Avuç avuç para harcayan, altın sırmalı ve zümrüt-pırlanta pullu ipek atlas elbiseler giyen?ben?im.

SUNU: Kendi döneminin bilim, felsefe ve tasavvuf düzeyinin çok üstünde olan bu değerli eserin daha kolay okunup anlaşılması için farklı bir adaptasyon çalışması yaptık.

siz dinleyin

Ey can! Var sandığın bu alemin sanal olduğunu anla.

Kime yar oldu muradınca felek devr-i zaman?

Hayretle dinledim. Onların konuştukları benim eskiden beri düşündüğüm derin konulardı. Birisi diyordu ki:

Deli?ben? kelimesi ile her an ve şu an dahi tek varlık olan Allah gerçeğini anlatıyordu. Varlık denilen alemlerin, yani varlık boyutlarının Allah ilminin yansıması olduğunu söylüyordu. Hatta Allah ve ilminin iki ayrı şey olmadığına işaret ederek son darbeyi de ağır bir şekilde indiriyordu. Bu konuları bilmeyenlerin tek olanı?abd/kul? ve?hu/hak? olarak iki ayrı isimle iki farklı varlık zannediyorlardı.

Ancak Allah var.

Burada bu bedende tercihim bu aynalarla tenekelerdir.

Ortada sık bir ağaçlık vardı. Ağaçların arasında da eski tahta ve hasır parçalarından derme çatma yapılmış küçük bir kulübe görünüyordu. İçimdeki el beni kulübe kapısına kadar çekti.

Aşkım ben, satvetimden kainat lerzandır.

Sad-hezar ömrü sürur ile geçirsen bir an

Devr ile adem olacak

bir gazetenin ekinde vermişlerdi ilk orda gördüm ben ve öylece bütün oldum

her günü derd ü cefa

Aynalı şiir okumaya başladı:

Varsa aklın ey Dedem!

Sohbet-i arif-i billaha eriş, dur olma!

Tabiattaki kuşların cıvıltıları, çimenlerin yeşilleri, yaprakların hışırtıları, serin ferah esintiler ve

Dem bu demdir, dem bu dem!

bu hayvan

?hiç?im, ya da?hep?im.

?İki sarhoş?,

?Sultanım! Sen yıkıkta gömülü bir hazinesin. Ben ise hikmete can atan bir avareyim. Lütfen beni özel talebeliğinize kabul eder misiniz? Ver elini öpeyim,? dedim. El öpmek, bir kişinin ilminin üstün olduğunu kabul edip ona saygı sunmaktı.

Zatımın daha başka sayısız ve sonsuz isimleri

Kompartımanda aniden gözüm karardı,

küfür ile imandan,

Kasabada üç gün kaldık. Hiç ağzımı açmadım. Arkadaşlarım benden iyice bıkmışlardı. İrade dışında?Ben var mıyım? Ey arkadaşlar? diye bağırdım. Hepsi birden gülerek; ?Rakı yetiştirin Raci çıldırmak üzeredir? dediler.

?İki dilenci?,

Bedensel yönümüz sonsuz yönümüzün bir özetidir. Dünya sonsuz alemlerin bir özetidir. Kendini sınırlı beden ve sınırlı dünya hapishanesine kapatma, özeti aç.

Ahad olan Hak o garip kılık tecellisi altında kendisini tanıtıyordu:

Bu güne kadar kafamla çözemediğim, yaşam ve ölüm çıkmazının verdiği taşınılmaz ağırlığın bilincimden kalktığını ve hafiflediğimi hissediyordum.

?Haydi kalk gidelim!

Ey dayf-ı bezm-i vücud

Aklım ile reddettiğimi de kalbim kabul ediyordu.

?Aklına daha fazla ağırlık yüklemeyelim artık. Biraz da kendimizden geçelim? diyerek birer kahve daha doldurdu, keyifle içtik.

Şehinşahlarla gedalar nice hep yeksandır

Bu bedayi, bu letaif heme rüya ve hayal

HİÇLİK ZİRVESİ

Hayf u alam u keder

1. RACİ

Ben oyum ki, zur-i bazum hakim her candır

Ben varım zannını terk edersen

Her birim ve bilinç yaratılış amacı doğrultusunda kendi varlığına sevdalanır ve özüne doğru kendi sıratında yolculuk eder.

