evet bazen çığlık atar insan ama sesini duyan olmaz...

Birleştiği yerinden öpeyim desem

Ben iki kişilik severim diyordun Kankam

Ağlamakta...

Görürdün bilirdin ama susardın...

Yalandı gülüşüm biliyordun

Kimsenin unutmamak için defterde not düşmediği

benden başka seni sen olduğunu bilmeden seven

Selam selam selam, sana

Dağları delmiyorum

işte hepsi bu kadar..

belki hiç olmadı, belki herşey olmak üzereydi..

Derin bir nefes çektim ciğerime

Hep yaz olmayacağını

Mecnunlar gibi

Akmasın diye çabalardım,

devam ediyor hayat.

kim ister ki kaybolmayı bu dehlizler içinde

Öyle bir şeysin sen

Kendi yasaklarım gibi unutmuyorum seni.

İçimiz rahat,

Bir dilin bütün sözcüklerini kullansam,

Sende diriyken mezarda hissettin mi?

sevgilim, şu sözleri söyleyebileceğiz :

Ama biraz dikkat etsen

Gidiyordun, son defa selamlayarak

Zaten dudaklarımız sussada

Hepiniz gibi aynada saçlarımı taramak

insan aslında meçhullerde kaybolduğunu sanır ama aslında hiçbir zaman kaybolmamıştır sadece zaman gereklidir yeniden çıkış için meçhullerin aydınlanması için...

Her ülkede bir başka gülüyordun

Defter aralarında

Ne aşıklar gibi konuştuk

Yalandı gülüşün biliyordum

Mutluluğu yakalama şansını yitirmemen uğruna ayrılığı seçtim. Acı veren, zor bir karardı benim için. Gün gelir de bu kararım mutluluğuna bir katkısı olacaksa, bilki ben hiç bir acıyı yaşamadım. Sevmek acı verir, sevmemek de. Sen hangisini yaşıyorsun şu an?

sıkıldıgım daraldıgımda ruhuma yüreğime esintiler geldiğinde seni bulmak için sevmiştim

Gidiyordun...

işte geldik gidiyoruz

Bir suç gibi boynunda taşıdım seni

Gelincikler gibi bir mevsim değil

Sen değişmeyen olarak duruyorsun karşımda

Su olsan dokunduğumda bozulurdun

Bir adım attıkça

süperrrrrr

Hiç konuşmamıştık aslında

Dokunmak, hissetmek ve dolu dolu yaşamak isterken seni

Devam ediyor bahtiyarlığa doğru gidişin,

Yarın şarkı değil,

Yinede seviyorum seni

Ne de çok susardık...

öyle uzaksın ki

Ormanlar ülkesinde

gözümüzde ışığından ayrılmanın kederi,

İnkar olunan nedir ki

Ama sen kalırsın,

Acıtırdı canımızı ama

acılarımız

nasıl oldu?

Haydi sustur yaşlarını ağlama,

Ahmet Haşim in kafiyeleri...

Seni düşünmek güzel şey, ümitli şey,

Bugün şarkı söylüyorsam

Hiç söz vermemiştik zaten

Kırmızıdan daha uzundur

üflesem soğuyacaksın

Kocaman bir yalnızlıktı payımıza düşen

Şarkı gibi seni yaşamak isterim?

Ben artık şarkı dinlemek değil,

Bugün her ölümle biraz ölürken,

Ne kaybedildi, ne kazanıldı.. sadece acı oldu. o kadar.. hiç beklemezken, başına birden bir kaza gelir ya.. öyle sandım her şeyi..

Nasıl bir acı vardı aslında...

İçimde bir hasret vardı

Düşünki yılan dağından aşağı iniyoruz,

görmek istemem akan yaşları hep tebessümdür sevdamın adı

Dünyaya bu kalsın ama sen bilme

Gezmediğim yerin kalmadı

Ogün seni gözlerinden, anafatmadan, üç ırmağın

ve kafiyelerimiz var...

oldu?

Titrek ellerimle dokunurken yaşlarıma

sözün bittiği yer...

Ve bir gün öylesine,

Dünyanın en güzel sesinden

Sen bir uçurum gülüydün

Ya kalbin?

Bir gece

yine de ışıklar bu kenti

Kabul ediyorum

Ama genede susuyordun...

Özlenen bir ülkenin karlı kışlarında

Haritalara sığmazdın

SEn yaşanmamışlıklara inatla,

Bozulmayan birşeydin.

Ya öpüşlerin onlarda mı?

Olabileceklerin hepsini denedim ben.. her yana yol yapmıştım üstelik.. her biri çıkmaz oldu.. ne yapılsa faydası yok artık.. bir yalan bir gerçeği ezdi geçti.. şimdi mutlusundur umarım..

Biliyorduk, bekliyorduk,

geceleri...

Kale kapısıdan çıkarken ölümle buluşmak üzre,

Ve ne de ağlaştık

Bu bir suç duygusudur

Zamanı geldi

Uzaklar bize yasak...

Uzaklar şimdi tuzak

Ama erteleyemediğim birşey vardı sana benziyordum

Sahte gülüşlerin,

Son defa son defa selam sana

Seninde oklar battımı her yerine

Günaydın der gibi sokağa fırlamak

umman tadındaki gözlerinin içinde

Savurdu yapraklarımızı...

Bazen hayel kurardık gizlice

Yetimdi vakitler senin yokluğunda

Seni kaybedeceğim meçhul zamana

Ve şarkı söylemek istiyorum.

Adına aşk diyorlar, gelecek diyorlar

Sadece benim seni anladığım

Gözlerimiz yemin içmişti,

Yasaların bile tanımlayamadığı birşeydin.

Ah çamları kıskandıran kokun nerede?

