Ramazansız bırakma Allah`ım!

Hepsi birden diyor:'Geliş, serpil!'

Didik didik lime lime

YOZGAT

İnanmak

Söyle, seni oraya dikeyim!

Çıkabilseydi bir "güzel" diyecek

Dolaşmak, dolaşmak sana dönmek

Geri gitsin ellerin yapma çiçekleri!

Ya kovansız bırakma Allahım!

Arif Nihat Asya

Kahramansız bırakma Allah`ım!

Kehkeşansız bırakma Allahım!

Yattığı toprak belli,

Ve vatansız bırakma Allah`ım!

Eller beni tanıdı da

Bardaktan seni içmek

Daha sonra kızının

Sesinden yüksek çıkmasın nutuklar, kasideler.

Bize güç ver... cihad meydanını,

Türküm beni tanımadı

İncinmedim;

Günlerin üstünden yollara bakmak

Hırpalanmak ne kelime

Yarı olmuş vücudun üstünde

Ona oğullardan, analardan dilekler yeter,

Karım beni tanımadı

Mahyasızdır minareler... göğü de,

Onlardır sevincim tasam

Seni teneffüs etmek havada...

Tarihlere, destanlara yol bulabilsem,

Destanı öksüz, sükutu derin meçhul askerin;

Yine sizinleyim dedim

Öpelim temizse dudaklarımız,

Şimdi sen söyle söz senin.

Ve bir göğüs, nefes almak için;

Onlar bacım, onlar ağam

Ve koynunda söylemek asıl adını...

Son oyuncağın

Toprağını kahramanlar bekliyor! Ve bir bayrak dalgalanmak için;

Balıkların, kandillerin

Seni soğuk bulanlar,

Geri gitsin alkışlar geri,

Götürülürken ölüme

Kızııyla evlenenin

Ya dağıt kimsesiz kalan sürünü,

Cinayeti gördüm, bağışladım.

Biz, kısık sesleriz; minareleri, Sen, ezansız bırakma Allahım!

Layık gördüler

Milliyetçilik, maneviyatçılık, vatanseverlik ve ahlaki hususlarda öncüsü Mehmet Akif, dava arkadaşları Necip Fazıl, Necmettin Sefercioğlu gibi mütefekkirler olan şairimiz fikirleriyle olduğu kadar kişiliği ile de örnek teşkil etmiştir.

Ben oldum.. Yavrum

Gezdim söyleye söyleye

Biz, kısık sesleriz... minareleri,

Bir gün benden soğudular

Nasılsam öyleyim dedim

Bir pirin duasıyla

Beş vakit damgalayıp alnımla...

Baharı yollamak yollara

Destanını yapmış, kasideye kanmış.

Gördüklerini

Edeple gelip birer birer öpsün diye faniler!

Saçların var, ki başka türlü sarı

Sana vermiş veren sulardan ses

Bana mavini ver deniz!

Gözlerin var, ki başka türlü yeşil

Türbesi yakışmış bu kutlu tepeye;

Neler geçirdim ben!

Güllü'm beni tanımadı

Vatan ettim sizi ey topraklar,

Müslümansız bırakma Allah`ım!

Ölüm beni tanımadı

Sana vermiş veren şiirden dil...

Koku, tad, sıcak...

Müslümansız bırakma Allahım!

Bir Bayrak Rüzgar Bekliyor!

ısıtamayanlardı...

Hıyaneti gördüm.. tahtı vardı; tacını ben giydirdim.

Kendini bu isteklerin.

Çağlarda, yavrum

Basamakların çıkamadığı yere

Yarının yollarında yılları da,

Boşaltmak takvimden günleri

Eni olmazsa bir ömrün, boyu olmuş ne çıkar...

Tülün duvağın

Tuttuğu bayrak belli,

Daha dün sözleştik şurda

Gökleri gördüm, yıldızımı buldum, sarıydı. Göklerden indirip tavanıma çaktım.

çok su götürür bu mısralar...

Hastalık, sevgisizlik, öksüzlük

Ahmet'im, Mehmet'im, Suna'm

Çıkıp ta söyleyim dedim

Tatlı nedir... bilmezdin

Sen, ezansız bırakma Allahım!

Artık isterlerse adımı

Arif Nihat ASYA hocamın şiirlerini okudukça ruhumun yorgunluğu "ipi kopmuş tesbih taneleri gidi dağılıyor".

