Ben farklı bir bölümde asistan olarak çalışıyorum. Ama sorunuza cevap veriyim: Hocalar 8 bin tl maaşı cebe indirirken ve sanah 10 geliş akşam 4 gidiş. olaya şu şekilde bakıyorlar.

Devlet dağa taşa üniversite açmakla en yanlış hareketi yaptı bana göre. Benim zamanımda 2 yıllık meslekyüksek okulunda bir bölüme gidemeyecek adamlar şimdi çok rahat 4 yıllık fakültelere gidiyor. Eğitim kaliteleri zaten liseden aşağı olan üniversiteden bir şekilde mezun olan öğrenciler. Kendi mesleklerinde iş bulamayınca tezgahtarlık, kasiyerlik gibi işlere yöneliyorlar. Şimdi herkese soruyorum. Bu insan Elek.- Elektronik Müh. mezun olmuş. Tegahtarlık yaptığı için ömür boyunca mutlu olamaz. Ama sistem böyle olmasa o kişi üniversiteyi kazanamasa belki yine tezgahtarlık yapamacak ama kaderine razı gelecek ve ömür boyu mutlu olacak. Demek istediğim hem gençlerin hem de ailelerin hayalleriyle oynuyoruz.

akademisyen arkadaşlar hocalarım biliyorsunuz bir sürü üniversite ve bölüm var ve bunların da %95'i bir işe yaramayan mezun olanların iş bulamadığı yerler.

1) Biz kaynakları veriyoruz. Burası ilkokul mu öğrenciye ödev falan vereceğiz hahaha? Gitsin çalışsınlar.

peki siz bu durumdan etkilenmiyor musunuz 18 yaşında hayattan habersiz kars ya da aksaray vb üniversitede iibf fen edebiyat okuyan genci görünce içiniz cız etmiyor mu?

üstteki arkadşın yazdıklarını üzülerek okudum. bu sadece üniversitelerde olan bir sorun değil. ben meb de öğretmenim ve henüz ilk yılımı doldurdum. eğitim sistemindeki bu başıboşluk, eğitimcilerin çalışmaması sonucu öğrencilerin yeterli düzeyde eğitim alamamaları ve yönlendirilmemeleri konusu taa liseye, hatta eğitim hayatının ilk kademelerine dayanan bir sorun. güya bir anadolu lisesinde görev yapıyorum ama öğrencilerin seviyelerini görseniz anadolu lisesi demeye bin şahit ister. kendi zamanımdaki sistemi hatırlıyorum, bir anadolu lisesi kazanmak çok önemli bir işti, her babayiğidin harcı değildi. kaldı ki süper liseler vardı, hatta çoğu düz lisede bile kaliteli bir eğitim veriliyordu. şimdi benim çalıştığım anadolu lisesi taban puanı da kaldırmış durumda. gelen öğrencilerin seviyeleri içler acısı. açıkçası öğretmenlerimzin de en büyük derdi minimum gürültüyle kimse yaralanmadan dersini tamamlayabilmek. bu öğrenciler, b, z, m bu şekilde mezun ettiğimiz öğrenciler bir şekilde 2 yıllık veya 4 yıllık bölümlere geçiş yapacaklar. her yere okul yaptık üniversite açtık eğitime önem veriyoruz palavralarına kimse inanmasın artık. acı gerçek bu.

Ayrıca şunu da belirtmek isterim. Benim çalıştığım üni. herkes çalışıyo gibi gözüküyor ama aslında hiç birşey yapmıyorlar. Yalandan iki makale. Teknolojinin gelişmesi gereken yerden ülkeyi geriye doğru götüren bir yer olmuş. Bunun tek sorumlusu yatma yanlısı hocalar. Çoğunun özel şirketi okuldaki zamanlarının çoğunuda telefon görüşmeleriyle geçiriyorlar. Öyle değilse bu kadar hoca, bölüm nerde teknoloji arkadaş? Ben için de biri olarak soruyorum?

