Ülkemizdeki camilerin de çevresinde bulunan taşınmazlar diye tasarıda yer alan yerlerin mülkiyeti, şahıslara, Vakıflara Genel Müdürlüğüne, özel vakıflara, derneklere, şirketlere, belediyelere, devlet hazinesine ve diğer kişi veya kurumlara aittir.

?Camilerin ibadete açılması ve yönetimi konusundaki ihtilafların giderilmesi ile cami hizmetlerinin daha düzenli yürütülebilmesini teminen maddenin yeniden düzenlenmesi gerekli görülmüştür?.

Bir de hukuka uygunluk aranmadan her Cuma cami kapılarına konan karton kutulara, Başkanlığın emri ile toplanan yardımları, cemaati dağıtılmış camilerden nasıl toplanacak? Yani yardım diye toplanan paralar da gidecek, ?Tosya?ya pirince giderken evdeki bulgurdan da olacağız?.

Bu konu 2003 yılından bu tarafa hazırlanmış Diyanet İşleri Başkanlığı Kuruluş kanunu taslaklarında yer almış bir madde tasarısıdır, desem kaç kişi inanır, bilemem. Ama işin ortaya çıkması Diyanet kanun tasarılarıdır.

Cemaat camileri terk ederse, İmam ve Müezzin ne işe yarayacak sorusu bir yana din kurumuna kimin ihtiyacı olacak?

Bir kamu kurumu emlak komisyoncusu ve hela işletmecisi haline getirilebilir mi?

? Mülkiyeti Hazineye ve diğer kamu idarelerine ait taşınmazlar ile kamuya ait alanlar üzerinde gerçek kişiler, dernek ve vakıflar tarafından kendi imkanlarıyla veya yardım ve bağışlarla yapılan cami ve mescitler ile müştemilatının yönetimine bu kişiler veya yöneticilerince hiçbir şekilde müdahalede bulunulamaz; kira, ecr-i misil veya başka adlar altında herhangi bir ücret talep edilemez. Mülkiyeti Hazineye ve diğer kamu idarelerine ait taşınmazlar ile kamuya ait alanlar üzerinde inşa edilmiş cami, mescit ve müştemilatında bulunan ve ticari amaçla kullanılması mümkün olan bölümlerin idaresine ilişkin esas ve usuller ile buradan elde edilecek gelirlerin paylaşımı, taşınmaz maliki kamu idareleri ile Maliye Bakanlığı ve Başkanlıkça müştereken belirlenir.

Lüks ve israfın sarhoşluğundan başı dönmese, insanlar bunu Diyanet?e yakıştırıp tasarı haline getirebilirler mi?

Evet, biz de bu kanaati taşıyoruz. Kurulduğu 3 Mart 1924 tarihinden itibaren, devletin din kurumu olarak faaliyet gösteren, başında Diyanet İşleri Başkanı?nın bulunduğu bir kurum için böyle bir iddia hangi vicdanla yapılabilir?

Bu tasarı maddesi aynen geçerse, diğer tarikat, vakıf ve dernek mensupları da darılsınlar camileri terk etsinler anlamı taşımıyor mu?

Bu madde hükümlerine aykırı davranan vakıf ve dernek yöneticileri ile gerçek kişiler altı aydan bir yıla kadar hapis veya adli para cezası ile cezalandırılır?.

1979 yılından bu tarafa Teşkilat kanunu çıksın, hem din hizmetleri hukuki desteğe kavuşsun, hem de personelin mağduriyeti giderilsin diye düşünen Diyanet çalışanları da tam bir şaşkınlık içindedir.

İslam hukukunda ise, ?gayrın mülkünde tasarruf caiz değildir?. Yani başkasının mülkünü kullanmak caiz değildir. Nikahlı biriyle ilişki kurmak gibidir.

Bu yazının da amacı, bu konudaki gelişmeleri Büyük Türk Milleti ile paylaşarak bu konudaki girişimlerin Diyanet İşleri Başkanlığı?na vereceği zararı önleme kaygısıdır.

