sayfa 18..

Rengimde bir kaçmışlık,

ne olur ki bana..

toplayalım pırtımızı uyuyalım..

derin bir nefesss...

Candan Erçetin-Yalnızlık

ola ki

yalnızlık ilaçtır bazen..

anlatmış zamanında neyi istediğimi.. kapadı gözlerini Orhan Veli..

ve sonra suya doymuş toprak kokusu!!!

Ben 2 tür yalnızlık olduğuna inanıyorum. Birinci tür yalnızlıklar yüzeyseldir, herkes yaşar. İkinci tür yalnızlıklarsa derin yalnızlıklardır. Fazlaca sorgulayan, içe dönük kişiler yaşar bu yalnızlıkları. Bu yalnızlıklar çok acıtır. Ama vazgeçilemezdir de yaşamın parçası olmuştur. Kimini deli kimi ni veli kimini de şair/yazar yapaibilen yalnızlıktır bu.

<i>Bi eğitim programıdır sürüklendim öldürdü beni bağladı</i>

Yanlizlik ruhuna es bir ruhda son bulur ancak ve kan bagi olan ruhlarda...

şimdi uyan,

kalbim demişken

Şüphe mi? O, sadece şükürsüzlere bulaşan, çok tehlikeli bir virüs...

dokunduğumla düşe/yazdım..

bu kaleme bir girizgah ya da bu girizgaha bir kalem,

kalabalık yutuyorsa seni,

kalbim çalıntı az evvelden,

aynı çocukluğum gibi..

elmanın rengine saklanmak

bile bile yaşamak ölüme..

<i>ben işlemeye devam edeceğim</i>

yalnızlığımın tek ruhsatlı şiiri...

<i>nasılım diye soran</i>

Bana açtığın her derdin dermanı olmaya mahkum etsin seni yüce mevlam.

gelmeyecek sabahlar..

asıl olan da bu..

Kimse böyle yalnız olamaz...

<i>Başım gözüm üstüne olsun</i>

kimbilir..

taaaa içimde..

bir iç geçirmeyle geliverse ölüm..

güzel düşlerim var benim.. ve bundan haberdar olan güzelliklerim..

Günebakan örgülü bir çocukluk,

elin boşta kalması gibi..

Yalnızlıklar bazen liman gibidir insana. Değerlendirilebilirse şayet güzel bir dost, bir arkadaştır. Bazen de yük olur insana hüzün katar hüznüne... O halde diyelim ki bazen iyidir bazen değil. Önemli olan içinde bulunduğumuz anın kıymetini bilip en güzel şekilde değerlendirebilmek. Şikayetçi olmayalım ki bizden ayrıldığında hep iyiliğimizden bahsetsin... :)

gülüşün bile kafi geldi..

sabahı beklemeden,

Mümkün olamadığından telaşmız yok,

sevdiğime dokunacağım.

<i>yaşıyorsun işte sıradan telaşı...</i>

anlaşılamayan haller!!!

ölü toprağı!!!

Ölümün değil ama yalnızlığın tek bir çaresi var, dedi.

biraz cesaret ihtiyacım olan..

Kanatlarınızdaki pırlantalar ağır bana,

körsün işte,

elim ayağım kesilesi..

komiksin ya hani,

"biliyorum" diyor..

iğrenmek.

çoğalır mı..

ihtiyaç duyulmadan ötesine..

bazen insan yalnız kalmalı... Anlamak için düşünmek için...

yanlış olan bize uymayan..

en umursamazından..

Sade ölüm değil, ayrılık da yaşamın emri...

yalnızlık ömür boyu.

<i>değişmeyen yerimde kaldı olanca acı</i>

yıldızsız geceler, güneşsiz sabahlar!!!

hadi film izleyelim..

fazla kalabalık olmayacaksın,

güneşten sonra gece..

<i>ve gördüğü herşey bulanık ve belirsizdi.."</i>

öldüm..

unutmasın, unutamasın

Ya da tek eksiğimiz bu olsaymış,

her türlüsü,

Gösterin birbirinize yalnızlıklarınızı...

yalınayakça üşülünesi,

uyumsuzluk yalnız yapıyor insanı..

bübül ötsün,

ne bilim ki şimdi..

sayfa sayfa bir alem,

doktor da kızdı zaten..

bildiği/m tek şey..

karışmalı en yokluğuna

mırıl mırıl..

bir de kestaneler getir..

hayret işte..

ve bi çokk...

yalnızlık bir sokak lambası olur,

aşksın ki..

umutsuz da olabilir..

bazen de her an yerinden çıkacakmış gibi..

Küçük tatlı balık,

<i> cesedi vurmaz hiçbir kıyıya." </i>

Yeniden...

bir daha olmasın..

güzel bir cumartesi olsun..

yalnızken yakınlaşır kalp yaradana...

bir camın ardında yağmur gibi,

bir armağan..

öyle ki ;

yalnızlık güzel şey...

başka başka zamanlar,

hissediyorum,

En aşikar Sevgili de O, en gizemli aşkı ile Zatını saklayan da.

sana masallar,

"insanın kendisine mektup yazmasıdır yalnızlık"

hadi gülümseyeyelim hep bir telden..

<i>yola yoldaş </i>

kumral güneşler tepede..

aptal olmanın resmiyim galiba,

bu yabancı bakışımız,

<i>Sevgisizliği azaltıyor şükür</i>

beklentimiz yok..

bütün papatyaları dedim, hepsini..

çok kalamayacağım sanırsam..

<i>elbette aslını kaybedene değin.</i>

hayırlısı.

ışıklar yaktım köşelerden..

zeki olamamak kadar olağan..

<i>Ruh halinden bahsetmek mecburi değildir baba.</i>

gözlerize kaçan kapı sesleri,

tutulmak bir Masala..

<i>Ee bre cahil insan sorarım sana hayatını, herşeyi durdurdun hadi ama kafan zerre olsun çalışmadı mı?</i>

<i>o gülen yüzün ömür.</i>

minik ev,

başta paralanası patavatsızlıklar..

kara kuru bir kalem..

<i>Mesafeler ben diyeni boğar, bizde mesafeler bir damla kadar masumdur..</i>

<i>bende aldırış etmiyorum </i>

buyrun devam edin..

<i>"Korkuyorum"</i>

Müsebibisin yalnızlığımın,

sözüm kendimden dışarı..

Toprağa aşık mı ne..

olmalı!!!

ve dahası iki gün daha

En güzel ilaç uyku

simitler yeni çıktı köşedeki fırından..

gece güzel burdan,

bazen mutlu olursun..

ne bir kelamım düşsün ötesine,

göremezsin,

nereden düşmüş yolları pencereme ki..

geliyorum..

oysa insanoğlu öylemi,

<i>evet,</i>

<i>Gidip görmeler çare olsa yol olurdu yarına!</i>

büyümekte kalbim

Kıymetini bilmelidir, dedi.

<i>yalnızlık ömür boyu...</i>

sonra yangın çıkar,

ellerimiz..

<i>Ben varken dedim kendi kendime :hep mutsuzdun.</i>

Olma.

<i>Huzur; bazen usulca yağan bir yağmur sesi, bazen de yüreğindeki yaşama sevinci..</i>

çok dönmüşlüğüm var eve..

usulca saklanalım bu akşamın en soğuk semtine..

muhteşem ikili

hele ki tiryakisi olmuşsanız;

seviyorum seviyorum seviyorum yalnızlığımı

Bütün aşklar faili meçhule karışmış... Dünya doğup emekleyemeden

güneşele toprak.. kahveyle sarı..

özlemiş olmam, bunu söylemek isteyişime bahane..

hadi ölelim..

yalnızlığa kötü denmez hem..

kalmasın, kalamasın..

bak şimdi,

gel buyur diyorum..

yağmur yağıyor,

savruksun,

kara koğuk..

ispat ister bu iddia!!!

ben geldim ki..

başka birşey..

ve dalmak kahve kokusunda..

Sendeki yansımam,

bir fotoğraf buldum şimdi..

rahmet yağmurlarım...

Terliklerimi elime alıp çıktım odadan.

<i>http://www.youtube.com/watch?v=ua_O8zCLGMc</i>

o kadar ki..

uyku düşülesi bir vakit..

kendimizi, yönümüzü kaybetmeden tutunabilsek..

kolay olmasın zaten..

