Tasavvufta yer alan "fenafillah" mertebelerine ulaşmak istediklerini ifade etmiş bana kalırsa yazar.. zira Hallacı Mansur "-enel Hak" (haşa ben Tanrıyım"dediği için öldürülmedi mi?

?Cenabı Hak olmak? ?Tanrı olmak? cümleleriyle yazar ne anlatmak istiyor?

Kimi okur ise muhalefettir, eleştirir, tartışır; tartışarak çoğaltır? Dar sınırlar içinde kapanıp kalmak istemez... Zaten iyi bir yazarda buna izin vermez. Okurunun zihnine azap tohumları atıp onu uykusuz bırakır, düşüncelere sevk eder v. s?

362 sayfa 1. paragraf?Allah, Hazreti Adem?in burnuna yaşam nefesini verirken, kendi ruhundan bir parçayı onun canına katmıştır? ve 1. paragrafın sonunda?Aşık da, maşuk da, seven de sevilen de sadece o kişi olur. Tıpkı Cenabı Hak gibi.?

Ahmet Ümit?in Bab-ı Esrar dışında hiçbir kitabını okumadım. Bab-ı Esrar?ı okuduktan sonra da diğer eserlerini hiç okumayı düşünmedim. Diğer eserlerinde başarıyı yakalamış olabilir -bu konuda hiçbir fikrim yok- ama Bab-ı Esrar?da büyü bir hayal kırıklığı yaşadım.

Babam bu düşünceye karşı çıkmıştı.''Suyun özü temizdir'' demişti insanın özü de. Önemli olan bunca kötülüğe bunca zalimliğe karşı özümüzü koruyabilmektir. Dünyanın en zor işi bu. Gündelik hayat acımasızlık çarkı üzerinde dönüyor. Bizi o masum özümüzden uzaklaştırmak için hayat birbirinden parıltılı ilişkiler kuruyor. Yalanla sahtekarlıkla bencillikle cilalanmış ilişkiler. Nefsimizin iştahını kabartacak renkli oyuncaklar... Ruhumuzu köle edip, aklımızı bedenimizin emrine sokmak için."

Enel hak ''ben Hakkım'' demek kelime anlamıyla. Bu sözü ilk duyduğumda lisedeydim ve çok garipsemiş hatta dehşet içerisinde kalmıştım. Nasıl olur da bir insan ''ben Hakk''ım diyebilirdi. Fakat edebiyat hocamız anlattıkça anlamaya başladım. Enel Hak, ben Hakk'ım yaratırım, ol deyince oldururum, yaradılanlar bana ibadet ederler demek değildi. Ben Hak'tan bir parçayım, Haktan geldim Hakk'a giderim demekti.

Bir önceki mesajımda nedenleriyle birlikte kitap niçin beklentilerimi karşılamadığından bahsetmiştim. Bu nedenlerden bir diğeriyse kitabı okurken bir anda duraksadığım, anlayamadığım cümleleriydi. Bunlardan sadece birkaç tanesini aktaracağım.

Basit düşünce diye bir şey yoktur ayrıca. Her fikrin durup düşünülecek bir yanı vardır mutlaka.

Kitabı okumak istememin tek bir nedeni vardı. O da Şems ve Mevlana idi. Okuyup kitabın kapağını kapattığımda?konuya yazık etmiş, harcamış.? dedim.

Merhaba Esin

Bir de bir kitaptan her okurun aynı zevki, aynı tadı alması beklenemez bu değişmez bir gerçektir.

Deniz, bağırmana gerek yok ki!

BENİM BEKLENTİLERİMİN DÜŞÜK OLDUĞUNU KASTEDİYORSANIZ EVET ÇOK BÜYÜK BİR SANAT ESERİ BEKLEMEDİM. KOLAYCA ANLAŞILACAK VE BENİM İÇİN İYİ BİR BAŞLANGIÇ OLACAK BİR KİTAP BEKLEDİM... VE O CÜMLELERİN ANLAMINA GELİNCE SİZİN GİBİ BÜYÜK EDEBİ ESERLER BEKLEYEN VE KOLAY KOLAY BİR ESERİ BEĞENDİM DEMEYEN BİRİ İÇİN BENİM YORUMUM BASİT KALIR... SİZ DEMİŞTİNİZ YA BEKLENTİLERİNİZİ KARŞILIYOR BASİTE ALMIŞTINIZ BEKLENTİLERİMİ O HALDE BENİM YORUMLARIMDA SİZE BASİT GELİR SİZİ TATMİN ETMEZ!!!! İİ GÜNLER...

