Senin o güzel kalbin kimseyi kırmaz

Göçmen kuşlar söyledi diken batmış narin parmağına, acımış yüreğin. Özlemler basmış inci bir sızı damarlarına girmiş. -Ahh? düşürmüşsün semalara. İşte rüzgar okşar bedenimi feryadın yansır yüreğime. Zelzelelere tutulur toprağım.

estağfurullah o ne demek;

Seni bekledik, sen çıkıp geldin. Minnacık yumuşacık ellerinle tuttun ellerimden. Çıkarıp aldın beni ekran karşısından. Yumuşacığım ak karanlık karşılıyor beni. Ulaşmak için ülkeme bir çırpıda biniveriyorum banliyöye. İnsanları, geceyi seyrediyorum. Düne kadar kocamandı dünya, gece beni bir lokmada yutuverecek kadar dev.

Biz seninle bu gün için bir olmadık

çok üzgünüm yanlış algıladım sayfayı.. yazdıklarım bir şekilde silinirse sevinirim. tekrar özür dilerim sayfanızı mesgul ettim.

Günler döner gece oldu yoklugun figan

Bir türkü düşer bir aşk iner yüreğime, elimi tutar elin. Bin sevinirim Gel. Gel.. Gel.., Yağmur var kentte, ben ıslanıyorum. Yaşat beni, kalbimin sana ihtiyacı var..

Bak en sonunda ben garip kaldım

Yutkunurum son nefeste senin adını

MELEĞİM e VEDA

nereden baksan ıskalıyor aşk

Minik ellerim avcunun içine aldın

Evet çok özledim.

Henüz söylememiş olduğum sözdür."

İçim deşile de bir figanla son bula sevdan

Bahar geldi hayat fışkırıyor pınarlarımdan yüreğimi zorluyor damarlarımdaki kan. Dünyayı sarsacak tek kuvvet buluyor beni ki, o kuvvet aşk yaşamı anlamlı kılan tek şey: Sevgi. Mavi yüreklim sen hayatıma girdiğinden beri hüznü, yeisi sınır dışı ettim ilimden. Bak yıldızlar nasıl da uyum içinde. Sen yaşamın anlamısın.

ne fark eder gönderilmemiş mektuplar ha benim olmuş ha bir başkasının...

Nasıl anlatabilirim ki yaşadığım o andaki sevinci, davranışları mı? İstanbul'a geldiğimden beri ilk defa ağabeyim misafirliğe geliyor, beni onurlandırıyordu. Şenlendi yüreğim, yüreğimle gökyüzü şenlendi. Sahi sana sabah ki kapalı ve sıkı olduğunu söylememiştim. Çocuktum, elimi ayağımı yüreğimi görsen güleceğinden eminim. Her pazar yaptığım o genel temizliği bir çabuk bitirdim. O hamarat kadınlar olur ya, bugün onları geçtim birer kek alarak. Bu kadar kısa zamanda dünyamı temizlemek, hazırlayıp düzene sokmak. Bahçeyi de hazırlamıştım. Gökyüzü bana eşlik ediyordu. Ağabeylerim gelinceye kadar benimle oyun oynadı. Kah kapandı kah açtı, tam karar vermemişti. Ben de ağabeylerimin geleceğinden hem emin olmak istiyor, hem de heyecanımı yenmek istiyordum. Ne de olsa tek yaşayan bir insanım. Ailemin en küçük ferdi ben olduğum için, ağabeyimin yanına ve evine ziyarete gittiğimde; sen dağınıksındır ne de olsa tek yaşıyorsun oralı olmazsın lafını arada bir söyler, her zaman yaşamıma dikkatli ve düzenli olmam için nasihat ederdi. Biliyorsun düzenli ve toplu bir hayat sürüyorum. Mavi yüreklim sen yüreğime düştüğünden beri. Bütün işlerimde yardımcı oluyorsun.

biriktirdiğim cümleleri yazıya dökebilseydim

içinde senin oldugun

Gökyüzüne bir şiir, bir deneme, bir haykırış bırakır, o efil efil esen rüzgarla beni bulur, sesimin sedası olur diyordun. Orman yangınlarına düşerek geldim. Döne döne yanarak bu yürek örste dövülmekte. Eyy aşk ustası, eyy sevgi ustası, vur vur vur ki anlamlansın ortalık. Vur ki yaşama bir ebem kuşağı düşsün. Ebem kuşağından mavilikler, maviliklerden pembe hayaller. Bugün güneşi karşıladım, dilimde ''Günaydın anneciğim günaydın babacığım, yine sabah oluyor. Uzak diyarlardayım''. Bu türküyü hımm özgür müzik olması lazımdı dilime doladığım bu türkü. Evet çok uzak diyarlardayım. Bir insan kendisinden ne kadar uzağa gidebilir ki. Yine varacağı yer kendisi değil mi? Yine bindiği gemi en son kendi limanına demir atmayacak mı? Ya bu uzak özlemler? Uzaklardaki sen asıl olan yanımda değil misin, ben de senin yanında? Evet, evet sevdiceğim seninle yan yanayız. Şairin dediği gibi şu an trenin iki rayıyız ki, yan yana gelmemizin mümkün olmadığını düşünürken. O iki rayın üstünde taşıdığı lokomotifi katarları düşününce, O lokomotif de bizim yüreğimizin sembolü. Kavuşmamızın an meselesi olduğunu, belki de şu an yola çıkmış olduğunu düşünmek beni ne kadar mutlu ediyor. Tıpkı fidanın özsuyuna kavuşup toprağa sıkıca tutunması ; sıkıca tutunup yarına gülümsemesi gibi. Ne güzel, ne güzel yaşamak, senle var olmak.

