20

işte en katmerlisi şuan da benim başımda

tüm düğümlerde

ben teşekkür ederim okuduğunuz için..

Ey kalbimden geçeni bilen Allah?ım;

ne varsa geride

Ben hiç içimden gelen sesi dinlemedim onları bir kağıda aktarmadım. Duygularım kaskatı kesilmiş öylece zamanın gecmesini izliyorum. Başından beri belkisee yazılarını takip ediyorum. Cesurca yüreğinin sesini dinleyip düşüncelerini en ğüzel şekliyle bizlere aktardıgın için teşekkür ediyorum.

herşeyinle rüyama hoşgeldin

Tomurcukları fışkırmış içimdeki aşk gibi

nimetsin başımın üstüne koyduğum

güneş bir görünüp

denize baksam

Selin çamurusun artık...

forumda bir kaç kişinin yazısı güzel hatta o kadar uyumlu yazmışlar ki bazen dönüp okuduğum oluyor

Sonuç, zaman mı gösterecek, yoksa ben mi belirleyeceğim..

kendini al ince sızı gibi al kendini git...

<i> Bildiğim bir hikaye de anlatsan, ben bilmezden gelirim, söz...! </i>

- Doğru.. Dedim ve aynen tekrarladım annemin sözlerini...

seni yakından tanıdığımda

Bir bakıyorsun yanı başında sevdiklerin.. Bir bakıyorsun yoklar.. Tabi ki bu onlar için yokluk değil.. Ama bizim için geçiçide olsa bir yokluk.. Bir parçasını kaybetmek ve geri bulamamak.. Arayacak yerlerin neresi olduğunu bilmeden, gözlerin kapalı ilerlemek.. Bir nevi körebe olmak sanırım..

Bu yürek hep kırılmaya alışmışken ilk kez birini kırdı. Hayır demesini yenimi öğreniyordu ne paramparça oluyordu sanki.

ayakta kalabilmek uğruna

Sana nasıl yakın olur ki?

Bir yürekte milyonlarca söz,

Yanıldım, uzaklaşmalı...

Aldın yüreğimi kaldım kapında,

Uçurtma uçurmalı bu mevsim

Aldanmayın metanetli, heybetli duruşuma. Kaç sabahın izi avuclarımda, kac gecenin sesi kulaklarımda? Bilemezsiniz. Degişmedim, hala aynı frekansta ruhum. Kimsenin ruhu duymaz, bir ölsem bir ölsem, bir daha ölsem. Kalbim kalemime müsavi uzun zamandır. Öylece durmalarım, hiçbir şey yapmayışlarım, susuşlarım... sebeblerine sarılır, keyifle uyurum.

Ruh sağlığı bozuk insanlar, oturmuş tartışıyorlar. Kimi ağımıza düşürür, kimi daha beter rezil ederiz diye. Kendimizden alamadığımız intikamları kimlerden alırız diye tartışıyorlar.

Bakışlarımı zincirlere vurup

Gidenleri boşvereceğim bu gece

Tüm bu suallere kim ama kim cevap verecek.?

hayatınızda var olsada olmasada.

Gitme diye başlayan cümleler kurmak,

hiç birşey bilmiyorum..

her sus ihtarında bir melek kanadını kırıyor haberin yok...

bilmem niçin arıyorum her yazıda seni?

Bana sana dair hiçbir şey hatırlatmasınlar diye!

Hissedebildiniz mi yüreğinizle yüreğimi?

o kadar çok şey geliyor ki içimden, yükünü kaldıramayıp hiç birşey yapmamayı getiriyor neticesi...

mutluluga gıydırılmıs sahte kostumler...

Ben seni böyle severken.

Bir şeye sahip olunca elimizde olanların kıymeti mi eksiliyor acaba? Hep olmayanı arzulamak, istemek.. Kaybedince anlıyoruz değerini nedense? Yanımızdayken bir hiç, olmayınca hayatın anlamı..

bir umuttur benimkisi hayata dair... karanlık dünyamın sabahına doğacak güneş gibi, belkide o beklenen güneş hiç doğmayacak ama; yinede beni hayata bağlayan sadece bir umuttur benimkisi...

ve ödünsüz bir yaşamı seçtik onurumuzla.

Gidişini bekledim.. Pişman olurda geri dönersin belki dönmeyeceğini bile bile. Erik yeşili gözlerin, sevdiğim seviyorum deyişin, bir ömüre sözler verişin, üşüyen ellerimi saran bana emanetmiş ellerin.

karnım acıktı.

Belki de aşk dediğin böyle olmalı

dört duvar hapisliğime

Böyle küçük küçük, sadece küçücük bir iz bırakabilmen içindi her şey. Ne sen buna izin verdin, ne de ben ulaşabildim. Belki bir gün, belki.

Karamsarlığı istemek değil bu, hayır...

tahayyülünün çok ötesinde

Sabah oldu, gün döndü,

bunu bir yerden hatılardım

19:10 19 ekim 2007

Şuurum, aklım, şairim, şiirim?

yaşadığıma sevinmediğini biliyorum

anlasılma derdınde olunmadıgının ıdrakınede varamayıs fakat...

yetmez mi anne, yok etmeye yeryzünden bütün silahları?

dinleyemediğim beceremediğim tahammül edemediğim iki müzik tarzından özür diliyorum.

petrol kadın beyaz ve topraklar

<i>Toparlayamam şu an kötüyüm. </i>

Sen anlama olur mu beni.. Anlarsan büyüsü bozulacak.. Sanki seni şimdi olduğu gibi sevemeyeceğim.. Uzaktan da olsa bu şekilde sevmek güzel.. Hep uzak kal, acı da olsa seni böyle sevmeyi seviyorum.. Uzak sevdam, sana seslenebilsem, biliyorum ki cevabın da var.. Ama en çok da bu korkutuyor ya.. Sanırım o cevabı duymak istemiyorum.. Uzaktan sevmek, yakınken bile uzak olmak.. Acı verse de sevdanın adı, hüzünlerde boğulup kalsa da sevdanın tadı.. Böyle sevmek, seni böylesine içimde hissedebilmek de güzel.. Uzak kal olur mu, öğrenmeye çalışma.. Ben;yakınken uzak durabilmeyi, severken susabilmeyi, yüreğine dokunacakken geri çekilebilmeyi.. Sen de öğrendim.. Ben hep seni severken öğrendim içimde yaşatabilmeyi..

Hüznü bir yana bırak..

Hala içimden geçenleri anlatma telaşında oradan oraya koşturuyorum dimi. Susuyordum ne güzel olmadı yapamadım işte.

SÖZ UÇAR DUA KALIR...

Gök yüzündeki kuşlar gibi özgür dilediğimce dolaşmalıyım bulutların üstünde. Canımın her istediğinde huzurun omzuna konmalıyım. Sevmeli, şefkatiyle beslemeli beni?

Ne böyle sensiz

gökyüzü azdıkça azar

bir sen varsın gecenin acınası renginde,

Keşke gitsek buradan.

Ben değil ki sarsılsın

Şimdi yangın hortumunu alıp geliyorum zavallı Biz :d

her sayfada biraz daha kaybederek?

Saklı gizli olmasın hüznün

hiç iyi değilim bugunlerde.. kocaamaan bi bosluktan düşmekteyim hızla.. elimden gelen yok.. ya ne kötü bişey çaresizlik ve karamsarlık...

ve küçücük bir pencere oradan

Uyku gel artık ağrısız...

geçmezde ince incesızlar

en güzeli bunları geldikleri yere Bremen'e göndermek! çıldırtıyorlar resmen. hayır bizim Keloğlanımız var, Nasrettin Hocamız var ne bileyim Dede Korkutumuz var. Alman masalıyla prim yapmaya çalışmak da neyin nesi?

ama ben

Bu aralar ne yana baksam kendimden bir parça gördüm ne çok kırılmışım meğer..

öl yahu ölme

çözmeye çalıştığım..

çok sevme üzülürsün.

Hiç birşey yokmuş gibi yapmayı öğreniyorum sonunda, öğrenmenin yaşı yok ne de olsa... Ufak ufak birikirdi eskiden herşey, bir baktım artık koca dağ. Kaldırmak şöyle dursun eziliyorum altında. Bana sevdiklerimi hatırlatırdı eskiden gördüğüm dağlar, şimdi kendi biriktirdiklerimle yaptığım dağa bakıyorum... yine aynı duygu, yine özlem... anlatamadığım şeyi anlıyorsun değil mi?

Sn. çılgıntürk o yarışmada tabii ki Türkçe kullanılacak. Yarışmanın adı ''Türkçe Olimpiyatları.'' Ülkeler bilinçli olarak çocuklarını gönderiyorlar.

Kesilen her cezaya boyun eğme ki karşına çıkan herkes kendini yargıç sanmasın...

bu efkar hala sinemalarda

Bazen öyle zamanlar gelir ki kim için nesin diye sorar durursun kendine. Kiminde hayranlık, kiminde nefret, kiminin gözüne de ulaşılmaz vs gözükebilirsin. Bunları umursamaz yola devam edersen zaten farkedilmezsin. Yok umursar ve anlamaya çalışırsan kalbini buna hazırlaman gerekir...

dönüyorum evime

Duyarsın, ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın.

Ele-mek arkadaş sandıklarımı..

Bu kadar kirlenmemeliydik, dünyayı kirlettik, batırdık.. Hiç değilse kendimiz temiz kalmayı başaralım..

nedir alnımızdan öpmek için izimizi süren

Neyin acıttığını..

Kısacık, bir an varsınız, bir an yok.

Sakin,

Yollar, özel durumlar insanları birbirinden ayırsa da, ayrı kalmak zorunda kalsalarda.. Kalpleri bir atan insanların, gönülleri bir olan insanların kavuşabilmesi dileğiyle..

Öyle güzel yalanlar duydumki..

Zaman ayırdığım tüm vefasızların

Buhari, Cihad, 6; Müslim, İmare,29

arkadaşım editörlerle görüş her tarafa bunu yazmanın alemi var mı

Son zannettiğim yeni başlangıçlar..

Dostum Olric'e Açık Mektup:

ağzım yüzüm kan içinde kalıyor

yağmur yüreklim doğum günün kutlu olsun...

sensizlikten

Sana nasıl yakın olabilir ki?

Her şey yolunda mı demek, enkazdan yeni çıkmış birisi için çokta mantıklı değildir. Her yaşanılan bir şeyler alıp götürüyorsa, her giden seni biraz daha eksiltiyorsa, her şey yolunda değildir. Sadece eksik yanlarınla yola devam etmek zorunda kalırsın. Çünkü hayat her şeye rağmen yaşanılmalı ya!

Beni üzen düşüncelerimi toplamak geliyor içimden. Önce ayıklayıp sonra yıkamak. Hepsini alıp bir bir kesme tahtasında kesmek, elimden geldiğince geometrik şekiller vererek. Ve sonra 1 bardak su ile kısık ateşte 15 dakika haşlamak. Soğumasını bekleyip azar azar saklama poşetine koyup tekrar geri almamak üzere derin dondurucuya atmak geliyor içimden.

Senin daha yaşacakların var hep öyleydi.

Ama ben artık kötü kaderi sahiplenip boyun bükmeyeceğim hayallerimi karaya boğanlara...

içime değmeden geçtiğin an hayır yok

hiç bir şey olmamış gibi, duyarsızca davranmak;nasıl bir şeydi, nasıl başarabiliyordu insan.. Bunu hiç anlayamadım..

her şeye rağmen her halde her demde

Nedir, ne zaman geçer sorma; "geçer" diyorlar, bak sadece önündeki zamana. Ne özlemlerini sakla ne ağlamaktan sakın, ama bil ki devam ediyor "hayat" dediğimiz şey yüreğim. Özlemeye devam et...

Kendimi toparlayamazken, bunlarla baş edebileceğimi düşünme hiç.

sevişin

daha iki gün oldu aramızda ayrılalı özledik babanne seni. iki akşamdır evinde sabahladım. dedem bu akşam gidiyon mu kızım dedi, içim parçalandı babanne. dedem yalnız kaldı babanne:(

Hayatımız kenardan izlediğimiz bir film değil. Bizler rahat koltuklarımızda otururken ya da günlük rutin işlerimizi yaparken hiçbirşey değişmeyecek. Ettiğimiz duaların niye kabul olmadığını düşüneceğiz en çokta. Halbuki çaremiz-çarelerimiz belki bir arkadaşımızın, bir garibanın, bir fakirin belki de bir öğrencimizin iki dudağı arasında saklı. İçten edilen bir minik duayı bekleyen bir ömrümüz olmadığını nerden bilebiliriz ki...?

Yaptıklarını neden yapıyor olduğuna dair seni kınamak, yargılamak bana vazife değil. Ancak yine de düşünmeden edemiyorum, "sen ne ayaksın?, hooop hemşerim ne iş?" diye... sorguluyorum ne yalan söyleyim. İçim içim, biçim biçim, işte bunlar şimdilik.

Hapşurduğumda; Çokyaşa, iyi yaşa yerine

Öyle bir şiir yaz ki ilk mısrayı okuyunca içimden seni öldürmek, ikinciyi okuyunca ödüllendirmek gelsin...

hemen...

Öffff Akçay da olup şöyle deniz kenarında çay içmek geliyor içimden.

dağıtmak istiyorum

serin akşam rüzgarında

Fenadır yani...

Ne zamansız yapabildim, ne de zamanla

içimden dedim ilmeği kaçmış bir hayat bizimkisi

Yine attın beni bir köşeye

Gözlerimi sesinle kapatayım istiyorum. Gördüğüm son hayal sen ol gecenin bağrında..

Gerçekleri anlamanım yolu acı çekmekten geçiyormuş. Üzülmeden anlamıyormuş insan, yürek yanmadan ulaşılmıyormuş gerçeğe. Gerçek sandıklarımız meğerse bir hayalmiş. Aklımızın bize oynadığı oyunlarmış. Elimize almışız aklın oyuncaklarını oyalanıp durmuşuz.

mutluluğu düşündüm bu gece... ne ki mutluluk... yani tam olarak ne diye... aslında benim için oyun gibi o kadar kolaydı ki... neden yapamıyorum artık... nedir bu hüzün bana giydirilmiş bir elbisemi...

ne anlamlar yükledik

Yıllar önceydi sana sırlsıklam aşıktım... söylemedim/söyleyemedim..

gidemedim işte

İlgilenmekten daha fazlasını... yapacağım,

daha kaç geminin mezarını kendi limanlarına kazacağım...

editörüm şahin editörümüz online değil

Çok şey yapmak isterken..

avizenin yanmayan ama benim farketmediğim ikinci lambası.. pencerenin ısrarla çıkan ve benim her seferinde bir inat taktığım kulpunu en sonunda kaybetmem.. balkonun anahtarsız kapanmayan kilidi..

Ben hiç sana

bir ben var benden dışarda

Her zaman ki gibi..

Bilir misiniz bilmedigi birşeyi nasıl anlatabilir biri bir digerine? Ben bilirim uzun uzun bakarak gözlerine...

İçimden gelenler ya da gelip de hep kendi kendime konuşurken bulduğum tümceler. Sizlerle de barışık değilim. Her fark edişteki kendime kızgınlığımda çabası. Geçer, gececek geçti demektir niyetim ama hala geçeceklerdeyim. Belki bir zaman sonra baktığımda vay be bunlarda geçmiş diyeceğim iletilerim.

Damla damla öldüm

Sabır bu, taş misali unutuluverdi bir yerlerde. Çatladı çatlayacak.

Üzgünüm, çok!

Hep bir beklenti içerisindeyiz..

neden bu hale geldik biz diye sormadan

<i>...</i>

anlatamamak...

Güneş, batacaksa neden doğar baba?

koca bir günü yedim bitirdim. ama işler yine bitmedi. iş biter mi ki hiç? ya da bitmeli mi? iş biterse biz de mi bitmiş oluruz yoksa? karmakarışığım yine. çözüleceğim biliyorum ağlayacak bir omuz bulduğumda!

birde hepsine bakanlar var tabi

yogunlukla bitmiş yorgunluktan sonra

yüreğimden geçeni yazmışım ah ben ah ben.

onu arıyorsun

yüreğimden

yaşamak hergün yeni şeyler öğrenmekmiş biraz da

olmadı, olduramadık...

Bu gece olmaz

-Evet Olric. Hem de en yakıcı olanını söyle!

affedilmeye dair...

sıradanken kelimeler

Şimdi bakkal kültürü dahi kaybolmak üzere.. yazık ki..

09.11.2007..00:00

en ufak harfine kadar sabredip

bir şehir

Okudugum kitaplardan sectigim zamanlarda kaybolmak geliyor icimden...

Ne zaman bir haksızlığa uğrasam çok şükür bunların karşılığını hep bu dünyada gördüm.. Yüce Rabim bu şansı bana hep tanıdı...

ama şimdi,

Bir kilit yüreğimde bir demir kapı

geriye yüklememek

<i>Vardığın dergahta post ol, büyürsün,</i>

Günün yorgunluğu içime çektiğim kokusu ile rahatlattı beni. Akvaryum vazosuna koyduğum tek gülüm şimdi karşımda bana bakıyor.

gönlümü bulamıyorum yerinde

Uzaklara gittin,

Bakarken gözlerim

Bir ikindi saat dörtte ayrıldık,

Yazık!

Her yere kendimizi götürmez miyiz zaten.

akşamsın kalbime

ömürden bir gün daha geçti

hiçbir şey

rengide.

Aman;arama, sorma, yazma! İçinde patlasın o inadın, bir adım atıpta olduğu yere çakılan ahmak gururun...

Kırık dökük bir vazo eski haline gelir mi, bu yara kapanır mı? Belki yeniden sevmek vardır. Yaralarını başkasında sarmadan sarılmak birine, birinin acısını diğerinde söndürmeden sadece "o" olduğu için sevebilmek. Kendin için değil, ikiniz için bencilliği katmadan yaşayabilmek.

sözlerin gürül gürül göğüs kafesimde

çoluk çocuk ve ananla

eski bozma bir kamyonetin arkasına

Şu Mete'yi ağlatmasınlar artık yahu yeter...

içim biralem, dışım bir alem

O karıncalar.. çekidek kabuklarını biraraya toplarken planları neydi acaba?..

inkarı ve ikrarı düşünüyorum bu aralar

fayda istemem demeli zahir

onada eyvallah

ateş ve buz. benim..

"Yine de dua edin," demek geldi benim içimden de...

içimden bu geçti.

ben yere düşen düşlerle avunuyorum

mum ışığı huzuru ararken

Annemin öpücüğü tenimdeyken

O kadar sık karşılar olduk ki bıkkınlık getirdi sanki?!

Bana ne, evi deniz kenarında olanlar düşünsün.

Tüm gün kendine yaslanıp, evdeki duvarları, televizyonu, mutfak gereçlerini özlemek ironimidir ki?Ya da trajedi. Özlenmeyi sonuna kadar hakedenlerin rüzgarları dokunmuyorsa ruhuma, şimdi suç bendemi?

Ruhuma şifa veren sözler lazım şimdi

Kalp kırılmanın üzüntüsü..

Attı mı yüreğin de, yüreğim ıssızken!

yılları yolları yarara yara

Ne kadar acı bir durum aslında.. Biraz düşünsek bizde o durumda olabiliriz.. Neyin garantisi var.. Yüce Rabbimin bir dilemesiyle herşey yerle bir olur..

Yılların bana öğrettiği şeylerden biri de bu oldu; mutluluğu yakalamışsan, sorgulama...

boy aynasında gördüğümle insanların gördüğü serkeşi, birleştirmek mümkün değil..

içimden şu an geçen şey:

eze eze geçtiler kalbimin üstünden

Sessizlik.. Sessizlikte sen dışında hiç bir şey yok.. Sessizlikte sensizliği yaşayanlardanım.. Pişman değilim, özlemlerin de güzel, sevgin de.. Sensizlik de ayrı bir anlam.. Senli zamanları özlerken ben, sensiz zamanlarla yaşamaya çalışan ben.. Ne kadar başarabiliyorum, ne kadar senli ne kadar sensiz zamanlarım var bunu da bilmiyorum.. Senli yaşamak, sensizken de senli yaşamak böyle bir şey.. Belki yanımda yoksun ama bil ki Sen hep bendesin.. Seni düşünmek, sana bağlanmak, seni konuşmak.. Sana yazmak.. Sana bakmak.. Herşeyde sen varken, sensiz zamanlar kayboluyor.. Sen yanımda olamasan da varlığın hep bende..

gecede,

. içimden paylaşmak geldi. içimden gelerek

Garbın afakını sarmışsa çelik zırhlı duvar,

Dünya daha küçük gözlerinde gördüklerimden.

başını koymak istemek daha güzeldir,

<i>beni baştan sevmen lazım...</i>

Eeey Garanti Bankası! memurlar. net'i her açtığımda, forumlarda dolaştığımda, çok nadiren izlediğim televizyondaki reklamlarda La Fontaine'nin fabllarından fırlamış tavukların, eşeklerin beni çıldırtıyor! Değil senden para çekmek, adını gördüğümde yolumu değiştirmezsem namerdim!

Ha bu arada yıl 2017 oldu

koklasaydım minik yüzünü

sessizlikten gayri

<i>hocanın cılız selasında adım, sanım.</i>

kara tren geçerken otantik olur

ve insan vurduğu kadar vurulur bilmez mi?

seni nerde tutmalı?

Değmesin mabedimin göğsüne namahrem eli.

Sayamadım... Çetelesini yırttım hüzün yapraklarımın. Varsın felek tutsun bundan gayrı... Ben derdime yanayım.

-topçuyum

Dün bitti sen gibi, sesin gibi!

gülümsüyorum...

Bilmiyor bilemiyorum.

hayalim kırılınca..

Gel sevgilim, gel kardaşım,

Hani, zamansız karşılaşmalar olur ya.. İşte böyle bir günde uzun zamandır görüşemediğiniz, sizin için çok değerli birini karşınızda görmek nasıldır, Size neler hissettirir..

Yağmura yakalandım...

-alıntı-

Çok uzaklardasın, ulaşamıyorum.. Yaklaştıkça uzaklaşıyorsun..

Üşüyoruzdur birbirimizden habersiz

Yine çıktı. Şaka gibi!

kapısı açılan o servise binmeden sevdiğimi tez vakitte geri döneceğimi anlatmaya çalıştığım...

Uyumak, unutmak için tek çözüm. Ötenazi yasal mıydı ülkemizde?

Büyüdüğüne üzülme!

senle olmak...

Korkularımdan korkuyorum

kimi zaman zakkum çiçeğidir sevdalar

Bazen bir kalbin içinde neler sakladığını öğrendiğinizde herşey için çok geç olabilir..

Ama dur, bunu senden istemeyemem..

sessizdim, o gelip buldu beni.. uyandım sonra ben

İçin için ağlarım;sen bilmezsin...

Tek nefeste bitse keşke içimize çöreklenen kaoslar. Tek söz de anlasa bizi karşımızdakiler. Tek renk olsa bazen baktığımız yerler. Çok şey istediğimizden değil, tek ve net isteklerimizden yakınmasa kimseler. Kocaman gürültülü kahkahaları ufak tebessümlere değişsek.

Yalnızlığım alıp götürüyor beni o zamanlardan..

İnsanın gücü tükenirken yaşamda başkalaşır. Gel-gitler çoğalır. Davranışlar değişir. Olmadık şeylere tepki verip, ortalığı ayağı kaldırman gereken olaylarda ise susabilirsin. Çok normaldir ama anlamaz insanlar.

ben yalnızca sana

deseydim sessizce... ..

Kimzi zaman en mutlu, boşlukta zaman zaman,

Bozmayacağım bu kez, çünkü etmeyeceğim yemin...

Dokunma!

alıp bavulunu gitmeye can atar gibi

ne ben anlayabildim bende ki beni,

çünkü benim aklım yok!

bilmecemsin

adım adım gidiyor

Bugünlerde birşeylerde daha öğrenmiş oldum ama güzel şeyler değil maalesef...

dalıp dalıp gittiğim denizlerin çakma incileri...

Duvarları maviye boyamak isterdim

anladım :) canım bu söz benim değil ama ünideyken bir dergiden yazmıştım ilk baştak, ben yazdım.. ünideyken ajandaya yazrdım çk severim günlük ve benzeri şeyleri hatıralrı yazmayı yazdırmasayı

çılgıntürk71

gün gelir sabahı bulamaz nihayet

İşte böyle

Başkalaştı türküler.

Sana anlatıp senin de hayatını alt üst etmek istemiyorum.. Birimizin hayatı normal olsun.. Ve bu kişi de sen ol..

Akmayan bir nehir

<i> Neden? </i>

ölmedim korkmayın

Susmak en iyisi, konuşmamak, görmemek. Konuşursam biliyorum kırarım, üzerim ve üzülürüm. En iyisi kimseyi kırmamak adına susmayı yeğliyorum. Değer verdiklerim beni ne kadar üzsede..

Dünyayı burnunun ucunda görecek cesareti gören berduşlar,

sanırım, anlamadığımı es geçip, devam etmeliyim

diğer yandan o kitabı bitirmek, o hayali tüketmektir?

Dert deli eder; dillere düşürür. Dilimizi yerlere düşürür.

hala gözüyaşlı hüzünlü Bosna`ya... oradan da Filistin`e

Yorgunum hem de çok. Öyle uyumakla geçecek bir yorgunluk değil bu.

TEŞEKKÜRLER BU bölümü sevdim..

Şehrin yıkıntıları arasından çıkıp başka şehirlere göç etmek.

Kitaplarda karakteri sen belirlersin. Tipini, sesini, bakışlarını, gülüşünü.

Bir kaç kelime geçiyor içimden ama kendime bile söylemeye korktuğum. Varsın yalan olsun tüm sözler.

Tutunacak bir dal arayışlarımdan bu yorgunluk. Oysa kendime tutunabilmeyi öğrenmem gerekti şimdiye kadar. Hala anlaşılma ümidi taşıyor şu zavallı ben'im. Bilmiyor ki bu taşıdığı çok ağır bir yük ve menzil ne de çok uzak. Beyhude yere ter dökerek yürü o zaman. Zaman seni beklerse...

Gönlümün razı olmadıklarını kabul etme kelimesidir...

Bırakmış kendini

Endişe etmemek..

Susmak ne kadar da güzel bir şey, karşındakine diyorsunki ben kazandım sen kaybettin.

<i> Otursak bir akşam üzeri, sen bana hiç bilmediğim bir hikaye anlatsan...! </i>

Konar göçer ben oldum

@belkisee, şiirlerin devamı gelecekse yardım ederiz. E resimle de desteklenirse güzel olur. Bölümler içinde en fazla burada resim kullanıyoruz zaten. Değil mi dostlar?

Çünkü gün gelir verecek hiçbir şeyin kalmaz.

SEN her duamın sonundaki amin,

ekmek kuyruklarında

ve her kaçırdığında gözlerini gözlerimden

çok üzgünüm.

Seviyorum seni;

Ağlamak ne demek gözlerime sor

ve içimizdekileri

Araya bir de aşk sıkıştırıveririz

en güzelinden sessizce,

Hayal kuruyorum bazen. Sonra dalga geçiyorum o hayallerle. Hiçbirşeye kar etmiyor dilim, elim, sevgim desemde öyle olmadığınıda biliyorum. Mevsimden mi acaba...?

mehtapta kaybolan sensin..

Orhan Veli

o bakışların nerde?

Ben hep tek başımaydım, senleydim ama sensizdim..

Hissettigin hissettigimdir

Evle iş arası yol hiç bu kadar uzun ve meşakkatli gelmemişti gözüme. Neyse ki her yolculuk bir yerde son buluyor.

Gerçi, insan eski bir dörtlüğün son iki dizesinde kendini görüncede ''acaba '' demekten kendini alamıyor. Hem ne olmuş, acaba demek suçmudur sanki:)

Aynı şeyleri, evirip çevirip yine yazmak, yazmak, yazmak. Nasıldır acaba? Bu neyin göstergesidir, anlamış değilim.

Bu gün ıslanmak istiyorum yağmur altında. Dolaşmak istiyorum doyasıya bir hüzün saklı yüreğimde.

Bitap düşmüş biçareyim, emsalsiz.

Yarım yamalak, toplamlarının sağlamasını yapmaya...

Demirbaş görevini üstlenmiş, bulunduğu yere kazık çakmış, her daim yerinde sayan zihniyet. Çizginin diğer tarafındasınız.

garip bir şey bu.. ne seviniyorsun, ama ne de üzülüyorsun.. yaşaması zor, dile getirmek.. daha da zor..!!

Karın erimesine, yağmurun yağmasına, çiçeğin, böceğin doğadaki döngülerine mana yükledik. Yüklettiler!.. Kıl kaptık her bir şeyden!..

ve ben;

Olur olmadık şeyleri gidip olur olmadık şeylere bağlıyoruz.

Bak ağlıyorum çisil, çisil

zakkumlar, sardunyalar, nergisler...

Senin yüzünden

1 Kasım 2010 11:04 Düzenle Sil

alntı

Ve sözler dudaklarının arasından çıkarken titrek bir şekilde..

Bu şehir "sen" bugün.

adımın ağırlığınca susturuyorsun ya beni... yapma...

Ben ortalığı toplamaya koyuldum çünkü.

bugün biçok Canda yok!

gece yarısında zirve yapıyor

yaşananlar nasıl unutulur?

koyup çocuk halimi

çok da koymaz

Yaşıma başıma küfretme halim,

ama tebessümünün yerini tutamam asla, unutma

30.10.2007 23:40 styled by belkıs...

sanki

sesimi duymadın bari gözyaşlarımı hisset.

sevmedin sevemedin

bir ömre bedel bir hasrettir inan

Galiba asıl can sıkıntı yapacak birşeyin olmaması değil yapılabileceklerin hiçbirini yapmak istememek veya istense de yapamamak.

adam gibi...

içimden kendime bunları söyelemk geliyor.

Doğum günün kutlu olsun...

korkuyorum

hem ikiside beyaz

Kırılgan ve üzgün insanlar için en kötü yer kendi kafalarının içidir. Çünkü oraya girdiklerinde kolay, kolay çıkamazlar...

Dizilmesen kirpiklerimin ucuna,

Sadece tenimi değil, ruhumu da ıslatmalı yağmur damlaları.. İçimde hissetmeliyim..

Yaşa... yamadığım dünlerime değil içimde kaybolan heyecanlara vedalarım...

Çaresizliğin resmini çizdim ve yanı başıma koydum. Üstüne de bir not ekledim zorda kalmadıkça açma diye. Çünkü örtüyle kapattım çaresizliği kimse görmesin diye hatta ben bile görmekten sakındım. İçim yandığında yada dara düşecek olsam bakarım çaresizliğin resmine?

Bunların ötesinde, her yanlışta sesimi çıkardığım için, hakkımı aradığım için, her işimi sorumluluk duygumun fazlaca olmasından dolayı hatasız yerine getirmeye çalıştığım için, işimi sevdiğim için, saygıyı göz ardı etmediğim için ama haksızlığa da tahammül etmeyip, göz yummadığım için, evet "BEN KIZMIYORUM".

hayallerdeki unutulmaz gözler yalan

Hüzün, yaslı gönül, konuşmayan dil

Ne vakittir böyleyim bilmiyorum, ne vakittir kafam karışık, zihnim yorgun, ben bitkin...

yani onca sebep

Hep kendim olmak gitmese de hoşuna

Cennetin duvarları o sözlerle örülür. Göz yaşları o sözlere eşlik ederler. O yaşlar toplanır, cennetin ırmakları oluverirler. Bu yüzden o sözler dudaklardan çıkar çıkmaz meleklerin kanatlarında semalara yükselir, Rabbin kapısına serilir. O'nun cevabı özlenir. Özlenesi sözlere hasret ve hayretle beklenen cevap iliştirilir. Dua edenin kalbine iletilir. İşte bu yüzden:

Tek çare oluruna bırakmak hayatı

onlar seke seke yürüyor

<i>Tek istediğim en mutlu anında </i>

Durmaksızın yazmak..

Aşkın dini, milleti, rengi, dili ve tek bildiği "ben" dir

İnsanlık icabı mide bulantısı yapan bu duruma, salya sümük ağlayanlara da kızıyorum. "ama haksızlık buuu..." diyerek çirkin ördek yavrusu gibi sızlanmayı bırak da gardını al kardeş... gardını...

İçimden içimdeki boşluğu söküp atmak geliyor, içimden susuz koca bir okyanus geçiyor ve içimde havasız bir boşluk var...

Pembe bir gonca iken gül dalında solmaz mı?

Yüreğime değiyorsun inceden inceye

Birazcık güneş, biraz...

ELLERİM YÜREĞİME KENETLİ

Mücevher değerindeki isteklerimiz?

kalabalıklar kapını çaldığındaysa

Çıkmazdayım, varla yok arasındayım, sayısız seçenek içinde tek bir tercihe mahkumum, mahkumiyetime gönüllüyüm...

korkuyor benden güzel kadınlar

içsiz kaldım

<i>şimdi bu halde olmazdım.</i>

Ama nasıl?

içime gelenleri yazmak içimden gelmez oldu kaç zamandır. umarım tez zamanda düzelir bu şımarıklığım. yoksa patlayacağım, yanardağlar ürkecek haykırışlarımdan. :(

Cam kadar kırılan olduğumu hissediyorum ve cam kadar keskin.

annenin elini öpmekte varmış düşümde ve nasibim

Henüz nasibim kapanmamış.

Boşluk hissini vermeli dibine kadar

İstemeden karşımdakini kırdığımı üzdüğümü ve üzüldüğümü farkettim. Böyle olsun istemezdim ama oldu geriye dönüşler ne kadar affedici olurki..

Birazda su

Tam 559 yıldır bu efsunlu şehirdeyiz, işte bu gönlümüzün tarifsiz neşesi..

Bu şehir dar gelir ruhuma

kök hücrelerinden tekrar doğan sevdaları

Beklenen, gelecekse beklemeye değer..

İşverenlerin, sadece kendi açılarından düşünüp, o şekilde yaklaşmalarına, çalışanlarını yeri geldiğinde bir kalemde gözden çıkarmasına, evet ben kızmıyorum!

sen gittin ya sendelerim biraz ama düşmem, kanatlarımı iyileştirir tekrar uçamaya çalışırım eski günlerde ki gibi

Hatalarımdan ders çıkaracağım, kendi yolumu kendim bulacağım..

ah bilsen içimden ne trenler geçiyor...

Benim dostluğumda çıkara yer yok.. Olmayacakta.. Olanlar da yanımda bulunamayacak.. Kağılarım hep kapalı olacak çıkara dayanan ilişkilere..

Canın yanar...

Dinmiyor içimdeki cehennem,

kanat lazım yaşamaya

İhtimal dairesinin dışına

Aşk nedir? diye sordum kendime

Bu da böyle yarım kalsın. Kalmalı. Fazlası zarar.

Ah İstanbul sh!

içtikçe içesim geliyor demiyeceğim

İçim mi boşalmış ne.

içimden "amin" demek geldi... :)

Çoğu zaman gizemli?

Arayınca bulunmayan

bayrak direkleri kadar asil değiller belki

Oyle bir sevgili verki bana

Bir baksana ne haldeyim deli divane

<i>hiçbir şey gelmiyor..</i>

Sn. İbrahim Şahin, siz benim hemşehrimsiniz. Sizi tanıyorum. Bu ülkenin değerlerini çok seviyorsunuz. Peki siz, evet siz, nasıl kabulleniyorsunuz bu durumu?

minnet doluyum

şaire dediği gibi,

Artık sesimi duymayacaksın.

Basar mıydın en çorak topraklara ayağını

Dedi : Allah kuluna kafi değil mi? (Zümer 36)

İçimi dökmek istiyorum sessizliğe. Sığmıyorum kendime. Patlayacak artık... Susss. Her şey sussun. Ah...

sen ayrı bir alemsin

Ve arada kuruyan yaprakların

Neden yanımda yoktun diyor muyum.

Bir kayıp düşüm şimdi, rengi solmuş gecelerde. Baksam göreceğim. Görsem öleceğim. Ölsem gömülmeyeceğim.

Böyle bir gün geçiriyorum işte..

bilmem

Gece mi gündüzden önce gelir,

Sanki hissediyorum, ama zamanı var henüz değil..

sen gerisini istemiyormuşsun ne eylerim.

çağındeniz

.. öncesi yok mu zaten, adım atamadığın! Sen yine sus, en iyi yaptığın şey!

Hani Sen?Ol!? dersin

OOO teşekkür ederim.. aslında bu dörtlüğe uygun bir resmim var ama ayarlayamadım bir türlü bu dörtlükle birbirine o kadar benzer bir hali var kii... ..

şarkıların günahı yok..

yol akar durmaksızın...

belki biraz buruk

Ben seni sukunetim de bile haykırırcasına seviyorum...

"Bak ya Muhammed bak su sevgililere onlar bizde... bizde onlardayiz.

Karmaşadan nefret ediyorum. Fırtınalar bile sessiz olmalı!

Bölüştürerek yaşıyorum onları

Gönlünü açmanın mı olur olmaz her insana dost sanıpta

Rabbe merdiven sayısız zikirlerle, kaleme peleseng, akla zarar, akla intihar... ve her daim İkbalin zapt u raptına esas duruş... akla ne mi oldu? Ne olursa olsun önemi yok... Deliye akıl ne gerek... ki deli olduğunu inkarsa en arsız mahareti; gerisi laf u güzaf... belgesiz, bilgisiz ve şuursuz girmek bir kavgaya ve de tüm matematik, fizik, geometri formüllerini hiçe sayarak... ne tatlıdır acısı kahramanlığın... ne keskin bir kurtuluş ve ne kutlu bir mahvoluş. Ve mavi güller... Sükut olsa gerek ahde vedası gülün dikenine... skolastik bir bahçenin kapı aralığından içeri girmek için bekleyen demokrasiye kaçamak bir bakış;hasretle, kiskanclikla ve korkarak...: Niye mi? Ahşap taburelerin üstüne basarak çıkılan koltuğa alışmışlık ve bu alişmışlığın beyindeki hücresel tahakkümü... en vazgeçilmezi de tahakkümüne razı oluş... Ya Gönül... gönlümüz ne durumda... Kimi koltuk sever Ceylan derisinden kimi ahşap tabureleri... zira kırılır ama eğilmez... İşte ben bu dünyanın verniklenmis, oymalı ve çürüme ihtimali olamayan ahşap taburelerini sevdim en çok... Bayrak asmak için, en önde sergilenen oyunları izlemek için ve en yükseğe yerleştirilenleri geri indirmek için üstüne basılan tabureleri... Şimdi dünya o taburelerin üstüne çıktı ve bekliyor... Ya Nasip Ya Kısmet...

sadece ışıkta görünse...

Anlamak güzel bir yetenek..

Anladım ki dil sussa da yürek konuşur,

İyi niyetlerimi de astım bak, maviliğine esir gökyüzüne,

hangisine sığınsam yalnızlık

O zaman vecdile bin secde eder, varsa taşım,

Bahar kardı, beyaz...

Olsun artık dökülen kanlarımın hepsi helal.

Ahh sarı-lacivertim ahhh :(

Sandığımızdan çok daha varsıl olduğumuzun farkında değiliz.

"Sevginin sahtesi olur ama nefretin olmaz" diye...

aldatmasın bu canlılık

Günümüz çiftleri birlikte bir yerlere gitmekten, bir şeyler yapmaktan birbirlerinin gözlerine bakmayı, tanimaya çabalamayi unuttular.

Yorma kendini, yaralamak için tüm gayretlerin boşuna?

Kuşlara binerdim ve kaçardım başından

ÇÜNKÜ SEVDİKLERİMİN BENİ BEN YAPAN BU TEBESSÜME İHTİYACI VAR...

ben nasıl kıyarım sana...

Kurumuş yüreğe halden anlayan bir derbeder.

Yok artık o çocuksu şımarık hallerim,

Dostlarıma doğum günlerinde şiirler yazardım çam sakızı çoban armağanı. O şiirleri yazan genç adam çok uzaktan bana bakıp gülümsüyor bazen.

belki yarın yeniden doğuşumdur, belkide bitişi umudumun...

razı olmak var mevsimlere

bu gidişle hasretin olacak sonum.

Yanacaksa cehennemden beter yanmalı! " diyor Seyduna...

Aceb bir şuha sende aşık-ı nalan mısın kafir

Mısra mısra hece hece döküyor, aylardır biriktirdiği en derine işleyen sırlarını...

ondandır şiirler ve şarkılar bu kadar çok

şaka yaptım de..!

Çıkmak dağın başına, uzaklaşmak herkese ve yaklaşmak kendime; içe doğru bir yolculuk yapmak, beni dinleyip beni tanımaya çalışmak ve bilmek; bağırmak kısmadan sesimi ve duyurmak yine kendime karşı dağdan; sonra sallanmak aşağıya doğru, pınardan soğuk su içmek, ferahlaması içimin; dua ve tefekkür etmek sonra, küçüklüğümü ve büyüklüğünü görmek; hayatın boşluğunu, hayatımdaki boşlukları ve doldurulması -ama ebedi olanla- gerektiğini idrak etmek; yani içime doğru yolculuk etmek geliyor içimden...

Bilmiyorum..

İnsan, basacağı toprağı seçsede toprağa basmaktan vazgeçemez.

Hüzündür beni ziyaret eden..

İnsanları anlamak ne kadar zormuş diyebiliyorum sadece.. Ağlarsın.. Karşındaki kahkaha atar ve hiç birşeyden habersizdir.. Çünkü ne seni hissedebiliyor, ne anlamaya çalışıyor ne de dinliyor.. Artık sözler yetersiz gelirse, ağlarsın.. Ağlarsın ki anlaşılabilmek istersin.. Gücün kelimelere, ifadelere yetse de bu insan için herşey yetersiz.. İster yaz, ister konuş, ister çiz.. İstersen ağla!.. Hiç bir şey etki etmiyorsa, bırakacaksın.. Sen bildiğini, ancak onun anlayabileceği ölçüde anlatmış varsayılacaksın.. Çünkü algılayamayacak seni!..

Varsın ağlasın dalda kiraz

Hizmet edeceğim.

Kaçırsana beni buralardan...

billur acılarımın açık yalnızlığında

Akşam üstü o çay bahçesinde aynı masaya oturuşumuzun

nerdesin gel artık sensizlikten gözlerim soldu

Güle güle gidip güle güle geleceğim.

Anlamaz, onu anladım da.

Senin aldığın nefes acıtırken ciğerlerini, bu sürdüğün bambaşka yaşam, anca aniden sonlanırsa işte o zaman "vah vah çocuk gerçekten çok çekmiş" derler. İnanmaları ya da anlamaları için anca ölmen lazımdır. Ya da kıyısından dönmen. İroni ki ne ironi. Badem gözlüler uludur her zaman. Keşke biraz daha yaşasaydı denir arkalarından beraber yaşadıkları, birşeyleri paylaştıkları zamanlarda taviz vermedikleri hayat prensiplerini unutarak, utanmadan.

ve sen o pencerede ben burada

Dost, kolay bulunmazdı.. Her defasında yinelemiştim kendisine..

Hüzünler..

Koştum, geldim.

tevafuk ne dersen de tevafuk... tesadüf değil hiçbişey...

Bu anlamsız ayrılık benim yüzümden,

benim niye yüreğim sızlıyor şimdi... anlamıyorum.

<i> Cemal Süreya </i>

bizden biri yaptı sırtımızdaki hançeri

Bazen denk geliyorum, bazense olmuyor.

Karıncalar odun taşıyor yürek yangınıma.

dilenci durumuna düşürenlere nasıl sevap işlediler dersin...

sonsuzluk aşkta

Elifsu'yum ah benim güzel kızım.. nede tatlıydın ıslak mendille minik ellerini, yeri, ipek saçları, dolabı sonra minik göbeğini silerken :)

cümlelerimden...

Nasıl diyeyim içimden geçenleri, ancak yüzüne karşı diyebilirim, hele bir buluşup boğazda çay sefası yapalım o zaman bak neler diyeceğim.

çoğu yerde

aşılması imkansız

Kepazeliğim..

Duyarlı olmayı beklemek çok lüks sanırım. Umursamadan devam etmeli...

Akıl huzuru yitirip, kendine olan saygını kaybetme pahasına haketmediğin bir mutluluğu yaşamak.. Duyguların esaretinde süren bir yaşam.. O yaşam yolunda karşılaştığın keskin virajların üstesinden gelemedin, yoldan saptın benim zavallı aciz, beceriksiz yüreğim?

Tanrım, bana değiştirebileceğim şeyleri değiştirmek için?cesaret?, değiştiremeyeceğim şeyleri kabul etmem için?sabır?, ikisi arasındaki farkı bilmek için?akıl? ve beni aşkın körlüğünden ve yalanlarından koruyacak?dostlar? ver

Bu gün benim için unutulmaz bir gece oldu ve herşeyden önemlisi ne kadar sevildiğimi bir kez daha anladım. Tüm dostlarıma içimden geçen herşeyi söylememe rağmen bir kez daha teşekkür ediyorum. Yanımda olamayan bir kişi vardı ki gönderdiği mesaj benim için çok değerliydi.

yeniden yaşamanın..."

içimden gelen... ya kal, etrafındaki diğer gelen'leri yok say yada git...

Bir yarısını dondurdun hayatının, diğer yarısı da işler mi dersin.?Hayat akıp giderken, zaman hiç acımadan senden çalarken, geçip gidene üzülmem diyemezsin. Sen kabuğuna çekilip zamanı durdurduğunda, hayat devam etmekte?Seninle aynı yola çıkıp elini bırakmayanların günahı ne?...

Dost bugun sana kirginim

şans meleğim daha önce nerelerdeydin... :)

Sonra, gitsin yine geldiği gibi sessizce...

öyle kapılırsınız ki...

yeni açtığım konuya ney taksimleri eklemek istiyorum

Bazen gökyüzünde bulutlarda bulurken ruhunu

ama güzelmiş efenim eline sağlık

Gizli gizli duruşlardan..

vefasızlık maviev

Yeter artık!

Bir kelime..

Tüm duygulara bir kulp takıp, salto attırmak...:)

uzun yollar yanılgılarla cevrılıdır.

Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için,

Yağmuru dinliyorum gözlerim kapalı...

Hayat kısa, zaman değerli.. Anı yaşayamadıktan sonra sevdiklerinle, başka bir zamanın garantisi var mı?...

seni düşündükçe bir yanım eksiliyor isyana karıyor kendini

Hiçbir şeye yenilmem sanıyordum kendimi,

Bir?ben? var, bir masala sığdırdığım, kaybettiğim, bulmak için mücadeleden vazgeçtiğim?

Sermayem rahmetin, ilacım Cemalindir...

ki bir şehla bakışın iksiri

geçirip boynuma, tabureme tekme atasım var...

ne bileyim işte, öyle bir şey. .

.. bu kendini tekrar etmek değil de nedir ki!

Kaç hayat daha geçti üstünden

Fuzuli..

Ve kangi kan, dökülen kanları temizleyecek...

hoşgeldin canısıhoşgeldin

<i>Gerisi mi?</i>

Geldim de,

Bence siz şair filan olun muhteşem olmuş.

ölümlü bir yalnızlıkta işin cabasıysa

Bir tek şey varmı misafirimiz olmayan? Tek bir şey söyleyebilirmisin bana, kalıcı olan?...

banane diyorum herşeye inat güleceğim işte...:)

Selamlar.

çoğu zaman olmasada,

içimin sancılarını

çekinmeseydim,

Unutmak, unutmak..

<i>bende cehenneme</i>

Uyusam uyusam bi daha uyusam...

her derdin dermanı var bilirim

Oysa tek bir kelimeyle her şeyi yoluna sokmak mümkündür.

yürüdükçe yollar bitmiyor ufka yaklaştığımızı zannediyorum heyhat o hala uzakta...

kuş olup uçmak geliyor içimden. minik bir yüreğin camına konupbiraz onu seyretmek. sonra da sonu yolun

elimde düşlerim

Ben gene sana vurgunum.

BEN SENİ DEĞİL... SENLE OLAN BİR HEYBE DOLUSU HATIRAMI SEVDİM...

canım canansız ne kadar cansızmış

nasıl yaşamalı bu hayatı?

Bir de sevdim sandıklarım...

içimdeki çığlıklardan

SEN sevmek için yaratılmış tek yemin,

hiçlik, boşluk. uzak bir zamanda kendi sorumluluğumla da olsa kaybettiğim şeyler..

Ya da yakınlığına inanıp...

bu gece seni bile ti?ye alıyorum

Yokluğu var edecek kadar erdemli.

Katılacağım.

"Birini gerçekten sevdin mi; yaşı, ne kadar uzakta olduğu, boyu, kilosu sadece lanet birer sayıdır.."

Çok yoruldum...

ileriye maviliklere bakarkenki cümleleri..

İçimi dinliyorum

Söz;söylenmesi kolay ama telafisi zor.. Lakin, bu kadar kolay, bu kadar basit de olmamalı!

seni o kadar özledim ki bugün..

kahrolsun sizin o medeniyet dediğiniz teknolojik icatlar

Düşüncelerimden korkuyorum

"uçurumun kenarındayım Hızır" diyen tükenmiş gibi..

Aklımın yettiği kadar bir terazi kurdum.. Bir tarafına yaptıklarımı bir tarafına yapamadıklarımı koydum.. Kendimi tartmak istedim.. Ama ne fayda yapamadıklarım farkında olmadan tavan yapmış.. Yapamadıklarımdan korktum..

Silik yaşadığım hayatta zamanın gecmesini bekliyorum

gecenin karanlığı örtü olmuyor acılarıma

Öl, lütfen ölsene

, biliyor musun?

Ömrün sana vazgeçilmez insanlar kazandırıyorsa

hani insan bişeyi kaybedince başka surette ona tekrar kavuşuyor ya...

Sen çökünce odama, tüm dertlerim gelir aklıma

Yüzyıllık bir eskimemişlik olmalı bu. İçinden birşey yazmak gelmezkende yazabilme becerisi, belki de hediyesidir hayatın.

Etrafım binalarla çevrili

Herkes herkesi sevmesin, gerek yok.. Adam azaldı, sevgi elden gidiyor.. Bana sen haklısın diyorlar, hayır hayır, ben çok haklıyım bilen biliyor. Bu yarışın dışında kalanlar; adamı sevgi, sevgiyi de adam ediyor..

olmuyorsa pes etmekmi gerekir?

"Kahrolsun" diyecek gücü bulamazken;kahrımdan aklımı yitirmek üzereyken, nefes alıp verecek kadar güçlüydüm...

gitmek çok uzaklara,,

inanmaktır, bir uçurtmanın değerli olduğuna bir füzeden

Hastalığı verendiysen şifasını da verecek olan Sensin. Şafi ismin hürmetine şifalar ihsan eyle Allah?ım.

Rehberim ol.

Çok istersin bazen bir şeyi, elinden gelenin en fazlasını yaparsın gönlünle kalbinle ve aklınla. Sabırla yoğurur seni kader sabredersin ama bir türlü olmaz olamaz.

Dokunmadan hissetsek sıcaklığı ve duymadan dünyanın en güzel notasını?

en büyük engel.

?Kulum? de kafi bana!

Kaçışı mavi'de buldum... Ama sadece kaçış...

Kanatlar kuşa ağır gelirse

"Keser döner, sap döner; gün gelir hesap döner." ...

Anlatamazsın, anlatmışsındır daha önce çünkü, hem de tam tersini. Dönemezsin, susarsın. Sana da en çok susmak yakışırdı. Ve sen yine sus.. Konuşmak ilk kez bu kadar zor oldu. İfade edememek. Anlatmışsındır öncesini..

hep vurgun yemişim..

kaçak kömür dumanlarıyla

<i>korkularım var hemde çok </i>

Giryemi kıldı füzun ekşimi hun etdi felek

yemeklede bitmiyor...

heybemi bile unutup

senle dolmak ama sensiz ölmekmidir

Şimdi durmaktan korkuyorum

Hani bembeyaz bir kelebeğin, dalıma konması gibi...

Herşeyden uzaklaşmak istiyorum.. Herkes beni unutsun bende onları.. Herşey yeniden başlasın.. Eskiye ait hiçbir şey kalmasın.. Sil baştan başlayım konuşmaya, emeklemeye, yürümeye.. Alfabeyi yeni yeni çözeyim.. Yeni bir ben olayım.. Yeni heyecanlar olsun yüreğimde.. Eskinin izleri altında kaybolmasın hiç birşey.. Güzellikler olsun etrafımda dikenli çalılar değil..

Sabretmek bazen çok güzel.

Gökyüzü gözlerim misali akıtıyor olanca yaşını... Gök delinmiş de akıtıyor tüm hüznünü ben gibi...

Doğuştan cennet kokardı zaten...

Acımasız mıyım yoksa acınacak durumda mıyım bilmiyorum... bilinmezlikler mi çok yoksa bilinmezlikleri ben mi oluşturuyorum bir türlü karar veremedim... benim olmanı istemek mi hata seni sevmek mi? Zaten en karmaşık sorum.

zaten hüzün yılıydı bu yıl

Kuşların cıvıltıları

derdim eskiden, şimdilerde alıştım sensizliğe, sensiz daha mutlu olmayı öğrendim. sensizliği senden daha çok sevmeyi denedim, belki sevecbildim de kimbilir...

ben mi..?

İçimi yakan sorularla baş başa geçirdiğim bilmem kaçıncı gecenin seherinde başladım titremeye. Ve bu titremeler öyle sarstı ki yarık yarık olmuş yüreğimi, ölümü özledim. Hiç bilmediğim ölümü! İnsan bilmediği şeyleri de özlermiş, onu da öğrendim. Oysa umutlarımı tutup ellerinden, ben çıkarmıştım yola. Haybeden çektiğim acıları bile koymuştum heybeme. Dilimde bir vuslat türküsü, ufkumda sen, yürümüştüm günlerce. Yürümüştüm evet yürümüştüm ama bir arpa boyu yol gidememişim. Bu yüzdendir bu yıkkınlığım ve umutlardan bıkkınlığım. Yalnızlığım dahi avutamaz oldu yüreğimi. Ver elini ölüm, gidelim hadi!

Eylül;huzursun.

Adına sıkışsam da sensiz günlerimde,

Yok yangın hortumu olmaz o tazzikli su veriyor...:)))

Gece mahsun, biraz küskün seni küstürdüğüme

Yalnızlığımda

korkmaz mı ve bilmez mi insan

Kıymetini bilmek, hakkını vermek gerek..

içmden gidenler var benim. onun içinde şiirlerin var mı?

sen sevda burcunda ki sessiz

Ne içindeyim zamanın,

Evet, ömrümüz baltalanmış olsa da kimliğimize kimse dokunamaz!

mutlu olmak

Gitme, sakın gitme olduğun yerden.

Geldim ve mutluyum hepsi bu.

gün asra döner

İşte Ey Sevgili..

Oku, bileceksin sen de.

HOŞÇAKAL!..

:))slm

hem dökmeli

ve kararır bulutlar

Diyordun ama o zaman gülüyordun

sımsıkı sarıldığınız birkaç dakika gibi?

uzattığım eller tutunacak dal

SÖZ UÇAR VAHİY KALIR...

Bir insanın kalbine ulaşmak.. Ancak bu işe kalbini vererek mümkün.. Ben yüreğimdekileri yazıyorum ve biliyormusunuz şuan başkası da benim yüreğime ulaşmış sanki.. Sanki yüreğim bir kasabın ellerinde ve parçalara ayrılıyor..

İçime işleyen her sözünde.. Her yazında.. Her davranışında.. Sadece sessiz kalmak istedim.. Konuşursam, biliyordum ki yine anlattığımla kalacaktım.. Biliyordum ki, sadece kendi bildiklerine inanacaktın.. Ama ben konuşmaktansa, susmayı yeğledim.. Sessizlik, bazen en iyi cevaptır..

Herkes yaşanmışlıktan anlatırda ya yaşayamayanlar ne yapsın?

konayım yüreğine

<i>ve bilmen umrumda olmasada</i>

-hava var, boş

Benim sadık yarim kara topraktır

bu sensiz mahkemede sensizlikle yargilaniyorum...

Ve kimse için de değişmemelisin.

hayatım yıllardır aynı çizgide devam ediyor, seneler birbirinin aynı geçiyor... ne fazlası var, ne eksiği... yaşanan hüzünler de aynı...

yüzündeki o billur akşam kahvaltısı

Birazda ölümü özlemek bu...

O gözler cennete acilan iki pencere olsun

Şimdi secde zamanı... Hep sonradan, en sonradan akla gelene yönelme...

