gitar kımıldadı mı zaman deliniyor

Ayrılık Sevdaya Dahil

hayır başka türlü olmayacak

Karanlıkta bulutlar parçalanıyor

bir yerlere yıldırım düşüyorum

Ne vakit bir yaşamak düşünsem

Canımın içi Nurünnisa.

Sabaha kadar kalır.

bir belaya çattık / nasıl bitirmeli

Evkaftaki memuriyetimden.

Ne kadar şişmanlamıştır kim bilir.

her an düşüp düşüp

Sen elin karısında namus ara,

1957'de gittiği Erzincan'da askerliğini yaptıktan sonra, tekrar İstanbul'a dönüş yapan Attila İlhan sinema çalışmalarına ağırlık verdi. Onbeşe yakın senaryoya Ali Kaptanoğlu adıyla imza attı. Sinemada aradığını bulamayınca, 1960'ta Paris'e geri döndü. Sosyalizmin geldiği aşamaları ve televizyonculuğu incelediği bu dönem, babasının ölmesiyle birlikte yazarın İzmir dönemini başlattı. Sekiz yıl İzmir'de kaldığı dönemde, Demokrat İzmir gazetesinin başyazarlığını ve genel yayın yönetmenliğini yürüttü. Aynı yıllarda, şiir kitabı olarak Yasak Sevişmek ve Aynanın İçindekiler serisinden Bıçağın Ucu yayınlandı. 1968'te evlendi, 15 yıl evli kaldı.

Sana kullanılmamış bir gök getirsem

İş başında şunun bunun esiri,

kimi sevsem sensin / senden ibaret

Fatih'te yoksul bir gramofon çalıyor

Ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

Adını mıh gibi aklımda tutuyorum

getirdikleri yağmur / sende unuttuğum

Çünkü elimi kestim beni kan tutuyor

sevgimizi (1980)

birlikte öğrendik seninle

tedirgin gülümser

Paris Yılları

kapıların kapalı girilemiyor

birbirimiz için varız

Onuncusu akıllı çıktı

sokak lambaları birden yanıyor

sarışın başladığım esmer bitiyor

Ah esmerim

Sade kadın değil, insan.

insan bir akşamüstü ansızın yorulur

İstanbul'a Dönüş

Belki körsün kırılmışsın telaş içindesin

ben sana mecburum bilemezsin

ne güzel bi sayfa böle nazım hikmet, orhan veli helal size arkadaşlar :)))

gittikçe genişleyen

O mektupları hatırladıkça.

yazıyla kışıyla sevdik

Sen İstinye'de bekle ben buradayım

İnsan bir akşam üstü ansızın yorulur

ağır yanık sızıları

anlaşılmaz yüzü koyu gölgeli

adını mıh gibi aklımda tutuyorum

Ağaçlar sonbahara hazırlanıyor

Arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

milyon yılda yonttuğu

eflatuna çalar puslu lacivert

suç ortağı bir sevgiliyle

İçimi seninle ısıtıyorum.

avcumuzda yüreği çarpan

Sanatta Çok Yönlülük

sevdiğiniz şiirleri yazın paylaşalım

ayrılığımızı hissettiğim an

Güzel Havalar

kuşa sevgiyi

bir sis kuşattı ormanı

fena kan kaybedersin

Ne malda, mülkte gözü var.

Yıllar geçti aradan, unutamadım,

dudakları keskin kırmızı jilet

bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

güncell

kaçamak gülüşleri gizlice

Onun adı da Nurünnisa.

Kaldırımlarda yağmur kokusu

durup köşe başında deliksiz dinlesem

sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

benzemesin diye

bir türlü çözemedikleri bu

açılmış sarmaşık gülleri

bu kurtlar sofrasında belki zor

Ama bardan çıktı mı,

Hiçbirine bağlanmadım.

Yüzünü ıslatmadan ağlayabilir misin

Üçüncüsü Münevver Abla, benden büyük

kimi sevsem sensin / hayret

Yaşamı

Haftalar ellerimde ufalanıyor

elele sevdik bu dünyayı

en görkemli saatinde yıldız alacasının

kötü rüzgar saçlarını götürüyor

İçimde köpek gibi havlayan yalnızlığım

Karanlık adamlar hüviyetini sordu mu

Ben Sana Mecburum

Yazıp yazıp bahçesine attığım mektupları

Bütün kibar kadınlar gibi,

elele derip insana verdik

elele büyütüp elele derdik

su tozları yağıyor üstümüze

Yarı geceden sonra telefon ettin mi hiç

Durup köşe başında deliksiz dinlesem

yağmur gibi sızdı dünyaya

bu şehir o eski Istanbul mudur

hiç yanılmamışız

1949 yılında, üniversite ikinci sınıftayken Nazım Hikmet'i kurtarma hareketine katılmak üzere ilk kez Paris'e gitti. Bu harekette aktif rol oynadı. Fransız toplumu ve orada bulunduğu çevreye ilişkin gözlemleri daha sonraki eserlerinde yer alan bir çok karakter ve olaya temel oluşturmuştur. Türkiye'ye geri dönüşünde sıklıkla başı polisle derde girdi. Sansaryan Han'daki sorgulamalar ölüm, tehlike, gerilim temalarının işlendiği eserlerinde önemli rol oynamıştır. Bir kaç kez gözaltına alındı.

