Bir sevgiye dair yutkunamayıp tam şuranızda kalan şeyler vardır,

İlktir belki, belki en çoktur belki de en eskidir..

Çoğu zaman onda sevecek bir yan da bulamazsınız ama seversiniz.

Yutulmaz, dışarı da atılmaz,

çünkü hiç yanılmadım.

Mahvım yakın perişanım, dön beni elimden kurtar.

"Ne zaman iki satır yazmaya kalksam hep sana hep seni hep bizi yazıyorum."

Sustukça onun yüzü düşer aklınıza,

Ne de ben senin yerine başkasını.

Kimse tam anlamıyla oturmayacak, hep eğreti duracak.

gerçek olan neyse onu duymayı dilerdim.

Başkasıyla mutlu olmak zorunda kalırsam, affetmem seni..

her hak sahibine geri döner. vadesinin önemi yok.

yanılmayı diliyorum belki de dilemiyorum

düşündüğüm gerçekse

ya benim zihnim çok ütopik ya da insanlar çok renkli kişilik.

Belki '' sen - ben - biz - bir - gelecek '' dersiniz,

Okusun, okusun ki O'nun da içi yansın dilerdim.

Yalnızca mutluymuşuz gibi davranacağız.

Ne sen yerime başkasını koyabileceksin,

Sonsuz teslimiyet yerine, sonsuz direnişi seçtikçe,

İçinizden dersiniz sadece '' beni bırakma ''

Fakat bu kelimeleri bir araya toplayıp bir cümle kuramazsınız.