İçimden çok şey söylemek geliyordu ama hepsi iflas etmiş durumda. uyumak istiyorum şuan...

almıyor da..

Duyduğum iştiyakın sebebi, yine Sensin. Sensin her yanımda... Sensin varlığım... Zenginliğim Sensin... Tüm sefilliğime rağmen yine de Seni isteyişim, sırlarındandır.

Hep belirsiz.

lamı cimi yok

inceden kurulunca sen içime içime

beni bırakıp gitmen beni çok üzüyor..

Seni Görmezden Gelenlerden Utanıyorum.

Düştüğüm kuyuda Yunusça sözler verdim kendime... Hesap kesiminde çözülecek bu hikayenin düğümü... ve ben tiryakisi olduğum tek kişilik dünyamdan taşıp, tebessümlerimle boğacağım son on yılımı...

Bu tarifsiz bir sevgi..

edeb-i abidem,

Her soruna rağmen, ben kendisini asla dışlamadım.. Bana yakışmazdı.. Dostluğuna yakışmazdı..

Bu şehir,

AŞK insanın en zayıf olduğu histir. Öfkeden de tatlıdır, baldan da.

Ahlak yolu pek dardır,

içimde kabuğunu kırmak için çığlıklar atan bir bebek var

Nedenler...

Duymayacağını bile bile uzaklara türküler yazmakmış.

biliyorum hiçbirşey benden değerli değil... şu kara pelerinimi hüzün, umutsuzluk pelerinimi atabilsem üstümden..

<i> saygı, sevgi </i>

Hüzündür beni bırakmayan..

Yunus dilinde bir hece ile

o'nu sakın unutma.!!

kimi öldü diyor

-Önceki söylenen her söylemi ve kelimeyi öldürür, seni seviyorum ama... gibi.

Edebi ifadelerin can alıcığından 'hal'iyle dilinin, kalbinden ilham aldıklarıyla beraber olmaktır muradımız...

"kün fe yekun..."

Postacılar mı suçlu?

Gözlerin, düşüm, düşüşüm...

Şarkılar desen daha bir kudurdu

O kadar açım ki sana..

09.11.2007 01:00

Dayanılmaz ötesi...

bir sevda sözcüğü

Bugün gidişin.. Resmini de bıraktım.. Sözleirni de unutmak istedim.. Duyarsızca çekip gidişin içime işledi.. Sen bilmezsin, yaşamadın ki.. Bunun içindir gidişler sana hep kolay gelmiştir.. Bir gidişin sende yarattığı hiçbir iz olmadıki.. Giden, ardını düşünseydi, gitmeler olur muydu..

Karmakarışığım, yazdıklarım da farklı değil..

Sadaka verir gibi, tebessüm etmişsin uzaklardan

ben kendi derdimdeyim

bazen herşey tek sözcükte saklıdır..

bunlar arasında yüregimin aradıkları

uzun bakmana takar kımılerı; gorunenın arkası urkutur boylelerını...

Yaşadığım acıların azıcık anlamı olsaydı keşke!

Cam fanus içinde olursam, artık kimsenin beni kırmaya, üzmeye gücü yetmez.. Bilinmeyen bir güç tarafından korunmuş gibi olurum.. Sahte gülüşler, maskeli insanlar, yalanlar, dalavereler, vs.. Ne kadar kötülük varsa benden uzak olur..

Bir inşirah ver bana yarab!!

İçimden gelen herkesin azıcık daha duyarlı olması.:D

Az kaldı annem.

en sessiz kalma biçimi

Susacaksan da yanımda sus!...

birşeyler söylemek

mesaj yazarken hayallere dalmasam araya başka mesajlar girmeyecek ama hala hızlanamadım :)

Bekle beni geliyorum!

kim isterki ardınızdan... nankör denilsin

Sarı tek bir gül, yapraklarında yer yer pembesi bulunan tek bir gül. Biraz solgun başını bükmüş ama en güzel yani bana verebilmek için bu saate kadar beklenmiş olması.

Sonrasını fazla düşünmemek lazım hayatta. Kim öle kim kala demişler. Hayırlısını dileyelim yeter.

İnsanların farklılık adına yaptıklarına şaşıyorum. Farklıyım ben sizlerden, sizin gibi değilim derken, nasılda bazen gülünç durumlara düşüyorlar.. Anlamakta zorlanıyorum. Farklı olmak demek dikkat çekmek demek mi? Dikkat çekmeden farklı olunmaz mı? Ya da neye, kime göre farklısın. Seni farklı kılan özelliğin ne? Yalnızlık bir farklılık mı ya da elini salladıkça sana dokunan insanlar ya da kalabalıklar içinde yaşamak farklılık mı?

Söyle bana yüreklice...

ilahi adaletten kaçabilecek misin?

Susuyorum, susmam gerektiği için...

evet düşündüklerim...

Denize bile değemiyorsun yani

bu dizelerde hepimizi anlatmışsın belkisee.

Gel bence, uzak sürmesin bu ayrılık..

İşte o anda yıldızlarla süslenmiş bir yol çiziyorum karanlığın içinden gökyüzüne doğru. Oysa ne kadar yalan olduğunu bilsem de sahte yıldızların eşliğinde yürüyorum.

Kimbilir belkide bu bir yılgınlık bıtkınlık değildir.. herşeyi olurunu bırakmak en güzeli belkide.

insan suretine girmiş insancıklar

Hüzün bu...

Günümüz evliliklerine bakıyorumda ne kadar çabuk bitiyor.. Evlilik olayınıda çabuk tüketmeye başladık.. Eskisi gibi 40-50 yıl aynı yastığa baş koyma olayları bitti, tarih oldu sanırım.. En ufak bir olayda bile mücadele yerine bitirme kararları alınıyor.. Ne kadar basitleşti herşey.. Kutsal sayılan herşeyi yavaş yavaş kaybetmeye başladık.. Kendimizden başka şeylerin önemi kalmadı.. Bencillik bayrağını elimizden bırakmaya hiç niyetimiz yok..

Hep yazılır ya, bilinsin istenmez. Sözler dile gelmediğinde yazmak, hep yazmak. Yazılıyor, çiziliyor, bir şeyler karalanıyor. Sırf içini dökebilmek, bir nevi rahatlamak sanki. Değil, bu değilmiş. Yazsan da, konuşsan da, içinde kalan kalıyor.

motifleri bembeyaz...

Anladım ki hayat, bir direğe bağlanmış ipin ucundan tutup sürekli dönmekmiş.. Dönerken yeni gibi gördüğün şeyler tekrarlardan ibaretmiş. Sen planlar yaparken elindeki ipi bir türlü çözememekmiş.. Anladım ki hayat küçük bir daireden ibaretmiş...

Ben "Saygı duyacaksın" zorbalığını anlamıyorum. Çünkü içinde sevgi ve hayranlık barındırmayan bir saygı düşünemiyorum.

Beton duvarların kuşattığı bir şehrin parklarında damlama sulanan çiçekler gibi...

boğazına düğüm olan yumruyu

Ben günahkarım!.

<i> Özdemir Asaf </i>

Bugün öğle yatakta uzanıyordum sallanmaya başlayan bir evin aciz yatağında

demiyorum ki;

seni böyle sevmek acı veriyor bana..

ona karşı hüzündü

olmuyor... yapamıyorum...

"Kalpten gelmeyen sözlerin ömrü bir nefesliktir. Bir nefes sonra kaybolup giderler ama kalbin sözü unutulmaz. Kalp, sözünü hiç unutmaz, sözü hedefine ulaşmadan yere düşmez. Kalbin sözü kalpten bir ruhla doğar ve ulaştığı yere hayat verir."

rüzgar dokunsa tenime

Fırtınada vardır içinde güneşte

saman küfü, mantar yuvasıdır

Bir insanı tanıyabilmek, bir şeyler paylaşmak adına adım atabilmek bu kadar zor mu ki?.. Sevebilmek, hissedebilmek, istemek.. Bence zorlaştıran insanların ta kendisi.. Herşeye istemekle başlamak gerek, adım atmak gerek.. Bir insanı tanımak için adım atabilmeli, isteyebilmeli, ve ifade edebilmeli insan kendisini..

hız felakettir.

Kırıldı halkaları yüreğimin,

Biz senle yurekten sevdik

Sen ki, sorumsuzluk adına.. duyarsızlık adına.. akla ne geliyorsa uygulayabilen çok rahat bir insandın..

sevecek seni, önemseyecek..

Beni yokluğunla sınayacak kadar acımasız.

çok şey yani çok şey

-içinde ne var?

Kanat çırpmaya başladı..

gözlerimin buğusu yağmuru bastırırken,

İçimdeki herşey sana giden bir yol arar durur..

İyilik yap iyilik bul demişler.. Sadece sözde kalan bir cümle bana göre..

Her yol bir gün biter çilelim,

Dedim ya bahanem çok?

yılmış yıkılmış gibi

Kendinden bihaber insanlardan sonsuz kere iğreniyorum..!

uzak olsunlar umarım

solumdaydı..

Denizin laciverti, dalgaların beyaz köpükleri? Şehir hatları vapurlarının peşi sıra uçan martılar yaşama telaşı içerisinde fotoğraf makinelerine poz verdiklerinden bihaber, kanat çırpıp duruyorlar?

Bir türkü dilimde, inlemekte!..

ben bile çözemiyorsam ruh halimi felek neçe çırpınsın

sana çok şey borçluyum dost. ne şer diyebildim yaşadıklarıma ne hayır. adını koyamadım senin. ama ben yinede dostu seçtim. güzel görmek istediğim için... sevgi annem dediki''rab insana çok güzel bir hayır işletirmiş ve sonra kul o güzel amelinden dolayı şımarırsa eğer, tökeçletir düşürürmüş. hey kulum kendine gel. aczini ve haddini bil dermiş.''... sanırım yapılan hataların altında hep rabbimizin bizi huzurunda görmek istemesi var! o halde söyle bana, sana nasıl şer diyebilirim?

Hepsini toplasan ayağına dar gelen bir ayakkabı gibi. Ayakların için şükretmekle, o dar ayakkabıyı ayağına geçirme çabalarının arasında geçiyor hayat.

hayalimde gözüktü

tertemiz...!

Aldım mavilerimi geldim,

senden izler varken

aynı cümleyi farklı şekillerde telaffuz etmek mi yoran beni... bilmiyorum... yüklemsiz ve eksik cümleler sonuna üç nokta koyup bıraktığım... tamamlama vakti geldi mi artık

sana kavuşmadan eriyecek bütün sırlarım

Rüzgarın esişi alıp gidermi içimdeki isyanı. Susmalıyım hiç konuşmadan saatlerce yürüyüp sonra bir banka oturmalıyım...

Dertleşmek isteyen varsa mesaj atabilir.

dua eder bu bıcare yınede akan ırmagın tersıne donecegıne olan tanımlanamaz bır ınancla...

ne bilirdim böyle yanardım

sonsuzluğa açılan

Ayıkla içinde ki sevinci, acıyı

olabilirlik o kadar çok ki hayatta

gitme uzaklara,

Daha nediyim

uzaklara?

Kendimi artık dönemeyeceğine inandırmaya çalışıyorum. İçimdekileri hiç bilemedin bildim zannettin oysa... Ve beklemedin bekleyemedin yıkıp geçtin sığınaklarımı. Şimdi gözünde başka bir gül içinde başka bir yar, yanında başka bir sevda var...

Senin bile kirletemeyeceğin kadar...

Uzanır, gökyüzüne ellerin, ama çaresiz, ama yorgun, ama bitkin.

Ve bana öyle bir insan sevdir ki

"Hergün aynı kabusla uyanıyorum

inşallah.

sadece sonsuzluk...

bu geçitler ne sana büyük ne de bana küçük

Samimiyet güzel şey yeter ki samimiyette samimi olunsun. :)

.. dedim ya, sus pus gönlümde "ses"e yer yok.

Aslında sanalda bir gerçekmiş benim için. İlk zamanlarda inanmamıştım sanaldaki arkadaşlıklara ama yanılmışım demekki.

akar mı onların da kanları?

Adam gözlüklerini taktı, zarfın üzerindeki ismi okudu. Ne güzel şey diye geçti içimden. Adama mektup gelmiş, ne kadar bekledi acaba o zarfı.

kendine ağır gelirken saatler

Beş dakika öncesi ile beş dakika sonrası tutmayan insanlara denk geliyorsam, suçlu ben olmalıyım.

rayları süslesek

Vahaya kaç adım var, bilmiyorum..

yer, gök, dağ, taş masmaviydi gözümde.

yok desende yanımdasın

Rüyada mıyım yoksa gerçek mi anlayamadım.

Hepimiz görüyoruz yoldaki işaretleri.

Bir tek bunu öğrendim hayattan...

Bir daha asla batmamalı.

KABE: http://live.gph. gov. sa/mkch.html

ara sıra sayfaları yeniden karıştırılmak üzere?

biraz nefes almak içimden gelen

Neyse.

adına yeni bi isim vermek gerekir mi?!

içimden hiç bir şey gelmiyor

içimden küfretmek geldi :( hep şarkı şiiir güzel söz olacak değilya

sana güller veremem yağmur kaçağım

Tek yolu vardır, yar yoludur;dikenlerle doludur ama,

Matemine alışık yazmaktan muzdariptir sanma...

yazdığım her kelime

Gözlerin gözlerime degince,

hıçkıra hıçkıra sümüklerim aka aka ağlamak...

Uyumak ve uyutmak geceyi...

Neyin bedeli bu

Kimseler görmese.

farklı akşamlardan devşirilen

ah leyla leyla, etme bu nazı...

<i>o dilediğim yürek acımı yaşıyorum ya</i>

.. İletişimde mimik ve jestler önemlidir pekala, itirazım yok. Fakat yazılı iletişimde yapay olarak :) bana göre değil esasen.. Ve sanırım :) yapmadığım yorumlarda yada cevaplarda yanlış anlaşılıyorum..

YAZMAZSAM HİÇBİR ŞEY GERÇEK DEĞİL.

keşke hiç başlamasaydı ve keşke hiç bitmeseydi:(((

Müptelandır gönül Sevda adında,

Siyahlar sitem etmeye meyilli?

bu efkarın hünkarıda bulunamadı henüz

Buğulu bir mevsim sonbahar

"Amaç müziğin buluşması, ülke ve dillerin çarpışması değil" diye düşünmekteyim.

sen ve ben ekmek ve şarap gibiyiz...

Ne kadar çabalarsan çabala, her şey olacağına varıyormuş!

Yaşamın sahneleri?

öyle zor ki içimden gelenlerin önündeki barajları yıkmak. bir yıkabilsem sel götürecek yüreğini.

Sıcacık üzüm karası gözler, şefkatli eller?

İnsanlığın var oluşundan bu yana böyle olmuş bu... Değişmezlerden olmuş... Çünkü böyle olmak zorunda...

her dakika içimi eritiyor

hala mı bebek

Her bedende baş var ama o başlarda akıl yok..

<i> yaşam yaşam </i>

Bir mezar taşına dalan bir bakış gibi

Kaybettiğim en değerli varlıktan sonra

Ya adresi yanlış verdi düşler

damıtmak isterdim yüreğimde seni

Güzel, hissederek yaşayabilmek, nefes alabilmek. Sağlıklı olabilmek.

?son? önemlidir hep...

Yardımcı olacağım.

Şimdi kork bence, yaptıkların çıkacak bir bir gün yüzüne

Kıyametin zaten başucunda

Sana mı kaldım ben rüzgar

Ağaçlar ayakta yaşar ve ayakta ölür.

Gözlerimin kızarıklığını düşünmeden ağlamak..

Geceleyin onlar uyurken soyguncular geri gelmişler. Ama hayvanlar hazırlıklıymış. Soyguncular içeri girer girmez, eşek?Şimdi? demiş ve saldırıya geçmişler. Soyguncular bir daha hiç dönmemecesine kaçmışlar oradan. Şarkıcılarımız da bu sevimli küçük kulübeye yerleşmişler. Bremen?e gitmeyi de bir süre ertelemişler, ama her gün şarkı söylemeyi unutmuyorlarmış. Eğer bir gün onları dinleme şansınız olursa, Bremen sakinlerinin ne büyük bir tehlike atlattıklarını anlamanız güç olmaz.

ben bugün çok sıkıldım, sıkıldığımı hissetmem içimden gelen...

zaten ölecek gibiyim

Bazen kendimi bir cam fanusun içine koymak istiyorum.. Kimsenin ulaşamıyacağı efsunlu bir fanus olmalı.. Kimse görmemeli, dokunmamalı.. Ağzı kapalı durmalı, sonsuz okyanusların ortasında.. Kaybolmalıyım.. Balıklar dostum olmalı, onlarla konuşmalıyım.. Hiç bir balıkçının ağına takılmadan ilerlemeliyim açık denizlerde.. Vapurlardaki çocuklar bana el sallamalı.. Sadece masumlar görmeli beni, suçlular değil.

Haydi, tut elimi ey dost. İçim acıyor suskunluğunda. İyileştirelim kanayan, kırılan yanlarımızı.

Bağırmak istiyorum... Sağır kulaklarının duymayacağını bilerek.. İçimde biriken herşeyi atmak istiyorum. Hafiflemek tüy gibi uçuşmak istiyorum... Yükseğe daha yükseğe.. Gözden kaybolmak istiyorum..

Ben mi sana katlanacağım yoksa sen mi bana?

içinde saklı ahenk

ti?ye

Şuan içimden geçenler, aşkımın yanında olmayı sahilde elele gezmeyi, üşürise montumu çıkarıp ona sarmayı. Karşılıklı tek bardaktan çay içmeği geçirdim içimden.

Bu durumun ''müzik evrenseldir, müziğin dili, dini'' olmaz gibi yüzeysel bir anlayışla irdelenmemesi gerektiğini düşünüyorum.

Ama buna takılmayın, rol kapmaya çalışmayın hiç bir zaman ve kendinize vakit ayırın...

Ben seni unuttum..

şu memurlar netten kalksamda derse baksam biraz.

lakin kayıkları sürecek kürek yok...

aşevi önlerinde

affettim seni inan..

içimden bütün kinimi kusmak geçiyor.. nasıl yaa, nasıl dersin onları? ben senin gönlünü, insanlığını sevmiştim..

benzerler birbirlerine

Lokmanda değil ey Yar, Sendedir benim devam...!

Bir gün anlarsın tadını sevilen dudakların.

<i>Girdiğin sohbette mest ol, büyürsün.</i>

yıllar geçemişti sanki

İnsanların mutsuzluğu her nedenle olursa olsun beni mutlu etmedi.. Bende bazen oh demek istedim.. Ama hiç diyemedim vicdanım beni rahat bırakmadı.. Aslada diyemeyeceğm.. Demekte istemiyorum.. Eğer dersem o kişilerden ne farkım olurki..

iyi geceler can.

yine kar'ları düşer gönlüme sessizce, yokluğunun..

İnsanları tanımaya çalışıyorum. Fakat herkesin bakışı o kadar dar ki, tamam budur dediğim anda her şey farklı gelişiyor. Dönüp arkama baktığımda bir arpa boyu yol alamadığımı görüyorum. Saçma sapan şeylerin içinde buluyorum bir anda kendimi. O an yapayalnız kalmak istiyorum. İnsanların kirlettiği bir ortamda yer almak istemiyorum. O?nlardan ne kadar kaçarsam kaçayım sözleri o kadar hızlı ki bir anda ulaşabilmekte. İçimdeki sevgi filizlerini kurutmakta. Bildiğin ezberleri bozdurmakta. Halbuki benim ezberlerim hep iyilik üzerine kurulu. Başkalarının fitne, fesatlarından çok uzak.

Ganya kuyusuna inmek...

bu yolculuk sonunda nere vara...

Hayır olsun.

Ayaklarımız uyardı...

sımsıkı tutarsınız birkaç dakikalığına ellerinizde?

<i> kolay inanışıma </i>

Demiyeceğim.

Kimse acısın istemezsin ve istediğin şey asla bu değildir. Yorgunluğunu anlayıp karışmasınlar istersin sadece. Birşey için zorlamasınlar mesela. Yok dediğinde ısrar etmesinler. Ama arada bir gel dediğinde ise gelen olsun istersin. O kadarcık olsun istersin ve işte o kadarcık istediğin şey olmadığında dünya gerçekten tepetaklak olur başında. Ve bizim insanlar bunu da anlamaz. Ne var şimdi bunda, niye bu kadar üzüldün ki derler. Hatta bunun adı tripmi mripmi ne öyle birşeymiş. En hafif ifadesiyle de çocukluk. Yok ya, hadi canım sende!

Bize bakip seytan Adem'e secde etsin

Sevgimizde Muhammed sevilsin

Sebep ne olursa olsun özledim işte. Okumamandır böyle rahat rahat yazdıran zaten.

Nasılsa her şey ziyan oluyor.

Gülüşümü gölgeleyen her zerreden alacaklıyım..

Bana gece saat 00:00 göstermesinler diye!

Şair diyor ya?neyse ki sen varsın.?

Büyür gitgide incinmişliğin kırılmışlığın.

bir sevimli tebessüm şimdi senden bana kalan...

Kilavuzumuz sen olasin ey Rabbim

Bahardın...

Yoruldum

selammmmm olsun..

Seneler sürer her günüm,

belki sana ulaşır diye..

"Kendin" olabilirsin.. bana başkalarının ayak izlerini takip ederek gelme. Emin ol, farkediliyor!

Çok üzücü.. Çok..

sözlerle mi yıkacaksın engelleri?

veremezsın hiç bir tepki.

Sen ki, saklı sevdam.. Yanındayken bile bana hitap edemeyen.. Yüreğime dokunamayan sevgili..

hiçbir şey düşünmedim içimi acıtacak.

ama hep yorgun

İçimden belki de ilk kez geriye dönmek ve 30 Ağustos 2007 tarihini silmek geliyor.

birazdan aydede onlara yoldaşlık edecek. yıldızlar tekbaşınalığın masalını anlatacak...

ama biliyormusun

"Bir hilal uğruna Ya Rab, ne güneşler batıyor"

Özlem...

Öyle halsizki ruhum, bedenim. Takatim yok kolumu kaldırmaya, nefes almakta bir o kadar güç. Yorulmuş bir yürek taşıyorum, fazlaca yıpranmış. Canlanması zor, bir o kadar uzak sanki. Ruhumun derinliklerinde bir sızı dolaşırken, ben adını sayıklarken.. Sesim kısılıyor, sana varmadan kesiliyor nefesim.

Dolar gözlerin, için burkulur.

Bugün ve sonrası için.. yabancı bu ses bana! Benim olmayan bir şey.

İçimden geçenleri benim anlatmaya takatim yok. Olsa da senin dinleyecek bir yüreğe sahip olmadığını öğrendim.

kız papucu yedi türlü renk

Bu yüzden hep başım önde yürüdüm

Ulusun, korkma! Nasıl böyle bir imanı boğar,

Susma konuş hadi anlat büyük insan!

Bana sevmeyi anlatabilir misin rüzgar

yıkılsın bu şehirde insafsızlığa ait ne kadar heykel varsa...

insan yazmaya özürlü olmasın bi kere :)

Biliyorum muallaktasın...

Uzatmada böyle bir yenilgi ve madalya şansını kaybetmesi en üzücüsüydü..

bak ben ışık sandığınım

her konuşmamızda boş yere, saatlerce havadan sudan söz etmek!...

başım zindan yokluk var bu kaçıncı şikayetim bilmem!

Bastığın yerleri?toprak? diyerek geçme, tanı,

ama bir şey değişmiyor gözlerimdeki hayal kırıklığı...

<i>yaktın, yıktın beni</i>

Bağırsam, boğazıma düğümlenen çığlıklar açılır mı birer birer?

içimden şiir yazmak gelmiyor bu aralar. en iyisi nesir yazmak. ama onu da ne kadar becerebilirim bilemiyorum. çünkü gerçekten nesir yazma özürlüyüm.

içimden söylemek istedigim bir sey var... öncelıkle erkek arkadaslar benı yanlış anlamasın ama ben erkeklerın romantık olabılecegını şiirler yazabılecegını duygularını burdaki arkadaslar gibi mısralara dökebilecegini bilmezdim. karsıma cıkan hiçbir ınsan bu kadar romantık ve şiire düşkün duygularını kelımelerle anlatabılen ınsanlar olmadı... şimdi burada o kadar şaşırıyorum ki okudukca... yuregı guzel olan ve bunu kelımelere dökebilen tum arkadaslarıma tesekkur ederım... ıyıkı burayı tanımısım

İçimin yangınlarını gözyaşı ile söndürmeye çalışmaktan yoruldum ben galiba...

yeniden

hızla yaklaşacak ve sönmeyeceksin

bilirsiniz oysa...

Duygularım ölüyor..

Alkış beklemeden sevdiğim için

içinden geçenler canını acıtmaya başladıysa

ne eş ne dostum olmuş sanki

içim acıyor sevdanla

Sana iki oda bir salon ev yapardım da

Sadece içimden geldi...

Allah?ım! Ey insanların Rabbi! Şifa ver! Şifa veren ancak Sen?sin! Sen?den başka şifa verecek kimse yoktur!

iş işten geçtikten,

<i>bizim oluşamayan ilişkimiz</i>

Al emanetini..

Söyle ey toprak, gözlerimin bulutlara esaretliğine hangi sürgünün gözyaşları son verecek...

kovsan,

Peki hangi kurallara göre...?

Bak-yağ-kar olurum sonra, sessizce caddelerinde bu şehrin

Rabbim herzaman içimizi emanet edebileceğimiz insanlarla karşılaştır bizi.

O zaman ahlar edip gelme kapıma

Güzellikler sunmadan kimseye saygı ve sevgi bekliyorlar.. Hadi verdin diyelim saygıyıda sevgiyide.. Bu tarz insanlar bunlarıda kirletmesini çok iyi biliyorlar..

Beklemek neden zor..

Benim yasım oldu bu bayram...

kendimi özledim..

Bu ezanlar, ki şehadetleri dinin temeli,

ama o bana benimle konuşmak istemediğini. o cümleleri bana kurmadığını,, benim yazdığım bu yazıların da üstüne almadığını söyledi. bunu hazmetmeye çalışıyorum benims esimi duymak istemedi.. inananmadım. egoma ağır bir darbe oldu.. ama iyi ki de oldu.. benim için öldü artık... aslında gerçekten iyi oldu.. bu gurursuzluk değil...

şarkılarda seni bulmak, mısralara seni dökmek

Bir dost selamında bulur mu dünyanın en güzel tadını. Bir sabah güneşinde yada akşam kızıllığında...

.. olabilir mi ki?

nedenlerin bertarafı için izlenecek yol haritasını çizmek lazım acale tarafından...

Artık yeşersin bahçemdeki aşk güllerin,

beni de alıp götürmediği..

sürgün çıksa bahtıma...

Nesin sen doğru söyle can mısın canan mısın kafir

Eskiden bakkal defterleri vardı.. Veresiye yazdırdığımız.. O defter hep belli bir yerde durur, bakkala gidecek olan yerini bilirdi.. Ay sonunda da büyükler giderdi hesabı kapatmaya..

gönlümde bir ağırlık, mevsim hafif kalıyor yanında.. yüzümde polenlerin pürüzü, kalbimde pürüzsüz sana dairler.. öyle taştın ki kelimelerimden, taşıyamıyor cümleler seni.. sitem kırmış aynalarımı.. bakamıyorum kendime, inemiyorum derinliğine.. ben sussam da sözcüklerim susmuyor.. kulağının ardına at bitsin!..

bir o kadar ürkek

Yapraklar döküldükçe, bizden de birşeyler eksilmiştir.. Eksikliklerimizin farkına vakit çok geç olmadan varırız inşallah.. Varmak değil de belki de uygulamak desek daha doğru olur.. Biliriz ama yapmayız.. İnsanız ya.. Hayallerimiz çok ya.. İsteklerimiz bir umman gibi sonsuz ya..

Anlatsam gerçekten roman olur muydu yoksa yaşarken mi bu kadar akıcıydı bilemiyorum. Garip bir his var içimde sanki sonunu önceden okuduğum bir hikayeyi yaşıyor gibi..

belki biraz uzak

Gamdan ne kadar kırılsa b@lim"

gözyaşlarım bitene kadar ağlamak geliyor içimden...

felaketim olurdu aglardim.

sevgilim yazsam ışıklar ardına...

Hımm, duruyor...

mazeretler.. sitemler.. yalancıktan kendini kötü hissetmeler.. ne kadar rol kaabiliyeti olan bir kalabalıgız diyesim var.. bunalınca gelmiyor insanın içinden güzel denilebilecek kelimeler..

Her davetime

arkadaşlar döktürmüşsünüz yine yürekten kutlarm... harika dizeler var...

çare bilmez dertlerle yolunu gözlemek.. gelme artık içimden.. dökülme satırlarıma... saçılmış inci tanelerimi israf etme.. sızlatma kalemimi..

kaybedişim olur...

Selamı benden uzak olsun,

yoksa üç beş kelime... acılarında sevinçlerinde söneceği ve tekrar yanacağı ateş vardır.!

Yanılmadığım için üzülsemmi yoksa sevinsemmi karar veremiyorum. Herkes göründüğü gibi olsa şeytan bile şeytanlığından utanırmış. Hep birşeylerin arkasına saklanıyoruz. Ondan sonra huzur, dostluk arıyoruz.

Sonra gözlerin

İ. Tenekeci

sabır ise acıyı yudumlamak.

sadece sevilen tarafından bilinse...

Bitti bütün rüyalar, cevap buldu güyalar

yalnız bir haftalığına? Ah, ah,

sesime ses ver yar

Işığım

kalmalı, kalsın

Şimdi intiharlar var aklımda

Ne çok şey var içimde, ama dile gelmiyor maalesef. Konuşsam sağır eder kulakları, sussam volkanlar patlar beynimde.

yanaya baktıkça dertler artarmış..:(

Bugünlerde bir başka hissettiriyor kendini hayat.. Silkinip kendine getiriyor, insanın iliklerine kadar işleyen soğuk.. Sıcakta unuttuğumuz fark edemediğimiz duygular, soğuk mu soğuk kışın ortasında yeşeriyor... Kalpler kalplere sarılıyor, insan bir başka hissediyor;evsizlerin, kimsesizlerin, çadırda yaşayanların halini..

Maşallah.

velhasılı hal ve gidişat kötü

söyle kim kör kim sağır

Yeni kitablar aldım bu arada. Kederlerimi, sevinçlerimi, sebeblerimi buldugum, kendimi saklayıp sarmaladıgım mis kokan hazineler. Okumuyor gibi görünsem de günde bir kitab bitirdigim günler coktur. Kac defa bilirim kayboldugumu onca roman arasında yemek bile yemeden sona ermek için saatleri hiçe saydıgımı. Bazen de günlerce dokunmam. Oyle masanın üstünde dururlar karmaşık, çapraşık... Hazineye yaklaşanlar anlar ancak gizimi. Parmak izimden tanınırım.

tekli ayrılıkların çoğul yanlızlıklarını yaşıyor kalbim..

Arkandan bakmam bile,

Ağlayınca gözlerinden silinmiyor..

ve yağmur hoşgelmiş. sefa gelmiş.

İnsanın evinden uzak çoğu kez kendini yabancı hissettiği bir şehirde Can'ım dediği insanların olması ne büyük şans.

Orda dursun bir ömür

<i>hayatım senle mukayese edildiğinde </i>

Konuşup durma kapalı kapılar ardından

beni sevmemen gibi bişi

Bırak dağınık kalsın hayat. Derli toplu durmasın hayaller. Savur gönlünce.

Susmak, susmak..

Ey her seyi halden hale koyan Allah`im! Bizleri en güzel bir hale tebdil eyle!

Merdivenlerin oraya koşuyorum,

Uğraşma derim.

Dağları aşınca başım,

özlemek var ya,

Biraz zorlanacaksın ki anlayacaksın dediler bana. Tıpkı kasların zorlanmadan gelişmemesi gibi ruh dünyanda ara sıra zorlanacak olanı biteni anlamak için. Anlamanın peşinede düşme! O senin çabanla olacak birşey değil. Zamanı geldiğinde ve de gerekiyorsa o kendini anlatırsa anlarsın. Fax çekmek için fax makinesinin mekanizmasının nasıl çalıştığını bilmen gerekmiyor. Sadece o makinayı nasıl kullanacağını bilmen yeterli. Aynen bunun gibi şu gereksiz bilgilerin peşinden koşmayıda bırak artık dostum. Öğrendiğin herşey anca egonu büyütmeye ve seni ait olmadığın bir alanda yetkinmiş gibi göstermeye yarıyor. Ve maalesef kendini kandırmanın o derin sızısı canını acıtıyor her seferinde.

Bu arada da bazıları güzel gören vesaire sanılanlar var bir anlamı yoksa uyumlu olsa yada güzel oldugu sanaılsa ne olur - olmasa ne olur

Ve gün gelecek gökkuşağını çıkarmayı bileceksin hiç beklenmedik yağmurlar ardından.

Ben bir ses istedim kısık da olsa

ruhsuzluğuma çivili

dağ bayır dolaşır durur

uzun uzun raylar var önümde

Ya bir şafak vakti gelseydi en kötü haberim

Deliliğin kıyısına çılgınlık köprüsünden geçilerek varılmaz ama yinede bir çılgınlık yapsammı diyorum bu aralar. Sonra son sürat giderken kırmızı ışığı farkeden bir şöför gibi asılıyorum frenlere. Önce bir coşkunluk hali sonra sönen bir balon:) Gel-git, git- gel, ortası yokmu bunun?

ama artık sadece dışından bakarak?

Dost olacağım.

İçimden yazmak geliyor

Ve hiç göz göze gelemeyişlerimizin bir tesadüf olmadığını da söyleyememiştim?

üstü örtülmemiş kaygılar kadar gerçekler

Sancılı hasret, susamış sevda. Zordur katlanmak, güzeldir zoru başarabilmek. Öyleyse;

yetti artık dünyama yaptığınız katlyiamlar

Yaktım...

Ama bilmeli ki yol her saniye iyice uzamakta...

İçimde bir sıkıntı..

Öncesi olmayan

her parçasında ayrı yara

aklıma estiğinden

gelirsin diye umuyorum, sorgusuz, sualsiz, ta gönlünden kopan özlemlerle...

sana verdiğim sevgiye yazık

hava kapalı

Böylece bir sabah erkenden yola çıkmış. Bir süre yürüdükten sonra iki büklüm bir köpekle karşılaşmış. ?Artık sahibime avda yardımcı olamayacak kadar yaşlandım,? demiş köpek eşeğe. ? Sahibimde artık beni beslemiyor.? Eşek gülmüş. ? Benimle Bremen?e gelsene şarkıcı oluruz,? demiş.

Kimseleri kırmamak uğruna çatlamak nedir iyi biliyorum.

Çoğaldıkça,

İçimden "hayırlısı olsun!" demekten başka bir şey gelmiyor.

Haziran belli belirsiz yüzümüze konan gülümsemenin o eşsiz görüntüsüdür.. Haziran sıcaklığında yürekleri sıcak tutan kor alevler gibidir.. gözlerin parıltısıdır.. Bu yüzden şanslıdır Haziran'da doğanlar:))

Bagırmak, çagırmak, camı çerçeveyi kırmak geçiyor içimden

Nerdesin...?

Ama elinde kalan sadece bir parça toprak ve bir avuç soğuk beton!...

Kaldı ki 8. Türkçe Olimpiyatları'nın düzenlendiği şu günlerde 120 ülkeden 720 çocuğun dilimizi göğüslerini gere gere kullanmaları kendi ülkelerindeki vatandaşlarını zannetmem ki "acıtsın"..

Düşündüklerimi uygulama gücüne ihtiyacım var. Önümdeki sarp dağları aşacak güce, azgın nehirleri aşacak kuvvete ihtiyacım var bu günlerde..

Anladım?

Susamış kaleme mürekkep,

hayat dalgınlığmıza gelirdi ya da biz öyle olsun isterdik bazen öyle bir an geliyorki susmanın konuşmaktand aha anlamlı olduğunu düünüyorum anlayamadığımız bir türlü tam olarak yorumlayamdığımız daha çok şey olduğunu hissediyorum gördüğümüz inandığımız ve hissettiğimizi sandığımız birçok şey aslında o denli sırlarla ve bilinmezliklerle örtülü ki her an gerçekliğe duygulara yaşanmışlıklara ait çok önemli birşeylerin yeterince anlaşılmadan ve anlatılmadan kaldığını bütün bunların tam adını koymadan ve içimizde garip bir burukluk ve hüzünlü bir şaşkınlık yaratarak hiç tahmin edemediğimiz kimi anların ardına gizlendiğini hissediyorum. sanki sonrası hep kalıyor...

ve izinsiz açıldı yaralar bağrımızda.

Hüzünlerim damla damla aksın

biraz buruk, biraz melenkoli...

Aynı kalsın ki

Herşeye rağmen ümitvar olmak...

Elimdeki

oyalıyorum kendimi..

Dolu, yarı arabesk, yarı isyan

Hüzün alıp hüzün satarım..

hayırlı olsun msjı gönderdim cevap belentim bile olmadan

Her neyse demek gerek :)

Ve her biri hiçbir nedensiz

Gidişler çok üzdü beni hiç tanımadığım biri için çok üzgünüm. Demekki gönül bağımız varmış, onun yokluğunu hissetmek kadar kötü birşey yok şuan için.

selam olsun burdan tüm sevdiklerime

Yoruldum ömrün bu son fasılında...

Yalnız başıma yorgun bir savaşçıyım artık. Savaştan geri çekilen.

sahip olmalısın kanatlara

kendimdeyim

dsabah oldu mu

Ikimizin uzerinde Senin elin olsun

Yine yol göründü...

ayazdayım..

Sus kesildi bu yüzden konuşmaya niyetli gözlerim?

Bir rahat etmedik, ettirmediler arkadaş! " Bana dokunmayan yılan bin yaşasın" şarkılarının eşlik ettiği deniz manzaralarına, şöyle iki tek atamadık keyifle. Keyfimizi neden kaçırıyorlar diye diye sövdük durmadan.

bunlar için kalbimi kıran dahil, her şeyi kırıp geçirip yok olmak geliyor içimden.

Söyledikleri ve yaptıkları birbirni tutmayan insanlar

nereye düşer bu imzanın gölgesi...?

Birilerinin mutsuzluğu üzerine insanlar gökdelenler dikerken,

saniyeler bile yarinde sayıyor

Yazdım, çizdim, karaladım.. Sürekli aynı eylemlerde bulunup durdum.. Kimini haklı yere kiminide bir anlık kızgınlıklarımıza kurban ediyoruz.. Hatırlamak, unutmak istediğimiz herşeyi karaladık kocaman siyah bir kalemle.. Baktık okunuyor silmeye çalıştık.. Silinmiyorsa o defterin sayfasını yırtıp sobanın içine attık.. Biz acıdık silerken belki ama ateş acımadı.. Bir saniyede yok etti.. Ateş olup yakmak mı iyi.. Yoksa yanmak mı..

Kuşlar toplanmışlar göçüyorlar

Kaybetmeyi ahlaksız bir kazanca,

Ya Sabır diyorum.

ne vakit

Ne bir söz, nede bir sözcük...

Bilmeyi sevmiyorum demiştim değil mi sana ömür?

"bir gün artık olmayacaksam kim olduğumu bilmenin hiçbir önemi yok" -

Ama.. haklısın.. belki de..

AŞK her defasında bak bulunuyor..

Saat 18:00 olsaydı..

Ayak basılmamış bir şehir

Abuk sabuk bir konudan dolayı savunma isteyen, usulsüz bir soruşturma yapan ve isnad edilen iddiayı karşıma getiren zihniyet...

hepinizden geçmek zordu. senle uzun uzadıya vedalaştım

beni böyle bırakıp gidecegine..

Ben saldım kendimi, evde kendi kendini?

Sen uzaklardan hala gölgeme bakmakla yetin,

Bazen durursun,

Aynı filmi tekrar tekrar izler gibiyim... Bunun ardındaki sırrı merak ediyorum. Neden? Bütün yaşadıklarım neden tekrar tekrar karşıma gelyor?

Hatta gündüz ve gecede

Birazı şehirli, birazı köylü olan delikanlı suretine yalancı çizgiler çizme... Kalem tutan ellerin, failatün kalıbında beyitler dizerken, nasırlarını yok saymayasın... O nasırlardı seni sen yapan; aristokrat beyitler değil...

Dua, sabır, sevgi, aşk, güven...

İyi ki kitaplar var.

İnsanlar bazı şeyleri kazanırken bazı şeyleri kaybeder. Umarım kazandıgın şey beni kaybettiğine değer!..

Karma karışıktı her şey sen bile buğuluydun gözlerimde belki gözlerimdi buğulu olan onu bile bilemedim. liman sandım yine seni senden yine sana sığındım nerden bilebilirimdim ki güneş yerine fırtına çıkacaktı.

nedameti olmayana merhamet değil,

Bilip de derdimi yüklenmeyesin diye dünyayı taşırım sırtımda...

ve bilirsin...

Göremediğin her dolunay,

İçimdekileri anlatacak!

Çilemdir visale erdiğim nokta

mazlumluğu zalim olmaya seçenlere,

Ey sıkıntıyı gideren

hayallerimle birlikte

baktımda biraz içimden gidenler olmuş şu ara

HİSSEDİYORUM BU IŞIK KIRILMALARI, BU AYDINLIK ÇERÇEVELER SARACAK ETRAFIMI...

kalmış mıdır kalesi düşmüş bir şehrin cazibesi

Ben başka bir kapıda olacağım bundan sonra?

elbet geçecek bu acı

Filistin,

hep iyi şeyler içimden geliyor bugün:)

uyumak geliyor içimden bu kötü dünyaya karşın sadece uyumak, uyumazsam şayet bu kötülükler beni öldürecek...

Denize karsı püfür püfür esen ruzgarla bırlıkte bir yudum gece... Yüzümde bir tebessüm.. Sakinlik, sessizlik, dinginlik. Hepsini içsem doymayacam sanki. Ama şu kesin, iyi bir şarkı eşlıgınde onunla oturmanın keyfi kırk yıllık kahveden daha üstün.. Yok etrafında dolasanlar, evren karmaşa. Bir de bu gece de neymıs dıyecek dedıkoducularla tanısmadım hıc. Para, pul, kavga benden öte. Verılecek tek hesab, O da geceye..

İnsanın sıkıntılarının bitmesi geçici bir sürede olsa ne güzelmiş. Bu kezde sıkıntıya alışıyor insan sanki boş boş geliyor hayat. alışkanlıklar çok fena yakalıyor insanı. Yok istemem gelmesin o günler. bu kez son inşallah, evet son olmalı.

o sensin dimi?

bendeki hüzündü...

Kısacası, zor işte. Yazdım, çizdim. Rahatladım mı!

kanlı mürekkepe bandığı sözcükleri

gözlerine bakarak,

çekme ellerini,

Sil baştanlar için söz verdik kendimize döner miyiz tekrar aynı yere, sanmam, o tren çoktan kalktı istese de yetişemez. Aşkın hesaba sığmadığını beklemye de tahammülü olmadğını öğretmediler mi, AŞKK geldi bekledi bekledi kapında, hep elbet elbet dedi artık çok yoruldu, gidiyor...

başa gelen çekilir,

yazmak bi müddet yalnızca yazmak geliyor..

Bir sızı. Kolay değildi sözlerin dilimden dökülmesi. Susmamalıydım, üzerime düşeni yapmalı ve konuşmalıydım. Öyle de yaptım. Her bir sözümde, içim cız etse de, canım acısa da.. Evet, ben konuştum. Meğer ne zormuş içini acıtan bir konudan bahsetmek. Aslında farkında değildim, sancının bu denli ağır olacağının.

ve gökyüzünde gri bulutlar

Alınterimin resmi onlar...

yıgın yıgın yogunluktan sonra

gündüzlere gecelere...

Çok geç oldu, gün batıyor. Yalnızlığımı da alıp kalkmalıyım masadan.

Ve Meksika gol attı. :)

İsyanlarım yığılmış peyderpey,

Bana yalanla kimse yanaşmasın. Ben ne kadar insanlara doğruysam onlarda bana doğru olsun. Değer verdiklerim değerini kaybetmesin. Belki ufacık, pembe bir yalan olsa bile. Benim güvenimi sarsamaya, sevgimi sorgulamaya yeter artar bile.

Bazan fırtınalı

ahh keşkee

YALNIZLIĞIM

Değiştirmek istediğimiz alışkalıklar bir set gibi önümüze ve ardımıza çekilir bazen.. ne yana dönsek ayagımız takılır da düşeriz boylu boyunca..

Bilirim, insan bazen kendini gölgeler. Gerçeği gölge zanneder, gölgeyide gerçek. Ama insan neye inanmak isterse inanıyor işte. Bazen yok yahu boşuna üstüne alınıyorsun diyorsun, bazende iyi ama ile başlayan cümlelerle yatağında gözlerini tavana dikiyor, kuruyorda kuruyorsun.

Tutmak kendini en "konuşkan" anında, içinde kalması her şeyin. Sözleri, kelimeleri susturmak, yürek suskunluğu gibi! Açmak içini kendine, sırf bu sebepten kapatmak kulağını bütün seslere!

Dönerim arkamı,

Güzel düşler görsem keşke.

Yaşıyoruz sadece, ELDEN GELDİĞİNCE,

Sen, gördüğünü sandığını seversin,

inanabilsem keşke

Geçen zamanla anlıyorum ki her şey aldanış.

<i>bir mendil yada ne bilim</i>

içim hınca hınç dolu. yazmak istiyorum ama bulamıyorum doğru yolu. bir açılsa dilimin ucu sayfalar yetmez anlatmaya gönlümdeki korkuyu.

kalsınlar böyle olduğu gibi

Hem sevdanın gözünden

dersin de dersin

avını elinden kaçıran çita gibi.

peki ya hayal kırıklıkları, ummadığın sözler ve davranışlarla karşılaşmak?

dadaşlar diyarı Erzurum!

çok yoruldum artık

Beni en çok..

bilmek... bilmek... bilmek.

Bu muydu,

Saygılar Müdavim dostlarım.

Suskun kalmaktı belkide bana düşen, yaklaşmamaktı. Durup düşünmekti bana kalan.

Yensek de yenilsek de..

Hüzne veda edemiyorum ki sen olmadığından. El sallamadan, gözlerime gözbebeklerini asmadan. Sen olmadan nefes almak mümkün mü?. Sen yoksan tadı tuzu olur mu?. Her yer karanlık şimdi. Herkese kızıyorum. Çayımı soğutuyorum bilerek, bak çikolatam yarım masam da. Nerdesin hüzün yüklü dostum. Çağırsam gelir misin?. Özledim desem hisseder misin...

"Güneşin kızılca kıyametine kuruyan umut dallarını.

Minicik, mini minnacık, bir sebebiniz varsa sizi uykusuz tutan, tüm yaşam kalitenize göz koyan ufacık bir sebebiniz varsa, hayat yaşamaya değerdir.

"Kolay değil, kolay olmaz o kadar

Ben Seni Özlüyorum dediğimde Seni Özlüyordum.

ISLAK GÜL

Yüreğim de yar

Tavuğu kesip yedik diyelim,

Duyduğun, anlam veremediğin, aslında çok başkaymış her şey dediğin o "ses" ne kadar da anlamlıydı bir zamanlar. Heyecan vardı, istekliydin, o sesi duyabilmek için saniyeleri, dakikaları kısacası bitmek bilmeyen bir zamanı beklediğin o günler geride kalmıştı, içini acıtsa da bu böyle, gerçek gün gibi! Şaşırdığının farkındayım, o ses sürekli kulaklarındayken senin neler düşündüğünün de. Çok mu değişmiş? Evet, anladım ki bu ses başkaydı, ya da bana başkaydı artık! Ne dediğini anlayamadım, kendi düşüncelerime dalarken. Sürekli bir ses ama anlayamadığın! Ne garip, ne zaman değişmişti ki bendeki yerin?

Bir anda öğrenirsin cansız olarak gördüğün şeylerin ne çok dili varmış. Nasıl üzerine üzerine gelirmiş. Nasıl hesap sorarmış da sen cevap veremezmişsin.. Bu kadar suale gözlerin perdelenir, dilin lal olurmuş..

sanma tükendim,

Fairy bir vedalasmadan mı gidilir :(

Bir kadınlar matinesi olsada gitsek. Gönlümden bir parça hüzün taşıyan dostlarımla, felekten bir gece çalsak.

Bizimle olmayanlar bizi başbaşa bıraksınlar

dayanamam.

şükürler olsun...

Tutundum bir dala çekip çıkarsın beni, alsın aklımı başımdan unutayım her şeyi.

.. susmak belki de.

Anlık rahatlamak desek yeridir. Anlık kızmak, yazmak, sevmek, vazgeçmek... Bu değil tam olarak. An'ın tadını çıkarmak da zor, anlık duygu değişimleri içerisinde kalmak da.

Uçsuz bucaksız ummanlar gibisin, daldıkça ne kadar yüce ve ince ruhlu bir dilberin bakışı olduğunun idrakine varıyorum. Daldıkça sevmenin ustasıyla karşı karşıya olduğumun bilincine eriyorum.

yaşıyorum hala...

Nef'i

Bir şehrin ortasından geçen ırmak ne güzeldir. Güzeldir güzel olmasına ama şehri ikiye böler. İşte yüreğime düştüğün şerh bundan ibaret. Bir yarısı sensin, diğer yarısı ''onlar'' ve hayatın koşturmacaları. Senin bölgen cafcaflı, ihtişamlı, meydan okuyan bir şehir görünümünde. Arada köprüler olsada kimse cesaret edemiyor oraya geçmeye, orayı fethetmeye.

Gece kadar soğuk,

İnsan kendisinden başkasına güvenmeyecekmiş.. Yada güvenebilmek için çok denemek gerekirmiş.. Bunu da seninle öğrendim..

ve içime gelenler

Anla.. Ama dönme..

Sana göre, sadece senin yüklediğin yüklerin başkaları tarafından da taşındığını unutma! Susuyorken susan, gülüyorken gülenler vardır belki de?

İnsanları anlamak da kendini anlatabilmek de bazen çok güç..

İnsanların mutlu olmamak, huzurlu yaşamamak için elinden geleni yapmaları.

içimden gelen şeyler

Bazen düşünüyorum da hayat benden aldıklarını ne yapacak diye. İşte kalabalığın içinde yalnızlığın son yudumunu içerken aslında bu sitem. Zaman geçiyor ve bir gün susacağız ve sonsuza dek bir suskunluk olacak bu.

yaprak döktüm

Bıraktım hayatımın iplerini. Saldım gitti... Mutlu olma hayalleri çocukça geliyor artık. Deprem olacakmış diyorlar, risk var bak küt diye gidersin diyorlar, sigarayı bırak diyorlar. Bense niye gitti ki diyorum...?Boş gözlerle bakıyorum herkese. Gökkuşağını gördükten sonra seçemiyorum artık renkleri.

Büyüdü mü gerçekten yaramaz kardeş...;)

Hükümsüz değildir sadece yeniden dönmek için zamanını beklemektedir.

Dedim: Bunca günahım var, hangisinin tövbesini yapayım?

Yırtarım dağları, enginlere sığmam, taşarım.

bu gece ti?ye almak geçiyor içimden

her yer uçurum..

Bilinmezliklere duaların yanlız bırakmadı beni, işim yolunda gitti. Ama daha çilem bitmedi sevdiğim. Sana ve dualarına her zaman muhtacım. Sana şiir yazmak geliyor du içimden, bir şeyler karaladım fakat sana yakışmadı o hediyeler. Bende daha bir başka beklemeye başladım ilham pınarını.. Gözlerin lazım bana, göndersene onları baş ucuma.

doğdum ve irkildim büyüklüğünün karşısında dünyanın,

Zeka herkese yakışıyor. Güzel, çirkin, zengin, fakir, cömert, bencil. Herkese yaa herkese. Zeka önemli.. çok önemli.

dünyanın tüm kelimelerini özlü sözlü bir araya getirin,

Hava serin, üşütüyor biraz da hatta... Ama bana işlemiyor bile...

içimden coşkun ırmaklar çağlıyor

Çok sevdiğin dünya koskoca değil,

Sen! ..

Ben mi?

Kös kös dönüyor evine

çok zaman

Keşke kendi dünyamda bir zamanlar seni sevdiğimden hiç bahsetmeseydim

Güneşin ziyası, gözümün nuru, gönlümün mutluluk feryadıydın oysa...

şu an olduğu gibi içim sıkılıyor bazen...

nasılsın demek geldi içimden voltrana

olamazmıydı?

- ben yaparım nasıl taşıdıysam öyle kurtulabilirim bu yükten desem...

hemde kainat içinde kainatı saklayarak

huzura ereceğim

gözyaşlarımın şekiller çizip demek istediğimi onların anlatması

Uzaklardan daha uzağım ara/ma beni.

Kar bahardı, şubat ortasında...

bir ilişki gibi?

Sana çocukluğumdan bir el salladım.

nereye, kime gitsem. içimden çok şey geçiyor da, kime nasıl anlatsam.

Ey sanatı güzel olan

Hayat nedir?Bazılarımıza göre paylaşmaktır hayat bazılarımıza göre mücadele etmektir. Benim için hayat paylaşmaktır böyle algılıyordum ve paylaşıyordum. Ya mücadele.. nasıl mücadele edeceğini bilmekmiş önemli olan ve ben bunu dün gece nöbetimde öğrendim bilmiyordum mücadele etmeyi. Bir insanın yaşama hakkını savunamadım mücadele edemedim... ve o insan hayata 1/0 yenik düştü..

Bu gecede dertli dertli çalsın kemancı..

topuklu ayakkabı ve etek giymeliyim...

Geri dönüşlerinde eksik bir tat bulursan, sorumlusu ben değilim!

Ona sarildigimda kainat bize baksin

Resulullah da şöyle demektedir:

bir aziz dostun refekatinde

hasret giderdim

İnanmıyorum, ilk söyleidğinde belki ama, şu an için bir yalanla beni kaybettiğini de söylemek istiyorum..

uzakların kar etmediği deli kalbinde..

Herkes kendine sürgün biraz...

'eLbet bigün buLuşacagiz'

bir çift kanadım olsa diyorum

-top ne?

gitti sanılıp gelenleri

Gece geçerken, ben senden geçerken. Gün geceye karanlık bırakırken, ben sana aydınlık. Farketmelisin, bu kez gitme! Kalmalısın, bendeki seni görmelisin. Gidişler dayanılmaz, gelişler anlatılmaz. Yaşamalısın, hissetmelisin bu kez ve bir kez olsun denemelisin. Bak, bu şarkı da seni anlatıyor, bu kalem, bu söz, bu rüzgar, bu sessizlik. Her şeyde sen varken, bu kez kalmalısın. Bu kez farklı olmalı.

içimden gelenleri sana hiç anlatamadım fakülte yıllarında

hem belki

Sensizliğin alevi yüreğimde kor.

kaynağı belirsiz bir ab-ı hayatsın yüreğimde

İçimde fırtınalar kopuyor bu gece...

Anlayacağım..

şimdi sen bana yetişkin aklınla küsüyorsun ya

Ama tez vakitte sağlık olsun artık.

yaşayan ölülerin arasında

kalktım doğruldum kısa sürmedi bekledim kendime fısıldayarak

Yarab, yolundan ayırma, özü-sözü ayrı istikametlilerden eyleme. Kalbimizin önüne nefsimizi perde kıldırma. Rızan olmadığı kalpten uzak eyle, sevenlerine sevdir bizi.

Dost yüreğimde sana kağılarım kapalı..

Bu doğum günümde kendim için çok güzel dilekler dileyerek başladım güne... Bu güzel günde memleketim için, memleketimin güzel insanları için içten dilekler diledim.. sevgiyle:))

kırıklarını sapladım kalbime hayatın

bilmiyorum,

yumuk ellerini

Benden uzak olan şey,

Denizleri sulardım tozmasın diye deniz

yanlış anlaşılmasın diye belirtiyim şaka mı demene gülmüştüm. senin mesajın araya girmiş.

gidenin geri gelmediği..

Kabullenemiyorum. ''Eurovizion'' adlı müzik yarışmasına Türkiye olarak İngilizce bir şarkıyla katılmayı ''ka-bul-le-ne-mi-yo-rum!''

ve... BOŞVERDİM.

