Neden Çalıkuşu neden ben? Neydi aradığın pencerenin dışında ben sana bakarken, ve tüm sınıf bana bakıyordu halen!

-Açsana, açsana.

Sınıftaydım her zamanki olduğum yerde, cam kenarındaki sıramda. Hayallerimden toparladım kendimi, nereye kadar bu senaryolar? Daha önce dediğim gibi bazen ona mı yoksa bu pencereye mi aşığım bilemiyorum. Ne dersteyim ne sınıfta, ne dışarıda, neredeyim ben? Birde ona bakıyorum; aynı sessiz insan. Çığlık çığlık sessiz hemde.

Ne ben çalıkuşuydum nede sen?.

İki sıra arkanda oturan ben penceredeki aksinde seni arardım. İkimizde sınıftaydık. İkimizin de aklı fikri dışarıda. Neye bakıyordun sahi o pencereden? Neyi arıyordun?

Peki ya siz? Aşkınızı neler uğruna terk ederdiniz?

Daha çok senaryolar kurarım ben kafamda, neden bir kez olsun dönüp bakmıyor diye intikam dolu senaryolar, içimde yaşattığım aşkı dışarı vuran senaryolar.

4. Bölüm

<a target="_blank" rel="nofollow" href="https://f. ptcdn. info/509/023/000/1410889424-2012022714-o. jpg"><img src="https://f. ptcdn. info/509/023/000/1410889424-2012022714-o. jpg" rel="nofollow" />

Dört yıl sonra karşılaştığımız konferans salonunda bu sefer bir sıra öndeydin benden.

Tek avuntum camdaki aksini seyredebildiğim için iki sıra arkamda olmandı. "

Hadi Seher buyur buradan yak.

Ben sana bakakaldım, bütün sınıf bana.

Neler oluyor bile diyemedim. Elimdeki zarf kadar beyaz ve hareketsizdim. Güneş mi açmıştı, çığ düşmüş ben uyanmış mıydım?

Çünkü aşkına söz vermişti Seher. Onun aşkı hiç ölmeyecekti.

işte bu nu tanımlamak çok zor... acıyamı meylimiz aşkamı düşündürücü... eski kafalı biri olarak ferhatlara mecnunlar inanarak pencere nin önü ne kadar acı versede oturabilmektir aşk.. der susarım..

Yarın dönmeyi planlıyordum aslında Bursa'ya, karayoluyla da dönmeyi aklımın ucundan bile geçirmezdim. Yollar uzamalıydı, keşke daha uzun olsaydı bu yollar.

Etrafımızdaki herkes birden bire kayboldu. Yine yalnızdık.

İşteee şimdi olanlar oldu Seher!..

-Seher

Son günler geliyordu adresler ev telefonları alınıyordu. Kep töreniydi seni son göreceğim yer. Ve o gün geldiğindeyse; sen üstünde cübbenle bana yaklaştıkça, herkes tersi yönde uzaklaşıyordu. Yanımdaydın işte. Bir adım karşımdaydın etraf bomboştu. Hiç ses yoktu herkes nereye gitmişti? Oysa daha kep atacak bağrışıp çağrışacaktık. Tanrım bu yaşananların ismi neydi? Bakışların önde değildi bu sefer. Bana bakıyordun evet bana! "Seher" dedin. Tanrım neler oluyor bana ne diyecektin? Elindeki beyaz zarftı kalbimin atışını son ibresine vurduran.

Dedi Ayten.

ya sen o pencerenin önünden neden kalkmadın?"

-Seheeer diye itekleyip duruyordu beni Ayten.

? Reşat Nuri'nin Feridesi kim olsun? ? demişti hoca. ? Seher olur mu hocam!? dediğinde.

Ve şimdi sen hala eline tutuşturduğum not kağıdını okuyorsundur.

"Merhaba Seher" dedin elini uzattın. "Merhaba" diyebildim sana. Tokalaşırken elinin sıcağını hissettim.

İki masa önümde oturuyordun okulun çaprazındaki kahvehanede. Karşında her daim yanında olan arkadaşın, Ali. Yüzündeki kalıplaşmış ifaden ise aynıydı. Başın dik fakat hafif yana eğik, bakışların ise birilerini görmekten kaçarcasına önde, bakışların kaçarcasına dışarıda ya da. Her zaman iki bardak çay içer, ikinci bardağın ardından bir sigara yakar, bir iki çeker atar kalkar giderdin. Her gidişin bir yarım bırakıştı, her gidişin bir kaçıştı. Sınıfta da pencere kenarına otururdun. Bazen o kadar dalardın ki o pencereden dışarı; iki sıra arkanda oturan bende penceredeki aksine dalardım. Bir gün göz göze gelecek olsak, yakalayacak olsan beni diye ölürdüm. Öyle alışılmış olmuştu ki bu heyecan, aynı mekanda olmasak da kontrol ediyordu beni. Öylesine büyüktü ki bu heyecan; benliğimi o kaplıyordu sanki sen değil. Düşünmelerimin ana fikriydi. Sen mi yoksa seni bu şekilde yaşamak mıydı tercihim?

