yürekten hisli sevmişlerdir

Görülürdü oradan

dört asker.

İdare ediyorlar ülkeleri

Ölüler buram buram

yarın yeni kırgınlar için hemşireler ve çocuklar doğurmanızı isterlerse, dünyadaki analar, yapacağınız bir tek şey var:

Biliyorsunuz güneş vaktinde doğar vaktinde batar...

Var olmanın soylu yasası:

ve heykelleriyle Argüelles pazarı

kim ki kanamalı mendil vermeyin

Çünkü eğer hayır demezseniz, eğer hayır demezseniz analar, sonra, sonra:

yerin altında,

Acı boğacak beni boğacak beni

beştaş, saklambaç, elim sende

Bunu anlamayacak ne var

yüzükleriyle, düşesleriyle haydutlar,

Gelin görün kanı

yüz bin umut kıvılcımı

öyle ipildeyip çınlayan gövdesi mezarlık ve çürümüş balık kokusuyla yüklü, yıpranmış, hasta ve ölü gövdesi

Rıfat Ilgaz

Kardeşim, kardeşim!

büyük karanfilini alacakaranlığın...

yerde yatan kadim dostlar

bağlı,

Adamlar savaş dansları yaparak

arasından akacak, bu ses, ibadethane enkazları içinde ve sığınaklara çarparak şaklayacak, kan birikintileri üzerine düşecek,

sokaklarda büyürdü,

Savaşanlardansa

Barış sımsıkı kenetlenmiş elleridir insanların

Yurdundan çok uzaklarda

asker çocuklar ağlıyormuş iki ucunda.

ve dolunay, taptaze yüzünü gösterdiği zaman bir bulutun arkasından

hatırladın mı, balkonlarında o evin

Çamur grisi, pelteleşmiş, kurşuni bir sessizlik dönenecek ortalığı, her şeyi unutarak, büyüyecek okullarda ve üniversitelerde

ayakların, ellerin derin çarpıntısı

Gün doğmadan az önce

Güneşli bir gün vardı dışarda

Çakalların bile tiksindiği çakallar,

Savaş çıkmıştı

- Kuş uçar rüzgar kalır

Benim de altçenemi

Ölüm çok az yer tuttuğu gün yüreklerde,

Sanki bilgeler arası çağsal toplantı

şair ve proleter eşitlikle çekebildiği gün içlerine

Sunay AKIN

Böylesine çirkin giyinmek

Baktı yeni er üstüne başına mırıldandı:

Nefret kokuyor

Yaşamak ve hürriyet istedim diye

mutluluğu gösterdiğinde güven dolu parmağı yolların,

Sen. Hastası başındaki doktor. Sana yarın savaşa adam yazmanı emrederlerse,

Sen. Tezgahı ardındaki kız ve bürodaki kız. Sana yarın bomba doldurmanı ve keskin

haydutlar geldi gökyüzünden

Heykelim dikilecek

Meşe, çam, köknar, kayın?

Birden, yıkılır kara duvarlar.

Neden kulak vermiyorsunuz sesine

Paul ELUARD

kurşunlar doğuyor her cinayetten,

"Az salak değilsin sende!"

Ne ölüm dokuncak ne dirim.

Ne desem ki size?

Yarısı görünen göl

Dağ başında gözcüydü o

Ve toprakta derin izler açan sabanların

Her şeyi anlatayım.

?Toprak için aslanlar gibi dövüşün? diyerek

Yaşayıp gidiyoruz bir arada

nergis tarlasına damlamış kanı

- Elveda kardeşler, elveda...

soruyu soracak : NEDEN? Bu ses bozkır derinliğinde yiterek duyulmaz bir hale gelecek, yıkıntılar üzerinde esecek, çatlaklar

Ananın gördüğü düştür barış.

Bu yolla küçük küçük ülkeleri?kurtarma? adı altında

Yeraltı zenginliklerinizi tüketecekler.

