5 dakikanın sonunda kimse kendi balonunu bulamamıştı.

hiç mutlu değilim. tabi bunun öğretmenlikle alakası yok

mutluluğun peşinden gitmek."

500 kişi bir seminerdeydi. Birden konuşmacı durdu ve bir grup çalışması yapmaya karar verdi. Herkese bir balon vererek başladı. Herkes gazlı kalemle balonuna adını yazmalıydı. Sonra bütün balonlar toplandı ve bir odaya kapatıldı.

Katılımcılar odaya alındı ve 5 dakika içinde üzerine isimlerini yazdıkları balonu bulmaları söylendi. Herkes deli gibi kendi adını aramaya başladı, insanlar çarpıştılar, bir birlerini ittirdiler, tamamen bir kaos ortamı oluştu.

Aman diyim

Diğerleri alınmasın ama Diğerci olmak bambaşka bir duygu! :))

aynennn... ben de hiç mutlu değilim... mutsuzluğumu unutturan ise öğretmenlik... iyi ki öğretmenim... iyi ki hayatımda çocuklar var...

Böyle iyi

Konuşmacı dedi ki: "Yaşamımızda bunu görüyoruz. Herkes deli gibi mutluluğu arıyor ve nerede olduğunu bilmiyor. Bizim mutluluğumuz başkalarının mutluluğunda gizlidir. Onlara mutluluk verin; sizinki size gelir. Ve insanların yaşam amacı da budur...

Konuşmacı bu sefer herkesin bir balon almasını ve üzerinde adı yazan kişiye o balonu vermesini söyledi. Bir kaç dakika içinde herkes kendi balonuna kavuşmuştu.

Al benden de o kadar. :S

ben biraz karışığım:) bi mutlu bi mutsuz öffff... öfff...:(