Evet, vefasıza güvenen er-geç iki büklüm olur. Onunla uzun yollara çıkan yolda kalır. Onu rehber ve rehnüma tanıyanların gözü, daima hicranla dolar.

'' Yari davete hacet yok

Şimdi oynamak zamanı kelimelerle yürekten akıtmak kaleme

vefana talibim ey en vefasızın da, en vefalının da sonsuz vefalı Rabbi... zaten sermayesizim, bırak ihtiyarım da senin olsun. bu günün hatrına...

O gelir ''

Vuslat ömre ömür katar

Güllerim döndü hare, hare küsmeye ne hacet

Ne tüyler ürperir, ya Rab! Ne korkunç inkılab olmuş:

Hani yeni doğmuş bir bebek gibi ya üstüne titrer onu korur

içimde dönen duyguları anlatmamın imkanı yok...

Peşindeyiz tüm olmazları olur yapmanın...

Bir şairin ise tüm bu olanlara kendi içinde bu bakışı işte böylece

Ey vefadan nasipsiz, sadakati unutmuş hodgam nefis!

Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara...

Ah vefa, nerde kaldın! Bıktık şu hergün birkaç defa yeminini bozup ahdinden dönenlerden. Her sözü mübalağa, her davranışı sun'i namertlerden ve vefa duygusundan mahrum uğursuz gönüllerden! .. Ve nerdesiniz! Ey bir vefa düşüncesiyle sözleşdiği yerde günlerce kıpırdamadan bekleyen vefalı dostlar! .. Nerdesiniz ruhuyla bütünleşmiş vefa timsali eroğlu erler! .. Nerdesiniz bir vefa uğruna harab olup, turab olup gidenler ve çok bereketli bir devrin ak-alınlı insanlan! .. Kalkın; girin ruhlarımıza. Kamçılayın hayallerimizi ve boşaltın vefa adına ne taşıyorsanız hepsini sinelerimize! .. Mertliği, yiğitliği, vefa'yı bütün bütün unutmuş sinelerimize. Bizleri bu yeniden diriliş yolunda Hızır çeşmesine ulaştırın! Gelin gelin de, şurada burada dolaşıp duran şu üç-beş vefalı insanı, ümitsizlik ve inkisardan kurtarın! ..

Bilirsin İşte Siyahın beyaz iyinin kötü gibi yada günün gecesi

M. Akif Ersoy

Vefa, fertlerin birbiriyle kaynaşıp bütünleşmesini temin eder. Vefa sayesinde cüzler küllolur; ayrı ayrı parçalar bir araya gelerek vahdete ulaşır. Vefa duygusu varıp sonsuzluğa erince, ötelerden gelen tayflar, kitlelerin yolunu aydınlatır ve toplumun önünü kesen bütün tıkanıklıkları açar. Elverir ki o toplum, vefa duygusuyla olgunlaşmış ve onun kenetleyici kollarına kendini teslim etmiş olsun.

Şehir yavaş yavaş gömülürken karanlıklara

Oysa ahde vefa aldığın kadarını vermekten çok ve daha fazlasıyla

SÜLEYMAN SARGIN

Az önce koyduğum çayın deminde buram buram tütüyorsun

Acısa da içim olur ki kırılırsın diye söyleyemiyorum...

Yağmur Damlası

Bir tek bu sebepledir...

Değişik bir bakış açısı aynı zamanda haklıda sn öslem.

Ahde Vefa Şiiri yada

Vefasıza sitem...

Bilir misin "vefa" nedir? O, insanın gönlüyle buluşmasıdır. Kendisi olmasıdır. Yaratılış ve varoluş gayesinin farkına varması, hayat çizgisini bu gaye istikametinde oluşturmasıdır. Vefa, dost iklimlerin gülüdür. Düşmanlığın, kirli hesapların pis kokuları arasında vefanın yeşerip göğermesi mümkün değildir.

Şiirlerini cebine koyup yine onun için çekip bu diyarlardan gidivermektir.

Yüreğini bir tepsiye koyup,

Günü benimle açmıştın bu sabah biliyorsun ya

Sen vefadan öte can bana...

