ucuz ve basit bir kılıfa koyamayıp

Bir edebiyatçı evlenirse ne olur? diye bir yazı vardı onu anımsadım epeyce gülmüştüm o yazıya da. Burada ki fıstıkcı Şahap gibi.:)

Edebiyat dergilerinin temel atma törenleri bensiz yapılır.

Kalemine güvenenleri çağırdım sayfaya:)

Ellerine sağlık. Çok beğendim bizzat şahsen kendim olarak:))

güzel bir yazı:)))))))

Ama sen bir didaktiktir tutturmuşsun

O zaman öykü üzerine kurulan cümlelerde ela gözlerimin izi olmayabilir.

tripodlarda çekmeye kıyamayıp

Eğer sen isteseydin

Eserin alıntılandığı site ve yazar aşağıdaki bağlantıdadır.

haklısın arkadaşım... kaynak yazılmalıydı. lakin alelade bi e-postada rastlamıştım. kaynak: arkadaştan gelen e-posta:))

giriş gelişme sonuç merdiveninde koşuşturuken

Keşke bu tarz alıntılar yapılırken nereden alındığı ve yazının kime ait olduğu da söylense. Esere ve yazara saygı bunu gerektirmez mi?

Hayır Tanrım. Buna hazır değilim.

bence de çok güzel.

Ve hayalin var olduğunu bildiğim; ama algılayamadığım soyut sözcükler gibi aklımda...

Fotoğrafçının aşkı olmaz mı?

Çok farklı bakışaçıları var yazıda:)) İlham kaynağım oldu:)

öznem

şahin hocam beğenmene çok sevindim.

Türkçeye hakim olduğunu kanıtlayan baştaki şiir de hoştu. Vay maşaAllah:)

Eğer duyuyorsan "elma" deyince gel sevgili. Sonra gökten üç elma düşsün başımıza. Masalımız mutlu bitsin...

Evlenirsem, Murat Güzel'le giriştiğim şiir öykü roman sohbetlerinin çıldırtan neşesini duyumsayamayabilirim.

yolda "cadı gibi" birini görüp korkudan bayıldım. Gözümü açtığımda seni "ketçap"lı makarna yerken yakaladım. Çıtır çıtır yanan odun ateşinin karşısında mayışmak işten bile değildi. Kafamın içi girişik bileşik cümle gibi karışık kuruşuk olmuştu. Ne alaka, diye düşünürken birden senin hayatında sözde özne konumunda mıyım acaba diye vehimler kapladı içimi. Yaş otuzbeş yolun yarısı eder derken, ya Cahit Sıtkı gibi diğer yarısını yaşayamadan ölürsem fikri musallat oldu zihnime. Sözde soru cümleleri uçuştu tecahüli arif tadında.

yaşadığım her anımı ölümsüzleştirip hatırlatan

Çoooookk güzel şiiiiippppp...

Evlenirsem, tren yolculukları yaparken vagon penceresinden akan telefon direklerini saymaktan hoşlanmaz hale gelebilirim.

katrilyon pixell kadar sevdiğim

Evlenirsem, bir edebiyat dergisinin mütevazı bürosunda, gri mi siyah mı yeşil mi olduğunu kestiremediğim çoraplarımı unutmayabilirim.

Sıralı cümleler gibi sıralanmış sokaklar arasında kaybolmuş, kendimi arıyorum. Her köşebaşı bir virgül olmuş. Virgüller bitmiyor, kendimi bulamıyorum.

Evlenirsem, bir öykü kitabı kapağını saatlerce seyretmenin o anlatılmaz zevkini yaşayamayabilirim.

MATEMATİKÇİNİN AŞKI

lirizmin doruklarına bile ulaşabilirdi

Tarihçinin aşkı olur

tarihçinin ve türkçecinin aşkını kim kanıtlardı

nerdeymiş bu yazı... forumun tozlu raflarından sıyrılmış gelmiş..

burda isyandan ziyade duyarlı bir içedönük iç döküş ve şair bir ruhun benzetmeleri şaha kaldırışı fark ediliyodu; ama neyse...

Sevgilim, bi tanem

Düşünün, bir edebiyat dergisi bir kitapçı vitrininden beni süzüyor ve ben fark etmeden geçip gidiyorum.

