geçti sözün bir yerinde "cino çikolatası"

eğer sevmek bana,

Tüm sınıf put kesilmiş olayın nereye varacağını enselerinde hissderek nefes almaktan korkar olmuşlardır...

hisler ve betmlemeler başlığını görünce aklıma elif şafak geldi onunla ilgilidir diyerek açtım sayfayı. önce bu bilgiyi paylaşamk istedim okuyanlar bilir betimlemelri gerçekten çok iyidir elif şafak'ın.

bu yüzden arkadaşları -çirkinliğininde payından olsa gerek- onu hep oyunbozan sevimsiz, dahası kötü bir çocuk olarak tanırlar, babası çalışmaz annesi bir geçmiş zaman budalasıdır, kendisinden başka 7 kardeşi daha vardır, lakin en küçükleridir sıralamada. beslenme çantasına çoğu zaman kuru ekmek doludur, öyle ki bir ekmekle dört gün idare ettiği gözlenmiştir dahası peyderpey tespit edilmiştir.

yukarıda yazı yazmış dostlar agzınıza sağlık hüznü ilk defa bu bakış açısıyla ele almak çok hoş olmuş. hüzün deyince aklıma mahzun olmak gelir biyerde ögrendiğim kadarıyla gerçek müminin kalbi mahzun olmalı diye hüzün hem sevgiyi de beraberinde getirir..

bugünkü değeri ancak kuruş cinsinden olan harçlığımı aldığımda ilk durağım bakkal Mahmut amca -çoktan ölmüştür şimdi, çocukluğumla yaşıt-

dahası kendimizi anlatalım,

yari en saf duygularla sevmenin..

uzun uzun iç çekişlerin başlangıcı olacaktır bu.

işimdeydim, gücümdeydim,

Bana bakıyorsun bir boşluğa bakar gibi. Gözlerin çoktan ölmüş bir bedenin çürümüş izlerine bürünmüş.. öylesine hissiz. Ben hiç durmadan anlattırken, senin kısık kahverengi gözlerinde beni anladığına dair bir işaret arıyorum. Aradıkça sana ne anlattığımı ve dahası anlatacaklarımı unutuyorum. Kelimeler birbirine karışıyor. Yüklemini kaybetmiş öksüz bir çocuğa dönüyor cümlelerim. Uzadıkça uzuyor. uzadıkça anlamsızlaşıyor..

Üşüyorum...

Yalnızlık hissi olsun. Güzel bir duygu. Yalnız kendinle çok başbaşa kalınca olmuyor. Düşün düşün nereye kadar. Bir süreden sonra sıkıcı tabi yalnızlık.

ilk his hüzün olsun...

Bir çikolata bu kadar hüzün dolu anlatılabilir ironi gölgeler. Benim de küçükken en sevdiğim çikolataydı CİNO.

damağımda halao "cino" çikolatasının tadı -portakallı kayısılı- ve yüreğimde hüznü kaldı.

hüzün=acı tatlı bir geçmiş içimde...

"çoşku" üzerinden devam edeceğiz bugün...

yeni aldığı bilmem kaç liralık kürkünü sata dursun teyzeler,

Zeynep kirden görünmeyen önlüğüne burnunu tampon yaparak ağlamaya başlar,

fırtına hislerim hala,

Hüzün, Şeyh Şamil toprağında alnından vurulan bir çocuktur.

Hüzün, seyerandır maverada.

Ürküyorum..

öğretmeni hiç dinlemez, somurtkan bir ifadeyle kendisine ses verilen ender zamanlarda sınıfın kalabalıklığında kaybolup gitmiştir.

okul servisi dönüş yolunda, içinde birbirini tanımaz aymazlar, suntursuzluğun en yamanından.

ve bulunamayan,

Sabaha seninle başladığımı.

Zeynep sen kazandın iki dakika farkla. Ben şuan yalnızlık hissini yaşadığım için bu olsun demiştim ama önemli değil."Hüzün ki bize en çok yakışandır." Hüzün de yalnızlığın bir parçası:)

hüzün... yaşadığım hisler içinde en ince, burgu burgu sızı bırakanıdır. çünkü uğrun uğrun sızılar insanın içi hüzünlüyken. bir yürek bulantısı peydah olur. ve ruh bedene sığmayıverir. enginlere taşası gelir.

sevdiklerime kızabilirdim,

babamın sağ olduğu zamanlar;

bulmunması zor olan,

hüzün... en sık uğradığım duraktır. kimi az beklerim o durakta, kimi çok beklediğim olur... ama yolum ondan geçer mutlaka.

dahası dindiremediği öfkeyi iskan edebilmek adına yanına yaklaşır öğretmen,

sıcaktan kaçan biri gibi,

evet arkadaşlar bu kez de hislerimizi betimleyelim,

Senin gülüşünle yaşadığımı

hüzün mü yalnızlığın bir parçası yoksa yalnızlık mı hüznün?

mor dağların yeşil eteklerinde büyüdüm,

Benden anlamadın şiirden anla

hep gölgede,

şair ne güsel demiş:

ender verilan harçlıklar kuruş cinsinden,

mahzunlu durmayı öğretmeseydi...

sahi çocukluğundaki bayram coşkusunu muhafaza edenimiz var mı hala?

Hüzün ki en ziyade yakışandır bize!..

