Kendi içimizde neredeyiz?..

unutmayalım ki en büyük yalnızlık kendimizi kendi dünyamızda bulamamaktır..

Rahmetle anıyoruz şair ceketli insanı...

her yaşantının bize tecrübe yaratan tarafı vardır. insan acıya meyil verdiği an bilip bilmeden de olsa mutsuzluğun kilidini kırmış demektir.

yaşamak güzel bir gaye. kardelen misali kar altından çıkıp onca ceremeye karşın "işte ben buradayım!" varlığımla, sesimle, kokumla... diyebilmek, dünyada herhangi bir yerde değil, yürekte olabilmek demektir.

Benliğinin yüzölçümünde bulabildiğin en ılıman iklime yerleşmeden ruhun mekanları terki diyar edeceksindir.. Ki insan olmak budur..

dünyada bir yerdeyim ben

Pir Sultan Abdal

sadece gökyüzüne göreyim

Şu vefasız dünyanın bilmem neresindeyim

Bu arada sevgili bilgecan ben "içindenim" Dünya'nın. :)

Ve daha niceleri...

Yerlisiyim yani, Doğma büyüme buralıyım:)

Belki bunun cevabını bulursak belirleyebiliriz koordinatlarımızı.. Zamanın cami avlusunda terkedilmiş bu yalnızlığı sevgiye çoğalttığımızda en güzel mekanına konuşlanırız herhalde dünyanın... Arzın en ücra noktasında en mutlu adam olabilmenin cevabıdır belki arandığımız.. Mekan hiç bir pusulanın öğretisi ile mutluluğu bahşedemez bize kalabalıklarımızda bile.. Şairin dediği gibi "Çağırdım gelmeselerdi ölürdüm.. Geldiler öldüm..

Siz dostlar! -dünyanın neresindesiniz?- soruyorum.

Kalabalıklardayız lakin yalnızlıklarda kayboluyoruz gün ışığında. Yalnızlıklarımızda çoğalıyoruz tükenirken. Nabzımızın atması bile tuttuğu takımın gol atmasından önemsiz kalmış bu günlerde bir dost yüreğinde. Aldığımız nefes başıboş ve ellerimiz boşluklarda bir hayale uzanmış nafile. Gözlerimizinse gördüğü renkler soluklaşmış gökkuşağının gölgesinde.

Yalnızlık dağ misali bense zirvesindeyim

her insanın küçükte olsa kapladığı bir alan vardır ki bunu göremeyip hep şunu söyleriz; "ateş olsan cürmün kadar yeri yakarsın" diye. dünyada olabilmekte bir ateş böceğinin varlığı kadar değilmidir. oysa her yaz başlarında büsbütün karanlığımıza güzellik katan bu canlı kadar olabilmeyi kim istemez ki? netice anlamaktadır, anlayabilmektedir sevgiye giden yolu...

Herkes seni koluyla ben yüreğimle sarmışım

Saygılar.

Bizde dünyada bir yerdeyiz aranmayı bekliyoruz hepimiz! İnsan olmak ne zor, bir kuş bile değiliz uçupta sevdiğimize kavuşabilecek.. Ancak ölüm birleştiriyor bedenin içinde sıkışıp kalan ruhu o da cansız bir mahlukat... İçimizde birbaşka kimlik sorgulayıp durduğumuz gerçekte ise önümüzde asılı duran soğuk bir yalnızlık.. Dünyada bir yerde sesimiz bir başka sese gidemeden kayboluyor insan ölümle ancak anılıyor. Oysa yaşıyoruz dünyada bir yerde sevebilmenin en müşterekli ve meftun haliyle...

Dünyada bir yerdeyiz evet tümden gelirsek Diğer Paylaşımlar da bir yerdeyiz...

"Şu yalan dünyanın sonu hiç imiş

Dünyada bir yerdeyiz... Yalnızlığımızı bize unutturacağını sandığımız kalabalık şehirlere hucum ediyoruz adeta. Ama ne mümkün kalabalıklarda yanlızlığımızdan sıyrılabilmek. Dünya hayalini kurduğumuz bir dünya değilmişki. Solan bir yaprak gibi dökülüyor düşlerimiz bir bir. Sonbaharı bile beklemeden üstelik. Çıplak bir ağaç dalı kadar renksizleşiyor dünyamız. Nedenini sorgulamaktan öte duyumsadığımız hayal kırıklarıyla bakıyoruz hayata...

