İnsani değerler olarakta beslendiğimiz damarların etkisi üzerimizde kaçınılmaz oluyor. Kalıtımdan tutun da yaşadığımız çevre eğitim durumumuz, zekayı işleyişimiz bizi farklı şekilde besliyor.. Ve bu beslenme şeklimiz ilişkilerimizde, iletişimimizde kendini gösteriyor..

nefsine hakim olamadığı için.

bence kendini bilmez, empati yeteneğinden yoksun, hayata sadece kendi gözlüklerinden bakan, sadece ben diyen başaksını umursamayan insan ve insanlar yüzünden insan küfreder. özellikle bir bayanın küfürle muhatap kalması çok feci bir durumdur.

çok sevdiğim bi söz vardr 'olgun insanlar sinirlendiklerinde seslerini yükseltmezler' diye... işte insanlar olgunlaşamadıklarından küfreder insanlar

Küfür etmenin temelinde tamamen felsefe aşkı ve konunun felsefeye uygunluğunu esas alması önemlidir.

erkekler için askerlikte kazanılan bir alışkanlıktır. her sözün 2 kelimesi... olunca artık kanına işliler ortamda müsayittir zaten, birde rahatlaman gerekir ister istemez başlarsın. sonra bırakana kadar kıvranırsın. digara gibi birşey

konuşarak, güzellikle düşüncelerini ifade edemediğinden. bu yeteneğe ve beceriye sahip olamadığından.

acizliğinden ve güçsüzlüğünden

Karşısındakinin cahilliğindenmi?

Aldığımız tüm gıdaların üzerimizde netürden etkileri olduğuna dair bir çok araştırmalar yapılıyor.. Beslenme şeklimizin bizi daha kaba, sinirli, sakin, düşünceli, sorgulayıcı yönde etkilediğine dair bulgular var fakat kanıtlanmış değil..

sövmek ruhun yelpazesidir..

bu güç bilgi, zeka, fiziksel kuvvet vs bir çok şey olabilir.

edepsizliğinden ve cehaletinden

sabırsızlığından, hamlığından, odunluğundan, kabalığından, sinirine hakim olamadığından...

Özellikle erkek çocukları küçüklükten itibaren küfür etmeye yönlendiriliyor. Çevremde öyle insanlar varki hadi abine ablana bir küfür etsene diye çocuklar yönlendiriliyor. Çocuk o şekilde konuştuğunda herkes buna gülüyor ve iyi bir şey yaptığını sanıyor çocuk ve ilerliyen yaşlarındada buna devam ediyor. Alışkanlık haline geliyor artık çok doğal birşey hayatının değişmezi oluyor.

Nedensiz ne dediğini algılamadan küfredebiiyor ve kendini savaş kazanmış komutan gibi görebiliyor..

Güçsüz olduğu için... O an elinden birşey gelmeyen insan, küfür ederken karşısındakine cevap verdiğini zanneder ama en büyük kötülüğü kendisine yapıyordur, çünkü kendinden birşeyler kaybediyordur o anlarda...

nefsin dizginlerini tutmak gerek... yoksa nefis senin dizginlerini tutar...

nazlıcan sene nikli üye senden hoşlanmış

iletmemi istedi

bence insan zaytıflığını zavallılığını gizlemek için kullanır küfrü. küfredince güç gösterisi yapmış olur. o ifadeyi kaldırıp atmış olur üstünden ve rahatlar.

de-şarj :)

tutulmuş

yetersizlik en büyük ateşleyicidir, bu yüzden karşısındakine küfür/hakareti hakkı gibi görür:)

Birde arkadaş ve iş ortamıda çok önemli bir etken. Buna aileden gelen yetiştirme şartlarıda ortaya konunca bir küfürbaz toplum ortaya çıkıyor..

stres atmak için bir nevi deşarj :)

cezası bitince seninle özel ilgilenecekmiş

karşı karşıya kaldığı durumu mantık ve bilgi dağarcığı ile çözümleyemeyip kestirme yola sapar diyeceğim amma bu anlatımın içine sığmayan kişiler de var. işte ben de orada çözümsüz kaldım. sözgelimi can yücel şiirlerinde dahi pek çok küfüre başvurmuştur. bu durumda sanırım deşarrj olmak en kaba ve kestirme yol...

eyvallah

muhatabına cevap verecek gücü olmadığından.

acizdir ve kendini ifade edemiyordur yada o sinir buhranında beynine oksijen gitmemiştir.

Tamamen alışkanlığa bağlı, çevrenin etkisi çok büyük..

felsefik bir konuda felsefeye uygunluk göremediğinde felsefik bir şekilde felsefik kelimelerle küfür eder.