hayat her zaman düz bir çizgide ilerlemez. realite de her zaman üç kuruş etmez. hayatta bazen bizi realiteden daha çok ilgilendiren, çarpan, parçalayan, yeniden olduran kurgular vardır. kurguları reailteyle de karıştırdığımız çok olur.

aklımıza gelen kurgular, rüyalar, karabasanlar nelerdir?

başka?

karabasanlar aşklar gibidir. nefesimizi keser. bizi soluksuz bırakır. yaşasak mı yaşamasak mı karar veremeyiz. yaşar gideriz.

Aklıma gelmedi gördüklerim ne kurguda ne rüyada hatta kıyısından bile geçmedi. Bugünlerde çektiğim fiziki rahatsızlıklar bir yana bu sabah gördüğüm bir rüya herşeyin önüne geçti. Ne kadarda sahiciydi öyle!.. Sanırım anılar rüzgarı esti ruh dünyamda... Anılar diyecek kadar zaman geçmiş miydi yoksa herşey gözlerin ve gönlün bir yanılsaması mıydı?

bazı bazı rüya görürüz. rüyalara akıl sır erdiremeyiz. bazen rüyalar geçmişin çağsamasıdır. bazen sanki geleceğe dair çözülesi kurgular taşır. anlamasak da her zaman bizi olduğumuz yere mıhlar rüyalar.

"Yaşamı ve ölümü vermek istiyorum, sağlığı ve çılgınlığı; toplum düzenini eleştirmek istiyorum, işler halinde, en yoğun biçiminde" diyor Virginia Woolf

wirginia woolf bu akıllı deliler kervanındandı. iki hayatı birden yaşıyordu. yer yer karışıyordu bu hayatlar. realite ve kurgular. ama her zaman kurguyu daha çok önemsedi wirginia. ya da kurgular onu çepeçevre sardı.