Küskün adam ona saldıran dünyaya karşı zırhına bürünür ve onun tarafından nüfuz edilmeyi reddeder. ?Sunduğunuz iktidar ilişkileri, rütbe ve makamlar gönlümü okşamıyor? der gibidir.

Onlar hayatlarını ölümcül aşkın örsünde döven, beden ve ruhlarına eziyet ederek arınmaya çalışan vicdan mahkumlarından farklıdırlar. Kendilerini alkol ve aşk provalarında ağır ağır öldüren?abiler?, hayatlarına, ülkülerine, tutundukları hikayelere şurasından burasından ihanet etmiş, bunun getirdiği suçlulukla baş edemeyen kişilerdir. Oysa küskünler, ele geçirmeyi reddettikleri için zaten mağrurdurlar. Özür dileyecekleri bir merci yoktur. Ruhlarını rehin bırakmadıkları için de, dik durmayı başarabilirler.

Biz bu hayat hikayelerini gazetelerde?bir başarı öyküsü? olarak okumayız. Afrikalıların söylediği gibi, ?Kaplanların kendi tarihçileri oluncaya dek, bütün av hikayeleri avcıları övecektir?. Oysa tarih inandığı değerleri dünya nimetlerine değişmeyen cesur ve kimileyin küskün adamların dokunuşlarıyla yazılır. Kurşuna dizilmeyi, zindana atılmayı göze alan?deli?ler tarihi yapar. Yozlaşmış ilişkilerden inzivaya çekilen bir adam, şen şakrak yaşayan kalabalığa, bir?Haydi uyan!? bildirisi bırakır.

Küsen adamlar kuvvetlidir ve onlardan korkulur. Onları?tutunamayanlar? olarak görmek yanlış olur. Onlar kendi hikayelerine, değerlerine, doğru bildiklerine tutunabilmiş, hayatın karşısında bir tavır geliştirebilmiş insanlardır. Mağaradaki gölge oyunlarına ram olmamış ve?terkedişin soylu dağı?na sığınmışlardır.

?Kaşane, sırma, köşk onların olsun/ Bir köhne kitab, bir sarı kandil neme yetmez? diyen şairi izleyen nadir kuşlardır onlar. Terk edişin deli gömleğini giymiş ve dünyanın ağırlıklarından arınmışlardır.

Küskün adamların uğultusu; bırakınız yapsınlar, bırakınız geçsinler diyen adamların kabusudur. Markalara küsenler firmaları çıldırtır, televizyonlara küsenler reklamcıları çıldırtır, oy vermeyenler parti liderlerini çıldırtır.

İnsanın ruh sağlığının olmazsa olmaz koşulu olarak çevresine sağladığı uyumu öne süren kavramlaştırmalar, bize hırsızlar toplumunda hırsız, katiller toplumunda katil olmamızı telkin eder gibidir. Oysa insan?az gidilen yol?u seçebilir ve bu da hayatında büyük bir fark doğurabilir.

Bazen onlarla karşılaşıyorum. Soylu duruşları, o tunçtan öfkeyi hareleyen nezaketleri gözlerimi kamaştırıyor. Terk ederek dünyaya cevap veren adamlar. Küskünler. Lüzumundan fazla konuşmayan ve harcamayanlar. Tenezzül etmeyenler. Modern zamanların kavline göre kaybedenler. Kaplanlar tarih yazımına başladığında, kazananlar?

Bu adamlar psikolojik açıdan sorunlu kişiler midir? ?Kaybedenler kulübü?ne üye oldukları için, refah ve başarıdan pay kapamadıkları için mi küsmüşlerdir? Yoksa refah ve başarıya götüren yolları mubah kabul etmedikleri için mi?

Küskünler tabiri Kemal Sayar'ın kullandığı bir tabir, ben de çok severim bu tabiri. Hatta tutunamayanlar kavramını yanlış kullananlara bu kavramı öneririm. Aşağıda onun yazısını paylaşacağım, inşallah ufuk açıcı olur...

