Bilmezler...

Bu ayrılık benim ikiz kardeşim...

Gece gibi karanlık şu alın yazım

tüketsin yalnızlıkları

öğretilenleri...

daha güzel sanmışım

önce yalnızlığımla

arslan, işler nasıl:)

"Yalnızlığına iyi bak, sahip çık! Kaç kişinin emeği var onda kimbilir..." O. Atay

Dili olmasa da yalnızlığımın, en azından beni anladığını biliyordum..

Ve her şey yarım kalır...?

unutma

Biliyorum günler hep böyle geçecek.

Yalnız kalırım ben...

"Hepimiz yalnız ölürüz" der ünlü bir bilim adamı.

Nasıl ihtiyacım var içimi dökmeye,

ve bu hatıralar burada biter noktalar konur. vedalar edilir..

Her gün çoğalacak

bir vaktinde gecenin

Anlatacak nelerim var bir bilsen

yokluğunla ben başbaşayız nihayet

yalnızlık; ılık ılık dolaşan kanda şekillenir.

belki de aldanmışım

marmara yolcusuysanız,

yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte

Saçların bir rüzgarın öyküsünü taşıyor

Yalnızlığı paylaşırken bile yalnız kalamıyoruz. Sanırım yalnızlık diye birşey yok. Buda insanoğlunun bir yalanı olsa gerek.

Duvarların kan öksürüyor

Bir ben bir yalnızlığım vardı.. Seslendim, duyabilmen için.. Kendini o kadar kaptırmışsın ki, kalabalığa.. Beni göremeyecek kadar, duyamayacak kadar kalabalıkların içindeydin.. Ben de o kalabalıktaydım ama bir seni görüp, seni duyuyordum..

Sığınacak limandır bazen yalnızlık, kalbimizin sol tarafına?Arada bir demir atmalı, sürülemeyen kayığı bırakmalı kollarına ki, kalbi yorulan küreklere yeniden sarılsın diye?

eyvallah doktor kardeş.. kolay kabul etmesemde insanları... kanın kaynadıysa , nasipse tanışır, arkadaşlar kervanına gireriz de...

yalnızlık ince bir hastalık gibi, girmeye görsün insan hayatına, ya öldürür ya bir mucizeyle kurtulur... umarım tüm yalnızların hayatında bir gün mucize gerçekleşir...

Erken çizilmiş karikatürlerimizdir babalar bizim;

Tanbur, ney yarım kalır...

Duyamadım, Hıhh:)

yalnızlığımı seviyorum. en azından yalancı değil, sahtekar değil. ve her sözünü tutuyor. hiç aldatmadı hiç yanıltmadı beni. ne vakit çağırsam yanı başımda. alemde böyle vefalı dost var mı başka?

sensizlik yollarıma yağmış olsada

anladım sonu yok yalnızlığın

bir bakmışın yok yanında

Gel desen gelirdim..

Dalda kuş eksik olmaz

bunca yıldır forma yazıyorum ilkkez biri düşüncemi savunma şeklime laf etti.

Düş satıcısı, ispiyoncu bir ihtiyarın insafına kalıyorum..

Elime, avuclarima birakarak...

Bir garip kimseydin bu şehirde,

Beni anlamıştı, içimdeki ben içimdeki ihtiyar... Çocuktum, yalnızdım, anlamazdım, kapımdaki söğüt ağacı...

Çıt diye bir ses duyuyorsan

Ve yalnızlığında boyutu var elbet. Halka halka bu boyut. Etrafımıza geçirdiğimiz zırhlarla kamufle edilmiş belki de. Aile, eş, dost, iş arkadaş zırhları...

sen gibi ve bu kelebek kadar

Fırtınalar çıkıyor üstüme..

Sabah geldi sonra

"Yine zamansız yağmurlar" dedim, "Daha önce, hiç bu kadar zayıf değildi güneş ışınları" dedim, "Gerçekten buradaki şarkıları hiç öğrenmeyecek, bilmeyecek, söylemeyecek misin?" dedim. Çok uzun bir mektup oldu. Başından sonuna kadar okudum.

Hatırlar mısın bilmiyorum. Senden önceki terk edişlerimi yazdım sana. Acılarımı katık yapıp aynı sofrada paylaşmadık mı seninle. Hüznün içinde umutsuz kaldığımda? Pes etmeler bize göre değil, yılmakta öyle. Şimdi hadi tut ellerimden. Gir hadi yüreğimden içeri böyle hüzünlü olduğun zamanlar. Orada cennetten bir köşe var senin için. Kuşlar, çiçekler, kelebekler. Orada biraz mutluluk doldur yüreğine, huzur doldur. Sığınağın olsun orası, sığındığın. İçinde akan derede yıkan ve sıyrıl tüm acılarından. ? satırları geliyor dilimin ucuna. Yüreğim ise her satırında seni arıyor. Susup bakakalıyorum senden kalan tek hatıra bu satırlara.. Huzur arıyorum gözlerindeki mutluluk ülkelerinin baharlarında. Sığınak arıyorum yalnızlığın ayazlarından kaçıp yüreğimi ısıtabileceğim. Seni arıyorum lakin yüreğimde bulamıyorum. Ruhum gitti derken yüreğim kabullenmiyor gidişine.. Ruhumla kalbim arasında tek başıma kaldım. Gittin mi yoksa giden sadece mevsimler miydi bilemiyorum. Bildiğim tek bir şey var ; yalnızlığında yetim, karanlıklarda sensiz kaldım?

Hangimiz zaman zaman yalnız kalmak istemeyiz!

Hasan Ali Toptaş.

hepsi o kadar

tefekküre dalıp bu bahar ayında

Yaşandığı an şehri yakan gizli bir yangın, yüreğinle birlikte.

yalnizlığına çare arar

Yalnızlığa Dayanırım da,

-Yoksul ve kimsesizdirler

pencereden giren

Oysa bilmelisin Araz?ım

yalnızlık elbisesi çıkmıyor üzerimden

Kaçış nereye, niye bilmezken hep saklanmaları oynuyor.

Erarslan ve katacomb hocam hislerime tercüman olmuşsunuz, eskiden ben de yalnızlığı farklı algılamak, dinden tamamiyle soyutlamak isterdim ama onlar birbiriyle öylesine bir bütün oluşturuyor ki parçalandığında ikisi beraber kayboluyor. Yani yalnızlık Allah'ı hatırlatıyor insana, en çok güvendiğin dostların bile yanında yokken, insanlar nankörlük içinde yaşarken başka çaresi yok insanın.

Gün gelir,

haddi hesabi yok

Sorar gibiydiler "Neden yaptin bunu, niye?"

Dirilmek için..

Medetkar gözlerim dışında

Hüznün seni bırakmıyor, acı hissediyorsun. O minik ışığında kayboluyorumutların gibi. Büsbütün yalnız, umutsuz... Duygusuz ve ümitsiz yaşamaya mahkümsun artık. İdama mahküm edilmiş suçlular gibi ecelini bekliyorsun. Artık yoruluyorsun. Ölümü saniye saniye beklemek idam mahkümuna zor geldiği gibi sen de bir an önce 'dar'ağacını asmalarını bekliyorsun. Son isteğini sorduklarında bu kadar acıya, zorluğa rağmen yine de sen YALNIZLIK diyorsun...

Ardından, silah sesleri?

Türküler söylerdin sıcak.

eğer yalnızlık sizin tercihinizse

maskeler ve sahte ruhlar,

biz kalktı yürüdü

Ah o hiç dinmeyen rüzgar

huzur demek yalnızlık

Bir gemi açılıyor Pire limanından

Boşver sende kalmış yarınlarıma

bir başıma kalırım

ve o yazandır cümleleri;

Ne kadar insan kalabalığı varsa etrafımızda o kadar yalnızız.

Çırpınır yüreğim hasretine

senin kokuna sarınmayı unutup

kendini bulmak birinde

Mesajlar yalnızca maç sonuçlarını söylesin

SONNET

Gemi yüzü görmeyen bir limanın hüznünü

- Sofraya tek tabak, tek kaşık, tek çatal ve tek bıçak koyar.

ısı okur,

bazıları doğuştan yalnızdır

yalnızsanda

Uykusuz geceleri...

Yalnızlık, hayatımızın katili sandığımız, şikayet edip sonradan şikayetimizi hep geri aldığımız zavallı bir sanıktır.

kimi insan dag başında çoban

YALNIZLIK PAYLAŞILMAZ.

yıldızlarda bulduğum şeyi

Bu gece canım yalnız kalmak istiyor

ha bire güreş etmekte...

Gizlilikten ölmek üzere olan bir akrep sızıyor içime..

rıhtımdan uzak

inledi yüreğim sen yoktun

Gözlerim gözlerini arıyor durmadan

c. dündar..

Yalnızlık postacıların taşıdığı yüktür çoğu kez,

belliki aldanmışım...

Geçtiğin yerleri öpüyorum..

ve ay

madenci fenerinin mesajı çok güzel.

Sen; Onun SordukIarına Cevap Vermeye BiIe TenezzüI Etmezsin, O seni Susturduğunu Sanır. Hayat İşte

Yanlızlık bazen o kadar iyi gelirki insana herşeyi düşünürsün ama düşüncelerin içinden bir türlü çıkamazsın kaybolur gidersin, bazen kaybolmakta güzel:((((

> muthis

sen benim yalnızlığımsın

O gün bugün sırtımı kendim sıvazlıyorum

Söyle sen değil misin

bir süre sessizlik

Buz kesilmiş ellerim dışında

Yalnızlık, kendimizi alıp kaçtığımız

Vazgeçilmezimsin

Azgın hüzünlerle körlüğüme göçüyorum

Herkes kendi gördüğüne bakar

Ve yalnızlık, yalnız bir çobandır

Bir tohum gibi serpildin filizlendin ben olun belkide

Nerdesin

Nasıl koşar aynalara,

En kalabalık yanım!

kendimden uzaktayım

puslu bir sabaha uyanınca kalbim...

Ve başıboş akan ırmaklar gibi,

Giden gitsin sen uğurla

Artık ne yapsak yapmıyoruzdur,

Bazen en başta yaşanması gerekendir ayrılık. leylalar ile mecnun'ların olsun, benim için çoook uzak olan cennet..

Neden hep yalnızlığı seçiyoruz?

Yalnızız başlığı altında, bir an da dost olmuşsunuz... Ne güzel bir ironi olmuş. İmrendim doğrusu Duplo/Eraslan!

Eyyy yalnızlık

Yıldızlar aydınlık fikirler gibi havada salkım salkım

Yalnızlığım gözlerimi kapattığımda çizdiğim resim.

Evet yapayalnızız :)

Bedri Rahmi Eyuboğlu

yalnızlık yoldaş olunca insana

işte bu yüzden yalnızlığa mahkum ayak bastığım şehirler...

Bu satırları yazarken annem ile kız kardeşim yan odada ben ise sessizce gözyaşlarımla sana akıyordum senin sırtınmış gibi yokluğunu hatırlatan duvarlara yaslanarak. Hiçbir zaman gelmeyecek olsan da imkansızlığına bırakıyordum fakir kelimelerimi. Ağlıyordum, sesimi kimseler duymasın diye ağzımı ellerimle kapatıp ağlıyordum. Yüreğim gözyaşlarını giyinip sana ve yalnızlığa akıyordu kirpiklerimden. Biliyorum ki bu gözyaşlarım senin için. Kirpiklerimden akan her gözyaşına bir dua ekledim canım. ? Benim her ıslak gözyaşım sana umut dolu bir gülücük olarak dönsün? duasını dudaklarıma ilmekleyip sana bıraktım ıslak gözyaşlarımı.. Ve mektubu okurken ağlarsan dokunma gözyaşlarına, bırak aksın yüreğin satırlara, toprağa. Aksın ki ; susuz kalmış ceylanlar gözyaşlarınla beslensin.

anlardım küçükleri,

yalnızlık üzerine

Her düşen yaprağa ayrı bir hikaye yazıyorum...

dağlara karışır;

Turgut Uyar

bayram namazından dönmesini bekleyeceğim birileri olmasa da

Hep aynı hikaye hep aynı masal

umutlu bir bekleyiş ile yalnızlığımızın sona ereceğini bilmesek herhalde yalnızlıktan şikayetçi olmazdık.

Gün açanda yollara serildim

Olmaz olsun böyle sevdalık

Hangi taşı kaldırsan, nerde 'of!' çeksen,

Alnından ellerine damlıyorsun..

Ne sevenim var ne de soranım

İSMAİL ACARKAN

Sözünde durması yalnız'ın yalancılığıdır kendisine..

Yalnızlık dört yanımı sarmış olsada

( ̧.? ́ ( ̧.? ́ .? ́ ̧ ̧.? ̈ ̄`?.

yal nızım...

bir varmışım,

... paylaşamadığım..

Haklılığın onuru yaşatır insanı... Susmanın utancı öldürür.

Madden yalnız bedenimle gezerim kısa yolumda,

Yüreğinin sesinden uyuyamıyorsan

Hiç kimse başkalarından, ya da genel bir ifadeyle, dış dünyadan çok fazla beklenti içerisinde olmamalıdır. Bir insan tekinin bir başkası için ifade edebileceği şey, öyle çok büyük değildir:Neticede herkes yalnız kalır ve önemli olan şey yalnız kalanın "kim" olduğudur.

gece soğuk yatağa girerken hisseder ki yalnızdır insan.

Sen bilmezsin

yekparesi, sıla otağı...

Kurtulsan da yapayalnızsın

bir gün bir akıllı gelir anlar beni der yunus

MAVİ MAVİYDİ GÖKYÜZÜ

küçüklüğü kavranamayandır oysa;

gibi dalmışken kendine;

Meseleye din açısından bakarsak da, Allah'a ait özelliklerden bir çoğunun numunesi insanda da bulunmaktadır, örneğin Allah herşeyi görür ama insanlar sınırlı görür, vb. Dolayısıyla insanlar da yalnız olabilir...

ve benim gibi, zaman akarken

kahirlenme...

Hiçbirşey yok seni hatırlatacak

sevgili yalnızlığım

Yatağın üzerinde saksı gibi oturuyorum! Ha şu sarmaşık ha ben bitkisel hayat bu yalnızlık!

Bekleyiş

gölgelerini kanlı bir kaput gibi sürükleye sürükleye

kaval çalar

Hüzün mutluluk verir mi hiç? Hüznün bir şaire mutluluk verdiğine şahit oldum.

Yalnızlık Hali

Gönüllü yalnızlık..

demenin, sen hala gitmiyor musun demenin ya da

ansızın durduk yere

sonra birden yok olmuşum gibi...

Yalnızlık, televizyonun karşısına geçip duvarları izleme sanatıdır.

gürültüler ona çarpmasalar bilmem

tek ses duysalar ;Allah... yoklayanlar nabzımı". ve

zamanı güden.

yalnızlık ve yine yalnızlık,

Yalnızlıktan üşüyorum.

Yalnızlığım - Zühal Olcay

Asla yitiremezsin..

sessiz ve yalnız!...

Oysa sessizlik haksızlığa alkıştır.

yek vücut olup

ların; ve her bakışın iskeletidir bin yıllardır

?Müziğin bile seni dinlemesidir..

Çogaltıp yanlızlığını konuş bir çok kendinle

bazen de bir filmdeki repliğe eşlik etmeye çalışmaktır..

Bir başına kor

Yollara düşmek istiyor..

Susuşuna kan döküyor gözlerim..

Elini tutan, gözüne bakan biri olmasada yanında eğer yüreğinde biri yoksa asıl o zaman hissedilir... Kendini bile terk etmektir yanlızlık...

geri dönülemeyecek o eski günlere...

Yabancılaştı bana

yalnızlık vuslat ile aramızdaki süredir

Zamanın varken ağırla kendini sarılıp öperek

Yüreğimde acıttığım,

sözlerimde bir güzellik olsaydı, şimdi burda olmazdım inan..

yalnızdı bu küçük kelebek uçarken

ve baklan denen yerde,

Kalemim bitti, yitirdi şiirini şuur

Yanlızlığım sensin

Her gidişte, daha büyük bir hızla getiren beni sana, senin kalabalığın değil, benim yalnızlığımdı...

en sadık dostumdur yalnızlığım

kaç kişiyi öldürdüm düşlerimde

Düşmanlarının saldırılarından yuvarlandıkça yerlere

Bencede huzur...

önünde gözdür.

Seni unutsam bazı bazı

Sen benim çaresizliğimsin

Yalnızlık, "beni dün gece bir kara delik yuttu" demektir.

Her yanım kırık

Ama bana hep vurgun saatlerimde geldin

Herşey herkes için değildir oysa,

Çok vagonlu bir trende, her istasyonda yeniden başlayan çok seferli bir yolculuktur yalnızlık!

Al yanı başımdan gölgeni de al

Telefonunu sadece numarayı yanlış tuşlayanlar arar.

Yalnızlığım yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin

Varlığındayken her gece aradığın vakitlerde ben hala sen ararsın diye seni bekledim sen kokan köşelerde. Seni bekledim hep. Seni beklerken karanlıklarla oyalandım biraz. Körebe oynadım zamanla. Kovalayan yalnızlıktı ben ise sana ve varlığına kaçan oldum. Hep yokluğuna ebe oldum bilmediğim oyunlarda.. Gözyaşlarımı avuç içlerimde saklayıp seni bekledim işte zamanın kör saatlerinde. Seni götüren tarihi alnımın ortasında bir mıh gibi çaktım. Ve hala gittiğin günde hala bıraktığın yerdeyim?Bir gün gelecekmişsin gibi seni bekliyorum sen kokan köşelerde?.

Lime lime savurdun sevdiklerimi

yoksa o mu anlıyor en iyi halimden...

Ağla da kendini bırakma

kabir sualiyle açılır kepenk,

en zor anımda yetişen

bir parçada dışında

otu gösterir.

Boyuna yerini değiştirir, boyuna onu arar... Biri bulsa diye.

- Diş fırçası başkasının fırçasıyla asla karışmaz.

Sanki bir ben yapayalnızım:(

Kahraman TAZEOĞLU

Sonra bir durağa yaslanıyorum..

üstüne üstüne gelir içinde olduğun mekan

Yarım bıraktın, yarsız bıraktın beni

> Son bir kez dusundu derin maviyi..

yalnızlığım

Çünkü yasam içinde, ayni frekansı yakalamak o kadar zor ki...

Sari buhrabların vecdiyle mahdut yalnızlıkların lerzanı sarmış nevmidi... Lakin pür-ıstırap kuyumda hülyalarım cuşa-cuş şimdilerde...:)

neyle örterse örtsün,

Tamda bunu düşünüyordum ''Yalnızlık'', neden hep yalnızım acaba?

Ama kimbilir belkide hep vardın

Dipsiz bir uçurum gibisin ama sevgi kadar karşılıksız?

Öyle yalnız kaldım ki hayatımda

Aklıma düşsen yalnızlık oluyorum..

bu yalnızlık...

Sevgilim diye başlayıp öperim diye biten

Sürüyerek ilerleyen bir ayak sesinden

demekki

Farzet şimdi sen bir rüzgarsın

küçüktü yüreğim

Hiçbir şeyi umursamadan,

Sevdin / Sevdin /

yalnızız çünkü herkes kendisinin kimse tarafından anlaşılamadığını düşünür

çıkar o resimden karşıdan bakar görür ki yalnızdır insan.

açık denizlerde

söylenenler

Arkandan uluyan kapılardan

Suskunluğunun her bir harfini yorumlamak ve haricinde duyduğum sesleri inkar etmektir yalnızlık!

yalnız gözlerin kalsın ıslak gözlerimde

elleri titreyen yaşlı bir kadındır hüzün

bulutlar yüklü ha yağdı ha yağacak üstümüze hasret

kalabalklar içinde yalnız olmak kadar kötü bişi yoktur herhalde

Elimizden binicik bir el eksilse,

YALNIZLIK

yürür ya da koşarken, coşarken ya da

Gidişinin en sessiz harfinden yırtılıyorum

Nereye gidersem gideyim yanımda götürüyorum seni. Hiç yalnız değilim bu yüzden. Ne gecelerim sensiz geçiyor ne gündüzlerim.

Ama, yalnızlığın kelimeleri yoktur.

Sevilesi oldu şimdilerde yalnızca yalnızlık...

Sen üzülme diye satır aralarına ördüm yokluğunun sancılarını. Duyup ağlama diye bir saçak altına sığınıp şimşek gürültülerinde yutkundum sensizliğin çığlıklarını. ?

Ellerimizi yitiririz birdenbire, yokturlar;

Duymak için beklediğin bir ses

Yalnızlık, yazar ve okur.

sanırım bir şaire veya yazara yapılacak en güzel dua,''hüznünüz daim olsun'' olacak ama ben yine de beddua edip, neşeniz daim olsun efendim diyorum.

Yalnızlık bulaşır gülümseyen yüreğimden

Sevgiyi, özlemi birlikte yasamak doyumsuz bir hazdır.

dünden bugünden,

Öyle içimdesin ki. Yanağımda dolaşan rüzgardan daha gerçek dokunuşların. Küçük, ürkek, kesik dokunuşlarınla, belki de her zamankinden daha yanımdasın. Yani öylesine, o kadar bensin ki. Ah nasıl anlatsam. Boşuna bu çabalarım, doğru kelimeleri aramalarım. Ne kitaplar yazıyor, ne de sözlüklerde karşılığı var.

Bilinmeze doğru yol alırken

Sadece kendine masaj yapar.

değmeyin keyfinize

olmadı giyemedim

mimarı insanın kendi aptallığı ise eğer, içinde güneşin dışında herşeyi barındıran gece gibidir yalnızlık..

bazıları doğuştan şanslıdır

tek çaresi aşktır, bır yalnız yasama sırasında nefes almanın

Vakit hep olurken hiç olma vaktidir..,

Bizim dünyamız uyansın

Uzatmıştır parmağını bir çocuk, uzakları;

Eski bir pikapta Theodorakis çalıyor

kaygılanır, duraksar ve sessizdir;

ortasını bulamayanlar

Her bir kelime

bazen kuvvetli tokatlar vurur yüzüme...

Sevgiyi bulurum diye el uzattım yıdızlara

Bu hüzün bana senden yadigar

senli sokakların müptelasıyım

O yinede bir sabaha vurulmuş,

> "Dudagi yariklar" denir,

Hangimiz şehrin bunca kalabalığına rağmen kendimizi uzaydan gelmiş gibi yabancı ve yalnız hissetmeyiz ki!

her şeyin bir göstereni vardır.

RUHSUZ DESEM HAKSIZLIK OLUR,

Ayrıca; hem efendisi, hem kölesidir kendisinin.

Geldim geleli sevemedim bi-türlü bu şehir hayatını, soğuk soğuk yapılar, koşuşturmacalar, kimin ne için, kim için yaşadığı belli olmayan bir hengame içinde, hep yabancı olduğumun hissiyle yaşadım? Bir yalnızlığın sarmalında kaldım hep.

Bilmem rengi nasıldır, boyu ne kadar.

Onun için ne sonuncu ayrılabilir gemisinden, ne de ilkin.

En baki dosttur yalnızlık. Herkes gitsede o bırakmaz seni...

dinden imandan çıkarır

Hadi kır kalbimi defalarca

Yalnızdım ama kimseye kırgın değildim...

Canım olsa vermezmiydim

Forumdan biri demişti

Paylaşılsa yalnızlık olmaz

sensizlik yollarımı tutmuş olsada

Bavulları hep toplu durmalı insanın...

kente dayadım sırtım

seviyorsundur yalnızlığını sana bağışlayanı...

Ne kadar kalabalık içerisinde olunsa da yalnızdır insan özünde.

Ben sana yanık...

ölümün degıl ama yalnızlığın tek çaresı var dedı.

yalnızlık denen şey

yalnızlığımda sensin

ay diyorum sonra

bir hayalet gibi kapındadır

yalnız olamamak aslında

Gene senden uzaktayım.

kırmadan incitmeden

Diyen Biri Olmalı

yalnızlık yalınlıktır

kendini görememek aynada

Çünkü... yalnızca, yalnızlığınızın buğusunda yaşarsınız sizden bihaber sevdaları... Bu ne büyük saadettir bilir misiniz?Ne büyük bir lütuftur?

Yalınızlık; neyin açılımı!

Kalmışım çöl ortasında bir başıma

Günahların boynuma,

Bilirsiniz.. Anılarımızda öylesine anlamlı, mutlu anlar vardır ki, kimi zaman onca geçen yıllara değerdir. Tabii ki bu değerler karşılık bulduğunda daha da değer kazanacaktır.