Yine çekiştiriyor yalnızlık beni.. Üniversite yıllarına dönüyoruz.. Hiç bitmesin isterdim.. Bu kadar sorumluluk, bu kadar yoğunluk.. Öğrencilik yıllarıma gitme isteğimi artırıyor.. Hayatımın en büyük yalanlarını, en büyük darbelerini.. En acı gerçekleri bu yıllarda öğrendim.. Ölümle bu yıllarda tanıştım.. İnsanlığı da, arkadaşlığı da.. Riyakarlığı da bu zamanlarda öğrendim.. İnsanların çıkar uğruna neler yapabilecekleirni gördüm.. Ailemden uzakta okumanın verdiği zorluğu ama bir bakımdan ayakta kalabilmenin verdiği güçlüğü de bu zamanlarda gördüm..

firar edesim var!

beni hesabından çıkarmış olsan ne yazar. sen aşktın.. bende aşık oldum.. beni kendimden çıkardın.. bir boy büyüğüm artık.

İnsanın doğduğu günü hatırlaması ne güzel... Her yıl ben bile unuturum doğum günümü...:)Kimse de hatırlamaz zaten

Beni de kırdığının farkına varmadan..

Üyelerin hayatı sadece forumla sınırlı değildir öyle değil mi?

heybemi boşalttım işte,

Kaf dağı, bir adımlık yoldu suretinde

derdin yokken beni üzdüğün yetmedi mi?

umuda kapılarını kapatmış hayatlara yeni yeni yollar çizse de yarınlar, eski gücünü toplayıp bedenimi taşıyamıyor ayak bileklerim...

Hayatta en zor olan bir insanı tanımak,

Hatalarımla varım.. Onlar olmasa akla karayı nasıl seçerdim.. Hata yapacağım tabi ki.. Canım çok yansada..

Sarıya dönen yeşil tonunda

İnsanlar olarak ne kadar nankörüz biz böyle.. Her şey sahip olana kadar, olduktan sonra değeri sıfıra iniyor..

dilediği gibi uzatsın canevimize ayaklarını

Kalbine biraz daha mutluluk katıp orada kalmaktır derdim...

Yaşamaktı benimde umudum. Biçare beklemekle son buldum. İnanki kalmadı hiç huzurum. İhtiyacımda ne zaman yanımda oldun. Oysa ben yalnızlıkla sarmaş dolaş oldum. Beklediğim bir tebessümdü, sen hançer vurdun. Uzatma elini sana kırgınım. Bu gece ismini sensizliğe son kez haykırdım. Anladım ki artık yorgunum. Sendin benim son vurgunum.

İçimden hiç bir şey gelmiyor...

Halimi görenler tanıdım sanır

ve terketti bizi huzur denen sevgili

Bile isteye, acıya sarılıyorum

Kapanır yatağına çaresizliğine ağlarsın.

ellerine konana bak...

Heybetli bir gül kokusu

ipek zıhrlı mor bekleyişlerin

Hadi o zaman empati yapalım.

Benide oraya savursun emi...

Aslında hiç kimse masum değil. Sadece masumiyet maskesi takılmış yüzlere. Bir aldatmacadır gidiyor. İyilik meleği rölünü üstlenen mi görürsün, hep ezildiğini kimseyi ezmediğini söyleyen mi görürsün. Biz susdukça, herkes rolüne devam etmekte. Her suçta masum olduğunu düşünen kişilerin payı var..

içim geçmiş ki içimden gelemiyor bi türlü

Minicik bir kız gözlerini açtı bu sabah..

Her günün bitiminde, bir şeyler öğreniyorsan

Kimsenin doğrusunu götürmedim.. Hiç kimseninde yanlışı olmadım.. Yetmezmi!

Arkadaş; Bende senden şikayetçiyim, bende yarım kaldım.

Minik Azra'lar VAN'da donarken

isyan etsem ne olacak ki? neyi değiştirebileceğim? belki de ben değişmeliyim. düzene ayak uydurmalıyım. ama ayaklarım çok büyük. epey yontmam gerekecek.

Onları..

İçimden gelenler hiç gelmeyecek baharım

Teşekkür edip giderlerken, bu iki küçük afacanın gözlerindeki ışıltı...

hani derlerya kadir gecesini ramazanın son 10 günün arayın

var ya o sizin iyilik diye yüreğime sokacaklarınız

seni nasıl sevmeli?

Sen beni hiç sevmedin!

tüm benliğimle yaşıyorum bugünü

kötümser yalnız tüneli görür,

Eurovizion yarışmasında durum farklı. Orada bir olimpiyat söz konusu değil. Avrupa ülkelerinin müzikleri üzerinden bir yarışmadır bu. Eurovizion'un amaçlarında ''ülkelerin müzik kültürleri'' yansıtılır diyor.

Sonra çık karşıma

Bir sonbahar öğleden sonra hafif ciseleyen yağmur altında hiç bir şey düşünmeden huzurlu bir şekilde yavaş yavaş yürümek...

edebi yoksunluğum olmadığını da nerden çıkardın e5 kardeşim?

içimden sızanda bir

Yemedim ama yanında yattım..

Farzet ki dönülmez diyarlara göç ettin

Komşuya selam,

Sessizlik.. Sadece cevabını sesli olarak alamadığım fakat bu sessizlikte herşeyi anlayabildiğim bir gerçekti..

Ruhum sıkıldı.. Bir rüya ile insan böyle sarsılabilir mi.. Sadece dua etmek geliyor içimden.. Sadece..

deniz bu şehrin neresinde?

Bir gün evet bir gün..

Birileri için yaşarken.. kendimi unuttum! Herkesten bir parça pürüz, bir parça acı kattım kendime. Sandım ki, geçecek.

bir ecnebi ağıt olsam diyorum bastığım toprağın yüreğine dokunan...

Evet, sevdiklerim giderken onları durduramamak, yaşadıklarını "haketmediklerini" bile bile.. Bütün bunlara rağmen ben bir şeyler yapamadıysam..

Gelmiyor nedense... Seyircisiyim hikayemin.

acı sahibinde kalır

niye geldin ki

Ama herşeye inat mavi bu yürek...

zaferse zafer

onca zamana rağmen

çenem düştü. gelirsen bulursun artık, ne yapayım... :)

Kimliğini kaybettiğin an, yaşamını çöpe attın demektir.

Charles B.

hüzünlerini bende bırakarak

kalbim buz.

Bir?sen? var, bir sen? Bir türlü ifade edemediğim.

O kadar yılmışım, öyle öldürmüşüm ki içimde herşeyi...

bilmiyorsun...

bulmaktan, yaslayacak birini...

anla beni anlaki bulutlar üzerinde bir kuş olayım

melek bir yandan, şeytan bir yandan

Gidişini izledim.. Ne güzelliklerdi düşündüğün yalanmış. Benmi aldanmışım, senmi oldun aldatan, kabul etmeden hiçbir zaman. Gitmeler acı verir derlerken nasılda inanmamış gözümü kapamışım, doğruymuş meğer aşk ve sevgi senin yolunda yalan..

hiç bir şey olmamıştır...

ya da keşke dememek için tek başına savaşacaktı tek hücreli cephesinde...

tarih kırıldı

Gökyüzüne bakarak yürümek istiyorum hiç değilse yerden daha temiz, oranında mavisini çalana kadar bakalım artık.

Ey mülk sahibi

Rahat mı bizi rahatsız ediyor yoksa, rahatsızlık içinde yaşamak rahat olmaktan daha mı iyi?

güvenmek en büyük nimettir... ve bu güveni veren varlık en güzeldir...

sensin dimi?

egonuzu ve egonuzun isteklerini terk ettiğiniz zaman size yol gösterecek çok daha iyi birşeye izin vermiş olursunuz;

Hala bekliyorum seni anlamsız bir şekilde...

İlim ilim bilmektir,

Sadece güneş ışığı değil içerideki ışık bile rahatsız ediyor bu durumdaki kişileri..

Kan toplayan bir organ neden çift atar?

Evrendeki her şey bizim için.

Sazlarımız değişti,

kimse ilişmesin kimse iyiliği eline alıp gelmesin

İntiharlar geçiyor içimden!

Ya o zamana kendisi kalamazsa?

İçimden hep edebi şeyler geçmiyor.

Gelsin..

içimdeki nehirler dağlara yol alıyor..

Belkide vaz geçmek gerekir, kendinden geçmek gerekir bazen, özüne dönmek özünü bilmek, oluruna bırakmak gerekir.

Yolculuk var yolculuk... Ayaklar değil giden, gönül... Gönül kıymet bilmeyenlerde durmak istemez bir dakika bile. Kırılmak, durmadan yorulmak, nefeslenip yara bere içinde devam etmek hiç istemez... Son hızla koşarken düşen bir çocuk gibi yüreğim, öyle heyecanlı... Birileri düşürüyor kan içinde bırakmak istercesine... Dizim kanıyor, siliyorum, bir iki güne geçiyor da yüreğimin kanadığını kimse bilmiyor... Hiçbir şey yokmuş gibi devam ediyorum ve yoruluyorum. Ayaklarım yürüye dursun gönlüm layık olmayan gönüllerde duramaz artık! Topluyor herşeyini ve gidiyor...

ölüm...

Anlatma, sesini duyurma. Bil ki, ne anlatılanı anlayabiliyorum, ne sesini tanıyabiliyorum.

geceyle yoldaşlık heceyle yoldaşlık yorgun düşmüş yürek daha fazla dayanamazsa köşecigine çekilip rüyalara hülyalara sevdalara dalacak dalacak ama gerçekleşmeyen rüyalar hülyalar üstüste birikip harap olacak türab olacak

bildiğin herşeye bedel olur bir bedel

Acıktım.

Sadece uyku..

Korkmaktan korkuyorum

Bir çıkış yolu yok mudur, içimde kopan fırtınaları şu kara delikten yollayacak. Ne Karadeniz?de gemilerim battı nede beni bu havalar mahvetti.

Yaradacn dan gelene rıza göstererek

Kamyonlar kavun taşır mı bilmem ama otobüsler pide kokarken seni düşünmek zor belalım.

susmayı öğretiyor yaşam insana

Dünyaya haykıracak kadar yoksun.

olmazmıydı?

tabirim caiz değil.. numunem yok ki benim.. çok büyüdüm sayende..

aşktan istifa ettim

bir ağır yüktür sevdan ensemde

Aceleci,

Ben çok beğendim, proflime bile aldım hatta.

İçimden karanlığa doğru yürümek geliyor

Her adını anışımda

ya ruhum?

Şimdi yaralısın, acizsin en kötüsü de mahkumsun. Hangi hekim çare olacak, hangi ilaç merhem olacak yarana, hangi kanun seni kurtarabilir o parmaklıkların ardından.. Çıkamazsınn?Af yasası çıkacak diye umut etme. Hiç bir yasa seni o mahkumiyetten kurtaramaz. Sen ey zavallı yüreğim, aklın kaybolup mantık silsilesinin bozulmasının duygularına yenilmenin cezasını çekiyorsun. Bedeli ağır olmalı?Bence artık direnme?Atmaktan vazgeç?Atma artık?Dur?

Yapılanı kaldıramayacak kadar hassas bir dost kalbim, bir o kadar da kırılgan bir yapım olmuştu sayesinde..

Saolun...

Bazen karmaşıktır hayat. Ben ölüme yaklaştığımı zannetsemde, kan akıyor, yerinede konmuyor desemde, şifanın tam ortasında da olabilirim. Bilmiyorum... Zaman herşeyi gösterecek. Ummadan bulmak mı? Belki...

Olur biter...

Unuttum sanıyorum...

Aldırmıyorum demek bile aslında aldırdığımın göstergesiymiş. Düşüncelerle başbaşa kaldığında seni sarmalayıp sorguladığında farkına varıyorsun..

Sana olan sevgim, sessiz kalmamı öğretti.. Sen de sessiz kal ki, kimseler üzülmesin.. Bununla yaşamayı öğrendim ben.. Sen ki;hiç bir zaman öğrenemeyeceksin.. Ben hep senin karşında lal olacağım.. Ben tercih ettim uzaktan sevmeyi, yürek seni seçti.. Sense hiçbir şeyden habersiz, böyle hep mutlu kal istiyorum..

Değil

İndirdim şalterleri, kapattım kapı pencereyi,

Çünkü,

öyle kusursuz ki

suçum nedir bilmiyorum ama kimseyi öldürmedim

Neden? diye bağırasım var diyorum. Ama sonra durup halime şükrediyorum

Benim cümlelerim mi?

ben bu değildim

Sadece susayım..

Oysa sana çıkıyor.

içimden gelenler içimde kalıyor artık

nasıl değiştirdin nasıl yaşlandırdın beni bu kadar

geldiği zamanın hayrını gördük de sanki

Hissediyordum gün ve gün bittiğimi.

<i>Çok sevmeyeceksin...</i>

Gözlerimi kapattığımda alnıma değen ılık nefesin ve kurduğum hayalin ile yaşamaya razıyım, inan bana daha fazlasını istemem yeter ki sen hep dur orada.

mavinin huzuru sarsa,

"gitmek" buralarda

en çokta birisi için hele değer verdiğim birisi için bukelimeyi kullanmak istemem... dedirtmesin. dedirtmeyin lütfen

birazdan susturacağım karnımın açlığını

tuzunu yetiştirdim ama neyse ki

ve adımbaşı

Daha dun gibi hatırlıyordu bu eve girişini o kadar zaman geçmişti ama o gün çok net aklındaydı. Özenerek, sevinerek alınmıştı hani itinayla kutusuna konulmuştu ilk evinin heyecanı sarmıştı ilk defa evet ilk defa kendisi olacaktı, büyüleyecek haz verecekti o kadar narin o kadar güzel desenleri vardı ki içinde ne olursa olsun içenlere mutluluk ve huzur vermesi beklenen bir bardaktı kendisi. Evet dedi hep hayaliydi bir ilk isteği kahve dolsundu içine ilk kahve içirmek istiyordu sanki 40yıllık hatra ihtiyacı varmış gibi. Çok heyecanlıydı... Ama umutların, heyecanların, geleceğe dair yapılan bütün planlarım kader tarafından onaylanması gerekti ve iğrenç bezgin suratsız bir memura benzeyen bu kaderin bir bardağın hayallerine harcayacak zamanı sabrı ve hoşgörüsü yoktu. Görür görmez aa bir bardakmış deyip buruşturarak çoktan çöpe atmıştı bile ama o bunu bilmiyordu o insanın içini eriten umutları hala kulpunda saklıydı. Eve getirdi sahibi özenle sildi ve vitrine koydu. Evet sadece vitrine koydu. İlk başlarda anlam veremedi sanırım ilk burada bekliyor tüm bardaklarda benim gibi diye düşündü. Olur mu yaa ben ben dedi kahvelerin çayların hiç olmaz sa suların en zevkle içildiği bir bardağım diye haykırdı sesi sadece vitrin camında yankılandı o kadar. Günler günleri hepsi birleşerek haftaları onlarda utanmadan ayları aylarda yılları kovaldı. Ara ara silindi sadece hep aynı yerde sabit kulpu sağa doğru orta rafın sağ köşesinde bekledi hep. Gelenler ona baktı aaa çok güzelmiş dediler sahibi sadece aaa evet evlenirken almıştım dedi. Evlenirken hha evlenirken... Çocukları da büyüdü sahibin onlarda evlendi acaba onlarda birer kupa alıp vitrinlerine hapsetmişler miydi ki? İsyanlarla dolsa da kendini yerden yere vurmak istese de kaderin çöpe attığı o hayallerin yazılı kağıdın da bir sonu vardı. Ve işte o küçük el usulca o vitrine yaklaştı ilk defa başka bir eli hissetti ve ilk defa bu kadar ama bu kadar özgür olabildi. Bir müddet kulaklarında uğultu sardı her zerresini. Evet birisi benden bir şey içecek ömrü hayatım boyunca evet ilk defa ben olacağım diye haykırdı. Ama kader işte o elinde durduğu çocuğun önüne de bir oyuncak koymuştu ki basıp duşsundu. Ve elinde tuttuğu o bardak tek hamlede yılların birikimi ve isyanıyla bin parçaya bölünsündü. Şaşmadı o yüksekten düşerken başka bir canlı onun kadar huzurlu olamazdı. Yaşayamadığı bütün duygular artık gereksizdi ve bu gereksizliğin hafifliğinde kendini bir saniyeliğine bile olsa mutlu hissetti. Eşsiz güzellikte, hiç bir işe yaramayıp ömrünü tamamlayan o bardak bin parçasıyla birlikte elektrik süpürgesinin karanlığında kendini bulmuştu...

açmadı baharda gelincik,

Sen ne isen aşkta odur. Neyi istiyorsan o verilir. Biraz sızlansakta hayat akıp giderken, akıntıya kapılmak pek kulağa hoş gelmiyor. Olmaz, olmamalı... Bu kadar kolay olmamalı geçip giden ve bir daha geri gelmeyecek olan günleri harcamak...!

artık huzura kavuşmanın vakti gelmedi mi?

hem sudan çıkıncada ölmem...

Basketbol tutkunu olarak, her zaman destek!

Benim iman dolu göğsüm gibi serhaddim var.

senden kıymetli değiller...

içimde bir umut var ılık sıcak

Bu aralar içimden çıkmayan şu söz;

Dünya öyle uzun, öyle kısa ki;

varsın yarı yolda uyuya kalsın

ne zamandır ecel ne zaman diye bekler oldum insan sabırsızlıkla ölümü de bekleyebilirmiş

yüregimde kalan

içine dolanlar sıkıyor canını insanın bir yerde

çocuklari küçük kurşunlarla mi vururlar anne

Cebbar Korkmaz

bilmiyor musun

bazende gülümsedim nazikçe

Ya da batacağım dibe kör karanlıkta.

Tüm imkansızlıklar

Selam olsun tüm dostlara.

unuttum diye kandırdığım sevgilinin bıraktıkları

Sapanımla ben senin için vurdum

Sonu belli değildir bir tek, onu da Yaradan bilir?

geceler

Öncelikle kendimi tanıtayım

"Anneciğim, seni çok özledim.. Öyle ihtiyacım var ki şu an sana."

olduğun gibi geçmişinle geleceğinle...

büyütememiş kendisini

Mescidi Nebevi: http://live.gph. gov. sa/mdch.html

Kimsenin karışmasını istemediğin gibi sen de ilgilenmedin..

<i>sukütunda seni kaybetmek iyiydi lakin bu vakitten sonra mümkün değil.</i>

İçimdeki ben bile suskun, hiç rahatsız etmiyor. Sessiz sakin bir bekleyişteyiz.

Git ki benim değerimi her hatan sonucunda sana verilen tepkiyle anla..

Yazasım da yok..

İçimden gelmiyor artık ne üzülmek ne sevinmek.

öyle bir şey

içimdeki tüm sesleri yoluna harcamışım. kurallısını geçtim bir devrik cümlem bile kalmamış kuracak...

Biliyormusunuz arkadaşlar o kadar doluyumki çok şey yazmak istiyorum, istiyorumda olmuyor olduramıyorum ve kendime kızıyorum.

Kızmak mı? Ben kızmıyorum ki!

Her gün yeni bir umut her saat yeni bir bekleyiş

Beni ve ihtimalleri geçersiz kıl, doğru söylediğine inanmak isterdim.. Kafamda onca soru işareti varken, bunlara cevap ararken.. Acaba değer vermek de çok mu erken davrandım diye düşünmeden edemiyorum..

Kolay değil, olursa bu bir olay

Var mı ötesi!

yedim yürekle kafayı aynı anda deme bişi

Olmaz?

İçimde bir şey kımıldıyor

Hayat, hayatım... Gül ve dikenim. Acıyan her yanıma tuz basarak keyif aldığım saatlerim. Sonra yaramaz bir çocuk sürüsünü çarşı pazara salar gibi ortaya saldığım gülüşlerim.

Of of! En iyisi ders çalışmak, ama geç kaldım... Neyse, önümüzdeki maçlara bakacağız artık...

uykunu böldüm diye

Kaç zamandır zihnimin tavanına asılı duran sesler, şiddetli çatışmalara gebe. Hatta kimileri loş bir ışığın altında sorguda. Kimileri de bir köşeye sinmiş beklemekte.

bekliyorum...!

yosun kokusu bastırsa

Elden bir şey gelmezken.

çılgıntürk

Kırgınlıklarla, üzüntülerle, mutlulukla geçen bir senenin ardından içimden geçenleri anlatmak zor olsada yeni bir yıla merhaba diyorum.

kurak topraklara düşen gözyaşları

Sen sakın ağlama...

vurmaktansa, vurulmayı seçiyorum

ahh benim şaşkın kafam

sürç-i lisanın af ola

Hala düşünür durur musun oralarda

Avuçla doğduğum toprağı

İçimden adalet nerde kaldı diye haykrımak geliyor şu yeryüzüne! mazlumların ahı havada sesiz bir çığlık olarakmı kalcak?ya zalimlerin yaptıkalrı yanına karmı kalacak?

Bu günlerde sorgular sarmalında tüm köşe başlarım. Cevabı can yakan sualler, işime gelmeyen acımasız özeleştiriler... Nasıl uzaklaşabildim bu kadar kendimden, nasıl?

Ve unutma aynı dili konuşanlar değil aynı duyguyu paylaşanlar anlaşabilir...

Fazlasında gözüm yok, kulaklarım çınlasın yeter...

Seviyorum bizi.

son kızıl derili son bufolayı avlar

yerimizi püre n bilelim

nedir yalnız bize yakışan bu serüven

01.06.2010...

Ramazan ayımız mübarek olsun.

bakır bir tasın. Kulaklarım komşuların ayak sesinde. Varsın gene bir

-ne iş yaparsın?

Taş atan

inançlarınız baki kalsın efendim bana müsade

Öğretmekten daha fazlasını yapacağım,

beraber yürüyelim olur mu?

kaybolan yılları geri verseniz bana şimdiki aklımla tekrar yaşasam hayatı.

BİZ bu başımıza gelenleri

senden öyle ayrılacağımmm

Ama yol bitmiyor...

.. ve kimselerin keşfetmediği bakir kelimeler kullanan şairler lazım bir de...

Milli Takımımızın gerek kendi hataları gerekse hakemlerin saolsunlar tutumları, herşeye düdük çalmalarıydı sonu getiren!

İş çıkışı farkettim ki, aslında beni oyalayan işimmiş.. İş bitti, düşüncelere devam.. Çalışsam 24 saat bu kadar kendimi hırpalamam..

Bilmem, zaman getirir mi beklenileni, bir şeyler değişebilir mi?..

Ben müziğin sesini açtıkca.. Düğünün sesi daha çok geliyor:))

allahın selamını alırım

O zaman yükselerek arşa değer belki başım.

Mavi denizimdeki tüm ışıltıları götürdün giderken. Çölün sıcağı öyle acıtıyor ki tenimi...

Ne seninle oluyor hayat

Öylece geçip gidiyor ve de öylesine delip geçiyor hayat. Nerede sevinip nerede üzüleceğimizi unutur olduk. Ağlanacak hallerimize çokça tebessümler yağdırdık. Keza, gülünecek hallerimizin kıtlığı malum..

düşlerimle doldurup şişeleri

İnsanlar ne kadar farklı.. Anlaşılması güç, anlatması zor.. Değerini ne kadar anlatırsan anlat, anlamamakta ısrarcı olanlar.. Değerini anlayamıyorsa, aslında karşılık vermemek gerek..

Onlara dair söylediğimiz hangi söz, yaşadığımız hangi duygu boğazımızda yumruk gözümüzde yaş olmuyor ki...

Kelimeler de benden gidiyor artık...

sabredesim yine yok bu gün:(

Yoktur lügatımızda "birleşmek" de "ayrılmak" da

Sarsılır hazin ve buruk ta ki hüceyratım...

Tanrı alkolü hiç var etmemiş olsun isterdim...

Eskisi Gibi

demedin değil mi..?

Uçsam semalarda...

<i>ben o engin yüreğinde buyum</i>

Çocuklarıyla "biz arkadaş gibiyiz" diye övünen anne babalar!

Başkalarını takmadığın an büyüyeceksin dedi kadın.

arsız sevdalarda kaybolmayacağım

herşeye, herkese inat dimdik ayaktayım

kaybedecek birşey kalmamışken...

Adın dua küskün dilimde.

en sevdiğim siyaha

Bensiz..

Dökülecek bir şey kalmadı geriye kendimden gayrı...

iyi bir ruh getirsin bize Ramazan iklimi... iyi olalım dünya ve ahir yolunda, sonunda... iyi'lerden olalım.

Vardı öyle bir mektup biliyor musun?

Hep sır olacak?01.01.2011

Ne yaparsam yapayım o benimle.

anlasılmaz kılar elbet muhattaplarını...

Şeytan; Sen istedin yaptın, ben zorlamadım.

Arkadaş! Yurduma alçakları uğratma sakın,

<i> içimden ağlamak geliyor şimdi </i>

Eğer inceldiği yerden kopmasına izin vermezsen,

yanık türkülere..

hayatın destansı patikasında hiznin çalısına takılı kalbim..

Esirgeme ruhumdan bir fatiha.

hep var olup da

Dostum bana şeffaf olacaktı.. Bana güven verecekti.. Beni arkamdan vurmayacaktı.. Yüzüme başka.. Arkamdan başka davranmayacaktı..

Sevda/m oldu tuzağım arama beni.

senin hatırın için sevmeye ya da yaşamaya devam...

Etrafta sahte güller.

Adının yazılı olduğu tek kağıt parçası bile yok seni bana hatırlatan...

Sevgi değil can sıkıntısı

uyuşmuş yılanlar toprağı emer

Varlığın bir dert, yokluğun apayrı bir dert

f... kusur görmeyen kör bir kadındır, nereye koysanız ölümü bekler...

Ağla çocuk ağla

Duyduğum kötü haberler, ne güzelde başlamıştım güne halbuki dostunun derdiyle dertlenmek bu olsa gerek. Teselli edememek birşeyler söylüyememek, susup kalmak. Çaresizlik anlarımdan biri. Ne desem boş, nafile..:(

Ya da hiç bir şey olmamış gibi, duyarsızca davranmak;nasıl bir şeydi, nasıl başarabiliyordu insan.. Bunu hiç anlayamadım..

Bir ayyaşın meyhaneye döndüğü gibi

yüregim sızıdan

Kesme o zaman bilindik bir ahkam!

Bak gün gibi aşikar gizlediğin riyalar...

bir kutlu eşiğemi taşısak

bite bile birer yitik savaşçı

sadece bir ihtimalin yaşandığını bildiğiniz?

Soğumuştur şehirler

Ya değer anlamayan, sana acıyı hediye edip gititğini bile unutmuştur!..

kırk yıllık deliyi ne yapsan akıllandıramazsın..

Artık şehit haberi almak istemiyoruz.

O yüzden yine kendimden gidiyorum?

sana ise bir tünel

Canlı yayında 24 saat Kabeyi ve Mescidi Nebeviyi Hz Muhammedin kabrini görmek İSTER MİSİNİZ?

Yapacağım ki?

ben her türlüsünü gördüm geçirdim aşkın

Nefesim kesildi. Konuşamaz oldum. Suskunluk en iyi çözümdür belki..

birde modern çizgiler tabi ki

yaşadığın şehir

Ne de senle böyle

Ben dur demeyeceğim, böylesine yaşatmayı seviyorum seni..

Kaçabildiğim yere kadar kaçmak bu karmaşalardan... Fırtınasız bir yer bulurum elbet...

Yut gitsin ne varsa, gönder o halden anlamaz kalbine

Sen bütün kusur ve noksan sıfatlardan münezzehsin. Senden başka ilah yok ki bize imdat etsin. Eman ver bize, eman diliyoruz Bizi cehennemden kurtar. AMİN

<i>Onuda benden gayrı mevlam bilir.</i>

sevgiler :)

hüzündü akşamlar

Bir gün, bu gizem bitecek. O zaman 'biz' diye bir şey kalmayacak. Konuş ama sonuna kadar götürme. Açıkla, bir kısmını sadece. En azından küçücük bir his oluşabilsin. Grilikler kalsın ama netlik olmasın.

Kişi, cinsiyet, din, dil, ırk, medeni durum hiç bir olgu veya durum ayırt etmeksizin aşka saygı duyuyorum ben.

Uyuyor muyum yoksa uyanık mıyım bilmiyorum?

nergizler, güller gibi dolayım ellerine

Hiç olumsuzluk yaşamak istemedim. ama oluyor işte.

Duyar mıydın sahi!

İçimden sessizlik ve sensizlik geliyor...

çiğ köfte+ tost+ yaş pasta = erken yapılan süpriz olamayan doğrum günü :) çılgın bunlar :)

Ağlatırken bile ağlama...

<i>Huzurun, sevginin, güvenin, şefkatin yalnızca tek adresi var.</i>

doğrulup devrilsede eğrilmeyenlere

ama özlemekte anlamsız bir yerde

Kelimelere dökemediğimiz.. Belkide sözlerin bile yetersiz kaldığı duygu değişimleri yaşadığımız anlar vardır ya.. Belki de söylemek istediğin ama kendine yakıştıramadığın sözler için susarsın ya.. Belki de karşındaki nasıl olsa anlayamayacak diyip susuverdiğin anlar..

demiyor kimse

Söz ola kese başı.."

Ağrıyan, kanayan gönlümün tiryakı ol istiyorum. Senden başkasına perde olsun gecenin karası..

Gidişini görüyorum bu bir veda.. elveda..

Kutlarım!

sırça saraylar içinde saklanılan sırmalı sevdalardan değildi belki sana olan aşkım. ama sevdim ben de. belki sıradan belki basitçe ama yalın ve yalnız seni sevdim ben.

Harcamak kaybetmek değildir her zaman, aksine kazanmaktır.

Seni severdim.

sanırmısın ki yaptığın kalır yanına

Sonra.. sonra.. Kızgınlığın verdiği bir karar olduğunu.. Aslında yapmak istediğinin Bir veda olmadığını anlıyorsun.. Neden mi.. Belki çok yanlış anlaşıldın.. Belki çok düşünceli.. Belki de çok başkaydı.. Yada sen çok anlam yükledin.. Hepsi de olabilir..

Bırak günler sende iz bıraksın!

ki bundan gayrısı yok

içimden söyleyemediğime kızma

Paul Auster

Sev, bıkma sevmekten sev inan yeter artar..

Hüznüne bir gülümseyiş olmaktır gayem

ağlamak eskiyi düşünmekmidir sadece

filler tepisir çimler esilir

Oysa anlatmıştım sana. Senden gelen ışığa nasıl koştuğumu anlatmıştım. Bir ölümün açtığı yaranın büyüklüğünü biliyordun. Sen yara da açmazdın ama bilemedin işte. Bir hatadır ettin gökkuşağım.

Aslında seni çok özledim. Bunuda okuma ihtimalinin olmadığı bir yerde söylüyorum-yazıyorum.

Ağlamak ağlamak

akşam, kararsız adımlarımı sana bağlıyor

Bugün yine seni yaşadım içimde. Seni değil aslında yine sensizliği yaşadım. Hiç olmadın hayatımda, olmayacaksında. Tutamadığım gözyaşlarım çaresizliğimeydi aslında.

yoksa meteoroloji spikerlerine mi borçlusun bu şöhretini

Her gün biraz daha bir şeyler eksiliyor.. Kaybedişler, hüzünler sanki katlanıyor.. Çare olmaksa şu durumda çok güç.. Sorunların parçası olmaktansa, çözümün parçası, sonuca ulaşabilmekte bir yol olabilmek isterdim..

Öylesine...

ya biri, ya diğeri sevmiştir yine birini

Şimdi bir garabet sarıyor beni

-hani dışı deri yuvarlak

ve tüttürürken cigaramı

yeni ufuklara...

Dedim: Rabbim! Benim senden başka kimim var?

Yara uzak olup Yaradan?a varmak mı?

Geriye sadece kaldı adın

bir deniz kıyısında, seninle

Girdiğim sınavlarda hep 3-4 yanlış bir doğruyu götürüyordu, ben de "ama bu acımasızlık" diyordum... Meğer hayat daha acımasızmış, bazen bir yanlış bütün doğruları götürüyormuş...

yalınayak

gitme! Yine sana yazdıgım mesajda da ifade ettim duygularımı...

Mutluluk belki de ilk defa kapımı çalacak.

Hayat beni çok yoruyor ya da ben abartıyorum yaşadıklarımı. İyi değilim kısacası. Hani "kendine iyi bak" demiştin ya, sanırım onu da beceremedim.

Kalemler kırılsın, silgiler tükensin, kağıtlar havada uçuşsun..

ve hep şiirin

Belki çok sonra anlarsın, belki. Sen yine de mutlu kal.

Sana nasıl söz geçer bilmem ki..

Aydınlığıma yağan karanlıklar misali...

Açlıkla üşüme arasında bir korelasyon olmalı...

bu efkarın içinden çıkanları

Umutları tüketirim.

Derdimi söylemek için, bahane ediyorum belki de cümleleri,

Her sabah uyandığımda ilk aklıma gelenim değil, ilk gördüğüm olaydın...

Kaldırımda yürürken nereye basacağımı şaşırdım. Her yere tükürülmüş, eve gidene kadar midem bulandı. Nereye bakacağımı şaşırdım baksam bir türlü bakmasam başka türlü. Eteğimiz uzun oluyor yere sürtünüyor kimi zaman ister istemez. Ondan sonra yok domuz gribi, bilmem ne gribi. Bu kadar pisken nasıl olurda o mikroplar çıkmazki ortaya. Herşey mikrop yuvası.

Sönüktür güneşi, yıldızları benim olan bu şehrin

yine kendi kendimi dinliyorum

Sorun şu ki birileri hem gıyabımda hem de yüzüme karşı bazı sığ ifadelerde bulundular. Benim forumdan uzaklaşma sebebimin İdal dostumun editörlükten ayrılması olduğunu iddia ettiler. Bu kişilerden bir tanesi de dostum dediğim biriydi ve sonunda dostluğumu hak etmediğini ispatlamış oldu. Her neyse, ben buraya idal dostum editör diye üye olmadım ki, o editliği bıraktı diye üyelikten vazgeçeyim. 2007?den bu yana üyeliğim devam ediyor ve edecek. Her ne kadar aslı?fuzuli? olan nikim çok komik bir hal almış olsa da! :)

BEN SANA BAKAN GÖZLERİMİ, ELİNİ TUTAN ELLERİMİ SEVDİM...

Cam misali tuzla-buz oldu.

Acı içine işlese de yutkunamazsın.. Dudakların kığırdar ama heceler dökülemez.. Her defasında, aklına geldikçe yutkunursun.. Aynı acıyı, o günkü gibi içinde hissedersin..

<i>işte hepsi bu...</i>

bugün ve hergün içimden gelenler...

İÇİMDEN GELENLER 4.

Seninle yine güzel bir İstanbul sabahında beraber olmak istiyorum. Sen ve ben gemide boğaz turunda elele, göz göze kahve içiyoruz. Güvertede ben sana beğendiğim bir yalıyı alma sözü veriyorum ve orasının yuvamız olmasının hayalini kuruyorum. Canım benim her ne kadar uzaktada olsan hep yanımda, gönlümdesin unutma.

dolarsın, ayarsın ve sonunda patlarsın

Seninle olmanın en kötü yanı ne biliyor musun?

bozulsam..

İşim; Her türlü imkan vardı elinde, kullansaydın..

Onlar benden gitmeden yakalamalıyım onları...

bir ölümlü gibi yaşamalı

Azra'nın Koynunda Sus Nöbeti

özür dilenecek bir şey yok ki bunda. kendimi yıpranmış hissettiğim bir dönemdeyim, o yüzden şiirin beni çok etkiledi.

yoruluyor nsan

ve bir heybe dolusu hatıra...

Yine fedakarlık bana kaldı kısaca yorgun yüreğime. Sen dokunma sakın, sendede kalmasın izi. Ben nasılsa alıştım bir buz gibi eriyip sonra yeniden donmaya. Soğukluk işlemiş dört bir yanıma. Korkmuyorum ölümden nasıl olsa onun soğukluğu, yaşarken yaşadığım soğukluktan daha beter değildir ya.

Hangi çılgın bana zincir vuracakmış? Şaşarım.

Kim bilebilir ki belki bu gün son günümdür, belki de son kelimelerimdir bu yazdıklarım. Ömrümün geri kalan kısmı saniyelerden ibarettir belki de.

İnsan çırpındıkça neden batar?

gün gelip herkesi saracak

Olmayacak şeyler var.

siyaha morarmış bir gökyüzünün..

Gök mavisinden, deniz mavisinden

Eylül gecelerinde ilham ol gel bu gün, şiir ol kal bu gün...

savuramadığım için,

Suç bende değil,

Evet hayat bir oyun

Senin için,

Hem çocuk gibi sevmekte var işin içinde. Çocuk saflığında oynamak var bu oyunu. Sen körebe ben atlı karınca. Dönüp duruyoruz ya...

Ben yalnız kalıp seni düşünmeyi deli gibi sever olduğumda, sen benim her şeyim olduğunda ben senin için hiç yoktum... Bu yüzden yalnızlıklarım, ağlamalarım, özlemlerim canını hiç acıtmadı. Benim tarafımdan sevilmek belki de hayatında önemseyeceğin en son şeydi...

Sen bensin, ama kimseye söylemek yok..

Isıtmaksa tek derdin

Öğrenmişim, öğretmişsin.

Sus ihtarıyla koptu tufanı kalemin... ki yine bir bahar sabahıyla kesmişti bileklerini de hükmü kalmamıştı şiirlerinin... Şimdi gözlerimde iki yüz dinarlık hürriyet, dudaklarımda köy kavruğu bin bir kelam... ayaklarımsa yolundan emin mi emin... Bilmediğimi biliyorum nihayetini aşkın... ama kesin olan şu ki ortak paydası sadece acı... sonrası mı? Tırnakları zehirli hüzün hançeri ve o zehrin ayırdığı güller... bir yanda kırmızı, sarı, pembe... Diğer yanda maviler... ve her halükarda dikeninden mustarip ama yine de minnettar...

sana aşık olmadığımı anlamaktan korkuyorum

Vicdan.. Hayatımızdaki yerin ne.. Sen bizim için ödülmüsün, cezamısın yada yokmusun?

Çekil dedin, belki dilde ikrar etmedin

ken ii hissetmiyorum... öyle derin bir sızı varki içimde ne gülmek, ne konuşmak, ne de başka birşey yapmak geliyor...

gri denizde kaldı kalbim..

korkularımla büyüttüğümsün,

o tepeden her şeyi göreceksin

Her sabah kampüs durağındaki karşılaşmalarımızın

Aşka yeminim

denizimdin serinliğinde ferahladığım..

Yoktur sana zerre sitemim...

özlemlere bulanıp dalgalanan

içimden gelenler kalmadı

Herşeyde seni bulup seni anmak ister...

İnsan bu, yaşadığı sürece her şeyi görmeye mecbur

<i> Sorma </i>

Korkma! Sönmez bu şafaklarda yüzen al sancak,

Kanayacak yüreğim, kaç merhem sürülse de!

Sorma içimden geçeni! Acı veriyor imkansızı istemek...

sağlıklı olmayı seviyorum, sağlıklı olmak ne güzel, sağlıklı olduğum için Allaha şükrediyorum, iyi ki sağlıklıyım, sağlık hayatta bir numarada olması gereken bi olgudur bence, sağlık sağlık sağlık sağlık sağlık sağlık sağlık sağlıksağlıksağlıksağlıksağlıksağlık... sağlıklı olmak ne güzel sağlıklı olmak ne güzel sağlıklı olmak ne güzel sağlıklı olmak ne güzel sağlık sağlık sağlık sağlık sağlık sağlık sağlık sağlık...

Her yerde kar var... güzelliğinin cezbediciliği karşısında soğukluğu acı verir insana.. hangisinden varzeçeyim diye düşünmeye kalmadan... avucunda erir gider kar taneleri...

Zaman! Ah zaman! Hem dost, hem düşman...

güzel dizelerdi.. yüreğinize sağlık

Sen belediye olup hesap sormaya bile gelmezdin.,

ve susuyor kalem

mutlu oldunuz mu?

Kabullenemiyorum. ''Eurovizion'' adlı müzik yarışmasına Türkiye olarak İngilizce bir şarkıyla katılmayı kabullenemiyorum.

bir güzel insan alacak koynuna demek ki,

Aklım firar

Anlamadan yargılama

Yada yaradan alırsa birimizi.

Ne vakit karsimda görsem,

Sen gittikten sonra yani!.

Seni bana yazan elbette halktır. Şükürlerim ona şimdi, açılan her avuçta..

İçimize giren, bizden birilerinin bizi bu görünümden farklı anlaması çok normaldi.. Ama sen buna da izin vermedin.. Hep çok mutluyuz, birlikteyiz imajı yarattın.. Hiç kimse de gelip derdimi sormadı..

insan gibi ama insancıklar

Gitmek istiyorum uzaklara hemde çok uzaklara...

bize gönderilen bahar

- Küçük İskender

yoksa çocukluğunda çok mu mutsuzdun

Bir şey yapamamanın acizliği boynumda Demoklesin kılıcı gibi sallanırken. Kendimi o ailenin yaşamları ve bundan sonraki durumları hakkında düşünmeden edemiyorum.

Gün karanlığa bürünürken

Oructaki iftarmsin tarifsiz

slm :)

bana delisin diyosun ya valla deliyim:)))

uyandık değil mi

Bundan sonra hayatıma kimse onun gibi destursuz girmeyecek.

ille dostun gülü yareler beni...

alakası yokk :) fazla havaya girmeyim ben.. bu arada editörüm eskiden hani resim paylaşımlarınıza bir resim vermiştim yan profilden onu söyleyecektim ama ne tlf ne de bilgisayarda var.. başka bir yerdeyim. eve gittiğimde onu vereyim onu ekleyin o tam uyar.. annem o resmi görmek istemiyor içim sıkılıyor seni böyle görmek istemiyorum diyor.. ama odamda koca bir çerçevede karşımda duruyor :)

yazılıp yazılıp silinen her şiir

Elim gevezeydi aslında benim, ama susmaya mahkum kaldı nicedir.

Rüyalarıma çağırırım

Hakkıdır, Hakk?a tapan milletimin istiklal.

Yoksa terörist olarak ölürdüm Yaradan muhafaza!

kederimde boğuluyorum

Ne düşüneceğimi ne diyeceğimi bilmiyorum, bildiğim şey şu; güvendiğin dağlara kar da yağarmış, yağıp yaz ortasında üşütürmüş de seni? Ne yazık ki? Her şeye ve herkese rağmen yanında olmanın, elinden geleni yapmanın mükafatıydı bu belki de?

Karanlıklar içindeyim, kapkarayım bugün gel

GELİP GEÇİYOR...

Aklı ziyan ediyor

bastığım her yerde kalp kırıntıları, açmayan umut çiçekleri var...

Yenilgim, yanılgım

Ne kadar aciziz,

Kararlara hep saygı duyulur. Bende gittim bir ara.. ama üzülmemek elde değil..

Ey klavye yaz, yoksa sanal yalnızlıktan öleceğim..

Bitmedi,

"Rabbim! Gerçekten ben, bana indireceğin her hayra muhtacım!" (el-Kasas 28/24)

tüm güzelliğine rağmen devam edemeyeceğini?

Yaralayacak

onlar bir atıyor ben iki.

Nefs-i emmarene methiyye edebiyatı yakışır sana; gayrısına bulaşma...

.. sor beni...

Ne bülbülü incit

dağılıyor hayaller

Bakmasaydı gözlerim

Asıp kesmek yok öyle

Ne kadar istersen iste, istediğin olmuyor bak!

Bağıra bağıra şarkılar söyleyerek yola devam etmişler. Bir çiftlik evinin yakınlarından geçerken kendi seslerinden yüksek bir sesle irkilmişler. ? Kuk-ku-ri-kuuuuuuuuu!?Sonum geldi!? diyormuş iri bir horoz. Sonra eşek, köpek ve kediye yana yakıla anlatmış: ? Bu akşam sahibimin konukları gelecek. Öyle hissediyorum ki beni pişirip yiyecekler.? Eşek?Endişelenme, seninki gibi bir ses bize çok şey katar. Haydi gel şarkıcı olalım,? demiş.

kavunlu sakızların hiçbir suçu yok!!!

bayramın kutlu olsun

Savaş meydanlarında çarpışma yapılır, orada kılıçlar kuşanılır ve çarpıştırılır. Böyle yarışmalarda bir insanın kendi ülkesinin ana diliyle etkinliğe yer vermesini istemesi dilleri çarpıştırmaz. Tam tersine dil kardeşliğini ve dünya medeniyetindeki farklı kültürlerin zenginliğini ortaya koyar.

Kalbimin aynası kırılmış kesif bir karanlığa mahkum

Anlamak yalnızlığın son buluşu..

aynı müzikti.. aynı heyecan, aynı güzel gülüş..

<i>Sen şen kahkahalarla güldün diye değil</i>

Sen olmayınca tadı yok hiç birşeyin, hatta hiç bir şey yok sen olmayınca.. anlam yükleyemiyorum hayata.. yokluğun kanadı kırık kuş gibi acıtıyor içimi. bir annenin evlat hasreti gibi, güneşe hasret kardelen gibi.. umuda adanmış değil, umudun kendisi gibisin..

İçimden ne çok şey söylemek geliyor. Hepsi dilimin ucunda bakire.

Sakın dert etme beni kendine...

anladığını sandıklarını anlamayı da ben istemem. hiç eğlenceli değil.

Gidersen ağlayacak bak gökyüzü, beni de ağlatacak durmadan, her yeni güne bir parçam eksik başlayacağım ve her akşam ayaklarım sen kokan yerlere götürecek beni.

Ya dağılırsa toz yığını diye düşünüyorum. Dert yok tasa yok gülüp geçersin öylece, peki çözülür mü bu bilmece. Ben çekeceğime dünyanın kahrını o çeksin benim kahrımı.

Bana öyle bir sevgili ver ki

yük almaya gelin...

İşte o anlarda insan kendini ifade edebilmeyi çok istiyor..

çünkü içim dışıma çıkmış

yarım kalan hayaller ile bakakaldım ardından

İçimden geçenler bir dökülse sayfalara neler anlatacak oysa.

Anlamak ve anlaşılmak istiyorum..:(

Dikilir gözlerin tavanda bir noktaya,

gidenler dönmez dönse de eski düzen direk tutmaz:) :))

içimden gelenler gelenler olur du

Geçtik. Gittik.

Abdi İpekçi'de ahkam kesiyordum yine. İşe yarıyor gibi olsada karşımdaki için, o park beni boğdumu içimimi ferahlattı anlamadım. Yine bir imza attık işte ağaçların gölgelerine ve türkülerin namelerine. Bir kısmı hayaldi bir kısmı gerçek. Aslında iyi geçmiş bir iş görüşmesinden geliyordum. Geliyordum da ne diye dönüp dolaşıp o parka gidiyorsam...?

yok içimden gelmiyor... kelimeler kifayetsiz...

sanma bittim,

düşünde...?

bütün bilyelerimi versem, resimlerimi, topacımı

İtelenirsin açmaya

korkularım devleşmiyor artık

Pamuktur, candır O.

Yakınlara yolculuk başlasın şimdi?

Boynu bükük tebessümlerin sevinci...

Aksine;öfkesi sevdiğine karşı iyice bileniyor.

Her nefes alışım bir iç çekiş.. Geçmişe yöneliyorum.. Öğrencilik yıllarıma.. Tekrar tekrar yaşasaydım diyorum.. Çok da geçmedi üzerinden okul yıllarımın.. Şöyle, sorumsuzca.. Hesapsızca.. Sorgusuzca o zamanlarda olmayı isterdim.. Hiç bir şeyi takmayan, uçarı, deli dolu. şen şakrak "Ben"i çok özledim.. Ne kadar zaman oldu içten gülümsemeyeli..

tükenmş hayallerim geldi gözüme

Nerede acaba?

seviyorum seni diyorum

Son damlasında öleceğim

bizi böyle görmek parçalıyor içimi...

nasip diyorum

Onun sesidir diye ağla

Öğrendiğimdeyse, toplamaya mecalim kalmadı

bugün kullandım bu kelimeyi.. o duymasada arkasından.. yüzünede söylerim. söyleyeceğim.

İşte böyle zamanlarda, keşke diyorum benim hissettiklerimi yazmış olsa birileri de bende yazma derdinden kurtulsam. Bulsam o şiirleri, o yazıları tekrar tekrar okusam.

Geçen günlerimizi kazanmış olmak niyazıyla ehibbamıza hayırlı bir hafta ve işgünü dilerim.

Öyle asigim ki sana yoksun diye cig oluyo askim

Süzülür ince ince...

Heveslik eylendim. Yarla sevgilendim, bütünlendim. Yarimi gözümden ayırmam bilirdim. Kurduğum hayallar gerçekmiş meğer.

Ne çarşaf halden anlar ne yastık.

bende gizli olduğunu ışık kadar görünür kılsa bir tepeden baksa masal başlasa...

Dur lütfen..

Hani baharda geliyor ya

<i>yazacağım yok ne yaşıyorsam o.</i>

teker teker...!

Seçim senin..

Dikil yanı başıma

Yutkunup duruyorum sabahtan beri. Asıl derdim, söylemek istediklerimi dile getirmek de zorlanmam da değil. ?Keşke böyle olsaydı? diyorum... Ama değil işte, biliyorum...

sen ben değirmenlere karşı

Sen varmışsın gibi karşımda,

Bir bölüm daha bitti.. İçim biraz daha rahatladı..

cebimdeki son parayı inadına sigara ve rakıya verdim..

Şuan sadece dua etmek ve 12 dev adamın kazanmasını dilemek...

Sevgi anlaşmak değildir,

Furuğ Ferruhzad

gidemezsin ileri.

Ben gönüllüyüm sen ölme emi

Şimdi de Emre Aydın iyice karartıyor içimi. Tabi ya bende iyiyim Emre. Hepimiz deli gibi iyiyiz.

Nasıl tamamlanırım ki? Senden uzak, sana hasret, sana susamışken. Eksiğim sen kadar.

SEN dedikçe benliğimi bilmişim,

Ey affı bol olan

sırada kış varmış ne yazar

Sessiz çığlıklarım var. Boğazıma tıkanıp kalan, hıçkırıklara eşlik etmek isteyen..

bir yandan merak edersiniz...

İşte öyle bir durum..

zaman durağında

Ödülsüz!

yüreğinize sağlık...

Karıncayı takip et

Ne zaman kaptırdık kendimizi, ne zaman düştük ardına kayıp sözlerin. Düş yorgunu yüreğimiz, kaç kör kurşuna gebeydi. Hangi aynanın ardına saklandı gerçek yüzümüz. Bir maviyeydi sevdamız, bir de doğmamış güne. Çekip çıkarsaydık ya güneşi maviliklerden..

ama hep umutlu

beni terk ettiğin halinle

Aman dünyayı yaktın ateş-i suzan mısın kafir

Sorularımızla başbaşa kaldık.. Cevap istedik belki.. Ama cevap verecek yürekler bulamadık.. Bulduğumuzu sandığımız anlarımız oldu.. Onlardan bir seraptan ibaretti.. Yanına yaklaşınca kaybolup gittiler..

Yazmak için şartlar müsait olmasın..

En güzeli hiçbir şey istememek. Ne insanlardan-ne hayattan, ne gülden-ne dikenden, ne sevenden-ne sevilenden, ne gidenden-ne dönenden. Onlar çok biliyor ya, onların muhteşem hayat düsturları herşeye yetiyor ya.

Ne var ki?

zamanın sarı sayfalarında

Sessiz çığlıklarını duyuyorum sanki kalbimin..

Bu hal ne zaman geçer üzerimden? Bu yolun sonunu merak ediş.. Bu kabuslar ne zaman biter? Beynimde bu sorular ne zaman biter Allahım..

d ostlar uzakta bir bir

Geceyi yedi güne bölsen..

Kimileri öyle sıkılır ki oynadığı oyundan, çıkmak ister oyunbozanlık yapıp, ama beceremez.

Ne gitme der ne de yanarım

İçimdeki kıraçlık bitap düşürür beni...

Geç kalmışlık hissini sanırım anca deli gibi çalışmak keser. Nefes almadan çalışmak hem de. Birşeyin varlığını unutmak istiyorsak anca onun yerine birşey koymalıyız. Yoksa işimiz zor...

Neyse demekle bitmese de her şey? çok şükür:

İnsanız ya sürekli hata yapıyoruz.. Hatalarımız kimi zaman bizim için bir ders oluyor.. Kimi zaman da olan oldu artık "geri dönüşü yok bu yolun" diye devam ediyoruz..

ama izin vermez kuşkulu bakışlar

Fizana kaçsam da, yakalar peşimdeki hayalat.

'ben unutmadım diye'

Bedenimdeki bütün hücrelerimde sen olmalısın.

en büyük eğlencesi

Abartı mı yoksa eksik midir söylenenler. Takdir okuyanlarındır..:)

Sadece susacağım..

Ama unutulmaması gereken bir gerçek de yok değil:

yolculuğuma bakıyorum.

saga baktım sola baktım

Online olan kim varsa iletirsiniz hocam. Yardım ederiz.

gül mahzunluğunda kaygılı fidelerin

kirpiklerimi ıslatan yağmur taneleri süzülürken damla damla o gözyaşları gndermiş bana yağmurla

gidişleri kademeli olmuş olacak ki;

Tanışırsın, seversin, canın yansa da yanında durursun.. Tam birbirinizin en güzel zamanları gelmişken yorulursun, vazgeçersin..

Her gün böyle devam edecek..

dert olup dolduysa içine

<i>Ne varsa alsa, gitse...</i>

hep tekrarlasam;

Meğer neler yaşanmış..

ve karamsar değilim

Bitsin bu ayrılık, gülsün yüzüm istiyorum, gel de güldür yüzümü, bir an değil, ömür boyu...

İsmini ne cismini hayatın ta kendisi bu

Adı bizdeymiş, bedeni sizde saklı iman...

<i>Bugün daha fazla susmalısın.</i>

Gel, gidelim.. Gidelim buralardan.. Herşeyi geride bırakıp gidelim.. Adım at bana, uzat elini.. Bu kez tam olsun.. Bırak sana tutunan dalları.. Bir kez de sevdamız için adım atalım.. Hiç yapamadığımızı yapıp, herşeyi unutarak gidelim bu diyarlardan.. Sevdamız için, yarınlarımız için..

yok et bu güzel dünyayı

dert açmaz başıma.

Bu gün kaçasım var bir kuytu köşeye geçip uyasım.

Haykırsam ahlarımın tutup elinden

Senden yine sana döndü yollar.

dualara o kadar ihtiyacım var ki.. hele de atamayla ilgili..

Savaşmak istemiyorum artık hiç bir şey için..

aramızda kalsın.

Aynısı benim de içinden geçti. Fakat benden daha güzel dile getirildiği için mükerrer olmamak adına sadece takdir edebilirim.

Bahardın,

<i>herkese seni anlatmak </i>

Sevgiyi besle/mezsen, doğduğu gibi ölür. Bazen yavaş yavaş, bazen de intihar gibi, keskin bir bıçak darbesi gibi, kangrene dönmüş bir yer gibi; kesip atıver/irsin

Her gece başımı yastığa koyduğumda hayallere dalmadan dalamıyorum uykuya. Mesela bunu anlatsa birileri.

"İyilik yap denize at!"

Bak Askimiz birkez daha yasaniyor yer yüzünde..

nasılsa

Yıllardan sonra, hala bilmece.

Tek bir?kal?, ?gitme?, hatta?lütfen? yetecektir aslında.

sana en yakın ölümde aradın

sonbahar kalıntısı çimenler

Gözlerinin güzelliği gibi çicekleri

ciddi mi şaka mı eğer öyleyse gerçekten özür dilerim

<i>yada sıradan mutlu </i>

sus, konuşma, içimdeki gibi kal...

Umutsuzluk mu diyorsun?

Bildiğim gecenin kör bir saatinde, uykumdan ani her uyanışımda ilk aklıma gelen olduğun.. Çayımı yudumlarken veya pencereden etrafı seyrederken hep yanımda olduğun. Hatta şimdi bu satırları yazarken seni sağımda yazdıklarımı okurken görüyorum. Şimdi anlıyorum ben seni hiç özlemiyorum. Ben senden hiç ayrılmadım ki...

Yoklugunun ertesi igrenç bir cumartesi

CEMAL SÜREYA

Unutanları barındırmaktan utanıyorum.

Çıkar mı yüreğinden bir parça aydınlık,

Sen giderken evin ruhunu da aldın biliyor musun.?

Hayallerime dokundugum anda mutluluktan uçarım sanmıştım.. insan ne tuhaf bir varlık böyle.. illa erişemediğinin sancısını çekecek.. özlem ve baglılık ona olacak.. dermeyan bi hal üzre kalmak..