Pablo NERUDA

kurşun yaralarını üfleyen çocukları vurun

Barış sıcak yemeklerden tüten kokudur akşamda

Siz birbirinizle döğüşürken

askere aldı beni Franko,

Yarı çıplak, çırılçıplak

Ki mavi söylencelere benzemektedir

Herkesin 'kardeşim' demesidir birbirine, 'yarın yeni bir dünya kuracağız' demesidir;

Okullardan.

soğuk güneşiyle kiremitler,

akşam: yıldızların mor orağıyla

Harp içinde kızlar sarardı.

teyze kolun kopuk

Düşünür mü özgürlüğü, karın zil

Annesi ağlıyor şimdi

şarapnellere basıp düşmüştür bana sorarsan

Ve belki de bir sabah

Anaların sütü kesildi,

İşte başaklar sallana sallana

- Dere beyinin toprağı olsa gerek!

Gelin görün

Savaşa karşıdır bütün çocuklar

Özgürlük adına! Ama kimin özgürlüğü? Söylenmedi bu

tok kedileri vurun?

Ama ölüm

KURŞUNA DİZİLME

Gözlerinde güvercin kanadı,

Yükselmek için yarış bizde.

Savaşla satacaklar ürettiklerini!

artık kan vardı.

Geçen her gün kazanılmış bir gün olduğu zaman

Uzay denizlerinde şimdi

Çoçuklar, daha ne kadar -

Çalışan bilekler isteyince:

- Bir Asker Türküsü

Vurulmuş çiçekli tarla kuşu

Gürültülü vapur dumanlarıyla yüklü liman kentlerinde büyük gemiler inildiye inildiye sessizleşecek, dev mamut

patateslerin ince, çıldırmış beyazlığı,

Erkekler askere gitti.

Yetişir oltaya yem

Tanklar geçiyor sokaklarından

SAVAŞTA ÖLENLER

Hatırladın mı, Federico?

ateş etmek için sıralanmışlar,

onları saçan yağmur nerede?

HAYIR demezseniz!...

sevinç çiçeğe

Barış ilan edildi nihayet

Geçen her gün yitirilmiş bir gün değil de

Sen. Laboratuardaki araştırmacı. Sana yarın eski yaşama karşı yeni bir ölüm icat

fışkırdı topraktan

Katillerle bir olmadım olmayacağım da

Ölüler sarmaş dolaş

tabancalı amca

çocukların ellerinde

Bomba verdiler

Sonra son insan dökülüp parçalanmış barsaklarıyla ve kirlenmiş ciğerleriyle zehir gibi kızaran güneşin altında yalnız ve yanıtsız

on ikisinden vuracak yüreğinizi.

Sen. Dikiş masası başındaki terzi. Sana yarın üniformalar dikmeni emrederlerse, yapacağın bir tek şey var:

çelik miğferler ve makineli tüfekler yapmanı emrederlerse, yapılacak bir tek şey var:

Savaş kimisi için hayatla ödenen bir fatura

Mermi verdiler

Peki niye

Unutmayın ki çıkarlar sevgiyi yok eder

donacak ve sığırlar katılaşmış bacaklarını devrilmiş iskemleler gibi dikecek gökyüzüne.

kayarak benim dizelerimin rayları üzerinden

çocukları öldürmek için,

Haziran ışığı çiçekler doldururdu ağzına.

-Çabuk kalk üstün kirlenecek hınzır!

Her şey

metreler, litreler, temel

RÜZGARLARIM KONUŞUYOR

Ben de yalan söyleyemem.

Her varlık yerini alır,

derin derin soluk alır evren.

Kavgaları artırın!

Milyonluk kazançtır kimisine

İşte bütün hikaye

hüzünle bakmış görememiş hiçbirşey

özgürlüğe,

hüzün sevince dönüşür

şenlik ateşleri,

Sen. İstasyondaki adam. Sana yarın cephane treni ve kıt'a nakli için kalkış sinyali vermeni emrederlerse,

Bir sabah tutuştu bunların hepsi,

güzel bir evdi

Pırıl pırıl bağırıyorum:

nice rüzgarlar içmişlerdir

Sözcüklerine incecik delikler açıp

Hepsi bir severlik içinde sessiz

zamanın tüm köşe bucağındaki acıları kovmak için

gelincikler düşmüş

rıhtım duvarlarına karşı, ölü ve yalnız rıhtım duvarlarına karşı yalpalanacak.

"Bir kaçabilseydin!"

Canın çıkıyor üç beş kuruş kazanacağım diye?

kurumuş yüzü Kastilya'nın

Ama suçlu ben değilim ben değilim

"Kimbilir, ateş etmezler belki."

