Nasrettin Hoca'ya sormuşlar:

Kimse kendi gerçeklerini unutmasın, yaşadığı ülkenin gerçeklerini de... Ama sonrasını da...

kim iteliyor seni? pijamalarını çıkarmadan kaç ay ders çalıştın? gün yüzü görmeden kaç hafta eve kapandın? ne için? bir sınav kazanmak, diğerlerinden daha fazla maaş almak, daha yüksek bir statüye sahip olmak için...

Öncelikle yazınıza isinaden bilinen bir Nasreddin Hoca anektodu paylaşmak isterim.

?Herhalde vali olurum? diye cevaplamış adam.

Bu mantık ölçünün değiştiğinin mantığıdır. Bu mantık önceliklerin değiştiğinin mantığıdır ve umut gibi görünse de umutsuzluğun, ileride zengin ama mutsuz bir geleceğin habercisidir.

Patagonya Maymunistan Cumhuriyeti

siz sınav ilanlarının kölelerisiniz.

Sayın Furtuna

siz paranın kölelerisiniz.

?Devletlerin hafızasını kendi hafızamız olarak kabullenmemeliyiz. Uluslar ortak çıkarlara sahip topluluklar değildir ve hiçbir zaman da olmadılar. Bir ailenin tarihi olarak sunulan herhangi bir ülkenin tarihi, fatihler ve fethedilenler, efendiler ve köleler, kapitalistler ve işçiler, egemen ırk ve egemen cins ile ezilenler arasında -bazen su yüzüne çıkan ama çoğunlukla bastırılan- şiddetli çıkar çatışmalarını gizler. Ve böylesi bir çatışma dünyasında, bir kurbanlar ve cellatlar dünyasında, düşünen insanların görevi cellatlar tarafında yer almamaktır. Dolayısıyla tarih içindeki seçimimden veya vurgularımdan kaynaklanan bu kaçınılmaz yer alışımda, ben Amerika?nın keşfini Arawakların- - bakış açısıyla anlatmayı tercih ediyorum; anayasayı kölelerin bakış açısıyla, Andrew Jackson?u Cherokeelerin açısından, Amerikan İç Savaşı?nı New York Iris?a göründüğü gibi, Meksika Savaşı?nı Scott?un ordusundan firar eden askerlere, sanayinin yükselişini Lowell tekstil atölyelerindeki genç kadınlara, İspanyol-Amerikan Savaşı?nı Kübalılara, Filipinler?in fethini Luzon?daki siyah askerlere, Yaldızlı Çağı güneyli çiftçilere, Birinci Dünya Savaşı?nı sosyalistlere, İkinci Dünya Savaşı?nı pasifistlere, New Deal politikalarını Harlem?deki siyahilere, savaş sonrası Amerikan imparatorluğunu Latin Amerika?daki gündelikçilere göründüğü gibi anlatmayı tercih ediyorum...?

Başka bir yol göster o zaman Türkiyede yaşıyorsun farkında mısın?

Öncelikle belirtmem gereken husus, yazımda bir sistem eleştirisi yapıldığıdır.

dünya kapitalisttir, tüm sorularınızın cevabıda ondadır.

"Bir insan ömrünü neye vermeli?"

sonu yok.

?Sen kimsin?

?Daha niye kabarıyorsun be adam. Ben şimdiden senin yıllar sonra gelebileceğin makamdayım:

diğerlerinin önüne geçtiğinde yetinecek misin?

sonra?

farkındamısınız, çürüyorsunuz

?Hiç.?

Dudak büküp önemsemediklerini görünce, sormuş Hoca:

hep bir yere odaklı hep heyecanlı hep bir şeylere "ulaşmak" isteyen agresif, hırslı, öfkeli kişiler haline geliyoruz birer birer!

Howard Zinn

Paraya önem veriyorsan; paran kadarsın. Kariyere önem veriyorsan; kariyerin kadarsın, tipine boyuna bosuna, soyuna sopuna önem veriyorsan da yine o kadarsın... Fakat bunların dışında bir arayışın varsa ve fakat bunlardan da kopmuyorsan, hedefe varmasan da işte yine aradığın şey kadarsın.

farkındamısınız, çürüyorsunuz!

bu eleştirinin kişilere dokunan yönünde ise, ilk sırada yazarı olarak ben varım.

M. Bozdağ, Düşün ve Başar?da diyor ki "bir merdivenin yukarısına baktığınız zaman çıkacağınız yeri tahmin edersiniz." Çıkmasak, çıkamasak bile çıkacağımız yeri tahmin edebiliriz. Çıkacağın yer önceliğindir. Peki, önceliğindeki öncelik nedir? O ölçüyü neye göre belirledin/belirlemeliydin?

