Zion.. sen de mi zeihrlendin..

elinde kalan bu cümleleri kime söylesen boş, kime söylesen tarifsiz acı..

geçmiş zaman kiplerini geçmiş e iade etmelisin telaşsızca.. ve şimdiki zamanı deriin derin çekmelisin içine..

ne vuslat için gayret edebiliyorum, ne de ayrılığa güç yetirebiliyorum..

uçurtmalarım yok muydu sanıyorusun renk renk..

yedikçe acıkıyoru, içtikçe susuyorum..

Tenimde yine benim olan tek şeydir gözyaşlarım?

ıssılığım yok mu sanırsın

zehrim;kan ve ah

Bağlanmak?

karşımdan gelen güsel kıza,

bulutlara sarıp sarmaladığım güneşli günlerim hangi rüzgara takıldı?

yok içimde işte..

bir sesle gelsen yeniden..

Bir?ah? uzunluğunda dumanlar yükseldi sonra varlığımdan. Bir?ah? kadar sade, kısa ama bir o kadar tıka basa dolu ve uzun bir?ah?

Bir gülücük olmalı insan. Hayatı sevdiren?

isyansız cümleler kuran sakin biri oldum tüm aramaların sonunda. sensizlikle başlayan günleri, 'belki bir gün..'lere bağladım.. fırtınalar kopsun istedim yüreğimin ortasında, sana sığınacaktım her korktuğumda.

yeni baştan ağlayan yüklemler, suskun bi özne geçiveriyor ele..

önce tebessümle sızar..

neyim varsa hepsini harcadın kendi hikayende.. beni yazmayı unuttun her defasında..

yarın yok düşümde artık, ben düne hasretim. sarsam geriye zamanı, sende dursam..

Bir hareketle her şey sütliman olmalı. Sanki hiç karışmamış gibi?

ben sana kıyabilir miyim ürkek ceylanım derken hangisi yalandı?

Yürek acıtmamalı? ?Ah? almamalı?

?koklamaya kıyamadığım gül bile yitip giderken,

gülümsetir

içimde binbir sancı..

Dilimin ucunda haykıramadığım isyanlar. Kelimelendiremediğim üzüntüler yüklü. Lal oluyorum, ısırıyorum dilimi. Gözlerimde fırtınalar görmüş gemilerin hüznü var. Limanlarında sakince beklerken, yeni rotaların, okyanusların koynuna atılmayı? Tuzlu suların acısını gömmüşler zırhlarına.

dokunma yaralarım benimdir..

gülümser

döngü.

aldırmadın.

Bir damla kan ve zehir? Kan değildi yayılan bedene, ıstıraptı her nefeste, binlerce sancıydı?

Sadece ben bilmeliyim bu acınası yanlışlığı?

kırılan kalbine sıfatlar takmalısın en güçlüsünden..

Bir bakmışsın o çok değer verdiğin, ömrünü adadığın, bağlandığın yok oluvermiş?

ey ellere yar ettiğim..

kelimeler söylemek isterdim

artık eskisi gibi bakmayan gözlerimi mıhlasam gözlerine, sızlar mı kabuklaşmış vicdanın?

hayalini yorgan yaptım

Ve af dilemeliyim o masumdan, anlatmalıyım hayatına nasıl bulaştığımı?

gözyaşı halinde akar..

her son başlangıçtı hani, ben sona erdim başlayamadan..

ekmeğim sen, suyum sen.

O zehir ki, nar?ı bir damla kan, dumanı bir nefeslik ah? Bedendeki tüm hücrelere erişebilen, nefesime karışabilen, kalbime yerleşen bir damla kan?

Hele bir de elini açıp da yitmesine, avuçlarından kaymasına izin vermek ayrı bir çaresizlik. Sonunu düşünmek olmadan yaşamak lazım?

botec_sirine

göklere tahtımı kuracağım

andır

Ah almamalı?

Değmedi kan yere, kalbimde bir pıhtı.

sana hapsedilsem sonra.. ellerin kelepçelese ellerimi.

yağmur yağdı ıslanmadım

Ne yardan geçilir ne serden bende.

umutla

bakabilir yüzüne

ıslık çalmadım mı

tek limanım, sığınağımdın.

ölmedim mi onda.

şimdi 'son' dendiğinde ismim anılır oldu..

Kalp kırmamalı insan. Önce gülümseyip sonra zehrini akıtmamalı.

Ya giderse, gider de bitiverirse bu peri masalı. Yokluğu sıradağlar gibi çöküverirse omuzlarıma?

geldim dedin, beni gönderdin..

Sevmemeli beni kimse?

Arada sırada ağzımdan kaçırdığımda garip garip bakmalı insanlar bana.

