Hangi kurumda ve ne iş yaptığınızı bilmiyorum. Memurlukta 5 yıl çalışıyorsunuz. Kendi deyiminizle modern hapishane. Ancak memurluk böyle birşeydir zaten. . Sıkı mesai saatleri herkes için uygun değildir. Ancak bundan kurtuluş için akademisyenlik düşünmek ne derece doğru olur. Dediğim gibi çalıştığınız kurum nedir bilmiyorum ama yüksek lisans ve doktora yapmak ve yabancı dil bilmek memuriyet hayatınızda gerçekten gerekli mi o kurum için. Önemli olan işiniz ne ise ona odaklanıp kendi işinizi en iyi şekilde yerine getirmektir. Bazı insanlar en önemsiz işi yaparken bile iyi yaptığı için zevkle çalıştığı için mutludurlar. Siz ise işyerinizi bir hapishane olarak gördüğünüz için mutsuzsunuz. Bir de kurumunuzdaki diğer insanları ve amirlerinizi boş verip kendinizi yaptığınız işe vermeyi deneseniz.

sürekli düşünüyorum ilk günden beri istifayı.

beni tek düşündüren yabancı dilim yok denecek kadar az... istifa ettikten sonra pişman olmaktan korkuyorum...

ama en azından çok bunalınca kendinize ayıracak küçük bir zaman dilimi bulabilirsiniz.

oysa kendimi geliştirmeme izin verseler belki daha verimli olurdu çalışmalaraım.

dmuh sizin de benim gibi sabrınız kalmamış... iş ortamındaki entrikaları söylemiyorum takmadan edemiyorsun da... etraftaki cahilleri boşverin... yaptığınız iş kıymetli fakat bunu anlayacak kapasite lazım...

Hocam size nacizane tavsiyem istifa asla etmeyiniz. Dilden Alesten 100 bile alsanız sakın istifa etmeyin akademiye girmede bunlar çok önemli değil. Siz akademiye tam olarak hangi yönde girmek istiyorsunuz. Asistan olup araştırmak kendinizi sürekli geliştirmek mi yoksa öğretim elemanı uzman olup derslere girip çıkmak veya verilen işleri yapmak mı? Yerinizde olsam yl yapar bir yandan ortamı tanır bir yandan da referans toplamaya çalışırım.

hepimiz fazlasıyla mobbinge uğruyoruz.

<a href="http://uye.memurlar. net/profil/2651794">Bay Baykuş

Memurluğun esaret ve bu şekilde olması ile ilgili,

mesaj gönderdim size

sizce? ne yapmalıyım?

ama çalıştığım kurumda bunların zerre değeri yok.

Yani kısacası beklenti içerisinde olma ama ne istediğini bil bence. Bir de bir akademisyenlik görevi bulmadan meslekten istifa çok mantıklı değil, mesela bir ilanın istediği şartları kendinde edin sonra ilana başvuru yap sonra kabul edil ve en sonunda istifanı gerçekleştir. Bunun aksi durumlarda pişmanlıklar olabilir.

5 yıldır devlet memuruyum. fakat sanırım artık devam edemeyeceğim... her sabah bir iç sıkıntısıyla uyanıyorum... şu an hayatım resmen modern bir hapsenede geçiyor... hele çocuk olduktan sonra iyice çekilmez bir durum oldu... bir saat bile izin almak için amirine git, izin iste vs... lütfen aynı konumda olan arkadaşlar, yada canla başla iş arayan arkadaşlar kusuruma bakmasınlar, belki de ben kaldıramadım bana ağır geldi memuriyet hayatı.

garfield16 teşekkürler değerli cevabın için.

demek ki o ışığı bende göremediler

mesaj gönderiyorum şimdi size

teşekkürler yanıt için yabancı dilin önümde çok büyük bir engel olduğunun farkındayım ne yazık zamanında bu alanda kendimi geliştiremedim. ama burada hergün bomboş sekiz saat tüketmek inanın ağırıma gidiyor. en azından y. lisans ve doktora sırasında biraz daha dolu dolu geçer zamanım. ama yanıtlardan anladığım ve tabi mantığımında onayladığı şey şu: sanırım istifa etmek doğru bir hamle olmayacak. geçenlerde burada bir meslektaşım mutsuzluğun yüzüne yansıdı tekrar sınava girmeyi bile düşünmelisin bence dedi iyice allak bullak oldum içimden taştı memnuniyetsizliğim. hayırlısı bakalım. inşallah önüme bir fırsat çıkar...

çok bilmiş arkadaşım bene sabırlı ol. en basitinden ücretsiz izin al 1 yıllık. burada doktora veya yüksek lisans yaparsın veya dinlen hiçbir şey yapma çocuğuna bak

çokbilmişim,

memuriyette 12. yıl bitiyor.

