Diğer biri Halk Eğitim Merkezine başvurarak köyde okuma-yazma bilmeyenlere yönelik kurs açılmasını talep ediyor, öğretmen istiyor?.

İmamlık kutsallığını sadece uhrevi bir ibadette önde olması nedeniyle değil, aynı zamanda insanlara dünyadaki iken de saadetin, sevginin yollarını göstermesi ile kazanacaktır.

öyle insanlar vardır ki;

dini kitap okuduğunu, dini bilgi sahibi olduğunu iddia eden;

Bir köy imamı köyde biçki-dikiş, arıcılık ve bilgisayar kursunun açılmasına öncülük ediyor?. bu da yetmiyor camiye ISO 9001- 2000 Kalite Belgesi almak için girişimlerde bulunuyor.

yazdıklarınızın konuyla bağlantısını anlayamadım

Bu yazım daha önce başlığını büyük harflerle yazdığım için kapatılmıştı. Küçük harflerle başlığı yazarak tekrar arkadaşların bilgisine sundum. umarım faydalı olur.

selahaddin eyyubi hocam.. konunun bu yönü bizimle alakalı, fakat burda tartışılan ;sistemin cumhuriyetten günümüze bilinçli yaptığı faaliyetler. her fırsatta meslektaşlarımıza çakmayalım gönül koyan olur, koz arayan olur. ama bu şekilde çözüm olmaz.

sol görüşün beğendiğim bir sözü var.

ve kafir boş durmuyor... hafazallah yarın biz...

şöyle diyeyim;

//paylaşım için teşekkürler//

//lütfen biraz daha kısa yazın//

zeynelhadi kardeşimin yazısını destekleyen ve üzerinde düşünülmesi gereken bir yazı: Can Dündar'ın Köy Enstitüleri kitabından bir anektod...

Bir imam 2. üniversiteyi bitiriyor.

zeynel hocanın kaleme aldığı bu makaleden dolayı kendisine teşekkür ediyorum. yıllarca rıfat ılgaz'ın filimleriyle büyümüş bu toplumun bir ferdi olarak zeynel hocaya katılmamak haksızlık olsa gerek. 80 küsür yıllık cumhuriyet yönetimlerine bakarsak; tevhide yönlendirmekle mükellef imam ve camiler yerine, kışla tipi şirke dayalı eğitim sistemi sayesinde kutsanmış öğretmen ve adeta mabetleştirilmiş okulla değiştirdiler. bunun sonucu olarak da; aklını kullanması engellenen adeta robotlaşmış imam ve ona sorgusuz sualsiz tabi cami cemaati. ve yine resmi ideoloji tarafından beyni yoğurulmuş öğretmen ve ona kayıtsız şartsız teslim edilmiş allah'ın bize emaneti biricik çocuklarımız... sa

hocam. Yazının uzun olduğu doğru ancak konunun önemi açısından ancak bu kadar kısa yazabildim. Bir de genel olarak yazılarımı uzun ve detaylı yazıyorum. Bir konunun üzerinde durmaya çalışırken kısa yazamıyorum. Bu biraz da insanın yapısından kaynaklanıyor galiba. Çünkü bir konuyu anlatırken de uzun ve teferruatlı anlatıyorum. Herhalde konuşma ve yazma birbiriyle ilintili olsa gerek.

kendi adıma;

sistemi eleştirmek kolay, hadi birşeyler yapalım...

hocanın nerde olacağına dair Hakses dergisinde yaymlanan yazım... ilgilerinize sunuyorum:

sevgili raga_ibo kardeşim..

"hangi dini",

imamlar yatarsa, alacağı maaşa bakarsa rolu de çalınır, kimliği de...

Diğer bir imam köyde ağaçlandırmaya öncülük ediyor, mesire yeri yaptırıyor.

Hele birde içindeki çocuğu kaybetmemiş, çocuk gördüğünde gözlerinde mutluluk ışıkları parıldayan, evine götüren bazen top oynayan bir kişilikte ise bu imam nasılda herkes tarafından sevilir ve sayılır.

