Sonuçta ülke, kendi önceliği olmayan projeler yüzünden büyük borçlar altına giriyor. Borçlanan ülke Ekonomi Tetikçisini yollayan zengin ülkeye bağımlı duruma geliyor. İşte o çizgiden sonra devreye zengin ülkenin politikacıları giriyor. Bağımlı ülkeyi istedikleri biçimde kullanıyor.

Tabi bu durum ilk önce konuyla yakından ilgilenen ekonomi muhabirlerinin dikkatini çeker ve sorular sormaya başlarlar. İsimsiz yöneticiler ise ağız birliği yaparak verecek yeni bir haberleri olmadığını bu umulmayan yükselişle ilgili hiçbir fikirlerinin olmadığın beyan ederler.

Bir şirket düşünün işleri vasat ya da pek yolunda gitmiyor. Dolayısıyla borsadaki hisse değerleri de oldukça durgun. Hisseler değerinin çok altındaysa günün birinde şirketleri kurcalayan biri bunu anlayıp hisseleri satın alırsa otomatikman fiyatı da yükseltmiş olur. Tam tersi fiyat gerçek değerin üzerindeyse biri çıkıp hisseyi satar ve fiyatın düşmesine neden olur.

Zengin ülkeler Türkiye gibi fakir ülkelere Ekonomi Tetikçisi gönderiyor. Ekonomi tetikçileri uzman olarak ülke sorunlarını inceliyor. Raporlar hazırlıyor, projeler geliştiriyor. Bu projelerin bir an önce yapılması gerektiğine kamuoyunu ve hükümetleri inandırıyor. Sonra da bu projeleri hangi firmaların yapabileceğini, hangi kuruluşların kredi verebileceğini söylüyor...

Bu durumda arkadaşlar kaynağını iyice araştırmadığımız, kulaktan dolma, bilgi birikiminize göre temelsiz görünen ve aklınıza yatmayan haberlere ne yapmıyoruz kapılmıyoruz. :)

Bu bilgiler halktan bucak bucak saklanır ve huy değiştirip ketumlaşan müdürler borsadan düşük fiyata alabildikleri kadar hisse senedi alırlar. Bu isabetli ve sessiz alımlar devam ederken hisse fiyatları da beklenmedik bir şekilde artmaya başlar.

Fiyatlar artmaya devam eder ve haberi önceden bilenlerin hisse senedi almayı tamamladıkları mutlu gün gelince konuyla ilgili söylentiler de piyasaya yayılmaya başlar. Böylece ilgili idareciler de elbette isim vermeyip hedef olmadan gerekli basın açıklamalarını yapmaya başlarlar ve şirketin durumunun ne kadar parlak olduğunu tek tek sayarlar.

Bunun tam tersi bir senaryoyu işleri pek de iyi gitmeyen bir şirket için kurabilirsiniz. Yine sessiz sedasız yapılan satışlar ve anlamsızca değer kaybeden hisseler...

Bu durumda zurnanın son deliği olan halk da kısım kısım uyanmaya başlar. Bazısı tembeldir geç uyanır bazısı günde sekiz saat uyumaz çabuk uyanır neticede ilgili hisseler gereken kıvamı bulur. Bu arada isimsiz şirket yöneticilerinin tahminleri gerçekleşir ve şirket temettü ödemeye başlar ya da temettü oranını yükseltir. Hisse fiyatının önü iyice açılır.

Yaşar ERDİNÇ'in Para Harekatı isimli kitabından alıntıdır.

Ülkenin gündeminde olmayan, önceliği olmayan projlere, öncelikli işler haline geliyor. Ülkeler teklif edilen kredileri kabul ediyor.

" Ekonomi Tetikçiliği" kapitalist sistemin ortaya çıkardığı yepyeni ve çok önemli bir profesyonel meslek dalı.

BİLGİ GÜÇTÜR arkadaşlar. Zurnanın son deliği olmamamız temennisi ile :)

Bu durumda iyi niyetli bir müdür çıkıp halk okusun diye ekonomi gazetelerine imzalı bir basın bülteni dağıtır mı? a) Evet ismi ve imzasıyla derhal b ) Hayır kesinlikle bildirmez bunun da cevabı b şıkkı.

Gelelim asıl konuya: Günün birinde şirketle ilgili olumlu bir gelişme olursa bundan ilk haberdar olan kim olacaktır a) Şirketin kendi yöneticileri b) Halk. Tabi ki a şıkkı...

Güngör URAS - Milliyet

Olumlu gelişmeler devam ederse hissenin değeri artar. Yöneticilier bu sevindirici haberi halka verir mi? a) Evet hemen b ) Hayır bunun da cevabı b şıkkı.

Borsada genel yükseliş görüldüğü zamanlarda, özellikle canlanma dönemlerinde, halk önce kar eder, ondan sonra da elindeki hisseleri zamanında satmasını bilmediği için zarara uğrar. Hisseleri satmalarını önleyen şey, yetkililerin yaptıkları açıklamalardır. Oysa isimsiz yetkililerin getirdiği açıklamalar, insana zarar getirmekten başka bir işe yaramaz