heryerinde vücudumun

Şarabım bütün ekşi suyum soğuk

zehir zemberek aşkımız

arkamdan şımarık gülüşüyorlar

ölü bir gezegenin

Tutsak ustura ağzında yaşamaktan

sanmıştık ki ikimiz

özgürlük mutlaka paylaşılacak

Şiir yazma hastalığım

Dördüncüsü azgın bir kadın,

belki Haziran'da mavi benekli çocuksun

ELELE BÜYÜTTÜK SEVGİYİ

süpersin:)

Bu şehir o eski İstanbul mudur

tek kişilik bir yalnızlığa bile

hiç bir anı tek başına yaşayamazlar

bilekleri bembeyaz kuğu boynu

Samanlık seyranmış ama,

hepsini senin adınla çağırıyorum

parmakları uzun ve ince

İnsanları sevmesini de bilir,

Belki Yeşilköy'de uçağa biniyorsun

Kimi zaman ellerini kırar tutkusu

taşa sevgiyi

ne yanına dönsen bir yerin kesilir

15 Haziran 1925'te Menemen'de doğdu. İlk ve orta eğitiminin büyük bir bölümünü İzmir ve babasının işi dolayısıyla gittikleri farklı bölgelerde tamamladı. İzmir Atatürk Lisesi birinci sınıfındayken mektuplaştığı bir kıza yazdığı Nazım Hikmet şiirleriyle yakalanmasıyla 1941 Şubat'ında, 16 yaşındayken tutuklandı ve okuldan uzaklaştırıldı. Üç hafta gözetim altında kaldı. İki ay hapiste yattı. Türkiye'nin hiçbir yerinde okuyamayacağına dair bir belge verilince, eğitim hayatına ara vermek zorunda kaldı. Danıştay kararıyla, 1944 yılında okuma hakkını tekrar kazandı ve İstanbul Işık Lisesi'ne yazıldı. Lise son sınıftayken amcasının kendisinden habersiz katıldığı CHP Şiir Armağanı'nda Cebbaroğlu Mehemmed şiiriyle ikincilik ödülünü pek çok ünlü şairi geride bırakarak aldı. 1946'ta mezun oldu. İstanbul Hukuk Fakültesi'ne kaydoldu. Üniversite hayatının başarılı geçen yıllarında Yığın ve Gün gibi dergilerde ilk şiirleri yayınlanmaya başladı. 1948'de ilk şiir kitabı Duvar'ı kendi imkanlarıyla yayınladı.

sımsıcak bakışları suç ortağı

tırtılken daha sevmeyi öğrendik

Belki gelmem gelemem beş dakika bekle git

çünkü ayrılanlar hala sevgili

toprağı evimiz gibi sevdik seninle

Hoş, olmasın da ne yapsın?

sevgi hepsini nasıl değiştiriyor

ben sana mecburum sen yoksun

Gelelim sonuncuya.

İstanbul - Paris - İzmir Üçgeni

yalnızlık

Bir gün de önümde soyunuverdi

Hep böyle havalarda nüksetti;

Böyle havada istifa ettim

kapını bir çalan olmadı mı hele

bir şileb sızıyor ıssız gözlerinden

1973'te Bilgi Yayınevi'nin danışmanlığını üstlenerek Ankara'ya taşındı. Sırtlan Payı ve Yaraya Tuz Basmak 'ı Ankara'da yazdı. 81'e kadar Ankara'da kalan yazar Fena Halde Leman adlı romanını tamamladıktan sonra İstanbul'a yerleşti. İstanbul'da gazetecilik serüveni Milliyet ve Gelişim Yayınları ile devam etti. Bir süre Güneş gazetesinde yazan Attila İlhan, 1993-1996 yılları arasında Meydan gazetesinde yazmaya devam etti. 1996 yılından itibaren köşe yazılarını Cumhuriyet gazetesi'nde sürdürdü. 1970'lerde Türkiye'de televizyon yayınlarının başlaması ve geniş kitlelere ulaşmasıyla beraber Attila İlhan da senaryo yazmaya geri dönüş yaptı. Sekiz Sütuna Manşet, Kartallar Yüksek Uçar ve Yarın Artık Bugündür halk tarafından beğeniyle izlenilen diziler oldu.