Kainattan sen idin maksud, sen!

Sultan Süleyman ve İskender Han neredeler?

Benim sokaktan toplayıp da külahıma taktığım ayna parçaları da

Anla nedir sırr-ı şuün?

?var? ile?yok? aynı olur mu?

?Zavallı insanlar sebepsiz yere neden gülerler, bir türlü anlayamıyorum,? dedi.

Ey müştak-ı safa!

Her isim ve birim altında süslenen

Gahi esir, gahi cihan

Evren bütündür ben parçasıyım yanılgısından sıyrıl

Ey melaik! Baş eğin Adem'e

Kahveleri içtikten sonra Aynalı Baba kulübeden bir ney çıkardı, hafif ve hoş bir şekilde çalmaya başladı. Kabristanın sessizliği, neyin hüzünlü sesi, bana garip bir zevk veriyordu. Aynalı Baba?nın arada okuduğu tasavvufi şiirlerin ve kahvenin etkisiyle beynimdeki tevhid lezzeti her an gittikçe şiddetleniyordu.

her tarafı karanlık kapladı.

dedi ve kalkıp gittiler.

Kendi hayat, kendi memat

Şüphelerimden, kendi yaşam felsefemden ve her şeyden kaçmak ve her şeyi unutmak için devamlı alkol içmeye başladım. Sarhoşluk beni herşeyden ve özellikle kendimden uzaklaştırıyordu. Sızdığım anlar en rahat ettiğim zaman dilimiydi.

ŞİMDİ KENDİNİZİ RACİ?NİN YERİNE KOYUN

?Hiç!?, dedim.

?Ben? süste ayrım yapmam.

Mutlak iken, nokta olur

Bu şuun, alem

AYNALI BABA İLE BULUŞMA

Gahi matar, gahi sehab

oluşmuş bir bileşkeydim.

Malumat yığını halindeydim. Bir gün oturdum ve düşündüm. Kafamda taşıdığım düzensiz bilgi yığınları beni garip bir karışım haline sokmuştu.

Olma meşgul-i kader

Bir gün kırlarda içki alemi yapmak için şirin bir kasabaya doğru tren yolculuğuna çıktık. Manzara çok güzeldi. Herkes kırlardan, bayırlardan, ormanlardan şimendiferle geçerken manzaraya hayran olup kendilerinden geçiyorlardı. Benim ise içimi bir sıkıntı basmıştı. Kalıcı olmayan güzellikleri seyretmek bana çok büyük bir hüzün veriyordu. Ölüm denilen meçhul ile her güzelliğin sona ve yoka ermesi felsefesine tahammül edemiyordum.

6. GİZLİ HAZİNE

Hak, her an yeni bir görünümdedir. Sende de her an bin fikir gelir bin fikir geçer. Fakat sende değişmeyen bir şey var. ?Enel Hak? bilincinde ise asla yok olma olmaz.

Zevke teşbihi cihanın hele rüyaya misal

?Benim ismim çoktur. Her yerde bir isim ve sıfatla anılırım. Burada üzerimdeki aynalardan dolayı?aynalı dede? ismi ile meşhurum. Ama sen istersen?Adem Baba? de.

?Sizin isminiz nedir?

Bu hayatta yok vefa

Kendisi ruh, kendi cesed

Bilginin ve ilmin verdiği haz, diğer zevklerin hepsinden farklıdır.

Merhaba! Ey zübde-i cümle şuün!

devamı

Yad-ı mazi bahşeder

?İki serseri?,

Şu anda hala sayıyorum.

Bu garip kıyafetli delinin sözlerindeki büyüklük, bana pek fazla bir küçüklük vermişti. Üzerimdeki kravatın gururu külahın karşısında eriyip tevazua dönüşünce bana bakarak gülümsedi.

Yürü, aslında fena bul, budur etvar-ı kemal

?Ben? olmasam bir şey olmazdı.

Saltanat-ı mesned-i dünya ile mağrur olma!

