Vakit tamam! Üzerinden bir okuma geçmiş kitabı karşısında yazıcının duyduğu ürpertinin anısı, bütün anılara benzeyecek nasılsa. Bütün defterlerin özeti, mahşere kadar açık kalacak bir defter değil mi?

çok güzeldi tavsiye ederim

Ben de tanışmak isterdim kendisiyle gerçekten. Arkadaşım bitirme tezini Nazan Hoca'nın eserleri üzerine yapmıştı ve kendisiyle tanışmıştı.

Minnet Hüda?ya devlet-i dünya fena bulur

Ez-cümle: Eflatun?un mağarasında bir gölge.

Hayat, hayalin de arkasındaki hayalden nisbet olan o rüyaya dönünce:

ya mavi lale?

Bu yüzden kaderi ağırdır. Yazının kalbi vardır.

Bir kalp, bir kalp daha. Birleştirici bir kalp olarak yer alıyorsa arada, bir kalp için ne çok acı. Yakub, Yusuf, Züleyha. Hepsi bir tek, biri her bir kahraman: Ölen ve yaşayan, yaşayan ve yazan. Ben katibü?l-esrarım. Kalpler kuşanırım. Sevdalar alırım. Uçurum kenarları bu yüzden rüzgar ve ölüm kokuyor. Bu yüzden kendi yazdığım sonunda dönüp dolaşıp bana geliyor.

YAZICININ SON SÖZÜ, YAZININ KADERİ

tam bir aşk insani

NAZAN BEKİROĞLU

Kitapların, kenar sularına, kapak içlerine.

Ne güzel, ölecek olmak ne güzel. Ne güzel, ölecek olmanın muştusu ölmeyecek olmanın tahayyülünden, ne güzel.

Rüyaların rüyası: Yazıcının yazılmayan rüyası.

Faturaların, makbuzların, ihbarnamelerin arkasına.

Eğer beni okuyanla paylaşım isteği ve daha yakından tanışma beklentisinden değilse, defterimde kalan cümleden kurtulma isteğimden.

Anlattılar işte, gözlerimle görmedim, taşlara kazımadım. Ama yalancı da değilim. Yazılmış bir hikayenin üzerinden yeniden yazmak arzusuyla geçince yazdım, bu yüzden yazdım.

Nazan BEKİROĞLU

Kurban ister, kan ister. Ter ister, gözyaşı ister.

Mektup zarflarının, davetiyelerin, program kartlarının boşluklarına.

ben cümle kapısı ve mor mürekkep kitaplarını okudum

ben de çok severim nazan bekiroğlu'nu.

Baki kalır sahife-i alemde adımız

Kalbin titreşimi parmak uçlarının titreşimine uyduğunda ortaya çıkan sözün hükmü var.

YUSUF ile ZÜLEYHA

ısımle ates arasında yı okudum.. ıyı sayılırdı..

hocanın yeni kitabını okuyan yok mu

Konan göçer, doğan ölür elbet. Irmak denize, deniz ırmağa kavuşur sonunda; ruh kaynağına, kaynak da ruhuna muhtaç değil mi şunun şurasında?

"Yusuf ile Züleyha"yı "Edebiyatın Sultanı"nın kaleminden okumak bir başka güzel... Diğer eserleri de harika elbette...

anladım galiba maraşlı kardeşim eyvallah

Yusuf ile züleyhayı okumaya başladım.

İsimle Ateş Arasında ve Yusuf ile Züleyha

Beyit:

elif şafak'tan sonra yazılarını okumaktan en fazla keyif aldığım kadın yazardır.

Değil mi ki Kabe ile örtüsü arasına gece girdiğinde ve bulutlar gölgelerini konuşan ırmağın üzerine bıraktığında ve hasretle başlayıp konuşmayla bittiğinde hikaye; tüm yaşananlar tabiri sonraya bırakılmış bir rüya gibidir ve bu dünyada aksa da Nil, cennetten çıkan dört nehirden biridir.

Anlatmasam aşkım beni yok ediyor, anlatsam ben aşkımı. (Nun Masalları s.76)

Firavn?ın rüyası: Bir hükümdar rüyası.

fakültedeyken tanışma fırsatı bulmuştum. hanımefendilik vasıflarını tam anlamıyla taşıyan, çok zarif, düzeyli ve kültürlü bir isim.

Evet onlar da çok güzel. Son kitabı "İsimle Ateş Arasında" da okunması gereken bir kitap.

Kelimeyle değil, cümleyle düşündüğümü fark ettim ben. Muhal farz bile olsa "Her şeyi özetleyecek bir cümle" tutkum, mana birimimin cümle olmasından. Karmaşık cümlelerle konuşmayı sevmem, öyle düşünmemden. Başka türlü anlatamıyorum, bu yüzden mazurum ben.

Dönünce mağaranın çıkışana yüzünü, bilince bilmenin bilincini,

Timaş Yayınları

Peçetelerin üzerine.

nun masallarını mutlaka okuyun derim ben

O kadar ki, rüyanın hikayesi demek olan bu hikayede yazılmadık tek rüya, yazıcının rüyası.

nazan bekiroglu hastasıyım. mor mürekkebteki şey in tarifini çdk hoştu

Cümle Kapısı: Kalbin Kapısı.

neyin tarifi maraşlı?

Yusuf ile züleyhayı okudum. Şiirdi şiir... O cümlelerin tadını hala unutamadım.

Yazılıp da bırakılmış; bilinç kendine bile hırsız, kim bilir bazıları hatırlanmış da sonradan unutulmuş bunca cümleyi bir yerlerden bulup da çıkarmam. Burada böyle bir kapı açmam.

Yusuf?un rüyası: Gerçekleşen bir rüya. Bir peygamber rüyası.

Bir şey değil, yeni bir şey söylemek için.

Düştüğüm, parmak uçlarımın titreşimi kalbimin titreşimine uyduğu anda ortaya çıkan sözün kuyusuydu. Kervancılar olmadan, kolay çıkmak mümkün mü?

"CÜMLE KAPISI"

Defterlerin, sayfaların değil kıyılarına köşelerine.

Değil mi ki ben katib-el-esrarım, kimi yazarak öldüm, kimi ölerek yazdım.

Adem?e öğretilen isimlere dönüşüyor bütün sözcükler neticede.

Ama bir başlık da ;İskender PALA için açmak gerekir.

Yazının bedeli vardır bilirsiniz.

harikasınız.. Nazan Bekiroğlu 'nun hikayeleri' müthiş evet İskender Pala içinde bir başlık şart..

Görülmeyen bir rüya: Nil nehrinin rüyası.

kalbin üzerinde titreyen hüzün

Bütün anlamlara bitişik olarak bütün anlamların da üstündeki anlamı çözünce.

Sonra, sebebi malum sırrı meçhul, yani bana muamma, tutup bu kapıyı kapatmam.

Züleyha?nın rüyası: Yanıltıcı bir rüya? İlk bakışta? Sonunda o da gerçekleşen bir rüya.