Mutlu olmayı sadece çocukken mi başarabiliyoruz acaba?

Bak gördün mü onun oldu, ne sen kaldı ne de ben..

Öte yandan mutlak bir "mutluluk" da yoktur. Sebepler alemi bu dünya, sevinç bizi bırakıp gidiyorsa; hüzünde yerinde durmuyor, o da bitiyor.. Hem insanlıkla alakadarız, biz kendi çocukluğumuzda en azından "mutlu" olduk; bugün "mutluluk" nedir bilemeden çocuklar anne, babasını kaybediyor; onu da bir kenara bırakalım hemen şuracıkta, dibimizde Suriye'de çocuklar, bebekler katlediliyor; ülkemizde babası şehit düşen çocuklar; babalarının nereye gittiğini bile bilmiyorlar; anlatamıyorsun.. Böyle bir dünyada sence hayatın amacı sırf "mutlu" olmaktan ibaret mi, belki de tüm bunlar o ulaşıp ulaşıp yitirdiğimiz "mutluluğun" peşinde olmaktan kaynaklanıyordur. Boş verin onun peşinde koşmayı, "başarmayı" mutsuz olursunuz.

Benim hayatım tam bir kaos. Karman çorman. Kendi hayatımı bıraktım başkalarını da mutsuz ediyorum.

Sadece mutlu ol...

Onu zaten senin yerine birileri yapıyor...

Büyüdükçe insanoğlu rahatsız mı oluyor ne? Hayat bana çok zor geliyor.

İyi bir eş bulursan mutlu olursun kötü bir eş bulursan filozof olursun Yani arayışa devam.!

Sinir hastası oldum en sonunda.

Hüzün güzeldir, incedir, naziktir, düşündürür insanı..

Hüznümü seviyorum..

Aranızda mutlu olmayan başaran varsa ne tür bir yol izliyor bana da anlatırsa çok minnettar kalırım.

Mutlu olmanın "haz" ile doğrudan bir ilişkisi var. "Haz" ise devamlılık ister; oysa hiçbir şey sonsuz değildir, biter. Ayrılıklar olur, bu bize acı verir. Çocukluktan kalma duygularla bunu anlayamazsak hayat kaygılardan ibaret bir hal alır. Çocuklukta kaygı nedir bilmeyiz, karnımız doyduktan sonra anne-babamızın verdiği güven ve sevgi dairesi içinde arkadaşlarımızla oyunlar oynarken kaygısızca mutlu oluruz; çünkü ertesi gün yine..

Bilmem paylaşmak ister mi insan, kalp onun, hüzün onun, mutluluk onun..

Mutlu musun?.

- "Kalpler ancak Allah'ın anmakla mutmain olur.."

Kendimden yoruldum artık.

Çocukken hiç bir şeyi başarmak zorunda değildin...

Başardığımız her şey aslında bir iş...

Büyüdükçe işler değişir hayatı, diğer insanları keşfetmeye başlarız, insanlıkla alakamız artar, duygularımız gelişir. İsteklerimiz de değişime uğrar: ulaşabildiğimiz olur, ulaşamadıklarımız olur; hayal kırıklıkları ve sevinçler.. Ama yine hiçbir şey devamlı değildir ne hayal kırıklıkları ne de sevinçler. En azından berabere sayabiliriz kendimizi.. Mutluluk "haz" almakla alakalıdır dedim ya; açken mutlu olamayız mesela, çünkü bedenimiz ihtiyacı olduğu enerjiden yoksun olduğu için sağlıklı bir şekilde çalışmaz; bir şeyler yemek isteriz, yemek yemenin tad, koku, lezzet yönünden bize verdiği bir "haz" vardır, ama daha lokmayı çiğneyip boğazımızdan geçinceye kadar biter bu "haz.." Devam edeyim desek doyduktan sonra ağzımıza aldığımız her lokmada o tadın verdiği "haz" da azalır; lezzet de almaz oluruz. Şimdi mesele burada "haz" mı yoksa hayatın devamlılığını sağlayan gıdanın nimetlerden alınması mıdır?. Doyduktan sonra ağızda kalan tadı kaybettik diye üzülmeli mi; yoksa yemek yemenin yaşamamıza, hissetmemize, düşünmemize, okumamıza, yazmamıza, üretmemize vesile olduğunu düşünüp "mutlu" mu olmalıyız?.

Psikolojim alt üst. Tedaviler hem de bir servet harcamış olduğum tedaviler sonuçsuz kaldı.

Bu arada

- Gök gürlüyorsa evet..

Ne bir kimse senin hüznünün derinliğine, ne de ayaklarını yerden kesen mutluluğuna paydaş olabilir..

Çocukken oyun oynamak için çıktığınız sokaklardan akşam evinize dönün.. Dönün ki "mutlu" olun..

En son çocukken mutluydum, o da geri gelmez ki.

- Tam manasile..

Başarmak mutluluk mu onu tartışmak lazım...

Siktir et başarmayı...

Buradaki insanlara da aldanmamalı.. Burası gibi Twitter'da da görüyorum her şeye gülen insanlar var: sözde bir "mutluluk" imajı çiziyorlar: sabah kalktıklarında gülmeye, birisini görünce gülme krizine girmeye programlanmışlar sanki.. Hele bazısı var ki kendi yazdığının ardına bile güldüğünü belirten semboller kullanıyor, yani muhatap olduğun kişinin sözü hoşuna gider, komik bulursun gülersin anlarım da kendi yazdığın her şeyin ardındaki o sembol nedir.. "Eğleniyor" muyuz?. Hayat böylesi bir şey değil bıçakla ortadan ikiye ayırasın, bir yanınla eğlenesin.. O abartılı "mutluluk" pozlarının yalan olduğunu hepimiz biliyoruz.. Kanmayın böyle şeylere, sonra büyük manalar yüklediğiniz insanlar sizi hayal kırıklığına uğratır; mutsuz olursunuz..