SİZE İYİ GELEN İNSANLARLA ZAMAN GEÇİRİN. YANİ POZİTİF İNSANLARLA. OABİLDİĞİNCE YANLIZ KALMAYIN.

malesef böyle durumlar var. maddi durumlar değilde manevi yıkıntılar bozuyor insanı. sırtından vurulmak yıkıyo artık.

ilac aslında kendimiziz ama farkında değiliz.. ilaç aslında bakan gözlerimizde.. göz nasıl istiyorsa öyle bakıyor.. baktığı gibi görmüyor.. acılara da baktığımız gibi görüyoruz. gördüğümüz gibi bakmıyoruz.. bir kaç sene sonra da 'ben buna mı üzülmüşüm' diyoruz.. cünkü göz farklı şeyler görmeye başlıyor...

bugün mutsuzum, mutsuz olmamın sebepleri mutsuzluk için yeterli mi bilmiyorum.

Hele sorunlarla nasıl mücadele edip altından nasıl kalkacağını bilememek daha da zor. Gözlerin zifiri karanlık boşluğun içinde ufacık bir ışık arar... O ışığa ulaşmak...

her insan depresyona girer elbette ama buna ne ilaç ne de başka bişey fayda sağlar. tek ilaç sensin başka yöntem bilimiyorum. ilaç vs. aracıdır bu konularda yardımcı olur. hayat ne kadar acımasız olsa da yine de yaşamaya değer.

depresyona sebep olan etkenlerin ortadan kalksa kökten çözüm ama mümkün değil. ilaç tedavisi gerçekten işe yarıyor. en azından iyileştirmese bile daha kötü olmasını engelliyor.

Işığa ulaşmak istedim bugün kolayca. Yarım antideprasan içtim. Fazla merak başa belaymış.:))

bende işsizlikten can sıkıntısından depresyona girecem az kaldı,,,

İnsan hep mutlu olmak istiyor. zannediyor ki mutluluk hep hakkım. Hakkını ararken haksızlık yaptığını farkedemiyor, farkedemiyorum.

Acaba melankolinin depresyona dönme ihtimali nedir? Son haftaların sorusu bende bu...

7 yıldır ilaç kullanıyor ilacın sayısı ve mg azaldı ama bir ürlü bırakamıyor. bırakınca kalp çarpıntısı olduğunu söylüyor. ruhu daralıyor efeksoru bıraktı esrolexe geçti günde 1 tane alıyor.

Yaşamak zor!

Düşünme eyleminin işlevini tam olmasa da yitirmesi... mücadele duygusunun yok olması... yaşama isteğinin sıfırlanması... ve bu olumsuzlukların üstesinden gelmek için adım atamaması...

Eğer depresyonda olduğunuzu düşünüyorsanız, fakat bir terapiste gidebilecek durumunuz yoksa size Dr. David Burns' un " İyi Hissetmek" adlı kitabını öneriyorum. Kendisi bilişsel terapi teknikleri konusunda uzman bir psikiyatrist ve uzun yıllar boyunca yaptığı çalışmalar sonucunda elde ettiği bulguları bizlerle paylaşıyor. Bu nedenle, kitap kesinlikle her yerde rastladığımız türden bir kendine yardım kitabı değil.

Ben ben değildim. Kendime yabancılaştım.

psikoterapi, ilaç tedavisi... ama insanın içinde başlıyor.

SEVDİĞİNİZ İNSANLAR BAZEN BUNU HİÇ BAŞARAMAYACAĞINI DÜŞÜNÜRKEN YAPANLAR VARSA BİR YOL VARDIR DİYE DÜŞÜNÜYORUM. ACILAMIZI PAYLAŞMAK DA GÜZEL AMA DAHA ÖNEMLİSİ BU ACILAR NASIL GEÇER

Kitap çarpıtılmış düşüncelerimizi, mantıklı ve gerçekçi olanlarla değiştirebilmek için uygulanması gereken teknikleri veriyor. Sadece okumak bile gerçekten iyi geliyor.

inanın ilaçların geçiridiği fln yok yalnızca uyuşturuyor bunun tek çaresi olmasını istediğiniz şeyin gerçekleşmesi yoksa yapılanların hepsi boş... misal ben

genelde ilaç tedavileri iyi sonuc veriyor fakat bunu aile ilgisi ve inancınıza olan baglılıgınızla desteklemeniz gerekir.

