Tutunamayanlardan..

bir taşra çocuğu sıfatıyla özlemeyi biliyorsanız denizi,

neyse bu kitabı da aldım listeye bakalım okuyunca yazarım ben de

"... Artık yaşamak istemiyorum Olric. Onların istediği gibi yaşamak istemiyorum. Başım dönüyor Olric. Sabahtan beri hiçbir şey yemediniz efendimiz. Şimdi de içiyorsunuz. Onlar da içiyorlar Olric. Karşılarında oturan kızlara bir şeyler anlatıyorlar. Ben anlatmak, filan falan demek istemiyorum. Sonum geldi Olric. Kendime yeni bir önsöz yazmak istiyorum. Yeni bir dil yaratmak istiyorum. Beni kendime anlatacak bir dil. Çok denediler efendimiz. Allah'tan ne denediklerini bilmiyorum, Olric.

bu kitabın varlığından haberim olmadığı zamanlarda hayatımın çizgisini değiştirmiş yıllar sonra öğrendim, şaşırdım...

Evet, ilk sayfa müthiş. İstediğim gibi bir liman. Sağolun.

neden seçilmediğini de yıllar sonra öğrenirsin: sen üniversite kantininde karşısına çıkmamışsındır!

Bir de "tutunamayanları bitiremeyenler" adlı bir gurup var üye sayısı epey fazla :D

?Anlatmadan anlaşılmaya aşık.

Dünya tarihinde eşi görülmemiş bir duygululukla ve kendini beğenmişçesine ve kendinibeğenmişçesinesankibizdenöncebirşeysöylenmemişçesinegillerden olmaktan korkmadan kapınızı yumrukluyoruz. Dilenciler krallığının en küstah soylusu olarak kişiliğimizi burnunuza dayıyoruz. Dinden imandan çıktık. Deli dervişler gibi saldırıyoruz. Açın kapıyı! Biz geldik! Korkudan dudağınız uçuklamasın. Öyle öfkesi yarıda geçen İngiliz kızgın genç adamları gibi müzikli güldürüler peşinde değiliz. Sizi ağlatmaya ve burnunuzdan getirmeye geldik. Size dünyanın dörtten fazla bucağı olduğunu göstermeye geldik. Bitmez tükenmez sızlanmalarımızla ananızı ağlatmaya niyetliyiz. Ne demek oluyor incitmedensezdirmedenacıtmadanduyurmadan anlatmak Selim? Salon alkıştan inlesin! Şeytanlarla elele verip elektriksüpürgeleriyletarazlanmış halılarınızın üzerinde tepinmeye geldik. Çamurlu ayakkabılarımızla divanlarınızın yaylarını kırmaya geldik. Yakında bir plağımız çıkıyor. Bütün şoförler çalacak arabalarında. Yaslı gittik şen geldik yedi tepeden geldik aç kapıyı bezirgan bonjur demeden geldik. Gözüm kararıyor Olric: elimden bir kaza çıkacak..."

bu yapılan seçim de ömürlüktür artık geri dönülemez, kocaman bir sevgi ile başbaşa kalırsın geride.

kaybettiniz .

benim bu, bana yazılmış diyecek birşeyler bulur her insan. hepimiz selimiz, hepimiz günseli

bu isimde forum olduğunu yeni gördüm yeni mi açıldı yoksa merak etmekteyim

Oğuz ATAY

İç ve dış konuşmalar, konuyu desteklemek içn gelişen olaylar olabildiğince ayrıntılı ve yoğun işlenmiş.

kitapta der ki 'isteyiniz, yukardaki büyük adam verecektir. demek ki ben hiç birşey istememişim...'

Bunu teknik bir hata olarak yazmak lazım yazarın hanesine.

bu kitabı duydum ve etkilendim henüz elime almadım ama şimdiden aklımda yer etti

Olric; Dickens?in?Büyük Umutlar? romanındaki?Orlick? ile?Hamlet?teki?Yorick?i birleştirerek ortaya çıkardığı ileri sürülmüştür.

kıtap okumak ne demek tutunamayanları okuyunca anladım arkadaslarım "o kıtabı okumuyo ezberlıyo" dıye dalga gecerlerdı.

Çıkarlarını Düşünmeyenler

diğerleri bana ait.

cumhuriyet çocuğu olarak yayan,

Türk Edebiyatının şaheseri.

kitapta altı çizili her satır ya da kelime fikirleri, hayata bakışı,''Sen'i'' ifade etmez mi? bi başkası okuduğunda, onlar, okuyana bizi tanıma, belki de en gizli düşünceleri anlama fırsatı sunmaz mı?