Her zaman denge.. Verdiğimiz kadar alalım, aldığımız kadar verelim hesapları yapar dururuz.

omuzlarına konan sineğin kanadıdır

veresiye kişilikler,

Açılsın kapıları açılsın yalnızlığın

Teninde keklik hoplatan kırları

Senin bu yalnızlık.

Şakağımda

Biliyor musun... İstediğim kadar çok nefret ediyorum senden yalnızken... ve hiç istemediğim kadar özlüyorum...

afiyet olsun doktor civanım.. tahminin tutmuş; en zeki insanların içinden çıkmışım ama, ben en apdallıgını oynamayı tercih ediyorumm... hani semaver çayıda güzel gider, gönlümüz kalmasın, bizde ocak çayı içelim...

Ölümlerinin habercisi...

Gördüm yapraklarımın bir bir döküldüğünü,

Haaa, iç ses, ne dedin ne dedin?

Düşünüyorum, kuytu odalarda

- Kimsenin doğum gününü hatırlamak zorunda değildir, kimse de onunkini.

İstekle kıvranan

gündüz güzelliklerde geceleri rüyamda

yalnızlık denen meret.

Yalnızsan Eğer

Hep yerine başka başka hüzünlere, mutluluklara bırakmadı mi?

Üstelik yalnızsam bir de -telefonda kuş sesleri-

Suretinin düştüğü her yüze sen diye bakmak, suretinin aslına korkusuzca bakmak, aynalardaki suretime bakamamaktır yalnızlık!

Göklerde parıldayan

Süsle beni ey aşk!

Penceresi

Lambasında

yalnız kaldım yine sensiz, duvarların arasında hapis...

-mi acaba?

Küsüşüm tüm dünyaya,

Ve bunları kimseye farkettirmemekten

Günün aydın, akşamın iyi olsun' diyen biri olmalı

Seyahatta cam kenarı sanki yalnızların yeridir. "Çünkü aslında orası, başını koyacak omuz bulamayanlar içindir"..

Sonsuz sınırsız...

... Yalnızlığım ;

kalabalıklar içreyken bedenini,

Azraile verecek bir canım kaldı

Gidiyorsun..

yalnızlık dediğin büyük bir zindan

Hangimiz yalnızlığa yabancıyız ki!

her an yanımdadır yanlız olsamda

Ne kadar yalnız olduğumu anladım' diye cevap verir.

Yalnızlık üzerine birşeyler söylemek gerekirse, bunu en güzel dile getiren M. F. Ö grubudur.

"Yalnızlık... Sigara külü kadar yalnızlık"diyor ya şair...

hatta yalnızlık rıhtımında

Duaya hasret mezarlar gibi

her sancılı doğum yalnızlığa eklenen yeni bir terkediş,

süslere

yalnızlığımı

Cevabını bildiğin soruyu soruyorsan anla ki yalnızsın; hatta yapayalnızsın!

hep kalabalıklara karışma telası bundandır... kalabalık yalnızlıklar, yalnız kalabalıklar oluşur şehır sehır, ülke ülke.. kalabalık arttıkça, artmaktadır yalnızlık da. insan bir ölümü istemezbırde ondan beter bır yalnızlığı.

aslında sen de yalnızdın benim kadar

Bir esmer kız severdin,

Düşüyorum..

Nihayet...

Ve kuşlara doğru

suratımı assamda anlar halimi

söyle...

Kalın sağlıcakla..

Ah yangın kor ateşler beni sarsada

Ben ninemi yalnızlık sanmıştım bir keresinde.

O yıllarda söylenceler eşkıya türküleriyle başlardı.

-o an?

BEN SENSİZ GECELERDE YALNIZIM

kaybolmak izlerinde

gecenin yıldızı, ayı var

Kendi keşfi sanıyor seni..

- Sadece kendi ellerini ısıtır.

Yalnızlık; sana gelirken yolları günlerin ardında bitirmek; senden giderken, yollarda 'ömrümü' bitirmektir."

oraya göz atanlar bilir

Gözlerime senden düşler sürüyorum

içlerinden gelip geçtiğimiz.

Sen kesiliyorum gülüşümün karşılığı..

sen yıkılmış,

kapıyı kimse çalmadan,

Savaşım ve Kendimle kavgam!

Sönük sönük.

Anladım sonu yok yalnızlığın

Yalnızlıklar 7

Düşüncede, hatırada ve dilekte.

Bir gün giderse ocağından

Tek başınalık mı?

konuşmka isteyince kimseyi bulamamak, için sıkılsa da bununla tek başına uğraşmak... sonuç olarak yalnızlık zordur..

Alemsiniz...

Şahitliğini yaşamak isterken,

Kar yağanda eridim

düştük bir kere

düşüyorduk

Sonsuz bir geceye mahkum bırakılmış

ben yalnızım diyenler

Yüzümde aramamayı öğreniyorsun..

Görmüyorum..

Hayatımıza o kadar çok karmaşa ve ucuz değerler girdiki, her gün biraz daha kaos, biraz daha karmaşa içinde yaşamın farkına varmadan kaybolup gidiyoruz. O kadar çok acele yaşıyoruzki hayatı. Ama ylnız başımıza!

Yüreğindeki yalnızlığıbazen silmeye çalışsan da, unutmaya çalışsan da onun seni bırakmadığını düşün.

Işıkları hep kendi söndürür.

tekilliğimi?

Yalnızlığım, elini uzattı bana.. Sadece anlattıklarımı dinledi.. Sen gibi, farklı anlamlar yüklemedi, sadece dinledi..

insan dogarken, kaderindeki yalnızlıgı taşır ve hayatı boyunca sürdürü, bu hikayeyi.

Bir anne şefkatine müsavi.

ölmek istemenin bir sessizliği varsa,

sonra bir kedi,

Peki bu kadar yalnızlıktan korkuyor, yaşanılan güzellikleri,

ruhum yorgun,

Mağbet...

Sermezmiydim yollarına

Yalnızlığa sebep ne olursa olsun insan çocukluktan çıkıp ailesinden ayrıldığı anda yalnızdır. Kimileri bunu had safhada yaşar, kimileri en az seviyeye indirger.

yok be Duplo hoca, nerden güzellik bende... sadece dua ve temennimiz o.. bizden olsa olsa, üstadın dediği gibi olur:

- çok yalnızlık çekiyorum.

ARASIRA ÇIKARIYORLAR KAFALARINI KABUKLARINDAN

Yalnızlık, küçük bir 'ben' içinde, koca bir sensizliği yaşamaktır. Yalnızlık; seni, herkesini ve her şeyini kabullenmek ama bunu sana anlatma yeteneğinden yoksun olmaktır..

Yaslanmak hoş değil bos duvarlara baka baka

-ki, gözlerimizi nereye çevirsek orada

İnatla bunca zaman kendine sakladın belkide

döverlerse,

Ve ben seni sevdigim zaman bu sehre yagmurlar yagdı

Telesekretere "şu anda size cevap verebilecek kimse yok" denmeli, "... belki de hiçbir zaman olmayacak..."

dertlerimi anlatmaya bir bilsen.

Korkudan çarpan kalbinin sesini

faniler dünyasında bakisin yalnızlığım

HİÇ OLMAMAM GEREKEN BİR ŞEKİLDE HEM DE

SEN YANIMDA YOKKEN

Alışır her insan alışır zamanla

Bu yalnızlık benim ikiz kardeşim

Biraz ihanet bırakıyorum..

bedenim yorgun,

dvmsZ ̧.? ́ ̧.? ̈) ̧.? ̈)

Nuh2un gemisidir,

nerde benim benliğim

kuştur gökyüzünü,

ve güneş

Yalnız doğar yalnız ölür yalnız hesap veririz.

yalnızlığın kadarsın

Bir düşün'de beni sana ayıran

, o parçadan sonrası bilinir

İçimizde hissettiğimiz o güzel duyguları uzunca bir süre tekrar yaşayamamak..

kimsesizlerin kimsesine baglıyken;

kucaklaşmak

Yine sesinde kaybolur bu sevda...

Yalnızlık insanın kendini tanıması için bir fırsattır.

birikir yüreğinin kıvrımlarında

Görünmeyen aydınlık gibidir yalnızlık

Sokak lambalarına sığınıyorum.

Çırpındıkça anlıyorum gücümün neye yetip neye yetemediğini...

Yasadışıyım

dışarı baksanız da bakmasanız da avaz avaz sıçrayacaksınız camdan

YOKSUN YANIMDA

Bu dünyada çekingen olmak çok iyi bir şeydir baylar.'

Uzaklardaydin, oracikta, obur kitada,

Beyhude bir dehşet bırak bana,

Bir türkü ki gamlı, uzun,

Ölümbaz öpüşler kusuyorum ceplerime,

Kan görüyorum taş görüyorum

bu karanlik neyin isareti?

Üzümden şarap yapacaksın

Yalnız kimse, kimseye günaydın diyemez.

Lodos kendisinde

Ateşten gömlek misali

"yalnızlığa elbet alışır bedenim

> Bir yanda buyuk bir merak,

senli tınılara vurgun

ya gerçekten allah kimseyi yalnız bırakmasın

Her sayfası kederle kararan

kimsenin sizi görmemesi ve duymaması imiş...

Kendini eleştirir kıyasıya, kendini yine kendisi savunur.

ORHAN VELİ`YE

Yazılmıştır birkere

Baharda yaşamanın bilmedim nedir tadı.

hayata yön veren kavşaklar

artık

Ötesi var:

yalnızlığı sevmeyle eşdeğerdir..

aydınlıklara döndüğün vakit,

buz tutmuş sokaklarda

Bütün bir dünya uyurken

Yapayalnız...

Kimseden ismini duymaz, kimsenin ismini telaffuz etmek zorunda kalmaz.

ne söylenebilirki yalnızlık üzerine...

İmkansızlık düşer hasret paydalarımıza.

kıymet bilmeyenler yüzünden

Hep kızardım fırlatır atardım

Yine seni arıyorum...

Hafiften bir yağmur ağlıyor benimle

çiçeksiz ilkbaharsız olmak değil

"merhaba yalnızlık"

Belki sevdin ama

Göz karana yenik düşüyor en korkak yanlarımdan.

yalnızlık, yakın dostum

Ellerim cebimde, dudagımda sigara,

sessizliğe dönüşse;

İçine dert oluyorsun kentin,

sen sevdiğim

hayırla gelsinde

- Sadece kendi dualarına 'amin' der.

Yanlızlık çoğu zaman insanı doğruya götürür

O ESKİ HALİMDEN ESER YOK ŞİMDİ

Evinden kitaplarından uzaktamısın

yalnızlık benim dostum

Yalnızlığım yollarıma pusu kurmuş beklemekte

içinde bulunduğum halet-i ruhiye...

Kalabalığa dayanmanın zorluğunu

nefesmi alıyorum sanıyorsun

Ahmet Hamdi Tanpınar

Yalnız, hem bilgesi, hem delisidir kendi dünyasının.

genişletmektir.

Yalnızım..

Ne kadar hasretsem bir tebessüme,

Yalnızlığım tek bilebildiğim sen benim vazgeçilmezimsin

Yalnız, sürekli dinleyendir söylenmemiş bir sözü.

yokluğunda kimsesizdim

kalbin yalnız olmasın yeterki gerisi boş

- Kendini eleştirir kıyasıya, kendini yine kendisi savunur.

anlatılanlar

Ama beni sorarsan, aşık adam ne yapar, ya oturur şiir yazar,

Ama ;

gardiyan istersin yok yanında

ALTINCI GÜN

''dozajı fazla oldugunda bi köşeye çekilip telefonla kendini aradıgın genellikle haz ettigim kimsesizlikle hiçbir alakası olmayan bir ruh hali''

yalnızlık; rüzgarın esintisidir.

Ya şarkılar?

yalnız kalsam ama yine seni içemde yaşasam

Kimi gün öldüm kimi gün ilah oldum

Nerde, kimi üşüyorsun?

Yarım kalmış bir cümleyim artık.

Yalnız değil ıssız bıraktın beni

Aslında yüzüme tükürüyorsun da ihanetimi

O yüzden en sessiz gecelerde ''doğruydu, yaptım"la teselli bulmalı insan...

aslında birer boşluk olduklarını anımsarlar ansızın

Mahmur süzülen bakışlar

Yalnızlık bir boşluktur

Yalnızlık, kendi sesinden başka sese hasret odanda dört duvarın hareket edipüstüne üstüne gelmesidir...

Bakışın içiyor beni gözlerimden..

Yatağın senden uzun olsun

yalnızdım bu büyük soğuk odada,

En sevdiğim şeydir :) karışan eden yok huzur özgürlük hayat bu işte bu bu bu :)))))

yollar uzun sesler çığlık oluyor her sessizlikte

Dostluğunuz baki olsun!

Bıktırıp usandıramadığım bi o

Sen herşeyi süpürebilirsin; sonbaharı süpüremezsin,

Yalnızlık, öldürmektir.

Ben kanıyorum..

Yalnızlık. Her kimliğe doğuştan yazılı tek uğraşıdır insanın bir yaşama sırasında... Tek sermayesi, sahip olduğu tek şeydir insanın, kıymetini bilmelidir dedi . Yalnızdır insan... Hep kalabalıklara karışma telaşı bundandır... Kalabalık yalnızlıklar, yalnız kalabalıklar oluşur şehir şehir, ülke ülke... Kalabalık arttıkça, artmaktadır yalnızlık da! İnsan bir ölümü istemez bir de ondan beter bir yalnızlığı... Ama ikisi de başına muhakkak gelir bir yaşama sırasında... Ölümün değil ama yalnızlığın bir tek çaresi var dedi. Tek çaresi aşktır dedi, bir yalnız yaşama sırasında nefes almanın... Aşk da zaten iki yalnızın, ortak bir yalnızlıkta buluşmasıdır dedi... Aşık olun, gösterin birbirinize yalnızlıklarınızı... Nasılsa ayrılık, insanın kendi tek kişilik yalnızlığını özlemesi. Sade ölüm değil, ayrılık da yaşamın emri!

Aynalardan duvarlara bir üzünç akıntısı

Yalnızlığımdan değil yalnızlığım

Bekle kendini uzak yolculuklardan dönersin diye

Çok sevdiklerimiz bu hayat yolunda bize yoldaşlık eder sadece.

Bütün sevdiklerin terkedip gitti,

Oysa, kendime ait bir yalnızlığım bile yok!

Başkalarının gözlerini

Yapayalnızım şu dünya denen arzda.

Kendinleysen yetmelisin kendine

bir bakmışın her yanında

olsun

gecenin ortasında

evet burası edebiyat sayfası fark ettiniz demek.

tenha bahçelerde ve ölürken

Ansızın ayaklanmışken bir yanın

ve vazgeçtim yaşamak sandıgımız oyundan...

Haber ver kendine ki öldüğünü bilesin

Taşarak evlerden taraçalardan

yine yalnız bu yüreğim,

yazan: rivayetin hikayesi eklememişim.

Beşerin haddine mi yalnızlık...

Kovmam Arslan, kimseyi kovmadım, kovmam. konuşmasan da olur, senin ruhun sağolsun:)

Çünkü uyumamıştım.

turgut uyar...

İlk öptüğüm elin gül kokusundan, çaldığım kapılarda çantama attığım şekerlere kadar herşey, yalnızlığımın sınırlarını çizdi acımasızca...

Hep inmek mi lazım yoksa son durakta

Bir sıkıntı biner bedenime

Ölür, ölür öldürür.. Öldürür, öldürür ölür.

Seni de unuturum...

"Yalnızlık, hastalıkların üreyebileceği en uygun ortamdır."

Kimi ayrılamaz karanlıktan...

Şiirler, peşimden gelir nasıl olsa...

Kulaklarımdan bordo denizler dökülüyor

maskesiz dolaşmak isteyip de maskeleriyle bütünleşmiş olanlarla aşık atamayınca sen de bir maske takıp oturursun

Gelmi diyorsun?..

ö. asaf

bir geliyor içinizde ki hevesi alıp uzaklara taşıyor...

Yalnızlık, sensizlikti.. Karanlıkta snei bulamamak, kalabalıkta sana ulaşamamaktı..

Ellerinden bir tedirginliği bir tehdidi avuçluyorum..

Sadece kendi dualarına "amin" der.

işte bu yüzden

bu başlık bana göre

ekranda yazıştığın kişilerin cümlelerine duygu yüklemek nasıl bir yalnızlık barındırır ki:))?

Rüzgara...

"seninle hatırası olmayan yeni kıyafetler aldım kendime.

Özlemek, özlenmek, sevmek, sevilmek, sım-sıkıca sarılmak,

Yollar benim umudumdur yoları kapatmayın

> Koca denizlere sigmazdi yuregi...

Kimi zaman dinlediğim şarkıların en titrek nağmesinde çektiğim bir ahh; kimi zaman kendimle baş başa kalmak istediğimde sığındığım limansın?

Önce yalnızlığım vardı

Yalnızlığı sıkınca her terkedişteki hüzünler ayrı ayrı damlamakta...

yine tek başımayım

Yalnızsa, sürekli bir sonbaharı süpürür hep.. Düşünemezsin.

Alışamadım sensizliğe...

İçinde ne garip yazdı...

tüm acıların.

İçimde yalnızlık öyle yorgun

Cesur olsan da sızlatır yüreği.

erarslan, siz nereleisiniz? Konuşmalarınızdan Orta Anadolu civarından bir yerlerden olduğunuzu çıkarttım ama yanılıyor da olabilirim. Bu gece nöbetim yok, balkonumda çay içiyor, bir yandan da caddeden geçen üniversitelileri izliyorum, Şahin Bey de aklıma çay'ı düşürdü, çay koyduk bir de. Semafer alıcam yarın ama:)

zaman vuslata dönmeye çalarken,

yalnızlık benim dostum...

kalabalık sokakta hayat akarken

Sesini peydahlıyorum kendimden ve kentimden..

Yalnızlık iğrençtir sayılı günlerini kimseyle paylaşmadığın, kimseye bir faydanın dokunmadığı, aileni ve sevdiklerini özlediğin sefil günlerindir. En azından benim için öyle. Gerçi benim iki arkadaşım var biri ölen yunus balıklarımdan sonra akvaryumumda oluşan bir parazit diğeride geçen gün marul yapraklarının arasından çıkan sümüklüböceğim :))

Seni yapayalnız, bir tek bana bıraktım. Paylaşamadım yanlış yaptım. Sana ulaşan yolları kaybettim diye bütün bu şaşkınlıklar. Kendimi oradan oraya vurmam. Sağımda, solumda, ne zaman dikildiğini bilmediğim duvarlara çarpmam, hiç görmediğim çukurlarla boğuşmam. Denizlerin, gürültüyle gelip vurduğu dehlizlerin, acılı duvarları gibiyim.

ben bir ama gibi,

Hiç kimse yalnız değil aslında...

Babalar ki, yalnızlığın en uzun tarihidir

yanlız olacak ne var yalan dünyada

Okuduğum kitapta, yalnızlık üzerine bir bölüm var..

pardon ya eksik oldu

Duyduklarını unutur, duyacaklarını düşünür.

Bendim..

- Aynasında sadece kendisiyle göz göze gelir.

nedir bir sevgiye harcanmadıktan,

Yalnızlık mimarıdır çoğu kez mimarlığımızın.

yazmaz bildiklerini.

En kanadığımız yerden susalım..

Zor değil, hiç zor değil, demli çayı bardakta

Bugün bir başka sessiz sanki...

Yine yalnız bir bayramın şerefesinde, yeni aldığım albiseme uyumlu bir çantayı arıyom... Gözüm vitrinlerde, aklım bayram sabahı ilk kimin elini öpeceğim sorusunda...

ardından kendi kendime konuşmayı

Ve her sabah ürperir içimde yalnızlığım.

bütün heykeller arasında

dört duvar arasında kalakalırsın tek başına

yalnızlık payesinin

Tasta mey yarım kalır,

YALNIZ' IN DURUMLARI

Üstelik günlüğü yoktur hüznün

Yorgun söylentiler kanıyor solgun yaralarımdan,

Ve bir asansör kapısı önünde

Şimdi şimdi anlıyorum kurnazca ayırdın beni belkide

yalnız adam

Gelirdim..

Düşlerin senden uzak

yine dalgınlıkla

ezilen tozlu iki böcek gibi kımıldatıp,

O, kendi kendisinin sanığıdır.

aslında yokum ben bu oyunda

Duplo nun tel. konuşması çok hoşmuş :p

Kaybettiğin herşeyi, kazanmaya çalış;

Oy birliğiyle yalnızız...

bir hiç olmayı bile diliyor insan

istediği kanalı izler ama aldığı zevki ya da duyduğu nefreti paylaşamaz.

ben şimdilerde

yağmur çiseliyor aşıklara vicdansız

yalnızlıklarınızı gündüzleri dışarı çıkarmayın, güneşin tesiriyle daha bir koyulaşıyor.

yalnızlık.. her kımliğe doğuştan yazılı tek uğrasıdır ınsanın bır yaşama sırasında..

Korkmam, geçinip gideriz biz mutlulukla,

yemekler yapıp yiyenin yoksa, kapın çalınmıyorsa, sıcak bir ses için telefon rehberini karıştırıyorsan, kalabalıklar içinde kendini çaresiz hissediyorsan, ekranda yazıştığın kişilerin cümlelerine duygu yüklemeye çalışıyorsan, birden anılarda gezinip, kendini yalnızlık şarkılarında buluyorsan, şairin dediği gibi; yalnızlığın hınzır uğultusunu duymadan, ayak uçlarına basarak gelmiştir...

Yalnızlıkları sona erdiğinde belki de ilham kaynaklarının sona ereceini düşünüyorlar.

Ki ağladığım anlaşılmasın.

Yalnız, duymuş olduğunun sağırı, görmüş olduğunun körüdür..

içlerinden sana en çok benzeyeni,

Hak ediyorum..

dururken; üstelik yelkenimiz yoktur,

yoksul acıların gölgesinde

Yalnızın herşeyi sırdır, her hatırası itiraf.

Bir kac degerli pulunu

ne vardı sanki yoz kalsaydı

bu kadar bilmezdim varlığını

Yalnızlığım sığındığım tek liman.

Yalnızlık vazgeçilmez olduğunda melankoliyaya tutsaklık başlar...

Bu kendime son gelişim..

Heba olsa da senlerce yılım

> Insanlar gelip gectiler onunden

rüzgar esmesin hoyratça içimde.

sesimi duyaramadım kimseye

Pişmanlık hissiyle yanan yüzüme,

Gider koşardım yorgan ağlamalarıma yalnız vede mutlu...

mümkün değil.

En sevdiğim şey; yalnızlık! Gereksiz laflara muhatap olmaktansa, onun bunun dedikodusunu dinlemektense ve sahte gülüşlere maruz kalmaktansa yalnız kalmayı tercih ederim ve ediyorum. Kendi kendime fazlasıyla yetiyorum. Kendime kendim gibi bir dost bulamamamın sancısı acıtsa da sol yanımı, onun sızısına da alıştım artık, yalnızlığa alıştığım gibi.

Bir büyük şarabın içine doldurdum yanlızlığımı dün gece.. Yavaş yavaş tükettim, yudum yudum içtim. Ağzımda şarabın kekremsi ekşi tadı.. Tad değildi bu... bu acı... Ama bedenimi saran tatlı uyuşmanın rehaveti ile yanlızlığım daha bir katlanılabilir geçiyordu boğazımdan. İçtiğim her yudum bir sonrakinin davetini yaparak yayılıyordu damarlarımdan.. ordan her zerreme işliyordu.. yanlızlık... alıştın mı bırakamayacağın çirkin tatlı bir şarap. Bedenini ve ruhunu uyuşturan bir çeşit illet. dehşetli bir zevkin doruk noktası.

bir daha geri gitmez ki...

Bilmezler yalnız yaşamayanlar,

son aşkım sendin asla anlamasanda

ismini hatırlayamıyorum artık

Suların ötesinde bir çiçek büker boynunu her akşam.

Oysa gel desen gelecektim..

Bizim sevdiklerimiz bizi muhakkak sevmeli, özlediklerimiz özlemeli,

"Gün kurtulur belki ama yalnızlık parmak ucundaki gülün dikeni gibi hep hissedilir."

Çıkıp yanına gelince.

Kendine mektuplar yaz yanıt beklemeden

Yaş olur ayrılığımız.

Acılarımızı, hüzünlerimizi, en gizli duygularımızı özgürce yaşayabildiğimiz bir satıh...

ve dumanlı dağlar geçerdi.

Yalnızlığım bugünüm yarınım sen benim hüzünlerimsin

gece uyanık son nefesini alırken hissettiği yalnızlığı yadsıyan insan.