"Hiçlik makamında!?

eşyaya bu kadar bağımlı, paraya bu kadar tapılan başka bir çağ yaşanmadı bu dünyada!

?Kimsin?

Biz lisedeyken biraz daha bilinçsiz miydik, neydik? Şahsen hep istediğim bir mesleği yapmak istedim. Bundandır ki SML'yi bitirmekle alakalı hiçbir hayalim olmadı.

?Vezir? demiş adam.

?Sonra ne olacaksın? diye sormuş Nasrettin Hoca.

<a href="https://forum.memurlar. net/konu/2076674/"> hiçlik makamı

Ve başlık sahibi siz;bunlar başkaları için maddeler halinde sıralamışken, siz bunları yapmıyormusunuz?

Hayatın 4 işlemi vardır: Başarı, insanı toplar. Başarısızlık eksiltir. Aşk, çarpar. Ayrılık böler. Geriye sadece sen kalırsın!

Sayın Futuna,

Okumaya, mezun olmaya bile değil, sadece ve sadece "sınav kazanmaya"!

Onlarca sınav girdim başarılı olduklarım olamadıklarım.. yetiştiklerim yetişemediklerim.. beni yıpratırken şunu yapamadı benden beni çalamadı bn ben olmaya devam ettim yinede zyan oln yılarımı geri alamadım!

sütünüze bakacaklar, etinize bakacaklar, tadınıza bakacaklar, işlerine yarıyorsanız sizden faydalanacaklar.

Kötü zamanlarda umutlu olmak aptalca romantizm değildir. Bu, insanlık tarihinin sadece acımasızlığın değil, merhametin, fedakarlığın, cesaretin, nezaketin tarihi olduğu gerçeğine dayanır. Hayatlarımızı, bu karmaşık tarihte neyi vurgulamayı tercih ettiğimiz belirleyecek. Sadece en kötüyü görürsek, bir şeyler yapma kapasitemizi yok eder. İnsanların göz kamaştırıcı bir şekilde davrandığı dönemleri ve yerleri hatırlarsak, bu bize harekete geçme enerjisi, en azından dünyanın dönüş istikametini değiştirme ihtimalini verir. Ve ne kadar küçük çaplı olursa olsun, eyleme geçersek büyük ütopyaları beklemek zorunda kalmayız. Gelecek şu an var olanların sonsuz devamıdır ve şu an, çevremizdeki bütün bu kötülüklere direnerek, insanların yaşaması gerektiğini düşündüğümüz şekilde yaşamak kendi içinde muhteşem bir zaferdir.?

?Mutasarrıf? demiş adam kabara kabara.

forum. memurlar. net/konu/1732059/

başka?

karşılığında size dolgun bir maaş verecekler ve siz neyin kölesi olduğunuzu bilmeden köleleşeceksiniz.

Tebrik ederim çok güzel bir yazı

şimdi al mart 2012'de ödemeye başla...

Ve tüm bunları başardıgınızı düşündügünüz halde tutunamayanlar kategorisindesiniz neden acaba?

Hırsa dönük yaşam...

Mevlana "insan aradığı şeydir" der. Ve insan aynı paralelde ömrünü verdiği şeydir de denebilir.

bir sınav ilanı veriliyor, maaşı kaç? özlük hakları neler? lojmanı var mı? merkez mi taşra mı?

şu anda türkiyede dünyaya gelen bir insan ortalama iki yılda bir ülkedeki tüm akranlarının katıldığı bir sınava giriyor?

... Ve biz ölçünün ne olduğunu unutalı beri, umutsuzluğun ne olduğunu bilir olduk...

12. sınıflarda mesleki rehberlik ile alakalı bir şeyler konuşurken "hocam neden ilk mesleğinizi yapmadınız, daha çok kazanırdınız?" dediklerinde her iki mesleğin de benim için ne ifade ettiğini anlatıp, "siz olsanız hangisini seçerdiniz?" dediğimde hiçbir ekleme yapmıyorum, samimi cevapları; "hangisinde çok para varsa onu" oldu. Oysaki öncesinde de seçimlerinde dikkatli olmaları açısından şunları söylemiştim; "işiniz eşinizden çok daha önemlidir. Eşinizle anlaşamadığınızla bir celsede boşanırsınız. Fakat işinizle anlaşamadığınızda bunun için bir dört yıl ve bir fakülte daha gerekebilir."

Güzel bir söz ile ağlayayım " ne oldum değil ne olacaım demeli" belli mi olur heplikten hiçliğe giden bu ömür birgün hiçken hep olur..

siz güç delisisiniz.