Cumhuriyetin Kurulmasıyla birlikte İmamın Rolü çalınarak öğretmene verilir. Öğretmen yüceltilir İmam aşşağlanır. Öğretmen örnek gösterilir İmam yobaz olarak tanıtılır. Öğretmen ahlaklı, imam ahlaksız, öğretmen dürüst, imam sahtekar, öğretmen fedakar, imam çıkarcı ve kısacası aşşağılancak ne kadar özellik varsa imama atfedilir, yüceltilemesi gereken ne kadar özellik varsa öğretmene atfedilir. Bu toplum katmanlarına da benimsetilir. Bu aşşağılayıcı ve küçük düşürücü uygulama bir anlamda Sistem eliyle uygulanır. İmamı halk nezdinde gözden düşürmek öylesine zıvanadan çıkar ki Sinema ve tiyatrolarda en aşşağılayıcı rol imam portresi oluşturur. Yeşilçamda ne kadar aşağılık ve iğrenç figür varsa imama verilir. Halkın beğenisine sunulan tüm filim ve görsel formlarda imama en alçaltıcı rol ve görevler verilir. Bu hala devam etmekte olup bundan geri adım atılmamıştır. Amaç bellidir; eğitim ve okul yüceletilerek Zulüm sisteminin ayakta kalmasıdır. Türk eğitim sistemi cumhuriyet döneminde ulus devlet inşasında bir araç olarak kullanılmıştır. Öğretmen ve okul merkezli bir seküler mabed yapısı, toplumda imam ve cami merkezli sosyal yapının yerine yerleştirilmiştir. Eğitim Sistemi, bu temel ve ideolojik formata ilave olarak Kapitalist kültürün çalışma-tüketim ilişkilerinde, anne ve babanın üretime daha fazla katılması amaçlı çocuklar için bakımevi işlevi de yüklenmiştir.

OLMALI SADECE!

İmamlık önderliktir. Halkın, toplum?un önderi demektir. Halkın öncüsü, İslamı tebliğ etmede yol gösterici ve doğruya yönelmeye yardımcı olan öncü rehberdir. Bu hasletlere sahip olmak da o kadar kolay değildir. Geleneksel de olsa öteden beri Müsümanların çoğunluk oluşturduğu her toplum İmama değer vermiş, saygı göstermiş ve önder kabul etmiştir. Bugün hala Müslümanların çoğunluk oluşturduğu toplumlarda farklı isimlerle anılsada imam; öncü, önder, örnek ve rehberdir. Asırlarca hükümranlığını sürdüren ve üç kıtada iz bırakan Osmanlıyı beğensek-beğenmesek, eleştirsek-savunsak yada yerden yere vursak da bu konuda hakkını vermek gerek. Osmanlı İmparatorluğu Saltanatla yönetilen bir sistem olduğu halde İslama, İsamı temsil eden alime ve halkın önderliğini ve rehberliğini yapan İmam?a hiçkimseye vermediği değeri vermiştir. Devleti idare eden; Sultan, Halife attığı her adımda fıkhi yönünü Şeyhülislam?a sormuş ve fetva almıştır. Şeyhülislam bugünkü değimle Müftü konumundadır. Camilerde İmamlık yapan İmam ve Müezzinlere, Sultan dahil devletin bütün birimlerinde çalışanlar saygı göstermişler toz konudurmamışlardır. İmam Osmanlıda saygın bir önderdir. İmam fetva veren, sulh yapan, aracı olan ve hakemlik yapan toplumun ve Devleti?Osmaniye?nin önemli konularında; danışılan, fikri alınan ve el üstünde tutulan bir toplum lideridir. Toplumda en çok tercih edilen ve isteyerek, severek yapılmak istenen görevlerin başında imamlık gelir. Bugün çocuklara sorulduğunda nasıl ki çocuk; doktor, mühendis, avukat gibi toplumda gözde meslekleri tercih ediyorsa, o zaman da her çocuğun ve ebevyninin hayalinde imam olmak vardır. İmam örnek alınır, imam taklid edilir, imam barıştırır, imam çözüm üretir, imam hakim ve adil bir şahsiyet olarak kabul edilir. Medreselerde geleceğin gençlerini yetiştiren imamdır. İmam Müderristir. İmam öğreticidir. Ve daha sayılmayacak kadar olumlu görevleri vardır imamın. İmamla dalga geçilmez, alay edilmez, aşşağılanmaz, hor görülmez, küçük düşürülmez. Ve imamın resmiyete bağlanmayan dokunulmazlığı vardır.