Bir rüzgar esip savurmuşçasına bin parçaya bölünür de ruhum, elde tek bir esamesi bile okunmazsa?

Umutsuzum!

yüklemlerin umut dolu olmalı, geleceğe gülücükler taşıyan..

Kimse ne olduğunu anlamamalı. Bir sır gibi yalnızca ben bilmeliyim.

bu hasretlik ne zaman bitecek.. :(

sana doysam, yokluğunu en ağır sözlerle yaralasam da sana doysam.. ve o yokluğu müebbet yer miyim diye düşünmeden binlerce kez kurşunlasam..

Her adımda tuz. Her acıda tuz!

kan ve irin akana

Gözümden kaçanları unutmuşum yıkmayı. Ruhumun yorgan altına saklanan umut parçaları yamalıdır. Biri iki ilmek sevda, biri birkaç çengelli iğneyle tutturulmuş... Her an dağılmaya hazır.

bir haber uçursan yükseklerden,

ama sana akıtamam

ucunda yüreğim uçuşan..

uçurtmalar yapayım renk renk

aynı yolda yürümedik belki de. taşkın ırmaklar mı, sürükledi ötelere bizi..

sana koşuyorum yollar boyu, gözlerime çizdiğin resminle dalıyorum ufuklara..

söyle neredesin?

bahar çiçekleri gibi

sevmeyi

sahibine iade de edemiyosun ki..

kar döküldü puslanmadım

?Gel? deyip sonra kovmamalı.

cümle kalmadı sana yazacağım..

Bir damla düşse yere, bitecekti tüm feryadı-ı figanım. Değseydi toprağa, hatırlayacaktım topraktan olduğumu. Topraktan ibret alacaktım. Ezilecek, susacaktım. Savrulacak, susacaktım. ?Kara?lar getirilecekti ismimin başına, ses vermeyecektim. Topraktan olduğumu bilecek, küçüldükçe büyüyecektim. Sınırlarım yıkılacak, enkazlara mezar, kendi ölüme döşek olacaktım.

öldüm dedin..

vazgeçmek yok benim lügatimde..

kimsenin ölmediği ama öldürdüğüm beni sorsam senden..

yine uçurtmalar yapacağım

Tuzdan Damlalar...

sonra

bir kırgınlık kaldı geriye senden.. kalbim kırık, dökük..

kimseye yakışmadığı gibi, kimseye söylenmek de istenmez..

Ve ben suspus?

susuyorum, çığlıklarımın alfabesi yok.. lal olmuş dilim, konuşamaz..

eyy yar azat et yüreğindeki kör karanlığın sahibi acmasız zindanından...

güneşler yükselse de, ben simsiyah gecenin koynundayım hep..

Ecel treni alıp gidivermiş?

hoyrat poyrazlara kapılan..

zehrim içime akar..

İsmin bir yaralının ağzından?ah? nağmeleri arasından çıkmamalı?

her acı yenilgilerimden kalan yegane ganimetimdir..

sanma ki sevmem daha,

deli bir acıya mahkum, müebbet gönül hapsindeyim.

sevgili diyorum, sen sevgisizsin hitap edemiyorum ruhuna..

Panzehiri olmayan derdimin adı sensin..

hatta noktalar noktalı virgül oluyor ki, yeni cümleleri de O'na zimmetlemek oluyor bu..

Neyi tutsam serap? Hangi dala uzansam, kökleri alıp başını gitmiş. Sarılacak bir yaren ararım. O da yiteli çok olmuş.

hür olsun

gülümsemem

dokunur yeniden yüreğine.

Çaresizliğin tek ilacı?

Kelimelendiremediğim hisler ezici bir hırsla, yenemediğim bir güçle sarıp sarmalıyor bedenimi. Damla damla akıtıyor zehrini.

zehri

azat etmiceksen, bi ömrü peşinde heba etme.. içindeki 'ben'i öldür ki, içimdeki 'sen' ömrünü tamamlasın..

Var oluşu anlık?

Ben bilmeliyim sadece bir garibin yüreğini acıttığımı.

Tuzdan damlalar akıtıyorum üzerlerine. Eriyorlar, kayboluyorlar zamanla.

ben yağmurla yarışacağım..

eyy yar,

hayallerinin kucağında mı dalıyorsun uykulara.. başka bir tende mi hayat buluyor umutların.. yolayrımlarında mı kaybettik birbirimizi?

Yine hayal kuruyor demeliler?

Fırtına!

Hayat devam etmeli eskisi gibi

beni bir 'Ah'la salıverdin uçurumlara, paramparça sözlerimi kimse duymuyor..

ya bu yalana inanmak isteyen ben..