<i>Tüm yaşadığım ruh halleri yalan burası tam olarak yokluğun</i>

ellerin rüyalardan çalıntı,

bu şehir yanar..

Yokluğun,

<i>o minik ev ve acısı duvarları delen nefret</i>

kalemine mürekkep..

kafasızsın..

uyutmalı ninnisinde..

unutmasınlar ya,

yine bana,

üstümde bir siyah hırka,

huzur var,

akla uyar, kalbe uymaz

seviyorum bu havayı..

<i> Acaba onun yanına vardığımda benle olur musun? </i>

<i>Şu raporların gözün sevim ya kurban.</i>

Kimi zaman yalnızlık geçici olarak bir yol arkadaşıyla hafiflesede, varılacak son yer yalnızlığa çıkacaktır.

acıyı çeken anlar!!!

ertesi ertelenmiş bizim adımıza..

<i>küçük ev, minik ev, tabut ev, soğuk...</i>

.. niye ki..

mutlak olsun..

ellerim,

bir sır gibi işte..

avuntu..

öyle ki daha susulası olunur,

bir "nihayet"saklıyorum..

Huzur.. Hüznün damıtılmış halidir bazen.. Yüreği yakan bir sızının ardından gözyaşlarıyla boşanır avuçlarımıza..

sağır..

Ey özlem çeken yalnızlığını besle!

oldumu şimdi..

yaşamayanın suçu saklı..

Ya yol ol, ya yol göster, ya da kaybol ki; sonsuzluğu göreyim..

<i>Yeter dersiniz ya yeter dedim sadece.</i>

görmelisin..

Anladı bütün olmuşlarla olanların

soğuk burnumda ateş,

bi nehir bulsam çağlayarak akan... öyle ki bütün döktüklerimi alıp götürse kimse görmeden karışsa gitse... ben rahatlasam o akıp gitse...

beş adımlık kayıp,

Her yol denenmiş... her söz söylenmiş...

Bakamadıkları gibi aynalara..

<i>Beklentileri sıfırlamak.</i>

iş mi bu şimdi..

Varlığının başedilesi yalnızlığından sonra,

hükümsüz!!!

sevelim elbet,

bir diz uyumak için bahara..

<i>Burdada yaradan var biliyor musun?</i>

kırmızı,

<i>başka yerde yok kaçacak</i>

<i>önce içinde bulacaksın.."</i>

seviyorum böyle anları,

<i>Olsunda, ölsün ardında bişi kalmasın diyeceğim...</i>

geliver, bu ışık bu karanlığı boğarken!!!

hiç güleceğim yoktu..

Gittiğim olmadı hiç,

iyi ki yapmışımmmmm...

Körsün..

yapraklar kalp şeklinde hep düşerken,

Çok aşağı düştüm..

İnsan bir ölümü istemez, bir de ondan beter bir yalnızlığı...

hiç kimse yokmuş gibi,

bülbül olasın..

o yanlışı yok etmemiz için bir fırsat sunuluyor Senin tarafından..

ördüklerim yarım..

Rab bilir..

güneşsiz mi pencere..

iyi gelirmiş derdime..

Şİmdisi güzel,

<i>beynimi ılık ılık delen o düşünce</i>

müzik belkide,

ömür törpüsü..

kolay gelsin..

ille de bir kafes olacaksa parmaklıkları şiirden olsun...

bir bakıma çıkarımlar,

müdahaleye lüzum yok..

<i>Ve olan olmuş.</i>

<i>Merak ettiğim ve asla yapmadığım için kızdığım şeyler vardı kendime.</i>

korkaktır çünkü..

bul beni..

başka bir sehir arar gibi ayaklarım,

Alınmak...

bilmesin kimse..

<i>kendikendime kaldığımda hep sordum </i>

hayat yalnız başlayan ama yalnız bitmemesi gereken bir yolculuk :)

marifet, mesafeyi şeffaf edebilmekte..

büyük bir kafile arasında kaybolmaktasın uzaklaştıkça,

Paçalarım ıslandı diye dayak yerken

Olma yeter.

<i>o dilek...</i>

Her insan yalnızdır aslında ve yalnızlık ömür boyudur.

kaplumbağa misali en güvenli yer evim...

ne tuhaf bişey oldum ben yaa..

<i> Belli ki daralan sendin... </i>

Kapalı bir kutu,

Yılgınım...

benim yağmurlarım temmuz da yağar... açılır yaralarım yağmurla... yeniden kapanmaya...

kızıyorum ya sana şimdi

kıl payı..

<i>Ne acı ve ızdıraplı olurdu bir kul biseydi acısını...</i>

eyy güneş...

Öyle de saçma, böyle de saçma..

saolunuzzz..

bir de bana..

başka değil,

Yok Olacaksın

Bu başlığın yokluğu bulanık,

Dilek ağacının dallarına asılmış paçavralar gibi sallanırken taze cesetler...

<i>Üşüyorsa ölesiye yalnızlıktan;</i>

renk demişken,

ne diyorduk efemmm..

kızmalıyım kendime,

daha gelmeden geçtiğini farkettim vaktin,

Eskiden de yürürdüm aynı yoldan...

okyanuslar rüyalarımızda daha mavi,

ateşe düşesin gönül,

düğümlü..

Görmeden sevmenin

gül kokasın,

"<i>Dik bir yamaçtan aşağıya kayan, tutunabileceği bir ot, bir çalı arayan ama eli boş kalan biri gibiyim.."</i>

şimdi ışıksız,

Yola vurgunuz hepimiz,

bense kıskanç..

Sen daha ne yalnızlıklar büyütürsün

ellerin,

Mutluydum üzerinde tahtalar yüzdürürken

bul bizi..

ne çok çağırıyorum uykuyu ben de,

Sen kadar,

fon da bir son defa şarkısı...

aklımı alsın,

açık bir alan, serin bir rüzgar, yakan bir güneş, bir nefes, nefesimiz.. yok.. yarısı içilmiş bir çay, susamı dökülmüş bir simit, yanağa düşen bir dudak.. yok işte.. Parmak izimiz bile yok..

<i>geri döndüm</i>

başka sesler, başka yüzler belki..

ağlamıyor kimse..

kendine gel

yüreğime su serpiliyor serinn serinnn..

Yazın'a az kaldı,

harfine bir nokta,

<i>Sana bildiğin bir sır vereceğim</i>

Biteceğini düşünmeden,

günaydın,

herkes unutmak düşünmemek için evleniyor belki de

çok konuşmuşum...

su gibi gidilesi olmuş,

telafisiz,

sanırım bu böyle devam edecek..

<i>Sevdiklerim kimsem oldu benim öylece yitip gittiler. Ne kadar çok sevdiysem olanca acı!.</i>

yani..

durayım..

sahi burda öylece..

beklemek dedin de,

Bir yokluğun başlığı kadar..

Sırdaştır

<i> Kendini sıfır gören, tekbir ile sonsuzluğa bürünür.. </i>

düşerken parmaklarına uyku..

uçurtma gibi de olabilir,

yalnızlıkla kim başetmiş ki biz üstesinden gelelim

çay yeni demlendi,

Ölmeli ötesinde duyduklarımız,

saklı..

bencilliğin alası geçer aklından..

<i> Benliğin dahi kendini arar olsun </i>

sebzeli çorba..

Gökten sadece bir elma düştü..

fazla...

"Hayatta en hakiki MÜRŞİD; ilim, fendir.." K. ATATÜRK

akıp giden zaman

Varmanın vuslatı

ayan etme içini,

<i> Seni soranlara ''iyidir'' derdim. </i>

<i>ama yüreğim, ömrüm boşaldı.</i>

ve senden g

usul usul..

Bildirene şükür..

<i>olmadı mı?</i>

<i>Anlayamıyorum yahu anlasam bu halde olur muydum?</i>

Bir parça mutluluk için Kocamn mutsuzluğa hapsetmek gibi bişi.. Başlıkla alakasız oldu sanırım..

Bir yalnızlık üfelesem şimdi burdan oraya,

istemiyor insan yanında kimseyi

uyanabilirim bir güz kadar..

bilinir..

<i>sürekli aynı soru</i>

anlamak, anlaşılmak..

<i>Sormalar... sormalar... sormalar...</i>

kalabalık olmasın..

