İnanın okulda müfettişlerin teftiş veya rehberlik için bulundukları bir anda bile, eğer istersem bir, hatta iki saat ortadan kaybolup kahvede köylülerle sohbet edip geri geldiğimde çok rahat bir şekilde işime devam edebiliyorum.

Ama sabah keyfi, mahmurluğu denen şeyi gerçekten beceremiyorum:))

Valla sizi bilmem ama itiraf ediyorum ben bu sahneyi yaşadım. yapılan bir ankette, yüzde 49?un benim gibi hayatlarının bir noktasında bu yola başvurduğunu öğrendim. Fakat bunun tembellikle veya kaytarmakla alakası olmadığını düşünüyorum. Benim gibi birçokları, bu hastalık numarasını aslında yorgun olan beden ve zihinlerine bir mola verdirebilmek için yapıyor genelde. Bunun bir adı bile var uzun süredir: Strese bağlı yorgunluk. Belki bir zatürre veya sarılık gibi rüştünü ispatlamadı daha tıbbi açıdan ama, kırıklarının meşhur hastalıklardan çok daha fazla olduğunu söylemek mümkün. Hatta öyle ki, alt açılımları bile oluşmuş durumda.

Sizin düşünceleriniz?

İlginç bir şekilde iyi ve zinde bir gündü. Bunda sabah 11 sularında uyanıp, uykusuz kalmamanın etkisi de var ama biraz kitap kurcalama, sonrasındada burada olmanın verdiği rahatlatıcı etki daha önemliydi sanırım... Pişman değilim:)

Hiç yaşamadım. Hakikaten ciddi ciddi hiç yaşamadım böyle bir sahneyi. Ben şöyle düşünüyorum cidden eğer bir hastalığınız varsa hastalık numarasını bırakın, iyi olmak ve sonsuza kadar çalışmak istiyorsunuz. Sanırım sıhhatli insanlar deniyor bu yolu..:)Birgün okuldayım ve ateşim 39.4, artık ateşten teneffüs aralarında zor yetişiyorum tuvalete kusmaya .. Teneffüste içine antipretik koyulmuş serumu takıyoruz, derse girerken çıkarıyoruz.. Bağışıklık sistemim enfeksiyon etkenlerine karşı normal insanın verdiği tepkinin kat kat fazlasını verdiğinden antipretiklerin etkisiz kaldığı da oluyordu.. Şu ateşim düşse de dersime doğru düzgün girsem diye yalvardığımı çok hatırlıyorum ağlayarak... İki ay boyunca mütemediyen yüksek, düşürülemeyen ve nedeni bilinmeyen bir yüksek ateş.. Cııııık, Allah sıhhat versinde ne kaytarması, yorgun ya da uykusuz olduğum için asla sevk almadım, asla kaytarmadım... Sevkleri dersimin olmadığı günlere alırım. Ya da uygulamamın olduğu gün alırım zaten hastanedeyimdir. Olmamalı diye düşünüyorum. Hastalık kullanılmamalı, hastalık numarası yapılmamalı..:))Selamlar..

Aynen, tabi yazacak mecal kalmışsa..:))

Ya da ders zili çalıp herkesin derse girdiği anda mdr yrdmsına veya memura telefonu bırakıp kahveye veya bir veliye çaya, yemeğe gidebiliyorum.:))

Tükenmişlik literatürde çok tartışılan ancak çok az anlaşılan bir fenomendir. Bir çok araştırmacı için tükenmişlik; beklentiler, tutumlar, güdüler ve duygular içeren, bireysel düzeyde ortaya çıkan, içsel psikolojik bir deneyimdir.(Akt. Şahin, 2007: 10). Özdemir ve diğerlerine (1999:98) göre ise tükenmişlik; fiziksel tükenme, kronik yorgunluk, çaresizlik ve ümitsizlik duyguları ile olumsuz bir benlik kavramının gelişmesi, yaşam ve diğer insanlara yönelik olumsuz tutumlarla belirginleşen fiziksel, emosyonel ve mental bir tükenme sendromu olarak tanımlanmıştır. Kısaca ifade etmek gerekirse tükenmişlik, çok büyük hedefler belirleyip, bu hedeflere ulaşılamadığı zaman ortaya çıkan duyuşsal, bilişsel ve fiziksel tükenme durumudur.

tabikide. hasta iken izin alamıyoruz ne zorluklar çekiyoruz.

hayır sayın tükel öğretmenim ama SML değil.

