"Uykum yok Olric"

-Gidelim mi?

-Daha kaç kez ıskalayacağız hayatı olric?

- bu yol nereye çıkar olric?...

-Hiçbir yer neresidir Olric?

Içimin sesi de olmasa ölürüm yalnızlıktan.

- Kalpte efendimiz..

"Anlamasan da olur Olric"

- eder efendimiz...

- siz bilirsiniz efendimiz...

hepimizde vardır olriclik biraz ama çoğumuz bastırırız, azıcık bişeyler söylese ümüğünü sıkarız egomuzun ihtirasımızın, şehvetimizin... mengenesinde boğulur kalır zavallı..

?Peki Olric.

- Sevmek nedir efendim..?

Mısra 263: Hayattan yok çıkarım

nefessizlikten değil nefesten bogulmaktır marifetimiz Olric.

?Ölümü bilerek yaşamak istiyorum Olric. Yaşamın anlamını bilmek için, ölümün anlamının karanlıkta kalmasını istemiyorum.?

? Hımm, hiç! Ama şey?

alıp onu içimde tutmaktan O nefeste boğulmaktan Sıkıldım. Ki

. Bana katıldığını bilmek güzel. Arada ses vermen güzel.

? Aması yok efendimiz! Madem dem vuruyorsun öyle uzaktan uzağa hatta kıtalar arası üzülmek, seni seviyorum demek kolay?

- Anlamaz efendimiz..

-Bu yol nereye çıkar Olric?

Tutunamayanlar, Oğuz Atay, 201-202, İletişim.

ne bilir acımı. Herkes ne bilsin acımızı. Yaşar gibi yapmaktan Özlemez

- vazgeçtiyseniz sevelim efendimiz...

- doğru yerdir efendimiz...

- Yağmur yağıyor olric.. ıslanıyor etraf.. ağlasak kimse anlamaz değil mi?

"Olric"

- vardık efendimiz...

- hiçbir yere efendimiz...

Gözden ırak, gönülden de ırak olur mu efendimiz?.. Hayır Olric!.. Yüreğinde bir yer açıp oraya oturttuğun her kimse ; Seninle birlikte gider her yere...

- Gidelim mi olric?

gibi yapmaktan iyiymiş gibi yapmaktan... Nefes

Herkes geçer diyor. Geçer mi Olric? Herkes

o zamanlar henüz olric yoktu.. aşkları sorgulamıyorduk, gördüğümüz rüyaları gerçek sanıyorduk ve en önemlisi "keşke"nin nasıl yazıldığını bilmiyorduk."

hepimiz olrik değiliz ama hepimizin içinde bir olrik olabilir

ben biraz daha oblomov oldğumuzu düşünüyorum...

- gidelim mi?...

gidip bir köşede biriktirme zamanım geldide geçti bile?

"Efendimiz?"

- O nerde olric?

-Hiçbir yere efendimiz.

- sustu efendimiz...

-Vardık efendimiz!

- sevmek vazgeçmektir olric..

- Tut ki güneş açtı.. papatyalardan taç yapar mı saçlarımıza?

- Nereye olric?

- Bilinmez efendimiz...

Olric sus da kafamı toplayayım biraz, çık git arka bahçeye ya da her nereye istersen...

- Ben de sanmam... gidelim olric...

Yaptıkları işin gizli kalmasını isteyenler, bunda başarıya ulaşacaklardır. Kimse, onların varlığıyla tedirgin olmayacaktır. Bir gün öldükleri zaman, arkalarında küçük bir iz, bir gözyaşı, bir eser bırakmadan yok olacaklardır. Gazetedeki ölüm ilanı bile, yedinci sayfada bir kenarda kalacak, kimsenin gözüne çarpmayacaktır. Hayattan çıkarı olmayanların ölümden de çıkarı olmayacaktır. Ölüm bile onların adlarını duyurmaya yetmeyecektir. Herkesin mezarında güller ve menekşeler büyürken, onların mezarlarında otlar büyüyecektir. Mezarları bir kenarda kalmasa bile, büyük ve muhteşem anıtların arasına sıkışıp kaybolacaktır. Cennetteki muhallebicide de garson onlarla ilgilenmeyecektir. Ağız tadıyla bir keşkül yiyemeden masadan kalkacaklardır. Gene de bahşişe bir bahşiş bırakmak zorunda kalacaklardır. Hayattan çıkarı olmayanların hayatı, çıkmaza sürüklenecektir.