'Vefa yok, ahde hürmet hiç.. Emanet lafz ı bi medlul;

Bazı zaman oluyor ki pençelerini de ta yüreğimde hissediyorum

Doldu gözüm hicrandan

Vefa'yı; insanın, gönlüyle bütünleşmesi şeklinde tarif edenler de olmuştur. Eksik olsa bile yerindedir. Doğrusu, kalbi ve ruhi hayatı olmayanlarda vefa'dan bahsetmek bir hayli zordur. Konuşurken doğru beyanda bulunma, verdiği sözlerde, ettiği yeminlerde vefalı olma gönül hayatına bağlıdır. Kendini yalan ve aldatmadan kurtaramayan; her an verdiği söz ve yeminlere muhalif hareket eden ve bir türlü yüklendiği mes'uliyetlerin ağırlığını hissetmeyen iki yüzlü ve mürai tiplerin gönül hayatları olabileceğine ihtimal vermek, sadece bir aldanmışlıkdır. Böylelerinden vefa beklemek ise, bütün bütün gaflet ve safderunluk ifadesidir.

ben bi-vefa,

Ah vefasız yar vefasız... filiz aktaş

Peygamber çiçeğinin aydınlığında ara

Bilir misin; vefa bir yürek işidir. Pörsümüş, paslanmış, kirlenmiş bir kalbe uğramaz vefanın yolu. Vefa, doğruluk ister, istikamet ister. Sözünde durabilmek, ettiği yeminlere bağlı kalabilmek ister. Bütün bunlar da yürek ister. Yüreğin gıdası zikirdir, secdedir, gözyaşıdır. Bunlarla beslenemeyen bir yürek nasıl vefalı olur ki?

Vefa duyguda, düşüncede, tasavvurda, idealde, hayalde hep aynı şeyleri paylaşanların atmosferinde üfül üfül esen bir cennet meltemidir. Onun, kin fırtınalarının, nefret kasırgalarının, kıskançlık hortumlarının arasından başını uzatıp "ben buradayım" diyebilmesi ihtimal dışıdır.

VE MONNA ROSA

Kaybettiklerimize erişemediklerimize ağlama zamanı da değil artık

Dostun yollarını gözler

Yürek içinde seven içinde sevilen içinde bu işin tek tesellisi

Güzin Osmancık

Feryadım duyulur aşikare dile dökmeye ne hacet

sen yerini temizle

Ahdine sadık kalıp yüreğini yüreğine söylemesidir,

Yare açık yare, yare açmaya yare ne hacet

İbrahim Tenekeci

Yüreğinde canan yatar

Bura mahrem makamıdır, Seni ehli vefa gördüm.'

Her şeyin bir karşılığı vardır ya şu yalan dünyada bu şu demektir

Gönül sever öz özler

Nesimi

Sevenin sevdiğinin onu sevenden daha çok sevdiğini bilmesidir

Ne din kalmış, ne iman, din harab iman serab olmuş'

Kim bilir belki de sende beni düşünüyorsun

Yalnız onlar tutacak bu dünyada yerimi.

Mısralarında olmasa da yüreğinde nasıl ve nerede diyorsun

Şimdi sen gözlüklerini takıp usulca geçtin daktilonun başına

Sana doğru uzanan çaresiz ellerimi.

Bir düşünceye gönül mü verdin; bir ideale mi bağlandın; varıp biriyle dostluk mu kurdun; gel! Diriğ etmeden ver canını o uğurda; servetin yağma olup gitsin. Fakat vefalı ol! Zira Hak katında da halk katında da en çok itibar gören 'vefa' ve vefalılardır.

Ferhat Göçer "Vefası eksik yarim" son günlerde çok rastlıyordum şimdi bende de takıntı yaptı müthiş bir keyifle dinliyorum, müziği de güzel.

vefa vefasızlara rağmen keser döner sap döner gün gelir devran döner dedikten sonra bile yinede vefasızın iyiliği, mutluluğu adına hiç haketmesede bir hayat kurmasına tökezlemeden ilerlemesine sessiz, sedasız ama illa farkettirmeden sebep olmaktır.

son günlerde beynimde dolaşan bir kelime vefa...