Türev tanem, bir tanem, bir sigma işareti kadar kıvrak, bir Pi kadar sonsuzsun sevgilim. Sana olan sevgim limitlerin sonsuzluğuna ulaşıyor. Bir bakışın kalbimde matris kadar derin etkiler yapıyor. Kalem gibi kaşların, trigonometri gibi karışık saçların, tebeşir kokusu gibi burnumda tütüyor. Çarpanlara ayrılmayan denklemler gibi nazlanma. Senden mektup almak, inan integral almaktan daha zor. Bilinmeyenlerimiz farklı olsa bile polinomlar gibiyiz. Eğer böyle devam ederse seni keşfedilmemiş dizi kuralları ile izleyeceğim.

Deneyelim bir:

Fazla Türkçe çalışmış birinin isyanı gibi geldi bana :-)

Ben de biraz zırvalayım bakayım:

Bu yazı, Mehmet Harmancı'nın 10 Kasım 1996 tarihli "Ceride-i İzdivac" adlı düğün davetiyesinde yayınlanmıştı.

Evlenirsem, "Evleneceğim kızın gözleri ne renk olacak?" deme şansını kaybederim.

Benim gibi kafayı yemiş bir edebiyat öğretmeninin hezeyanlarına benziyor:))))

bana soluk vermeni sevdim

çok hoş olmuş yaaa

çok güzeldi şirinem tebrik ederim. dur ben de deneyim bir :)))

Derken yüreğimin surlarına, sana dair sözlerimin edebi sanatları vuruyor. Seni ner neye benzetmişsem, teşbihler eksik kalıyor. Eşsizliğini ve hiçbir şeye benzememeni bir kez daha anlıyorum.

milyon değil

tek sevgilim

ben senin utangaç hallerinde

Sanırım buydu bahsettiğin Rengin?

Sahi, şimdi bilsen sana olan hitabımı, seslenişime kulak verir, söyleşime ortak, hatıralarıma tanık olur musun?

Daha yazacaktım ama frene basayım dedim:)

Kadınlar edebiyat ruhu taşıyan erkeklere ilgi duyarlar, kazara evlenirlerse; ömürleri boyunca mutsuz olma olasılıkları da yüksektir. Zira hiç konuşmayan, durmadan uzaklara dalıp giden bir adam... Aşağıda bir edebiyatçının düğün davetiyesine yazdıkları var...

bir virgül gibi hayatıma girip

Seninle bir eglog söylemek isterdim

Evlenirsem, markete girdiğim zaman ekmeğin kaç para olduğunu bilmediğimi öğrenen tezgahtarın şaşkın yüzünü seyretme lüksümü yitirebilirim.

Evlenirsem Konya'da yeni bir edebiyat dergisinin çıktığını evimi telefonla arayan bir dost aracılığıyla öğrenme yanlışına düşünebilirim.

Evlenirsem, evimi ziyarete gelen akrabalarımla araba fiyatlarından, kooperatif senetlerinden konuşarak dizi filmler izlemek zorunda kalabilirim.

Oysa aşkımız

valla bir türkçeci olarak ellerinize sağlık:))

O zaman kitapçıların hüzünlü tavanlarına uzanan cıgara dumanlarından bir kıvrım olsun, benim dudaklarımdan yükselmeyebilir.

yeni elime geçti. bir de matematikçinin aşkı var. o da hayli ilginç:)) kaynak: "dikkat yazılı var kitabı"

Evlenirsem, kiminle evleneceğimi kendime bir milyon defa sorup cevap verememenin dayanılmaz güzelliğini yaşamaktan uzak kalabilirim.

Hayır hayır. Beni mazur görün. Henüz mutsuz olmak yani mutlu olmak istemiyorum.

Evlenirsem, ayaklarımı balkon demirine yasladıktan sonra, gözlerimi bulutlara dikerek "Tanrım bulutun içinden geçen bir bulut görmeden gözlerimi gökyüzünden ayırmayacağım" adlı şarkıyı söylemekten vazgeçebilirim.

benimki epey kısa oldu kusura bakmayasınız. :)))

cümlelere gizli özne olmanı sevdim

Seninle bir daire olalım. Merkezde ben, etrafımda eşit uzaklıklarda sen... Nereye bakarsam seni göreyim. Üzüntülerimiz teğet, sevinçlerimiz kiriş olsun. Birbirimize o kadar yakın olalım ki, yarı çaplarımızın limiti sıfıra yaklaşsın.

kadrajına dünyaları sığdıramadığım

en geniş objektiflerle bile yüreğindeki derinliği çekemediğim

Tüm bunlardan sonra diyebilirim ki hiçbir zaman zarfı zamanın neresinde olduğumu bana bildiremez. Zaman kayması yaşayan bedenim buhranlarda. Şimdiki zamanlarıma "sen'li geçmiş zamanlarım" karışıyor. Gelecek zamanlarım gelmesin. Bir sen gel istiyorum.