- Yıldız kaydığında diler mi bizimle olmayı?

ve ben olric

? Olric bak! Bu açlık ve sefalet!

- sevmek nedir efendimiz?

"Anlıyorum efendimiz"

- sustu mu olric?

"Olric dedim!"

Olric bir düş, bi sanrı... Olric koca bir yanılgı, bir muamma ve dahi bir can acısı... Olric...

zaten inecektim...

?Tamam efendimiz, tamam. Hazırlayın üç beş eşya yollayın dekontu sonra görüşürüz.

- Gidelim efedimiz...

berna moran, turk edebiyatina elestirel bir bakis, cilt 2, bolum 12, sayfa 218

-Doğru yerdir efendimiz.

- hiçbir yer neresidir olric?...

? Peki efendimiz, bu çocuk için üzülmekten başka ne yaptın?

- Gidelim olric...

" keşke sen insan olsaydın Olric, ya da Selim ölmeseydi "

Az ́ım olric... azımsanıyorum... azım sanıyorum!...

ki az zamanda ne şiirler biriktirmiştim içimde?

-Oklarımız bitene kadar efendimiz.

sen hazan yüzlüm olurdun olric?

? Olric, işte bunu seviyorum. Unuttuğum şeyleri?

- Gidelim efendimiz...

kitapta ki en sevdiğim cümlelerden biridir, şöyle der Turgun Özben ;

- biz de susalım mı olric?

- Sevmek vazgeçmektir Olric...

kimdir okurun merakini giciklayan bu garip adli adam? romanin daha ilk sayfasinda anlatici, selim 'in turgut 'a yazdigi mektuptan soz ederken " o zamanlar daha olric yoktu" demis ve ileride belirtecegini ima etmisti. gercekten de olric ilk kez genelev sahnesinin yer aldigi bolumde belirir turgut'un kafasinda. niye bir turk adi degil de, olric? bazi tahminler yurutulebilir olsa olsa. bir ad olarak charles dickens in buyuk umutlar romanindaki karakterlerden biri olan kotu ve sevimsiz orlic geliyor insanin aklina. iki ad arasindaki benzeyis cok acik ve orlic in buyuk umutlar'in kahramani pipin kotu yanlarini temsil eden "oteki ben"i oldugu soylenir. tutunamayanlardaki olric de turgut'un "oteki ben"ini temsil ediyor ama kotu yonunu degil kuskusuz. turgut'a "efendimiz" diye seslenen, akilli ve sadik bir usak gibi davraniyor ve bir yandan da hamleti cocukken kac kez omuzlarinda tasimis soytari yorick ile cagrisimlar uyandiriyor. romanda kendinde hamlet'ligi yakistiran turgut'un usaginin da yorick degilse de olric olmasi uygun gorulmustu belki de. kesin olan bir sey varsa o da turgut-olric ikilisinin edebiyat tarihinde don kisot-sancho panca ikilisi gibi bir cift olusturduklari. okumus, iyi niyetli ama hayal dunyasinda yasayan don kisot ile, cahil ama gercekci sancho panca ikilisi bu temanin arketipi sayilir. biliyoruz ki fielding in tom jones ve partaidge cifti, charles dickens'in pickwick ve usagi sam wellers cifti, conan doyle un sherlock holmes ve dr watson cifti vb. bu ikili temasinin cesitlemeleridir. atay in turgut ile olric'i bu baglamda dusundugu cok acik, cunku bu bagi turgut ile konusurken olric kendi kuruyor. "don kisot buyuk bir soyluydu efendimiz. kendisine buyuk saygim vardir. onun gibi birine hizmet etmekten seref duyardim" (s.379) atay'in bu ikili gelenegini biraz degistirerek, usagi, efendisinin yalniz kafasinda yasayan bir karakter olarak kullanmasi ilginc bir yontem."

- bizi susmasına kabul eder mi olric?

Sevelim mi Olric...?

- sevelim mi olric?...

...- Vazgeçtiyseniz sevelim efendim.."

- Sanmam efendimiz...

Ben yüzüme kondurduğum hüzünle boyardım her şeyi?

- O'na efendimiz...

- Evet efendimiz

düşmeseydim düşlerimin sırtından