Bu başlığın benim için önemi büyük. bu yüzden uzun oldu yazım...

Peki, biz birinden borcu ne ile talep ederniz? Söz, dil, ses, konuşma yetisi ve bütün bunların ardında yatan "irade" ile değil mi?

Yaşadın mı, yoğunluğuna yaşayacaksın bir şeyi

"Gelmemiş olmayı diler miydin? Hiç var'olmamış olmayı?

yok be, nankör yaratıklarız biz,

aşkta. Sen aşkını doya doya yaşarken o kendine

Oysa bizler; Unutanlarız! Sanki!

Ölmemek üzere doğmuş olsaydık, bu defa da neden ölmüyoruz diye dertlenirdik,

güldün, şarkılar söyledin, düşündün, şiirler yazdın.

tarihçi hocam harika...

Hiç mi istenmeyecek?

Bilmenin altı hatırlamak,

2. İrade verildikten sonra talepte bulunduk diyelim: Bu da azim bir yüzsüzlük ve çelişki olmaz mıydı: Madem "benim sana neyi vereceğim hakkında irade yürütüyorsun, o zaman samimi olsaydın da, bu yürütmeye sana verdiğim "irade"yi de dahil etseydin ya? Onu niçin "kazanılmış hak" veya "baba mirası gibi görüyorsun? Bu, aslında sana zihninin kurduğu bir tuzak değil midir?

İnsan saatlerce bakabilir gökyüzüne

'' neden ki bu amaçsız yaratılış, yok olacaksa bir gün her yaratılmış''

layık olunan verilmiştir elbette

Her zamanki gibi yaşayacaksın sen. ?Acılara tutunarak?

evet önce gelmek için yarıştık

zaman. Bu mahkemede hafifletici sebepler yoktur. İyi

bilinçsizce kazandığınız yarışın sonunda dünyadasınız.

-"Bunu söyleyemezsin, çünkü Tanrı'nın en iyi olana NASIL karar verdiğini bilmiyorsun. Belki de amipten insana kadar tüm yaratıkların mutluluğunu mümkün olan en üst düzeye çıkartacak şekilde karar veriyordur. Ya da belki en iyi dünya insanının en iyi karakteri geliştirdiğidir ki, bu da ancak zorluklar karşısında mümkün olabilir. Böylece, yani en iyinin hangi ölçütlere göre belirlendiğini bilmediğimize göre, bizim dünyamızın en iyisi olmadığını kanıtlamanın herhangi bir yolu yoktur."

Ve uzandın mı bir kez sımsıcak kumlara

O zamanlar önemi yoktu, bu dünyada hangi zamanda, hangi coğrafyada, hangi konumda olduğumuzun. Büyük bir iştah, büyük bir heyecanla kabullendik bugünleri. Zaten başımızı suya sokup kalabildiğimiz kadar orada kalmak kadar kısaydı gireceğimiz sınav.

Ne demiş Goethe'nin Faust'unda Mephisto ;

yarıştık

Ya sorunun cevabı Dini Konular bölümüne doğru gidiyor. Ne yazsak ki...

eline almadığın kitaplar seni bekliyor. Kitap okurken

Sonra sanki beynimin içinde biri konuşuyordu,

İSTEMEDİK

Yapmayın etmeyin hanımlar, beyler,

Anımsamanın da altında birşey işte

Her birimiz diğerinden daha üstün olma yarışına girer. Her engele rağmen şükrederiz. Isyan eden birini görsek günlerce koşar uzaklaşırız ondan.

Hem de tüm benliği seslerle, ezgilerle dolarcasına

gelirdim elbet

hocam bu şiir yaşamayı sevenlere itaf edilebilir ya sevmeyenle riçin bir öneriniz var mı

lakin, dünyaya gelmek için ne yaptınki layık olasın...

ki koru yüreğini ve yüreğinde taşıdığın sevda

Aç bir yavru kedi kadar masum, ağzımızın suyu akıyordu bize sunulduğunda bu hayat. Çünkü sonrasını düşünüyorduk hep. Aşkla kabul ettiğimiz sınavın sonundaki kazancımızı.

karşılığında mutlaka başka bir iddiayla

değil, güneşin çiçekleri dolduracak yüreğini?

hiçbir zaman bir tek kişiye bağlamadın ki?. Epeydir

-"Leibniz öyle olduğuna inanıyordu. Buna "Çokluk İlkesi" dedi:

halin cezanda indirim sağlamaz.

yarıştı

Hiç istendemi di ölmek?