Sarılırsın ararsın tutamazsın yoktur çaresi.

Yalnızlığa hiç oy vermedim.

.. Kırılıyorum

Taşımıyor, anlatmıyor, tanımlamıyor bu duyguyu. Ben de. Çok başka bir şey. Sevginin ortasında, derin acılar hisseder mi insan? Aydınlık gülümsemelerin içine, hüznü yerleştirir mi durup dururken? Gözlerine buğu, diline sitem, yüreğine burukluk, çöreklenir kalır mı asırlarca?

Sen benim hüzünlerimsin

Y da sen vurdun...

ve kalakalmışızdır kapılarımızdan

Çoklu denklemler gibi anlaşılması zor, çözülmesi zor, hayatı zor, imtihanı zor biriydi. Ne demişler? "Dağına göre kış." Herkesin kaldırabileceği kadar yük verilirmiş. Başaracaktı eminim ama daha zamanı vardı.

görmek inanmanın en geniş kapısıydı.

Kendimize birbirimizden düşler yapamıyoruz..

Her susadığında o, kendi çölündedir.

Seni sakladığım yere ulaşamaz oldum. Yollar, gitgide uzadı ve karıştı. Ümidimi ısıtacak, parlatacak, kımıldatacak bir şeylere ihtiyacım var. Ah onun ne olduğunu biliyorum. Sonu sana geliyor her cümlenin. Her şeyin başında içinde ve sonundasın. Bu değişmiyor. Öyle içimdesin ki. Birden aklıma geldi, tuttum sana bir mektup yazdım dün.

akşam serinliğinde yürüdüm yalnız

yalnız kaldıgımı sanırsam, her şey kötü...

kendimizin kendimize sağırlığıdır.

Sen bu şarkıyı git başka yerde çal

kimi zaman silerler görüntümüzü

İnsanlardan bir bir kaçan

En yaralı yanımdan vurmalısın beni

Alışamadım ben bu kente

zeytin karası gözlerini

gümüşlere

his desek

kendi sensinle kendini,

sisli yamaçlarında babalarımızın

Zamansız bir ölüme seyirci kaldim

çaresizliğim

Yalnızlık nikotin misali işler insanın kanına... Girdabında kıvranırken kurtulmak için size uzanan eli hemen tutarsınız... O ellerinü, boğazınıza sarılıp sizi boğmaya başlamasıyla, o girdaba dönmek için herşeyi yaparsınız...:)

düşlerle dolu her yanım

ve onların,

Hasılı yalnızız; ama sırtımızı dayadığımız güçten dolayı güçlüyüz..

Bütün umutsuzluğuma inat

sık sık uğrarım artık:(

'bilir misin

insan yalnız kalır mı?

Bakışmaktır, öteki kendinlerle;

İnsanın yalnızlığında derinleştiği bir gerçek.

ALLAH kimseyi yalnız bırakmasın...

Zorunluluk ise bir intihar sebebi..

Bir derdin varsa açabilirsin ağaçlara;

Diyorlar ki?kendini dinleme hiçbir şey söylemiyorsun?

Kimsenin doğum gününü hatırlamak zorunda değildir, kimse de onunkini.

Eh iste o zaman bize biraz daha is düşüyor demektir. Daha çok özen...

Öylesine sahipsiz

konuşacak birilerini ararsın çevrende

Bugünüm yarınım

yutkunsam gideceksin,

Benim sana bıraktığım yalnızlık...

Gecenin ellerini sabahtan bırakışını görmenin.

esastan bozulmuyor onların kararı

Tıpkı bu gece gibi

Yine de sevdiğim dudağımın kıyısına ilişen buruk tebessümleri...

yalnızlık dört yanımı sarmış olsada

Toprağı öpüyormuşçasına sevinmeyi

CEMAL SÜREYYA

Unutmuşum şafağın kızıllığını

Biten aşklarda da, biten ömürde de yanaklarımıza dökülen gözyaşları hep kendimiz için.

geceden daha yalnız...

sonra sorguluyorsun yavaş yavaş hayatı

Kan yasası bu insanın:

iyiki varsın

Ve yaşlılıkta, mutluluğun sözü edilen bu kaynakları kaçınılmaz olarak kurur;aşk bizi o zaman terk eder ve nükte, seyahat arzusu, atlardan hoşlanma, toplumsal münasebetlere eğilim, dostlar ve akrabalar da ölümle elimizden alınır.

yine üşüyorum,

Yalnız, hem kaptanı, hem de tek

Mor aydınlıkta bir çınar

Yalnızlık, yaşamda bir an,

zira kalabalıkta

> Iste tam o anda egilip aldim onu.

yorgun yorgun,

yaşanamayanlar

kim nereden gelecekse gelsin şehirler yağmalanmadan

Yalnızım, dertliyim, çaresizim

için çölleşebilir

Gözyaşlarım tükendi yalnızım yine

Bir zamanlar güldüğünü anımsar da...

Yalnızlığı kullanmayı bilmez kimi,

Bir nehrin suları bulandı

> basi da donuyordu.

ben bu hayatı ; yalnız kalmak için seviyorum, yoksa dünya da gözüm yok..

Çok sevdiğin bu fasıl,

Gel desen gelecektim..

İnsan beyni hep karışık, hep..

Yatağına yatınca

Masadaki sürahiye yansır

git hadi git

Mahur besteler kadar hüzünlenirsin. Kacışında yoktur.

muhakkak sayın Ali Karakoç...:)

Bütünleşmiş yalnızlık insanlıkla...

Hayat zamana küskün,

Her seferinde de o seçildi:))

İçimizde yaşadığımız kozmopolit dünyaya karşı mı yalnızız?

Şimdi ise güneşe ilerliyorum

şimdi iyi mi oldu sanki

.. İçimde taşıyorum

Zamansız bir depreme tutuldu kalbim

sonsuz bir mahkumiyetleri vardır;

onlara rağmen aniden hisseder ki yalnızdır insan.

yalnızlık,

ve hayat

aşksa aşk

Bulamayacağımı bile bile

Demli Çayı Bardakta Karıştırıp,

Içime akittigim gözyaslarinin

asil ve onurlu

ödünç aldığım fikirler,

Yatağımı bile paylaşabilmek için benimle

Yarım kalan cığlıklar düğümlenir boğazına, bakışlarında ise buğulu bir haykırış.

Bak /

Bir türkü bağırırsa

Örümcek ağı gibi yalnızlığım her tarafımı kaplamış. Çırpınmam kendimi kandırmam boşunaymış...

Yalnızlığa çok inanmam ben. Bence insan düşündüğü anlarda hiç de yalnız değildir, ya da müzik dinlediğinde... Düşünsenize sevdiğinize sımsıkı sarıldığınızda çalan şarkıyı ve yıllar sonra sevdiğiniz hani ölümüne sevdiğiniz adamı hatırladığınız an ve şarkıyı tekrar yıllar sonra dinlediğiniz anı, yalnız mısınız sizce?

ne güzel

Belki de bir tohum gibi serpildin

Sevinçle karşıla yanlızlığını garlarda hava alanlarında

Bu başlık da olduğu gibi sayfalarca yazılabilir miydi?

Belki de

Özdemir Asaf'tan alıntıdır.

Çöller ki, kupkuru heceleridir

Bekliyorum bekliyorum bekliyorum

söyleyemedim,

Kime güveneceğimi bilmeden

- İstediği saatte yatar ama 'Allah rahatlık versin' sözünü duymadan.

Ne sudan nefes aldın

Bilinmez karanlık

Bir damla yaş gibi sıcacık

Bu garip huylar senden yadigar

ömür sermayesi her gün eriyor

Cenazemde namaz kılacağım.

şu şiirin sesidir, rengidir şarkıcıların şarkıcı-

ama herseye ragmen hayattayim iste,

Özdemir Asaf

Babalar ki, bizim tamamladığımızdır;

Dün uzanıp da tutunamadığım o dalların cevrini onlar çekiyor yazık ki...

edilgen herkes, edilgen...

İrkilerek sıcak yatağında

Ve sen gülünce açan güller.

Yalnızlığım, içimdeki yetim salası,

Sen arkanı dönüp çekip giderken benden,

yeni bir sevda hikayesi de kaldıracak kadar güçl degilim, hayat karşısında yenildim, ama bu kadar acı duymadım hiç.

Biz ne yalnızlıklar görmüş adamız

Kapısı

Ne zaman denizi seyreden boş bir bank görsem, alabilidiğine mahsun, olabildiğine yalnız ve sevdalı klarnetten yükselen bir seda "ben sana dayanamam yarim" dese, yüreğimde bir burukluk, aklımda "SEN", gözlerimde iki damla yaş olacak.

çekilen acılar

Çünkü merkez hep biziz, doymak bilmeyen egomuz..

Dağ gibi bir ihanetten düştüm,

Ben yarimi bulmuşum

Sadece kendi ellerini ısıtır.

Korkmam Geçinip Gideriz Biz Mutlulukla,

Zaman geçmeyecek artık

Boğazımda düğümsün!

En karanlık ceketimi giyiyordum

Karanlıkta sana doğru uzanmış ellerim

YALNIZLIĞIMLA BAŞBAŞA KALIYORUM YİNE

Susmak en inatçısı olmaktır yalnızlığın..

anlardım kandıranları,

bakışın, uzanışın,

beni tamamlayan tek sey o;

torun çocuğunda hortlayarak.

İç çekmeler ve bağırışlarla

elde var yine yalnızlık,

Kelimelerin susup duyguların dile gelmesidir.

çeviriyor o küçücük güneşimizi.

Ece Ayhan

Bir alev-gül baygın dudaklarında

Ne kadar da küçük hesaplar içinde...

yolcusudur bakmakta olan gemisinin..

Kendimi yitirdikçe sana gidiyorum..

yine muhtaç bu yüreğim,

İstiyorum ki seni düşünürken,

benimkisi beyefruz

Hatta, belki silerim bile seni,

ne yıksak yıkmıyoruz.

Her geldiğinde azı sadaka saydım

Yalnizligimin içinde kayboldum

layık olan neyse

içinde yetiştirdiğin binlercesi,

M. MUNGAN

torunların büyüttüğü.

Sessiz bir çığlıktır haykırışlarım

Yalnızlık göreceli bir unsurmudur? Neye göre yalnızız yada değiliz. Yalnız olmadığımızı düşündüğümüz anlar, ne kadar sürüyor. Bir saniye mi yoksa daha mı kısa. Elmayı bölüştüğümüz gibi mi yanlızlığı paylaşmak. Aynı tadı veriyor mu, yoksa kendinle başbaşa kalınca yine aynı senfoni mi çalıyor?

Yalnızlık, atılan yuksek desibelli cıglıkların bile duyulmadıĞı an. Klostrofobisi olan insanın canlı canlı tabuta girmesi, annenin gozunden akan yasın iç yakması, dinlenilen bir sarkıdaki gitar solosu, ritmini kaybettiğin kalp atışının tektonik depremi. Msn'de bekledigin mesajın gelmeyişi. Susmayan telefonunun calmaması, ignore ettigin insan sayısının artması ve buna mutabık olarak çevrendeki insanların azalması. Dolabın uzerine yapıştırdıgın hatırlatma notlarının anlam ifade etmemesi. Sinemaya gitmenin ne kadar anlamsız oldugunu anlama seansı ve dvd filmlerin camdan asagıya sakin hareketlerle bırakılması. ''Şiddet, hiddet, bagırış, cagırış, duvarda bardakların patlaması'' bunların cok cok azalması. Buzdolabını açıp gozünun onundeki light keki gorememek. İste tum bunların aynı anda yaşanması. Defresif sarkıların pirim yaptıgı, abur cubur satan her yerin ustunden rant sagladığı zaman aralıgı, yitik zaman. Kendikendine kalmanın ne kadar acı oldugunu gozünün, beyninin içine sokan karmaşa. Fikir koması, nasır acısı. her şeye gozyası dokme ihtiyacı, birtakım insan sıfatlı varlıkları öldürme istegi, sonra zahmet olmasın işte vazgectim serzenişi. hımbıllık adı altında eve hapsolma zevki. Hiç dinlemedigin radyoları açıp tanımadığın birisine ''naber'' deme isteği. Bunları kendi kendine yapmak ve birisine suç atıp rahatlamak gibi bir luksu gorememek kendinde. Gurur denilen hissiyata kuş tüyü yastık misali gomülme arzusu. sigaranın asla sonmediği sonemediği anlar. Bulunması zor bir varlığı aramak. Saklambac oynamak. ''onum arkam sağım solum'' dediginde once saate bakmak '' çok zaman geçmiş '' demek. sonrasındaysa kimseyi görememek. Sanki herkes kıyafet degiştirip kurt olmak peşinde. Bir zamanlar herkesin dertlerini anlattığı sana yüz vermemek, sen de kimsin koşene çekil, yoksun deme cürreti. Kopan kolun acısını omuz cekermiş tezini çuruten zaman, aptallaşan insan, pcdeki anlamsız bir fotoğrafın geri donuşum kutusuna gidişini andıran, donulmesi sana bağlı olan yola bir sağ tus tıkı kadar yakın olmak. İster seçmek ister seçmemek. onundeki hayatı yada sonsuz boslugu gormek yada gormemek. paranoyak varlık yaftası yemek, hersey. Yalnızlık... Çıkışı zor olsa da insana bahşedilen acımtırak limon suyu. Çoğu zaman dayanılamayan ve bir bardak vodka ile alınan 30 mg'lık tolvon ile son bulan bir yaşamsal gerçek.

Şimdi bu yalnızlık korkusu neden

Yalnız değil ıssız bıraktın beni.

Melekleri bile kıskandıracak kadar kendinsin.

Artık hesap, kitap yapılamaz. ; Daha çok vermek vermek istersin.

Bakmayın gözlerime yarım yamalak...

Hiç görmesek birbirimizi, özlesek

ayçiçeği tarlasında

ve şuramızda

yalnız değiliz...

Ve kendini acıtmak istiyorsun

Yalnızık insanın en büyük tuzağı

Kapadım müjganı üstüne perde perde...

yalnızlıkta sevdaya dahildir aslında,

Beni içinden kaç!

Delice kıskansam seni

Bu yüzden uzaklar

Yalnızlığı iyi idrak etmek lazım.. Eğer melankolik hisler içerisinde arabesk yalnızlığı tercih edersek ruhumuz her gecen gün zayıflayacaktır, ama yalnızlığın şuuruna varıp onu iyi idrak edebilirsek bu bizi güçlü kılacaktır..

her zaman böyle miydi bilmiyorum

Yıkılıyorum şarkılara

gözü bağlı bir leylak kokusu ovadan

'yalnız olduğumu söyleyebileceğim kimse oladığı için yalnızım ben '

Yalnız'ın sakladığı bir şey vardır;

Öldüğün zaman...

İçinde saklı düşlerim, düşüşlerim..

Ömrümden düşürdüğüm sol anahtarlarına takılıyorum hep

Kırılıp incinmeye

Soluduğum bu şehir

yalıtılmış adam...

Adı Yalnızlık

Yüreğine sağlık arda, kalemin daim, ilhamın bol olsun.:)

söylüyorsa,

Hayal gibi yok musun, var mısın?

yutkunmasam...

ah dostum

Artık kendini yakan bir ateşim,

Aşık mı olmadım taparcasına

Soruyorum hadi söyle

En güzeli ise döndüğünde pencerende cam bulmak

yalnızlığım yanlızlığım kalp yarası yanlızlığım taşı bile yosun kaplar seni kimle paylaşayım..

şimdi onsuz geçen her zamanım

elimi oluğa uzatmadan önce.

Yığınların içinde galesizce yaşayıp giderken, farkında olmadığımız yada çok rahatca inkar edebildiğimiz acı gerçekleri ifşa ettiğimiz zaman dilimleri...

İntihar acemisi bir şairin

canparçam

HEP ÇIKARMIŞ OLSALAR KAFALARINI

görebiliyorsa,

Cem Adrian-Yalnızlık

hani tutmak ellerinden, o derinlere inmektir,

Gökyüzü genişler birazdan, yağmur diner

bilakis kendi ayaklarında durmak ve aramaktır diğer yalnızı

ayağımdır.

şimdi yorgun düşlerimiz yalnızız yalnızzz

gözlerime!

Alkışla sensiz ölmek zamanı şimdi

yalnızlık güzeldir yaşamasını bilene

gün yüzünde,

TANIDIK BİR YÜZ ARIYORUM

utanır oldum yazdığım şiirlerden

Hep başını alıp gidebilecek kadar cesur, ama hep kalıp savaşacakmış kadar gözüpek olabilmeli...

En yalansızlığım..

Düşüncelerimde kaybolmaktır, yalnızlık

yine tek başına yüreğim,

Alışamadım sensizliğe

yalnızım

benim sözüm gerçek arkadaşlarıma..

Birde niye olursa olsun vedalaşma anları.

her zaman, ölene kadar, hatta ölümden sonra yalnızdır ruh.

Dünden ve senden kalmayım.

Kim yalnızlığı görür aynasında

hüzün hepimizde aynı değil mi

Yarım kalmş şiirlerim gibisin

kızları olmamış bir kızla

çoğu kez ve şuan olduğu gibi yalnızım ama sadece fiziken yalnızım ama "O" var, gönlümdekiler var...

Şimdi şimdi anlıyorum

beni bana anlatan yalnızlığım...

insanı tuttular mı, bırakmazlar;

- Posta kutusunda sadece faturalar vardır.

Tutup kendi saçlarından kaldır kendini

Bir güle uzanıyor ellerin...

kalbim desen çoktan halsiz düstü..

ve iklimlerle büyürler,

bekliyorum bekliyorum bekliyorum

Evet.

Mavi, maviydi gökyüzü

duvarlar kör,

SESİN İÇİNDE SESSİZLİKTE BOĞULUYORUM

Çok zaman annemin dizlerine hasret

Bir sözde saklanmış bir yalanı, bir gözde okuduğundan

hiç bir zaman da tutulmayacaktır

O öykünün öyküsüdür o kağıda dökülmemiş;

değiliz...

Evet çok iyi biliyorumki

Çal şarkını unut adımı

ölüler oradadır, diriler.

Kalabalıklar içinde bir başınalıktır asıl yalnızlık...

yoksa hobi olsun diye kimse yalnız kalmaz. sadece öyle görünür. üstüne biraz şiir biraz da felsefe serpilir, albenisi artar görünür. ama kimse mecbur olmadıkça almaz. değil mi yani...

kuş cıvıltıları ve rüzgar

Dökülen göz yaşları sadece kendimiz için..

"biz, çiçek bahçesindeki, ancak gübre olabiliriz"... gerisini ne yapayım...

yanlız değilim.. sanırım... masamda mis kokulu bir çiçek...

BEN YİNE YALNIZIM

Belki bu da irade denilen nimetin lanetidir. Hiç bir zaman tam olarak yok edilemeyecek bir olgu, his yalnızlık. En can, canan dediğiğmiz bile bize ne kadar yakın olabilir ki. Nerede okuduğumu hatırlamıyorum, bir düşünürün sözü idi :"Sizi anlayan 1 kişi ile bile karşılaşmak büyük bir lükstür".

Boşluğu ve üzüntüsü

ama yaz sıcağında...

Bir aşkı kaça katlayabilirdi ki ezik bir yürek?..

kulaklarım komşularımın ayak seslerinde

Tahta heykeller arasında

?Aklıma düşüyorsun

bir yanın kurtulmuşken kendinden

Yeni tanıştık belkide

biraz huzur..

ayrı dünyadanmışsın hissine kapılınca

içimde bir sevgi, bir yalnızlık

denizin yavrusu kocaman.

geldi oturdu yine başucuma sessizce

ayıp değil ya

bir aşkı kaça katlayabilirdi ki ezik bir yürek

> gokyuzu,

Saat tıkırtısıyla

keşmekeş sokaklardaki insanlar gibi...

yalnızlık hala

yalnızlık Paylaşılmaz. Paylaşılırsa yanlızlık olmaz... özdemir ASAF

hayatta yalnız kalmanın esas olduğunu hala kabul edemiyor musunuz?

2. Bir oda içindeki yalnızlık.

bir yalnız bir yalnıza demiş ki... :)

İçimde ağlayan bir çocuk bıraktın yar

düşler seslerden

yalnızlık... benim için huzur bulma kafa dinleme sukunete kavuşmadır...

Yüreğinde dağılıyor kristal şehirler

bazen sevmeye bile başlıyoruz yanlızlığımızı.

Hoşgeldiniz @beyefruz... Efruz Bey...:)

YALNIZLIĞIM YOLLARIMA PUSU KURMUŞ BEKLEMEKTE ACILAR GÖZLERİNİ DİKMİŞ ÜSTÜME NÖBETTE BEKLİYORUM BEKLİYORUM BEKLİYORUM HADİ GELİN ÜSTÜME KORKMUYORUM...

Yalnız, yalnız yaşar, ama yalnızca yaşamaz, aynı zamanda ölüdür.

tutulsun sensiz ölmek zamanı şimdi

Ve o egoyu doyurabilmek, hoşnut kılabilmek için ne kadar çok çırpınır dururuz.

Üç adım ötede deniz,

Ard arda içtiğin sigara

umudum yok, vaktim dar

O insan ki, bakar bize ve ötemize;

Yalnızlık çağının kalbi kırık çocukları

> bir kedi yalanarak bakti gozunun icine

> Sanslidir onlar,

Neresinden bakılırsa bakılsın,

Aynen öyle:(

Beyaz, beyazdı bulutlar,

Yalnız, bin yıl yaşar kendini bir an'da.

kimi zaman iç kanamalı bir şilep gibi

Bir gün batar bin yıldız doğar

yalnızlık masalı yazdım kendime ya da hayat sundu ben kabullendim.. bir varmış bir yokmuş diye başlar ya masallar daha çok yokmuş kısmında yer aldım.. bir varmış ümidiyle...

Tutturamazsın

Saat Tıkırtısıyla...

zor da olsa ilenme...

Yalnız değildin, olmayacaksın sevgili Far away. Özleyeceğim, görüşmek temennisiyle...

saga sola bakar

Ya da, ya da, ya da dün gece benim yaptığım gibi,

Gözyaşlarımı yüzüne bıraksam,

Yalnızlığım kulaklarımdaki en tiz ses.

Sirenler ve ateş hatları içip

Bir ses geçmişlerden

Balıkların sırtlarını ışıt

kesinlikle yalnız değiliz... hangi mekanda veya zaman diliminde olursak olalım...

yokluğuydu yakan içimi

Avlunda bıraktığım az kullanılmış intiharları deniyorum!

İsterdim ki uyumlu halimi yaşasaydın daima

özgün den "yalnızlık"dinleyin...

anladımki yalnızım...

Yalnızlık, çıkrığın çıkardığı sestir.

Kimsen yok mu? Sözünü dinleyen, acını paylaşan, sevgine sevgisini katacak, kimsen yok mu? Sen ister şu var de, ister bu, istersen yok işte, kimsem yok de; hakiki bir dostun kesinlikle var. Sözünü dinleyen, acını paylaşan, sevgine sevgisini katan ebedi dostunu, Rabbini unutma!

sevdalar yalnızlıkta başlar,,

ben yanımda hep Allahı hissediyorum.

kuşlarla beraber bende uçuyorum sürgünlere

Yalnızlık beklide istediğin şey

sevgiden padişahlar kul olur."

Islak bileklerim kan bayramına yatıyor

> Aslinda hep merak etmisti denizlerin ustunu neye benzerdi acep

Yalnızsın şimdi...

Yalnızlığa hasret kalıp

, akıllıda akıllıdır;öylese

Al da başına çal beni

Silkiyor omuzlarını hayata..

Hadi!

yürünen yollar

Beter ol der gibi baktı yalnızlık! ...

kuş cıvıltılarında gizli

YALNIZIM

ne zaman bir yaşıtınız düşse delik deşik süngü ucundan

Hep yalnızlık yavrum

Bir kuş son nefesini verirken

ve birikim yüktür her zaman,

yaşananlar

Bir dost göz arayışıyla

Ama güller kendine batamaz

biliyorum sevgilim biliyorum

insan yalnız doğduğu gibi yalnız ölür

Nede çok kolay kandırılırdım

Ne alaka dini yönünden yaklaşsam vaaz verirdim zaten. İki kelimenin anlamını çözemiyorsan başka sözüm yok sana hiçnirzaman yalnız olamaz insan senin yalnızım dediğim an mutlaka yanında bir varlık mevcuttur sen görmesini bilmiyorsan o ayrı tabi.