Herkese insaf ede şu güzel Mevlam

Melek dedin sevdim dedin sahip çıkmadın

Erguvan ağacının hikayesini bilir misin hayatım? Erguvan ağacı "Filistin yöresi menşeli bir ağaç, daha sonra İstanbul?a gelmiş ve İstanbul un sembolü olmuş. Bundan yıllar yıllar önce zamanın birinde zalimler iyiliği, doğruluğu, sevgiyi, aşkı ve zamanın hak dinini tebliğ eden Hz. İsa zulüm ederek çarmığa germişler. İşte o çarmığın malzemelerini erguvan ağacından imal etmişler. Daha önce beyaz çiçekler açan erguvan ağacı; utanmış, sıkılmış ve boynu bükülmüş şekilde beyazlığını yitirmiş, çiçekleri pembeye dönüşmüş. O günden bugüne pembe açar, pembe çiçekleriyle mis gibi kokusuyla biz insanları günümüzde pembe hayallere, pembe umutlara bırakır olmuş.

Hiçbir duygumu ertelemedim ben. Yaşayacağım hiçbir şeyi sonraya bırakmadım. Sonra diye bir şeyin olmadığını biliyorum çünkü. Hep yarına dair hayaller kurmak, gelmesi mümkün olmayacak zamanları beklemek benim işim değil.

bir cümle diyorsun kurallı

Soluk soluğa koşuyorum, geleceği

Her şeye rağmen yaşamak güzel, umutlu olmak güzel. Biliyorum ki solan çiçekler var. Onlar solacaklar ki yarın yeni çiçekler meydana gelip tohumlarıyla dünya hep çiçeklere bezensin. Güzellikler işgal eylesin. Efil efil esen rüzgar götürsün taa uzaklardan senin yüreğine ve dokunsun. Senden bana benden bize adım adım. Yaşamak güzel, paylaşmak tüm muradım.

Peki biz ne yaptık. Aşkı bir bekleyişin sırtına yükleyip ona sadece uzaktan bakmakla yetindik. Her an aşkı yaşamak varken, her gün birbirimizi yeniden keşfetmek varken, bu yolda birer kaşif olmak varken sürgünleri yaşamaya mahkum ettik birbirimizi. Bu sürgünlüğe son vermenin zamanı geldi artık. Sana huzur vaat etmiyorum. Aşkta huzur arayan yanılır. Ben tutkunun, en koyu sevdanın sözcüğüyüm. Onlar adına konuşuyorum.

Paylaşılan mektuplar; Yazar sahibinden izin alınarak buraya konulmuştur.

Benim mutluluk resimlerim, şiirlerim, umutlarım var. Sana dair yaşayacaklarım. Bir merhabanda dünyam. Merhabanda tüm kalemim surları düşer. Kutsal işgalcim söyle bana hangi komutan bu kadar sevinir meydan savaşının kaybedilişine. Sen sonsuz savaşım özgürlüğüm..,

Aynaya gülümsememi düşürüyorum. Cd çalara Candan Erçetin' in CD? sini takıp "Ben Özlemedim Kedi Özledi" şarkısını dinleyerek bahaneler bulmak sana ulaşmak için. Kendime, sana güzel bir kahvaltı hazırlamaya koyuluyorum. Çaydanlığa suyu koyup, ocağa yerleştirerek kahvaltılıkları bahçeye taşıyorum. Bugün ve bugünden sonra evimizde bulunduğumuz müddetçe bahçede kahvaltı yapacağım.

''Gideceğim yerler sanki benden kaçıyor

yazarken ağlamaktan korktuğum içindir sakladıklarım

Geldin ya, sana geldim buldum. Yüreğimi gördüm. Sustum/n? Geceyi gündüze, gündüzü geceye katıp geldim. Duman duman özlemim, hasretim tüter. O denli sevinç içindeyim ki seninle yürek yüreğe geldikçe var oluyorum. Bana tarifsiz mutluluklar veriyorsun.

Başka başka insanlar vardır hayatında, sen yalnız kalmayı başaramazsın tıpkı bir yüreğin yanında uzun kalmayı başaramadığın gibi. Tenler tenine kazınır, ruhun dayanılmaz gelir ruhlara ve sen gidersin. Senin limanın yok sevgili.. Açık denizlerde gidebildiğin yere kadar gidersin. Yol bitmez, sen bitmezsin. Seni düşündükçe hala ağlayabiliyorsam, özlemim içimi yakıyorsa, sevdamın uçsuzluğundandır.. Ben bu sevdayı yarı yolda kaldığımda elimden tutacak bir elin varlığına inanarak yaşamıştım. Sen okyanusun bir ucundan el sallarken göremiyorum. Duymuyorum seni. Sustum.

En çok neye kızıyorum biliyor musun? Sana seslenişlerimin semada ki ses düşümlerimi yazıya dökemeyişime. Biliyorum diğer yarım rüzgar, tüm ses düşümlerimi sana ulaştırmakta. Seni okşarken esen rüzgar kulağın çın çın çınlamakta. İşte anıyor beni diyorsun.

siyahkarga

Mavilim!

Bi anam var alıp gidem daha ne edem

Bu işler de hiç böyle şevkat kaldırmaz

gönderilememeiş mektubum olurdu

Özgürlüğüm merhaba ;

Mavi yürekli rüzgarım;

ne fark eder gönderirmemiş mektuplar ha benim olmuş ha bir başkasının...