?Peki, ondan sonra?

?Daha sonra? diye üstelemiş Hoca.

suçlayıcı bir üsluptan ötürü yanlış anlaşılmış olabilirim.

için rahatlayacak mı? duracakmısın?

bugün ihtiyaç sayılan kaç "eşya"mız aslında tamamen "lüks"!

tv alıyoruz plazması çıkıyor, onu alıyoruz lcd çıkıyor, onu alıyoruz led çıkıyor, onu alıyoruz... reklamda dediği gibi, onu alırsın hevesin kaçar...

Başka bir yazar da "kelimeler doğuşu itibariyle tabula rasa gibidir. Onlara her türlü anlamı yükleyen bizleriz" der. Para ne demek?

sen ne yapmak istiyorsun, bu hırs nedir?

gerçekten neye ihtiyacımız var?

Artık makam kalmadığı için adam boynunu büküp son makamını söylemiş:

furtuna çok güzel ifade etmişsin hastalıklarımızı. sınavlar hırslar tüketti bizi. yaratılış amacımızı unuttuk. hatta sadece bu sınavlar ve bir yerlere ulaşamamalar başkalarından üste çıkmak için hırs yapmalar "tutunamayanlar"ın sayısını bir hayli yükseltti. ben üniversite sınavından sonraki hiçbir sınavı kazanamadım çünkü içimde bir ses hiçbir sınava girme diyor. sadece üç defa kpss ye girdim bu sınavlardan ilkini sınav hakkı diye girdim sonraki sınava toplum ne der sıkıntısından girdim en son sınava da evdekilerin baskısına dayanamadım girdim. lanet olsun sınavlara, kariyerlere diyen isyanımı hiç dindiremedim. ve toplum olarak bizi içine çeken köleleştirme sisteminin kurbanları olduk. dizilerin kurbanıyız kariyerlerin paranın kurbanıyız. rahat konforlu yerlerin adaylarıyız artık. nice arkadaşım memur bazıları para içinde yüzüyor hemen göbek bağlamaya başladı. akşam misafirliğe gelelim mi diye soramıyorsunuz kaçıyorlar çünkü kendilerini hem entellektüel hem çok zeki hem üstün bir sınıf olarak algılıyorlar. arkadaş değiliz artık sadece Facebooklarda "aa doğum günün kutlu olsun" diyecek kadar bir yakınlığımız kaldı. şimdi ne işler yapıyorsun diye sorduklarında taşeron firmalarda temizlikçilik özel sektörde hamallık yapıyorum dediğimde saygıdan bir şey söylemeseler de bir daha sana telefon açmıyor bir daha yanına gelmiyorlar. ben hayatım boyunca tutunamayanlara kendimi yakın buldum. kendim de tutunamadım. bundan da o kadar üzülmüyorum. hatta tutunanları da eleştirmiyorum niçin tutundunuz diye sadece eleştirim tutunduktan sonraki tutumlarının kötü yönde değişmiş olması. yoksa Allah katında kariyerlerimizle ölçülecek değiliz. keşke sınavlar hayatımızı kaplayacağına sadece Fatihanın ayetleri kaplasaydı. sınav değil de hikmet toplumu olsaydık.

Maymunlar Cehennemi: Başlangıç - Türkçe Altyazılı Fragman (2011) HD

?Daha daha sonra ne olacaksın?

iyi bir okulu kazanmak, iyi bir mesleğe girmek, iyi bir işe kapağı atmak, iyi maaş almak, mortgage kredisiyle ev sahibi olup ihtiyaç kredisiyle evlenmek, otomobil kredisiyle araba sahibi olup tüm harcamalarımızı kredi kartlarıyla yapmak...

Günlerimizi değil, aylarımızı değil yıllarımızı, belki de onyıllarımızı neye feda ediyoruz?

?Bir ihtimal sadrazam olabilirim.?

hep daha yeni, daha ileri daha gelişmiş ürünler..

burada en büyük eleştiri kendimedir, bilinsin isterim.

saygılar

o t u z

Bazen sevgilinin omzunda, çocuğunuzun gülüşünde, çok basit şeylerdedir hayatın anlamı.

Hemen hemen hepimizin söylemidir ölümlü dünyada değer mi? söylem bu peki ya eylem? sizinde serzenişlrinizde altını çizdiğiniz kkuşmuş sistemin için kendimizle çelişiyor ve savaşıyoruz.

"seviye"leri tespit edilsin diye...

başka ne var hayatlarımızda?

siz kariyer kölesisiniz.

?Hiç? demiş Hoca, ?Hiç kimseyim.?

nereye kadar bu koşu?