İmam, cemaate islami bilgiler vermelidir, evet, ama imamın en çok hassasiyet göstereceği eğitim, namaz eğitimidir. Cami her şeyden önce namazgahtır. Namaz dinin direğidir. Cami ile namazın, bir İslam toplumunda birleşmesi, toplum inşası açısından son derece hayatidir. İslam toplumu namazlı bir toplum demektir. Namazlı, yani, günde beş kere Huzur'a durarak, Allah'a kulluk bilincini hep ve en diri şekilde yaşayan toplum... Cami, bir İslam toplumunun kulluk anıtı halindedir. Bugünün meselesi, namazları diriltmek ve namazla dirilmek meselesi haline gelmiştir.

Okumamanın, kitaptan uzak durmanın, cahil kalmanın mazereti maddi imkan olsaydı, varlıklıların hepsi "yetim-i dehr, ferid-i zaman, allame-i du cihan" olurdu. Yok, yok öyle bir şey. Adam olacak çocuk, adam olur, o kadar. Ne yapar yapar, olur.

İmam, cemaatini yetiştirmeyi görev bilen insan demektir. Bilgi açığı ve açlığı günümüz Müslüman toplumlarının en yakıcı gerçeğidir. İnsanların islami aidiyetleri var, ama onun içini dolduracak islami bilgi muhtevası maalesef yoktur. Onun için hem camiye gelen cemaate, hem de cemaatin çocuklarına emek vermek gerekiyor. Müslümanların ilk?toplanma? yeri olan Darü'l Erkam'dan, sonra Mescid-i Nebi'den bu yana, cami hep bir eğitim mekanı olmuştur. Cami toplumu yoğuran bir teknedir. Bir kişilik potasıdır. Ve orada imam, en merkezi kişiliktir. Alanya'da bir imam, iş yoğunluğu sebebiyle camiye gelemeyenlere Kur'an öğretmek için çocukların gençlerin ayağına, yani seralara gidiyordu. Bu, şehir hayatında imamın, camiye gelemeyen insanların iş yerine giderek onlara Kur'an öğretmesi veya dini bilgiler vermesi şeklinde olabilir.

İmam, göreve gelirken yetişmiş olmalı, görev sırasında da kendini yetiştirme cehdini asla duraksatmamalıdır. İmamet çok kapsamlı bir eğitimi gerekli kılar. Kur'an bilgisi, fıkıh bilgisi, genel islami kültür, ses eğitimi dahil hem mesleki eğitim, hem de, insani meseleleri kapsayan bir genel kültür... Ve, camiye yolu düşecek tüm dünya vatandaşlarıyla iletişim sağlamak üzere yaygın dünya dillerinden hiç olmazsa birisine vukufiyet... Bu, isterseniz, en kuytu bir köy camiinde imam olun, bu çağda bir toplum önderliğinin olmazsa olmaz şartlarındandır. Onun için imamet, okuma, düşünme ve çalışmanın kesintisiz olarak sürdürüldüğü bir görevdir. Kur'anı en güzel okumaya çalışan, ezanı en yürekten seslendirmeye gayret eden, cemaatin bilgi açığını giderecek bir bilgi donanımına sahip olmalıdır. İmameti önemseyen bir imamın, camiini önce kendisi için, sonra cemaati için bir mektep haline getirebileceğine inanıyorum. Kitapla ünsiyet, bir imamı yıllar içinde, kendi kozasını ören bir ipek böceği gibi olgunlaştırabilir. Ekonomik bakımdan mütevazi bir hayat yaşayacaktır belki, ama namaz vakitleri dışındaki zamanı, kendini yetiştirmek için kullanabildiğinde imamın, gerçekten önemli bir donanıma sahip olmaması söz konusu olamaz.

İslam'ın?Din görevlisi? diye bir statüsü olmamasına rağmen, cemaatin önemi ve cemaatle namaz, zaman içinde, Rasulullah'tan kalan bir önderliğin, Müslüman toplumlar için de?İmamet? şeklinde kalıcı biçimde müesseseleşmesine sebep olmuştur.

İmam, toplumla dinin kesişme noktasında son derece hayati ve saygın bir misyon ifa etmektedir.

Makamının yüz akı bir imam "İmam arkadaşların bile kulak asmadığı uyarılarıma, ilk defa girdiğim meyhanede meyhane müdavimleri kulak verdi" demişti. Ben şaşırmadım.

Onun için Osmanlı'da, İmamet'e büyük itibar gösterilmiş ve o görevin ifası için özel şartlar aranmıştır.

İmamet, toplumu dine, dini topluma taşıma misyonunun odaklandığı bir görevin adıdır.

hattaboğlu

İmam, önder demektir.