Bunun için farklı çözümler üretmek mümkündür. Mesela, bu tür müdahalelerde bulunan, hizmeti engelleyen ve hizmetlileri rahatsız eden görevlilerin vakıf ve dernek yöneticiliğinden uzaklaştırılması için C. Savcısına müracaat edilerek, yöneticilikten mahkeme kararı ile engellemek bu metotlardan biri olarak düşünülmemiştir, ya da bu tür düşünceler tasarıyı hazırlayanlarca kabul edilebilir, uygulanabilir bulunmamışlardır.

2009 versiyonu ve Başbakanlığa sunulan metin olduğu söylenen tasarıdaki en son gelişmiş şekli aşağıdaki şekildedir:

Bu bölüm okunduğunda, maddenin gerekçesinin sadece caminin yönetimine müdahale eden birkaç kendini bilmez olmadığı anlaşılmıyor mu?

Değerli hocam. Çok güzel anlatmışsınız. Bunlardan başka ne beklenir ki? Adam Ankara'da oturmuş, her tarafı orası gibi zannediyor. Anlattığınız şuna benziyor: Ortaçağ katolik kilisesi gibi. Kilise gibi mal edinmeye çalışıyorlar. Çok acı. Ortaçağ papazlarına rahmet okutmasalar bari bize.

Denetlenemeyen para dini değil, amma din adamını bozuyor.

Bu maddeler kanun haline gelirse, Diyanet ülkemizin en büyük gayri menkul işletmecisi olacağı gibi en büyük tuvalet işletmecisi de olmuyor mu?

Şimdi sıkı durun!

T. C Anayasasında da aşağıdaki hükümler var:

Şehirlerde bulunan yaklaşık 40 binden fazla cami tuvaletini, devletin genel idaresi içindeki bir kamu kurumu neden ve nasıl işletebilir?

Din hizmetleri sınıfında çalışan arkadaşların da yorumlarını bekliyorum...

Şimdi gördünüz mü?

30 yıldır Diyanet tasarıları bu kötü amaçlarla personelinden gizli hazırlanıyor ve onun için de yasalaşamıyor.

Sadece sosyalist ve/ya komünist devlette mülkiyet devletindir.

Hela işletmesi ile din kurumunun ve din adamının ne ilgisi nasıl kurulacak?

Bunun gerekçenin şu olduğu tahmin ediliyor:

Diyanet çalışanları kanun tasarısı hakkında böyle düşünüyor ve bu tür hak ve hukuka aykırı diğer maddelerle birlikte bu maddenin de yanlış olduğuna inanıyorlar.

MADDE 35.? Herkes, mülkiyet ve miras haklarına sahiptir?.

Mülkiyeti gerçek kişilere veya dernek ve vakıflara ait taşınmazlar üzerinde, bu kişilerin, kendi imkanlarıyla veya yardım ve bağışlarla inşa ettikleri cami ve mescitler ile müştemilatında bu kişilerin ikamet ve faaliyetleri Başkanlığın iznine tabidir. Camiye gelir sağlamak üzere iş yeri olarak inşa edilen yerler Başkanlığın ihtiyacının olmaması ve uygun görmesi halinde maliki olan dernek, vakıf veya gerçek kişiler tarafından bu amaçla kiraya verilebilir. Cami müştemilatında ikamet ve faaliyeti Başkanlıkça uygun görülmeyen vakıf ve dernekler ile gerçek kişiler Başkanlığın talebi üzerine mülki idare amirince tahliye ettirilir. Bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce gerçek kişiler, vakıf veya derneklerce yapılıp ibadete açılan cami ve mescitlerin yönetimi üç ay içinde Başkanlığa devredilir. Bu maddenin yürürlüğe girdiği tarihten sonra yapılacak cami ve mescitler de ibadete açılmadan önce din hizmetlerinde kullanılmak üzere müştemilatıyla birlikte Başkanlığa tahsis edilir.