Kupkuru bir rüzgar eser

Siz hiç yar saçının bir telinden kendinize gurbet yaptınız mı?

Yanar sobasında yalnız'ın üşüyen bakışları.

Bizim yolumuz açılsın

bir deli fırtınada,

Can yoldaşın olmazsa olmasın.

olmasaydın eğer hissetmezdim

Kol kola girip yalnızlığımı vurmayın yüzüme kar taneleri

bir ölü soğukluğunda yaşamak

bin deha

gözlerim benden daha muğlak...

> Bir yanda olum korkusu.

ne huzurlu şeymişsin sen yalnızlığım

her ne kadar "yalnızlık Allah'a mahsustur" derlerse de;" beşikten son nefesimizi verince girecegimiz mezara kadar her durumda yalnızız".

kocaman kalabalıklarda bile yüreğimizin bi köşesinde bizi esir almaya hazılrdır. biz de alıştık onunla yaşamayı istesek te yanlızlığımızı atamıyoruz.

Sırtı başı yalnızlık kokuyor sonbaharın...

diyerek başlarsın hayata

taşar.

Son ana

Sözgelimi akıyorken benden sana sen,

kalem kırılıyor

evin hep kalabalıktır ama yaptığın sohbetlere sen bile inanamazsın

tüm o resimdeki insanların arasında bazen hisseder ki yalnızdır insan.

Yeniden ayağa kalkmak

Yalnızlığa alışmalı...

yazar yanlış demiş.. paylaşıldığında değil, paylaşılırsan, sen olmazsın!

Son bir defa gayretle çırpınışlarım

yagmurlar dolusu yalnızlığımla, bütün bulutlardan sana koşuyorum

sesimin alaca baldıranı.

O yine kayboluyor beklediği karanlıkta.

kendi başıma sorumsuz

yaz cıvıl cıvıl neşe dolu insanlar daha bir mutlu

yalnızlığım yalnızlığım kalp yarası yalnızlığım

fermanlı

sana hasret bu cancağızın...

Yalnızlık, kalabalık içinde kimsenin bakmadığı yöne bakmaktır..

Kimi hiçbirşey öğrenmez karanlıktan...

Saatin her tik tak diye vuruşunda

yanında var olduklarını bildiğin halde onlarla varolamamaktır yalnızlık...

sevgileri çoğaltayım derken

Nevzat Çelik

fark ettiyseniz şu yazım yanlışlarınıza da dikkat edersiniz umuyorum.

öteki kendinlerle konuşmaktır

ne iyi olurdu oysa...

neşeyi, paylaşmayı

Alıştır kendini biraz yalnızlığa...

yoldaşı var

derdini paylaşamamak, konuşacak birine ulaşamamak, ağlarken başını koyacak bir omuz bulamamak belki..

Liğme liğme savurdun sevdiklerimi belkide

dev gölgesi dolaşır.

yalnızlık insanın ruhunu arıtır kendini tekrardan yaratma çabası belki

Yalnızca hissediyor insan, yaşıyor. Kelimeler eksik, kelimeler yaralı. Kelimeler cılız.

1. Kalabalıklar içindeki yalnızlık.

Bir kapı gıcırtısında ürktüğümüz, kalabalıkların içinde ince kırılgan ve mahçup kaldığımız, özlemlediklerimizi içimize sığdıramadığımız yanlızlık...

Kklak mememizde asılı duran

Peşimde ısrarlı bir ses, ve gecenin 23.30'unda masaüstünde duran bir gazetenin yazısız kısmına çocukluğumdan kalma bir karakalemle tuhaf gemometrik şekiller çizme, çizerken tuhaf şekilleri çeşitli silüetlere yorma, kaldırıp kolumu anlamsız anlamsız saate bakma, yelkovanı akrepten ayıran açının sayısal değerini tahmin etmeye çalışma...

Yalnızlık o simsiyah ellerinde

yanızlık anasız arkadaşsız olmak değil

yalnızlık insanın kendi kendine yetebilmesi demektr kısaca kalabalıklar içnde bile kendini yalnız hissedersin bir kere alışmayagör bir daha ondan vazgeçemezsin

Uzanıp dudağımdaki titremeyi öpüyorsun.. / Şükrü Erbaş

terk et beni derinden dönme hiç yalnızlığım...

seni rabbime emanet ediyorum, mutlu olacagını umut ederek, kendimi ve ülkülerimi yalnızlık kervanında terkediyorum gülüm...

seçme hakkın yoksa

"yalnızlık senfonisi"

her an bizimledir ve ne güzeldir uzun sürmeyen yalnızlıklar

voltaladım sıkakları

Avuntusuz çıkmazlara doğru yürüyorum

yalnızlığa hasretim

hepimizin hayatında

Şu yalnızlığa ne güzel demek, ne büyük bir marifet!

Seni senden alanlar

yorulmak değil bu

sahibi gelincede teslim edilir

birazcık yalnızlık

Bir gül yaprağısın uzakta

Ninem alır kestane kokulu sesini sonra

Beynimin bir yerlerinde geçmiş, şimdiki, gelecek zaman kavramlarını altüst eden çivileri çaka çaka ilerleyen tek gerçek.

Ninemin sesinde keklik ötüşleriyle çınlayan

Bazen bir şelale gibi çağlar, bazen de ölüdeniz gibi sessizdi. Çiçeklerle bezenmiş bir bahar ancak hazanla bu kadar içiçe olabilirdi.

yada bir sokak ortasında...

Yatağımı bile paylaşabilmek için

aslında ben de yalnızdım tıpkı

en yalnızlığın

can dündar

Hangi omuza dokunsam yabancı çıkar

Her sabah akşam oluyorsun,

bir başına

geçerse;

yalnızlığımı seviyorum!

karabasan ılık acemi

Bir cana hasret,

Yalnızlık!

mecnun gibi çölde yalnız olmak değil

ya da ninemin bir çift zeytin çekirdeğine

Hüzünlü bir ırmaktır şimdi yanaklarında yüreğine akan,

Kimseye derdinizi anlatamamakla hayıflanmaktansa, yalnızlıkla raksınızda bitap düşmeyi yeğlersiniz...

ışıkları merhaba der gibi yanık görsem...

ismine hayat dediği, yarattığı resme bakıp bakıp kendini bir kalabalığın içinde sanan ahmak insan.

hiçbir şey değiştiremez

Nietzche Ağladığında, I. D. Yalom

Sen benden uzak

Benim varlığına dair hiçbirşeyim yok ki,

Tadını çıkaramaz görece'siz dünyasında hiçbirisinin.

Pencereme dolanma ayışığı

Zaman akar zaman gider

ve dönüp dolaşıp baba kelimesinde yaşarlar.

Yine de bir adın kalmalı geriye...

Gamzeli Bir Gülüş

Diyen Bir Ses Olmalı Ya Ara Sıra..

yazım yanllışlarına bu kadar dikkat ediyorsan bir editör olarak tüm forumlar yazım yanlışlarından geçilmiyor, onları düzeltebilirsin arkadaşım.

Söylenecek bütün sözler..

ölürüm...!

hani acıya alışır ya insan

insanın bir tarafının hep eksik kaldığı gibi... etrafındaki kalabalığa bakma aslında sen hep yalnızsın

Yazıkki boş yere yalnızım yine

Karanlığın içinde darmadağın

en mantıklsı yalnızlık...

rüzgardır çullanır üstüne

Oysa gel desen gelecekti..

Çakmak taşından ateş

Yalnızdım dünyaya geldiğim ilk anda.. Yalnız doğulur yanlınız ölünür demişti büyükler.. Nede çok kolay kandırılırdım çocukluğumda, hep kızardım fırlatır atardım kendimi sokak ortalarına, anlardım büyükleri, anlardım küçükleri, anlardım kandıranları, gider koşardım yorgan ağlamalarıma yalnız vede mutlu...

kekik kokulu ormanlar geçmezdi hiç;

duvarda kitli...

Artık o sevdiğin insan kendin olmuşsundur.

- Sadece kendine masaj yapar.

herkes bir parça içinde

sürekli değişen sesleriyle

Eylülsem, istemeden kırılıyorsam bazen

bizse

Sofraya tek tabak, tek kaşık, tek çatal ve tek bıçak koyar.

Hadi vur son şansın çarpıyorken kalbim tek başına

sessiz bir özsudur acı

Yalnızlığım kanımsın canımsın

Çünkü uçmak düşmeyi göze almaktır..

yalnızlıkta güzel arkadaşlar, herşeye rağmen güzel...

hasretlik içimde yanlızlık benimle özlem bedenimde

Ne kadar o sevdiğimiz insana karşı fedakarız?

Yanlış mıyım

yine yalnızlık,

yalnızlıkla belki de başa çıkabilirim

bazıları sensiz, kimsesiz

Nerdesin? Ne yapıyorsun? Bilmiyorum,

benim gibi her beşer?

olmamalı yani

yaz yağmurlarının

Kimsesizliklerle sarmaş dolaş

Ve bir gün Cennetin köşelerinde

Bırakamam onu boşuna beklemeyin

Islanmış parmakları süsler garip bir divit

Gözlerimizden akan

Eğilmiş üstüne gökyüzü masmavi,

senden haber bekliyorum,

en azından ben değilim

Yani ben seni sevdigim zaman

> Bir opucuk kondurdum basina

vay be!! dilŞAD arkım korktum yaw :) cidden Allah kimseyi yalnız bırakmasın. özümüzde de yalnız değiliz ama her zaman idrak edebilsek... :)

Ruhun kendini sürgünde hissedip gerçek vatana kavuşma isteğidir...

Bazen sonbaharda yapraklarını döküp, bedenlerinin kuruduğu, bir daha canlanmaz sandığın ağaçların, ilkbaharda seni yanılttım dermişçesine huzur verici bir şekilde canlandığı gibi eski yaşanmışlıklarınkaybolup yenilerinin yeşereceğini sanırsın;çorak, çatlamış topraklarda rengarenk çiçeklerin yeşerdiği gibi, harabe olmuş gönlünden yalnızlığına bir umut olması için medet beklersin...

kalabalıklar içinde yalnızlık ne demek bilirmisiniz!?

yalnızlık, dost bulamamktan kaynaklanan bir çıkmaz yol..

ağaç hışırtılarında

seni sensiz yasamayi basardim..

Sen yoksan ne yapayım;

solumdaki sise intihar etti intiharlar

Şöyle bir sağdan

İç ses?

Bir seher vakti arkandan bakarcasına, söyleyemediklerimi suskunluğumla anlatıp eğiyorum başımı.. Bir el uzatımı kadar yakınımda olduğun günler geliyor aklıma. Gözlerinde bulduğum gülümsemeni bir unutabilsem ah çıksa aklımdan her sözün. Güzel yüreğin kadar yüreklenebilsem, hasretimi yazsam dağlara, en onulmazından bir sevda titretse dağların taşdan bedenini. Kuyuya atılmış bir yusuf kadar çaresizim şimdi. Bir seher vakti Züleyha nın arkasından yırttığı gömlek kadar anlamlı. Gözlerim ötelerde.. Gül sancısı çeken yüreklerin yaşadığı ülkeleri arıyor ruhum. Sevgili bırakma ellerimi, gökyüzünde yıldızlar kadar yalnızım şimdi. Ayın güneşe tutulması gibi bir hal seziyorum içerimde. Ilık rüzgarlar vuruyor köpükten gövdeme sarsılıyorum. Kıtalar ötesinden seslenişin çınlıyor kulaklarımda, ruhunu rüzgara verdiğin günden beri, her samyeli esişinde senin kokunu duyuyorum./Mehmet Akif Baltacı

?Sayfalar dolusu acılar yazsa da?

Şimdi öğrendim yalnız olduğumu

Ve kış yaz,

Ve beni çıldırtan hüzün

ve yalnızlık

kum tanesinde çöl.

Yüreğini bırakıp gidersin, şehrin sokaklarına.

Yalnızlık bize gelir geldiği gibi gitmez...:)

- ya öyle mi memnun oldum.

varsın bir su veren olmasın

yazık ki yazıyorum yalnızlığı

neden mi?

Yorgunum

çizgiler çizgi mi, insanlar insan,

ve geldim demenin bir sessizliği varsa, öpüşelim

bakmaz kendi gözlerine bile.

yalnızlığı giymişim üzerime

kanatsız bir kuş misali uçamadan, olduğunuz yerde kanat çırpınışlarınız ve çığlıklarınız imiş...

o deryada

kurusun kalemim

Her radyoda yürek tellerini titreten

Tüm yorgunluğunu bırakıyor gecenin grimsi koynuna.

Bütün tazeliğiyle yeniden

kapı komşum yalnızlık...

- alo meraba ben emre

Ağaç yaprak verir sır vermez rüzgarlara.

sevgiden dertler şifa bulur.

Sonsuz savaşlarında hep yener, kendi ordusunu.

Ağlarken yağmur geldi yanıma

ya da gurbettesindir

yanık kaval sesiyle yatar

"Sevgiden acılıklar tatlılaşır. Sevgiden bakırlar altın kesilir.

nerdesin tek sevincim?

Benden başka kimsenin ziyaretine açık olmayan,

Yer gök yapayalnız

Delilik provaları..

hepsi iyiyliğime

yalnızlık en kadim dostum, hep benimle. bir an bile beni terketmedi.. artık yoruldum sanırım onunla birlikte olmaktan.:(

Mırıldan şarkını diren acıya

Seninleyken dokunamadığım huzurdur, seninle dolu yalnızlık

anlatılamayanlar

kaçışın bile bir adımdır

Biz kadere çelme takmış adamız

Yalnızlık Allah'a mahsustur. Yalnızlık denilince benim aklıma en çok yaşlıların yalnızlığı gelir. Sanırım en zoru bu olsa gerek. Şu an anne baba olarak çocuklarımızla birlikte vakit geçirmekten ne kadar zevk aldığımızı, onların evimizdeki varlığının bize ne kadar huzur verdiğini düşününce, bir zamanlar bu zevki bizim varlığımızla yaşamış olan anne ve babalarımız geliyor aklıma ve henüz çok yaşlı olmadıkları halde günlük yaşamın yoğunluğundan dolayı onları yalnız bıraktığımı, yeterince ilgilenemediğimi düşünüp üzülüyorum. Bu nedenle ataerkil aile yapısının günümüzdeki çekirdek aileye göre daha sağlıklı olduğunu ve bu ailede hem çocukların hem de yaşlıların yalnızlık çekmeyeceğini düşünüyorum. Tabii ki bu günümüz koşullarında çok zor ancak özellikle anne ya da babadan biri ölmüş ve diğeri tek başına yaşıyorsa o mutlaka evlatlarının yanında yaşamalı. Gençlikte belki biraz daha katlanılabilir ve birtakım sosyal yaşantılarla aşılabilir bir durum ama Allah hiçkimseyi yaşlılığında yalnız bırakmasın.

sonra boşluk taşar boşluk kelimesinden,

hiç var olmamışım gibi...

Acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette

Gönüllü hüzünlülük..

Çünkü "omuz omuza" günlerin vakti geçti. Dayanışma... günümüz borsasının değer kaybeden hisse senetlerinden biri artık...

Hep tek kişilik bilet alır. Yan koltuk ya boştur ya da tanımadığı biri tarafından doldurulur.

kapıların ardında.

Karanlığın insanı delirten bir ihtişamı vardır

balkonda dakikalarca

Necif Fazıl üstadımız yalnızlığı çok güzel tasvir etmiş, şiire bayıldım sizlerle paylaşmak istedim. belki çoğu insanın yaşadığı duygulardır bunlar...

Yalnızlık tanımlanamaz. Ancak kişisel fikrim;her insan biraz yalnızdır.

Sensizlik yollarımı tutmuş olsada

yalnızlık bir tercihtir... kendimize kalmaya gönüllü olmak ve sonra bundan yakınmak gibi..

--alıntı--

Allah kalabalıkta yalnız olmaktan korusun...

sarışın çocukların başaklarında.

bir akşamın en ince yerinde

aşık olun, gösterın bırbırınıze yalnızlıklarınızı

soramam

> anladi yolun sonu...

Oturup sabaha kadar hüngür hüngür, hıçkıra hıçkıra ağlar

yalnız ım

pejmürde bir yalnızlık bu

Yapayalnızım.

Bakışları.

Kimseler biliyor..

acıdır ölmek herzaman iyidir yalnılıktan

Gözlerim ihanete ihbar taşıyor.

Söküyorum kokunu

hepsi bu.

bir yaprak düşüyor yere

Peşimde ısrarlı bir ses; hala seslenmekte kendime, 20 sene sonrasının sisli iklimi içinde, ses gelir, ses gider, yalnızlık yapayalnızlık olur, bölük pörçük bir sigara paketinde kalan iki tane sigara ve sevimsiz ama melankolik bir gece... Evet bildin, yapayalnızım.

zaten gelir bulur insanı

her zaman bekleriz arkadaşım :((

> dostlarina

tam yazmak geliyor insanın içinden

İçin içine sığmazdı, konuşamazdın

Seninle sensiz olamamak?

Tutukla beni gözlerimden..

ama büyüttü düşelerimi

Uzun sandığım ama hatırlamadığım kalan tozlarımla...

Bazen arkadaşlıklar da hayatta aslında o kadar da yalnız olmadığını anlatır insana.

Dosttur ne öfkesi ne durgunluğu sebepsiz,

Kulaklarına gelinceye kadar hisseden

yargılanmasında kendi davasının..

ah nerde o günler

Camlarda ışıldayan altın aydınlık

aralansın kapısı yokluğun

Yorgun Haliç?e biraz inat

Öyle vahşi bir tat ki dayanılır gibi değil

Yalnızlık Paylaşılmaz

Git dedin ve gittin..

senin bıraktığından bir adım ötede

Yalnız, bir ordudur kendi çölünde..

Düşünce yalızlığı, paylaşım yanlızlığı, duygu yanlızlığı...

Birden sen gelsen aklıma

- Kimseden ismini duymaz, kimsenin ismini telaffuz etmek zorunda kalmaz.

oysa ben

HER TARAFA BAKIYORUM

İşte bütün umutlara havlu attım gidiyorum

Sertap ERENER

Şimdi bir bekar evin var karanlık

İçimde bir burukluk sezinlemekten

Filizlendin ben oldun belki de

Nerede benim yerim

Ey yalnızlığım, bir gün O da sen gibi anlar mı beni..

Yalnızlık güzel sey aslında.. yogun iş hayatı ve sosyal yasantımdan dolayı pek yalnız kalamıyorum ama cogu zaman yalnızlıgımı, kendimle basbasa kalabilmeyi özlüyorum ve nezaman yalnız kalsam hayatıma yeni anlamlar katıyorum, belki bu bana özgü bi durum bilmiyorum ama herseye ragmen yalnızlıgın getirisi, inkar edilemez götürüsünden daha coktur;)

neden anlamamışsam ben seni

Tanıdık yüzler gördüm, seni sordular hiçbir şey

Tenimiz ki,

Sen en dinlerken,

"Olmadı. " dediklerimiz için mi yalnızız?

Her dönemeçte kaybediyor kendini.

Yalnızız!

Yalnızlık üzerine söylenecek sözler Şafak'ın belirttiği gibi olabilir mesela. Nedensiz, belki de en çok sevdiği yanıdır insanın "Yalnızlık".

En mutlu insan içindeki zenginliği kendisine yeterli olan ve varlığını idame ettirmek için dışarıdan ya çok az şeye ihtiyaç duyan veya hiçbir şeye ihtiyaç duymayan insandır;çünkü ithal mallar pahalı şeylerdir, bağımlılığı açığa vururlar, tehlikeye sebebiyet verirler, sıkıntı meydana getirirler ve sözün kısası yerli imalat için sefil birer ikamedirler.

Ağla ey gönlüm ağla

Veya kestane dibinde;

Senin olmamı istedin

Tırnaklarımı yemedim ben, yüzümde asık olmadı, güleçtim, Yorganıma sorun çocukluğuma sorun...

Ben yalnızlığı gittiğinde bildim

Yanımızda kimi arayıp bulamadığımaza bağlıdır yalnızlık, neyin eksikliğini hissettiğimize bağlıdır, bazen dinleyen bir anneye ihtiyaç duyarız kimi zamanda dağlar gibi arkamızda duran bir babaya, kardeşim yanımda olsada şu gülüşleri onunla yaşasak deriz bazı zamanlarda, şu resimde sen de olsaydın diye bir arkadaşın adını geçirdiğimiz olur aklımızdan ve şu şarkıyı seninle dinlemek ne güzel olurdu diye yar'a sesleniriz kimse duymadan.

bizi terketmeyen en sadık yoldaşımız yanlızlığımız.

Realite bu...

Denizlerin dibinde oynaşıp duran

Bir odan var ağlayacak.

şükür ki Sen varsın..

sevdiğim

Büyüdü gözlerinde yalnızlık.

Yalnız'ın

ve güneş...

Yalnızlıktan üşüyorum... Soba boş yere yanıyor...

dağlara çıkarlardı.

Söylemiyorsun..

başucumda biri su yok desin de...

Diz mi çektirmedim alemde Kerem gibi

- İstediği kanalı izler ama aldığı zevki ya da duyduğu nefreti paylaşamaz.

- uykusuzluğun sütlü inciri -

Anlardım büyükleri,

telaşlanırız hemen.

"vampirella 1" bir kısmını yazmış. ben de tamamını yazayım. bu sezen aksu olmasaydı nice olurdu bizim halimiz.

İnsan nasıl konuşur kendisiyle;

ya da hasta bir tanıdıktır ancak

yalnızlıgına çare arar

Aziz Nesin

Bir tepsi revani yapmalı çocuklar için...

geriye yalnızlık kaldı!

tüm kurguları boşa çıkaran haşmetiyle

kimi zaman da mecburiyet.

ne sensizlikten, ne senden...

Sonra, lor peyniri gibi ufalanan

ve her sabah "merhaba hüzün"

Aldırma sen benim yalnızlığıma

Yalnızlığım yaşamak zorunda oldugum beraberliğimsin...

Yalnızlık acı ama gerçek, hem hayatı beraber yaşayacağız diye bir kural yokki!

Kovdukça kovalayan...

dünyanın en kalabalık zindanı

Uzak illerden birindeyim şimdi...

ya da saatlerce ayakta durup

getirin tüm yalnızlıkları

caresiz,

o nesnenin kucağına gezdirirken,

Sıkıca, hiç bitmeyecekmiş gibi o güzelliği, huzuru sonuna kadar yasamak varken neden korku?

yalnızlık gerçeğini değiştiremez

Yıkılma ruhum sakın yılma

erarslan, nasıl da içten konuşuyorsun, olduğun gibi, uzun zamandır böyle bir his edinmemiştim, daha doğrusu hep yapmacıklıklar içinde boğulmuştum, sen olduğun gibisin, :))

Tül perde arkasından misafir yolu gözlemekten vazgeçmeli...

Ama diyorum ki, birazcık olsun düşsen yakamdan?

Yalnızlık en çok susturmaktır.

Derken, kuş derinliğinde bir mavi kalır geride,

Gelemem...

Bazen en çok ihtiyaç duyduğumuz şey yalnızlık..

bir paltom var omzumda

- Sinemada filmi kimsenin elini tutmadan izler.

Senle beraber olsak da sevgilim

Kinim kendime,

Cevapsızlığa, sessizliğe ısınmalı...

Ben neredeyim bu yolculukta

o zamansız geliyor bana, 1 sene önce olsa giderdi ama, sen çayı hazır tut, sen soguk, ben sıcak demleniriz. aynı demde demlenmek olmasa da, gönüller bir olsun hoca..

Babalar, alınlarımıza yazılmış yalnızlıklardır.

Kimsenin içi görünmez

annen mısır patlatıyor

Benim yıldızım değil

Ve sen

sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak

İşte bu yüzden hemen her fırsatta yalnızlığın kollarına iltica eder yürek...:)

Acaba bu yüzden midir şairlerin, yazarların yalnızlığa gönüllülüğü!

yine saatlerce nefesimi tutup

karanlığa sorun,

yalnızlık dileniyorum...

yalnızlıklardayım.

ne olur bırakın peşimi...

Kimdir bizimle böyle şaka ediyor,

Ellerini vermezken şafak, gözleri yine de uzanıyor sabah buluşmasına.

"Ilık bir su gibidir içimde yalnızlığım,

sana gene haklısın demekten baska bişey bulamıyorum.. PPPPPPP

bu aralar

Septik serzenişlerim...

Annem çok küçükken öldü

Ölen bir sevinç, buruk şarap tadı ağzında.

O kadar muhtacım son nefesime.

Vazgeçtim herşeyden yoruldum artık

Ama uyandırmazdı.