İlk kez bu kitapta buldum kayıp kıta Atlantis'i.. Belki bundandır kitabı sık sık ziyaret edişim..

Oğuz Atay'ın nasıl bir hayal dünyasına sahip olduğunu Tunutunamayanlar'da görüp hayran kalmayan yoktur herhalde. Hele şu tutunayan insanların özelliklerinin sayıldığı, resmi kurumların iş görmez ve hantal yapılarının eleştirildiği bölümler ile Alparslan başkanlığında Hitler, Fuzuli, Nedim, Baki gibi tarihi şahsiyetlerin yaptığı olağanüstü toplantı :)...

uyuşturmuşsa beyninizi, atanın izinde

15. bölüm -Günseli'nin Turgut'a Selim'i anlattığı- noktalama kullanılmadan aktarılmış. Yaklaşık 50 sayfandan oluşan bu bölümü okurken Şinasi'yi defalarca şükranla hatırladım.

Ve Turgutçuğum Özebn'den bir alıntı:

Her zaman utanmıştır başkaları yerine.

Alışkanlıkların, önemsiz sayılabilecek gündelik yaşantıların mzahi yönden eleştirldiği satırlarda zannederim çoğu okuyucu kendinden pay biçmiştir. Selim'in günlüğünü okurken, onun yaşadığı ızdırabı okuyucuya yaşatmayı mükemmel başarmı Oğuz Atay.

değil de, takvimden yaprak koparır gibi gerçek

?Büyük kelimelerden her zaman kaçındı ve büyük kelimeler kullandığını gördü. Küçük kelimeleri kendine yakıştıramadı; oysa küçük kelimelerle suçlandı ve kendini küçük kelimelerle savundu. Bütün insanlar, ellerini uzatarak işaret parmakları ile suçladılar onu kelimeleri yüzünden..

bu kitabı yıllar önce okudum. fakat bugün gibi hepsi aklımda, unutamadığım ve beni büyüleyen kitaplardan biri oldu.

Böyle adama yaklaşmaz hiçbir güzellik.

?Ben sadece namuslu olmakla övünen kişiyi adamdan saymıyorum; toplumu iyiye, güzele götürmek için kendi gibi namuslu insanlarla birlikte bir çaba harcamamışsa, çevresinde ki uygunsuz gidişe başkaldırmamışsa, o kişi namussuzdur benim için.

tek kelimeyle ; helal.

Turgut, Metin'den bir mektup istiyor ve mektup geliyor. Mektubu okumadan göz gezdiren Turgut mektuptaki imla ve noktalama hatalarına bakıp Metin hakkında fikir yürütüyor. Bu hatalardan birinde "bazen" sözcüğünün mektupta "bağzen" şeklinde yazıldığını ifade ediyor.

ben halbuki çok altını çizer çok not alırım ama bilmiyorum yanlış diyecek kadar da ters gelmedi açıkçası

selim selim selim

bu kıtap hakkında kısaca bilgi verirmisiniz neyi anlatıyor ve dikkatınızı ceken yerler neresi?

pis pis gezdinizse

ben de yıllar sonra bunun böyle olduğunu öğrendim

değişik...

Kurgusu, üslubu, duyarlılıkları öyle farklı bir kitaptı ki kutsal acılar dergahı oldu benim için.

Okuduğum en uzun nefesli roman oldu diyebilirim. Okumaya ara verip yine de bitirmekten vazgeçemediğim kitap.

bir sıkıntı ve nefretle yaşadınızsa, ankara güneşi sizin de

Kitabın girişinde "Ural'ın hatırasına" yazıyordu, merak etmiştim onu. Ural, Oğuz Atay'ın Rumeli Hisarı'ndan atlayarak intihar eden bir arkadaşı imiş. Bir de "Olric" imgesi var çok geçen. Bildiğim kadarıyla edebiyat dünyasından bu isimde bir kahraman yok, bakalım anlayacağız ne olduğunu.

?İstersem tadıma doyum olmaz. Her zaman böyle değilim ne yazık ki. Bazen ne kötü olurum bilsen. Bu akşam senin şerefine iyilerimi giydim.

Sahi, Olric'e rastlayanınız oldu mu? Nerededir şimdi?