Şimdi galiba bir tüccar karısı.

Eve ekmekle tuz götürmeyi

dağınık yalnızlığımdan

Ama yinede de görmeyi çok isterim,

rahatça sığarız

gözleri maviyken yaprak yeşili

ayıpsız fakat ellerimizi kirletmeden

Barlarda göbek atar

Yedincisi Aliye, kibar bir kadın

hangi kapıyı çalsa kimi zaman

Adi Luksandra

Ona bağlandığım kadar

Sevmek kimi zaman rezilce korkuludur

Atilla İlhan

Bir zalimin yanında gündelikçi;

içimsıra kımıldıyor gizli denizlerin

Kaç defa rüyama girdi.

rüzgar

Ben sana mecburum sen yoksun.

kaldırımlarda yağmur kokusu

yakılmış ot kokusu

İlk Gençlik Yılları

İki çıplak da - olsa olsa -

çok güzelll çok hüzünlüü

Ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

senin sesinle konuşuyor elbet

mor kıvılcımlar geçiyor

Geceleri odama gelir,

Rahşan?a,

Bütün ıslanmışsın tüylerin ürperiyor

Beş Dakika Bekle Git

Yalanın düzenin bini bir para.

in misin cin misin anlamıyorum

onu çok arıyorum onu çok arıyorum

Dört çakıl taşıyla neler yapılabilir aslında, Tek eksikli bir beştaş oynamaktan başka Mesela hangi harf yazılabilir kesişmeden, Eski sevgililerinin baş harflerinden herhangi biriyle. Yada hangi rakam oluşturulabilir ve bu hiçbir emekçinin aldığı Emekli maaşının ön sayısı olmamak kaydıyla. Hatırlamasın diye üç kağıda getirildiğini, Hani bildiğini tekrar anımsatmamak için. Dört çakıl taşıyla neler yapılabilir neler aslında, Mesela her birine bi düş yükleyip atılabilir denize, Ve beklenebilir gerçekleşmesi, Yada hınzır bir çocuğa verilebilir sapan malzemesi yapması için. Çatal arasında görüp ıskalasın diye yaşama direnen dört martıyı. Dört çakıl taşıyla neler yapılabilir, Bir sevgili için gerdanlık süslemesi yapmak dışında, Küçük mutluluklara hasret bir ailenin en küçük çocuğunun, Umutla annesine armağan etmesini beklemekten başka. Dört çakıl taşıyla çok şeyler yapılabilirdi aslında, Eğer onları sen vermeseydin bana?

yaseminler unutulmuş

hızla alçalan bulutlar

senin sigaranı senin gibi içiyor

... çıkar

gümüş tozu

İşine bağlı bir kadındı on birinci.

Ben sana mecburum bilemezsin

çünkü ayrılmanın da vahşi bir tadı var

hani o sımsıcak iri çekirdekli

arkasında yalnızlığın hınzır uğultusu

ben sana mecburum bilemezsin.

Sevişmek zenginlerin harcıymış

ay ışığına batmış

haftalar ellerimde ufalanıyor

ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

Sana ait ne varsa hiçbiri benim değil

sus deyip adınla başlıyorum

Bir kaç hayat çıkarır yaşamasından

Çünkü ben buradayım karanlıktayım

evet bes dakika bekle git atilla ilhanın

karabiber ağaçları

karanlık bir ağırlık

ne yapsam ne tutsam nereye gitsem

her an ötekisiyle birlikte

1951 yılında Gerçek gazetesinde bir yazısından dolayı kovuşturmaya uğrayınca Paris'e tekrar gitti. Fransa'daki bu dönem Attila İlhan'ın Fransızca'yı ve Marksizmi öğrendiği yıllardır. 1950'li yılları İstanbul - İzmir - Paris üçgeni içerisinde geçiren Attila İlhan, bu dönemde ismini yavaş yavaş Türkiye çapında duyurmaya başladı. Yurda döndükten sonra, Hukuk Fakültesi'ne devam etti. Ancak son sınıfta gazeteciliğe başlamasıyla beraber öğrenimini yarıda bıraktı. Sinemayla olan ilişkisi, yine bu dönemde, 1953'te Vatan gazetesinde sinema eleştirileri yazmasıyla başlar.

senin gibi vahşi öpüşüyorlar

Bense, bugünmüş gibi utanırım

hala içimizde o yanardağ ağzı

ah ulan ah

Sokak lambaları birden yanıyor

her şeyi terk ettim / ne aşk ne şehvet

... yangın yerlerinde.

ikimiz sanmıştık ki

içimde keder

Beni bu güzel havalar mahvetti.

Konyak içer, sarhoş olur,

acısıyla sevinciyle sevdik

birlikte sevdik kuru toprakta

Küpe fiyatına, kürk fiyatına.