Ve zarfı açtım.

25.01.2010

Bana uzattın. "Seni tanımak güzeldi Seher" dedin uzaklaştın.

Diğer bir halini gördüm bugün, parmağımda yüzük olmadığını fark ettiğin anda.

HÜZÜN DUVARI

"Hele şükür oh be daha önce verseydi ya" dedi başka biri. Herkes bana bakıyordu ben hala sana.

Neyse?

"Sevgili Çalıkuşu; Bakışlarını görmemek için kör olmak kafi gelemezdi. Zor şartlarda bitirdim okulu, anne memur, baba işsiz, zordu vesselam. Ayrıntıya gerek yok anla. Kız arkadaş lüksüm olamadı be çalıkuşu.

2. Bölüm

<i>Sorarım size? Aşkınız neyle kıyaslanacak kadar büyük?</i>

https://sedadikeratolyesi.com/wp-content/uploads/2016/05/ask-ve-huzun-resimleri.jpg"><img src=">https://sedadikeratolyesi.com/wp-content/uploads/2016/05/ask-ve-huzun-resimleri. jpg" rel="nofollow" />

5846 kapsamındadır.

Seher için Hasan bir ilahtı.

<a target="_blank" rel="nofollow" href="https://i. hizliresim.com/lqpqRB. jpg"><img src="https://i. hizliresim.com/lqpqRB. jpg" rel="nofollow" />

Bursa'ya az kaldı, birazdan ineceğim. Otobüsün camındaki aksim şimdilik hüzünlü fakat bu sefer kararlı.

<i>O bu inancını Hasan' ın bile elinden almasına izin vermedi.</i>

Seninle de uzun uzun konuşabilirdik fakat tercih yapıldı. O yüzden konuşmadan taksiye binip geç kalıyorum diye çekip gittim.

Seher güzeldi, seher aşıktı. Seveni sevmişti Seher. Öylesine sevmişti ki ilk zamanlardan beri bu sevgisinin mi, yoksa aşık olduğu insanın mı daha değerli olduğunu düşünüp durdu. Aşık olduğu kişi bir ilahtı her şekilde, her acıya katlanacak derecede seviyordu onu. Onun tarifi şuydu:

Diplomalarımızı alacaktık artık, bitecekti bu çığ öncesi sessizlik. Kim bilir belki yaz gelecek ve karlar eriyecekti. Kim bilir belki haykıracağım çığ düşecekti. Belki de beni hayatıma bağlayan ağacın gövdesi olacaktın ardına gizlendiğim. Cevap ise çığlık atmak mı atmamak mı diye karar vermekti.

YAZARIN NOTU

Elimi bırakmak istemeyişini de.

Camdaki aksi izlemekten yorulmuştun, hadi bakalım şimdi git o duvara bak.

Şimdiyse aksini izleyebileceğim bir pencerede yoktu yanında. Fakat bana bakıyordun. Gözlerinin içinde üç dünya birleşmiş gibiydi. Sanki ben kalkıp gideceğim de, sen kaçıracaksın gibi tedirgindin. Konferans sonunda yanıma geldiğindeyse yine aynı şey oldu.

<a target="_blank" rel="nofollow" href="https://i. hizliresim.com/QLNL5r. jpg"><img src="https://i. hizliresim.com/QLNL5r. jpg" rel="nofollow" />

"Pencerelerdeki aşk acıtıyormuş be Hasan,

Yarı insan halini gördüm bugün, gecen dört yılı doldurabilecek bakışlarında. An gibi anımsadım içtiğin çayları, yarım bırakıp da attığın, alıp bir nefeste olsa çekmek istediğim sigaralarını. Reşat Nuri' yi anımsadım, herkesin bana bakarken senin kaçırdığın o dersi.

-Çalıkuşu?

"Pencerelerdeki aşk acıtıyormuş be Hasan, ya sen o pencerenin önünden neden kalkmadın?"

Evet Hasan; oturduğun yerden kalktın, duvar kenarındaki masaya bir güzel yerleştin.

YOLCULUK

Dört yıl uyumuş, zaman kendiliğinden akıp gitmiş, dünya değişmiş, sen, ben, bugün değişmiş, birden bu salonda uyanıvermiş gibiydik. Oysaki ben bu dört sene içinde iki aşık devirmiş, babamı kaybetmiş kendim devrilmiş, bir ev bir iş sahibi olmuş, neler neler geçirmiştim. Şimdi bakıyorum da yaşanmamış mıydı bir rüya mıydı dört sene, ben hala kep töreninde miydim?

Aşklarmızı biz tanrısallaştırıyoruz.

Aşık olunan tapılandır. Körü körüne, inanmaktır. Kafamızda çizdiğimizdir. Görmek istediğimizdir. Tanrı ile benzerliği vardır fakat o tanrıyı biz yaratırız. Özünde aşk ı bir insanda bulduysak o kişi aslında insan fakat tanrı tarifimize uyandır. Onu görmek önemli değildir, onun bizi görmesi de önemli değildir. Onu seçmek önemlidir.

-Yine daldın gittin Seher, uyan!

3. Bölüm