SONRA YAPILACAK TEK ŞEY VAR

takdisler dağıtan kara keşişleriyle

yağ akardı kaşıklara,

Ve bir daha dönmedi geri

bir ordu gibi ve tüten tuğla bacalar, demirci ocakları ve yıkık fabrika bacaları sonsuz çimle kaplanarak ufalanacak, ufalanacak,

Süngü verdiler

Eğitimsiz bırakılmak onların tek isteği?

Barış budur işte.

tükenip erise de solgun nefesi

CEPHEDE

savaş eskizleri

sıcacık bir ekmektir o, masası üstünde dünyanın.

Görülmüş mü ağacın ağaca kıydığı,

barış budur işte.

İlençli bir asker olayım diye

etmeni emrederlerse, yapacağın bir tek şey var:

Işık taşarken ufkun yalağından.

En önce vuruldu

Bunca güzelliklere karşı

ve Hamburg ve Kore ve Oslo'daki ana., bütün toprak parçaları üzerindeki analar, dünyadaki analar, sizden

Sen. Makine başındaki adam ve atölyedeki. Sana yarın su boruları ve vanalar yerine

asfaltın üzerinde muharebe alayı ezilmiş durur

dört askerdiler,

Kendi kendilerini görürler.

Ölülerle dolu toprak

sessizliği devşirse de yetim öksüz sesi

belki umacı korkutmuştur yüreciğini, bommm

Bırakın kirli kentlerinizi,

Sen. Vapurdaki kaptan. Sana yarın buğday yerine top ve tank taşımanı emrederlerse,

Orman koyu yeşil - yeşil - açık yeşil

Doğmak da, ölmek de, dostlukla.

BARIŞ

Sanki bir kuş - yeryüzünde akan bir kuş

Çeviren : Ülkü TAMER

erimiş maden akıyor her evden

Ancak bir hatıra kaldı.

Orduya aldılar onu

kanat çırpışlarında

Bir tas sıcak süttür barış ve uyanan bir çocuğun gözlerinin önüne tutulan kitaptır.

Tanımadığı adını bilmediği

- Alev uçar nazar kalır

Herşey eski halini aldı

Bu tren barıştır işte.

Kuşlar nerede hani?

çiçek-evi derlerdi, sardunyalar fışkırırdı

teyze ölmüş bu

- Öldüm mü yoksa!

barıştan yanadır bütün çocuklar

Yerdeyim yine bak anneciğim

Onlar

Gözlerimi alacaklar belki de

Yakında bu gidişle hukuk dersleri de kaldırılacak

Barış Koyun Çocukların Adını

ve serinlesin diye su, pencere önüne konmuş toprak bir testi gibi

Çocuklar ağladı,

hayatın yağmalanmış sevinci

generaller:

Gaz maskesi verdiler

endamı tekin değil

Barış.

Çocuğun gördüğü düştür barış.

nöbetteki küçük askerin dostu

Vakitsiz öten horozların!

İlerde çocuk acısı çekmemek için evlenme

Barış, açılan bir pencerden, ne zaman olursa olsun

Sizin elinizde!

Bir darağacına.

Aşağıda ırmak sanki bir gelin-

ayrılığın tetiğini okşasa da elleri

gören bir tüfek,

Keserler sonra başını

İran varoşları altında.

öldürecekleri adam gibi

Oğuz TANSEL

Dile küfür olduğumuz,

iyilik alfabesidir o, dizelerinde şafağın.

Kardeşler, uzatın ellerinizi.

Yalan söylemeyen bir dünyada.

Akşam alacasında, gözlerinde ferah bir gülümseyişle döner ya baba

kabarmış ekmekler çıkaran fırın

HAYIR deyin!... Analar, HAYIR deyin!...

daha büyükleri mi

Seni sorguya çekiyorlar niçin doğdun diye!

Kimin cebine girecek banknotlar?

bu yüzden anlamı aynıdır, değişmez

"Ne yapsak dersin?"

Bir kaç gruba bölünün ki işleri kolaylaşsın onların!

saklanan çocukları ebeleyin

meşin bir okyanus gibi.

