çünkü çoook üzgünüm hocamm evimi özledim:((( hemde çokkk...

ben çok özledim arkama bakmadan gidebilme imkanım olsaydı keşke

Sevda gibidir gurbet, düştükce sineye ölesiye sevdirir...

Öyle doluyumki hiçbirşey yazamıyorum. Özeti bu...

Bazıları için her yer gurbettir. Ait olduğun ya da öyle hissettiğin bir yer olması ve orayı özlemek de bir nimettir. Öyle bir nimet ki tadını kavuşmalarda hissedersin. Acısını da ayrılıklarda...

ben de sizdenim... :( evim annem babama ablalarım burnumda tütüyor. Kesilmeyen elektriği buna bağlı olarak suyu, asfalt yolu, dolmuşları, sineksiz ve deliksiz uyumayı, istediğimde para harcayabilmeyi, maaşımı zamanında çekebilmeyi, huzurlu evimi... özledim. Özledim de özledim ama elim mahkum... Bu gurbette biter mi arkadaşlar?Kavuşur muyuz isteklerimize?

Ne mutlu hala özleyebilenlere...

Sayın hocam yaramızı niye hatırlattın şimdi?

Ayrılmak zor oldu Rize'mden..

evini özleyen var mı?

Kimi zaman sevgili yari bulur o uzaklardan. O yar oturur baş ucunuzda, bir ana bir baba bir gardaş olur kanayan yaramıza...

Sıla her an gönüllerde eser yel gibi. Kimi zaman nemli gözler bırakır anamızın babamızın gardaşımızın ardından...

Telefonun bile olmadığı insanların sadece mektupla haberleştiği günleri düşündükçe halime şükrediyorum.

Bir yıl gurbetteydim. En şanslılardandım. Elimin altında internet olması nedeni ile hemen hemen her gün ailemle görüntülü görüşüyordum.

Gurbetteki tüm arkaşlarımızın ev ve ailelerine kavuşmaları dileğiyle.

Üç sene gurbette çalıştım, evimi özlerdim ama şimdi evimdeyim, gurbeti daha çok özlüyorum..