Tama'u hırsa uyup nefs ile mahkur olma!

Derd-i istikbal ile

Aynalı tenekeli aba giyen yine?ben?im.

Bu alemde her ne varsa?ben?im sıfatımdır.

Vaktiniz varsa buyurun oturun,

Keramet külahta ya da yularda değildir.

En son sığındığım felsefe şuydu. Beden, ruh, dünya, evren ve içindeki olaylar dediğimiz şey, bilincimizdeki düşüncelerin dışa yansımasıydı. Ben adeta kendi düşünce evrenimin içinde yaşıyordum. Bilinç ölüm ile dağılınca evrenim de yok olacaktı. ?Ben? dediğim varlığım da ebeden yokluğa karışacaktı.

3. BUDİST FELSEFE?HİÇLİK?

Meydan boş değildir. . .

Kesret-i emvac içinde rü-nüma sensin yine

bunu bilmeyenler

?Ben?im bu?gani? özelliğimi

Bize göre de

Yirmi liraya alınıp da boyuna takılan yular senin aklına uygun düşüyor.

Ömrünü etme heba

Gahi hacer, gahi nebat

?Yine neyin var?, dedi.

Kim olduğumu başlangıçsız geçmişte saymaya başladım.

Hasılı şemşir-i izz ü kudretiyim İzed'in

Herkes aşk eteğini tutup Allah?a kavuşmaya yaklaştı.?

en çok bilineniyle

insanın Kainatın merkezi olduğuna, tüm esma ve sıfatları beyninde cem edebileceğine,

Kendi ateş, kendi şahab

Bütün tahminler onları tutuyordu. Bizimle hiç ilgilenmiyorlar, bizim tarafa hiç bakmıyorlar ve aralarında sakin sakin konuşuyorlardı. Hatta?es-selamü aleyküm? diye bağırmamız dahi karşılıksız kalmıştı. İçki alemimizden de rahatsız olmuyorlardı. Bir müddet sonra yanlarına yanaştım. Beni dikkate almadan konuşmalarına devam ettiler.

olan bu zatın ilminden yararlanmak, ciddi konuları ona sorup hakikatini öğrenmek istedim.

Şüphe canavarı her türlü dogmayı reddediyordu.

Doğdu şimdi şems idrak-ı aleme

bir oyuncak ve hayal olduğunu bildiler.

Yürü, ey sayih-ı avare yürü, durma yürü!

Gülme krizinden çıkmıştım. Birden aklıma parlak bir fikir geldi. Deli kıyafetine girmiş bir

boyuna yular takmak delilik nişanıdır.

Ben dediğin şey Allah esmasından oluşmuş bir?yok?luktur.

?El öpmek mi?.. Niçin? Tamam, kabul, konuşalım. Fakat sözden ne çıkar? Şimdiye kadar, kim bilir kaç hayvan yükü kitap okudun; ne anladın? Hiç, değil mi? Akıl muhakemeleriyle Hak?kın varlığını kabul etmek mümkündür, fakat bilmek ve anlamak ve olmak asla mümkün değildir. Harfleri bir araya getirmekle hakikat tecelli eder mi?

?Olgun kimseler, dünya zevkine kapılmadılar.

Kimbilir Edhem imiş

Bin isim, yüzbin çeşide vermiş isen de kendine

Kendini kendinde bulur

?İki derviş? miydiler?

Yürü ki, nüzhet-i vuslatta teali göresin

Ayna ve teneke parçaları takmayı senin aklın kabul edemiyor.

?ben?im.

Kalbimin kabullerine aklım ile yeni kanıtlar buluyordum. Şüphe canavarım onları da yutuyordu.

Zatıma

Varlığını ancak iman ile kabul etmeye zorlandığım varlıkları baş gözümle görmek istiyordum. Bana bunu gösterebilecek birisine rastlayamamıştım.

Secdegah sen, kıble-i mabud sen!

Yalnız sensin, sen!..

Ayna ve teneke parçalarının parlaması, ışığı yansıtması mecazında insan bilincinin holografik bir açılımla sonsuz sınırsız boyutları oluşturduğuna

Özellikle mizahi anlatışı çok beğenmiştim.

