Bu terör belki 50 yıl daha sürecek ama bu ülkeden askerler, polisler şehit olmaya devam edecek. Bunu bitirebilme gayretine sahip olup da bitiremeyenler, bundan dünyalık sağlayanlar ise her şehit cenazesinde biz ağlarken gülmeye devam edeceklerdir. Onlar içinse artık hesap gününün bir an evvel gelmesini istiyorum. Hiç bir zaman da şu an olduğu kadar kıyametin kopması için sabırsızlanmamıştım.

Bu terör belki 50 yıl daha sürecek ama bu ülkeden askerler, polisler şehit olmaya devam edecek. Bunu bitirebilme gayretine sahip olup da bitiremeyenler, bundan dünyalık sağlayanlar ise her şehit cenazesinde biz ağlarken gülmeye devam edeceklerdir. ONLAR İÇİNSE ARTIK HESAP GÜNÜNÜN BİR AN EVVEL GELMESİNİ İSTİYORUM. HİÇ BİR ZAMAN ŞU AN OLDUĞU KADAR KIYAMETİN KIPMASI İÇİN SABIRSIZLINMAMIŞTIM.

Bize ne mutlu ki, peygamberlik mertebesinden sonraki en yüce şerefe erişmiş şehitler veriyoruz bu toprağa. İsteyen istediği kadar haklı ya da haksız bulsun savaşımızı. Bu terör belki 50 yıl daha sürecek ama bu ülkeden askerler, polisler şehit olmaya devam edecek. Bunu bitirebilme gayretine sahip olup da bitiremeyenler, bundan dünyalık sağlayanlar ise her şehit cenazesinde biz ağlarken gülmeye devam edeceklerdir. Onlar içinse artık hesap gününün bir an evvel gelmesini istiyorum. Hiç bir zaman da şu an olduğu kadar kıyametin kopması için sabırsızlanmamıştım.

elinize sağlık çok güzel yazı olmuş. hislerimize tercüman oldunuz duygulanarak okudum.

ÇOK GÜZEL OLMUŞ ELİNİZE SAĞLIK HERKES OKUSUN ARKADAŞ OKUSUNDA ANLASIN VİCDANIN SESİNİ.

Hz. Yakub'a oğulları gelip de "Yusuf öldü, onu kurt yedi, bu da kanlı gömleği" dediklerinden inanmamıştı. Günlerce oturdu ağladı, en sonunda kanlı gözyaşları da kesilince ama oldu. Aradan yıllar yıllar geçti. Yusuf'un Mısır'a Sultan olduğu haberi her yana yayılınca kıtlık çekenler de dahil herkes Mısır'a akın etti. Oğlunun yaşadığını duyan Hz. Yakub Mısır'a gitti. "Bu oğlun Yusuf'tur" dendiğinde onu öyle bir sevinçle bağrına bastı ki orada bulunan şahit melekler ve göktekiler hep bir ağızdan Allah'a yakarışta bulunarak ; "Vallahi biz yerlerde ve göklerde, cismani ve manevi alemlerde böyle bir sevgi görmedik" dediler. Bir babanın oğluna olan sevgisi madde ve mana alemlerini aşabiliyordu. Şehit Ahmet Geben'in annesi de başını sallayarak; "Bir şey mi dediydim, küstürdü müydüm oğlum seni, dillerim lal olaydı" diyordu. Yüce yaratıcının nötr olarak gönderdiği insan dünyada iş ve eylemleriyle isterse manevi safların en önüne geçebiliyor, isterse de şeytanların ve iblislerin derecesine bile düşüyordu.

