Bir arkadaşın başından geçen bir olayı anlatmak istiyorum.

çocuk cemaatin hep çok oldu. Namazın son rekatı ve birazdan selam vereceğim, ve bi hapşırma sesi

Namaz bitince yaşlı amca bana dönerek dedi ki: hocam Allah senden razı olsun. Yemin ederim kıldığım namazların en güzeliydi bundan sonra hep böyle kılsak ya..

İNSANOĞLU DAKİKALIK...

Gerçekten anadolu inasnın kalbi temizdir. Bir ramazan ayında teravaih namazı kıldırıyorum tam secde mahallinden kalkacaktımki ayağımı kalakacam yoksa oturacammı diye tereddütte kaldım. başım hafif secde mahallinden kalmış bir şekilde durakladım arkamda yaşlı amca oturarak namaz kıldığı için o halimi görünce dayanamayıp ayağa kalkacan demişti. Bir anda gülesim geldi ama cematin önündesiniz tabi...

Yine bir gün namazdan önce cemaate biraz sert çıktım cep telefonu konusunda, yeter artık gibisinden.

Yanındaki çocuk : çok yaşa

ilk görev yerimdi. köy evinden bozma yığma bir evdi. altında kümes vardı. sobalıydı. büyük şehirden gelmiştim. biraz tedirgindim. ısınırmıyız diye öğrencilerime sordum onlarda terletiriz bile demişlerdi ve beni hiç üşütmediler. Allah razı olsun böyle kullarından :)

81 il binlerce ilçe binlerce boş kadro içerisinde ben o adamın köyüne düşmüştüm. bu benim için ibretlik bir anıdır.

Namaza başladım ve benim telefon çaldı :)

Benim camının içinde mezar var. Bazı büyükler de dahil, küçük çocuklar akşam vakitleri tek giremiyor :)

Din hizmetine gönül vermiş kıymetli hocalarım

paylaşım bekleniyor hocalarım..

Sait çamlıcanın " mahallenin kaderini değiştiren imamlar" eserini tavsiye ederim.

yine bir pazar günü dersanenden çıktım ve eve dönüyorum, durakta beklerken yanımda döküntü bir araba durdu ve otostop çekmediğim halde beni aldı, yoldan adam alıp gaz parasını çıkartan cinslerden. . neyse giderken tabi laf lafı açıyor. adam emekli assubaymış ve galericilik yapıyormuş, bende söyledim işte kpss imamlığa hazırlanıyorum felan diye adamda inançlı baya bana dediki lafın arasında

Şimdi o köyde değilim ama adamı ara sıra arar duasını isterim...

İlk hapşıran tekrar : sen de gör...

Söz sizde hocalarım. Biraz da güzel şeylerden bahsedelim.. Buyrun..

Bi gün böyle bi şeyin olacağını biliyodum bu başlığı açarken :) çok güzel olur hocam.

30 dk sonra rahmetlinin oğlu geldi ve kimdi biliyormusunuz gelen, beni aylar önce arabasına alan assubay, çok şaşırdım, adam aylar önce benim için bir dua edivermişti ''- inşallah bizim oralara gidersin'' demişti ve Allah bu duayı kabul etmişti, başka bir izahı yok.

Hapsuuu...

Arkadaş anlatıyor: dağlık bir köyde görev yapıyordum. Evim camiye baya uzaktı, sabah namazlarına halkın gelmesi için namazları fazla uzatmıyordum. Derken kış geldi, yarım metreden fazla kar yağıyordu, sabah namazlarına gitmek çok zordu ve sabahları cami ısıtması olmadığı için cami buz gibiydi. Caminin bitişiğinde yaşlı bir amcanın dışında kimse namaza gelmiyordu. Sırf amcadan dolayı gitmek zorunda kalıyordum. Arkadaşlardan biri kendisinde böyle bir sıkıntısının olduğunu ve çözüm olarak bir sabah namazında çok uzun süreler okuduğunu ve ondan sonra kimsenin gelmediğini anlatınca, bende bunu uygulamak istedim. En azından kışı bitirinceye kadar diye. Bir sabah birinci rekatta Yasin ikinci rekatta da fetih süresini çok ağır bir şekilde okudum ve nerdeyse donuyordum.

