Zeminimiz dünya, bakışımız hep aşkmış.

Alın yazını öpüyorum Anna. Ellerimiz buluştuğunda bitecek karanlıkları mahşeri bekleyen bir mevta gibi bekliyorum.

gönlünde esenleri kimse bilmiyor

İyiyim, iyiyim, iyiyim.

şimdi bunu da unut

Böyleymiş demek için Anna,

Çöpçülerin süpürüp atamadığı sakinliğimi pazarı bitmiş pazar yerinde bırakırken, bu sakinliğin bana nelere mal olduğunu düşünüyorum Anna. Sana dair ödediğim onca bedelden sonra hala ellerine bakıp düşünen adam olmak ne acı. Biraz içini acıtır belki başı öne düşmüş bir adamın yeryüzünü ateşe verecekken durduğu sakinlik. Sende bu kadar durgunmusun Anna...? Sakinlik bana, durgunluk sana bu akşam...

hadi kaçalım bir hırka bir sen yeter bana

dünyanın dönmesinş paralel tutmak ne zor

Yani ben, yani bir de, yani işte.

Geriye kalansa bu hasret...

Bilinçli zihnimin tik takları hep kapında iptal. Geri dönüşlerimde ise yine kuruluyor zemberekler. Kalp herşeyi diline dolamış bir kere. Kapına varmadan olmuyor olmuyor olmuyor Anna.

Kirpiğinden kaşına duruyor zaman. Çoğu zaman susmalarımın yankısında boğuluyorum Anna. Dil dönmeyince akıl bizar. Un ufak olmadan önce sesler tuhaflaşıyor. Uzaklaşan bir gemi gibi durulup kalıyorum Anna.

Kıyamet kıyamet kıyamet Anna.

Birazda delilik hali, beni yargılama.

Belki de son bir umut oldum sana. Olur ya.

Rüzgarları bulamıyorum Anna...

nice devran, nice seyran

hadi toparlan desem ya sana

Kalpler ya bir kuş ya bir buzdağı. Geçtim kenara seyrediyorum Anna.

düştükçe bu yalnızlığa, daha bir üşüyorum

Senden büyük Allah var diyenler nerde Anna...?

hele bir erkek

Sıkışıp kaldığım dört duvar dünyanın tuhaf yönleri anca kafa karşıklığını artırmaya sebep. Gerçek kuzey için nerde durmalı bilemedim.

sadece

Üstadım; kalemine kalbine sağlık

İlk gençliği tüketirken kararıyor hava.

Zaman yana dursun yanıbaşımızda, hayalinin gücü bende herşeye yetiyor Anna. Zalimlere karşı kuşandığım kılıcımsın çoğu zaman. Gecelerse ömre bereket sevda tadında yüzünle aydınlanıyor Anna.

İlk söz olmalı bu.

ayak seslerini kimse duymuyor

yapamıyorum

Anna da mı ölmüş...?

Duymak istediğini duysan olmaz mı Anna...?

Biraz olsun gülebiliyorum. Biraz biraz.

Sadece hayaller Anna, sadece hayaller... Ordayım Anna, ordasın Anna...

duysan ya beni

ilk göz ağrısından daha sakin, daha büyük, daha çeterfilli birşey bu

soğuk denilen şey yalnızlıkmış aslında, ayrılıkmış

Ne kadar düş görsekte hep uyanığız nasılsa.

Sen sadece gözlerini kapat.

Sürç-i lisan etmeyi seviyorum Anna.

Pazar yerlerinde o soğuk sessizlik yine. Hayaletimi orta yere bırakıp gitmek hayatta hiçbir korku duymadan yaptığım tek eylem. Ve tek suç...

Şiirlerde iyi gelmiyor ki insana. Şairler müdavimleridir hastanelerin. Şifayı oralarda, yarin şifalı ellerini şiirlerde ararken aniden buzdolabına tıkıp donduruyorlar sanki adamı. Düşünceler bir anda donuyor Anna. Buz kesiyor gözlerim. Sence ne ısıtır kalbimi?

