Sürü halinde gezerken sayısız teyyare.

'gomelim gel seni tarihe! ' desem, sıgmazsın.

Ey, bu topraklar için toprağa düşmüş asker!

Şu Boğaz harbi nedir? Var mı ki dünyada eşi?

Ah o yirminci asır yok mu, o mahluk-i asil,

Gökten ecdad inerek öpse o pak alnı değer.

atalarımıza yakışır bir nesil oluruz umarım okurken bile ağlatan bir kahramanlıklar.

Akif'in şiiri. Bir neslin şiiri.

Ne büyüksün ki kanın kurtarıyor tevhidi...

'Bu, tasindir' diyerek Kabe'yi diksem basına;

Sana agucunu acmıs duruyor Peygamber

Canım sıkıldı.

Medeniyyet denilen kahbe, hakikat, yüzsüz.

Şüheda gövdesi, bir baksana, dağlar, taşlar...

Avusturalya'yla beraber bakıyorsun: Kanada!

Çanakkale'de zafer kazanan millet olma, bir olma ruhuna çok ihtiyacımız var...

Mehmet Akif Ersoy

Yine bir şey yapabildim diyemem hatırana.

Çünkü te'sis-i İlahi o metin istihkam.

Bu göğüslerse Huda'nın ebedi serhaddi;

O demir çenberi göğsünde kırıp parçaladın;

19. Fırka?ya bağlı üç alaydan (72, 77 ve 57) biri olarak Tekirdağ Yarkışla mevkiinde 1 Şubat 1915 tarihinde kurulan 57. Alay?ın alay komutanı, Mustafa Kemal gibi orta öğrenimini Manastır Askeri İdadisi?nde tamamlayan Binbaşı Hüseyin Avni?dir.

... şad olsun ruhları..

Yedi kandilli Süreyya'yı uzatsam oradan;

Rabbim o günleri tekrar yaşatmasın ama o ruhtan da ayırmasın.

Atılan her lağamın yaktığı: Yüzlerce adam.

Sen ki, ruhunla beraber gezer ecrimi adin;

Beriden zelzeleler kaldırıyor a'makı;

'O benim sun'-i bedi'im, onu çiğnetme' dedi.

Boşanır sırtlara vadilere, sağnak sağnak.

Ruhumun vahyini duysam da geçirsem taşına;

düşman tümen sanırdı bu şaheser erleri,

Yine bir sey yapabildim diyemem hatırana.

Döktü karnındaki esrarı hayasızcasına.

tam üç alayla burada gönülden vuruştular,

Sönüyor göğsünün üstünde o arslan neferin.

Görüntüleri izlerken ağlamamak imkansız.

57. Piyade Alayının sancağı şu anda Avustralya'da Melbourne müzesinde sergilenmektedir. Müzede bayrağın altında şunlar yazılıdır:

... RUHUNUZ ŞAD OLSUN...

-Tepeden yol bularak geçmek için Marmara?ya-

Ölüm indirmede gökler, ölü püskürmede yer;

Veriyor yangını, durmuş da açık sinelere,

Sen ki, ruhunla beraber gezer ecramı adın;

Sen ki, a'sara gömülsen taşacaksın... Heyhat,

Herc ü merc ettiğin edvara da yetmez o kitab...

Çanakkale, eşi görülmemiş büyük bir destan!

Gunduzun feci ile avizeni lebsiz etsem;

Kanayan lahdine çeksem bütün ecramıyle;

Gokten ecdada inerek opse o pak alni deger.

Yedi kandilli Sureyya?yı uzatsam oradan;

İşte çiğnetmedi namusunu, çiğnetmiyecek.

Yerin altında cehennem gibi binlerce lağam,

"Çanakkale ruhunu kalkınma hedeflerimiz için neden yaşat mıyoruz?"

Eski Dünya, yeni Dünya, bütün akvam-ı beşer,

Mor bulutlarla açık türbene çatsam da tavan,

Bir hilal uğruna, ya Rab, ne güneşler batıyor!

'Gömelim gel seni tarihe' desem, sığmazsın.

Sonra mel'undaki tahribe müvekkel esbab,

Saçıyor zırha bürünmüş de o namerd eller,

Kanayan lahdine ceksem butun ecramiyle;

Yaralanmis temiz alnindan uzanmis yatiyor;

bu arada türkçeci ve durca paylaşım için teşekkürer...

