Ya da seni ölene kadar yaşatmalıyım içimde... Ne kadar zor bir

susuyorum çünkü insanlara tahammül etmek hayat felsefem oldu...

susarım ve susacağım... konuşmayı becerebilene kadar, sevmeyi becerbilene kadar... susarım...

susuyorum artık... sustukça susuyorum. sustukça, üzerime gelen insanlardan

ilina..

susarı;

tepkimizi susarak vermeye çalışırız

Susarız?

Elbette yabancılaşarak. Öncelikle kendime. Neyi talep ediyorsam ona.

her lafa verilecek bir cevabım vardır lakin bir lafa bakarım laf mı diye bir de söyleyene bakarım adam mı diye. bu söz çok hoşuma gider. elimden geldiğince uygularım her ikisinin cevabı da hayır olunca cevap vermeye gerek duymam

Sen başkalarıyla arandaki mesafeyi boşver de bak bakalım kendinle arandaki mesafe nicedir?

evet susmak, susmak seninle

susturdum ne varsa evdeki ve kendimde sustum

Susmam gereken yerde susarım, konuştuğum halde birşeyler değişmiyorsa ne gerek kalıyorki seni anlamayan, boş gözlerle sana bakanlar için kendini yıpratmaya, acı çekmeye.

Her defasında dünyadan uzaklaşmak zorundayım; yorumlamak amacıyla dünyayı karşıma almayı istediğim her defasında... dünyanın karşısına her geçişimde...

konuşmak için o kadar az nedenim var ki...

çaresizlik..

Düş çıkmazı

susmazsam çok pis küfür edeceğim..

şahsen hayat enerjisinin susmakta saklı olduğunu düşünüyorum aynı zamanda susmak dinlendiriyo beni

Gönüller hatrına bazan lal olmalı diller...

Kendimin dışına nasıl çıkacağım?

Susan dildir, gönül değil...

"keşke dolu dolu konuşan insanlar konuşsa daha çok:)"

Konuşunca ne değişiyor ki?

yazarsam da acı çekerim.. o nedenle hayranımdır duygularını yazıya döken, şiire döken insanlara...

Çünkü fazla konuşunca çenem ağrır ve de kendi cümlelerimden başım ağrır...

Bazen sesini duyurabilmesi için susması gerekir insanın.

Susmanın İkinci Yüzü

Sözlerine ağır vurgular ve derin anlamlar yükleyip en zayıf yerinden vurduğun halde, "Bana mısın" demeyen, sarsılmaz cehalete tesir etmediğini gördüğünde susarsın...

bıraktığında..

susmak karşımdakine gör artık demek

sevgimi anlatacak tek bir kelimenin dahi onun büyüklüğüne zeval getireceğinden korktuğumdan

Susuyorum çünkü dinleme sırası bende...

Yeterince yorgun yaşıyorken zamanı bu gün susmalıyım...

susarız...

yine susarım çünki bilmeni istemem ne iyi mi ne kötü..

hep yutarım...

Bir gidişi kabullenmektir susmak, yerinde ve zamanında olduğunun ayırdımında olduğumuz bir gidişin?

Tercihlerim arasında yoksa susarım

konuş konuş meğer anlayan hiç olmamış her iki koşuldada

ne demiş Ziya Paşa "nush ile uslanmayanı etmeli tekdir, tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir" söylemekten fayda yok, söz bitti... şiddetse mizacımıza ters... şimdi susmak zamanı...

Kıyamamakmış sevdiğine onun tüm yok edişlerine rağmen

o geldiğinde

DÜCANE CUNDİOĞLU

Çok şey anlatmak istediğimde susarım. Haykırmak isterim aslında haykıramam. İçimde kopan fırtınayı anlatmak isterim anlatamam. Dedim ya çok şey söylemek istediğimde susarım kendimle hasbihal yaparım...

Susmak haksızlığa karşı en büyük alkıştır.

Yabancılaştıkça anlıyorum. Yabancılaşabildikçe kavrıyorum. Uzaklaştıkça. Mesafe koydukça. Garipleştikçe. Gurbeti hissettikçe.

Bir evin içine mi bakıyorum, yoksa bir evin içinden mi?

Yüreği nadasa bırakmak için susmak gerekir bazen...

konuşan ben değilmişim ki susayım

konuşmaktan, anlatmaktan yorulduğum zaman susmayı tercih ediyorum.

yanıbaşımda olmayınca

Sustum.! Tuz basıp yaralarıma, ne kadar susulacaksa o kadar sustum! Tam acılarımı haykıracaktım ki, sustum.! Bir çığlık kanıyor demedim en derininde yüreğimin... İçimdeki volkanları boğarak sustum.! Açmadım kimselere yüreğimi...! Hançeri sadece kendime sapladım ve sustum.! Hüznü yüzümde, acıları gözlerimde topladım sustum! Bir ah sürüp dudaklarıma Ne kadar susulacaksa, o kadar sustum...

"dil susmazsa gönül de konuşmuyor. susan dil yüreğini dinliyor demektir.. "

İnsan içindeki çığlıkları duymak istediğinde susar.

Elif gibi başı dik olamadığımdan

ohhh ne iyi ediyorsunuz susmakla bu ara başım konuşmakla belada keşke susabilsem ama malesef haksızlıklara boyun eğemiyorum

Susun içindeki sesler konuşsun...

Bazen anlatmak istediklerinizi anlatamazsınız,

o hiç istenmeyen ayrılık saatini geciktirmektir amacı...

Söylenecek çok şey varsa susarsın az olsa anlatırsın

kimi zaman susmak zor gelsede herzaman konuşmak kadar yaralamıyor insanı, nezaman sussam hep gönlüm huzurlu oldu.

artık susuyorum çok yoruldum...

gözlerden akan katreler çoğu zaman sukutun lisanıdır aslında!

Kimileri ise suskunluğu ile anlaşılabilmenin derdinde...

yoruldum artık anlatamamaktan, anlaşılamamaktan

Çünkü kelimeler kifayetsiz kalır bazen...

bazen de susmayı bilmek lazım. ben çoğunluklahep açıklamaya çalışırım ama nedense olmaz. susmalıyım

Sükutun altın olmasında vardır bir hikmet...:))

Ölümü özletir binkere...

kulaklarım ağzımdan çıkanları artık duymak istemiyor...

Ağabeyimle konuşuyorsam susmalıyım

Bazıları o kadar çok konuşuyorki en iyisi benim susmam

susmak bazen verilebilecek en güzel cevaptır.

kelimelerin derdimi anlatmaya kifayetsiz kalacağından

Sorunun kökeni yabancılaşmada. Gurbet duygusunda yani.

Dışına işaret edilen bir dünya da değil. Çünkü bir sıfat tamlaması değil.

"Tel tel ve iplik iplik dikseler ağzımı

Suizanda olan insanların karmaşalarını daha da körüklememek içim susmak gerekir bazen. Çünkü ne söylenirse söylensin o kişi o an için algıda seçicilik yapacak ve menfileri alıp müsbetleri atacaktır. Hatta müsbetleri bile şaşılacak bir maharetle menfilik çerçevesine sığdıracaktır.

susmak kafa tutmaktır gevezelere

susuyorum bir tek neden yüzünden

susarız çünkü alacağımız tepkileri düşünürüz.

İlla bi neden mi olacak?

kısa ve öz olarak; konuşsam tesiri yok sussam gönül razı değil..

içimden defalarca söylerim de bir tek defa gerçekliğe dökmüşlüğüm yoktur

susmak tek çaredir bazende

kalemin kağıda sözünün geçmediği tarihi andır susar... kalem susar sen susarsın... oysa öyle bir gürültü vardır ki yüreğinde duyabilene...

bildiğimden..

figuran karsıdakıler anlayabılecek kapasıtedeyse susmak iyi oluyoda

Susarız çünkü bazen o kadar da cesur değilizdir, korkarız, gerçeği görürüz ama tahammül sınırımızı genişletme seferindeyizdir. Tek kelime etsek dünya başımıza yıkılacakmış gibi hissederiz, susarız dünyamız ayakta kalır...

susuyorum...

suya çok çok ihtiyacımız vardır. ihtiyaçlarımızın yüzde 75 i sudur belki de. susmaya da bir o kadar ihityacımız vardır...:)))

ben de kendimi sessizliğime mahkum ediyorum

Susmak ağır bir eylemdir. Herkes taşıyamaz bunun ağırlığını. Her babayiğidin harcı değildir dudakları kilitlemek. Bazen protestodur ; ama bazen de cehaleti gizleme telaşı. Umulan ve arzulanan ise protesto olmasıdır.

Bazen içinde bulunduğun durumun ilacı Susmak

Bu gün hiç sebebim yok. Yazık benimle muhatab olacaklara:)))

Sussam Yanlızlık, Konuşsam Ayrılık!!

taddıkça susarım

Hangisi daha zor, hangisi daha acı? Gerçekten gitmeli miydin, yoksa

insan kimi zaman komik olacak belki ama "bir kova"ya benzemeli.. doldukça konuşmalı boşaldıkça susmalı bence.. boşaldıkça o kova doluncaya kadar düşünmeye de zaman ayırmalı...