Memurluk modern hapishane benzetmeme. memurluk böyledir zaten demişsiniz. böyleymiş evet... ancak yaşamadıkça anlayamıyor insan. mesela siz tecrübe etmeden bilebilir miydiniz akademisyenliğin zorluklarını. Evet belki diyeceksiniz ki 5 yıldır aklın neredeydi. Doğru... Biraz geç kaldım kariyer planları için. Söylediklerinizin pek çoğuna katılıyorum. dediğiniz gibi pek fazla takmamaya çalışıyorum amirimi iş arkadaşlarımı, fakat bulunduğum birim nedeniyle kolektif çalışıyoruz belli bir oranda soyutlanabiliyorsun öyle olunca... belki yalnızlığımı muhafaza edebileceğim daha sakin başka bir kurum birim olabilir, bakalım hayırlısı...

Bu ortamı çok rahat genelleyebilirsiniz, ben İst. da özel bir şirkette yöneticilik yaptım, askerliğimi yedek subay olarak yaptım, sonrasında memur oldum, sonrasında akademisyen oldum. Ha ara ara da farklı faklı işler yaptım. Yani Türkiye'de ki pek çok iş hayatını tecrübe etme şansım oldu, gördüklerimden sonra şu çıkarımı yapabilirim;

çok teşekkür ederim vakit ayırıp ayrıntılı yazmışsın... devlet memurluğu yapmış biri olarak beni, sıkıntılarımı iyi anladığını düşünüyorum. ben de inan seni çok iyi anlıyorum. hayırlısı olur hakkında umarım. burada yazıp anlatamayacaklarım var mesaj gönderiyorum

sorum şu:geçen yıl alesten 79 almıştım. acaba akademisyen olma yolunda bir adım atsam mı?

tabii herkesin kendi hayatı.,

Öncelikle belirtmek isterim ki takdir ettim sizi. y. lisans, doktora, ingilizce 91, arapça... maşallah... sizin gibilere ihtiyaç var devlette. ama işte belki de beni mahveden bu mantık varya sizi görmüyor, bilmiyorlardır değerinizi,,,, afedersiniz nerede boş kafa var onlar kıymetli olur... siz oldukça yol katetmişsiniz 12 yıl benim için hayal gibi... dilerim hayırlısı olur hakkınızda... sevgilerimle

güzel kardeşim. tahminim doğrultusunda çalıştığın kurumda çektiğin sıkıntıları hepimiz çekiyoruz.

Ancak belirtmekte yarar var benim ingilizcem iyiydi sadece biraz tozunu attım diyeyim, senin durumunu bilemiyorum. Ayrıca İngilizce çok önemli çünkü, skor almak bi yana, sonrasında araştırmalarını yapabilmek için genellikle İngilizce kaynakları taraman gerekiyor. Bir arkadaş güzel bir yorum yapmış, önce Yüksek Lisans yapma yollarını araştır ve bir tez yaz. Sonrasında bu dediklerim sana bir anlam ifade edecektir.

kolaylıklar diliyorum size... yine de idealistlikten vazgeçmeyin..

Eğitim hakkı denen bir şey var ona engel olamazlar, kurumunuz ne?

Her yıl kanunda bi madde değişir, şartlar sürekli değişir. Canı sıkılan akademisyeni bulur, bişeylerini değiştirir. Hayatında heyecan hiçç eksik olmaz :)

bence en güzeli bu.

Merhabalar bende memur olarak üniversitede çalışıyorum, aynı zamanda mühendislik okuyorum. Öğretim görevliliği veya uzman olarak üniversitede devam etmek istıyorum. olduki kadromuzda veya calışma sartlarında bi sıkıntı cıktı memurluga geciş tam olarak nasıl oluyor. 2 yıl kesintisiz akademık personel olarak calısan memurluga gecebilir diyede bilgi vardı bi yerde.

evet kolay olmadığının farkındayım... yükseklisans ve doktorayı istifa etmeden yapayım diyorum en azından zorlanırsam geri dönecek bir kapım olur... fakat kurumdan izin çıkmıyor yükseklisansa... çünkü personel açığı var ve işler yoğun... amirin insiyatifinde dediler geçen biraz duyurdum hiç izin verecek gibi değil...

İdealistliğini çalarlar senden, içi boş bıkkın bir insan yaratırlar.

ingilizce kpds 91.

sonra gel bak duruma göre hareket et. akademisyenlik yabancı dil ister yoksa orada da memur hayatın sürer bir nevi...

İnsanın olduğu hemen her yerde bu sıkıntılar var. Her zaman dedikodu, üstün astı ezmesi, astın üstü çekiştirmesi, türlü entrikalar, meslek kaygısı, yer değiştirme baskısı, soruşturma baskısı, vb... sorunlar var ve bu liste istenildiği kadar uzatılabilir.

Akademisyen olmak çok kolay bir iş değil, memuriyetin süresince dilini hallet derim, maddi durumunu bilemiyorum tabu ama iyi düşün sana kadro açmaları gerek evdeki bulgurdan olma sonra..

sıkıştım kaldım bu hapishanede

bak ben yüksek lisansımı da yaptım doktoramı da.