Bu arada; bu başlık yüz defa okunmuş ama hiç kimse yazmamış. Enteresan:)

İdarecilik her ne kadar birçok zorluk ve sorunları beraberinde getiriyorsa da, eğitim ve öğretimi aksatmamak kaydıyla istediğin zaman, sadece kendine hesap verebilme şansını da beraberinde getiriyor bilirsiniz.

Sıkma canını yaw! Bir pazartesiden n'olacak.. Göz açıp kapayana kadar hafta sonu gelir yine..:))Amma çok yapmışsın sende!!!:)Söleme bari..:)

hımm... güzel açıklamalar... sizdemi SML Öğretmenisiniz?

Ama yine de okula vaktinde varışa, ve sevk falan almama durumuma devam.:))

Yani gerçekten rahatsız olmadıkça sevk ve izin alma mecburiyetimiz yok.

Ali hocam, iyiniyetiniz ve tavsiyeniz için teşekkür ediyorum. Gerçekten sağolun.

Geçen ay 3 gün rapor aldım. Bunun 1. ve 3. gününü okulda geçirdim, tam gün olarak. 2. gün evde yorgan döşek yatarak.

Efendim, öngörülerinizde haklısınız.. Ne kadar az uyumuş olursanız olun keyifli geçen bir günün ardından mutlaka mutlu uyanıyorsunuz. Uyanma işi biraz uzayacak gibi oldu, lakin başımda bekleyen ve "Sabaha kadar bilgisayar başında oturursan..."diye başlayan cıyaklamayla saldıran bacımın sesine daha fazla tahammül edemediğimden yedi gibi savaş alanına dönmüş yataktan fırladık. Derhal çayıda koyduk ki çay koyalım diye uyandırılmışız zaten:)Küpeler, yüzükler ve tokalar yatağın içinden çıktı. Gece kremini sürüpte, takıları çıkarmama işi bana mahsus bir tembellik olsa gerek. Neyse yarım saat gibi eksiksiz şekilde hazırlandık, mükemmel bir kahvaltı yapıp işe tam vaktinde değil de beş dk gibi geç gittik:(Keyifli bir uygulamanın ardından öğle yemeğinde mesai arkadaşım bir bayanla buluşup yemek yedik, arkasından pastaneye gidip çayımızı içtik, tatlımızı yedik. Mükemmel bir sohbet eşliğinde epeyce bir kalori aldıktan sonra akşam okula dönüşte yürüyelim yürümeyelim tartışması çıktı. Aldığımız kalori yanımıza kar kaldı. Arkadaş ısrarla yürümek istemedi: Cevap yazayım dedim uyumadan..:))Güzel bir gündü, pardon harika bir gündü..

Ben yazaken yazılmış:)

Hava çok soğuk, hatta belki karlı. Sabah oldu ama etraf halen karanlık. Yatağınız sıcacık, gözleriniz açılmak istemiyor. Nereden takıldınız dün gece şu filme o saatlere kadar? ?Zaten bütün hafta çok yoğun geçti, bir gün de işe gitmeyivereyim canım? fikri tüm aklınızı ve vücudunuzu ele geçiriyor bir anda. Bir sahne sonra, boğuk bir sesle telefonda patronunuza yada amirinize artık ne isimle biliyorsanız?Kendimi bugün iyi hissetmiyorum, gelemeyeceğim? derken görüyoruz sizi...

Doğrusu uykuyu severim ama uyanamamak gibi bir sorunum yok çok şükür. Eskiden de çok severdim uyumayı ve sabah kalkmak işkence oluyordu. Ama şimdi bazı zaman uyumaktan sıkılmış olarak çalar saatin çalmasına sevinip ayağa kalkıveriyorum. Bazen de çalmasını bile beklemiyorum. Haa işe karşı isteksizlik var. Bunun da bir sürü sebebi var. Ama uyumak için izin ya da sevk aldığım olmadı. Eğer çalışamayacak kadar hastaysam asla okula gidip derse girmem. Sevkimi alırım. Hiçbir şey ve hiç kimse sağlığımdan önemli değil. Basit ama can sıkan hastalıklar için ise sevk alma işini mesai bitimine bırakırım. Çoğu zaman da mesai bitiminde iyileşmiş olurum:)

Yaşın kemale ermesi aklıma geliyorsa da beni ikna etmeye yetmiyor.

