ben gençliğimde öğrencilerime vuruyordum ama asla şikayet sızlanma olmuyordu. zira ben vururken gözümdeki olağanüstü sevgiyi görüyorlardı.

öğrencilere ders faydalı olsun diye bir sürü etkinlik yapıydrum bu olayın üzerinden 3 hafta geçmesine rağmen hala etkisinden kurtulamadım ve çok üzülüyorum hala.. çocukların canını yakmadım vicdanım rahat ama böyle suçlanmak bana ağır geldi...

Şiddetin azı çoğu olmaz..

öğretmenim kusura bakma ama şikayetci olsalar canın yanar, çok ciddiye alırlar ve seni yıpratırlar.

öğretmenim aslında öğrenciye hiiç dokunma

girdiğim sınıflardan birinde(5. sınıf) çok şımaran öğrencilerin eline cetvelle vurdum ama canları yanmasın diye özellikle dikkat ettim zaten istesemde hızlı vuramam eğitim hayatımda ilk kez başıma geldi. sonra bunu abartan bazı çocuklar velilerine söyledi veli öğrencisini sorgulamak yerine beni suçlu ilan etti ve ben bu durumla anılmaktan çok rahatsız oldum

Hiç bir şiddet içinde sevgi barındırmaz..

Benim de çıldırdıgım anlar oluyo ama sabır cekıyom cam oencere kapı acıp hava alıp ortamdan kopmaya calışıyom. dayak atmayın hele ki toplu dayak tehlikeli olabilir. yıpranırsınız. eger sizi mem. e şikayetetmedilerse vicdanınızı daha fazla yormayın unutun yoksa böle ufak seyleri dert edrseniz ömür bitmez

öğretmenim sevmediğin öğrenciye dokunma

öğretmenim asla toplu ceza verme