Düşünün ki; hiç dokunmadığınız bir bedendeki kalbin sizin için bir kere çarpma ihtimali size dünyaları verebiliyor da alabiliyor da.. / <i>bir kalp çarpıntısına BIR ÖMÜR!</i> / Bazen de hiç sıcaklığını bilmediğiniz, dokununca heyecandan terini hissetmediğiniz o avuç içi sıcaklığı için BIR ÖMÜR donmayı göze alabiliyorsunuz! Ve bazen ciğerlerine çekip umarsızca savurduğu duman yerinde olmak için tüm nefesinizi vermeye hazır olabiliyorsunuz. /<i>bir nefese BIR ÖMÜR</i>/

<i>Sanırım herkesim, kimsesizliğe dönüyor; ayrılık tattıkça..</i>

Hani bazen canınız öylesine çok sıkılır da kimseler bilmez neyiniz vardır. Her şeyi ve herkesi arkanızda bırakıp gitmek istersiniz bazen fakat bir şeycik de gelmez elinizden. Her şeye herkese '' peki '' deyip yalnızlığınızla kalakalırsınız!

Aslına bakarsınız işin en acı tarafı tüm bunların bir gün gerçekleşebileceği ümidinin tuzak olduğunu fark ettiğinizde başlıyor.. Ve bilirsiniz ki; tuzağa düşmüş av'ın halinden hiçbir avcı anlamıyor! Siz soğuk odanızın tam ortasında yanmayan sobanızın tam yanma yakınlığında oturup, elinizde kalan bir parça umudun hayatınıza yetip yetmeyeceğini düşünürken, intihara meyilli düşüncelerinizin ve size kurtarıcı gibi gözüken duygularınızın arasında bilardo topu gibi bi bantan diğer banda çarparken aslında tüm bu kargaşanın ve tüm bu çilenin sebebi sanırım sadece 'yalnızlığım' dersiniz ve hayatınızın tekdüze gittiği günlerde özgürlük denen şeyin aslında kocaman soğuk bir yalnızlık olduğunu anlarsınız!

Hangi kesimden gelirse gelsin yalnızlığın tadı, kokusu ve bırakıp kaçtığı pişmanlık hikayeleri hep aynı.. Misal siz bir insanın tüm acılarında, üzüntülerinde yanında olup onunla üzülüp onunla kederlenip aslında güzel mi güzel hayatınızı karartmaya hazırken, o sizin ufacık gülüşlerinize sahip çıkamayabilir hatta ufacık gülüşlerinizi çalabilir. Yan yana olabilirsiniz fakat değerler aynı hizada olmayabilir. Bir 'yan' haddinden fazla değer verirken diğer 'yan' haddinden daha az değeri çok görebilir ve tüm hayat ışığınızı çalıp sizi yapay umutlara da mahkum edebilir.

<i>Her kesimden ayrılığı tattım ve hala tadıyorum bir parça,</i>

Yalnızlık sadece insana has bir duygu, bir kavram olmasa da duygusal, ruhsal çöküşler insana has duygular ve bu duyguların oluşturduğu ceberrut yalnızlık tamamen insana ait.