Öncelikle bu konunun çok fazla yorum almayacağını tahmin ediyordum. Çünkü para konuşulmuyor. Herkesin her şeyi para olmuş o niye fazla ben az alıyorum olmuş. Üniversitedeki bazı kişiler hariç hiç kimsenin ne bilim ne eğitim umurunda. Profların %60 siyasete kendini vermiş %20 si kendi özel şirketleriyle danışmanlık yaptıkları şirketlerle ilgileniyor.%10 yaptım yapacağımı bu saatten sonra dinleneyim zaman öldüreyim derdinde.%10 da hala içindeki hırsla yeni akademisyenler yetiştirip bilgi birikimini aktarmayı düşünüyor. Doçentlerde durum buna benzer. Doçentlerin %60 siyaset ve kendi özel işlerinin derdinde. %10 hala bir şeyler üretme yeni yayınlar yapmak için çalışmakta.%20 si öğrenci yetiştirmekte.%10 u aman bana doçentlikte yeter deyip durmakta. Yrd. Doç larda durum biraz daha farklı. Yrd. Doç. ların büyük çoğunluğu ister kendi menfaatleri isterde bilim için ama %50 lik kısım çalışıyor. %20 lik kısım burda da siyasete kaymaya başlıyor kadronun yolunun buradan geçtiğini görüyor. %20 lik kısım bir hırsla başlıyor ama kapasite yetmediğinden tıkanıyor ver burdan emekli oluyor. %10 lık kısımda hem kendi özel işleri hemde yavaş yavaş öğrenci yetiştirmeye başlıyor. Asistanlara gelince yeni mezun asistan bir hırsla hevesle kadro peşine düşüyor kadro bulanda bulmayanda kadronun nasıl alındığını görünce umduğunu bulamayınca büyük bir hayal kırıklığıyla çalışmalarına mecburen devam ediyor. Bir yandan da daha iyi bir kadro bulursa özelde olsun kamuda olsun bırakıyor gidiyor. Öğretim elemanı ile uzman kadrosunu hiç girmiyorum bile bu kadroların %80 i akraba siyasi kadro. Zaten ünlerde bir araştırma yapılsa rahat çalışanların %25 i akrabadır. Burada en büyük sorun inançtır artık kimse bazı şeyleri değiştireceğine inanmıyor ve elini taşın altına koymuyor. Aman karışmayım ilerde banada lazım olur diye susuyorlar. Öğrencilerin iş bulması bulamaması çokta önemli olduğunu düşünmüyorum gerçi önemli olsada bu konuda ellerinden birşey geldiğini de düşünmüyorum. Bölümü kapatalım diyeceklerini zannetmiyorum.

Hocam sizin para dışında hele de böyle duyarlı bir konu açmanıza sevindim.

Avrupa' nın en çok istediği şey genç. Elimizde süper bir imkan varken gençleri bozuk para gibi çok kolay harcıyoruz.

2) Devlet ihtiyaçtan fazlasını alıyo denip topu hükümete atıyorlar.

yani hiç bir işe yaramıyorum duygusuna kapılıyor musunuz?ben burada ne yapıyorum bu gençler burada ne yapıyor bunlar burayı bitirince ne yapavak vb. tarzı

Evet devletin öğrenci kontenjanını fazla fazla açtığı ortada yanlız bu hocaların minimum performansta çalıştıklarını değiştirmiyor. Benim hocam türkçe çevrilmiş bir kitaptan ders anlatıyor. Hazır sunumu var kitabın onun için bile zahmette bulunmuyor.

Bir taraftan öğrenci sayıları artarken yeni prof. doç olmuş insanlar bu mesleği memurluk gibi görüyorlar. Durum vahim.

kanayan yara universiteler

Toplumsal bir yara olmaya doğru gidiyor. Daha öncede anlattım. Şimdi de anlatıyım. Arap baharı dediğimiz olay Bilgisayar Müh. birinin seyyar satıcılık yaparken arabasına zabıtalar tarafından el konulması ve bu genç bunu gruruna yediremeyip kendini yakarak intihar etmesi sonucu oldu.