"Öğretmenim babam ölmüş. Sizde babanız öldüğünde ağlamış mıydınız..."

bir gece daha küskün umutlara

babamın iki ümitle eve gelişiydi,

belkide bu yüzdendir son kez akıldan geçirmeler

Sen benim ikinci doğum günümsün

sola yalpa vurarak ilerliyordu. Sokak karanlıktı, ötelerde tek tük evlerden cılız ışıklar sızıyor, kim bilir bu evlerde neler yaşanıyordu. Bir evin yanından geçerken, içerden çocukların şen seslerini işitti, akşam yemeklerini yiyor olmalıydılar; pen-

akşam...

ağlasam dünki gibi

billurdan bir hüzün bu sefer ki,

keşkelerimizi

Sen yoksun her yanım hüzün

sensiz olamadığımdan mıdır bir nebze ümit sun bana...

Son fırsat elimden kaçarken geldin

olmayacaka şimdi oysa, aradan 16 yıl geçmiş,

Ağlayabilir miyim gönlüm?

İzin ver lütfen...

saatler hüzne vurdu

öfkesiz kısa ve sarsak cümlelerle,

paylaşalım

evet arkadaşlar hüzünlerimizi paylaşalım bu kez de...

yarın yapmak istenenleri kim bilir belki kalkamıcaksınız

Sen benim geciken şanslı yönümsün

Gün gurup ederken bi akşamüstü

Gözlerin gönlümüm yolunu kesti

yanağına bir fiske kondurup dudağında ufak bir tebessümle şunları söyledi bilge:

tüm güzellikleri tüm anıları tüm hayalleri

Ezan çiçekleri açarken geldin.

Müsaadenle..

dile kolay kuruntular var artık,

kirli ışığıyla henüz kararmamışken geceleri,

Kendi omzumda kimseciklere yük olmadan,

iniyor dağların çaresizliği arasında,

Bu can çıkana kadar bedenden...

akşam yine akşam bir hüzün tüllendirdin yine yüreğimde...

Gözüme gürünen bir alamet var

"karşıma geçip, gözlerini yere serdi. iki damla gözyaşı verdi, minicik bir yüreğin iki damla gözyaşı...

Aşkınla tedavi gördü doğrusu

akşam mı getirir bu hüznü

Sen bana kulak ver sen bana eğil

AKŞAM, _beni dinlemyior oysa_

Duyuldu akşamın namaz çağrısı

lığı kaplayan sessizlik bozuluyor; sağanak haline dönüştüğün-

izbeliğimi al götür bu akşam...

bir gece daha sensiz, yalnız

"Aynanın karşısına geçip uzun uzun tarandı,

Öylesine ama ölesiye...

Neden peki? Güneşin batıyot olması mı yoksa havanın kararıyor olması akşam ile hüznü bir araya getiren unsur?

eskad.

-kendi hikayemden-

Bu başlıkta da var olan bir durm; akşam=hüzün...

Sol yanımın ateşi yükselesiye kadar...

Geceleri üç odalı yağmurlar yağar.

izindeyim...

gel ey gece acılarımı dindir...

ben onu böyle sevdim,

Evlada diyordu güneş dünyaya

usul usul yaklaşan hercai bir hüzün...

biri bize, diğeri kendisine...

Pembe güller mor menekşelere düşesiye...

erken inen akşam bu sefer ki,

Son odasında ümit vardır.

gece oldu bak

Bu aşkta bir hikmet bir keramet var

hazin hüzün şer kumkuması bir siyah hüzün

Bence her ikisi de... Çünkü akşam oldu mu hüzün çöreklenir benim de yüreğimde. Hatıralar canlanır zihnimde. Geçmiş güzel günler gözlerimin önünden silinmez olur akşam vaktinde. Kim bilir; belki de bu yüzden akşamları çok seviyorum, iple çekiyorum akşamın gelmesini. Kim bilir!!!

Yeni kollar yürür ağaçlardan,

kalmadı ışıktan eser

demek isterdim ama;

Gece inerken seni bekliyor olacağım...

sabahıma akşamıma özlemle uyanırım.. hüznü sevmeyen anlamaz bu özlemin nedenini... her akşam bir yolculuktur kimilerine, kimilerine ise inilmesi gereken durak... benimse misafirimdir hüznü de koluna takıp gelen...