yazımı dikkatlice okuduysanız, imamların hepsini töhmet altında bırakmadık. ve ince bir söz var orda, keşke daha açık söyleseydim..

hakiki hocalarımıza saygılar. Alla onlardan razı olsun.

bkz makedonya

Cevizi kırıp özüne inemeyen, hepsini kabuk zanneder.

"karanlığa küfredeceğine bir mum yak"

Esasında toplumda, imamları bir ruh gibi görmek istemiyor. Onları daha canlı, daha donanımlı görmek istiyor. Kendilerini bilgilendirsin, çocuklarına Kur?an öğretsin, gençlerini yönlendirsin, ihtiyarlarını teselli etsin istiyorlar.

uzunda olsa okudum ve yazdıklarınızın hepsine katılıyorum

bkz bosna hersek

Yani imamlar ?Hoca Camide? klişesine uymuyor. Sadece Cami Adamı olmak değil Cemiyet Adamı olmak için çağa uygun çareler arıyorlar. Artık imamlar cami-ev arasına sıkış mak istemiyorlar. Sadece yaşlıların, sadece camiye gelenlerin değil herkesin imamı olmak istiyorlar. Sadece mihrapta değil, meydanda da yani hayatın merkezinde de olmak istiyorlar. Bu görevi bir ekmek kapısı olarak değil, bir hizmet kapısı olarak değerlendirmek istiyorlar.

şunu çok ii biliyoruz ki son 10 sene içerisinde atanan imamlar gerçekten gayretli. bundan ötürü de o abilerimizi kardeşlerimizi kutluyoruz.

maksadımız eleştirirken cevizin hiç kırılamayacağını anlatmak değil, cevizi kırıp içindeki nimetten faydalanmak için eleştirdik...

yoksa kimseyi zan altında bırakma değil. düzgün olmak istiyorsak olumsuz yanlarımızı görmeliyiz..

daha iyiydi...

Çocuklarımızı hiçbir şekilde mevcut okulların insafına birakmamamız lazım. Çocuklarımızı imkanlarımız ölçüsünde sahip çıkmamız şarttır. Şurasına dikkat etmek gerek bugün bu okullarda öğretmenlik yapan öğretmenleri suçlamıyorum. Çünkü bu öğretmenler de mevcut okullarda eğitimlerini tamamlamış ve öğretmen olmuşlardır. Aldıkları eğitime göre eğitim verirler. Ama Allah bilincinden yoksun olarak hayata adım atan bir çocuk asla hayırlı bir insan olarak hayata devam edemez.

bkz türki cumhuriyetler

vesselam...

ne zaman imamlarımız parayı düşünmediler, ne zaman parayı düşünüp ikinci işlerde çalışmadılar, ne zaman o değerli vakitlerini insanlara harcasalar o zaman sosyal dejenerasyonun önüne geçilebilir.

Rasulullahın as adı anıldığında;

bu imamların mantığıyla biraz zor zeynelhadi hocam.. vekil imamlık yapıyorum ve aylık mutad toplantılarımız olur. yaklaşık 130 tane imam var ilçe toplamında, şöyle bakıyorum liyakate taş çatlasa %10 çıkar. bu imamlarla mı biz bir yere varacağız. müftü beyi seversin sevmezsin ama saygı duyup konuşmasını dinlemek zorundasın. nasıl sen hutbeye ya da vaaz kürsüsüne çıktığında dinlenmek istiyorsan sen de edepli olup müftünü dinleyeceksin. eski imamların çoğunu emekliye ayırmak lazım yoksa o arzu ettiğiniz sosyal huzuru yakalamak hayal olur. veya o eski imamların emekliye ayrılmalarını bekleyeceğiz.