Karşımda duran şey: obje.

dersi sezen ablamız

Konuşanları dinleyen lazım:D Herkes herşeyi konuşuyorsa susarım:)

öyle dostum olsun peşinden koşayım

Susmaktan başka çare bırakılmadığı için

Diyerek yüce gönüllülük göstermekmiş

Bazen de sırf gürültü çıkarmamak için susarım.

Susmak bazen insanlara verilen en güzel cevaptır.

Sadece susmayı dileyip, susmayı yaşamakmış

Uzaklaşıyor.

ne diyor:

Bazen susmanın verdiği o yakıcı ızdırapta pişeriz, ham halimizi düşünür, yine susarız, o yakıcı ızdırap yükseklere uçuran bir kanat olur üstümüzde, susarız, uçarız...

karşıdaki kulaklarını senin sözlerine kapatıyorsa nafile

Susmak içimizdeki çığlıklara inat susmak...

Sus ki, sustuğun bilinsin

genelde şunun için herkes layık olduğunu yaşayarak görsün bulandırmaya daha luzum yok derim ben bir kez uyarırım derim ikincisinden banane

susmuyoum ben susturuluyorum

susuyorum ve ona olan suskunluğum sonsuza kadar sürecek...

susmak, bazen verilebilecek en iyi cevaptır...

anlatmaya gücüm yetmediginden

Susarız ebedi cümlelerimizi kurmak için...

Avazım çıktığı kadar susuyorum.

Bitişini gösterdiğini bir aşkın

gönlümüzde bir zamanlar yer tutmuşsa bir insan,

beni düşlerle bıraktığında

Yahut da imkansızlıklar, ye's...

susarım çünki nekadar acı çekmeni istesemde ben seviyorum seni.

konuşmak için ne kadar çok nedeni olur insanın değil mi?

eğer bir sorun karşısında çözüm üretemiyorsam saçmalamak yerine susmayı tercih ederim.:)

karşıdakini yok saymak, hiç duymamak, görmemek zerre kadar kaala almamak gibi.

Bazen insanların dedikodularına katılmamak için, dedikoduyu sevmediğimi anlamaları için susarı. Bu yüzden bana pek kimse birileri hakkında birşey söylemez.

Susmak gerekir bazen; Değerisiz biri için değerli laflar etmemek gerekir çünkü...

ufkumda fırtınalar var. sessizliğim ondan...

Her suskunlukta ömrümüzün en güzel yıllarını baltalıyor yürek...

susarız çünkü yıllarca elalemin ne diyeceğini düşünerek büyütülmüşüzdür.

Anlaşılmak için kimi zaman

kalıp yanımda savaşmalı mı?... Bir yol arıyorum kendime, bulduğum tüm

Konuşunca kırıyorum insanları ya da onlar söylüyorlar böyle, inanıyorum onlara ve susuyorum, sonrada suskun oluyorum, kılıktan kılığa giren bedenim en son suskunluğu oynuyor...

susarım

susmak!

susmak olup bitenlerin farkında değilmisin demek

"Başımla gönlümü edemedim eş

Nedenim yok, genetik olarak)))))

Ama yine ben bitirmeliyim. Tutup kollarından indirmeliyim olduğun yerden.

susana asalet verilirmiş gerçekten doğru...

Dışarıya susmuşsam içerime dökülür kelimeler

seni çok konuşturan varsa sustur onaları serpili... bidaha konuşamasınlar o zaman...

Hata değil de yapılanın

tepki için susarım...

Bir anlık bu tecrübe hiçbir işe yaramıyor. Her şeyin zıvanadan çıktığını bilmemiz var ya, işte bu susmayı imkansız hale getiriyor. Susmak konuşmanın bir türü haline geliyor. Konuşma çoktan başlamıştır, ve bunu geri döndürmenin imkansızlığı ile yüz yüzeyiz. O, imkansızlığın imkanıdır. İntihar bir seçenek olarak konuşmaya?son? bir katkı yapmaktan başka bir şey değildir. O, konuşmaktan başka hiçbir yol bırakmamıştır."

susarız, sucluyuzdur cunku kabulleniriz...

Mecnun var mı ki Leyla olsun..

dilşad

kelimeler yetersiz kaldığı

susarım... seslenerek dahada fazla alevlerle yangınlara sebebiyet vermemek için susarım...

gerçekten susabilir mi insan. eğer içimizdeki sesi susturmayı başaramıyorsak dışarıya karşı suskun olmanın bir anlamı olur mu.. belki ses susar ya gözler, kaşlar, yüz hatları.. belki de susmak içimizdeki huzurdandır.. ya da tam tersi, bütünüyle karmaşadan, o kadar ki hangisini söyleyeceğini yoksa söylememeli mi olduğuna karar veremeden öylesine kalakalmaktır oturduğun köşende belki de...

1. o an sözcükler zırvalamaktan öteye geçemeyecektir.

susmak seninle

ve şimdi susuyorum...

diğer adım patavatsıza çıkmasın diye susarım...

Susmak istiyorum üzülmemek için...

cümleler anlamını tamamlayamadığı için

İçimden gidenlerin gelmeyişleri.. Gelmelerine gerek kalmayışları...

olabilir tabii. blemiyorum işte ben susuyorum bazan. belki de susup bekleyip daha gür söylemek içindir..:)

cok guzel seyler yazmıssınız.. bı tanede ben yazayım;karsımdakı ınsan cahıl oldugundada susarım.. onun tek dogrusu kendı bıldıklerıdır, aksını ıddıa etmek ımkansız oldugundan en ıısı susmaktır bence..

Bazen bir güzelliktir Görünüşün

Boğulmayı göze alıp, eski bir sandalla okyanusu aşmak için küreklere sarılabilenler, bir solukta varmayı umud ettiği limana varırken, sahilde kumdan kaleler yapan korkular da, esecek olan rüzgarı bekler titreyerek...

susmanın altın olduğu öğretildiği için

Dinlensem daha iyi olacak?

Külleri alevleniyor, sönmüş yüreğimin, gözyaşlarından

nefret değil suskunluğum, kin asla değil... ben o kadar basit duygular beslemedim hiç... sustum... size sustum, kendi içime kan kustum... yoruldum gidiyorum...

çok konuştuğumda ağzımı dinlendirmek için susarım:)

Dinyen sen olunca, susmak gurbet bana...

heyecanlanınca adrenalin yükselince...:)))

Hassas ve kırılgan bir tepkidir?Küçücük bir hatırlatmadır belki?Fark edilmesi ve onarılması incelik ister?Ya yeniden bir kazanıştır yada aleyhte bir delil olarak kalır karşımızdaki için?

susmak bana göre değil...

Susarız bazen dinlemek için.

yeter demektense susmak en hayırlısı. hiç birşey anlatamadıktan sonra ağzımı açsam ne çıkar...

Sevmek, aslında sineye çekmekmiş biraz da

susarız... çünkü oruçluyuzdur :))))

Konuş ve sustur hasretin, hüznün ve firakın çığlıklarını...

susmak... çözümsüzlüğü dahada karışık hale getirmememk için... susuyorum...

iftar vakti yaklaşınca...:))

Leyla var mı ki, Mecnun olsun?

Neye yarar düşün birkere...

sustuğumda ben bir tepkim var demektir

esir sözcüklerimi azad etmiyorum...

Başkasını, yabancı olanı karşıma; kendimi ise altıma...

Susarım dinlemek ve doğru anlamak için anlayamıyorsam ozaman susmam sorarım

en önemli sebebide galiba çok seviyorum da ondan.

Edebiyatı düşünüyorum ve susuyorum.. henüz yazmak için çok erken... olgunlaşmadıktan sonra o düşünceler neyi yazabilir insan... bu aralar sadece yazılanları takip ediyor, okuyor ve susuyorum..

ciddiye alınmadığını hissetmek.

2. o an sözcükler yetersiz kalmıştır.

Eskiler, sözü nötr kabul ederlermiş. değerli hikmet taşıyan söze "kelam", anlamsız boş söze de "laf" derlermiş..."Laf" söylemeye kimse itibar etmez, "kelam" etmeye dikkat ederlermiş... bunun gibi insanın edecek kelamı yoksa susmalı... ya da kelamın değerini bilmeyen bir ortamda ise o kelamın değerini düşürmemek için susmalı...

bir tür boykottur susuşum...

Fırsat vermekmiş karşındakine

Susmak için sebebim yok. Ya konuşmak için...

alıntı

Susarız bazen anlamak için.

pekçok sesi hapseden sessiz bir eylem...

Diğer nam-ı kaçış derler "nereye?"

SU-S-MA-k çözüm değilmiş

Özdemir Asaf

susmak bu yüzden... susarım bazı bazı..

Kıbrıs Kralı Nikokreon'un sofrasında Isokrates hiç konuşmadan oturur dururmuş. Neden böyle sessizce oturduğunu soracak olmuşlar. Şöyle demiş filozof:

Kimileri içsel söylemlerini dişlerini sıkarak dudaklarını kemirmekte...

Bülbül sustu, güller sustu, dal sustu!..

susmak bazan da karşındakine en büyük hakarettir bence.

susarsın

Susarız bazen kırmamak için.

düşünmeye fırsat vermek için susmak gerekir bazen de.. susmak ve kendini dinlemek için..

Sevmek bazen söyleyecek sözün varken susmakmış...