Sorun çözen. Fakir fukaranın sorunlarını çözen, nizalı insanların sorunlarını çözen, aile kırgınlıklarında yardımcı olan, gençlerin bunalım ve kötü alışkanlıklardan kurtulması için çaba gösteren...

o dediğin şahsiyet varya. değer verilen alimleri ağzına almış orda burda kötülüyor. sonrada gelmiş yorum yapıyor

Bazıları maaş azlığından şikayet ediyor. Doğru, imamların maaşları gerçekten çok az. Ama bu imamlık/rehberlik/önderlik misyonunu asmanın mazereti olabilir mi? O zaman bu durumu "özrü kabahatinden büyük" olarak isimlendiren birilerine diyecek söz kalır mı?

Önceki yazıya aldığım tepkiler çeşit çeşit. İnsanımızın hayli yekun tutan bir kısmı imamlardan, onların bağlı olduğu Diyanet'ten ümit kesmiş. Bir kısmı hala ümitli olduğunu ifade ediyor, fakat bahaneler sıralamaktan da geri kalmıyor. Çok az bir kısmı ise "Bu iş olur" kararlılığında. Onlar "Bir tane varsa, binlerce olabilir" diyenler. Onlar "Kötü misal emsal olmaz" diyenler. Onlar "Bu coğrafyanın suyu ve toprağı, bu tohumu yetiştirecek kaliteye sahiptir" diyenler.

Şu söylenebilir: İmamlar imam olduğunda cami cami olacak ve cemaat de cemaat olacak. Ve İslam toplumu İslam toplumu olacak.

hacı osman hoca.

Acı ve sevinçleri paylaşan. Düğünde ve cenazede insanların yanında bulunan, En azından dua ile acıya ve sevince ortak olan...

Eğer yıkanacak 'diriler' camilere gelmiyorsa, imamlar onları çarşılarda, pazarlarda, dükkanlarda, evlerde, salonlarda, hatta kahvelerde arar, bulur ve yaralarını sarar. Kahvehaneye onlarla oyun oynamak için değil, onlara hayatın oyun ve eğlence olmadığını, bir anlam ve amacının olduğunu, hayata anlam ve amaç verenin Allah olduğunu, Allah'sız bir hayatın anlamlı olamayacağını söylemek için gider.

Hemen söyleyelim ki, bu imaj, bu ülkede yaklaşık yüzyıldır uygulanan din-devlet ilişkilerinin yamuk tabiatından kaynaklanan bir imaj. Hedef Hıristiyanlığa benzer bir İslam, İncil'e benzer bir Kur'an, kiliseye benzer bir cami olunca, elbet imamı da bir 'kuşa' benzetmek isteyeceklerdi. İşte imam görünce ölü ve ölümün akla gelmesinin böyle hazin bir hikayesi var.

Bunlar, kişisel gelişim dilinden ödünç alarak ifade etmek gerekirse?proaktif? bir kişiliğin özellikleridir.

İmam, mahalleye iyilik getiren insan olmalıdır. Cami, bir sosyal merkezdir. Camiye geleni gelmeyeni ile tüm semt halkı, bir biçimde cami ile alakalıdır. Çünkü insanımız, islami aidiyet gereği, en azından bir kültür ilişkisi halinde camiye bağlıdır. Ezanı evlere dolar, ölüm halinde yol oradan geçer, cami, mahallenin omurga kurumlarındandır. İmam, bir topluma İslam neyi getirirse, onu taşıyan insan olmak durumundadır. Onun adı herhalde?rahmet insanı?dır. Çünkü İslam, gittiği yere rahmet iklimi taşır. İmam, içinde yaşadığı toplumun tüm kesimleriyle barış, sevgi ve güven ilişkisi kurarak bu iklimin yapı taşlarını oluşturur.

imam caminin kalbidir

Beni başka kuruma geçmekten men eden bu sevgi vallahi. Ahmet Taşgetiren'in yüreğine Hakka Sarıl hocamın emeğine sağlık.

caminin kalbi imamı okuyalım

Allah var, imkansızlık yok. İmanın en büyük imkan olduğunu bilen bir mü'minin ağzından "imkansız" lafı öyle ulu orta dökülemez. Değil mi ki, Allah yokmuş gibi konuşmak günahtır.

Üstad Necip Fazıl merhum?Cübbeler yüreksiz, kubbleler desteksiz? diyor Kafiyeler isimli şiirinde...

Bu misyonun tam ifadesi?önderlik?tir. Bendeniz ona?Toplum önderi? diyorum.

Burada bendeniz, bugünün şartlarında?toplumu dine dini topluma taşımak? gibi bir görevin ifası için gerekli olan bir?İmam profili? çizmeye çalışacağım.

İlginç, imamlardan umut kesenler arasında imamlar da var. Yahu, bu nasıl iş! Olur mu öyle şey? Umut imanın çocuğudur, çocuğunu öldüren anasını ağlatır. Nasıl kıyar insan, imanın çocuğuna?