özlemek,

banane ki bundan,

<i>Baş edilmeyesi, edemedim.</i>

sallantı tehlike,

Aşk da zaten iki yalnızın ortak bir yalnızlıkta buluşmasıdır, dedi.

hoşbuldum

<i>Görmeyi, düşünmeyi, bilmeleri unuttun.</i>

sıcağı arayış,

yarım akıllı yapsın beni..

Sıfırdır anılası adım.

daha iyisi olur diye de..

alıp başımı gidesim var..

ve gün doğmuştur!!!

<i>Kırlangıçlar... göğ... ben.</i>

baharı bulmuş gibi sevinen iki cilvel kuş..

fasülye... pinokyo... ya da korsan...

şaşkınlığının güzelliğine,

<i>"öyle yürekten seviyorsan</i>

dert çekmeye gelmedik dünyaya karalar bağlamayalım

keşke her vakit yaşayabilsem bu anı..

saf yarıklar duvar duvar,

en kalabalığında bu şehrin..

<i>senide o yaratmış olmasın!</i>

yalnızlık üzmüyor be ne güzel

sayılmaz günler vakitsiz bilinir..

başka bir oda var ötesinde bu aynanın,

<i>seni seviyorum.</i>

Aynı sabahların başka pencerelerinde şimdi, ortasından yırttığımız resimlerimiz.. bir akşam daha edecek kadar unuttuk saatleri okumayı.. koca bir şehre parmak uçlarımıza basıp da bakıyoruz şimdi..

kabarmayan kek bir anda ara bozucu oldu..

her şey..

başka..

Bilmenin rehaveti

dün de kalabalık diyordun,

yutkunamıyorum bile nasıl yazayım?

başka bir kış bekler gibisin..

az kaldı dert eyleme.

-büyüyünce görürsün..

gülümsüyor annem ardımdan,

İadei ziyaret değildi sebebi, tesadüf oldu gelip konmam bu dala...

ellerim olmasın

görülmemiş şeyyy..

<i> Yalnızlıgım... </i>

uyunulası bir toprak..

<i>ezelden bulamam kendimi kalabalıkta</i>

"avareyim, asudeyim"..

rengi Sana ayan..

zor olan kalmaktı kolaydı gitmek,

başedilemeyene sırt dönülmez..

yargısız infaz!!!

<i>onu yapacağım.</i>

bir şarkı, bir şiir..

ne yapsın... kalem de ayaklarım gibi...

Ulu orta durma,

aklıma düşür bir Seni..

salata sosu kabiliyet ister..

Tek çaresi aşktır bir yalnız yaşama sırasında nefes almanın...

gün yüzünden uzakta..

acıktım,

Bütün şiirler yazılmış...

tekrar tekrar aynı şarkı..

bir şarkı çalsın istiyorum,

Kar taneleri, martılar kadar zarif, meryem kadar saftırlar..

ben de sabrın en uzun mevsimi..

<i> o bir olduğunda sen hangi hiçlikte olacağını düşünmekten acizsen eğer müstehaktır sana olanlar.</i>

Yine bayram geliyor işkence gibi evet gerçekten yine bayram eli kulağında

<i>asla ardımı aramam.</i>

Anlayana...

<i>keşke <i> yok </i> olsaydın ve sadece kederin kalsaydı.</i>

olur olmadık yerde başımızı öne eğip ağlamayalım

Bilmem 16 mıydım 17 mi yoksa 18 mi...

sonu mutluymuş,

tadını çıkartmalı..

gel şimdi,

<i>herşeyin tarifi mümkün</i>

erkence daha,

unutarak beni..

haberin yok,

Hangi zehrin kusmasıdır bu bendeki...? üstümden külleri silkeleyip derindeki kora ulaşmak ister gibi... Kış uykusundan sonra bahara susamış acıkmış gibi... ya da o filmi çok severdim, bulsamda bidaha izlesem... gibi

<i>Sonra adana bugün ceyhanada gittim. 2. mekan.</i>

<i>Yani şu an benim gitmem gerekiyor akılca</i>

bak bi..

uyansın zambaklar,

<i>bulanlara yar olsun </i>

Ayrılığı görmeden,

<i>Baştan alalım senden ireniyorum. Uzaktan görmeyi hayal ediyorum ki bu ilk olmayacak.</i>

güzeldi..

başka başka bir dünya,

<i> canın canına yoldaş </i>

dişlerimin hazin sonunu da onlar hazırlamıştı..

ah bi kaçılası gayret,

<i>aramıza çokça gülümseyen sanrılar girdi</i>

sonra düşündüm ; belki de yazmamalıydım...

<i>Özdemir Asaf</i>

inanmak hiç kolay değildir bazen!!!

avuçlarımı açıp olmazları aralarından arındırmak...

<i> tıpkı benim gibi olasın dilerim. </i>

yalın bir kitap gibi,

uz saymak..

bakıyorum da keyfin yok yine..

yoksun ya alkış tutuyor şairler,

ya da yağmur ellerime..

deniz kadar,

yine yine basa cıkarım ben.. cıkmak zorundayım..:/

"Nasılsa ayrılık insanın tek kişilik yalnızlığını özlemesi"..

<a href="http://uye.memurlar. net/profile.aspx?id=2290678">S ı F ı R, forumda kullandığın başka üye adın var mı? Bu arada, nasılsın?

bir susuş tutturdun bırakmadan, bıkmadan..

bir yerden başlamak,

sensiz oldu..

tırnaklarımda sarı ojeler..

"<i><u>Ay ışığına batmış karabiber ağaçları"</u></i>

saniyesine varmadan bırakıyoruz,

mutlak uyanış..

<i>aldığım nefeslerin sahibi ey mevla</i>

ve hepp

bu bunalım nerden geldi anlamadım..

Her kimliğe doğuştan yazılı tek uğraşıdır insanın bir yaşama sırasında

Mevsimi geldi,

neden ki..

bulmakdan evvel aramak gelir değil mi..

<i>İki kişilik yalnızlıklar imzalanmış.</i>

bir solgunluk..

<i>Sığınmalar vakitsiz ve bir o kadar kör.</i>

bir kuş kanadından Seni düşürür..

silme gözyaşları doldurdum yastık oyalarına,

nasıl olsa her şeyin zamanla sonu yok mu?

<i>yalnızlığım...</i>

<i>Dilerim ilk toprak...</i>

sıcacık bir bardak çay yaksın ellerimi,

<i>varsın hiçsizlik olsun</i>

sen kanatlarımın altında..

<i> kimsenin bişi bilmesi gerekmiyor... Sebeb bu değil.</i>

öyle..

Sen gözlerime iliş..

Hep kalabalıklara karışma telaşı bundandır.

hep aynı nakarat, aynı nakarat.. dönüşlerimizde gördüklerimiz hep aynı tasss, aynı hamam..

hissedebiliyorum..

Zaman.."

bilmesinler,

neden başedilmesi bu kadar zor olansın

olamam ki..

inanamıyorsun ya hani,

giderim şimdi..

yokum...

<i>"bizde mesafeler bir damla kadar masumdur..</i> "

Kırlangıçlar,

gülümseyebildiğim nadir anlardan,

ya da yağmur,

Aşk yalnızken daha mı nettir..

<i>İki damla yaş..</i>

<i>Fotoğraflarını çektim kendi acımın. Ama o vardı yokluğuna inat vardı.</i>

hayat otuza merdiven dayayınca daha zormuş

kendimi bulamıyorum,

savunulası sağ omuz,

Dahası var..

tuzum..

perdelerin nasıl güldüğünü..

Kaf dağı kadar çıkılamayacak geceler..

<i>Yaradanım evet beni yaradana gelirsek</i>

parmaklarımızla..

vaktini bilmiyoruz,

bir albümde,

Keşke bilselerdi,

Tek sermayesi, sahip olduğu tek şeydir,

kıymet yüklemek için de kaybetmek şart belki..

güzel bayramları bulmak dileğiyle..

Baş edilesi yalnızlığım oldu...

Bizi uzakta sanma, hele yalnızlıkla hiç binme benlik atına..

böyle de anlaşırız..

çıplak koşmalar..

tek başına boy sürüyor..

kinayeli..