İçimden ay ışığının denize koştuğu gibi sana koşmak geldi bugün. Hem de bu kadar yakınındayken durmanın, beklemenin azabı yokmu ahh... Dağlanıyor kalbim, yerinde durmuyor kalbim, gidip gidip hep sana geri dönüyor kalbim.

Ertesi gün parlak, ışıltılı bir dünya karşılar seni Anna. Seni, beni, herkesi karşılar. Gözlerin gözlerime değer, yüzün asılsız bir tarihin belirsiz bir yazarı olur. Hayal olur, düş olur, güngörmüşlerin gördüğü gün olur. Gülümsersin Anna. Bunca yeni yetme ve bedeli peşin ödenmiş gerçekler, yüzüme öfke dolu yılgın bakışlar bırakırken sen hala gülümsersin. Umud etmek böyle birşeymi Anna?

Yağmur yağdı ve dağıldı pazar. Bu daha fena. Yokluğun böyle ıslanırken yok olmak isteyen, peşinden gitmek isteyen, bana baktığın her bir karede karşılık vermek isteyen, ama veremeyen yüzlerce yüzümle ıslanıyorum Anna.

bir dilek tutmuşçasına saklı kalalım

Bu gece...

Biliyorum, biliyorsunki herşey yasak olsa da özlemek helal. Seni nasılda özledim Anna. Ve yine biliyorum, biliyorsunki bizim özlemimiz hep çift kişilik. Ya benden sana yansır ya senden bana.

Hadi uyuyalım...

Beni kalbine nasıl nakşettiğin, nasıl deli deli sevdiğin geliyor aklıma. İşte o an umurumda olmuyor dünya. Herşeyi bir kenara itesim geliyor. Eziliyor içim durduğum yerde durunca yine.

Belki aynı hasretle beklerken beni, oyalanmanın türlü türlü maskelerini takıyorsun hergün.

İyiyim, iyiyim, iyiyim Anna.

Pazar yerinden geliyorum Anna...

Bugün başka birgündü Anna. Geceside bir başka.

bense sana aldırmadan

"Karşısında savunmasız kaldığımız"

Ufak bir kıymetimi var? Yok...

Uyutmayan bir gülüşsün şimdi gecelerde. Batıyor gece, batıyor her güneşin ardından bu yosun tutan karanlıklara yalnızlığım. Ama yalnızlığım yok ki Anna. Bak, haplar bana bakıyor ben haplara. Tutunduktan sonra ki tutunmadan önceydi hepsi.

Herşeyin gelip gidip sıkıştığı bir kör nokta var Anna. İnsanın ölmeyi dileyeceği kadar büyük hafakanları var. Evrendeki kara delikler misali insanı tutan, yutan ve bir daha haber alınamayan.

yaşın kemaline yaklaşırken

Sen ölmedin ki Anna...

Dahası :

Evet bu geceden sonrası Anna.

Sana verdiğim değer, kıymet, sevgi vs. her ne varsa, huzurunu bozma ihtimaliyle kapında yaş olup düşüyor gözümden. O zili hiçbir zaman çalamıyorum Anna.

insan büyüdükçe aşkları da büyüyor zahir

bakma arkana, unut ne varsa bizden öncesi

''Sen içinde kırıldığım boy aynamsın''

adım adım düşüyorum uzağına

Gözlerine benim için iyi bak Anna. Kendine iyi bak. Kıymetlidir varlığın her daim, unutma.

Yokluğunla başım belada biraz.

Sevmelerin haraç mezatta gizlenmiş çaresizliğidir Anna bugün seni içime düşüren. İçime düşürdükçe seni, iliklerime inen o koyu katran sevdayı tanımlamak için başımı yumruklayasım, kapıları kapalı bırakasım, işe hiç gitmeyesim, belki bir yerde bir parça ölesim geliyor.

anlıyorum

Ve selam olsun Anna'ya...

Sen şimdiden ellerini uzat Anna.

İster bir parça şifa, ister bir Fatiha.