Annen oldum yavrum

Şehitler tepesi boş değil,

Hak, yozuna yoz katmış,

Kolun kanadın

Rüzgarla esmek, sularla akmak...

Altına seriver, deniz!

Sordum ne oldunuz ne var

Etmiyeyim diye öyle çırpındım ki

Bir dediğini iki

Rüzğarını kesmesin gövdeler

Ne varsa olsun ellerin

Biri var bekliyor.

Bütün dualarımızda uzun yaşamak isteği var..

Yolumuzda aylar, yıllar

Gülücüklerini...

Annen oldum

Kışlarina yaz katmış

Bir el ki; ahretten uzanmış,

Kanatlarınla çıkmak...

TANIMADI

Sende her aradığım vardı:

Dışarda herkes gibi seslenmek sana

Ezanımdan alışıp tekbire,

Kim demiş meçhul asker diye?

Basamak basamak...

Bilelim hasma karşı koymasını,

Tarihim, şerefim, şiirim, her şeyim:

Buna şaşma ki, geçmişte yaşamayı ben,

Bildim adın Yozgat'mış.

Ikinciyi az katmış

Ninnilerinle uyuyup, türkülerinle uyanmak...

Rüzğar bekliyor.

Gelecekte yaşamaya tercih ederim...

Türküm müjdeydi ülkeye

Ve seni öyle sevdim sana

Ben oldum.

İnanmak, inanmak, inanmak

'Onun Annesi' diyorlar...

Hamurun, toprağın bizimki değil!

Suçu gördüm: dışında günah, içinde sevap parlıyor.

Pehlivansız bırakma Allahım!

Gel süngülü yiğit alkışlasınlar

Ben oldum...

Elinin ermediği

Bizi cansız bırakma Allah`ım!

Şükür birinciyi çok

Arif Nihat ASYA

Bir gün söylemedim diye

İlk oyuncağın

Nefesin var, ki başka türlü sıcak

Dilin damağın

Ey güler yüzlü sehir;

Sözlüm beni tanımadı

Bu köpükler, bu dalgalar, bu güneş...

Kahraman bekleyen yığınlarını,

İçkiyi gördüm: Üç kere haram, yedi kere helaldi.

<< Arif Nihat Asya >>

Hiç durmadan düşünmeden geri giderim.

ARIF NIHAT ASYA

Ben oldum!

Sürüm beni tanımadı

Yelkenlerin küreklerin

Kim demiş meçhul asker diye? ...

Belki kıskanırlar diye

Bu yeter sevgilim bu yeter bana!

Ne güzel şey çocuk yüzün, çil çil!

Yer yüzünde yer beğen!

İlk kundağın

Acı nedir

Fakat basmasın toprağa temiz değilse ayaklarımız.

Elimde doğmuş kuzular

Türbesi yakışmış bu kutlu tepeye

Aramak Ve Söyleyememek...

Dilin dudağın

Rüzğar bekliyor!

Seni bulmak yuvada...

Bilirsin:ne ister, deniz!

Dilinin dönmediği

Mayasına naz katmış

Güzelleşirdim ben! ...

Sakladım gözlerden

Müslümanlıkla yoğrulan yurdu,

Nereye dikilmek istersen,

Ya çağır şurda bal yapanlarını,

Şeytanı gördüm: yedi kere mel'un, kırk kere mukaddesti.

Layık değildim

Ve bir gün Nuh'u gördüm: gemisinde bir kişilik yer ayırmıştı.

Şeytana rasladım: güçlüklerde fikrini aldım, isabetliydi.

Ya çobansız bırakma Allah`ım!

Bizi sen sevgisiz, susuz, havasız;

Ruhu şad, mekanı uçmağ olsun inşallah...

Düğün hazırladım Yurda

Ben oldum

Ben oldum, yavrum;

O kadar ısındım ki

Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim

Koku, tad, sıcak... sende her aradığım vardı.

Alıkoymak bir nisanın tadını...

Yazın sarı, kışın beyaz çiçekler yeter! Söyledi söyleyenler demin,

Kayıklarla kayıkçılar

Seni soğuk bulanlar, ısıtamayanlardı.

Yaratılmışsın ayrı topraktan...

Buldunuz mutluluk, imanımla...

Söylemesinler bana

Gün oldu kırdın...

Dalgıçlarla balıkçılar