<i>Gitmemiştim diyorum çünkü başladım yahu ucundan</i>

Uzaktan ateşe üflemek gibi yaralarına üflemek, bir an söner sanırsın.. Dert etme, yara kurumak için kanar, ateş sönmek için yanar..

adamı öldürdüler romanda. Korktun, bütün yininle ağlamaya başladın.. O ölen ben değildim?

dolanmadan bir uçtan satır aralığına,

saçlarımızdan akan güneş,

gülücüklerimle karşılıyorum,

sese karışmış..

takvimlerden haberi yok mu..

güleydim,

olsun..

şöyle bi baktım da her zamanki tez canlılığım işte...

Söyledim, söyleyebildim..

ben susayım..

boşluk dolu..

<i>Bakalım...</i>

görünene takılmayacaktım..

yıldönümlerini sevmiyorum

yani şimdi..

başkası da değil..

bir karaböcük koyup aynaya,

içime kıvrıldım usul usul..

eylemesem..

yine de,

Gitmeden,

ne güzel bişeysiniz siz..

yalnızlık sever bizi..

var diyorum,

yine..

<i>sanki tozlu bir pencereden bakar gibiydi..</i>

<i>Mevlam günahlarımı aftet </i>

iyi sayılır beşaşett, sen nasılsın?başka kullandığım bir üyeliğim yok..

bu ne şimdi dedirten bir hedayeee..

dumanı üstündeydi,

eli yüzü çamur,

aklıma düşerken bir dörtlük,

fesleğenler daha kurumadı bahara..

ayrıca anlam denilen şeyin kişiye göre değiştiğini hesaba katarsak..

Hainsin.

ben gibi..

çaresi var ise derdimin,

<i>görmediğin öldürmüyor</i>

kar yağıyor..

ufalansın gece..

niye ki..

Sonuç ne biliyor musun ey ben:Sıfır bile değilim.

hem olup da ne yapacağım..

Yoldaştır

Yalnızdır insan;

bazen mesafe azalır,

bunu söylemek yerine farklı garda bürünmek.

"merhamet, suçumdan aşkın merhamet"..

kitapçısı..

Bi de kucuk ayrinti var belirtmek istedigim affina siginarak

yüreği esmer bir adamın sevgilisi

budala olmak bir seçimdir çoğulca,

<i> Belki de yanılan bendim... </i>

aklıma düştü hoyratlığı..

ne öte ne beri..

Bir çizik parmak uçlarımıza,

kalıntısız, çiziksiz bir yağmur..

bazen sizi anlamaya, kimsenin ruhu yetmez..

bitimsiz düşler saçlarımızda koyu..

saate bakmayı da ihmal etmeden..

mümkün müdür yanlızlık;aklım, gönlüm sevdan ile her an meşgul

görünmez adamlar gibi..

ben sen gibi değilim ki,

Yanaklarından..

o ateş bir Sana düşsün,

hep birlikte iç içe yiyelim içelim gülelim eğlenelim

Ve bütün olacakların

ben o günlerdeki beni özlüyorum... yaşam telaşıyla kaplı yüreğimi...

kayıp adamlar, uykuda kadınlar..

iç içe dürülmüş bir alem,

Evliliğe tek bir anlam yüklemek haksızlık..

<i>var git yokluk.</i>

<i>Ama hayatımda olman seninle olmak demek değil.</i>

yağmur,

Gök yüzünde yalnız gezen yıldızlar :)

<i>can'a can olsun diye</i>

seyrine doyamamak..

<i>hani yemiş ağacına bakan</i>

Sessizliğin o lahuti sesidir, yüreğinde hissettiklerin..

pıtır pıtır..

<i>beni yaradan</i>

olmayacak bir sabaha düştü gülüşlerimiz..

Bir gece, yatağında uyuyordun? Uyanıverdin birden, sessiz dünyaya. Bir rüyanın parçasıydı gözlerini açan, Ve karanlıklar içindeydi odan? Seni gören ben değildim.

<i>varsın umutsuzluk olsun</i>

Yalnızlığıma bıraktım her şeyi...

<i>yoktun...!</i>

gözümde,

çok kelebek yakalamışlığım var taaa önceden,

Belki milyarlarca...:))

özdemir asaf

topla ayaklarını iç ses..

ve aslına bakarsak kuşanmış kuşanacağını sıcaklığıyla ömrüme şimdiden soğukluğunu vermekte.

gitmene müsade veriyorsun,

hani öyle ömürlerden gün beğenen asla! Ben küstüm çok yıl önce olanca şeye

Biriken yağmur sularında oynardım küçükken

yüzüne düşer gibi..

<i>"O kaybolan yılları hatırladı,</i>

Mavi infaz..

<i> İşte bunun için sevmiyorum seni. </i>

susayım artık;

kırmızı kurdela,

Niyet..

Adam..

ve sessizlik, bazen huzur bazen ürpertiye sebep olan!!!

özlenesi olursunuz,

<i>"ne güzel şey, küçüklüğü gözetmek</i>."

belki.

hazır ve nazır..

patatesin enn lezzetli halini anımsıyorum,

nasılda geçmiş zaman bir varmış bir yokmuş

yalnızlığa alışınca

sabun kokusu,

<i>soğuk bir taşın üstüne fırlatınca alamadığı nefesle ödüyor bunun bedelini. Bilmiyorum hala bilemiyorum.</i>

gel zaman git zaman,

nöbetçilerr, nöbetçilerr...

ölünür sizsiz,

uçurtmalar parmaklarımızı kesiyorlar..

yalnızlık benim adım aslında

parmaklarım dokunurken somutluğuna,

bir kuple alalımmm..

kalabalık etmek istememiş kimse,

<i>Halimi vaktimi yoklayan</i>

yalnızlık diyordun,

birbirini tutmayan söylemler!!!

söyleme şarkılar başka başka..

üzgünüm konuşacak bişi bulamadım.

bak şimdi bakabildiğin kadar,

<i>Nereye gitsem vardı tıpkı </i><i>sen gibi.</i>

ağzına kadar umutla..

öldürülebilir kinsiz..

ağır yağmurlar,

tepene çıkar böyle..

insan kendi bildiğini okur,

korsan bir gülümseyiş..

<i>hayatta, toprakla olduğunu sanan</i>

şair uyanmadan çıktım,

<i>Sıkıntı yok. Sıkıntı var... Burası kütahya gibi.</i>

Çayıma tek şeker..

<i>bu sıradan tezi küçük insanlığım için itaf ediyorum</i>

<i>Telaşsız, umarsız, beklentisiz, hicazsız...</i>

<i>Bil ki senin hep böyle güvensiz, </i>

sakın üstüne alınma,

bir siz..

Aslında öyle memnuniyetsiz biri değilimdir

<i>rahmine düştüğüm kadından başka kimseyi sevmiyorum, istemiyorum.</i>

telafisi yok..

Ben mavi degilim blue yum sadece!

düşülesi toprağın olayım,

<i>önemlidir bende o ilk tanıştığım mekan hani ben karadenizdeyim ve o urfa... ya ya.</i>

hatırsız,

düşünceli gördüm bu kez kendimi,

sonu hüsranmış ne önemi var..

sayamadığım kadar,

uzanalım yıldızları da tepemize alıp,

salkım salkım bir gökyüzü,

huzur acıyı alırdı sahi..

neşe ve huzur yoksa, neye yarar sıcaklık olsa kırk derece...

akla uymaz, kalbe uyar!!!

çok komik oluyorum bazen..

.. olmaz mı..

sakarlığıma kanıtmış kırılan bardaklar..

Yaşamak büyüdükçe tutsak etmemkmiş kendini...

sorayım,

yakalarken çok düşmüşlüğüm;

Avuntu bir avuççç..

görür gibi olursun..

şimdi bitti

<i>sadece söylemek istedim. Rahatsız edici kendimce bile</i>

yanlışı gördüğü an başka bir yanlışla tepki veriyor

Düşlerim çok havalı bu sabah,

böyle ölünesi bir sabahın..

"<i>Canımın İstanbul Köşesi.."</i>

yağmuruna takıldım..

baş edilesi yalnızlıklarla baş etmek ne zormuş

baş ağrısı var,

yalnız kalmak bazen huzurun ta kendisi..

yazmalısın..

sakladım satır aralarına,

<i>lakin içinde olunca bulanıklığı berraklaştırana dek geçen zaman ipi çekiyor.</i>

bir kuytu bu tenhaya dar gelsin..

adresine ulaşmıyorsa ya,

Zincirlerini kısaltmak ya da...

buz gibi ve gerçek..

Özgür olmak hiç olmadığın kadar...