şu an olsa tekrar yarışı kazanırmıydınız?

Değişmemelisin hiç bir şeyle bir bardak su içmenin mutluluğunu

Ama böyle yarış olmazdı ki hiçbir zorluğu yoktu kulluk etme yarışımızın. Ve hiç kimse bilmiyordu gerçekte kim daha çok seviyor, kim daha çok şükrediyordu ona, 'var'lığını yarattığı için.

yaratmaktan başka hiçbir işe yaramayacaktır.

sürece o yürek var olacak seninle birlikte. Sen yeter

Sen, ?Ama senin için şunu yaptım? derken o, ?şunu

Sen yüreğinin sesini dinleyenlerdensin ve biliyorsun

el-cevap: Ortada soru kalmaz, sadece "sorun" kalır, soru sahibinin "kendisiyle, hakikatle ve sahib-i hakikisi olan Allah'la olan sorunu".

Kopmaz kökler salmaktır oraya

Bir dönem aynı şeyleri ben de düşünüyordum,

Hangimiz bu dünyada dünya nimetleri için çalışırız?

Biz mi istedik bu dünyaya gelmeyi demeyin

Hayır hayır, biz talep etmedik bu dünyaya gelmeyi. Çünkü geldiğimiz yer burdan daha iyiydi. Ama onun aşkıyla dolmuş ruhlarımız aç kuşlara sunulan yem gibi, üşüştü bize sunulmuş olan dünyaya, biz de ona sunmak için varlığımızı...

Yaptıklarınla değil yapmadıklarınla yargılanırsın her

Bir aşk için yapabileceğin her şeyi yaptığına

-"Ama eğer dünyada bu kadar kötülük varsa, bizimki nasıl en iyisi oluyor?" diye sordu Charlie. "En iyisi herkesin birbirine iyi ve adil davrandığı bir dünya olmaz mıydı?"

Hayatı ıskalama lüksün yok senin. Onun varsa, bırak o

Yıllar sonra o dönemimi hatırladıkça şunu anladım, insanın; en çaresiz, en aciz, en umutsuz, en heyecansız zamanlarında bile içinde, derinlerde bir yerde umut veren birşeyler var mutlaka...

yaşıyorsa, ve bu eksikliği bildiği halde tamamlamak

gerektiği gibi yaşadın. Özledin, içtin, ağladın,

hayatın bize yaşatabileceği kadar...

duygusunu. Elbet bitecek güneşe hasret günler. Ve o

Çünkü ömür dediğimiz şey, hayata sunulmuş bir armağandır

engeller koyuyorsa bu onun sorunu. Bir insan eksik

-"Dünyada kötülük olması, onun en iyisi olmadığı anlamına gelmez."

İnsan balıklama dalmalı içine hayatın

-Adam Fawer / Empati syf-371-

Burada üç soruya cevap vermeli soru sahibi:

Anımsayanlar kabul etti.

Olabilecek her şey olacaktır, bu da sonsuz sayıda dünyanın var olmasına neden olur. Ama Tanrı her zaman en doğru olanı seçtiğine göre, üstünde yaşadığımız dünya da olası dünyalar içinde en iyisi olmalıdır"

Hatırlıyorum desem yalan olur

hazırdır. Hani ağzınla kuş tutsan?Bu kuşun kanadı

2. Not:

Uzak ülkeler çekmeli seni, tanımadığın insanlar

Ama hissediyorum sanki anımsar gibi

NAZIM HİKMET RAN

-"Elbette gelir"

Fakat ne kadar sevinç varsa yaşamak özlemiyle dolmalısın

Yaşadın mı büyük yaşayacaksın, ırmaklara, göğe, bütün evrene karışırcasına

Hem de yürekten

hayatı ıskalamak gibi bir lüksünüz yok!

işte bu şiirlerden ilham alarak yaşamalı hayatı.

konu ile ilgili çok güzel bir şiir paylaşmak istiyorum. son kıtaya iyi bakın! :)

yada bazıları bazılarını daha çabuk götürmek için

istesekte istemesekte kısır döngüde dönmeye devam edeceğiz.

Üstelik dilediğin kadar sarhoş olma özgürlüğü de cabası?.

b) Yukarıda dile getirdiğimiz ve zamanım olmadığı için dahasını yazamadığım iç çelişkilerle lebaleb malul olduğu için bu soru "cevaplanamazdır". Cevaplanması için yukarıda dile getirdiğim illet ve arızalardan halas olması elzemdir. O illet ve arızalardan halas olduğunda sonuç ne mi olur?