Şu sıralar ise doktora tez aşamasındayım ama ilerlemem okuldaki öğretim üyelerinden Yar. Doç. ları ciddi şekilde rahatsız ediyor ve bunu her fırsatta bana yaşatıyorlar. Senin anlayacağın resmen kurtlar sofrası kapışması. Ha bu anlamsız ama insan oğlunun olduğu her yerde bu tür saçmalıklar var maalesef. Bu da demotiveye yol açıyor, şu sıralar başka pek çok sebepten dolayı oldukça isteksiz çalışıyorum ve tüm hevesimi kırdılar.

düşüne düşüne bugüne geldim. şimdi 20. yıl ücretsiz emekliliği hakedip gitmeyi planlıyorum.

<a href="http://uye.memurlar. net/profil/1416984">akademisyen 64 teşekkürler yanıtınız için;

arapça öğreniyorum aynı zamanda.

ÇOOOK isteyerek akademisyenliği seçen bende bile başardılar bunu.

Bu ülkede akademisyen olmak resmen SALAKLIK! Ebesi, dedesi, bileni, bilmeyeni mesleğine laf eder, seni küçük görür. Bu kadar çalışıyor, yine de bi b.. k olamadı der, dalga geçer, keşke başka bişey olsaydın derler. Kadron birilerinin iki dudağı arasındadır. Atıldım mı atılacak mıyım der durursun. Ona buna hee demekten gına gelir. Sana hee deyip de yan çizenlerin haddi hesabı olmaz.

Benim tek yadırgadığım şey ise herkesin beynini kullanmadan, sonucunu düşünmeden yaşaması. Bu benim fikrim ve kimseyi yargılama konumunda değilim ama işler gerçekten bu şekilde olmak zorunda değil. Benim gördüğüm eksikliğin başında kişilik kimliği sorunu, eğitim , tahammül, sevgi ve saygı eksikliği, inanç boşluğu yatıyor.

Benim hikayemi sana kısaca anlatayım belki faydası olur; bundan 3 yıl önce memuriyetten istifa edip araştırma görevlisi olarak özel bir üniversitede çalışmaya başladım. Ben halihazırda memurken bana akademisyenlik teklif edildi ve bunun üzerine istifa edip göreve başladım. Zaten akademisyenlik daha ben üniversitedeyken kariyer hedefimdi. Benimde ingilizce skorlarım geçerliliğini yitirmişti ama akademisyenliğim döneminde ilk 6 ayımı buna ayırdım ve tekrar ingilizce skoru aldım, sorun olmadı.

bir denememe izin verseler bu kadar arada kalmazdım ama dediğiniz gibi düşünüyorlar "o maaşı yüksek lisans doktora yapsın diye vermiyoruz"

Bıraktıktan sonra ne yaptın? hani sağlığımdan olacaktım demişsin ya, aksi mümkün mü, tabi ki... ben de hergün bugün de bitti şükür diyorum... ne yazık...

saygılar selamlar

benim sorunum işlerimin yoğun olması değil mutsuzluk evet işler çok yoğun... ama bu değil mutsuzluğuma sebep bundan evvel özelde çalıştım, 3 yıl, orda da işlerim yoğundu ama mutluydum...

Temennim ise gelecek nesil; bizden öncekilerden pek iyi şeyler almadık, biz becerebildik mi bilemiyorum yani bizden sonrakilere aldığımızın daha iyisini bırakamıyoruz, gelecek nesil bizim eksikliklerimizi giderir umudunu taşıyorum.

Bazı arkadaşların yorumlarını okudum geneli oldukça haklı, ben içinde ve senin istediklerini yaşamış birisi olarak söylüyorum; akademisyenlikte mesai kavramı olarak oldukça rahattır, gerek devlet gerekse özel. En sıkısında bile kendi işlerini rahatlıkla halledecek vakti bulursun. Bununla birlikte stresi ve baskısı en yüksek mesleklerden birisidir, rekabet inanılmaz seviyelerde yaşanır. Bunları sadece kendimden değil devlette ve özelde çalışan pek çok akademisyen arkadaşımdan örneklerle söylüyorum.

Çoğu devlet kurumu üniversitelere kıyasla daha rahattır. Şöyle ki, öğretim üyesi olamazsınız zaten, öğretim elemanı olabilirsiniz şu halde, ve haftada 20-30 saate yakın derse girip yardımcılık yapacaksınız, bunun ekstra ücreti yok. Mesai sıkılığı bölüme göre değişir, kimi idareci asistan, öğretim görevlisi vs en geç 9da görmek ister. Kimisi de biraz rahattır, şansa kalmış. Bunlarla birlikte bölüm ve fakültenin verdiği resmi işleri yürütüp, bir yandan yüksek lisans, doktora yapacaksınız. Burada şu husus var, devlet o maaşı yüksek lisans doktora yapın diye vermediği için, idare hiç bir zaman lisansüstü eğitim alıyor idare edelim az iş verelim demez. Bu da mesai dışında, hafta sonunda, yaz tatillerinde tez için veya diğer yayınlar için çalışacaksınız demek oluyor. Bu nedenlerle, bu iş biraz idealistlik ve azim gerektirir. Karar sizin. Ama memurluktan istifa edip, akademiye hazırlanmak komik olur. Daha kazanılmış bir hak yok.