Hiçbir işi küçümseme. Kabin memurluğu dediğin meslekte özveri dayanıklılık saygınlık isteyen bir meslek. Uçak düştüğü nde gözünün içine bakıyorsun ama hostes tin.

İdari Bilimler mezunları 3 sınavdan mülakattan geçip atanıyor ama sen tek sınav ile mulakatsiz o gencecik öğrencilerin yanına gidiyorsun. Sözüm meclisten dışarı sapık psikopat biton öğretmen okullarda gencecik öğrencilere ders anlatıyor sözüm ona. Saçma sapan ayristirmalarla ortamı germe.

Yok ya hakkaten bazı insanlar elindekinin kıymetini bilmiyor. Hostes eşittir iyi para kazanan olarak görünüyor. Evet ortalama 6500 TL para alırsın gel. Hep oturuyorsun düzenli bir hayat geziyorsun dolaşıyorsun her türlü hakkın var. Sana tek bir örnek veriyorum gerisini sen düşün.

Yıllarca yüksekten korktuğunu sanarak uçaklara yanaşmayan fakat bir Adana-İstanbul seferi sonrası bu sektöre duyduğum lezzetli ilginin farkına varan biri olarak yazıyorum size şu an...

Yds virtuozu

Valla ilk defa duyuyorum ya kamu da rahat işi olupta hostes olmak isteyeni hadi özel sektörden gelen çok insan var ama kamu da olup da bize gelmek isteyeni ilk defa gördüm, demek ki cidden istiyorsunuz inşallah olur hayran kaldım istek arzunuza ne Tür zorlukla karşılaşırsan karşılaş çok iyi bir hostes olcağını düşünüyorum Allah gönlüne göre versin kazanacağın para da sonuna kadarhelal olur :-) ama şimdiden Saçma sapan burada olmak isteyipte olamayan ve sana ve senin gibilere havada ki garson ne işe yarar ki gibi Kırıcı Üzücü cümleleri duymaya hazır ol oldukça Kırıcı moral bozucu oluyor benim için ama bilmezler ki hangi üni de yüksek yapmışız kaç dil biliyoruz :-)

Ayrıca şu an THY'nin km ilanına bakarsan 24-29 yaş arasında adaylar aradığını görebilirsin. Senin yaşın ideal gibi gözüküyor.

Fakat ücretli öğretmenlik dönemimde "bence Malezya uçağı düşmedi atmosferin dışına çıktı ve kayboldu" savını ileri süren bir okul müdür ile aynı masada kahkahayı basmamak mimiklerimi zora sokmuş bir adam olarak yapmak istediğiniz şeyin peşinden gitmenizi ziyadesiyle destekliyorum. :)

bu işin içinde olan birisinin yorumunu okumak önemli, teşekkür ederim bu anlamda. fakat belirttiğim gibi zamanında bu iş hakkında çok araştırma yaptım. eksi yönlerini ölçtüm biçtim. sağlığım ve yaşım el verdikçe hostesliğe devam etmeyi, sonrasında ise öğretmen olarak çalışmayı düşünüyorum. sonuçta asıl mesleğim olan ingilizce öğretmenliği her zaman ihtiyaç duyulacak bir meslek. yapı olarak dinamik, gezmeyi seven ve insanlarla iletişimi kuvvetli biriyim. fakat bu özelliklerimi öğretmenlik mesleğinde kullanamıyorum, içimde o heves yok. fakat havacılıkla ilgili her şey çok ilgimi çekiyor, dedim ya, yolcu olarak bindiğimde bile teknik detaylara, ekip çalışmasına kafa yoruyorum. ekstrem bi durum olduğunda bir yolcuyla ilgili mesela, bu durumda km nin yerinde ben olsaydım nasıl davranırdım diye düşünüyorum hep. bimiyorum, belki de zamanında olamadığım için aklımda kaldı.

atanamayan yüz binlerce öğretmenin halini, hayallerini düşünün diyeceğim ama onların çoğu da bu mesleğe sadece çalışma saati &amp; maaş ekseninde bakan kişiler. ne deseniz haklısınız.

dünyanın en kutsal mesleği olan öğretmenliği, kabin memurluğu gibi, topluma, insanlığa, uygarlığa kattığı artı değer bile tartışmalı bir meslek uğruna terk etmek tarihi bir hata olur. kabin memurları kusura bakmasın ama bu mesleği öğretmenlik ile kıyaslayacak duruma geldiysek bu dünya batsın, gitsin, yaşamayalım.

Yeni başlangıçlara ihtiyacın var daha fazla düşünme.

