Esen rüzgarla kokusunu duymalı anlatan da dinleyen de. Yosun kokmalı masaldaki.

Midye kabuklarına doldurduğu gözyaşlarınla söndürmeli yüreğinde yanan ateşi. Yalnızlığını hissettiğinde aramalı tanıdık simaları gözleri. Bilmediği bir omuzda akarken gözyaşları, tenini yakmalı. Sırt çantasına koyduğu hayallerinle kaçıp gitmek istesin sarı, sıcak kumsaldan. Gülüşü yaralı yolculuklar yaptığı hayallerinle avunduğu zamanlarda yüzünde beliren çizgilerinden okunmalı hikayesi.

HASRET KOKAN GÜNLER GECELER...

Şimdiler de boş bir tuvale binlerce rengin tat kattığı gibi bir aşkı yaşıyorum bende. Kırmızının sıcaklığını, beyazın masumiyetini, yeşilin doğallığını, mavinin enginliğini siyahın cüretkarlığı yaşıyorum içinde. Granit gibi sert değil aşkım, taze ellerin yoğurduğu bir hamur gibi. Her seferin de değişik bir şekil alıyor. Her seferinde ayrı bir kıvamda şekilleniyor.

Sevginin kahini diye bilinir kadın.. oysa kadının, sevgi yeteneğinin sanıldığından da daha sınırlı nitelik taşıdığını söylemek gerekecek.. sevgi yeteneğindeki sınıra rağmen kadının, gizemselliğe kaçarak, güzelliğini ve işvebazlığına sığınarak, kendini yanına yaklaşılmazlığın mağrur halesiyle kuşatarak, gerek karakter, gerekse vücut yapılarıyla ilgili pek çok iyi ve kötü önlemlere başvurarak erkeği cezp etmenin ve kendisine bağlamanın, geçmişte olduğu gibi günümüzde de üstesinden geldiği görülür.. cezbetme ve kendine bağlamaya yönelik çaba kadında aşırı bir belirginle öne çıkar.. gerçek teslimiyet yeteneğindeki eksikliği saklayıp gizleme amacını güder. çünkü yaşamda böyle bir davranış cezalandırılır.. oysa gerçek sevgi cezp edip kendine bağlamaz?. sevileni özgür kılar.. sevginin gerçek nitelik taşıyabilmesi için, cezp etme açık ve gizli kıskançlık, depresif mazoşist tutum, üstünlük taslama gibi zincir ve kelepçelerden vazgeçmesi demektir.. erkek tüm karakteri bakımından zincire vurulmaktan çok özgür yaşamaya eğilim gösterir.. sanki kadın rezaleti fazilet yapmanın yolunu keşfetmiş bir canlıdır.. erkekten korkmak, kadını erkek karşısında üstünlük taslamaya götürmüş, erkek tarafından tanınıp bilinme korkusu, onu erkeği kendisine cezbeden gizemsel biri yapmıştır?varoluştan, yalnızlıktan pasiflikten ve güçsüzlükten korku nedeniyle güçlü erkeği koruyucu ve doyurucu bir tutumla cezp edip kendine benzetmiştir.. çaresizlikten doğmuş böylesi_erdemli_ özelliklere bel bağlayan kadın, kuşkusuz sevgi yeteneğinden yoksundur, dolayısıyla erkeği ele geçirmek yada erkeği kendine benzetmiş bulunuyorsa onu elden çıkarmamak için, söz konusu erdemleri ister istemez güçlendirmek zorundadır.. böyle bir tutumla, giderek kendisinin doğasına yabancılaşır..

Onu her hayatıma sokuşumda güneşin batımında ki romantizmi de doğuşunda ki umudu ve canlılığıda beraber yaşıyorum. Bazen bir gürüldeyen bir şelalenin hırçınlığı ve gücü ile sarıyor her yanımı sonrasında durgun bir billur suyun saflığı ile büyülüyor beni.

ve oturduğum soğuk taşı..

