geçmiş zamanın birinde bir kervancı varmış, bu kervancı şehirden şehire gezer ticaretle uğraşırmış. ancak gidiş gelişlerinde '40 haramiler' denen bir zorba sürüsü bu kervancının yolunu keser, haraç ister, kervanı yağmalarmış. kervancı artık dayanamaz olmuş. başlamış çareler aramaya, korumalar tutmuş, ama ne mümkün, bu kırk haramilerle başa çıkamamış, hep zarar görüyormuş. bir gün bir ahbabı ona, filan köyde bir türk var o tek başına onlarla başa çıkar, git onunla konuş demiş. kervancı bizim türkün yanına gitmiş, derdini anlatmış, demiş ki; bunlar kırk haramiler, çok kötü ve zorba kişiler, ben şimdiye kadar bir sürü adam tuttum ama baş edemedim, ama senin tek başına bunların hakkından geleceğini söylediler. adama bakmış bizimkisi, demişki; ben aslında çok sabırlıyım, sabrım taşmadıktan sonra birşey yapmam ama sabrımı taşırırlarsa 40 harami dinlemem hepsinin gereğini yaparım demiş. adamla türk anlaşmışlar, yola koyulmuşlar. yolda yine bu 40 harami yollarını çevirmiş ve haraç istemiş, kervancıda "bakın ben bir türkle anlaştım, çok güçlü birisi isterseniz bulaşmayın" demiş. harami başı adamlarından birini göndermiş böyle biri varmı diye. giden adamı bakmış ki hakikaten böyle birisi var. başlamış vurmaya, bizim türk "sabrımı taşırmayın" demiş, ikinci admı gelmiş başlamış o da vurmaya, türk yine "sabrımı taşırmayın" demiş ve böylece 39 adamın hepsi sırayla vurmuşlar, her seferinde bizimkisi "sabrımı taşırmayın" demiş. en son olarak harami başı gelmiş, hani nered banada gösterin şu adamı demiş. göstermişler, bakmışki tek başına bir tek türk, başlamış dalga geçmeye, bizim türk yine "sabrımı taşırmayın" demiş, tabi haramibaşı arkasındaki haramilere güvenerek, taşarsa taşsın ne olacak demiş ve vurmaya başlamış. tabi bizim türkün sabrı taşmış, "sabrımı taşırdınız, günah benden gitti" demiş ve ne kadar harami varsa hepsini tahtalı köye göndermiş. bizimde sabrımız sınanıyor ama bir gün bizimde sabrımız taşacak ve gereği yapılacak.