Halden anlayan bir arzuhalci, yazar mı en afilisinden bir dertname?

Utangaçlığım, sızım, sızıntım?

elde kalanla yetinilen...

bir kaç lafın belini kırmak .. bir ömre sıgdırmaya çalıştığım sevgi enkazının altında kaldıgımın resmidir..

birde çıkmayıp orda beslenenleri

Kızın yüzündeki o korku nasıl kaybolacak ya o çaresiz bakışlarla nasıl büyüyecek? Bu ayat ona ne ifade edecek?

Yakınlarda durup affedilmeyi beklemekdi. Şartlı tahliye gibi olacakdı. Hep merak etmişimdir. Affetmek mi zor, affedilmek mi?

Yemekten,

beni ürküten yüreğimdeki birkaç yara izi

Her gün acı üzerine acı yağıyor üzerimize?Her gün farklı bir acıyla kanıyor yüreğimiz?Dünyadan tutun da ülkemize kadar.. Değişik senaryolar, değişik entrikalar... Neyi paylaşamıyoruz bilmiyorum.. İnsan insanın düşmanı olmuş, ne hale gelmiş insan.. Allah?ım bizi bizden kurtar?!

bilirsin gerçi...

İçimden dans etmek geliyor, kuşlarla birlikte gökyüzünde yüzmek rüzgar nereye savurursa oraya gitmek istiyorum?

yollarımda yürüttüğüm.

Şu berbat sigarada?

Fisiltim yeter sana

gözlerinizi bürümüş

Yorgunum, bu yüzden;

İçimden bütün alfabeyi emekliye ayırmak geliyor..

Huzur...

içimde olmayanlar var...

nayzen nerdesin yaa :(

çareyi "bu efkar" diyip şiir yazmada buldum

Ö yle uzunca bir sessizlik hüküm sürer şehrimde

Geçtiğim tüm yollardaki, bütün sokak lambalarının ışığı akıyor üzerimden şimdi. Kaçtıklarım da benle birlikte kol kola geliyor hep. Kontrol edemiyorum, arkasından su dökemediğim gibi yitirdiğim benliğimi.

Çünkü o erkek ilişkinin başında da çirkindir.

kendine doğruyu söyle

Ayrılığın ağıdı bile fazla geliyor...

Yalvarışım,

Yekpare, geniş bir anın

Değişmeden bir olmak,

bırakamadım

bir yerde olsam sadece nefes alsam ve versem... yaşamasam gerçek anlamda... ölsem diri diri... boş boş baksam insan yüzlerine... kimse beni beğenmese... sevmese hatta yokmuşum gibi, hiç olmamışım gibi... silik bir karakter olsam... bol bol içki içşem sarhoş olsam, kimse görmese sarhoşluğumu... ciğerlerim cayır cayır yansa tütün zehrinden...

Tanrı'ya.

Bir anlatabilsem içimden geçenleri ah bir anlatabilsem...

<i>Bazen ise şeytan bile iğrenir..!</i>

Her şey ne kadarda doğal olabiliyormuş.. Bütün yaşananlara rağmen.. Hiçbir şey olmamış gibi ne kadar güzel sohbet ediliyormuş.. Birbirimizin gözlerine nasılda bakabiliyormuşuz.. Gülebiliyormuşuz.. Düşünüyorumda insanların düşünceleri iyiki yüzlerine yansımıyor.. Yoksa birbirimize nasıl bakardık bu kadar özgürce, futursuzca aklımızda binbir fesatlık geçerken..

Akşam biraz geciksem yollara düşerdi

Tam da böyle

İlmek ilmek işlenen alları, morları, yeşilleri...

Anlamıyorum. Bu farklı olma mantığını. Ben mi çok basitim yoksa farklı olmak adına gülünç duruma düşen kişiler mi?

çok yerde

İçin canıdır, baldır O.

milena'dan...

Kendi kabuğunda mutlu mesut yaşayan kabuğunu kıramayan zihniyet. Çizginin diğer tarafındasınız.

Bir masalın kayıp kahramanıyım şimdilerde. Beni bulmaya kimse yanaşmıyor. Sonu merak edilmeyen bir masalda takılıp kaldım. Hüzünlerimi kırpsam, döksem geçtiğim yerlerden, izimi süren olur mu?

kör ederim bakışlarımı...

Düşerim

Sabahın köründe kalkarsın da sonra düşersin yola. Biri de akıl edip "günaydın" dese ya. Bir kelimenin hayatımızda ne kadar önem tasıdıgı bilinmiyor / bilmiyorlar. Bir "teşekkür", bir " rica" , bir "günaydın" yeri geliyor cok şeye bedel oluyor oysa...

Evet 3 yıl fark olduğunu bilerek yazmıştım zaten bunu.

Dünü bitirdik.. Anlamsız sözlerle, kelimelerle yada söylemek isteyip de susduklarımızla..

top patlamadan iftar etmemek için

Kalışının resmini, gidişinin iç acısını anlatmaya çalıştım.. İçimdeki ses, kalsın dedi.. Değmez dedi.. Dinleyemedim, bir yanım senle gitti.. Alamadım senden, ayıramadım bir parçamı.. Kalsın dedim, gün gelir bulursun sendeki beni.. Farkedersin, farkedersin nasıl içimin acıdığını..

<a target="_blank" rel="nofollow" href="http://i. hizliresim.com/6mrN97. jpg"><img src="http://i. hizliresim.com/6mrN97. jpg" rel="nofollow" />

sızlaya sızlaya günleri ayları hesaplamayı

Hangi şarkıya girsem, notalar do re mi fa...

üçüncü bir dal

oysa, çelişki daha çekici kılar o kitabı...

kalemi usanan bir şair kadar yalnız değilsin

Keşke o gün otogara gitmeseydim ve seninle tanışmasaydım...

Ne kolum kalakar sarmaya ne gözüm görmeye, bir yanım kal derken diğer yanım koş diyor.

Kabul etmek huylarını,

ben ayrı

Oysa bir baksam aynadaki yüzüme, sadece bir dakika gözlerimle göz göze gelsem. Kendime söyleyemediğim içimde kopan fırtınaları anlarmı acaba...

Aklıma gelmesen...

Kendimi bu sessizlikte bulmak isteyişim..

İnternetten izlemek isterseniz

Ay ışığına saatlerce bakmakmış, anladım?

ve içiniz burkularak o?son? sayfa?

İçimden mektup yazmak geliyor sana ama yüzümü, gözlerimi görmeden okumanı istemiyorum ve galiba tarihi belli olmayan buluşacağımız güne saklıyorum tüm diyeceklerimi...

Ertelediklerim çıkıyor önüme her seferinde, hesap sorar bir edayla. Git desem durur inadına karşımda. Ama karar verdim, yarından tezi yok, hiç bilmediğim bir yere zamansız bir bilet kesmeye?Bavulumu almak elime ve gitmek?Arkamda bıraktıklarımı yalan da olsa özlememek?

Rüzgarlığı anlat bana

içinden birşeylerin gelebilmesi ne güzel,

<i> sadece benim yerime geçip adıma yaşasınlar </i>

Anı yaşamak mı an'da yaşamak mı?

Son zamanlarda içimden gelen tek şey... Ata binip yayla yollarından dağ bayır gezmek...

iyi dilekler, iyi işler, iyi başlangıçlar olmalı hepimiz için...

Mehmet Akif Ersoy

yalnızken safça mutlusundur

Bir zamana yenilmişim de haberim yokmuş

sevmek yetmez seni

Vazgeçiyorum seslenmekten, kapıyorum zihnimdeki ışıkları, gidiyorum. Rengim siyah bugün; çok şeyler hissederken hiçbir şey hissetmiyorum.

Ama büyüklerin oyunları çocukların ki kadar masum değildir.

Belki de elimden başka birşey gelmediğiydi.

beni görenlere, beni soruyorum

Elde hep o kalacak...

Benden uzak olan bir ben,

'annenin kaderi kızaymış anne'

Geç artık hıçkırık! Tam 6 saattir bana yaşattığın bu acıya bir nokta koy artık. Ufff...

Bazen,

her mihneti kabüllensek de, gün eksilmemesi koşuluyla bir akit olsa aramızda, şairin deyimiyle...

Sana sımsıkı sarılmak istiyordum... Ah bir görsem, bitirsem içimdeki özlemini bu kadar zor gelmeyecekti senden, sevginden vazgeçmek... Nasıl olsa alışkınım ya seni görmemeye, galiba böyle de başarabilirim...

Nasıl yaşanır, ne istediğini bilmeden?

Ne garip, insan her iki duyguyu da yaşıyor içinde.. Kırgınlığım çok ayrı, anlaşılamamak üzüyor insanı.. Mutluluğumsa, sebepsiz, bana huzur veren bir his.. Mutlu olduğunuzda hep bir sebebe bağlamak isterler ya, Yok öyle bir şey.. Benim mutluluklarım kısa da sürse, belki de uzun süren sıkıntıların ardından gelen mutluluklarım var.. Kısa ama beni sevindirebilen, huzuru yaşatan mutluluklarım..

Öyle bir yar ile karşılaştım ki yürüyen bir fidan idi ve başında, elinde, cebinde, eteklerinde hep gül vardı.

ben kendime bakıyorum

Farkını fark etmeli yalnızlığın

Tarifsiz bir iç sıkıntısı.. Bir yazıdan, bir konuşmadan, bir hareketten bile etkilenebilecek bir ruh halinde olmanın dezavantajları bunlar..

İçimden geldi fuzuli hocam :)

hiç sevmem dediklerimi bile sevdirebilensin

ve uyusam...

Ardından durup seyredeceksin sadece, tekerini döndürmeye çalışacaksın zamanın bir umutla,

Bilinmezliklere doğru yol aldığımı hisseder gibiyim..

bazen hiç bir şey anlayamıyorum. söz sahipleri anlıyorlar mı acaba. ya da bende koordine eksikliği hasıl oldu.

Meylina Hanım pek benziyormuş düşler:)

Mücadeleyle geçen bir ömrün biriktirdiklerini

o farkında bile değil. olsun baştan beri tek başıma yaşıyormuşum ben bunu.. çünkü ben yüreğimle o yüzeysel sevmiş beni...!!!

tarifsizce sana yanmış...

Bir konu bile seçemiyorum, içimdeki ses diyor ki derdin varsa anlatırsın, dermanın olmazsa aranırsın, merakın kalmazsa soramazsın, kendini soracak olursan hala hamsın?Bakıyorum, bakıyorum, sadece öylesine bakıyorum, uzun uzun ve derin derin sadece bakıyorum? Dinliyorum uzun uzun ve derin derin dinliyorum, tüm duyu ve algılarım açık, sadece bekliyorum, duyduğumun ötesinde kulaklarımdaki müziği dinliyorum, şu dünyadan yayılan o değişik uğultuyu ve içindeki armoniyi dinliyorum?Kokluyorum, havayı kokluyorum, o karışık oluşumun rengini kokluyorum, diri, ölü, canlı, cansız her şeyin sesini dinliyorum?Dokunuyorum soyut olan her şeye tek tek dokunuyorum, ellerim geçiyor içlerinden sadece hissediyorum, havaya dokunmak, rüzgara sarılmak, güneşe uzanmak, yıldızları giymek, bunları seviyorum?

Kötü bir gün olur, canım sıkılacak mutlaka diye işe başladım.. Fakat tam tersi oldu.. Belki de kuruntularımızın kurbanı oluyoruz.. Kendi kafamızda milyonlarca senaryo oluşturuyoruz.. Eski Türk flimlerindeki acı çeken aktör rolünü üstleniyoruz.. Mutsuz olmak için yer mi arıyoruz diye düşünüyorum.. Kendimizi üzmekten zevk mi alıyoruz ne?..

Küssem bu gece "gece"ye

kimsenin yaptığı komazda insana

Bilinmezliğin girdabında ahenksiz bir yolcuyuz.

allı pullu cümlelerim

Benim adım Hüzün..

ansızın

nerde yanlış yaptık?

ama belkide kıraç ın dediği gibi, artık herşey için çok geç demek için belkide çok geç...

Kaldırıp atardık ya sevdayı!

aman efendim utandırıyorsunuz beni. teşekkür ederek şimdilik ayrılıyorum. saygılar, sevgiler..

kızgın güneş altında seni düşündüğüm o tepeyi

DİKİ YOK KALBİMİN NE KADAR BİZARIM

Canlar yok!

Sahi hiç iyiki varsın demedim, çünkü hiç iyiki olmadı...

bir kere diyorum bir kere gülümsesem kurtulurmuyum.. bu koyu karanlıklardan...

Kelebek ömrü kadarmış senin ömrün de... Mutluluğa hasret yürekler yine hüzne mahkum, diller seni söyleyemiyor artık, sadece gözler ağlamaklı...

Değdi mi bilemiyorum.. Şu an ki durumuma bakarsan ki bu senin eserin, sanırım değmedi..

sevgili idal arkadaşım çok güzel yazmışsın

Bir yumak sarar gibi geçtim acılardan

Adı deneymiymiş neymiş

Anladım

Yine geldim baba ocağıma. Bilmem kaç gün kaç hafta geçti görmeyeli. Eskisi gibi tütmüyor ocağımızın dumanı. Kırılgan bir şekilde karışıyor havaya belli belirsiz.

bir kagıt

kim çaldı gülüşlerimi?

Eskiden sokağımızda çeşme,

Gittim, geldim, gezdim, tozdum. Aşka bulandım, aşık oldum. Ayrıldım, kırdım, kırıldım. Güldüm, ağladım. Yaşadım gördüm. Hepside benim içindi. Ne bir eksik Ne de bir fazla.. Hepsinden tattım doyunca. Şimdi durdum, duruldum... sustum...

ne renk

Ya hu hiç mi içinizden dua etmek gelmiyor?..

Tamam bu hayatı yaşayacağız o zaman.:D

artık uyan?

akşamın karanlıgının gölgesi yüregime vurdu ve hüzünde ona yaren oldu...

Aç ruhunu. Uyan!.

Haziran'ın en sevdiğim günüdür bugün.. sanki hiç bitmeyecekmiş gibi bu upuzun günü devirmek, Haziran için de benim için de zordur elbet..

GEÇMESE DE BEN BU KEDERLE YAŞAMASINI ÖĞRENDİM...

Gitmek kolay..

Düşe kalka düşten atıyorum kendimi gerçeğe. Karşımda bir monitör, masamda hazırlanmayı bekleyen evrak yığını ve her zaman olduğu gibi fincanım da soğuyan çayım...

Öncesinde bilinmemiş bir şey, silinmez bir ses gibi giden

Gelen gideni aratıyor her fırsatta

buğünümde yoksun

Kırmamışım parmaklarımı seni yazarken...

içimden gelenler uzun bir süredir tatildeler kendi dünyalarında bir anlamsız manasız serseri dolanmaktalar belki de içim içimi duymaya isteksiz yüreğim bi çare şimdilerde ne yana vursam yüreğimin telin oradan avazı kesilircesine bağırmakta kuşkusuz alıp başını gidesi var içimin şöyle hiç bilinmezliğe yargılardan zorlamalardan hayatın akışından bi kaçamak yaparak belki çoçuklaşarak tek derdinin annesinin asık olan yüzü ya da babasının manidar bakışında arayarak ya da bir körebe oyununda ebeden önce sobelemeye çalışarak o soğuk taşı öyle ufak dertleri çok büyüterek yaşamak belki istediğim uzun zamandır büyük sorunlara dertlere inat.

Yarı açık duran çekmeceden sarkan bu gülüşlerde neyin nesi. Onlar balkonunda değil miydi yüreğinin? Peki ya bu maviler! En dibindeydi hani kalbimin?. Ayaklarıma batan bu kırıklarda neyin nesi? Alabora olmuşuz resmen.

İçimden cesedimi bir denize atmak geçiyor.

İnsanların yalan söyleyebilmesi, bu kadar kolay mı olmalı ki.. Nasıl bir kişilik kendine yalanı yakıştırabilir ve karşısındakini de aynı konuma koyarak inanmasını bekleyebilir ki.. Hiç affedemeyeceğim şeyler arasında, ben bu kadar şeffafken, bu kadar netken.. Karşımdaki herhangi birinin yalanlar inşa etmesi, ve kendini kandırdığı yetmiyormuş gibi bir de insanları kandırmaya çalışması ne kadar "acizlik"tir..

SÖZ UÇAR SEVGİ KALIR...

Kuşlar havalanıyor yüreğimden bir uzak diyara

Kal olur mu sevdam.. Ayrılık bize yakışıyor.. Bize yakışanı yapıp, fedakarlığımızı, sevgimizi koyalım bu yola.. Ayrı da olsak, alıştık biz uzaktan sevmelere.. Uzaktan bakışabilmelere..

Ya vardığım yerde bir sorun var...

<i>Bi piç gibi arkama bakmaya korkuyorum</i>

İnsanlar ne tuhaf güneş gözlüğü ile sınava giriyor acep nasıl okuyor soru kağıtlarını, sınıfta güneşte yok ama neyse değişik insan profili :)

Ne tuhaf... Babamı hatırlamıştım bugün. Artık alıştığım sahnelerden birisiydi. O her aklıma geldiğinde "yani artık o gelmeyecekmi" dediğim ve ölüm haberini o an almış gibi hissettiğim, çöktüğüm, iki büklüm olduğum sahneler. Dünyanın sustuğu, benim aklımı ziyan ettiğim sahneler. Ver elini çocukluğun, gençliğin ve o hayatta olsa ona nasıl sımsıkı sarılacağını düşündüğün sahneler.

Ve üstünü getiremediğimiz eksik cümleler?

içim incinmiş, içim kırık; en güzel sesini kaybetmiş bir sazım artık. insanlarla konuşuyorum derken bir bakıyorum ki duvarmış karşımdaki. bense duvarlara konuşan bir deli. hayret ediyorum kendime. nasıl oluyor da bu kadar sevgi taşıyabiliyorum yüreğimde. kırgınım ama kıramıyorum, sürgünüm ama kimseyi gönlümden süremiyorum. bir bulut olasım geliyor rüzgarın dostu olabilmek için. götürsün beni bambaşka diyarlara. sevginin değerini anlayan topraklara...

Yaradan?a dua edip yara varmak mı?

yüzümden yırtar atarım gözyaşlarımı

belki de yaşam tersine yaşanmalıdır...?

Koca bir dünya geliyor

Çığlık sesleriyle uyandığımda; rüyayla gerçeklik arasında birkaç saniye geçirdikten sonra ve nerede olduğumu tam kavradıktan sonra tüm mahalle gibi balkona?kimi pencerede, kimi kapı önüne çıkmıştı- çıktım.

aşikar etti bizi.

Belki suçluydum, hatalıydım

yüreğim tenha

Evet ters gitmeye başladı bir şeyler. Musluklar bozuldu, kapılar gıcırdamaya başladı. Makinem bulaşıkları temiz yıkamıyor. Bunlar sebep bağırıp çağırmaya evet. Hayatımda bir şeylerin ters gittiğinin işaretleri değil mi?

Biz olsak işte, düpedüz kendimiz. Görünen değil, aynaya baktığımızda gördüğümüz kadar biz.

Yolun bitimine kadar gelmeleri şart değil.

İçimden geçenleri kaleme anlattım belki o dile getirir diye. Sayfalarca yazdım yazdım sıraladım tüm sözleri. Baksana kaç mevsim tüketmişim, kaç ay eskitmişim, hepsi bir anda geçmişte kalmadı mı.

Gereksiz yere samimiyet kurmaya çalışan insanlardan haz etmiyorum.

Belki de zaman aşıma uğrayıp sürülür piyasalardan

söyle...

Rezarvasyonum olacaktı duruyor mu hala

Sessizlik... biraz sessizlik...

?ne acı ne acı, insan kendine ne kadar yenik? diye Sezen?in sözlerini tekrarlayıp duruyorum ayrıldığımızdan beri. Anlamaya çalışsan ne vardı? Yada anlamasan bile her düşündüğünü söylemesen? neyse dedim. ?neyse, beni geçelim?. ?siz nasılsınız?

Sarı saçlı kıza ağla

ti?ye alıyorum seni..

ve sevinç serpiştirirken

Gidişini bile izlemeden

hem satırlarını

Dondum..

yoksa sana varamayışımın derin üzüntüsümü

öyle ya,

İçimde sıkıntı..

Ne ben anlatabildim.. Ne anlattırdın..

Bu muydu ki yaşanması gereken?.. Bu muydu ki sevgi?.. Bana hiç sormadın, sıkıntın var mı, ne düşünüyorsun.. Sorun nedir..

Ben ve umutlarım hep seni seveceğiz, seni bekleyeceğiz...

ne kadar övülsen az

Deniz kalbin;

kimliksiz bi insana bu hayatta tekrar kimlik vermek gibi. zor.

Sadece seni sevdiğimi söylemek istedim. Sen yine de niçin diye sorma. Hiç, öylesine, içimden geldi. Sevgide neden aranır mı? Sevgi güzeldir, sevgi büyüktür, karşılık beklemeyecek kadar, herşeyden vazgeçecek kadar, uğruna ölecek kadar.

Sana mı uyuyor zaman sanki...

Akşam yemeğine kadar biraz kestirmenin kime ne zararı var ki?

kandırılma acını ve hayal kırıklığını paylaşmak için dostum...

hem içindeyim hayatın, hem dışında. bir rol var.. belki bir çok.. biraz onu oynuyorum, biraz öbürünü..

Beynimde bir ugultu var

yanıldım.. kendime rağmen, bile bile.. yanılmak istedim sanırım.. artık bu şehir dar ikimize..

İyi geceler gece .

saat gecenin geç bir vakti

deliydi maviydi

Ardında ne bıraktığının farkında mısın, bilmiyorum henüz...

Bazı sözler vardır kalbe iner. Kalbi diriltir o sözler. Semalardan kalbe gelir, ruh beslerler. O sözden herbir harf bir meleğin omuzlarında iner. Ve insanın ayaklarını dünyadan keserler. O sözler ki taşa değse taş param parça olur, göz göz olur ağlar, yürek olup toza döner, semaya uçar. O sözler ki semanın kalbinden geli. Bu yüzden:

gül bahçesinden gelene ne sorulur ki başka

Kendimi de hapsetmişim meğer, geçmiş zaman diliminin en afili dilimine. Çok zaman sonra farkına varsam da, yarınları bugüne, bugünleri de dünlere hep feda ettiğimi.

Göm şimdi beni aklının dehlizlerine sana da bu yakışır sevgili!

Hayat herşeye ve herkese galip gelendir...

Nergis kokusu gibi sinmişsin hüzün duvarlarıyla çevrili şu küçük odaya

bir plak olsam,

virane olmuş ev gibiydim... en acı darbeyi kolonlarımdan aldım... gözümü kırpmadan canımı vereceğim insan acımadan harcadı kalbimi...

Laf değil...

gitsem, gitsem

Bileyim bende olduğunu, bu da yeter.. Bir anlık tutamadım kendimi.. Gelme sevdam, kal.. Sana tutunanları bırakma.. Sensiz yarım kalırlar.. Sana ihtiyaçları varken, bencillik edip bana gel diyemem..

sadece dilime vurmuyor çoğu zaman

ezildiler onca yükün altında

hüznüme düşünenler

Yum iri gözlerini, devir kirpiklerini

mutlu bitmeyen sonlara kırgınım..

Neye yaklaşmak istesem elimden kayıp, düşüp, kırılmış.. Yamalar vurmuşum, belki tutar diye..

affettim seni dön bana..

Gitme, sana zamanı getireceğim

Hiç bir umut, yakın olmadı bu kadar,

En sevgili diyor ki...

Çocuklar okusun, farkına varsın,

ağlasam da yoksun sen gülsem de

yalıncak düşsem yollara

biraz dahi olsa

''küçükken bir tek ince hastalıktan ölünür sanırdım, meğer hasretten de ölünürmüş''

mevsimsiz bu kalp yalnız kalmış..

Konuşacaksan, yürekten olsun söyleyeceklerin,

Dağlara kırlara çıkıp haykırasım var avazım çıktığım kadar... İçimde kelimelere sığdıramayacağım tüm zehirleri doğaya aktarasım var filtre takmadan.

Beni sevmiyordun bilirdim,

Bu bir rüya

Söylesene birbirine kavuşur mu?

Ne kadar da kolay her şeyi harcıyoruz..

Eskimiş hatıralar ve resimler.. hatıralarımdaki kişilerin kimisi kaybolup gitmiş hayalimden ve dünyamdan..

herkese aynı yalanları söyle ki, kafan karışmasın.

Seni yaşatmak için onu öldürmek istemiyorum...

İçimden sana işkence etmek geliyor

Ey hayat!

Ne feryad edersin divane bülbül

belki şöyle ucu bucagı olmayan bi sahil yıldızlarla bezenmiş gökyüzünü seyretmek kayan yıldızların ardından dileklere sıgınmak istiyorum...

ölmemek içinmiş öldürdüğün onca can

bugünlerde niyetim Tanrı'nın niyetine saygı göstermek.

başka biri var yalanı,, biraz olsun ona olan bağlılığımı azaltır sandım. elim telefona gitmez sandım... ama her yastığa başımı koyduğumda mücadeleediyorum yüreğimle, sesinin duymamak için...

Ne kadar sıkıcı bir gün..

Sözde değil, özde dost olmak gerek.

Akşam eve gittiğimde acaba dedim bir insana iftiramı atıyorum dedim kızgınlıkla bir sürü söylemlerim oldu. Vicdanım beni rahat bırakmadı rahatsız oldum ama yanılmamışım.

İşi, bir turizm ülkesi olan Türkiye'nin tanıtımı olarak düşünürsek ve "reklamın kötüsü olmaz" şiarından hareketle desteklesek zannımca ne Türklüğümüzden ne de Türkçeden ödün veririz.

Okyanuslarda arama beni zor...

Bazen öyle anlar olur ki, kelimeler bile yetersiz kalır... içimdeki duyguları ifade edecek sözcükleri aranır dururum da suskunluğa yenilir yetersiz kalan edebi ruhum...

Çok yönlü bakın derdin hep; at gözlüklerini çıkarın. Ama en büyük at gözlüğünü sen takmışsın meğer gözlerine? ve bunun böyle olduğuna inanmaman da en acısı.

Kaç bakalım nereye kadar...

Bulup bulup bıraktığın her ne varsa hayatında

toz pembe olan renklerini

Konuşmak için önce en sade yüzünü,

O gün herhalde tüm hıncını çıkarırsın benden.

çirkinler sanki daha bir cesur

Yanağımdan süzülen gözyaşlarımı silmeye yetişsin..

Günah sevap ugruna kendini feda etsin

Dağıldım bazen sende. En çok da büyüdüm. Sen öğrettin sabrı, nasıl sessiz kalınacağını. Beklemenin verdiği ayrı bir tadı. Bazen eksik kaldım sende, çoğu kez çoğaldım senle. Hissettin mi, hissettirdim mi? Bunların cevabını bilmesem de, ben yaşadım, hissettim kendi içimde. Seninle çoğalmak, sende bulmak kendini. Ne kadar "zor" olsa da, vazgeçmemek senden. Uzak kalsan da, biliyorum ki en çok uzak kaldığın zamanlarda ben de sendeyim. Keşkelerimi erteledim sende, bazen çoğalsa da. Umudu besledim en çok da. Kızgınlıklarımı erittim sen de, tebessümü öğrendim yüzünde.

uyumak

Zayıflığım,

Bayramcılar geldi çıkmadım odamdan

birşeyler yazmak

Beş Şehir kitabında Ahmet Hamdi Tanpınar'ın dediği gibi 1945 metreden selamlayacağım Türk coğrafyasını.

Olüler birer birer uyansin sevgimizle

koca bir of cekıp dagları yıkmak..

Toprak utanır Ceylin'i gömerken, su utanır onu yıkarken, beyaz kefen titrer sararken. Ne titrediniz, ne utandınız.

Olur olmaz solacak

uçurumları seviyorsan

hangimiz istedi söyle..

ikindi sonralarında iyice inceliyorsa kalbin

Hem çok komik hem de çok üzücü.

Ben ağlarken gelsin..

İz bırakmadan kaybolsaydın

Ölürken de sessizlik içindemi olurum bilmem

geçen zamana düşülen şerhlerle yaşıyoruz

ne yarın..

Her gün batımında yorgun duygular..

geri dönmek istediğinde hala seni bekliyor olacak kadar...

hülya gerçek olamayan bir hayalmiş...

işte bu

Kurduğun cümlelerini bazen de yakmakmış?

Haziran'da doğmak kırlangıç kuşlarının sabah cıvıltısı gibidir... cıvıldaşan kuşlar misali neşelidir her daim.. Bir kırlangıç kuşunun ürkekliği misali ürkektir dost elini uzattığı vakit... sevgisinde ise sınırsızdır sevgisine karşılık bulduğu vakit..

Kilit vurma ellerime ey yorgun gözler

Aşk benim hiç Senin olmamış Varlığınla yokluğun arasında kalmayacağım artık, sadece olmayacaksın. Sensiz kalma ihtimali olmayacak aleyhine kurulmuş cümlelerimin sonunda. Belki birkaç satır arasında unutulacaksın bir müddet sonra. İçimden olmayacak, boş bir kağıdın gölgesine sığınmayacak sana sitemlerim. Hani hep kızardın ya?Konuş konuş konuş? derdin, haykırabilir miyim şimdi korkaklığını. Bıraktığın bu mavi düşleriyle avunan yalnızlığı, artık sahiplenilmeyecek olmanın burukluğunu yaşarken, haykırabilir miyim dersin, susar mıyım, gülüp geçer miyim yoksa

<i> ne diyecekler bende merak ediyorum. </i>

Büyüyeceğim.

Hep " Hayır " dese de bana hayat, " Hayırlısı " diyeceğim hep hayata inat!

Yoksa benmi senindim?

yazdın da ne oldu sanki

Sayiyorum 1 2 3 4 5... Sayiyorum...,

Bir ülkenin kendi müzik ezgilerine ağırlık vermesi, dilini başka dillerle çarpıştırmak anlamına gelmez.

gelmen için kaç köprünün muhafızına idam fermanı çıkaracak gözlerim...

ve şair usulca çıkardı kalemini cebinden... geceye karalanmış bir yığın şiir vardı mırıltılarla ama hiç biri sayfaya inmeyi başaramadı... her defasında "yine olmadı... yine gelmedi yağmur" diyerek.. yine bileklerini kırıp attı bir köşeye... ne kadar da çok mehtap karaltısı vardı sayfada... ne kadar çok yarım kalmışlık... ve damar içlerinde ne çok kelime saklıydı duvar diplerinde bekleyen... ama hiç bir harf olması gerektiği kadar keskin değildi ve hiç bir hecenin soluğu mim sükutuna yetemedi... alalacele geri koydu kalemini cebine... ardında kalan darma duman sayfayı katlayıp, kat izlerini tırnaklarıyla derinleştirirken, dişlerinin arasında ezilen kelimeyi bir çırpıda bıraktı kendi toprağına... öyle bitkin, öyle yaralı, öyle güçlü..."memleket"... tek kelimelik bir aşk... üç hecelik sitem... sekiz harflik hasret...

Susmalar da cabası

mavilere dalsam

biri, saçlarının okşanmasını bekleyen küçük bir kız çocuğu,

gündönümü boşa değil zahir

... her zaman yaptığım gibi içimin kuyularından su çekiyorum. M. MUNGAN

Kolu bacağı bir köşede, hüzünlü bir bebek belki de...

Güne başlarken mutlulukla uyandığım sarılarak ayrıldığım. Aldığım her nefeste yaşadığımı anladığım. Karşımda duran resmin, telefonun ucundaki tatlı sesin...

çaktırmadan değiştiririz rolleri ara sıra

Yabancılar çabuk unutulur. Yakınınsam tez elden gel hala bir yabancıysam unut beni gökkuşağım...

yetti bitti

Birde suyun sesini.

Dur diyorum elbet geçer..

herşeyi unutturan yalnızlıklara perde

Sen kendini uzun cümlelerle kandırırken; o vakitlerde ben dipnotlarımla oradaydım!

tükenmiş bir adam gibi

Isıtır yazdıklarım belki

Sonra sen geliyorsun aklıma

<i>deyip dolu dizgin gitmek marifet değilmiş...</i>

kıvrımlarında binlerce hayat hikayesi

Bana Bir Şarkı Söyle

Ama merak edersen söyleyeyim

Ben durgun limanlardayım...

Taksi şoförünün karadeniz şivesi ile anlattıklarından cidden etkilendim.

Alamıyorum gzölerimi

Çarpar kilitlerim kapılarımı

Ha ben bunları neden mi yazıyorum? Aslında haklısınız hiç yazmamalıydım. Hele bu mübarek ayda tutmalıydım çenemi. Ama işte yine başaramadım mükemmel olmayı.

Boşluklar içinde kaybolmakta var. Moralim çok bozuk sabahtan beri hiçbirşeye kendimi adapte edemedim.

Bakta gör işte...!

tüm gerçeklik bir yana...

"Nasıl hatırlamam anacığım nasıl

Sürer miydin yüzünü, yüzü kavrulmuş canlara

-de da bağlaçlarını yanlış yazan insanlar var hala

Niye kenardayım, en kıyıda? Ama ben duracagım yine de. İnadına. Zira uçurum umurumda...

Damarlarında dolaşmalıyım kan yerine

Ve sen kırlarda da bitemeyensin

birde koyu karanlık

Aslında kendi masalımın labirentlerinde döner dururum saatler boyu. Belki de o masalın önsözünden ibaretim. Çabucak okunup geçilen.

Bir şarkı..

sağlık şükür...

hala aynı aptal masumiyet

Hastayım ve çalışmak istemiyorum..:(

aslında öyle acı çekiyorum kii yüreğim diyor " artık yeter gün geçtikçe bitiriyorsun kendini "

Avutuluyorum

senin verdiğin kederi

vahşi, sınırsız

Seni, seni, seni

adam gibi bişi öğrenmeden sürekli denemek aptalca.

şimdi ölmeliyim...

Başka birşey yok...

Ve Ben Simdi Senin Hayatından Gidiyorum!

tükenen ümitlerim

<i>Yeni dönemler açan,</i>

İçindekileri dökememek, kimselere anlatamamak, kağıda bile yazamamak.. Budur beni kahreden.. Hüznümün sebebi budur..

Kız oğlan nazı nazın şehlevend avazı avazın

umut fakirinde zengininde ekmeği

üstelik pazar:))

ve o kurgu öyle gerçektir ki..

Susuyorum, susmam gerektiği için..

Bizse sağ kurtulduk

Değer vermeyen bütün güzellikleri silip gider..

her seherin bir rengi olur ya

Belkide herşeyi arkada bırakıp gitmek ama buda kaçış olmazmı nereye kadar kaçabilirimki, elbet bir sonu vardır.

Ve hiçbir şey?

Filmi başa çekmeyeceğine göre..

Bütün iyi niyetli yaklaşımlardan şüphe eder hale geliyor insan, maske takan herkes hala kendini kahraman mı sanıyor acaba?

Sokaklar dar, yollarım çıkmaz olur

Güneş sırtımdan vurmalı. Azıcık da olsa ısıtmalı. Yakmamalı ama. Yüreğim yangın yeri çünkü...

ağırlığını taşıyamıyorum

Kayıtsız kalmak hayata ve de karşındakine. Sonu nereye varacak diye düşünmeden, karşı tarafı ne derece zarara uğratacağını hesap etmeden, yaşa bakalım.

Bir gülümseme..

İnsan sevdiği insana kıyamıyor gerçekten. Onunla birlikteyken zaman o kadar hızlı geçiyor ki, ya ama daha yeni buluşmuştuk diyorsun. Onun mutluluğu için, onun üzülmemesi için hep elinden gelenin daha fazlasını yapmaya çalışıyorsun. Eğer o bunu anlamıyor ve göremiyorsa daha çok üzülüyorsun. Sonrasın o gidiyorum dediği an dünyan başına yıkılıyor sanki. Onsuz nefes alamayacak gibi oluyorsun. Çünkü ona o kadar alışmışsın ki yokluğu azap gibi oluyor. Ama sevmek güzel şey geçrekten çok güzel bir şey. Umuyorum seven tüm gönüller kırılmazlar ve üzülmezler...

Leyla?yı sevmek hoştur; amma Mecnun olmak başkadır, başka

nedenini sorma!

komşu ellerle sarmalanıyorsun

umut ediyorum...

her sayfada biraz daha tükenerek?

tembellik ettim de

Esiyor ama savurmuyor.

bir masal dinlemek geliyor içimden.. en güzel sesten

ve hep kelimelerin

Melal,

Masum ve bihaber

her şey güzel olacak...

sana gölge etmeden

Amin...

içimden geçenler mi?

kırıklarına basarak yüreğimin

Özür dilemek bile dillere düştü.. Yap yap.. Ondan sonra özür dilerim de işin içinden sıyrıl..

Tamam attım dediğim anlarda..

veda edip gittin de ne oldu

Kuralsızlık mıdır yoksa nedenlerin bertarafında izlenecek yol?

Yarım yamalak yaşanmışlıkların toplamı, bir bütün etmiyor...

Yalnızlık hat safhada..

İçinden geleni içinden geldiği gibi söyleyen, yaşayan ve aktarabilen herkesin şanslı olduğunu düşünüyorum...

daha bir kanatır oldu yalnızlığımı...

ve kendini oyun oynayan yaramaz çocuk zanneden saf bakış

Duru kalbin hep aynı kalsın

Ama sana çok şeyler borçluyum bunu da biliyorsun.

Uçmak bir azap

Ben mi karşılayamıyorum yoksa çok mu şey bekler olmuş insanlar muhatabından

ünlemlere karıştı yüreğim

Bir şarkı besteleyesim var boynuma deniz mavisi umutlarımı da sarıp. Bir de içmek çocukluğumdan yudum yudum, bir yudumda huzur veren denizin sesinden. Sonra olsun varsın sonu sükut.

Kırık dökük plakların cızırtısı yetmiyor içimden gelenlerin çığlıklarını bastırmaya...

Ben ki;"sen"li zamanları istediysem, hayalini kurduysam..

kalp taşımak ne müşkül iş

<i>anlatamam görmen lazım...</i>

Bize bahşedilen hayatı ne kadar doğru kullanıyoruz.. Bize sunulan hayat fırsatlarından ne kadar yararlanabiliyoruz.. Hayat su gibi akıp gidiyor ellerimizden.. Ne kadarı ellerimize değiyor ve iz bırakıyor acaba.. Bir bakmışın ellerin kupkuru..

Dağlardan, tepelerden

ölürsem öyle upuzun yatacağım bir tabuta kendimi hazır bırakarak istemem

Yüzüne baktığımda içimdeki tek hissin öfke olduğu dünlerime gömdüğüm gözyaşıma değmeyecek adam karşımda...

bir düş ufkuna yaslanmışken

Yakın uzak fark etmeyecek,

ve maskeler herkes takar kimisinin iki renkli kimisi daha fazla bi bakmışsın gökkuşağı sözüm güzelliğinden dışarı... hepsi hayatın gerçeği... az renkli sıfatsızlıklar içinde çok renkli insanlarla tanışma ihtimali.

ve her gittiğim yerde bakarım içinden gecen bir nehir var mı diye..

Bir vapur iskelesinde yanaklarıma vururken suların sisi,

Hz. Hatice göklerden bize seslensin

Tadı damağımda kalan cağ kebabı ve kadayıf dolmasından tekrar nasibim varmışki Yüce Yaradan ömür denen ince uzun yolda yeniden yolumu kesiştirdi.

Ne güzel açıklamışsınız sayın ferhatça

Neden şimdi peki?

Ve hepsi sana...

Bak, geçmişte kalan anlara bir bak..

ya da çok sevdiğim çayıma

Buyrunuz,

sadece şu laf

Kış olmaktan çok yoruldum, bahar olmak istiyorum artık..

Yani bu gün sizin elinizden ıslanma şerefine nail olacağım...:)))

yudum su veren olmasın. Başucumda biri bana?su yok? desin de..''

Bir hadis varmış. Daha önce duymuşsam da hatırımda değildi.

Gülerken, ağlamak gibi..

Sen kapıyı açarken ki göz göze gelişimiz

Mutluluğun çeşidi varmıdır acaba?. Mutluyken insan hangi hazzı alır yada gülüşler farklı mıdır?. İçinden gelenleri bir çırpıda söyleyebilir mi?..

Ne dokunabildim, ne de içimdekileri sana anlatabildim..

'' Nerede yalnızlık görsem

Ali Lidar

demli çayımı

Yapamayacaksan söyle!

Kalem dokunmazsa açtığın yaralara, nasıl şifa bulur.

Boş insanlarlar, akılsız topluluğu böyle işlerle uğraşır işte

Ağır ağır gidilen, uzun ince çetrefelli bir yol..

haykırsam şöyle

bir ülkü olsam diyorum, mayın tarlasında büyümüş yetimleri büyütsem...

sayıkladıklarımı.

bu tutukluk ;kalma

İşyerindeki arkadaşlarımdan birine yemek saatini bildirmeyi unuttuğum için bana tavır yaptı. Akıl edemedik ne yapalım şimdi bir daha olmaz desem olurmu

sen ne dersen de

alıntı

ti yerinden...

ve dün, bugün ve yarın doğum günü olan herkese gitsin bu mesajım :))

aylardır aradığın giriş müziğini yetiştirmelerini bekliyorduk kapıda.. anons yapıldı.. gidiyordun artık.. içimde bir şeyler düğüm düğüm oldu.. müzik son anda yetiştirldi..

Dedim: Çok yalnızım.

ki bu matem nurlandırmayacak mı mezar taşımı...

Bugün başka bir gün, sesinin ve kendinin bana başkalaştığı gibi!

Buna yarenlik eden iki damla gözyaşı senden kalan hatıra bende...

Uykuların kaçar geceleri, bir türlü sabah olmayı bilmez.

Süpürüyorum yollardaki kalp kırıklarıyla beraber?

Küçüçüğüm, o masum halinde sen Büyüksün; küçük olan benim..

içimden dedim gömülü bir ırmağın yalnızlığıdır bu

senden kalanlar da gözyaşlarımla akıp gidecek diye

Bir canım da canında kaldı...

içimden gelmiyor...

sana çok şey borçluyum dost. bana öyle şeyler öğrettinki... bir ömür didinsem kendimi bu kadar tanıyamazdım. kaybettiklerimden çok kazandıklarım vardı ellerimde. ki bunun için hala sana dost demekteyim.

ahh zeytin ağacı...

belkisee beni ağlattın..

mutlu sokağın kalabalığını seyredeyim.

Ölürüm, çekersen ellerini avuçlarımdan

Sessizliği seçeriz kimi zaman.. Belki de kaçamak yapmayı..

Sana yazdığım ilk satırlar bunlar, ilk heyecan senin için, ilk mutluluk... Son olmayacağını umuyorum, bunun için dilden değil yürekten dua ediyorum.

Ateşinden gözyaşı döksem kızma!

Kurtarsan beni kendinden...

Güvensizim, savunmasızım lakin mülteci olabilirim

Vermekten daha fazlasını yapacağım,

susuyorum susmak geliyor sadece biliyorum benim gibi düşünenler var ama birşey yapamıyoruz sadce susmak elimizden gelen... birlik olamıyoruz yarınlarımız için sadece kendimiz için yaşıyor kendimize adalet istiyoruz...

Yalnız gitmekten yorgunum;

Kırk yıl hatırı olan kahvenin dibini boylayan kahkahalar vurmalı yüzüme,

hızlı tren uçarken modern olur

Bomboşum şimdi? Kurduğum taht yerle bir zaten... Yüreğim hem çok acıyor hem de hissetmiyorum acısını?

Her şeye ragmen inanıyorum. Bekleyecegim. Kar yagacak ve ardından cıkacak gökkusagı. Ve ben onu yüreginden öpecegim.

Sen beni anlamasan, bilmesen de ben yine yazıyorum.. Bugün çok kötüyüm ey sevgili.. Sen olsan böyle mi olurdum, bilemiyorum.. Çünkü senli zamanlarım hiç olmadı.. Sen, ne geçmişten kalan bir yara, bir iz.. Ne de geleceğe damgasını vuracak bir iz olacaksın.. Sen apayrısın, bir ben bilirim, bir ben yazar, çizerim.. Ne sen, ne başkası.. İçimdekileri kimseler bilmez..

Uzun uzun seyredersin aynalarda güzelliğini.

<i>Nasılsa içten içe çürüyorum üstelik bu yeni değil</i>

Oyunbozanlık ederim çokça, biraz da muzipçe gülerim vefasızlığa

dert boyu aştıktan sonra gelen şifalar

Acı bir şöhret ver, hiç değilse.

o bildik yanı vardır kavuşamayanların

Ben celladım!.

La a'budu ma ta'budun!

Anlamadığımızı bilmek en doğrusu bu durumda..

Ağlatmayı bile başardı.

ne sizler anladız beni...

Hava buz gibi soğuk

Ama içinde her zaman küfür barındıran...

Bugünlerde geçecek biliyorum ama, ben beni de biliyorum. Başımda ki hüzün geçmeyecek kolay kolay?

Hiç iç sesini dinledin mi.. Konuştun mu kendinle.. Senin olmadı mı hiç, fırtınaların.. Çığlıkların.. Bilir misin, feryadın ne demek olduğunu, sessizce çığlıklarını dinledin mi hiç..

Fotoğrafların arkasına notlar düşerdik; tüm yer bildirimleri, saatler, düşünceler bir kağıttan gülümseyişte akıp giderdi.

zaman ki

o kadar sessiz çığlıklarla dolu ki beynim kalbim etraftaki sesleri duyamaz olmuşum. belki de duymamam daha güzel, yada duymak istediğim güzel şeylere bir imtiyaz versem mi?yarına dair planlarım alt üst olmuşken bile bozulan telimi iki dakikada bu miniik kasabada tamir edebilen biri varmış. meğer bu kocaman dağı oluşturan o minicik ağaçlarmış. beni bu kadar ağlatan heybemde biriken duygularmış...

Bana öyle gözler göster ki

Hatta düşürmeli

ve hergün

HİÇBİYERDE!!!!!!

Kaçış yok!

soru işareti gibi asılı kaldım yaşamda

Önce donup kaldım.. İnanamadım desem yeridir.. Hiç beklemediğim zamanda, hiç ummadığım bir arkadaşımı görmek çok duygulandırdı.. Özellikle kendimi çok kötü hissederken, yıllardır 24 saatimiz bile ayrı geçmezken, hayat şartlarından dolayı ayrı kaldığım canım arkadaşım..

bugünün rüzgarları kadar

Aminnn.. Sn. Türkçeci0505

o hangi makinist ki sevda trenine aldığım bileti yakan? treni raydan çıkaran? yoksa ben hiç öyle şey yapar mıyım? doğru yolumdan şaşar mıyım? yaş kemale erecek derken delikanlılık taslar mıyım?

aa demezsen ki

sebeb olanlara...

Sıcak... Çok sıcak. Yardım et Ya Rabbim!

kitabın arka kapağını kapatırsınız usulca?

Şimdiye kadar incitmediğim kırmadığım insanlar adına kendimden özür diliyorum..

Şunu bil ki bunların hepsi

Sana yalan söyleyemem.. Anlamanı da bekleyemem..

Sevincim

saat beş, yok

Anladım ki bulundugumuz ortamdan dolayı şükredecek ne cok şeyimiz varmış ve ne zormuş hayat için mücadele vermek.

E rtelenir bütün cümlelerim

Sevgi ve dostluk yurtlarında...

sen orda konuşup güldükçe kuduruyorum resmen

Sanma ki;

İşte o zaman yeni bir başlangıca hazırım ben.

Eğer birgün gidersen,

bana attığın kazık gibi kazık ye bu dünyadan

söylemek istiyorum...

sert esiyor içimdeki rüzgarlar

Her gün şükrediyorum Allaha... İyi ki varsın ve benimsin...

Mesai dediğin kısa sürmeli, yarına ne kaldı şurda.

Hepsi can baş üstüne...

bir Türkü söylesem diyorum, yer ve gök eşlik etse bu türküye...

Her tercihte vazgeçişlerimin sonucunda yandım belki ama, biraz daha umutla kalktım ayağa.

Dargınım... Evvela kendime, sonra tüm dünyaya, tabi en çok da sana... Biriktirdiğim çok sitemler var, söyleyemem, kıyamam yine de... Canın sağolsun, ne güzel darmaduman ediyorsun beni...

?İçimden geçeni anlattığımız kaç kişi var hayatımda?

Serde gül, destinde gül, ceybinde gül, damende gül

Ama bir gökyüzün daha yok ki anlasın halden

Yaredir yine de...

Yersiz, zamansız, geleceğini belli etmeden sessizce ve sinsice konuveriyor insanın omuzlarına...

ama bu kaide değil ya

.https://www.youtube.com/watch?v=QSQlWI8IlcU

yaptiklarimi ben bozdum öyle farkindayim ve öyle haklisin ki

ellerimden uçup gitti dost\luk

Dinleyin arkadaşlar, çok hoş.

İçimden haykırmak geliyor belkide, tüm nefretimi yüzüne kusmak.

beynimde sualler yine cevapsız kalabilmekte?

Yine 8:30 mesaine başlarken, gözlerimde uyku kırıntılarını yok etmek için şöyle bir pencereden baktım dışarıya.

Yetmiyor 24 saat ki.

ben senin bir selamını almak için fırsatlar yaratmaya çalışırken sen tesadüflerde bile beni görmüyorsun ya sanırım ikimizinde anlatmak istediği bir şey var... sesini duymayı beklerken senin sessizce söylediklerin benim acınımı acıtıyor...

Geçti mi boğazından, ben pıhtılaşmış kan yutarken

Ne zaman yazmaya niyetlensem, önce duraksıyorum. Şimdi yine klavyenin önünde çenem avuçlarımda?Kaygılıyım işte. İyi mi olur anlatmak, kötümü?Belirsiz bir hal!

iç geçiriyorum...

O kadar çok var ki böyle insanlardan, bakıyorsun etrafına herkes bir plan içinde. Günahsız kimse kalmasın, sağlıklı kimseler kalmasın diye.. Giderken yalnız gitmeyelim diye. Yanarsak dünyayıda yakalım diye..

Belkide bilerek yenilmek gerekir...

Ey Rabbimiz! Bilerek veya bilmeyerek işlediğimiz günahlarımızı mağfiret et. Senden işimizde rüşde hidayet etmeni istiyor, nefislerimizin kötülüklerinden sana sığınıyoruz...

<i>nasıl şeytani bir ruhum var yaradan korusun.</i>

ben çalışır bakarım sana demiştim

belkise

Bir şarkı dolanmalı dilimde sessizce mırıldanıp ruhumu temizlemeliyimiyim...

İnsanlar toprağa bir tane tohum ekmeden ürün almak istiyorlar.. Toprak bile bakım ister, fedakarlık ister, ilgi ister.. Eğer sen bunları verirsen sana bağrını açar.. En güzel ürünü vermek için can atar..

uzaklardan bir el uzanıp

şanslısın

yandaki komşuyu iyi eder ancak

içimden gelse keşke... içimden gelse de şu içimi söküp atabilsem.. içimden gelse de şu beş para etmez ciğeri alıp ayaklarımın altında çiğneyebilsem... viran olmuş sokak aralarında dolaşırken kaldırımda düşürdüğüm vicdan azabımı cebime koyup yoluma devam edebilsem... içimden gelse keşke..

Çaresiz, savunmasız bir çocuk gibi nasılda bağlanmışım..

Çorak bir iklimin kavuran sıcağında,

<i>Önce beni yazdıklarımdan tanıyacaksın</i>

zaman geçtikçe ümitler azalır

üzgünüm hiçbir şey gelmiyor içimden günlerdir..

İnsanın ailesi gibi yok.

Zeki Müren çalsam..

Bulutlar mı kırgın ne, soğuk yağıyor nisan yağmurları...

Haps etseydim keşke

suya evliyalar indiririm

duvarlara bakarken büyüyen

Soru çözmekten gına geldi

insanın sandığı herşey onu ençok yaralayanlar olur. Sanmak kendi yalanına kanmak. şüpheler güzeldir hayatı düşünceleri zincirleri sorgulamaya varır daima sonu.

.. sonra unutmaya çalışıyorsun, mesela bi kitap alıyorsun eline okuyorsun okuyorsun... sanki bi an duraklasan o beliriyor aklında. ne yapsan ne etsen ona çıkıyorsun, kendini işlerine veriyorsun. olmuyor. başlıyorsun yalvarmaya; ne olur beni benimle bırak sen yoksun

Benim aklım güvenlik zafiyeti olur olmazlarını almıyor...

dünyaya gelen melek

Ancak BİRLİKTE atlatabilirdik...

kır dizini, otur bekle

içimde eski sevdaların dansı

mazlum çocukların vatanı

mucize olsam diyorum...

Bilmiyorum...

ona de ki

içimden gelmese de temizlik yapmak zorundayım:))

Ve dahası bir ateş topu.

Sevdayı senden koparabilmek ve bu konuda aklımdan geçenleri uygulayabilmek...

O halde tam zamanı. Son'u yaşamak, belki bir veda en anlamısızından. Ama şimdi gittim.

Kim toplamaya gönüllü peki?

kan damlıyor şimdi!!!

kendi içinde derin

niye istediğim birşey anında olmuyor niye o işi anında yapamıyorum bilmiyorum. İçimden en iyi gelen şu an boşveriyorsun sen. verdim

Uzun yollar, sessiz geceler yoldaşım,

Şimdilik hoşça kal demiştim ya sana, üzgünüm ebdiyete kadar hoşça kal demeliyim sana.

Şimdi sen giidyorsun ya bu biçare nereye saklansın görme diye gözyaşlarını?

Bir bayram daha geçti gözüm yolda

Tüm hastaların Allah yardımcısı olsun.

İnanmaktan daha fazlasını yapacağım,

Ey hak ile hükmeden

karakalem bir çalışma olur yüzün

Yalın ayak karanlık bir ormana sağanak yağmur eşliğinde girmek ve iliklerime kadar ıslanmak..

Rast geldim yare bir nanl-i revan olmuş gelir

O kadar yorgun oluyor ki ruhum.

Geleceğinden önemli değiller...

Kömür madeninde elmas arayan maceracılar kadar ümitvar olmaksa aptallık belki de...

bakışlarım kanadı kırılmış kuşun

O konudan o konuya atlıyorum..

geceye güneşe kasem edene sığınmak üzere...

Hayatın kabı çok ine küçüğüm. Atlayacağın yer deniz, tutman gerekende yıldızlardı. Anlamadın...

arkanda bırakırım hıçkırıklarımı

Bak, dedi, şu karşıda gördüğün milyonlarca insan birbirine yaslanarak teselli bulur. Bu, dedi, bi nevi zincirleme bir suni teneffüstür...

hayatta herşey MEN DAKKA DUKKA

Sözler vardır dünyadan öte, kalpten içeri...

ikimizin yerine

Dertler arttı bu ara.

ben sonum olsun diye mi ömrüm dedim sana...

Çalan her telefonda...

iki parça kömür.

<i>gördüğüm herkese seni sormak geliyor içimden </i>

bir işi de beceremedim ya :(

Sahibine ağır gelmesin diye..''

Sabahattin Ali

kara para altın

herşey süper 2.)

Ruhunda güzellik kalıcı olsun

ait olduklarımızın yerını aıt olduklarına ınandıklarımızın almasının uzerınden gecen yıllar.

okusanda söyleyemem adını..

Sonbahardın...

<i>çünkü ben... ... ... .</i>

lime lime edilmiş istikbal düşlerini...

Kelimeler hizaya girmiyor artık onun yerini gözyaşları hizaya giriyor... Aferin onlara ritmi hiç bozmuyorlar. İçimden öyle çok şey geliyor ki çağlayan misali ama kelimeler kördüğüm...:((

Kimileri oyunun büyüsünden çıkıp evine ulaşmayı başarır, sokakları sevindirmez.

güneş doğsa şöyle gecenin ortasına...

deli gibiyim

En sahici sesler senindi

Karşımda anılar halaya durmuş, zılgıt çekiyorlar hep bir ağızdan. Başı sonu belli olmayan bir cümbüş. Davullar zurnalar, patlarcasına çalıyorlar. Ben tam ortasındayım halayın. Beynim uğulduyor. Kulaklarımı tıkamaya çalışsam da nafile.

boyuyorum bir bir

<i>Hüzünden ve acıdan yana ne varsa içimizde,</i>

Ama git..

gerçekten sadece insan olmayı beceren o kadar az varlık var ki

İcimdeki sakli gizlim

Parçalanmaz akışında.