Mevsim ilk bahar, vakit tan. Bülbülün goncaya yaptığı ezgiyi dinliyorum. Özlemi, hasreti, visali güle dair. Kozasında ipek böceğine ne demeli. Anlatmış mıydım bahçemizi bir bir meleğim? Bir ananın rahmindeki kalbinin atışlarını hissetmesi gibi. Senin için diktiğim çiçeklerimizin, mevsim geçiş sırasından çıkan dondurucu soğuklardan sonra beslediğimiz ve üleştiğimiz aşkımızın, sevgimizin sıcaklığıyla direnip toprağı parçalayarak gün ışığına merhaba demesini. Her gün biraz daha büyümelerini seyretmek. Her biri adeta benim gibi "BEN ÖZGÜRÜM" çığlıklarını duyumsuyorum. Bahar geldi can özüm.

kelimenin gücünü yitirdiği

Aynı frekansta buluşmanın huzuru, seninle yüreklerimizin birbirleriyle randevulaşması, birbirini çağırması. Bizi yaşamış olduğumuz acılardan oluşan korkular ürkütmüyor. Ahmet Altan?ın yazısında bahsettiği kırkıncı odanın anahtarı birbirimizin yüreğinde. Birlikte aldığımız her nefes, yaşadığıma şükrettiriyordu. Adım adım uzaklaşıyordu geçmişte yaşadıklarımızı anımsatan ne varsa yaşantımızda. Sahteliğinden yakındığımız kentin boyalı yüzüne aldırmıyorduk. Yağmur yağıyor. Islanıyoruz. Yağmur yaşadığımız bu kenti yıkıyor.

Seni istiyorum eey yar!

vew rüzgarın...

Senle konuşuyorum hep sen, rüzgar oluyorsun, çiçek oluyorsun tüm polenlerini saçıyorsun. Dünyam çiçek tarlasına dönüşüyor. Ben bülbül misali şakıyorum. Martıların denize özlemi gibi kıyılarına vuruyorum. Vurdukça kendimi kıyılarına kanatlarım değiyor bulutlara. Bilirsin tüm göçmen kuşların seferi, döl yurduna. Mutluluk resimleri çiziyorum. Resmin tam orta yerine kocaman bir ada. Adanın etrafı masmavi deniz, berrak bir gök çiziyorum. Adamda ağaçlar kuşlar dereler ufak ufak şelaleler. O şelale seslerine karışan kuş cıvıltıları. Her şeyde sen varsın.

Bu mektuplarımız..

Seslenişime, Nazım Hikmet Ran'ın belleğimden düşüremediğim bu güzel dizeleriyle başlamak istedim. Özledim, ateşlerdeyim ve hasret rüzgarlarıyla harlanarak kapına düşüverdim. Baharın bu ilk günlerinde bu dizeler hep dilimde. İçimdeki sevinci görsen. Varlığımın, sesimin sedası olduğundan beri yüreğinle anlamlaştığını, umutlarımın her geçen gün katlanarak büyüdüğünü bilmeni isterim.

Susarsam, biliyorum ki hiç konuşmayacağım. Kaç mevsim geçti oysa.. Kaç mevsim başlarken?bu seferkini kaldıramayacağım artık! ? dedim, hepsini kaldırdım yine de. Bu mudur güç, sensizken yaşamak mıdır, hayata kaldığım yerden devam etmek midir Yüreğimin bir tarafı yanık. Neredesin, kimlerlesin, yaşıyor musun?. Haklıydın, ?Aşk değil bu, çöldeki salgın?.

Bu sevda ki ikimizi ayakta tutan

Bir sen değil nicesi deger bilmedi

Uzun mektuplar döktüm ;yüreğimden gözlerime ellerim şahit. Tükenmez denip de tükenen kalemlerim beyaz mutlu kağıtlarım pembesi umutlarım şahit an şahit.

İstasyondan arkadaşım seslendi. Heyy Raşit! Dostum misafirlerin var. Kapıya nasıl çıktım! Aaa kimi görüyorum. Ağabeyim en küçük oğlu Burak ile beraber, teyze oğlu akranı en iyi anlaştığı İsmet ağabey ile beraber gelmiş.

Gözlerinin içine bakıp?Seni Seviyorum? demek istiyorum. Aşkın akışına kapılıp hiçbir kaygı duymadan gidebildiğim yere kadar gitmek istiyorum. Kokunu içime çekmek, teninin sıcaklığıyla irkilmek istiyorum. Yaşama senin adınla anlam katmak, mutluluğu bulmak ve bir daha kaybetmemek istiyorum.

Yanımdasın; Şiirler, türküler.

ve her defasında çalıntılı sözler düşüyor sokağa

Sesini duymak istiyorum.

Sultan sofrası dedim mavişim mönüye gelemedim daha ; neler var neler yok ki. Sımsıcak çayımın yanında yüreğim yüreğine katık oluyor. Seni seviyorum Mavi Yüreklim Mavide kal..,

hepimizin gönderilmemiş bir mektubu vardır...

Seni İstiyorum, Yarın, Öbür Gün, Öbür Hafta, Öbür Ay, Öbür Yıl değil?.. Şimdi!

Bu dünyada mal mülk imiş bi gram etmez

Rabbim şu kalbimin en için bilir

ah dilimden döne de dualar ola

Özledim Seni Peribacam!

Ey hayat BİZ ÖZGÜRÜZ Seni seviyorum mavi yüreklim, Mavide kal.

-Evet ağabey, hayırdır?

O gemicilerin bir an önce bekleyenlere, sevdiklerine ulaşma telaşı, heyecanı ve özlemini gidermek için "iskele sancak" deyip palamarı bağlamaları şambabaya ve karaya adım atışları. İşte bu duygu ile sana seslenişlerimin adımlarını atıyorum. Bilsen seni ne afet özledim.

Döndüm desen senden bana hiç bişe olmaz

Bilir de ellerimden bir çare gelmez

tik tak tik tak

Mavide kal bir tanem seni seviyorum...

