Bir de buz dağının görünmeyen yüzü hiç okula gidememiş, toplumdan saklanılan diğer kayıp çocuklarımız bulunmaktadır. Her türlü istismara açık, yardıma, sevgiye ve bakıma muhtaç çocuklarımız ne olacak?

Ömür boyu eğitim denir, hep. Neden bizim çocuklarımız bu ömür boyu eğitim felsefesinin kapsamına girememektedir. Onlar ömür boyu ÇOCUK olacakları için en iyisini ve en doğrusunu hak ettiklerini düşünüyoruz.

ENGELLİ ÇOCUĞU OLAN AİLELERİN SESSİZ ÇIĞLIĞI

Sivil toplum örgütleri, devletimizin saygıdeğer kurumları, hayırsever vatandaşlarımızın çığlığımızı duymasını umut ediyoruz. Bütün duygular zamanla ölürmüş. Ama UMUT duygusu en son ölürmüş. Bu nedenledir ki; bu çocuklarımızla ilgili hem eğitimini sağlayacak hem de ömür boyu bakımını gerçekleştirecek bir kampus oluşturulmasını umut etmekteyiz.

Bir aile için çocuğunun engelli olduğunu öğrenmek, hayatta karşılaşılacak en büyük çaresizliklerden biridir. Bin bir umutla dünyaya getirdiğimiz, üstüne hayaller kurduğumuz, gelecek olarak düşündüğümüz, canımızın bir parçası olan varlığımız ömür boyu bakıma muhtaç kalmaktadır. Bu acıya seyirci kalıp dayanmak, yaşamayan anne? babaya ve toplum bireylerine anlatılamaz.

Demekki yok:((

Bizim çocuklarımız sıra dışı ve belki de bu sıra dışı çocukları dünyanın her yerinde büyütmek, onlara güven dolu bir gelecek inşa etmek her ülkede çok zordur. Ama Türkiye?de daha zor olduğu kesindir. Çocuğumuzun engelli olması onun ve ya bizim suçumuz değildir. Unutulmamalıdır ki, aile devletin temelidir. Ne yazık ki engelli çocukların aileleri toplumda ve bürokraside yalnız bırakılıyor. Kimse acımızın sesini duymuyor. Engelli çocuk ailesi devamlı olarak; biz öldüğümüzde çocuğumuz ne olacak psikolojisi ile yaşar. Bunu her gün düşünmek yıkıntıya, dışlanmaya yalnızlığa ve çaresizliğe itmektedir. Zihinsel engelli çocukların çoğunluğu 8 yıllık eğitimden sonra ailesiyle kaderine terk ediliyor. İlköğretim diploması alan zihinsel engelli ve otizmi olan çocukların eğitime devam etmeleri için bir şansı bulunmakla birlikte bu şansı yakalamak için yıllarca sıra beklemektedirler. Eğitim Uygulama ve dengi okullardan mezun olan çocukların ise bu 8 yıllık eğitimden sonra devam edebilecekleri hiçbir okul bulunmamaktadır. Eğitim haklarını tümüyle kaybetmişlerdir. Çocuklarımızın engellerinin tek çözüm yolu eğitim ve sosyal bütünleşme olduğunu bilmekle birlikte; her hangi bir maddi ve ya manevi güvencesi olmadan hayatlarına ezbere yaşamaya mahkum bırakılmaktadırlar.