Her gerçek anlamın anlamını yitirdiği bir gece daha...

bilmiyorum sen olmasaydın

size doğru gelmiş ben biraz şaka yapayım dedim, sonuçta böyle bir metni yazmak gerçekten zeka gerektirir.. Yazan arkadaşı tebrik etmek lazım..

ölümsüzlüğün tanrısı

Senin için epik şiirlere bile konu oldum

Birden bir şarkı dolanıyor dilime. Nakaratı adın olan bir türkü tutturuyorum. Aslında zengin kafiyeler kadar uyumlu olduğumuzu düşünüyor, dilek-şart kipinde cümleler kuruyorum. Sonra şunu söylüyor dilim: "Bilmezdim şarkıların bu kadar güzel / Kelimelerinse kifayetsiz olduğunu / Bu derde düşmeden önce."... Orhan Veli'nin derdini yüreğimde hissediyorum. Yansıma sözcükler kadar aynı hisleri paylaştığımızı biliyorum.

Soyut anlamlar etrafımı sarmış, özlem, hasret, acı, keder, yalnızlık, hüzün zincirleme ad tamlamaları ardı adına dizilmişler. Dört yanım soyuta kesmişken dilimde adını somut olarak haykırıyorum. Belirtisiz nesneler kadar belirsiz çıkıyor sesim. Sesimi kimse duymuyor. Köküne ve eklerine ayrılmış sözcükler gibi, bir kez daha parçalanıyorum.

her an boynumda kolyem gibi taşıdığım

Var mısınız terimsel hitaplara siz de?

Fıstıkçı Şahap'ı unutmuş.

orjinal deri çantalarda saklayıp

Evlenirsem koluma bir saat takmam gerekebilir.

Zamanın birinde söz vermişim benzer bir deneme yapmaya...

Türkçecinin aşkı olur

Fuzuli hocam çok güzeldi, ellerine sağlık.

merceğini gözbebeğim gibi korudum

Daha da kötüsü, eğer evlenirsem, "Bir izdivaç mecmuasında böyle abuk bir yazının ne işi var" diyenlerden olabilirim.

Kısa demişsin; ama bence daha açık ve öz olmuş. Şiir bahçesinden çıkmış bir güle benzemiş yazın.

Şu anda y=ax+bx+c parabolünün iki ayrı kolu isek de bir gün tepe noktasında buluşacağız. Sana bir sinx eğrisi gibi sürekli "k" sabiti kadar bağlıyım. Hiçbir parantez bizi ayıramaz.

bana şu fani dünyada

Sensizlik pekişmiş sıfatlarca karşımda...

Yoksun ya yanımda, sıfat tamlaması olamamış adlaşmış sıfatlar gibi hissediyorum kendimi. Bir virgülle hayattan ayrılmış, yalnız ve kimsesiz... "Kendi" zamirinin dönüşlülüğü gibi kendime, içime dönüyorum. Sonrası... Tek başına bir anlamı olmayan edat-bağlaç-ünlemler gibi kendi başına anlamsızım...

neranka hocamın denemesi de güzel. bir deneme de ben yapıcam sakin kafayla. içimden geldi.

bana mı öyle geldi yoksam:))

aslından daha pahalı olsa da astarın

Sense bana dair satiriklere takılıyordun hep

Bu arada teşekkür etmeyi unutmayayım. Beğenmenize sevindim.

Hayat sandığın gibi değil deyip duruyorsun?

İdillere kaldı işim artık

Sağ olasın; ama keşke sen de bi deneseydin öslem hocam:)

bu zorlu yaşamın

sevgilim

her cümlede yüklemlere sorduğum

Dağ başındayken batan güneşe karşı

Gece yarısı sana çerez almak için Fıstıkçı Şahap'a giderken

Evlenirsem, kitaplarımın arasından çoraplarımın çıkma ihtimali azalabilir.