Öğrenmek bile içeriği geniş bir konu. Hocam dilerseniz öğrenmek ve anlamak konusunu ve bu sözün içeriğini başka bir başlıkta ayrıntılı bir şekilde tartışabiliriz...

Haklı haksız, değerli değersiz, doğru yanlış gibi sınıflandırmalarla halen basit düşünüyor ve kalıpların dışına çıkamıyoruz...

Evet çok şey anlatır...

Doğru dersin, güzel dersin de sizce niçin toplum içinde yaşama ihtiyacı duyuyoruz?

Gerçek gösteriş, gazetede yazı yazmakmış, öyle diyor şu an yanımda bulunan bir arkadaş, bilmem öylemidir...

Fakat genellikle tam tersi bir eğilimle hareket ederiz. Herkesi dinleme, her kaba söz, her alaycı davranış karşısında üzülme eğilimine. O zaman kendimize en önemli ve en teselli edici soruyu sormalıyız. Bu kötü eletiri hangi temele dayanmaktadır?

?sonunda yalnız sevdiğimizi koruyacağız, yalnız anladığımızı seveceğiz, yalnız öğrendiğimizi anlayacağız? Baba Dicum

Bu başlıkta Alain de Botton?nun Felsefenin Tesellisi kitabından bölümler aktarmaya çalışacağım. Aynı zamanda sizlerin izlenimlerinizi öğrenmek ve değişik bakış açılarıyla düşüncelerimizi paylaşmak amacıyla bu başlığı açtım.

Eğitim sistemindeki hatalar, sonu gelmeyen sınavlar, Kibele Hocamın değindiği konu v. s

İnanmak ve özgüven kişiye başarıyı getirir. Bunun akabinde kendisine ve insanlığa karşı hissettiği sorumluluk ve erdemli davranışları salt iç tepkisel nedenlerden dolayı hata yapması engelleyecek, olumlu yönleriyle birlikte olumsuz yönleriyle kişi kolayca yüzleşebilecektir?

Öğrenmek, anlamak ve sevmek? buyrun bakalım:)

Yazdığınızı yeni gördüm ve yazdıklarımı tekrar okuma gereği duydum sayın gamze: Konu hakkındaki kişisel fikirlerimi belirttim bunların doğruluğu görecelidir.

"Noktası konulmamış bir yarıştı bir varıştı hayat...

Hayanın bile riya olabileceği bir toplumda yaşarken, elbetteki gösterişe düşkünlük olacak.

ilim kendin bilmektir

Toplumda kabul görmemenin tesellisi

Başkaları tarafından onaylanmamayı bu kadar ciddiye almamızın temelinde ise, yalnızca terfi etmek ya da ayakta kalmayı başarmak gibi pragmatik nedenler değil, çok daha önemli bir neden yatar. Alaya alınmak yoldan çıktığımızı gösteren ve asla göz ardı edemeyeceğimiz bir işaret gibi gelir bize.

Öncelikle yorumlarınız için teşekkür ediyorum.:)

Televizyonlarda bile sözkonusu ahlak, vatan, namus gibi kavramlardan bahsedilirken, riyanın alabildiğince sosolu bir şekilde reklam edilmesi malumu aliniz, toplumun içinde bulunduğu durumu gösterir.

Gerçeklik duygumuzla başkaların onayı arasındaki ilişkiyi değiştirebilinecek çok önemli bir ayrıntıyı da eklemeden geçemezdi. Düşüncelerimizin ya da yaşam biçimimizin yanlış olduğu, asla ve asla, çoğunluğun görüşleriyle ters düştüğümüz gerçeğinizden yola çıkılarak kanıtlanamazdı.

Bizi endişelendiren, bize karşı olan insanların çokluğu değil, bize karşı olmalarının altında yatan sağlam nedenleri olmalıdır. Yani dikkatimizi kabul görmediğimiz gerceğinden uzaklaştırığı, niçin kabul görmediğimize ilişkin açıklamalara yöneltmeliyiz. İçinde bulunduğumuz topluluğun büyük bir bölümünün bize karşı olduğunu öğrenmek korkutucu gelebilir ama mevkiimizi terk etmeden önce bu kişilerin hangi yöntemleri kullanarak bu sonuca vardıklarını irdelemeliyiz. Bize muhalefet edenlerin düşünme yöntemlerinin sağlamlığı, onların muhalefetine vereceğimiz değeri belirler.

çok güçlü cümleler bunlar sn kibele2121:)) yalnız bu cümleleriniz bana 'her beyanın amaçlara ulaşmaya bir destek ' olduğunu/olması gerektiğini düşündürdü. bu çok acımasız olmaz mı? nedenleştirilmiş beyanlar bir anlamda önyargılarımız/algılar değil midir? şahsen, önyargılara "önyargıyla bakmanın" uzlaşmazlık için en geçerli neden olduğunu düşünüyorum...

