Bir Oğuz ATAy ölmeden önce post modernizm diye bir kavram Türkçeye girmemişti...

Okumadım,

sanırım şimdi anlamaya başladım

Bu kadar insan beğendiğine göre ben de beğendim..

"Post modern-modernite sonrası" kavramı ilk 60 lı yılların sonuna tekabül eder...

Oğuz ATAY bunu yaparken postmoderniteden haberi yoktu...

ve nihayet tüm cesaretimi toplayarak okumaya başladım 78. sayfasındayım ve henüz hİçbirşey anlamış değilim. TUTUNAMAYANLAR

68 kuşağının 70 lerde tutunup tutunma ikileminden çıkıp farklı, üçüncü bir seçenek yaratma ihtimali var mıydı?

Okumadan beğenme gibi bir şansımız var mı?

ANLAMAK İÇİN ÖNCE TUTUNAMAYAN OLMAK GEREK

Ne diyorduk...

Yalnız..

okuduğum en derinlikli kitaptı bir daha okumayı düşünüyorum

Oğuz ATAY Tutunamayanlar ile ülkemizde postmodern romanın ilklerinden ve en çarpıcı örneklerinden birine imza atmıştır diye..

Onlarca soru sorulup onlarca eleştiri yapılabilir...

Yani han, i hep denir ya...

68 kuşağı yani 70 lerin tutunamamışlığıyla günümüz tutunamamışlığı kıyaslanmalı...

Tutunamamaktan ne anladığımız tartışılmalı...

Tamam öyledir de,

Romana başlamadan önce roman hakkında, oğuz atayın hayatı hakkında yazılar okunabilir.

Falan filan feşmekan...

Tutunamayanlardan hoslanmayanlar aşk-i memnu okusun ya da calikusu

Benim kitap okumaya başladığım kitaptı. Başladım bitirdim bu neydi birşey anlamadım dedim. 3-4 ay sonra tekrar okudum kafası anca geldi

O dönemde insanlar sağdan soldan vatan kurtarırken tutunamamışlığa sığınmak doğru mu?

Üçüncü seçeneğin günümüze kadar gelememesinin nedeni üzerinde tartışmak gerekir mi?

Ne anlatmaya mı çalışıyorum...

Her insan hayatının bir veya birden fazla döneminde kendini 'Tutunamayan' olarak hisseder. Bir travma, bir ayrılık, bir ölüm, bir başarısızlık... Önemli olan insanın kendi tutunamayan haliyle bile dalga geçebilecek olgunluğa ve güce erişmesidir. Bunun için hayatın kendisinden başka hiçbir şeye gereğinden fazla önem ve değer vermemek gerek. Hatta hayatın kendisi bile 8 milyar insanın hayatı yanında, Güney Afrika'da açlıktan ölen çocukların hayatı yanında,14 milyar yıllık geçmişe sahip evrenin yanında koskoca bir hiçtir.

Yüzlerce, binlerce de övgü...

Oğuz Atay bu kadar başarıya endeksli günümüz insanına çok önemli bir miras bırakmıştır. Bu da başarısız ve tutunamayan olmanın güzelliğidir. Vahşi dünyanın bu her zaman vahşi düzeninde bu düzenin esiri olmayıp, standartize edilmeye direnip kendi köşende biricik ve özgün kendi hayatını kurabilmek en büyük kahramanlık değil midir?

ben neden henüz bişey anlamadım serpil.

nedense bana çok sade ve heyecansız geldi.

Oğuz ATAY bir tutunamayan mıdır tartışılmalı...

ve hiç hoşuma gitmedi bu kitap.