Aydın, İncirliova Müftüsü

Cami kuşları ufka uçarken arkalarından baktık kaldık. Kimileri can emanetini sahibine secdede verdiler; kimileri günahlarına kefaret hastane köşelerinde hastalıkların acılarına elhamdülillah diye diye uçup gittiler. Kimileri bir yarı ömür kendi evlerinden daha aziz bilip, üzerine titredikleri, bahçesinde müminlere güller sümbüller dikmek için terledikleri camideki musalla taşından ahiret alemine uğurlandılar. Kimilerinin vefatında yüz kişi ağladı, kimilerinde yüz bin kişi yas bağladı.

Bazılarına göre nebi, bazı hak dostlarına göre de veli olan Zülkarneyn de cihanı dize getiren bir komutandı. Ordusunu merhamet, hak ve adalet için yürütüyordu. Fethettiği yerlerdeki topluluklar için "bir komutan olarak dilersen cezalandır, dilersen iyilikle davran" dendiğinde: "Kim zulmederse, biz onu cezalandırırız, Rabb'inin huzuruna götürüldüğünde ise o kişi benzeri görülmedik bir ceza görür. Her kim de iman eder; salih ve hayırlı olanı yaparsa, ona mükafat olarak Allah katında daha güzeli var. Bizim yanımızda ise ikram, kolaylaştıran muamele ve güzel söz var." diyecek kadar yiğit ve civanmertti.

Her imam, her müezzin ve Kur?an?ı anlatan görevliler, adeta birer gönül hekimidir. Sevginin elden ele, evden eve kürsüden gönüllere aktığı şu günlerde ihlası, samimiyeti ve özveriyi bir kez daha solukluyoruz adeta. Camisini cemaatle, bahçesini güllerle süsleyen bu insanlar, Peygamber Efendimiz?in "kalbi mescitlere bağlı insanlar" müjdesine nail olabilme çabasını bir kez daha yaşamalı, yaşatmalı.

Dinimiz, helalden kazandıran her mesleği kutsal görür. Peygamber Efendimiz çocukluk yıllarında çobanlık yapmış, gençlik yıllarında ticaretle uğraşmıştır. Hemen hemen bütün peygamberlerin bazı meslekleri icra ettiklerini görmekteyiz. Hz. Adem hem çiftçilik hem de dokumacılık yapmıştır. Hz. İdris terzidir ve kalemle ilk yazı yazan kişidir. Hz. İsmail, ilk Arapça yazı yazandır. Hz. Nuh gemici ve marangozdur. Hz. Zekeriya da marangozdu. Hz. Musa ve Hz. Şuayb hayvan yetiştiriciliği ve çobanlık meslekleriyle uğraştılar. Peygamberler birer hidayet güneşi olarak yaşamlarıyla, çalışkanlıklarıyla bütün insanlığa örnek oluyorlar. Işığın peşinden giden karanlıktan kurtulur. Ruh darlıklarımızın toplumsal bunalımlarımızın altında içimizde taşıdığımız karanlıklar, vahiyden uzak yaşantılar yok mudur? Öyleyse bir kere daha hatırlayalım Kur'an-ı Kerim hikaye anlatmaz. Onda anlatılan her hayat hikayesinden maksat, ibret almak, ders almaktır. Peygamber hayatlarından ders alanlar, gizli hikmetleri bulanlar Kur'an'ı hakikaten anlamaya çalışanlardır. Her peygamberin bir mesleği icra etmesinde, bizim çalışma hayatımıza bakan yönüyle büyük hikmetler olduğu gerçekten aşikardır.

'İşkence yapmayın, çocukları öldürmeyin'

Resul ve nebiler, savaşta bile rahmet ve barışın yollarınıgöstermişlerdir. Zülkarneyn fethettiği yerlerdeki topluluklar için "bir komutan olarak dilersen cezalandır, dilersen iyilikle davran" dendiğinde; "Kim zulmederse, onu cezalandırırız." derdi. Resulullah ise birliklerine, "İşkence yapmayın, ahdinizi bozmayın. Ganimeti çalmayın, çocukları öldürmeyin." talimatı verirdi.

Hayatı iki ezan arasında olan insan farkında mı acaba? Doğduğunda yüzünde tebessüm, kalbinde ruhani hüzün, bir hocaefendi vardı yanında. Öldüğünde yüzünde ve içinde hüzün, acısıyla solan bir gülün yine bir hocaefendi var olacak. Peki, Allah yoluna çağıran bu adamlar sadece matemde ölümde mi hatırlanacak?

