hakkatten tartışırken karşıdakinin susması çok kötü bişey insanın sinirleri tepesine çıkıyor ya...

Susarım ama içimde fırtınalar kopar. Kopan fırtınalar iki taraf için de etkileyici. Fark şu: Ben fırtınaları susarak sessizliğe gömmeye çalışırım, karşımdaki bağırarak bazen çıldırarak gürültüye boğar.

susmak daima zaferi beraberinde getirir.

ananıda al git :))

anlama özürlü müsün :)

Akıllara zarar çılgınlıklarda bile susmaya çalışırım. İstisnalar var tabii. Mesela kendini halktan ayırıp çevresine sanal yığınak yapanlara karşı bir canavara dönüşürüm.

Ben susarım. Sustukça karşımdaki daha da sinir olur. :) Kırmak istemediğimden susarım. Sustukça sevdiğim daha çok konuşur. Belli bir müddet sonra o da susar.

Ha o zaman iş başka. Ben kalp kırmak için değil sevdiğim için sarf ederim o lafları. Kalp kırmak konusunda ise kötü söz söylemektense duygu söümürüsü yapıp zırlamayı tercih ederim. Bazen daha beter sinir eder karşıdakini:)

Not:Harfiyen doğrudur.

Bu konuda haklısınız sayın Türçeci. Bir tartışma esnasında yapılacak en ağır şey -ki bunu yapan kişi daima tartışmayı kazanan taraf olur:)- susmaktır. Siz öfkeden yerinizde duramazken, ağzınızdan çıkan hakaret veya incitici kötü sözlere hiç yanıt vermeyen biri, usul usul sinsice damarınızın üstünde, hemde gizli bir zaferle zıplamaya devam ediyor demektir.. ki işte bu sukunet karşısında saçınızı başınızı yolmamak işten bile değildir :)

Başka kapıya...

Davranışçı psikologların ''sönme'' tekniğini uyguluyorum yani. Çoğu zaman da başarılı sonuçlar elde ediyorum. :)

sevgılı konu olunca düşündüm de sanırım souledıgım en kötü söz"bzen sana katlanamıyorum"...

Ne halin varsa gör...

Mesele ''biz'' olmak; ''siz, sen, onlar''dan olmamak benim için.

- Sonra benim gibi uçuk? kaçık bir adamın kahrını kim çekecek!

ahanda buldum sanırım :( "hala olgunlaşamadın" ben ck kötüyüm :(

Yunus der ki: Bir gönül kırdıysan, kıldığın namaz değildir.

kırkayak

Kime göre kötü? ona ne hissettirdiği mi yoksa söylerken bizim ne hissettiğimiz mi?

Fakat benim için kazanılmış bir zafer vardır: Karşımdaki beni kırsa da ben onu kırmamışımdır.

iyide böyle ulu orta yazılmazki bu..

Susmamın ardında yatan Yunus'un bu felsefesi işte.

- Haddimize mi düşmüş?

anna hocam aslında baslıgı acarken sevgılınıze dıye yazmıstım sonra aklıma geldı sadece o degıl annemız babamız ya da kardesımız ne bıleyım onlarında zaman zaman kalbını kırıyoruz sonra cız edıyor yuregımız...

Sevdiğiniz derken neyi kastettin sevgili filan mı, bilmiyorum ama benim için fark etmez. Buraya da yazamam. Çok pis küfrederim yalan değil. Kızmayın, bırakmaya çalışıyom valla:P

İlhamım yok bu gece sevdiğim sana bu gecelik için şiir yazamayacağım. Kimbilir içimde hapsolmuş kelimelerin tutsaklığıyla boğuluyorumdur. Kimbilir kalemimin ucundan düşen kelimeleri uygun bir ifadeyle yerleştirip seni anlatacak kelimeleri kuramadığımdandır...

İşte buda neden hiç kazanamadığımın resmidir :))

Onun canını acıtmak için özellikle, üstüne basa basa söylediğimiz söz mü; yoksa rastgele söylenmiş, bu kadar etkileneceğini düşünmeden sarfedilmiş ama onda derin yaralar açmış söz mü?

Yandın... vs

biraz içimizi dökelim ne dersiniz..

düşünüyorum..

Gerçekten sevdiğimse susarım, susunca da eşim çatlıyor ve konuş ne dersen de razıyım diyor:)

hayatım susmayı beceremedım. tartısma anını bırakın normak zamanda da o an ne hısedersem ıyı yada kırıcı anında soylerım... arada padavatsızlasırım da :) amma susamam :(

Ama neticede şiir ha deyince yazılmıyor sevdiğim bana biraz daha zaman ver deyince çözülüyor içinden sevdiğimin gülüşleri...

:)))))) estafurullah