İmam, sadece namazda önde olan, namazı kıldıran değil de caminin dışında da önde olmak için, önder olmak için uğraşıyorsa daha büyümüştür, yedisinden yetmişine herkesin gözünde. Zaten imam hayatın her kesitinde varolan bir insandır: beşikten mezara kadar.

Her yetişkinin dünyasında, çocuklukta kalıcı izler bırakan insanlar vardır. Ailedekiler hep gözünün önünde ve kişisel serüveninin içindedir. Ama çocuğun çevreyle tanışması ile birlikte aile büyüklerinin dışında bir kişi vardır ki, mutlaka dizinin dibine oturmuş çocukluğun safiyeti ve samimiyeti ile elif-basını okumuş, ezberlerini vermiş olduğu mahalle imamıdır. Çünkü belki okula başlamadan, ilk okumalarını, ödevlerini ondan almıştır. O insan, sanki başka bir aleme götüren biridir. Cami denince, ezan denince hep o gelmiştir aklına. Cennet bahçelerini tasvir eden, cennetten çiçekler devşirmeyi öğütleyen. Ama önce burada, yani dünyada iyi olmayı, ahlaklı olmayı, sevmeyi öğreten bambaşka bir insandır.

yoksa rolden sonra kimlik de gider...

Mustafa Balaban

İmamın rolü çalınarak öğretmene verildikten sonra Eğitime devasa yatırımlar ayrılır. Eğitime, okullaşmaya bu kadar yatırım yapıldığı halde neden gün geçtikçe insanlar ahlaki yönden uçuruma doğru yol alıyor. Aklı selim ile tefekkür edildiğinde bu dudak uçuklatan yatırım ve ilgiye karşılık halkın melekleşmesi gerekiyordu. Ama halk ve hakın çocukları yaratılışlarına yabancılaşıyor ve fıtratla çelişen her ne varsa yapmaya zorlanıyor adeta. Gençler arasında yaygınlaşan fuhuş, uyuşturucu önü alınamaz boyutlarda. Ahlaksızlık başını almış gidiyor. Hırsızlık, dolandırıcılık günlük hayatta normal karşılanacak duruma geldi. Bugün eğitime verilen destek ve bütçeden eğitime ayrılan pay hiçbir kuruma verilmiyor. Okul?un olmadığı mahalle, köy, mezra yoktur hemen hemen. Adım başı okul. Yüzbinlerce okul ve yüzbinlerce öğretmen mevcut. Ama hiçbir şey değişmiyor. Okullar arttıkça ve bu okullarda insanlar okudukça; fuhuş, hırsızlık, yolsuzluk, uyuşturucu, gasp, terör artıyor. Ve bu tür gayri meşru yollara başvuranların hepsi de bu okullarda okuyanlardan çıkıyor. Eğitime verilen desteğin ve öğretmene verilen imkanın çeğreğini İmama versinler beş?on yılda bu toplum ahlaki noktada bambaşka bir noktaya gelir. 28 şubat darbesiyle yedi yıldan dört yıla indirilen imam hatiplerle de bu iş ne ölçüde başarılır o da şüpheli. Ancak kendini yetiştirmiş, İslamı, Kur?an?ı, Resulullahı bilen, tanıyan ve buna göre dosdoğru bir yol çizen Muvahhid İmamlara imkan ve fırsat verilirse bu toplum düzelir. Bu okullarla, bu öğretmenlerle gün geçtikçe toplum bataklığa doğru ilerliyor. Okullarda insani hasletlerin hiçbirisi öğrenilmiyor. İnsanlarla iletişim, Anne-baba ve akrabalara saygı, büyüklere saygı, insanlara yardım, komşuluk ilişkileri, insana değer ve buna benzer nerdeyse insani hiçbir davranış okuldan öğrenilmiyor. Okullara giden öğrenci aile ve çevresinden olumlu hasletleri öğrenmezse bunları asla okuldan alamıyor. Okullar adeta çocukları doğrudan, haktan, adaletten uzaklaştıran fabrikalar konumunda. Anne-Baba çocuğunun iyi bir eğitim, ahlak, insanlık, sosyalleşme, gelenek, görenek, terbiye, görgü alması, öğrenmesi için okula gönderiyor. Oysa çocuk bunların hiçbirisini okulda öğrenemiyor. Aileler artık çocuklarını okullara göndermekten korkuyor. Çünkü çocuk okula gitmekle elden çıkıyor. Bir çok aile yazın okullar tatil olduktan sonra bir-iki ay süren yaz kur?an kurslarına göndererek çocuklarının kurtulmasını umud ediyor. Ve öylede oluyor. Birkaç haftalık cami derslerine devam edip İmam?ın samimi ilgisinden ve verdiği yoğun islami eğitimden aldığı eğitimi okul hayatı boyunca alamdığını bütün aileler itiraf edebiliyor. İyi de madem bu gerçek ortadadır neden Camiye ve imama daha fazla ilgi ve değer verilmedi şimdiye kadar. Bunu toplum tamamen geri dönülmez noktaya geldikten sonramı anlaşılacak? Anlaşılana kadar da iş işten geçecek galiba. Ne dersiniz?