Öldürmeyen şey güçlendirsin bizi, doğalım küllerimizden her seferinde masalımızda...

senki tatlı yarim, ertelediğimi nasışda bilmediğim duygularımı tekrar tekrar yaşattın bana. seviyorum seni inan bana..

Carmen'in bir sözü vardır: Aşk bir çingene çocuğudur, hiç bir kural tanımaz. Kuralsız bir dünya ne kadar ürkütücü gelsede kuralsız sınırsız bir aşta o derece tatlı ve tutku dolu gelmekte.

fırtınam değilsin yada senin sığındığın liman değilim... dokunmadığım tensin... sevsiğim sensin...

gördüğüm gözlerin

oturmuşuz denizin en mavi olduğu anda

başlamışız konuşmaya..

HER SÖZÜN ZEHİR BANA...

artık gitmeliydim yanından...

azrail yokladı sanki...

gün ışığına küs gözlerim

Kavurucu sıcaklığından korkmayalım gel seninle aşkın sevgili, mümkünmü yanmadan küllerimizden tekrar doğmadan yeni güne merhaba diyebilmek...

İşte bilimsel makaleler deki gibi değil masallarda ki aşklar tadında bir sevdiğim var benim de. Kusursuz olmasın varsın kahkaların yanında gözyaşları da olsun aşkımda.

Yalnız bir dalga misali olmalı masalın kahramanı. Kumsala kavuşmak için verdiği çaba takdire şayan olmalı.

çok geçmişti aradan..

GÖZLERİMDEN AKAN GÖZ YAŞLARINIDA SİLMEYİ ÖĞRENDİ ELLERİM...

Masallar daki gibi bir aşk değil aşkımız masal oluyor benliğimde, yüreğimde...

bir saniyede ne çok şey düşündüm..

zaman girmiş aramıza...

bir kaç dakikada bitirdik anlamsız konuşmayı...

gün gelip her şeyi tükettiğimizde yinede masallardaki aşkım sen olacaksın.. ve biliyorum ki son nefesinde dudağına damlatılcak bir damla su benim elimden olmayacak ama son nefesinde söylediğin ben olacağım..

ZAMANA YENİK YÜREĞİM...

ayağa kalktık...

06/04/2012 ilknur

susmuş dilim

sustuk...

İĞNE DELİĞİNDEN GEÇMEYİ ÖĞRENDİ SEVDAM...

sorun denizin mavisi değil...

ben avereyim...

karanlığı mesken tutmuş yüreğim

ezberlediğim sözlerin

masallardaki aşkı yazalım suya... akıp çağladıkça sulasın kuruyan toprakları...

DALGIN BAKIŞIMDAN GECENİN KARANLIĞINA...

CAM GİBİ KIRILGAN YÜREĞİM...

Hani her evresinde hayatın korkulu bir rüya görürüz. Kaçış yoktur ama acılarda sevinçler gibi olgunlaştırır der geçersin. Öyle olsun kahramanımız masalın.

Gece uyumadan önce anlatılacak bir masal olmasın. Sonu beyaz atlı prensine kavuşan prensesi anlatmasın. Bazen güldürsün, bazen düşündürsün. Dinleyeni ağlatsın sonu.

NE OLUR GİT...

içimden geçirdim birden...

SÖZ GEÇİRİYORUM ARTIK YÜREĞİME...

Deli dalgaların dövdüğü ulaşımaz bir limana hapsedeyim kendimi. Kimse alamasın seni benden.. Okyanusa bakan bir kumsalda olsun, olsunki bana seni ne kadar sevdiğimi sorduğumda benzetebileceğim bir enginlik olsun.

'SUS YÜREĞİM SUS ' DEMEYİ ÖĞRETTİN BANA...

nerden geldiyse geldi aklımıza...

Peki masalımızda başka ne olsun; Ne toz pembe olsun hayat ne acılarla dolsun, bilelim, yaşayalım kah gülelim kah ağlayalım masalımız da...