"İmam kendisine tabi olunması için vardır. Ondan ayrılmayın." Bu hadis fıkıh açısından namazda imamlık yapana tabi olmakla alakalıdır. Fakat belki de bununda ötesinde bize Kabe?nin şubesi mescit ve camilerimizde bu şuur ve liyakatle görev yapmayı da hatırlatır. Hayat uzun ve yüce bir namaz, dünya büyük bir mescittir. Yapılacak görev ise hem var edene hem bütün varlığa karşı huşu, saygı ve muhabbetle dolu samimane bir kulluktan ibarettir.27-07-2012Zaman-Aydın, İncirliova Müftüsü

ZAMAN GAZETESİ

Yüce Rehber Hazreti Muhammed kıyamete kadar işlenen bütün haksız cinayet ve savaşlardan Kabil'e bir günah yükü olacağını buyururlar; çünkü cinayeti icat eden odur. Kabil, nefsinin sesini dinlemiş, vicdanına ket vurmuştu, sonuç yaratılmışların en şereflisiyken karga gibi bir hayvandan daha aşağı düşen, şerlisi oldu.

Hz. Peygamber'e göre el emeği en hayırlı kazancı ifade eder: "Ademoğlundan hiç kimse elinin emeğinden daha hayırlı bir rızık yememiştir. Allah'ın nebisi Hz. Davud da elinin emeğini yerdi." Hz. Davud İsrailoğulları'nın siyaseten yöneticisi konumunda bulunuyordu. Tabiri caizse bir kraldı. Talut'un ölümünden sonra tahta oturmuştu. Ama aynı zamanda bir demirciydi. Ateşin deriyi kavladığı bir ortamda ağır bir işte çalışıyor, zırhlar yapıyor, alnının teriyle kazandığından besleniyordu. Çünkü meslek sahibi olmak, alın teriyle ve akıl teriyle rızkı kazanmak Allah katında kutsaldı. Rasulullah Efendimiz yolda giderken bir gün Sa'd b. Muaz'la karşılaşır. Onunla tokalaştığında ellerinin nasırlı olduğunu görür, sebebini sorduğunda; Sa'd ailesini geçindirmek için amelelik yaptığını söyler. Efendimiz, "İşte Allah'ın sevdiği eller." diyerek onun ellerini öper. Eli öpülecek en büyük insan son Peygamber, çalışan helalden rızkını kazanan kişinin ellerini öpüyor. Sadece bu örnek bile tembel ruhların, tembelliği marifet sananların İslam'dan ne derece uzak olduklarını göstermeye yeter de artar bile.

Sahabe efendilerimizin hayatlarında da tembellikten kurtulmak isteyenler için ibretler vardır. Hz. Ebu Bekir zahirecilik, Hz. Ömer dericilik, Hz. Osman kervanlarla ticaret yaparak hayatlarını kazandılar. Hz. Ali Efendimiz bahçelerde işçi olarak çalıştı. Ben peygamber damadıyım demedi. Hz. Ali aynı zamanda bir ordu komutanı ve devlet başkanıydı. Bir nefer gibi İslam'a ve insanlığa hizmet etmek için didindi durdu.

Hiçbir sığınağın, huzur ve kurtuluş yerinin olmadığı kıyamet gününde; arşın gölgesinde Hz. Allah?ın korumasında ferahlık bulacak yedi kişiden üçüncüsünü anlatırken insanlığın en kutlu kişisi Peygamber Efendimiz "Kalbi mescitlere bağlı adam" ifadesini kullanır. Camileri gönül hastanelerine çeviren, işte bu hakikati yaşayan din görevliliğinin de ötesinde din gönüllüsü olan imam hatiplerdir.

Hazreti Peygamber , bir müfrezeyi gönderirken şu talimatları veriyordu: "İşkence yapmayın, ahdinizi bozmayın. Ganimeti çalmayın, çocukları öldürmeyin." Efendimiz'in savaşlarının tamamı savunmaya yöneliktir. Yirmi kusür savaşın Efendimiz döneminde gerçekleşmesine rağmen O'nun aldığı tedbirler neticesinde biz Müslümanlardan ve hücum eden düşmanlardan ölenlerin sayısının 400'ü geçmediğini görüyoruz. Halbuki bu sayı, o dönemde kabile savaşlarında, birkaç senede ölenlerin sayısından bile çok daha azdır.