Bu hazin ve bir o kadar da ihanet kokan hikayeyi tersine çevirmek mümkün mü?

İmamların asli işi ölüleri değil, ölü ruhları yıkamak, ölü akılları yıkamak, ölü yürekleri yıkamaktır. Bunun bir başka ifadesi de "dirileri yıkamak" olabilir. O yıkanacaklar camilere akın akın gelmiyor olabilirler. Oların da mazereti vardır, unutmayın. Çünkü camiye gelenler camiye geliş-gidiş arasında bir fark görememektedirler. Bu yanlıştır. Cami adamı "topladığı" için cami adın almıştır. Kendisine sığınanın duygusu, düşüncesi ve hayatı arasındaki dağılmışlığı ve çözülmüşlüğü onarıp, onu topladığı ve bir bütün kıldığı kadar "cami"dir.

Bu köşede bir zamanlar "İmam görünce neyi hatırlıyorsunuz?" başlıklı bir yazı yazmıştım. Bu sorunun cevabı belliydi: Ölüm. Söylemeye bile gerek yok, bu hatırlamanın, öyle sufilerin içsel arınma yöntemlerinden biri olarak kullandıkları "mevti tefekkür" cinsinden olumlu bir hatırlama olmadığı açık. Sokaktaki dünyevileşmiş tipin gözünde, ölümün hiç de iyi bir imajı yok. Anlayacağınız öyle ters bir hal ki, imamla cenaze arasında mülazemet ilişkisi kurulmuş. Sanki imamın olduğu yerde, mutlaka bir cenaze olmak zorundaymış gibi.

gerçekten çok üzüldüm sahi konu neydi

Burada imamın şu kişilik özelliklerinin altı çizilebilir:

evet hocam aynen bende öyle. camii hutbe vaaz cemaat kubbe minber kürsü minare... küçüklüğümden beri hep imam olmak istedim ve sevdiğim görevi yapıyorum cenabı Allaha hand olsun

eh öyle diyorsan öyle olsun mubarek...

Cübbelerin içinde yürek olmalı ki imam olmalı. İmam ve cemaat olmalı ki kubbelere direk olmalı... Cübbenin içi boşaldığında, orada bir cisim bulunsa bile imam bulunmuş olmuyor. Onun için cübbelerin içine yürek koymak gerekiyor.

neyse biz konumuza dönelim.

benim aklım filistin ve mezhep başlığında yapılan tartışmada kaldı.

''imam sözcüğü "anne" anlamındaki "ümm" sözcüğünden türetilir. İmam demek, insanların manevi istikbali üzerine tir tir titreyen "ana yürekli adam" demektir. İmamları imam yapan da yürekleridir, cüppe ve sarıkları değil.''

adımız çıkmış 90 a.

İmam, camiyi sevmelidir. Cami onun için bir huzur iklimi olmalıdır. Caminin mihrabını, minberini, şadırvanını, halısını, duvarını, rahlesini, kubbesini, minaresini sevmelidir. Cami adeta onun, toplumu kucaklamaya hazır bağrı gibi derin, sakin ve sevgi dolu olmalıdır. Cami, İmamın bu toplum sevgisini sembolize etmelidir.

Epey oluyor, Fahreddin er-Razi'nin tefsirini okurken bir şey takıldı gözüme: Surelerin tefsirinin sonuna düştüğü tarihler. Mesela Zuhruf suresinin sonuna şu tarihi düşmüş üstad: "603 yılının Zilhicce ayının 11. Pazar günü." Üşenmedim kağıdı kalemi elime aldım ve 10 surelik bir kısmı hesapladım. Toplam sayfa adedini güne böldüğümde, her güne 20 sayfa düştü. Yani merhum müfessirimiz, her gün bu muhteşem ve müstesna tefsiri yazarken günde 20 sayfalık metin üretmiş. Bu sayfalar da, öyle beri benzer sayfalar değil. Elimdeki tefsirin ebadı A-4 ebadı ve sanırım Türkçe'ye çevirsek, her sayfası en az 2,5-3 sayfa tutar.

İyi insan? neyi ifade ediyorsa, onun içini doldurmalıdır imam. Toplum onun için?İyi insan mı arıyorsun, işte o? demelidir. ?İyi insan? notu, ancak uzun ilişkilerin ve bu arada yaralanmayan bir kişiliğin notu olabilir.

Bırakın yazmayı da, bu kadarını okuma konusunda bir sınava tabi tutsak, sayıları 70 binlere baliğ olan imamlar, müftüler, vaizler arasından kaç tane çıkar sınavı geçecek olan? Peki okumadan nasıl becerilir irşad, inşa, ikaz? Nasıl kazanılır ilim, irfan, hikmet, izzet, hatta ikan ve iman? Ve dahi insan?

