Aileme gurur yaşattım. Okula kayıt oldum ve memleketime yakın yer seçeyim diye çok çalıştım ancak devrelerin kopyalaşması ve İstanbul kontenjanı çok açtığı için yine okuduğum şehre İstanbul a geri polis olarak atandım.

Kimsenin adamı olma, atasözü ağaca dayanma kurur, insana dayanma ölür.

Ben 27. Dönem yeni mezun bir polis memuruyum.

Değerli meslektaşım ben de İstanbul'da göreve başladım, 2 sene Çevik Kuvvet'te çalıştım. Hem bedeni, hem psikolojik olarak çok yoruldum. Arkadaş ortamımız iyiydi herşeye rağmen ve fırsat buldukça Beşiktaş'a, İstiklal'e, Kadıköy'e gidip kafa dağıtırdım. Bizim meslek inişli çıkışlıdır biraz. Şu an 14. yılım ve çalıştığım ortamda mutluyum. Misyon koruma sınavını kazandım daha önce ve Avrupa'da görev yaptım, maddi olarak bana çok artısı oldu. Yabancı dilimi geliştirdim, ufkum açıldı. Nacizane tavsiyem eksik gördüğün yönlerini geliştir. Mesela fitness-vücut geliştirme salonuna git, özgüvenin artacaktır. Naiflik, kibarlık güzel bir şey ama bizim meslekte yerine göre sert ve kendinden emin olacaksın. Yoksa maalesef ezilirsin. Kendini geliştirmeye çalış, Emniyet'te yetişmiş insana ihtiyaç var. İngilizce ve teknoloji konusunda iyi bir seviyeye gelirsen rahat edersin.

Sana en azından ailen bırak demiş ben bizimkilere konuyu açınca kıyamet kopuyor. Sen yine iyiymişsin. Ben 18 yaşında pmyo ya girdim.2 sene pmyo okudum. Simdi 22 yaşındayım. Genliğim gitti. Gencligimin gittigine de degmedi yani, ben de İstanbul dayım.2 seneden fazla bir süre meslekteyim elde avucta hicbir sey yok. Çünkü maaşın buyuk kismi kıraya gidiyor. İstanbulda kaldıkça bir çöp bile alamam. Bu nedenle ben de pişmanım mesleğe girdigime

Muhtemel bayrampaşa çevikdesin dişini 1 sene sık sonra daha iyi olur çevikden çıkıncada zor gelir ilk zamanlar dışardaki hayat daha zor ekonomik olarak..

Sizce ne yapayım sevgili meslek büyüklerim.

Kimseye güvenme, yüzüne gülüp arkandan iş çeviren çok olacak.

4 kardeşiz ve ailem fındık üreticisi. Çiftçi.

Sadede gelmeden önce beni daha iyi anlamanız için kısa bir hayat hikayesi anlatacağım. Zamanı olan lütfen okusun.

Düşüncen varsa bi miktar biriktirip iş kurabilirsin.

15 yıllık bir abin olarak sana tavsiyem eğer sevmiyorsan daha yolun başındayken bırak çünkü ilerde evlilik çol çocuk olunca hiç bırakamıyorsun eğer gerçekten istersen kpssyi alanında 1 kişi bile alsalar o sen olursun kendine ben Ne kadar istiyorum diye sor kendi kararını kendin al ki ilerde yanlış olsa bile yaptığın kendi yanlışın olduğu için zoruna gitmez hayatta başarılar dilerim..

Eğer öyleyse;

Ben 10 yılı bitirdim, öğretmenlik için ders çalışıyorum bazen isteyerek bazen istemeye istemeye ile giderken adımlarımı atılıyorum ama hayat devam ediyor, iyi yerden bakmalı biraz, züğürt tesellisi değil.. ülkede hayat biraz zor.

Biraz dışını sıkabilirsen görev harici ders çalışabilirsin.

Ancak şöyle bir durum oldu. Mesleğin bana göre olmadığını polisliğin maaş için yapilmayacak bir meslek olduğunu geçte olsa öğrendim ve bana göre olmadığını anladım. Aileme bunu açıkladım ve onları çok üzdüm. Bırak dediler ama çok üzülüyorlar.

Thendosmanli kardeşim oğlum Süleyman Demirel üniversitesi çevre mühendisliği bitirdi uslubune dikket et benden sicilce yaşça küçüksün muhtemelen çocukların büyüdüğü zaman yazdıklarımı anlarsın sevgilerle

Usulsüz iş yapma, kanuni yaptığın hiçbir işten korkma. vs vs.

Polislikten istifa edip de pişman olmayan yok gibi. Belki istisnası öğretmenliğe atananlardır. Fakat onlar içerisinde bile emniyete geri dönmek isteyen çok sayıda arkadaş mevcut. Hepimiz belli bir gelir ve görgü düzeyinde yetişmişiz. Bu teşkilatta babası holding sahibi olan yok desem yeridir. O yüzden sabretmek daha iyidir diye düşünüyorum kaldı ki bıraksanız askerlik süreci ve sınav çalışma süreci başlayacak hazırda bekleyen daha iyi bir iş de yok belli ki. Ailenin yaşayacağı üzüntü de cabası. Bu daha büyük psikolojik çöküntü olur. Naçizane tavsiyem sabredin, çokça dua edin ve bir hobi edinin ki kafanız dağılsın. Bunları da istifa etmiş ve geri dönmeye çalışan biri olarak yazıyorum.

