ama bir miktar cesaret istiyor.

elektrikler kesilince yiyoruz. yani yemek yerken elektirkler gidince:)

ilginç bir deneyim olacağı kesin.

herkese göre farklılık göstereceği kesin. Burada zaten amaçlanan herkesin yemesi değil, merak edenlerin bu farklılığı yaşaması düşünülmüş. Birde şöyle bakmak lazım belkide böyle bir ortamda yemek yemek gözleri görmeyen insanları daha iyi anlamamızı sağlayacağı gibi gözlerimizin görüyor olmasına şükretmemizi de hatırlatacaktır.

mantıksız bence..

Çok ilginç.. İnsanın diğer dört duyusunun daha çok çalışacağı aşikar. Ama kardeşlerimizi anlamak için de çok etkili bir deneyim olacaktır. Bunu deneyebilir miyim diye düşündüm, yapamam gibi geliyor. Ne yediğini görmemek...

görmediğim bişeyi yemem

Ceyda Dümenci: Bilmiyorum. Tek bildiğim, bütün derdimin tabağımdaki yemeği bitirmek olduğuydu. Günün sonunda görmeye devam edeceğimizi bildiğim için çok büyük kaygı ve teslimiyet hissetmedim içimde. Tek hissettiğim, vücudumun aldığı şekildi. İki omuzum öne doğru geldi ve vücudumu kapatma isteği duydum. Bir de gözlerim kulaklarıma yanaştı. Gözüm de sürekli kulaklarıma gitti ve "Ben görmüyorum, sen bana göz ol" der gibiydi. Bir de alakasız sesleri duydum. Aynı anda konuşan üç kişiyi duyabilirim normalde ama öyle bir algım açıldı ki gecenin sonunda 10 kişiyi filan aynı anda duymaya başladım.

Farklı bir seçim, karanlıkta yemek yemek. Denemedim ama pekde denemek isteyeceğimi sanmıyorum. Yemeğim öncelikle görsel olarak bana hitap etmeli, daha sonra damak tadıma..

Görmemenin ve miktarsız yemeğin ilişkisi nedir acaba?

Zira çok zaman elde ettiklerimize ve sahip olduklarımıza şükretmiyoruz.

O zaman neler hissettiğimi hatırlamıyorum ama hatırladığım tek şey annemden çatal getirmesini isteyen babama babaannemin kızmasıydı...:)

Farklı şeyleri denemeyi severim böyle, çok ilginç olurdu gerçekten...

ben gece çalışıyoken yiyodum zaten bana ilginç gelmedi :))

iren17 editörüm haklısınız ben bir an o şekilde düşünemedim. yüzde yüz katılıyorum. şükür konusunda katedeceğimiz çok yol var. sahip olduklarımıza ne kadar şükretsek azdır.

Sabah gazatesinde çıkan karanlıkta yemek yemeğe destek adlı yazıdan bir alındı. ceyda dümenci'nin yorumu.

Evet yedim 1992 yılı mart aynın 13. gecesi deprem olmuştu ve o gece sahur yemegini zifiri olmasada bayağı karanlıkta yedik...

Ben geçen cuma elektriklerin kesilmesiyle denemiş oldum : )

Çok güzelmiş, bayıldım. Kesinlikle denemek isterim bence harika olur bi o kadarda güzel geçer diye düşünüyorum hatta yemeğin çok zevkli geçeceğine eminim :)

Teşekkür ederim İren17, farklı bir konu benim için.

zaten başlı başına bi eziyet karanlıkta yemek yemek zorunda kalmak.. birde bunu para verip yapmak saçma:)

Farklı geliyor insana ama hoşuma gitti diyebilirim.. Bütün ilçede elektriklerin olmaması daha da ilginçti tabi : )