Tüm dünyasal bilgiler, tevhid ilmi yanında ancak bir virgül kadarcıktır.

Gahi neml, gahi esed

Bu hiç sözü durumu idare etmek için söylenen bir söz değil?varlığın sırrını? tanıtan bir?hiç? idi. Fakat bunu anlayacak kapasitelerini kullanmayan kişilerdi onlar. Yolculuktaki ani sessizliğimden sıkılmışlar ve benimle ilgilenmemeye başlamışlardı. Aralarında boş laflarla neşeleniyorlardı.

Bu fena mülküne ibretle nazar kıl, ey can!

Gafletten kurtul.

hep?im ve hiç?im.

bir işaret vardır.

Dalıp gittiğimi fark eden bir arkadaş:

Tasavvufçuların anlatım tekniğinde bir harf, bir kelime, bir cümle veya bir kavram ile başlı başına bir kitap teşkil edecek kadar bir konuya kısaca işaret etmek özelliği vardır..

Anadolu?nun mütevazi bir şehrinde oturuyordum. Evim ve çalıştığım yol üzerinde eski bir mezarlık vardı. Genç yaştaydım, sürekli çalışıyordum. Mezarlık önünden geçerken ölümü değil de mezarlığın duvarlarını, kapısını inceliyordum. Henüz ölmek gibi bir niyetim yoktu. Hele içeri girip de hayat ve ölüm gibi konular üzerinde tefekkür etmek gibi bir niyetim hiç yoktu.

Hadimin-i bargahım zümre-i merdandır

Batıda meşhur olan Ruhçuluk toplantılarına katıldım. Ruh çağırdık, masayı titrettik, fincanları döndürdük. Ruhçuların en ileri gelenleri ile görüştük. Hepsi de şüphesiz olarak ruhların varlığına ve verdikleri bilgilere iman halindeydiler. Fakat tüm görünenler toplu hipnoza girip ortak bir hayal görmekten ibaretti. Hayal aleminde yaşayan ruhçulardan uzaklaştım.

Konuşmalarını dinleyince onların gerçekten deli olduklarına hükmettim. Gerçekten deli idiler. Fakat delilerin MECZUB denilen çeşidinden.

Bu iki hal arasında fark yok mu?

Bi-sebat u bi-kadem

Deli başını çevirdi ve kahkahayı kopardı:

Rahatın zail olur, nam-ı meşhur olma!

Kalbim ile inkar ettiğimi aklım tastik ediyordu,

?Elhamdulilah? dedim.

Kasaba eğlencesinden dönüşümüzün ikinci günüydü. Kahvehaneye doğru giderken mezarlığın kapısını gördüm. Eski ahşap kapı gıcırtıyla yavaşça açıldı. Havada rüzgar, esinti de yoktu. Sanki bir el kalbimi yakalamış ve mezarlığın içine çekiyordu. İçimde mezarlığa girip biraz dolaşmak isteği oluştu ve kendimi eski mezarların arasında buldum.

Ama sen benim külahımı başına taksan aklın akl-ı küll?e dönüşmez.

Karşımda Budha Gothama Sakya Muni belirdi

tastik ile şüpheden

Ben oyum ki, siret-i merdide yoktur benzerim

can elbisesi de giyerim.

?Safa geldiniz nurum! Nasılsınız?, iyi misiniz? dedi.

Her ne dense, asman eflak, ervah-ı beden

?Ben?im her yerde sonsuz sayıda yüzüm ve kıyafetim vardır.

Kulübenin sahibi bir kez daha içeri girdi. Mangal olarak kullandığı bir çömlek getirdi. Bir daha girdi, eski bir kahve kutusu, bir cezve, iki fincan, bir ibrik, bir tütün tabakası ve birkaç teneke kutu çıkardı. Kuru otlar ve çöplerle yaktığı ateşe cezveyi sürdü. Tekrar:

Alemleri kaplayan varlık enerjisi soğumuş ve donmuştu.

?ben?im akl-ı küll?üme uygun düşüyor.