Babam yıllardır beni okusun memleketine memur olsun diye uğraştı ama ben onu hayalkırıklığına uğrattim.

İlkokul 7 den beri beni yokluk çekmesine rağmen dershaneye gönderdi ama ben başaramadım

2020 de kpss ye girdim ve 75 aldım. Birçok yere başvurdum ve kazanamadım.

geçiçi olarak görev arkadaşlarından ve ortamdan negatif hava alıp kısa süreli bunalımdada olabilirsin.

Tavsiye derken? Polislik sınavlarına girdin, polis okulunda okudun, mezun oldun, atandın öylemi, şimdide tavsiye bekliyorsun, yazacak bir şey bulamadım. Sadece alacağın karar hakkında hayırlısı olsun.

En son polislik açıklandı ve kazandım.

Yalaka, dalkavuk, ibrikci olma.

Senin kişiliğini ve birimini bilemediğimiz için net yorum zor olur.

Bak sana kendi hikayemden yazıyorum ben 2008 de üniv bitirdim bölümüm sınıf öğtliğiydi ama ailemin zoruyla okudum çünkü öğretmen olmak istemiyordum tek hayalim polis olmaktı öğretmenliği kazandığım gün polisliği kazandım ve polis okuluna gittim mesleğe çevikte başladım polislikten nefret ettim sonra 3. Sene dolunca asayişe geçtim mesleği çok sevdimaşırı derecede çok aşık oldum resmen 16 saat asayişte gasp büroda çalıştım gün 24 değil 36 saat olsa çalışırdım okadar çok tutkuyla işimi yaptım ardından özel harekat tutkum başladı ve özel harekata geçtimşuan meslekte 10 seneyi devirdim şarktayım ama mutluyum çünkü öğretmen olan hiç bir arkadaşım işine sevinmedi atandılar ama severek yapmadılar resmen yaz tatilini iple çekerek yaptıklarını söylediler hepsi işinde mutsuzdu düz memur arkadaşlarımda keza mutsuzlar maaş düşük itibar yok eğer güzel yerde memur değilsen öğretmen değilsen gerçekten işinisevemezsin o yüzden karakterün kişiliğin neye yetiyorsa o işe koştur ve çevikten çıkıcağın güne kadar bekle çünkü çevikten çıktıktan sonra gerçek polissin çevik benim asla sevemediğim bir birimdi o günleri hatırlamak bile istemiyorum ve sana en önemli tavsiyem mesleğin elindeyken dershanelere özel derslere git kpss hazırlan hırsla hazırlan ve atan ozaman inan polisliğin değerini net anlarsın

Değerli büyüklerim lütfen yardımcı olun.

Karakterinden ödün verme.

Öncelikle kararın hakkında hayırlı olur umarım.

Aklımda bir yol daha var. Askere gidip 2024 kpss ye çalışmak. Başarır mıyım atama olur mu diye de endişeliyim malum ülkenin şu zamanlar çektiği zorluk belli. Ne yapayım sevgili abilerim.

Amma illaki olmuyor bu iş bana göre değil düzeleceğinide zannetmiyorum dersen erken bırakmakta güzel çözüm olabilir yeterki bırakınca boşluğa düşme biryerlerde bir çaban olsun.

Dışarısı da emin ol hiç kolay değil, kurtlar sofrası resmen. Bence istifa etme, süreci birlikte yürüt. Ailen emek vermiş, onları da düşün. İyi bir fırsat yakalarsan ileride bırakırsın. Senin yerinde olmak isteyen yüz binlerce genç var bu ülkede unutma. Hakkında hayırlısı olsun dostum.. Umarım en doğru kararı verirsin.

Herseye atlama, orta da dur, ne en önde git, ne en arkada.

Sizlerin tavsiyesine ihtiyacım var.

2015te İstanbul Marmara üniversitesi çalışma ekonomisi ve endüstri ilişkileri okudum. 2019 da mezun oldum.

Tavsileriniz için çok sağolun. Ben mesleği seviyorum yapmakta istiyorum ama kişilik olarak yapamacağım gibi hissediyorum ve vücudum da enerji kalmıyor. Vücut olarak biraz zayıfım ve naif bir insanım. Bu karakterde biri olarak yapabilir miyim bilmiyom. Üniformanin sorumluluğu bana. Ağır geliyor. Çok karakterli biriyim dürüst bir insanım. Yalan atamıyor üçkağıtçı olamıyorum. İstanbul da böyle olmak gerekiyor. Başıma bişey gelir aptalligimdan dolayı ailemi daha çok üzerim diye olumsuz düşüncelere kapılıyorum.

30 yıllık ve oğlu 27 POMEM mezunu bir abin olarak kesinlikle bırakma kolay olmuyor oğlum mühendisliği bitirdiği halde bir süre iş bulamdi piyasa bildiğin gibi değil aldığın paranın yarısını alırsın iş bulursan sabırlı ol kendine uğraş bul geçer zaman birakma dönüş kesinlikle kapalı pişman olursun pişman olan bir sürü arkadaşımız var dönüş bekleyen olumsuz

Ben Karadeniz'in küçük bir köyünde büyümüş bir saf Anadolu çocuğuyum.

Öğüt çok ama tecrübe kazığını yemeden öğrenilmiyor.