<i>Sen hastalıksın.</i>

bahara çeyrek..

görünmez..

ben yanayım..

bu diyar..

<i>Artık, şimdi, şu vakit </i>

susasım var...

iyi ki yapmışım..

varsayalım..

bir sahrada kayar gibi ayaklarım..

bir varmışız sonra yokolmuşuz gibi

Aslında onlar kendi hayatlarını yaşadı, ben onları yaşadım. Yanlızdım aslında bunu geç farketsem de..

Dert etme,

yapabilirim,

<i>İki nick, ad yada tanıtım kartı neyse onlarıda siliyorum.</i>

Ne yaptığımı bilir değilim, kalıcı hiç değilim... bu kadar kalmak bile bana çok

O sevmelerin taa en başında düş gibi hayattan düşmek...

<i>yaşamak ne güzel.</i>

Orhan Veli...

Kim bilir neler neler gecti basından,

dehşetle uyandıran kabus!!!

sabit dursun..

nerde yanlış yapıyorum..

"su" dedi..

<i> http://www.youtube.com/watch?v=GWDPJf0tnrU

eski beklentiler...

bilmenin de ötesi huzur belki..

uyku ben olsun yanağıma..

<i>Uzaklıklar...</i>

biliyorum adam,

söz bir daha

bir sabahın bütün tazeliği yüzümde,

-büyüyünce ne olacaksın bakim sen?

ve ardından çözülemeyen yanlışlar düğümü kaçınılmaz oluyor..

teğet geçirmek üstünedir..

elimde bir kalem... aynı hamleler... hep aynı karalama

fırtınadan sonra yağmur!!!

teşekkür..

kaplı gözün bana dönük..

<i>yani diyorlar ki kadirşinastır diğeri öbürüne.</i>

üşüyen bir gölge..

<i>kulağımı yırtan müzik </i>

belki..

Aşkta her daim hicaz..

Yalnız kalmak kendi acını anlamanın en deli yolu...

ne komikmişim,

pamuk şekeri gibi,

nane limon kabuğu,

devası vardır,

Hadi gelin üstüme korkmuyorum!

çok ayıp, az kaldı..

içine sinmiyor gibi,

bir yerden düşer gibi yükseldim,

buz gibi soğuğa inat..

Bir kitap okuyordun dalgın? İçinde insanlar seviyor, ya da ölüyorlardı. Genç bir

safran uykulardayım,

inandığım değer!!!

yaşamımın benden çalınışının bilmem kaçıncı yıldönümü.

eteklerimiz zil çalarken,

tadım,

başım üstüne bir nergis..

birde göçemezmişim gibi

asılı uçurtmalar parmaklarımızda,

bir siz sustunuz kulaklarıma,

minik bir çocukla vakit geçirmekte belki..

çiçeklerime ağlama..

ve kokmak bir nergis kadar..

döne döne..

kahve ve çikolata..

ya evde yoksa..

bende hükmün yok bu geceden gayrı.

ardından azarı da yerdim..

Sen olma yeter.

şapşal oldum iice..

bazen; haksızlığının haklı nedeninde boğulur insan!!!

<i>Yorgunum, yılgınım, çaresizim ama en çok sensizim.</i>

sessizlik!!!

kör oldu bu bahçe,

görmek isteyen mutlak görür..

öldürdüm seni..

bir gitmedir hepp içimizde..

"Ötesi yok" diyor şair,

kar misafir;

<i>Geriye kalan</i>

Belki yeteri kadar kısaldığında, son halkayı da kırdığında

sorayım bir kendime,

bak ellerim titriyor..

az kaldı..

hayır..

ben ne diim.

küsmüş sanki,

köpüksüz..

mümkün mü..

Bir kalem bir defter bulup yola koyuldum

düşlerde tatlıdır ölüm,

sessiz oldu!!!

Bir terliğin çıkaracağı sesten korkmazdım o zaman...

üşümesinler,

parmağımı kapıya sıkıştırdım...

yağmurdan sonra güneş!!!

yağmur u çok severim beni de bulsa kendi yağmurlarım...

<i>Bişi diyim mi sana mutluluk sana yakışıyor.</i>

Bayramlar o kadar özel ve içimi kıpır kıpır eden zamanlardı bir zamanlar özlüyorum o günleri desem yalan

uyan ey gözlerim gafletten uyan!!!

<i>dilenmeler... dlenmeler...</i>

<i>"Onunla başka yer ve zamanda karşılaşmış olsaydık, hikayem daha farklı bitebilirdi.."</i>

Sen sıfatsızsın!.

domur domur güneşler dudaklarımızda..

kafidir Az olan,

suya anlattım olanı bitemeyeni,

<i>Oldu mu yeterince karanlık?</i>

<i> "Hayalse katili bir insanın </i>

Beyaz bir kış,

mühim olan cebimde..

ışısan ya saçlarıma..

istiyorum ki bir şarkı çalsın,

<i>Üç büklüm olmuş zavallı sevdam,</i>

<i>nedir ki varolan?</i>

değmez ki ötesine,

<i>sadece nefes.</i>

<i> ömrün ömrüne eş olmasın </i>

<i> http://www.youtube.com/watch?v=ua_O8zCLGMc

pazar sessizliği..

gönlümde büyütmek istiyorum..

kendimi alkışlayabildiğim an yok denecek kadar az sanırsam..

misafir bir kedi,

bir kendini görür dev aynasında..

<i>Örneğin ben hiç doğu akdeniz ve güney doğuya gitmemiştim.</i>

Beni her insan tanır, ama bizi çok az insan anlar..

Tüm sevmeler sevilmiş... Tüm gitmeler gidilmiş...

<i>ve biri diğerinin nimeti</i>

ve çoraplar nafile..

<i>"Yüzünü dökme küçük kız"</i>

ve sarkısız

hiç üşüdüğümü bilmeden

Kalpten kalbe giden yolu, anbean aşkla buluyoruz..

tehlikeli...

ve yalnız bırakanlarımı

Aşk olsun..

saklanmış,

Ne bilinir ne unutulur

bonibonlar vardı..

<i> Bir daha asla sen olama </i>

çıplak ayaklar,

olası..

hem mühim işlerim var..

ne çok yerdim çocukluğumda,

Deli olsun,

Öye büyümüş ki içimizdeki yalnızlık.

sıkılmışlığın hazin sonu benimkisi,

Alınmamak..

aslında maddeye dolamadan,

bir masal palavrasının daha yokuşuna geldik..

çok çokkk.. böyle içimi patlayana kadar doldurmak bu şirinlikle, sonra ağlayana kadar gülmek.. gülmek işte..

unutmasınlar..

canım yanıyor..

<i>Ya aslında dışardan bakınca sürekli bu zatı kolay bulunur mal ne görüyor ki inanıyor dedirtecek hal</i>

Ama aciz olan tarafı şudur ki

geri alamıyorum..

Sarı hırkalı şehir,

"Yalnız olmak, yanlış bir kalpte olmaktan iyidir"

demlikteki çay,

bir çocuk korkusu belki,

yakılı..

tam da istenilen zamanda,

bulutlar gibi olabilir..

De ki...

yani daha iyisi kilitlidir hepp..

Senden korktuğum kadar korkmuyorum yalnızlıktan.. Gidişine ağlamışsam sanma ki geri döüşünü istiyorum. Seni içimdeyken kaybettim çoktan. Şimdi bir düş kırıklığıdır yalnızlık, batar damarlarıma. Yitiktir umutlar senli şehirlerde.. Ben senden geçtim, kendimi ararım.. Yalnızlıktan korktuğum kadar korkuyorum kendimi bulmaktan..

hay hayy:)

<i>Kendime yeter dedim. Nick evet baba nick dediğin bile bir olmalı!. </i>

üstüme üstüme üflenen..

yerine idareten doldurulanların eğreti durduğu boşluk..

çoğalan hasret, azalan umut!!!

evvelden..

alıp karşıma terapi yapmalıyım..

Tekrar, tekrar..

bir olsun,

ötesi mavi,

Adımı üç kez telaffuz ettin parmaklarınla...

<i>Bir evin odasındayım ve sen diğer odasında</i>

seyreylensin halkalar..

Gözyaşlarınla...

açabildiğin kadar kollarını bu safran sarıya..