Kırdık, kırıldık.. Belki içimizin sızısından bir kaç damla yaş akıttık önümüzdeki beyaz sayfaya..

İncir çekirdeğini dolduramadım vesselam...

bu hayat

Karmaşa mı, durmalı mı, harekete mi geçmeli.

-Emin misiniz?

Bir şey olsa oysa, tek bir ışıltı görsem tünelin diğer ucunda. Ben miyim bu kadın diyorum her sabah, bu yüzünde yalandan, yapıştırma bir gülümsemeyle, etrafta kendinden emin bir edayla dolaşan kadın ben miyim gerçekten? İçimden taşanları bir tek ben mi görüyorum, bir ben mi farkındayım.

bilmiyordum "balböceği"...

bazısı da kendini çok zorluyor tabiri caizse yıpratacak derece de sonucu güzel oluyor mu?

Konularınızın taşınmasında yardımcı oluruz Sayın Belkisee. Periize editörüm, sizin isteğinizle Şahin editörüm ilgilenecektir..

Ve sahip olduktan sonraki teneke değeri?

Hüznümde

Allahım sen aklı olmayana akıl ver. Ver de aşkın engel tanımadığını anlasın. Her adama nasip olmaz böylesi onuda anlasın.

Neden yazar insan konusmak dururken?Gözler sözler olmadan.. Kelimelere yüklenen anlamlar galiba.. Bir buluta bakar gibi; ben gülümseyen bir yüz görürüm sen se sopalı bir cadı görürsun..

dedim gözünden akan yaş mı?

banada dön bu arada

günaydın, iyi haftalar...

Bütün vücudunu saran o korkunç geceyi.

<i>içimden gelmeyince gelmiyor işte</i>

bir yerde buldum ama içimden gelen en büyük şey budur şu anda annemi çok özlüyorum...

kaldığımız yerden

bu saatten sonra olsan da iflahhhh

Susmalıyım..

ben bu sesi bastırıyorum sürekli erteliyorum bu son vakti...

Eskiden resim de yapardım. Bıraktım. Miskinleştim. Eksikligı cok bariz. Okudugum romanları kafamda canlandırıp komposizyonlar kurardım. Schrödinger'in Kedisi'ni, Yalnız Efe'yi, Kürk Mantolu Madonna'yı, hadi almışken Sefiller'i de alayım, bir tabloda düşünmek. Denge, gölge, perspektif, espas... dersiniz Salvador Dali'yim.

Biz ilerledikçe sayfalarımız artıyor.. Kimi lekesiz, kimi karalanmış, kimi buruşmuş..

Yada tamam anladım ben susuyorum şimdi seni dinliyorum.

Işıl ışıl bir güne

Suskunluk.

savaş ormanlarla

neye karşı ve kimi korudunda kazandın saçma savaşlar

bizim ufaklık beni "gezegen" kadar seviyormuş... :))

farkettim de

Hoşgeldin yağmur..

Ama o insan senin de

dokunuşları hissedersiniz ya yüreğinizde...

Bahçıvanlar keser yolu

Anından vazgeçmek mi lazım doğru tepenin zirvesine çıkmak için?

Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin.

Eskiden karanlıktan korkardım

sevdan beni bırakmadan sen benden gittin

Pes ettiğinde..

Gücünün tükendiğini hissediyorsan merak etme bu bir his değildir. Öyledir, öyle olduğu içindir, gerçektir.

Sonsuz ağlamak istiyorum...

akşam üzeri

<i>sırf bu sebebten aramızda asla husumet olmayacak </i>

Tur Dağı, katliyamları izliyor eli bağrında

Gözlerim kan çanağı, yorgunum, uykusuzum

Konussam dirdir.

cesetlerde ışık saçmadığına göre

haşa bende senin doğum gününü martın son 1o gününde arayacağım neredeyse

Bu sözü buraya yazmak içimden geldi...

biraz da hüzün var onlarla arkadaş..

yüreğime ortak edemem,

kahvemi alıp, şu yeni keşfettiğim küçük renkli şekilleri yan yana getirerek yok etme oyununda rekor kırmak geliyor içimden.

Hüzünler, sıkıntılar 
kırmızı
 ışıkta dursa...

Özlediklerim var yüzünü görmediğim

içimden geçen bir muştu ümidi

gelmiyor içteki bi türlü...

bir elvedayla bağlanmış yağlı ilmeği

bir yandan da

ne kadarını sustuk

kapını çalmak,

şükür ve sabır

acıtan sensin içimi..

özlemin öylesine sarmış ki yüreğimin köşe taşlarını

insan nasıl susar böyle zamanlarda?

Suskun dudaklarımda, iki hecedir..

vakit doldu artık kurmaca düşler bitsin

Hiçbir şey diriltmez artık gecmişi

Ya iki kişi olacaksın ya yalnız. Ya sevdiğin olacak yanında ya yalnızlığın, üçüncüsü fazla gelir. Bir dağ evinde olacaksın insanlardan uzak doğayla başbaşa. Çıkıp doğa yürüyüşü yapacaksın sırtında küçük bir çantayla. Adımlarının yankısını sayacak dağlar. Ağaçların hışırtısında kaybolacak nefesin...

yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte..

Beyhude dolandım boşa yoruldum

Güneş batıyor ufuktan

"beyaz"la gelen huzurlu düşler, nasıl karanlık bir umutsuzluğa çevirir koca bir ömrü? Aahh hayat, hep beklenmedik zamanlarda vuruyorsun...

umudunu kaybetmişlerin mucizesi...

Yakındayken esirgediğin

mahkum. "Keşke"lerim haddini aşmakta bugün...! Hüzünleri süsleyip,

Duygularımı sanki birileri çalmış. Ne acı, ne hüzün, ne mutluluk. Hissetmiyorum. Narkoz almış bir hasta misali, bakıyorum etrafıma.

Çocuk olmalıyım sadece içimden geçmemeli. Dilediğim gibi sevmeliyim. Şarkılar söylemeli hiç güzel olmayan sesimle tüm şaşkın bakışlara rağmen. Aklıma gelen her çılgınlığı yapmalıyım hesapsızca. Yolda yürürken ayakkabılarımı elime alıp tüm kötü enerjiyi toprağa bırakmalıyım. Dans ederek doğanın koynuna atlamalıyım, doğa sarmalı beni?

Bir cümle kurmuştum, belki de o sözdü her şeyin sonu. Ama niçin yazdığımı, sorsaydın o an söyleyebilirdim. Şimdi mi, söyleyemem. Her şey zamanında gerek. Sorsaydın, düşünüyorum da cevabım ne olurdu. İlk kez bir adımdı belki, çok zor da olsa. Anlayamadın, o söz de önemini yitirdi. Bendeki giz gibi. Bendeki sen gibi.

ÇÜNKÜ SEVDİKLERİMİN BENİ BEN YAPAN BU TEBESSÜME İHTİYACI VAR..

Senin yanında seni özlemekmiş şiirlerimin kaderi

Ey hayrı çok olan

Senai Demirci'nin yazısını paylaşmak istedim. İçimden geçenleri en iyi şekilde tarif eden sözler. İyi ki cehennem var.!!!!

içimden gelse de yuttuğum tüm aşk sevgi sözcüklerini tekrardan kusabilsem... içimden gelmiyor ne çare...

Olması gereken tamda bu. Eskiler bunu oluruna bırak olarak söylemişler. Oluru oldurana bırakmaktır bu ve safi olarak olması gerekende budur. Bunu yaptığınızda mücadelenin boyutuda değişir. Bu yılgınlık, köşeye çekilme değildir. Sadece bir işe elini koymak-hedefimiz için çalışmak- ama gönlünü koymamaktır-sonuçtan bağımsız olmak-.

Tebessümlerimi bakıma aldım

Şimdi içimde yaşattığım umutlarım, elinden tutabildiğim varlığım, omzuna yaslandığım bir hayat var ellerimde... Belki sevgimi belli edemiyorum ama sizi çok seviyorum?

gündüzler,

görmüyormusunuz ölen hep masum çocuklar

Göndermeleri pek sevmem.

Kapılmasaydım sevdanın büyüsüne

Bendeki bitmez derde sen!..

Aziz Nesin

taşamaz bazen dışıma.. sel olur yıkar da, yel olup gitmez..

Girmez pencerelerden beklediğin o aydınlık.

suyüzüne çıkmayan intikamlarım...

Geleceğe dolanan hayalleri söküp attım ben. Yüzünü çevirdiğinde hesaplamalıydın bunu. Karşında ki genç bir delikanlı değil ki. Fazla nazın usandırdığı şahıslardan. Şu yorgunluğumu anlasaydın keşke.

Gitmelisin belkide.. Sana göre doğru olanı yapmalısın.. Hatayı nerde yaptım, hangi sözüm yanlıştı ya da sadece düşünceli insan olmakta mıydı hata, bilemiyorum..

En son 25 mart gecesi

Azar azar çoğalacağız

Alır, götürür beni kokun uzaklara, en uzaklara

<i>canlı canlı yaktın beni ey aklım. </i>

Kızmıyorum, evet ben hiç kızmıyorum.

o seni bir tepeye götürecek

Gördüklerin hiç mi inandırıcı gelmeyecek, saçmalayacaksın avazın cıktığı kadar bağırıp dağlara hükmü edeceksin?

insanın elinden bişiy gelmemesi olanları oylece seyretmesi hayatımda sıkça yasadığım bi durum.. bi sorun mu var bende die aklımdan geçer.. ne biçim bi hayattır bu bilemedim..:/

Kifayet etti yaşamak sanki...

sana dairleri bırakmadım

Anlayışlı olacağım.

Yeter, aklından çıkar artık onu? diyor kimileri. ?Siz de aklınızla değil de, yüreğinizle sevseydiniz anlardınız beni?.

Ama bunları hak etmedim..

İçimdeki bütün duyguları yerle bir etmek istiyorum

Olric, bana edilgen bir kelime söyler misin?

Bankta kendimi dinlesem.

bardağı taşıran son damla deriz ya bazen. sebeplerini bilemeyiz içmize batan can kırıklarının. bardak dolunca sebepler bir değildir zaten damla sayısı kadar sebep vardır ama önemli olan bardağının dolmasına neden izin verdiğin. ters çevir bardağı gitsin!..

savaştım ve kazandım diyen dahi adamlar

Nerede akşam orada sabah geçmekte hayat

Gülüp koşup oynamak geliyor içimden... Sadece içimden

rüzgara karşı

Kim bu cennet vatanın uğruna olmaz ki feda?

ya çok geldi ya da doyurmadı...

bir düşlük yer verseydin yüreğinde

Sabah namazı çıktım balkona

Yüreğinizde taşıyabiliyorsanız ne ala.

Umutsuz vaka

insansı yüzlerin

Geziyorum karalıkta diyar diyar

suda dans eden bir çakıltaşıyım

duyduklarmı ve seni bir teraziye koyuyorum.. lakin, yine de sen ağır geliyorsun..

İçimizdeki duygulara çekidüzen verelim. Neyi istediğimizden

İnsanların nereye kadar gidebileceklerini, sınırlarını ne kadar genişletebileceklerini görmek için onlara fırsat vermek hoşuma gidiyor. Zira daha iyi tanıyorsun.

Fışkırır ruhumücerret gibi yerden naaşım,

Sensizlikle başlayan bir gün daha sona erdi.. Ve sensizliğin gecelerinde ben kaybolurken, kimbilir sen hangi alemlerdesin..

Havale ediyorum direkt O'na...

evet istemeden olan ne çok şey var... olsun bunların toplamına hayat deniyor işte...

her sonun bir tükeniş olduğunu öğretmiştir hayat size...

Hıçkırıklarımdan duyulmuyor sesim...

İçimden bir başlık açmak geliyor; yarın ve bundan sonra sınava girecek olanlara başarılar dilemek için?

Acının da tatlının da anlamı dilde değil içerideymiş. "İçerimden gelen" tek tat budur!

seni ve beni...

varda git...

güneşin doğması beklenir her gün güneş doğarda yüregimizde ki güneş ne zaman dogar ki çok degil ısıtacak kadar hayata tutacak kadar huzura erecek kadar...

Haykırmak sesim yok oluncaya kadar haykırmak geliyor içimden...

Dilşad... Türkmenlerin mağrur ve efsunlu hanımı.

merdiven yapıp

içimden gelenlerle kapanışı yapmak en mantıklı görünüyor yanlış attığım linkler ve arkasından az önce kendime güldüm okudm baktım şöyle tabi ki paylaşım gidip beni son sayfaya atınca siyasi düşüncelerle şarkıların sentezi her zaman müthiştir ve ben bunu yapanların arkasından ayrık otu misali bi şarkı dinlemişim o an... o anlar...

başlıbaşına bir engel önünde!

Imkanın bittiği yerde iman devreye girer...

parçalanmış aşk öykülerini...

lütfen...

bir ezgi tutturmuşum dilimde, keşkeler hüzünlü bir tad.. sami özer ve erkan oğur sanki feryadın sesi..

bir zalimin elinde

gündelik telaşların, anlık tebessümlerin, günü bile kurtaramayan hayallerin değiştiremediği kronik bir tatsızlık...

acıtmaz gidişin.

Karışsalar yine, buluşsalar sessizlikte, gevezelik etseler tebessümlerde.

Durmaksa ölüme yanaşmak

gidip otursam

içimden çok şey geliyor aslında. ama sanırım bu sadece sus payı zavallı aklıma

Ne güzel demiş Nazım:

Şimdi içimde bir boşluk bile yok!

Hüzünlerini ve sevinçlerini, bir torbaya doldurup sırtladın

Ve biliyo musun.. En çok seni, bu kadar hata yapmana rağmen hep yanımda istemekmiş hatam.. Ve bu hatanın bedelini ağır ödedim..

Son seçenek

yarın benim ve annemin yarını olmalı...:)

Mide nakli olsa keşke, yıldım.

Hayatında bir nebze de olsa yer almak

Geleceğe doğru akıp giden yeni yaşam...

açıklamak bir boyunbağı

Dolup dolup boşaldı gözlerim

Yani, hepimize çok çok geçmiş olsun. En çok da bana :D

Sönmeden yurdumun üstünde tüten en son ocak.

''Dillerin çarpışması''

Korkun ne öyleyse!.

Kayıplara Karışmak...

Yüreği duyanlar bir gün kavuşurmuş,

Bir kirli gömlek gibi çıkarıp atasın gelir

Maalesef.

kör kuyuların dibine vuruyor ayın şavkı

ne süslüyorum harfleri şimdi

sen benden bi haberken

İçimden geçen yine sen...

Seden Gürel " Devlerin Aşkı"

<i>Dahaları yüreğimi şişirir, ömrüm yetmez bu acıları yaşamaya biliyorum.</i>

uyandığımda zor ama güzel

her damlası ruhuna işlese

ve ordan

Zevkten dört köşe bile olurum

Birazda el etekmi çeksek dünyadan

Sonra bir alev

-Yavuz Sultan Selim-

Hangisini dileyeyim,

Usulca...

saklasam da bilinir söylesem de

Hangi liman bu fırtınayı dindirecek...

Bir rüzgar eser de ürperirsen

eski bir öyküye başlamak...

Birbirine sarilsin

altı, yedi, ertesi gün

Allah yar ve yardımcınız olsun...

Yıllar geçtikçe, herşeyin katbekat arttığı aynı zamanda azaldığı zamanlar.. Ve alıp götürdükleri.. Geri alamadıklarım.. Çocukluğum.. Gülümseyişim.. Hayallerim.. Düşlerim.. Neşem.. Kaldı geçmişte..

yalnız kaldığını

Hep bir parçası kayboluyordu yerlere her düşüşünde aslında.

Aslında hiç bir şey!

Dokunamadığına

Ben dökebilirim azıcık da olsa. Ama tam değil. İçimden deniz gibi dalgalanıp ay gibi durulmak geliyor. Nur dağında perileri yakalamak istiyorum...

Keşke anneler ölümsüz olsaydı...

sen de katilisin kuşların dersem kusura bakmayısın.

Şu an beni sabırla dinleyecek içimi dökeceğim birisinin olmasını istiyorum, içimden geçen bu.

bir sevdigin vardi duyardim.

Sanırım doğum günün bu aralar...

ayıkladıklarımı

ruhuma kırbaç inmiş

<i>Dönemler kapatıp,</i>

anlayamıyorum.

Belasın ben de bilmem kız mısın oğlan mısın kafir

Ve donuk ve renksizken bakışlarım

Melek yüzlü dilber SENİ ÇOK seviyorum.

<i>Bugün ve dün </i>

ne güzeldi sesin

Cinema paradiso demin geçti içimden, izleme vakti gelmiş tekrar.

sırtını verdiğin dağ yoksa mesela

çok umutlu bir çocukken

yoruldum

Hem aşkın

Uzat elini, söz soru sormayacağım. Sadece dinleyeceğim, sadece gözlerine odaklanacağım. İçime dert oldu duruşun, bir parça mutluluk vermeme, içini bir tebssümlük ısıtmama izin ver.

<i>Umutla...</i>

ben hep aynı yerde durmuşum

star..

takdir sizin...

Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu.

halı gibi düşünsek yani

Bir hesapsız koşunun içinde, hesapları tuttur diyen direktifler veriliyor ruhuma. İnsanım, ağır geliyor bazen. Sonradan anladım ki normalmiş bu durum. Bu normalliği bildim bilmesinede ağır olan yinede ağır işte.

<i>yarın mevla izniyle yine.</i>

Arkadaşlıktan daha fazlasını yapacağım,

"Amann ne olmuş sanki" cümlesini meze niyetine hiç eksik etmedik sofralarımızdan... Şükür

Şuan içimden neler geçiyor desem varya lailaheilallah, bu ne be ne EOKUL çalışıyor, ne işlerim rast gidiyor sabahtan beri, pc yi fırlatıp kırasım var ama devlet malı diye sabrediyorum.

Elbet birgün farkına varacak o da ama çok üzülecek

Taşların yerine oturması için çalkalanmak, hareket etmek, bir eylemle hemhal olmak, oturmak-kalkmak, düşünmek, okumak, yazmak velhasıl çok şey gerekli. Bu çok şeyler baya çok olmalı. Günden günede artmalı.

Çaresizliğimde

Sevgili kardan madamım

Mesaj alınmıştır hocam :)

olmamalıydım

Acı değer veren de kalır..

Kimi insanlar önemsenmekten değer verilmekten şikayetçidir.

Önce annemele sonra dedemle çığrıştım..

Yalın ayak, yamalı kıyafetime bak sakın!

öldük...?

İnsanlık şu AN ölmemişken

İçimden yazmak geliyor bugün...

karışık bir orta

Bu ilk değildir belki de, bir çok kez ayrılmıştır ruhum bedenimden.

Ayak bastığım her şey yangın yeri

kalabalıklar

ekmeksin susun

içinden geçmediğin tek bir cümlem yok

bugün de yenildim karamsarlığa

ne kadar basittir tü kaka deyip geçmek. emeğe saygı diyenlerce emeğine tükürülmek. bu basitlik düşüncelerin basitliğinden ve hatta insanların basitliğinden olsa gerek. karmaşık olmak da sıkıcı belki ama tükmüğümüzü yutabiliyoruz en azından.

Beyhude bir ömrü tüketmekti benimkisi,

Birbirine uzanmış ve zaman zaman

teşekkürler

Yare tez sarılasım var. Şu soğuk kasım gününün son saatlerinide onunla geçirmek istiyorum. İçeriğimden bu geçiyor. O'nu çok seviyorum. Ve bunu tekrar söylüyorum.

bulutlarla

Tükendim.. Son demlerim artık!

"ben bu yolda tekrar yürümem,

Allahım derim, biter zevalim.

sadece hüngür hüngür ağlamak...

Kal öylece, sızınla..

Bazen uzakta bazen sılada

umutsuz kentlerin, hüzünlü duraklarında bekliyorum ayrılık otobüslerini..

Nice yıllara Sevgili ilina...

Ben o gözlerden sana bakayim

Ömür bile verilir,,

Yana yakıla bakamadığına ağla

taarruza geçmiş tüm hüzünleri...

Evet bugün doğum günüm.. sessiz sedasız kimseye duyurmadan, küçük harflerle içimden gelenleri paylaşmak istiyorum bugün.

her sözde seni anmak

eski resimler geçti elime birden

yaşamak düşüyor bana

İçtenlikle teşekkür,

Bizi kim bilir? Bizi kim tartar?

çünkü biletlerim hep bu durağa kesili

Hücrelerinde hissetmelisin beni bende seni

<i> tüm kırgınlıklarıma </i>

-"Ama"dır bana göre efendimiz.

Tebessümler, sebepsiz bir haklılıktan gelir belki de...

hem kızılıyor hem özleniyorsun

Annem!...

gün gelir en sağlam yerinden kopar.

Ben de mutlu olabilecek miyim acaba...

Adımız bir geçerdi, ama benim adımdı tek kalan..

Belki bir, belki de hiç yok. Demek ki çok yalancıyım veya sır küpü. Yazık!? En kısa zamanda bir dert ortağı edinmeliyim. Yaşama dair ne varsa bütün düşüncelerimin duygularımın aynası olmalı? diye geçirdi içinden?

eline uzandım, kolunu tuttum sıkıca

Ne öncekine ne de şimdiye?

Siper et gövdeni, dursun bu hayasızca akın.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

ve sen

şerefin haysiyetin nerde?

Meksika! At artık golünü!..

Sana yaklaştıkça adımlarım daha da küçülüyor...

bugün birazcık mutluyum,

neden hep nankörlükle imtihan oluyorum diye sormadan edemiyorum...

Dünyaya meydan okuyabilsem

bir güvercin olsam diyorum;-paçalı cinslerinden-, akibetim bir sayyadın kurşunu olsa da kanat çırpsam namluların ucunda...

Siz bunu yazmadan önce almıştım zaten:

güzel dilekleri olan insanların dileklerinin gerçekleşmesini isterdim

"Bu hastalığı gider ey insanların Rabbi! Şifa ver, çünkü şifa verici sensin. Senin vereceğin şifadan başka şifa yoktur. Öyle şifa ver ki hiç bir hastalık bırakmasın."

içimde burukluğun.

aşktan sarhoş olmak etrafta gökkuşağının renklerini görmek

<i> Söylesem de daha beter </i>

Ve düğüm düğümken yaşlarım

Hani yeni doğmuş bir bebeğin çığlığı gibi..

belki gidişim beklenenden de yakın

anarşistiyim artık duyguların bil

yerini bulmaya çalışan bir harf gibidir tebessümün

içimde kalmadı bi şey

Oysa ki

gelsinler erkekseler

Benim adıma Can Dündar yazmış:)

inkarcısıyım artık mazinin beni sil

bir kaç damla yaş süzülyor yüreğmden

Yıkayan oydu mürekkep lekeli parmaklarımı

valla ne gelsin şaşırdım

Köşe başlarını avuçlamalı sımsıkı

Yolumdaki dikenleri ve çiçekleri

Dedi : Allah bitün günayları bağışlayandır. (Zümer 53)

Firariyim bu gece serseri ruhuma inat. Gidiyorum ben yine nereye nasıl gideceğim bilmiyorum sakın sende sorma. Dedim ya firari olasım var bu gece. Canım ne isterse yasak olan meyveden bile yiyeceğim. Tüm cezalara boyun eysem de serseri olacağım bu gece. Yanacağım ateşinde kavrulacak bendenim alevinde?

Uzakken sevdim..

kalbimdeki mezarlık doldu..

gece karanlığa yenik düşerken

korkma allah bizimle

Biliyorum ki sen varsın ve daha önce beni bırakıp hiç gitmemiştin.

Bir yudum çay olsa da içsem dedigim anlardayım. Yok uyku, muyku. Nerdesin ah mavi ve sıyah renklerle bezeli kupam... Gecelerimdeki en iyi dost. İç çekmelerimi, hüzünlerimi anlatabıldıgım zamanlardaki yoldaşlıgını azımsamadıgım... Dostlugunla insan şaşırtırsın, suskunluguna zaten laf yok...

En güzel deniz henüz gidilmemiş olandır, en güzel çocuk henüz büyümedi, en güzel günlerimiz henüz yaşamadıklarımız ve sana söylemek istediğim en güzel söz ''henüz söylememiş olduğum sözdür''

şimdi de güldürdün :)

O bekliyor gelmeyen beni...

Neler yazmak istiyorum sana bir bilsen, tek yapabildiğim yazmak olduğundan yine yazıyorum işte! Seni daha önce de yazmıştım ama bu kez bir daha yazmamak üzere, seni beynimde, içimde bitirerek yazıyorum, ya da bitirmek isteyerek... Ne kadar sürer bilmiyorum ama ben senden, sevginden vazgeçmek istiyorum.

Unutmak, yeniden başlamak.. Ne kadar zorsa.. Bu karamsarlıkla yaşamak da bir o kadar güç..

Ben hep;İçime ağlıyorum İçime ağlıyorum anne. Aglamak zayıflık mı? Neden ağlamamız gereken anlarda; yumruklarımızı, tırnaklarımız avuçlarımızı kanatıncaya kadar sıkar, boğazımızdaki düğümleri yutkunarak gidermeye çalışırız? Neden kaçırırız buğulanan gözlerimizi başkalarından? Bakın ağlıyorum işte Utanmıyorum kimseden... O kadar içime akıttım ki gözyaşlarımı... Artık zaptedemiyorum içimdeki çağlayanı... :(( :(( :(( :(( :(( :(( Ağlıyorum dostlarımın vefasızlığı için Ağlıyorum Yaradana vefasızlığım için Ağlıyorum özlediklerim için Ağlıyorum özleyip de kavuşamadıklarım için Ağlıyorum içimi acıtan kalp kırıklıklarım için Ağlıyorum istemeden de olsa kalbini kırdıklarım için Ağlıyorum unutulmaması gerekenleri unuttuğum için Ağlıyorum unutamadığım için Ağlıyorum yaklaştıkça uzaklaştıklarima Ağlıyorum tanıdıkça çirkinleşenlere Ağlıyorum kıymetini bilemediklerime Ağlıyorum sevsem de yüz bulamadıklarıma Ağlıyorum ziyan olan yıllarıma Ağlıyorum bir ömür ağlayamadıklarıma :((((

Benim mutluluğum, bütün hüzünlerimi unutturan mutluluk..

Çalışacağım.

Yagmurdaki suyum

Gidesim var. Düşünmeden, gözümü kapatıp her şeye, düşünmeden bir gidişi sergilemek!

takatini ölçersin

varsın annemiz olsun tütün

Her yara bir diğerinin üstüne kapaklanmış

Hüzün işlemiştir her bir harfine, noktasına

Meçhul bir gemi misali şimdi gönül.

Herkes yerinde sağolsun.

amaben şahsen.

Ben herşeyi hakettim seni sevmekle...

Sevinçliyken üzülmek gibi..

Son bir ay...

gelmen nasip, kalman marifet...

öyle miydi?

Evet kimileri gelecegini hayal ile kurar, kimileri hata ile yıkar

Tıpkı?biz? gibi?

Hep bir bahaneyle yaşanmaz mı hayat!

ben kahvemi almaya gideyim

Bütün hastalara acil şifalar diliyorum..

İnsanların birçoğu rüya görmek ister.. Hiç rüya görmedim diyen insanların sayısı da çoktur.. Herkes böyle şeylerden bahsederken ben rüyanın r'sini bile duymak istemiyorum.. Sanki iki farklı hayat yaşıyormuşum gibi geliyor.. Hem bu gerçek dünyadaki hemde rüyalardaki hayatı yaşamak çok zor geliyor.. Bazen rüya görmemek için dua ettiğim bile oluyor..

gerçekten çok yaralıyor

Ve öğrendim ki; Aşkın ibadetini bilmeyene bayram bağışlanmazmış Ama velakin, Kalbim sana mühebbet kaldı..

üşüyorum..

aşk aromalı kızıl kokulu

Kimi zaman kolumu kırar, kimi zaman saçlarımı yolar.. Oyuncak olan benim ya, acı çekende ben yine..

Yaşa, yaşa da gör.. Hatalarıyla, doğrularıyla bu hayat senin.. Hatalardan ders alıp, hayatı dolu dolu yaşamak da var tekrar etmeyerek.. Hatalardan bir sonuç çıkaramayıp hayatı kendine zehir etmek de var..

Sonra, yeter desin...

mp3. ümü açıp, alnımı yaslamalıyıp soğuk cama, karanlıkta. gözümün alabildiğini görmeli ıssız yollarda ve kahvemi içerek bir başıma gitmeliyim.

gerisi Tefarruat

bir kayboluyor ruhumda

bitimsiz

ikimizde somurtursak tadımı kalır dünyanın

Su gibi aksam ve yatağımı bulsam artık.. Dinlensem orda, huzuru başucumda bulsam.

Türküm rüzgar misali düşüyor yıldız yıldız

Hayat sürprizlerle dolu. Tepeden inme kararların sürprizden öte bir sancısı oluyor. Sevinebileceğim bir habere kötü zamanlama sebebiyle endişeyle bakıyorum.

içimden sana birşeyler demek geliyor

bahar bile yabancılaştı bana

Anlamak için.. bazen kendimizi karşı tarafın yerine koymak.. bazen tek başına bir çaba.. bazen sadece susmak gerekiyor..

Şimdi çek git yoluna...

Bir çiçek ol dersin kendine

Utanıyorum,

ve sen yolunu kaybetmeyeceksin

yaşam acıdan ibaret gibi sanki

Hakikatler, pencereden girmeye çalışan güneş gibidir!

Bu şekilde bir yenilgi olmamalıydı..:(

yağmur ve rüzgarın önüne kapılıp, bir şehir hatlarnda bulasım var kendimi bir başıma..

Yani ben öyle olduğunu sanıyorum. Yani benim forum dışında sanal dışında bir de gerçek yaşantım var. Ailem var. Çevrem var ve onlara ait çözülmesi gereken sorunlar var. İşte bu sorunlar bir ara o kadar üst üste geldi ki foruma kaliteli zaman ayıramaz oldum. Sadece girdim okudum. Okumak rahatlatır beni her zaman, yazmak kadar olmasa da?

sen teslim olan ve olunansın

Seninki?

bilinmez diyarlarda.

Fazla ya da eksik değil, bende hep aynı sevgin.

hicran yarasına denk

Görünen her kargocuda...

Hayat böyle bir çocuk işte.. Ne sevdiği belli ne sevmediği..

zamana nasıl bir özlem düşebilir ki?

kendimizin haberi olsun, ilk önce...

Üstad ne güzel de söylemiş;

At içinden ne varsa, çürümeye bırakılmış.

çöldemiyim kızgın kumlarmı bölesine ayaklarımı yakan

bilirsiniz?.

öyle güzeldir ki anlatım?

Ey hayat! Sonu gelecek mi sürekli denendiğim keyfi sınavlarının?

sanma yenildim,

Velhasıl;

Ey gözünü sevdiğim çile!

İçimden geldi ve sus dedim geveze dudaklarına,

Şimdi, kimsenin söyledikleri hakiki gelmezken, hayata dair kendi bıkkınlığım haricinde gerçek olan bir tek şey göremezken, sıkılıyorum konuşmalarımın bomboşluğundan artık. Aradığım kişiye şimdi ulaşılamıyormuş meğerse. İnsan kendi numarasını arayınca meşgul sinyali çalıyormuş meğerse.

"Dil sürçmesiydim,

Bir düş görebilecek kadar bile mutluluğu haketmiyorum ya da haketmiyormuşum..

içinin taşıp hiçbir zaman ve mekana sığamadığı vakitlerden hani

ilina'cığım yeni gördüm nice yıllara tatlım...

Ben güçlü olamasam da güçlüymüşüm gibi yaparım...

Bir iki gemi gözükse ufuk çizgisinde belli belirsiz. Geliş mi gidiş mi olduğunu bilmesem... Zaten gidiyor muyum geliyor muyum belli değil. Ayrıca gemileri tasa etmemeliyim.

Aslında cam fanus benim korunağım olsun istiyorum.. O?na kimseler ulaşmasın, kirlenmesin.. Tertemiz kalsın.. Kalbimde sevgiye yer açılsın, nefret buhar olup gitsin.. Terk etsin uzak diyarlara yada engin denizlerde boğulsun ki.. Kimsenin kalbini fethedip, yönetmesin..

en kötü kalabalığım buydu oysa

Sen bir yana savruldun hep ben bir yana..

Avcumuzdakilerden fuzuli olanların üstünü çizince, geriye kalan sıfırla satın almaya çalıştık işportaya düşmüş şarkıları...

Kimisi hiç düşünmeden beni terk edip gitmiş.. Ulaşamıyacağım diyarlara..

Biz bir düğmeyle mi masum olacağız? Günahsızlığımız buna mı bağlı. Her şeyi biliyoruz görüyoruz buna rağmen sessiz kalıyorsak olan biten her şeyden bizde failler kadar günahkarız.

uzun zamandır görüşemediğim çok sevdiğim bir dostum umarım iyisindir herşey yolundadır...

Başkalarına gülsem de,

Sakin huzur ve rahatlık

İçim acıyor, Rabbim rahmet eylesin savcımiz mehmet selim kiraz'a... hani ekmek dediler ya o ekmeği savcı götürüyordu evine... nice emeklerle, hangi sıkıntılarla okudu kim bilir... ülkesi için çalışırken şehit edilmesi içimi yakıyor... Allah ailesine sabır versin mekanı cennet olsun... kabre kondugunda direk melekler karşılasin ve direk cennetlik kullardan olsun insaAlllah...

Hızlı bir yazının içinde

öyle olmakta gerek bazen

ve belki kimbilir...

sustukça susasım

Neyin hesabı peki!

Sabahlar gelesi değil ayak sürüyor sensizliğe nazire

<i>Senden nefret ediyorum.</i>

Biliyorsun ki ruhum sadece seninle huzur buluyor.

Gittim."

Çok dağınığım, önce aklımın odalarını toparlamalıyım?

L eylaklar yıkanır nehir gönlümde

Kimseyi üzmek yok..

Çalışılmıyor böyle havalarda.

kendime yolculuk geçiyor içimden

bu aralar nedir bu bendeki kırılganlık? billur bardaklar bile böyle paramparça olmamıştır hiç. her bir parçamı toplamaya kalksam ömrüm yetmezmiş gibi geliyor. nice fırtınalara, yıldırımlara dayandı da bu yürek bir umursamazlığa katlanamadı. "doluya koydum almadı boşa koydum dolmadı" diyen atalardan bir farkım kalmadı. işte bu yüzden atalarımız hep haklıydı.

Üstüme çöküyor sanki şairlerin yalanları.

Sen aşkın başladığı bir yaştasın, bir o kadar olgun ve anlayamayacak kadar ham...

Bu ilticanın sonunda vatandaşlık hakkı kazanmak olsun isterim amma

Ağzın; dudaklarımda ıslak bir güldür sabahları

Dolanıyorum ayaklarına hüzün mevsiminin

Azar azar başlayacak gayretler yuvarlanan bir kartopu gibi büyüyecektir. Ha gayret gönlüm, aklım, ruhum. Ha gayret...

Güçlü olmaya çalıştım her dibe vuruşumda kırılan ayaklarıma rağmen bir kez daha diye sıçradım yükseğe. Görmediler beni ağlarken kahreden direnişlerimin içinde bile. Güldüm sadece hep güldüm, dalga geçtim acı ve kederle, ben güldükçe sırtımdan vurmak isteyenler korktu benden. Kaybettiğim çok şey oldu bense kendime kazandıklarını koru dedim. Sahip olduğum her şey için şükretmesini öğrendim ve elimdekilerle yetinmesini bildim.

Ve ardından anlamsız bir üstünlük gayreti başlar. Çünkü ben duygusu vardır. Enaniyet vardır. Ben duygusunu, sevgi, demokrasi ve barış gibi kulağa hoş gelen, gönül okşayan kelimelerle tatmin yoluna gitse de en nihayet varıp toslayacağı yer İlahi Adalet olacaktır. Ve o nihayyette takiyyeci narsistler dımdızlak sırıtacak...:)ci... eeee...

Yinede bir parçan bende. Emanetimdir, başım gözüm üstüne. Artık bende yönümü değiştirsem de, servis otobüsünün sağ tarafındaki koltuklarına oturmaya başlasam da, gözlerimi çeksem de senden, yüzümü çevirsem de, zihnime yansıyan suretini şarkılarla avutuyorum. Devasını buldu sanırken, fos çıkan bir ilacın hayal kırıklığını yaşayan bir hasta gibi olsam da, ne intizarım var sana ne bir ahım. Sessizce başladı, sessizce bitti. Girişi oldu, gelişmesi olmadan sonuca geldik. Hiç olduk anlayacağın...

Özümü ayıklar yüzümü tanır

Ama insanlar toprağa nifak, haset, iftira gibi ne kadar kötülük varsa onu ekiyorlar.. Ondan sonra toprak onlara güller versin istiyorlar.. Ama bu kadar kötülüğe karşılık bir kuru çalı bile vermek istemez, toprak..

bu barbar dünyayı

Yüregımde her an yagmaya hazır bır bulut var:((

Bir parça kırgınlıkla birlikte mutluyum..

Hayallerden sonra bırak yanında,

ya otomatik davranışlarımız var

diğeri, dünyayı parmağının uçunda döndürmeye cüret etmiş bir biperva...

Mevla kalbi kırık eylesin de, Kalp kıran eylemesin.

sensiz şehire uğradı dün gece

Yazık, çok yazık etmişti.. Beni ve dostluğumu kaybetmişti..

''ACIMADI'' ?

ya da otantik

İçim kıpır kıpır. Güzelim bu gün ben öyle hissediyorum. Bakma siyah giydiğime içim ebruli ve canlı?Tabak tabak açtı güllerim rengarenk. Akşamdan kalan sözler geliyor aklıma gülüyorum... Şarkı söyleyesim var ama içimden korkup kaçma diye...

Toprak kokuyor..

içinde çarpışıp duran

Susayacağım daha, kaç okyanus geçsem de!

hani mikrofona asılan

Elektrik yok, bu normalmi acep...

İnsanın umutları, hayalleri, gelecek planları azaldıkça buğulu camlara çiziktirecekleri de azalıyor.

Ya da çarmıha gerilen bedenleri.

Yalnızlıkla boğuşurken, zamanla yarışırken.. Yalnızlık, benim istediğim olsun der, yapayalnız kalmamı, kendimi dinlememi isterken.. Zaman ilerlememekte ısrar ediyor, bense bir an önce bı sıkıntıya son vermek adına.. Zamanı takmıyorum.. Yalnızlığım elmden tutup götürüyor, çok uzaklara..

Samimiyetiniz hoş..

ölmekten başka bir şey gelmiyor!

yaşa ve dile, başına gelenlere sabret ve çözüm yolu ara çünkü her şey senin en YÜKSEK hayrın içinidir!!! İYİ HİSSET!!!

güneş gibi olmalıyım...

Söylenmemiş bir şarkı

ve sağlam

AĞLA ÇOCUK

enkaz altında kaldıktan sonra

Zamanında dilenmiş özür,

arzulanırsa

Bilvanis. Net / Yeditepe

''Fazla ciddiye almayın bu hayatı!.. Nasıl olsa içinden canlı çıkamayacaksınız.!!!''

hava çok sıcak,

hiçbir şeye değişmem

Dolup taşan her ne varsa içinde

Çok şükür bugün de üzüldük.

tutamadık elimizden uçtu!

Elbette müzik evrenseldir.

iyi ki geldinn küçüğümm. Hoşgeldinnn aramızaa...

Kolay, istemek de.. Tanımak da.. Tanıtmak da..

Akşam olduğunda hepsi çok yorulmuş. Bir şeyler yemek ve uyumak istiyorlarmış. İlerde penceresinden ışık süzülen bir kulübe görmüşler. Horoz uçup pencereden içeri bakmış. ?Dört soyguncu görüyorum, nefis bir sofranın başındalar,? demiş. ?Bir planım var,? demiş eşek. Birbirlerinin sırtına tırmanmışlar. En altta eşek, sonra köpek, onun üstünde kedi ve nihayet en tepede de horoz. Pencere yaklaşıp çıkarabilecekleri en yüksek sesle bağırmaya başlamışlar. ?İmdaaaaaat! Bu bir hayalet!? demiş soygunculardan birisi. ? ?Bence bir canavar!? demiş ötekisi. ? Bence cadılar bastı! ? demiş öteki. ? Annemi istiyorum,? demiş sonuncusu. Bir kaç dakika sonra dört şarkıcımız soygunculardan kalan sofradaymışlar.

Bunlardan bir yol oluşturacağız dostum, başka çaresi yok.

ve senden sonra sakallarım uzamış

baktığım her yüzde senin yüzün olur...

Kalbinin ömrü uzun olsun

Bu akşam içimden ciddi ciddi gelecek sene Tv proğramını mutlaka yapmam gerektiği geçti, türkülerimizi okumak adına yapılan rezaleti gördüm, güzel türkçemizi katleden sanatçı geçinen insanları gördüm, türkülerimizi yanlış okuyanları gördüm ve gelecek yayın döneminde bunlara fırsat vermemeye kara verdim gücüm yettiğince.

Sonra adam, tam önünde beklediğim bankoya gelip zarfı uzattı. Ben bu isimde birini tanımıyorum, zarf yanlış kutuya koyulmuş dedi.

A. H. Tanpınar

ayrılık bana bulaştı bırakmıyor yakamı:((

Durup düşün bir daha?Çok geçmeden, at içinden seni üzen ne varsa?

küçüklüğümden...

Ruhda sana eşlik edecek

Hoş kalın...

Sizlerde umarım bana bu şekilde alışırsınız..

Üşüten bir yalnızlık bıraktın geride bana. Yalnızlığı bilir, baş ederim. Ama üşüyorsa yüreğim, kalem tutamıyorsa elim.. bu yüzden vahimdir durumum.

Tıkadın mı kulaklarını çığlıklara

O an sadece bir kelime çıkar dudaklarından..

Bu gün yüreğime bir başka gün doğdu ufukların ardından. Biraz bulutlu birazda güneşli. Telefonları ilk kez kapattım bugün ulaşılması diye. Çevrim dışıydım sanki.

Kalp, Allah?ın komşusudur oysa. Ve bir din büyüğünün dediği gibi?Allah?a kalbin yakın olduğu kadar hiçbir şey yakın değildir.? Peki bizim bir dakika sonraya çıkacağımızın garantisi var mıdır? Herkes aynı tornadan çıkmış gibi aynı olmak, aynı düşünmek zorunda değil. Önemli olan farklılıklarla bir olabilmek ve kalpte öfke değil merhamet çoğaltmak?

kaybetmeye hazırım artık

'Pır pır diye ses çıkardı yürürken yüreğimden

Geçmedi susuzluğum.

Sabahın bereketiyle tezgahını açmayandan,

Sen kal gittiğin yerde

Varda, var-da aslında yok!

Bütün davetlerim

Bu son bakışsa gitmek hiç mümkün değil...

şemsiyem yoktu dersin

Dostluk..

bu alemde sanki bir ben varım

Penceremden yağan kar'ı izlemek.

yüzündeki gülüçük mü?

anlıyor musun?

Ve de en cesur cüppeni giyin

ben görmeyi umud ettiğimi...

Giderken gönlümü ikiye böldü gönlün...

birsen tezer geliyor içimden bi bu soğukta :)

Ancak;

İşin garibi sonlandırma fikrine dahi tahammülümüzün olmaması... framboğazlı bir şekirin aromasına iltica eder gibi sığınıyoruz alışkanlıklara.. ne zaman ters köşe olsam bir fincan kahvede soluk almam gib...

Duyuşumda

makamsız bir ney sesi olmak...

O insanin kalbi Seninle sevisen bir mabed olsun.

ifrattan kaçıp tefrite yakalanmamak için

burada bir başlık vardı nereye kayboldu..

birimiz biber kurutmak isterdik diğerimiz malgal yakıp rakı içmek

Ne kadar acıki.. Kendi doğruları ve menfaatleri için başkalarını harcamalar.. Yargılamalar.. Kendi için ve sevdiği için istemediğini başkası için istemeler.. Kendi inandıklarını savunurken başkalarının haklarını çiğnemeler.. Sanki tek kendileri varmış gibi bencillikler..

Bazen bir bakıştır, camdan kalbini parçalayan. Parçalarıyla kendini dağıtan, öldüren.

gölgesinden mahrum bırakan

Gecekondu çocuğu derlerse kusura bakmayasın.

bildiğim

Evrende her şey hızla değişirken, akıp giderken biz içimizdeki "sonsuzluk" kavramını ölümüne taşıyoruz; biteceğini bile bile? Zihnin bir aldatmacısı veya bir teselli bizim için...

Ben bir daha sevemem bu sevdanın üstüne

Bir damla gözyaşı, bir mahkumun hapishane duvarına attığı çentik gibi düşüverdi elime. Zamana düşülen bir nottu sanki. Tarihin en çok bilinmek istediği yerinde duruyordu. Benimse en hatırlamak istemediğim yerinde. Sonra araya hayat girdi, barıştırdı bizi. Unutkanlığım ordan gelir...

Vefası eksik hatıralar şimdi avuç içimde. Savuruyorum bak rüzgara karşı. Nasır tutmuş sevgini de kazıyorum bıçakla. Kanata kanata atıyorum gözbebeklerimden...

Adına SEN demişim,

Ama biz olmayalım koyun

Şimdi nasıl geçer bu ömür?

Ahhh bilebilsem sonrasını, öncesini bildiğim gibi, geçmiş geleceğe ışık tutar derler ya tutar mı acaba yine.

İçinden geçenleri merak ettiğim doğrudur.

Hepsinide Allah Islah Etsin..

Doldu hüzünlerim

''Buluşmak'' farklı dillerde ve farlı ezgilerde de çok güzel bir şekilde mümkün olabilmiştir. Dünya tarihi bunun sayısız örnekleriyle doludur.

Nefesim kesilir, ölümüm gibi olursun

Yorgun yüregim şimdilerde.. O kadar cabalamalarıma ragmen yorgun..

sessiz çığlıklar atıyorum mavi sulara

Sana bir isim bulmayı istedim. Öyle bir huyum var benim. Senin içinde gökkuşağını seçtim. Kendime güneş dedim. Güneş olmazsa olmaz gökkuşağının çıkması için. Yağmurda lazım ve onun adı da zaman olsun dedim. Ben hep parlarım, yağmur ara sıra yağar ve sen belki çıkarsın ortaya. Hayata inat, bana inat, kendine inat. Ve çıkacaksında, gör bak. Çünkü artık sen eski sen değilsin. Yamacımda durdun. Dağbaşı rüzgarlarını çektin içine. Sarhoştum geçti işte diyemeyeceksin. Dağ havası hem çarpar adamı hemde kendine çeker bir deniz gibi.

azıksız kahkahalarınla ısınırken

içimden gelenleri

Belki yarın, belki yarından da yakın hesabı...

kuruttum tüm hayallarimi

Allah ömür boyu yol ayrımı vermesin geçiciler yada bir alandakiler yol ayrımı değil aslında...

rüzgarın sesi durmaksızın dönüp duran

Kim demiş SiyaEvine haram bilmezmiş diye, YALAN!!! Senle içtiğim Şarap helaldir de sensiz içtiğim su bile haramdır..

olmazmı?

içimden gelen tek şey gidip cadı kızımı almak ve deli gibi öpmek

artık buralardan geçemem..."

Size sesleniyorum. Siz iyi birer anne baba olun;çocuğunuz arkadaşlarını kendisi seçer nasıl olsa. Yaşları ilerledikçe kendilerine arkadaş bulurlar.

ne diyordu sonunda; "belki masum bir bakışta son bulmalıydık."

bekleyişler sonsuzluğa,

büyümek istiyorum anne,

yüreğimde kaybolan bir sevgini yasıyla...

Daha düne kadar elimde "Dilsiz Şehir" ile mutlu olurken, bugun dilimde şehrimde gerçekten dilsiz!. Emek kokan uzun yollar kateden mısraların keyfıne varmak. Bu mısraların mimarlarına içten bir teşekkür etmek. evet evet hepsi tam olarak dün oldu. Kargocu. Sn... bir paketiniz var dediğinde tamam dedim geldi. Heme aldım telefonu ve mimarın sıcacık sesiyle karşılaştım. Mutlu oldum.. Bana özeldi çünkü gelen! üstünde bana "sevgiler" denilmişti..

Sürüldüm kalbinden düş/tüm gözünden

Güneş her karanlığı aydınlatamaz

Sabretmek çok zor.

sustum...

Çocukken kolumuzu ısırarak yapardık saatleri. Sanki o kadarcıkken bile zamanın canımızı yakacağını bilirmiş gibi...

Belirsizlik, kimliksizlik belki de sığınılmış bir korku ardında neleri gizliyor kimbilir.

Uzaktan da olsa sevmeye razıyım yeter ki baktığım yerde huzur veren varlığını göreyim.

Belki beraber daha çok şey katabilirsiniz bu hayata.

ya içimden birşey gelmiyorsa?

<i>içimden geçen onca şeyle sevişseydim</i>

<i>ve bende geçmiş ama asla geçmeyecek olan o sözlerinle kal.</i>

Herşeyin hayırlısı olsun diyorum ama yinede içimde bir hüzün deryası geziyor ne kadar benden uzak dursun desemde bir yolunu bulup yanıma yanaşıyor.

günler hızla gelip geçmiş

Ben aklımın, aklım yüreğimin yanında var.

Gülümsemeleriyle

Üzülme, sende, bende ve az biraz herkeste var bu olay. Pazar tezgahları sebze-meyve satmak içindir. Üniversitedeki anfiler ise ders vermek için kullanılır. Öğretmekte-helalinden satmakta onurlu bir iştir. Fakat roller karışırsa, pazar tezgahında ders anlatan durumuna düşeriz.

tenevvür edeceksin

Görüyorsunya ben seni unutmuşum değilmi sevdiğim

iyi hisset!!!

Lanet ediyorum onla yaşadığım her güne.

Sıcak bir yaz günü, rüzgar da esmiyor. Boğuluyor insan bu havalarda. Yıllık iznimi alabilsem-ki bu imkansız-, yağmurlu bir mevsimde olabilsem. Rüzgar esse ılık ılık. Kısacası tatile gidebilsem.

düşün ki tüm yıldızları kaymış gökyüzümün geriye ışıksızlık kalmış

Bilirsin ağlamaktan daha zordur ağlayana teselli bulmak...

Tam da sona gelmişken neydi bu şimdi, bir işaret mi, nasıl algılamalı.

ah insanlar ah insanlar

yazdığım şiirlerin yalan yanlış mısraları

Söz ağızdan bir kez çıkar.. Geri dönüşü de yoktur tıpkı zaman gibi.. Bu nedenle, insan beş kez düşünüp bir kez konuşabilseydi diyebiliyorum.. Sözün nerelere gideceğini, kimi nasıl etkileyeceğini düşünememek, sadece laf olsun diye sözde bulunmak ne kadar acı ve bilinçsizlik örneğidir.

ellerine kalana bak

Gözlerim seni arar

Hakkıdır, hür yaşamış bayrağımın hürriyet;

ya içinden gelenleri inkar edip kapatacaktı kendini kader deyip

Çıkmaz sokağa girdi birbiriyle cebelleşen cümlelerim,

Ama işte bir şey olur ve sen ağzını bile açamazsın.

Susarım,

sen içimde iken

Gel, otur yanı başıma, erişilmez kadınım

Gönlüme düşen ilk kışın karı..:((

hüznümde sendin neşemde

Yaşam anlamlımıdır acaba? Sırf dünyada varız diye yaşamı anlamlandırmaya çalışıyor olamaz mıyız acaba.

Kaç çember gördü bu gönül de, ateşinden yara almadan çıktı düzlüğe.

Tüm oyukları, çukurları dolduruyor sağanak. Sanki dünyanın yaralarını sarar gibi zamansız...

Med-cezirlerin olmadığı limanlarda...

harfleri sıyıramadığım için

o zaman..

Keşke diyecek hiçbir şey yok. Kırgında değilim. Üzgün bile değilim hatta. Öyle alıştım öyle alıştım ki bunlara ve bu talimsiz yalnızlığıma. Artık acı bile vermiyor geride kalanlar.

Kaydını sildirmeli

Yeryüzü can pazarı olmuş...

Cıkın arkadaşlar depresyondan kaldırın başınızı bakın ne ğüzel bir hayat var.

Bazen bazı şeyler boşuna konuşulmaz vardır bir sebep vardır...

Bugüne kadar ne bi elmayı soyabildim ne de iyileştirebildim bi yaramı kabuğunu koparmadan, karşıma çıkınca kızmadım hiç elma kurduna çünkü bendim bıçağı saplayan onun yurduna...

hiçbirşey bilmeyen

Paylaşmaksa hayat, insan payına düşeni layıkıyla yerine getirmeli...

gitmeliidin en başından uzaklara

benden birşeyler götürür

Yine de istemem kimse bilsin

acımtrak sayıklamalar geçiyor içimden.. gemiler kalkıyor gözlerimden..

Öyleyse düşlerden düşmeli

seni bilmekteyim..

Minicik kalbin tertemiz, kararmasın; benim dünyama yakınlaştıkça o tertemiz dünyan.

bu gece bir sefer

gidenler gelenlerle karşılaşmıyor ne hikmetse

Nedensiz de sevilir,

yüreğimi yaktın yine

Bazen bir sözdür en güzel anları bozan, dağıtan. İçindeki mutluluk kırıntılarını yok eden.

Yunanistan'ın yenmesi ne kadar zoruma gittiyse bu kadar berbat bir oyunla bizim almamız gereken oyunu az bir farkla almaları.. hakemlerin tutumları.. herşey çok zoruma gitti..

aslında olmayan ama hep iki tarafı olan

Derken.. Hazırlık, kimseleri tanımamak.. Yalnızlık.. Biri merhaba diyebilse de arkadaş olabilsek gibi gözlerle etrafı süzen ben.. Şimdi şaşırıyorum kendime.. Şimdilerde olsa, ilk adımı atarım, selam diye tanışabilmek amacıyla.. O an ne kadar çekimsermişim.. Keşke bu kadar kalabalığın içinde o kadar insan tanırken, yapayalnız kalacağıma.. O an ki gibi çekimser davranabilseydim.. İnsanların acı yönelerini görmeseydim..

ansızın yağan kar...

Bu insanların neresindesin sen.. Bizi yaptıklarımızdan dolayı yargılarken.. Bunlara gelince niye yoksun ki.. Yada varsında seni mahkum mu ettiler uzak diyarlara.. Yada zamane çocukları diye bir deyim var ya.. Bu zamane çocukları seni ayakları altında ezip.. Küçücük bir leke haline mi getirdiler..

Aykut Kuşkaya'nın şarkısını söylemek geliyor içimden...

Sensizlikte sevdim..

Dokunsan, haykıracaklar hep bir alfabeden

e mi..?

ve kim bilir belki hala

Ve yaşamadan aşağılama!

Aşk bir kaza dedin

Susma zamanı.

Seni beni, beni seni

tek perdelık oyunların sahte kahramanları,

aşk özlemek

Gülüyordu bu yüzüm ama acı gözbebeklerimde büyüyordu. Bir gayret daha gösterirken susayan yüreğime verdiğim su taneleri çatlaklardan sızıyordu. Eksik parçalar arasından yere damlıyordu.

yolculuk keyfimiz artarmıydı ki?

ziyan olmak böyle birşeymiş...

Aşka Yeminim Sevdaya Sözüm Var

içimden gelenler mi?

kapımda nöbet tutan haylaz hüznümü kabartma!

inceden inceye çağırır seni yalanlar

Seni böyle sevdim..

Bir gün görecekse gözlerin beni, geçmişindeki acıları silerek gel. Beni kimseyle kıyaslamadan, şekle sokmadan, istediğin gibi olmamı beklemeden gel. Ben olduğum için gel.

Akılla çözmek istiyorum bazı şeyleri. Fakat akılda bir yerde kendini kaybediyormuş.. Bozuk bir saat gibi sürekli aynı şeyi gösteriyormuş.. Çözümsüzlükler içinde kalmak ikilemler arasında kaybolmak ne kadar da zormuş.. Nefes almak bile yükmüş gibi geliyor..

İnce bir sızı hakim tüm bedenime nefes almakta bile zorluk çekiyorum. Bedenim çarmığa gerilmiş gibi, ellerim ayaklarım bağlı, tutmak istesem de tutamıyorum karşımda duran beni.