Tek ses duysalar;Allah... Yoklayanlar nabzımı."

çok kimsenin yanlış anlamaya meyilli olduğu, yazılanların değil de niyetlerin okunduğu, "ben" den ziyade karşıdakinin eleştirildiği bir ortamda susmayı tercih ediyorum...

Biri yüz yaşında, biri yirmibeş"

Saklanmışızdır düşüncelerin kuytu köşelerine, çıt'ımızı çıkarmadan bekleriz öylece, ta ki tehlike geçip bir kurtarıcı gelene kadar...

susmakmıdır tek çare..

Çünkü sükunet çok güzel bir insanlık hali...

ara sıra da olsa gözlerime konuşma hakkı verdiğimden

Bu vakitler bir başka esiyor rüzgar, sırılsıklam üşüyorum

Bir şeyleri anlatmak dile getirmek için konuşmak mı lazım... Dudak titremeden gözler konuşamaz mı...

virgüller yetersiz sessizliği anlattığı

susmaktaki soyluluğa sığınırım.

Son sözü söylemek için uzun süre susmak gerek, ha ayrıca seviyeyi düşürmemek adına da susmak gerek...

susmak içime dönmek belki de...

Sözün güzeli, güzel sözlü "fuzuli" hocam gitmiş. Artık susmak zamanıdır...

Bağır çağır...

Susarım ben her daim susarım...

Elim sustu, telim sustu, dil sustu?

kalbin çırpınışlarını duymayan birine nara atsan ne fayda?

Neymiş, susmak iyiymiş, çok konuşmaktan tabi.:)

kendime döndüm yüzümü

Çünkü üstünde durduğum şeyin adı: 'ben' .

Az söz hikmettir, Rabb?imizden nimettir. Dil söylerse gönül susar, gönül susunca, dil zehir kusar. Söz dinleyen alim, susan salim olur. Kimin azsa sözü, açılır kalb gözü... deyip susmalı ama lafta değil!..

canımı yakanı Yaradana havale ettiğimden

birilerini kırmamak için benim için çok zor olsada susmayı tercih ederim.

SÜKUTUN İKRARdan geleceğini hesap etmeden susarım...

kabul etmiyorum nazikçe..

Ölçmekte zorlanırsan, çekinme, benden sor mesafelerin sırrını!

U. Benek

Çok güzel ifadeler okudum başlıkta ve anladımki bazen iç keşiften, bazen anlaşılamamaktan, bazen anlatamamaktan dolayı susulur.. İşin en güzel yanı susmak ile ötelenen şeyleri zamanla daha geniş bir pencereden görebilmek ve suskunluğun çareye ulaşacağınız döneme kadar size hiç bir kayıp verdirmemesidir..

Kızgınlığımın geçmesi için..

artık anlaşılmak istediğimden emin değilim.

Esir düşmekten korkarız aslında suskun demlerde...

susarız çünkü karşımızdakini muhattap almaya bile deymediğini farkederiz...

Susmak artık farz olmuştur.

susmak için en büyük nedenim saygıdır...

galiba susmayı en güzel anlatan cümlelerden biri...

konuşsan da duyuramıyorsan, niye konuşacaksın?!

sebebsiz bir neden!

Tahir'e sorsan bugün dağları deler misin diye?

Susmak

susmak, bazen anneyi üzmemek için susulur çünkü duyduğu zaman üzülür, bazen kardeini üzmemek için susulur duyarsa o asn üzülür. Kardeşin bir şey der seni incittiğinin farkına bile varmaz söylediği sözle. Sen ne yaparsın? sadece susarsın bir şey söyleyemezsin çünkü büyüğündür kırmak istemezsin ama için burulur :(((Ama sen hep etrafında olanları bil, hep üzül hep üzül, konuşma, çünkü önce kardeştirler hepsi, anne babadırlar. Bir sır yumağı haline dön.

Pencerenin hangi tarafındayım?

En kaypak söylem olarak çıkar karşımıza...

Sevmek bir kere itiraf edildiğinde

Söylerim.

Söz güçlü bir silahsa, susmak intihar etmektir.

kim ağlatacak

susarım susmalıyım; çünkü dillendirdikçe daha çok acı çeker insan...

bazen verilebilecek en güzel cevap olduğu için susarız...

susarız konusmaya deyecek bir kelam bulamayız...

Nev, alma ahımı diye inceden feryat ederken konuşmak pek akıllıca gelmiyor şu an. Sonrasımı...? Hiçbir fikrim yok...

Vazgeçilemezinden kopmamak için

vazgeçtim

Bazen öyle bi durumla karşılaşıyorsun ki karşındakine anlatsan da anlayamıyo bunun olabileceğini hissettiğim her an susarım.. sonunda mutlaka anlıyorlar sizi..

Bir nedeni yok!

ondan işte.

Düşündükçe susar insan aklının balta girmemiş ormanlarındaki o yolculuktaki keşifler susturur insanı..

Feryadet...

Sanki parmaklarım metalmiş gibi... metaldenmiş gibi... hakikati, metalden parmaklarla avuçluyormuşum gibi...

"Hayat" temalı kompozisyon artık beklemez!

lanet olsun ki susmalıyım severken:(

bakıp bakıp susarım.

.. o kadar sustum ki seni... bak artık taşıyorsun yalnızlığımdan..

Boş teneke çok ses çıkarırmış..

çünkü konuşma sırası gözlere gelmiştir...

Susarım;Çünkü içimdekinin de konuşmaya hakkı var ve konuştuklarını dinletmeye...

susmak... neden bu... en büyük tepki değilmidir suusmak...

konuştuklarımızın?..

susarım;

Konuşmamam gerektiğini düşündüğüm anlarda susarım. Belki konuşsam herşey berbat olacak..

susuyorum. sınırlarda boğuluyorum. ulaşamıyorum..

4. karşımdaki söylediklerimi yanlış anlamaya ya da çarpıtmaya meyillidir.

susarım, çünkü çay daha demlenmemiştir.

Kurduğum cümleler girmeycekken ne bilincine ne de yüreğine yinede çabalarım ama sonunda susarım.

Sayın ilina,

Bir de boş sokakların... yağmur birikintilerine gömülmüş kırmızı cadde eteklerinin...

Efendimiz "Bana dünyanızdan üç şey sevdirildi..." diye buyurur.

Susmak en güzel cevaptır, her zaman artıları olmasada...

Bir gülümseme için susmaya değer...

çok koşunca, çok spor yapıca, yorulunca...:)))

Dışına çıkılmadıkça hiçbir şey bütünüyle yorumlanamaz.

Seni düşünmek,

çoğu zaman susmak en iyi cevaptır kızgınlığımızı neşemizi kederimizi susarak karşılarız...

susarız çünkü başkaldırmanın faturası boyun eğmeninkinden daha ağır olur genellikle.

yakışmaz inSANa

gönülüme hüzün düştügünden

ya da artık içimden söküp atmalıyım. Ama her ne olursa olsun susmalıyım.

Yoldaşın olsun sabır, ölünceyedek..

Funda Arar'ı dinlemek.

susmak sabretmektir taşıncada avazın çıktığınca bağırmak

çok çeşitli nedenlerden dolayı susarım.. susmak istediğim için susarım, konuşmak istemediğimde susarım, canım sıkkın olduğunda, doğru kararı verdiğimde, kimseyi görmek istemediğimde, etrafına at gözlüğüyle bakanlar olduğunda, kendimin ve söylediklerimin hiç öneminin olmadığını hissettiğimde.. kısaca genelde susarım.. konuştuklarım çok görünsede susarm

kendimi ispatlamak gibi bir derdim yok

Ve artık biliyorum ki, suskunluk da çok şey anlatır...

muteber aşkın aleme aşikar edilmeyeceğini bildiğimden

sürgülerken özümü,

Dışarıda mı, içeride mi?

Ama en kötü tarafımız dediğim şey en çok sevdiğim

Ama bir lafa bakarım laf mı diye,

sabahları susarım

yüregime nem düştügünden

Kelimelerin ve seslerin yalnızlık gerçeğini değiştiremeyecek olması...

yok hayır

'Dünya' sözcüğünü her kullanışımda, mutlaka bir önek'in yardımına başvurmak ihtiyacı hissediyorum: 'dış-dünya'.

içinden ses çıkarmak gelmezse...

Bir şekilde telafi edilsin diye yapılan hatalar

Vazgeçmişsem

Onun senden çoktan vazgeçtiğini bilsen bile

düşüncelerimden mahrum bırakmak insanları

susmak, bazen çevren tarafından saygı duyulmandır

SUSARIZ çünki karşıdaki konuşanı anlayabilmek tahlil edebilmek icin boşa konuşup beyin patlatmak yerini suskunluğu tercih ederim.

Kaç soru cevap bulabildi bu sessizlikte...

diye bir atasözü var:))

"Herkes anladığı konuda konuşsaydı, dünyadaki sessizlik dayanılmaz olurdu"

:D :D üzücü ama ne yapalım... aynı kaderi paylaşmaktan onur duydum bi bjk'^li olarak

Susmak sabretmek,

Kelimelerim hiçbir şey değiştiremiyorsa, susarım.

bazen söylenecek söz kalmıyor.. susuyorsun..

Susuyorum çünkü söylemeye değmez.