Mavi Yüreklim

Rabbim herkese bir avuç merhamet vere...

Zaman sıfır. Ne yaptığımı soruyorsan, seni düşünüyorum. Sen ilimi istimlak eden bilinmezim. Senden arta kalan vakitlerde, ki yine senle can dostlara, işe ve eve gidiyorum. Dilimde zikri mavi. Dile illa ki mavi düşürüyorum. Huzuru bulduğum yerler; bahçemiz, can dostlar tabii ki masmavi yüreğin bilinmezliğimdeki hayalin. Can dostlara seni anlatırken mavi yüreklim bahçemizden bahsediyorum. Hayat dolu bahçemizden, renk renk çiçeklerden. Can dostlarla hal dilinden konuşuyoruz. Yürekleriyle dokunmuyorlar mı yüreğime, daha bir bileniyor direncim. Yürekleriyle senli umudumu arttırıyorlar çığlığımda "BEN ÖZGÜRÜM".

Ümit Yaşar'ın "sahibini arayan mektuplar"ını hatırladım ben de...

'' Şimdi sevda burcundadır zaman..,''(2)

Canım benim, güne kuş sesleriyle başlamak ne güzel. Bahçeme bakan penceremin perdesini çekip, penceremi açarak sinemde rüzgarı hissetmek; senden gelen bu güzel kokuları ciğerlerime çekerek güne merhaba demek. Bahçeme ekmiş olduğum çiçek tohumlarının topraktan fışkırarak gün ışığına merhaba demeleri, beni mutlandırıyor.

Mavi Yüreklim, seni anlatıyorum can dostlara, rüzgara, yağan yağmura, güneşe. Seni anlatıyorum sesime değen seslere, gördüğüm her çiçeğe. Parmaklarımla dokunuyorum mavinin derinliklerine, vurgunluğum oluyorsun.

Bir can için dünyaya da küsülmez

Can özüm; Neşe ve mutluluk güzelleştiriyor insanı. Bu kentte yağmur var ve ben ıslanmayı seviyorum bir damlanın okyanusla buluşması, bir damlanın toprağa düşen tohumu bulması gibi. Bu kente yağmur yağıyor. Seninle ıslanıyorum.

"Ben Özgürüm" senli hayallerimle oturmuş bahçemi seyrediyorum. Gündüz sefası, akşam sefası, papatyalar; o papatyalar ki zarafet saflık ve masumiyet düşürürken yüreğe, iki erguvan ağacına takılıyor gözlerim. Sahi sana erguvan ağacından bahsetmedim değil mi canım? Sebil Ustamla beraber yaşadığımız bahçemizdeki o iki erguvan ağacının macerasını bilsen!..

Mevlam affede de bela vermeye

Uyanıyorsun, senle uyanıyor dünya. Gözlerin ışıl ışıl, tatlı tebessümünle günaydın canım diyorsun. Dudaklarının kıvrımlarında güneş doğuyor. Günaydın Günaydınımm. Ben orman yangınlarına düşüyorum döne döne. Sen kalkıyorsun bahçemize bakan pencereden güne merhaba diyorsun. Gözlerine ilişiyor kahvaltı masası ve sonra gözlerin gözlerime takılıyor. Gülümsemelerimiz gülümsemelerimize, yüreğimiz yüreğimize akıyor. Ve her şey bir damla ile başlıyor ikimizden düşüyoruz dilimizden.

Ben seni tanıdım daha bebeydim

Boşuk yanlarından kanıyor insan.

yakalamalı

Yarim nolursun imanlı ol sen

Dün buruk bir doğum günü geçirdim. Bir adım daha çocuklaştım, yüreğimi hayallerimi çocukların yüreklerine gömdüm. Uçurtma uçurdum, parka gittim, oyun oynadım. Elimi denizin maviliğine sokup bir çikolata için dünyayı kurtardım. Bu günü, yüreğimdeki senle birlikte güzel dostumla paylaştım. Dostum ki Erhan Usta, beni mutlu etti. İlk defa Sebil Usta? nın sayesinde yaş günü pastasında mumlar üfledim. Üfledim ve tüm kainatın maviye boyanmasını diledim. Biraz bencil bir istek değil mi; gökkuşağının tüm renklerini kaplaması, bilirsin, gökkuşağı da mavinin içinden çıkmaz mı?

MELEĞİM..

Özgürlüğüm!

ama fark eder elbet güzel insan senin de tüm insanıda aşk bulsun..

Ben bulmadım Rabbim size buldursun

Ver kızını basım ustune demedi dilin

Klavyenin hangi tuşuna bassam özlemim çığlık çığlığa, tutamıyorum ki kendimi, harfler?toparla bizi? diye tehditlerde..

Eğer eğer, konuşmaktan, senden vazgeçersem biliyorum bir daha hiç konuşmayacağım. Böylesi bir suskunluğa ihtiyacım var belki de?Ben sustuktan sonra sen gelsen neye yarar ki!