Bu maceralarım dört yıl sürmüştü. Beynim fikir karmaşalarına artık tahammül edemiyordu. Yeniden alkolizme döndüm. İçki ve şamata meclislerinin en önde gideni haline ulaştım. Ayyaşların lideriydim. Bu yaşantı bir çeşit mutluluk vermeye başlamıştı.

Ulaştığın ilim seviyesiyle başın dönmesin. Sonsuzun yanında ilmin ne kadar ki?

Bilmeyen sersem imiş

Merhaba! Ey pertev-i sırr-ı vücud!

?İsminiz nedir? dedi.

ışık söndü

Yürü, ey zair-i biçare yürü, durma yürü!

Hipnotizma dernekleri ile dostluk kurdum. Beden ve hafıza gücümün kullanamadığım özelliklerini açığa çıkardım. Ağır eşyaları kaldırmak veya kendini çalar saat gibi bir işi yapmaya programlamak benim aradığım şey değildi. Ben bunun üstünde kesin iman bilgisi arıyordum, ben KENDİMİ arıyordum.

Satırlarda, paragraflarda ve sayfada anlatılan her fikri açarak özetledik. Zamanınızdan tasarruf edebilmeniz amacıyla, edebi tasvirleri anlamı eksiltmeyecek şekilde ya özetledik ya da çıkardık.

Bildiler hasılı hep zıll ü hevalu'b ü hayal

Gafleti eyle heba, hali değildir meydan

karanlığa ve yokluğa gömüldü.

Mevt ü hayat camı anın

Denizler mürekkep olsa, ağaçlar divit olsa mürekkepler ve divitler tükenir fakat Aynalı Baba?nın kendi hakikatini yazması tükenmezdi. Hatta hiç yazmamış gibi olurdu.

bizi zevkimizden alıkoydu,

kendimi saymaya devam edeyim.

Kimse yok zannederek kapısını açacağım sırada içinden eski püskü şeyler girmiş biri çıktı.

İstivagahdır dimağ-ı Ademi

Adem imiş mazhar-ı Hak

Maadası hep imiş

Kısır akıl ve dar bilinçlerin anlayamayacağı şeyleri açık etme. Kimisi seni sultan ilan etmeye gelir kimisi de seni asmaya gelir.

Ve kulübesinden çıkardığı bir hasır parçasını yere serdi. Kulübeye yaslanmıştım. Ön tarafımızda on beş kadar iri taşlı ve güzel sülüs hatlı yazılı kabirler, sağ ve sol tarafımızda sık dikilmiş ağaçlar bulunuyordu.

Rüyanın gerçekle ne kadar ilgisi varsa,

Sonsuz sona kadar da saymaya devam edeceğim.

Aniden külahını çıkardı ve benim başıma oturttu. Kravatımı çıkarıp kendi komik cüppesinin üstündeki boynuna taktı. Yerden kırık bir ayna alıp bana tuttu. Çok komik görünüyordum. Kravat da Aynalı?nın boynunda acaip komik duruyordu. Gülmeye başladım. Kahkahalarım neredeyse mezarlık yanındaki mahallelerden duyulacaktı. O kadar çok güldüm ki kendimi yere atıp debelenmeye başladım. Aynalı Baba anlamsız gözlerle bana baktı baktı:

Ne güle, bülbüle baki, a gözüm bağ-ı cihan

birinci gün

Bu olgunca sözler üzerine bir kat daha şaşırdım. Ben de sordum:

Alkol arkadaşlarım işsiz güçsüz takımı da değildi. Hepsi de yüksek tahsilli, vicdanlı ve namuslu gençlerdi. Sadece çalışan ve çalıştığını eğlence dünyasında tüketen, hayat ve din felsefesinden uzak kişilerdi. Bazıları da Ramazan topunu duyduğu anda içki şişesini bırakır eline tesbih alırdı. Bir ay zahiren dindarlık yaparlar, oruç tutarlar, arada sırada namaz kılarlardı. Bayram topu atılınca da tekrar on bir ay meyhane yaşamına geri dönerlerdi.

Kimse kalmaz hep gider

Damen-i aşkı tutup buldu kamu kurb-i visal!

külaha ayna parçaları yapıştırmak delilik nişanıdır.