Kendi kendimin karşısına nasıl geçeceğim?

meydan okumaktır

yıkmaktan korkarım

belkide

hakaret et...

susmak özlemektir seviyorum demeyi...

Yoksa ben var ya

Susmadığını bilirsin sessiz çıglıkların..

Biz sadece arkadaşız bu arada ha, sakın unutmayın len bunu:))

söyleyecek türküleri

Uyu Umut uyu, gece seni üzecek..

belki o kumdan kulelerdir asıl korkular...

"Sustum suskunluğuna bölündüm... / Konuştum gerçeğiyle çarptı beni / Ve SENinle kurduğum ilk düşte beni benden çıkardı / Ardından toplamımızın bir hiç olduğunu gösterdi / Aşktı... / Anladım ki zamansızdı..."

konuşsam

Gerçekten, karşıdaki kişiye, susmakla birşeyler anlatılabilir mi? Anlatılabilir demek için, sanırım hecesiz anlatımın yani susarak tepkinin, doğru zamanda, doğru mekanla birleşip, doğru olaylar silsilesi içerisinden süzülüp hedefine varması gerekir.

faydasını görmeyince konuşmanın.. belki bi sigara gibi ya da kötü bi alışkanlıkmış gibi... bırakırız...

o zaman yine sus sus ki

Anlatmaya bir sözcük, bir bakış arıyorlar,

susuyorum

asında bir gülse...

kimi zaman, kimi durumlarda susmanın da bir erdem, bir olgunluk olduğunu bilebilsek...

Bazen söz biter, çıkmaz dilden kelimeler, O zaman sessiz çığlıklarımız başlar derinden...

Ne yazmak ne konuşmak ne de en çok yaptığım hayatın her yönü ile ilgili "birileri ile tartışmak" istiyorum bu aralar... yine kimseye belli etmeden bunları yazıyorum ve bir gün doya doya yazma ve konuşma şevkimin geleceği günleri paylaşmak için sessizce gidiyorum..

biz seninle bazı şeyleri susarak aştık

bir gün başaracağım bunu

Çok enteresan gelebilir fakat ben susunca anlaşılıyorum konuşunca değil.

Herşey iki dudağının arasında şimdi...

yaptığım sarayları

Hayatla kaderi birleştirmektir,

Sizin dünyanızdan... veya: onların... başkalarının... insanların dünyasından... bir başka dünyadan... yabancısı olduğum, aramda hep mesafeler bulduğum bir dünyadan... bana yabancı bir dünyadan...

Ne ilginç değil mi, insanın dışındaki dünya sadece doğa'dan ibaret değil.

istediğin kadar çabala

duygularımı ifade edecek uygun kelimeleri bulamadığımız için susarız.

Yabancılaşma duygularını kışkırtan, insanı hicranın ta içine gömen, her adımında onu gurbet buhranına sokan hep yine insan.

Pencerenin hangi tarafındayım bilmiyorum.

konuşacak insan bulamadığım için susuyorum!!!

Sessiz bir bekleyiş olur susmak?Ya kendimizin yada karşımızdakinin ortak değerleri yeniden gözden geçirmesine tanınmış bir fırsattır sessizliğimiz?Yada birinin bizi fark etmesi, doğru algılayabilmesi için tanınmış bir süre? Susan için endişe ve olasılık hesapları arasındaki gel git lerle biraz da huzursuz bir bekleyiştir susmak?

gerçekler karşısında lal olur dilimiz, tutulur kalır..

Yüce gönüllülüğün ardına saklanan

Hz. Pir insanlara değil, insana hasretti. Şems'e. Hz. İnsan için insanları terketmişti.

böylece sadece benim nefretime maruz kalması için...

Susuyorum!!!

7. havamda değilimdir...

nedenini bilmeden

Yapılıp edilmiş olduğu için sevdiğince

içimde kopan fırtınaların bilinmesini istemememden

susarız, sessiz çığlıklarımıza gömülmek için...

Sukut-u hayale uğramaktan korktuğumdan

birdaha belkide hiç konuşmamak için...

Susarız içimiz yanmıştır. Belki de bu yanış konuşmaktan kaynaklanmıştır. Bu yüzden acılarımız dinene kadar ağzımızdan sözcükler dökülmez.

bir yanardağ içimde

Bu terimi şöyle de yazabilirdim: 'dış dünya'.

Konuşmak çok güzel bir nimet. Ama susabilmekte büyük bir nimet. Allah yaşlandıkça susmayı bilenlerden eylesin.

çünkü kıttır karşımızdaki anlamaz dediklerimizi..

ben susmakla gitmek aynı şeydir. mesafelerin dışına çıkmak, her şeyi susarak dışarıdan izlemek. bu konuda sizlerle güzel bir yazıyı paylaşmak isterim:

bazı kelimeler. bazıları da acıtıyor üstelik?

Nedensiz susmalarda yükselir iç sesin.

ölümüm olur konuşmak, yaşarım gönlümce suskunluğumda...

?Neden sustuğunu bilenler, neye ve niye sustuğunu da bilebilenlerdir. Susturulduğu için susmaksa, Adem'e bahşedilen kelimeleri hapsetmenin ağır bedeli olarak kıstırılmış bir akrebin, kendi kendini zehirlemesidir.?diyor Selim Şevkioğlu...

Her lafa verecek cevabım var.

Önce sakladıkları, bir adamın içinde.

Konuşunca ne değişiyoki

Teslim olup kaybetmektir mücadeleni?

İnsanın başı, türünün üyeleriyle belada. İnsanlarla...

boğazımızda düğümlenen tümceleri yutmamak için..

Bazen, bataklık bekçilerine rastlarız, her bulduğunu, her duyduğunu bataklığa atan bekçilere, susarız, sözlerimiz çamuru kurutmaz diye...

başkalarının mutluluğunu bozmamak...

gözlerime yaş düştügünden

dinlemek iyice dinlemek için susarım...

Hatta?birini kandırmak değil, bilerek kanmaktır aşk? diyenlerin

öylece susmak kadere

ama ahdım var

Konuşmak için nedene ihtiyaç duyulur susmanın içine doğulur

Hz. Pir de vasiyetinde oğluna halktan uzak durmasını söyler.

susmak yeniden en gür sesinle bağırmak için

konuştuğum zaman içimden yanlızca YETER! diye haykırmak geliyor.

Doğada, kendimi bir dünyanın karşısındaymış gibi değil, bir dünyanın içindeymiş gibi idrak ediyorum. Her kımıldanışımda doğanın bir parçası olduğumu hissediyorum. Yabancılaşmak istediğim mekan doğa değil o yüzden, toplum.

insani duyguları kaybeden biriyle karşılaşınca susmak nedenimdir.

sükut en güçlü çığlık değil midir?

Zamana saklıyorum...

bilinmezlik var içimde

kaybettiğim yerdeyim.

susarsın...

Hastalık, dermansizlik, yarali ve devamlı hapsiran bir burun, kızarmış gözler...

ya degilse

O yüzden muamma olur yaşamak...

henüz dimağıma girmemiş kelimelerden yararlanamayacağım için susarım...

İzin verin bazen isyan etmeye bazen kaçıp gitmeye?oynamıyorum işte? demeye hakkımız olsun.

Hiçbir takvim yaprağı böyle şeb-i hicran görmemiştir.

"Benden sor mesafelerin sırrını!" der bir defasında Tanpınar.

isyan etmemek... :)

Susmak bazen kaybetmeyi göze almaktır... Susmak zorunda olmak da var... Herkesin mutluluğu için... Ölerek yaşatmak yani...

susarım... her hecenin, yare, bir kurşunun döne döne isabet etmesi gibi... tanık olmamak için susarım...

Yorumun sıhhatini temin edecek olan, pek tabii ki dışarıya çıkış, dışarıda kalış, dışarıda oluş.

Susmak, sesizlikle eş değer olduğundan tarafımca tasvip ettiğim bir haldir, birçok nedeni olabileceği gibi bazan neden bile aranmaz. Neye neden, niçin sustuğunu sen dahil kimsenin bile bilmediği zaman, gerçek anlamda susmuşsundur ve abartısız olduğunda tadından yenmez.

susmak için pek çok nedenim var. en önemlisi ise sabrımın sınırlarını öğrenmek isteyişim.

Boş boş yürümenin... yalnızlığın... gerçeğin... gerçekliğin...

Canımın istemesi yeterli.

çok kırgın ve üzgün olduğum zamanlarda susarım çoğunlukla

Ne garip, dünyayı yorumlayabilmek için o dünyanın kendisinden uzaklaşmak zorundayım. Hiç değilse bir süreliğine. Hakkında konuşmak istediğim her şeyin dışında durmak/kalmak kaçınılamaz bir zorunluluk. Gurbet yani. Yabancılaşma.

Aklın ve gönlün eş olmadığı durumlarda da susup kalır insan...:

İsabel Allende?nin ünlü romanı?Ruhların Evi?ndeki kadın kahraman gibi, susmaya önce cezalandırmak için başlar insan. Ama öyle bir an gelir ki nasıl konuşulacağını unuttuğu için konuşamaz olur.

devam etmeliyim... Yürümeliyim ardıma bile bakmadan, yürümeliyim

Basınla aram iyi olmadığı için :)

Belki korkuları hayallerimiz boğar

Sakin ve sessiz olmalı herşey, kavga bile...