Sevdiğim belki ben sana gelemem bil

Ne de derim benim için tüm dünyanı sil

Bir dua edeyim de herkese iman

Bu anlamlı günde yüreğim kabardı demiştim ya. O mangaldan birazcık aşırma yapmıştım, fazla yemedim. Çünkü misafirim gelecek, hissetmiştim. İşte çıka geldi. Kim dediğini duyumsuyorum. Bil bakalım bil haydi. Yaa Sebil Usta, ustamm. Misafirleri birbirleriyle tanıştırıyorum. Ustam yüreğiyle geliyor. Ne kadar doluyum ustamla. Ustam da Canların selamını getiriyor. Geç kaldım diyor sofraya. Ustam diyorum boğazımdan geçmemişti. Aslında bu mutlu anda yemem lazımdı ki nedense yiyemedim sakladım bir çocuk gibi. Geldin ya işte; daha ne ister insan sevdikleriyle yan yana olduktan sonra. Hele ustamı en çok sevdiğim ağabeyime tanıştırmak. Huzurum ve mutluluğum, yüreğimdeki burukluğu ve hüzzamı aldı götürdü, sürdü uzaklara. Bugünkü anneler gününde en güzelini yaşamak. Babalar nezrinde yüreğimde anneler gününü kutlamak. Evet canım bugün anneler günü ve senin yüreğinde tüm annelerin anneler gününü kutluyorum. Tabi bu tek bir güne özdeşlemez. Her gün sizin gününüz ve sizlerin gününüzün değeri bilinmesi üzerine ellerim uzanıyor papatyalara. Eğilip o ilk açan papatyayı buselerimle öpüyorum. Seni öper gibi senle tüm annelerin yüreklerine dokunuyor sevgi ve saygılarımı sunuyorum.

-İşte Ülkem.,

Bu kadar yaşla Mevlam kimse güldürmez

-Kız Kulesi..,

Ver elini gel sevdiğim de dedim

Mavişim;

İstemem gülen bahtları Rabbim soldursun

Bardakları, çatalı, tuzu, şekeri hazırlıyorum. Demlenmesi için çayı bıraktıktan sonra usulca sokuluyorum yanına. Dünyanın en harika eserini seyrediyorum, seni bir tanem. Huzur kaplıyor bedenimi tatlı bir tebessümle. En kutsal yerinden buselerimle uyandırıyorum seni. Uyan bir tanem, uyan meleğim. Uyan Mavi Yüreklim.

ellerine sağlk yazanın ve paylaşanın

o kuleden sonra...

Mavilim, bahçemize sebzeler de diktim. Domates, biber, patlıcan şarkı misali. Ne düşünüp ne hayal ediyorum. Visalim olmuşsun; geceleri seni koynuma alıp da uyutuyorum. Seher vakti kalkıyoruz, güneşi doğurmadık ki üstümüze. Pencereyi açıp Ey hayat, Merhaba! seslenişleri. Söz sana güzelim hayat paylaşımdır. Bahçemizdeki masaya; koparttığım domatesleri salatalıkları biberleri tek tek hazırlayıp yerleştiriyorum. Peyniri, zeytini, reçeli, balı, yumurtayı, tereyağını. Çocukluğumuz düşerken aklımıza ben yumurtayı pişiriyorum. Hani kimin yumurtası daha sağlam diye tokuşturduğumuz oyunda oynadığımız oyunu anımsayıp, çocuk yüreklerimizle severken birbirimizi daha da mutlaşıyoruz.

''Günaydın anneciğim günaydın babacığım yine sabah oluyor.'' artık dilimde ''Tatlı bir huzur almaya geldik... Kalamış?tan Kalamış? tan...'' Huzur ne güzel, ne güzel sevdiklerimizin yanımızda olması. Elleri dolu dolu şenlendirmeye gelmişler. Mangal partisi düzenleyeceğiz beraber, dediler. Neler getirmişler neler. En sevecen halimle neden getirdiniz, buradan alırdık siz misafirim değil misiniz, dedim. Ooo sen küçüksün dediler. İsmail Ağabey en büyüğümüz biliyorsun canım. Hem annem hem babam vefat ettiler. Bugün o dilime dolanan özgür müzik aslında bir özlemin, bir hasretin yüreğe düşmesi. Ki aklımdan düşürmüştüm bu pazarın anneler günü olduğunu. Ondan dolanmış ve ağabeyim yüreğimin sesini duyarak çıkagelmiş. Ah mavi yüreklim..,

globalleşen dünya nasılda parçalamış

o küleden sonra...

Dönüp durur kanitanın içinde..,

İşte tam bu anda irkilir çıkarım meydana. Esen rüzgar bırakırım tenimi. Tesellim olur rüzgar, yağan yağmur, şakıyan kuşlar. Toprak tenime değer? Sen değersin! Tesellim olursun..

birsürü

Erken yoktur yaşantımızda

Gülümsemeyi unutma. Gözlerime, ellerime, en çok da yüreğime iyi bak. Sevgilerimle mavide kal..,

Kaç gece yalnız geçti hesaplasana? Kaç gece bir sonraki günü düşünerek geçti. Neler yapabilirdik, neler yaşayabilirdik düşünsene..! Her sabahı birlikte karşılamak vardı seninle. Gözünü açar açmaz ilk gördüğün şey ben olurdum ve sen benim yüzümde mutluluğu görürdün.

Camsuyum; her geminin uğrayıp da demir atacağı son bir limanı vardır. Nice yağmurlar yağdı ben ıslandım. Tufanlara boralara uğradım. Hep sığınacak bir limanım olsun istemiştim. Geliyorsun.., Yüreğin sığınağım. Ben ıslanıyorum.., Mutluyum. Toprağa düşen tohuma yağmur yağıyor. Bu kente yağmur yağıyor. Bu kent akşama bürünmüş, sen akşamın kör karanlığına bulaşan yüreklerde yüreğimi aydınlatan! Soğuk titretirken insanı, sen içimi ısıtan.

İçimden bir sevda akar akar da gider

İyi akşamlar; işte buradayım, yanı başında, gözlerinin değdiği semadaki mavideyim. Ufuklarına baktığın denizin sularındayım. Geceleri kalabalık olan yalnızlığına pencerenden baktığın yıldızlardan göz kırpıyorum. Artık yalnız değilsin. Sen istediğin müddetçe ben varım.