Hiçbir geleneğin mirasçısı değilim. Olmaz, diyorlar. İsyan ediyorum. Az gelişmiş bir ülkenin fakir bir kültür mirası olurmuş. Bu mirası reddediyorum Olric. Ben Karagöz filan değilim. Herkes birikmiş bizi seyrediyor. Dağılın! Kukla oynatmıyoruz burada. Acı çekiyoruz. Kapı kapı dolaşıp dileniyoruz. Son kapıya geldik. İnsaf sahiplerine sesleniyoruz. Ey insaf sahipleri! Ben ve Olric sizleri sarsmaya geldik.

bir de 'ölü doğmuş çocuk gibi hayallerden' bahsediyor.

beynimin her hareketinde düşünceleri acıyor, anlıyor musun? Bütün hayatımca bu cam kırıklarını beyin zarımın üzerinde taşımak ve onları oynatmadan son derece hesaplı düşünmek zorundayım..

Elim varmıyor yazmaya, inmeyelim derine.

teşekkürler

Hemen ardından -üçüncü şarkı şerhinde- ise ağdalı bir dil kullanılmış. Yine aynı tarz, alaycı bir eleştiri. Dipnotlar bile göndermeler içeriyor.

eh daha söyleyecek ne var ki?

bunlar kitaptan alıntı mı? yoksa senin cümlelerin mi?

sen üniversite kantininde karşısına çıkmamışsındır!

Doğduğu günden beri kalbinde bir delik,

günleri sevgiyle isteyerek

tum kıtapcılarda 33 lıra :)

küçük tesadüfler işte, kantinde değil de anfide, derslikte, koridorda... başka bir yerde karşılaşırsın ama o yüzlerce yüz arasından seçilen sen olmazsın.

Kitabı okurken, tutunanlardan mı, tutunamayanlardan mı olduğuma karar veremedim! Zannediyorum ki tutunmuş gibi gözüküp tutunamayanlardan biriyim.

hergele meydanında, bu sarı ve tozlu alan

iğrendirmediyse sizi,

almak için bütün sızıları içine.

?Öğretmenim tutmadı yerini annemin? Beni çingenelere vermek istemeseydi?

yazar kitabın çoğunda noktalama işareti kullanmamış bildiğim kadarıyla ne diyim biz kullanarak zor anlatıyoruz derdimizi

başlarında bir cümle var kitapta tam olarak yazamayacağım ama... yüzlerce yüz arasından üniversite kantininde birini görürsün onu seçersin hikayelerini ona anlatırsın...

başımın etini yemişti bu kitap

İkinci şarkı, 134. mısranın şerhinde Oğuz Atay müthiş bir iş yapıyor. Öztürkçeciliğin ne kadar gereksiz, beyhude bir çaba olduğunu, bu kaygının dili daha da anlaşılmaz yapmaktan başka bir işe yaramayacağını alaycı bir eleştiri ile ele alıyor. Bu durum eserin çok yönlülüğünün bir göstergesi.

Taş devri, Tunç devri,

Oğuz Atay, Tutunamayanlar'da kendisi yerine neden Selim'i konuşturur?

undothemall yazını dikkatle 2 kere okudum. ancak anlayamadığım bikaç yer var. izah edersen sevinirim

ilk söylediğim cümle kitaptan: 'yüzlerce yüz arasından üniversite kantininde birini görürsün onu seçersin hikayelerini ona anlatırsın'

not: benim de kantinde görüp seçtiğim meğer hikayelerimi anlatacağım kişi değilmiş.

Turgut Özben'in "Bat dünya bat!" demesi yok mu? Her sayfayı bunu bir kere daha görebilmek için okuyorum ve maalesef bugün bitiyor kitap. Son sayfalardayım ve bitirmeyi de hiç istemiyorum aslında, olabildiğince uzatmak geliyor içimden ama GrupOkur'a yetişmek ve planı uygulamak gibi kaygılar adına Tutunamayanlar'ın feyizine bugün nokta koymalıyım.

Kafam cam kırıklarıyla dolu doktor.. Bu nedenle

yanlış bir zamanda okudum galiba. bunalıma gireyazdım o kitap yüzünden:)

Aşık oldu-söyleyemez-utanç devri...

oğuz beye göre bizden sonra başka biri eline kitabımızı alıp da not aldığımız altını çizdiğimiz yerleri görünce karşısında çırılçıplak kaldığımızı söylüyor

Mektubu açıp okuyor, mektubun ilk bölümünde gerçekten de beklenmedik imla ve noktalama kusurları var fakat "bazen" sözcüğü yanlış değil doğru yazılmış mektupta. Ayrıca mektubun birinci bölümünde sayısız dil kusuru varken ikinci bölümü başkası yazmış gibi neredeyse kusursuz olduğunu görüyoruz.

bir de enteresan bi tezi var okuduğunuz kitapların altını çizmemek gerektiği konusunda