Saygılar

Orta yaşlı küskün adamlar, son yıllarda giderek daha fazla dikkatimi çekiyorlar.

Modern kültür küskünlüğü de potasında eritip onu değiş-tokuşa müsait bir meta kılabildiği ölçüde başarılı sayılacak. Küskünlük de pazar ekonomisine tabi kılınmalı, kenardakilere de satılacak bir mal mutlaka vardır. Dahası küskünlüğün de tanımlanabilir bir maliyeti olmalı ki devran dönsün, değil mi ya? Yeryüzünün küskünleri üzerine demokrasi?yağdırmalıyız? ki hayatın?gerçek tadı?nı keşfetsinler, harcasınlar, mutlu olsunlar.

Hocayı biliyordum ama bu metni ilk defa okudum, çok da hoşuma gitti. Teşekkür ederiz Englıshteacher. Bir imaj olarak gözümün önüne Nihat Genç geldi hemen. "Köpekleşmenin Tarihi'nden ve "Bu Çağın Soyluları'ndan bahseden, bu çok duygusal ve çok sahici yazarı seviyorum.

her tutunamamazlık aslında birde direnişi barındırır.. tutunmadım direniyorum..

Oysa geç modern çağ baştan çıkarmaların, ayartının, ilkesizliğin zamanı. İnsan ilişkilerinde tuhaf bir soğuma var. ?kullan-at? tarzı ilişkiler sığlığın bayrağını burçlara dikiyor.

Kahır, saçlarına düşen ilk kırla küskün adamların yüreğine yerleşir. Dünyaya küserek, kahrederek, ondan el etek çekerek yaşamak, kırklı yaşlardan itibaren titizlikle sürdürülen bir meslek olur. Adeta yeryüzünde tek bir şövalye kalmıştır ve bütün bir dünya yel değirmeni halinde onun saldırısını beklemektedir.

Englıshteacher bu yazıyı paylaştığın için çok teşekkürler iki defa okudum ne güzel açıklanmış, ne güzel anlatılmış "küsenler bizden değil" diyenlere de cevap olmuş ve de her cümlesi tek tek altı çizilerek okunmalı anlaşılmalı...

Ne söylesem kifayetsiz kalacak. Kanaatimce; "Tutunamayanlar" kavramına bu yazı fazlasıyla ayna tutmuş."Modern zamanların kavline göre kaybedenler. Kaplanlar tarih yazımına başladığında, kazananlar..."Her cümle bir çengelli iğne edasıyla tesir ediyor.

Onların hayat bilgisi toplumun baskın değerleriyle uyuşmaz. Herkes kadar, ?küskün adam?ın da bir yaşama hüneri vardır; ama bu hüner, yolların çatallandığı yerlerde onu çoğunluktan ayrı düşürür. Onların aldatılmaya, baştan çıkarılmaya karnı toktur. Ama kahretmekten de geri durmaz. Dünyayı istediği gibi tanzim edememiş olmanın hıncı içini sürekli kemirir.

Küskünlüğün soylu bir tarzı vardır. Öfke sessiz ve kımıltısız orada durur ve şövalyesini güç ilişkilerinden, ahlaki düşüşlerden, ruhu çökerten ne varsa ondan korur. Ruhun en ücra hücrelerine kadar kök salan o öfkenin diplerinde, mutlaka bir?haksızlığa uğramışlık? hissi bulursunuz.

Küskünler, zayıf değillerdir. Aksine çok kişinin ayak uydurduğu düzene baş kaldıran, boyun eğmeyenlerdir...

Soyluca davranmaktan sözdelimesi hoşuma gider, şu anda okuduğum bu metin hariç onun kitabında rastlamıştım sanırım en son. Bu metin ve tanımladığı küskünler, kesinlikle ve tamamen bu foruma ait.

Küsmek, boyun eğmeyi reddetmektir. ?Gücüm sana yetmiyor; seninle dövüşemem, ama sana tabi olmayı reddediyorum? diyebilmektir.