GÖZLERİMİ KAPAR RESMİNİ ÇİZER DAYANIRIM...

aşk aşk diyen dilin yüreğinde fırtına estirmedikten sonra bulsa ne olur bulmasan ne olur..

İşte o anlarda her şeyden kendimi soyutluyorum. Yarını bekleden seni bugün bu anda yaşamak istiyorum. "Ben" olmaktan çıkıp biz olmanın tadına varıyorum...

elimi uzattım.. veda için..

Oysa belkide Carmen'in bilmediği şey aşkın kadınlarda cesareti erkeklerde ise çekingenliği yansıttığı...

belki masallerda ararsın aşkı.. masal gibi yaşamak istersin.. ve gün gelip arkadan baka kaldığında anlarsın ki.. yaşadığın koca bir yalan olmuş...

elim ne kadar soğuk..

GİT... AMA... GİT...

ARDINDA BIRAKACAĞIN ENKAZ OLMAYI GÖZE ALDIM...

Biraz beni biraz seni azda olsa dinleyeni anlatsın. Her kelimesi uzaklara götürsün, suyun üzerinde yürütsün.

zamanı uzaklığı...

denizin mavisinin ne kadar mavi olduğuna...

küçükken babam uyumadan evvel yanıma uzanıp çok çeşitli masallar okurdu. Kimi kovboylarla kızılderililer kimi tutsak edildiği kaleden sevdiği prensesi kaçırmaya çalışan prensler le alakalıydı. Ama hepsinin bir ortak yanı vardı, sonlarının mutlu olmasıydı...

sulanan topraklar yeşile büründüğünde.. çıplak ayaklarla dolaşalım üzerinde... ve yüreğizden düşen aşk tohumları... can bulsun yeşer topraklarda.. açan çiçekler adımızı verelim.. biri sen diğeri ben...

o eski, hani çocukluğumuz da fırından aldığımız sıcacık ekmeğin bize verdiği tatta bir öykü olmuş. Öyküyü yazan yazarın sıcaklığı kelimelerin cümlelerin aralarında da gizlenmiş ama bence. Okudukça gri duvarlara, yalnızlığa, hayatın renksizliğine inat bir tat bırakıyor insanın dimağsında. Nasıl betimlesem, ağaçların kuruyan dallarından dökülen yapraklarına, gökyüzünün iç kapayıcılığa karşı çıkan bir özgür isyan var.

sende bana ne kadar uzak...

bildiğim bana aşık olduğun... ve yine bildiğim benim sana olan aşkım...

inadığım sözlerin

ben avareyim

"L'amour est un oiseau rebelle "

soğuk mu soğuk bir taşın üzerine...

SÖZ DİNLEMEYEN YANIMI BİLİYORUM...

havadan sudan..

sende üşüdün mü?...

YOKLUĞUN SOĞUK VE BEN ÜŞÜYORUM...

son zamanlarda yapılan zamlardan..

HER GİDİŞİN ÖLÜM...

Bense açılmaz olduğu düşünülen kilitlerle saklamak isterdim aşkımı kalbime..

Med-cezirlerinde kavuştuğunda kumsalına, etekleri zil çalan yosma gibi salınmalı. Balıkçı barınaklarında derdine çare ararken, bir yudum çekmeli susuz, çay bardağındaki rakısından.

Bir çığın yamaçtan yuvarlanışında ki ürkütücülük titretirken bir orman yangınındaymışcasına kavrulmaya başlıyorum her adını anışım da.

ben bile üşüdüm...

ufka baktık.. ne kadar uzak...

gündüz gece gördüğüm en güzel rüyasın... karanlıktan aydınlağa geçerken dinledim anlattığın masalları.. ne ferhat gibi dağları deldin, ne mecnun gibi çöllere düştün...

KAÇIŞ SANDIM SENİ YAZMAYI SATIRLARA...

konuşacak bir şey kalmamıştı.. ondan..