Tasarının devamı da var:

AB uyum yasaları sebebiyle derneklerin devlet tarafından denetlenemeyeceği yönündeki uygulamalarla, tam anlamıyla başıboş kalan dernekçiler, benzer bir durumdaki Cami vakıfları din hizmetine katkıda bulundukları gibi, zaman zaman da haksız ve gereksiz müdahalelerde bulunur oldular. Bunun engellenmesi ve din hizmetlerinin sağlıklı ve her türlü baskıdan uzak olarak yerine getirilmesi lazım.

Bunu hangi akl-ı evvel düşündü ve kanun tasarısına koydurdu?

Mülkiyet hakkı en temel insan haklarındandır. Dinlere göre mülkiyet hakkı kutsaldır. Liberal, kapitalist, laik, modern ve çağdaş adlarıyla anılan bütün devletlerde mülkiyet hakkı insan hakkıdır. Bu hak miras ve kullanım hakkı ile birlikte bir anlam ifade eder.

?Camilerin ibadete açılması ve yönetimi:

MADDE - Üzerlerinde inşa edildikleri taşınmazların mülkiyetine bakılmaksızın tüm cami ve mescitler, Başkanlığın izni ile ibadete açılır ve Başkanlıkça yönetilir. Cami ve mescitler, bunlara ait minare, avlu, bahçe ile müştemilatında bulunan Kur?an kursu, yurt, pansiyon, lojman, din görevlilerinin ikameti için ayrılmış mekanlar, toplantı salonu, büro, abdest alma mahalli, tuvalet gibi yerlerin her türlü kullanım, denetim ve yönetimi Başkanlığa aittir?.

?XII. Mülkiyet hakkı

Gayrimenkul işi ihtilaf ve dava demektir. Genel idarede avukat olamayacağına göre bu ihtilafları takip edecek yüzlerle avukatı kim, nereden bulacak?

Bu dönemde hazırlanmış kanun tasarılarının tamamında yer alan ve gerçekten Diyanet?i Türkiye?nin en büyük gayrimenkul ve tuvalet işletmesi yapacak olan maddenin gerekçesi şu:

Camilerin yönetimine karışan, İmama Müezzine müdahalelerde bulunan Vakıf ve dernek yöneticilerinin bu lüzumsuz davranışlarını başka türlü engelleyemiyoruz. Buna bir çare bulalım.

Başlığı görenler, bu da neyin nesi, ya da bu da nereden çıktı? Diyanet?le gayrimenkul işletmeciliği veya en büyük tuvalet işletmeciliğinin ne alakası olabilir? Bunu iddia etmek kadar dengesizlik olamaz, diyeceklerdir.

1980 sonrasının şartları içinde yapılan yanlış uygulamalar sebebiyle?Süleymancı? olarak bilinen vatandaşlar Diyanet?e darılmışlar ve camileri terk etmişlerdi. Bunların çoğunluğunun vakit, Cuma ve bayram namazları dahil, bütün ibadetlerini?Talebe Yurdu?nda kıldıkları ve Cami ve mescitlere gelmedikleri biliniyor. Bunları camiye yeniden çekmeyi; dinin birleştiren, barıştıran tarafını hatırlamak gerekirken, camideki cemaati de kaçıracak bir anlayışı kim, niçin telkin etsin?

Bu madde kanun olarak kabul edilirse ne olur? Yukarıdaki anayasaya aykırılık nedeniyle, Anayasa Mahkemesi?nce kanunun da İPTAL edilmesine sebep olur.

Bu işler kimlerle nasıl işletilebilir?

teşkilet yasası hazırlanırken üstte hazırlanıp aşağının görüşünün pek dikkate alınmadığı kanaatine ben de katılıyorum.

Ayakkabı boyacısının bile devlete ait olduğu Eski Sovyet düzeni mi geldi?

Peki, bu yerlerin mülkiyeti kime veya kimlere aittir?