iş seçiminde öyle eş seçiminde öyle memleket seçiminde öyle...

teşekkür ederim cevabınız için ayrıca hocam. başka cevap verenler olursa da teşekkür ederim şimdiden.

Montaigne'in bir sözü der ki;"Talih insana bütün nimetlerini verse, onları tadabilecek bir ruh gerekir.. Bizi mutlu eden ; Bir şeyin sahibi olmak değil, tadına varmaktır? tercihlerimizi bu anlayış üzre yaptığımızda kısa, az ve öz ile yetinmesini öğreneceğiz. Hayatımız daha anlamlı şekilde devam edecektir.

neden vazgeçecegizki

Benim yaptığı tercih bana kaybettiriyorsa varsın kaybettirsin... Kazandıklarımla rüzgarda terimi kurutarak ufka bakmak hazzını, iki adımda bir ardıma bakmak tedirginliğine tercih ederim...

sınırsızlıgı zorlamış oluruz

hayata dair tercihlerimizde olsun kendimize ait tercihler olsun genelde sınırlı bir tercih yapmak zorunda kalırız

Vazgeçtiklerimizden vazgeçmeye ne kadar gönüllüysek, o kadar mı tercihlerimiz olur bunlar?

Her tercih kazanmak kadar kaybetmekti diye yaygın bir kanaat vardır...

aynı yolda yuruyenlerden kımılerı daha saglam yere basarlar bu yuzden...

kımı zaman bızı tanıdıklarını ıddıa edenlerı zıyadesıyle sasırtıyor tercıhlerımız...

Oysa yokuş çıkan vardığı noktada terini soğutan rüzgarla geriye doğru atar omzunu ve arkasına bakmak yerine ufka bakar...

Peki, hayatta tercihlerimizi neye göre belirleriz? Önceliklerimiz hep tercih ettiklerimiz midir? Yada vazgeçtiklerimiz hep önceliklerimize dahil olmayanlar mıdır?

tercıhlerımızın zaman ıcerısınde degıskenlık gostermesının altında yatan sebeb herhangı bır konu hakkındakı dusuncelerımızın kokten degısmesı degıl aslında...

ıcınde bulunulan durumun secımler uzerıne etkısını kabul etsemde; zamanın gereklerını yerıne getırmenın yeterlı olduguna ınanan cogunluktan degılım...

bu konu da her ne kadar tercih bizim olsada kötünün iyisi cinsinden ehveni şer cinsinden tercihler yaparız...

Kumar oynayacak kadar cesur değilim yazık ki...

peki vazgeçtiklerimizi tercih etmeye "çalışsak" sınırları zorlamış mı oluruz?

ve artık anladım ki vazgeçtiklerimiz "önceliklerimiz olmayanlar" gerçekten. öyle diyen varsa, yanılıyordur... zan-nediyordur. bir hata yaptığımda babama "... çünkü öyle zannettim" diye bir cevap verirsem, şöyle der her defasında "bilmek başka zannetmek başka". ve ben hep unuturdum bunu. artık unutmamam gerek sanırım, büyüdüm ya:))

karar verırken oncelıklerımızın sıralamasındakı kucuk bır degısıklık bıle sonucu cok fazla etkıleyebılıyor...

Düz yolda yürüyenlerse iki adımda bir döner ardına bakar ya da gölgesine ve vardığı her nokta bir öncekinden farklı değildir...

Bazen iyi düşünüldüğü halde yanlış davranılabiliyor. Bu yüzden de kişiler hakkında hüküm verirken temkinli olmak gerekiyor. Sanırım en doğrusu da hükümden uzak durup kanaatler oluşturmak.

Mükemmel tercih yoktur diye düşünüyorum. Kötünün iyisini seçmek gibi birşey.

Hayatta insanın karşısına iki yol çıkar hep; birini seçen diğerinden vazgeçer doğal olarak... Bununla birlikte tercihlerimiz hep önceliklerimiz olmayabilir, insan bazen yapmak istemediği şeyleri yapmak zorunda kalabilir, bırakılabilir...

Burada asıl mesele birini tercih ederken diğerinden vazgeçmenin acısı değil, doğru kararı verebilmektir. Doğru kararı vermek için de her yol ayrımında bulunan rehberleri dinlemek ve ona göre hareket etmek gerekir. Rehber göremeyenler ise hayatlarında edindikleri rehberlere danışmalıdırlar... Rehberlerini iyi seçtikleri ve onları dinledikleri takdirde yol boyunca zahmet çekseler bile yolun sonunda rahata ereceklerdir...

Her tercih bir vazgeçiş, kaybedişse insan acısını seçmekte özgür.. ya da değilleme mantığıyla gidersek insan vazgeçişlerinde ve kaybedişlerinde fazlasıyla özgür..

tercih edeceksek

tercihlerimiz de kendimiz belirledigimiz olduğu gibi elimizde olmayayan nedenlerle şartların getirdigi tercihlerle başbaşa kalırız

her kararın bir nedeni var; mühim olan, bu nedenlerin önceliklerimize zıt olmaması zannediyorum.

işimizi meslegimizi kendimiz terc ih etsek de sonuçta sınırlı sayıda ki tercihlerden birini tercih ederiz

Düz yolda yürümek yerine yokuş tırmanmayı pek tercih eden olmaz...

ıhtılafın varlıgı benı pek sık bogaz etmesede, ıhtılafa dusme nedenlerı canımı sıkıyor...

nıyetlerı okumaktakı aczıyetımızde eklenecek olursa secımlerı referans olarak kabul etmekten baska secenek kalmıyor gerıye...

tercihleriniz üzerinize üzerinize geliyorsa tercihleriniz üzerine iyi düşünmeniz lazımdır.

benmerkezci bir dünyanın merkezinde sadece kendini düşünen günümüz insanı elbette tercihlerini ben merkezci düşünce üzerinde yapacaktır..

herşey bir tercihtir aslında. vazgeçmek de öyle, devam etmekte.

her tercih evet vazgeçiştir geride neyi bıraktığımızı bilmeden... ama önemli olan her tercihle aslında ne kadar güçlü olduğumuzu fark etmemizdir. ne demişler en kötü karar bile kararsızlıktan iyidir.

Tercih yapmak zorunda kaldığımda kaçıyorum arkama bakmadan...:)

Benim, bu konudaki kanaatlerimin temelini ise kişilerin yaptıkları seçimler oluşturuyor. İyi ya da kötü, zorunlu veya iradi... seçimlerimiz bizim referansımızdır, diye düşünüyorum.

tercih etmediklerimizin adıdır vazgeçmek

Her tercihte kumar oynarız hayatla. Bu kumarın sonunda köşeyi dönmek de var sefil olmak da...

aynı yolda yurumeye devam edenlerın bıle, yurume nedenlerı zamanla farklılık gosterebılıyor...

vazgeçmekte yada tercih etmekte kararsız kaldığımız zamanlarda ne yapmalı peki? bunu neye göre belirlemeli?

Çok sevdiğim, bir o kadar anlamlı bulduğum, ardında gerçek bir ihtar ve bilgelik saklayan bir sözdür.

"Her tercih bir vazgeçiştir."