Elbette ki toplumdan kopuk bir hayat yaşayamayız, hepimiz toplumun bir ferdiysek aksi düşünülemez zaten ama toplumun dayatmalarına da körü körüne boyun eğmek kişiye kendisini kazandırmaz. İkisi arasında ki bocalamanın sonucu da mutsuz bir ömürdür.

toplum tarafından kabul görsen ne olur görmesen ne olur?

?Bilgi doğru düşünceden üstündür.? diyor yazar. Ret ettiğimiz, kabul etmediğimiz fikirleri, görüşleri ya da konu her neyse hiçbir bilgi sahibi olmadan, nedenlerini niçinleri sorgulamadan sadece kulaktan dolma sözlerle doğru düşündüklerimizi savunmaya çalışıyoruz.

Merhaba arkadaşlar;

Özgüven öyle kolaylıkla gelişiveren bir şey değil. Gelişimini etkileyen sadece bir değil birçok faktör var ki kişinin yaşam serüveni boyunca yaşadığı olaylar, deneyimler, kayıpları, kazançları ve özellikle toplumsal baskı değişikliğe uğratır? Kısacası yaşadıklarıyla özgüveni pekiştirebilir de zayıflatabilir de?

Oysaki: ?Bilgi sahibi olmak yalnızca bir şeyin niçin doğru olduğunu bilmek değil aynı zamanda öteki seçeneklerin niçin yanlış olduğunu da bilmek demektir.?

Eğer toplumun kalıplarıyla hareket ediyorsak?sorgusuz sualsiz-ben bunu zayıflık olarak görürüm kendisi olmayı beceremeyen kişi sürüyü takip eder başkada seçeneği yoktur, İkisinin arası var mıdır bilemiyorum.

Herkes kendisine benzemeyeni aynadaki yansımasına çevirmeye çalışırken: Hey bize katılın demiyorlar en haklı biziz siz diye bir şey yok diyorlar haliyle çokta şirin olmuyor bu beyanlar ve haklısınız çok acımasız önyargılar bunlar ama olan bu Sayın gamze:))

Bunlardan kendi adıma çıkardığım sonuçta şu oldu; bu felsefe beni hiç teselli etmiyor? :))

Tabii ki hiçbir beyan laf olsun diye söylenmez. Bu yalnızca beyanlar için değil, tüm eylemler için geçerlidir. Hiçbir eylem nedensiz değildir. Ancak bu, eylemlere salt eylem düzeyinde değil, aksine daha derin bir bakışla?neden-sonuç? ilişkisiyle bakmayı gerektirir düşüncesindeyim. Düşüncemizin/amacımızın ardında olmak eylemlerimizi masumlaştırmaz lakin mübahlığına bir açıklama getirebilir belki:))

Siz toplumun olması istediği kişisiniz yani siz değilsiniz.

?Kişiliğimizle ilgili ya da elde etmediğimiz başarılarla ilgili birkaç ağır söz işitince gözyaşlarına boğuluyorsak, bunun nedeni, haklı olduğumuza inanmak için ille de başkalarının onayına gereksinim duymamız olabilir.?

Bir solukluk virgüldü belki...

Hiçbir eylem nedensiz değildir ama yapılan her eylemi de bir nedene dayanıyor diye mubah göremeyiz işte bu noktada?neden-Sonuç? aşamasını iyi irdelemek gerekir hocam.

Akşam okuduğum ve çok beğendiğim bir sözü paylaşayım, farklı bir açılım olur belki konuda:)

Çünkü biz genellikle ölçüp tartarak, dürüstçe düşünen bir eleştirmenin itirazlarıyla, nefret ve kıskançlıkla hareket eden eleştirmenin itirazlarını bir tutarız.

"Noktası konulmamış bir yarıştı bir varıştı hayat..."

Gösteri toplumu hakkında neler düşünüyorsunuz?

Bunun idrakine varan kişi zaten bir teselli aramaya luzum görmeyecek, yaşadığı çevreye uyum sağlamak adına bukalemun gibi sürekli bir değişikliğe uğramayacak ve kendini gerçekleştirmesine yardımcı olacak, fayda sağlayacak bilgilerin, söylemlerin, olguların peşine düşecektir?:)

"ilim ilim bilmektir

Gamze Hocam, özgüveni geliştirmek çok kolay ama aynı zamanda çok da zor. Öncelikle özgüvenin oluşumunda ve gelişiminde sağlıklı bir aile ortamı ve çocuğunu gerçekten tanıyan bir anne baba gerektirir. Anne ve baba?çocuğunu girişimci ve özgüven sahibi mi olmasını mı istiyor yoksa itaatkar ve sadık olmasını mı istiyor? seçimini buna göre yapar ve ona göre çocuğunu yetiştirir. Sizler daha iyi bilirsiniz eğitim camiasının içindesiniz ben gözlemlediğim kadarıyla yorum yapacağım şimdiki nesil oldukça problemli bu konuda?