Cesaret şairim cesaret

Yalnızlık nedir göreceksin

Seninle mutlu olduğum zamanlar da oldu; senden nefret ettiğim zamanlarda?

Yalnizlik..

Zamanın göz alabildiğne uzandığı sessizliğiyle yaşanan bir inzivaysa yalnızlık sevmedim.. Aklın nefessiz kalabalıkarından bir kente kaçar gibi kaçmalı yalnızlıktan öğrendim.. Annemin yüreğinden bütün notaları içinde barındıran sesiyle akan sevgisinin ezgisini bıraktığı köy odasının beyaz kireçli duvarlarında gölge oyunu oynarken serinleyemedim... Sevemedim yalnızlığı..

ÖZDEMİR ASAF

Kendi saçlarımı okşuyorum geceleri

Bu gece dağ başları kadar yalnızım

Yanlızlık insanın içinde besleyip, büyüttüğü biri olmadığında yanlızlıktır.

Titrer

yine tek başına bu zavallı yüreğim,

Ne fecrin soğuk yüzü ne akşamın kızıllığı yalnızlığın efsunkar sis perdesini aralamaktan alıkoyar insanı...

ve yalnızlıktır yine sen varken bile içimde,,

Gövdemi düşürüyorum güz yavrusu duraklara

Ottur taş dibinde salınır boyunca, rüzgarı;

Dudaklarımda eski bir mektep türküsü

Toplumların gittikçe bencilleştiği, duyarsızlaştığı dünyamızda olup bitenler beni hüzünlendiriyor

O zaman açılsın kapıları yalnızlığın

Özledim hemde çok özledim ezberledim beklemeyi

Özdemir Asaf diyor ki :

Yanlızlığın birçok çeşiti var aslında,

sensiz ben kimim

hazan vurgunu mevsimler zor geçiyor

her terekede bir yalnızlık vardır

Birini ayrı tutsam da, renklerin hepsini sevdim

Etrafındadır herkes, aslında hiç kimse yoktur.. telefonlar daimi suretle çalar, açarsın, hissedilmesin diye?mutlu?yu oynarsın.. arkadaşların, akrabaların gelir, giderler sık sık, sen umursamazsın. Gündüzleri pek de önemsemediğin şey olur, koşturmaların vardır çünkü.. gece olduğunda o bir dev?e dönüşür.. o yüzden istemezsin havanın kararmasını.. eve doğru adımlarım hep geç olmuştur bu yüzden.. siz onu sevmezsiniz aslında.. ama o sizi çok sever.. kendine nedensizce alıştırana dek..

yanlızım yanlızım desem inanma

İnsanın kendi kendine mektup yazması

Ben şimdi gurbetim..

Uğurla kendi kendini dönüşsüz yolculuklara

> Biran öylece bakakaldı

Bilmezler.

Aziz Nesin canımızı yakarak da olsa çok güzel tanımlamış yalnızlığı:

hiçkimse yok kimsesiz, herkesin var bir kimsesi. ben bugün kimsesiz kaldım, ey kimsesizler kimsesi.

Kapını da kapıcıdan başkası çalmaz...

içi şefkat dolu bir insana

İçindedir sevgi, insanın tek dileği

Yalnızlık alıp karşısına kendini,

Sonuç olarak "yalnızız..."

Yüreğinde bir bahar göremeden, kanayan yaralarımı iyileştirmeden çekip gittin. Gitmeliydin, hiçbir zaman dönmeyecek şekilde yüreğimde sana dair ne varsa alıp gittin. Gittin diyorum hiçbir zaman yüreğime gelmemiştin sen. Evet, bu cümleyi kurmamak için ne savaşlar verdim yüreğimin hücrelerinde bir bilsen. Seni üzmemek için acılarımda demlenmiş bu cümleyi hep erteledim dudaklarımdan. Yalnızlığında depreşen yaralarımı görme diye kalemi kırdım, ismini anan dudaklarıma kilit vurdum seni üzecek tek bir kelime söylemesin diye. Sen varken taze tomurcuklar açan kelimelerim yokluğunda paslansın istedim. Sen benim canımdın. Sana ve gözyaşlarına kıyamadım işte. Sana acı vermemek için yüreğimdeki? senden? kaçtım. Senin olduğun her yerden uzaklaştım. Hayattan, bu satırlardan kısacası her şeyden kaçtım unutmak için değil senin gidişini kendimden gizlemek için. Gitmelerini erteledim yüreğimin kıyılarında. Bitkisel hayata girmiş varlığını kendi soluğumla yaşatmak istedim. Soluğu tükenmiş bir cana? canımı? verircesine yokluğuna anlatan kelimelerden kaçtım.. Canımdan canımı koparıp biraz daha varlığında gülümseyebilmek için kendimi seni hatırlatan kelimelerle avuttum. Kendimi? yalnızlığımla? aldattım. Gidişlerine kaç kuyruklu yalan uydurdum. Kaç kez kaçınılmaz bu gerçekle aynalarda yüzleşmekten korktum. Hiçbir zaman dillendiremedim senin gidişini hatırlatan kelimelerle. Ama yutkunamadım, dudaklarıma kilit vuramadım işte.? Hiçbir zaman yüreğime gelmemiştin sen. ?. Gece olup herkes evine döndüğünde anladım senin bir daha dönmeyecek şekilde gittiğini. Gittin, hiçbir zaman geri gelmeyecektin?.

Titriyor teller

ey hayat

Henüz ışımaya başlayan

yalnızlık bastırıldıkça çoğalır...

Issız bir çölün ortasındayım

Kendi öyküsünü ne anlatabilen, ne de dinleyebilen.

SON SAYFAYA ULAŞMAK İÇİN TIKLAYINIZ

> hani gorup de gokyuzunu,

"SEN"; merhaba demeden elvada dedin ya YOLUN AÇIK OLSUN...

Duyar mısın?

Utanma ağlamaktan

kaç kilo çekerdi yalnızlık

geceye demini vuran bu şiir.. aynalarda olmasa işim ne bu yeryüzünde..

Yalnızlığa dayanırım da, bir başınalığa asla..

Yalnız, hep uyanır ikinci uykusuna.

'Ben yalnız değildim, ama sen içeriye girdiğin andan itibaren

Bildiğim güzellikler

ARAZ / Kahraman Tazeoğlu

zamansız bir ölüme seyirci kaldın

sustuğun.

her tepede ayrı bir dünya,

Oltalarda mercan balıklar

Bitmez tükenmezmiş yıllarım

Bu hep böyle...

buz tutmuş ayaklar

Kendisine dönecek gamzeli bir gülüş bekliyor...

güzeli farketmek gözlerinde

kovada ki suda boğulur,

Başlığı görünce Tarancının şiiri geldi aklıma..:)

yalnızlık susturmaktır

Sense farkımda bile değildin.. Çok anlatmaya çalıştım, dinlemedin.. Kulak ardı ettin.. Belki, dinleseydin.. Ama hiç dinlemedin..

yalnızdık; sen, ben ve kelebek

seninle başlıyorum sabahın rahmetine

benim fikrim..

kelimeler odur.

Muhammed?in devesi.

Düşlerime el sallıyorum

İnsan kendini yalnızken daha güvende hissettiği için bu durumu değiştirmek için bir çaba göstermiyor.

yalnızlık..

yaraların açsın istemiyorum

Ne akşamleyin komşu, ne bir akraba,

Yalnızlığın sathında mülteci nazarlardan okuduğum istiğna tebessümlerle avunmaktan bitab düşmeden yüreğim, huzu-eser sinelere iltica etsem diyorum...

Yapayalnız karanlık odamda, bilgisayarın başında oturuyorum.. kıraç olmuş benim arkadaşım.. Şarkılarıyla benim yalnızlığıma eşlik ediyor.. Eşlik ederken de en hüzünlü parçasını söylüyor.. Daha çok hissedeyim diye bazı şeyleri..

Neye göre yalnızız? Git demesi kolay olup da gitmesi daha zor olan sevdaya mı, ayrılığa göre mi yalnızız?

belliki yanılmışım

Çağırmayın beni gelemem

yoluma yatırma

Yalnızlık ömür boyu

O var hep yanımda

Telefonların sussun...

kaç kez denedim

Düştüğünde yine kendi başına kalmaktır..

güzel satırlar verir bazen

yanlızlıklar kervanına hoş gelmişsiniz öyleyse..

Lekeli, yırtık ve de yorgun

- Hep tek kişilik bilet alır. Yan koltuk ya boştur ya da tanımadığı biri tarafından doldurulur.

ankara yolundaysa,

Bir bisiklet geçer kapıdan,

Yalnızlızlığım,

Hep yalnızlık var sonunda

Kuşkulu bir cinayete fısıldıyor kaşlarına,

Ama ben zoru,

Her gülüşüm sana uzak.

sağolasın arkadaşım

- Işıkları hep kendi söndürür.

Seni bir kere öpsem ikinin hatrı kalıyordu

Uyandığımda açlığımı üç beş zeytinle kandıracak olsam da,

Zavallı dünya...

Onunla ağlaşmayı, sessizce

Oysa gel desen gelirdim, biliyorsun..

Yangın olur yalnızlığımız.

böylesi hayat

Ayrılık kursun kadar agır, gülüsün kadar felaketiydi yasamanın...

ama yinede en tatlısı yalnızlık,

Peki hayatın rüzgarında kime yelkeniz?

yalnızlık en vefakar parçası değilmi yaşamımızın

Bir sabah güneşi oldun içimde, Coşkun pınar gibi sana akarım. Bir sevda ateşi yaktın gönlümde, Sensiz geçen güne ağıt yakarım.

Kalabalıkların

Evet sevgili ebr-i nisan, gül bahçesinde hep bir can acısı, yalnızlık bu olsa gerek.

Artık burada değil

Dudaklarımda bildiğin o ıslık

yalnızlık...?

yoktur çaresi.

yalnızlık hiç kimseye yakışmaz bana yakıştığı kadar. ey vefalı yar sende olmazsan ben kendimi nasıl avuturdum...

Her kelimem yalnızlığa tutsak.

yalnızlığımla başbaşa neyi bekliyorum neleri, ağlamak çözümmü bu meçhul hayata, ağlamak çözüm mü sensizliğe

Ya değilse

Son durak mıdır tüm ümitlerim.

yalnızlıktaki payları ağırlığınca

En yalın, en acı, en gerçek yanım..

Yalnızız..

Bu yağmurlar ıslatmıyor beni..

thanks melda

gidince bulutlar

Şimdi herkes biraz sen, biraz acı..

tabiiki yalnızlık var ama ben bu kadar yalnız olduğumu düşünmüyorum

düşünmeyi

Düş düş...

"Yalnızlık insanın kendisiyle yaptığı bir sohbettir. Aracısız. Katıksız. Oyunsuz. Yalansız. Saf ve som bir sohbet..."

En acı gerçeğim yalancım değil

Paylaşırsa dost paylaşırmış

Bir gül gibi topluyorum usulca

Fazıl Hüsnü Dağlarca

Kendi türküsünü ne yazabilen, ne söyleyebilen.

Öfke ile sabır arasındaki ince çizgim...

Doya doya ağladım

birikir kalem uçlarında, kağıtlarda, zarflarda.

Bir Dost Göz Arayışıyla,

İçme işlemesen bu kadar.

Dağ güneş iskeleti.

Ne Leyla yar oldu bana ne Aslı ne Şirin

zamansız bu ölüme seyirci kaldın

Ağaçların hatırını sor

Kendimi suçüstü yakalıyorum..

Yalnızlık asasıdır musa?nın,

İnince trenden yada uçaktan yalnızlığın

Nasıl koşulduğunu

dövüşmektir.

yalnızlığı yaz mevsimi de taşımıyor ki üstünde

Yalnızlık sade şurda burda değil,

en güzeli yalnızlık

bir hafta yalnızlığımla başlıyor..

cümbüşlere inat

içinde yanlızlık. mutluluk hüzün var içinde

yalnızlık bazen çok arzu ettiğim bazende en nefret ettiğim bir olgu. insanlar aslında hep yalnızdırlar gerçek bir dost sevgili bulana kadar.

Her zaman...

Aylardan Aralık, günlerden sensizliğin ertesi

İşte o yüzden alışmalı yalnızlığa...

> Ne care, balikcinin parmaklari hoyratca kavradi onu Kucuk istavrit

gözleri kedi pençesi.

Aşılmaz olmuş yokluğunda günlerim

Söyleyemediğim için kimseye

nereye gitsem sen ol yanımda

yanlız kalıp kafa dınlemek guzel bence kalabalık edıp basını agrıtanlarla olmaktansa cumle bıraz devrık oldu ama ıdare edın

Cömert bir gün doğar şehrin üstüne.

kanım kaynadı sana, öyle derler di mi:)

Sonu yok yalnızlığın

yorduk bizi

Gecenin bir zamanı evine gelince

ağarmış sanki saçlar

sen nöbettesin sanırım ; yalızlık nöbeti..

Öylesine eksiğim sensiz

Ahmet Erhan

bulutlar yere inmiştir artık

Benim en hakikatli yarim...

En sevdiğindir bilirim ezip geçmek

Dikiş tutmaz ayrılığımda..

Balikci ve kedi saskin saskin baktilar yuzume.

Ağla ağla

Yalnız, kendi ben'inin sen'idir.

dayanamam.

Yalnızlık;aynanın yansımasıdır.,

Ayrılsak da, ölsek de bu yolda

Ve uykusu çiçeklerin.

Kimseyi anlamaz, "kendisi" dahil.

Göbek çukurumda sobelere karanlık uyutuyorum..

Tutulsun sensiz ölmek zamanı şimdi

Sen gözüne çiğ kaçtı sanıyorsun,

Yalnızlıksa, bir gökyüzüdür hala gökyüzünde.

Yalnızlık, birşeylerin hep miladı sayılır.. bir yere götürür bağlarız, ya da hayata yeniden onunla başlarız.

Bütün şiirlerinde ayrı bir güzellik var...

yine yalnızım

- ben de...

en azından

herbirine yerçekimi farklı yansımakta

Oysa sen

Yalnızlığım kanımsın canımsın sen benim çaresizliğimsin

çekerim derdimi ihsan ile...

ay n'olur

en acımasızından da kalabalık,

Gecenin kör gözünden utanıyorum..

Uçup gidelim buralardan

yalnızlık zorakiyse dayanılmaz ama isteğinizse tadına doyulmaz...

yalnızlığım beliriverir yanımda

kimsesizliğim

düştüğünüzde çok şeyden ırak bir daha yaşayamayacaksınız çok şeyi

yalnızlık paylaşılmaz

bütun zorluklara ragmen..

Çığlıklarını susturamadığım,

ve ağar gözlerine ağır ağır

bir sevgiliye feda edilmedikten sonra."

biz uzaklarda.

"Bir gun dedim,

O gölge veren ağaç

Işığa yaklaştıkça kör bakar gözler

Bad-ı peyemrez...

seni yüregimd hep yaşatacagım; silmeyecegim adını telefondan ama, kalbinden çıkmak için aramayacgım ve arattırmayacagım kendimi sana...

Neler yazmışım diye merakımdan.

çocuklarımızla tamamlanmaya koşullanırız.

Ve dönüp dönüp onu okuması

yalnızlık bir çığ gibi sesli ilerleyen bir virüs gibi çabuk yayılan ve bir gözyaşı gibi bilinçsizce akandır. Yalnızlık insanın beyninde doğan ve kabrinde batan güneştir. Yalnızlık zehrini içine akıtan bir yılan kendini sokan bir akrep ve kendini ateşe veren bir kelebektir. Ondan olanı bırakmayan sadık bir dost durmadan izleyen bir ajandır. Yalnızlık saydıklarımdır ama ben değilimdir. Beni benden alandır ama bana yön veren değildir. Yalnızlık yalnızca hayattır yaşayanların bildiği bir dünyadır

yalnız olduğumu söyleyebeileceğim kims eolmadığı için yalnızım ben diyor

ya ısıracak bir çocuk bulur...

kah yollarda kah yağmurda

ve eşyalar

Kendimi sürgüne verdim

aşkın beni yok saysın

Ne güzel ifade etmiş Mazhar Alanson yanlızlığı

Bazen de büyüler verir bize en olmaz düşlerden,

Gittiğin uzakta

sonra çığlık çığlık çılgınlık

Zifiri karanlığa boğulmuş küçük bir ışık demetine hasretsin. Sert ve kuru rüzgarın tokat atarcasına yüzüne çarptığı geceyi düşün. Kaldırımlarda, ıssız sokaklarda yürüdüğünü... Tek arkadaşın, tek yoldaşın kaldırım kenarlarındaki kediler ve köpekler. Konuşacak bir canlı aradığında onlarla dertleştiğini düşün. Bazen anlatırken derdini hıçkırıklarla ağladığını, sokaktan tesadüfen geçen bir insanın yüzüne acıyarak baktığını;üşüdüğünde, dişlerinin soğuktan birbirine değdiğinde sarılacak bir kişi, tutunacak bir el aradığını...

Sözü namluna sürmelisin şimdi..

Hangi cebini karıştırsan yalnızlık..

çatlaklarını saydım kaldırımların

sahibi yok aslında

ama hayat bağışlamayacaktır seni

Ufakda olsa bir katkım olsun istedim. Amaç bu yolda ilerlemekse bir adıda ben atayım elimden geldiğince.

Tek bilebildiğim sen benim

YALNIZIM DOSTLARIM YLNIZIM YALNIZ...

Hayatta kalış, ölümden tasarruftur.

Seni sana bildirecek kimsen yok başka kendinden

Gülüşümle ödeyerek..

Biliyorum, böyle değildin önceleri,

dostlar evlerine çekilmiştir çoktan

Cahit Sıtkı Tarancı

yanlızlık bizim gibiler için bir yaşam tarzıdır, bir kimlik, bir tendir giyindiğimiz.. öyle ki, yanlız olmadığımızda nasıl davranacağımıza, neler söyleyeceğimize ilişkin temel ve pratik bilgilerimiz yoktur bizim.. kabuk desen değil, kalkan desen hiç değil.. yanlızlık, korkmaktır biraz da insanlardan.. insanların seni kırmasından.. insanları sevememekten korkmaktır.. toplumdan soğumaktan korkmaktır.. yanlızlık bizim için böyle bir şeydir.. bilenler bilir, bilmeyenler sadece anlamaya çalışabilir..

Ayrılığın saati kaç geçiyor bilmiyorum

bir ses bir sesi üşütmesin diye,

Bu sabah bulutsuz yağmur gibiyim, yalnızlık çok zormuş,

Büyüklük olsa olsa

Bir Mecnun geçti o çöllerden bir de ben

bu beden kimin

çocuk kılığında bir babadır

Şiirler gibi, minyatürler gibi ince.

ne gelirse gelsin

En kuytulara

Duyuyorsan zamanın kemirdiğini

en kalabalıklarda bile yalnız olmak benim işim sanırım... işime çok mu sadığım bilemiyorum :(

içimizde;

seni koparıp atmayada

bir hüzün defterine döner günler

yalnızlık Allah'a mahsus, ama yalnız kalmak insana. İnsan yalnızlığında bulur sükut dolu huzurunu, ve yalnızlığında yaşar aşkların en güzelini. Hayat yalnızlıkla doludur aslında, ruhun yalnızdır her daim maddeteen, ama manen yalnızılık yok. OLmamalı da zaten...

Her duruşması ertelenir kavgasının.

Bir sevenimiz yoksa yalnızız.

Bize hayat bahşeden yaratıcımız varken, bir dua anında mesela hala yalnızız diyebilir miyiz?

bu birazda

döner dolaşır yine onunla başbaşa kalırız.

ne çok severdik

Mindere uzanır misafir güneş...

içimde bir temenni

alkışla sensiz ölmek zamanı şimidi

en başta meftun'a, zıkkımın kökü'ne.. ve ismini sayamadığım beni yalnız bırakmayan "Gerçek" arkadaşlarıma..

medet umarsın elindeki telefondan

Ben seni değil,

ama o hep vardır doğumdan mezara kadar

düşer verir kıpırtılardan,

en zoru basardim;

Nedir bu çöküntüm

yalnızlıklarda var,

Yalnızlık kimsenin senin gibi düşün memesidir..

bi ara karşılıklı içelim o çayları, benden, sözüm olsun... İstanbula gelir misin hiç?

Sonra çekmecemden bir zarf çıkarıp, adını yazdım. Büyük harflerle, yalnızca adını. Adresini bilsem gönderir miydim, bilmiyorum. Mektup cebimde. Cebim yüreğime yakın. Yüreğim sende. Sen yüreğime yakın. Öyleyse mektup sende.

Teraziden havalanıp Bakkal Hüsnü?nün

nasılda kalabalıklaşıyorum; gülümseyen yüreğimde...

Yalnızca yalnızlık kalsın

yalnızlığım rüzgarda savrulan bir yaprak artık

Sonunda yürekte kalan hep ayni duygu, hüzün...

Boş kentlere..

ve her noktada bir insan.

erarslan hoca, seviyorum seni yaaa., ne biliyim hani tanımasan da bir elektrik olur ya,

Düşün, kendi memleketinde başka diyarlara gitmişçesine yabancısın. Hergün geçtiğin yollar sana, gördüğün insanlar bir başka. Yüzüne tebessümle bakıyorlar sen ise şaşkın, senin dilini konuşuyorlar ama anlamıyorsun. Eski mekanını istiyorsun gezdiğin yerler mekanın değilmişçesine. Zamanın matem dolu yalnızlığa sürüklediği bir gecede kalabalıklar içinde kaybolup gidiyorsun. Rüzgar sürüklüyor sense direniyorsun. Hala o küçük ışığını arıyorsun, keskin ve parlak...

Kirli sözlerimi temize çekme!!!...

Karanlığa dönük

bazen de kimse tarafından anlaşılamamak

> yavasca karardi dunya

Özlemek aşkın yaramaz çocuğu. Ben o çocuğu bile uslandırdım artık.

fazlada kıvranmamalı

dudağımda melodisi, ıslık şeklinde.. ıslık

yanlızlık... vazgeçilmesi güç bir alışkanlık..

zaten her zaman yalnızız... güzel bir gerçek

denize karşı çay içerken büyükannenle, çayları tazelemek için gittiğin mutfaktan döndüğünde sandalyede oturan o çok sevdiğin kişinin ruhu sonsuzluğa uçtuğunda dünyada yaşadığın saniyeler ilerlerken halinin tanımı?yapayalnızsın. sevgiyle bir arada olmak için çırpındıklarının, umut bağladıklarının, arkalarına bakmadan yürüyüp gittiklerinde onlar gözden kaybolana kadar hissettiklerinin nedeni?patron yeni işteki kaybını senden bilip azarladığında, mesai arkadaşlarının bir iki sözle tesellisinin ardından, eve geldiğinde yatağında uyku girmediğinde gözüne, durumunun sebebi?yine tek başınasın işte. ayrılık yada kavuşma, ikisi de tek başınalığı barındırır. iki kişi ile aynı bedenden dünyayı göremem, başkasının kalbiyle sevemem. başkasının yerine ölemem. ebediyette başkasının sorgusu benden sorulmayacak. şarkı ne güzel dile getirmiş duyduklarımı?"hep yalnızlık var sonunda... yalnızlık ömür boyu."

Bilirim duyan yok yalnızım yine

yalnızlık...

Avuçlarımda kırık dökük pişmanlıklar

Bir kış akşamında

Ninem uykulu gözkapaklarını yüzyılların altında

senli hayallere dalgın

yalnızlık dediğin şey;

tıp dilinden anlamayacak kadar cahilim duplo hocam, kusura bakma...

Yalnızlık ömür boyu.

bir vazife,

Beni bir durağa yaslıyorsun

Zaten yalnızlık bir uzaklıktır yakınımızda;

Senin senden başka kimin varki beklesin

Terk edilmiş parklar gibi

benim neyim var ki

hep yalnızdır insan.

Yoksun işte, kalbimin kuyusu en hazin sesle inliyor şimdi

İmkansızlığımız.

Göğsümde bir vagon

Duyulması zor bir yokluğun ayak sesleri içimde?

Etrafındaki bitmeyen uğultu

Kırılır mı bilmem hüznümde taşıdığım kin!

Ne havayı içebildin

Susuşum sana,

Her leke kendisiyle çıkar.

Kaçıp kurtulmak lazım yalnızlığa.

paylaşımı bir daha yasayamamak endişesiyle kaybedeceğimiz

Rıhtım taşında gölgen var.