Her yaşam bir mecburiyettir. Dere ise akarsın, yıldız isen parlarsın, güneş isen yakarsın. Neysek oyuz yani. Kaçmaya çalışsakta, görmezden gelsekte, sevsekte, sevmesekte bu böyle...

Gece bitti. Sabahın ilk ışıkları gözlerim kamaştırıyor, görmekte zorlanıyor japon gözlerim...:(

Adaletin bu mu dünya demek geliyor sadece ve sadece..

dilim ve kalbim yorgun işler gözlere düşüyor

Şimdi bildiğin dost yüreklere git..

sen içimdeyken

Bilyalarım eksiktir,

herkesin bardağın dolu tarafını gömesini istiyorum

her gecenin vardir bir sabahı

<i>bana geri dönmen lazım..</i>

Birde aydınlığa hasret gözlerimin dileği...

Kaygısızca eğlensek.

İçimden geçip dudağıma yerleşir bir hasret türküsü

bakanlar görmedikten sonra

üşendim de

Neden kara bulutların yüreğime çöktüğünü hissediyorum,

Bu şehir hayatı hiç bana göre değil tuğbacım... Fırsatını bulunca dağa kaçıyorum... Çekiyor beni kendine... Kara kıl çadırda cır cır böceklerini dinleyerek uyumak ömrüme ömür katıyor valla... Hele bir iki saatlik at gezintisi...

Ellerim boyalı,

Ne çok zaman olmuş bu parçayı dinlemeyeli.

Aynı şeyleri duyardı;

Başkasının oluşturduğu bir anlam dünyasını başımız sıkışınca üstüne atlayıp kırk yıldır onunla yatıp kalkıyor gibi davranırız. Bu ilgi, ayılana kadar yani işimiz bitene kadar devam eder sonrasında başka bir dünyaya dalarız.

yakıyorum tahta atımı ve tabancamı.

Gece ayaza vursa da dışarı çıkmak,

denizleri köpük köpük dalgalandıran rüzgara ithafen

bana sen, gökkuşağının en yitik rengi..

Bazen de susarsın,

hep sana dair cümleler...

Uyumak, uyumak ve yine uyumak...

En küçük sevginin değerini bilerek yaşamak...

her yer karanlık.

içim kan ağlasa da maskemi takıp çıkıyorum sevdiklermini karşısına...

öldü sanılıp gömülenleri

Yapmam gereken dahası yapmak istediğim ne çok şey var. Olmayan ne peki!? İstek, gayret, aşk evet evet aşk.. eksik olan bu galiba.

Kısa ve öz;sen.

Şöyle, bol köpüklü bir Türk kahvesi için, hep işe yarar...

"Kaçan kovalanır" hesabındasın hala

eksik birşey kalmış yani eteğinde

nasıl düşünmeli?

"Zulmedenler için, yaşasın cehennem."

Onlar cızırdakdıkça, hıçkılıkların vuruyor yüzüme tokat gibi...

Niye susuyorsun...?

taraf olmak, tarafta olmak, taraftar olmak.

hazırlıksız olan herşey çalar

Doğunun sınır taşı,

<i>nefes almadığım yerde yaşamak.</i>

umarım benim gibi kendin söylersin

Dudakların kıyısında yuva yapan duaları

Kızgınlıklar ve kırgınlıklar biriktirdim.. Moral bozuklukları depoladım iyice bugün.. Güne güzel başlamak isterken.. Hayattan ne ummuk ne bulduk.. Hayat böyle birşey işte..

Çünkü o hiç hayatımı doldurmadı ki!

Ben hayatın kıymetini biliyorsam vardır bunun bir hikmeti.

en sevdiğimi bekler gibi...

bir yanda dostlar

bana bakarken kasım yağmurları gibi

İnsanlar; konuştukları kadar dürüst, sustukları kadar haklı, bildikleri kadar gerçek olsalar keşke.

İnsanların mutsuzluğu ve gözyaşlarıyla beslenen vampirler o kadar çok ki etrafımızda..

ölüm işte inş.

Bir anlasam ah bir anlasam

Türkiye'ninde dünya kupasını aldığını görürmüyüz acaba..:(

Kederim vursada benliğimi,

Yok pahasına satılır kim bilir?

İşte yine gelmedin

ey en zalimi bile kanatlarının altına alan uyku!

Dur yolcu!

Arkadaşın H.

ne de parklarda ezilen

Ayrılığını, yaşadığın ihaneti de dinleyebilirim. Fakat bütün bu tahribatları bende onarmaya kalkma, izin vermem. Bir başkasına benzetilmek istemem hele bu acıyı yaşatanlara benzetilmeyi hiç istemem, gözünde görmek istediğin olamam, ancak gördüğün olabilirim.

Buz gibidir, titretir tepeden tırnağa seni.

Gözlerin,

lakin dile gelemiyor.

henüz fethedilmedi kaleleri

O kadar çok şey söylemek geliyor ki içimden, yüzümde tebessüme neden olan yüreği büyük insan teşekkür ederim.

zıtlar ve aynı yönlüler

Yokluğunun bıraktığı sessizlikten kalabalık anlamlar çıkarıyorum kendimce. Beni olur olmaz kendimle konuşurken buluyor insanlar. Evimin duvarları hiç ummadığım zamanlarda, etten kemikten bir canlı oluyor konuşkan zamanlarımda. Duvarlara çarpıp geri dönse de sesim, aldırmıyorum hiç. Ben içimden kayıp gidenler silsilesine, beni zindanlarımdan azad edenlere bakıyorum ardım sıra. Bir bir dizmeye çalışıyorum dünü, bugün ve yarını. Yaşadığım her ne varsa saklı duruyor baş ucumdaki çerçevede asılı duran gözlerinde.

Korkuyorum işte

sana çok şey borçluyum dost. yunusun ''bir ben var bende benden içeru''satırını anlamak bu olsa gerek. ben ne kadar da yanlış tanımışım kendimi. ne kadar büyük, ne kadar güzel, ne kadar cesur ve ne kadar şaşırmaz bilmişim. rabbim. ah o güzel sahibim... ne güzelde gösterdinbenimde bir insan, benimde bir aciz, benimde bir şaşkın ve korkak olduğumu... meğer bunları bilebilmek ancak kuyulara düşmekle oluyormuş. kuyuda kalacaksın ki, huzuru ilahiyeye dualarla varabilesin. yusuf misali...

keşke içimden, işe yarar bir şeyler geçebilse

size güzel bir dünya bırakmak isterdik

Baklava'yı kazanacağım.

dağlarla

sen güvensin

yönetmen olasım yok..

o kurgunun içine kapılır gidersiniz...

Ay sonlarından nefret ediyorum...

dünkü acı ve hüzünlü kayıplarımızdan sonra neden bilinmez kalbim Bosna`ya gitti.

Ebedi olsun

-Of Olric!

eeeee böyle bundan sonra :))

her sınav geçilirmiş eninde sonunda

Yaralarımdan haberi olmayan gecelerde, ıslık çalan serseriler dolaşmalı sokaklarında kentimin...

Hangi sözden insan olup bir kere elini yüzüne almadan utanır insanlığını unutan adam!

Son bir ay içerisinde benim tanık olup tek çare olarak 155?i aradığım ve başka bir şey yapamadığım üçüncü?Aile içi şiddet? olayı. - adına ne derseniz deyin, çözüme katkısı yok bu saçma tanımların-

sendeki benle

dinlemediğim belli olmasın diye...

canıma can katan meğer cananmış

Yeni bir güne kavuşmak isteyen gece gibi, ay ışığında yıkanan günahlar gibi, pembe bir okyanustaki köpükler gibi, rengim siyah bugün... Düşüncelerimin her biri zihnimin ayrı odalarına üşüşmüş, kapılarında kilit üstüne kilit. Acılarıma sesleniyorum; siz odalarınızda kalın, çıkmayın sakın dışarı. Mutluluklarımı çağırıyorum, çıkın odalarınızdan birer birer. Hatta bir saklambaç oyununa çeviriyorum bu seslenişi. Elma dersem çıkın! Armut demiyorum bile...

Hep bir şeylerin peşinden koştuk.. Kendimize zaman ayırabildik mi, düşünüyorum da sen başka ben başka düşler peşindeydik.. Ortaklaşa bir karar aldığımızı hiç hatırlamıyorum..

Sonrası gelmeyen bir şey

bir kez daha duyma hasreti içinde gönlüm sözlerindeki esenliği

Ya da vurdumduymaz olanlar.

Sen ol cellad-ı din ol düşmeni iman mısın kafir

Ben hissettim, ben yaşıyorum.. Sense farkında bile değilsin..

Sana da bu yakışır..

kaç kum saati parçalanacak kum tanelerini sayarken parmaklarım...

işte yaşam

Gittin? Beni buralarda yapayalnız bıraktın.. Ben daha çocuktum, daha büyümemiştim.. Daha çok elma şekerleri alacaktın bana.. Savunmasız kaldım, yalan dünyada.. Yalan dünya dedim ya, önceden bilmezdim dünyanın bir rüyadan ibaret olduğunu.. Seni kaybedince anladım.. Uyuduğum uykudan uyandım.. Uyandım ama rüyalarımın rengi değişti.. Gül pembe olan dünya bir anda siyah gecelere gebe kaldı..

İçimden kendine deli güvenmek geliyor bu aralar, boş vermişliklere rağmen...

Demek ki

akşam üstü bana küstü

Ve mahyalar, ışığına çağırıyor kendi gölgesine düşman nesilleri.

<i>elbette sen benim farkımda olamazdın </i>

içimizden çok şey gelirken, hiçbir şey ile kalakalıyoruz

akşamın burcuna yine sensizlik çöktü...

bilincimle uğraşmıyorum bile

10yil sonrasi yasadigim boylesi guzel bir gunun ardindan

''Tüm aşkların çizilmiş bir kaderi vardır"

nede sensiz

Kendini de kelimelerini de serbest bırakmak ve sadece bakmak,

Geceme yildizim

benim gibi...

Yanıldın bak sonra.

O'nu bana hatırlatan hiçbir şarkıya eşlik

Hayal kurmaktan daha fazlasını yapacağım,

bu hayata tuzda lazım şekerde

kapılar bıraksa kilitlerini

insan bu; merak ediyor, kalbi dayanamıyor: nasıl olur da kısıtlı bir ömürde işlenen suçların cezası "ebediyen ateşte yanmak" olur! israil'in zorbaları bugün de kalbimi tatmin etti. evet; sonlu bir ömrün küfrüne, sınırlı günlerin zulmüne "ebedi cehennem" haktır; çok şükür... en azından şuradan anladım ki, bunlar milyon yıl ömür sürse de, milyonuncu yılın son gününün son saatinin son çeyreğinde bile pişman olmayacaklar... sonsuzca niyetleri var zulme. zalimlerin tutuşturduğu ateş yaşasın. zalimler için yaşasın cehennem! cehennemin için de şükürler olsun sana ey alemlerin Rabbi.

İnsan sevdiğinden duyamadığı sözleri başkasından

Ürkek bir çocuk gibi titriyor dizlerim ne sözler dindiriyor ürkekliğimi nede hayaller alıp götürüyor beni.

Not: Yarın sınava gireceğim? Çalışmadım ve işim yalnız duaya kaldı da?

Doğum günün kutlu olsun.

Seninle paylaşmak uykularda en büyük günahları

İçimden geçenler zor bugün, yorucu belki biraz. Ancak hiçbiri sevgili kadar imkansız, onun kadar yakıcı değil. Off ömrüm!...

İçimize ata ata artık içimizde de yer kalmadı

Evet bulunur. Kıskandırıyorsa etrafındakileri gülüşüyle yada içtiği çay daha bir farklı geliyorsa, vardır bir keramet.

M erak edilmez suskunluğum

yerdede kalmadı..

kelebekler uçsun gönlümde rengarenk...

eğer bugünse eğer şimdiyse kavuşma yaradan

hayatının en güzel günleri benle geçirdiklerin diyorsun

bakarım içim akar kızıl bir deniz kenarında hallac vardır..

Artık bazı insanlara söyleyecek söz, nasihat hiçbir şey kalmadı.. Tıkanıp kaldı kelimeler.. Tıkanmasında ne yapsınlar anlayacak yüzler, yürekler varmı ki..

Acımı hafiflettiğin söylenemez.

Ben seni geri almak istiyorum, onlar saatleri ileri alıyorlar. İmkansız bir düş...

İlk defa kendimi bir konuda "aciz" hissettim..

kıtalar aşacakken büyük kaptan

Ben de elini kaleme bulamış bir deli

Artık kısa cümlelerim var, kısa ama net.. Sadece sana dair.. Kısa cümlelerde sana dokunmak, senli cümlelerde kendimi bulmak.. Ve her cümlemin sana çıkması..

bir gönül kıran onaramayacaktır

Sesizliğimde;feryatlarımı, çığlıklarımı dindirecek bir süpriz olsun istiyorum.. Son bir kaç günü unutmak, hatta hiç yaşanmamış kabul etmek istiyorum.. Sevdiklerim, birer birer giderken.. Son vedalarını yaparken.. Elimden hiç bir şey gelmemesi..

Herşeyde bulabiliyorum hüznü..

Nedir bu gizli gizli ahlar çak-i giribanlar

Ama bu.. Bu son hatasıydı.. Artık kaldıramıyordum..

çocuklari anne, küçük kurşunlarla mi vururlar?

<i>Bazen halimize melekler bile imrenir..</i>

Penceremin perdesiyle senin işin yok

Dinliyeceksin sessizliği, yutacaksın umutlarını, aldığın her kiloda tekrardan rejim yapıp vereceksin sevgini...

diğeri birini gözler... gözler... gözler...

Ne bahçede yerin var ne dağda bayırda

kandilime pervane oldun

Bitti sayıp acıyı kaldır öyle yat..

Gah rüzgarsın başta esen,

<i>Bence istiyorsan bolca konuş </i>

Çareler, ümitler mert değil, ne kadar da sessiz?

Selamlarımı iletmeyi de unutma güzel şehre, tarih kokan şehre, göz ağrım şehre, göz bebeğim şehre.

evet kalsın her baktığımda göremediğim o serap

İrtifa kaybedenlerin paraşütü açılmazsa eyvahlar olsun...

Garip bir his..

sen gittin bilinmez diyarlara

Yok artık renklerim, çok oldu kaybedeli,

içli dışlıyım buğün gönlümle

al eline bir kıvılcım

. ÇÜNKÜ BUNA DEĞMEYECEĞİNE İNANIYORUM...

Kimseyi değiştiremezsin hayatta.

Bugün artık uyanma zamanı. Sabah oldu. Gecenin o ışıklı, aldatıcı, kandırıcı sahte anı yok. Güneş doğmuş ve gerçekler bütün çıplaklığıyla karşında, gizli ve saklı hiçbir şey kalmamış.

çok yorgunum çok...

Gidiyorsun.. Ayrılık vakti geldi, farkında olmadan. Ümit kıvılcımları içimizde gezerken, son ışık da söndü. Şimdi geldik ayrılık zamanına. İçimden?kal? demek geliyor. Ama diyemiyorum, susmak zorunda kalıyorum. Az kaldı ayrılık vaktine artık kendimi alıştırmalıyım artık buna. Bu temelli bir ayrılık değil ama.. Yine de içimden bir şeyler kopuyor. Bu ayrılığa sevinenler olacak. Yalnız kaldın işte diyecekler, binbir suratlarıyla. Sahte üzüntü modlarına girecekler yada en iyisini yaptı gibi sahte kelimeler kusacaklar etrafa.. Birileri çıkacak içinden falanca şunu dedi falanca böyle yaptı diye kulağıma gelecek. Bense susup, sadece gülünç durumlarını seyredeceğim.

Hiçkimse için fedakarlık yapma...

Güneş ışığı bile zor giriyor odama

Günleri tesbihe dizsem, hepsine birer görev versem.. Hüzünleri biraz öteye itsem.. Mutluluk imamesi olsa tesbihin..

Feryadım ile sana revandır.

empati kurarak nankörlükten uzak durabiliriz oysa.

Şifasın...!

Keşke herşey 3 gün öncesi gibi olsa sabahın bu erken saatinede tek isteğim bu, iyi değilim allak bullak oldum.

Teror gune ayri anlam birakti lanet olsun

zehir gibi bir tat var agzımda

Mevsim dönüyor, hızla, telaşla, aldırmadan...

bir dostla iki kelime laf etmek..

Kapalı kalsın içim dışıma!

Düşe kalka öğreniyorsun hayatı.. Canın acıdığı zaman gerçekleri görmek daha çabuk oluyor.. Kanayan yarana bazen merhem arıyorsun.. Bazen de aramıyorsun.. Kanasın kanayabildiği kadar diyorsun.. Öyle bir kanasınki bir daha akacak bir damla kan kalmasın..

kölesi olmuşum güzelliğinin

davransam. Aslında hayatımla ilgili kesin kararlar alıp, o şekilde devam etmeliyim. İnsanlardan biraz uzaklaşmak istiyorum onlarla muhatp olunca daha da kötü oluyorum.

susuşlarımı

dokunmamaya çalış bir de çatlamış vazolara

"Adını bilmediğim bir ağlamak var içimde, kim bilir hangi hikayenin ağırlığı çökmüş üstüme. Beni hiç bir şey öldürmezse bu olur olmaz kederlenmek öldürecek."

Canım sıkılıyor

ey kalplerimizi var eden, evirip çeviren;kalplerimizi dinin üzerine sabit kıl ve bizi şaşırtma...

Bugün seni anlattım kendime. Suskunluğunun ardını aralamaya çalıştım. Susma diyen dudaklar, susan oldukça kendime kızar oldum. sözümde duramadığım için, sana susamadığım için. Sonrası yok, ötesi de. Ben bildiğin yerde, bildiğin şekilde olacağım. Yanıma yalnızlığını alarak, sen varken yani sensizlik bile sana çıkarken, yalnız olduğumu kabullenmiyorum.

Bir sabah daha..

benim istediğim hiç olmadı! tamam olamazdı en azından ama biberleri bi çatı bi aşağı ben taşırdım

en son yazdıklarım hakkında görüşlerinizi alabilirmiyim arkdaşlar benim için önemli

Varsın yıldızım sadece uzaktan gülümsesin bana, ama asla kaymasın o karanlığın vurdum duymaz boşluğuna.

Gülmekten Utanıyorum!

verdim gönlümden ne koparsa

Kime ne!...

Dostluk nedir diye sorduğumda.. Cevap veremedi, sadece suçlu gibi gözlerime baktı.. Baktı.. Baktı..

gelecek daha da güzel olacak

Herşeyi unut diyor deli gönlüm.. Bırak herkes ektiğini biçer, diyor. Ben gönlüme tabii oluyorum, dediğini yapıyorum.. Ama gönülle bir değil başkalarının söyledikleri.. Ne kadar unuttum desemde bir yerden çatlak veriyor. Herkes kendini belli ediyor..

Çözemiyorum!

Seninle gelmek isteyenleri yanına al.

Şu yolculuğu, telefonlardaki gibi meşgule atabilecek bir güç olsa...

kalbi makina gibi olan sevgiliden hayır gelmez. herşeyi dört dörtlük sunsa bile ruhunu aç bırakır

Senin annen ağlarken

ama gitme yine de...

ister göz yasi serp yüregime ister güldür beni umarsızca

@belkisee son satır bittiğim andır. Yüreğinize sağlık.

Ben değil ki karalar bağlasın?

iki yıl evvel gün gibi bugün gibi

Daha bir içten gülüyorum

Yalnızlığın ten rengi baskısını

Nice sözler söylenir ama unutulur bir zaman sonra... Kalpten gelmeyen sözlerin ömrü bir nefesliktir. Bir nefes sonra kaybolup giderler ama kalbin sözü unutulmaz. Kalp, sözünü hiç unutmaz, sözü hedefine ulaşmadan yere düşmez. Kalbin sözü kalpten bir ruhla doğar ve ulaştığı yere hayat verir.

koruyacağını sandığım el kopardı etimi...

Sana bir rüzgar getireceğim

ne zaman uyanacaksın seni

çekip gittiginde

bazen adam ederken bizi

bu serüven ki

Bilmezmisin sen!

Bugün canım çikolata yemek istemiyor. Dün ne kadar da tatlı bir şeyler bulsam da yesem diye çırpınmıştım.. Şimdi çantamda çikolata var ve ben ona dokunmak istemiyorum.. Burun kıvırıyorum..

Ne güzel bir tebessüm...

şarabın ve sigaran..

anlatmakla anlaşılmak arasında çok büyük bir fark var biliyorum ama birşeyi de biliyorum ki sana hangi lisansla üslupla seslenirsem sesleneyim sen beni anlayacaksın çünkü biz sdözün tükendiği yerde bile bakışlarla konuşmayı öğrendik. seninle bu yabancı mekanda önce saatleri sonra günleri, sonra haftaları mat etmeyi öğrendik bu yol tek canla alınmayacak kadar çetin doğru dostu seçmeyi zorlaştıracak kadar karanlıktı. sen o koca karanlığın içindeki fenerdin. ben düşerken elimi sana uzatmaya sende beni tutmaya alıştın ve anladım ki kendimi geriye bıraksamda sen bu beş para etmez zemine çakılmaktan alıkoyacaksın sen düşerken bende seni tutmak isterdim ama biliyorsun ki bu nacizane vücutta senin cüsseni kaldıramam yokluğumuzu düündük hayattan bizi zihnimizin kargaşası yordu. dost bilip yanıumıza aldığımız doat olmadığını kötü kavradığımız dostluk bilmeyenlerin eziyeti yordu bir sen bir ben bir kaç özel insan kaldı. biz hala yürüyoruz yürümeyede devam edeceğiz ne son yorulup düş, ne de ben...

raylarda böyledir

bitirmeyi hazmetmeye çalışan kalbim beraber soluyor

öldürmelisin hem kalemini

Bir kez daha doğmak istiyorum. Mümkün olmadığını bile bile..

yine hüznün binbir türlü haline bürünmüş yürektekini kelimelerle buluşturmak üzere halleşmiştik ama...

Ne halde olduğunu bilmek istemiyorum.

02:13

Düğme elimde

pşt sevinsin köpürsün ağzı ve akıtsın salya

lanetlerlerdi

Olmuyorsa olmaması gerektiğinden mi...

Dosta vefa vardı.

bende...

yalnızken herşey normal

Yorgunum; Lütfen

korkulan gercek olunca..

kımse yokmu

paylaşsam martılarla

Sn. Türkçeci0505,

çok özledim dost

Aynaya baktığımda kendimi tanıyamaz oldum.. O an anladım ki boş bir sevdanın bekçisiydim ben, hem de hiç gelmeyecek, benim olmayacak bir sevdanın..

<i>o kadar.</i>

beynim işlevini yitirmek üzere

geldin

Toprağı, gözyaşını ve aziz bildiğimiz değerleri

Onunla oyle bir yolda yürüyelim ki

Azarenka... Ben, senin kazanmanı istemiştim. Kritova'dan hem daha güzelsin hem de daha estetik oynuyorsun/oynadın. Olsun Azarenka, gönüllerin şampiyonu oldun.

Bir ağla bir gül.

Ama yine de oynadın,

''Duyan duysun, bilen bilsin gülüm

yine uykusuz uyanırım mezarımdan

Sana seslenebilsem. Duymazsın, bilirim. Yine de özledim. Bunu bile diyemem ki ben. Ben dile getirmekten korkarım sevdamı. Susarım, duymazsın. Yaşarım, hissettirmeden. Sen yine de sus.

atanmışsın ben yokken

orda o varken burda bırakılmaz ne var ki...!

teşekkürler şahin editörüm

Bu dünya hep böyle belki de...

sokakta yağmaya çıkan şehir eşkiyalarını seyredenler, gıkını çıkarmayanlar daha insanca yaşamak için masum eylemler yapanları nasıl dövdürdüğünü görmez misin ey halkım!!!

İçimden gelenler...

Bana bir öncekini unutabilmek için gelme. Hala kanayan yaralarını kapatmak için de. Saramam, sarsam bir başkasının sende oluşturduğu yarayı, deva olamam. Bilirim ki, her iz sahibine aittir ve ancak onda iyileşir. Merhem olamam birinin sende bıraktığı suskunluğa. Geceni gündüz yapamam, gecelerime konuk da edemem seni. Sen başka gecede yara almışken. Acına ortak olabilir, dinleyebilir fakat acının sahibi olamam. Küflenmiş yürek gözünü açabilirim ama ilk gördüğün ben olmak istemem. İyileşmeyen bir yürek için, bu zamandan istifade edip sana gelemem. Sana da kendime de haksızlık edemem. Gözyaşına ortak olabilir, damla damla yüreğine akmasına engel olabilirim fakat gözyaşına neden olamam.

O kadar istedim ki gözlerine bakıp konuşabilmeyi, içimdeki huzursuzluğu anlatabilmeyi.. Ama ne sana yazabildim, ne anlatabildim..

"Bazı insanları anlamayacağım, hiç!"

vay ne kadar ilerlemiş ben gormeyelı uzun senelerdır gırmıyordum :)

Bugün içimden tembellik etmek geliyor hiçbir şey yapmayıp boş boş dolaşmak...

Gitmeden önce...

Aya bakıyorum, nasıl güzel...

akla sahip değilim. Aslında herşey normaldi diyebilirim size.

yerleri boş durmuyor, farklı şeyler konmuş bile...

<i> ... </i>

seni nasıl düşünmeli?

Kemikleşmiş bir zihniyet, azcık esnemeye bile tahammülü yok. Çizginin diğer tarafındasınız.

içini doldur doldurabildiğin kadar

<i>bu aitliğin başka açıklaması var mıdır? </i>

açtım elimi,

iflah olmaz bir deli

Sadece susmak kalır..

Keyfimi kaçırmış, siyaha bezenmiş bugün. Bitmeli, bugün geçmeli!

Sesine sağır ettim sesimi, kapattım gönül kulaklarımı. Bağırsan da nafile artık. Ben sessizce yol aldım en kalabalık şehirlere. Bir güne daha kocaman bir çizgi çekerken, bilmem kaç saniyelik daha ömrümüz kalmış ki?. Ayrı geçecek kaç asırlık nefes, yürünülecek kaç kilometre yol var söyle bana!..

tadın yerleşsin damağıma.

her yağmur bitirdiğini çürütür nihayet...

çiçekler açacak gönül saraylarında

İçimden herşey geçti, ama sen gelip geçmedin. Ben senden geçemedim..:)

Kanıyorum

Ve her virajda katlanan yürek sızısı

ortaya karısık...

tertemiz dilekleri olan voltran gibi:))

Dem dem "vav" kesilirim,

Gözlerim değil,

sırrımı kar tanelerine gömdüm,

"Hakiki arkadaşlık, sıhhatten farksızdır, kıymeti, ancak elden gittikten sonra anlaşılır.."GOLTI

akarız dereler gibi denizlere..

keşke nankör olmasaydı.

kırıntılarını

Uyumak geliyor içimden şu anda...

tanıyamıyorum kendimi

Saz çalmak geldi birden. Meçbul bir türkü... Ayaz gecede avaz avaz havalandırmak hüznü. Gurbet havası mesela... Hani var ya; ah gurbet, zalım gurbet... Ahh!

Bir aşağı bir yukarı ha gayret gönlüm!.

Amin..

İçinde ne olduğunu görmek için..

Ellerimde hüzün var, tutma sakın!. Batar, acıtır ellerini

bir bilsen

düze bir türlü çıkmıyo gönül

Tekrar dolaşıyor...

İstemek, istemek hep istemek? Hayatın anlamı bu mu?

Beni öyle bir insanla bulustur ki benden önce

Bir söylesem içimden geçenleri ah bir söylesem...

beni beraber çalışmamızdan sonra beş il dolaştığım arkadaşlarım bile merak etti

evler gözlerini yumarken

Ziyan eden de bendim hem de hiç sıkılmadan..'

Dolunaydaki isigim

biriktiriyorum derdest hayallerin en kenar kuytularını

Seni sevdiğimi işte o gün anlarsın.

dalgamı geçiyorsun demiyor

bu şehri sevmeye başladım galiba... :)

bende beğendim :)

Peki bu acı kime kalacak...?

üstünden toz, duman ve dünyanın yükü geçerken

Sadece bir dönüm noktası, Kendi içinde savaşmaya çalışan bir ben. Geçecek bu da geçecek diğerleri gibi.

Edebiyatı, duygu ve düşünceleri dillendirmeyi, sanat içerisinde kaybolmayı seviyorum.

bir de rotamı tastamam bilebilsem!

Kıyameti kopsun SENLİ cümlelerin...

Hemen bir kazak örerdi biraz boş kaldı mı. "

Bir kere koptu film!

Diğerleri için ne kadar zor...

hadi savaş daha ne kadar gücün var koy ortaya

Her gelen vuruyor eyvallah ama, yürek bu kum torbası değil ki.

Çetin geçen kışlarda bulduğun sıcak köşeye sığınmak

hepsini hesabını soracak yüce Allahhhhhh

Yağmur yağsa, en çok o zamanlarda severdim ağlamayı.

içim sıkıldı desem yeridir...

Bir uçurtmanın kuyruğuna takılmalı bugün... Bayrakla birlikte dalgalanmalı...

içerken

İnsanların kendi güvensizlikleri yüzünden başkalarını üzmesini ve hayal kırıklığına uğratmasını anlamaya çalışıyorum. Sonuçta ben burdayım. Ekranın arkasında olsamda etten kemiktenim sonuçta. Bir hayalden ibaret değilim. Burdaki her söz, kelime beni üzebiliyor bazen. Birini kırdığım zaman bile vicdan azabı çekiyorum. Buda benim gerçek olduğumun kanıtı.

yağan yaşlarını

Uzun uzun baktığım, dalıp gittiğim yeşil çayırlar, şairini arayan bir kalem gibi namedeler. İç çeken yalnız ben değilim. Aynı anda nefes alıyoruz sanki dünya ile. O beni içine çektiğinde, ben şiir yazıyorum.

Ve arkana bakmadan yolları avuçladın

ben böyle bir sevdayı..

Yakınlarına sabır diliyorum..

Beğendiğim bir yazıydı yukarıda paylaştığım.

Kun Feyekun

-İyi geceler efendimiz.

bir de kalem

Telefonu açmadım arayanlara

dünya kötülerden mi ibaret diyorum bazn

kimi az önce burdan geçti

Nedense dilime vurdu bu gevezelik de, konuşmaya çekiniyorum

beni ti?ye alan aşk gibi

Offf ya.. Hepsinin bir savunması var.. Peki benim savunmam neydi..

Dedi : Ben sana çok yakınım (Bakara 186)

<i>Anne, baba, kardeş ben hepsine düşmanım değil mi?</i>

Bir kez olsa gelsen

gözyaşlarımı havaya savurmuştu delice

sanki tekdi köksüzdü

En masumundan

kendini sevdirmeseydin..

Kendi acını içinde yaşarken

masal içre masallardan

yokluğuna alışmak zor

Tenin çekiyor beni, tenin tutmuş saçlarımdan

Hazırladıklarıma yardım etmeleri, repliklerini denemeleri, müsamereyi izlemeye davetleri...

Akıl deli eder; tek hece kalmaz dilimizde, mantığa, yasalara, ilişkilere dair.

ey gönlüm...

Yorgunum, çok yorgunum be hayat..

bak yine ağlıycam..

yokluğunda üşüyen ellerim

Allah yardımcınız olsun..

Şarkıları, satırları, geceyi ve maviyi yükleyip heybeme sana geliyorum.

Yoklamasan arada bir hafızamı,

Değil midir ki, uykusuzluk huzursuzluktur. Başlangıçlarının hatırlanmadığı, bitişinin sevilmediği bir hal. Uyku, şu an tek dileğim, başaramadığım!

siyah, düz

evime gelirsen eğer sevgili bana bir ışık getir

Havaya tutman lazım bu defa lop lop düşüyor :))

kaçağım ben...

bazı ilişkiler gibi?

yoksa kalbindeki sızı mı?

Sana kavuşmadıkça, huzur da bana haram...!

yani ağzımızdaki o buruk tad

Gün gözlerimde gözlerin yansın..

"Andıkça seni büyür hayalim

fettah ol bana

Eyyyyyyy AŞK sen nesin, nasıl birşeysin ki

Kimi uykuda kimi rükuda

Nereye gittiğini bilmeyen, labirentin ortasında kaybolmuş bir zavallıyım sayende...

öyle işte

Selçuklu ve Osmanlı mirasını yine/yeniden özümseyeceğim caddelerinde yürürken ve dahi kaleden mavi-yeşil örüntülü ovayı şahin bakışlarla süzerken...

Değer.

Diken diken batması yüreğine aldığın her soluğun, her duanın kabulüne kadar varan bir bekleyiş...

bu çevreci nikli biri de kimse her yere takılıyor heralde sabah aynı mesajı başka bölümde de gördüm

Hiç bir bulut senin kadar ağlamaklı olmadı,

içlerinde cam kırıkları

Dizlerim yara bere içinde kalsada..

en isyankar intiharlar geçiyor içimden

Kırıldım, çok incindim.. İçim acıdı her düşündüğümde ve O'nu her gördüğümde..

Ve umut kelebekleri

"After life" izleyelim.

ALLAH en hassas olduğun şeyle imtihan ederler ne kadarda doğru..

Bugünlerde Trt1'deki bir diziye takıldım. Her anı hüzün ve gözyaşı dolu. İzledikçe diziyi anaların, eşlerin gözyaşları ne zaman bitecek diye düşünüyorum. Terörün çirkin yüzü bir tokat gibi yüzüne çarpıyor. İnsan öldürmenin nasıl kolay olduğuna şahit oluyorsun. Dizi bitene kadar genelde gözyaşların dinmiyor. Terör ne zaman bitecek;nasıl bir çözüm bulunacak. Hepsi takılıp kalıyor aklıma. Ben yatağımda rahatça uyurken Mehmetçik ölüm kokusu koklamakta..

Ne de büsbütün dışında;

Ben bir gezginim şuan, dolaşıyorum gözlerinde hüzünlerin

Hangi söz ödetebilir dünlerimin bedelini!

haklısınız hocam SUSMA ZAMANI

Bu gece inadına yazacağım

bedbah gönlüm ah gönlüm

İçimden geleni yazsam kızarmısın acaba bana. İçimdeki insan sevgisi engelliyor bunu. Yeter gerçekten yeter demek geliyor içimden bağırmak haykırmak istiyorum sus sus artık.

Bende bir kaç günlüğüne bir masalın içerisine girmek isterdim.

Düşe kalka hayat yolunda ilerlemeye devam ediyoruz.. Bütün zorluklara rağmen, hayat çok güzel.. Güzelliğine kanıp, hayat denen yola devam diyoruz.

nesin sen hayatımda neredesin..

sahildeki kayalıklara

Eksik bir yanım sensiz. Tamamlamaksa içimden gelmiyor, eksiğim senken. Dokunuşumda sen, gözlerim sadece seni görürken. Bu yarım kalacak bir sevdayken..

Teşekkür ederim Sayın Piray-e. Size de selamlar.

Herkes kendince haklı olduğunu söylüyor.. Şu yalancı dünyada hiç haksız yokmu.. Neden insanlar hatalarını kabul etmek istemezlerki.. Neden düşünmeden konuşurlar.. Bazen söyledikleri sözlerin ne kadar yaralayıcı olduğunu düşünmezler.. Düşünmek diye bir kavram yokmu acaba.. Bizmi yanılıyoruz düşünmek ayıp birşeymi..

yarın kader benim için neyi geçti...

Heveslerimi isteğe, isteklerimi hedefe, hedeflerimi aşka dönüştürmeliyim. Nasıl? İşte bunu bulamıyorum.

Çekildim bir köşeye.

yok olacaksın sen de

vazgeçtim

of offff der gibi.

felaketim olurdu aglardim

el sallarsın

Koca koca yüreklere sığındık kaç zaman daha

İçimden gelenler, içimden geçenler, onunla olmak, sabaha kadar oturmak, dizlerine yatmak, sohbet etmek ve ellerini tutarak gözlerine bakmak.

umarsız kalmakla

Ve hatta kırklarca kez, kırklar hatırına.

oyunsa oyun

Oysa ruhsatını senden almıştım ben aşkın.

<i>benim gibi insanlardan ıslah etsin dilerim mevla hayatını...</i>

Selamın gelir ancak gelip geçenlerle...

yaramın acısından ahım kan revan... ne bir söz dökülüyor, ne iki dize şiir ağzımdan. yara kanamaya devam ederken, mühim mi yara bandının varlığı? dokunma. işte o zaman susturamam... durduramam kanı.

Tetik bas, önü yardır.

Ağlamak için gözden yaş mı akmalı?

İçimden kumsala vuran bir çakıl taşı olmak geliyor. Umarsızca sallanarak sahile yanaşmak ve konmak.

gecenin zifiri ümidim...

Bazen sevdiğin özlediğin birinin hayali belirir karşında, bazen de kapalı gözlerinin ardından adını heceleyen sesi. İşte öyle anlarda içinin sesi sana arkadaş olur?

savaş hristiyan müslümanla

diğer yanım öyle güçlü ki susturuyor hepsini.

teselli niyetine biriktirdiğim şiirler

yoksa sadece solumakmı hayatı

Sanki rüzgar tersine esti bu bayram

Yoksa engelleri tek başıma aşamam...

belki de o tat ağzımda değil hayatta diye düşündüm bir an...

karanlıklar aydınlanır mı dersin bir şafak vakti?

Güvenebilesin..

soracam ama bunun hesabını akıllı ol!!

sen geçiyorsun içinden.

Keşke.

Huzur-i mahşere divana kalsın

İşte bir yolculuk yaptım geçmişe.. Yalnızlığım sayesinde..

Bir kavuşma anında

Sessiz,

Resimler anlatmaz.

Veda zamanı, ayrılık zamanı. Saatler bir bir kurulmuş. Vakti gelen çalıyor acı acı. Reelde ve sanalda hep ayrılıklar, vedalar yaşıyorum, bu günlerde. Gönlüm kalmalardan yana ama... Kal diyemiyorsun gerekçeler karşısında zayıf düşüyorsun. Susuyorsun sessizce.

Bir şey kaldı gecelerden birinde senden

nede özledim seni

Bir hilal uğruna ya Rab ne güneşler batıyor...

akıl çıkmaza sürüklüyor.

içimden gelenleri buraya yazmaya kalksam sayfalar tutar

<i>Hep savaşmayı seçen tarafıma o sözüm</i>

Her nimet tatlıdır bu dünyada.

Seninle uyanmak nice çılgın gecelerden sonra.

Hepsinin yeri, zamanı ayrı ayrı.

Biz isteyelim Rabbim inşeallah verir...

Sadece sana yazmak istiyorum.. Sadece.. Kimseyle konuşmaz, yazışmaz oldum.. Bugün nedir/nedendir aklımdasın.. Nefes alışlarımı, duruşumu, hislerimi anlayamaz oldum.. İçinde bulunduğum durumu kelimeler bile anlatamaz durumda.. Nesin sen.. Neden bendesin.. Sadece ismin bile yeterli derinlere dalabilmem için.. Sonucunda da çıkamamam.. Hüzünlere bırakman.. Benden git, git benden.. Bu halimi sevmiyorum.. Bana yardımcı olur musun, seni unutmamı sağla.. Hiç bir şey konuşulmazken.. Görünmezken.. Bende oluşuna anlam veremiyorum.. Git, benden çok uzaklara git.. Hiçbirşeyden haberin yok.. Ama yardımcı ol lütfen.. Uzaklaşsan benden.. Gözüm görmese.. Varlığın ayrı bir acı yokluğunu da hissettirirken.. Yokluğun ayrı bir hüzün bilinmezliklerde..

kadını ve erkeği

Gözlerinde sevinç

ama yılları an anı ömür yapan.

Ruhum seninle çocuk oldu, yeniden yenibaştan..

Ne sonu umurumda filmin, ne de konusu... Sessizce izliyorum ve sen

Kelimelerden büyük, kelimelerin içinde, bir şey kaldı senden

Gün gelir gücünün yetmediği deli eder insanı. Önce dişini sıkarsın, sonra aklını. Taşı sıksa suyunu çıkaracak nice yiğit haksızlık karşısında karınca olduğunda deli olur!

Dışarıda usul usul yağan yağmura atsam kendimi. Sonra yağmurda sırılsıklam ıslanırken akan gözyaşlarım belli olmasa, düşüncelerimde ıslak elbiselerimden damlasa boşalsa beynim. Sırtımda tonlara varan ağırlığı boşaltmaya yardım etmek isteyenlerin yardımını geri çevirsem,

"düşündüm ki gönlüm gibi mevsim sonbaharmış"

<i>bir de emanete iyi bakma gayesi,</i>

Allah Askimizi öyLe cok seviyorki binlerce insana yasatiyor.

böyle yavan yalnızlığa nasılda hasretim

Sesim çıksın istiyorum; ama susmak, yine susmak istiyorum hem de?

hiç mi acımazsın, hiç mi yerim yok yanında?

yolun bir kenarına çekildim.. sekiz sene önce uçarak, eteklerimi savurarak yürüdüğüm yollardan bir melodi geldi kulağıma..

içimden yolculuğa çıkmak geliyor. tüm gece yolda geçmeli, molalarda son anonsa kadar oturmalıyım masada. sevdiğim tüm şarkıları dinlemek geçiyor içimden.

En mutlu anda, hüznün ne söyle.

Ve kederin ışıkları patlarken

Sevdaya sözüm var

Bu gün ve bu akşam içimden ne geçiyor biliyomusunuz arkadaşlar, ahdi vefası olmayanlara, sırtımıza basarak biryerlere gelip bizleri unutanlara, kırk yıllık dava arkadaşlarını koltuk uğruna satan ve tanımayanlara lanet okumak ve Allaha hepinizi kahretsin demek geliyor.

Bu gece içimden gelenler tamda bu dizeler;

kurduğum her cümlenin gerçekleşeceği

"Sadece birlikte yaşayabileceğin birisiyle değil, onsuz yaşayamayacağın birisini seç. Geldiği zaman sadece boşluk doldurmuş olmasın, gittiğinde yeri dolmamalıdır."

tüm renkler masumdu aslında..

Sen yolun bir ucu bense bir ucu

Yalnız Shokimages değil de imageshack. us'e atarsanız Server kaynaklı görüntülenememe problemi yaşamazsınız.

hangi yüreklerin yangınıdır bu?

uykumun gelmesini diledim ama.. nezaket eder de gelir mi bılmem?.. beklemekten gayrı yoktur carem..

Yaşasam kılım kıpırdamıyor artık, netice fena

Birileri işi gücü bırakmış denizin dibini yokluyor, hayatın emanetlerini çıkarıp darmadağın ederek veriyor yeniden elime!!

senin yokluğun kocaman et parçası

Ya yastıktır ıslanan ya elimizdeki mendil,

Yok artık daha neler!

İki küçük beden ellerinde umut kutularıyla, sohbet ede ede geçtiler. Küçük umutlarla büyük dünyalar kurmak için. Bir sıcak ekmek katmak için.

iyimser tünelin sonundaki ışığı görür,

Kitap okumaya devam. Sonları baş eden yol göründü.:)

Islanmak o yağmurda... Sırılsıklam hem de, hasta olsam ne fayda...

Bütün saatleri yok etmek istiyorum

belki alışırız bu tuhaf kurguya

Sanırlar ki eskiye yazılıyor.. eskiye bir özlem var.. Değil ki, yepyeni, hiç yaşanmamış ve hatta yaşanmayacak olana yazılandır..

Yeter bana,

Sıra sıra ve damla damla...

kurtuluşun yok

Halbuki oyunları o kadar kötüdürki etrafa pis kokular yayarlar.. Başka insanların midesini bulandırırlar.. Ama o kadar kaptırmışlardırki bu oyunlara etrafa saçtıkları pis kokuları duymazlar.. Hatta güzel bir koku gibi gelir onlara..

Uzun zamandır içimden aynı sesler yükseliyor, belki yorgunluğun belki bıtkınlığın izleri olsa gerek ^^herşeyi akışına bırak, su akar yolunu bulur^^ diyorum. Oysa birşeylerin olması için neler yapmazdım ki içimdeki hırs hiç bitmezdi durmadan usanmadan çalışıp çabalayıp zorluklarla mücadele edip istediğim gibi olsun diye çırpınırdım ama dedim ya içimden artık herşeyi akışına bırakmak geçiyor.

masum... masum olmak, masum kalmak...

Gönlüm seninkine yardı,

Her şeyi sen istediğin için yapacaksın, başkası senden istediği için değil.

uzun uzun bakacak zamanın olur bazen...

;Kapıların çoğunu açar.

Özür dilemek.. Herşeyi çözer mi.. Kırılmış, yıkılmış gönül evlerini tekrardan eski haline döndürebilir mi..

Tanımadık yüzler, bilinmedik yollar.. Her şeyin uzaklığına ve bilinmezliğine rağmen sıcacık yürekler.

Bir çılgınlık yapasım var... Sabah kapıyı açıp evden çıktığımdan beri gülüyorum ilkkez işe koşturmadan geldim sallana sallana...

Rüzgarlara bıraktım seni,

çok kırgınım mutsuzum çaresizim, biliyorum benim kırgın olduğum kadar o da kırgın bana, bende hatalıyım ama ben hatamı kabul ediyorum o etmiyor, günlerdir kendi kendimi yiyorum arasın diye bekliyorum elim telefona gidiyor ben arayım diyorum ama gururum izin vermiyor, çıkmazdayım içimdeki hangi sese kulak vereceğimi kestiremiyorum

Sloganlar ve pankartlar eşliğinde, yığınların içinde yığılmamak için direndim, içimdeki isyanın ağzı küfürlü sokak serserisine...

başıda sonuda benim isteklerimle örülü

Eli ekmek tutmayandan,

karamsarlık mı? keder mi?

içimde bir sel.. yıkıp, geçiyor her şeyi, ne varsa.. beni de al diyorum..

Ne sen kimse için mecburi istikametsin ne de bir başkası senin için...

KAÇMASIN

orantısız siyonist zalimi

Kendi kendime mırıldandım şu cümleleri:

okumak - okumaya kıyamamak bir çelişki olur içinizde...

Ayak izlerimi kar yağan yüreğimin taneleri kapatsa silinir belki acısı...

Saçmalık evet çoğu saçmalık. Birazda ondandır beter dokunuyor sözler.

Kal,"Ben"de olduğunu bileyim yeter..

Sürekli durumundan şikayetçi insanlardan haz etmiyorum.

Aldığın siyah kazağı giyip çıktım kınımdan

dedim:)

Kendimi yanlış ifade etmemek adına mimik kullanmak zorundaymışım gibi hissediyorum..

ben en iyisi yatayım..

Ezeli ve ebedi olan Rabbim seni bize kavuştursun inşallah...

Ummadığım anda gelsin..

Ey sevda yaşayamazsın öl bari..!

Bıyık altından gülümsesinler,

sevgili eylaa'cığım; kendin gibi güzel ifadelerin için çok teşekkür ediyorum..:)

?Bütün kavramlardan uzak durarak yazmalıyım.

Birikenler söze gelse, neler der belki?

Ayağım takılmasın diye yürürken, adım atmayı unuttum. Tedbirli mekanda ferahkık yok artık tebdil etmek zamanı, kişisel gelmeyişlerine kızmıyorum hiç kimsenin, kendi korunağımdan açılıp, demir almak zamanı...

İçimde kal, söze gelememiş halinle..

yüreğime söz geçirememek.

Bakma sen bana;

<i>hımm evet en çok kardeşi</i>

Peşinde takılan her ayak sesinde çırpınan ümit kelebeklerini, tek tek yakalayıp kurşuna dizmeli aslında... Yoksa daha çooook çarık eskitir bu meczup bu eğreti yolda...

Ayaklarımdaki

Öyle uzaksin ki bana ulasamam belki bi ömür

Hıçkıra hıçkıra..

İçimden geçenlere ben bile inanmıyorum ki nasıl içimin feryadını dile dökeyim...

alıntı..

ha bırı yoldan mı bahsedıyordu?

imkanım yoktu deme

'korkuyor mu senden yosma kadınlar'

içimden veda geliyor söyletme beni...

Yarım kalmasın gülümseme.

bana adım atma konusunda.

Ne senin ne de başkalarının ruhu duymamalı..

AŞK DUASI

Sanırım yavaş bir şekilde.

Kayalıklara çarpa çarpa ağır aksak yol alıyor. Bir hayalin peşinden günlerce, gecelerce hiç usanmadan...

Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı... Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözü pek olabilmeli... Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...

ÜMİT YAŞAR OĞUZCAN

Şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan

sevgi istedin benden

Kimileri de kendi koyar kurallarını oyununun, her defasında başa dönse de.

İşte budur "acizlik".. Çok isteyip, bazı şeylere engel olamamak.. Sevdiklerini tutamamak, ellerimden kayıp gitmeleri.. Aciz hissediyorum bu konuda kendimi..

Çok ağır gelmez merak etme

Devamını da bekliyoruz...

İnsanın öyle bir dostu olmalı ki..

Ama bana hissettirdin..

Fırça darbeleri.. hani ilk bakışta anlayamadığın. Sonrasında farkına varabildiğin. Renk üzerine renk vurduğun.. bir öncekinin kaybolduğu iz. Aslında fırça etkisiyle görünmez olan ama etkisini hissettiren.

Ne yapsa inadına hoş görüyor

yakıp gitmek

Çözüm için ya kendimize dışarıdan objektif bakma becerisi kazanmalı, ya da bize karşı dürüst olan bir dost bulmalıyız...

bütün oyunlarda ebe olmaya razıyım

hiçbir şey :(

yaşadıkların ise bonus olarak kalıyor yanına

... Aşık olmak hoştur; amma Bedel ödemek başkadır, başka...

söz uzar ben hep aynı şeyleri derim, yürekler yangın yeri yok çaresi bilirim

Gelişlerin o kadar tarumar etmiyor artık beni?

Dostoyevski Yeraltından Notlarda "baylar, yemin ederim, her şeyi fazlasıyla anlamak bir hastalıktır; hem de tam anlamıyla, gerçek bir hastalık. fazlasıyla bilinçli olmak, bilincin her türlüsü hastalıktır" diyor. Ben de kendimde teşhis ettiğim bu hastalığı nihayete erdirme niyetindeyim. Ukalalık, kendini beğenme olarak görme tespitimi, inan rahatsızım çok rahatsızım bu durumdan.

Sana bakar gibi baktığım sardunyalarım var.

sevgili büşra, ne güzelde ifade etmişsiniz..

Sömürgesi olduk fıkara gönüllerin...

pejmürde oldum cöle düsmeden adim gülle anilmadan bülbül oldum..

Mutluluk...

Biliyorum

Ne kadar çalışırsan çalış, geceni gündüzüne kat, hiç bir şekilde değerinin olmamasına, kızmıyorum!

ve vurduğu silah er geç dönecektir kendine

Bazen küçük bir an için,

Dilim susuyor sanki...

Tebessüm etti - "doğru mu?" dedi gözLerime bakarak..

Hiç sormadık, neydi sizi kevsere susatan?

hayat daha sert vursun yumruklarını

Neyse...

.. sustum, dinledim, konuştum. Gerisi mi, o da bende kalsın.

tutuyorum kendimi

İçimden limon çiçeği renginde buram buram bahar esintileri geliyor.. nisan yagmurlarını özleyen yüreğim badem ağaçlarının tomurcuklu dallarına hasret.. bir bahar diyorum, ezip geçiyor koşar adım içimi..

ve başka bir gökyüzü başlıyor

Uzun zaman oldu görüşmeyeli.. Acaba neredesin? Neler yapıyosun? Bilmiyorum...

tutabilirsin

sana sarılmak istiyorum,,

beni ben olduğum için sevmeyenler gitsin

Ya görüp de kör durduğun zamana

içimden bu gelmedi ama dayanamadım

Sağlığından önemli değiller..

Ahh Olric, yoruldum. Bu dünya benim dünyam değil Olric. Gidiyorum Olric. Arkamdan bir bardak soğuk su iç Olric. Soğuk su yoksa içer gibi yap Olric. Bat dünya bat. Senden son bir isteğim var dostum Olric. Arkamdan genel bir rapor yaz. Raporu gidiş tarihimi takip eden 3 ay içinde ilgili yere bildir. Zarfın üzerine adımı yazma, onlar beni tanır Olric. Onlar beni iyi tanır dostum Olric. Sen benim en iyi arkadaşımsın Olric, sonsuza kadar da öyle kalacaksın. Ben gittim diye sakın üzülme, istediğin zaman çağır gelirim Olric. Bir tek sana gelirim Olric. Sen benim bir tanecik dostumsun Olric. Raporu yazmayı unutma Olric, giderken senden tek isteğim bu Olric. Bat dünya bat.

Herkes kendince birşeyler yaşar. Yaşarkende acılarla karşılaşıyoruz. Yaralar acılıyor içimizde. Her yara kendi acısını besliyor. Acıyla yaşarken hatalarınızın daha hafif geleceğini sanıyoruz ve hayatımızın bir parçası oluveriyor. Acı biz oluyoruz. Ve cıkış yolu arıyosun kendi kendine ben kendimi seviyorum. Bu sevigiyi büyütecem sabırla ve inatla. Ancak sevigi aşar içimizdeki acıyan yaraları. Bir sabah uyandıgımda hayat yeniden başlamıştı benim için.

Mutlulukla bir son bulup en sonuma yazsam seni...

Pişmanlığın olmayacağı, geçen zamanı değerlendirme isteği.. Bunları göz ardı etmemek..

Allah'ım çalışmalarımızın karşılığını yarın verecek biliyoruz ve yarın okulca alnımızın akıyla çıkacağız dileklerimizle...

Olsun artık ne olacaksa!

İnsanlar ne kadar boş işlerle uğraşıyor anlıyamıyorum. Aklım almıyor yaptıklarını, başkalarının özelini karıştırmak öğrenmek için ellerinden geleni yapıyorlar. Öğrenince ne olacak acaba merak ediyorum. Çok mu ünlüyüm çok mu gizemliyimde benim haberim yok. Magazin yazarları peşimde koşuyorda çevremdekilerine inanılmaz rakamlarmı sunuyor.

üçüncü bir insan yok

yollar, gurbete açılan, vuslata erdiren yollar

Her adımda daha da çoğalan toprak kokusu

Ben açmıyorum hiç

Bilmediğin çok şey var usta

Mutsuzluk..

Ve daha sayamadığım her bir şeyim

ne çok başkalarına benzetildim buralarda ya.. sinir oldum. bir süre yok olayım bari. püfs..

Dostun attığı gül misali

Arayıpta terketmek kadar güzel olan yani

Nereye bu gidiş peki?

geçmesi beklenen

Her yaşanan olay bir iz bırakıyor, hayatımda. Baktıkça, hatırladıkça kor gibi yakıyor. Yeri geliyor aklını ele geçiriyor yaşadıkların. Seni tutsak alıyor, düşüncelere boğuyor. İçinde hesaplaşmalar başlıyor. Yeri geliyor kendinle kanlı bıçaklı oluyorsun. Zamanla geçer deniyor, unutulur deniyor. Demek kolay da yapmak zor. Bir söz bir kelam açığa çıkarıyor, geçmişin tozlu sayfalarından. Akıl olduğu sürece nasıl unutulur, yaşanmamış gibi yapılır..

Ben yani ben bu aciz bedenimle 100 kişinin bir kalemde ölüp parçalanıp gitmesini açıklayacak

ölürsem, ölebilirsen!.

ve çektiğin küreklerin sadece saptan ibaret olduğunu görmekte

Ne kadar gizlemeye çalışsada bir yerden mutlaka sızıyor.. O sadece görülmediğini sanarak devam ediyor, herşeye.

kar sıcağıyla üşümüş kirpiklerimde..

Şarkılar mı seni buraya getirdi

bekle diyorum

beni yaktığın gibi yan

tanıdığım tanımadığım her yüze sebepsiz tebessümler bulaştırmalıyım

yani tüm lügatlarından aşkın, atılan ben...

zamanı geri getirebilseydim keşke boşa geçen günleri tekrar alabilseydim keşkelerim olmasydı hiç

başını koy dizlerime derdim.

döndüm sana baktım

damlar gecelerime,

biliyorum değmez değmez üzülmeye ama yapamıyorum lanet olsun ki yapamıyorum hala seviyorum.. hala hala...

Önceki hale gelmenin, her seferinde zorlaştığı durumdur kırılmak.. Kırılırsın, hissettirmezsin.. Soğukluğun;sözlerine yansır.. Yansır da, anlaşılamamak daha da incitir insanı..

Bir gece daha..