Mevlam kimseyi pişman etmesin

Seni düşünür seni yaşarım. Anlarım seni aynada bulurum kendimi. Yansıyan gözlerimde, sığınırım gözlerin limanım olur. Yanında olamamanın vermiş olduğu sızı sarar bedenimi. İsterdim seni avutmayı kollarımda olmanı. Başak saçlarını okşamayı isterdim. Teninin bahar kokusunu koklamayı.. Var mıdır bir sevgilinin kucağı kadar sıcak ve yumuşak şefkat dolu bir ocak.. Var mıdır.?

Ben yetimim yoklugun da beni öldürmez

Sultan sofrası dedim ya, kendimi çok şımartıyorum. Bu şımarmayı ve ilgiyi hak ediyorum, çünkü ben sensin. Aynaya baktıkça seni görüyorum, gülümseyen gözlerini, yüreğinin hayata bağlanmasını. Yüreğinin okyanusundan soframa düşen bir damla ile yeşeren dünyamı. Ve şimdi kainattır evimin içi. En başta papatya, yediveren, gündüzsefası, akşamsefası ve menekşe. Bir çam ağacı, çınar oluyorum. Köklerimle sımsıkı sarılırken toprağın hayatına. Her toprağın zerre yüzeyinde senden efil efil esen rüzgarı hissetmek. Dokunuşlarında tenimdeki ateşin çoğalması. Okyanusunda albatros, gökyüzünde simurg oluyorum. Sende ayna, aynamda kendimi keşfediyorum. En insancıl yanlarım kabarıyor, çocuk gözlerinde seviyorum hayatı.

Anam artık beni sana hayatta vermez

Mangalı ve masayı beraber hazırladık. Düşünüyorum da çocukluğumu, her şeye koşturulan ben. Bugün el ele hazırlanan bir sofradayım. Ağabeylerimin getirmiş olduğu tavuk pirzolayı, biberleri, domatesleri, patlıcanları pişiriyorum. Yüreğim kabardı. Güneş artık tamamen bulutların arkasından çıkmış. O kara bulutları rüzgar ilimden çookk uzaklara sürmüş, apaydınlık bir güne bırakmıştı. Yeğenim bahçe ile uğraşıyor harika harika çiçekler, güller amca amca köpekle oynayabilir miyim diyor. Tabi diyorum; adı Şirin seslen Şirin diye sonra çağırıyorum Şirin?i seyrediyorum. Ve tekrar bahçemize geçiyoruz.

"Ve sana söylemek istediğim en güzel söz

Bir bakışını bile özledim.

Günaydın Günaydınım; yağmurun yüreciği!

Günahımı çeken için ne de yanarım

yaşam sürekliliktir...

Tadım yok, ne kadar uğraşsam da tadım yok işte.

Bu kentin sokaklarında el ele dolaşabilirdik. Girmediğimiz sokak kalmazdı. Bakışlara aldırmadan sokağın ortasında sarılıp öpebilirdim seni.

Artık bu kalp hiç kimseye eyvallah demez

Aşk zamana meydan okur ama sen karşı koyamazsın ona. Orada durup öylece bekleyemezsin geleceği. Bir adım atmalısın, bir el uzatmalısın aşka doğru..!

yakupmerdiveni

Müsterih olunuz..

Üsküdar-Eminönü vapurundayım. Vapur boğazı yara yara ilerliyor, her taraf ışıl ışıl, her taraf şen. Gözlerim Galata Kulesi'nde; Hazarfen Çelebi olup kanatlanıyorum, İstanbul?u kuşbakışı seyrediyorum.

Bir olmak için kimseyi ayak altına almadık

Bilirim gidecek yerlerin var çalacak kapıların sığınacak limanların çoktur. Bir ana kucağı bir baba yüreği bir kardeş sesi arkadaşların vardır senin. Benim kocaman bir limanım var her daim açık olan yüreğinin gözeneklerindeki ki fer limanım sığınağım. Denizler kabarsa okyanuslar kudursa. Meydan muhaberelerine tutuşsam, bin orduyla savaşsam. Bin bir kılıç yesem. Bir rüzgarın -zikrimdeki adın bin bir yarama merhem olmaya yeter.

içinde senin boşluğun...

Seni seviyorum; seni seviyorum dedikçe gülümsüyor gözlerim. Seninle gülümsüyor İstanbul! Seninle gülümsüyor insana dair ne varsa. Seninle beraber çarpıyor yürekler. Seninle beraber dünya, ak aydınlığa doğru hızlı adımlarla ilerliyor.

Uzak iklimlerden geliyorum. Hayallerim, yüreğimdeki umutlarla seslenişim sana, seslenişim sendeki bana, seslenişim bendeki sanadır. Okyanuslardaki gemicileri bilir misin? Ki onların sayısız günlerden sonra serende bulunan tayfanın "kara göründü" nidalarıyla sevinç heyecanını anımsatan yüreğimle sana geldim. Nasıl o okyanustaki gemicilerin bekleyenleri olup, her gün ufukları gözlemeleri gibi senin de beni gözlediğini ve duyumsadığını bilirim...

İstemem dilimden bir ah döküle

Vapur iskeleye yanaşıyor, halatın şambabaya bağlanmasını beklemeden vapurdan atlayıveriyorum. Salacak sahilindeyim, tam karşımda ülkem. Yo sadece seyredeceğim, sen geldiğinde açılacak kapılar. İki çay söylüyorum bize, ellerimiz kavramış ince belinden bardağın, karşılıklı yudumluyoruz. Mutluyuz, mutluluğumuzu gökler tanımlayamaz. Kanamakta yosun bağlamış yaralarım. Ufka doğru bir martı süzülüyor. Kanayan yaralarım martının gözlerinde okyanusa ulaşmakta.

