Sadece sövmek istiyorum.

Güya kendi halkının haklarını savunma adına o halka en büyük zararları veren at gözlüklü zavallılara söversiniz.

Bir kabusta sanırsınız kendinizi.

Açılmıştır bir kez ağzınız, devam edersiniz sövmeye; böbürlenmekte kimselerin gerisinde kalmayan, burnundan kıl aldırmayan, ama o kadar kuvvetine ve imkanına rağmen "bir avuç eşkıya"yı bir türlü bir böcekmişcesine ezemeyenlere söversiniz..

Çocukları öksüz, kadınları dul bırakanlara, anaların kuzularını ellerinden alanlara, babaların ciğerlerini sökenlere söversiniz.

Ama saf ama cahil yine de devletine bağlı olan köylü vatandaşları akıllara zarar "yöntemlerle" bile isteye terör örgütünün kucağına itenlere söversiniz.

O anda kimseye hak vermezsiniz. Aklınızın ucundan dahi geçmez başkalarının değer yargıları. Kapalısınızdır o anda.

Durmazsınız; akan kandan çıkar sağlamaya çalışanlara, yılların acısını ticarete çevirenlere, gözü paraya mala mülke doymayanlara.. söversiniz..

Siz hiç şehit kefenlediniz mi?

Ve bu yüzden..

Uyuşmuş gibisinizdir onun zehrinden.

Ardından tabuta yerleştirirsiniz ve al bayrağı geçirirsiniz tabutun üzerine.

Yaralarını sararsınız sonra, hala sızıp kanayan yaralarını.

Teneşir tahtasına uzatıldığında şehidin cenazesi, ilk olarak yüzündeki gülümseme dikkatinizi çeker.

Hiç ölü gibi durmaz şehit. Sanki uzanmıştır orada öylesine. Şöyle bir dürtseniz açacaktır gözlerini.

Üç günlük dünyayı yok yere cehenneme çevirenlere söversiniz.

Üzerinden çıkan kıyafetleri.

Nihayetinde; daha yarım saat önce yemek yediğiniz veya çay içtiğiniz ya da selamlaştığınız şehidi bırakırsınız morga, tören saatine kadar.

Kültürel haklarmış, kimlik sorunuymuş, özerklikmiş, bağımsızlıkmış, ana dilde eğitimmiş, ezilmişlikmiş, sömürülmeymiş diyerek binlerce yıldır bir arada yaşayan insanların arasına nifak sokanlara... söversiniz..

Fotoğraflar çıkar cüzdan arasından. Hala size bakmaktadır şehit.

Ve üzerinden dökülürken sular, bedeni daha bir beyazlaşır. Esmer olsa da beyazlaşır, nurlanır.

güzel bir alıntı paylaşmak istedim...

Ve en son yüzünü kapatırsınız. Gömülmeden önce en son olarak eşine açılacak olan o yüzü.

rica ederim...

Ben bugün yazı yazmak istemiyorum.

Ama değildir.

Cüzdanının içindekileri; kimliğini, paralarını hatta loto kuponlarını.

Başkalarını piyon edenlere söversiniz.

İnşallah mekanları cennet olur, ama şundan eminiz ki şehadetlerinden bu dünyada sorumlu olanlar, göz yumanlar öbür dünyada mutlaka hesap vereceklerdir

Gencecik insanların kanı akarken ellerini oğuşturanlara söversiniz.

Kırışıksız bir halde kaplar bayrak, tabutun üzerini.

şehitlerimizin kanlarında gün gelip boğulacaklardır...

Silahını, cüzdanını.

Ve düşündükçe... sövmeye başlarsınız..

amin, tüm şehitlerimizin mekanı cennet olsun...

Ve başlarsınız düşünmeye...

Çünkü gerçek olanca vahşetiyle ısırmaktadır zihninizi.

Hatta dayılar, teyzeler, amcalar, halalar, enişteler, dedeler, nineler, yeğenler, kuzenler geliyor.

Kendini piyon edenlere söversiniz.

Tek kıymet noktanız şehittir zira.

Aklıma şehitler geliyor, analar-babalar-evlatlar-eşler geliyor..

Ama sonra sonra anlarsınız hakikati.

Ondan biliyorum.

Huzurludur şehit.

Şehitten artakalanları toplarsınız sonra.

Ve en son sizin sövmenize sebep olanlara söversiniz.

çok güzel bir yazı ve de çok anlamlı paylaşımın için teşekkürler. mekanları cennet olsun nur içinde yatsınlar ve de temennim kanları boşa gitmesin

Derken kefene sararsınız bedenini. Ak pak olmuş o bedeni yine beyazlarla sarmalarsınız.

Ben kefenledim.

ABDULLAH MOLLAOĞLU

Morgtan çıkarken bir an dalarsınız.