Belki güneş bi gün ikimiz için doğar

susmak seni seviyorum demek

Susmak için illa bir nedenmi olmalı, susarsam dinleniyorum demektir.

kızdığım zaman susarım, hayal kırıklığına uğradığımda da en çok... hatta öyle bir susuş ki; parmaklarımda defterime susar... kelimelerde bana...

Tme disfonksiyonu. Bir de öksürük.

hep o haklı..

bu ara benim nedenim susmak için, anlatacağım kişinin kulaklarının sağır olması

konuşmak için bir nedenimin olmaması.

konuşmaya değecek bişey yaşanmaz bazen

susarız, abestir konusulanlar nerden dustum bunların içine deriz...

Konuşsam ne faydası var ki;yormuyorum kendimi ve susuyorum..

Susmak çoğu zaman karşınızdakinin mutluğu içindir. Susmak güzeldir...

Susuyorum bu gün sadece üzmemek için...

Suskun dudaklar, dil ucunda mühürlenmiş sözlerin efendisidir aslında...

akşamüstleri

susarız, susmakla tehdit ederiz karsımızdakini suan elimizden birşey gelmiyordur.. ama ilerde ben sana sorarım anlamında... ofkenin kilitlendiği andır suskunlugumuz..

Konuşmak kadar zahmetli değil, ve bir o kadarda ağır...

eskiden susardım herşey daha kolaydı

içimize aldığımız nefesin bizden kopmasını istemediğimiz için..

sevdiğim birini kaybetmemek...

Nasılda acımasız zaman. Nasıl da yüceltmiştim seni gözümde. Tutup kendi

Daha önemlisi kaç kişi bu sessizliği anlamdırabildi...

"Dış dünya" bir sıfat tamlaması; 'dış' da bir sıfat.

Kölelik mi?

sesini duymak isterim derinden

gözlerim boşlukta seni ararken, seni soracağım kimse olmadığı için susuyorum...

yanımda olsun bir ömür konuşayım

bana göre değil...

Sözler anlamını kaybettiği zaman susmak en iyi yoldur..

Susmak ; öyle bir anda öyle bir eylemde zaferi getirir. Savaşlar son bulur.

gönül kırmak istemez.

bir bad-ı saba olayım dedim, fırtınaya döndüm, kaldım.

Gecelerin sırrını... hani o buz gibi, duygusuz, tek başına... kala kala kararmış gecelerin...

Bide söyleyene bakarım adammı diye?

Artık anlaşılmış olmalı: dış-dünyanın.

Omzumdaki ağır yükler..

Konuşmak için sebep yok ki..

Suskunluğum asaletimdendir.

Sessiz onurlu bir direnişmiş, aslında bu suskunluk

Yağlı ilmeklere kurban edilmekmiş çaresiz

Fazlasıyla bir çok şeyi görür, bilir, anlar, duyar ve hissedersin... düşünmesem biliyorum ki susmazdım.. kelimelerin gücünü bilmeyecek olsam ulu orta durmadan konuşurdum.. o zaman hangi sözcüğün yankısı hissedilirdi yüreklerde..

Hiç kimse!

Gözün ikidir amma, dilin neden tek?

gereksiz bulduğum konuşmalara dahil olmamak için susarım... onaylamayacağım bir konu üzerinde yapılan bir tartışmada eğer karşıdaki konuşarak ikna edilmeyecek bir tipse susarım... çünkü o an konuşmak sadece beni yorar... ayrıca susarak dinlenenlerdenim... en yakın arkadaşımla oturur saatlerce susarız... tek kelime etmeden, o da bende dinleniriz böylece...

keşke dolu dolu konuşan insanlar konuşsa daha çok:)

Dış-dünya, başka bir dünyanın adı. Yani bir dünya hakkında konuşmuyorum. Yaptığım iş, dünyaların varlığını belirginleştirmek.

Algılamada bazen en iyi yöntem olduğu için.

"Ne kadar bilirlerseniz bilin bildikleriniz karşınızdakinin anlayabildiği kadardır" diye bir söz vardı. Karşınızda sizle aynı dili konuşmayanlar varsa konuşmanın da bir anlamı olması gerek...

Ne çok cümleler kurdum sağır kulaklara..

Sinirlendiğimde karşımdakine kötü söz söylemeyeyim diye susarım...

Seni darmadağın edecek her şey olup bitmiş

88. dakikada gelen gol.

sözün bittiği yerde susarız, kelimler anlamsızlaştığında yada değersizleştiğinde susarız... konuşulacak bir şey kalmadığında susarız

konuşsa, bir şey söylese dil, gönül karşı çıkacaktır belki...

En azından bir kendi dünyamın, bir de kendi dışımdaki dünyanın. Dış-dünyanın. Yabancılaştığım dünyanın. Benden gayrısının. Ötekinin. Uzaklaşanın. Uzaklaştıkça küçülenin. Aramızda mesafeler bulunanın. Penceremi ne kadar tıklatırsa tıklatsın, sesini duymadığım, duymayacağım bir dünyanın.

kızgın olduğumda susarım ki karşımdakini kırmayım üzmeyim sözlerimle incitmeyim çünkü konuşursam geri dönüşü olmayan yollara saparız birbirimizi incitiriz. Bazende bilirimki konuşursam gözlerimden dökülecek yaşlara hakim olamam ve susarım.

Bir ilişkide negatiflerin gözümüze batmaya başladığı, karşımızdakine ait aleyhte deliller dosyasının kabarmaya başladığı ve hatta dosyayı masanızdan kaldırmaya gerek duymaz olduğunuz bir noktadasınızdır?Bir duruş, bir soluklanmadır susmak?Ortak geçmişin değerlendirilmesi ve geleceğin muhasebesidir?Durup yeniden, şimdi bulunduğunuz noktadan bir daha bakmak istersiniz yaşananlara ve eldekilerle geleceğe gitmenin ne kadar mümkün olduğuna?Bir içe kaçış ve söylenemeyenlerin biriktirilmeye başladığı yerdir susmak?

Vav edasıyla utandığımdan

sus-TUR-mak ve SUS-TUR-UL-mak

Susmak, bazen anlatamadığımız her şeyi anlatmaktır...

susarız..

Mesafe duygusunu insana veren de, insandan alan da insan.

tüm alametler susmamı gösteriyorsa susarım...

Yak yık...

Bazen de bir Aşktır sineye çeşilişin

"sevgimi anlatacak tek bir kelimenin dahi onun büyüklüğüne zeval getireceğinden korktuğumdan"

susarız, kimi zaman kırmamak için herşeye rağmen de olsa...

Yine bir gece ve yine baş başayım kendimle, işte yine seni bulup

Denerim abi olur

bir uçurumun kenarı

başkalarının mutluluğu...

Şimdi bütün susmalar bir odanın içinde..

insan yaş ilerledikçe daha bir tahammülsüz oluyor heralde

Sevmek yanmakmış buzulların arasında

klişe bir cevap olcek belki amma : Konuşunca bir şey değişmiyor ki; en iyisi susmak...

Susmak..

ben yapamam. dayanamam çünkü :(

Bazen kaçıp gitmektir,

nedenim yok galiba

Evet, konuşmanız gerek çokca veya yazmanız..

Susmak zorunda kalıyorum neden?konuşunca kırıyorum üzüyorum kırmamak adına üzmemek ve üzülmemek adına susuyorum

Bazen ceza yöntemidir susmak,

susarım çünki nekadar hak etsende söyledigim herkötü sözden sonra ağlar pişmn olurum.

çok konuşunca..:)): dilimiz damağımız kurumuştur çünkü...:))

5. ben kendimi ifade edemeyecek durumdayımdır.

Kendilerimden oluşan ciddi bir kalabalığım var. Bu yüzden ben sussam biri mutlaka konuşmam için ısrar ederken; susmam, susabilmem mümkün mü?

beni kedrimle

bilgi için susarım...

yoruldum artık. susuyorum

Onlarla, konuşarak kendilerini değerli hissetmelerini istemediğim için...

merhaba. ilk defa okudum grubunuzdaki yazılarınızı. duygularımı dile getirmişsiniz. bende genelde az konuşup susmayı tercih edenlerdenim. çoğu zaman haykımak istiyorum veya karşımdakine kes sesini demek istiyorum. oysa genelde karşımdakinei dinlemeden kafa sallarım bu durumlarda. genelde idare ederim. artık boş konuşanları dinlemek gittikçe zorlaşıyor. dayanamıyorum. duygularımı sanal ortamdada olsa konuşabileceğim insanlara ihtiyacım var.

Bu hale ulaşmak ve ya hiç yoktanbunu adam akıllı anlamak...

Yani "Söylesem faydası yok"

ya herkes siz gibi düşünüp susarsa

susarım cunku basımı dınlemek ısrerım arada

anlamaya yüregim yetmediginden

Yine kim ne çeviriyor diye şüpheyle bakakalıyoruz gelişmelere.. amaç ne?yapılmak istenen ne?yine ne gelecek, ne çıkacak bu hızla geçen sinsice gündemin ardından diye soru soruyorum ve susuyorum..

Bilmediğim konular hakkında konuşulduğunda susarım, yanlış birşey söyleyip gülünç duruma düşmektense.

ne susmak için, ne de konuşmak için bir nedenim var artık...