SAVAŞ DANSLARI

Ben bir harp esiriydim

kadim dostun sevgilisidir belli mi olur

Nicolas GUILLEN

SAVAŞA GİTMEMİZ BUYRULDU

"Zalim kurşunlar var tüfeklerinde!"

elleri bağlı bir adamı,

nişancı tüfekler için hedef dürbünleri monte etmeni emrederlerse,

hakka karşı geldim bu yüzden

Bir ağaç gibi hür yaşayın dememiş mi,

yine yakamı bırakmadı işte.

güvercin harmanı çocuklar

ortalığa yayılan yağ arap sabunu gibi kokacak, tarlalarda buğday paslanmış karasabanların yanına düşüp kalacak, yok edilmiş

BAZI ŞEYLERİ AÇIKLIYORUM

ve yalpalayan yıldızların altında bir yanılgı gibi ordan oraya dolaşacak, o kocaman beton yığınları, tenha kentlerin soğuk putları

bakın paramparça İspanya'ya:

ve gözden kaçması olanaksız toplu mezarlar arasında yalnız, son insan, kupkuru, delirmiş, allaha küfrederek, yakınarak o korkunç

tahta bacakları istifleyin

- Ölüm uçar çocuklar kalır

balık yığınları,

tahta tüfeğimle toprağa uzanır

Barış yazılır gökyüzüne;

Kaçmadım, korkuyordum çünkü,

ışıktan çizmelerini çektiğini güneşin.

Tramvaylar beyinsiz, ışıltısız, cam gözlü kafesler gibi yamru yumru olacak. Çürümüş hangarların arkasında, büyük

Mutfaklarda, hücre odalarda ve kilerlerde, soğuk hava depolarında ve ambarlarda son torba un, son kase çilek, kabak

Soracaksınız: Şiiri neden

Barıştan yanadır bütün çocuklar

duvarlarından çünkü:

Kardeşler, barış içinde ancak

Oyunu sever bütün çocuklar

her çukurundan İspanya'nın

SAVAŞA HAYIR

çiçek yerine,

barış sözcüğünün halkların dilinde

Ötelere ulaşmaktadırlar kendi varlıklarından

kurumuş bir mürekkep hokkasıydı sanki aldatmalar içinde:

Rafael, hatırladın mı?

bu kedilerden adam olsa

Sevgisiz bir toplumun ferdi olmak

boşa akmadığını bilerek kanlarının,

"Belki boştur tüfekleri..."

Kitaplık yapıldığı zaman hapishaneler

her ölü çocuktan bir tüfek fışkırıyor,

HARP İÇİNDE

İnşaat sektörleri

Silah tüccarları

YANNİS RİTROS

tahta tabancalı çocukları toplayın

ufalanacak.

Dört asker,

Ve dilim var, söylüyorum:

ikinci defa.

Güneşli taze bağlar yıkık yamaçlarda çürüyecek, kuraklaşan toprakta kuruyacak, pirinç ve patates ekilmeyen tarlalarda

Ve sonunda hissettiğimiz zaman yeniden

Senin alın terin şimdi ne işe yarar?

oyun sözcüğünün halkların dilinde

ve diğerleri bozulup gidecek, ekmek ters çevrilmiş masaların altında, parça parça olmuş tabakların üstünde yemyeşil kesilecek,

Varsın derinde olsun köklerimiz

Hele de sevi dolu yürekler,

Aslında ben daha güzel ölürdüm

bir balık ağlasa

Başaklar uzanıp, 'ışık! ışık! ' diye fısıldarken birbirlerine!

ORMANIZ BİZ

yapacağın bir tek şey var:

Korkuyordum

kabarıyordu

Wolfgang BORCHERT

yılanları bile iğrendiren yılanlar!

Tüm bunlar olacak, yarın, yarın belki, belki hemen bu gece, belki bu gece, eğer-eğer-eğer siz.

üşüteceksiniz

yangının eritip tükettiği yüreklerde

öldürdükleri adam gibi

ter damlalarıyla alnında...

sessiz,

alın askere

benimle oynar mısın

Ve bir orman gibi kardeşçesine?

zangır zangır titriyor

o kalın sesler, tezgahların tuzu,

Işıklanıverir yollar bir gün:

Gözyaşlarından bir nehir akıyormuş

dört asker elleri bağlı,

Aydınlıkta kalmak veya karanlıkta yaşamak

Attila JOZSEF

Madrid dışında, çanlarla,

Cahit IRGAT

Haydutlar geldi uçaklarıyla,

Bir subay kılıcıyla komut verdi;

Kurşuna dizecekler

savaşa karşıdır bütün çocuklar

Çeviren : A. KADİR / Asım BEZİRCİ

Savaşa gitmemiz buyruldu

?Özgürlük adına? diyerek

Yüzyüze gelince bunlarla

sokaklardaki.