... dururduk mahallede

Böyle havada aşık oldum;

köy-köy ülke-ülke

Üstelik kendinde de

karanlıkta bulutlar parçalanıyor

Birincisi o incecik, o dal gibi kız,

soğuk tenhalığına

Kendinde arandı mı, küplere bin.

telaşlı karanlıkta yumuşak yarasalar

tek başına özgürlük ne işe yarayacak

belki Yesilköy'de uçağa biniyorsun

gecenin ırmağında yüzüyor zambaklar

Kolay mı? İlk göz ağrısı.

tırtılından kelebeğine kuşuna

Eşit olsak der,

hava ağır toprak ağır yaprak ağır

Büyüdükçe büyüyor gözlerin

üreyen kelebeği

senden nedense vazgeçilemiyor

verdikçe çoğalan

çünkü ayrılık da sevdaya dahil

birkaç hayat çıkarır yaşamasından

Ayten'di dokuzuncunun adı,

Bıraktı gitti beni.

adını mıh gibi aklımda tutuyorummmmmmm

demirler eriyor hırsımdan

Bu kurtlar sofrasında belki zor

Ah güzelim

Sabahı da, işbaşı yapardı şafakla...

aysel git başımdan ben sana göre değilim. Hem kötüyüm, karanlığım biraz da çirkinim. aysel git başımdan seni seviyorum. artık duygularmı kalmadı neden kimse bu kadar güzel ve özgün eserler üretemiyorki. halbuki bizi biz yapan duygu düşünce değilmi?

Belki ölmek hakkımı kullanıyorum

ev küren köstebeği

kimi zaman ellerini kırar tutkusu

yalnızların en büyük sorunu

yıldızlar inanılmayacak bir irilikte

Bir hamama yakışırmış.

yeryüzünde ancak

Bana ait ne varsa seni korkutuyor

büyüdükçe büyüyor gözlerin

ne vakit bir yaşamak düşünsem

Gülmekten katılırdı, okudukça.

uzak karanlıklara sürmüş yıldızları

öyle vahşi bir tad ki dayanılır gibi değil

tuz parça kırılsak da

karanlık çöktü denize

sevgiden

KIMI SEVSEM SENSIN

Açık saçık şeyler anlatırdı bana.

yaşar ın söylediği "5 dakika bekle git" şarkısının sözleri de attila ilhan a aitti di mi?

yarim bakışları o kadar tehlikeli

Ama ben pek varamadım tadına,

gizli bir yılan gibi yuvalanmış

çakmak taşı gibi sert

İşsizlerin harcıymış.

Böyle havalarda unuttum;

elini bir tutan

yansımalar tutmuş bütün sahili

ağaclar sonbahara hazırlanıyor

uzak bir telefonda ağlayan

belki korsun kırılmışsın telaş içindesin

Hayır başka türlü olmayacak

Yaşamayı sevdigi kadar.

özgürlüğümüz yoksa yalnızlığımız mıdır

elele duyduk kumsalda denizin

köstebeğinden toprağına taşına

Bir şilep sızıyor ıssız gözlerinden

atilla ilhan şiirlerini paylaşalım ve onu analım arkadaslar...

Ben senin olmadığını arıyorum

uşaklı ismail

İki gönül bir olunca

hala kıpkızıl gülümseyen

... halde

Beşinciyi geçip altıncıya geldim

dünya kadar oldu sevgimiz

-sanki ateşten bir tebessüm-

tutsak ustura ağzında yaşamaktan

sana kullanılmamış bir gök getirsem

tırtılları tanıdık seninle baharda

elmas gibi keskin

AŞK RESMİ GEÇİTİ

Ben sana mecburum bilemezsin.

... adlarımız yan yana yazılırdı duvarlara

Yanımda olmadın mı seni daha bir seviyorum

kokularıyla baygın

Kiminle isterse onunla yatar.

Belki haziran da mavi benekli çocuksun

Hangi kapıyı çalsa kimi zaman

İçim sıra kımıldıyor gizli denizlerin

Eski zamanlardan bir cuma çalıyor

Beni bu güzel havalar mahvetti,

Attila İlhan

Tütüne böyle havada alıştım,

Hür olsak der.

Kötü rüzgar saçlarını götürüyor

içimi seninle ısıtıyorum

Sus deyip adınla başlıyorum

herşey onunla ilgili

kristal bir bardak gibi

eski zamanlardan bir cuma çalıyor

Ne kibarlık budalası,

BEN SANA MECBURUM

Ama haksız da değildi hani,

yağmurlu genç kadın

gökler gibi sardı dünyayı

Ah seni bilmiyor kimseler bilmiyor

Sekizincisi de o bokun soyu: