Bir gün yine doludizgin atlarımızla

Ne kadınlar sevdim zaten yoktular

ama nasıl,

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!

ölmekte olan parmaklarına

Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-i asil,

Hani, ta'una da züldür bu rezil istila!

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

Kıskandırıyor geceyi ayı

sanki gökyüzünde bir buluttular

Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.

Şüheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...

Ta ki yükselsin ezanlarla müeyyed namın

SARILDILAR

yüzde yüz, yüzde bin beş yüz,

Çünkü te'sis-i İlahi o metin istihkam.

Bu göğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;

Galib et; çünkü bu son ordusudur İslam?ın

Senin uğrunda ölen ordu, budur ya Rabbi

Kaynıyor kum gibi, tufan gibi, mahşer mahşer.

Bin atlı o gün dev gibi bir orduyu yendik

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmeyecek.

BÖYLE BİR SEVMEK

Yahya Kemal Beyatlı

Benim gönlümdeyse yanar aşkın narı

Atılan her lağamın yaktığı: Yüzlerce adam.

Yar simsiyah saçların

"Bu, taşındır" diyerek Ka'be'yi diksem başına;

yalnızlıklarımda elimden tuttular

Hala o kızıl hatıra gitmez gözümüzde

Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;

kilometrelerle derin, kilometrelerle dümdüz,

Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;

Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına.

Sen yürümelisin, beni bırakarak...

Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.

En kesif orduların yükleniyor dördü beşi,

Boşanır sırtlara, vadilere, sağnak sağnak

Şu Boğaz Harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?

saçlarım dolanmış

Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor Tevhid'i...

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer;

Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,

Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...

Hasret zehir olsa ellerinden içerim

Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

"Gömelim gel seni tarihe" desem, sığmazsın.

Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,

Yel estikçe şahlanır

<a rel="nofollow" target="_blank" href="http://siir.sitesi. web.tr/nazim-hikmet/bir-ayrilis-hikayesi.html">Bir Ayrılış Hikayesi

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

Şimşek gibi atıldık bir semte yedi koldan

Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab,

Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,

Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.

Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?

hayır sanmayın ki beni unuttular

Şair: <a rel="nofollow" target="_blank" href="http://siir.sitesi. web.tr/nazim-hikmet/">Nazım Hikmet

Kustu Mehmedciğin aylarca durup karşısına;

hala arasıra mektupları gelir

-Baktım dudağımla, yüreğimle, kafamla;

Sarılır, indirilir mevki'-i müstahkemler,

Erkek kadına dedi ki:

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;

ne kadınlar sevdim zaten yoktular

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?

Ne kadar gözdesi mevcud ise, hakkıyle sefil,

Cemalettin DELİ

Gönül bağında hasret ne gezer

-Seni seviyorum,

-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara'ya-Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.

Şair: Attila İlhan

O ne müdhiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer...

Ve ben artık biliyorum:

Şu kopan fırtına Türk ordusudur ya Rabbi

Öteden saikalar parçalıyor afakı;

Ostralya'yla beraber bakıyorsun: Kanada!

AYRILDILAR...

Seni ancak ebediyyetler eder istiab.

Sürü halinde gezerken sayısız tayyare.

Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!

Çanakkale Şehitlerine

Toprağın - yüzü güneşli bir ana gibi - en son en güzel çocuğunu emzirdiğini..

Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahud kafesi!

Şimdi ne söylüyorsam karanlıkta bir fısıltı gibi sen öğrettin bana.

Kadın sustu.

kırasıya

Haykırdı, ak tolgalı beylerbeyi "İlerle!"

avuçlarımda camdan bir şey gibi kalbimi sıkıp

uzak fısıltıları içimi ürpertir

Yedi iklimi cihanın duruyor karşına da,

Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk;

eski bir şarkı belki bir şiir

Arzu eden arkadaşlar okuyabilir.

Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk.

Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;

O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar,

AKINCILAR

bıraksam korkudan gözleri sislenir

Yaralanmış tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

azıcık okşasam sanki çocuktular

severek, korkarak, eğilerek,

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...

Dedirir -yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,

Bir yaz günü geçtik Tuna'dan kafilelerle

Cennette bu gün gülleri açmış görürüz de

Baktıkça bakasım gelir

Kapandı bir pencere...

Burada beğendiğim şiirleri paylaşacağım.

Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı! Nerde -gösterdiği vahşetle- "bu: bir Avrupalı

Sen yürümelisin, yeni doğan çocuğun gözlerine bakarak..

Şimşek gibi Türk atlarının geçtiği yoldan

Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela...

Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:

böyle bir sevmek görülmemiştir

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;

Öyle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harab

çıldırasıya...

"O benim sun'-i bedi'im, onu çiğnetme" dedi.

Bir kitap düştü yere...

Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?

Fakat neyleyim

Yar gözlerim ne güzel

Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz...

gerçek değildiler birer umuttular

yağmur giyerlerdi sonbaharla bir

Kadın erkeğe dedi ki:

başımı kurtarmam kabil değil!

Bin atlı akınlarda çocuklar gibi şendik

Yerden yedi kat arşa kanatlandık o hızla

Eski Dünya, Yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer,

nereye kayboldular şimdi kimbilir

Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle,

parmaklarımı kanatarak

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,

yüzde hudutsuz kere yüz...

dudağına, yüreğine, kafana.