Bedr'in arslanları ancak, bu kadar şanlı idi.

Gündüzün fecr ile avizeni lebriz etsem;

Sana ağuşunu açmış duruyor Peygamber.

Yıldırım yaylımı tufanlar, alevden seller.

Hangi kuvvet onu, haşa, edecek kahrına ram?

Kustu Mehmedciğin aylarca durup karşısına;

Ruhumun vahyini duysam da gecirsem tasina;

... şair ;

Bomba şimşekleri beyninden inip her siperin;

Türbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;

seni ancak ebediyetler eder istiaba

Çehreler başka, lisanlar, deriler rengarenk:

Sana dar gelmeyecek makberi kimler kazsın?

"Bu alay sancağı Gelibolu savaş alanından getirilmiş, ama esir edilmemiştir. Çünkü, Türk Ordusu'nun milli geleneklerine göre bir alayın sancağı, alayın son eri ölmeden teslim edilemez. Bu sancak, sonuncu muhafızın da altında ölü olarak yattığı bir ağacın dalına asılı olarak bulunmuştur. Kahramanlık örneği olarak karşınızda duran bu Türk alay sancağını selamlamadan geçmeyin."

Yedi iklimi cihanın duruyor karşında,

bir kahraman takım ve de yahya çavuştular,

Tüllenen mağribi, akşamları sarsam yarana...

Sen ki, son ehl-i salibin kırarak savletini,

Biz atalarımıza layık mıyız diye sorgulamaya başladım.

Kılıc Aralan gibi icmaline ettin hayran...

Herc u merc ettigin edvara ya yetmez o kitaba...

57. Alay, Çanakkale Savaşları?nın başlangıcı kabul edilen Anzak çıkartmasını durdurmak amacıyla 25 Nisan 1915 sabahı harekete geçen ve en küçük rütbelisinden Alay komutanına kadar tüm mevcudunu kaybeden Osmanlı alayıdır.

Tullesen magribi, aksamları sarsam yarana...

Uzanırken gece mehtabı getirsem yanına,

Dedirir-Yırtıcı, his yoksulu, sırtlan kümesi,

O ne müdhiş tipidir: Savrulur enkaaz-ı beşer...

Sarkin en sevgili sultani Salahaddin'i,

Öteden saikalar parçalıyor afakı;

Kaç donanmayla sarılmış ufacık bir karaya.

Hani, tauna da züldür bu rezil istila!

Sen bu avizenin altında, burunmus kanına,

Seni ancak ebediyyetler eder istiab.

Şarkın en sevgili sultanı Salahaddin'i,

Kahraman orduyu seyret ki bu tehdide güler!

Çanakkale Şehitlerine

Sen ki, son ehil-i salibin kirarak savletini,

Sarılır, indirilir mevki-i müstahkemler,

o ruh olsaydı şu anda bu sorunlarımız olmazdı.

Varsa gelmiş, açılıp mahbesi, yahud kafesi!

"Dünyanın hiçbir ordusunda yüreği seninkinden daha temiz, daha sağlam bir askere rastgelinmemiştir. Kanaatinle, imanınla, itaatinle, hiçbir korkunun yıldırmadığı demir gibi pak kalbinle düşmanı nihayet alt eden gayretin için minnet ve şükranımı ifade etmeyi en aziz bir borç bilirim."

Vurulup tertemiz alnından, uzanmış yatıyor,

Sen ki; asara gomulsen tasacaksin... Heyhat,

Sonra gok kubbeyi alsam da, Rica nameyle,

görüntüleri izleyip duygulanmamak için milli şuuru yitirmiş olmak lazım şükür ki değilim

Sade bir hadise var ortada: Vahşetler denk.

Beşerin azmini tevkif edemez sun'-i beşer;

O, rüku olmasa, dünyada eğilmez başlar,

Top tüfekten daha sık, gülle yağan mermiler...

M. Kemal Atatürk

Turbedarın gibi ta fecre kadar bekletsem;

Ne hayasızca tehaşşüd ki ufuklar kapalı!

Etkileyici...