Ve düşürebilmek sesi yağmurun avuçalarına

Sustum.. sindim ben bir sana sığındım

Gelemessem helal eyle hakkını

Biliyor musun mavişim, baharın ve yazın benden çok çekeceği var. Neler hazırlamadım ki bugün. Tam sultan sofrası. Bahçemde çiçekleri seyredeceğiz; bahçemin tel örgülerini kaplamış sarmaşıkların yapraklarının meydana gelişini, şeftali ağacını. Hemen yanı başımızda istasyon. Biri gelirken biri giden banliyölerin durup kalkmalarını ve banliyöden inen insanların işlerine yetişme telaşlarını. İşe gitmek için bekleyen insan kalabalıklarının birbirleriyle sohbetlerindeki çoğalmalarına ortak olacağız. Kaldırımdan geçen insanları tel örgülerle sınırlanmış bize ait kısımda; lojman komşumuzun köpeği olan tatlı kurt köpeği Şirin? in her geçene havlamasını. Bazı oyun sever yüreklerin Şirin?le oyun oynamalarını seyredeceğiz çoğalarak.

Korkacaksak geç kalmalardan kork..,''(1)

Ve diyebilmek

Canıma bir can daha katmak için, ruhumun yalnızlığına, yüreğimin acısına son vermek için, daha mavi bir deniz, daha mavi bir gökyüzü, daha mavi bir sevda için?

Allah böyle sabrı sadakati her kula vermez

elawyear

Ben iyiyim ve senden iyi haberler aldıkça daha iyi oluyorum. Umutlu; biliyor musun her gece saat on ikiyi vurunca sayıma diziliyor yıldızlar. Bir bir sayıyorum yıldızları, Zuhal yıldızı firar eğliyor. Kutup yıldızı ispiyonluyor. O'nun penceresinde duruyor, yüreğindeki maviyi seyrediyor. Senden çıkıyor Ay?ın güzelliği. Bundandır ki her otuz günde bir dolunay oluyor. Ben de dünyaya yansıyan bu güzelliği beklerim. Her şey güzellikle ve paylaşımla meydana geliyor, daha yaşanası kılınıyor bu dünya.

Canım benim, yüreğimdeki kor ateşim, yaşama egemen olan sevdan. Sözleri; Kimi zaman fısıltı ama kesintisiz, aşk, sevgi, hayal, umut düşürürken. Dünden bugüne bugünden yarına tıpkı gökkuşağı gibi. Ahh ab-ı hayatım. Seni dinlemek, seni istemek. Akıl göğe bakar. Yüreğim takılır Zühal yıldızına balıkçı oltalarına düşerken yıldızlar, seni bilmek seni görmek seni yaşamak hani var ya işte.., varla yok arasında. Hayat muammadır. Her an her şey olabilir. Asıl olan sevgi çiçekleriyle, gülümsemelerle, huzurla örebilmektir günleri. Ancak o zaman yaşadım diyebilir insan.

Cankurtaran istasyonunda banliyö kırmızı sinyale takılıyor. Dakikalar saatlere ulaşıyor. Yüreğim durmuyor; banliyönün penceresinden Sultanahmet meydanındaki ışıkların yansımasında martıları fark ediyorum. Banliyö treninin kapılarına ellerim uzanıyor. Açıp dışarı atıyorum kendimi; istasyon merdivenlerinden koşar adım iniyorum. İstikametim belli; ışıl ışıl gözlerim, pusulamda gözlerin fenerim. Yüreğini çevirme yüreğimden. Yüreğin pusulamdır, suların da vurgun yerim. Adımlarım hızlanıyor, şiirler türküler. Bir yanımda arabalar bir yanımda gemiler geziyor. İşte boğazın suları, o kadar mutlu ki, en güzel şarkılarını vuruyor kıyıya. Balıklar dans ediyor. Albatros'un çığlığında geliyorsun.

çok güzel yazılmış mektuplar

Aşkın anahtarı cesaret değil mi yar? Cesur olmak gerekmez mi bir sevdayı yaşamak, büyütmek için?

Evim derdim yuvam derdim gene susardım

Yine sana geliyorum. Seni bende özleyerek. Aklımdan bilsen neler geçiyor. Yazıya dökülürken bir kısmı unutuluyor, yeni paylaşımlarda bulunuyorum. Her şeyin anı güzel değil mi yarınından emin olduktan sonra ve yarını hesap etmeden yakalamış olduğun mutluluğu yaşamak. Tekil yalnızlığımda çoğunluğu yaşıyorum. Bu da mavideki yüreğinle iç içe olduğumdan. Bu kısa zamanda bu mektubu beklemiyordun değil mi?

Geldin işte;

Mevlam adın dilimden düşürürse yiğidim

-Misafirliğe geliyorum.

Benden kimseye bir kötü gam gelmesin

ama fark eder elbet güzel insan seni de tüm insanlarıda aşk bulsun..

bunlar alıntı mı yoksa size mi ait.

Ben gülmedim Rabbim sizi güldürsün

Babamıza annenize kardeşimize arkadaşımıza, sahibimize... Lütfen rahat olunuz..

Can özüm;

Özgürlüğü anlamlandırıyor yaşadıklarım, hayallerim, varlığın. Ağabeyim, yeğenim, ustam ve sen. Sen mavideki sevdam, sen mavi yüreklim. Anlamı kalır mıydı yaşamın he canım söyler misin bana, sen olmasaydın. Bu yüzden demiyor muyum sana OK ATILMAYANIM. Biliyorum meraklanıyorsun ''OK ATILMAYANIM'' diyorum diye. Söz güzelim geldiğin ilk akşamı anlatacağım sana. Bundan diyorum ''BEN ÖZGÜRÜM'' Seni seviyorum Mavide kal.

ne geceler sabah olmadı

ki biz karıncanın derdine düşmüşken...