Her din görevlisi bir cami kuşudur. Yuvasını mescidin bağrına yapar. Onun kanatları güvercinlerinki gibi tüyden değildir. Onun bir kanadı takva ise diğeri irfan ve bilgidir. Her cemaat şefkate muhtaç bir yetimdir O?nun yanında; öyle ilgi ve alaka göstermelidir onlara. Yaşlılar caminin direkleri, gençler ve çocuklar o kudsi mekanın çiçekleridir onun aklında.

Davut'un da gayesi insanlığa hayat vermekti. O'na ve bütün kutsi rehberlere vahyeden Allah, şöyle buyuruyordu: "Kim cinayet suçu işlemeyen ve yeryüzünde terör çıkarmayan bir kişiyi öldürürse sanki bütün insanları öldürmüş gibi olur. Kim de bir kişinin hayatını kurtarırsa sanki bütün insanların hayatını kurtarmış gibi olur." Bu sebeple Hz. Davut, demirden zırhlar örüyordu. Çıraklar yetiştiriyordu. Gaye, hayat kurtarmaktı.

Her din görevlisi bir cami kuşudur yuvasını mescidin bağrına yapar

Hz. Süleyman, küfrü ve zulmü yeryüzünden kaldırmak için cihana meydan okuyordu. Hiç yenilmemiş orduların sahibi savaş yerine Sebe Melikesi Belkıs'ı O'nun gözlerini kamaştırarak yola getiriyordu.

Onlar savaşta bile barış şarkıları söyleyen bülbüllerdi

Rahmet elçileri de bazen kendilerini kaçınılmaz kavga ve savaşların ortasında buldular. Bir kere bu kapı açılmıştı. Kıyamete kadar sürecek bir sınav başlamıştı. Firavun karşısında sarsılmaz dağlar gibi duran Allah peygamberi Musa , sahipsiz ve yurtsuz ümmetini, Mısır'dan kurtarmıştır. Kızıldeniz zalim orduyu sindirirken Musa'yı yeni imtihanlar bekliyordu. Yurtsuz kavmine seslendi: "Ey kavmim! Allah'ın size vaat ettiği kutsal topraklara girin; ama inancınızdan vazgeçmeyin, geri dönmeyin, yoksa kaybedenlerden olursunuz! Kaçınılmaz bir savaş bekliyordu yurtsuz kavmi; onlardan küstahça bir cevap geliyordu peygamberlerine: "Ey Musa, vaat edilen topraklarda zalim ve zorba bir millet var; onlar çıkmadıkça biz oraya girmeyiz". Sanki kendileriyle konuşan bir peygamber değil, bir çobandı. Sanki ona gelen vahiy değil, sıradan sözlerdi. Salihlerin nasihatleri kar etmedi, zafer ayaklarının az ötesindeydi, buna rağmen küstahlığa devam ettiler: "Sen ve Rabb'in gidin savaşın, biz burada bekliyoruz". Hem kutsal toprakları zulüm ve eziyetten kurtaracak hem de vatan sahibi olacaklardı.

Çalıştığın kadar varsın

Tembellik, en çirkin zaman israfı ve cinayeti

İlk insanla başladı ademoğlunun savaşla imtihanı; Kabil'in ten kafesinin zebunu olup Habil'i öldüreceği anda semavatı titreten bir söz vardı kardeşi Habil'in dilinde: "Beni öldürmek için elini uzatsan bile, ben seni öldürmek için elimi uzatmayacağım. Ben bütün alemlerin Rabb'i Allah'tan korkarım."

SACİD EKERİM - 30.07.2012 Hz. Ömer Yemen'den gelen bazı insanların Medine'nin sokaklarında bomboş oturup hiç çalışmadan geçinmeye uğraştıklarını ve insanlara yük olduklarını duyar. Bu insanlar yanlış bir anlayışla kendilerini mütevekkil olarak isimlendirmektedirler. Halbuki tevekkül elinden geleni yaptıktan sonra sonucu Allah'a bırakmak ve neticeyi yürekten kabul etmektir. Hz. Ömer onların karşılarına dikilir ve şöyle seslenir: "Siz mütevekkil değil müteekkilsiniz , Allah'a tevekkül eden, tohumu toprağa atandır." Bu olaydan sonra o kişileri şehirden kovar.

Maşallah pek şanslısınız. Keşke bizde de böyle müftüler olsa.

