insan olmanın ağır bedeli vardır... kırmadan dökülmeli kelimeler dudaklardan... karşındakinin taş değil de etten kemikten olduğunu unutmaman gerekir...

Şeyh sözünü keser:

- Ooo... Ne kadar güzel... Bir de arkadaşın olmuş. Yalnızlık çekmezsin.'

İNSAN Allahın kendisine bir ayrıcalık olarak verdiği düşünme,

Hele de belli coğrafyalarda, belli topluluklara, belli inanç veya anlayışlara mensup insanlar için "insan" olmak çok ağır bedellerin ödenmesi anlamını taşıyor.

aklını kullanma ve irade gücünü layıkıyla kullanandır...

İNSAN kendisine verilen nimetlere teşekkürü bilendir...

Bizimki şaşkınlıktan ağlamayı bile unutur:

İNSAN erdemli olma yoluna kendini adayandır...

Garantiyi veren ALLAH!...

insan olmanın bedeli ağırdır.. sevmeyi öğrenmediysen eğer... yada kıymetini bilmiyorsan sevilmenin...

CEV BEKLİYORUM ARKADAŞLAR...

Şeyh oralı olmaz aynı tekrar eder:

ALLAH bizlere sabır ihsan eylesin.

insan olmanın bedeli ağırdır... çünkü insan için mazi ve istikbal vardır... geçmişe ah eder gelecekten endişe eder... buggünü de mahveder... insan dediğin nedir ki... değerini bilmezsen özü balçık...

Şeyh yine hiçbir şey söylemeden ayrılır. Bir kaç saat sonra hasta Mecusi hem kusmaya, hem de altına kaçırmaya başlar. Mehmet hücrede yine tek başına kalabilmek için bir fırsat bilerek görevlileri çağırır. Görevliler durumun vahametini görünce; 'Bundan sonra bu hücrenin temizliğinden sen sorumlusun' diyerek bir kova su ile bez verip giderler.

- Böyle arkadaş olmaz olsun efendim. Herif hasta ve baygın yatıyor, üstelik de leş gibi kokuyor. Dar yerde mecburen kalıyoruz.

yaratılmışların içinde insan, kendisini idrak ederse; mükemmel bir yerde olduğunun huzuru ile imtihanın ağırlığını hediyye olarak görecektir.

- Beterin beteri vardır. Sen yine de durumuna şükret.

yapabildiği ya da yapabileceği en iyi eylem de sadece İNSAN OLMAK tır

- Beterin beteri vardır, sen durumuna sabret.

Aslında, düşünen insanın çıldırması gerekir bu durumda.

E. E. CUMMİNGS

Şeyh, durumu öğrenir, ziyaretine gelir. Daha 'Nasılsın?' diye sormadan bizimki feryat eder:

Şeyhi gülümser:

Başınızda ağır bir dert var. Sanki hiç bitmeyecek gibi geliyor.

Hem de ne garanti, her zorlukla beraber bir de kolaylık geleceği 'mutlaka' ifadesi ile pekiştirilip ikna olalım diye iki kere tekrarlanıyor.

İNSAN varlığının ve kendisinine verilen nimetlerin farkında olandır...

bize gelen kötülüklere karşı şer ve çirkef insanlara karşı sabırlı olmak kötülüğe kötülükle karşılık vermemek bence en büyük erdemdir

sanırım insan olabilmek en agır bedeldir...

Şeyh güler geçer.

Bizimki dayanamaz:

- Şu an besbeter bir durumdayım Efendim... Hem işten kovuldum, hem de evden...

güzel bi hikaye historianlady

Şükürler olsun ki bir inancımız var

Mehmet çok geçmeden karakoldan çıkarılır. O da beterin beteri olduğunu yaşayarak anlar.

insan olarak geldik insan olabilmekte hüner

- Beterinde beteri vardır.

benim gibi çoğu kez iki kötü arasından iyisini seçmeye çalışmış, sürekli vicdan muhasebesinden alacağı olan, uzun bir süre belirsizlikler içinde debelenip duran ve sabah ezanı vakti ile oldukça barışık biri.. ama bazen tahmin bile etmediğin şeyler gelir hayatının bir ucundan giriverir içeri.. bilirim engellemek zordur bazı şeyleri. ödemek işte burada giriyor devreye.. kontrol edemediğin şey, senden borcunu istiyor..

O geceyi hücrede geçiren Mehmet, sabahleyin şeyhi karşısında görünce ağlamaya başlar. Başından geçenleri sıkıntıları anlatır. Ama şeyh aynı şeyi tekrar eder:

ALLAH yar ve yardımcımız olacaktır...