"Niçin bu hallere düştük?" sorusunun cevaplarından biri de burada yatmıyor mu? Evet, "yattığımız için", zamanı hovardaca harcadığımız için, Allah ömrümüzün, ömürlerin, nesillerin, paraların, ilmin bereketini çekip aldığı için.

İmamlık ateşten bir gömlek, giydin mi vazgeçmesi zor bir iş...

m islamoğlu

Dost, arkadaş, ağabey gibi rolleri kolaylıkla ve yapmacıksız olarak sahiplenen...

Bir kere en başta?İyi insan? neyi ifade ediyorsa, onun içini doldurmalıdır imam. Toplum onun için?İyi insan mı arıyorsun, işte o? demelidir. ?İyi insan? notu, ancak uzun ilişkilerin ve bu arada yaralanmayan bir kişiliğin notu olabilir.

Bunların yapılabilmesi için imamın kendine güven duygusu diri olmalıdır. İçe kapanık, kendi kendisiyle boğuşan, kendi sorunları içinde kaybolmuş, bilgi ve eğitim yetersizliği bulunan insanın, ?imamet?in içini doldurması güçtür.

hocam;hakka sarıl la aramızda şakalaşırken vatandaş fazla alınganlık gösterdi o kadar.. benlik senlik yok.

ama içimde hep bir korku var ve hiç bitmeyecek acaba ben hakkıyla bu görevi yapabilecekmiyim

tartışmaya dışarıdan bakınca daha net gözüküyor

Dert dinleyen ve dert paylaşan. Toplumda dertli insan çoktur, onları en azından dinleyebilmek, yüreklerindeki yükün kalkması için birkaç söz söyleyebilmek ya da yol göstermek bir imamın kolaylıkla yapabileceği bir şeydir.

İmam, cemaati azaltan değil çoğaltan insandır. Caminin misyonu, bünyesinde çok farklı karakterde de olsa, mü'min ortak paydasında buluşan insanları bağrında toplamaktır. Cami, Allah'ın evidir ve imam, her gün bir yeni insanın bu evle bağ kurmasına gayret eder. Burada da sır, insan ilişkilerindeki ülfet ve letafettir. Cami ile herkesin barışık olmasını sağlamak, imamın insan ilişkilerindeki başarısının göstergesidir. Camiye küs, kırgın insan olmamalıdır. Bugün, belki de camiye hiç gitmemiş, cami iklimini kendine çok yabancı bilen insan sayısı az değildir. İnsanlar, bazen korku, bazen utanma sebebiyle camiye gelememektedir. Maalesef siyasi kanaatler de cami ile kimi insanımızın arasına mesafe koymuştur. İmam, geniş yüreği ve sıcak diliyle, mütebessim simasıyla, camiyi herkesin gelebildiği bir sıcak yuva haline getirebilmelidir. Bir semtte, imamın konuşmadığı insan olmamalıdır.

İmam, her şeyden önce kendisi imameti önemsemelidir. İmametin bir anlamda?Peygamber makamını temsil? gibi bir nitelik taşıdığını yüreğine sindirmeli, bunun heyecanını kuşanmalıdır. İmamet asla, başka iş bulunmadığı için yapılacak bir iş gibi telakki edilmemelidir. İmamet asla, gerçekte başka bir meşguliyet içindeki insanın, maaş garantisi taşıyan bir meşgalesi haline gelmemelidir. İmamet, sürekli bir coşkudur. Her mihraba çıkışta yaşanan?Huzurda yoğunlaşma? halidir. Elbisesi temiz, yüreği temiz insan demektir imam. Önüne düştüğü insanların sorumluluğunu omuzlarına yüklenendir. O makam vakar makamıdır. Arkasına duran insanlar, o makama çıkanla bir gönül kırıklığı içinde olmamalıdır. Onun için şu veya bu sebeple cemaatle didişmek, cedelleşmek asla tercih edilmemelidir.

önkuzu

tevazu ne güzel

hakkasarıl

Ahmet Taşgetiren

Her imam, büyük İslam ailesinin yitik çocuklarını, nerede kaybolmuşlarsa orada bulup yuvaya geri getirmenin acısını yüreğinde duymadıkça "imam" olamaz. Çünkü imam sözcüğü "anne" anlamındaki "ümm" sözcüğünden türetilir. İmam demek, insanların manevi istikbali üzerine tir tir titreyen "ana yürekli adam" demektir. Anaları ana yapan yürekleridir, ispatlanmamış iddiaları değil. İmamları imam yapan da yürekleridir, cüppe ve sarıkları değil

benlik savaşını kazanan yok

Her imam, büyük İslam ailesinin yitik çocuklarını, nerede kaybolmuşlarsa orada bulup yuvaya geri getirmenin acısını yüreğinde duymadıkça "imam" olamaz.