Kimi okur kolayca kitabın kalıbına giriverir?

Zaten bir kitabı okumadan, kulaktan dolma bilgilerle kitabı eleştirmek emeğe yapılmış en büyük bir saygısızlıktır.

Sevgimle...

Başka bir okur kitabın her cümlesini, her kelimesi didik didik eder?

Okur olarak sadece geniş bir pencereden bakmamız gerektiğinden bahsettim. Benim anlayamadığımı Esin anladı ve gayet güzel bir açıklama yapmış.

367 sayfa 5. satırda geçen cümle: ?Demek babam Tanrı olmak istiyordu. Demek ne yaparsak yapalım her durumda gidecekti?

Babı esrar da Aşk ta Mevlanayı anlatmış, Elif Şafak'ın anlatımı daha güzel.. ama Ahmet Ümit'in de hakkını yememek gerek...

Abdülmelik Evkaf anlatır: "Bir gün üstadım olan Hallac-ıMansur'a; "Ey hocam! Arif kimdir?" diye sordum. Buyurdu ki: "Arif o kimsedir ki, Zilkade ayından altı gün kala, Salı günü, 919 (H.306) senesinde Bağdat'ta eli ayağı kesilerek, gözleri çıkarılarak, baş aşağı astırılıp, gövdesi yakılarak, külünü savururlar."Onun dediği zamanı gözledim. Meğer o söylediği kendiymiş, o ne söyledi ise aynını yaptılar."

Sırrı bilen için sır, sır değildir.

çok yermişsiniz hepinizde ahmet ümit'i... bence kitap güzeldi hatta mevlana ile şems-i yeni anlamaya çalışanlar için çok güzeldi... çok şey bekleyebilirsiniz ama bulmadığınızda bu kadar yermenizi haksızlık olarak görüyorum... burda ciddi bir emek var... ayrıntılara baktığınızda zekice düşünülmüş bir sürü bağlayıcı etken bulabilirsiniz... birazda yazarın penceresinden bakın... ahmet ümitle elif şafak'ı kıyaslamayın bu yanlış olur... herkesin ayrı bir uslubu var. eğer ahmet ümit elif şafak tadında anlatsaydı olayı onu ahmet ümit yapan ne kalırdı ki?sırlar kapını denmiş sayın editör çünkü o kapıdan girince almaya başlıyor kafasındaki soru işaretlerinin cevaplarını... basit gelebilir size bu belki sır değil sizin gözünüzde çünkü öncesinde daha farklı aksedilmiş bir hikayeden okudunuz herşeyi... ama o kurguda karen kimya için büyük bir sır ve önemli bir yer alıyor o sırlar...

?Evet, işte büyük sır buydu...? diyor 2. paragraf da? Babamın, Şah Nesim?in, Şems?in, Mevlana?nın ve İzzet Efendi?nin ortak sırrı buydu: Cenabı Hak olmak?

Ahmet Ümit hakkındaki yorumları okudum. Kitabı ben yazmışım gibi üzüldüm.

Bu bağlamda kitapta yazan ''demek ki babam da Tanrı olmak istiyordu'' cümlesinden anladığım şey yukarıdaki anlattığımdan farklı değil. Mevlana'nın da Şems'in de gönülleri Allah sevgisiyle doluydu ve Hakk olabilmek, Hakk'ın bir zerresi olup ona ulaşabilmek için aşk ile yanmaktaydı...

Yorumlarınızı bekliyorum?

