Ömrğm boyunca kitapların içinde olmayı göze alırım diyorsan harika bir meslek, kendini geliştirmen için en önemli yer burasıdır bence

sınav kağıdı okuma, sınav sorusu hazırlama ve gerekirse ders anlatma gibi işler bir kademedir.

kesinlikle öyle ben herkes ne derse desin pişma değilim 2001 de lisans bitti 21 yaşında bir yıol sonra mastera başaldım ve hala bitmedi çünkü çok çkeitm kadro alamadım ales üds allatan dersim geldi yılmadım ama içimde bir his birgün olcak diyor 2001de ilk derste mikro hocası master dediğinde tmaam ben master yapcam okulda kalcam dedim... kimlerle mücadele ettim ne fırstalar teptip demyorum çünkü istemedim iş bulşamyorum değil milyarlar içinde yüzebilirim ama isteidğim mesleği yapmak isityorum kimseye boyun eğmeden... öyle yapanlar yapmasın lütfen bnu ülkeye bişey katamazlar...

haklılık payın yüksek...

fakattt hoca, öğr. gör, yardoç egoları ve kötüye kullanma olunca ve de üstne öyp yönetmelik mahkumluğu

Lisanstan sonra burayı sadece iş olarak görenler giriyorsa o zaman ağır gelir ama seviyorsan y. lisan yaptın veya yapmayı yürekten istiyorsan ıvır zıvır işler seni yıpratmaz..

fedakarlık yapmadan sonuç elde edilmez. önemli olan zamanı iyi kullanmaktır.

şimdi burada sorun bu işlerin kıdeme, kademeye göre hakkaniyetle paylaştırılmamasından kaynaklanır.

severek ve bilinçli şekilde seçenler asla bu işi eziyet ve gençlikten feda olarak görmüyor.

şu öyp çıktı çıkalı hiç aklında olmayanlar bile başvurma konusunda adeta çıldırmış durumda ;))

Öğretmenlik mesleğine bakın meb de farklı mı sınav zamanı binlerce yazılı, sözlü, artı her gün tüm enerjini vererek ders anlatma, veli toplantıları, tutanaklar, kulupler, nöbetler çok mu az yoruluyor meb de çalışanlar...

Uçtuk elhamdülillah"

bilinçsizce yazan çok. hiç ama hiç acımıyorum o gruplara. ne hocaları memnun ne kendileri işinde mesut. böylece geçecek ömürleri...

sistemaik ve robotik olarak yığılımlı yapıda bu anlamda tecrübe edinmek mükemmel

her işin aynı sıkıntısı var arkadaşım.. emeksiz yemeğin olduğu bir meslek yok ki malesef.. Ama seviyorsan alanını herseye değer..

Araştırma görevlisi olmak=Gençliğini feda etmektir. Türkiyede maalesef arastırma görevlisi olarak, not okuma, sınav sorusu hazırlama, hocanın işi cıktıgında derslere girme gibi bana göre ayak işlerinde kullanılıyoruz. diyelimki kadro geldi, tam rahat olmak için prof. olmak lazım ; yani 25-40 yasını heba etmek demektir...

ben o kadar seviyorum ki edebiyatı, sadece kendi bölümüm değil, dünya edebiyatını elimden geldiğince takip etmeye çalışıyorum. okuduğum bir kitap hakkında ilk önce ulaşabildiğim kadar akademik eleştiri yazılarına ulaşmaya çalışırım. okuyorum, çabalıyorum... sadece bir kadro almak istiyorum, başak bir şey değil. hayatım boyunca zorluklarla da karşılaşsam severek yapacağım bu işi. ruhuma uygun olan tek iş bu çünkü. okumak ve yazmak...

"Kuru idik, yaş olduk

zor yani

o zaman bu kadar talep neden var soruyorum bende.

bu her alanda var bakkalından kasabına, doktorundan mimarına böyle gider..

Yunus Emrenin çok güzel bir şiiri var

ekine katılıyorum çok doğru yazmış. zevkle yaparız arkadaşım o işleri

işsizlikten bunalmıs millet napsın, önüne gelene basvuruyor...

Ayak idik, baş olduk

Kanatlandık kuş olduk