Vesayet yok diyecektim, elektrikler gitti, vazgeçtim.

Ayrılıkta sevdadandır, yalan değil.

Hoşgeldin Anna.

Ama ben,

aşkın zevali ne de tatlı geliyor insana

Şimdi, şu an, gün başladığından beri aslında pazar yerleri düştü aklıma ve pazar yerinde yeni sahibini çaresizce bekleyen canlı veya cansız bir meta gibi göründü gözüme sevmek/sevmeler.

Yeni olana değil, eskinin ama eskimeyenin içimi ne kadar doldurduğunu görmekten ürkünce...

Sana bir adım daha yaklaşmak için.

Hafif bir tebessümüne belki de...

Herkesin kara kuru, iyi kötü, başına tac ettiği, içine sığdıramadığı, deliliğine sebep, yaşadığına namzet bir Anna'sı vardır.

Kerhen yok desem var ne kadar yok olur. Olmaz...

desem ya

Yani ben, kapında şiirlerde okuyorum fısıltıyla.

bu saatten sonraki ilk karşılaşmamızda

Yani Anna:

Ne olmadığını bilip ne olduğunu tahmin ettiğim herşeyi not düşmek için...

Ama boy ölçüşemiyorum kırık düşlerle. Herşey elimde ve yüzümde Anna.

Geçti gitti senle beraber Anna.

geldi geçti bak hiç birşeye aldırmadan

Canım nasılda yanıyor Anna.

Sürç-i lisan ediyorum Anna.

Bir delilik zamanı yine.

Bekliyorum hasretle.

Ne kadar çok belki var kapında Anna.

Özlem herşeye Anna. Gördün işte insanın canı nerde yanıyorsa kalbi de orda atıyor. Böyleyken seni daha bir özlemekle de suç işledim sandım. Durdum, düşündüm ve beraat dedim.

takatin kalmamışken geliyor zaten aşk

Selam olsun Anna'lara...

Harman zamanlarının telaşı sinmiş yüzlerden aceleci bağırışları ayırıyorum. Köşede pusup bekleyende benim, yüzüme dikkatlice bakıp yürüyüp gidemeyende sensin. Aşk birazda gidememektir Anna.

Belki evlendin iki de çocuk. Mutlu mesut bir yuvanın baş mimarısın.

Vazgeçtim Anna. Seni anlatmaktan doğan bir sarhoşlukla çabuk vazgeçiyorum bazen. Ama bazen Anna...

Yüzüm kıbleye dönük nasılsa...

Göğümüz mavi, düşlerimiz tutsak, ülkemiz özgür, yaralarımız kangren ve tufanım geliyor hepsinden önce.

Yani ben, kapında nice şairleri katlediyorum Anna.

Çoğunluğu susmak olan zamanları giyindimde geldim. Üşüdüm ki Anna, kara bir söz olmasın diye dokunmadım sözlerine.

aklına esen gönlüne esmiyor

Bir dost "Bunları görünce Firavun nasıl Firavun olmuş anlıyorum" dedi. Ağzına sağlık dedim. İşin garibi de önceden ezilenin sonra ezmeye kalkması. Evvelden şikayet edilen tavırların sonradan icraat olması. Firavunluğun ilk adımı kulağını kapatmak değilmidir zaten?

gülsen ya

Can nasıl dayanıyor hayret ediyorum bazen.

Sen gözlerini kapat Anna.

bir gözde kaybolmakla

Ete kemiğe bürünmek hiç yakışmıyor sana.

Tarık ordan vurdu:

Sen, içimde ışık sızdırmadan uyuyan boy aynamsın Anna.

Uyuyalım hadi...

Ama ilk söz bu olmalı orası kesin:

Dur ve evet demeden önce bir düşün. Gözlerim kapalı hem de sımsıkı. Duyacağım herşeyin hazırlığını yapmadan seni dinlemek ne hoş. Sözler sükuttan geliyor Anna.

Sen, içime sığdıramadığım boy aynamsın.

