Evet arkadaşlar bilgisiz bir şuur mümkünmü?yada bilgi şuuru her daim yanında taşırmı?yada birinin varlığı diğerini zorunlu kılarmı? ashap şuurlumuydu yoksa bilgilimiydi?dinin önceliği şuurmu yoksa bilgimi yada her ikisimi? şuan genelde günümüzdeki insanların özelde biz din görevlilerinin önceliği şuur mu bilgimi olmalı?kuranın kitap yüklü merkepler hitabı bağlamında düşünürsek şuursuz bilgiden bahsediyor olabilirmi?değerli görüşlerinizi bekliyorum...

şuur bazen yaş-yıl la da ilgilidir. küçücük çocukta şuur geç gelişir. insan büyüdükçe olgunlaştıkça bunların hepsi şimdiki gibi ortaya çıkar.

İslami aklın elde ettiği bilgi asıldır. Akl-ı selim, kalb-i selim ve zevk-i selim müsümanın düsturu olmalıdır.

ama sahabenin imandan aldığı lezet, ve imanı yaşmaları, dini savunmaları, canlarını peygamberin emrine bırakmaları, teslim olmaları, biribirlerini çok sevmeleri.. kesin emre itaat etmeleri. vb.

neden yüklü merkeb : bu tabir yahudi alimleri için kullanıldığı için . ilmiyle amel etmeyenler de aynı kategoriye girmesi ihtimal dahilindedir.

bende düüşünmüştüm bi zamanlar bunu. BİLMEK EYLEMEKTİR. Bilmek + eylemek = şuur

Aklın, kalbin ve zevkin selametinde biri diğerine tercih edilmez. Bunların hepsinin neticesinde şuur hasıl olur. Akıl bilgi içindir, Kalp iman içindir, zevk de ameli ihata eder. Dolayısıyla şuur;bilgi, iman ve eylemin neticesinde elde edilen bir melekedir. Hepsinin ötesinde bunlar duaya da muhtac hususlardır. Duamız kavi olsun.

ashabı her çağdan üstün yapıyor zaten.

bilgi tek başına şuur demek değildir. bilgiyi hdefe göre, amaca göre değerlendirebildiğin sürece bilgi seni şuur denizinde yüzdürür.

şuur kendiliğinden oluşmaz güzel kardeşim. şuuru meydana oluşturan şeylerden biri bilgidir.

ama ilmiyle amel etmeyen kişi yüklü merkeb^'tir demesemde, cezası daha fazladır derim.