sayın hizmet ehl din görevlilerim ben deneme yazıları yazıyorum ve başladığım din görevlisinin hatıratları adlı kitabımı din görevlilerinin yaşanmış hatıları olarak yazmak isterim daha ayrıntıl ve yaşadığınız köy ve şehri yazarsanız çok memnun olurum öncelik izniniz önemli ve bunu yayınladığımda sizler de memnun kalacağınıza eminim

ANADOLU İNSANI İŞTE

Aklıma birçoğu gelmese de adettendir diyerek önce ben başlayayım. Görev yaptığım köy kışları çok soğuk oluyordu. Öyle ki lojmandan çıkıp on adım atsam kirpiklerim donuyordu. Mecazen değil gerçekten kirpiklerimi oynatamıyordum. Yine böyle bir gün kardan adam misali camiden eve dönerken evin yakınlarında bi leğenin içine oturmuş kayan çocuklar gördüm."Çocuklar naapıyorsunuz orda? " deyince yarım yamalak türkçesiyle bir tanesi" kendimizi kaydırıyoruz hocam " demişti. Köyümün halkı kendiyle ilgileniyordu o soğukta kendisini kaydırmaya çıkacak kadar hemde :)bu cevap içimi ısıttı filan diyemicem zira orada sobayla dahi ısınmak öylesine zordu :)

O kadar masum oldu ki olay, hiç gülmediler selam verene kadar. Masumiyet bu olsa gerek.

:) Teşekkürler hocam

sır kapısı gibi hocam :) teşekkür ederiz.

23 sene önce Malatya'nın uzak bir ilçesine K. K. Öğrt. olarak 19 yaşında atanmıştım. İlçeye giden dolmuşlar kalktığı için taksi tutmuştuk. Taksideki diğer yolcu durumumu öğrenince "sen daha çocuksundur ya" demişti. Yolda mola verildi. Yemek ısmarladılar. Zaman zaman hatırlarım ve hayıflanırım bunu...

bir arkadaşımın başından geçen olay. 1993 senesinde iç anadolunun bir köyünde bahçe sınırı yüzünden iki aile arasında silahlı çatışma olur. 2 kardeş hanımları ile beraber av tüfekleri ile katledilir. küçük olan köy camisinin son cemaat yerinden içeri girer girmez, sağ ve sol taraflarında müezzin mahfili gibi ahşap korkuluklarla ayrılmış iki bölüm var. buraların halıları toplanır. 4 tane -hala tabutlarından kan sızmakta olan- cenaze ikişer ikişer yıkanmadan buralara koyulur . ezan okunan mikrofon da caminin içinde, cenazelerin konulduğu bölümlerden sol taraftakinin önü. arkadaş yatsı namazına gelir. normalde köyden yatsıya gelen yoktur. olay için dışardan gelenler maktüllerin evindeler. tabutlardan yere kanlar sızarken arkadaş tabutların hemen önünde yatsı ezanına başlar."Allaahu ekber, Allaahu ekber". küt elektrik gider. caminin içi zifiri karanlık, arkadaş cenazelerle başbaşa. ikindi üzeri yaşanan olayın ve kanlı tabutların şoku devam ederken... "Allaaaah" diye bir çığlık atarak kendini caminin dışına zor atar. 18-19 yaşlarında ve bekardır. bir şekilde köylüler gelip sakinleştirmeye çalışırlar. ertesi gün cenazeler yıkanır, tabi arkadaş yanlarına yaklaşamaz. dudakları uçuklamıştır. hemen müftülüğe gidip görevinden istifa dilekçesi yazar. istifa etmekten zor vazgeçirirler. vazgeçirirler ama camiye sabah va yatsıda giremez. amcasının oğlunu çağırır ve aylarca beraber camiye giderler. sonra düzelir herşey eskisi gibi olur. siz siz olun camide cenaze varken yatsı namazına tek başınıza gitmeyin

- hocam rahmetlinin oğlu yolda gelmek üzere biraz bekleyebilirmiyiz?

