Emniyette suçlu yine polisin kendisidir mantığı ile hareket ediliyor. amir terörü hiç ele alınmıyor. bunalıma sokulan personelin neden bu duruma getirildiği hiç irdelenmiyor. geçiştirme çözümlerle günü kurtarmaktan başka hiç bir düşünce yok büyüklerimizde. giden her canın vebali onların boynuna urgan olup ahirette hesabını verecekler. bizim işimiz artık Allah'a kalmıştır. zira bu kadar sürede hiçten yere yitip giden canların hesabını soran çıkmadı.

teskılatımızda ıntıhar vakalarında hep sorumlu ıntıhar eden gosterılmıs ve bu personel kurumdanda yaşamdanda azledılmıstır!

POLİS HAKLARI VE SORUNLARI

Ünal abi seni milletvikili olarak görmek isteriz. İstanbuldan bağımsız olarak koyarsanız kazanacağınıza inanıyorum. Polis memuru arkadaşlar ve aileleri hatta akrabaları sizi destekleyecektir

SUÇLU İNTİHAR VAKALARININ ALTINDAN YATAN SEBEPLERİ TEŞKİLAT MENSUPLARI OLARAK HEPİMİZ BİLİYORUZ... BENCE SUÇLU BU GERÇEKLERİ BU SORUNLARI İNSAN HAKLARI İNCELEME KOMİSYONUNA BİR MAİL ATMAYARAK, DUYARSIZ OLAN BİZLERİZ... YAZINIZDAN DOLAYI TEŞEKKÜRLER HOCAM... SİZİN KIYMETİNİZİ ANLAMAYAN, BİR TEŞEKKÜR DAHİ ETMEYEN MESLEKTAŞLARIMI KINIYORUM...

Kaptan eline sağlık. yüreğine sağlık. senin gibi bir kaç tane yürekli adam teşkilatın başında olsaydı bu gün sorun olarak gördüğümüz konuları hatırlamayacaktık bile.

O tarihte EGM tarafından hazırlanan bir raporda, 1992-2006 yılları arasında intihar ederek yaşamına son veren 380 polisin kayıtlarına intihar nedeni olarak "ruhi bunalım", "ekonomik sorunlar" ve "ailevi geçimsizlikler" diye geçmiştir. Evet, sonunda intiharın suçluları bulunmuştu ama suça azmettirenler ve neden olanlar her nedense ortalarda yoktu. Zaten hiç bir zamanda olmadılar. Her şey ruhi bunalım olarak nitelendirildi ve kapatıldı gitti.

Sanırım 2006 yılının başlarıydı. Millet Meclisinde görevli bir polis memurunun intiharından sonra arka arkaya üç polis daha intihar etmişti. Bunun üzerine EGM harekete geçerek intiharların nedenini araştırmaya başladı. Konuyla ilgili çok konuşmalar yapıldı ama hiç birisi gerçekleri yansıtmıyordu çünkü sorunların kaynağına inilmiyordu. Her zaman olduğu gibi özlük haklarının iyileştirilmesine yönelik bol bol demeçler verildi ve kısa bir süre sonra da hepsi unutuldu gitti ve gidende boşuna gittiği ile kaldı.

helal be eline sağlık

Teşkilattaki bütün sorumlulara sesleniyorum. Lütfen vicdanınızın yargıcı olun ve hakkaniyeti görün. Polisin hakları oluğunu hatırlayın ve onların kazanımı için bir adım atın.

Benjamin Franklin'in şu sözünü sakın unutmayın "Öldükten sonra yaşamak istiyorsan, ya yazmaya değer şeyler yap, ya da yapmaya değer şeyler yaz"

kalıtesız yasam standartları ınsan metabolızmasına aykırı calısma kosulları, psikolojık baskılar, adaletsız ve haksız uygulamalar gıbı binlerce nedenlerle gerceklesen ruhsal cokuntu ve sonucları! ve ardından dokulen tımsah gozyasları!!!

KÖŞE YAZARI

ölmek ıcın her sanıye bir fırsatı olan hayatı pamuk ıplıgıne baglı kendı kendının sonunu yaratmak ıcın bınlerce bahanesı olan, olmasada başkalarınca bu ımkanlar saglanan tek meslektır polislik!