Dünyada nerede olduğumuz kadar o yerde ne yaptığımız da önemli. İnsanın bulunabileceği en kötü yerlerden biri olan hapishanelerde bazı mahkumlar el sanatlarıyla ilgili ne estetik ürünler koyarlar ortaya. Belki sıcacık evinde, kaygısız yaşayan çoğu kişi hayata bu kadar bir katkı bile yapamamıştır. Sonra bir toplama kampında gördüğü zulmü anlatan esirlerin yazdığı şiirleri hatırlıyorum. Bir başlıkta yer vermiştik sanırım ama şu an hatırlayamadım hangi başlıktı. İnsanın içine işleyen bir duygusallık ve şiirle dile gelen yetim kalmış dramların destanı...

Akşam gelip konan sabah göç imiş"

Şimdi anlıyor musun ne vefalı yarmışım

insanların kuru bir kalabalık içinde boğulmalarındansa kendi düşünce deryalarında boğulmalarını yeğlerim.

Alıntı

Evet uğursa hocam forumda gözümü ilk açıp gördüğüm değerli üyelerdensiniz. Epeyce bir yol aldığınızı düşünüyorum bu yerde.

Duygularıma tercüman yazılar.:)

müzik: kazım koyuncu

Hatırlanmak maksadıyla açtığım bu başlığın ana teması aslında yalnızlığımız...

yol kenarlarındaki su birikintilerindeyim

yarim yurdum yoktur benim

söz: ali elver - kazım koyuncu

nerede olursanız olun ayaklarınızın altı dünyanın tam oratsını başınız ise kainatın somsuzluğunu gösterir. dünya sizin ekseniniz etrafında dönerken siz kainatın etrafında dönersiniz... gözünüzle gördüğünüz her şey sizin içindir ve uyum içindedir. aç gözlü olmadığınız sürece, paylaşmayı bildiğiniz sürece, insana saygılı olduğunuz sürece yani yaradılan her şeyi yaradandan ötürü hoş gördüğünüz tabiat cömerttir, hürriyet ve adalet hercanlının hakkıdır dediğiniz sürece, enpati kurduğunuz sürece, yüz güzelliğine değil gönül güzelliğine değer verdiğiniz sürece, bu süreçler sizi olgun bir insan yapar çıkar... dünyada nerde olursanız olun adaleti yaydığınız sürece, insanlara faydalı işler yaptığınız sürece siz iyi bir insansınız. bunları yapmak kolay korumak ise çok zordur. koruduğunuz ve kolladığınız sürece, konakladığınız ve ocaklardan dumanı tüttürdüğünüz sürece yad eller vatanın, bağlar gönlün, dağlar ululuğun olur çıkar... hiç bir dağ alçak gönüllükten daha büyük, hiç bir deniz aşk göz yaşından daha derin, hiçbir yol eserler kadar kalıcı, hiç bir devlet ululuk makı kadar kalıcı değildir... dünyada bir yerdeyiz, kiminden haberli, kiminden habersiz, eğer sen dünya gözüyle bakmayı bırak dünya senin içinde sen ululuk makamının en zirvesinde temaşa edersin... dünyada bir yerdeyiz gece gündüz gezmedeyiz, yurtluklar edinmişiz, ekimler bitirmiş, koruluklar inşa etmişiz... azgın nehirlere set, zap dedilmeyen yerleri emrimiz altına almışız... dünyada bir yerdeyiz ama neredeyiz? neresindeyiz nereye doğru bir yolculuk içindeyiz? dünyada bir yerdeyiz kimbilir hangi yöndeyiz?

öyle bir dünyada doğduk ki kendini idare edemeyenlerin idareleriyle hayatımızı idame ettirmeye çalışıyoruz. kendi gölgesinden korkanların en ufak bir toz parçasından bile tedirgin olup -işte bunlar! diyerek dünyamızı kapkara bulutlarla sarmalarına suskun kaldık. ne yazık ki!

Dünyada bir yerde olmanın anlamsızlaştığı bu günlerde, Dünyada bir yerdeyiz...

Hayatta her anımızı gelip burada bölüşebilmenin kıvancını duyuyoruz. Hemfikir yada aksi düşüncelerin pek önemli olmadığı Diğerde, ortak gayemizin dostluk olduğunu aklımızdan hiçbir zaman çıkarmadık.

sağlıcakla kalın.

yerim yurdum yoktur benim

Belki de duygularımıza tercüman olan bir çok şeyi diğerde yaşadığımız güzelliklerle taçlandırdık. Belki de paylaşımlarımızı Diğer de bir yerde bırakarak geleceğe güzel anılar sakladık. Burası bizim adeta yaşantılarımızın anı anına kaydedildiği arşiv. Birçok dialoğun geçtiği ve bilgin düşüncelerin yer aldığı vazgeçilmez bir yer oldu burası.