His işte o,

binyıl yaşasak da istemez miyiz ölmeyi?

Yaşadıklarımdan öğrendiğim bir şey var:

bilinçsizcede olsa hayata merhaba demek bence güzel.. her insanın bir geliş sebebi olduğunu düşünüyorum hiç kimse boşuna gelmiyor herkesin bir görevli olduğunu düşünüyorum.. ben yine gelmek isterimmm

Dolaşmalı damarlarında hayatın sonsuz taze kanı

yaptıkların onun dudağında hafif bir gülümseme

Hatırlayanlar hiç şüphe etmedi.

ama bazılarımız çabucak gitmek için

ben isterdim

lüksü sonuna kadar yaşasın.

Hep böyle mi geçecek,

sokaklarında gezip yeni yaşamlara tanık olmak da keyif

yaşamayı sevmemek gibi bir seçim hakkınız yok.

Sevgilin bitkin kalmalı öpülmekten

olsun. Giden zaten gitmeyi kafasına koymuştur ve

de mutlu oluyorsun unuttun mu? Kentin hiç görmediğin

Hatırlamıyoruz tabi, talep etmediğimiz ama sunulduğunda tüm benliğimizle kabul ettiğimiz o anı,

Ve kederi de yaşamalısın, namusluca, bütün benliğinle

kalıcı olan kısır döngüdür. bu döngü üzerindeki parçacıklarız. hepimiz rolümüzü oynar sonrada perdeler kapanır.

Cesaret edip hiç bir zaman evet diyemedim! Sanırım hiç kimse de bu soruya evet diyemezdi...

Kanın karışmalı hayatın büyük dolaşımına

de duymayanlar acıtsa da içini unutma; yasadığın

Denize saatlerce bakabilir, bir kuşa, bir çocuğa

karsılaşabilirsin.. iki ucu keskin bıçaktır bu işin.

1. İrade'yi dahi borçlusun ey insan? O irade sana verilmeden önce hangi iradeyle talepte bulunmayı düşünüyordun? Baksana bu itirazı yapmak için kullanıdğın tüm araçlar ona ait. Ona itirazda tutarlı olmak için, onun emanet ettiği araçlar dışında kullanacağım araçlar bul, onları kullan ki tutarlı olasın. Yoksa bu tutarlı olur mu?

Not: Bu yazıyı yazarken ocağa koyduğum çayı unuttum. Çaydanlıkta su kalmamıştı, yeniden su ilave ettim. İkinci kez ocağa koydum. Sahiden dünyaya gelmeyi kabul ettiğimizi de unutmuş olabilir miyiz? Peki gerçekten hatırladığımızda ne olacak? Asıl unuttuğumuz şeyi hatırladığımızda ikinci şansımız olacak mı?

varsayalım ki biz istedik bu dünyaya gelmeyeli peki ya bu dünyaya gözlerimizi kapatmayı neden isteyelim?

asolan yürektir. Yürek sesi ne bilmeyenler, ya da bilip

Sen bitkin düşmelisin koklamaktan bir çiçeği

Bütün kitapları okumak, bütün hayatları tanımak arzusuyla yanmalısın

çiçekle böcekle hayat geçmiyor maalesef. kesinlikle istemezdim bu dünyaya gelmeyi.

Ya çiçek, ya böcek,

ne verilmişse en iyisi

verecek sana. Yine içeceksin rakını balığın yanında.

zaman kutuplarda yetişen cılız ve minik bitkiler

yapmadın? diye cevap verecektir. Ve ne söylesen

"bu dünyaya gelmeyi istedim mi ben"