Özde canlar bir olsada

Vefa nedir, bilir misin? Vefa arkanda bıraktığını, giderken yaktığını yabana atmamandır. Vefa; dostluğun asaletine, bir dua sonrası verilen sözlere, hayallere ihanet katmamandır. Vefa; ötelerin sonsuz mükafatı karşısında, cehennemi hafife almaman, ulvi güzellikleri dünyaya satmamandır.

Vefasızlar sarmış çevremizi, sen ne dersen de ne hissedersen hisset. Zaman değişti diyoruz hayır tabiki değişen bizim bakışımız ve gittikçe insanlara kaybolan güvenimiz...

Omuzlarımızda sevda yükü yüreğimizde yaralarla

Sevgim büyür katar katar

Koyverip telli pullu saçlarını rüzgara,

Dil avare, dudak biçare parelenmeye ne hacet...

Sen ve ben iki ayrı ucunda iki ayrı bahtsızı Ankara?nın

Bir çocuğun ardına düşen heykellerimi

Başlık sahibine de bir "vefasız" göndermesi yapalım:)

Yaralı bir kaplan nasıl iyileştirilir bak onu bilmiyorum

Vefa umarken ondan

vefa bugünlerde göremediğim bulamadığım belkide uzaklaştırıldığımız bir kavram şimdilerde.

Ferd, vefa duygusuyla itimada şayan olur yükselir. Yuva, vefa duygusu üzerine kurulmuş ise, devam eder ve canlı kalır. Millet bu yüce duygu ve faziletlere erer. Devlet kendi teb'asına karşı ancak bu duygu ile itibarını korur. Vefa düşüncesini yitirmiş bir ülkede, ne olgun fertden, ne emniyet vadeden yuvadan, ne de istikrarlı ve güvenüir devletden bahsetmek mümkün değildir. Böyle bir ülkede fertler birbirlerine karşı kuşkulu; yuva kendi içinde huzursuz, devlet teb'aya karşı uğursuzlardan uğursuz, ve herşey birbirine karşı yabancıdır, tıpkı camitler gibi. Üst üste ve içiçe olsalar bile..

Yakın rayiç, hiyanet mültezem her yerde, hak meçhul!

Yar cemalin görmek ister...

Ey Nefis!

alıntı

Kaldım yaya dermandan..

Tek kelime söylemeden ilan edip bildirmeden uzatıvermektir

Bak işte ve yine benimle kapatıyorsun

Sus söyleme diyordun ya söyleyemeyişim işte hep bu işte

Hele bizi bırakıp ta gidenlere yanmak ne saçma ne vefasızca

"vefa vefasızlara rağmen keser döner sap döner gün gelir devran döner dedikten sonra bile yinede vefasızın iyiliği, mutluluğu adına hiç haketmesede bir hayat kurmasına tökezlemeden ilerlemesine sessiz, sedasız ama illa farkettirmeden sebep olmaktır."

Aşk Vefadır! Vefa ise İman! İmandadır gerçek sevgi, sevgiye doğarız, sevgiyle büyürüz, sevgiyle yaşarız. Sevmenin en üst noktasıdır iman. Sevgi vefa ister, sevgi fedakarlıktır. ?Gerçek sevgi? yoktur, çünkü sevginin kendisi gerçektir. Sahte sevgi olmaz. Olsa da adı sevgi olmaz. Ruhun hasletidir Vefa, vefada gizlidir sevgi.

'Bana Hak'dan nida geldi; Gel ey aşık ki mahremsin,

Sırrımı söylüyorum vefakar balıklara:

Emek vermek sabretmek ve en önemlisi sadece beklemektir

Vefa dost ikliminde yetişen güllerdendir. Onu düşmanlık atmosferinde görmek nadiratdan ve hatta, mümkün değildir. Vefa, duyguda, düşüncede, tasavvurda aynı şeyleri paylaşanların etrafında üfül üfül eser durur. Kinler, nefretler, kıskançlıklar ise, onu bir lahza iflah etmez öldürür. Evet o, sevginin, mürüvvetin bağrında boy atar gelişir, düşmanlık ikliminde ise, bir anda söner gider.

İnsan sanıyorum ömründe böyle sevdayı zor bulur

Sana ellerimi uzatamasam da yüreğimi veriyorum

Tertemiz bir yaz akşamında sevdayı soluyup,