Bir merhaba deme vakti kadar seviyor gözlerim seni seyretmeyi. Pencereleri görmeyen gözlerimden ışık dileniyorum. Sırf seni görebilmek için Anna.

İnce bir telaş bu Anna. Seni bile beklememe telaşsızlığı belki de. Hegamonyalar, dört duvarlar, dört dünya temsili resim, dört mezhep içtihatları, dört kere evde yokum demekten ari, dört defa dönüp başa gelmeler. Üç biterken tesbih düştü elimden. Dört dedim, düştüm Anna.

Hayalin hayalin hayalin Anna.

Seher vaktinde sözler ne de güzel susuyor Anna.

Canım düşman topraklarında tek başına kalmış bir cengaver.

Devriliyor yanağıma bir gül tomurcuğu.

Neyin ne zaman bitip neyin ne zaman başladığını anlamazsak olmaz ki Anna. Bir hastane odası düşün. İyileşip taburcu olan hasta ile yanıbaşında son nefesini veren hastanın ortasında değilmisin? Sen hangisisin? sen hangisini seçeceksin Anna?

Yakamoz topladı denizler. Bakışlar hesaplanmamış bir hüznü yakaladı. İçimden tuttun Anna. İçime nasılda yakıştı hasretin.

Ben ölmeden ölmek yasak sana.

Tarık şifa dedi, bende evet dedim.

Varıpta eridiğim eşiğine başımı koyamamanında öfkesi yok değil. Kendime yalın bir öfke. Oysa beni öyle kolay kovuyorlarki kapılardan Anna, öyle kolay. Onca emeği ve güzelliği bir çırpıda nasılda savuruyorlar göğe bir toz gibi bir görsen. İşte bu içimde hiç erimeyen kızgın bir maden oluyor Anna. Gözlerinden medet umarak serinliyorum bir nebze. Bir nebze tutunuyorum umutla adını yazdığım sayfalara.

Sur'um üfleniyor yoksun hala...

beni uzun sev hep böyle

Beni, senin içinde olduğunu bildiğim bir evin kapısına gelip, başını kapıya dayayıp bir eliyle kapıyı okşayan, bir eliyle de gözlerini silen bir adam gibi düşün Anna. Kapında uzun uzun düşünen aslında.

Gerisini getirmek için değilmi bu ani doluş, buluş ve duyuşla geri dönüşüm buralara.

Bırakalım değilmi sitemleri Anna. En güzeli de bu değilmi zaten, çekmek ellerini hayatın üstünden. İki söz daha yutarız içimize. Bazen zulüm olur ama biz o saçma sapan yönetici takımına bedduayı bile çok görürüz. Makamlarını Allahın evi Kabe gibi görmek onların ahmaklığı. Benim onları serinletmeyen istihzalı tebessümümle susmam, ne de olsa çıldırtacak aklını başında sananları.

tereddüt etmeden

Ben hep alnından öpmek istedim seni Anna. Bana hatırlattığın ve bende unutturdğun herşey bir buse olsun istedim alnında. Bir filmin son karesi gibi. Filmlerin sonunu sevmem ama bu "son" u seviyorum herşeyi başlatacağı için. Herşeyin başlayacağı o gün için, o pazar yerinde bıraktığım hayaletimle bekliyorum. Aşk tek kişilik ben şimdiden ikiledim Anna.

İlk söz, belki de son söz olmalı...

otuzundan sonra çok büyük seviyor hem de çok

Sen, içinde kırıldığım boy aynamsın.

Yokluğunun bakir topraklarında çıplak ayaklarıma bulanan toz zerreleriyle ıslanıyorum Anna. İlk sözüm aynaysa, son sözüm işte bu yürüyüş. Araya dolacak saatleri doldurmak için Anna... Bunun için, sevmeme lüksümü kullanamadığım, yolunu bulamadığım dualarımdan sonra arkama bakamayışlarım için.

kaldırmıyor bünyem daha az aşkı...

Sakın ama sakın anlama, anlamaya çalışma.