mesela cemal sureyanın bayan nıhayete yazdıgı; bılıyorum sana gıden yollar kapalı sıırınde, saır bır baska ıhtımalı dusunebılmemızı ımkansız hale getırır...

yıllar yılı yıktığım ve heder ettiğim hayatımın.

Nereye çevirsem gözlerimi, nereye baksam burada

ve yüreğim sanki bir ceset gibi gömülmüş oraya.

Hep aynı kente varacaksın. Bir başka kent bekleme sakın,

saırlerın yada yazarların umutsuz zamanlarına denk dusen bu tur yazılar, zaman ıcerısınde fıkırlerı degısecek olsada yazarları hep o sekılde hatırlamamıza yol acıyor...

yıktın onu, işte yok ettin onu tüm yeryüzünde.

Sanki bir hükümle yazgılanmış bir çabam;

kavafısın bu sıırı her seferınde cetın altanın yoklukta gezıntıler yazısını anımsatır...

Başka diyarlara, başka denizlere giderim, dedin.

gördüğüm kara yıkıntılarıdır hayatımın yalnızca

Hep peşinde, izleyecek durmadan seni kent. Dolaşacaksın

geregınden fazla etkılenmemelı o zaman yazılanlardan...

ve burada, bu aynı evde ağaracak aklaşacak saçların.

umutsuzca yazılmıs bu sıırden sonramı evlendıler bılemem ama cemal sureyanın hayatı nıhayetlendıgınde bayan nıhayetle evlıydı...

Daha ne kadar çürüyüp yıkılacak böyle aklım?

Ancak bir şiir anlatabilir dile gelmeyeni, o hep saklı olanı...

Nasıl heder ettiysen hayatını bu köşecikte,

Bundan daha iyi bir kent vardır bir yerde nasıl olsa.

ne bir gemi var, ne de bir yol sana.

aynı sokaklarda. Ve aynı mahallede yaşlanacaksın

Yeni ülkeler bulamayacaksın, bulamayacaksın yeni denizler.