Bab-ı esrar kitabını kimya hatun kitabın dan sonra okuyunca hoşuma gitti akıcı geldi... makalatı okumayı istiyorum.. bakalım o nasıl merak ediyorum

Ben böyle anladım. Yanlış anladıysam izah etmeni isterim. Sevgiler...

o zaman mevlanayla ilgili kitaplar okuyordum. elif şafak aşk tadında farklı bi yönden anlatmış. gizem deseniz var hikaye deseniz var üslüp derseniz var

Bence güzel kitap demişsiniz. Evet, kitap sizin beklentinizi karşıladığı için güzel. Herkesin beğenmesi zaten olanaksız bir şey? Ki o zaman bu sayfa baştan sona?çok beğendim? ?çok güzel? kelimeleriyle donatılır; fikirlerimizi sunmanın ve paylaşmanın hazzını yaşayamazdık.

denizantakya

popüler kültürden uzak kendi halinde gerçek edebi yazılar

Merhaba Mislina

İskender Pala yazmalı Şems ile Mevlana?yı. O?nun dilinden dinlemeli? Eminim çok başarılı bir eser ortaya çıkartırdı?

Naklederler ki: Onu darağacında astıkları vakit iblis yanına geldi ve; "Bir Ene sen dedin, bir Ene de ben. Nasıl oluyor da bu yüzden senin üzerine rahmet, benim üzerime lanet yağdırıyor?" diye sordu. Hallac-ı Mansur şu cevabı verdi: "Sebep şudur. Sen "Ene" dedin, kendini ortaya koydun, ben Ene dedim, kendimi ortadan kovdum. Benliği ortaya getirmenin iyi olmadığını, benliği ortadan kaldırmanın ise gayet iyi olduğunu bilesin, diye bana rahmet, sana lanet etti."

Niçin bu şekilde verimli bir paylaşımda bulunmayalım?

O cümlelerle yazarın ne anlatmak istediğini anlayamamıştım. Bu konuda bilgilendirdiğim için teşekkür ediyorum. Bu tarzda birkaç tane daha cümle daha var anlayamadığım. Müsait bir zamanda aktaracağım.

babı esrar benim de çok hoşuma gitti akıcı sürükleyi kitabı sular seller gibi yuttum

ahmet ümitin birkaç kitabını okudum, sevdim..

Şemsi ve Mevlana'yı herkesin bildiği kadar bilen ve Malakat'ı okumayan biri olarak ben, Bab-ı Esrar'ı okudum ve beğendim. Kitabı bitirdikten sonra Mesnevi'yi aldım, internetten Mevlana ve Şems ile ilgili sitelere üye olup daha çok bilgi edinmeye çalıştım ve çalışıyorum. Bab-ı Esrar'ı okuduktan sonra Elif Şafak'ın Aşk isimli kitabını okumayı da istedim ve kitabı edindim... Daha çok bilgi sahibi olduktan sonra kitaptaki eksiklikleri ben de göreceğim belki ama beni Mevlana'yı öğrenmeye iten şey Bab-ı Esrar'dır...

kullandığım muhasebe programından dolayı büyük harfleri kullanmak zorundayım ve bu alışkanlık olmuş... yoksa onu bir tepki olarak yapmadım

Tekrar kitaba dönecek olursam Tebrizi'nin öldürülme sahnesinin anlatımı; Kimya'nın babasını bağışladığı sahne ve Mevlana?nın "bulanmadan, donmadan akmak" sözü üzerinde Karen'nin annesi ile babasının fikir tartışması bölümleri dışında beni etkileyen hiçbir şey olmadı.

Bab-ı Esrar'ı bende Aşk'ın devamı olduğunu söyledikleri için okumuştum. Pişman olmadım doğrusu...

Merhaba sevgili mislina, eleştiri tabii ki daha iyisine yönlendirecek yazarını ve bizleri.

mislina,

Doğru bir "aşk" kadar akıcı ve anlatımı güzel değildi.

O satırlardan?

E ne de olsa Mevlana benim hemşehrim... Kim anlatsa güzel anlatıyor..

Kimi okur kitabı keyif verici bir maddeymişçesine keyifle okur, şiddetle tavsiye eder.

"Yeryüzünün bütün akan suları bulanır geçtiği yerlerin kiri pası, çamuru, suyun saydamlığını bozar. Kış güçlü ise su donar. Önemli olan bulanmamak, donmamak değil, akmaktır. Su akabildiği sürece yeniden temizlenmek soğun donduruculuğundan kurtulmak umudu vardır. Kimse saf kimse masum değildir. Yani yaşayan kirlenir; önemli olan sayfiyeti masumiyeti yaşamın amacı haline getirmektir. Aslolan yaşamdır. Yaşam olduğu sürece saf olmak masum olmak umudu vardır.