Allah rahmet eylesin..

Çocuklar her namazda gülüyor, bir gün teravih namazında son bölüme kadar kimse gülmedi. Allah biliyor içinden çok şükür gülmediler diye geçirdim ki arkadan biri büyük bi gürültü ile osurdu, cemaatin galiba yarısı güldü, ve arkasından artçı osuruk gelince galiba bir benim abdest kaldı :)

Gelin bu başlık altında en güzel görev hatıralarımızı paylaşalım. maaş.. ek ders.. falan filandan uzak.

Görev yaptığım yerde lojmana ek olarak hem kapının önünü kapatsın, hem bizi bi nebze soğuktan korusun hemde içine odundur kömürdür bi şeyler koyalım diye evin önüne oralarda balkon dedikleri bi şey yapmıştık. Masrafı sıfıra çekelim diye de lojman yapılırken artan beşe onları filan kullandık. Neyse en son gençlerin de yardımıyla üzerini sacla kapattık etrafına çadır gerdik ki çok güzel olmuştu. O sıralar 21 aralık muhabbetleri dönüyodu. Bende kimsenin aklında soru işareti kalmasın diye cumada " kıyametin ne zaman kopacağını Allah'tan başkası bilemez. Bu tür şeylere itibar etmeyin" filan demiştim. Kış geldi. Kar iki metreyi geçince bi şey farkettik; yağan kar balkonun üzerinde kalıyo aşağı düşmüyodu :) Oysa muhteşem bi mühendislik eseriydi balkonum :) Beklenen acı son bi gece sabaha karşı büyük bi gürültüyle geldi. Üzerindeki yüke dayanamayan balkonum çökmüştü :) Ertesi sabahta 21 aralık olduğundan neredeyse gören herkes " hocam kıyametin kopmuş " diyodu :) Bense hala nerede yanlış yaptığımı düşünüyodum :)

- tamam bekleyelim, dedim bende

Benim de ilk görev yerimdi.. Trakyanın bir köyündeyim, daha yeni göreve başlamıştım. Birgün camide kaamet getirecek birini bulamayınca köyün en yaşlısı olan amcamıza kamet getirmesini rica ettim. Amcamız kendince kaamet getirmeye başladı.. her şey normal bir seyrin de devam ederken AAYYEALASSALAH AAYYEALASSALAH demeye başlayınca gülmemek için o kadar zorlandım ki namazı nasıl bitirdim bilemiyorum..<img/><img/><img/>

- İnşallah olur, bizim oralara gidersin, bizim oralar iyidir. bende dedim işte ''hayırlısı'' felan

İmamlık yaptığım yıllarda, camiye giren iki cemaatim "ölüm"den konuşuyorlar. Birisi diyor ki; "İnsanoğlu dakikalık" diyor ve camiye adımını attıktan iki dakika sonra yığılıp kalıyor. Hastaneye götürdük fakat vefat etmişti...

neyse aradan 7-8 ay geçti belki daha fazla, kpss ye girdim, güzel bi punla 87 puan iyi olunca ne yalan söyleyim başka memuriyetlerde aklımdan geçti ama ben 15 tane tercihin hepsini imamlık yazdım ve X ilinin dağ başında bir köyüne atandım, bir gün cenaze oldu cenazeyi yıkadım kefenledim, hazırladım cenaze yakınları dedilerki;

Henüz görevde değilim, özel sektörde çalışıyorum biryandan da haftasonu KPSS kursuna gidiyorum, dersaneye de 2 dolmuşla gidebiliyorum.