"Müslümanlarla Yahudiler harb etmedikçe kıyamet kopmayacaktır. O harpte Müslümanlar Yahudileri öldürecekler. Öyle ki, Yahudi, taşın ve ağacın arkasına saklanacak da, taş veya ağaç; Ey Müslüman, Ey Allah'ın kulu, şu arkamdaki Yahudidir, hemen gel de öldür onu!" diye haber verecektir. Sadece Garkad ağacı müstesna, çünkü o, Yahudilerin ağaçlarındandır."

Son bir nefes ve?. hoşçakal?

sonra deme bu ne menem iş böyle

Gözlerinde birikeni de akıttıklarını da saklayabilmekmiş bir de.

İnsanlar ne kadar da hazır her fırsatta üstünlüklerini vurgulamaya; daha zeki, daha dindar, daha kabiliyetli olduklarını belirtmeye... Halbuki her cümleyi bir şekilde başkalarını eleştirmeye, düşüncelerinde ki eksik yanları söylemeye getiren insanların aynaya bakmadıkları ne kadar da belli, hele edebiyattan, sanattan ve sözden hiç anlamadıkları...

Arayıştı belki de.

Hasretin gönlüme doğuyor

"ben" içindekidir...

Sigaradan derin bir nefes çekmişcesine dolar içine.

yüregimi gölgeleyenler

... ve sen yüreğimdeki o minik kainatsın!

gelmen için daha kaç şiiri yakıp küllerini denize bırakacağım...

gözyaşım sana düşman

yoksa bizmi kötüyüz..

6 Haziran gününü benim için çok güzel ve unutulmaz geçmesini diliyorum. Hemde çok güzellll.

Kolay değil olursa bu bir olay!.."

<i> sevgi, saygı </i>

o yüzden yazmıyorum

Kazandıracağım.

neyi anlamadık?

Ben Kaybettim...

Çıkamamak..

Anlam verememek, adını koyamamak..

ben mi ne yapıyorum..?

Attığım her adımda içimde büyüyen nefreti hiçbir tebessüm söndüremedi yazık ki...

Teşekkür ederim arkadaşım..

Dedi : Allah'tan başka günahları bağışlayacak olan yoktur. (Ali İmran 135)

Susmak.

Sevginiz için saygınız için emek vermeyenlere verilecek ne saygı ne de sevgi var.. Kalbime ekilmiş o kadar kötü tohumlar var ki.. Onlar da kolay kolay kurumayacak..

bi çocuk gibi avutuyorum

Bir söz vardır ya hani..''Alışverişi marketten yaparsın, cenazene bakkal gelir.''

Hem o da senin gibi çocuktur

Geleceksen,

şimdi içimden gelen;

Yaşamaların arasında kaçamaklı

<i>ha birde kıskanıyorum onları ölesiye...</i>

saflığıma mı yanayım..?

benim sevdam göklere sıgmadı..

Yağacak şu yağmurda bekliyorum... Ne yapsam yağmur duasına mı çıksam... Islanasım var bu gün benim...

bu gece bir seher

sanırım melekleri daha çok özlüyorum ben.

Anlatabilsem kelimelere dökebilsem içimi. Yağan yağmurlar dönüşse beyaz kar tanelerine. Belki huzur ve temizlik sahip olacak önce bana sonra dünyaya. Gökyüzüne doğru başımı kaldırdığımda yüzümü kamçılayan soğuk bereket tanesi dudaklarımdan eriyerek içime doğru aksa. Belki ciğerlerimde nefes alacak.

deme mezar taşın olsun diyemediğin.

Bütün müzik çalarları yok etmek istiyorum

Saygılar

Hayata baksana takmıyor kimseyi

Ya yağacaktır yağmur gibi sonuna dek,

Şuan yanımda olmanı o kadar çok istiyorumki.

<i>Dokunulmasa da, görülmese de, kalpte yer verilir bazısına; nedensiz?</i>

KEşke...

şimdi gül ve anlat içinden geçenleri

Haziran uzundur çünkü, günün kavuran sıcakları geceye durduğunda rüzgarın her esintisinde geceler leylak kokar, içim bir tuhaf olur.. Özlem alır başını gider.."yaralı bir şahin olmuş yüreğim" der şair Haziran'da ölmenin zorluğunu anlatırken Nazım için.. Haziran'da ölümler ağır koyar insana... çünkü Haziran muştuluğu barındırır bağrında güzel insanlar için..

çok zengin olup çalışmamak gelir içimden. sevinçle istifayı basmak:)

bir karışık orta

Askerdeki o kuralı sana yapmadığıma pişmanım.

bekliyorum.

Sonra diyor neden sevemiyorsun.. Niye seveyim ki

Sevmediğini bilsem de

daha büyümemişiz işte

Kah yağmura kah toza karıştım...

Kan olur,

- "sana gene benden var fayda" dedi. "bırakmamalısın"

Kim daha derinden yakacak diye

Üzerimizde kurulan oyun hep aynı kalmış;Kendimizi bir köşeye iterek başkalarından yararlanma çabasına sürüklenmişiz. Kendi gerçeklerimizle, kendi gücümüzle üstesinden gelemeyeceğimiz hiçbir şey yok.

Zaman, mekan fark etmiyor

hani, bir kitap okumaya başlarsınız...

Adalet göründüğü gibi olmuyor maalesef.

Elimde sigara

Çocukluğuma gidiyoruz, küçücüğüm, anneciğimin elinden tutmuşum.. Yarı ağlamaklı, yarı gülümser ifademle anneme bir şeyler anlatmaya çalışırken..

anlatsam anlamazsın...

hep saygıyla andım halkın bir damla emeğini

Bazen öyle olur.

ya da kuşun kanadındaki rüzgara

burda bir numara yok boşa gelmeyin

Züleyhanın Yusuf yalnızlığıydı mabetler... ki bu yüzden duvar diplerine mahkum edilmişti aşk...

belkıse içinde gelenler cok fena ha... dikkat et..

ve şükranla anıyorum seni

Kim derse üzen beni bilmiyorum

Ertelemekten yoruldum, çok yoruldum..

Gizli bir fay hattı varmış da içinde, büyük depremler için küçük sarsıntılara ihtiyacı varmış gibi bir anda ortaya çıkar.. Sallandıkça sallanırsın..

İçimden şu anda maalesef hiçbir şey gelmiyor...

içimden şarkı söylemek geliyor

saatler çalmadan açmalıyım gözlerimi...

tükendi içim yanarak...

Gözlerin sonbaharım...

Paydos...

Ruh halim gel gitlerde..

susmaya gitmeli..

ebr_i nisan birarada kestaneli pasta da iyi giderdi hakaten.. artık bir sonrakinde umarım:))sevgiler..

Biliyorum ki gelecek..

"Ne yaptı ki size " sorusunu gözlerine soka soka anlatmaya çalıştıysak da, anlamadılar. Bir cahil kesimin laf anlamaz söz dinlemez hallerine kaldık yıllarca.

Yüzün düşmüş diyorlar beni görenler bugün. Aynalara bu yüzden bakamıyorum. Gerçeği, göremediğim yüzümde esir bırakmak istiyorum. Ruhum zaten esir.

VE BEN YİNE ESKİSİ GİBİ O TATLI TEBESSÜMÜMÜ TAKACAĞIM DUDAKLARIMA...

sana hasret günlerim

Ne hoş bir yazıyı aktarmışsınız sn erkans elinize, yüreğinize sağlık...

Unutmam geçmişimi..

Olmadığın her saat bil ki yeyip içtiğim zakkum

çocuğumun bezinden, sütüne, ekmekten aşa herşeyin korkunç pahalandığı gördüm.

alabildiğine huzun, alabildiğine mutsuzluk, alabildiğine sıkıntı, alabildiğine bunalım..

içimden gelenler beni bile ürkütürken başkalarına nasıl söyleyeyim?

Birşeyler yazayım istiyorum ama çıkmıyor kelimeler:)Elimden gelen anca türkü dinlemek...

Arkadaşımın sayfasından alıntı yaptım, sanırım Hatice Bostancı'nın şiirinden etkilenip kendi satırlarını da eklemiş.

Hayra yorula?

Farketmesen de canın sağolsun.. Sen git yoluna.. Ardına bakma, göreceğin tablo aklında yer bile etmez.. Git..

öncelikle özgüvenimi yitirdim. özgüven depolamaya çalışırken, güvensizlik sardı dört yanımı. peşisıra korku dolu geçen günlerkovaladı beni. ama öyle böyle değil. ne esrarengiz korkular, anlatamam. kendime 'hasta'nazarıyla bakmama kadar vardı bu korkularım. şizofreni mi oluyorum diye kat bekat artan korkulara yenik düşmek üzereydim.

bu yürek hangi eylemde tutuklanıp idam edilecek...

Elimde kalan buysa

sen dünü bugüne asla çeviremeyen

mum ışığı gibi naif yüreğin

çıkarken sabah

Razı olamadık payımıza düşene...

Şimdi daha farklı bakıyorum

Bir sev bir üzül.

Peki neden kaçıyor umutlarım benden, neden uzak yıldızlar bu kadar.

Yaşamaya, katlanmaya, yol almaya...

Bugüne kadar yaşadığımız herşey bugünü tanımak-anlamak içindi.

Şimdi Sezen Aksu'nun Kolay Değil parçasını dinliyorum, aklıam takıldı..

aklımda hiç bir kötü hatıra yok senden yana...

aldım. Buyrun lütfen gerisini siz.

Yanında olmak istiyorum... Belki bir parça huzur kalmıştır avuçlarımla avuçlarına bırakacağım...

demesinler... istemem

öyle bir duygu besliyorum ki

İçimden gitmek geliyor, nereye bilmiyorum ama sürekli gitmek... Dünya misali aynı noktada hiç durmamak ve aynı noktadan hiç geçmemek istiyorum... Ruhum seferi, ne yapayım...

içimde çöreklenmiş bir yığın pişmanlık var...

Sadece duanın iyileştirici gücüne sarılmak ve beni bırakmasına izin vermeden, sürekli O'na tutunmaya çalışmak..

<i> Gizlesem hiç fayda etmez </i>

Bütün baharların bittiği an...

hayat işte...

Gökyüzü astı suratını oturdu tepemize...

içim çok huzursuz dert sahibi sanki

Atatürk, evrensel müziğe kapılarımızı açmamız gerektiğini ancak bunu yerel motiflerimizle süsleyerek Türk milletine özgü bir karakterle yansıtmamızın doğru olduğunu belirtmişti.

yarın

Sadece beklemeyi değil.. Hayallerimi, sevdamı, bendeki sen'i.."Sen"li herşeyi erteledim.. Erteledim, dönüşü olmayacak bir zamana..

İlkokulumu görebiliyorum, hele öğretmenim, canım.. Neler çekmedi ki bizlerden.. Tek bir harf öğretebilmek için.. Nasıl isterdim o an sarılabilmeyi.. Öğretmenim.. Canımsın canım..

Yok hiç bir nedeni

nefretmiş adı...

Şarab-ı ateşinin keyfi rüyun şul?elendirmiş

Diye boşuna dememişler.. Bir söz bir kelam.. Sadece anlık söylenenler.. İnsanın bir gününü hatta belkide bir haftasını mahvetmeye yetiyor da artıyormuş meğer.. Şuanda başım ağrıyor.. Hiçbir yerlere sığasın gelmiyor.. İçinden buna sebep olanlara ağzına geleni sayıyorsun.. Hatta gidip yüzüne de haykırmak geliyor.. Ama anlayacak yüzler bir bulsam.. Hepsini yapacağımda.. Neyse şimdilik benim başım ağrısın.. Allah büyüktür bir günde onların başları çatlarcasına ağrıyacak..

beni düşünsen, vuslata sende dayanmasan..

İstediğin kadar taşı sula, taş büyümez...

bu gece ti?ye alıyorum

İçinden gelenleri haykırırcasına söyleyebilmek insanı nasıl rahatlatırdı kim bilir..

İcimi susturmam lazim

Şimdilerde, işte öyle bir mecburiyetsin benim için. Bu daha mı iyi? Bilmiyorum... Düşünmektende vazgeçtim artık. Konağın kapısının önünde konağın pencerelerine baksamda, beklediğim yer kapının önü. Elim kapı ziline varmıyor diye seni beklemekten vazgeçmiş değilim...

geçmeyen

ne guzel uc yıldır devam edıyor başlığım. ALLAHA emanet olun :)

İki kalp arasında en kısa yol:

Ve sen çaresiz, susarsın..

Hak yok vazife vardır.

Aşkı yazabileceğinizi mi sanırsınız...

Birileri ağlarken başkaları bundan mutluluk duyuyorsa,

Dostum Olric, hoşça kal.

alıp götürür?

sevdiğim ama erişemediğimsin

boşluk..

bizi biz yapan değerlerden sıyrılmadan, yalın koşsak umutlara

Anlamak görmekten çok fazlasını gerektirir

UMUTLARIM BİR KÖŞEDE ÜŞÜRKEN.. HIRÇIN RÜZGAR O SOĞUK ELLERİNİ ÇEKMİYOR ENSEMDEN..

Kendine iyi bak.. Unutma ki insanları bu kadar basit harcamak sadece senin kaybın olacaktır..

Bir intihar notunun içinden tekrar yaşama dönen kelimeler gibiyim. Nasılsa ölecek yaşam dediğim ve nasılsa ben ölünce bitmeyecek yaşamak. Alnımı okşasada zamanın çiğ taneleri umutsuzluk yakışmaz er kişiye.

bu adaletsiz secimi..

Bir yastık kılıfına sinesim var...

Havanın sıcaklığı iyice bunalttığı şu günlerde en son isteyeceğim şey Ramazan ayıydı.

<i>bence </i>

katılmak istersen bir ırmağın coşkunluğuna

Sadece el sallıyorum gidenlere.. Elveda demiyorum. Gidenlerin döneceğinden benim hala umudum var?

gözlerinin o güzel mavili yeşilli ışıltısı gitmesin hiç..

İDAL BÜTÜN HASTALARA ALLAH ACİL ŞİFALAR VERSİN.

Bilmiyorum, bilen Sensin. Ve eğer, muradıma, maksuduma, matlubuma, yani Sana, yani Senin Cemaline kavuşursam bir gün, bu da sadece Senin merhametin.

ruhum karanlıkta

sende mi leyla :)

İçimden her şeyi olduğu gibi oluruna bırakmak ve elinden geleni yapıp gerisini tevekkül etmek geliyor. Şartlar beni zorlasa bile bundan hiç vazgeçmeye niyetim yok. Azmettim bir kere:))

Eski sevgili, eski günler

Ama herşey...

Sana kimisi canım kimi cananım deyü söyler

Vaveylalarım tarifsiz ve bir o kadar yersiz.

son acım olmayacaksın

Yıllardır farkedememiştim ya da O fark ettirmemişti.

bilirim de söz geçiremiyorum sabırsız yanıma

Yolun sonunda

Tüm hastalarımıza Rabbim şifa versin..

Ben seni kocaman bir yürekle sevdim.

içimden gelenleri buyur etmemişsin ki yüreğine...

tutar ellerinizden...

Hani bir hikaye vardı

Aynı duyguları yaşıyorum bende şuan. Dün heyecanla aldıgım gözyaşlarımla ıslatıp, altını çizerim kendimi buldugum mısraların deyip posforlu kalemlerle baştan sona rengarenk boyadığım kitabın yazarı sevgili Dilşad ablam "geç bulup erken kaybetmek" istemediğim

Bir gül açtır zamanların ötesinden

Neden bunları, söyleyen o değil de, bir başkası diye...

Paldır küldür dalmışsan bir haneye, bakacaksın önce çevreye. Yoksa hemhalin patavatsızlık yapmak niye? Sessizce çekilip gideceksin zatına uygun bir yere.

ahh ben...

İman en büyük imkandır

Senden önce neydim ben.?Yine tuzsuz muydu yemeklerim ve şekersiz mi içiyordum çayı mı?

Şöyle en çocuksu

Sensiz düşlerimin soğuk duşunda

Sevinir ağlar, üzülür ağlar, kızar yine ağlar...

Bu sondu.

herşeyi akışına bırak, su akar yolunu bulur

özlem doluyum ağlayıp güldüklerime

Ben güzellikleri toplayıp hayranlık ipiyle bağlıyorum, sevgi

Maviliğinde dalıp gideceğim bir deniz istiyorum. Bir de oturabileceğim kadar kayalık. Ama kuru olmalı. Zaten ruhen üşüyorum. Bedenen bari üşümeyeyim.

Kurumuş gönüllere döksem gözyaşlarımı, yeşerir mi tebessümler her şeye rağmen?

Ne sen artık eski sensin ne de ben eski ben. Bunu anlaman içindi yaşadığımız herşey. Ama anlamadın... Ve bende, benden koptuğunda anladım. Kolum kanadım kırıldığında.

Yarsın...!

Ucundan alırım bir parça

İçimden hıçkırık geliyor hem de tam 6 saattir. Ne yaptıysam geçmek bilmedi, beni çok yordu.

Çok uzaklarda, karanlıklar içinde bir mum ışığı var.. Ben ona ulaşmak istiyorum.. Ama bir türlü ulaşamıyorum.. Işık o kadar uzak ki.. Hangi yöne dönsem ordan ona ulaşılacakmış gibi duruyor.. Fakat ulaşmak o kadar kolay değil.. O kadar karanlık ki her yer uçurumlar var, dikenli, kasvetli yollar var.. Kimi yollarda düşüyorum, çamur oluyor üzerim.. Kimi yollarda dikenler parçalıyor ellerimi, ayaklarımı.. Her seferinde farkında olmadan belki de uzaklaşıyorum, yakınlaşmak isterken..

Hüzün konuşamayan dil,

Akıl bir toz yığını, dağıldı mı toplanmaz geri. Kelimeler uçuşup duruyor ama gideceği yeri bilmiyor. Başa mı koymalıyım, sona mı yoksa havada mı kalmalı. Bir sürü sorular var yüreğimin bir köşesinde.40 tilki dolanıyor beynimin içinde, kırk birinci gelirse nereye koymalı. Kuyrukları değmemeli birbirine değerse bir savaş çıkar içinde.

Eridikçe buz tutan yüreklerin neşesi...

Düşün altındaki binlerce kefensiz yatanı.

çinliler kendisine şiang-fei dermiş. güzel kokulu prenses anlamında.

kurudu gözlerimin pınarları

Bu kalp niye böyle yanar döner?

hüznümü paramparça eden

tahamül edemediği renkleri takmasın saçlarına

beni hala sevdiğini

Daha sessizdin..

siyah bir pencere açılır

Gözlerin değmese gözlerime kahrolurum

ne mümkün!

Öyle anlar vardır ki susup sadece dinlersin. Zor olanı ise dinlediğin halde anlayamamak. Saat gece yarısına geldiği zaman, kalbinin atışı kulaklarında duyulur sanki. Gözlerin kapı aralığından girecek ışığa takılıp kalırken, gecenin uğultusu sana oyun oynar?

Bilmiyorum..:(

Oysa söylenecek o kadar çok söz varken susmak en güzeli.

ne şevkim kaldı ne neşem desem de

bugün de seni seviyorum..

İçindekileri söylememekten..

şimdi yagmur yagıyorsa sebebi sensin...

"Mother"

Hangi taraftan eserse,

Bekledim cam kenarında

genellikle aptalca düşünceler

Çok haklısın...

Ezber bozarım öyle ya da böyle

hayat yoruyor, yormaya devam ediyor...

Her gün daha az şaşıracak, daha az sarsılacak kadar. Bütün eski defterleri kapatacak ama yeni bir sayfa açamayacak kadar...

Şimdi ne mi yapıyorum? Yalnızlıgımla bir odada oturuyorum. Yalnız değilim. Dilimdekiler yüregimdekilerle konuşur durur. Hayallerim... Bosverin... Davulun sesi uzaktan hoş gelir, bunu bilir bunu söylerim.

gecenin kucağında uyuyan yanlızlık

Ey Narsist Takiyyeci...1

yalnızlık kokusundan başka

bu ufukta bitiyor yüzün

farz et ki

biri diğerini

Sor, herkese sor acılar unutuluyor..

içimden de bir şey gelemiyor haliyle

Sen varsın...

Hele biraz karanlığa boğsun noktayla büyüyen umutları. Beslesin kendini. Boşluğa düşürsün hapsettiği bedeni...

Belki de unutmak en iyisi diye cevap kılıyorum kendime ama unutmayı bile beceremiyorum...

Sensi kokan bu gecede de, yine senle uykuya kapıyorum gözlerimi...

her yer mavi olsa

Ecel kapıda artık benden hızla uzaklaş

seni görebilseydim şimdi

Sen bakarken kapı aralığından, ölemiyorum...

Affınıza sığınarak sohbete katılıyorum ama bence Ali Baba da bir süre sonra bıkıp bize geri yollar...

Bir Gün Anlarsın

dalgalar sırdaşım olsa

-"galiba" dedim..

içimden haykırmak geliyor. ve yine susuyorum :(

lanet edilir ancak,

herkes -mış gibilikten sıyrılsa, paradokstan uzak bir yaşamı tercıh ettseler, evet hayat bizi çelişkileri içerisine sokuyor çoğu zaman, ama biz hayat boyun eğmesek...

Aşığı azarlayıp ayıplamak doğru değildir. Zira aşka bağımlıdır tutulmuştur bir kere ne yapsın. İnsana sevgi ve aşk bir beladır ne yapsın...

Ama soramadım,

Kupkuru yapraklara inat

Her şeyim tam oldu sen mi eksik kaldın

Bazen kırılsam da susuyorum, kırmaktan korktuğum için..

Üzerini telaşla giyinip yola koyuldu. Kırtasiyeden siyah kaplı defteri aldıktan sonra her zamanki mekana gitti. . Yine aynı masaya oturup, elimdeki deftere uzun uzun baktı, başını kaldırdığında kurşuni bulutlarla çevrili gökyüzüyle buluştu gözleri; yaşamın tüm sahneleri?

zaman geçmiyor sanki

Şimdi bıraktığım boşlukların birindeyim belkide..

Kimi doğuştan mecnundur, kimi yalan dünyayı gördükten sonra dellenir

nekadar koşsam beyhude!

Her susuşta, tuz basılan yaralara üfleyen çocuklar lazım şimdi bana,

<i>gül ömrüm hep gül...</i>

Edindiğim tüm kazanımlar elimde kalsın diye..

inş. ölürüm

Ay olsaydım ışığımla gecenin karanlığını yarıp insanları, sokakları aydınlatmak isterdim.

sen çok şeysin

Şimdi ne yapayım güvansizlikler mi ekeyim dostluk bahçelerine?

benim başka bir ricam olmadı..

ve de ömür.

küçücük düşünceler dar kalıplar

Solması için gülü dalından mı koparmalı?

İngilizlere karşı hiçbir düşmanlığım yok. Hristiyanlara karşı hiçbir nefretim yok. Ama kendi değerlerime bağlılığım var.

gidişler dönüşlere gebe değil asla

O hiç beklenmeyen saat geldi mi?

Arada bir hatırla gitsin işte o doldurulacak boşluğu...

İçimden kasvetli derin manalı ahenkli cümleler gelmiyor bu sabah... sanırım sade bir mutluluk dolaşıyor kanımda...

Söylenecek sözler var;demir kadar sert ve bir bıçak kadar keskin. Söyle diyor bir ses. Diğeri sus diyor. Kalsınlar çıkmasınlar, çıkarsa;yine sen üzülürsün, kırılırsın. Bırak dağılsın gitsin kafandan kelimeler. Birbirine öyle bir karışsın ki sen bile hatırlama..

Feridun Düzağacın dipteyim sondayım parçasını son ses dinlemek geliyor içimden ama müsait değilim:)

karanlığa bir ışık

yada o çaresiz sevmeyişe sermiştir ömrünü

gelecek diyorum

Bremen Mızıkacıları masal içinde çok güzel ama bir banka reklamında çok iticiler!

her bahar yeşerecekler inatla

Durduğumda düşüneceğim

Bazen kaçıracak gibi oluyorum aklımı.

Şüheda fışkıracak, toprağı sıksan şüheda.

Çakırkeyif hallerde dilimizin ucundaki şarkıyı söylesek.

Sonunda O var...

Ama bir yandanda sevdayı işliyor habire bir değirmen gibi.

Suçluyum evet seni seviyorum.

hangisi olsa bilemedim!

Söz bitiyor da yangını kalıyor, yakıyor herkesi!

ŞİMDİ ÖYLE BAŞ UCUMDA KEMANELER ÇALSIN BİR DE ŞARAP OLSUN İSTERDİM...

bugün hava çok soğuk

Onlar güldür açacak

tılsımla başı dönenlere sarhoş denilmez

Ben bu kadar değilim ama senden fazlasıda değilim. Tek düşüm, sen renklerini yayarken gökyüzüne, kapalı kapılar ardında-kapalı evler içinde olmamam. Hayat öyle derse de vardır bir bildiği. Hayat zaten güzeldir düşlerini sevdikten sonra...

Aldım yerimi, teşekkürler hayat

nazar mı değdi?

bir yanda onlar

Geç gelen adalet, zaten adalet değil.

Susmak..

dünyada her nimeti bıraksan ne çıkar ki,

Sadece susmak..

Herkes koşarken durmayı ve giderken gelmeyi?

Bazende acizlik içinde dibe vurmuş bir virane halde

İçim bu günlerde hiç bana benzemiyor hep mi sıkkınyılgın ve ağlamaklı. Nelerden, ne işlerden geçtin diyorum kendi kendime. Yılma bu ne?Hiç senlik değil heyyyy! Diyesim geliyor sonra yine yeniden kocaman bir sönmüşlük hali. Yaş almalar mı böyle yapıyor adamı yoksa ben mi böyleyim bir süredir... Bazen sadece susmak istiyorum hiç bir şey yapmadan susmak.

gün hazana dönerken

zaman bile üşüdü beklerken..

Kırk kere söylense de

yok saymak yok sayılmak, hayat işte niye zorluyorsunuz ölecegiz hepimiz niye incitiyorsunuz...

Hiç de naz etmez, sağ olsun!

Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek

Ben de senin gibiydim, sen de benim gibi olacaksın..

Doğum günün kutlu olsun..

Etrafımda ne kadar bana ait olmayan şey varsa dalgalar gibi sahile atmak istiyorum onları.. bir daha asla etrafımda görmek istemiyorum..

İşte bu yüzden imkansızlığına hep inandım!

<i>bunca mutsuzluğumuza rağmen.</i>

madem savaş, en çok bir çocuğun annesiz ya da babasız olması demektir,

öyle bir koparmışım ki

Halbuki burda selamlaştığım birçok arkadaşıma alıştım..

Ama işte gün geliyor, suskunlukta içeride büyüyen bir hal alıp, için için boğuyor...

Biliyor musun, bugün en çok seninle konuşmak istedim.. İçimi sana dökmek istedim.. Hoş, her an yazıyorum, sen olsan da olmasan da.. Farketsen de farketmesen de.. Dinlesen de dinlemesen de..

?Martılar ki sokak çocuklarıdır denizin? Can Yücel?den bir mısra düştü defterine?

aklımda

Suskun dudaklarda, iki hecedir.

Eşekle köpeği ne yapacağız?

olsun..

ben burayı sevecek gibiyim... umarım burasıda beni sever :)

had bilen olsak

Beni görmek ve anlamak için gözündeki mavi ışığı yıkamalısın...

penceremin perdesini havalandıran rüzgar

ben imparatorum diye bağıran apoletlileri

bana naptın böyle

neden devam etmiyoruz

ülkgüven

Ben başkalarının sözlerini alarak buraya koyamam ben kendi duygularımı yazarım, başkalarının yazısı yazıyı yazanın duygusudur ve bana hitap etmez.

Bir varmış, bir yokmuş.. Hayat böyle bir şey.. Heran seni yutmaya hazır vaziyette.. Avını gözleyen aslan gibi.. Seni burda sınarken dikenli yada düz yollarında.. Sen de ilerlemeye çalışırken..

Bu akşam dışardayım ve yanlızım içimden o kadar güzel şeyler geçiyorki anlatamam, yanımda yarenimolsa oturup saatlerce sohbet etsek, ama nerdehani Tevfik Fikret diyorya"Ümit fakirin ekmeği ye Mehmet ye" diye işte bende öyle galiba bu akşam sadece hayalal etmekle geçireceğim bu saatleri, çünkü içimden geçenleri muhatabı nerden bilsin, bilmiyorrrrrrrrrrr.

İçimden geçenleri bir kelimelere dökebilsem...

Senin işin ne rüzgar

İçimden bir gidesim var bu aralar. Şöyle keyfe keder bir yerlerde hiç bir şeyi düşünmeden sabahlamak mesela. Mesala sadece tek sıkıntımın doymamış karnım ve üşümüş ellerimin olduğu bambaşka bir deryada olsam. Keşke saatlerin zamanların ötesinde bir huzurla dolsam ve hiç uyanmasam bu yarattığım hoşluktan. Bi dolu, biteviye başı boş, sonu boş, bomboş şeylerle uğraşsam ya da tek derdim dantelden çıkaramadığım model olsa sık iğnelerinin fazlalığını, eksikliğini hesaplasam ve butün günümü sadece buna ayırsam. Kitaplarımın kokusunda boğulsam, okurken biteremedim diye sıkıntı yapsam eskilerde olduğu gibi. Elimde sıcacık bir çay, bi köşede pişirdiğim kestanelerim olsa. Ey hayat, sen şavkın sularda aksan da ben sana doyamasam...

Necip Fazıl Kısayürek

Çıkan her çıtırtıda elini yüreğine atmana ne demeli

üzgün süzgün ve durgunum

ne ağaca benzer ne de buluta.

Boş Ders Şarkısı

<i>her şey geçiyor..</i>

Çoğu kimse, bu çoğunluğun içine ben de dahilim, kendini bilmiyor. Olumlu yönlerini, olumsuz yönlerini, eksikliklerini, fazlalarını, hatalarını, doğrularını bilmeden yaşıyor. Bir sorun olduğu zaman genelde karşıdakini suçluyor ama "bir sorun varsa her iki tarafın da yanlışları vardır mutlaka" kaidesinin gereği olarak "acaba benim payıma düşen ne" diye düşünmeden sürekli karşıdakini suçluyor. Her yerde böyle: siyasette, sporda, forumda; kısacası hayatta...

Sarıya çalmış yüzüm

Bir umuttur beni O'na bağlayan..

biliyorum

bana hep hüsran... alışmak ne ki..

Ne yazmak, ne konuşmak..

sabah kalktığımda tek keyfim olan sigaranın inanılmaz arttığını gördüm..

hani, bitmesine kıyamadığınız?

içimden gelenlerden çok içimde yaşadıklarım, her sabah uyandığımda yüzüme bakamıyordum. bugün baktım gördüğüm tekşey enkazım oldu. enkaza dönmüşüm ben... içimde olanlar çok kötü diyordum kötüden de ötelerdeymişim enkaz diyorum işte kendime bunu bu sabah f a r k e t t i m, a n l a d ı m g ö r d ü m. Bu enkazdan yığınların arasında sağlam ne var şimdi ona bakacağım... önce sormam gerek kendime cesaretim varmı yada dayanabilirmiyim bu enkazdan kalkarken gördüklerime, yüreğim sevdiklerimle beraber... biliyorum ki mevlam benim yanımda melekleride eşlik ediyorlardır... sevgilerle...

Boşuna geçip giden günlerine yanarsın.

ama imkanım yoktu deme

Hani bir ülkede herşey normal süreçte işlese

Yaklaşma dedin, soğuk kelimelerle

<i> bir kağıt kadar değersiz olduğumun bana bildirilmesi...!</i>

kalemin uçuna koyup bimekan hallerimi,

Gözleri rahatsız olanlar için güneş gözlüğü şeklinde numaralı gözlükler var.

Nerye gidersem gideyim,

Sonuçlarına katlanabilsem

Gözlerin bekleyişim inadına,

Ebrarım uzuyor bu sorular

Solo albüm çıkarmak isteyen tavuk hanım; seni de ilk gördüğüm yerde kesip yiyeceğim!

Sonra;

zıtlıkların aslında ne kadar birbirlerine yakın olduklarını

sonra beynime yıldırım gibi düşerken biten

Karşılıklı sussak bazen. Sadece baksak iç içe geçmiş ve göz çukurlarına inmiş hüzünlere. Farklı bir alfabe kullansak mesela, yetişse imdada en suskun hallerimizde.

Her nefeste seni soluyorum ben...

Kokusu avuç için gibi mis

Avuntu kederlerden başka...

Yılandan korkmuyorum yalandan korktuğum kadar ve korkulan başa geliyor...

Bugün öğle yemeği yerine goflek, eti, çubuk kraker yemenin vermiş olduğu keyfiyetsizliği yaşıyorum.

bir senin gözlerin

Bazen ağlamaktır.. Kimseler duymasın diye sesini kısa kısa. Hıçkırıklarının boğazını parçalamasıdır.

böylesi daha iyi oldu sanki.

sadece yeni bir bahar için

İlham vereceğim.

İçimden gelen şey. Şu anlık.

Oyle sevelimki birbirimizi

Yüzünde gülümseme olmak istiyorum, içten ve rahat. Ve tek bana açılsın gönlündeki tomurcuklar...

Gelişin, bir o kadar değersiz ve basit?

kısmetinde varsa yaşamak yaşarsın diyorum

Çocuk gibi neşelenmek istesem de hüzün mevsimi çöküyor yüreğimin üstüne. Ne vakit anılara gitse geri geri yürütüyorum yüreğimi bir de.

kapına gelenlerden ziyade

Şimdilerde kararlarım doğrultusunda, kendimi herşeyden çekme isteği var.. Sadece tek bir hedefe odaklanmak.. Biraz uzaklaşmak.. Kendimi sanırım daha iyi hissettirecek..

Kaldınmı bir öğrencinin cam kavanozunda

Değer ve kıymetbilir olmak

Ya Rab! Hükmüne razı eyle bizi...

denizin o serin esintisini

yürüme kalbime geri dön

bu sözleri söylyen mi yoksa duyup mutlu olanmı yalancı..

Biliyorum.

sanırım sözün bittiği değil, kelimelerin de ağladığı vakitler

Biliyordum bir gün böyle yalvaracağını ama çok geç... Aslında sen bir tek söz bile hak etmiyorsun...

Allah'ım şu anda sen kendi settarlığınla hataları ört de, ayıp arayanlar, hatalarımızı araştıranlar, o ayıpları hataları görmesinler. Amin...

kimse pirinci unutulup fazla kavrulmuş, tuzu da unutulmuş pilav yemek istemiyor

Ve sonra çöksem toprağa dizlerimin üstüne yarım yamalak duam ve layık olamadığım yüzle -Allahım tek sen beni bırakma!.. diye haykırsam...

bu bir görev!

Sen bilsen de bilmesen de, dargınım.. Bu da beni bağlar!

Hani gözlerimden akan yaşlara kıyamazdınya,

YA VEDUD...

Öyle alıştım ki bunlara, bilemezsin. Yüzmeyi öğrenmek gibi. Artık biliyorum yüzmeyi ve biri beni ittiğinde sulara korkmuyorum artık.

beni ağırlayan ve uğurlayan o servis gelmeden sürekli ısınma hareketleri yapar gibi senleyim sendeyim yar

<i>Geleceğe bakan,</i>

Sen, sen diye

Yaşıyoruz sadece, sorular sır içinde,

hayat ışığımmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmmm gel artık:((

inna lillahi ve inna ileyhi raciun...

gerçek olması gerekene...

Hiç bir şeyin keyfimi kaçırmasına izin vermeyeceğim...

ya da mümkünse konuyu tıkladığımda sürekli bir müzik olsun

yük olmaya değilde

"Aramak" fikri ana teması müzik olan bir etkinlikte "siyasi rekabet"i de beraberinde getirir. Diğer ülkeleri bilemem ama hiç değilse ülkem adına yarışmayı tertipleyen TRT'nin bu yaklaşıma göre hareket etmediğini düşünüyorum. İlla bir ezgi, bir Türk sazı olmak zorunda değil.

Tam karşılığı bu

Her ömrün mutlaka bir sonu vardır.

Karanlık gecelerimde

Manga grubunun şarkısına bakalım. Şarkının sözleri Türkçe değil. Bunu geçelim. Şarkının içeriğine bakalım. Bir Rock şarkısı. Rock şarkısına da karşı çıkmayalım. İçinde bir Türk ezgisi arayalım. Arayalım, arayalım, arayalım... Hayır, bir Türk ezgisi de yakalayamıyoruz.

Bazan haykıran susuşlarım var, yastığımı ıslatan göz yaşlarım... duyumsayan ruhumu, uzandıkça daralan, daraldıkça taşan... tarifi de onulmaz...

senin şehrinden geçerken yorulsam.

çok bunaldıysan hayattan

İstediğin renge bula, değiştiremezsin öz'deki renkleri. İzlerini silemediğin gibi, yok edemezsin açtığın yaraları da!

bu kadar mıydın?

Niçin sık sık bakarsın öyle mirat-ı mücellaya

yağmur yok

İnsanın içindekileri etkileyici cümleler ile ifade edebilmesi onu güzel ya da çirkin insan yapmamalı. Değer biçmek bu kadar kolay mı?

Amin... Sevgili iştiyak.. Bu güzel duaya benimde ihtiyacım vardı..

zira bütün içkileri terk edeli çok oldu.

derin hissettiğim bir yumru...

Topalak yemeği olsada yesem

deniz bana baksa

avazım çıktığı kadar susuyorum

Ya vursaydı tipi en güzel baharda dalları

Veda ediyorum diye kusura bakmayasın.

İster 1 can, ister 25 can; hepsi can, hepsi bizim...

dualaşmak istiyorum bugün. dua dua göğe, içime açılmak istiyorum.

Niçin yaratıldığını, bu iğrenç dünyaya neden geldiğini.

Belirsizliğin bittiği yerde başlayan karanlıklar... çıkmazlar...

<i>Ben bilemiyorum ama ben sana göre herkes gibiysem</i>

Rabbim;kendinden başkasına el açar boyun büker dil döker hale getirmesin...

İdal kalemine yüreğine sağlık arkadaşım...:))) Çok güzel

anlamsız sorular :)

başıboş.

daha ertesi

Ne varsa ezbere dair,

Amin Sn. Türkçeci0505,

Beklentilerimiz mi hayatta tutan, yada beklentilerimizin gerçekleşeceğini umut etmek mi.. Peki karşılık, beklentiniz olumsuz olduğunda, kendimizi derinlerde çok derinlerde mi bulalım.. Bu mudur hayatın anlamı ki.. Ufacık yenilgide, kaybedenlerden mi olalım.. Bu mudur ki yaşama sebebimiz..

Velhasıl en azından mayıs ayını köy ortamında geçirecek zamanım olsa diye geçti içimden, akşam çayını alıp balkona çıkınca koku mest etse yine...

Müzik evrenseldir.. Dili, dini ve ırkı olmaz..

Ve geçmiş olsun demek istiyorum..

19 Aralık 2011 21:59 Düzenle Sil

:D Galiba bende serefleneceğim :d

Sıkı dokunmuştur ağları aşkın.

Bu emaneti sahibine

Şekil verme bu yüzden boşuna

-O zaman neden mi susuyorum?

Montaj yapıp bir şeyleri çıkarmayacağına göre..

1 Nisan 2011 21:32 Düzenle Sil

Mah cemalini görsem

Sarıyor tepeden tırnağa beni..

sus zamanı...

savaşlar, kinler, yoksulluklar...

Başka da yok bir diyeceğim?

ve güneş olmalı

"Adın dua küskün dilimde!"

Kan kırmızı şarabın ruhunda gizliyorum sana yollamadığım mektupları. Yıllar sonra belki. Posta kutunda içi boş zarflar göreceksin. Sen, sana yazdığım mektupların hayaliyle açacaksın, ama içi boş bulacaksın. Yıllar geçse de geçmeyecekler eline.

Dibine kadar inmeli gökkubeden yere

Zihinden değil...

gönül kırılmışken tüm dostlara

Beklemek gövde gösterisi zamanın;

bukadar sıradanlığın içinde bunca ölüm, bunca uzuvlarını kaybeden insan.

Güle oynaya yaşıyorum hayatı, herkese inat hem de ama gel gör ki içimde kopan fırtına beni sürüklüyor o limandan bu limana...

Dert etmemek, pişman olmamak..

Sessiz kalmak..

sesindeki hüzne üfleyip

Yok ki yaşamanın gereği...

Çünkü her şey

benden bir şeyler var bu cümlelerde...

Ben de bir özlem yatıyor şu an. Aslında hep hüzün bertaraf etmek isterim ama bu günlerde ben büyürken hep yol gösteren ve daima yanımda olan abime selamlar ediyorum. İnşallah mekanın cennet olur abiciğim. Küçük yaramaz kardeşinden o artık büyüdü..

Hiçkimse için uykularından vazgeçme...

Çocukların gül yüzünü solduranlar gün yüzü görmesinler...

hepsi bu...

ANLADIM ARTIK ONUN BİLE ÇARE OLAMAYACAĞINI ONSUZLUĞUMA..

insanoğlu gerçekten çok aciz. ve nisyanla malul her daim...

beni incitirse tek sevdiklerim incitsin

sınırsız güven ama o hiçbişey olmamış gibi en önem verdiğin konuda güvenini yerle bir etsin

HÜZÜN YAPRAKLARI SAVRULURKEN GÖKYÜZÜNE KALBİM HASRET AYAZLARINI HİSSEDİYOR DERİN DERİN...

<i> Ölüm ölüm </i>

Sığmıyor içime

Çünkü aşk bencildir...

bu akşam bir mutluluk var hayra çıksın

sabah kalktığımda mecburen ayda beş kez doldurmak zorunda kaldığım benzin depomun 150 liradan 178 liraya çıktığını gördüm.

Biraz film repliği gibi oldu. Veya şu melankoli ağırlıklı dönem dizilerinin artist konuşma metni sanki.

Soğuk yağmurlu bir Pazar gününden.. Yalnızlık, içimi sardı.. Nerdeydin ki bu yalnızlığımda.. Keşke sıcacık merhaba'nı duyabilsem, gülümsemeni hissedebilsem..

ve bendeki senle avunsakta

Sade içtiğim çayıma şeker katsam, ağzımın tadı yerine gelir mi?...

talihli tarihi ile İstanbul?un fethinin 559. senesi..

Sonbahar giderken, gelsin..

biraz kestireyim artık

kim kırar gönülleri,

Ama benim yüreğim seni kabul etti; ya uzaklaş, ya kal.

içindeki saklı bahçen ve davetin

İçimden geçenleri anlatmaya gücüm var mı acaba. Çizilen resmin içinde senin anlamanı beklerken bu dökülen incilerin nedenini düşünmek ne kadar zor bilir misin. Sormalara ve söylemelere rağmen bu incelik ve duyulan özlemin anlamını hiç anlamamak. Bildiğim tüm anlamları üst üste koymama rağmen neden vazgeçilmeyişin acısını hissetmek. Söyle sende içinden geçenleri söyle ki içimde biriken anlamsız tükenişler bitsin.

Hem de en sessiz ve ıssız şekilde olmalı ki..

bulamazken,

yürüyorum...

Sanki sonsuz bir boşluğa

Her hafta bir başlangıç olmalı ömrümüze

ebelenmek ve daha oyuna girmemektir madem

Senden uzakta kalsam da,

Gecenin karanlığını yaran beyaz kar taneleri

Bugün de sorma olur mu?.. Sorma, bu büyü hiç bozulmasın.. Sorarsan kaçamak cevap da veremem, açık ve net benden bu sorunun cevabını duymak isteyeceğinden, kaldırabileceğinden emin değilim.. Sorarsan, söylemek zorunda kalırım.. Ve büyü bozulur, ben seni uzaktan sevmekle yetinemem.. Uzak kal sevgili.. Sen böyle ulaşılmazken seviyorum seni.. Benim olursan, herşeyin başlangıcı gibi görünse de aslında bir bitişe imza atılır, biz farketmeden..

neylemeli, nişlemeli?

İçimden

Bazen de, söz altındır. Hep sukut altın olacak değil ya...

Uzun bir aradan sonra buraya yine yazmak garip geldi biran :) özlememisim ama.

Ne olur konuş ey uzak diyarların dilberi. Şifamı alıyorum sen söze başlayınca. Kontağını kapatıyorum ötesine berisine varan düşüncelerin. Sadece "sen" oluyorsun içimde, sadece "sen" kalıyorsun yanımda. Itri bir beste gibi nazlı nazlı salınıyorsun hayalimde.

Bir çok sorun.. bir çok tartışma.. Bir çok ayrılık.. Bir çok vedalar da anlayamadığımız.. anlaşılamadığımız için son bulmuyor mu..

ken hiç ii hissetmiyorum...

Kolaymış.

gidesim vardı bu diyarlardan

''Gözlerimde parıltısı

Ama biliyor musunuz.. Ne kadar gidersen git.. Belki bu bir kaçış belki çirkinliklerden uzaklaşmak.. belki de sevdiklerine bir veda.. Hiç bir şey üzmüyor da sevdiklerini ayrıldığın yerde bırakmak.. Onların bir sesini bile duyamamak.. Hem kendini hem onları birbirnizden mahrum bırakmak.. Evet, evet.. En yıpratıcısı bu oluyor..

erzurum'a selam olsun öyleyse

Bozkırda mevsiminlerin en güzeli, göz alabildiğine yeşil ve göz çok yeri alıyor çünkü düzlük, tek yıllık bitkilerin saltanat zamanı ki alabildiğine derin kokulu, iğde çiçeklerinin, akasyaların binbir çeşit kokunun harmanlandığı zaman ve ben kapalı alanlarda beton yığınları arasında güzel günün akşam oluşunu göremiyorum,

Bilir misin nereye gidersem gideyim, tutsaklığım yalnız bu şehredir; sana değil...

sessiz şehire

ne çok şey gelir icimden de,

Kaybedilen geçmişin baskısını kırmalıyım artık geleceğimin üzerinden. Kalbimi değiştiremem, içindeki de... Ancak en azından çeki düzen vermeli duygulara da. Özlem söndürmemeli gözlerimin ışığını, kıskançlık esir etmemeli beynimin kılcallarını...

onurluydun?

Aşk ansızın çıkar karşına kim olduğunu ne olduğunu umursamadan seversin, kim ne der ne düşünür diye sorgulamadan, küçük bir kelebek kaçmıştır sanki içine, o kanat çırptıkça için içine sığmaz olur. Ona gitmek istersin hep, sımsıkı sarılmak, öyle güven verici olur ki bazen yalnızca ona sığınmak istersin.. Aşk, ufak bir gü... lüş, kaçamak bir bakış, masumca bir dokunuştur bazen..:(

Yine gökkubeye

Yolla bir katalitik "yüreğinden"

güleceğim ki gülyüzümde güller açsın,

Hep birilerinin bizi anlamasını bekleriz ya.. Hiç anlamaya çalışmayız.. Hayatın bile bizi anlamasını bekleriz..

koparıp atmam

gecenin dibini bulasım var.

Yan masada bir ayrılık sahnesi, bir başka masada yeni filizlenen bir aşk? Köşe başında?Siimiit? siimiit? diye bağıran belki daha 10 yaşında, çelimsiz bir çocuk. Üzerinde eski bir tişört, paçalarından iplikler sarkan yırtık bir pantolon. Gözlerindeki umut ışığı daha şimdiden sönmüş? Daha ilerde alışveriş paketleri içinde kaybolan gösterişli, şık bir bayan...

Anlasın asılı kalmak nasıl birşey...

\"ne olacak?\"

her gidiş bir kaybedişti ya;

Kaybolan ruhum yolunu neden bulamıyor.

Ulaşmak isteyen

Bunu senin için değil kendim için yaptım. Bakma, dokunma, anlamaya da çalışma.

Hollanda-İspanya:0-1 :)

Kim bilir, belki yarın belki yarından da yakın.

Sessizlik en güzel cevap olsa gerek..

Hepimiz birgün öleceğiz.

ne mazlumun ahını aldım, ne fakirin ekmeğini

bir resim

Neyi özlediğini bilemeden özleyip kahrolan kadın, ben miyim bu?

son nefesde baş ucunda göremekmidir

Yazmayı mı daha çok seviyorum, seni yazmayı mı bilemiyorum, düz yolda yürümenin imlasını bilemediğim gibi..

Yerel motiften kasıt, Türk kültürünün unsurlarını içermektir.

Normal şartlarda dünyayı yerinden oynatacak kadar kuvvetli hissetsen bile kendini, bazen parmağını oynatamazsın.

insanlara verdiğim değere üzülmüyorum da verdiğim değerin kıymetini blemeyenlere üzülüyorum.

eve gitmek istiyorum..:(((

kuru yapmak misali ömrüm

atilla ilhan

İstanbul, hastane, sevdiklerim, acı ve sonuç?

Çocukken babam beni dövdüğünde

Senden öncesinin tarihi belirsiz ama, senden sonrası için söylenecek çok şey varken, ben hepsini bir kaşık suda boğdum?!

Bir "Ol!" desen keşke?

Eğer bir fırtınayla sökülürse yerinden onada yapacak birşey yok.

Hoyratlık bazen iyi gelir insana. Kabuğunu kırmak için kullandığında yeni şeyler keşfedersin. İçindeki erozyon duruverir. Bir parça yaşamak dolar içine en tazesinden. Filiz verdiğini hisseder, gülümsersin.

Ölümü düşündüm.. İnsanoğlunun ne kadar aciz kaldığını gördüm.. Bir sineğin veya böceğin insanoğlu karşısındaki zaferini hissettim, damarlarımda.. Ne kadar güçlü de olsak, yenilmez bir pehlivan edasıyla da gezsek, yinede küçücük, görmediğimiz mikrobun nasıl galip geldiğine tanık oldum.. İnsanın acizliğinden korktum.. Ürktüm..

Kuramadığın her cümle ben...

Sen ki;"ben"siz zamanları seçtiysen..

<i>bundan sonra herşey benim istediğim gibi olacaktır elbet!</i>

Öyle, bitti tamam deyince bitmiyor ki...

İnsanlık bulunurdu...

Güneş olup, herşeyi gülen yüzümle aydınlatmak, ısıtmak isterdim. Sıcaklığımla doğaya hayat vermek isterdim.

gülüşün ellerimden

Kocaman bir gökyüzü olursun

bir daha gormemek üzere

yalanlarla kandırıyorum

Bak o halde her şeye.. Ne varsa iyi güzel içinde.

Hayat, yaramaz bir çocuk.. Bende onun oyuncağı..

Herkes gibi biri olmanı ya da hiç kimse olmanı istiyorum... Sesini duymak için telefonlara sarılmaktan vazgeçmek, ismini duyduğumda içimin titreyip, gözlerimin dolmasından kurtulmak istiyorum... Senin benim için herhangi biri olman ne kadar zor bir bilsen... Zaten kolay olan ne vardı ki benim için; Sanki seni öldürmemle sevmem arasında hiçbir fark yoktu. Ve ben hep sevgim yüzünden cezalıydım... Hiç sonu olmayan bir yolda seninle yürümek, yeni çıkan filmleri birlikte izlemek, saatlerce sana sarılı kalmak, sadece ama sadece bir kez olsun sana sarılıp uyumak, bir sabah gözlerimi açtığımda yanımda seni bulmak isterken, sen sevgimle utanmamı sağladığın için galiba gerçekten "bir taneydin"!

Hazırlığı bitirdiğimde, ilk zaman ki gibi değildi, çevrem doluydu.. Ama yalnızlık hep vardı..

Benim adımı ders kitabında

herkes ya mutlu mesut ya efkarlı, dalgın

Ne de viraneler

Içimden gelen ses:

Hüzün okur.. Hüzün yazarım..

Hayat oyununda

Abulhak Hamid

Gideceğini bile bile...

saat dört yoksun

Hayat böyle bir şey değil mi?.. Doğduğumuz da tertemiz doğuyoruz.. Ufacık bir leke bile almadan.. Zamanla büyüyoruz, ne kadar çocuk kalmak istesek de.. Elimizde olan bir şey yok.. Zamana ayak uydurmaktan başka, hızına yetişmeye çalışmaktan başka çaremiz yok..

hafif hüzünlü, hafif deli...

Her yeni güne açtığın gözlerin, hayatını kaydetmiyor mu bir bakıma.

Sen bir çiçeği avucunda

hala aynı aldanış

İki çeşit dünya var. Biri biz sağlar için diğeri ölüler için. Ben yürürken toprağın üzerinde, bir o kadar da toprağın altında. Hayat bir yanılgı ve biz bu yanılgının sevdasına kapılıp gidiyoruz. Bu gün üstündeyiz toprağın ama yarın..

kucağımı açtığım akreplerin zehirli okları

kokusu ulaşır size dağların, denizin, çiçeklerin...

Bahanem çok dedim ya

merdivenleri ikişer ikişer inmeliyim...

Ne zaman yad etsem sizi, ey büyük ecdadım!

peşinden feryat edilen

yar olmayan sevda sana yara olur

<i>yollarımız belli.</i>

Allahım derim, gelir mecalim

Şimdi gelen gün için bir umut dile..

Unut...

bugünlerdde içimden birşey gelmiyor.. hissiz ve ruhsuzum

oynamak istemiyorum, sonunda'elma dersem çık'.. olmayan hiç bir saklambacı.

insan insanın düşmanı mıdır?

adamsın

Yaşanan vahşete kim dur diyecek. Sadece ateş düştüğü yeri mi yakacak.

Ser önüme, bir hazine gibi güzelliklerini

bu gece yeryüzünde en yalnız kişi benim sanki

evet büyüyememiş

Ben gidiyorum ulaşılmaz olan O'na..

uğuldamayı kes

sadece sana açıyorum kalbimi.

cam kırağı bir çiğde..

Bir fincan tylolhot, polar battaniye, şiş gözler hiç çekilmez ama bir tas anne çorbası, kucak dolusu anne şefkati paha biçilmez...

Tut artık elinden şu kaybettiğin çocuğun.

içimden şarkı söylemek geliyor. içimden gelenler henüz bestelenmemişken hem de.

şimdi daha uzak, daha zor, daha bir içinden çıkılmaz...

Sen geçiyorsun içimden, her saat başı, araba vapurları gibi. Her titreyen kalp teliyle telefonu yokluyorum, kocaman bir yokluk!

ama ben gelecegin çalışarak inşa edileceğini düşünenlerdenim...

yine yürek parça parça

Yüreğimi hırçın gözlerinin yamacına terk ettim.

Bu hazin öyküyü öğrenince?

çaresiz resmi...

Beni düşündüğünde güneş doğmalı şehre

ama söyleyemiyorum

sevgili sezen... bir de sen bu şehirdeki kederi görsen... geç İstanbul'u.

Elim yüreğimde

O güzel gözlerine

Sana en muhtaç olduğum şu anda gel.

İçimdekileri söze dökebilseydim, sende başlar sende biterdi cümlem. Seni anlatabilseydim eğer!

aklıma geldi:)güzel isim.

Ait olmaktan daha fazlasını yapacağım,

yine yürek pare pare

W. Shakespeare

Kendi haline bırakmak gerek.

Yarelidir yaşamak... Yar ve yareler... Yar olanlar, yar olmanı bekleyenler-isteyenler, yar olmasını düşlediğin hayaller çalkantılar, umutlar, sessiz çığlıklar gibi geceye veryansın edip köşesine çekilen sevda...

Geçecek, bu günler de geçecek..

Ne yeni aldığım ayakkabı

inan zarar vermedim kimseye onlardan başka

Bir o kadar da kırılgan?

sımsıcaktı...

Ertelenmişliklerde dolaşmaktan yoruldum..

sen, en kaçtığım gün!

hem rüya boşunamı yaratıldı iki gözüm...?