Konuşmanın nasıl zamanı varsa susmanın da var. Zamanı geldiği için susuyorum.

Susmak bazen bir gidişi kabullenmenin simgesi oluverir, bazen yalnızlığı ilerleten sandal küreği; bazen de bir boşluğun etkisiz çarpanı.. ama ne olursa olsun; SUSMAK aslında içinde bilgeliğin çığlığını barındırır SeLiNdA_NuR

En fazla

susmaya karar verdim konuştukca karşımdakine acıklama yapma fırsatı veriyorum acıkladıkca kendim daha cok yıkılıyorum. o nedenle susuyorum artık susuyor yüreğimde dilimde

susmak içimdeki öfkeyi dindirmektir.

Kadere bakınız ki şimdi halkın hücumuna uğrayan kendisi. Gel, ne olursan ol yine de gel diye diye...

Kır dök...

çünkü ne söylesen boştur, kalmamıştır konuşulacak konu...

konuşurken anlayamıyorsun karşındakini...

Nara at...

bazen susmak herş şeyi anlatmaktır nur..

o yoksa

O masal günü gelinceye kadar

yada herşey susmalı,

en güzel kendini anlama yöntemi nedir biliyormusunuz yürürken düşünmektir hele hele akşamları yalnızken...

Şimdi susuyorum

Kelimelerin aciz ve kısır kalması... Anlatmaya muktedir kelimeleri henüz keşfedememiş olmak...:)

'Burası benim söyleyeceklerimin yeri değil; burada söylenmesi gerekenleri de ben bilmiyorum, o yüzden susuyorum..'

"Susmak, bazen karşıdaki insana verilen en büyük tepkidir". aslında...

Söyleyeceklerimin anlaşılamayacağını düşündüğüm zaman susarım.

Sustuğum için bir abide yükseliyor yüreğimde... elbette ilerde yazmak için bu biriktirdiklerim.. susmak daha sonra uzun uzun yazmak için..

Kelimeler bitene, can kanayana, en cesur olana, pul olana kadar konuşsak da eğer ki dinlemiyorsa giden -ki gittiğine göre dinlemiyordur- 24 ayar susmanın vaktidir.. Susan yürek değildir elbet.. Çaresizliğin mühürlediği sadece dildir..

evet bazan da konuşmak isteriz ama konuşamayız sesimiz mi çıkmaz kelime mi bulamayız bilmiyorum. bilsek heralde bi daha olmaz ama oluyor işte...

Böyle vakitlerde, her şey bitti dediğimiz yerde başlayan birşey vardır:Kendimizi bulmak..

ve son olarak susmak kesinlikle bir erdemdir!

bazen de yazılanlara bakıp bir de onlara inananlara..

Korkarım suskunluğumdan...

Dolu dolu cümleler taşırsam içimde...

susarız, susmasak bagrımız yanar kul olur.. sadece bakrız bu daha manidardır..

Anlaşılamamak korkusu...

çünkü ortalık çok gürültülü!!!

kırmaktan korkarım

Kapanmalı artık gözlerim. Sonsuz bir karanlıkta tek başıma yürümeye

kim güldürecek

Baktım konuşmak bir şey kazandırmıyor. Bende konuşmayı bıraktım.

yaprak kıpırdatmaz!

Kelimelere dökülecek birşey kalmadığında, acının berraklığına karışarak lal oldu dillerim...

Sözümüze efendilik etmek daha emniyetli gelir...

Anlamamak için umutsuz bir geciktirme çabasıymış

Ama susma... sakın susma

çözülmesini de istemeyiz

Kesinlikle basın, çarpıtan basın...

kendimden korkmam...

Ölümün sırrını...

Ölümün buz kesen soğuğu kanına öyle bir işler ki; susup, sadece hayatta kalmaya çalışmak istersin...

En önemliside Çok şey anlatmaktır susmak

sözleri

->dilŞAD

Bir de susmaya gönül razı olsa...

Oysa benim lugatimde "dış-dünya"nın 'dış'ı bir ön-ek. "Dış-dünya" ise birleşik ad. Bir bütün.

ama çok konuşmaya gelince yazdığım kadar değil.. bu dönem dönem değişiyor..

Her insanın ikinci bir şansa ihtiyaç duyacağını

Yaşananları içimde hissetmek ve anlamlandırmak için susuyorum...

En çok biz.

susarım... sevgilinin yüreğine bir ok atmanın seslenmekle eşdeğer olduğundan susarım..

Terbiyesizlerle geçinebilmek için çoğu kez susarım..

3. karşımdaki beni anlayamayacak konumdadır.

en acı yanlarını içime gömmek

Susumak için nedenlerimden biri konuştuğumda karşımdakini kıracağımı bilmemdir.

Dikkat etmeli: dünyadan değil, dünyanızdan...

Geldiler ne yazık ki. Hem de hep birlikte. Ticket'larla...

konussam bıle faydası olmuyacagı için ve basıma sorun acacagı için.

Çünkü bilir ki konuşursa, kendisi de dahil olmak üzere herkes mutsuzluğa gömülecektir... İçindeki zehirle zehirlenmeyi göze almak gerek bazen...

Ülke gündemini takip ediyorum, düşünüyorum ve susuyorum.. ülke gündemi o kadar karmaşık, anlaşılmaz kaç ülke vardır benim ülkem gibi acaba demeden de geçemiyorum.. her an ne olacağı belli olmayan, her an "son dakika" gelişmeleriyle gündemi bu denli, hızlı, alt üst olan kaç ülke vardır böyle?Sanatçı, edebi duyarlılığı olan insan ülkesinde olup bitenleri de takip eder, duyarsız kalamaz.. bu bir sorumluluktur diye düşünüyorum.. ama ne yapıyoruz hepimiz: susuyoruz... susuyorum..

Dünyanın dışı değil. Çünkü bir isim tamlaması değil.

susarız

susmak için de, konuşmak için de tek sebebim var. ne yazık ki, her ikisini de istediğim dengede tutamıyorum...

Dikkatle bakmalı şu iki ön-ek'e: 'ob' ve 'sub' .

ruhen

geceleri susarım

Sevmek Bazen Söyleyecek Sözün Varken Susmakmış

ve sadece susmak gelir içinden...

kulaklarını kapamış birine anlatmanın boş olacağından

aklımda bir tek sen... Görüyor musun, yine konuşuyorum ama sessizce.

sadece çaresizlik...

Efendilik mi?

Susmak!

ya susmak için?düşünmenin gücünü, güzelliğini, düşüncenin derinliğini sadece susan, kendini dinleyen ve aynı zamanda kendi ile tartışan insanlar keşfeder...

Aczimin farkında olduğumdan

Aynı önyargılar, Yaftalamalar, ötekileştirmeler...

dinleyen olmadığı, olsa da anlamadığı, anlasa da umursamadığı için.

Daha ilk heceden sonu gelir pısırık cümlelerin...

Konuş...

Tersi,

Dış dünyadan değil, dış-dünyadan... dünyanızdan...

@Sn uluda;sanırım bu forumun benim açımdan en güzel katkısı bu oldu.. fırsat buldukça yazıyorum.. cümlelerim çok uzun.. konuşur gibi yazıyorum.. bitmek bilmiyor bazen:)

Kapımı yüzüne kapadığım dünyanın.

Birini karşıma, diğerini altıma alıyorum.

Çünkü herkes bildiğini yapıyor nasıl olsa, boşa konuşmanın ne anlamı var:(((

lisanı olmadığını bilirsin bu garip duygularının... varsın olmasın dersin, konuşamayayım ne çıkar biliyorum ya o yeter... ahh "elfida" başıma ne onulmaz dertler açtın

ya da değişmiyorsa bişeyler

Bir yanım: ?Bir daha kimse, hiç kimse onun kadar çok sevilmeyecek?,

Hangi birini sayayım...?

Dinlemek için susarım.

bazen kör bazen dilsiz ol diyen hayata uygunluk gösterir susarım...

Sözcükler yetmedi

Susma hakkımı kullanıyorum.

Üstünde durduğum şey: suje.

kim söyleyecek

Konuş ki nihayetlensin şiirler...

susmak arınmaktır bulanıklıktan...

Bütün sözlerimi de

Kelimelerin sonuçlarından korkuyorsam susarım.

Kalp kırılmasın diye susarım ben.

Yazmadım. Çünkü ben terim olarak kullandığım takdirde 'dış' sözcüğünden bir sıfat olarak istifade etmiyorum.

Bir fısıltı dahi duyamadığımdan

gönlüme köz düştügünden

Darağacına giden yola itilmekmiş sevdiğinin eliyle

bir çığlık

söylesen faydası yok sussan gönül razı değil

susarım, susarım, susarım, susmaya dayanamaz kendimi genelde lisan-ı hal ile anlatırım...

Susarım...

karşımdakini üzmemek kırılganlıklarını yenisini eklememek için susarım...

Söyle!

SUS-mak güzeldir...

her ne kadar ben güzel konuşsam da

sudan bahis açılınca..:))) susadım..:)))

yediğim kazıkların bileşkesi artmasın diye susarım...