Anlasana canözüm, ayaz gözlüm

hayır hayır bir şarkı dinlemeli eskilerden

CEMAL SAFİ

paylaşalım ki belki bir nebze hafifler yükümüz..

pusla karışmış suntursuz gebelikleriyle.

Sen bana iş işten geçerken geldin

Şöyle inceden yağan yağmur masumiyeti gibi...

Açelya begonya sardunya değil

nereden geldiği bilinmeyen sesler

akşam uykuya dalacaksınız belkide hiç uyanmamacasına

ötelerden kekremsi bir koku getirmiş oysa,

ve kara..

Ağlayabilir miyim?

akşamı,

dığına göre uzun süredir yıkanmamışa benziyordu. İçeri buyur etti İsmail?i. O geceyi üçüncü sınıf bir otel odasında geçirdi.

Eski bir sevdanın ince ağrısı

Sıradan sözlere eyleme meyil

hüzünlerimizi,

suspuş oluşunu sevdim akşamın...

aşkam yine akşam...

akşam,

mehtapta olsun bu kez yanında,

cereden bir heyula sızınca bunun çocukların annesi olduğunu geçirdi aklından. Çok tatlı sesiyle çocuklarına bir şeyler anlatı-

Gençliğim maziye göçerken geldin

akşamlar gündüzünü iyi değerlendiremeyen için hüzünlü başlar,

yıldızların saltanatı da yok be gece, bilmem neyle avunurum...

liyordu. Ne geçmiş kaygısı üzerinde, ne de yükü sayılabilecek dertleri. Yağmur damlaları birer ikişer yollara döküldükçe orta

ses istemiyorum şimdi

bir yol bulup karışabilsem o izbeliğe,

Kim bilir ne zaman kırılmak üzere.

severim yine

gündüzün kirini pasını sinelerine çekenler sözlere acizlik yükleyip geceden medet umarlar...

Nefsimin nefesi kesilesiye...

öylesine bir akşam işte,

düşüncelerimizi böler...

Şöyle katıla katıla şimşekli bir gökyüzü gibi...

hazin hüzün kara lastikli bir bedene kondu bu kez...

Senai Demirci

ne yapsam ne etsem de gelmeyecek ki

Ne akşamsefası ne sarı fulya

güneşin nafile çırpınışlarıdır geride kalan...

Ümit iyi gelir toprağa.

Bir odasında sensizlik,

Ezan çiçekleri açarken geldin...

yor; çocukları gülücüklere boğuyordu. Sokağın sonundaki bir otele vardığında durdu ve çevresine bakındı. Yağmur hızını azaltmış, ötelerden kekremsi bir koku getirmişti.

Adı yok gündüzün

hadi gel,

Akşamlar neden hüzünlü başlar?

samanyolunun en nazlı yıldızlarını da al gel...

hüzün mü çağırır geceyi..

Bir odasında sessizlik,

Bahçemde mutluluk rüzgarı esti

Günaha batan tüm kirliliğin ile...

ucube bir karanlık bu,

yorgun sarsak bir homurtudur gidiyor izbeliğime...

Görevi devredip ihtiyar-ı aya

o iki damla gözyaşı hala ellerimde yüreğimi suladı bu kez,

Gün battı batacak hafif rahmet var

yaz akşamları bir gelse... balkonda çay sefası, gece de on ikiyi geçince... herkes odasına çekilse... yine gömülsem yıldızların içine... tatlı hüznüne... seviyorum senden gelen hüzünleri de sevinçler gibi... seviyorum akşam olunca sadece varlığına şükretmeyi... çektiğimiz hasret çilesini seviyorum sen orda ben burda... seviyorum asıl seni...

kekremsi bir edayla bakar gözüme...

de ise insana ürküntü veren çığlıklara dönüyordu. Boyuna yürüyor, zihnine takılan bir soruya çözüm arayan biri gibi sağa

Yağmurun sokakları dövdüğü o gecede; boş hayallerle iler-

Yıkılmaya yüz tutmuş el biçimli kapı tokmağını özenle vurdu. Az sonra içerden patlak gözlü, koca göbekli, çiçek bozuğu yüzüyle bir adam göründü. Kılık kıyafetinden anlaşıl-

karanlığa daha çok var,