bazılarıın ömrü sandığımız kadar kısa değil. teselli verici hııı :)

Çok zor bir şey bu aslında. Bir kelebeğe baktığında, aynı anda tüm renklerini görebilmek.

Müdürümle gözlüklerimi değiştirmek isterdim... Acaba bir eğitimci olduğunu hala hatırlıyor mu, merakımı giderirdim? Bir de benim gözümle görsün isterdim "mecnun" deyip adam yerine koymadıklarını... Nasıl kocaman yüreklerinin olduğunu, baharda çağlasalar bile onlarında son baharda kararlı bir debiye sahip olacaklarını, insan olduklarını...

Kelebeğin tüm renklerini görmemiz için bir haftamız var, ya birbirimizdeki tüm renkleri görmek için?

bir kelebeğin ömrü..,

Belki uzun bir süre bakmak lazım. Belki sadece bakmak değil, görmek için uğraşmak lazım. Tek bir noktaya odaklanmamak, bakış açısını geniş tutmak, uzun uzun, dikkatlice ve keşfetme heyecanıyla bakmak lazım

Size de oluyor mu, bazen çok iyi tanıdığınız biri sizi çok ama çok şaşırtıyor, ondan hiç beklemediğiniz bir tepki ya da tepkisizlik sergiliyor mu? Peki ya tanıdığınız insanların devamlı gördüğünüz yüzleri dışında hiç hayal ediyor musunuz? Örneğin astığı astık kestiği kestik, ince uzun topuklu pabucu ile sizi deli eden amirinizin, evde pofuduk terlikleri ile örgü ören bir anne olabileceğini hiç aklınıza getiriyor musunuz? Ya her akşam güzel ve uzun cümlelerle, önündeki ekrandan bize haberleri okuyan yakışıklı haber spikerinin, karşınıza aldığınızda aslında iki kelimeyi bir araya getiremeyecek bir insan olma ihtimali nedir sizce?

"Düşünsenize, eşinizle bir konuda müthiş bir fikir ayrılığınız var, tam kavganın en heyecanlı anında, gözlükler değiştiriliyor ve birbirinizi anlamaya başlıyorsunuz. Müthiş bir fantezi değil mi? Peki gözlüklerimiz olmasa da imkansız mı sizce?"

gerçekten etkıleyıcı bır yazı olmus tesekkurler..

Baktığında gördüğün renkleri de tek tip algılamaktan arındırmalı insan kendini. Zira bütün sarılar aynı değil, tıpkı bütün kırmızıların, bütün yeşillerin aynı olmadığı gibi.

Galiba neye baktığın değil, nasıl baktığındır gördüğünü belirleyen. Bazen düşünürüm, insanların tamamı dış dünyayı ve olayları gözlemlerken gözlük kullansa ve o gözlükler gerektiği zaman değiş-tokuş edilebilse. Düşünsenize, eşinizle bir konuda müthiş bir fikir ayrılığınız var, tam kavganın en heyecanlı anında, gözlükler değiştiriliyor ve birbirinizi anlamaya başlıyorsunuz. Müthiş bir fantezi değil mi? Peki gözlüklerimiz olmasa da imkansız mı sizce?

Üstelik bazen iki kişi aynı kelebeğe baktığında, farklı şeyler de görür. Üzerindeki şekilleri biri kendisine bakan gözlere benzetirken bir diğeri çiçeğe benzetebilir. Kelebek mi farklıdır yoksa ona bakan gözler mi?