?OKU?MAYA BAŞLAYIN..

Sen in mevce-zen..

ehli hikmet

Merhaba! Ey menba-ı fehm ü fünün!

Bu adamın ciddiyetiyle kıyafeti arasındaki tezat beni şaşırtmıştı. Tekrar söze başlayarak:

Bir miktar düşündükten sonra dedim ki:

cihanın da zevkle o kadar ilgisi vardır.

Zevk-i dünyaya firib olmadılar ehl-i kemal

Ben oyum ki, satvetimden kainat lerzandır

Yok dem-i vahdette hudud

Hak sonsuzdur. Hak?kın sonsuzluğunu ancak ben anlarım zannetme. Her zaman senden daha alim birisi vardır. Musa?nın Hızır?a yaptığını yapma. Sonra üstadsız kalırsın.

Sen anlamsız ve rasgele bir varlık değilsin.

Kahveyi pişirdi, fincanıma doldurdu ve cevap verdi:

Ben oyum ki, her kim olsa ser-fürü eyler bana

Koymasın rah-ı visalden seni ezvak-ı misal

Soyutları inkar edebilmek kolaydı fakat var olabileceği şüphesiyle yaşamak çok zordu. Resullerin ve velilerin üstün akılları ile ve annem gibi saf kalp ile iman etmek isterdim. Ya da tam bir ateist gibi tam bir imansız olmak isterdim.

Zatımın süsleri isimlerim, sıfatlarım ve fiillerimdir.

Her kitap almaya gidişimde elim Amak-ı Hayal'e gidiyor ama birtürlü alamıyorum.. tuhaf benı bu kıtabı almaktan alıkoyan nedır bulamıyorum ama herseferınde elime aldıgım bu kıtabı tekrar yerıne koyup başka kıtaplara yöneliyorum.. nezaman cesaretımı toplarda alırım bılmıyorum daha şimdiden farklı bir bağ oluştuğu kesin aramızda((:

Size göre

Netice olarak dünyanın bir gölge, boş bir arzu,

Ben oyum mizan-ı adlimde müsavi cümle halk

Esma ise hiçbir zaman sen olmadı.

ehli kalb

her şey

Acaba var mısın?

?ALLAH HAZMINI VERSİN?

Merhaba! Ey mazhar-ı ikram u cud!

Elli yaşlarında olan bu adamın başında yeşil bir takke vardı ki, kırk elli kadar ayna parçaları yapıştırılarak süslenmişti. Bir çok kumaş parçaları yamanarak gökkuşağı renklerini gösteren yırtık cüppesinde dahi ayna ve parlak teneke kapakları yapıştırılmıştı. Bu adamı görüp de gülmemek mümkün değildi. Fakat üzerime çevirdiği bakışında o kadar hoş bir yumuşaklık ve alçak gönüllülük çehresinde o kadar hüzünlü bir donukluk vardı. Gülmek şöyle dursun kendisine daha yakın olmak için bir adım daha yaklaştım. Kıyafetiyle tam bir tezat teşkil edecek şekilde ciddi yavaş ve ahenkli bir sesle:

ben bu gün varım, yarın yok olacağım.

2. DİRİLİŞ ÇABASI

Alemler yok olmuş sadece?düzen? adlı soyut anlam kalmıştı.

Hak, dün Sultan Süleyman ve İskender olarak tecelli etmişti. Şimdi Hak sen?dir ve sen zamanın Sultan Süleyman?ı ve İskender?isin. Onlar nerede ve sen neredesin? Hak nerede ve sen neredesin? Hala anlamadın mı? Hz. Süleyman senin bilincinin sembolik adıdır, İskender, bilincindeki ilmin fethidir, açılımıdır. Sen de kendi bilincindeki tek?liğin büyük fethini yap.

Sana senin ne olmadığını ve senin ne olduğunu senin anlayacağın lisanla sana açan üstadların ilminden faydalanmaya bak.

Kendimi tutamadım ve sordum:

Keramet aklın sınırlarını kaldırmaktadır.

Ey daf-ı bezm-i vücud

Yürü ki, saha-i hiçi de tecelli göresin!