Hatırlamanın altı anımsamak,

Ve hayat, sunulmuş bir armağandır insana

Ataol BEHRAMOĞLU

Bir kayadan zümrüt bir denize dalarcasına

3. Ey sualinde "Belki ben imtihanı başaramamaktan korktuğum için ondan borç almak istemeyecektim. Şu anda fikrimiz alınmadan biz istemeden borçlu durumuna düşürüldük" cümlesini Kur?an kul! Sadece bu iki cümle içerisinde 19 kelime var. Bunlardan tam yedi tane kelime soruyu temelden tutarsız hale getiriyor. O kelimeler şunlar: "ben", "almak", "isteyecektim", "bizim", "fikrimiz", "biz, "istemeden"? Mesela "ben" diyorsun? Ben ile kastettiğin kendi varlığını hangi delile dayanarak ve ne cür'etle "borç" dışında tutuyorsun? Mesela "almak" ve "istemekten" söz ediyorsun. İyi ama isteme yetisinin kendisi borç değil mi? "fikrimiz" diyordun. O var etmeden önce sen yoktun ki, bir fikrin olsun. Dolayısıyla "fikrimiz" derken, gördüğün gibi ey kul, daha varlığınız öncesine bile fikren ulaşmakta acizlikler içindesin ve bu gayet doğaldır. Çünkü kendi yokluğun haline kendini inandıramıyor, öyle bir dili kurmakta acze düşüyorsun. Bu dilinin ve düşüncenin varlığının öncesinde yokluğuna gitmekten dahi aciz olduğunu görmeyip, böyle bir soruyu sormaya seni cür'et ettiren gerçek sebep nedir, meselenin can alıcı nokttasını teşkil eden bu soruya açık yüreklilikle vicdanında cevap bulmaya ve o cevabı diline dökmeye hazır mısın?

karşılaşacaksındır. Üzülme, sen aşkı yaşanması

Bu sual kendi içinde çelişki taşıyor. Diyor ki: "biz birinden borç talep ederiz o da verir, ama biz Allah'tan talep etmediğimiz halde verdi..."

YAŞADIKLARIMDAN ÖĞRENDİĞİM BİRŞEY VAR

layık olunan verilmiştir

için uğraşmıyorsa sen ne yapabilirsin ki onun için?

Ödülümüzü düşünüyorduk hepimiz.

Aslında sizin bu dünyaya gelip gelmemeyi istemeniz için bir bilince sahip olmanız gerekiyordu. bu bilince sahip olabilmeniz için de dünyaya gelmeniz gerekiyordu. yoksa dünyaya gelmeden reddecek veya kabul edecek bir iradeniz olmayacaktı. eğer bu soruya cevap verebilecek durumdaysanız zaten yaratılmışsınızdır. yaratılmamış bir kişi bu soruya cevap verecek iradeye de sahip değildir.

Sen kendini paralarken o her zaman bahaneler bulmaya

Yoktan varolmuşluğumuza hayranlıkla bakarken ve yeni yeni yoktan varolanları görürken O'na duyduğumuz hayranlık, fedakarlığa dönüşüyor, sonra kulluk yarışına giriyorduk.

?Peki o ne yaptı? deme. Herkes kendinden sorumludur

şu halimle gelirdim

Sahi, hangi "bilinç" hangi biz, hangimiz tasarlayabilirdi ona kulluk etme yarışında böyle bir sınavı?

soru;Bu dünyaya gelirken Allah bize sorsaydı?Ey kulum sana herşeyi vereceğim ve dünyada imtihan edeceğim? diye belki de ben imtihanı başaramamaktan korktuğum için ondan borç almak istemeyecektim. Şu anda bizim fikrimiz alınmadan, biz istemeden borçlu duruma düşürüldük.

neye sahip değilsek onu isterdik...

Çünkü acılar da, sevinçler gibi olgunlaştırır insanı

neden beyaz değil? diye bir soruyla bile

HAYATI ISKALAMA LÜKSÜN YOK SENİN!

Kavgaya tüm kaslarınla, gövdenle, tutkunla gireceksin

yaşamayı Öğreneli çok oldu. Hem ne olmuş yani,

Hele düşünün bir O An'ı Hatırladığımızı!

inanıyorsan ve buna rağmen hala yalnızsan, için rahat

a) Mantık hatası olan sorulara doğru cevap verilemeyeceği

İnsan bütün güzel müzikleri dinlemeli alabildiğine

Bir kum tanesi gibi, bir yaprak gibi, bir taş gibi dinleneceksin

Sonra ruhlarımızın yarışı için ol demesiyle olmadı mı dünya?

Yaşamak yeryüzünde, onunla karışmaktır

Kucakladın mı sımsıkı kucaklayacaksın arkadaşını

Ruh bedene girmeden önce olanları ve bedenden arıldığında olacakları.

kseinlikle gelmek istemezdim

ölmeyı nasıl bıs ıstemedıysek yasamayıda dunyaya gelmeyıde aynı sekılde ıstemedık

yalnızlık o kadar da kötü bir şey değil. Sen mutluluğu

dini çerçevede sorulmuş benzer soruya Mustafa İslamoğlu şöyle cevap vermiş:

Ama, her birimiz KABUL ETTİK!

gerçketen çok anlamı olmuş sağolun

dünyaya bi daha gelmek mi