Şu kan revan yüreğimden

Açardım sonuna kadar o kapıyı

Ve ben başkaldırırım bu yalnızlığa

<i> Nasılsa hep tuzlu akmıyor mu yaşlar ve de aynı renk </i>

Ve kapansın derken son perde

<i> Aslında çok baharlar gördüm, </i>

Bühtan olur

söyle sende susabilecek misin?

Alemde bin bir biçimde

Seven kalbe her şey

Kurtulan olmuş mu söyle

Yıldızlar içime düşer

sesim değmez, elim değmez, sözüm değmez..

Buyrun avuntularımızı, paylaşmaya...

Hiçbir şey yapamaması insanoğlunun, hiç nedensiz gülmesi belki de ağlaması. Kime kafa tutacağını bilememesi&amp;#8230; Ezber bozuyor yaşanılanlar her seferinde.

İliklerime kadar batmışım nikotine, kim kimi çekiyor içine heyhat!

Yokum aslında biraz ya da varlığım yetmiyor zamana. Bir sessizliğin ardına düştüm ki sorma sakın! Bırak sözlerimi toparlayayım. Bir bıçak darbesi indirmem lazım biliyorum, ama neresinden başlayacağımı kestiremiyorum.

Yaşamın tam ortasından

saksısa çiçeğin ismini unuttum,

Baktım ki vakit çok,

Ben şiirle avunurum böyle zamanlarda.

Ama belki de bütün sıradan şeylerdi hayatımın merkezine aldıklarım. Gülmüyor, konuşmuyorum içten belki de günlerdir. Sadece eskitmek istiyorum zamanı. Beni bilen yine böyle bilsin, yanıltmak istemem kimseleri. Omuzlarımdaki ağırlığa ağırlık mı katmak, ne haddime!

<i> İki üzüm karasının, iki kahve damlasının bir önemi var mı </i>

<i> Ya da bakılan yerlerin aynılığı. </i>

Ve hep çoktun yüreğimde

Susarım ve sadece susarım. Yazmak, anlatmak gerekir belki. Ama işte...

<i> Ama sanki baktığım yerler şimdilerde grilere teslim oldular. </i>

varlığa tekrar?

<i> Rengarenk oldu deli ömrüm. </i>

Tekrar gideceğini bile bile&amp;#8230;

Kepçe kepçe ah ile

<i> Evler, arabalar, yollar, insanlar. </i>

bir avuç hüzün bırakıyor yüreğime

<i> Hep en sevdiğim renk siyahın gölgesi düştü düşlerime </i>

ya da gelsen

Bir daha oldu.. işte..

Bir daha olmayacak

Hep yoktun

Feleğin oltasından?

"Üzülmek, yarının sıkıntısından bir şey eksiltmez. Sadece bugünün gücünü tüketir"

Gelsen de nafile&amp;#8230;

Ayan olur&amp;#8230;

keç kere kendimi unuttum

Gitmeni ne çok isterdim bilsen

Teşekkür ederim lady'im. Hüzünlerimin çenesi düştü yine bu aralar. Neye gülsem gülüşlerim gönlümü yaralar...

bilsen gider miydin

yüzümü acıtan bir rüzgar gibi esiyor şarkılar..

Ölmek içinse çok erken&amp;#8230;

yoksa oyun bozan çiçeği mi?

Ben içime dökerim yaşları

Gizlenmesi zor bir buluttu,

Yüzümdeki yaprakları.

Zaman inatçı..

döner miyim

"Melali anlamayan nesle aşina değiliz.."

Özgür, sımsıcak...

Bir deli düş geldi aklıma nedense, meğer hep geriden gelen ve bir nefes kadar yakın!

vazgeçtim senden

Hüznümden susuyorum. Sevdam sessizliği öğretti... Derler ya;

Sen ağlarsın vah ile

<i> Gözlerin siyah mı kahverengi mi diye soranlara hala bir cevabım yok. </i>

Kimse bilmez kim yanar içten içe

<i> Soğuk, donuk ve de ruhsuzlar. </i>

Bulaşık makinesi gibi bir de hüzün temizleme makinesi olsa...

Göremeyince

<i> İki gözüm, iki yudum bir soluk alma mevzusuydu hayat belki de </i>

Sevgisi yoktur demek

ah be yar,

İçimdeki fırtınalar titretir oldu,

Sevdamın derinliğinden susmalarım. Sana, sevdama, derinliğe...

ben sustum hüznümden

yokluğunun yok ettiğini?

Zaman acımasız,

Gözlerine tutunarak.

Ben biraz daha oyalamak istiyorum zamanı&amp;#8230;

hüzünlerim kadar!

Gözlerime çöken&amp;#8230;

Madem uymuyor bu sevdaya

menekşe miydi ismi,

kaç kere sözümü unuttum

bu gün, bu kış,

hüzün zaman zaman delidalgalarla gelir...

gülüşlerim

Bundan böyle,

hayat-kazım koyuncu...

<i> Ama hep kışlara meylettim, kara gecelere, zifiri karanlıklara. </i>

mevsimi şaşmış yaseminler gibi..

Çat kapı çıkagelirdin her seferinde

Ziyadesiyle yaşadım sonbaharı

Sevda dediğin

Şimdi kaybolursa gece ses sizlikten

Sahi bahar gelmedi mi? Açık yaralara iyi gelir derler yağmurları. Ama ben inadına şemsiyemi açacağım.

Ve an gelir

Bitsin isterken bu mevsim

Sabır taşlarıyla ördüm kapımı.

<i> Bir titreme hali, bir iç çekiş seremonisi, ardımda vızıldayan hüzünler senfonisi </i>

Hangi vakit gülsem

<i> Şarkılar hiç zahmet edip söylemesin kimseleri, </i>

A. J.. Cronin

Her şeye susuyorum.

Herkes vurulur

ben, beni bildiğim gibiyim

vefakar olamadın

Hüznünü kolye gibi boynunda taşıyan dost... fuzuli... hoş gelmişsin :) Başlığın hayırlı ve bol şiirli olsun...

evsiz, eksik, tipide bir yolcu gibi,

<i> Ben duymak istemiyorum çünkü. </i>

Sessizlik derinliktir...

Ne menem şey yaşamak bazen değil mi? Şimdi siz bakmayın böyle deli hallerime, konuşmaya çalışıyorum kendimce&amp;#8230; Hatta siz okuduklarınızı bile unutun, ya da unutmuş gibi yapın.

Hiçbir kafiye

Seni okumak büyük keyif, sen hep yaz benden okuması...

kimin beni nasıl bildiğinden gayrı..