Bir yanda her resmi törende beylik laflar eden, terörü bitirdik, bitiriyoruz diyen ve bu vaatle siyasi otoritenin başına geçmiş kelli-felli adamlar, diğer yanda adeta inancımızı sorguluyormuş gibi, "Laik bir ülkede şehitlik kavramı olmaz, ölene de şehit denmez" diyen vekiller, dış ve iç destekli, bir türlü bitirilemeyen oyun içinde oyun misali marjinal terör grupları, teröristler. Daha da ötesi, ölen de bizden, öldürülen de bizden, kardeş kardeşi kırıyor diyen, farklı bakış açıları getiren akıllar... Laf söyleyen çok da pratikte bir şeyleri değiştiren yok...

Kim için öldü, ne için öldü? ya da öldüler? Bak evladım bu ülkede 30 senedir süren bir ayaklanma var, onu bastırmak için toprak vermemek için öldüler.

Ve artık bıçağın kemiği de geçip iliğe değdiği noktada aynı evden iki şehit çıkaran aileler, artık "Vatan Sağolsun diyemeyeceğim" sözleriyle içinin yangınını gösteren acılı babalar.. Özel Harekat Polisi Akın Bayram'ın naaşı helikopterle götürülürken çekilmiş tek kare bir fotoğraf vardı. 8 yaşındaki oğlu tabutun başucunda öylece bakıyordu. Ya da içinden bir şeyler mırıldanıyordu da biz mi duymadık? Hani "Babam ve Oğlum" da bir sahne vardı. "Hayat devam edecek, birileri yeni kitaplar yazacak, okuyamayacaksın. Yeni filmler çekilecek, izleyemeyeceksin. Sevdiğin bir şarkıyı bir daha dinlemek isterken dinleyemeyeceksin. Bunlar kolay, alışır insan. Ama onu büyürken izleyememek, yanında olamamak, ilk kız arkadaşını göremeyecek olmak, büyürken yanında olamamak ne demek bilir misin sen?" diyordu aktör. Bir baba-oğul bunları bir daha yaşayamayacaktı. Ya kırkı henüz çıkmış, hiç bir şeyden haberi olmayan bebeği. Acaba babasının şehit olduğu bu vatan toprağında onu nasıl bir kader bekliyor?

Dün Kayseri'de iki eve daha şehit düştü. Bu haber bazılarına magazin haberlerinden farksız geldi. Nasıl olsa her gün birileri ölüyordu bu ülke için. Şehit işte adının ne önemi var. Doktor Ersin öldü, biz de öldük demişti ya doktorlar, ben de; her gün ölen polislerin esamesinin okunmadığı bir ülkede Polis Ahmet Geben öldü, bu ülkede karanlıkları nura boğan bir kandil daha söndü diyorum. Dua edelim ki polis ve asker hep var olsun. Yoksa o ışık tümden söner, zifiri karanlıkta yerlerimize kaçmaya çalışsak ta olduğumuz yere sendeleyip düşeriz...

DOĞRU SÖZE NE DENİR Kİ, SADECE +1.

Bilmem ki, terör belasına verilen kaçıncı şehittir bu? Al bayrağa dolayıp dolayıp, içimizden fatihalarla uğurladığımız emniyet ve ordu birliklerinin kaçıncı şehadet şerbeti içmiş neferleriydi onlar? Aralarında 1 gün bile yoktu, 24 saat bile sekmedi, hep arka arkaya, sanki önceden planlamışçasına...

Önce Özel Harekat Polisi Akın Bayram, sonra Muş Varto'da mesaisi bitip eve giderken sinsice takip edilerek kahpece öldürülen Jandarma Astsubay Erdinç Aydın, ardından hiç umulmadık, "Canım, terör orda ne gezer?" diyebileceğimiz bir yerden, Kayseri'nin Pınarbaşı ilçesinden Şehit polis memuru Ahmet Geben... Geride kalanlar gözü yaşlı, yürekleri dağlı anneler, babalar, sevgililer, yavuklular, eşler, daha kırkı çıkmamış kundaktaki bebekler ve ölümün, terörün, savaşın haklılığını ya da haksızlığını kavrayamayacak yaştaki çocuklar...