Sen bilmezsin

Kırgın Zamanlar

sizlerin de tanımasını sitedim...

Kalmalı mı?

Saat dokuzu çeyrek geçiyordu

bir tuhaf utanış

Cihanın Turan olmasıdır

var olanı yok sayma

yok olanı var sayma gibi haller şiirin halleridir...:)

Ne sen sormuştun kime o çiçekler? diye

haddim değil

hoşuma gidiyordu o türküyü senin dilinden dinlemek

Yine ceketimin arasında kuruyup kalmıştı çiçekler

Gözlerin ihtilale zemin

o yüzden ne desem boş:)

gözlerine takıldı ayaklarım

Şiirlerde hep biraz yalan, abartı ve kuru sıkı laf vardır zaten...

Sebebi gözlerin

Sana ilk defa burada seni seviyorum diyememiştim

ayrı bir renk kattı sensiz yaşantıma

Peki sence?

ya da yansıtma,

İç savaş sebebidir gözlerin.

İstanbul... yüzüne bakmaya utanıyorum

Sanaydı o çiçekler...+

Sen hep benden önce iniyordun otobüsten

aklımdan çıkmayan hayalinin inadına.

Dua et ki,

Adına aşk desinler o vakit

ve demi hayli artmış çay

Ne ben söyleyebilmiştim

en güzel ülkü türkülerini söyledim

yani vurduğun adam

gözlerinden öpüyorum.

Bir de sana seni çok özledim demek geçiyordu içimden...

ve artık saçlarını örüyorsun

İstanbul, emanetin olan koskoca bir yüreği israf etmişim. Her defasında biraz eksilmişim ateşkeslerin, aynalarda hep yarım kalmış savaşlarım. Ondandır aynalara yansısız diye küfredişim, yine ondandır oyunbozanlık edip aynaları tahrip edişim... Ne desen haklısın İstanbul, farkındayım değişmişim, eksilmişim istemeyerek...

Kımız sarhoşluğun da sevda şiiridir

İç savaş sebebidir gözlerin

saçlarını tarıyorum İstanbulun,

Ben gözlerini arıyordum

yani sen

şair, esaslı bir şairse bu gibi hallerden vazgeçemez...

bilmem...:)

Bülent Bora Baltacı

sadece fikrimi yazdım nacizane;)

eylemlerimize mekan olan o binaya

başın fazla eğgin küçüğüm

El bombasının pimi gibi mesela

Sen çeyrek otobüsüne biniyordun Gazi caddesinden

üstadlık kim ben kim...

sence?

Almıştır silahını çıkmıştır dağlara

Eğer sağ bırakırsa beni bu şehir

sen de boş durmuyor

Göz göze gelince

Nasıl anlatılır

Dedim ya bilmiyorsun

Bir kaç milyon kötülüğün katilidir

nikotinin ve çayın

aslında biliyor musun

Yine o malum tesadüflerden! biriydi

ve ben bugün zalimim

benim indireceğimi düşünmeyerek

işte görüyorsun

Bir otobüs durağıydı

cemo'yu söylüyordun

tezat,

Peki üstad, bu konuda uzman olan sensin. Aydınlattığın için teşekkürler.

ve mapushane voltasında adımlayan

Seninle hukukun üstünlüğünden, demokrasiden şundan bundan konuşuyorduk

Ben sana burada çok defa merhaba diyemedim

Ernosto Che Guevara'nın resmini astın duvara

Yüzbin kere yemin

hem biliyor musun

Bence evet, sevdiğine söylüyor ölünceye kadar aşık kalacağım diyor.

Yokluğun da,

Bülent Bora BALTACI

eğer dinlersen sana

Ben 3. Kısım 1. Koğuş ortasında

Sana ilk defa burada hep aklımdasın diyememiştim

Varlığın da,

Seninle inmek geçiyordu içimden

Bir adliye koridoruydu

Nedense dilim tutuldu hep

kulakları sağır eden haykırışını anlatacağım...

hüzün şiirsayısı günde üç pakete çıkmış nikotin

gri sayfalarda siyah noktalar gibi

KELEPÇELERİNE TAKILDI ÖZGÜRLÜĞÜM

Seni seviyorum demeyi çok geçirdim içimden...

beyaz sandalyede otururken görüyorum

Hayatına devam mı etmeli yeniden sevmeli mi, bir başkasına aşık kalırken başka birini sevip aşık olabilir mi?

Çeyrek otobüsünün arka sıralarıydı

ve o arta kalan yığının yüreğinde hala senin için yanan ateşin

Yine bir otobüs durağıydı

Ben otobüs bekliyormuş gibi yapıyordum

ve ben

kuru sıkı laf olur

mahsunluğuna mağlup bugün

Geceyle gündüzün birleştiği yerdir

Sen gözlerini kaçırıyordun gözlerimden...

bahçede, koridorlarda volta attım.. gezdim!

Sen otobüs bekliyordun

en radikal bildirileri dağıttım

Şiirleriyle yeni tanıştığım bir kalem...

inanırsan

Aslında tam üç saattir seni bekliyordum

kelepçelerine takıldı özgürlüğüm gülüm

zor sorular bunlar

bir garip güz şarkısı talanı

ihtilal yaptığı bedenimden arta kalan

Mübaşir adımı okuyordu

İtiraf ediyorum senden güzel değildi ama

Şiir de "İstanbul" sevdiğini mi sembolize ediyor?

Saat hep dokuzu çeyrek geçiyordu

Bulut bulut çekilince içimden bir şeyler

Bilmiyorsun

Ta ki sen bana usulca gülümseyene dek...

Bir kaç okyanusun bir olup boğmasıdır

Yenilmiş ordular gibi

Sana ilk defa burada merhaba diyememiştim

Bir deli sarhoşudur gözlerinin

yani burjuvaziyim olabildiğimce

sensizliğin birinci yılı

Onaltı adımlık voltada geziyordum

Son durağın bir öncesinde ki duraktı

Yinede bil İstanbul, hep sana aşık ve mahcup kalacağımı...

Hele bir de baktığında

Sıradağlar kere

Senin haberin bile olmaz

Gözlerinin güzelliği kere

İstanbul... ben ağlamayı unutuyorum

Diyalektiği ve estetiğidir direnişin

Şimdi özür dilesem biliyorum daha çok kızacaksın, bu sebepten susuyorum İstanbul...

aşka hudut çizerim diyen, gönlüme laf anlatabilirim diyen yanılır...

sen yokken de çok gittim

Sana ilk defa burada ben suçlu değilim demek geçti içimden

Başlı başına iç savaş sebebidir gözlerin

çoktan doldu biliyor musun

bütün asık suratlı adamlar

Seninle inip, gözlerinin içine bakarak

Yemin olsun

Bir kez olsun sen ile benden konuşamadık.

Sana ilk defa burada bir demet çiçeği verememiştim

Diyorum ya

Aze seni sık sık

O halde şairimiz biraz kuru sıkı sallamış oluyor. :) Çünkü hudut çizebileceğini, laf anlatabileceğini düşünüyor... :)