Eğer ki olmak istediğiniz kişiyseniz toplumda kabul görüp görmemeye bakmayacaksınız yok eğer toplum beni kabul etsin telaşı varsa, peşinen şunu kabul etmişsinizdir.

Ne dersiniz?

bütün toplumlar bi araya gelse Allahın takdir ettiği bi musibeti senden gideremez, bütün toplumlar bi araya gelse Allahın sana bahşedeceği bi iyiliği senden çeviremez, rızık veremez rızkını kesemez, ölümünü erteleyemez, azrailin elinden alamaz, doğmayacak oolanı zorla dünyaya getiremez meyve vermeyecek bi ağaca can veremez... o toplumdan bir fert çıkıpta kabirde sana yoldaşlıkta etmez, o halde hiç bi işe yaramazlar, kimsenin kimseye faydası yok!

ya nice okumaktır"

?Bizi endişelendiren, bize karşı olan insanların çokluğu değil, bize karşı olmalarının altında yatan sağlam nedenleri olmalıdır.?

?toplum tarafından kabul görmemenin tek tesellisi yine?kendi?mizdir?

Kitabın bu bölümünde altını çizdiğim satırlar dikkat çekici?

Bunlar hep sağlam nedenler değildirler, sizin olmadığınızı ispatlamak için kendilerince nedenleştirmiş oldukları beyanlardır bu beyanları oluştururken de bilimi ve yahut başka öğretileri kullanmaları doğruluğunu göstermez tersine amaçları için her şeyi mubah gördüklerini gösterir.

Kişinin toplumda kendine yer edinme çabası?

Kendini bilmek deyince Yunus Emre?den söz etmek olmaz değil mi?...:)

Alıntıdaki şu cümleye de değinmeden geçemeyeceğim.

esmaa_;

Sokrates toplum tarafından kabul görmediği halde dize gelmemişti. Başkaları onunla ilgili şikayete bulunduğu için düşüncelerini değiştirmemiş üstelik kendine olan güveni, kibrinden, saldırgan, mizacından ileri gelmiyor, felsefi temellere dayanıyordu. Onaylanmadığı zaman kendine olan güvenini histerik bir biçimde değil akılcı temellere oturtarak yansıtmasını sağlayacak düşüncelerle donatmıştı felsefe Sokrates?i.

"tabii ki" derim mislina hocam:) faydalı olacağına inanıyorum...

Alaya alınma düşüncesi ya da aşağılık kompleksi, özsaygı ve özgüven eksikliği sonucunda ortaya çıkan bir ruhsal bir durum ki toplumumuzda birçok kişi bu sorunu yaşıyor?

Sokrates, şehrin tanrılarına ibadet etmemekle, dine yenilikler getirmekle ve Atinalı genç erkeklerin ahlakını bozmakla suçlanıyordu. Filozofa ölüm cezası verilmesi talep ediliyordu.

?Bizi endişelendiren, bize karşı olan insanların çokluğu değil, bize karşı olmalarının altında yatan sağlam nedenleri olmalıdır.? Ve ardından? ?Bize muhalefet edenlerin düşünme yöntemlerinin sağlamlığı, onların muhalefetine vereceğimiz değeri belirler.?

Öğrenmek, anlamak ve sevmek...

Etki altında mı kalıyoruz yoksa etkiliyor muyuz?

Sayısının üç olduğuna bakma üç noktalar çokk şey demek ister aslında bize...:)

Amaç var veya yok desem de sonuçta?O Beyanları? laf olsun diye söylemiyorlar bence.

Konuya gireyim..:)

Yaşam göründüğünden çok daha esnek, çünkü yaygın görüşler, genelde, hatasız çıkarımlar sonucunda değil, yüzyıllardır sürüp giden entelektüel karmaşanın sonucunda bugünkü konumlarına geldiler.

Değer, inanç ve tutumlarımız toplumsallaşma sürecinde şekilleniyor. Bireyin toplumdaki yeri ne olmalı, bireyler mi toplumu etkiliyor yoksa toplum mu bireyleri etkiliyor?

