kim bilir.. hhayatımızda kaç tane nokta diye önemsemeyip o noktayı kendi hayatımızın içindeki konulara koymadık?!

Sonra bir sıfır daha... Sevgi...

100000000000... şimdi anlamlı

Paylaşım için teşekkür ederim GAYE

Şimdi de başka bir örnek vereyim;

Cengiz Han

<i>Özdemir ASAF</i>

Diğer olanların önüne geçmesine vesiledir..

Bir gün derste Profesör tahtaya kocaman bir 1 rakamı yazmış... Ve demişki:

Bu kişiliktir. Hayatta sahip olabileceğiniz en değerli ve önemli şey.

Doğada bitki tohumlarını yuvalarına taşırlar, o tohumun filizlenmesine vesile olurlar. Oluşturdukları küçük deliklerden, toprağın altına yağmur suyunun ulaşmasını sağlarlar. Toprağın havalanmasını, et yiyen türlerin, doğada ölmüş hayvanları yemek suretiyle zararlarını otdana kaldırırlar?

00000000000... onlarca sıfır tek başına bir ifade etmiyor.

Bütün parçada gizlidir, yeter ki ulaşmak iste

Bir virgül bile cümlenin anlamını değiştiriyorken küçük detayları önemsememek olmaz.

Küçücük ve gereksiz görünüyor ama faydaları da ortada?

İşte bu yüzden hemen oturduğum yerden fırladım. Çılgın bir hızla uzaklaşan tüm bu şeyleri kuyruklarından yakalayayım diye. Ama bütün bunlarla insanın kendini oyalayıp durduğu, aslında içten içe anlamsızlığı, saçmalığı sezdiği fikri yakamı bırakmadı.

"Kişiliğiniz yoksa, digerleri HİÇTİR!"

-Stil sahibi olmak detayda gizlidir!

Bir çivi bir nalı, bir nal bir tırnağı, bir tırnak bir ayağı, bir ayak bir atı, bir at bir kumandanı, bir kumandan bir vatanı mahvedebilir?

... tartışıyor, öfkeleniyoruz, kendimize düşmanlar ediniyor onunla savaşmayı amaç belliyoruz, aşık oluyoruz tüm düşüncelerimizi birine adıyoruz, kıskanıyoruz, dedikodu yapıyoruz hatta öyle ki uykuda bile kendimizi oyalamanın bir yolunu bulup rüya görüyoruz. Sırf boşlukta zaman geçirmemek ve anlamsızlığın farkına varmamak, onu bütünüyle keşfetmemek için.

Mesela bir virgül...

Çiçek suluyoruz,

Bir süre oturdum orada. Hiç kıpırdamadan. Karşı dolabın kapağına bakarak. İnsan böyle bir durumda, yani bunca keyifsiz ve isteksizken, boşluk içinde amaçsız kalmış gibi hissediyor kendini. Bu, belki bazılarına göre huzurun kapısı ama benim gibi şaşkınlar için ürkütücü.

Basit bir kibriti anlamsız diyemeyiz. Baksanıza koca ormanı ya da oradaki tüm ağaçları mahvedebiliyor.

Tam bir boşluk...

Ve profesörümüz şöyle demiş:

Ne acınası bir durumdayız.

Sonra bir sıfır daha... Bu da tecrübedir. 10 iken 100 olursunuz.

Küçük detaylara BÜYÜK insanlar önem verir.

-Büyük gelişmeler küçük detaylar göz önüne alındığında gerçekleşir.

Yazdıran Dante?ye? Yanıtlıyor: ?Bendim.?

"Oku baban gibi eşek olma." sözünü duymuşsunuzdur bu cümle de virgül kullanmadım müsait bir yere kullanın:)

Küçük detaylara dikkat etmek lazım.

Ağaç dikiyoruz,

Gereksiz, önemsiz gibi görünen ama, hiçbiri tesadüfen yaratılmamış olan, doğanın küçük elemanları. Hepsinin yaradılış sebebi ve görevi vardır.

küçük detayda olsa önemlidir.

Evet yalnızca bir çiviyi ele alalım.

