Bildiğiniz üzere 5 Eylül?de bir ortopedik operasyon geçirmiştim. Doktorlarımın tavsiyesiyle bir süre evde kontrol altında tutuldum. Bakanlığımın işlerini evden yürütmeye çabaladım. Birkaç gün önce de çalışmaya başladım. Bu süreç bazı konular üzerinde düşündüğüm bir dönem oldu. Bunları sizlerle paylaşmak istiyorum. Ne önemli, ne önemsiz? Ne doğru, ne yanlış? Ne öncelikli, ne değil?

?Yüce Mevla hiç kimseye dermansız dert vermesin? diye bol bol dua ettim.

sayın bakanımız acı bir tecrübeyle engelli olmanın ne olduğunu anladığını söylüyor ancak bundan sonra yapacakları gösterecek bize bizi anlayıp anlamadığını. Allah yardımcısı olsun, Allah şifa versin ancak bizi oyalamaktan bir an önce vazgeçsin.

YAŞANMADAN ANLAMAYASSIN KİMSESİN DERDİNİ ALLAH KİMSEYE YAŞATMASIN ALLAH SAYIN FATMA ŞAHİNİNDE GÖNLÜNE KOYAR BÜTÜN BAKANLARIMIZINDA BÜTÜN ENLELLİLERİN ÖNLERİNDE OLAN ENGELİ KALDIRIRLAR BİR AN ÖNCE YERLEŞMEYEN ARKADAŞLARIMIZIDA KADRO AÇAR DİLERİM ALLAHTAN

Engellilerin önündeki bütün engelleri kaldırmak için ben ve arkadaşlarım büyük azim ve kararlılık içindeyiz. Geçirdiğim ameliyattan bu yana arayarak, mektup ya da e-posta göndererek veya sosyal medya aracılığıyla yanımda olan herkese çok teşekkür ediyor, sağlık ve afiyet diliyorum.

dememki kadın baya ciddi bir operasyon geçirmiş. ne diyelim Allah şifalar versin. Artık bu konuyu daha ciddiye alacaağa benziyor. Bekleyelim

kaç senedir birşey yapmayıp o kadar engelliyi bekletip üstüne üstük sınav yerleştirme rezaletinden sonra o kadar kişinin ahını alırsanız nolur bunlar zannediyo Allah yok kul hakkı yok, herkes ektiğini biçer

Arkadaşlar önce annesini kaybetti ameliyat oldu bunlar kolay değil. Bence herşey rayına oturur. illaki herşey yoluna zaman ile girecektir.

Son 1 ayda 46 yıllık hayatımın en zor ayını yaşadım. Bireysel acıyı ve toplumsal acıyı bir arada hissettim. Kanuni?nin söylediği gibi, ?bir nefes sıhhatin? her şeyden daha önemli olduğu anları yaşadım. Paylaşmayla acının nasıl azaldığını, en zor zamanda bile aile sıcaklığının, ailemin, eşimin, çocuklarımın, kardeşlerimin, eşimin ailesinin, bütün çalışma arkadaşlarımın yarayı nasıl sarmaya çalıştıklarını gördüm. Bütün bu moral ve motivasyonla 1 ayda olacağı söylenen fiziksel iyileşmeyi 1 haftada sağladım, benden istenen hareketleri yapmayı başardım. Enge... llilerden sorumlu bir Bakan olarak tekerlekli sandalyeyle yaşamanın, bastonla yürümenin zorluğunu öğrendim. Kaldırımların bir engelli için ne demek olduğunu, bir yere rahatça ulaşmanın ne kadar önemli olduğunu bizzat yaşadım. Hastanede beni ziyarete gelen bir engellinin?Bakanım sen de bizdensin? deyip içten sarılışına şahit oldum. Başbakanımıza?Çok iyiyim. Tek bastonla yürüyebiliyor, merdiven çıkabiliyorum? dediğim anlardaki hislerim beni çok düşündürdü. Bundan 2 ay önce, gün gelecek merdiven çıktığım zaman?çok iyiyim? diyeceğim hiç aklıma gelmezdi. Hayat olumlu ve olumsuz sürprizlerle dolu. Bu deneyimden öğrendiğim birkaç şeyden biri de insanoğlunun her şeyi yaşayabilme, zorluklara dayanabilme, sabretmeye ve bunlarla başa çıkmaya göre yaratılmış olduğu?

Herkese merhaba;

bu kadar insan beddua edip duruyordu beddualarimi tuttu ne insallah Allah sifa verir biran once biz engellileri madur etmezler