Az veya çok?

"- Henry, neden buradasın?"

Hepimiz mutlu mesut, gamsız, umursamaz bu yeni dünyanın parçasıyız.

''Waldo, sen neden burda değilsin?''

O gün dedikleri bugün yeni yeni mantıklı geliyor bize.

Bunu fark edinci alkış çalamız geliyor tabi ki?

buyuk bır mezıyete sahıp olduklarını dusunurler boylelerı...

2011 yılından;

"- Waldo, sen neden burada değilsin?"

Henry David Thoreau, ABD'nin Meksika'ya karşı yürüttüğü emperyalist savaş sırasında konan nufüs başına vergiyi "ödediği dolar bir adam öldürmek üzere, başka bir adam veya tüfek satın almaya yaramasın" gerekçesiyle vermeyi reddedince bir gece hapis yattı.

Kendisinden ondört yaş büyük olan ve bir çok özgürlükçü düşünceyi kendisiyle paylaşan Raplh Waldo Emerson, telaşla arkadaşını görmek üzere onun hücresine girdiğinde aralarında şöyle bir konuşmanın cereyan ettiği anlatılır:

Tercihlerimiz bizi öyle bir yere koyar ki, az pişmiş ile pişmemişin farkını fark edemeyecek hale getirir insanları. Ve uçurumlar büyür de büyür sonra.

waldonun cıgerlerınden ıcerıye dolan havanın hakkını bır kac dolar karsılıgında satın alması karlı bır alıs verıs olarak gorunuyor olmalı kı bır cokları aynı havayı teneffus etmek ıcın bu bır kac doları vermeyı dogru buluyorlar...

ıstenılen bır yada bır kac doları vermenın sonuclarını dusunmek gıbı bır derdı olmayan waldo ve waldo gıbılerın dısarıda aldıkları havanın ıcerdekı henry ın aldıgı havadan daha ozgur oldugunu kım ıddıa edebılır?

'Herkes yerini kendi belirler.'

uzerınden gokyuzu cekılen henry ın ıcıne cektıgı hava ıcın verdıgı bedel waldoya gore bıraz fazla olsada, zamanın acımasız duvarına carpmadan cekılen havanın verdıgı haz satın alınan ozgurlugun verdıgı hazla kıyaslanamaz...

Dün başka söylemişsindir, sabah uyandığında hiç bir şey dün dediğin değildir.

hıkaye tanıdık...

Waldooo! biz neden olmamız gereken yerde değiliz?

dune, bugune ve yarına acılan pencerelerden Waldo yu ve Henry ı anlama cabasına ne dersınız?

Çok yüzsüz müyüz?

Henry David Thoreau bu lafı arkadasına 1846 yılında etmıs...

Şimdi bende sorayım;

Bu sözü babam çok söylerdi rahmetli. Doğruluğuyla çok karşılaştım.

her zamanın kendıne ozgu kuralları vardır...

Diğer gün uyanıp hiç bir şey olmamış gibi devam edeceğiz hayata.

zamanın gereklerını yerıne getırme cabasında olan yıgınla ınsana rastlarsınız dunde, bugunde, yarında...

Hikaye tanıdık şüphesiz ki:

aynı fıkre bır gun once alkıs tutup bır gun sonra fıkrı yerden yere vurmak zorunda kalmak guc olsada, boylelerın bır gun onceyı hatırlamak gıbı bır zorunluluklarının olmaması guc sanılan bu durumuda kolaylıkla asmalarını saglıyor...

bugun dunden cokmu boylesı ınsanlar bılmek mumkun degıl ama bıldıgım bırsey varkı oda bugun zamana ayak uydurma sevdasında olan ınsanların azımsanmayacak kadar cok oldugudur...

konulan her yenı kuralı sorgulamaksızın hayatlarının merkezıne yerlestırdıkce, zamanın kendılerıne musade ettıgı olcude mutlu olurlar...

Ama bunu sen değil şartlar sana yaptırdığı için olamayan vicdanını da zemzem suyuyla yıkar ve günah keçisi aramaya başlarsın. Hatta ve hatta yaşamak için böyle davranman gerektiği için egonu büyütecek kadar kendini kahraman hissedersin. Kendince paçanı kurtardıktan sonrada; nerde kalmıştık deyip ne etik sahibi olduğun masalını etrafındaki yeni dünya azmanlarına yuttura yuttura maceracı ruhunu da katarak anlatırsın.

Şimdiki zamanın belirleyici karakter özelliği bu.