Fakat bu sene kalkmamak için dakikaları sayıyorum. Tasvip etmediğim geç kalan mesai arkadaşlarımı eskisi kadar rahat eleştiremiyor, onlar gibi olmaktan korkuyorum. Ama bu miskinliğin sebebini de bir türlü bulamıyorum.

tecahülarif hocam güzel yakalamış, ben anket yapmıyorum yada suçluda aramıyorum, bu konu benden önce bir web sitesinde anket olarak ele alınmış... itiraflar samimicede olabilir, cevapta vermeyebilirsiniz... ama 100 defa okunupta birşey yazamamışsanız, bir şey yaşamamaışsınız demektir...

sağlığınız işinizden asla kıymetli değildir, siz sağlığınız kaybettiğinizde iş bulamazsınız ama sizin işinize bin kişi talip olur... sayın ugursa hocam lütfen sağlığınıza dikkat edin ve kendinize iyi davranın..:))

Öğretmen olanın bu işi fazla yapmaması gerekir.

Sayın börtecine...;önce sizin duygu ve düşüncelerinizi alalım ve sonrada Sayın EBRuLİ... gecenin ilerleyen saatlerinden sonraki gün, iyi bir gün müydü?

tükenmişlik sendromu belirtisidir

Bunların dışında hiç geç kalmışlığım, uyuya kalmışlığım, yok Allah'a şükür.

yazanlara ayrı ayrı düşüncelerinden dolayı teşekkür ediyorum... saygılarımla...

Saygılarımla...

Öğleci olduğum halde aynen anlatılan hislerle, bazen de kitap okumam nedeniyle bir kaç kez işe geç kaldım, ama izin ya da sevk almadım. Bi şekilde idare ettim ama stresli ve ruhsal açıdan kendimizi çok iyi hissetmediğimiz anlarda dinlenmenin en iyisi olacağını düşünüyorum. Film, internet, kitap vb. sebeblerden doğan uykusuzluk, yorgunlukta ise cezamızı çekip koca bir gün sürünmemiz aklımıza başımıza getirir belki:)

Ben öyle oluyorum... on saat uyumuş olayım ertesi gün yorgun kalkabiliyorum... bu o günki monotonluktan ve stresten kaynaklanıyor... tempolu ve stresli bir günün yada hafta sonunun ardından mutlaka değişik hobilerle uğraşmak lazım... koca bir dönem bitti... tüm eğitim çalışanlarına ve öğrencilere benim tavsiyem bulunduğunuz atmosferi değiştirin.

Bence keyifli geçen saatlerden sonra, saat kaçta yatmış olursanız olun, ertesi gün zinde kalkarsınız.

4 sene önce bir mide kanaması nedeniyle 15 gün kadar hastahanede yatmak zorunda kalıp gidememiştim okula.

ben yukarıda itiraf ettim.. zira aynı işi yapmaktan insan da strese bağlı kendini hasta yada aşırı yorgun hissedebiliyor... bu durum karşısında keyifsiz olabiliyorsunuz böyle bir moralsizlikle iş yerinde ne kadar verimli olabilirsiniz... sağlığın tanımı yapılırken beden ve ruh sağlı beraber ele alınır... adam zımbır zımbır sağlamdır ama keyifsizdir, morali bozuktur... vs... iş verimliliğinde kaliteyi de yakalayamayacağından o gün kimseyede çatmamanın en iyi yolu istirahat etmektir... bence bu doğaldır, ama ülkemizde nedense etik görülmüyor...

İtiraf ediyorum bunu yaptım. Hem de çok defa yaptım. Hatta içimden bir ses yarın yine yap diyor :)Şimdi kalkıp; işimi severim, her gün koşarak giderim, lay lay lom, hayat ne güzel sabah erken kalkıp yol almak ne hoş cümleleri kuramayacağım.. İşimi seviyorum ama sabah 10 dan sonra daha çok seviyorum.. Sabah sendromum var benim, hele pazartesi ve sabahsa dayanlmaz! Yarın olduğu gibi.. of ya!:(

Ama ayda yılda bir Ali hocamın dediği türden -yaaa bugün okul olmasyaydı ne iyi olurdu.. deyip yataktan hiç çıkmak istemediğin anlar olmuyor değil.

Bu seneye kadar aklımın ucundan geçmezdi, hatta geç kalkmayı sevenlere şaşırır, "hayat, perdeleri çekili kapalı bir mekanda uzun süre kalınacak kadar uzun değil" derdim. Ek olarak babamın, "üzerine güneş doğan birinin yaptığı işin bereketi olmaz" sözü hep kulağımda kalmıştır. Çalar saate veya telefona ihtiyaç duymadan kalkabilirdim.

hiç yapmadım ancak bugün iş olmasaydı dediğim anlar oldu