- Sabır mı? Sabır taşı olsa çatlar.

Ertesi gün şeyh efendi karakolu ziyarete gelir. Hücreye yaklaşınca Mehmed'in yanık sesini duyar. O bir yandan Mecusi'yi ve hücreyi temizliyor, bir yandan da dua ediyor.

Şeyhi görünce başını eğer:

- Hocam anlatamadım galiba... Suçsuz yere hırsız damgası yedim. Üstelik bu haydutlarla aynı yerdeyim, şunların tiplerine baksana...'

Şeyh gidince ortalığı birbirine katar. Bağırıp çağırır, hücre kapısını tekmeler. Gürültüye gelen zaptiye memuruna da hakaret edince fena şekilde dayak yer. Üstelik de 'Bu herif yalnızlıktan sıkılmış olmalı' diyerek yanına hasta olan Mecusi bir tutukluyu koyarlar. Tek kişilik bir hücrede iki kişi olması bir yana, adamın ömrü boyunca yıkanmamış, saçı sakalı kir pas içinde, hastalıktan inlemesi bizimkini perişan eder. Geceyi Mecusi ile koyun koyuna geçirirler. Sabah olunca şeyh tekrar ziyaretine gelir. Der ki:

yönümüz doğru olsun yeter. hedef hiç bir zaman uzak değildir...

Ayet; kolaylığın zorluk içinde saklı olduğunu, çözümün sorunda gizli olduğunu da fısıldıyor. Bu manayı duymuş olan Niyazi Mısri şöyle demiş:

ee hayat bu kadar kolay değil elbet, nefes alıp vermeyi saymazsak eğer.. mutlaka bir diyeti olacak. yazacak çok şey var ama hepsine yetecek kelime yok, bunları anlatacak kelime sayısı çok az..

slm. kaderle iradenin birleştiği nokta, artık herşeyin olup bittiği noktadır. sonuç, hüsran yada ders ikiside aynı

İNSAN DÜŞÜNÜR, DÜŞÜNMEK AĞIR BİR EYLEMDİR, İNSAN HİSSEDER, İNSAN FARKEDER, FARKETMEK AĞIR BİR AYLEMDİR VE İNSAN HAREKET EDER... DÜŞÜNDÜĞÜ, HİSSETTİĞİ VE FARKETTİĞİ UĞRUNA, HAREKETE GEÇER! ŞU ANA KADAR YAPMIŞ OLDUĞUNUZ EN ANLAMLI EYLEMİ PAYLAŞMAK İSTER MİSİNİZ...

Nezarettekiler ikiye ayrılır, Yine aralarında kavga çıkar, çoğu şişlenir ölür, kalanı da yaralanır.

Mehmet, cevap vermez ama daha beterini hayal bile edemez. Bu sırada akşam olmuştur. Herkes köşesine çekilince, Mehmet de, belki hanımı razı edersem diye dergahtan çıkıp eve gider. Kapıyı çalar, hanımına 'beni affet, perişanım' diye yalvarır. Fakat hanımı, içeri almaz. kapının bir kenarına kıvrılır. Soğuktan titremeye başar, kuytu bir yere oturur, fakat çok geçmeden zaptiyeler bunu gizlenmiş olarak görünce şüphelenip karakola götürürler. Bakınca bunu nezarete atarlar. Meğer o civarda bir hırsızlık olmuş. Hırsızın eşkali de bizimkine uyuyormuş. Zavallı, geceyi ipten kazıktan kurtulma tiplerin arasında geçirir.

İnsan, diliyle, diniyle, düşüncesiyle, düşünebilme yetisiyle, vicdanıyla, özgür iradesiyle... insan insandır işte

- Haklıymışsınız efendim. Bu adamcağız hasta oldu. Temizliğini de bana yaptırdılar. Düşündüm ki, ya bu adam ölürse halim ne olur? Beni cinayetle bile suçlarlardı veya buraya hiç uğramaz, adamın cenazesiyle kim bilir kaç gün daha burada tutarlardı. İyi ki ölmedi, hem de Müslüman oldu, üstelikte büyük bir kavgadan kurtulmuş oldum.

Hala yaşıyor olmak en anlamlı ve en ağır eylemdir kanımca.. Yaşamın tüm ağırlığına ve kirlenmişliğine rağmen. Yaşayabilmek, nefes alabilmek, hele de gülebilmek, her şeye rağmen, başlı başına bir eylemdir..

- Beterin beteri olduğunu anladın demek... Sana bir müjde vereyim. Zaptiyelerin yanından geçerken duydum, gerçek hırsız yakalanmış.