Bugün senin günün,

"göklerde kartal gibiydim" önceleri,

yarın akşam yine beklerim

Her şey dipte dalıp çıkarmaya gücüm yetmiyor...

bakmam...

hayat akşam bana

Özlüyorum seni işte

Yalnızca ben duyayım ayak seslerini...

uyumalıyım...

erzurum'a gitsin, buralardan gitmesin

Gidişin kadar gürültülü olmasın gelişin,

İyi ki"lerim sınır ihlali yapmaktan müebbete

Sanal ya da gerçek olması önemli mi? Dostum dediysen birine çok ta önemli değil yüzünü görmemiş ve hatta sesini duymamış olman. Paylaşılanlar gerçek ya. Peki ya onlar da yalan olursa bir gün, peki ya dostum dediğin bırakıp giderse ardına bakmadan. Keyfinden değil elbet. Öyle icap ettiği için ama ya geride bıraktığı üzgün yüzler.. Her gün biraz daha düşüyor yüzüm yere, her gün, her geçen gün kaybediyorum dostlarımı tek tek gerek sanalda gerekse gerçekte ve çocukluktan çıkıyorum, sanırım büyüyorum acı verse de büyümek.. Alışmalıyım buna, alışacağım elbet ama çok zor alışılmışlardan ayrılmak? Artlarından su döksem tez vakitte dönerler mi gidenler? Yoksa bunun içinde mi çok geç kaldım, her şey gibi..

neden YAŞARKEN

galiba bana iyi geliyorsun... :)

sevdigin olsun

Aynı şekilde 'senli benli' konuşmalardan da.

ama hedefini sabitleyen

Uzamanın ve kısalmanın vaktidir.

içimden dedim beraber yürüyelim olur mu

Sana anlatmaya çalıştığım aslında, içimdeki sevgilinin sen olmadığı gerçeği...

mutluyum,

yalnızlık üşütüyorsa artık

Zannetme sana dargınım,

BİLİYORMUSUN BEN SENİ SEVMEDİM...

Kısa cümleler kuranların uzun yorgunlukları vardır derler. Bu kadar kısacık bir ömre bu kadar yük ağır değil mi?

Sen bırakma beni düştüğümde, canım yandığımda bir iki damlada olsa yüreğime değil içimi yakmadan süzül göz pınarlarımdan

acıyla yanıp öksürdü

Tahammül mülkünü yıktın Hülagu Han mısın kafir

Sanma ki, hayata vurgun bu yürek, atmaz bir daha.

Deli olmak saadetiyle kanayansın...

Unutuyor,

Bir nefes öteye gitmiyor sözlerim

öldürecegimden korkardim,

Yorgunluğunun nişaneleri...

vuslatın, hasretin neşeye dönecek

Çıktı kılıç kınından başladı artık savaş

Davetiyelerim mi ulaşmıyor?

Bence hayal kurmanın başarıya bir faydası yoktur.

taa en başından yani

yol Onun, varlık Onun, gerisi hep angarya.

Hic unutulmaz bugun derken

seni bekliyor, özlüyor, ağlıyor diye..

Millet olarak ne kadar pis insanlar olmuşuz. Halbuku dinimiz diyorki temizlik imandandır. Ne olduk nelerimizi kaybettik de bu halde sokaklar, caddeler.

basımı alıp uzaklara gıdesım var.. hani şu bir of ceksem yıkılır mı karsıkı dagların oldugu uzaklara...

Dostluklar özeldir.. Kolay bulunmaz..

hayvan ve insanlar

Bir yanda insan olma garetindekiler bir yanda insanlığı katletmeyi görev edinenler...

Dur bile demem,

ne olur ne olur uzatma dünya sürgünümü benim...

Mükemmeliyetçi biriyim...

İçimden daha çok çalışmak geliyor şu an. Durmadan deli gibi.

SEN; vatan için bizim için şehit olurken,

Her daim sevgiyle kal.. Sevgili ->dilŞAD...

alır ALLAH intikamını yine bir kulla

maskeli seni..

Geceye pusu kurmuş bir kadeh şarabın rengine gizlenmişti hüzün. Çekip çıkarmaya üşendim nedense. Duman altı düşüncelerimin kör noktasındaydım birazda. Kendinden geçmiş hayata bir umursamazlık da ben ekledim hoyratça..

yüreğinizden bırakmak istemeden?

Bir kuşun ağır gelen kanatları gibi

Sancılar geçti artık. İrade nedir bilirim, bilirsin. Bu kalp beden de iken seni sadece deli gibi sevebilirim.

tıpkı benim gibi sende yaşlanıyorsun.

:))evet sosyal mesaj alınmış:))

<i>hiçbirsey..</i>

göçmen kuşları da kaçırdım ne yazık!

Boyuma posuma,

Keyfim yok, sigaram bitti, havalar da bunaltıyordur?

Böyledir bizim sevdamız''

Sonu gelmeyen bir yolun yolcusu gibiyim...

Bir rüzgarın yeliyle savrulurken hayat denen karmaşada, yine yeniden bir karmaşanın içerisinde olmak için çabalamalar niye ki.

gönlümde var olanı gözümden uzak kılan

hayrolsun,

Bir gökyüzü olsa

Denedim, olmadı, yine senden geçemedim,

Emin ol hiç pişman olmam

ey kuşlar selam götürün

Hep izlerini taşımaktan yoruldum..

oysa çocuk merhamet demektir biraz,

Bazen yürürsün,

<i>Edip CANSEVER</i>

Teşekkür etmeyi ve özür dilemeyi bilmeyen insanlara hayatının tüm kapılarını kapatma işlemine "sağlıklı yaşam" denir.

her zerresi bir zehir

iyiyi düşlüyorum, kötüden sakınarak

her sayfada?son? a biraz daha yaklaştığınızı bilerek?

bir kalp kalmış..

sana şimdi hangi gezegen diye sormam abes olur.

<i>ne bilim bilemiyorum ki </i>

Az zaman kaldı, bakalım hangimizden akacak kan...

Beni hiç düşünmedin, bana dair hiç planın olmadı.. Biliyorum ve artık çok rahat yazabiliyorum.. Çünki, sensizliğin beni daha mutlu ettiğini geç de olsa anlamış bulunmaktayım..

. https://www.youtube.com/watch?v=QSQlWI8IlcU

Sadece susmak istiyorum..

Aşklar hep baharamı gebe

Ve hayat hak ettiği gibi yaşandığında güzel...

yanılgılarla geçen dünlerim

Kıyametler kopuyor zavallı yüreğimde...

aşkla yatıp aşkla kalkmak

teşekkür ederim

Hiç bir şey diyemezsin.. yapamazsın..

Çıldırıyorum galiba. Ömrümde ilk kez içimden cinayet işlemek geldi. Bana yakışmaz. Takmamalıyım. Tuhaf. Saçma. Değmez!

çok şey geliyor..

Herkesin hastasına.. Benim de anneme :(

Elimde siyah pilot kalemim.. Yazıyorum bembeyaz sayfalara.. Hatalarımın üzerini çiziyorum.. Mutluluklarımın altını.. İlerliyorum beyaz sayfalarda.. Fakat arkamda siyah çizili ve karalı sayfalar bırakarak.. Kirletiyorum ve dolduruyorum beyaz sayfaları..

söylediğim bir sözü hatırlıyorum... ve söylediğim sözün bana hatırlatılmasını.

imkansızı umunca...

Anlarımızın ayrı telden çaldığı bir günden ya da yaşamdan yine bir şeyler beklerken buluyorum kendimi. Ondan sonra beklemek acı vermekten başka işe yaramıyor, yaralarını kanatmaktan başka çare olmuyor. Yaralara tuz basılması gerektiğini unutuyorum her seferinde, bir hatırlasam acıdan pişmiş halleriyle bir daha karşıma çıkmaya yüzleri olmayacak ya.

gel desem

Amin sevgili İDAL ;)

Nice mutlu, sağlıklı, huzur dolu yıllara ilina doğum günün kutlu olsun:))

ben hep saçlarımda ruhumu sakladım, aynalarda yüzüm hiç görünmez... anladım ki paylaşmak eğer verirsen sürüyor, yaşamdan bize doğru, bizden de yaşama doğru... şimdi soruyorum kendime ben hangi zaman oyuncusuyum, hangi zaman bahçesine geç inen yağmurdum...

geçmediği için değil!

yaşayarak öğreniyor insan. acılarla çarpışarak büyütüyor yüreğini ve gün geliyor o yürek öyle bir büyüyor ki kırılınca parçaları tüm evreni kaplıyor. can revan içindeyim. acil can anonslarını duyar gibiyim. lakin işte can paramparça. ölümün arifesindeyim. çıkacak can durmuyor bedende.

İnsanları anlamaya çalışıyorum sürekli ama anlıyamıyorum. İnsanlar neden hırslarının kurbanı oluyorlar. Bu kadar önemlimi mevki makam, insanlığın durumu ne kadar vahim. Biz toplum olarak ne hale gelmişiz. Aynalara nasıl bakabiliyoruz hala özgürce, çekinmeden.

Günlerce evden çıkmadan uydudan Paraguay TV'lerindeki kadın ve siyaset programlarını izleyip Boliviya'ya, dış mihraklara küfretmek istiyorum.

Konuşursun, cümlelerin bittiğinde, sözlerin yerini bulduğunda.. Bir sessizlik çöktüyse ve ufacık bir tepki yoksa.. Boşuna konuşmuşsun, boşuna çabalamışsındır.. ÇÜnkü o çok değer verdiğin insan, aslında seni hiç dinlememiş.. O kendi dünyasında.. ve senden kopalı çok olmuş..

Değdi mi peki?..

Bir sona kurulu.

hmmm :) çok güzel bir istek.. Harika bir duygudur at üzerinde gezmek benimde canım istedi bir an

Merak ediyor muyum?

Kültür birikimin ta kendisidir. Gitar, piyano ve saksafonu müzik kültürümüze dahil etmiş miyiz? Etmişiz. O halde kültür, bu bağlamda müzik kültürü kesinlikle kapalı bir kutu değil. Dün bozlak vardı bugün Anadolu Rock. Hepsinin de bir muhatabı var bu ülkede.

Yoksa yaşamak mı ölümden arta kalan?..

İşte o zaman üzüleceksin, dinlemediğin, önemsemediğin için. Görmeye başladığında, ben gitmiş olacağım. Öğrenirsin, hiç ummadığın bir kişiden. Dinlemesen de, gerçekler karşına bir bir çıkacak. Senin içindi her şey, sana dairdi. Belki anlarsın da, üzülürsün belki de, boşa geçen zaman için. Görmediğin, dikkate almadığın için belki de kızacaksın kendine. Ama kızma yine de, ve hatta üzülme sen. Ben senden sessizce geçeceğim, sendeyken hissedemediğin gibi, giderken de bilmeyeceksin.

gelme desem olur

aldığım nefeslerin posası..

Bıktığı an..

Yaşamak olsan da gel, ölüm olsan da gel...

yüreğine sağlık...

İyilik, beklenti içerisine girerek yapılmaz, değerini bilmeyenlere ne demeli peki şimdi?..

daha kaç masum aşkı gömecek ellerim takvim yapraklarına...

BAHÇİVAN 'A :)

ehüehüehü.. diye gülenlere deli oluyorum..

sımsıkı sarılışın

O an ki gülümseme bile donup kalıyor yüz ifadesinde...

Lanet edersin yaşadığına Maziden ne kalmışsa yırtar atarsın.

derdim de bir türlü inanmazdın bana...

hiç sevmem olacaktı :)

aklımı kaçıramam sende

<i>Gördüğün garibe dost ol, büyürsün,</i>

çok kırılmış bir adamın

O benimdir, o benim milletimindir ancak.

Bir daha öldürelim beni..

Ve yine ben üzgünüm seni unutamıyorum, kalbime kendime yalvarıyorum ama artık dikiş tutmuyor yaralar, gözlerimi kapatmam bile fayda etmiyor son günlerde. Hak ettiğimi mi yaşıyorum yoksa hak etmediğim şey için mi sınanıyorum bilmiyorum ama acısına dayanamıyorum. Üzgünüm canımı acıtıyosun ama sen canımı acıttığını bile bilmiyosun...

Sessiz kalmıştı.. Çünkü hatalıydı.. Gözlerini gözlerimden kaçırırcasına bir hataydı onunkisi..

Yaralıyım, çaresizim umutsuzum

Şimdi gelip bana "Filmler kitaplardan daha güzel" demeyin.

Cözümü mutlu olmak, çürük baharlara inat. Ailenle? Bir kupa çayla? Cocuklugunla, kitablarınla? Ailem hep yanında mı olacak? Cocuklugum nerede, hangi agacın tepesinde gezer kimbilir. Yalnızlıgım Yemen'de. Nasib... Kitablarım tablolarımla keyif sürmekte. Ya çay, almazsa demini. Haksızlık.

yer altındaki antik mağaralar gibiydik ve keşfedilmeyi beklerdik ç kapsizli bir sabırsızlıkla çektiklerimiz bitsin ama yine de bize çok yaklaşılmasın isterdik

sen yada ben

benim adım by. YALANCI.

ya dağlar yerle bir olacak

Artık yıkıyorum geçmişe ait ne varsa! artık atıyorum geçmişe ait ne hatıralar varsa artık geçmişe takılıp bugünün güzelliklerini yaşamamaktan. Siliyorum eskiye dair yalan sevgi gösterilerini, sözleri...

niyet ettim gözlerinin şulelerini alıp, toprağa ekmeye...

odaya süzülen ışığım güneşim

Benden uzak,

Artık güzel haberler duymak istiyorum!

Yolum bir sahilden geçse,

Meğer sen dahi kendi hüsnüne hayran mısın kafir

Fırsatını bul

Dönsün başım, tutuşsun damarlarımda kanım

Kısa da olsa avutmak herşeyi

İçim içime sığmıyor

su dökemez eline

yok ede ede

bütün bunlarla cebelleşirken,

Uzun yolların sonunda doğan güneşi görmek

Boş işlerle, kayda değmez şeylerle uğraşıp durmuşun.. Ve kendin için birşeyler yapmayı unutmuşun.. Dünyaya geliş sebebini, sorumluluklarını.. Hep ertelemişin, bir kenara sıkıştırmışın.. Onlar duvar kovuklarında biriktikçe birikmiş, hiç tükenmeden.. Ama hayat hızla tükenmiş ve hala da tükenmekte.. Her gün hayat ağacımızdan kurumuş bir yaprak sağa sola savrulmakta..

Sus diyorum bu böyle gitmez!

bana üç kuruşluk zammı reva görenlerin, nasıl yaşadıklarını bilmeyenlere sözüm.. sizlersiniz asıl suçlu..

Terk-i diyar ettim ne varsa içimden, içime batan,

insan yine kendini boşluga attıktan sonra

Adını hüsran koydum

Dün akşam vicdanım beni tırmalayıp durdun.. Uykularımın kabusu oldun.. Gözyaşlarım askıda kaldı, senin sayende.. Yağdı yağacak.. Sus biraz vicdanım.. Yapabileceklerimi düşündüm.. Çaresizlik çıktı karşıma.. Başka yöne döndüm.. Yine elim kolum bağlı kaldı..

Şu an arabayı şehre tepeden bakan bir yere çekip, son ses aram dikran açıp, uzun samsun içme isteği duyuyorum.

sen türktün hani?

Sensiz şehir bana zindan olur...

bır bakarsın bıter, bır bakarsın bıtmez...

Yağ değişim zamanı gelmiş bir arabanın teklemesini, arıza vermesini anlarlar ama seni anlamazlar. Ya da benizini biten, kayışı kopan, direksiyonu kitlenen bir araba. Hepsi, herşey normaldir. Ama senin öyle bir lüksün olamaz. Varsa yoksa güçlü ol, ayakta kal, çocukluk etme, ağlama-zırlama, dayanırsın sen safsataları. Bir kişide sormaz gerçekten "nasılsın" diye. Şöyle candan, taa içten, özden, hani gerçek cevabı merak ederek sormaz.

Hep üzerimde kaldı..

Sıkıldım, kimseler yok..

yüreğime yığılan ayrılık korkularıydı.

Başlığı görünce içimden geçen ilk şey

Bu ne acele _neden_ hocam, nefes alalım durun.

Nereye gitsem neyi denesem olmadı her yer karmaşa ve sana çıktı.

Ve bunların içinde barındırabileceği kadar solcu

İçimden gelmeyenlerle çevrili dört yanım

Keşkeler, olmasını istemediğimiz kadar bir o kadar yakınımızda olan keşkelerimiz..

Soğuk bir adliye koridoru...

Tv ekranlarından izleyeceğiz olan biteni sonra tv. kumandasının düğmesiyle kendimizi arındıracak mıyız o günahlardan.

Ama yinede insanlar belki benim düştüğüm duruma oh derken ben diyemiyorum.. Hatta o kişilerin üzüntülü halini görünce bende üzülüyorum.. Belkide hiç sevmediğim bir insan..

Bir gülüşünle, bir tek kelimenle ayakta duranlar yok mu dersin?

Nedim

Ruhum da fırlatılmaya hazır Molotoflar yığını. En dar sokağındayım şimdi yüreğinin.

Özleyeceğim..

Dağın kar tutan yüzüne düşen göktaşı gibi;simsiyah...

dostum ve dostluğum bir yaranın nehire akan kısmı olarak kalmıştır

Yok olmadı sar başa yada izin ver ruhuna

Bedenim bir nefes alsın Sevgili! ..

Sevgiye değer verdim yalansız olanından. Beyaz yalanlardan bile sakındım kendimi. Sevdiklerime hayatın zor anlarında bile gülebilmenin huzur verici olduğunu hissettirdim?

Ne üşüdüğünün farkında ne de ısındığının. Gel-gitler sarmışken ruhu, hiçbir yerde kalamaz. Kara geceler... şimdi ısıtırken gökyüzünü, yıldızlar seyre dalarken... kim bilebilir ki ruhun buz kestiğini. Şimdi ısıtmaz keder içini, ısıtmaz kara kış.

"Hiç kimse cennete gittikten sonra - bütün dünyaya sahip olsa bile tekrar dünyaya dönmek istemez. Yalnız şehitler, keramet sebebiyle dünyaya dönüp on defa şehit olmayı arzu ederler"

Kapına varıp,

dönmemen için elimden geleni yapıyorum sevgili kuzum hadi annenin kucağına

Birden uyanıyorum kan ter içinde

gülümsedim

Sevmeye kıyamazken ben seni, sevdan ince ince kıyılıyordu yarinin ellerinde. Gözyaşların ıslatıyordu yüreğimin camlarını. Sen beni biliyordun, ben seni? bir de bilmiyordun aslında sen beni ama biliyordun, duam duandı, duamızdı. Orada buluyordun işte beni.

bu kuşları sana sevdiğimi

Yaşadığın her şey senin tekelinde yine. Kimse elinden almaz bir kere bile.

kalmadı bedende tahammüle niyet

Phil jackson taktikleri her zaman işe yarar.

Gördükçe soğuduğum, baktıkça uzaklaştığım, tanıdıkça sevmediğim bir yandı. Aynı dilin konuşulmadığı, farklı frekanslarda gezinmenin mutluluk kattığı, ama benim bunların hiçbirine anlam veremediğim bir an. Ne yazılanı anlamak kadar isteğim, ne de anlaşılmak gibi bir derdim var. Anlaşılmayım.

Sevmek bize kalmıştır ama sevilmek talihmiş. Eee zorla güzellik olmuyor.

Git, kalırsan belki yine seni düşündüğümden, seni anlamaya çalışmaktan ve hatta benim varlığımdan bunalacaksın..

gideceği bir yer olmadığını?

Ah benim sevdiceğim...

Gormezden geldin

içimden ağlamak geliyor yıllar sonra sevinçten tıkanırcasına ağlamak...

Kalbin sözü hiç ölmez. Hatta kalp söze ihtiyaç bile duymaz, Kalbin sözü sevgidir. İşte bu yüzden,

Dünlerde.. anlamlıydı, başkaydı her şey başka!

Ruhuna yaklaşmak

Çok erken gelmişim seni bulamıyorum,

<i>Anımsamak, bazen büyük bir lütuf, bazen büyük bir acı..</i>

hiiiiiiiiiiiiiiii!!!! Belkisem dönmüş :) hoşgeldin nerelerdeydin

nöbet bit artık...

sevginin anlamını bilmeyen insanlar daima teselli peşinde koşarlar...

Tüm mümkünsüzlükler

Hal böyleyken.. Ne kendimi ifade edebiliyorum, ne sen farkedebiliyorsun..

nedir bu kadar ağrıtan başımı? işimi gücümü bıraktıran nedir? çocukluğumu özledim diye mi bu çıkmazlar? ama ben çocukken de sevmezdim labirentleri...

Zaten sarı saçlı kız da ağlamaklıdır şimdi

bir ilaç keşfetselerdi keşke..

Beni unutup bir selamı esirgeyen o yare...

Ben buradayım çaresizlik ise örtünün altında. Ben açmadan o asla çıkamaz?Çıksa da hep bir beyazım var orada?

devlerin aşkı büyük olur

güzeldi... teşekürler...

bu efkar

"Artık insanları tanımak için zaman kaybetmiyorum; nasıl olsa onlar zamanı gelince kendilerini tanıtıyorlar"

Yola koyulmuşlar. Çok geçmeden bir damın üzerinde üzgün oturan bir kedi görmüşler. ? Çok yaşlandım, fareler bile dalga geçiyorlar, ? demiş kedi. ?Sen de bizimle gel? demiş eşek. ?Sesin hala güçlü çıkıyor, şarkı söyleriz Bremen?de.?

Bazen içimi bir korku kaplıyor. Bu korku ki yüzüne her baktığımda beni biraz daha kahrediyor. Kendi kendime konuşmaya başladım içimden.

sadece bugün kadar gerçeğim

içimden haykırmak, çocuklar gibi ağlamak geliyor. yüreğimi kanatmak, parçalamak ya da. mutsuz değilim ama huzursuzum

Gel cancağazım gel

Bakmasını bilirsen, nokta kadardır.

hiç fırtınaya tutulmuş bir gemi sevinebilirmi?

Doğacaktır sana vadettiği günler Hakk?ın,

bir ah bile diyemediler...

Bu bile?anlam? kavramının içler acısı halini özetliyor.

kendine iyi bak ben kaçtım..

Karmaşıklığın yansıttığı belirsizlik, karar alamama, nerde duracağını bilememe, ve en önemlisi aldığın kararları uygulayamama.. Bütün bunlar iç sıkıntımı oluşturmakta..

Artık, beklemiyorum.. Gelmeyeceksin.. Baktım ki günbegün kendimi tüketiyorum.. Kendimi tükettiğim kadar sevdamı.. Zamanımı..

Buldum galiba yapamadıklarımın sebebini.. Utanma duygum kaybolmuş.. İbadetlerimi savsaklarken, Allah?tan utanmadım.. Yıkıcı, yakıcı sözler çıkarken ağzımdan, dilimden utanmadım.. Duymamam gereken şeyleri duymak için çabalarken kulağımdan utanmadım.. Bakmamam gereken şeylere ısrarla bakarken, gözlerimden utanmadım..

Belki buraya şiir tadında bir şeyler yazmalıydım ama ben gene düz yazının gölgesine sığınıyorum.

Dudaklar gülerken, insan ağlayamaz mı?

Gelsin ki bu çekilenlere değsin..

insan hergün yeni bir güne merhaba derken hayat örgüsüne gökkuşağını kıskandıracak renklerden oluşan bir motif daha ekliyor...

şöyle uzunca bir tatilin ortasında bulmalıyım kendimi. sorumluluklarım kapı ardında kalmalı. yanımda sadece sevdiklerim olmalı.

bir gün inandığın tüm ezeberlerin yalan olduğunu gördüğün zaman ben burada olacağım...

Düşündürücü.

Herşeye meydan okuduğun zamanlara dön

anything..

Uyuyamadığımız gecelerin sabahı da var

.. öyle zordur katlanmak, acıtır ta içini.

Bu aralar ben bende miyim yoksa başka birimiyim sen söyle?

baska laflar, baskalarının lafları, baska hayatlar...

zeytinini yesem ağlarım... bilmiyorsun.

Neden bunları, söyleyen o değil de, bir başkası diye..

Yalnızlığın acısı tüm dertlerden zor.

Saçıma düşen aklar artık hergün biraz daha vurguluyor bunu

suyundanda koysakmı?

yine buruklaşmış yine hüzünleşmiş yine yağmurlanmış yürek belki içinde güzellikler yeşillensin diye beklemeli belki sabretmeli ama illede hüzünlenmeli gölgelenmeli...

İçmekten,

Ne güzel demiş Necip Fazıl üstad:

En sevdiklerimiz<u> Yeşil </u>de çıkıp gel"se..

İçimden geldiği gibi konuşmaya başlasam, kaçacak delik ararsın. Laflar bir ok gibi peşini bırakmaz.. içimden geldiği gibi öylemi!.. kiminle dans ettiğini daha bilmiyorsun.. laf zincirime takılı kalırsan, bir daha doğrultamazsın belini.. tehdit diye algılayabilirsin.. sen zaten neyi adamakıllı anladın ki.. ahkam kesme şimdi.. kendini koru benim dilimden.. dost tavsiyesi..;)

Sancılarımın sahibi. Böyle iki satır yazmayla ne anlatabilir ki insan?Gözlerin gözlerime dalmadıktan sonra anlatamam ki derdimi. Gözlerim herşeyi biriktirdiğim saklı hazinemdir. Anca orda bulursun beni.

hiç görmez misin?

Bu sözün doğruluğu kulaklarımı çınlatıyor bugünlerde.:(

yalnızlığımın göz-nehirleriyle dolu coğrafyasını

Hiçbir şeyin, eskisi kadar tat vermediği, kendini biraz olsun uzak tutma isteği, önemsizlik.. Yapılması gereken çok daha önemli işlerin olması.. Boşa geçen zaman..

Afrikalı kölenim senin, esirinim, mecburunum

ya kıyametler kopacak yada dünya batacak

Senin bu feryadın gülşene kalsın

Yağmurlar sensiz çarpar gözbebeklerime

kurudu hep dua ettim..

sarıldım hasretine

olanca sevecenliğinle sen...

"Küçükken yaram azdı''

<i>Bir anlam gelse,</i>

Sen yoksun ya..

Yeşillikleri bölen beyaz papatyalar gibi sanki

Avutuyorum kendimi

ne olacak?

yalnızken yalın bir yalnızlıktır yaşadığın

o kitabın da sonuna ulaşmak istersiniz...

Nokta.

dalgalardan yorulmuş yaşlı bir limanın kuytusunda.

Poyrazların kucağına..

ne güzel paylaşım eridim yerimde kaba tabir bu ama inan anlatacam aşka kelime bulamadım.

<i>oy yarab nasıl bir varlığım </i>

yanında olmak vardı...

geçti artık hazan mevsimi

Yaşam iki dudağın arasına asılı mı kalır?

Sevilen gözlerin erişilmezliğini.

Bir söz..

Ben sabıkalı bir serseriyim!.

Sonra kendimi düşündüm. Gereksiz bir eşya gibiydim istenildiğinde çıkarılan. Peki ben kim için savaşıyorum bu alemde o'nun içinmi?. O'nun için savaşıyorsam neden değil yanımda. Oysa ben ne cephelerden geçtim uğruna. Düştüm, kalktım.. Yanıldım..

hafızamdan silip atamayacağım tek gün. o gün yalan dan bu kadar nefret etmemiştim. .. birinci yıldönümü yaklaşıyor herşey geçti... geçmeyen tek şey değmeyecek birine,, bana değer vermeyen birine harcadığım gözyaşlarım.. şu zaman kadar toz konduramıyordum yeni yeni anlıyorum bunu...

Bir uçurtma olsam diyorum;nihayetim tellere takılmak olsa da...

31.10.2007 23:54...

yoluma,

Ben buyum hadi başka kapıya

satır satır hecelere...

Canı, cananı, bütün varımı alsın da Hüda,

İçimden geçenler, hani demiştinya kulağına eğilip diyeceğim diye içimden geçirdiğim tahmin etmeye çalıştığım şeyler işte bunlar yaaaaaaaaaaaaaaaaa.

Allahı sana tabiat öğretecek

ve o ihtimaller öyle yaşanılası?

Ben bunları da atlatırım.. Her hüzün bir çentik, kaç oldu saymıyorum artık.. İçimi acıtıp geçen, baharları haram eden sızı..

Çok mu şey istedim?

Deli eden bir uğultudur başlar kulaklarında

Seni almış avucunun içine, çırpın çırpına bildiğin kadar...

sana ben, siyah desem de olur..

Susma söyle nasıl yaşar böyle insan!

Yanındaki seni mutlu ettiği sürece kalsın hayatında, zorlama kendini.

sanki dün gibi

İçinden de olsa "Seni Seviyorum" de..

Devam etmiyor istediğin ya da beklediğin gibi bazı şeyler. Kırıcı fazlasıyla. Bazen fazla olduğumu bazen de çok eksik olduğumu düşünüyorum. Her şey bir anda kaybolabiliyor, izleri silip, anlamsız kalsın demek düşse de, yapamıyorsun. Zamana mı bırakmak gerek, değil. İnsan değil midir zamanın kendisi. Sen istersin etkisi sürer, sen istersin biter.

Seni asla affetmeyeceğim anne,!

öylesin işte

Sanırım şöyle düzeltilebilir..

İnsanları bir kalemde silmek, bu kadar kolay olmamalı!..

Küçükler sevilir, büyüklere saygı duyulurdu.

15 yıl önce bir eylül günü çektirdiğimiz fotonun arkasına şöyle bir dize düşmüştüm; " yol uzun günler kısa sigara siyah beyaz sönüyor. "

zaman neden bu kadar çabuk geçiyor ya...

Aslında bırakacaksın, senin gördüğün yanlışı o da görebilsin.. Kaç zaman geçer bilinmez ama O'nun için konuşmayacaksın.. Susabilmek her durumda, en güzel cevap olmalı..

Her şey geçmişte kalıyor ama hiçbir şey geçmiyor..

Yorulmadan koşan bir çocuk içimdeki yağmurun sesi, yoruldum. Görülmeyen bir çig tanesi boğazımdaki, düğümlendi. Kimsenin ulaşamadığı bir ufuk çizgisi hayat, erteledim. Suskunluğuma tabib Aşık Veysel'in sözleri, söyledim.

Dinlemekten öte, sadece çıkar ilişkisine dayanan, insana ve emeğe değer verilmediği için, kızmıyorum!

Kiziyorum boyle insanlara cocuk gibiler!

istemezdim beklemeyi

Onu da mahvettin,

her şey sadece ihtimaller bütünüdür...

bu kışlar da geçer elbet..

sonbaharda yolcuğu özledim. her şarkıya, bir düş eşlik etmeli şimdi..

tamamlama telaşı

Güneş hergün doğacak. Doğacağı coğrafyayı seçme hakkı olmadan. Yağmurlar yine yağacak. Yağacağı zamanları seçemeden. Ve sen istesende istemesende çıkacaksın ortaya birgün. Çünkü artık sen eski sen değilsin.

Her zamanki gibi kolaya kaçmadır bu; bizle alakalı değilse mevzu umurumuz da değil ama bizle alakalıysa en yüce değer olur her şey.

gerçekçi ise tünelle birlikte ışığı ve de gelecek treni görür...

içimden bir gülüp bir ağlamak geliyor

Seviyorum işte bu kokuyu sevmeyen var mı sanki. Satır sonlarındaki gülmelerin gelecek aklıma ve aniden gidişin. Ne bileyim alışkın değilim desem yalan olur bu gidişlere. Biliyorum geleceksin geriye ama işte dedim ya bu defa derinden etkiledi beni belki de alaca karanlıktı beni üzen.

Neden uzun uzadıya yazmadığımı biliyorsun.

Denizlere köpük köpükmüş

İçinde tüm renkler olacak.

Isınsın dost yüreğimiz, gel.

Keşke yalnız bunun için sevseydim seni.

yangına körük sancılarımla geldim kapına. deccal olma koparma hemen kızılca kıyameti. bir avuç aşktan ölmedi kimse. ama haklısın bilinmedi de hiç kıymeti...

ben karanlığın sonundan ve gecenin sonundan söz ediyorum

Değer verip de değersizlikle karşılaşmak.. Ne kadar acıdır.. Ne kadar hazin bir durumdur.. Ve ne büyük bir kayıp..

Söz söylendikçe hakikat perdelenir, susulması gerekenler dillendikçe sırra halel gelirmiş. Ne kadar fedakarsa, en az o kadar vefakar olmalı insan sırrına. Şu vakit susmanın demi öyleyse? Susuyorum? sustum. Cümlelerimi yeniden ve yalnız Sen?in için kuruncaya dek?

Çünkü cevabım yok dedin her halinle..

gitme desem yangın yeri uzaklar

sesini duymayalı o kadar çok zaman olmuş ki..

bahanen de var mış güya

rüzgara dilimden...

Sil hepsini hafızandan...

Sen bilmezsin, gidişin acıtır da, etkilenmezsin.. Farkında bile değilsindir, ama sen yine de bilme. Ki; senden gelecek vuslatın ayrılığı acıtsın ama yara bırakmasın.

Bahanem karanlık olsa

Telefonun diğer ucundakine ne anlatacağımı bilememenin tedirginliğiyle olayı anladığım kadarıyla anlatıp birde adresi veriyorum ve son olarak ta ben kimiyim tabii ki iyi komşuyum?

Bana bir şarkı söyle

istediğin şeyi düşünebilmek ne güzel, gerçi kendini zaten iyi hissediyorsundur ama bu şekilde yapılan egzersizler iyidir.

Bir gün anlarsın hayal kurmayı; beklemeyi, ümit etmeyi.

Ve unuttuklarım var adını sildiğim..!

Hayat;

İçimden ağlamak geldi.. İnsanlığımdan belkide utandım.. Açlık sefalet içindeki insanları görünce.. Bir deri kemik kalmış küçücük çocukları.. Burun kıvırdığım yinemi bunumu yiyeceğim dediğim yemekler geldi.. Çöpe atılan, yemeyip çürüttüğümüz gıdalar aklıma geldi.. İsrafta birinciliği kimseye bırakmadığımızı düşündüm..

HÜZNÜN CEKETİNİ ÇIKARDIM ÜSTÜMDEN..

Üstüne üstlük, bu cümlelere yakın bir zamanda, yeşil ışık yanacağa da benzemiyor doğrusu.

belki hepsi bir heves

İçimi kaplasa da..

Bir fantezinin çevresinde oluşturulan kurgusal senaryolara mağlup olmam.

Evet, bugünde...

Sanki bir deniz şimdi

hiç olmasın da varsın uyumayayım bir ömür.

Bendeki sevda bitmiştir..

sürgülerken özümü,

Siyahtan griye çalıyordu geçen birkaç gün?Islanmış yürekler, lal olmuş diller korosu, yağmura karışıyordu azar azar. Zamanla açar rengi yüreklerin, kim bilir?

"Amin"

<i> deyip duruyorlar lanet olsun demiyeceğim </i>

ama çok yoruluyorum

odunları sobaya değil

içimde büyük bir boşluk var

Kafamdaki her şeyi bir yere alıp koymak ve üzerlerine asit dökerek yakmak istiyorum. Düşünmek ne kadar iyiyse, güzelse bir o kadar da sıkıntılı, sancılı. Bunlardan kısa süreliğine de kurtulmak en iyisi, tabi başarabilirsen. Başaramazsan halin harap, en güzeli asiti dökmek ve yokolmaları izlemek. Hiç değilse kısa süreliğine bir huzur elde etmiş oluruz. Ne de olsa yine bir şekilde ortaya çıkacaklardır, kurtuluş yok.

Ellerin sonra

soru işareti gibi asılı kaldım yaşamda, okşayacağını sandığım el kopardı etimi...

Zamanın bittiği yerden

Kafam son zamanlarda çok karışık, ne desem neler yapsam, nasıl

ben teşekkür ederim okuduğunuz için mkal

Herşeyin hayırlısı...

Yoktaki varim

saygılarımla...

yıldızların ışığı

Neden kalp kırar insan? Karşındakinin incineceğini bile bile neden hoyrat davranır? Kolayı neden seçer ve haklı çıkaran nedir kalp kırmayı? Düşünce ayrılıkları mı? Artık uğraşmamak mı ister? Sadistçe bir zevk duyar mı insan bundan? Acılarımız ortakken arkasını dönüp gider mi yaşanmışlıkları silerek?

Hayırlısı evet

İçimden geçenlere rağmen gülüyorum ben. Fırtına kopacak gökyüzünde biliyorum. Ben yine eve giderken ıslanacağım ve hep aynı söz dolanacak dilimde ve toprağa düşen yağmurun kokusu yine yakacak beni.

Terörü bir kez daha lanetliyorum. Bitsin kirli ellerin kirli oyunları. Çeksinler vatanımdan kanlı ellerini.

Ve kendi masalımda bir yer var gitmek istediğim, dile getiremediğim ve nihayetinde gidemediğim. Bir söz var söylemek istediğim, söyleyemediğim ve sonunda tükettiğim.

Paçalarımız kan kızılı ile tutuşurken, biz en afilli havaları oynadık parmaklarımızı şakırdatarak...

Değiştiğinde ben aynı ben mi olacağım..

içimden gelenler

bir hayat kayar ellerinizden?

ORTAYA KARISIK İŞTE...

Anlamak..

"her şey iyidir, her şey iyiliğimedir, her şey benim en YÜKSEK hayrım içindir."

Vurursun başını soğuk taş duvarlara.

Ne iyi insanlar var, daim olsunlar inşallah..

Tamam GAYE hocam. Kulak asmıyorum. İçimizden gelenlere kulak asmadan ya da bir şekilde sırt dönerek yaşamıyor muyuz zaten?

öyle cok özledim ki mecnun gibi leylayim simdi

Rengarenk rüyalarım, toz pembe değil hayallerim.

. istemiyormuşsun.

Çık git artık gözlerimden.

Gece yıldızlara her baktığımda parlayan güzelliği bir umut ışığı gibi gülümsüyor sanki bana.

<i>Meclise devam et, el sürme mey'e,</i>

Bir içimlik sigara gibi

Kimsem

08.04.2012

bırakıp kaçtığım sokak kedilerinin pençe izleri

Ümitlerim de takılmış

içimden geçenler, hani derlerya imkanım olsa ayı, güneşi alır evuçlarına bırakırım diye bende öyle sadece ayı ve güneşi değil kalbimi çıkarıp avuçlarına koymak istiyorum.

Sabaha gülerek açabiliyorsan gözlerini

<i>yok çare</i>

Sırf kendimizi kandırmak, mutlu etmek için. Yalancı zamanlarda, yalancı sohbetlere ram olmak için.

Bugün süslü cümleler kurmak istemiyorum.

Baştan sona her şeyi yak?

Gözlerimde gözbebeklerin asılı. Savursam tekmemi, düşecek altında ki sehpası.

Neyse, olduğu kadar, olmadığı kader demişler.

Git, kalırsan sanıyorsun ki, rahatsız edileceksin.

hepsini seviyorum

sel aldı dersin

içli içli dert ettiği

Rabbim

sakınırdım gözümden bile..

Düşer saçların önüne, ama bembeyaz.

dedim ki kendime

Öyle yakinsinki sol yanima gitsem bulurum seni

istiflemekten artık yoruldum. Açılan yaralarıma "zaman ve dua" sürdüm,

Ey fazlı kadim olan

söndü yıllarca içimde kaynayan volkan

Seni bırakıp da bahçeye bakamam çünkü bağın gülen goncası değil salınan selvisi bile gözüme ateş gibi görünür."

sen ve ben varız

iyiyim ben de...

Zaten şarkılar da gönül koydu ikimize birden...

Sevgilim, kadere aldanmayip kağıt olup kalem olup

Ya da eleştirin ki hatalarımı ben de göreyim

dinlenmekte savaşmaktır bir yerde

Susuyorum..

Sakın üzme kendini...

farklı bir malihülya

Sanki öldüğün gündü bu bayram

Değişik bir şeyler katsak hayatımıza, kimselerin hayal bile edemediği

Bütün çözüm anlayabilmekten geçiyor..

Neyse tazeleyeyim çayımı.(:

insan kendi şansını kendi yaratırmış ya da "şanssızlığını" ...

Bir dost tadında kahve çok iyi olurdu.. Çok.

kör bırakır bıçakların suçlarını

bitime ramak kala

Sen gördüğümü sanasın diye gülüşümü sererim göz ve gönül aynana...

Sadece birikmiş ve yüreğe giden yolu tıkamış biraz hüzün o kadar...

Çözmeye çalıştıkça

Dönersem

İster Narına garket, İster Nuruna

Sayın Türkçeci0505,

Bir tek şaltere bağlı artık yaşaması

Sen kazak örmesen de yanımda ol yeter...

ama bunu sadece içimde saklıyorum.. çünkü karşımdaki insan sevgimi haketmiyor. bugün öyle birşey yazmış kii beni hedef alırcasına.. tek düşüncem şu oldu "BEN BU KADARINI HAKETMEDİM" . beraber başladık beraber büyüttük bir bebeği büyütür gibi sevgimizi... ama ne onun ne de benim elimizden olmayan sebebler bizi kopardı... şimdi şimdi anlıyorum bu bana büyük acı verdi ama gerçekten YARADANIN HER MUSİBETİNDE BİR HAYIR vardır derler ya.. gerçekten öyleymiş. çünkü o gözümden sakındığım, canımı vereceğim insan buna değmiyormuş... aslında bunları buraya niye yazıyorum bimiyorum belki de rahatlamak paylaşmak. bilmiyorum kafam çok karışık.. off offff

Kendini adam sanan ve hala aylak aylak dolaşandan,

dinlesin yağmurun sesini belki gelir neşesi.

İnanmak isteyipte darmadağın kalmak insanı yoruyormuş daha iyi anlıyorum bazen. Gözünün içine kadar giren cümleler için sabretmekte bir yere kadar sanki. İstemek yetmiyor bazen beklemenin de değeri olmalı diye düsünüyosun..

Sen bana kalem oldun

işkence gibi geliyorsa

Şimdi deli gibi ıslanarak davutlarda ki beyaz iskeleye koşmak istiyorum. Ve sonunda denize atlamak.

rüzgarı arkama alıp bağırmak istiyorum hayata: "Acımadı ki!"

Sevgili arkadaşım bunlar yeterli oldu mu bilemiyorum?

Tüm yaşanmışlıkları bir kenara bırakıp, insanın kendi varlığının keyfine varması için yazmalı. Pembe ve içi boş hayaller değil kastım. Çok zaman oldu onları yargılayıp astım. Asıl mesele yaşam oyunundaki yerine tebessümle bakabilmek. Ama bakmak içinde bulmak gerek. Ve farkettim ki bu arayışı düşünmeyeli ne çok zaman olmuş. Kendi kişiliğim, kimliğim ve hislerimle '' bana da yer aç ey dünya'' demenin anlamsızlığı vuruluyor yüzüme. İnsan bir şaheserken ve aynaya baktığında kendisini görmesi lutfedilmişken sarhoş taklidi yapmakla ne geçiyor ki eline...? Mutluluktan sarhoş olmak, hüzünden-acıdan sarhoş olmak, umut etmekten sarhoş olmak, tembellik sarhoşu olmak, olmakta olmak... Nerde durduğuma ve ne yaptığıma baktığımda duyduğum tek şey utanç...! Benim hayatım bunu haketmiyor. Hiçbir zamanda haketmedi bunca cefayı. Kendi ellerimle onu ittiğim kaos sonrası kafam karmakarışık demenin ne gibi bir mazereti olabilir ki?

mengenesine sıkıştırıp ümit denizine fırlatıyorum.

çalıştığım şirkette telefonlarımız, bilgisayarda kullandığımız her bölüm kayıt altına alınıyor. telefonda arkadaşımlar konuşuyorum, iki dakika sonra diğer arkadaş beni arayıp sen şunları söyledin niye böyle düşünüyorsun diye arıyor. Arkadaşım beni dinleyince ne oluyor boyun mu uzuyor. Eline ne geçiyor anlamıyorum doğrusu bunları. Artık telefonda rahat konuşamıyorum kendimi baskı altında hissediyorum. Burda yazdığım şeyler bile aleyhime delil olarak kullanılıyor. Bunu okursan sevgili arkadaşım lütfen senin telefonun dinleniyor diye benimkinide dinleme. Biliyorum özellikle beni dinlediğini.

Seni tanımak

Uzakların sevdası, yakından hissedilmezmiş.. Anlayabilmek için uzak kalmak gerek.. Sessiz kalabilmek belki de..

Yarsız yaşanmaz bilirsin?

son olacak

Öpüp koklar mıydın alnından daha doğmamış sabihi

Apar topar yaşadığımızın adını sen koy şimdi, uğraştırma beni.

<i>ben hınzır bi sevinçle bedenimde bunu yaşıyorum</i>

sabah kalktığımda

ne demişler unutma

Kendini iyi hisset hissetki bizde iyi olalım degil mi ama:))

yazdim iste en sonuma...:)

Karanlık gecelerimsin kaçamadığım...

vefasız...

BU AYAZLAR YAKSA DA CANIMI, ESKİYE DÖNEMK GİBİ BİR NİYETE MALİK DEĞİLİM..

Bence yanlış ama herkes kendi bilir tabiki

elinin masum kokusunu duymadan

Kalbimin ardında söylediklerimi, açıktan söyleyememek...

Sporu çok severdim çiçeğe yem vermeyi

"Meyledemedim ki başkasına tevbeler olsun canan

Yaprak neden yeşiline kıyar mesela?

senı ve burayı sevdım :)

görmedin duyamadın

Gitmek istiyorum buralardan; kendimi doldurup trenlere, bir daha hic basmadan frenlere...

içimden gelenler kırık gurbete gönderdim gelenleri içimden dökülenler yorgun o halleriyle bekledim kendilerini..

kendim için kayıp ilanı bile verdim

En zoruda, tüm mısralar düşman gibi karşındayken birşeyler yazmaya çalışmak...

zehirlenirken

içimden gelen de bir

Gecenin bu saatinde sevdiğim kadınla olmak isterdim içimden geçenler bu ama yokki öyle birisi.

Gözünden yaş eksik olmaz sevenin, kalbinden dua,

Aslında ben çok entelektüelim, ah kıymetimiz bilinmiyor vb. cümleleri ne çok duyarız.

Gözlerin har ım, baharım?

Ateşe atılan ruhum huzur bulsa, içim aydınlığa kavuşsa. Sende terk eyledin ya beni hüzün bu karmaşa bitsin artık. Başkaları üzülmesin diye üzülmekten yoruldum...

Zaman, neler getirir bilinmez..

Bencil duyguları ancak "ben" yazar...

Hiç çakılmıyorum."

offf desem en kestirmesinden

<i>Şarkılarla, sözlerle</i>

Bugün postanede, tam posta kutularının önünde duruyordum. Adamın biri elinde küçük bir anahtarla geldi, posta kutusunu arıyordu.

Sebepsiz sıkıntı olur mu..

Düşünüyorum da, o bile benden daha şanslı diye...

Uzun, uzunluğuyla doğru orantı acıklı,

arar oldu seni her yüzde.

Sessizlik çökmüş evimize. Suskunluk kural olmuş meğerse bu evde. Ev binbir merdivenli kuyu sanki. Hapsediyor bedenini. Hoş... Kaybolmaktan şikayet eden de yok zati.

içimden başını omzuna yaslayıp öyle sessizce beklemek geldi..

biz adını yazmadan daha...

Öyle ki

İyiyim sag ol serpil Sen nasılsın?

Daha da adam oldum.

İçinden nehirler geçen şehirler gibi geçiyorsun içimden.. en güzel yanım.. en gezilip görülesi mekanım.. en duyulası sesim.. en dingin yanı yüreğimin.. en kaçmak istediğim yer.. söyle bana nereye bu sessizce akıp gidişin.. şehrimin içinde en güzel yerden geçmek niye.. susmak için mi ikiye böldün şehrim gibi yüreğimi.. sebebi olmalı.. artık vakit susmak değil bilesin..

Ben hayal kırıklığıyım!.

Hayatta ki en kötü şey.. anlaşılamamak.. Yada anlaşıldığını.. anladığını sanmaktır.

geçen onca yıla inat

Erildir.

Gözlerini çekme yar gözlerimden

hayat hep aynı çizgide gitmez biliyorum..

yüreğimde delik delik cız eden nazarımsın.

<i>işte o anlardan birinde kulaklarında yankılansın</i>

Anlama ilgisiz miyiz? Bence çoğumuzun umurunda değil tüketimi yeğliyoruz genelde.

Aşk ve huzur vermedin, bu sefer

söylediğimde kırıldığım cümleler duya duya yaşamayı öğrettin bana

ve bir ses gelse ufuktan

Bazı şeylere inanırsın, dogruymuş gibi. Sonra uyanırsın, gerçekmiş gibi. Etkisinde kalırsın, O rüyadan kovulmuş gibi. En sonunda anlarsın, yanılmışsın!!! Her zaman olduğu gibi.

mutluyum:)

aşk başka annem başka derken

Sen umutla bakarsın dünyaya, gece senin üzerine çöker..

Katık etmek istiyorum bakışını tuzlu ekmeğime.

<i>sen iyisi sus desem </i>

Sen benimdin değilmi?

Oysa eskiden, mektuplar, fotoğraflar iade edilirdi.

o günlerin yakın olmasını diliyorum rabbimden...

Etmesin tek vatanımdan beni dünyada cüda.

Dikkatsizlik = İnsan hayatı= Vicdan

Bak buraya yazıyorum diye milyar kelimeyi

Can gidiyor

Son satırım sana yazılacak..

bir okyanus kurudur

varlığımda, yokluğumda bir gibi!

İyi ki varsın.. Kendimi çok özel, çok mutlu hissettirdin bana.. Evet, bugünün hediyesi bu oldu bana..

Uzun bi yolculuk, bazen sessiz bazen ardarda şarkılar

Bazı akşamlar dolaptan tatlı çıkarıp yerim. Bu akşam da onlardan biriydi. Fırında sütlaç bile getiremedi tadımı. Gönülde olmayan tadı ağzımda aradım nedense. Orada dahi bulamadım.

uzanıp gittikçe kapkara içimi karartan yollar

seni düşersin aklıma

Nefsim; Ben sundum, sen koştun.

<i>susmadın!</i>

adalet diye bagırıyoruz kuyuya dogru;ordan da aynı ses adaleettt sadece sesten ibaret. O adaleti kuyudan çıkarıp yusuf olmasını sağlamak gerek yoksa ölmesini değil...

akşama yine kırılır belim

içimde bir dolu vagon, ağır aksak ilerliyor... varılacak son durak sanki hep uzaklarda durup tekrar ağır aksak ilerliyor..

senden geriye kalan

bu yaşta bu zamanda

Özlediklerim var yüreğini sevdiğim...

otomatikman taşır üstünden ne geçerse geçsin

Kolay gelsin elbette. Ama siz bir daha ki maçlara bakmayı şimdiden göze almışsanız ne desek ki? demek geldi içimden.

Bekle bakalım kimin işine yarayacak bu anlamsız zaman kaybı?

İnşallah dilerim ki seninde dileklerin gerçekleşir.

Gıpta edipte yutkunarak izlediğiniz bir sevda, helede bir erkekseniz fena oturur içinize. Bir kadının gönül dünyasında, dünyanın tüm ucuz ve sahte kahramanlarına inat, kahraman olabilmiş, kahraman kalabilmiş bir erkeğin varlığı; bir yanıyla size umut versede, bıraktığı ince hüznü daha fazla hissedersiniz.

Sokağa çıkarken «Yavrucuğum üşütme derdi.

sadece ağlamak

Ruh güzellikler peşinde ezelden beri, bir deniz görüp maviliğine hayran, bir ışık yakalayıp peşinde koşan, bir manzara, bir gökyüzü bulup mavisinde dinlenmeye meyilli iken ruhun peşindeyse hep kıskaçlar, keskin dönemeçler.

Anlayamadıklarımı anlatmaya çalışıyorum;kekeleyerek?

fizik kurallarının iflas ettiği nokta...

Bir yerlerde kaybettiğim hediyeni bulamaya çalışmak istiyorum..

resimi shokimagesde ayarlamaya çalışıyorum.. yapabilirsem. size iletirim.. sizcede bir sakıncası yoksa eklersiniz.. olur mu? sayın roviss

olmayacaktır...

Can sıkıntısını giderecek birçok seçenek var şu an, dışarı çıkmak, kitap okumak, yakınlarımla konuşmak ve daha başka şeyler.

Küçükken nasıldı" diye sordu anneme :

Aminnnn..

Şimdilerde daha bir kendim oldum, sensiz zamanlarla yaşamaya çalışarak.. Kendimi daha bir sevdim, daha bir gurur duydum.. Kendime daha çok vakit ayırabiliyorum.. Senin sevdan beni tüketmeyecek, ben izin vermiyorum..

Medeni halim hal değiştirecek.

ismindeki sesli harfleri

''Seni seviyorum'' sözcügü, dilimin ucunu ısırırken,

Anlaşılabilir olmak.. Karşımızdakini anlayabilmek.. Keşke anlamak bu kadar kolay olabilseydi.. Sanırım bu kez sorunlar kalmazdı..

Yorgunum...

hani, bilseniz de kurgu olduğunu...

Kendimi unuturcasına herkese dua etmek.

6 ARALIK...

Kimbilir bir gün yine eski ben olurum..

Ebediyen sana yok, ırkıma yok izmihlal.

tüm dünyaya kan pompalar gibi

Dün.. bu sesi tanıyordum.

Biten bir güne hiç bu kadar sevinmemiştim:)

hiç edebi bir ileti olmayacak ama,

Doğrularımı götürecek kadar yanlış yapmadım Hayatta!

nasip...

"içimden ne geliyor?" diyorum bazen

Amin.

Mevsim değişikliğinden midir yoksa var olan deliliğimden midir bilinmez Müslüm baba dinleyip kendimi jiletlemek geçiyor içimden. :)

hedef seçmektense, hedef olmayı kurşunlara,

yakında miniğim...

Çümkü değil tabi ''-çünkü''

ışık değil

hiç yaşamamıştım ki.

Diyor...

O benim milletimin yıldızıdır, parlayacak;

sonbahar

Yüreğim yazdığı iki satırla sarsıldı.

Ben Senin İçin Ölürüm Dediğimde ben senin özleminden zaten ölüyordum...

Sebebini hiçbir zaman bilemiyeceğimiz ne çok şey oluyor hayatta.

bir vedadır bu dost bildiklerime

Bir insanın, kişiliğinizi çiğnediğini fark ettiğiniz ilk anda koşarak uzaklaşın. Bu dünya üzerindeki en büyük zalimliktir.

imkansızlık...

Ayaklarda nasır,

ekmek kırıntılarım da

Bozuşmayalım daha ilk günden böyle?

Külünden düşler

Ondan sonra versem.

Aynen bende çok yoruldum. Duygularıma tercüman olmuşun denizim..

Gün gelir anılarda kalırız. Yalnız anılarda. Sonra anılar da gidecek. Kimse hatırlamaz olacak bizi. Ne anı diye bir şey kalacak, ne o anıları saklayanlar...

Esra Erol'un evlenme programına katılan bayram amca aglatacaktin beni bu ne his bu ne aşk içimi burktun 22 yaşında askerde aşık olduğu hemsireyi başka biriyle evlendirmisler amcam o yasindan simdiki 60 kusur yaşına kadar evlenmemis ve cebinde hala resmini saklıyor, talip olduğu kisiyide aşkına benzediği için talip oluyor, esra Erol'da aşk hikayesini anlatmaya başladığında çocuk gibi ağlıyor ve para vereyimde anlatma ne olur diyor yıllar gecsede aşk ölmuyormus demek ki insaAllah talip oldugun kişi kabul eder bayram amca çok üzdün beni senin gibi aşk dolu kalpler kaldımi dedirttin bana, dua edin bayram amcama kalbindeki bu ask yarasına derman olacak hayırlı bir insan çıkarsın diye... cok duygusalim bu tatil günü :)

<i>ben olmazsam sen en mutlu...</i>

Geçmedi.. Susturdum yüreğim, dilime kilit gönlüme kepenk vurdum. Ne konuşabileyim, ne sevebileyim.

seven sevdiğine, sevdiğini söylesin

<i>Bir kelime, </i>

şimdi vuruldum diye

Seni de çağırırım

En kolayı seçerdin her zaman ki gibi..

bugün gerçekten uzaktan bakıp, insanları incelemek istiyorum ve onlarıda anlamak istiyorum. ben anlamaya çalıştıkça daha çok kafamı karıştırıyorlar. sadece kendi ruh hallerine göre hareket ediyorlar ama karşındakininde belki bir sürü problemleri var çıkmazlar var..

gün biter, ay biter,

İçimden gelen elimden gelmez ne çare...

"Özlem"in hüznü hiç bu kadar vurmamıştı.

benimle yaşa deseydi keşke. Bende sende gör değilde emrin olur

Toplu iğne ucu kadar bile gözümde yok artık, beni üzen ne varsa.

Derdimi taşlar dinlemez, kuşlar farketmez oldu.. İçimde sessiz çığlıklar, fırtınalar kopmakta.. Sesler lal oldu, kulaklar duymaz oldu. Sakin limanlar bana haram oldu.. Fırtınalar, tufanlar yar oldu.