Kendi maviliklerini bulduğu zaman... Ben nulmaya calışıyorum... Arıyorum. Maviliğin seruveni baslayinca özgür oluyorsun. Açık mavi mutluluk... Deniz mavisi huzur... Ben mavi arayışımdan halen umutluyum. Umut beni maviye olan özlemimi gideriyor. Maviye yakınlasinca ruhum da iyi hissediyor. Umut birakilmamalı. Özgürlük demek tümden aidiyet. Ait olduğundur. Maviliklerim benim ait olduğum olunca özgür olacağım sevgili arkadaşlar...

güzel yorum katılıyorum

İnsan hiçbir zaman özgür değildir. Genlerimize, bebeklikten itibaren yaşadıklarımıza, içinde yaşadığımız topluma ve kültürüne, yakın çevremizin davranışlarına, bulunduğumuz çağın atmosferiyle birebir bağlantılı tüm davranışlarımız.

Nietzsche'den Schopenhauer'a, Marks'tan Hegel'e...

Bir sürü aforizma söylenebilir...

Anı yaşayabiliyorsan özgürsündür...

Onu kısıtlayan bir şey olmadığı zaman insan özgürdür.

Örneğin Konya'da muhafazakar bir ailede büyümüş bir kadının aklına birden otostopla tek başına dünya turuna çıkmak gelir mi? Gelse de buna cesaret edip eyleme girişebilir mi?Öyle birinin dünyası büyüyüp evlendirilip birine karılık etmekten ibarettir genelde!

Sizce..

Hepsi hikaye...