"insan" olmaya götüren duygu, düşünce ve davranışları sergileyen ve sergilemeye çalışan kişi zaten doğaya karşı, insanlara karşı, bütün canlılara karşı, her şeye saygı duymasını bilecek ve ona göre davranacaktır.

Kişi, yaşantısının her anında?insan olma? çabasında ve isteklerinde samimi olmalı.

Evet sevgili Gamze bu da diğer kavramlar gibi biraz belirsizliklere sahip...

Saygımızla sevgi binasını inşaa edelim; gün gelir sınırız, sığınan da olur.

Saygı tüccarı olmayalım; tuğla, çimento alır satar gibi.

sevgisiz ve gaddar olmak,

hoşgörüsüz ve katı olma,

ben teşekkür ederim...

her şeyi kendi çıkarlarına göre değerlendirmemek,

ben "kendim" olurken, "herkesin" "kendi" olmak hakkına engel olmuyorsam, saygı duymayı başarmışımdır.

saygı karşıdaki en saygısız davranışındayken bile sabırla direnip onun derecesine inmemektir.

Göz yummak ve saygı duymak aynı şey değil bana göre. Yaptığı yanlış hareketlerinden dolayı kimseye saygı duymam. Bu kişinin kendi tutumudur saygı duyarım demek yanlış olur. Sadece o kişiyi görmezden gelmeyi ve hayatıma dahil etmemeye çalışırım en azından.. Buda dolaylı yoldan göz yummaya giriyor sanırım..

Kimisi narsistir kimisi alçak gönüllü önce karşımdaki der burada ayrıma tabi tutulan şey şu olmalı tek bir doğruya mı bağlanmalı bu sınır yoksa alt sınır üst sınır diye belirli bir yere mi haps edilmeli!

bu subjektif bir durum, malum. genelde topluma göre şekilleniyor... kişi, kaldırabileceği kadar yaptırımlara asi gelebilir diyebilirim yalnızca, son olarak:)

her şeyi kendi çıkarlarına göre değerlendirmek,

Saygı kavramını ilk ailemizden öğreniyoruz.. Onların tarifindeki kişilere saygı gösteriyoruz, ister gönüllü, ister gönülsüz.. Onlar bizim saygı duymamız gereken listede yer alırlar..

Bir bireyin saygı anlayışı kendisi hakkında bilgi sahibi olmamızı sağlayan bir unsurdur aynı zamanda.

Kişi hakkında ipuçları verir.

Ne kadar hakkettiği konusu kendinde gizli

Saygı duymak, bazen göz yummak ile eş anlamlı kullanılıyor. Örneğin toplumun genel ahlak kurallarına aykırı yaşayan kişilerin yaşam tarzlarına saygı mı duymalıyım, göz mü yummalıyım? Ya da ikisi de değil mi?

saygı; ben 'ben'im deyip, benliğimi ortaya koyarken, senin de 'sen' olmanı hoş, gayet normal, olgunca karşılayabiliyorum demektir.

bozguncu ve kavgacı olmak gibi insan olmaktan uzaklaştıran duygu, düşünce ve davranışları mı sergiliyoruz?

Günümüzün yitirilen ve ardından ağıt yakılması icab eden değerlerinden...

zararlı değil faydalı olmak,

sabırsız ve olumsuz olmak,

saygı, her bireyin kendini gerçekleştirme, ortaya koyma hakkıdır.

Teşekkürler...

insanlık onuruna saygısız olmak,

Ohooo, daha ramazanın ilk gününde bu kadar etkilenmişsem vay halime. :)

O zaman her birey kendine göre bir sınır belirler çünkü herkesin doyum noktası ve öz benliği birbirinden farklıdır.

Saygı Duymak

sabırlı ve olumlu olmak,

tutarsız olmak,

Sanal silgi! :)

Her ne olursa olsun "sevgide özgürlük saygıda mecbriyet vardır".

haklara riayet etmek,

Özetle seninde dediğin gibi saygıyı kendine göre ayarlayacak..

insanın değerini bilerek hareket etmek,

insanları değersiz ve hor görme,

tutarlı ve dürüst olmak, esnek olmak,

işbirliğine açık ve yapıcı olmak gibi daha bir çok bizleri "insan" olmaya götüren duygu, düşünce ve davranışları sergileyebiliyor muyuz?

Daha sonra çevremizdeki insanlara olan saygımız, davranışlara göre yada kurallara göre değişiklik gösteriyor.. Çünkü ne kadar sen o kişiye saygı göstermek zorundasın diye bir kaide olsa bile.. Saygı zorla verilmiyor.. Hak edilmesi gerekiyor.. Hak etmeyenede zorla saygı gösteremiyorsun.. Ne kadar denesende mutlaka bir yerden patlak veriyor..

hukuka göre belli bir saygı mecburiyeti var. bundan sonrasında ise herkesten, ancak kendine gösterdiği kadar saygı beklenebileceğini düşünüyorum... sınır; herkesin "kendine gösterdiği ve almayı hak ettiği" kadar.

Sevmeyebilirsiniz ama aldığınız aile terbiyesi ve kendinize olan saygınızdan dolayı insanlara saygı duymak zorunluluğumuz var.

Asıl sorulması gereken soru şu; saygının çerçevesi ne olmalı bu ucu açık bir konu...

sevgili elfida, alt sınır bahsettiğimiz "hukuk" oluyor dediklerinize bakarsak... üst sınır da, herkesin kendine bağlı; kendine verdiği saygıya. bunda da açıklamaya çalıştığım, herkesin karşısındakine gösterdiği kadar saygıyı hak ettiği ve ancak bu kadarını bekleyebileceğiydi.

insanlık zararına işler yapmak,

lakin burada bir nüans var; o da çatışma durumu. saygı, hoşgörü, haddini bilmek/bildirmek vs gibi durumlar birbirinden çok ayrı kavramlar... benimsemediğim ancak saygı duyduğum değişik fikirlere eşit yaklaşabilirim. ancak aynı tepkiyi, hoşgörüyü göstermeyebilirim. bu saygı duymadığım anlamına gelmez.

elbette, kendine duyulan saygıda kişilik, beklentiler, inançların etkisi büyük. ancak odak nokta "muhataba gösterilen değer/saygı". hiç bir narsistin de, tevazu sahibinin de gösterdiğinden fazla saygı istemeye hakkı yoktur. yani bir narsist ne kadar saygı istiyorsa, o kadar gösterecek, kaçışı yok:))

Bir insanın davranışları yanlışsa hangi konumda olursa olsun asla saygı duymam. Sevmediğim kişilerinde gözlerine sokarım genelde onları sevmediğimi ve asla ve asla saygı duymadığımı..

Ben böyle insanlara saygı duymuyorum, duyamam. Ama galiba göz yumuyorum .

Yazdığım yazıyı tekrarlamışım.

hoşgörülü ve bağışlayıcı olmak,

insanlık onuruna saygılı olmak,

Bu açıdan baktığımız zaman tanımak istediğimizi daha iyi tanıyabiliriz.

Gurur, kibir, kincilik, kıskançlık, bencillik,