doğru bazı imamlarımızda sayılan bu vasıflar var ama bazı imamlarımızda. ya benim okuduğum medreseden bu iki yıl içinde 15 imam arkadaşım çıktı, hepsiylede irtibattayız ama hiçbirisi paraya düşkünlüğü yok, hiçbirisi anlatılanlar gibi 2. nci bir işle uğraşmamaktalar ve hepsi yaz kış demeden yaşlı çocuk demeden insanlara bir şeyler öğretmenin derdindeler. göreve geldiğimiz günden beri en az 100 öğrenciye kuran okumayı ve temel dini bilgileri öğrettik ve öğrettiler ve allahın izni ile öğretmeyede devam edecez, lütfen imamlığın bu yönlerinide anlatalım, kendi kendimizi lekelemeyelim.

öğretecek...

biz de diyoruz ki imamlar en azından o ikinci işler için harcadığı zamanı insnalar için harcasalar, bu yanlışların, sosyal dejenerasyonların bir nebze önüne geçilir. bunu sen ben ve bizim gibi düşünen imamlarla başarırız. tamam imam oldum hayatım kurtuldu demeyeceğiz, çalışacağız. insanların hakkı tanımaları, anlamaları ve yaşamaları için çalışacağız. durduk yere allah murad etmezse hiçbirşey gelmez. sistemi eleştirebiliriz evet ama birşeyler yapmak lazım bir yerlerden başlamak lazım.

Başka birisi camiye kütüphane?

hocam çok güzel söylüyorsunuz da biz de mevcut duruma göre söyledik zaten. gökten zembille indirecek değiliz sizin arzu ettiğiniz o sistemi.

daha kısa olsaydı ve rahat rahat okusaydım

"Biz, istiklal mücadelesinden itibaren sosyal hayatımızda yaptığımız büyük devrimleri köylere götürecek adam yetiştirmek isteriz. Çünkü ümmet devrinin böyle bir adamı vardır. Bu, imamdır. İmam, insan doğduğu vakit kulağına ezan okuyarak, vefat ettiği vakit mezarının başında telkin verene dek, doğumundan ölümüne kadar bu cemiyetin manen hakimidir. Bu manevi hakimiyet maddi tarafa da intikal eder. Çünkü köylü hasta olduğu vakit de sual mercii imam olur. Biz imamın yerine, köye devrimci düşüncenin adamını göndermek istedik." Hasan Ali Yücel Köy Enstitüleri fikri böyle doğdu ve 1940-1953 arası 13 yıl boyunca 21 enstitüden 17 bin mezun verdi. Bu kitap, Köy Enstitüleri gerçeğini tanıklar, belgeler ve fotoğraflarla yansıtıyor. Enstitülerin kuruluş ve kapatılış gerekçelerini ve bu konudaki bitmek bilmez tartışmaları yeniden gündeme getiriyor. "Devrimci düşüncenin köydeki adamları", 60 yıl sonra Türkiye'nin enstitüleri kapatmakla neyi kaybettiğini anlatıyorlar. "Köy Enstitüleri", yarım kalmış bir mucizenin, bir büyük hayal kırıklığının hikayesi...