Aynalı konuşurken kendi cüzi varlığını değil de külli varlık namına konuşuyordu.

Bu yaşam felsefem benim yeni dinim gibiydi. Fakat bir müddet sonra öyle bir ruh bunalımına sürüklendim ki inanmadığım?cehennem? sanki beni yutmuştu ve çok büyük bir ıstırap duyuyordum.

Bu cevap akla hem uygun hem de uygun değildi. Fikrimi söyledim. Boynumdaki kravata baktı, fiyatını sordu, yirmi liraya aldığımı söyledim. Dedi ki:

bende bir gazetenin ekinde okumuştum kitabınıda okudum ço k hoşuma gitti biraz tasavvufi bir şey

?Ben? de boynuma yular taksam?ben?im de aklım akl-ı cüz?e düşmez.

tek şeydir.

Müsaade ederseniz bu başlığın içeriği ile ilgili bir eleştirim olacak. Yukarıda olduğu gibi kitap özetinin yazılmasına karşıyım. Kitap özetlerini kopyala yapıştır yapmaktan ziyade elimizden geldiğince kendi yorumumuzla tanıtmaya çalışsak daha iyi olmaz mı?

Her ne desen nam-ı anın

süse meraklıyımdır.

Sen varsın ha!

Olma meşgul hal ile

Allah?ı bilenlerle arkadaş ol; onlardan uzak kalma.

Bir gün bütün manevi kuvvetimi kullanarak kendimi arhoşluktan kurtardım. Şüphe canavarını öldürmek amacıyla yeniden batıni ilimleri araştırmaya başladım. Yolum çok bilgili ve dindar Salih kimselere de düştü. Hepsi de çok mübarek insanlardı. Fakat bunların ilim ve delilleri beni sürüklendiğim uçurumdan kurtaracak reçeteyi veremiyordu.

Aynalı Baba "insanların bilgisi nedir? diye soruyor. ?Bencillik ve zevklerin ihtiyacı olan sanatlara ait şeylerdir?

Işığın üstüne karanlığı giyen?ben?im. Karanlığın üstüne ışığı giyen?ben?im.

Hayf değil migaile?

Gayeti bir dem imiş

Can?ı beşer bedeniyle, hayvan bedeniyle ve bitki bedeniyle süslerim.

Cümlede o nokta-i nihan

4. İKİ DERVİŞ

?Azizim! Kamil bir insan olduğunuz meydandadır. Böyle iken bu kemalatınızı bu tuhaf kıyafetlerle örtmenizin sebebini anlamıyorum.

Her bir harfi ve kavramı harika anlamlar içeren bu muhteşem eserin içindeki anlamların, günümüzün anlayış mantığına adaptasyon çevirisini birlikte okumaya başlıyoruz.

sonsuz ve sınırsız boyutların her birisinin beynimize iz düşümü olduğuna işaret vardır.

?Ahmet Raci mi? beşeriyetin ismini zorla almışsın nurum! Beşer cinsi o kadar aciz, zayıf ve muhtaçtır ki, hayatını rica ile geçirir. Raci demek insan demektir.?

Kendi gece, kendi seher

Merhaba!

Yürü, alayişi terk et, içesin ke's-i visal

Aynalı Baba?nın başına taktığı külah üzerindeki yapışık ayna parçaları;

?hep?im, ya da?hiç?im.

?Safa geldiniz nurum! Buyurunuz?

Ey zeka! Bizler seninayatınız

Nerde Havva, Adem?

?Aç gözlülük ve hırsa uyup nefsin kahrına uğrama.

A gözüm! Cihan bağı ne bülbüle ne de güle kalacaktır. . .?

dedim.

Gahi güneş, gahi kamer

Dünyan yani bedensel yaşamın, özündeki sonsuz kudretin küçük bir biblosu ve gerçeğin şimdilik bir hayalidir.

Mesela:

Amak-ı Hayal?i dün okumaya başladım. Uzun zamandır okuma yorgunluğu içerisindeydim. Bu kitapla dinleneceğimi hissediyorum.:)

ve sıfatları vardır.

