Türkiye?nin neredeyse her il ve ilçesinde teşkilatlanmalarını tamamlamaları ve bu teşkilatların aktif olmaları da 90?larda gerçekleşti. Sokak temsilciliklerinden konferanslara, düzenlenen özel gecelerde birlikte ezgi söylenen zamanlardan mitinglere kadar her şey vardı. Bir ülkede yaşanan haksızlık karşısında susmamak için birliğe ihtiyaç vardı çünkü. Bosna?da ağlayan olsa, sızısı Türkiye?de hissedilirdi. MGV, bu sızıyı içinde taşıyan insanların birleştiği, ortak kararlar aldığı, çözüm için beraber düşündüğü bir mekan olmuştu işte. Beraber düşünmek, beraber karar almak, beraber yürümek ne güzel bir şeydir. Milli Gençlik Vakfı?nın amaçladığı da buydu.

İyi işlerde birleşmek, güzel kaygılar taşımak..

dünyabizim.com

Milli Türk Talebe Birliği ve Akıncılar.. Onların mirasları üzerine kurulan bir vakıftı Milli Gençlik Vakfı. Amaçları büyüktü. Gençliğin kültürel ve ahlaki eğitimler alırken, bir yandan da ideallerini şekillendireceği bir okul olmayı amaçlamıştı. Bence en büyük farkı, hem vakıf için çalışan, hem de vakfın kendisine çalıştığı bir yapı olmayı amaçlamalarıydı. Öğreniyor ve öğretiyor olmak, kısacası devamlı bir hareket ve düşünce hali.. Kısaca MGV.

1975?ten 2005?e kadar ne hayırlar yarıştı Milli Gençlik Vakfı?nda..

Geceler düzenlenirdi sonra. Bazen oturup düşünürdük, ezgi dinlediğimiz bu geceler neden var, doğru yol üzre miyiz, diye. Birlik olmak kadar, birliğini hissetmek de önemliydi. Düzenlenen her ezgi gecesinde, Ömer Karaoğlu dinlerken, bir şehit tahtında Rabbe gülümseyen olmak isterken, iyi şeyler hissediyorduk, emindik. Adil Avaz?ın kavgalarını dinliyorduk. Bir güneş doğuyordu, ve biz o güneşi görüyorduk. Yeni bir yılı kutlar gibi değil, kaygılarımızı, davamızı kutlar gibi toplanıyorduk. Birlik olmak ne güzel şey. Birlikteliği sağlayan çatılardan biriydi MGV. Milli bir gençlik, Kısakürek?in deyişiyle şuur dolu bir gençlik olma çabalarımız vardı.

Bütün şehirler, bütün sokaklar birer okul..

ya ya çok güzeldi.. namaz kılmayan üniversite başkanları vardı.. erbakanı kutsadıkları için bu hiç önemli değildi.. bol bol slogan atar, ibadetten uzak dururlardı..

Çok güzel bir paylaşım Allah razı olsun. Türkiyede özellikle genç müslüman kesimin ilk göz ağrısıydı Milli gençlik vakfı. 28 şubat askeri cunta, kuklalarıyla beraber bunu da bitirdi. Ama zannediyorum o vakfın kapanması her ne kadar Müslümanları ciddi anlamda üzdüyse de hayırlı sonuçların da bu vesileyle doğduğunu gözardı etmemek lazım.

Biz vakıftan razı olduk..

Ev sohbetleri, kitap okumaları, ezgi dinletileri, şehadet geceleri şimdilerde de var. İnsanların toplandığı, tartıştığı, eylem ve fikir yolunda ilerleme yaşadıkları mekanlar şüphesiz var, sayıları gittikçe artıyor üstelik. Milli Gençlik Vakfı, bu oluşumların bazılarında önemli paya sahip. Yetiştirdikleri gençler, yürümeye devam ediyorlar. Bu yüzden, ?bir vakıf vardı, kapatıldı? diye bahsetmek haksızlık sayılabilir. Bir vakıf vardı, şubeleri kapandı, evet. Milli gençlik düşüncesi, şuur dolu bir gençlik isteği ise aynen devam ediyor.

MGV lilere İHL de fazladan not verirlerdi. Okul birincisi olan MGV li üniversite de bir bölüme yerleşememişti. Üniversite de bursları bizlerden gizlerlerdi, ihtiyacı olmayanlar alırdı genelde. Yaptıkları iyi şeyler vardır mutlaka fakat böyle haksız kayırmaların olması benim için hayırla yad edecek bir şeyleri olmadığını gösteriyor.

Bir mahkeme sonrası değişti her şey

Gençlik geceleri düzenlenirdi örneğin. Televizyonda envai çeşit dizi yoktu o zamanlar. Çeçenistan?a üzülürken bir yandan televizyondaki dizide kim ne yapmış, diye bakmıyorduk. Afganistan?ı dert ederken paparazzi programlarını izlemek için toplanmaktan ar ederdi insanlar; zaten hiçbir sanatçı nın kiminle beraber göründüğü umurumuzda da değildi. Sezai Karakoç okumak gerekirdi, dirilmek gerekirdi; Kur?an sesine hasret yetişmemeliydik; bizim ne güzel ezgilerimiz vardı, hiçbir pop sanatçısına muhtaç değildik; kitaplar okunmalıydı, evlerde kitap okuma zamanları düzenlemeliydik; yaz ayları sadece tatil demek değildi bizim için, çocukların ve gençlerin kampları olmalıydı, biz bu işlerin içinde olmalıydık..

güzel marşları vardı ama başka bir şey hatırlamıyorum...

Bir gün, kapatıldı MGV. Gerekçeler sunuldu, mahkemeler uygun gördü ve kapatıldı şubeler teker teker. Önceleri MGV?nin bir dergisi olan?Anadolu Gençlik? ismi altında bir dernek aynı amaçlarla yürümeye devam etti, bu ayrı bir hikayedir şüphesiz. Bulunduğum şehirde her ilçe teşkilatı kapatıldığında, bunun haberini her alışımda üzüldüm. Kanunlara aykırı değildi üzülmek, engellenemezdi. Ben de çok üzüldüm o zaman.

Ezgi gecelerimiz vardı bizim!

Sümeyye Karaarslan MGV?yi hayırla yad etti

Hata var mıdır, elbette. Ayetle sabittir, hatasız kul işi zordur. İnsan hüsrandadır. Muhakkak ki hüsrandadır. Biz, sabredenlerden ve hayırlı amelleri olanlardan sayılmak için uğraşmalıydık. Milli Gençlik Vakfı bu niyet için vardı işte. Niyet güzelse, sonuç da güzel olurdu. Diğer vakıfları ve dernekleri ötekileştirmeden, her gruptan, her cemaatten insanı kucaklayan bir ideal gençlik heveslisiydi MGV.

İdeal gençlik.. ?Hayal gençlik? değil!