Sevinsek de üzülsek de

sımsıkı sardı beni önce

yalnızlıkla kalıp

kayboldum derinliğinde

> Gitti tum kederimi sokup atarak,

> Oysa, simdi yuzerken kucucuk yesil legende, Ansiz uzanivermis

kalbimin üstünde ALLAH yazmakta

Tad alamıyorum canım dünyadan.

Yokluğunu kokluyorum..

O kadar yalnızım ki

Koca bir parçadır ayrılmayan insandan

yine muhtacım

Belki terkedip gitmesini bekleriz,, yalnızlığımızın bizi.

kendini bekleyen yeryüzü kandili

Aklımın asaleti,

ne kadar sevmesek te o bizi bırakmaz.

bilesin ki yine yaktım sinemi peyman ile...

son nefesini verirken hisseder ki hep hep hep yalnızdı insan.

ve geçmişin çekmecelerinden her an kendine

Yalnızlığım, yetmezliğim, muhtaclığım

Ürperen sen değil misin

Gökyüzünün en derinlerine

batmış bir derviş

değere ağlıyorsak niye bu kadar ince hesaplar.

Benim söylemek için çırpındığım gecelerde,

Çünki sen vardın.

Bunlardan, o anda olması gereken olmadı mı yanımızda, kalabalıklar içinde olsak ta yalnız hissederiz.

Sen bu satırları okurken ben tek hayalimiz olan kızımıza? sonbahar mektupları? yazıyor olacağım. Gittiğin günün tarihini kaderime mühürleyip yalnızlığın demli çayından sensizliğini yudumlayacağım. Seni anacağım yıldızların karanlıklarla dansını izlerken. Ve yağmur yağarken yüreğine dokunacağım usulca.. Bir gün kavuşmamızın ahiretin güneşinde olacağını düşünerek ismini anacağım imkansızlığın kör saatlerinde. Elinde yıldızlar, yüreğinde beni alarak gelmeyecek olsan da her zamanki gibi gecenin en dar vaktinde seni bekliyor olacağım..

nelere alışılmazki yanlızlığıda alışıyor insanoğlu

Yoksa yanlışlara mı gebe doğrularım

Senle beraber olsam da sevgilim

Ve karşımda bir vaha

Tabii ki bitecek. Yaşadığımız mutluluklar, hüzünler hep bitmedi mi?

Böyle uzak oldukça kendimden bile

Terörün bile bireyselleştiği çağdayız. Zaman, birlikten kuvvet doğurma zamanı değil; zaman, tek başına dimdik ayakta kalabilmeyi becerme zamanıdır.

Değil...

İhanetlere, terkedilmelere, bir başına bırakılmalara hazırlıklı olmalı...

Sabahları sokağa çıkmadan evvel

ve gönül canlanır,

Kalabalık insanlar, gelenler gidenler

ve ailemin duarını ve onların kalplerini.

börtü böcek şu gün ışığı ufacık

kanlı,

İki bakış arasında.

Çünkü her şey yalnızlık kadar eskidir,

Biraz ayrı kalsak nasıl olur?

bulduğunu zannetmek her yüzde

seviyorum yalnızlığı

ardından bir kuş.

Yalnızım diye hayıflanmayasın,..

sonu olmayan bir hastalıktır yalınızlık,

kuru bir öksürüğün ardından

Aynasında sadece kendisiyle göz göze gelir.

Yalnız bayramlarda, yeni elbiselerle avuttum içimdeki çocuğu...

Yapayalnızsın her gece

sonra aramak türküde sarkıda

Hasan Ali Toptaş (Yalnızlıklar? s.66)

Soyunulmuş namuslu tereddütlerim,

sevdiğimi kırdıktan sonra, ha çift yaşamışım ha tek başına, sen ömür denilen zamanda yanımda olmayacaksan.

usülden yiyoruz cezayı

her cümlede bir çift göz vardır

gül diyorum

> Yurudum deniz kenarina,

yalnızım aslında.. bu kumsalda değil ama...

çekilir şey değil

İçimizdeki dipsiz kuyuya taş atıp sesin gelmesini beklemektir...

KALBİMDE BÜYÜK BİR AŞK ATEŞİ VARKEN

sarılmak

hangi delikanlı

bizi hızla,

Böyle değildim ben sensizliği bilmeden

kalmak...

"şah damarımdan yakın olanla halleşiyorum".. yalnızlık bize göre degil, Sen varken Rabbim.. yalnız hissettirme bizi...

Bir sıcacık çorbaya, bir de sıcacık yatağa,

Elimi kolumu sallaya sallaya dolanıyorum dökülüşen yaprakların arasında...

Romanlardan yalnızlığı yücelten paragraflar asmalı evin en görünür duvarlarına...

En yalnızız dediğimiz anlarda bile yine de yalnız kalamamış, kalmamı oldğumuzu farkederiz.

erarslan yalnızlık dozajını arttırsa da nöbetimde nete girip senin bu güzel sözlerini okumak lokal anestezi etkisi yapmakta bana ama sadece lokal... lokal işte... :)

nasıl yanlız olurum yanlız kalsam da

Dışından anlaşılmaz.

Aşka...

yalnız olan asla yalnız olamaz. düşünceler insanı asla tek başına bırakmaz çünkü...

bir gökyüzü sürekli kuşsuzluğa doğurur kendini

inatla sesimize benzeyen o ses

yalnızdır insan...

İyiliğe dair ne varsa

yalnızlık, hissettiğimiz an bizim için en iyi olandır belki de...

Ve kimse bilmezdi o zamanlar

yalnızlık;tahterevallinin dengesidir-

Artık benim değil

Yaşlanmak Hoş Değil Duvarlara Baka Baka

Bir dilim ekmeğin bir iki zeytinin başınaydı doymamız

Yalnızlığım,

Ne açar kimse kapım bad-ı sabadan gayrı"

tüm acılarımızı

Her damlanın bedeli var

nasıl yanlız olurum yanlız kalsamda

Yalnızlığın şarkısını yazacağım demiyor muydu?

Derinlere inmedikçe

Ya o güzelliği yasarken; paylaşımı, keyfi, sevmeyi ve sevilmeyi birlikte hissederken...

güneşi tuttular mı, bırakmazlar bu yüzden,

:)) şöyle ki:

Her şey o kadar dokunaklı ki

Bulursam kendimi yesil legendeki kucuk istavrit kadar

aşkta zaten iki yalnızın, ortak bır yalnızlıkta buluşmasıdır dedı...

Zorunlu yalnızlığımızı yaşıyoruz.

sensizlik benim canımı acıtan"

Yalnızlık,

Seni arıyorum...

Yalnız, kadar başı kalabalık yoktur.

Kabul edersen böyle ciğerim:)

bu hayatta en kadim yoldaşım

Ylanızlık iki ucu keskin bıçak gibi ne kadar götürüsü oluyorsa o kadarda getirisi oluyor.

Bulutlar yüklü ha yağdı ha yağacak üstümüze

evrenin en net gerçeklerinden biri.

Şiirlerimi kaldırıp at...

"Çaya Kaç Şeker Alırsın? "

bu da benden olsun, yalnızlık içinn...

kalabalıksan da,

Vefalı, çilekeş

düş oldu bitti...

Biliyorsun nasıl olsa yakın o gelecek

yalnızlık benim en sadık dostum

yalnızlık bazen tek başına kalmaktır

bir yanın sakalı yüzüne sakalına

Rüzgarda el çırpan nehirleri anımsarım

Bir durağa yaslanıyorum sensiz

Özlerim bir çiçeği öperken

ellerimizden

neden? kabul etmek mi gerekiyor?

yalnızlığımı seviyorum...

can bıuluyorsan yalnız değilsin

Dışımda yağmur yağıyor, sessiz

yanlızlık alaha mahsustur be..

zamansız bir depreme tutuldu kalbim

yanlızlık bir yankı yüreğimde

Bir dost ararsın, elini uzatırsın elin havada kalırAkşam olur kapanırsın dört duvarına

Yoksa Zor Değil, Hiç Zor Değil,

kurtula bilirsen asıl yanlızlık başlayacak

Önce yalnızlığım vardı.

kendini bulmak ve kaybetmek sevgilide

ya da dönüşündür kendine

Ama tasalanma...

YALNIZIM İŞTE

Koydum başımı kendi dizlerime

ah historianlady ah..

SEVGİ... SEVGİ... SEVGİ?

?Yalnızlık dönüşür bir zenci arkadaşa?

safası, bir düşten ötekine esin:

yalnizim geceden yalniz, yalnizim zamansiz

- Yalnız kimseye günaydın diyemez.

ne zaman giydim bilmiyorum istemeden..

Bazen kalabalıklar içinde yalnızsın, bazen sıcacık bir mekan içinde üşürsün, bazen de gülersin ama aslında ağlarsın. Farkettirmezsin kimseye ya da öyle zannedersin...

Yüreğime çarpan sesler mi çok yalnız?

Hasan Ali Toptaş

Sen gidiyorsun..

sonra, tenimiz.

- bi görüşelim be?

yalnız olasım var

En iyi dostumdur yabancım değil

deli dolu yaşarken

tam geliyor ruhuma!

yalnızlık ;en zor olanla yasamayı öğrenmektir, kendinle...

ve yağmur yağıyor yine...

Meraklansam gizlice,

Bırakın bu savynma psikolojilerini, ayrıca dinden bağımsız yaklaşın sonuçta burası edebiyat, sanat sayfası. Dinden soyutlayın demiyorum ama ama doğrudan din ile ilişkişlendirip bahsi yanlış bir yer üzerinden değerlendiriyorsunuz...

yalnızlık kurşun geçirmez. dostluk, aşk, aile geçirmez. hiçbir şey geçirmez. insanı dışarıdan sokmadığı gibi içeriden de çıkartmaz. cerahat yapar. antibiyotiğini de kendisiyle besler. yeter ki nerede olduğu bulunsun. dünyayı dolduran canlılardan uzakta bir hayat yaşamak ya da binlerce bedenin arasında olup hiçbirini dinlemeden ilerlemek... hepsi de yalnızlığın türleridir. kolay değildir yalnızlık. öğrenilmesi gerekir. kendini dünyada yaşayan tek canlı olarak gören ve hisseden insanların yalnızlığından bahsediyorum. böyle bir tercihin nedeni yıllar geçse de bulunmaz. çünkü tek bir nedeni yoktur insanları reddetmenin. uzun bir süreçtir. çocuklukta başlar ve gerçekten yalnız kalana kadar devam eder. yalnızlık paranın çektiği dostluklarla, fahişelerle bozulur arada. sonra hepsi biter. hapishanedeki tek kişilik hücreler bazılarını delirtip kendi isimlerini bile unuttururken, bazılarını da tanrıya dönüştürür. ne olursa olsun, önemli olan tek şey, pişmanlıktan arınmaktır. kendini yalnızlık okyanusuna can simidi olmadan boğulmak üzere atmış olan insan, içindeki dibe sürüklenirken devirdiği her metrede sonsuz huzuru hissetmeye başlamışken, eğer tek bir salise pişmanlık duyarsa yalnızlığından, tek bir salise tereddüt ederse tercihinden, işte o an, o kişinin felaketi başlar. panik acıyı getirir. bir kuş gibi suyun içinde süzülen vücudu çirkinleşir, gerilir, kıvrılır, kontrolsüzce kasılır. ve tercih ettiği yalnızlığın içinde kaybolmaktan korkan insanın en büyük acısı olan deliliğin başladığı noktadır. daracık, nefesin bile zor alındığı, yerin metrelerce altındaki bir dehlizde, tonlarca havayı hatırlayıp nefes alamamaya ve kalp krizi geçirecek kadar büyük bir panik yaşamaya benzer. içine adım atıldığında, girdaba ayak uydurulur. kendisini çeken dev hortumla uyumlu bir şekilde dönmek yapılacak tek doğru harekettir. yalnızlığın çelikleşmiş iskeletine karşı çıkmaktansa, onda keşfedilmeyi bekleyen binlerce bilinmeyeni aramaya çabalamalıdır. kurumuş bir yaprağın fırtınaya boyun eğmesi gibi, insan da yalnızlığına boyun eğmelidir.

ölmek için ise erken

yüreğime en büyük eziyet

"Yalnızlığın koyulaştığı anda "Yalnız değilsin!" dercesine birden akıverir gözümüzden yaşlar... Çok değil, iki damla...:)Bu iki damla yoldaş olur insana. Gitmez dediklerimizin gittiği anda veya döner diye beklediklerinin gelmediği bir zamanda akan iki damla yaşın adı sabırdır...:)"Sabrımızın zorlandığı anlarda ise sığınacak tek liman vardır ki o da şah damarımızdan daha yakındır bize...:)

yalnızlık; gönlündeki sevgiliyle çekilen, gönüllü bir mahkumiyettir

Dışına kapanmıştır,

Bir kuru sessizlikten başka?

Alıştır kendini biraz /

Korursun, tıpkı kendini koruduğun gibi. Üzmekten, incitmekten korkarsın.

Yalnızız, Peyami Safa'nın yalnızları kadar yalnız. Belki bilinç dışı itiliş, belki bilinçli çekiliş, netice ortak; yalnızız.

> Iki damla goz yasindan ibaret,

Birde şöyle bir şey var; yalnızız, yalnızlığı da pek ala seviyoruz ama bu durumdan da hep şikayetçiyiz.

Kırkbeşliklerimi üç beşe sat...

Ücranda yak bakışımı

yalnızlığım mı beni bırakmayan

rakıya demirler yüreklerini;

Yalnızlık düşer" yazmıştı.

Bahçemde asma

Öksüz ve dağınık kitaplarımı bulursam

Bir Başına Yudumlamak Doyasıya

Kağıttan Gemiler konu başlığı her ay Notos Edebiyat Dergisi'nde Murathan Mungan tarafından ele alınır. Eğlenceli, bilgili ve etkileyici bir ele alış biçimidir Mungan'ınki.

ordan oraya savrulmak belkide

Yoksa,

Baba ocağı, ana kucağı, yar sıcağı

Gelsin vursun sarsın acılar

Can kaybından ölüyorum..

yanızım dostlarım yalnız

Yok eğer yaşamın sıkıntılarından biraz da olsa bizi alıp mutluluk veriyorsa o zaman gözyaşı yerine biraz daha akilci olmak daha doğru değil mi?

- En çok çoraplarını kıskanır.

Ne de kaybolduğu rengin sesini duyuyor.

masanda hep fazladan çatal-kaşık vardır genelde de kirlenir ama paylaştığın yemeğin içinde yalnızlığı da yutkunursun.

acılar gözlerini dikmiş üstüme nöbette

Güz artığı saçlarımda oynaşan sensizlik.

yalnızlık üzerine bir sürü çeşitleme vardır. hepsi de yalana pek yakındır. yalnızlık toplumun size kestiği bir cezadır. içinize bir türlü sindiremezsiniz. hiç de öyle seçim falan değildir. en yalnızlarda nietzsce bile yalnızlığa mahkum edilmiştir. mutlu biri olmak istemiştir, olamamıştır. toplumun dışına sürülmüştür.

Denize bakmayı bilmeyenler,

Kandırma yine eskisi gibi kendini

Nasıl sıkıntı verir insana

aramak sevdiğiniz çiçekte

ama öyle bir adam eder ki insanı

şiir yazmak için

bu kadar basit olamaz

etrafımı saran

IZTIRAP İÇİNDE YORGUNUM ŞİMDİ

ya da yalnız kalıp

gökyüzüdür kuşu gösterir.

Aisopos, evinde kitaplarına eğilmiş çalışırken,

Beni yalnız bırakmayan msjlarınıza şimdiden teşekkürler ama bazen gitmeler, inatla kalmalardan daha anlamlı durumlardır.

Yalnızız;bizim için annelerimiz ne emekler verir ya da aynı yastığa baş koyduğumuz eşlerimiz, ama başımız ağrıdığında bunu sadece biz hisseder biz yaşarız.

yüzümdeki tebessüme bakmayın

Şarkılar avutmaz ikimizi de.

bazıları doğuştan sessiz

ayaklar basıyor üstüne

Yalandan ninnileriyle büyütüyor bizi

Yalnız, aranan tek görgü tanığıdır

dipsiz bir göl oluşturmuş tüm damlalar

nasılsa ayrılık, insanın kendı tek kışılık yalnızlığını özlemesi

Gelmeyeceğini bildiği mektup için, posta kutusunu hep aynı heyecanla açar mı? Dedim ya, başka bir şey bu. Ne kadar yalnızsam, o kadar seninleyim şu günlerde. Belki de en başta, tutup seni en derinlere koydum diye oldu bunlar. Kimseler ulaşmasın diye, kimselerin bilmediği, bulamayacağı yollara götürdüm seni. En derinlerde tuttum. Bana sakladım. Derine, hep daha derine.

yoksa ayna da gördüğü yansıma

Daha şimdiden sev kendini sev kendini sev

Sevdanla özleminle geçmişinle

Aisophos, başını kaldırır,

Yapayalnız kaldın artık.

ben kendimi yalnız hissettmiyorum siz öyle düşünüyorsanız zaten yalnızsınızdır zaten...

bir başka bakıyorsun dünyaya

Yok böyle birşey:)

birbirimizi

Kimi zaman deniz kenarında yaptığım kumdan kalenin şeklinde, kimi zaman dalgaların ahenkli sesindesin?

bir başıma

nasıl da giymişim yalnızlığı!

Benim söylemek için çırpındığım gecelerde

keliemleri de vardır sessizliğin

Yalnızlık neyi kapsar?

yalnızım yapalnız,

Çünkü olan yıkılıp yıkılıp

kapılarımız kapısıdır bir yerden sonra,

yalnızlığın en kötüsü;

onları tamamlaya tamamlaya

Gece yastıkla ağlaşmaya, sabah aynayla gülüşmeye, kendiyle hüzünlenip, kendiyle keyiflenmeye hazır olmalı...

Dönülmez bir yolun yolcusu oldum

kimbilir...

yeter ki Sen gel bir adım..

Ferhat gibi gürz mü sallamadım dağlara

Ve öpücüklerden insan

Pencereme dolanma ayışığı bu gece

kıpır kıpır olur yürek..

Hadi neyse...

dostta düşman olu düşman da

alışır her insan, alışır zamanla kırılıp incinmeye

" Daha yalnız olunabilirdi, yalnızlık olmasaydı." demiş Emily Dickinson güzel de demiş yalnızlıkla yoldaş olunca yalnız kalamıyorsun yine :(

... yaşamak için geç bir zaman

Gözlerine ilişirken yol kıvrımları,

İtiraza hakkım yok biliyorum

ve elimde sigaram

Üşüyen

dilsiz bir attır; yelesi bakışlarımızda

Solumdaki sise intihar etti intiharlar

Yalnızlık, damlada okyanus avıdır durup

Işığa kördüm çünkü

Yalnızlık kaçınılmaz, en acısı da size en yakın, sizi en iyi anlaması gereken insanların yanında yalnız olmak...

yalnızlığım benim arkadaşım..

> Sonra sevincle dibe daldi!..

Hiçkimse yok beni ağlatacak

yalnızlığım balkona kurulmuş akşam

Çünkü ayrılmanın da bir vahşi tadı var

Oysa insanları da sevmek isterdim

hayatın devraldığı

Bazen mecbur kaldığınız bazen de tercih ettiğiniz durum.. Biraz kendini dinlemek, içindeki sese kulak vermek.. Bazen de kalablaıklar arasında hissettiğimiz durum..

örümceğin gözünde

Önceleri bir toz gölgesi sanki; sonra bir yumak yün gibi.

gelmesen de olur

Benimle

anlasılmamaktır...

taşı bile yosun sarar seni kimle paylaşayım...

hayaliyle yetinmek son çare

ben yanlızm ben yanlzım yanlzım

Yalanıma inanıyorum..

bazen yastığın altında boğuluşum

Sesimin esnek baldıranı

birde diğer konulara bir göz atayım dedim.

yanlızlık ona mahsus, yüce Rahmana

buz gibi yalnızlığa da razıyım

bu kervan öyle bir kervan ki

Bilmezler yalnız yasamayanlar,

dostluklar yaratır yeniden seni

beni öp, sonra doğur beni.

Yalnızlık çeşitlerini sıralamak isterdim ama anladım ki göreceli bir şeysin sen. Benim yalnızlığım, başkalarının mutluluğu..

bizimde yağmurlarımız olsun ıslandığımız

bir başka cam.

Uykunun duvarında başladı..

yalnızlık bir yükün ağırlığıdır.

ziyanı yok...

yalnızlık bence insanı güçlü kılar

"Yanlızlar limanı" diye bir liman olamaz. Ya bu liman "yanlış" ya da "yalnız" dır. lütfen başlığı düzeltir misiniz (=

Bireyin keşif çağı, geride kırık dökük yalnızlıklar bıraktı.

acısını yaşayamıyor insan!

sabah karanlığında camdan bakarken hisseder ki yalnızdır insan.

Çok mutluydum. Gün içinde neler yaptığımı, nelere kızıp, nelerle mutlu olduğumu, tek tek anlattım. Mevsimlerin ve insanların nasıl karışık ve beklenmedik olduklarını yazdım.

Seni ovanın ortasında

Ne vakit nikotinli ellerinden yola çıksam,

alabora sandal gibi,

yalnızlık gerekir..' demişti bir yazısında. Haklı hem de yerden göğe kadar!!!

hızla geçen saniyeler

Önce, beni mesela!

RUHLARI OLDUĞUNU DÜŞÜNMÜŞ OLSAN NE YAZAR

Yalnızlık çoğu zaman acıdır, kanatır yüreğimizi.

Yine bir tren geçiyor içimden

Beni güldürsünüz ama o kadar dil çıkarmayın... :)

Ama ; "Günün Aydın, Akşamın İyi Olsun"

birşeyler ilk aşkımı hatırlatsada

Yiğit olsan da büker bileği,

Yaşanmamış çocukluğumsun anılarımda

Bilmiyor musun?

Yalnızlığı gösterense, her şeydir.

Bütün masallar büyümüş...

Öyle bir efkar basar ki

Nedir bir türlü sırrını anlamadık,

yine yalnızlık kol geziyor şehirde...

Gecenin ıssızlığı, karanlığı gibi boş ve soğuk.

bir yanın köleliğine;

Her zaman böyle miydik? Bilmiyorum

Zavallı hayatperest...

Efkarını dağıtmıyor her gece,

5 Aralık 2006 14:06 Düzenle Sil

Gülüşün düşer haramın avuçlarına.

yine yalnızım...

Sevdiğin sonbahar geçiyor üstümden

Bir cigara sar uzunundan

ve kanınız kaynasa da deli yalnız düşlerinizde tadacaksınız sevişmeyi

Karanlık kapılar ardından

Yalnız, önceden sezer sonra olacakları..

İnsanlar yazdıklarına inanır mı bilemem

içindekiler hep içinde kalır, dışa vurumu müebbettir çünkü, müebbeti göze alamazsın.

duruşun kelimeleri vardır;

Artık her şey kımıltısız bir geceye dönüşüyor..

tanışmadan, tanımadan birbirimizi

Eski bir pikapta kardeşlik çalıyor

boğulasım var!

merhaba

kalabalığın içinde dahi kendi dünyanda kaybolmaktır yanlızlık bir sesden ziyade gülümseyen bakışlardan uzak kalmaktır. anlaşılamamaktır yanlızlık...

her dem yanımda,

Gecelere arkadaş oldum,

Hep yüzüne vurur utancı. O yüzden gözlerini kaçırır gözlerinden.

Senin sildiğin gibi beni...

Ve dolaşmak fezada

Zaman zaman bir insan iç dünyasında yalnız yolculuğa çıkmak isteyebilir. Bu yolculukta yanına kimseyi almak istemez. Çünk yalnızlığın paylaşılamayacağı andır o an..

Gözlerimde parıltısı var tasın

yalnız kalmamak kadar..

yalnızlık ilgilimi çekti.

Dallarında yeni gelinler gibi

ahh bir dize düşer

kadar hep bir umudum olsun diye..

"Bunca yıl öğrendiklerimden biri de şudur: Yalnızlar, yalnız insanlar, yalnız yaşayanlar kendilerine ötekilerden daha iyi davranmalıdırlar."

Arasıra...

sürer gider...

Düşünce,

Zamana...

İnsanın çevresi ne kadar kalabalık olursa olsun, her insan kendi hikayesini yaşar..

yalnızlık insanın kendini arayış çabasıdır...

taşınır sadece gururla

Kırmak istiyorum camlarını

Ne kadar üretkensin yalnızlık?

Çok davullu bir senfoni sürçüyor

erarslan yalnız sen çay içerken benim işim belli olmaz, koyarım 35'liği ufaktan demlenirim. :))

Yalnızlığım, ruhumda uzak bir ses gibidir.

"Ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge

Sanki dokunulmazdı çocukken ağlamak

Kendinle başbaşa kaldığında, gecenin karanlığı çöktüğünde, etrafındaki kalabalıklar kaybolduğunda.. Ne gelir aklına, dost sandıkların mı, sevgilin mi, işin mi?..

belki

hadi gelin üstüme korkmuyorum

Siz yoktunuz...

Dağ başında duman

Sokaklar dolusu ıssızlıkla başbaşa yaşamayı göze almalı insan... Güvendiği dağlardaki karlara bakıp ders çıkarmalı... Hüzünlü bir şarkıyla paylaşılan gecelerde başını dayayacak bir omuz arama huylarından vazgeçmeli... Sofrada tek tabağa, tabakta az yemeğe alışmalı...

Sn truht sizi tekrar burda görmek cok ğüzel:))

Ve hayat yüklü kamyonlar geçiyor üstümden..

- Telefonunu sadece numarayı yanlış tuşlayanlar arar.

Hangi kapıyı çalsan kimseler yok

Feryada komşuların yetişmemesine, soğuk duvar diplerinde sessizce ağlaşmaya alışmalı... Kendiyle hesaplaşmaya çalışmalı...

İBRAHİM TATLISES...:((((

Şimdi korkum oluyor..

Sabahların aynasında

Kimse, "burda" deyemez.. Ama yok da..

yine tek başına ellerim

Puslu bir gökyüzünde, yağmur yüklü bulutlarda rehin kaldı gözlerim...

savrulur hep, nal sesleri duruşumuzda.

ETRAFIN BİR ET YIĞINI

yine üşüyor bu zavallı yüreğim...

kaçamıyorum

Ah özledim hemde çok özledim ezberledim beklemeyi

yalnızlık hiç bir zaman insana mahsus değildir. yalnızlık mesela ben gittiğimde ya da sen gittiğinde uyumaya, kalan çoğunluktur. Kim istemez ki! İşte sorun burada başlıyor. İhtiyaçlarda! Mesela ne kadar ihtiyaçkarsın?

yalnızım diyemiyorum sen varsın aklımda

gönlüne

En susmakta neydi öyle!

Yalnızlığımızla başbaşa kaldığımızda.

kendimi dinler mutlu olurdum

Sinemada filmi kimsenin elini tutmadan izler.

Ben, su uyurken uyandım sana

Dişlerindeki nikotin tadı terkimde

Bir soylu kapıyı vurmadan içeri girer ve filozofa:

Bu kentte her yağmur kendini ağlar

Posta kutusunda sadece faturalar vardır.

çobanların bakışında

Ya yanımızda ki insan? Onun egosu? Arzuları, özlemleri veya usandıkları...

bazen kapılara kilit vuruşum

Mutluluğum çoktan iflas etmiş

Ne kadar kalabalığım dört duvar arasında

Gene ayni korkular, ayni endişeler...

Yalnızlık...

-hiç önemsemedim.

, maske takmışlardır oysa insanlar

Semalara sığmayacak kadar büyük

bakakalıyorum tanyerine...

Sesler duymadayım

> yukariya...

kalabalıklar içinde yapayalnız. etrafımmda onlarda tanıdık göz, onlarca beni seven insan var ama beni anlayan bir tek Allah ın kulu yok

Zan altındayım

Tek başıma yürürüm yalnızım yine

yön okur da

Batır içime cümlelerini,

Dağ taş müfrezeydi çünkü; görürdüm

kalabalıklar ortasında

Dökülsün gözünden bir bir anılar

tek sermayesi, sahip olduğu tek seydır insanın, kıymetını bılmelıdır dedı.

Yollarla barışmalı...

Kimi zamn da, öldürmektir

Sonra güneşler batarken selam verdiler bana

Her yanıp yıkık

Kimisi ince hastalıktan toprak oluyor, kimisi de idam ediliyor...

herkesin yalnız bir tarafı var

hüzünlerimi paylaşan sırdaşım

sorgular biter". N. F. K

Örtünür ayrılık umutla

Yüzümdeki çizgilerin arasında gizlenmiş, sevgiyle boğulmuş yaşamımda kalabalıklar arasında hüzün ile el ele vermiş yüreğimde hüküm sürmektesin?

O değere sahipken de, yitirdiğimizde de..

Ne güzel yazmışsın feyza yüreğine sağlık.

Bir Telefon Sesi Çalmalı Ara Sıra da Olsa Kulağımda

Toz duman içersinde kalmasın hiçbir yer.

herkes bi yerinden geçer hayatın

ah yangın... kor ateşler beni sarsada

bir telefon sesi çalmalı ara sıra da olsa kulağımda.

Devasa hıçkırıklar sarar dört bir yanımı

Bilseydi beş metre bez ile yapayalnız kalacağını, hesabı kitabı bırakıp sarılmaz mıydı insan olan yanlarına...

Kimin varki senin sana öldüğünü söylesin

ne cismin var ne hissin

Rüzgarın soluğuyla titreye titreye

Yürümek isterken yol boyu birbirine karışıyor adımları..

Yalnızlık, sizin size yokuşunuzdur.

> sade bir torenle saldim denizin sularina...

Yalnızlığı bulursam

Tüm soğukluğuyla yalnızlığa boyun eğmişliğimi yuhalıyor tanımadığım suretler...

O değer bize mutluluk yerine hüzün, kargaşa yaşatıyorsa zaten vazgeçmeliyiz.

- Kimseyi anlamaz, 'kendisi' dahil.

İçki masalarında bir başınamısın

Bir deli rüzgar saçlarımda

coşamayacaksınız bir kızın eteklerinde oyun rüzgarı uçurmasından

yalnızlığım en sadık arkadaşım

" tel tel ve iple iplik dikseler de agzımı,

Yalvara dursun gözlerime karanlık...

kendimi sokak ortalarına,

Yalnızlığım

sen şavkı sularda bir dolunaysın

kalbimin üstünde ALLAH yazmak da

Sen say ki yerin dibine gecti gecmeyesi sevdam

Çocuklar gibi ağlıyorum...

Biliyorum Araz?ım,

He mevzuuya din üzerinden yaklaşan arkadaşlara diyorum ki vaaz dinleyecek olsam ilahiyat forumunda yazışırdım...

kıyamıyorki insan

ömür boyu bağlansak da

ufkun kararabilir birden

Bilmezler yalnız yaşamayanlar

Bir elbise ki, alabildiğine dar..

- Yalnız, yalnız yaşar, ama yalnızca yaşamaz, aynı zamanda ölüdür.

Geceyi asıyorum..

bir hafta daha yalnızlıkla tükendi

Ölüm artık beklenen sevgili oldu

Şiirler hep sana yazılır, hep seni anlatır?

en çok büyütmektir.

yokluğun karanlık

Anne karnında yalnızdık, mezarda yalnızız, amellerimizle yalnızız. Bu yüzden çevremizdeki kalabalığa fazla kulak asmamak lazım, ne de olsa sonumuz yalnızlığa çıkıyor.

yalnızlık;Terminal salonun da çay kaşığının sesidir.

kaç kere ezildim altında

Odalarda, evlerde

yal nız lık üç hece,

Bu işkence, bu acı nereye kadar sürer, bilmiyorum,

- Hiçbir şeyi paylaşmaz, yalnızlığı dahil.

İçine her düşen

Bir gün şen, bir gün küskün,

doğru kalabalıklar boğar adamı

kendime anlatır kendimle teselli olurdum

kuru yalnızlığım...

İçimde geç kalmışlığın çaresizliği

ve zamanı örtündükçe

Bıçak açmaz ağzını

Ö. ASAF

büyürler de

Anla ki yalnızsın

onsuz yapamıyoruz.

yıllar sonra tekrar yalnız kaldım türküsüne yeni bir başlangıç açıyorum.

Herkeste mutlaka bir parça vardır

Torunlarına baba derler sonra,

İçimde yalancı bir katil taşıyorum!

Ya da kocaman bir yalan,

Sevgilimin saçları niyetine.

Araz?a uyak düşüyorum..

Nasıl korku verir sessizlik insana;

çocuklarımızı okşarlar

Gün düşlerime dönüşlerimde

Bir çay içerken ne kadar şeker katarsan kat, tadı olmuyor yalnızlığın...

Eşlik ediyordun sessiz ve sinsice belki de

Gözlerine bekçi sevdam!

Yalnız'ın adına hiç kimse konuşamaz..

yanlız mıdır kalabalıkta

Sen küsüp giderken bir çift sözüme,

çevren arkadaşlarla doludur ama ağlayacak bir omuz bulamazsın

aşk bulaşık

Diş fırçası başkasının fırçasıyla asla karışmaz.

İki kere öpeyim desem üçün boynu bükük

Sancını büyütme ağla

... Uzaklığına uzanıyorum

sinek için,

Artık başbaşasın

Kimi zaman asarlar kendilerini tütün dumanına

ıssızlığa varıyor bir ucu

sensizliğin ıssızlığında

Lambasında karanlığa dönük bir ışık titrer sönük-sönük.

"Altın ne oluyor, can ne oluyor, inci, mercan da

yalnızlığı ihmal edebilir, alışkanlık yapan yalnızlıklarımızı hain yaz bizi düşman edebilir ve yalnızlığın artık kalacak bir yeri olmayabilir. Çünkü "yalnızlık" sadece yalnız gördü mü gelir bizde kalır. Yalnız değilsen yanında bir tek kişi bile bulunsa yalnızlık boynunu sanki dondurması düşmüş bir çocuk gibi büker ve terk eder. Geceyi hangi bedende geçireceği meçhuldur. Ama içimdeki tuz buz yalnızlık parçalrı diyor ki kandırma kendini. Ne kadar çevrende çok insan olsa da sen "iğne atsan yere düşmez" yalnızlıklar yaşıyorsun.

Benim için memurlar. net sayfası kapanmıştır.

Keyfince çıkar tadını bensizliğin..

kendini nasıl gördüğüne bağlı.

İç iç bitiremezsin

uzaklarsa çocuğu gösterir.

yanağımızdan küçücük bir ağız düşse

Eşlik ediyordun sessiz ve sinsice belkide

ve her yıldız kaydığında yıkılıyor mevsimler...

Çekemezsin bir yere sineden başka

İnatla bunca zaman kendine sakladın

> insani oltadan son anda kurtulanlar.

Kimi zaman severek ördüğümüz duvarlarda ki ışıltının kaybolmasıdır

Bendeki sen hariç herşeyimi götürmen demektir...

Sensizlik yollarıma yağmiş olsada

Duplo hocam, sen de, benim gibi yalnız kaldıgını sanmakta yanılmaktasın...

ve görüntülerden.

"ölürse tenler ölür, canlar ölesi degil" demiş Yunus baba.. ruhumuz ölmedi, bakışımızdan anlarsın diyecegimizi... sahibinde varol..

damlalarda görüntü aynı olsa da

elimde kalan

devam eder usul usul,,

iki türlüsü de kötüdür yalnızlığın :

Erikleri

kırılsın dilimdeki ahlardan

yanlız değilsiniz,

Ve sırt çantasını her daim hazır tutmalı insan...

sustuğumuz.

Dışına yağmur..

kimi zaman dayanamayıp kusarlar

çaresiz... giderse meçhule

Her dakika ve her saniye

Ellerim kesik, bedenim hissiz

Bana en büyük tehdit yine ben oluyorum

Gölgen gibidir yalnızlık

ellerime

Yoğurur hüzün'ün çamurunu avuçlarında.

Ölünce senin bile haberin olmayacak öldüğünden

hergün arayıp soranın vardır da derdini anlatamazsın

benzeyen gözlerinden asker kaçakları fırlardı birden,

Dök ne varsa savur ortalığa

"Gözbebeklerim kadar yalnızlıklarım sefil

Islak ceplerimi buluyorum el yordamıyla

Bütün dostları alır gider

Her sabah ufuklardan mavi şarkılar gelir,

bu kadar basit!

Paylaşacak biri vardır; anlatır, anlatır ona olanları, olmayacakları.

Yalnızlık insanı güçlü kılar tuğbacım korkma...:)Ben o kadar alıştım ki iki kişi olunca yanımda sıkıntı basıyor... Evime gitsem biran önce de kendimle başbaşa kalsam diyorum...:)ve işte o noktada lezzetli üretimler oluyor... Şiir, beste, güfte, deneme yazıları, hikaye, roman vs...

Bir parçan kalsın bu son yolcuda

yalnız değilim ki ben

Öldü kanımdaki mürekkep balığı

basacağınız yeri;

chatten bahsettim bunda anlamaycak ne var...

yanızlık, bir tür yalınlık... ama çekilesi değil.

sen kaldı senden arta kalan herşeyde

ve her şey uzaklığı kadar güzel.

yalnızca kendilerini döverler.

Bakışlarında birikir, susuşlarda, bekleyişlerde, kapılarda

PAYLAŞILSA YALNIZLIK OLMAZ.

bir benlikte yok olmak

Sevgiden ölü dirilir,

kimin bu düşünceler

günaydın yanlızlar ve yanlız olmadığını düşünenler :)

Bu nasıl bir kader anlamadımki

utançtır tanelenen

Arada bir telefon et kendine

çıplaklığında yaşamın

ve bir yanın yeni haberler getiriyorken

Şifa ararken, belki de şifam sendedir diye neden hiç düşünmedim ki...?

Yalanlarımla bir hiçlikteyim

Şu insanlar arasında yapayanlızım

Sevmezdin her akşam içenleri,

Ellerimde ufaladığım,

gülüşün...

Ah şu yalnızlık kemik gibi.. Ne yanına dönsen batar...

Ne varsa gönlümde sen aldın götürdün yar

ve sevenlerim.. sevdiklerim...

evet burdayım

Gel desen gelecektim oysa..

Anladım ki yalnızlık,

aglarken gözyaşlarını kimsenin silmedigi, sevinince kimseye sarılamadıgın, korkunca kimsenin elini tutmadıgı, uyanınca sana kimsenin gülümseyerek günaydın demedigi, icindeki fırtınalardan kacıp sıgınacak biryer bulamadıgın, hüznün dalgalarında bogulurken kimsenin sana el uzatmadıgı, aksam olmasını hic istemedigin, sinsi sinsi sana gülen bir seytandır, YALNIZLIK...

evin köşesine geldiğimde

yine bir vazgeçiş

Masa çırılçıplaksa bir sandalyeyi gösterir bize

kaldıranım olmadığı için uzanıyorum yıldızlara

Çok işim var çooook...:)

ya yanılsama oluyorsa yansıyan

'yalnızlık' adında...

Bir insanın olabileceği ya da başarabileceği en iyi ve en büyük şeyin kaynağı insanın kendisidir. Bu ne kadar böyle ise o kadar daha fazla mutlu olacaktır. Dolayısıyla büyük bir hakikatle Aristotales "Mutlu olmak kendi kendine yeter olmak demektir."der. Çünkü mutluluğun diğer bütün kaynakları doğaları bakımından en güvenilmez, kuşkulu, sallantılı, kısa ömürlü ve şansın elinde oyuncaktırlar;hatta en uygun koşullar altında bile kolaylıkla tükenebilirler;o kadar ki bu kaçınılmazdır, çünkü her zaman erişim alanı içinde değillerdir.

Hafize Teyze için aldığım namaz örtüsünü güzelce paketlemeli...

Çünkü sen varsın...

ölümün yalnızlığından da karayım

Çarpa çarpa dalgalarına

Sonuç YALNIZLIK.

çok güzel olmuşsun dediler

bazen kendim bile kendime kalabalık geliyorum...

- merhaba emre, ben senin özbenliğinim.

Yalnızlık paylaşılmaz

Yalnızlık çoğalmaktır, hüzündür, iç sesin yükselmesidir...

yalnızlık, duvarlarla bile konuşmaya çalışmaktır bazen

sabah seherlerine...

Uysal yalnızlıklar satın alıyorum

Ağzımdaki uykudan öpmüyorsun nicedir

gonlumde bitmez arzular..

Üstelik Duplo, bi dosta "seviyorum seni" diyebilme cesaretini de gösterebilmiş. Helal olsun! Böyle, sevginin aranıp da bulunamadığı, bulunduğunda da dile getirilemediği bi zamanda... Helal olsun!

Senin bu yokluk.

Yalnızlık;

Akşam kapılarını kapatınca dostlar

ansızın eşkıyalar basardı ortalığı;

Yaşamak zorunda olduğum beraberliğimsin

Dünyanın bayağılığına rest çekiştir.

eşyaların dilini anlamaktır bazense..

Yalnızlığın aşındırma kuvveti en çok kalabalık ortamlarda hissedilir..

Susacak Var/Kahraman Tazeoğlu

konuşmaya değmez...

Uzun lafın kısası eğer kendi tercihimiz ise dünyanın en güzel şeyi..

Bu şehrin bütün sokaklarına sinmiş yalnızlığım

sulh hakimlerinin göremediği.

ve ayrılık aşağıdaki şiir gibidir..

Bu şehirde, bu kadar kalabalıkta..

karıştırıp, bir başına yudumlamak doyasıya.

sadece dört duvar arasında duyulan sessiz çığlıktır yalnızlık...

ben bu mahellenin en popüler kızıyım...

yapayalnışım

Yalnızlık dediğin şey ;

Hep yanlızlık var sonunda

elimdir benim,

Paylaşılmaz.

Hep korkmaz miyiz? İçimizi en güzel anlarda bile hep sarmaz mı?

Cüzamlı ruhlar cehennemine gidiyorum ben.

Yalnizlik benim diger yarIm,

ne güzeldir aşkların annenin babanın kıymetinin anlaşıldığı

tek başıma bulmak istiyorum

bizde bitmeyen upuzun tiratlardır;

Yalnızlar dünyasının en çok mektup alanıydım. Bu ülkede herkes kendi yalnızlığına pulsuz mektuplar yollardı. Benim mektuplarım, kendimle olan mesafelerime inat bana hep çok çabuk ulaştı. Ama benden gidip bana geldiği için hiçbir zaman okunmadı. Yalnızlığımın harfleriyle birlikte sırtıma yasladığım yastıklarım gibi ilk zamanlar yumuşak ama sonraları hep acıttı. :(

kovanlara sızmıyor.

Sar benı sar üşüyorum...

Issızım

Ama belkide bir aşık gibi

En çok çoraplarını kıskanır.

Neye hasretse yüreğim, ona kilitlenir düşüncelerim

hayat denilen yalan oyunu

Tane tane yağıyor kar

Keyfince çıkar tadını bensizliğin

-Mustafa Şerif Onaran-

vesair zamanlarında

KİMİM VAR Kİ

Çünkü ayrılık da sevdaya dahil Çünkü

ve herkesin doğrusu en büyüktür

Hüzün kokar rıhtımlar, yalnızlık kokar. Yalnızlık ölüm kokar.

o kadar da değil...

Kurnazca ayırdın beni beki de

Kağıttan Gemiler, Murathan Mungan

Yalnızlık denilince neden "ilk" bu iki dize geliyor aklıma bilmiyorum... Belki de Fuzuli'nin bu iki dizecikte yalnızlık üzerine pek çok şeyi anlattığı içindir...

Sevgiden tortulu, bulanık sular, arı-duru bir hale gelir,

?Hiç? olanlar bile sende tutuklu.

YOKSUN

"Yalnızlık paylaşılmaz/ Paylaşılsa yalnızlık olmaz" dizeleriyle başlamalı güne...

Yalnızlık kaybettikçe kazanır her zaman.

Hep yeniden başlayan...

bulduğumuz her anda

Bir Başınalığa Asla.

Tüm yokluklar sana dair?

İşte bundandır gözlerinden kaçışlarım..

örtüyor yine herşeyi

Peki sahip olduğumuz güzellik için yitirme korkusuyla ağlamak niye? Kime? Ne için? Biliyor musunuz?

yalnızlık kendi seçiminse lükstür; ama bir zorunluluktan kaynaklanıyorsa ZORdur.

yetiyorsa yüreği cevaplamaya

Bilmezdim bukadar acı var yüreğimde

YALNIZLIK ŞİİRİ

Yalnızlığım benzemez diğer yalnızlıklara. Çünkü; herkesin yine de bir çoğul tarafı vardı, ben de olmayan.

Aldırma sen benim gözyaşlarıma

pencerelerimiz penceresi;

Yine atışırız, iki aşık gibi

Senin senden baska kimin varki arasın

yalnızlık Sen demek, Sen benim yalnızlığımsın!!!!

Yorgunluğumuzu o nesnenin kucağından

e yalnız doğdun yalnız öleceksin... yalnızlık nekadar Allah'a mahsus olsada insaoğluda yalnız kalmaya yalnızlığı içmeye mahkumdur.. tıpkı labalıklar içinde duyduğun o sessiz yanılsamalar gibi..

Gölgeler buğulu, derin;

Poyraz yağmura gebe değil

kokular biter.

akşam geldiğinde kapıyı çalmadan biri açsa keşke

Sobasında

Vazgeçilmezimsin.

ismi duymak istiyorum

yalnızlığım çoğaldı yüreğimde

yalnızlığın mis kokmalı

çin devlet başkanı beni hiç aramıyor sormuyor diye kendimizi yalnız hissetmeyiz. ya da Kanada'nın falanca iş adamı hala ziyaretime gelmedi diye kendimizi yalnız hissetmeyiz... öyleyse:

Odanda kağıtlarını kitaplarını

ama bilirim

Çünkü yitirilene alışmışızdır, sevmişizdir, bizimle olan beraberliği keyiflendirmiştir. Çünkü o beraberliğe değer vermişizdir.

ne onlar çıkıbiliyor alemden ne ben istifaya gidebiliyorum..

televizyonun düğmesine dokunmadan

Akşam oldu mu bir kamyon

kovarsan hiç gelmeyim yanına, sadece hayali degil, gerçekten çayını içmiş kadar oldum, eyvallah..

her yanım yalnızlık

Ağlaşarak gülüşerek tartışarak kendinle

Sana bir öykü çıkarıyorum ağzımdan

Saklambaç oynamaya gidiyorum.

iliklerime kadar yalnızım işte

Yalnızlığın ötesi?nden söz eder Asaf. Yanlızlığın ötesi de olur mu demeyin?

Duvarlarım yosunlu, duvarlarım kaygan, duvarlarımdan hiç tükenmeyen sular sızıyor. Tutunamıyorum. Renklerim, gün içinde değişiyor. Soluyorum, soğuyorum. Güneş ulaşmıyor içerilerime. Küfleniyorum, yaşlanıyorum. Yalnızlıklar peşimde. Dokunduğum her ıslak duvardan, pis kokulu bir yalnızlık bulaşıyor üstüme. Biliyorum, bütün bunlar, hep benim suçum.

Bak şimdi aramızda sessiz kalıyor

Kıpırdamadan duramayız bir aşk boyu

beni hiç bırakmayan yoldaşım

gözlerine bakıyorum artık beni terkese diye..

KİMBİLİR BELKİDE YALNIZLIĞA İTİLDİM BELKİ GÖNÜLLÜ SEÇTİM BİLEMİYORUM

yalnızlık

Elektrik düğmesini çevirince

Yalnızlık alışkanlık olmamalı. Zira alışkanlıkları terketmek güçtür. Belki de rutini bozmamak adına kaçırılan fırsatlar vardır. Yalnızlığın ihtiyaç olması da acıdır. Yalnız kalmayı isteyen insan diğer insanlarla problemli demektir bence...

serüvenlerin yorgun yeniği

İstediğin kanalı istediğin kadar izle...

bir daha hiç kalkamayacaksınız belki demir kaşıklı beyaz bir sofradan

Artık herşeyim vardı

Ama şimdi iyice görüyor örümceğin ağını gün gibi.

esir olduğunu bilmek onda

yalnızlık, okyanusta damla avıdır,

ı ııııı, değiştiremiyor, değiştiremez

belki demiyecegim, çünkü senden başkasını sevecek bir gücüm yok.

Yalnızlığın kapıları açılsın

Yalnızlık dostumdu,

Yoksa ben miyim her nefeste bu denli yalnızlığı soluyan!

Penceresi dışına kapanmıştır, kapısı içine örtük.

hergün çoğalacak

Yalnızlık Halleri

"Yalnızlığım, yaşamak zorunda olduğum beraberliğim..."

Senin senden başka kimin varki bulasın

belediyeciler tarafından vurulur...

Yalanlara ve yalancılara elveda demedim.. bazılarının yazdıkları hiç umurumda değil... kendileri böyle olmasını istedikleri için.. bir daha bu kadar yakın olamayacağımızı bilmesi gerekenlerin beni hatırlamalarını da istemem!