Tüm dünya ordularına karşı imkansızı gerçekleştiren 'Türk Askeri'nin eşsiz kahramanlığı...

http://www.milliyet.com.tr/Yasam/SonDakika.aspx?aType=SonDakika&ArticleID=1087325&Date=25.04.2009&b=Canakkale Savasinin ilk kez ortaya cikan goruntuleri&KategoriID=15&ver=50

'Bu, taşındır' diyerek Ka'be'yi diksem başına;

Kimi Hindu, kimi yamyam, kimi bilmem ne bela...

Asım'ın nesli... diyordum ya... nesilmiş gerçek:

O demir cemberi gogsunde kirip parcaladin;

Ne buyuksun ki kanin kurtariyor Tevhidi...

Sana gelmez bu ufuklar, seni almaz bu cihat...

Ne çelik tabyalar ister, ne siner hasmından;

Allah ı arzu ettiler, akşama kavuştular,

Sen ki islimi kusatmıs, doguyorken husran,

Kaynıyor kum gibi, mahşer mi, hakikat mahşer.

Bigalı Köyü?nde eğitim ve tatbikat faaliyetlerini yürüttüğü sırada 57. Alay?ın bir kaç kez 5. Ordu tarafından değiştirilmek istenmişse de Mustafa Kemal?in çıkartmanın yapılacağı yere en yakın noktalardan biri olmasından ötürü Bigalı Köyü?nde kalma yönünde ısrarcı olmuş ve bunda da başarılı olmuştur. Böylece 57. Alay, Bigalı Köyü?nde kalmış, 25 Nisan 1915 sabahı, kendisine bu yönde bir emir gelmemiş olmasına rağmen Mustafa Kemal?in kişisel inisiyatifiyle düşman çıkartmasını haber alır almaz Conkbayırı?na doğru hareket etmiştir. 57. Alay?ın, Conkbayırı?na hareket eden 3 taburu ve bir dağ bataryasını oluşturan yaklaşık 650 subay ve asker, Conkbayırı?na varıldığı anda bizzat Mustafa Kemal?in yönetiminde kendisinden yaklaşık 4-6 kat daha büyük bir düşman gücüne karşı taarruza geçmiştir.

22 Şubat 1915 tarihinde 19. Fırka Komutanı Yarbay Mustafa Kemal tarafından törenle sancağı verilen 57. Alay, 23 Şubat 1915 tarihinde Çanakkale?ye doğru yola çıkarak, 25 Şubat 1915 tarihinde eski adı Maydos olan Eceabat?a vardı. 19. Fırka?in bağlı olduğu 5. Ordu Komutanlığı?nın Enver Paşa tarafından kurulmasından sonra 57. Alay, genel ihtiyat olarak 26 Mart 1915?te Bigalı Köyü?ne intikal etti. Bu tarihten, 24 Nisan 1915 tarihine kadar bizzat Yarbay Mustafa Kemal ve Binbaşı Hüseyin Avni tarafından sürekli eğitime tabi tutulan 57. Alay Bigalı Köyü ve Turşun bölgesinde tatbikatlar yaptı.

Alınır kal'a mı göğsündeki kat kat iman?

Çanakkale ruhunu kalkınma hedeflerimiz için neden yaşat mıyoruz?

Bir hilal ugruna ya Rab, ne gunesler batiyor!

Ey, bu topraklar icin topraga dusmus, asker!

Öyle müdhiş ki: Eder her biri bir mülkü harab.

Sen ki, İslam'ı kuşatmış, boğuyorken hüsran,

Bedrin aslanlari ancak, bu kadar sanli idi...

Sana dar gelmiyecek makberi kimler kazsın?

Sen bu avizenin altında, bürünmüş kanına,

Maske yırtılmasa hala bize afetti o yüz...

Çanakkale ruhu!

Sonra gök kubbeyi alsam da, rida namıyle,

Ey sehiv oglu sehiv, isteme benden makber,

Kafa, göz, gövde, bacak, kol, çene, parmak, el, ayak,

Ne kadar gözdesi mevcud ise hakkıyle, sefil,

Nerde-gösterdiği vahşetle 'bu: bir Avrupalı'

Kılıç Arslan gibi iclaline ettin hayran...

Uzanırken, gece mehtabı getirsem yanına,

Mor bulutlarla acık turbene catsam da tavan;

Ey şehid oğlu şehid, isteme benden makber,

Ne yapıyorsunuz? Çanakkale ruhu ülkemizde birinci tehdit.

En kesif orduların yükleniyor dördü beşi.