Gayrı ümitler,

Hangi umut yüreği nasırlaştırmaz

Saatlerin yarın için durdugu o an

Asılır dallara yeşil yapraklar..

Sırtını kime yaslayacaksın bilmiyor ki..

Zama tersine dönerken

Umut biliyor, yarına

Minarelerde titreyen kandilleri gibi?

Bu sözlerle percinlenir köleligi!

İçinde ne kadar yıldız saklasada

İnsanlık hala rüyadan, aymıyorki.

Ama çaresizlik

Kundağa sarılmış bebeğin

Dilimde hece tiril tiril,

İnsanın insana

Yeni hayatlara umut

Mum ışığı nasıl titriyor?

Çıplak ağaçları okşar sıcak bir el.

Saatler yarınsızlığa ayarlı

Belki bir sabah,

Ve ateş böcekleri

İlk bahar düşer kapıya da

Rüzgar bile ezile ezile

Toprak bizim icin uyanıyor,

Çaressizliğin yüzünü, görmüyorki..

Bir sabah,

Ayın şavkı oynasır iken suda,

Arkası bilinmeyen küçük pencere!

Güneş bizim için doğuyor!

Kanayan yaraları sarmıyorki..

Şimdi hangi düşleri saklamalı ki

Yıldızları titreyen gecenin örttükleri.

Duyuyormusun,

Dinliyor musun dalgaların sesini

Yeni cemreler düsüyor gelen günlere

Tecavüze ugrayan Çocukların yüzleri

Ellerinde ellerim üşüyor,

Nefesini katıyor karanlığa da

Neylesin ki ustaya,

Can bedende tükeniyorda!

Sonra düğün taçları gibi

Başını hangi yastığa koyacak

Çaresiz bir çocuğun kalbi gibi,

Yıldız tozları, çiçek polenleri,

Avuçlarından

Durdursun kalbinde isyan

Çaresizlik maraz doğurur!

İç geçirmeleri gibi,

Suya düşen umutlar

Eti senin demis babası!

Ki bu yol gayrı geri dönmüyor.

yaptığı seyler içe sinmiyor..

Eğiliyor rüzgarlara, ama sönmüyor..

İlk bahara sevda!

Karanlığın dineceği sabahı bekler.

Görüyor musun gece üşümüş

Işık serpecek yeryüzüne!

Yada hangi rüzgar esip dururken

Kemiği benim.

Yine dudaklarıdan

Sözcükler dökülecek

Abdullah Oral. Vurguni Şair

Bebeğin incideki isyan dinmiyor.

"Her sey"