öyle bir noktadayım ki ne bir adım ileri ne bir adım geri

kalanı..

hep bir harf eksik,

bir yumak gördüklerim,

bir yalancı korsan seyirinden,

yıldızlar yere inmiş gibi,

<i>M. Altıok</i>

fonda kuş sesleri..

uyusunda uyusun..

uykunun fazlası ruhsuz yapabiliyor..

kokuna menekşeler aşık çocuk..

<i>bildim ve öğrendim ki beni çok yükseklerden atan sendin.</i>

<i>kırgınlıklarıma</i>

bir kara bahtım,

ve aşk fısıldar; "bizim bezmimizde, bir bilsen neler gizlidir."

şayet gelirsen geç değil..

Birazdan uyurum,

sımsıkı çakılmış gibi sanki..

unutma/dan..

Charles Bukowski

işte buymuş gibi kapayalım..

<i>Benim bilmem yetiyor. Ve ve yeterince rahatsızlık veriyor.</i>

üstüme yoktur diyorum,

Başka milyonlarca:))

Ama ikisi de muhakkak gelir başına bir yalnız yaşama sırasında.

kumral parmaklarımız,

hep ortasında kalmak,

neden takıldı ki şimdi bu..

sonra uyku,

Her şeyin tarifi mümkün değilken, nasıl mümkün görülebiliyor,

erken tüketiyoruz umutları,

bazen en iyisi budur,

dahası,

güzel ev..

bi bilebilsem...

gel gitler..

bir tutukluk var, bir tutulmuşluk parmaklarımdan taaa..

<i>Onu kıskanmakla beni yeren tam olarak sendin</i>

Nasılsa ayrılık insanın tek kişilik yalnızlığını özlemesi.

<i>Ya hacca gitsem bu ruh hali olur mu bende bilmem taşlamayın hocalar</i>

Simsiyah..

bazen cevap alamazsınız ya,

o kadar güçlü oluyor ki bazen..

Varlık içinde yokluğun, Allah'tan uzaklığın adıdır yalnızlık.

<i>Şimdi daha kolay bulurum benliğimi.</i>

<i>Herşey o küçücük hayatta başladı ve bitti.</i>

Bu mudur?

<i>aklı başından atacaksın..</i>

bence yalnızlık zaten duadır başlıbaşına

içimde,

başka başka masallar..

<i>OO ben hiç o derece bi adam olamadım ama bu sefer ne yapmam gerekiyorsa</i>

ömür dediğimiz şey yalnız geçirecek kadar çok mu?

nasıl da kaçırdım o sahneleri,

<i>Uçan ve herhangi bir keşkenin üstüne konan uhdeler...</i>

Şehir,

belki de yanılıyorum..

Utancından,

kabul edilemeyen gerçek!!!

<i> benim gibi ol dilerim </i>

Afiyet olsun.

Teşekkürler, biz de iyiyiz.. Hele baharda istanbul, bir başka güzel oluyor...

Bu aşkın sınırları, Kur'anın nuru ile sonsuza uzandı..

Acılarla baş edemeyen biri için yalnızlık tapınılasıdır...

kabuğuma çekileyim,

sen diye..

<i> aldığın nefes nefesine düşman </i>

buz tutmuş yanaklarım..

<i>Adam olan adamlar genelde bişeyi itiraf ettikten sonra ağırlığına katlanır...</i>

Uzun ince bir söz,

günaydın..

uykum kaçtı şu tepeye,

saçtaki beyaz,

hiç olmamıştı böyle,

bir sala gibi,

yanisi habire diyordun işte,

ayrılığımız vuslatımıza kapı..

dizimde yaralar,

<i> Yaşamdan korkar oluşundan. </i>

Her bahar gitmek isterim

Benden gayrısı allahtan beni ilgilendirmez:))

madem sesimiz düşer parmaklarımızın ucuna,

Yalnızlık denilince Oktay Akbal'ın "Yalnızlık Bana Yasak" adlı güzel kitabı aklıma geliyor.

katıksız sevebiliyorum şükür,

çıplak bir ceviz ağacında,

<i>Tamamdır.</i>

sağlık olsun!!!

Ben denize benzeyemem,

hokus pokussss..

<i>Olanlar olmuş</i>

Hisseden bir yürek, aşkıyla eser, mesafeleri bertaraf eder..

gözümüz aydın..

tarif edebilseymişiz dokunulamayan kelimeleri..

Işte bütün mesele bu...

M. Altıok.

yalnızlık Allaha mahsus derler

sesimin dokunduğu, gözümün araladığı bir sanrı, bir yanılgı.. siz aslında yoktunuz.. tek gözünüzle bakmaya çalıştığınız ve heppp eksiz dokunduğunuz.. kendinizi eksilttiğiniz, tam olamayıp yokolduğunuz.. siz..

şimdi nergis zamanı..

Hiç kaybetmedim umutdumu

soracak değilim..

konuşabilir bir benle..

nasıl da körmüşüm..

şimdi ben otursam şuracıkta ses etmem..

Her türlü evhamdan uzak, ruhumuzdaki o lahuti huzura, elhamdülillah..

güzel işte..

ninniler lazım..

Ve... bir gün herkes anlar, Sevdiğinin kıymetini.. Ama gidince.. Ama bitince.. Ama ölünce.. Kısaca ; İş işten geçince!

Cahil oluşuma küsüp gidenler var.. Küsünüz o vakit..

yalnızlık bu kadar kötü mü sahi

<i>Burada anlamlar yalın</i>

insan gerçekten yalnızlığıyla ovunmedigi ya da ezilmedigi gün bu icindeki cehennem yanginini yenebilecek. ellerimizi tutabilmeye layık bir ele her zaman ihtiyacimiz var. bu durum bizi bir dilenci yapmaz.

Arkadaştır sana

birbirlerine yabancı yüzler..

<i>Bakmak... bulamamamın suç ortağı</i>

bahse girerim şimdi akşam akşam..

küçük ve tatlı..

<i>Mezarıma ilk toprak atılana değin.</i>

bir bilselerdi..

<i> tıpkı ben gibi. </i>

kulağını çekmeliyim..

<i>Ne var şimdi evinde, elinde, yüreğinde... hani nerde?</i>

yitiriyorum seni gözlerimden..

O hangisi bunların? Fasülye nimettendir... pinokyo masum yalancı... korsansa acımasız bi yağmacı...

kolayca;

<i>Dönmem, incelemem</i>

<i>"Su tozları yağıyor üstümüze"</i>

yazılmalısın..

<i>.</i>

ve yıldızlar

Bilmezler yalnız yaşamayanlar, Nasıl korku verir sessizlik insana;

sanırım huzur dediğimiz şey,

Aşk sesten sese..

saolasınız,

kokusu burnuma,

iyi reklam yaptınız, hem de çikolata bitter olsun lütfen..:)

güzel gecen gözlerime armağan olsun..

görmek istemek tek kişiliktir,

<i>Sen birinin bir olması için ardında hiç olarak gezerken</i>

bir boşluk diyordum,

<i>tam da olması gereken..</i>

düşüncelerimize kısacık, minicik bir gülüş..

sakın başkalarına olan hissiyatınızın karşıdakiyle bir alakası olduğunu düşünmeyin, bu sadece sizinle ve bulunduğunuz zamanla alakalıdır..

<i> Yalnızlık Senfonisi... </i>

yarı ışıklı penceresinden..

yağmurmuş suçlusu,

Ölünmüş olmalı

bir mavi korsan..

uzunca oldu,

Ben çok uzaktaydım o zaman, Gözlerin kavuştu ağlamaya, sebepsiz ağlamaya. Artık beni düşünmeye başladığından Bıraktın kendini aşk içinde yaşamaya? Bunu bilen ben değildim.

ama yarenlik de edilmez..

unutmasın istiyorsun,

çıplak yalancılar,

şartmıydı ki..

"Biryerden aşağı,

gül-bülbül hikayesi renginde

bilemedim şimdi..

Ahh saçlarıma ilişen kahveringi güneş,

Günaydın küçük hanım..

yani uzak uzak,

Baş edilemez yalnızlığında senin olsun, ebediyen ona bel bağla dilerim.

sevdim ben burayı :) ama burası neresi ki...

<i>Evet unuttun. Sen herşeyi unuttun, sen aileni unuttun.!</i>

bundan dahası yok yemin ederim bu kadar.

