insan iradesini yitirmeyip mantığını kullanırsa kendi hatalarını farkedip düzeltebilir. Fakat nefs taşıyoruz.. kendi kendimize bile bu nasıl yaptım deyip inanamadığımız zamnalar omuştur. zaman zaman hata yapılacaktır. mantık her daim yerinde olmayabiliyor. insanı duyguların yanında şeytana uyup hayvanileştiğimiz olabilir. yani düşüncesizce hareket ettiğimiz zamnalar da genelde hata yapabiliriz.

Bunu bir eğitimci gözüyle değerlendirecek olursak; hem kendimiz hem de eğitiminden sorumlu olduklarımız açısından sonuç nasıl olur ki?

Kendimizde o kadar fazla eğriler var ki.. Öncelikle insan olarak kendimizden başlamalıyız.. Kendi kusurlarımızı görmeye ve düzeltmeye çalışmalıyız.. Zaten kendimizle uğraşmaya başladığımız zaman diğer insanlarla uğraşmayı bırakacağız.. Bu da bizim için bir artı olacak.. Daha az hata yapmaya başlıyacağız.. Başkalarının yaptıkları bize ders olmalı.. Her yanlıştan bir doğru bulma yoluna gitmeliyiz.. Gidemesek de bir çıkar yolu vardır diye düşünmek gerekir..

Önce eğrilik nedir, doğruluk neye göredir onu anlamak lazım...

haklsın yengeç her zaman yengçtir

Değiştirebilecek kadar doğru olmak işte bütün mesele burada...

Anne yengeç yavru yengeçe sitem eder, doğru yürü yavrum diye.. yavru yengeç annesine döner ve önden sen bir yürüsen doğruyu göstersen anne der..

Trakyada yengeçlerin düz yürüdüğünü duymuştum:)))))

bir kapı kapayan yenisini açar elbet

Paslı demire cila işlemez!

Zorluğa karşı mücadelede olmak doğrusu değilmidir beklemek mi doğrudur elimizden geldiğini yapmak mı?

Bazen olay yengeci yengeç olarak kabul edip, düzeltmeden devam etmektir.

Ama insan isterse düzelebilir. Ahlak ve davranış bakımdan kendi eksiklerini görüp düzeltmesi kaçınılmaz gerçek ki genel de biz kaçarız bu gerçeklerden.. kolayı seçeriz bizler...

Eğrinin doğrusu eğriliktir.

İbrahim peygamber ateşe atılacağı vakit su taşıyan karıncaya sorarlar ne yapıyorsun? Karınca:Ateşi söndürmek için su taşıyorum, demiş. Gülmüşler, Bu kadarcıksu ile ateşi sönndüreceğini mi sanıyorsun? diyenlere, karıncanın cevabı taktire şayan:Ben elimden geleni yapıyorum ya demiş.

sabah yürüyüşüne çıkan gençler deniz kenarına vurmuş sayısız deniz yıldızı görürler. bakarak yürürken onları tek tek alıp denize atan bir adam görürler. 'sayamıyoruz bile o kadar çoklar ki. hangi birini kurtaracaksın' derler. adam elindeki yıldızı denize savururken cevap verir:'işte birini daha kurtardım.'

SEVDIGINI ÇOK SEVME OLAKI DUSMANIN OLUR. DÜŞMANINDANDAN ÇOK NEFRET ETME OLAKI BIR GUN DOSTUN OLUR...

sadece ben mi böyle düşünüyorum, peki sizler ne düşünüyorsunuz, sizde de bendeki umutsuzluk var mı?

İnsanız işte.. Öyle yapamıyoruz, böyle de..

Elimizden geleni yapmalıyız diye düşünüyorum, GÜN GELİR EĞİRİLER DE DOĞRULUR.

hayatımızı, arkadaşlarımızı, sistemi her şeyi değiştirmek bütün çarpıklıkları düzeltmek isteriz, ama bunun için verdiğimiz o ağır mücadelenin karşığılında çoğu zaman bize düşen pay, bir hiçtir. eskiden bir insan bütün dünyayı değiştirebilir diye düşünürken şimdi ne yaparsan yap. yengeç yengeçtir. doğru yürümez demeye başladım.

işin şakası düzen böyle gelmiş 1 kişinin karşı çıkmasıyla savaşmasıyla değiştirilemez...

rüzgarı kendine göre ayarlayamazsan, kendini rüzgara göre ayarla demişler, ya rüzgar kötü bir yere götürüyorsa?

yalnız insan-hatta bu hikayedeki adamın kendisi bile-her zaman böyle sabır, istikrar, arzu çerçevesinde hareket etmez edemez...

Başlık aklıma klişe olmuş bu hikayeyi getirdi.. :))

ama isteyenler her zaman başaracaktır.

Aslında dünyayı birbirimizle uğraşarak, başkalarının kusurlarını yanlışlarını araştırarak biz kirletiyoruz ve kirlettiğimiz insanlığın ve dünyanın yeniden temizlenmesini de yine bizler düşünüyoruz..

umutsuz olma yinede

Şirazlı Sadi der ki :