Hüzün, her hale şükretmenin diğer adıdır.

ben hislerim ve memleket..

hoyrat ve şaşkın,

borandır kardır bide,

zeynebim daha altı yaşında, yüzü çiçek bozuğu, çirkin mi çirkin bir kız. hayattan nasibini alamaıştır daha, 1. sınıfta okumaktadır pardon okuyamamaktadır, okuma güçlüğü yaşayanların başında gelmektedir,

çocukluğumun en tatlı hüznü,

Akşamı ettiğim senden kalanla

Mutluluğun kölesi olmaktansa hüznün efendisi olmayı tercih edenler hüznün daim olsun.

dedikoducu teyzeler, yeniyetme öğretmencilik oynayan insanlar ve ben bir piri fani hepsinden açık bir çehre bilmem hangi zamanın hesabını verir içinde...

yarin ateşinden kaçtım,

yüz okumak,

Dudağmdaki tebessümle ısıtarak savurduğum tüm heycanlarımı yüzünde görememenin hayal kırıklığı ile yıkılıyorum.. Boşluğa savrulmuş kelimelerimi de toplayıp,

Gidiyorum..

mertçesi dövüşmenin, erkekçesi ölmenin,

İSKENDER PALA

işleyeceğimiz ilk hissi,

pek üstünkörübir aldatmaca oldu ya neyse bu kez üzerinde pek durulmayan bir meselden hareketle söze başlayalım,

üç nokta

buru işte, başka bir şey değil hüzün...

"coşku" hissi olurdu önceden bayramlarda...

"cino" -çikolata-

Benden anlamadın şiirden anla..

bundan sonra foruma ilk yazı yazan seçsin...

bu fena hal üzere girdiği sınıfta zeynebin kavga ettiğini görür ve yeknesak bir kumkumayla okkalı nevinden birkaç bakış fırlatır zeynebe...

_ zeynep bu ne hal böyle, bıktım senden, 60 kişiyle uğraştığım yetmiyormuş gibi bir de senin gibi lerle uğraşıyorum der ve okkalısından bir tokat patlatır yüreğine.

ve hüzün... bazen içli bir şarkıdır. ezgisi insanı sarıp öte diyarlara götüren... bazen de kişiyi can evinden vuran şiir mısrası olur. etkisi günlerce geçmeyen...

Yüz okumak...

dünyanın dertlerinden kaçtım,

varoşun keşmekeşinde kendini gerçekleştirememiş bir avuç insan yıkıntısı. derme çatma bir ev ve evi doldurah gah şen gah şamatalı zamanlar. kara kuru bir oğlan, yüzü çiçek bozuğu, saçları keloğlana nispet yaparcasına.

bir o bölgede bir bu bölgede,

fırtına gibi hislerim,

O dakika ortalığı bir kan deryası götürür, zeynebin çarpmanın etkisiyle burnundan okul oluk kanlar boşalır.

ya gidip büyük bir keyifle cino çikolatası alırdım.5 gramlık bu çikolata bana dünyalar dolusu sevinçten, daha da değerliydi. neyse servis otobüsünde birden o yıllara döndüm,

hisler üzerinden bir yolculuk başladı...

çoktandır konuşmayı başaramamıştır, kendi bilinmeyen dünyasının içinde ne olup bittiğini bugüne dek anlayan olmamıştır...

Gözlerin, gözlerime asılmış daraağacı mahkumu gibi soğuk..

bu topraklarda öğretildi,

düşüncelerim dalından kopmuş kuru bi yaprak misali gecenin karanlıgında ilerliyor ve hep aynı şeyi düşünüyor olmam aynı düşüncelere yogunlaşıyor olamam yapragın yönünü tayin etmesi kadar zor rüzgar aldı onu bir kere eline isterse daglara taşalara vuracak isterse yemyeşil ovalara...

çünkü ben anadoluyum,

Hüzün, özleyiştir.

hüzün... hazan sarısıyla eş değerdir lügatımda. safran sarı bir burukluktur yaşattığı... bir derdin yamacında ilk dokunduğum, dokununca ellerime bulaşan bir renk gibi...

yıllarca gezindim Fazıl'ın şiiri gibi,

arefe gecesi bayram sabahı giyeceklerimi hazırlayıp sabahı zor ederdim. eğer ablam dikiyorsa o bayram -yine- bayramlığımı, sabaha yetişmesi için teğel, düğme dikme vb gibi işlerde ona mutlaka yardım ederdim. sonra sabah olurdu. annemin sesiyle açardım gözlerimi. "hadi kızım, babanlar şimdi namazdan gelecek. kalk..." kalkardım anında. babamı ve abimleri beklerdim hazırlanmış kahvaltıya göz atarken. bizimkiler namazdan döndüğünde bayramlaşma safhası başlardı. sırasıyla önce babamın, sonra annemin, ablamların, abimlerin ellerini öperdim büyük bir sevinçle...

Sınıfın kalabalıklığı günden güne tesirini gösteriyor, istenmeyen davranışları kasıtlı, istendik bir sürece doğru sürükleme gayretiyle didinip duran öğretmen o gün fena bir haleti ruhiyededir...

üzerinden yıllar geçti. yine annemin sesiyle uyanıyor, babamları bekliyor, namazdan döndüklerinde el öpme faslını yaşıyorum çok şükür. ama bir şeyler eksik sanki. coşku aynı coşku değil gibi... pürheyecan beklemiyorum artık bayramları. geçen yıllar bir şeyleri değiştirmiş ya da büyüyünce daha farklı algılıyoruz olan bitenleri. bilemiyorum...

Hüzün, harflere sığmayan bir nimet-i İlahi'dir.

anadolulu,

en güzel aşkın,

Hüzün, mazlumlar adına bir saman çöpüyle devleri yere sermektir.