<i>n'olur affet</i>

çil çil döküldü önüme istemediğim kadar,

<i>başedebilmek için önce kabulenmek lazım</i>

"hepsi bu kadar"

bir film,

yokuz...

Peki o zaman,

kaçıp gidesi gelir, maruz kaldığınız gürültüden,

güzeldi film..

<i>ilk yada son bilmem hangisi lakin bunu söylemem için herhangi bir neden olmadı</i>

Gün biriktiriyorum,

az sabır..

kıyısından dönmek gibi mavinin,

<i>dert o değil ki önemli olan gülmen</i>

önce fırtına!!!

Belki bir gün bulunur,

tane tane..

aklı alan, akılda kalan..

bahardan kaçmış bir sabah,

Sen yoksun.

burnumu sızlatır gibi,

<i>Yarın mersin.</i>

ve çay tek şekerli..

düğmelerimizi ilikle..

usulca sokulur..

bilinebilir..

Sana sormuyorlar bile,

bana, ölünesi yoldaşlıklar,

<i>Öyle bir dünya yok farkına varmak çok zor olup kayıplara neden olsada öyle bi dünya yok ey ben.</i>

ve uyanmak uykulardan,

yıldıza üflemeden,

ama en çok söylediklerime.

ve bir tane misafir olur tene,

terk edilmiş aşkların mezarlığı...

<i>"Hangimiz önce giderse, daha iyi bir yerde buluşma dileği etsin.."</i>

Şarkılar, şarkılar..

bulunmayan köşelerden..

<i>".. hatta mantıksız sevgi, pekçok açıdan gerçek sevgidir.."</i>

<i>bana gülmedin elbette ben kimim, nerdeyim?</i>

boyunu aşan upuzun bi gökkuşağı..

Tüm parmaklarım kökünden kesilsin

ama değil öyle..

<i>"Herkes şarkısını kendi sesiyle söyler"</i>

<i>hoş sen canım feda senin kardeşine dememe rağmen beni en büyük yalancı ettin.</i>

Tam da bu işte. Maruz kalınan gürültü ve tek kişilik yalnızlığın özlenmesi...

akla düşürmeden..

ister miyim ki bir sor..

külliyen yalan..

sen gibi,

üşümüş şımarıklığım,

<i>de lakin</i>

Bir tane,

uyumayı unuttugumuz bütün masallara..

Şahit yok Adam, ötemize..

Başkalarıyla beraber olurken elbette benim sözüme sözle karşılık verecek değilsin!

bir ateşe yaslı sırtım,

İnsan nasıl konuşur kendisiyle; Nasıl koşar aynalara...

Yok olacaksın.

hem vardır yapılacak birşeyler..

o kadar..

sayfa..

ve gözlerini ezbere biliyorum..

masmavi..

Tutunmak hayata,

ben sana diyeyeyim

zamangeçince biraz

elim yüzüm çamur,

küçücük ellerim yağmura yakışır mı ki

ne de uzatılmış haddinden fazla..

güzel gören güzel düşünürmüş

Aşk'ı damlatıp bu ölü denize,

bahar bitti... yaza uyandırmak için şimi bir el lazım uyuduğun yerden tutup kaldırmak için...

yalnız kalmak istiyorum

<i>Bence birbirinden haberi olmayan muttasıl bir hüküm</i>

<i>Önemserken önemsenmemeye alışıyorsa insan bu çok acı. O gözü kapalı atıldığı suyun içinden alınıp</i>

'Ben her bahar aşık olmam ama

gidemememe aldırışetmeden,

yarem yende saklı,

ne manidar söylemiş şair,

Hep gülüp geçtim durumumu:)

Üzülür ağlardım akşamları

eğer aranızda uzunca bir sessizlik olmuşsa, ilk konuşan siz olmayın..

yorgunum..

Hiç denenmemiş bir yolu var mıdır yaşamanın?

Bir akşam ustu pencerenden bakıyordun Ağır ağır, yollara inen karanlığa. Bana benzeyen biri geçti evinin önünden. Kalbin başladı hızlı hızlı çarpmaya? O geçen ben değildim.

<i>kabuk başka bir badem içine.</i>

bir yol olamadım,

Görünmez oluyorum bazen,

el ayası gizinde,

insan yaptığı yemeğin kokusundan doyarmış..

sarıya çalan şakaklarım zonkluyor..

güzelmiş

Sana bir sevinçlik menevişli kuş yolladım.

bazen hiddetlenmiyor değilim hani..

yağmurlu bir sabah..

Bir yerden başlamak,

koşsam peşinden uçurtmalı bir çocuk gibi...

kuşlar fazlaca şımarık bu sabah..

belki sallantılı..:)

Bilinmesi yaramıyor kimseye..

<i>Yeterli ve vaktinde uyku, ruh sağlığna iyi gelir..</i>

kalbinizi ısıtmaya mecalsiz miskinler..

ruhunuz bile duymaz..

kıskanmayın beni..

bir koğuğa fısıldamak..

muhteşem..

bir diş ağrısı kimbilir..

dediğim gibi,

<i>Gecesi nasılsa bir kentin gündüzü öyle olur diyorlar</i>

iyi ki yapmışımm,

sarışın yalnızlık

siyah güneşler sırtımda,

bambaşka olmalı..

başımı fazla da dışarı uzatmasam mı ki...

söz geçirebiliyorum artık..

ağrılarıma sabır..

<i> tam şurası acıyor.</i>

ardından tepeleme sorular önünüze gelir..

başedemeyince başağrısıyla,

beni başbaşa bırakın yalnızlığımla

:)yazmalısın..

soğuk geceler, soğuk bu şehirde, soğuk taa en derinimizde...

ne söz söylenmiş üstüne,

farkedişime şükür,

bugün yağmur vardı,

<i>beklentiler söz konusu olsa da beklenmedik şeyler oluyor...</i>

Acının tarifi yok,

Daha doğru bi ifadeyle gülüyosun ya sen

<i>Mı?</i>

muadili de yok..

yeni sabah...

Nihayetlendirecek olanı da...

Aşık olun!

sabahında değilim,

her şey olacağına varır..

gelinesi tarafı yokuş yukarı..

ya baş edilemeyenler...

kafanı ağrıtmayacaksın ki..

bir bana kalmışsın..

Ağla yüreğim ağla

bir ihtimal

artarak azalan..

Urfada, antepte, mıstıkta içtiğim benim olsun.

demeyeceğim..

belki kar süsleyebilir saçlarımı

bir yolu olsun,

duyulmadı bile..

<i>evet akıllıca yapılması gerekenleri asmayın boynuma yahu tamam yapacağım...</i>

<i>söyle şair.. antlat..</i>

saklı koğuk,

Sıradan bir mucize denilecek bir zaman kadar varılamayacak şehirler..

Telaşsız, olduğu gibi..

varsa akılda kalan,

gerçekten anlayamıyoruz yaşamadıkça..

bilsen..

"Kayıp gözün yeri boş kalır"

<i>Kendimi sıkışmış yalancı hissediyorum</i>

başka sabahlar bekleme,

sıkılamıyorsunuz.. o anı tek bir kerecik yaşayıp, binlerce kez susmak gibi, birinin sizden müjde istemesi gibi.. sabaha gözlerinizi bir bebek kokusuyla açmak gibi.. sanki yan odada en sevdiğiniz uyuyor gibi..

minik minik kuşlar var,

Bu aşk kervanı; şüphe içinde suallerle değil, asude yüreklerle sonsuza yürür..

başka,

az saymak,

öylece..

hiç bir yanlızlıkla baş-edilemez

Bu yalnızlıkta gelir geçer derler :)

nasıl söylesem,

Baş etmekle uğraşmaktan vazgeçtim

iki satır sohbet edecek, demli bir de çay içecek...

Peki ALINMAM...

ne duanın..

yasak da olabilir..

Sen kifayetsizsin!.

bir yol bulamadım..

hergünce açılır görmez misin..

hoşgetirdin mavi..

sizsiz kalan bir sizliğe..

<i> Benim gibi ol dilerim </i>

ispata lüzum yoktur..

ciğerlerimizi bu genç yaşta dağlamayalım

<i>Gittim.</i>

kımıl kımıl..

<i>Kızgın değilim, kırgın hiç değil</i>

Ha bi hakim olan duygu var

<i>hiçbir bitkinin dalına su yürümemekte.</i>

düşleri uyandırmadan,

tek tek kesilip düşüyorlar,

damla damla..

yüksüz..

ma alışacakmıyım bu duruma..

uyumsuz evet,

aynayı kırmaktan öte, öldürmeli kendimizi dev aynasında..

birbirine değemeyen çizgilerin ömründe..