şuanda eğitimdeyim sizin gibi okadar çok öğretmen varki.. inanamazsınız:)

Ücretli öğretmenlik yaptığım dönemlerde çocuklara verimli olabildiğime inanıyorum fakat bu ülkenin gençliğini yetiştirme görevini üstlenen öğretmenler eğer çeşitli sebeplerle bu işe motive değiller ise bırakmaları elzemdir. Siz yapabileceğinize inandığınız şeyin peşini bırakmayın ve şu anki işinize karşı hissettiğiniz olumsuz duyguları küçümsemeyin.

özel okuldan veya dersaneden ayrıldılarsa şaşılacak bir durum yok pek aslında :)

hostesliğin de toz pembe hayallerle girişilecek bir meslek olmadığını biliyorum, zamanında çok araştırmıştım bu işin artısını eksisini. ama her uçağa yolcu olarak binişimde ekibin çalışmasını dikkatle izlemekten, yolcuyla iletişimlerini gözlemlemekten kendimi alamıyorum. yaşım daha da geçmeden denemek istiyorum... benim durumumda olan, devletteki işini bırakan veya alanını değiştirip belli bi yaştan sonra bu işe geçen var mı onu çok merak ediyorum.

Yorumun için çok teşekkür ederim. Açıkçası şu andaki mesleğimi de hakkını vererek yaptığımı, öğrencilere faydalı olabilmek için elimden geleni fazlasıyla yaptığımı düşünüyorum. Fakat bunu keyif alarak yapmıyorum. Sabit maaş ve iş garantisi elbette çok önemli, zaten en başta atanmak için sınava girmemin sebebi buydu. Ailem de kamuda öğretmen olmamı çok istiyordu. Bunların da etkisiyle girdim. İlk girişimde yüksek puanla, zaten bölümümden iyi atama da oldğu için fazla çaba harcamadan atandım. Yıllarca çalışıp atanma hayalleri kuran arkadaşlar kızmasınlar ama benim için durum bu. Belki bazıları için öğretmenlik hayallerinin mesleğidir ama ben, m için değilmiş. Kendimi ömür boyu bu işi yaparken hayal edemiyorum. Kabin memurlupunu da ömür boyu yapamayacağımı biliyorum ama en azından verimli yıllarımı keyif alacağım bir işte harcamak, bu deneyimi yaşamak istiyorum. Önerdiğin kitabı da okuyacağım, merak ettim ;)

kesinlikle denemelisin. çoğu insan garanti bir iş sahibi olduktan sonra öleceği günü beklemeye başlıyor, bu insanları dinlemek hayatının hatası olur. bence yaşın çok değil. ayrıca flying chief ilanlarına da bakmanı öneririm.

Yanlış düşünüyorsun evet işsizlikten ötürü yapılan bir iş ama zamanla çalıştıkça anlıyorsun.

öyle mi, kamudan mı ayrılmışlar?

kime göre neye göre şanslıyım tartışılır...

Eylülde atandım. Eğitim fakültesinde master yapmama ve zamanında kolejde de belli süre çalışmama rağmen ne özelde ne devlette bu işi sevemedim. Üni öğrencisi olduğum zamanlardan beri kabin memuru olmak istedim, hatta 2-3 sene önce bu forumda thy nin ve emirates in km alımlarının sıkı bir takipçisiydim. 2012 de emirates in zorlu mülakatlarında son aşamaya kadar gelip elendim. thy nin yaklaşık 1,5 sene alım yapmadığı zamanlarda heyecanla alım olsun diye bekledim. tam alımlar açıldı, ben burslu yüksek lisans kazandığım ğrendim ve başka şehre taşındım. mülakatlara da katılmadım. ancak bu verebileceğim en yanlış kararlardan biriymiş. çok iyi bir eğitim aldım, yurt dışında da bulundum ama gel gelelim kabin memurluğu hevesim bir türlü geçmedi.

Yaklaşık 278 yolcu ile uzak doğuya gittim. Indigimiz yerde 23 saat dinlenmemiz vardı. Gittiğimde tr de gece orada öğle vaktiydi. Yine 258 yolcu ile istanbula geri döndük. Bel fıtığı fiks hastalığın en az 2 saat ayakta durursun yolcusu bir dert amirler ayrı telden çalar. Şu an evimdeyim ve 32 saattir uykusuzum. Evet maaşı çok güzeldir ama bu iş bataklık eğer ikinci bir alternatifin yoksa burada kalırsın borcun harcın da varsa çıkamazsın hastalnirsin rapor alamazsın acaba işten mi atilirim diye. Anlayacağın devlete kapağı atmışsın rahatını asla bozma. Ben 2 yılda ev sahibi olurum ama kafam rahat olmaz sen 10 yılda olursun giden sağlık olacaksa batsın parası. Bu anlattıklarım en kötüsü iyi yönleri zaten biliniyor. Bunları bilipte gelin. Hakkınızda hayırlısı olsun ama 1000 kere düşünün toz pembe bir meslek değil asla.