Tehditle falan yürüyor...

Gözlerim var, görüyorum:

kanı sokaklardaki.

Üzeyir Lokman ÇAYCI

gelincik tarlası çocuklar

tek bir sözcüktür yazdıkları:

Bulutları gözlerimden boşalttılar bir gece.

gecede sevincin yapraklarını canlandırmaya.

Gelin görün kanı sokaklardaki.

Cahit KÜLEBİ

geceleyin kapı kapı dolaştığı zaman bir türkü

nice çığlık emmişlerdir

Fazıl Hüsnü DAĞLARCA

Görmüyor musun yağmalamaları

balık bilmezse halik hiç bilmez

Bir şey diyemiyorsun...

Katlanacağız bu ağır işkenceye?

Barış, Sevi. Barış, Sevi. Barış...

Bombalamaları?

Sen. Fabrika sahibi. Sana yarın pudra ve kakao yerine barut satmanı emrederlerse,

Sen. Kürsüdeki din adamı. Sana yarın savaşa dair kutsal sözler söylemeni emrederlerse,

Sarılın toprağınıza bir çınar gibi

tanklar korkuyor

Uzaklardan gelen

Gökyüzünün penceresinden şimdi

Biraz da aramızda yaşayın!

rütbesiz kuma getirmezdi üzerime

Gelincik yapraklı metafizik nerede?

bir onur ve bıçaklar dalgasında boğmak için sizleri!

n'olur kızma adımı çağır

hiç bilmediği oyunlara

Özgür kalacağım işte böyle bir başıma

Sen. Cübbesi içindeki yargıç. Sana yarın savaş mahkemesine gitmeni emrederlerse, yapacağın bir tek şey var:

Evime

Geçmiş acılarla yüreğinize otururken

köpekleriyle, çocuklarıyla.

ölçüsü yaşamın,

silah vardı artık,

Babalar evlerine mahçup döndü her akşam

Yetişir bozuk para gibi savrulduğumuz.

Muzaffer Tayyip USLU

Tüm evren,

"Koşamam ki!"

sabah: kuşatılmış bir toplama kampında

Ne kadar durgundu Allahım deniz

Bulutları seviyordum, hürriyeti seviyordum

Öldürecekler.

Her yer tıklım tıklım ölü

ölmüş bir askerin kafatası

Sürezi yenilemekte evrensel bir devinim

DUVARA TEBEŞİRLE YAZILAN

Tüfek verdiler

Ve bir tren ilerler geleceğe doğru

İşgallerle para kazanıyorlar?

elleri bağlı.

Kıbrıs' ın tam ortasında

BİR İSPANYOL ÇİFTÇİNİN MEZAR TAŞI

Sen. Kentin varoşlarındaki adam. Sana yarın gelir de siper kazmanı emrederlerse, yapacağın bir tek şey var:

çocuk kanı aktı sokaklarda

Demyan BEDNIY

ölü evimi görün,

Çocuk bahçelerinde şimdi

alet oluyordu

Ve ben şeffaf, tertemiz

Adamların işlerini kolaylaştırmak için kendi halklarınızla

duyulmayacak, yanıtlanmayacak, son insan-hayvanın son hayvanca bağırışı.

kış geliyor

Devir değişti babalık

Kent dışında yaşardım,

Gel benim sözümü dinle!

Barış içinde olmalı evren.

Evrenin yüzündeki yara izleri kapandığı zaman,

ve kurmamızdır bu dünyayı türkülerle.

gözyaşı billurlarında

Harp içinde.

elinde yemiş dolu bir sepet;

Bütün gereçleri verdiler

İnsan hakları deniliyordu ya sağda solda...

bir kök olduğu zaman

kendisini bulan

Ve insanoğluna bundan sonra da

ÇOCUK ASKERLERİN MASALI

bunu yazan

atın çürükleri

bir kuş havalansa

Ama en önemli şey unutuldu:

Soracaksınız: Leylaklar nerede hani?

annemin sesiyle doğrulurdum hemen

nice ölümlerden geçmişlerdir

Bize de kendinize de kıymayın.

