banka sınavları zor filan değil. ilk girdiğim sınav bir kamu bankasının teftiş sınavıydı. ilk elendiğim sınav da bu sınavdı. ikinci kazandığım sınav da bir kamu bankasının sınavıydı. elendiğim ikinci mülakat da bunun mülakatı oldu :)) bir üçüncüsünü kaldıracak bünyem de kalmadı. yani anlayacağın, banka sınavlarının yazılılarından ziyade mülakatlarından korkunuz derim ben size. hele hele maliyenin yaptığı klasik tarzdaki sınavların yanında giriş düzeyi kalır derim ben ancak banka sınavlarını asıl zor yapan mülakatı, ön görüşmesi vsdir.

Kaybedenlerin vazgeçilmez sözüdür "neden ben?"

Orada asılı dururken, gruptan yukarıda ipi tutan kişi dalgınlığa düşerek ipi gevşetiverdi. Aniden boşalan ip, hızla Branda?nın gözüne çarparak lensinin düşmesine neden oldu. Lens çok küçüktü ve bulunması neredeyse imkansızdı. Lens yamacın ortasında bir yerlerde kalmıştı ve Brenda artık bulanık görüyordu. Ümitsizlik içinde Brenda, lensini bulması için Allah'a dua edebilirdi yalnızca.. Ve içten içe düşünüp dua etmeye başladı. "Allah?ım! Sen bu anda buradaki tüm dağları görürsün. Bu dağlar üzerindeki her bir taşı ve yaprağı bildiğin gibi, benim lensimin yerini de biliyorsun. Onu bulmama yardim et."

Niye Ben Diyen Herkes İçin!

Patikalardan yürüyerek aşağı indiler. Aşağı indiklerinde, tırmanmak üzere oraya doğru gelen yeni bir grup gördüler. İçlerinden biri "Aranızda lens kaybeden var mi?" diye bağırdı. Branda?nın sonradan öğrendiğine göre, lensi bir karınca taşıyordu ve karınca yürüdükçe yavaşça kayanın üzerinde hareket edip parlayan lens kızların dikkatini çekmişti.

bener arkadaşım bu hikayeyi biliyordm ama unutmuştum çok aol hatılttığın için:)))

güncel.

bence de çok zor değil, biraz donanımı ve ingizlizcesi olan halledebilir bu sınavları.

Brenda yamaç tırmanışı yapmak isteyen genç bir kadındı. Bir gün esaretini toplayarak bir grup tırmanışına katildi. Tırmanacakları yere vardıklarında, neredeyse duvar gibi dik, büyük ve kayalık bir yamaç çıktı karşılarına. Tüm korkularına rağmen, Brenda azimliydi. Emniyet kemerini takti, ipi yakaladı ve kayanın dik yüzüne tırmanmaya başladı. Bir süre tırmandıktan sonra, nefeslenebileceği bir oyuk buldu..

"Allah?ım! Bu nesneyi neden taşıdığımı bilemiyorum.

bankalarla ilgili nerdeyse her konuyu okudum diyebilirim. müfettiş yardımcılığı, uzman yardımcılığı vs... çok fazla kişi var giripte başarısız olan.. ben ilk defa bu yıl bu işe yöneldim kpss çalışmaya başladım ama okudukça artık psikolojim bozulmaya başladı... herşey neden bu kadar zor? tamam illaki her iş zor olacak ama şu işi ilk girişinde kaznıp başarılı olanlar nolur sizde çıkında biraz moral verin yaaa lütfen

arkadaşım gücüne gitmesin ama sende başarılı olamazsın. çünkü ne istediğini bilmiyorsun. çizgin belli değil. bankacı olmak isteyen finans sektöründe çalışmak isteyenin ne işi var kpss yle. boşuna sınavlara girip kendini yorma stres yapma. kızma olur mu. iyiliğin için diyorum.

"BU YÜKÜ NİYE TAŞIYORUM" demeyin...

Eve döndüklerinde Brenda lensini nasıl bulduklarını babasına anlatacak ve bir karikatürcü olan babası da ağzıyla lens taşıyan bir karınca resmi çizerek, karıncanın üzerindeki baloncuğa bunları yazacaktı:

Bunu yiyemem ve neredeyse taşıyamayacağım kadar ağır. Ama istediğin sadece bunu taşımamsa, senin için taşıyacağım..."

lord arkadaşım neden kızayım haklısındır... bu sene başka sorunlarımda oldu neye yönelmem gerektiğini bilmiyorum doğruama demişsinki özel sektör.. ben özel istemiyorumki.. ondan çalışıyorum kpss ye ve bu konuda çok araştırdım öncesinde. yani en azından neye çalıacağımı biliyorum ama nasıl açlışacağımı bilmiyorum... neyse hayırlısı. en iyisi inanmak

Bu yaşanmış hikayeyi okuduktan sonra fikriniz değişecek!