Yüreğim dolu dolu canım. Ansızın cep telefonum çaldı. Çiçeklerimle hallaşıp etrafındaki ayrık otları bir bir kopartırken. Muştalı bir haber verir gibi uzun uzadıya. Uzandığımda cep telefonuma ağabeyciğimin ismi belirdi. Sabahın o ilk vakitlerinde merak ve sevgi duygularımla cevapladım. Buyur ağabey ; evde misin diyordu.

Sabah işten çıkınca doğru evime geldim. Gelirken gördüğüm her yüreği gülümseyerek selamladım. Gözlerimin içindeki o ateşle bahçe kapımı açtığında erguvan ağacıyla birlikte çiçeklerim karşıladı beni. Çiçeklerimizdeki sevecenliğin yüreğinden geldiğini bilerek selamlarının en güzelini aldım. Hepsine tek tek merhaba dedim. Sizleri seviyorum, seviyorum, her seslenişimde daha da dirildiler ve renkleri ne kadar netleşti.

Bir kırık divan bir bakır kaba

Rüyalarımda, martı nefesiyle yelkeni dolmuş, iskeleme yanaşan kırmızı bir yelkenli var, ben suskunum sadece bakıyorum.?Gel gidelim? diyor. Gitmiyorum. Susmuşum çünkü.. Bir kere susarsam konuşmam bilirsin.

Gelip nur anamın elini öpüp

Sen de gel demezsen bir ben ne edim

Posasından sana bana bi cacık olmaz

Ne edim dilimden kötülük dönmez

Dedim ya yüreğim kabardı diye. Güllere hayran hayran bakarken yeğenim amca ne güzel diyor. Kabaran yüreğim güllere yönelince ellerim o pişmemiş tavuk pirzolalarına uzanıp bir kısmını saklama hissi uyanıyor ki. Daha Raşit mutluluğun başındasın diyor adeta bana. Sofra hazırlanıyor buzdolabından buzlar ve su, rakı masaya konuyor. Yılların özlemi ile derin sohbetlere takılı kalıyoruz ve ağabeylerimin hatıralarına masalsı anlatımlarda bulunurken canım güllerin gülümsediğini fark ediyorum. Gülleri Can'ın ve Sebil ustanın, tabi Can'ın şirin mi şirin kızı Öykü'nün elleri, yüreği, gönlü dermişti senin can suyun. Bu yüzden böyle sıkı tutunup güzel açıyorlar ya. Yeğenimin bahçede dolaşması o kadar hoşuma gidiyor ki ve o candan seslenişleri. Amca amca seni özledim. Sonra kulağıma gelip babasına çaktırmadan -Sınıfı geçince bana bisiklet alır mısın? -Hımm sadece sınıfı geçmene karşılık değil. Cevabı ne olacak diye bekliyorum. Amca; ben senden sınıfı geçip ödül olarak istemiyorum ki, zaten o basit. Ben seni seviyorum. Senden seni sevdiğim için istiyorum. Babamın aldığı bisiklet artık ufak geliyor ve eskidi. Hem söz takdir getireceğim. Ben de tabi diyorum. Hani o yüreğinden gelen derin sesi beni çok uzaklara aslında yanı başıma getiriyor. O bahçeye toplu olarak diktiğim çiçek fidelerine bakıp yeğenime haydi diyorum gel çiçek dikelim. Sırtımı eve verip bahçemin sol tarafına bir kalp resmi çiziyorum ve yeğenime haydi çiçekleri dikmek için çukur kazalım! Görsen ışıl ışıl gözleri masum kuş misali atan yüreğiyle ne güzel ne narin hazırlıyor çiçek çukurlarını. Fideleri yerinden söküp ilk ben dikip tek tek yeğenime diktiriyorum. Beni hissediyor ve duyumsuyorsun. Çocuk yüreğiyle dokunmak. Toprağımıza çiçeklerimize. İşte sevmek ve sevilmek!

Herkese şevkat sende barınır

Kendimi okuyunca kendimin karşısında yumuşacık ellerinden tutuyorum. Ellerinden tutup bu kentin sokaklarında kaybolmayı yeğliyorum. Şimdi bu kentte yağmur yağıyor. Bu kentin kaldırımları ıslak, yanımızdan hızlı geçen arabalar üstümüzü ıslatıyor. Buna çocuklar gibi seviniyoruz. Çocukluğum geliyor aklıma; kağıttan gemiler yapıp, gemilerimin iz düşümleri yağmur suların akıntısına bıraktığım.

her defasında devrik bir zaman duvarda ses çıkarıyor

Bir şarkıyı sözlerini bilmesek bile bağıra çağıra söyleyebilirdik. Sonra bir filme gider, bir kitap okur, bir martının bir lokma simit kapabilmek için vapurların peşinden bıkmadan uçuşunu izleyebilirdik. Paylaştığımız her an beynimize bir daha çıkmamak üzere kazınırdı. Özlerdik birbirimizi delicesine. Bir saati yalnız geçirsek, bir sonraki saati iki saatlik yaşardık.

gün değmemiş rüyalar gördüm sevdiğim

Haydi, gülümse gül yüzüme gülümsemeler düşüren yürek. İşte bak buradayım hemencecik yüreğinin yanında. Kalp atışlarım eşlik ediyor sana. Kendine iyi bak emi. Gülümsemeyi unutma. Sevgilerimle mavide kal.

Bu dünya yar doludur ana bulunmaz

belki uyur feryada varan ahlar

Mavişim, can özüm; ufku gözlüyorum. Doğacak şimdi güneş! Şair Mehmet Ali BAŞTUJİ' nin dediği gibi,