<i>Dün sabaha karşı kendimle konuştum,</i>

Odanın ortasına hiç niyetim yokken oturuverdim. Çok yorgun, çok keyifsiz ve çok isteksizdim. Belki biraz da umutsuz. Ama azıcık, çok değil. Yığılmak da denebilir adına belki ama ben öyle dememeyi tercih ediyorum. Hiçbir şey yapmadan, meşgul olmadan, dahası hiçbir şey yapmak zorunda olmadan oturmak. Belki de biz bunu kendi başımıza yapmayı akıl edemediğimiz için vücut yığılmak yolunu seçiyordur. Olamaz mı? Elbette olabilir.

Tıpkı bir yemekteki baharat gibiler, küçükler ama lezzeti baştan sona değiştirebiliyorlar.

Baksanıza diğer konuların üzerine sizin o koyduğunuz ve değer vermiş olduğunuz nokta geçirdi.

Hiçbir şeyi önemsiz deyip geçmemek lazım. Hiçbir şeyi basit görmemek gerekli, önemsiz saymamak gereklidir.

?Sen miydin? diyorum?Cehennem sayfalarını

Sonra 1'in yanına kocaman bir sıfır (0)... Bu başarıdır. Başarılı bir kişilik 10 yapar.

Bir Ağaçtan bir milyon kibrit çıkar, bir kibrit bir milyon ağacı yakar..

Zaten aksi takdirde... Her neyse.

Yazıyoruz,

Verilen örnekte olduğu gibi, yemeğe esas tadı veren baharat, şaşalı görüntüsünün yanında, çiçeğin güzelliğini tamamlayan yaprak, hatta gülün dikeni?

Bir örnek vereyim;

<i>Ben hep kendime çıkan bir yokuştum.</i>

taki başına bir tane 1 gelene kadar...

Söylenegelen bir söz var; Güzellikler ayrıntılarda gizlidir...

Kim bilir?

Basit gibi gelebilir ama bazı şeyler aslında çok değerlidir ve anlamlıdır.

Bir anlamı yok.

<i>Onu vurmaya gittim, kendimle vuruştum.</i>

Önemsiz ve değersiz sanmayın.

Sonra profesör eline silgiyi almış ve en baştaki 1'i silmiş. Geriye bir sürü sıfır kalmış...

Nokta kadar bile olsa bazı şeyler değerlidir.

Virgül deyip geçmeyin. Önemsiz demeyin.

Hayata lezzet katan küçük detaylardır.

Sonra,

ANLAMSIZLIK ÜZERİNE ANLAMSIZ BİR YAZI

Güzel bir konu...

Onlarca hatta milyonlarca sıfır yazsanız tek başına bir değeri yok.

Bir çivi...

<i>Yokuşun başında bir düşman vardı,</i>

Bazı şeylere baktığımızda anlamsız gelebilir. Hatta gözümüzde hiçbir değeri de olmayabilir. Belki de değeri ve anlamı var ama görmezden geliyoruz. Ya da göremiyoruz, belki de görmek istemiyorda olabiliriz.

Bir sıfır daha... Disiplin...

Beste yapıyoruz,

Çünkü böyle bir anda tüm bu olup bitenin, amaçladıklarının, hayalini kurduğun şeylerin, öfkelerin, mutlulukların ve daha pek çok aptalca şeyin hiç bir anlamı olmadığını düşünüyorsun. Hatta düşünmekle kalmayıp bundan emin bile olabiliyorsun.

yalnızca üsteki "." işareti yani noktayı yazmış olsaydım bile bu konu güncellenecek ve onlarca diğer konunun üzerine geçecekti. Nokta deyip geçmeyin.

Eklenen her yeni "SIFIR" kişiliğinizi 10 kat zengileştirir.

Bir çivi bir nal, bir nal bir at, bir at bir lider, bir lider bir ülke kurtarır.

Evet bir virgül, yanlış duymadınız pardon görmediniz /okumadınız :)

Mutluluklar da bazen küçük detaylarda saklıdır, görebilene...

Sonra bir sıfır daha... Bu da yetenek... 100 iken 1000 olursunuz.

Mesela karıncalar;

"İşte bu yüzden" diye düşündüm "hepimiz kendimizi oyalamak için bir şeyler uydurup duruyoruz.

Kitap okuyoruz,

Farkettim, farketmez miyim. Fark ederim. Farkım bu. Farklı, farkı, fark eder.

Farkettim ki benden başka bu konuya bir şey diyen yok. Peki.

Ama merak etmeyin kendimizi oyalayacak bir şeyleri mutlaka buluyoruz.

Varolan her şeyin bir anlamı var ama değerini biz belirliyoruz