SENİ DİĞERİNDEN FARKSIZ YAPMAYA BÜTÜN GÜCÜYLE GECE GÜNDÜZ ÇALIŞAN BİR DÜNYADA, KENDİN OLARAK KALABİLMEK, DÜNYANIN EN ZOR SAVAŞINI VERMEK DEMEKTİR, BU SAVAŞ BİR BAŞLADI MI, ARTIK HİÇ BİTMEZ

Beterin Beteri Var!

Dünyanın bir köşesinde ödenen bedel sıkıntı, bunalım, tatminsizlik vs. sorumlusu da çoğu zaman yine madurun kendisi. Bir başka köşesinde -veya köşelerinde- ise bedel bazen açlık bazen işkence ve daima ölüm. Sebep de insanı diğer canlılardan ayıran, onu üstün ve şerefli kılan düşünebilme yeteneği. Sonrasında da bu yeteneğinin bir ürünü olan ve asırlardır içi doldurulamamış ama uğruna zulümlerin işlenmesinde hiçbir sakınca görülmemiş kavramlar.

- Ya Rabbi sana şükürler olsun, iyi ki hücreye girmişim, ben de muhakkak kavgada ölebilirdim. Bir de Mecusi'ye hizmet ettiğimden dolayı Mecusi Müslüman oldu.

Ve ömrüm boyunca hep bedel ödedim?üstelik bir tanesi bile benim değildi!

insan olmanın bedeli ağır... hergün bir önceki günün pişmanlıklarıyla doluysa eğer...

yeni yaşım yaklaşıyor hüznüm ondan heralde.. madem en katılımcı üye de seçilmişim layıkıyla davranıp yazayım dedim.. ..

DOĞARKEN ALDIĞIMIZ İLK NEFES, İLK ÇIĞLIK SİZCE BİR EYLEM OLABİLİR Mİ?

Mehmet işten çıkarılır. Eve gelin durumu bildirince, hanımı içeri almaz. Gidecek yeri olmadığından Şeyhin dergahına gider. Bu sırada şeyh talebeleriyle sohbet etmektedir. Bu arada börek çörek yenmekte, çaylar içilmektedir. Mehmet de aralarına katılır. Şeyh, sohbet esnasında; 'beterin beteri vardır, insan içinde bulunduğu duruma şükretmeli' der. Bunu bir kaç defa tekrar edince, bizim zavallı dayanamaz, kendi kendine, diye mırıldanır.

- 'Nedir bu başıma gelenler? Önce işten sonra eşten oldu, şimdi de...'

Bizimkinin öfkeden kanı beynine sıçrarsa da bir şey diyemez.

Sanki bu sorun hayatınızın sonunu hazırlıyor gibi. İşte o an ayet yetişiyor imdada:

Mehmet dayanamaz:

Şeyh hiç umursamadan karakoldan ayrılır. O gece nezaretteki zanlılar arasında müthiş bir kavga çıkar. Sille tokat birbirlerine girerler. Bizim Mehmet bir kenara sinerek boğuşanları seyreder. Bu sırada zaptiyeler kavgayı ayırır. Kavganın sebebi araştırılır. Kavganın Mehmet geldikten sonra çıktığını gören zaptiyeler, zavallıyı kavgayı başlatmakla suçlayıp tekme tokat tek kişilik bir hücreye atarlar.

'Demek ki, zorluğun yanında bir kolaylık mutlaka var! Zorluğun yanında bir kolaylık muhakkak var! '(İnşirah-5/6)

Şeyh, Mehmed'in kalbindeki sıkıntıyı fark edince, 'Evladım, sen de, içinde bulunduğun duruma şükret. Beterin beteri vardır.' der.

'Derman aradım derdime, derdim bana derman imiş'

İnsan sorumludur. Rab'ini layıkıyla tanımak zorundadır. İnsan kabul ettiği bu görevi, bu ağır yükü yüklenmiştir. Ve onu iki seçenek beklemkte. Ya Rab'ini tanıyıp Ona boyun eğecek;yada asi olup hüsrana uğrayacak. Unatmamk gerekir ki herşeyin bir hakkı vardır. Allah'ın üzerimizde ki hakkında Ona kayıtsız şartsız teslim olmaktır. Bu yüzden insanlar futbola, modya, edebiyata olan merakı kadar Allah'a bir merak duymları gerekmez mi?

Doğru. İnsan olmanın çok ağır bedeli var. Bunu anlamak için öte dünyaya gitmeye veya mistik konuları irdelemeye gerek de yok sanırım. Yine insan olmak ve bu dünyaya bakmak yeterli.