Yokluğunu yokluyorum..

hatta yarattığı resmin içinde bile çoğu zaman yalnızdır insan.

Sarıldığımız gül kokulu bir sevda olur

Ölmek için ise erken..

ve çocuktum

daha çok

ama yalnızlık korkaklık değildir.

Sadece "kendini" düşünür, "kendini" dinler.

duyulmayanlar

Hastayken kendi ateşini ölçmek,

Düğüm düğüm aklından geçenleri

TUTUN KOLLARIMDAN DÜŞERİM ŞİMDİ

Korkuları bırakmıyor avuçlarını..

Ne bir dost, oturup karşılıklı içecek..

kimi insan kalabalak içinde yaban

bir manada

mutluluk maskesinin altındaki hüzün..

Ayıbın ağlamak olsun

Sarılırsın ararsın tutamazsın

nem okur,

İsa?nın çarmıhı,

mavi gökte bulmak istiyorum...

Yine kara bir gece

bütün karanlıkları hiçe sayarak sevmektir aslında...

bu şarkıyı dinleyince ne kadar yalnızım diyorum her defasında..

Mevsimleri de... Aslında çok şey var sevdiğim

yapayalnızım

seninle giriyorum gecenin uzletine

bir parça düşünceli olmakla ilgili

kabullen yok olmamı bir tebessümle...

şiirler yazıyorum ardından...

Gel, desen

hangi sevda vurmuş seni

- Yalnızın herşeyi sırdır, her hatırası itiraf.

büyüklükleri taşar bizden.

Güneşler kurutmaz ıslak kirpiklerimizi.

sakın acıma halime

İnsanın kafasında, "neden?" biye başlayan sorulara cevap araması için ve kendiyle, geçmişiyle hesaplaşması için sunulmuş bir niymet...

saçlarımı senin hiç görmedigin şekilde yaptım.

duyulmayacagını bıle bıle haykırdıgın gunlerın gerıde kalmasıdır...

çünkü olağan yıkılıp yıkılıp yeniden ayağa kalkmak

Yalnızlığın da ötesisidir.?

Kendi kendinin hem konuğu hem ev sahibisin

var olsa da resimde bir sürü çeşitli rollerde insan.

ve sonra Susmak?

İnsanın derdini sevincini

Ve ışıltısını yakamozların

Herkesten uzak her sözden gözden uzak

Tenimdeki ürpertidir ansızın,

öyleyse yaz mevsimi yalnızlığı ne kadar emzirebilir?

sade ölüm degıl yalnızlıkta yaşamın emri...

Ölüm gibi siniyor insana bu duygu, boğazında bütün yaşanmamışlıkların ağrısıyla.. Hangi cephesine geçsen bir boşluğa gömülüyor bakışlar.. Uzayda iki uydu kenetleniyor.. 80 ekran bir plazma büyüklüğünde geziniyor canlılar..

İçine örtük.

Yalnızlık Macerası

(Şairin Seyir Defteri, "Eylülün Sesiyle", s. 179)

Sensizliğin köşe başındayım.

Tutunup inandığın sevda

Duramam oralarda.

Yalnızlık yalnızca bir yanılsamadır.

Yalnızlık Korkusu

Ellerimin arasından kayıp giden hayatları, geri getirmek için çırpınıyorum...

Ruhumda beliren her hevesime,

tükenen ömürler

Çeşmeler bile onu akar ninemin sesinde

not : alıntı değildir...

yalnızığım dost oldu bana gurbette ve memlekette

Yalnızlığımı seviyorum. Çünkü yalnızca yalnızlığımda seviyorum seni... Sen bile engel koyamıyorsun düşlerime... İstediğim kadar çok seviyorum... İstediğim kadar özgür...

Hiçliğimin etleri yolunuyor şizofrenik bir gecede,

Hiçbir şeyi paylaşmaz, yalnızlığı dahil.

paylaşılsa yalnızlık olmaz..

ansızın bana bakışınızdır.

koşulsuz sevmek gibi

Senin bana

Yalnızlık ormanları kuytu

çılgın aşıklar gibi girersin kollarıma

ah müjgan ah...

tutamayacaksınız kolundan kısa pantolonlu bilya çağında bir çocuğu

Muğber-i turab...

Yalnızlık güzel, sürekliliği olmadıkça..

Beni savunmak sana düştü

düşünüp durmaların yanına kar!

Dünya denen şu hücrenin

İzin ver gitsinler

Bir ana karnı gibi kabarmış tepelerle dolu bir geçmişten geliyor bu yalnızlık,

yalnızlar yine şanslı

Yalnızlığı sevdim senin yanında

başka bir giysi bulur

kötekse kötek

kavga etmeyi...

yalnızlık bu işte

Çığlıklar sağır ederken kulakları,

Kilitte duyuyorsan anahtarın sesini

Babalar ki,

Gizli sözler batıyor

ne verilir

ardından sıralıyorsun neden niçin ve nasılı

Bazen anlayamıyor kendini insan.

severler.

türlü türlü senaryolara kapılıp gidiyor

başımın üstünden atlayarak

Yalnız'ın nesi var, nesi yoksa tümü birdenbire'dir.

Hiçbir şey konuşmadan insandan dosttan uzak

Yalnızlığım!

"biter, her şey biter, ses, şekil ve renk,

gece çöker üstüne,

Üstelik, orada herkes vardır;

Vermeden neyi ne kadar alabiliriz ki?

Kartlar gönder kendine her gittiğin uzaklardan

Uzaktan da olsa konuş

Sonra sen misafir oldun kalbime.

Her gittiğinde azaldı çocuk yanlarım

> benziyordu minik yuzgeci.

Özlerim bir dostu kucaklama duygusunu

"Alıcı kuşlar gibi başımın üstünde dönüp durmayın

Ayrılığa...

Şimdi biraz da afillisin işte?:))

Özür dileme benden "sevemiyorum" deme...

Yalnız'ın odasında ikinci bir yalnızlıktır ayna.

"Yalnızlızlığım,"

fildişi rüzgarın tavrı.

kalabalıklar kalabalık?

ve tekbaşına kalmışım

İçimde ihtilalleri kopmuş

belki de bir hediye.

> tesekuru de ihmal etmemisti.

başını başka yöne çeviremeyen mahkum günebakandır

kuytularda buluşmak

Ayrılışlarda da sarılıp öpüş yanlızlığınla

Vesveselerin, hurafelerin kaynağı...

Hilmi Bulunmaz'ın sözü geldi aklıma

"Seni çoğaltan kalabalıkların daha da yalnızlaştırdığı ve çoğulluğundan tekilliğini unuttuğun ve yaşayamadığın yalnızlığını sahiplenmek, kendi yalnızlığımla daha da kalabalıklaştırmaktır yalnızlık!

dozajı fazla olduğunda oturur kendini ararsın telefonla.

Ne gitmek istediği yeri biliyor,

ya da zaman pespembe bir tende donmuşken

Her şeye rağmen dostlar, bazen yalnız kalamamak da bir sıkıntı.

tüm "dışarı"yı kaplayan o bozkırın ortasındaki tek bir ağaç...

Ama kimbilir belki de hep vardın

Yine seni arıyorum..

gel beraber yalnızlıgı paylaşalım mı demiş, yoksa Duplo hocam..

Hayatın kıyısındayım

bir alemde içine kilitlenmiş yalnızlıklarının koruyucusu olmuşum..

tadına varmak

Biçen her kimse yıllardır yanlış biçiyor.

Öyle elsiz ayaksız dalarız ki ona,

aynamla birlikte yaşlanıyorum...

bir parça umarsız

kurtul...

ben galiba yalnızlığa aşık oldum. ondan bir türlü vazecemiyorum...

Ama gizlerle dolu yüreğimize sızdırabildiğimizde huzurdur, tefekkürdür.

Dost ümidiyle ortalığa düşmeye gör

Edip Cansever

Ya yaşam yada ölüm fermanım olsan..

gidişinin suçu olmalı bu

Adımlarımızın ürkekliğidir,

bir masal ağacına benzeyen ellerini uzatıp

Ufukta kaybolan bir yıldızdır yalnızlık

büyürler,

Senindir yine akşamlar;

Ve kentsizliğimin isimsizliğini

Sabahattin Kudret Aksal

Yalnızlığımı...

Bu acı bana senden yadigar

Yıldızlara bakar bakarsın da

bir akıllı kuyuya taş atar

Hasret yokluğunla ben başbaşayız

yanaklarımız tozlu bir ülkedir

- Bütün konuşmaları kendi kendinedir.

Işıksızım...

Bir de soldan bak / Ara sıra

iğreti kaldı üzerimde

Yorganı üstüne çeken

çocukluğumda,

Işıkla yağmur beraber,

M. Çetin

sonunda her yalnızlık

Bir türkü tutturayım dersin

"Yalnızlık ne Issızlıktır ne Kimsesizlik. Yalnızlık insana en çok başkalarıyla çevriliyken gelen bir histir ki, kimileri buna "etraf kalabalıkken kalbin yalnız olma hali" derler."

Özür...

güllerin solsun istemiyorum

kayıpsın kalabalığında

şarkılar söylüyorum sessiz sessiz

PENCEREMDE DOLANMA AYIŞIĞI

Sonrada sensiz edemediğimi, edemeyeceğimi söyleyememektir sana

.. Yoksun

Kimileri diyecek

Yalnızsın artık...

yalnızsan, o konuşsun;

Dostluğun ve sevginin

Yüreğimizi yakan

siyah beyazı, beyaz siyahı gösterir.

Devasa bir kalabalığın içindeyim. Çoğu beni anlıyor.. Ben de onları anlıyorum.. Yine de birilerini arıyorum.

yalnızlık dileniyorum gün ortasından...

yalnızlık kadar uzak;

Yüreğimle yüreğine dokunsam,

ne alınır

geceyle kıyaslıyayım?

eyvallah hoca, birazdan özelden yazarım sana...

Aıl acı olan insanın kendisini yalnızlığa itmesi de, insanları seni yalnızlığa mahkum etmesidir.

gece saçlı kadına sorun,

gittin... ve yalnızım

Her metnin arkasından sırdır o,

ne söyleyeyim ki

.../kalemim bitti yitirdi şiirini şuur

ruhun her an bir okyanus ortası,

Yalnızlık, aslında yaşamak ve şikayet etmemekti..

herneyse

Yalnızlığa meyledenler hem kendilerini hem de yakınındakileri bir ucu toprağa bağlı çiçeklere döndürürler. O köklerden kurtulup yanıbaşındakilerle bir demet olup güzel bir vazoya yerleşip kısa ama mutlu bir yaşamdansa, uçan kelebeklerden, böceklerden, esen yelden medet umup uzun ama günü kurtarır tarzda bir yaşamı tercih ederler. Gün kurtulur belki ama yalnızlık parmak ucundaki gülün dikeni gibi hep hissedilir.

Çağırıyorsa eski günlere

Yıkılsın şu karanlık

yalancı, anlık mutluluklar

Keske yalniz bunun icin sevseydim seni.

Yavuz Bülent Bakiler

atların topuklarında zonklar,

yalınım

Bir dudağı yerde, bir dudağı gökte..

Yarısı yanık bir aşkın küllerini taşıyorum.

unutulmuş masallarda

insanı acıtıyor, acılaştırıyor.

bir bakıyorsun

birbirimiz kadar, birbirimiz gibi

ve o insan ki, giyindiği zamanın gerisinden sorar

"Çaya kaç seker alırsın?"

Sen olmasaydın bu cümleler kurulabilir miydi?

Dokunsalar ağlarsın çocuklar gibi,

Ama artık hiçbir göğü içmiyorsun dudaklarımdan

Gözlerimle sokaklara abandığımda

yarasını patikalarla saran çobanlar.

SENİ ARIYORUM

Yalnızlık Allah'a mahsustur.

ben seni sensizlinde seviyorum...

Yalnızlığa

Hasan ali Toptaş

Çöz gözlerimi senden hadi!

iç beni oynamaktır diş diş,

Sonra Hafız Omar Amca'nın rahlesi kırılmış, yenisini almak lazım...

benzemiyor diye.

Bir ağaç devrildi aniden

Şimdi boş duraklarda yaslanıyorum,

Bir gün mutlaka boğulur..

Çiçekler damlıyor gecenin parmaklarından

Yukarıda Allah'ım var

Yağmayın yollarıma durun kar taneleri"

Zamanın arkasına saklandığı halleri yaşıyor istemeden.

Hadi bana en militan kelimelerle saldır,

Bir candır, canı yakandır yalnızlık

Dalları bir sana hasret

Bu bir karabasan belki de... Belki de marazi bir hastalık... Duvarda resmin arasıra gözüm takılıyor;ileri geri konuşuyorum... Gözlüğün hala koyduğun yerde duruyor... Ararsan bulamazsın diye kaldırmadım... Evin her köşesindesin ama yoksun... Her akşam aynı plağı çalmaktan yoruldum ama sen yorulmadın firakı sevmekten...

Şairler ölüdür derler !

yalnızım biliyorum başkalarına bakarak ama Sen varsın ve tüm yalnızlıklar bir anda geri kalıyor. atıyorum geriye yalnızlıgı ve her şeyi;

Yalnızlığım-Yazlnızlığım

Sonra birden kuru

ve gönlümde tarifsiz sevdam.

Yanlızlık ömür boyu...

kalabalıktan iyidir..

Bir ışık

Yazacaksa bir başka ten gerekir ona,

Neden?

burkulmuş yürekler, kırılmış kalpler, yaralanmış tenler var bu bedende... her yaşanmışlık bir katman daha oluşturur var olanların üstüne. bazen taşınılmaz bir hal alır bazen de zorunluluklar boyun eğmeğe mahkum eder insanı ama çaresizlik işte...'umut dünyası'derler ya her umutsuzluğun sonunda öyle işte... kozasından çıkan kelebek misali her çırpınış bir hayattır, bir ilerleyiş amaçtır ama malesef kısadır. o kozadan çıkış ve çırpınış sona ve yalnızlığa doğru uçuştur

> Küçük istavrit, yiyecek bir sey sanip hizla atildi capariye Once

bir kuş öter

daha önce hayata dair de yazardım.

'Dağınık, renksiz bir mozayık gibiysem

nasipse gelme derdindeyim, konuşurken aynı telden konuşmazsam evden kovar mısın hocam?

kalabalığımda

gerekirse nefes bile almadan...

Kavgalar ve savaşlar dışında,

gözümden akmaya çalışan yaşları engelliyor

Garip, güzel, sonra mahzun

Ovadan

Yanılmışım ben truht tekrar yazdı sanmıştım ama aktarma yapılmış.:((

Bu ne menem bir yalnızlık

Kimsesiz gönlüm kadar hiçbir gönül duymadı.

yıgınlar gıbı olamamısların yasını tutmaktır...

hasretse hasret

Çünkü bizi asil korkutan YALNIZLIK..

Bakışlarında eylül bahçeleri...

o ömer seyfettin bir romanıdır benimle alakası yok

Ve gördüm son yaprağı düşerken

Dalıp dalıp gidiyorsun yollara.

İnsan kendini bulmamalı, hep aramalı..

Üşüyorum..

- Sadece 'kendini' düşünür, 'kendini' dinler.

yanlızlık benim eski sevgilim diye bi şarkı geldi aklıma yalnızda olsa ayakta kalabilmek en mühim olanı ama.

Diye soran bir ses olmalı ya ara sıra...

çok zor gelse bile yaşar öğrenirim

Bizler; hep ilişkilerimizde hesap kitap içinde değil miyiz?

yüreğime bir ateş düştü sandım

Yalnızlığıma, sadece seni anlattım.. Ben anlattım, o dinledi.. En azından, senin hiç yapmadığın bir şeyi,"beni dinlemeyi"biliyordu..

ona da alıştım sonunda

karanlıklar birer hayalet barındırır,

kendimi hiç bu kadar yalnız hissetmemiştim

bir damla yaş akar

Cahit Sıtkı TARANCI

Güzeldir bu tabiat güzelliğine

yalnızlık üzerimdeyken!

Birden gülümseyen yüzün

Kimin varki senin seni senden başka sevecek...

Lavabonun boşalmasını beklemek zorunda kalmaz.

öldü kanımdaki mürekkep balığı

'Böyle yapayalnız nasıl oturabiliyorsun?' der.

kuyuda Yusuf olmaktır yalnızlık... ne su, ne kova olmadan... yalnızlıktan sıyrılmış bir yalnızlıkla yalnız olmak... kuyuların kuytuluğundan gölgelenmiş.

buluşmak

foruma sahip çıkıyosun

Ben habersiz gülümsüyorum

O vakit bir insan her zamankinden daha fazla, kendisinde sahip olduğu şeye bağımlı hale gelir;çünkü ona en uzun bağlı kalacak, onu terk etmeyecek olan budur;ve hayatın herhangi bir döneminde mutluluğun tek hakiki ve uzun ömürlü kaynağıdır

Bana bir zamanlar bütün çelişkileri yaşatan bu şehri terk ediyorum. Yapayalnızım tıpkı sekiz sene evvel geldiğim gibi. Geride bir ben kalmadı onu da alıp gidiyorum.

O, bütün kelimelerden oluşmuş bir kelimedir.

Bu sessizlik,

Binbir renkli çiçeklerimi soldurup

Bir sızıyı, bir heyecanı, dünden arta kalan bir gülüşü ısıtıp ısıtıp kendine sunması insanın yalnızlık.. şairler yalan söylüyor.. sevilmiyor kendine tahammül..

Derdin olsam, dermanın olsam,

SEN BENDEN UZAKLARDA

Ve gel gör ki her damla gözyaşımda

asıl sorun

Üstü kalsın ihanetimin,

Merdivende ayak sesin

Doğumda ve ölümde.. şu garip ve bir o kadar sıradan hayatı yaşarken bile yanlızız. Gözlerimizi kapattığımızda sesimizi bizden başka duyan yok. Herkes kendi kendisinin can simidi can yoldaşı ve gerçek eşi... gerisi yanlızca sosyal kandırmaca..

yalnızlık başıboş bir köpek...

kocaman, koskocaman bir kızım ben."

yalnızım yok olma girdabında.

Yaşamak zorunda olduğum beaberlimsin

akıllıca

Elbette... İnsanoğlu yalnız durabilseydi ademe havva gönderilmezdi... Değil mi? Bu hayat dayantısız ve de sevgisiz geçirilemez ki!

Gece cinnetlerimi de alıp yanıma,

Kirpiğinden yapılma bir darağacına,

Yapayalnızım

Çünkü ego vererek de doyumu öğrenmiştir. Çünkü gönlünü ayna tutmuşsundur o sevgiliye. Çünkü yitirme korkusu askı ölümsüz kılar.

Bugünüm senden geçti

Senin olmamı istedin ama belkide bir aşık gibi

Hadi gelin üstüme korkmuyorum

yanlız değilim,

Gittiğin yerden başlıyorum öyleyse;

gelip sesime yerleşiyor.

Bildiğim bilmezliklerim,

Bütün konuşmaları kendi kendinedir.

sarınmak

dağlar geçerdi

derdi ama, ben inanmazdım.

Bir gün telefonların hiç çalmayabileceği hesaplanmalı...

Bu kelime biricik evleridir onların

nefret ediyorum bu yalnızlık kelimesinden bi türlü peşimi bırakmadı ya :(

"Paylaşmayı bilmeyenin payına

güzel sözler erarslan...

Güneşin varlığıdır, yalnızlığın..,

Ve açar gözyaşımda umut veren karanfil."

Biz "yapayalnızlığın" kendisiyle tanışalı çok uzun zaman oldu. Zaman zaman ayrı kalsakta geçicilere aldanma 'ben varım' diyor. Üstelik bugünlerde başımda dolanıyor yine, hani şarkıda diyor ya;

varsa bir beklenen yalnızlığımızı sona erdirecek mutlaka da gelecektir

sen suçlu olamazsın!

,,,,,,,,, ROJA,,,,,,,,,,

yüreğime yerleşti sonra

Ve hiç bulamadıklarını

Kimliği paslanıyor eski bir anarşistin

Kurtulmak istiyorsan

Ömür de biter bir gün

sizin dediğiniz yalnızlığa itilmektir.. yalnızlık çok daha farklı bir durum.. yalnızlığa itilen ile yalnız kalmak isteyen çok farklı..

nereye sürüklerse orada olacağım

Dilinde bir tuzak

gönlüme gözlerimden

Ya biterse? Ya yok olursa bu güzellik?; endişesi..

Yalnızlık herkesi vurmuştur hayatının bir döneminde.

Kim bilir şimdi nerdesin?

Kim yalnız değil ki?

ruhun örselenir, sarsılır her gece,

Sessizliği, sese dönüştürebilmeli...

En kötüsü kalabalık içinde yalnız kalmak...

Değerini bilmeden yalnızlığının

aziyade senin yorumunu yirim kız:D

İçimde paylaşamadığım,

Beni bir kente

Uzakta kalan bir köyü düşünüyorum. Havası, suyu temiz, pırıl pırıl bir dağ köyünü? Çocukluğum orada benim, köklerim oraya bağlıyor kalbimi?Şimdi hayatta olmayan bi-sürü tanıdık yüz geliyor hatırıma. Ama en geç bu yaz uğrayacağım köyüme, çocukluğumun izlerini arayacağım dağlarda, bayırlarda, pınar başlarında, ağaclara kazıdığım desenleri, isimleri arayacağım.

Yeni utançlar biriktiriyorum eski günahlarıma..

- Lavabonun boşalmasını beklemek zorunda kalmaz.

içimde fırtınalar kopuyor

Yalnızlık denizleri, derin...

Uçurumlarda tutunduğumuz bir dal olur

Yoklukta yüreğimizi dayandığımız sırt,

Sessizce karşıma çıktı yalnızlık...

Yalnızlık her koşulda sığınak bulur diyorum,

olmazsa zifiri karanlık

Yalnızlığımızı, yalnızlarla yaşamak kaderimiz...

Aslında yalnızlığın kökeninde de sadece 'sen' vardın.. Sen varsın ki; yalnızlık çekilebiliyor, her kapı sana çıktığından katlanılabiliyor, yara bırakmadan.

o bedenin canini, kanını hissetmek, sevişmek.. Hangisi kolay vazgeçilir hazlar ki?

Konuş benimle bak gelecek sesin

sonra kendimle

Yeni tanıştık belki de

ne kadar doğru demiş. paylaşmak istesekte o yalnızlık bizim ve bizimle kalıyo

kör kuyu yalnızlığı bu

Yüzündeki yağmurla iniyorsun kente

ansızın ölümü istemektir yalnızlık;

Paylaşılsa yalnızlık olmaz.

Sevdiğimiz eşyayı, dostları yada sevgiliyi.

ama ıkısıde başına muhakkak gelır bır yasama sırasında

yalnızlıktır yavrum yok eder seni

Yalnız'ın adı okunduğunda okulda ya da yaşamda..

Bir hüsran perdesi çekti yalnızlık...

hergünüm hep aynıdır

sen benim yalnızlığımsın...

salvo bakışlarla...

> bir aci duydu dudaginda, gumbur gumbur oldu yuregi sonra hizla cekildi

yeryüzü yalnızlığının;

ilk yazımı buraya yazayım

Ben zaten senleyken de sensizdim...

Yaşamak için geç bir zaman,

- olur, ben dünden razıyım zaten.

doğrularımız her zaman tek doğrudur.

yeni başladım

Nerdesin diger yarIm?

Onu seviyorum de, unutamıyorum de...

Mehmet Coşkundeniz-"Aşk Bize Yakıştı" kitabından.

Yalnızım,

gürültü müdürler,

Tek göz odam!!!

Sesten başının zonklayan yanını ovan

ama yaşarken yalnız değildir.

yalnıızlığım bir çığluktı, hepiniz mi sağırdınız!

Bulutlar beyaz, beyazdı

bnm için hayattaki en vefakar dosttur yalnzlık. birileri gelir gider hayatınızdaki kompozisyondan, fakat biz onu o hayatımıza girenler için zaman zaman terketsek de o bizi terketmiyor. ama yine o bizim en ii arkadaşımız olarak bizi usanmadan bıkmadan dinliyor...

> beyaz mercani, bir de yesil yosunu...

Kaldır içki bardağını kendi şerefine

gizli gizli

Bir rüya çalalim zamandan

Sonra bir kente..

Gözyaşımda sakladığım,

beni hep gözetir bırakmaz peşimi

Yalnızlık

İkindi saatlerinde...

Gittin... Yalnızım...

istediği saatte yatar ama "Allah rahatlık versin" sözünü duymadan.