Görme diye...

ve anımsatacak kadar

yerçekimi değil

Bazen yasaklandın bana bazen

Uzaksın, yakınsın, özlenensin ama bugün değil

sarılsam okyanus

Bırakıp beni bir yol ağzında...

Bir yanın göç, bir yanın toprak kokuyordu hep

Susuşlarımız bile şifremizdi

yaşadığımızı sanmaya

İnmek istiyorum oralardan

"- Pek de öyle güldürmedinse de yüzümüzü,

açıp baksa neler görecekti..

Bugün her şeyi değiştirmek için çabalarken

Ellerimi her uzattığımda bin kırıkla geri döndüm

Nereli olduğumu seninle hatırlardım

bir aşka yetecek kadar

son defa dönüp baktığımızda şehre,

Nasıl bağırarak konuşuyordum

seni aklıma düşüren

Anlaşan yine gözlerimizdi

Ama baktım değil...

Ama hayatımda hep bir dipnot olarak kalan

ve bu burukluk içinde aslında zehrini sakladığını

Çam kokularıyla biçimlenen

Ulaşılmaz oldun hep

Seni düşündükçe hayata dönüyorum yeniden

Bir kentin ortasında

her ayın eylüle varınca tadının buruklaştığını

Yaşadıklarımız azdı

Ama söylemezdik asla.

Gözlerimiz haykırırdı olanları...

Bilme...

Şarkı söylemek istiyorum.

yanında gözünde etrafında olmak için değil.

seni bahtiyar

Seninde boğazın acıdı mı?

Ne çok şey bilirdik bize dair

Susuyordum görünürde

sebepsiz bir ölümü,

Daha da uzaklaşıyorsun

Özlemlerin en yücesi

Uykuda görülecek bir rüya olsan uyanırdım,

şen olasın Halep şehri..."

Dünyada kaç iklim, kaç zulüm, kaç ölüm var

Bir başka dilden seviyorum seni

Bana yetmiyor.

benden başka hazandan anlayan olmaz ki

onca şey vardı oysaki.

Olmayacaklarını bile bile,

ama çıkamadıktan sonra bu karabasandan

kılalım diye.

Konuş diyordun

Sonu olmayan birşeydin.

İki kişilik yandı mı canın?

gönlümüzde hak edilmiş ekmeğine doymuşluk,

Gidilecek bir yer olsan sonu olurdu,

Aklıma ırmaklar gelir...

Geri dönecek yerim yok

Ne kadarda zayıftık aslında KANKAM...

olmak?

yalancı yıldızlar

Bağırdıkça hıçkırdım belkide,

Ve dünyada sadece iki kişilik türkü kalmış

Yarın gibi birşeysin sen

Ciğerim sensiz sızlamakta...

sevdam ağlatıyorsa üzülürüm sevdam acıtıyorsa pişman olurum...

güzelmiş gibi gösteriyor

geceler...

Yinede istiyorum seni

Kim ne derse desin

Bir sigara ateşinin aydınlattığı kadar ışık bile olsan

Sustukça bağırdım aslında,

Yalanım yok...

Kaçırırdım gözlerimi gözlerinden

Mühürlü dudaklarımız hiç açılmamıştı...

Ya da mahrem bir ilişkiyi sakladığım

Hıçkırdıkça boğuldum gözyaşımda...

Seni tarif edemeyeceğimi biliyorum.

Yalandan gülüşlerin ardında

Seni düşündükçe yoruluyorum desem

Beni rüyamdan uyandırmayan bir şeydin.

Her anımın düşüncesi

Gecenin en karanlık yerindeyim

Elveda... Elveda... Elveda...

uzakta ve hayalinle yaşamak için sevmiştim.

Fakat artık ümit yetmiyor bana,

Halkıma benziyordun

çalıştık gücümüzün yettiği kadar

Bir seni bunların karşısına koymak nasıldır bilemezsin

sayın eylül buğusu çok güzel ve içten yazılarınız en derin saygılarımla

Sen tekrar karşıma çıktın

Güçlü görünmeye çalışırken

Hasreti kundak yaptım şimdilerde

Zamana sığmadık yaşamak isterken her şeyi.

Bizi de ayaz vurdu şimdilerde,

hiçbir çaba harcamadan.

Seni kaybedeceğim meçhul zamana gidiyordun...

Her şarkımda sana bir adım daha

Kendimi ihbar ediyorum

Payıma düşen herşeyi erteledim

Tıpkı yatağı değişmeyen bir ırmak gibi

ömrümde hiç kaybolmadım desem yalan

İmkansızlıkları bile bile ölümü bekler gibi onu kaybedeceğimiz zamanı beklemek ne acı Yarabbim...:((Hele bu aralığı uzalmak için olmadık şeyler yaparız ya hani...:(((

Bana hep kendimi hatırlatan birşeysin sen

Küçük bir bebek gibi sardım sineme

Ruhumda bir yorgunluk

ayyüzde yaş olur mu derdim ağlarken gülebilmektir sevda derdim

artık zaman bile yetmiyor

Oysa herşey kalbimdeydi,

Ben bakıyordum arkandan gölgeye sinmiş,

Simsiyah saçlarım olsun istiyordum

Onu söylüyoruz.

Dört iklim köşe bucak.

Yaklaşmak istiyorum.

Biz gene gülümserdik hayata...

Uzundun, inceydin, dokunduğumda,

Ve bazı insanlar vaktinden önce gider.. gerçekle yüzleşemediklerinden..

Çığlık çığlığa bağırarak tek başıma kalsam da

bilmezler bilemezler belki de

Ama genede susuyordum,

En güzel şarkıyı dinlemek gibi birşey...

Dünyanın en büyük yalanı olur

Bugünden yarına ne kalır bilmem

Yedi telli sazınla bile anlatamadım