His yanılmasından dolayı, özel dünyasını genel dünyası ölümsüz sananlar tıpkı insanın kendi ölümünü düşünmemesi, yalnız dünyanın yıkılmasına bakması bir hataya düşerler.

algıladıklarımız var

sabah evden çıkmadan mutfakta masada kahvaltını yaptın ve çıktın... masayı algıladın, gördün dokundun, hissettin vs vs vs... varlığıyla ilgili kafanda bi soru işareti yok... sonra evden çıktın, masayı görmüyosun, dokunamıyosun, hissedemiyosun... peki kafanda varlığıyla ilgili bir soru işareti varmı? gene yok... çünkü onu algıladın ve varlığının bilgisine sahipsin...

Ben sadece bilinç içeriklerimi ve algılarımı

işte bunu "esse estpercipi" sözüyle ifade eder23.

dayandıklarını, onların sonucu olarak bende meydana geldiğini kesinlikle

Düşüncecilik felsefesinin en aşırı ucundadır, Berkeley. Fikirlerini açıklarken nesnelerdeki özelliklerin?herkese göre? değiştiğini söyler. Buradan yola çıkarak?şey?lerin gerçekliğini reddeder. Varlıkların göreli olması, onların gerçekten var olmadıkları anlamına gelmez. Bir taşın hafif mi yoksa ağır mı olduğu konusunda aynı kanaati paylaşmayabiliriz, birimiz?ağır?, diğerimiz?hafif? demiş olabiliriz. Zihinlerimiz nesneleri değişik biçimde yansıtıyor diye? bizim dışımızda yokturlar? diyemeyiz.

Oysa ömür binası her gün yıkılıyor.

esse est percipi...

varolmak algılanmış algılanmaktır...

algıladıklarımız kadar varız

yani esse est percipi, varolmak algılanmış olmaktır...

dediğim şey hakkında neye sahip olabilirim? Yine ancak bir algıya değil mi?

O halde, gerçek algıdır; varolmak algılanmış olmaktır." Berkeley,

biliyorum. Bu içeriklerin veya algıların dış dünya denilen bir gerçekliğe

içkin epistomolojik idealizm

acaba bu bakış açısı ne kadar doğru

''Düşünüyorum öyleyse varım.'' bence son noktadır.

gerçek bir şeye karşılık olduklarını görmem gerekir. Ama, bu gerçek

bilmiyorum. Bunu bilmem için kendi kendimden çıkmam ve bu algıların