Bazende susmak tekrar etmemek içindir ve karşıdakinin yankısını görüp sessizliğe bürünmek amacında da olabilir..

susarım...

derken, bir yanım sakin, sessiz...

Zaman geçiyor, acım dinmiyor. Kapanmıyor yaralarım.. Tükenirken ben,

"Çok mal haramsız, çok laf yalansız olmaz"

o neden olmasa ona söyleyecek o kadar şey var ki içimde

Sebepsiz susmaz mıyız bazen içimizden öyle gelir, dil damağa kenetlenir kalp ritmini hissettirir hale gelmez mi?Dış dünya senin sessizliğini dinler neden sustuğuna anlam veremez, sorar; sendeyse verilecek cevap yoktur. Bilsen söyleyeceksin.

Sevmek bazen bildiğin halde her şeyi susmakmış

Sabretmekse sırayı beklemektir...

Sevmek razı olmakmış, vazgeçilmeye bile

bu kelime ne kadar anlatırki içimden geçenleri nekadar anlatır yüreğimden kopan fırtınaları...

susuyorum, çünkü gözlerim konuşmayı çok iyi biliyor..

BENDEN SOR MESAFELERİN SIRRINI

dökülür gözyaşlarım

Diye bir deyim vardır.

tınılarını duymak

Kimi zaman da takatsiz kalmamızdan...

Konuşulduğunda, doğru kelimelerle, doğru cümleleri kuramama ihtimalleri hesaplanmalı ince ince... Çünkü söz sarfedilmeden evvel bizim esirimizdir, sarfedildikten sonra da biz sözümüzün esiriyizdir...

Bazen de kelimeler yetersiz kalır konuşmak için,"iyisimi susayım da anlasınlar beni" demek daha iyidir...

bazense kimseyle paylaşmak istemez kendindekini insan

Soluksuz uzun bir bekleyişmiş

sağırken de kabullenebilirim seni

Sabrımın sınandığını düşündüğüm için susuyorum.

ellerimle koymuştum en yükseğe, sonra keyifle izlemiştim yüceliğini.

susarız, kimi zaman da anlaşılmak için?

konuşmakda bazen işe yaramıyor, karşındaki seni anlamak istemiyorsa bağırsanda, yıksanda hiç bir işe yaramıyor. söyledikten sonra bazen pişmanlıklar duyuyoruz. nasıl olsa bizi gerçekten anlayana bulamadıktan sonra susmak en iyisi belkide.

Batmasına izin vermekmiş gönlüne

Kimin söylediğini hatırlamıyorum ama susmakla ilgili şu söz çok anlamlı gelir bana.

Dünya, balı zehir, yalancı petek..

Arkadaştır sus arkadaşındır, fedakarlık sende kalsın. Hep böyle ROT-BALANS ayarı olmak zorunda mıyızdır?

her ne kadar o kötü bir hatip olsa da

karşımızdakine çok kırılmışısızdır ama sevdiğimiz için bizde kırmak istemeyiz. ağzımızdan çıkacak kelimelerin onu kırmasaından korkarız susarız.

karşımdaki bana haksızlık yaptığını bütün cabama rağmen anlamıyosa varlığımı göstererek sözüme hasret bırakmak için susarım ki anlasın kırdı beni haksızlık yaptı...

Ne çok haykırdım kalabalıklara

Bırak nereden eserse essin rüzgar...

Değerini yitiren şeylere susarım.

sıcak yaz günlerinde...:))

sus su anlanmadıktan sonra ne önemi var

ikrar...

Sesler tükendi

Ey talib, sen kamışlık veya sazlık sözünden çarşıyı mı anlıyorsun? Hz. Pir'in çarşıyı, çarşıdakileri, neyinse diğer kamışları özlediğini filan mı sanıyorsun?

Sıcak yatağında yalnızlığına sarılarak donmakmış

susarım sukut ederim...

Kanar gibi yapıp her söylenilene -sessiz-

Ne konuşulabirki...

Çaresizlik. Suçluluk. Yorgunluk

kırmaktansa sessiz kalmak gerektiğini düşünmüşümdür hep.

Susmak için neden aramıyorum. Çünkü susan ben değilim...

susarımm

ünlemler vurguyu yapamadığı için

konuştuğum zamanlarda da susarım

sesim de O imiş ki neden şaşayım

güzel anlatmış ellerine yüreğine sağlık

"kelimeler; gerçeğin beceriksiz avcıları" der üstad, susmadan anlayabileceğinizi hangi beceriksiz avcı anlatabilir?!

Gerektiği için susuyorum.

bazen de lanaet olsun herşeye der susarız

Acıyan yanlarımız kabuk bağlayınca tekrar konuşmaya başlarız. Ne zaman başlar tekrar suskunluklar!

hiç gelmeyeceği için

Tutulmayan sözlere katlanmakmış

söyle dur

Anladım, susmak için epeyce bir nedenimiz var...

Daha önceleri susmak için bir nedenim yoktu arada sussam da dinlenirdi yeterdi yüreğime. Şimdi biraz susmam gerektiğini anladım susmalıyım galiba?

Tanrı bize ya darıldı, ya küstü?..

Ne kadar doğru söylediğini yaşayarak öğrenmekmiş

Susmak için bir nedenim yok aslında... Konuştukça geri dönen cevaplar beni yoruyor...

Yıkardım ortalığı lan...

susarım çünki yoruldum yorgunum.

"cahil önce sizi kendi seviyesine çeker, sonra da çok iyi bildiği yöntemle sizi mahveder..."

Dile getirilmeyen bir öfkedir bazen suskunluğumuz? Öylesine yaralanmışızdır ki yaralamak isteriz, yüreğini acıtmak ve kanatmak?Ve biliriz ki hiçbir söz acıtamaz, yaralayamaz ve kanatamaz kimseyi bir suskunluk kadar?Ve susmak en acımasız, öldürücü silahtır bazen?

konuşmak hayretmiyorsa susarım...

Sükut, yorulmadan yapılan ibadet. Masrafsız takılan bir zinet, hükümdarlığa muhtaç olmadan ele geçen bir devlet, duvara ihtiyaç duyulmadan yapılan kale, çalışmadan kazanılan zenginlik ve ayıpların kapatılmasıdır.

Çok güzel bir söz, keşke bizde böyle olabilsek. Çevremizdekilerini sivri dilimizle kırmasak hep gönül yapan olsak.

akıl ve kalbin meydan savaşı yaşanırken susar insan bazen...

susmak en ıyı cevapmıs ne sacma.. benım ıcın gecerlı degıl konusmalıyım tum nefretımı dökmelıyım tum ofkem bıtmelı.. ondan sonra susarımm ohhh kafam rahatt :)))p

akordize etmektir yüreğini ve sesini...

Susuyorum, susuyorum..

Üzüldüğümde, içim sıkıldığında, özellikle kırıldığımda susarım.

yada dağlara, kuşlara anlatmak derdini, onlar hiç değilse bizi dinlerler bizde bir nevi olsun rahatlarız.

Bir de, anlatmanın/konuşmanın fayda vermeyeceği durumlarda..

çünküü artık üzerine söylenecek söz kalmamış duygulara...::::::::::(((((

konuşmak bazen insanı enbüyük hataya götürür susmaksa en büyük erdemlikdir.

çünkü, sustuğumda duydu beni hep

Susuyorum.. konuşacak konu kalmadı :)

Yaşanılamazlığını ortaya çıkardığını sevginin

Susarım bazen çünki karşımdakinin beni anlamaya niyeti hiç yoktur. Bütün kapılarını kapamıştır yüzüme.

ve biz susmayı tercih ederiz kendimiz yormama adına..

sen, sen ol...

Susmayı öğreniyor yüreğim..

sonucta nedır susmak?

sustuğum zaman daha özgür olduğumu hissediyorum.

gülmez!

Susmak istiyorum çünkü...

Bazen bir saat, bazen bir yıl sürer suskunluklar, bazen de bir ömür...

Bilen var mı?

susuyorum çünkü konuşsam kimse anlamayacağı için...

susmak

Neyi konuşacağız ki o zaman

dudaklarımı mühürledim

Susuyorum çünkü suskunluğum bir soruya bin cevap oluyor...

Çok susuyorum, ama hiç susamıyorum!

Ne kadar konuşmanın güzelliğinden yana olsamda...

Suskun bir dil, gözlerinin peşinden sürgün ediyor beni

En zoru, hitap için, kalbin ve beynin ayrı cenahlarda barındırdığı, teklik birinci şahıs aitlik eki taşıyan kelimelerden birini seçme mecburiyetidir...

Susuyorum...

Biraz ben biraz o.

Terbiyeli insan, terbiyesiz ile geçinmesini bilen insandır

söz gümüşse, susmak altındır demişler. Bazen insan susarak anlatmak istediği birçok şeyi karşısındakine anlatır, bazen susmak sinirlendiğin zaman karşındaki insanı kırmamaktır, bazen susmak konuşmak istemediğin bir konu için fikir beyan etmemektir.

Konuşma sanatını bilen adam, düşündüklerinin hepsini söylemez fakat söylediklerinin hepsini düşünür.

Susarım işte bu zamanlar, susmak en güzel cevaptır... Hem konuşsanızda sonuç değişmiyor ki, boşuna kürek çekiyor hissediyorum kendimi. Sustuğum zaman bakışlarım anlatır duygularımı, anlatmak istediklerimi, tabii anlayabilene...

parçala değerleri ve sevgileri, yok ederek yaşadığım tüm zamanları...

