Bil ki ölmüşüm.

Su gibi aziz bir şeysin;

Günlerden sonra bir gün,

Hatırla ki mahşer günüdür,

DESEM Kİ

Şayet sesimi farkedemezsen

Sende seyrediyorum denizlerin en mavisini.

Ekmek kadar mübarek,

Sende tattım yemişlerin cümlesini.

Evimde şenliksin, bahçemde bahar;

Desem ki sen benim için,

Nimettensin, nimettensin!

Ve neden sonra

Senden kopardım çiçeklerin en solmazını.

Ormanların en kuytusunu sende gezmekteyim,

Hava kadar lazım,

CAHİT SITKI TARANCI

Rüzgarlarla, nehirlerle, kuşlarla beraber.

Fakat yine üzülme, müsterih ol;

Desem ki vakitlerden bir nisan akşamıdır,

İnan bana sevgilim inan,

Kabirde böceklere ezberletirim güzelliğini.

Bırak ben söyleyeyim güzelliğini,

Ortalığa düşmüşüm seni arıyorum.

Toprakların en bereketlisini sende sürdüm,

Rüzgarların, nehirlerin, kuşların sesinden,

Rüzgarların en ferahlatıcısı senden esiyor,

Ve soframda en eski şarap.

Tekrar duyduğun gün sesimi gök kubbede,