ÜNAL BENLİALPER

Şartlar ne olursa olsun polisimizin asaletine, haysiyetine ve şerefine bakın ki, o sahip olduğu bütün ahlaki, insani ve vicdanı değerleriyle yine dimdik görevinin başında. Dünya'nın hiç bir ülkesi yoktur ki polisi, bunca haksızlıklara karşı yine bütün sadakatiyle ve fedakarlığıyla görevini başarıyla sürdürebilsin. Canla başla, bıkmadan ve usanmadan çalışan polisimizin özlük haklarının iyileştirilmesi konusunda yetkililerden samimi atılımlar bekliyorum.

Bu güzel yazı için tşk. ler

Bu kadar çok olumsuzluk faktörüyle karşı karşıya kalan polisin stresle baş etme staretejisine aşırı yük binmekte ve dayanabilme direnci zayıflamaktadır. İşte burada çok önemli olan gerçek, konuyu bu kırılgan noktaya kadar getirmemektir. İnsaf sınırlarını zolayacak boyutlarda hak yemeler ve yasa çiğnemeler, tahammül sınırlarını aşacak ölçütlerde adaletsizlikler ve hukuk tanımamazlık, kısır çekişmeler, vurdumduymazlık ve keyfiyetçilik polis memurunun yaşamına olumsuz yansımakta ve onu kişilik çatışması içine itmektedir. Hayat karmaşası içinde başlayan bilinmeyen mutsuzluklar, yaşamla ilgili zayıflayan bağlar, gelecekten kopuş ve yaşanan yalnızlık duygusu, mesleki yaşama yönelik duyulan bunaltıcı kaygılar, umutsuzluk içinde kendinden kaçış, ruhsal hezeyanlar arasında yitirilen değerler ve unutulan güzel düşler, bilinmez bir yoculuğun içinde sonsuz acılara doğru yol alıyor. Hafızalara kazınan sorunlar ise polisin beyninde habis bir tümöre dönüşüyor.

Halbuki raporlarda yer alması gereken gerçek ifadeler şöyle olmalıydı. "Düzensiz ve aşırı çalışmaktan", "Yeterince dinlenememekten", "Aşırı yorgunluktan", "Düzensiz ve yeterli beslenememekten", "Ailesine, çocuklarına ve yakınlarına yeterli zaman ayıramayışından", "Kendine özgü sosyal bir yaşam kuramayışından","Emeklilikte eline geçecek üç kuruş maaşı düşünmekten", "Uğradığı haksızlıklara karşı sesini çıkaramadığından", "Angarya görevlerden bunaldığından", "Amir, müdür, memur çatışmalarından bıkkınlık geldiğinden", "Düzenli ve gerçek amacına uygun tatil yapamadığından", "Adil yargılanmadığından", "Görevinde kişiliğine ve onuruna yeterli saygı göremediğinden", "Terfi, atama ve tayin gibi konularda yaşanan sıkıntılardan", "İnsan haklarına ve yasalara uygun çalıştırılmadığından", "Fazla mesai ücreti alamadığından", "Hasta olmanın ve rapor almanın çok büyük bir suçmuş gibi algılanmasından", "Teşkilat içindeki adaletsizliklerden", "Bunca fedakarlığına karşı uğradığı hak kayıplarından" ve "Teşkilatının kendisine sahip çıkmayışından dolayı içine düştüğü yalnızlık duygusundan" yoğun psikolojik travmalara maruz kalmış ve ağır fizyolojik çöküntülerin etkisiyle de isyan ederek ruhsal çaresizlik içine düşmüş ve bu açmazlar içinden çıkamayarak hayatına son vermiştir. Sonrada sorumlular ayağa kalkarak suçlarını itiraf etmeliydiler!!

Yüreğine saglık ünal kaptan...

ne yazıkki bir çok vaka zuhur etsede ufak caplı bır arastırmadan baska hıcbır onlem alınmamıs, gerceklesen yuzlerce uzucu olayda bıle basının yer verdıgı kadar kendı kurumunda yer bulamamıstır ıntıharlar!