Uyma sen nefsine, ahlar çekerek..

bazen hiç bir kelime o iletişimi sağlamaya kafi gelmez.. sükut hep ikrardan olacak değil ya..

derunumda atılan çığlıkları hapsettim

Bilmem susuyoruz hep birlikte...

İnsanın bir şeylere karar vermesi ne kadar zor; ya seni içime gömmeli

"İnsana saygımı korumak için insanlardan uzak duruyorum" sözü Dostoyevski'nin.

ne kadarını sustuk

o susma anlarını iyi bilirim, tedavi olana kadar kalp; ne kelimeler konuşur ne yürek ne de dil...

Susmak. hayatta hep susmayı öğrettiler. annen karşısında baban yanında. ebe dede, öğretmen aşk sevgili hep sus... peki soruyorum susmak bu kadar erdemse sizler neden burada konuşuyor ve yazıyorsunuz. sevgi üzerene aşk üzerine söyle söyleye bildiğin kadar çünkü aşk susulacak kadar kötü olmasa gerek...

çığlıklarım tıkanınca boğazıma susarım, sustukça büyür içimde çığlıklarım. ne halt edeceğimi bilemem:))

Bilmenin farkındalığı ile

sustum işte...

@katre_nur dan.

Susuyorum şimdi...

kurtarmak için ruhumu, suskunluğuma sarılıyorum. ama yine de saplanıyor yüreğime

susmak en büyük feryattır...

Vali Bey emretmezse?

Susmak için o kadar nedenim var ki?Bu aralar yine bir suskunluktur almış başını gidiyor... Vedat Türkali'nin "Kayıp Romanlar"ında Doktor Nahit ile Esme'nin ne olacağını takip ediyorum... Yazarın ilginç yazma tekniğini düşünüyor ve susuyorum...

konuşmuyorum

o yüzden susuyorum tüm inandıklarım adına

Kelimeler kifayetsiz kaldığında...

Sen susacak kadar kötü müydün?

susmak en iıi cevaptır derler ama karsısı anlamazsa o cevap ne işe yarar aristonun sözü cok guzel düşünmek pişmanlıkları da azaltır aslında

Sadece yüreğinde yaşar konuşamazsın, yüreğin senle de değil kendi kendine konuşur... kimle bilirsin ama kendine bile söyleyemezsin... yüreğinin sırrını aklına deşifre edemezsin... saklındadır...

sussam gönlüm razı değil konuşsam hecelerim boğazımda darma duman kesilmekte en kötüsü varkında olupta sessizliğe gömülmek sıkı durup sabretmek işte. Eskiden susmalarım biteviye çabalarıma karşı umudun bittiği yerdeki duruşumdu şimdilerde ne susabiliyorum ne konuşabilmekte...

Olur ya insanlık hali herkes yanlış yapabilir

Ezen yok eden yakan bir suskunlukla beklemekmiş

Susarım bazen kırgınlıklarımı göstermek için, bazende yapılan hatanın anlaşılmasını sağlamak için bazense susmanın boş konuşmadan daha fazla şey anlattığına inandığımdan...

özellikle cahilin yanında susmak gerekir..

suskunluğun sarhoşluğuyla düşselliğinin hasrında kaldığımız için...

Bana; "Sen eğitimci olacaksın bir de!" diyen vatandaşa; "Ben eğitimciyim de sen necisin?" diyemediğim için susuyorum...

susuyorum çünkü yoruldum... konuştum ne değiştiki:( en iyisi susmakmış.

avazım çıktığı kadar susuyorum

konuştuğumuz zaman gözümüzün ucundaki göz yaşının yanaklarımızdan süzülmesinden korkarız susarız.

Bari baştan susayım...

-dileyemediğin için olmamasını da hani-

O yüzden şart olur susmak...

Susarım, çünkü konuştukça acır kalbimmmm... gidenlerin bıraktıkları acı, konuştukça artar, sus dilim sen sus ki kalbim daha fazla acımasın...

Özlemek:(

konuştuğumda sustuğum zamandan daha çok sessiz kalacaksam susarım...

Bazı soruların cevabını yalnız zaman verebilir, bu durumda bize düşen susmaktır.

Sus... Konuş... Bu döngüden hiçbirimiz kurtulamayız.

Suskunluğun bittiği anda kimi ne kadar etkileyeceğini nasıl anlayabilirsiniz konuşmadan? Susmak sizi acıtıyorsa, konuşmak ne kadar sızınızı alır? Haykırmadan nasıl anlayabilirsiniz? Sessizliğinizi bozmanın kendinize yararı olur mu? Yoksa konuştuğunuzda en azami zararı yine siz mi görürsünüz?

bı ınsana karsı sustuysam.. kesınlıkle benım ıcın bitmiştir o..

Sanal mecrada...

Dil susmazsa gönül konuşmaz. Susan dil yüreğini dinliyor demektir.

giderken susmak hem kendine hem karşındakine eziyet susacaksın madem neden sevmeme izin verdin...

susarız çünkü önyargılardan korkarız.

Yorulmaktan susulur bazen, yorgunluk atana kadar susulur...

nedensiz susuyorum...

yalnız klavyemin sesi

kapanır gözlerim

sesime hükmüm geçmedginden

haklı olduğunuz halde haklılığınızı ispatlayamazsınız...

Kimi zaman söyleyecek sözümüzün olmamasından

ve sususla anlatmak istedigimden

selamette olmak için en güzeli susmak yine de... kendim için. başkasının selameti söz konusuysa, konuşmak öncelikli olmalı.

Susmat büyüklüktür af edilişin

sustukca sevgiliye susarım

acınası bir durum farkındayım

Sessizlik iyidir işte...

yollarsa sana çıkıyor?

"Susarken, bir zamanlar karanlık gecemizi aydınlatan yıldızlar gibi olan kelimeler silikleşiyor, sönüp birer birer asılı oldukları iç semamızın yüksekliklerinden yere çakılıyor. Harfler uçuşuyor. ?H? bir tarafa, ?a? bir tarafa, ?k? bir yana, ?t? bir yana savruluyor. İsmimizi unutuyoruz. İsmimizi oluşturan harfler başkaldırıyor, artık onları bir arada tutan bir bağ yok. Her şey zıvanadan çıkıyor.

çıkmasa da sesim

Susmak bir şekli konuşmanın

imkansızlıklar...

İçimdeki dayanılmaz sancıyı çığlık çığlığa artırıyor zaman

Yusuf Nalkesen

susarım çünkü suzmak karşındaki insana en büyük ceza bence tabii anlayana

Dünyayla aramdaki mesafe gittikçe açılıyor. Uzaklaşıyorum.

Şimdi bütün anmalar bir susmanın içinde..

eleverir gözlerm

mantığıyla bilir başa geleceği... görülecek günü... ama inatla susar.

susarım,

Ve işte

Artık hiçbir neden yok susmak için...

yüzündeki o billur akşam kahvaltısı

Suskunluğum bazen de rahatsız etmemek içindir;belki derim varlığımla huzursuz oluyor "sus, en iyisi sus" ki sesini duymayınca gülümseyebiliyorsa "sus".

konuşmamın faydasını göremediysem susarım sustum da...

aslında suzkunluğun esiri olduğumuzu kendimize söyleyemdiğimiz için..

Başkalarının çok konuşması...

sadece hep içimde konuşurum

İnsana yaklaşmak, insanına yakınlaşmak için insanlardan uzaklaşmıştı.

Boğazım yırtılırcasına.

Susmak ölmektir yaşamak adına hayatı;

susayım...

uzun süredir vazgeçmişliğim var devam eden... hala susuyorum

kızım... melekler gibi uyusun yeter ki...

susarım çünki bilirim daha ilk sözümde haykırcagım dilim geleni.

Söylemek dururken neden susmayı seçer insan?

susarım bazen hatta çoğu zaman. neden?

sade gözlerini seyerederim

o masal günü

Bir ateşle öylesine yaktı ki?..

Kabul edilmiş bir hata yada suçtur susuşumuz ve söylenecek her söz kaybetme riskidir?Korku eşlik eder suskunluğumuza?

Susmak Yücelliktir anlatışın

''Sessiz onurlu bir direnişmiş, aslında bu suskunluk''

ama işime gelirse...

fiziksel olarak değil

Ben de bir masal çocuğu gibi oturup bir taş merdivene, yüzüm avuçlarımda susmak istiyorum kimi zaman öylece. Ama biliyorum ki çözüm değil kaçışlarımız, susmalarımız. Umurunda bile olmayacağız kimsenin. Hatta yaşadığımızı bile unutacaklar bir gün. İşte bu yüzden arsızların tüm cüretleriyle arzı endam ettiği şu yer yüzünde olabildiğince az kirleterek kendimizi ve yitirmeyerek umudumuzu inadına hayatın merkezinde olmalı.

Hal böyleyken susmak en mantıklı olanı.

fuzuli

bazen susmak herşeyi daha güzel anlatıverir.

Susarız,

En ağır sözden daha ağırdır, daha ezicidir suskunluk

bu yüzden sözlerimi

Acıtan inciten dalların budanması yerine,