Yitirmek?

Bir onlar bırakıp gitmez beni.

mühürlediğim dudaklarımdan 'ah'tan başkası dökülmüyor.

içime saldığın bu kopkoyu hüzün de neyin nesi.. hani senin en kıymetlindim de kıyamazdın bana hiç..

saatler dursa, zaman dursa bitmeyen bir an'a demir atsam..

doğru

Hamuru kandan, suyu ayrılıktan ve kalıbı yokluktan?

kuşlar ki

çıkmaz sokaklarda aradım sonra, karanlık köşelerde.. gözlerinin değdiği heryere baktım binbir umutla..

Bozgun!

Beynimle kalbimin savaşından, hiç bitmeyen savaşından arta kalanlar.

siyahın en derinindeyim zaten.. düştüğüm kuyu öyle dipsiz ki, düştükçe düşüyor kendimden uzaklaşıyorum..

sonra zehir yine dolanır damarlarda...

inanmayacağım artık.

örtse o zifiri siyah beni ve alsa götürse beni...

ben meltemlerle yarenlik edecek sanırken,

onda çoktan tedavülden kaldırılmış bi sevginin anlamsız sonsözleri gibi algılanıyor..

sevmedim mi

zehirlemiyorum kendimi bir süredir..

öznesi sen olmalısın yeni cümlelerinin..

Kalbim desen çığlıklarını saklayacak kovuklar peşinde.

yine sensiz uyumadım canım...

Ruh dediğimse kayıp, akmış gitmiş gözlerimden bir sevda önce?

Yamalıdır umutlarım belki de?

Şiir yazmalıyım dizelerce, karmaşıklığımı öyle anlatmalıyım ki, en bilinmeyenli denklemler bile karşımda dize gelmeli. Çözümü olmalı en basitinden.

Cezam bu olmalı?

Ah'lara prangalı yüreğimden bir çekip çıkarsan beni..

Beynimde kopan fırtınalar, kalbimin bozguna uğramasıyla beni de savuruyor bilinmeyenin kıyılarına?

En sadık dostlarım gözyaşlarımdır benim?

sahibi belli, adresi kayıp mektuplar..

Aynı anda da acı.

sayın diyorum sayamıyorum sensiz geçen günleri..

Dünya başıma yıkılır da bir ah bile diyemezsem?

uykularım sana uyanıyor, rüyalarım her gece nöbette..

siyahı olmayan

?Ah?ı bir yüreğe nasıl yapıştırdığımı?

kalbinin en ağır mahkemesinde yargılansam.

rüzgarla kovalamaca oynayan

heyecanla..:)

o belirtisiz bi nesne olarak yada ismi anılmadan bi zamirle, bu şu o diye geçmeli belli belirsiz..

Ne değişik bir kelime? Hayata bağlanırsın, ideallerine bağlanırsın? Ama bir insana bağlanmak apayrı. Fani? Aslında her şey fani ama en aşikar olanı insan?

bekler

kaybettim seni.. beklenmedik bir baskında, yürek yangınımda, aşkla kavgamda, .. kaybettim seni kaybettim kendimi..

sevebilmeyi nasıl öğretir insan

Gülümsemeli seni ananlar?

Düşüncelerinen kalbime gönderdiğin yollar kapandı birer birer..

çocukluğum

merhabalarım sana küskün, elvedalara alışkın satırlarım kalemimle kavgalı. sana ulaşmak isteyen onca söz, dilimdeki en kuytulara saklanıyor...

nerede kaybetmiştim kendimi.. bulsam seni de bulmuş olacak mıydım peki?

çok isteğin mutlu

nerdesin?

bir ah bile dedirtmedin..

hiç bitmez.

seviyorum seni

?ne seninle ne sensiz? cümlesi yuva yapmış dilimin orta yerine?

sana esir kalbimin çığlığıdır bu..

gelip

kuşlar değil benim rakibim

Bildiğim bütün hisler toplansa bir araya, lügatlerimdeki tüm kelimeler dizilse karşıma en anlamlı halleriyle; anlatamazlardı gözlerimde biriken acıyı, dilimden bir?ah?la nasıl salıverdiğimi. Sadece bir an. Varlıkla yokluk kadar kısa. Bir nefes alıp bir nefes vermek kadar kısa bir lahza. İncecik, derinden? Fısıltı gibi hatta. Kainat duymasın, bir?O? duysun istenilen bir sızı gibi.

öldürdün..

ben her gün öldüm de,

nasıl

kurtulsam kendimden..

masum bakışımı, çocuk hayallerimi emanet etmiştim yüreğine

bu simsiyah bakışlar, bu dibi görünmeyen hüznün sonu nereye varacak?