Sen. Normandiya'daki ana ve Ukranya'daki, sen Frisko ve Londra'daki ana. Sen Hoangho ve Missisippi' deki

elinde tabanca

Ne demiş en büyük ozanımız

Ağaçlar altında söylenen sevda sözleridir barış.

Dört askerdiler,

Mutluyuz birlikte yaşamaktan

Görüyorsun ya her şey yerinde değil şimdi?

"Savaş istiyoruz!"

yüreği korkuyla ürpertmediğinde sokaktaki ani fren sesi

rüzgar gülünü bile şaşırtan

Hatırladın mı, Raul?

domatesler yuvalanırdı denize dalga dalga.

tahta bacaklardan kalanları yiyin

dürüst bir insanın deliksiz uykusunun ardısıra.

Halk, dört duvar cenderede,

İnsanları seviyordum, yaşamayı seviyordum

Mehmet YAŞIN

Toprak için! Ama kimin toprağı? Söylenmedi bu

Tüm Arkadaşların 8 Mart DÜNYA EMEKÇİ KADINLAR GÜNÜnü Kutlar, daha eşit, özgür ve umut dolu yaşamlar dilerim.

yazın: göğsü sırmalı fabrikalarda

Halkın özgürlüğü olmasa gerek!

düpedüz çocukların kanı aktı.

saatlerle, ağaçlarla.

"Tetiği çekecekler neredeyse!"

Birer birer ele geçiriyorlar.

YENİ ER

birdirbir, uzun eşek, körebe

taşıyarak tüm düşlerini.

Artık biraz anlayışlı olun!

barut vardı artık,

Sevgiyle yaşamak barış bizde!

Ölüler sivil, asker, ihtiyar

ölüler rahatça uyuyabildiklerinde, kaygı duymaksızın artık,

cumartesi akşamı berberden pırıl pırıl çıkan bir işçi gibi;

yaralı küçük kuş yaşamak istiyormuş

Bertolt BRECHT

Ağaçlar da henüz çiçeklenmemişti

on ikisini geçmemiş erişkinleri vurun

Otlar yalnızlıktan kupkuru

Barışı sever bütün çocuklar

Enstitülerde büyük doktorların dahi buluşları asitlenecek, çürüyüp, mantarsı küfle kaplanacak.

Refik Durbaş

ve çalınan kapı, arkadaşlar demek olduğunda sadece.

gökyüzünün dolmasıdır içeriye.

?Bizden? dendi?yardım bekliyor müttefik uluslar?

Bir sabah aldılar evinden

Kadınlar bir deri bir kemik.

buğdayla ve güllerle yüklü bir tren.

düşleri anlatmıyor, yaprakları

HAYIR de!...

ilk tomurcukları belirdiği zaman umudun,

arka bahçede askercilik oynarken

ağaçlar dikildiğinde top mermilerinin açtığı çukurlara,

çarkları döndürse de yoksul alevi

kışın: kar altında her sabah

o kurşunlar günün birinde

Ne olduysa cephede ölene oldu

ve büyük yanardağlarını anayurdunun?

İspanya yükseliyor,

tok kediler ölü eti sevmez

çukurlar açılmış yitik caddelerde raylar öylece duracak.

Uzatır düşsü duyargalarını;

adamı kurşuna dizerlerdi.

dedim koştum yanına

kanını gördüm İspanya'nın,

Barış, bir annenin gülümseyişinden başka bir şey değildir.

Sen. Odasındaki ozan. Sana yarın aşk şarkıları yerine nefret şarkıları söylemeni emrederlerse,

kadavraları gibi su üstünde ölgün ve hantal, su yosunu, deniz bitkileri ve midye kabuklarıyla kaplı, önceleri

ve tiyatro salonlarında büyüyecek, stadyumlarda ve çocuk parklarında, korkunç ve hırslı kesintisiz bir sessizlik büyüyecek.

Ateş edecekler

Sen söylenilenlere inanma!

bir çiçek açsa

nice korku gezmişlerdir

kuru çalıların bile tükürdüğü taşlar,

Onların işleri hayali düşmanlar üretmekle

bütün canlıları yutmak için bir sabah

Sen. Havaalanındaki pilot. Sana yarın kentler üzerine bomba ve fosfor yağdırmanı emrederlerse,

Barış ışın demetleridir yaz tarlalarında,