"Herkesin mutlu olmak için kendi yolu varmış..."

giden değil

Anladımki hiç bir şeyi çok istemeyeceksin, çok isteyince imtihanına dönüşüyor.

Tebessüm etmek için sebep aramaya gerek yokmuş..

Anladım ki ağaçlar,

Hiç kimse, hiç kimse sen değil..

anladım ki kalbin taşması kaleme mürekkep oluyordu.

Toprağa acı verdikçe büyüyorlar...

Anladım ki, ben susunca o da susuyormuş.. meğer adım atan benmişim..

Büyünmüyor...

ölüm hak imiş,

anladım ki çok anlam yükleyerek yaşamak hataymış.

Anladım ki kör olan talih değil benmişim.. Kadere boşu boşuna yüklenmişim..

Anladım ki seni tanımak en büyük hataymış ve sen içimde kopan fırtınaların farkında bile değilsin.

İstediğin gibi yaz, , istediğin gibi sil.

Anladım ki söylenenler dilde kalınca ayrılıklar kolay oluyor..

Anladım ki; Bu aşkın kalemi de silgisi de senin elinde?

Anladım ki

anladım ki ötelere yol almak, hissiyatın baş tacıymış...

anladım ki en keskin acı bile bir süre sonra yerini buruk bir hüzne bırakırmış ve hangisiyle yaşamak daha zor diye kendine sormamak lazımmış...

Anladım ki ;yarına kadem basmıştı bir zamanlar umutlarım.

ölüm gerçek

Anladım ki aldanıyormuş insan kendine bile..

Hiç bir yer, hiç bir bursa değil:))

anladımkı kısa da olsa okumadan gecen günümün aylarımın yıllarımın bana uzun yıllar kaybettırecek büyüklükte bir aşktan kendimi mahrum etmişim

Kimseye acı vermeden,

ve anladım ki

onun mutluluğu benim mutluluğum

Anladım ki;

kalan olmak zor imiş...

anladım ki, acziyeti kendinden başkasına güvenmekmiş, insanoğlunun