Mislina hocam, özgüveni geliştirmenin o kadar zor bir şey olduğunu sanmıyorum. Dediğiniz gibi deneyimler, kayıplar, toplumsal baskı kişinin psikolojisini etkileyecektir. Yalnız genelde atladığımız taraf, özgüvenin dışa değil?içe? dönük bir bakışla bulunmasıdır. Kendine güvensizlik?eksiklik? inancının sonucudur demiştim. İnançsa duyguların bilincimizle mantıklı bir çerçeveye oturtulmasıyla oluşur. Dolayısıyla kendimizdeki bu?eksik? noktayı görmeli, bunu bilinçsiz/bilinçli oluşturduğumuzu bulmalı ve bunu değiştirmek/dönüştürmek için çaba sarfetmeliyiz.

Başkalarından onay beklemek kendine güvensizliğin, kendine güvensizlik?eksiklik? inancının sonucudur. Yazarın dediği gibi?Başkaları tarafından onaylanmamayı bu kadar ciddiye almamızın temelinde ise, yalnızca terfi etmek ya da ayakta kalmayı başarmak gibi pragmatik nedenler değil, çok daha önemli bir neden yatar. Alaya alınmak yoldan çıktığımızı gösteren ve asla göz ardı edemeyeceğimiz bir işaret gibi gelir bize.? diyerek, uzatmaya gerek yok:)

Özgüveni eksik kişilerin sürekli başkalarının onayına ve beğenisine ihtiyaç duymaları dışında bir sorun daha var o da şişirilmiş özgüvene sahip olanlar?

sen kendini bilmezsen

Sonuç, toplum tarafından kabul görmemenin tek tesellisi yine?kendi?mizdir, kendimizdedir. Hayata, olaylara, yaşananlara bakış açımız bir anlamda kendimize verdiğimiz değerdir.

Fikrimce kişiyi diğerlerinden ayrıcalıklı muamele talebinde bulunmasına iten sebeplerden bir tanesi?

Gamze hocam;

Düzeltme: "söz etmemek" şeklinde olacaktı.

Bir itirafta bulunayım. Bir dönemler ben de özgüven sorunu yaşadım. Bu seviyeden istesek de istemesek de hayatımızın belli bir döneminde geçiyoruz. Önemli olan kişinin bunu en kısa zamanda fark etmesi, kendisi fark edemese bile fark etmesini sağlayacak onu silkeleyip kendisine getirmesini sağlayacak sözde düşman fakat özde gerçek dostlar edinebilmesi ve öz-benliğini bulması dileğiyle?

Sizce çevremizdeki insanlar fiil ve davranışlarımızı ne denli etkiliyor?

Eylemlerimiz doğru ve insancıl değilse bile, ardında durmak bana göre kendimizi avutmadır ötesi değil demek istediğim bu kısaca.

""?Bizi endişelendiren, bize karşı olan insanların çokluğu değil, bize karşı olmalarının altında yatan sağlam nedenleri olmalıdır.?

Herhangi bir konu hakkında fikir beyan ettiğimizde diğerini yargılamış mı oluyoruz?

Yalnız yazılanlar arasında en dikkat çekici şu:

Kişiliğimizle ilgili ya da elde etmediğimiz başarılarla ilgili birkaç ağır söz işitince gözyaşlarına boğuluyorsak, bunun nedeni, haklı olduğumuza inanmak için ille de başkalarının onayına gereksinim duymamız olabilir.

"İnsanlar dünyada söyledikleri sözlerden, yaptıkları fiil ve davranışlardan hesaba çekileceklerdir...(Ra'd, 13/21)"

Bunlar hep sağlam nedenler değildirler, sizin olmadığınızı ispatlamak için kendilerince nedenleştirmiş oldukları beyanlardır bu beyanları oluştururken de bilimi ve yahut başka öğretileri kullanmaları doğruluğunu göstermez tersine amaçları için her şeyi mubah gördüklerini gösterir.""

Cümlelerinizin güçlü olması derken kendinden emin ve biraz da yargılayıcı bakışınızı kastetmiştim sn kibele2121:)

Herkes gibi düşünmeyeni toplum tarafından kabul görülmediğini ve deyim yerindeyse ayrık otu muamelesi gören diğerlerinin olduğunu söyleyince yargılamamı oluyor? Yazdıklarım olsa olsa var olanı sesli söylemek olur.

Ne başına üç nokta konmakla başlangıcı oldu ne sonuna üç nokta konmakla sonsuz olduğu anlaşılabildi..."-kendi başlığımdan kopyadır

Cümlelerin güçlü olması derken?

Dönüyor dolaşıyor her söz?kendini bilme?ye geliyor aslında? ve biz?bilmek için çokta uğraşmıyoruz?