? bu yorumu pek anlayamadım. biriyle karıştırdın sanırım?

Senin kariyerine yeni bir yol vermen, hayatın için de gerekli bence. Hayatının en önemli anlarında seni yüzüstü bırakan, sevgilim dediğin o öküzden de böylelikle uzak kalabilir, kendine yeni bir hayat kurabilirsin.

Bu kadar çok istiyorsan inşallah olursun. Bende inşallah kamuya atanirim :-)

atandıktan sonraki ilk 2 ay kadar iyiydi. çünkü öncesinde yüksek lisansım sebebiyle maddi manevi yıpranmıştım. düzenli maaş, belirli saatlerdeki iş ve büyük bir şehirde olmam beni mutlu ediyordu. fakat bu mutluluk zamanla yerini mesleki tatminsizliğe ve sıkılmaya bıraktı. içine girdiğim çarkın kolay kolay değişmeyen bir düzenden oluştuğunu görmek fazla zamanımı almadı. artı anadolu lisesinde olmama rağmen çocukların inanılmaz düşük akademik başarıları var, kaldı ki sevdiklerimden ve ailemden uzak yaşamaya devam ediyorum. eğer thy de çalışırsam istanbulda onlarla birlikte olabileceğim... bilemiyorum, kendimi ömür boyu öğretmenlik yaparken hayal edemiyorum. alanımda körelmem, ingilizce öğretmeni olduğum halde ingilizceyi unutmam kaçınılmaz gibi bir şey nerdeyse.

Öğretmenliğin kutsal meslek olduğu günlerin çok geride kaldığını düşünüyorum. Günümüzde bakarsanız kamuda en düşük maaşı aldığı, en ağır işlerden birini alıp büyük sorumluluklar üstlendiği halde en çok topa tutulan, itibarsızlaştırmaya çalışılan meslektir öğretmenlik. Amir memur ilişkisinde ise yaklaşım ve gerçeği en son Yalova'da yaşanan o tatsız olaydan görebiliriz e basitinden. Ayrıca çok çalışmanın, emeğin, özverinin takdir edilmedği ve maddi olarak karşılığının olmadığı, yükselme şansı bulunmayan bir meslektir. O yüzden bu devirde bu koşullarla öğretmenliğin kutsal veya çok imrenilecek bir yanı kalmadı. Acı ama gerçek.

Gönlünüze göre bir ömür geçirmeniz dileği ile :)

Bence senin hakkını yiyip senden düşük puan alıp atanan kişiler olduğu için bu dünya batsın. Burada söylenecek çok şey var ama yeri değil. Saçma sapan yorumlara gerek yok. Polislikten kutsal bir meslek ama ne hale geldi görüyorsundur atanamayan arkadaşların polis oluyor unutma.

Devlete ataması rahat bir branş İngilizce iyi bilirim. (70 ile atandı uzun soluklu ilişkimin aktrisi) Ha İngilizce okusaydım ben de alternatiflere yönelirdim. Öğreterek İngilizce unutmayı değil, konuşarak pekiştirmeyi; Manchester'da yabancılık çekmemeyi, Güney ABD'de bir restoranın şef garsonunu Luisiana Kreyol mutfağı hakkında lafa tutmayı isterdim.

Bu karar verme sürecinizde ben bir noktaya dikkat etmenizi önereceğim; arzu ettiğiniz mesleğin peşinden gidiniz elbet fakat mesleği elde edene kadar devletteki görevinizi bırakmayınız. Sözleşmeyi imzalama sürecinde istifanızı verirsiniz. Yani kendinizi garantiye alın. Bir de naçizane eğer okumadıysanız Doğan Cüceloğlu'nun "Savaşçı" kitabını da bir aradan çıkarın derim. Vereceğiniz kararı netleştirmede size yardımcı olacaktır diye düşünüyorum.

sizce isteğim çok mu mantıksız? yaşım 26, km olabilmek için genç bir yaş değil. ama çok hevesliyim, özellikle thy de bu işi yapmakta. kimle konuşsam devlete atanmışsın zorun ne diyor. bilemiorum... şu anda istediğim işi yapmıyorum, mutsuzum...