Tanrının varlığı , ölümden sonra diriliş, ruhun varlığı, melekler, resuller, kader, cennet cehennem, haram helal gibi soyut konulara kalbim iman ediyor fakat aklım adeta bir şüphe ejderhası kesilerek kalbimin tüm kabullerinin asılsız şeyler olduğunu söylüyordu.

Yüz bin senelik ömrü neşe ile geçirsen de hepsi BİR AN?dan ibarettir. . .

?Ahmet Raci.?

Bu çalışma kitap tercümesi değil yorumlu bir özettir.

İçiyordum. . . İçiyordum. . .

tek olanı iki farklı isimle çağırırlar.

Bunlar

Bedensel yaşam süresi sonsuz yaşam yanında ancak rüya hükmündedir.

Bizden evvel o civara iki kişi gelmişti. Birden arkadaşlarla onların kimler olduğunu tahmin yarışına girdik. Kılık ve kıyafetleri döküktü.

Adın duyulmasın sonra rahatın kaçar.

Ey Vahdet! Bahr-ı bi-payan!

Allah var! Allah var! Allah var!

akl-ı cüz?ünle kabul edemezsin.

Ne garip bir haldir ki mükemmel tahsil görmüş iddiasında olan birisine pejmürde bir deli?hayvan? diyordu.

Aynalı?yım, Raci?yim, Adem?im, Havva?yım, Meryem?im, İsa?yım, Musa?yım, Buda?yım, Konfüçyüs?üm, kral?ım, dilenci?yim, Ay?ım, Güneş?im, cennet?im, cehennem?im, Cebrail?im?

Hak-i payım secdagah-ı zümre-i insandır.

ismi işaret eder.

Dünya koltuğundaki gücünle mağrur olma.?

Nur-i Hak'dır şeb-çerağ-ı Ademi

Zaten?hiç? ile?hep? aynı şeydir,

Mesela

5. AYNALI BABA

aynı anda

Diye bağırdı. Bundan sonra her ne sordumsa cevap vermedi. Nihayet suallerimden usandı ve arkadaşına:

Sen gibi bir saile

senden geriye esma kalır.

kabul ve inkardan,

?Allah?

?Hiç! Hiç! Hiç!? diye zikrediyordu.

Kanı Sultan Süleyman, kanı İskender Han?

kısaca,

Onu dinlerken üzerimde garip bir gevşeklik rahatlık hissediyordum. Yedi bin yıllık insanlık medeniyetinin oluşturduğu zahiri-yüzeysel ve günlük ihtiyaçları sağlamaya yönelik maarif düzeyini gözümde bir anda sıfırlamıştı. İhtiyacımızdan fazlasını tüketmek için ihtiyacımızdan fazlasını üretmek mantığı üzerine kurulmuş olan bilimi?uygarlık? olarak kabul etmiyordu.

Dini ilimlerin zahirinden ve batınından da nasibimi almıştım.

Annemin verdiği terbiye ile dini inançlı ve iyi ahlaklı birisi olmuştum. Okul hayatımda hemen hemen her konuyu ciddiyetle araştıran bir öğrenciydim. Her şeyden fikir sahibi olmuştum.

Cennet gibi olan kasabaya ulaştık. Bir ahbabımızın yanında o gece misafir olduk. Sabah erkenden çilingir soframızı alarak kırlara gittik. Bir su kenarına oturduk. Su şırıltısı, kuş cıvıltısı, mangal dumanı, ud taksimi ve aslan sütü kokusu birbirine karışmıştı. Kafam da demlenmiş neşelenmeye başlamıştım.

Ey can! Yok olacak olan bu aleme ibretle bak.

HAYALİN DERİNLİKLERİNDE?Yİ

Sen sonsuz bir varlık ve ilim hazinesisin. Kendini ne kadar tanısan da yine kendini hiçbir zaman hatmedemezsin. Tüm ilmin ve sonsuz hayatın?yok?lukta bir nokta ve an kadardır.

Kravat takmanın medeniyetle alakalı, külahı parlak cisimlerle süslemenin de delilikle alakalı olduğunu düşündüğüm anda yine cevabımı aldım.