Sacit EKERİM

güncel

Her caminin bir yürek hastanesi, her imamın bir gönül hekimi olduğu yıllar vardı. Sıkıntıların tebessümle çözüldüğü günler; İnsanların kendisinden yardım isteyen elin rengine bakmadan el uzattığı yıllar; unutulmaz anların kalpten kalbe bir tatlı bakışla, iç dünyamıza bir bayram sabahında, bir sabah namazında nakşedildiği, sevginin elden ele, evden eve; minberden mihraptan kürsüden taşındığı kutlu zamanlar. Sadece kitaplarda kalmadı bunlar, kalmamalıydılar.

Efendimiz buyuruyorlar: "Siz eğer gerçekten Allah'a tevekkül etmiş olsaydınız, kuşlar gibi rızkınıza, maddi manevi kazancınıza kolayca erişirdiniz. Kuşlar sabahleyin kursakları boş olarak yuvalarından çıkarlar, karınları doymuş, kursakları dolu olarak yuvalarına dönerler." Bu hadis-i şerifte insana kuşlar üzerinden bir mesaj veriliyor. Gerek dünyada gerekse ahirette insana ancak çalıştığının karşılığı vardır. Gönül ne kadar çalıştıysa kişi Hakk'a o kadar yakındır. Akıl ne kadar çalıştıysa kişi gerçeğe, geleceğe ve gelişime o kadar yakındır. Beden ne kadar çalıştıysa kişi o kadar güçlüdür. "Bir işi bitirdiğinde ve o işte yorulduğunda diğerine başla." ayeti, Müslüman için bir hayat düsturudur. Bu ayet bize çalışarak dinlenme ve dinlenerek çalışma felsefesini ilham eder. Tembelliğin hakim olduğu bir anlayışı İslam reddeder ve en çirkin zaman israfı ve cinayeti olarak görür.

Taştan ahşaptan yapıları mabede çeviren sır memurluktan öte yürekten bir tavır, içten gelen bir sevgi enerjisiyle çalışan din görevlisi siluetinde saklıdır. İşte böyle bir kişi namazda huşuyla Fatiha okuyup amin dediğinde irfan, aşk ve amel üçlüsüyle yetiştirdiği cemaatinin amin seslerine meleklerin amin sesleri karışacak, vaat edilen mağfiret ve bereket yer yüzüne inecektir.

Dünya hayatı tatlı geldi, acımadan nebileri öldürenler merhamet ve adalet için mücadeleden yüz çevirdiler. Peygamberin feryadı göğe yükseldi, ceza çok çabuk geldi: "Kutsal topraklar 40 yıl onlara haram kılındı, çöllerde yurtsuz vatansız; şaşkın, perişan dolaşacaklar." Kendi elleriyle yaptıklarının acısını uzun yıllar boyu yaşadılar. Biraz düşünce ibreti aşikar ediyor, Hz. Musa haksız savaşlar peşinden koşuyor ya da kendi hevasıyla hareket ediyor değildi. Tuva vadisinde O'nu elçisi seçen Sonsuz Güç, layık olmasalar da lütfuyla vatansız kavme kutsal toprakları vermek istiyor, Kudüs'ü zulüm ve zorbalıktan temizlemek istiyordu. İyilik ve adalete hizmet etmeyen savaş ancak vampirlikti.

"Allah yoluna çağıran salih ameller, doğru ve hayırlı işler yapan; ben Allah?a teslim oldum diyenden daha güzel sözlü kim olabilir ki?" (Fussilet 41/ 33) Hidayet rehberi Hz. Kur?an?ın bu ayeti ne kadar da manidardır. Her ezanda bizi Allah yoluna çağıran, adeta camilerin ruhu olup onları ayakta tutan, bahçelerini güllerle süsleyen, iç dünyamıza inciler serpen din gönüllüsü irfan erleri ancak bu kadar güzel anlatılabilirdi.

SACİT EKERİM - Aydın, İncirliova Müftüsü - 06.08.2012

Sizin müftünüz herhalde.

Din gönüllüsü ezanları göğe, onun da ötesinde arşa doğru yükselten kişidir. Okunan her ezan Rahman?ın evine bir davettir. Müezzinin dudağından dökülen her "hayye alel felah" sözü; aşkla okuduğu her ezan onun için sesini duyan ve dinleyenler sayısınca lehinde iyiliğine şahadet edecek kişiler demektir. Bu hal haftalara sığmaz bir Allah ikramının işaretidir.