İçinde bestecinin topyekun duygusal birikiminin münferid her bestede rastlanan her bir motifin doymak bilmez ; deyim yerindeyse açgözlü bir arayış içine mümkün bütün öteki motiflere yansıyıp bölünerek armonileştiği Batı müziğine aşinaydım;

Bir melodi miydi? Hayır, pek öyle olduğu söylenemezdi.

Her zaman içinizde çevrenizde akıp duran hayatın dokusunda zaten bulunan ama şimdi kalp atışlarınız kadar yakın, canlı tabiki mümkün ve işte apaçık ortada çağıldayan dalgaların sırtında...

Hiç yorum yazan çıkmamış-SAĞOLSUN- ama ben başladığım işi bitireyim:

... Livan'da halının üzerine dört çalgıcı oturdu. Bunlardan bir ikisi için Suriye'nin en iyi müzisyeni oldukları söyleniyordu. Birinin elinde uzun saplı bir ud; birinde düz, tek taraflı, zilsiz defi andıran bir davul; üçüncüsünde bir kanun ve dördüncüsünde de tambur denen çalgı vardı.

Bir müzik icrası dinlemekten çok heyecan veeren coşturan bir olaylar örgüsünü izliyor gibiydim. Yaylı sazların çın çın yükselen derinleşen nağmelerinden gergi adımlarla ine çıka yaklaşan sonra bir spiral gibi döne kıvrıla uzayıp giden yepyeni bir ritm doğuyor sonra birden aşağılara tiz seslere inerek madeni bir nesnesinn ritmik çınlamalarıyla tekrar yükselip tekrar düşerek hızlı, sonra yavaş sonra yine hızlı ve bu kez şiddetle bangır bangır, perdeler üzerindeki dövüşüp duruyordu nağmeler;

fakat Arab müziği tek bir duygulanımdan tek bir tahassüs odağından kaynaklanıp adeta yakıcı sıcağın kum fırtınalarının ve insan önünden ufuk ufuk kaçan mesafelerin ortasında hayatın bütün yeknesaklığına rağmen, küçük mucizeleri andıran tezahürleriyle bedevinin ince yaşama yordamı, derin yaşama güdüsü arasındaki sürekli gerilimi vurgularcasına tek bir temada karar kılıyor ve bunun içinde dinleyen herkesin duygusal tecrübeleriyle bütünleşebiliyordu. Tek bir tema tek bir gerilim: develerin ayak seslerine çıngırak seslerine karışan, bedevi hayatının ritmik çağıldayışı...

Ud çalan adam sert tellere daha ilk vuruşlarında hızlı adımlarla bir yerlere dalıp gitmişçesine kesiksiz tınlamalarla ilerlerken sanki bütünüyle bir rastlantı sonucu defin kuru ve tekdüze vuruşlarıyla ardından da tamburun çekingen mütereddit ama halka halka genişleyen tınlamarıyla birleşti ve derken daha siz farkında bile olmadan kanun ud tambur ve def hepsi ortak bir ritm içinde eriyip belli bir melodinin çağıl çağıl akışına bıraktılar kendilerini.

Ortak bir akort kaygısı gütmeden hafif hafif neredeyse rastgele vuruşlarla adeta her biri tek başına çalıyormuşçasına yada daha yüksek perdelerde ortak bir icra için her biri kendi çalgısını tınlıyormuşçasına kayıtsız vuruşlarla teker teker tıngırdatmaya başladılar. Kanun çalan adam parmaklarını yukarıdan aşşağıya dogru yumuşak, harp sesi veren sesler çıkararak bir kaç kere hafifçe gezdirdi teller üzerinde..

Dinleyenler bir ağacın hışırdayan yaprakları gibi soluk almaya başladılar ve bir süre aralarında ''ya Allah, ya Allah!'' mırıltılaRI dolaşıp durdu. Yorucu, sürükleyici bir oyundan çıkan çocuklar gibiydiler. Mutlu mutlu gülümsüyorlardı...

serinkanlı ve ısrarlı bitip tükenmeyen varyasyonlar içinde bu kesintisiz olaylar dizisi ölçülü bir esrime içinde titreşen bu akustik fenomen gittikçe büyüdü, güçlü halkalarla her şeyi kuşattı ve yükselerek gerilimin doruğuna ulaştı ve birden umulmadık bir anda bir kreşendonun ortasında kopup parçalandı oysa ne kadar erkendi! Kıskıvrak yakalandığımı hissettim müziğin gerilimi farkında olmadan sarıp kendi içine almıştı beni.

her tınlamanın kendi çevresinde oluşan o eski dalgalı akış içinden ahenk içinde korkunç bir deveran başlamıştı şimdi ölçüsüz sınırsız amaçsızcasına sonsuzluktan sonsuzluğa yuvarlanan tekerlerin gürültüsü; bütün tasavvurların ötesinde bizzat özgürlüK ve kudret olduĞunu hissettiren bir uyanışa doğru bıçak sırtı gibi sarp uçurumların üzerinde durup dinlenmeden soluk soluğa koşan bir ip cambazının birden yine umulmadık bir anda umulmadık bir boşluk: bir ölüm sesiszliği Vahşi. Dürüst. Ve Açık.

Görünüşteki tekdüzelikleriyle varolan her şeyin sonsuz tekerrürünü hatırlatan ısrarlı vuruşlarıyla insanın duygu ve sezgi kapılarını zorlayan ve insanın içinde kendi bilgisi dışında oluşup duran kımıldayan şeyleri adım adım yoklaya yoklaya yaşanır algılanır ve zaptedilir tahassüsler haline getiren bu nağmeleri akışına bırakmıştım kendimi..

Bir kaç saniye sonra tambur yeniden gürledi ve ötekiler de onu izledi. Yumuşak bir titreşim öncekinden daha kadınsı bir ritm münferid sesler daha yakından izliyorlar birbirlerini hep birlikte bir büyüye kapılmışcasına hafif hafif birbirlerine sokuluyor ve gittikçe biraz daha biraz daha canlanıyorlar birbirlerine hafifçe çarpıyor sonra dalga dalga akıp duruyorlardı birbirlerinin çevresinde tok sesiyle tambur akıntının önünde sert bir engel gibi duruyordu önceleri;sonra çevreden gittikçe şiddetlenen bir taarruz yükseldi ve onu aşıp muhtevasına katarak döne dolaşa yukarılara sürükledi ve tambur önce isteksizce sonra esriyip genel coşkuyla kendini kaptırarak ötekilere katıldı çağıltı bu an dan sonra giderek kadınsı yumuşaklığını kaybetti önündeki bütün engelleri aşarak kararlı bir tutkunun soğuk öfkesine doğru gittikçe daha vahşi daha hızlı daha yüksek ve çığlık çığlığa ilerleyen dev bir dalganın sırtında görünmeyen bir gücün amansız iradenin doruğuna tırmanmaya koyuldu..

Tambur çalan yumuşak bir vuruşla şöyle bir dokundu tellere; sonra durdu sonra tekrar dokundu..

Muhteşem bir edebi uslüpta yazılmış bu tarihi, biyografi, gezi, kitabını herkese tavsiye ediyorum.. Aşağıda bu kitabın edebi zerafetinden ufak bir kesit sunuyorum: