namaz kılan ama ibadetin amacı olan insan_ı kamilden uzak bir kişi, namaz kılmayan ama olgun birinden üstün müdür?

namaz kılmak bir insanın ahlaki olgunluğa eriştiği anlamına geliyor mu her zaman?cennet beklentisiyle menfaat uğruna yapılan bir ibadeti, içi kof bir ibadeti ayıracak önseziye sahip miyiz?

namaz kılanlar dört dörtlük mü?namaz dışında herşeyi aşmış insanlar mı?herşey beyaz ya da siyah değil.

cevabınzı ve yorumalrınızı bekliyoruz...

ibadetler bence pek az insanda anlam kazanıyor.. gerisi cennet satın almak üzere tüccar zihniyetinin ürünü... geçiniz bunları..

sevgili dostlarım bir sualim olacak, dinen namaz kılmayan insan ile dost olmak caiz mi?