mevcut B12, ferritin, demir ve folik asit eksikliğinin yaşanan stres ve üzüntü anında açığa çıkıp insanı yatağa düşürmesi...

depresyona sebeb olan her ne ise bununla savaşmak için bugüne kadar neler yaptın ve geçen zaman sen neler kazandın neler kaybettin bunları düşün önce ileri derecede ilaç tedavisi işe yarayabilir ancak en iyi ilaç insanın kendi özündedir insan iradesi doğru yönlendirilirse üstesinden gelmiyeceği sorun yoktur. böyle beylik laf etmek kolay biliyorum sana önerim şu önce kendi çıplak gerçeğini kabul et ve o gerçek ne ise onu etrafındaki bütün gereksizlerden temizle ve onu güçlendirerek başla savaşa gerçekliğin ne kadar güçlü olursa sende o kadar güçlü olursun acı da verse zamanla öyle güçlenirsin hiç bir şey seni yıkamaz

İnsan hayatında bir kez minor depresyon geçirmişse ilerleyen dönemlerde yeniden geçirme riski çok yüksek... bu nedenle depresyon geçirmiş kişiler tetikte olmalıdır... en azından B12, demir ve folik asit depolarını kontral altında tutmalıdır...

derdinin ne olduğuna bağlı guler.. gerçekten depresyonmu?depresyonsa bi psikiyatri şart.. bi psikoterapi uygulanmalı, kendini neden böyle hissettiğinin tam olarak sebebi bulunmalı.. ve bunu aşmak için ilk olarakta, depresyonun boyutuna bağlı olarak ilaç tedavisi önerilecektir. ilaç tedavisiyle beyin kimyası normale dönerek olması gerektiği gibi işlemeye başlayacaktır zamanla, ve sen kendini daha iyi hissettiğin için keyif aldığın şeylere yeniden bağlanacaksındır.. dünyaya bambaşka gözlerle bakacaksın.. destek al kendine.. sen kendini değiştireceksin zaten.. sen ne yapacağını bilirsin yani sonradan, sana bişey demeye gerek yok. eskiden haz aldığın ama şuan yapmadığın.. ve -keşke yine keyifle bunu yapabiliyor olsaydım - dediğin şeyi kendini iyi hissettiğinde deneyeceksin çünkü yeniden keyif alıp almadığını öğrenmek isteyeceksin. başaracaksın ve yine bi sabah uyandığında : Allahım bugün yine çok güzelim'' deyip gülüp, eğleneceksin.. :)

Bedenim bana ait ama diğer insanı tanımıyordum. Ne kadar uğraşdıysam da uzunca bir süre yüzümdeki aptal gülüşü silemedim. Sonrası malum zaten, satlerce uyumuşum. O an kendimden daha çok tiksindim. Günün sonunda öğrendim ki peşine takıldığım ışık sahte bir ışıkmış.

Neyse leyla oldum kahkahalar eşliğinde geziniyorum.

geçmiyceği için paylaşmaya gerek yok

acılar yaşanan güzel anların bir kalemde toplanarak harmanlanması ile geçer.. her saniye hayat daha da güzelleşiyor yanlızca hangi pencereden baktığına bağlıdır hayatın

Kitapta anlatılan ise kısaca şu: Depresyonun kaynağı duygu durumumuzdaki bozukluktur. Bizi bu duruma sokan olumsuz duygularımızın kaynağı da gerçekçi olmayan, mantıksız ve çarpıtılmış düşüncelermiz ve kalıplaşan yanlış inançlarımızdır. Bunları değiştirebilirsek duygu durumumuzu kontrol altına alabiliriz.

bildiğim, şu iş yerinden de evimden de uzak bir yer de az da olsa ''yok'' olmak...

NEDEN DEPRESYONA GİRDİĞİNE BAĞLI...

"SEVDİĞİNİZ İNSANLAR BAZEN BUNU HİÇ BAŞARAMAYACAĞINI DÜŞÜNÜRKEN YAPANLAR" anlamsız geldi...

Antidepresan içen kişi kendini nasıl hisseder?

bilmemek iyi bir şey mi yoksa kötü mü... bilememiyorum...