?HOCA CAMİDE? Mİ?

yazdıklarımın konuyla bağlantısı..

ya bu sözüm direk sizi değildi. ama sizde bir bakın imamlarla ilgili bir tartışma konusu açıldığında yorumların çoğu imamları hep paracı, liyakatsız göstermektedir.

ve benim sizler gibi bir çok kardeşimin ideali veya hayalimizdeki

elbette yanlışlarımızı ifade etmeliyiz bu doğrudur ve hata gereklidir. ama herzaman sadece bu vasıfların dile getirilmesi bizleri yıpratmaktadır. ben onu ifade etmek istedim

din hakkında hiç konuşmayan bir ayyaş olsalardı;

bu bahsettiğim imamlar yüzünden adımız çıkmış "namaz kıldırma memuru"na.. insanlar bize bu gözle bakıyorken biz hangi rolü üstleneceğiz, toplumun neresinde yer edineceğiz hocam?

emekliliği gelmiş imamları keşke emekliye ayırsalar.. diye belirttim..

madem sordun;ben derim ki;

kim, nasıl,

zeynel hadi hocam size katılıyor ve sizi destekliyor. fakat birşey demek istiyorum imamlık ile ilgili yorum yapanlara.

Sözlü-yazılı basına bakıyorum, imamlarla ilgili haberleri tarıyorum ve kendi kendime diyorum ki imamlar artık kalite peşinde:

mustafa balaban hocamız'ın Can Dündar'dan alıntılanan yazı dikkate değer konuyla örtüşen, önemli bir alıntı. Ayrıca Hakseste yayınlanan yazısı da okunmaya değer.

ya neden her imamlık bahsi açıldığında hemen imamlara topu atıyoruz, neden hep imamlar paracı ve görevlerine yeterince ilgi göstermediklerini yazıyoruz ya bıktık artık bu sözlerden, bıktık artık imamlara atılan bu çirkin iftiralardan, lütfen yeter artık.

Bir başkası bilgisayar kursu açtırıyor köydeki gençlerin eğitimi için.

salavat getirmek gerekir..

selahaddin hocam imamları eleştirmeye kalkarsak eleştirilecek yönleri çok. Ben bu yazıda imamların görevlerini yapmadıklarını, gevşek olduklarını, paraya düşkün olduklarını söylemiyorum. Benim dikkat çekmek istediğim konu bugün mevcut sistemin inşa ettiği okullarda bilinçi bir şekilde çocukların islamdan, kur'an'dan, Peygamberden habersiz yetiştirildikleridir. Bu şekilde yetişen gençlerde de akla gelebilecek her çeşit olumsuzluğun görüldüğünü söylüyorum. İmamlar da bu okullarda eğitim gören insanlar dolayısıla bu okullarda yetişen imamların okulda aldıkları bilgiyle yetindikleri takdirde öğretmenlerden hiçbir farkı olmayacakları gibi daha fazla zarar verebileceklerini düşünüyorum. Hani derler ya yarım doktor candan yarım hoca imandan eder diye.

hocam keşke yazdıklarınız biraz

Başka bir imam, hizmet ettiği köyün tanıtımı için internette site açıyor.

M. Yaşar Kandemir?in?Gönül Doktoru? olan imam geliyor aklıma. Her derde derman olan. Her sıkıntı yaşayanın soluğu yanında aldığı. Samimi, gayretli, yapıcı bir imam karakteri. Klasik veya modern bazı filmlerde/dizilerde, ürkek, titrek, kekeme, kirli, edilgen, ezilen sadece cenazede Yasin Suresinin üç ayeti kadar yer verilen imam tiplemesinin aksine.

Bir başkası aylık Haber Postası çıkarıyor görev yaptığı köye yönelik.

İşte hatip ve muhatabın bu çakışan çizgisi, toplumun ahlak ve asayiş arayan yüzüdür. Hele ki, şiddetin bütün yüzleri kendini göstermişken bu mutabakat, halde ve istikbalde toplumsal barışın ve huzurun en önemli damarlarından biri olacaktır.