bi filozofa göre bi yerinde eksik olabilir ama ben beğendim benzetmeyi

Önümüze çıkan tek gerçek uzun yaşamaktansa dolu dolu yaşamaktır.

İnsanlar her zaman şikayet ederler herşeyden bazen kendilerinden bile. Şikayetlerinde haklı olabilirler ama devamlı olumsuz düşünerek ancak hayattan kaçarlar...

Deniz Gezmiş'in dediği gibi: İnsanlar doğar, büyür, yaşar ve ölürler? Önemli olan çok yaşamak değil, yaşadığı süre içinde, fazla şeyler yapabilmektir.

sırf korkaklıktan kaçırdığımız o kadar uçak var ki..

Yaşam, bizi mutlu edeceğine inandığımız her duygunun, yüreğimizden havalanıp gidişine seyirci kalamayacağımız kadar kısa...

Anılarıma anlarla dolu olduğuna göre, anları dolu dolu yaşamalı? Hiçbir duygunun yüreğimizden kalkıp gidişine seyirci kalmamalı...

Kişi hem zevk almalı yaşamdan hem de başakalrına aynı zevki ve heyecanı verebilmeli...

Ve her zaman o uçağa binemezsiniz...

Genelde hep bir yere ya da noktaya takılı kaldığımız için uçağın içinde değilde, hep uğurlayan, el sallayan konumunda kalıyoruz. İnsanlar olarak isteklerimiz, arzularımız o kadar çok ki, onlara ulaşmak için harcadığımız dakikalar, saatler inanılmaz derecede fazla. Bozuk bir saat misali bir yere asılı kalıyoruz ve asıldığımız yerden bir gün düştüğümüzde, bir bakıyoruz ki, neler harcanmış, neler gitmiş. Bu seferde geri gelmeyecek anlar için dizlerimizi dövüyoruz ama son çırpınışlar giden hiçbir şeyi geri getirmiyor..

Kendi yaşadığım bir deneyimden, gözlemleyerek açtığım bir başlık bu.

istanbula giderken uçağa binmiştim bindiğim an kalkışta pek sorun yoktu ancak koridor tarafında oturduğum için kalkışını görememiştim inişinin nasıl bir duygu olduğunu merak ediyordum 45 dakkalık yolda uyuya kalmışım biri kolumu dürtüyor baktım hostes geldik diyor içeri taraftakiler inemediği için beni uyandırmış inişinide göremedim yaşam bir uçağın kalkışı yada inişi olurmu bilmem ancak benim gibi uykuya dalan insanlar herhalde yaşamın kıymetini görme imkanıda pek bulamıyolardır...

Dünden sonra, yarından önce diyordu bir şarkıda. Evet, asıl olan dünden sonra yarından öncedir. Asıl olan bu gündür ve hatta içinde yaşanan andır.

Önemli olan bu duyguların gidişi. Neyle ve nasıl gidişi değil, gidişi.