şu an yani bikaç gündür de benzer bi durumla karşı karşıyayım da onun için ayrıntı istedim.

ve de kocaman bir sevgi ile başbaşa kalırsın geride ifadesi

şu anki ruh halim gereği bu iki ifadeyi biraz daha açmanı istiyorum.

kocaman sevgim de karşılıksız aşkım oldu işte, hepsi bu

siz de benim gibi,

gitmekten başka bir kavramı olmayan

... çıkarlarını düşünmeyenler unutulacaktır. her olayda bir kenara çekilenler gerçekten de bir kenarda kalacaklardır. yaptıkları işlerin gizli kalmasını isteyenler, bunda başarıya ulaşacaklardır. kimse, onların varlığıyla tedirgin olmayacaktır. bir gün öldükleri zaman, arkalarında küçük bir iz, bir anı, bir gözyaşı, bir eser bırakmadan yok olacaklardır. Gazetedeki ölüm ilanı bile, yedinci sayfada bir kenarda kalacak, kimsenin gözüne çarpmayacaktır. Hayattan çıkarı olmayanların, ölümden de çıkarı olmayacaktır. ölüm bile onların adlarını duyurmaya yetmeyecektir. herkesin mezarında güller ve menekşeler büyürken, onların mezarlarını otlar bürüyecektir. mezarları bir kenarda kalmasa bile, büyük ve muhteşem anıtların arasına sıkışıp kaybolacaktır. cennetteki muhallebicide de garson onlarla ilgilenmeyecektir. ağız tadıyla bir keşkül yiyemeden masadan kalkacaklardır. hayattan çıkarı olmayanların hayatı, çıkmaza sürüklenecektir. kendini beğenmişliğin cezasını daha bu dünyadan çekmeye başlayacaklardır. sıkıntılarını kimseyle paylaşmasını bilmedikleri için, yalnız başlarına ıstırap çekeceklerdir. duygu alıverişinden nasipleri olmayacaktır. duygusuz, hareketsiz, tatsız bir hayat yaşadıkları sanılacaktır. çektikleri acılarla, yüzlerinin buruşmasına, saçlarının beyazlaşmasına izin verilmeyecektir. güldükleri zaman sevinçli, ağladıkları zaman kederli oldukları sanılacaktır. hayattan çıkarları olmadığı da asla kabul edilmeyecektir. böyle bir yanlışlığa düşülmeyecektir. aslında, hayattan çıkarları olduğu ispat edilecektir, çıkarlarını korumak için canları çıktığı halde, bunu beceremedikleri için, çıkarlarıyokmuşdabirşeybeklemiyormuşçasınagillerden göründükleri yüzlerine vurulacaktır. Onlar da bu saldırılara bir karşılık bulamayacaklardır. kendilerini yokladıkları zaman, bütün ileri sürülenlerin gerçek olduğunu, hayatlarını boş yere harcadıklarını, ne yazık ki artık çok geç kaldıklarını onlar da açık ve seçik olarak göreceklerdir. işte o anda dahi, delice bir harekette bulunmalarına, anlamsız bir hayatı anlamlı bir şekilde bitirmelerine göz yumulmayacaktır. kendilerini öldüremeyeceklerdir. onlara anlatılacaktır ki, böyle bir davranış bütün yaşamlarıyla çelişki içindedir, gerçekle ilgisi yoktur: kendilerini öldürürlerse, onlar hakkında varılan isabetli yargıları çürütmek için gene boş bir çaba göstermiş olurlar. bu hiçbir şeyi değiştirmez. onlar, bu rezilliğe de katlanarak sürünmeye devam edeceklerdir. hayatlarıyla yanlış olanların ölümleriyle doğru olmalarına imkan var mıdır? hayattan çıkarı olmamak, hem tanrının hem de insanların gözlerinde affedilmez bir suçtur; gelişip yayılmaması için gerekli her türlü tedbir alınacaktır. bütün tarih, bütün iktisat, bütün sosyoloji, bütün psikoloji, kısaca bütün lojiler, hayatın çıkarcılığa dayandığını göstermek için yırtınacaklardır, yırtınmalıdırlar. "Ben çıkarıma bakarım" diyeceksiniz, bunun için "babamı bile tanımam" diyeceksiniz. kimseyi tanımayacaksınız; hele hayattan çıkarı olmayanları hiç!

demek istediğim şuydu, beni seçmeyen insan, o seçimi yaparken bu kitabın tesirine girmiş ve beni değil de kantinde gördüğünü seçmiş...