O kelimelerin içinde kendisine varmadan eskidiğini

Yok acelesi kimsenin..

<i>gerisi benden mevlaya...</i>

uzatalım ayalarımızı bu soğuk sulara..

uyut geceyi..

kıymet/ini bilmiyoruz..

azalamayan olasılık..

<i>İnsan kendisini önemsemezse onu kim sever? O çok sevip ardında dilendiğin mi?Pehhh.</i>

ve yıkamak ellerimizi bu buzlu sularda..

Olmim.

<i>sevilmemek ne zordu mevla.</i>

Sevmelerin en güzeli gayrısına olmamaktır.

illa papatyalara bu hürmet,

"Kader, sevdiğin kişi için tesadüflerden köprü inşa etmektir." ...

Bahar her şehre yakışır,

sıkıyorsa boğazından..

Yalnızlık bir derin kuyu, daldıkça kendini bulmak

bir de sen çıplak şiir..

Sendeki anlamım..

beklemekten asil..

görmez oluyorum bir de..

elbet iç cebimde..:)

şaşkın..

<i>Hep bensiz kal dilerim.</i>

<i> http://www.youtube.com/watch?v=GWDPJf0tnrU</i>

Ne diye seveceksin... Kime güveneceksin her yüzde farklı maskeler...

<i>oldu mu? Yarın yine yokluk.</i>

sabahına mum yakalım..

içine işler bazen..

unutulsun istiyorsun..

hiç düşünemeyeceğiniz bir vakitte, yani siz aslında hiç istemiyorken.. birden yani, hani siz kahkalarla gülerken.. kıskıvrak yakalanırsınız tek bir kelimenin namlusuna, buz gibidir..

<i>içimdeki ateş ve kırlangıçlar.</i>

kollarım üşüdü sıcağından,

Anılan adın her harfine birer yokluk yüklemektir.

bakıldığı halde görülmüyorsa!!!

hazırım gülümsemeye..

<i>Gülerken seni görmek iyi geldi bana </i>

ne kadar yanlış da yapsak,

diken üstüne diken..

kapı açık kalsın

kara bir kız çocuğu..

korkusuz,

ve Aşk,

<i>tek eksik kabullenmek.</i>

Gün bulutlu..

<i>kimi yanında arıyorsan</i>

<i>A. Özer</i>

bir soğuk kadar keskinliği,

bu yazdığım nick ve şimdi adını anacağım nick ikiside benimdir oda:herzblutt.

güneş daha bir sıcak..

yanılıyorum belki..

Koyup zarfın içine, üstünü acıyla pulladım

saçalarımda toprak kokusu..

doğdum dün ben

de veriyorsun nefes verenime şükür.

minik bir uhde uçurdum,

ılık bir yağmur sesi,

tozlanmış..

ve daha dinlenesi..

bütün hesapları,

etmesem,

yakalayabilir miydim hayallerimi, neşemi... her şeyimi...

kabullenmek nasıl tek eksik olabiliyor..

kırmızı kıskançlıklarım..

ve uzaklığındayız şimdi..

alnımıza dökülen perçemlerimiz,

<i>...</i>

<i>nefesime yine yine nefes</i>

sayısız gün,

Allah'ın mülkünü esbaba dağıttığım anlara, estağfirullah..

sıradan değil,

<i>Şimdi benim buzdan bir döşekte</i>

hazırım..

çalsın istiyorum bir şarkı...

bekliyoruz efemm..

büsbüyük işte..

sessizceydi,

Merhamet, şerha şerha yüreğimi saran zerafet..

gülünesi zamanlarıda saklarım,

ortalığa dökülmüş aleme benzermi..

uyudu ağlayan bebek,

Herkeste aynı belirtiler aynı hastalık... Nasıl bir boşluksa kimse dolduramamış. Kuyruğunu kovalayan köpek gibiyiz biz de yalnızlığımızı kovalayıp duruyoruz. YALNIZLIKLAR baş edilesi mi yoksa baş döndüresi mi...?

dışarısı karanlık,

çorba yaptım..

soyutluğun daha yaşanası geldi..

erken teşhis beni Sana getirir..

alem gülsün,

gece kaldım,

<i> iki yakan bi araya gelmesin </i>

Ben yalnızlık ustası olmuşum. Cesareti varsa yalnızlık benimle baş etsin, edebilirse..

dudaktaki kıvrım..

<i>De en önemlisi olay mahalli benim değildir demem o ki.</i>

aslına bakarsak, özüne.. senin göremediğine diyelim biz buna.. ıskaladığına ve hep ıskalayacak olduğuna.. farkedemeyişliğin de denebilir.. kaçırmış olman da olası.. bu sebepten buna birlikte bakabilmemiz namümkün..

Deniz benden uzakta..

Ozdemir Asaf

Baharı tüketeli çok olmuş,

<i>De baba biliyor. Bilipte görmezden gelmek... o süper!</i>

yok ki Ötem..

ve mutlak olarak bir yerlerde bizi bulur..

ölüm kokulu salalar..

bir tatlı huzur almaya geldim,

ortak gülümseyişler mevsime daha uygun sanki..

bi Sen işte..

tüm bildiklerini unutmak..

ama olsun, istemek de güzel..'

Görünen köye kılavuz istenmez, lakin gönüldeki köye klavuz şart; o da aşktır.

Şiirler mutlu eder, bazen üzer de, ancak şiirlerin yapamadığı tek şey vardır, terk etmek.

ne de bir harf..

bu kez ama bir kez

acıya alkış tutmak var birde..

başım üstüne yaran,

<a rel="nofollow" target="_blank" href="https://www.youtube.com/watch?v=EMzTt6TE-DU"> http://www.youtube.com/watch?v=EMzTt6TE-DU

Yalnızlık denilince benim aklıma gelenlerden biri de, 'Bana bir şeyhler oluyor' oyunun final sahnesi, Altan Erkekli

bildik zannettiklerimizin bilemediğimiz kelimelerine..

bilmiyorsun nasıl üşüdüğünü camların,

güneş daha kahve saçlarımızda..

yunmuş, yıkanmış ağıtlar,

en kaçılası anında..

Ben Değildim

<i>kaçar sığınır bir kabuğa</i>

<i>nefessiz bırakana nefes...</i>

<i>Geçmiş görebildiği ama dokunamadığı bir şeydi</i>

oh olmasın,

Kalabalık arttıkça, artmaktadır yalnızlık da.

unutuyorsa zaman sizi götürmeyi bir İstanbul şairine,

Korsan Bakış..

tedirginliğin bir güvercinde saklı..

<i>Benim küçük yalnızlığım tulumbaya komşu hayatta başladı</i>

Sevilmeyi beklerken, Beklemeyi sevmişiz

gül kanatmaz..

Ve yolculuğa çıkmak yalnızlığın en derin uykusudur..

gülünesi bir düşüş kimeciklerin ortasında..

teğet geçiyorsa!!!

İnsanların beni aptal yerine koymasını sevmiyorum. O insanlara karşı ne hissedeceğimi bilmiyorum.

sevmez olaydım!

Adıdır yalnızlık...

gel de bul birini soğuk şehrin soğuk semtinde...

parmaklarımızla gülücükler çizelim..

<i>Mecali bilinmedik bir badem içi</i>

enn derinlerde her ikisi de..

belki de görmezden geliniyorsundur..

daha daha..

ne sabahın,

sessize alalım, uyandırmayalım..

Sevmiyorum yıllardır bayramları koskoca yılın içinde işkence günleri gibi

başka başka şarkılar dinleme,

kahve diyorum,

tutmadığım kadar;

benim gibi kötüler kalbindekini dile getirimiş..

bir söz

saclarım güneşte bakır..

Ölmüş olmalı

yoksun...

hoşgelir..

iyisimi uyku..

Yiğit olan sırrını kimseye demezmiş,

sağlamasız gülümseyişler,

Parmaklarımdan düşersiniz

gökyüzümüzle,

yanaklarımda yaprak,

<i>görmüyorum artık</i>

ihtiyacım olan bir kaç kelime,

sanki benimdi,

Yalnızlık

parmak ucunda bir gülümseyiş..