üç günlük şu hayatta ne mi var?

ölümün bile hayırlısı allah herkesi tek parça halinde alsın yanına, vücut bütünlüğü bozulmadan:(

Rabbim'in benden razı olduğu ilk anda...

beş gün önce sorulsa o günü derdim

"kalbim.. kalbim.. kalbim..

Tamamen ölmeden hemen önce yüksek miktarda endorfin salgılanır; ve boylece yaşanılacak bu en son deneyimin mümkün oldugunca acısız/ağrısız geçmesi sağlanır.

Discovery Channel'dan öğrenmiştim.

sade gürültüsüz kimsenin olmadığı bir yer ve anda içimdeki tüm eksikliklerin ve yarım kalmışlık duygusunun bitticeğine inanarak.. ve O'na verdiğim sözü hatırlayark ölmek isterim.

ya en azından araları görsemde ölsem...

O güne değin heybemin hafif olmaması tek dileğim.

29 mayıstada yazmışım gerçi ama kazada ölüm kötü bişey, göre göre heralde artık bazı şeyleri...:(

nasıl öleceğinin ne önemi var

eskiler 8 gün yatak,9. gün toprak dermiş, haklılar..

inşallah...

benden razı olduğunu bildiğim an.

Neden yaşadığım, o an yaptığım işi neden yaptığım, önümdeki hayatın her saniyesini nasıl yaşayacağım... ve daha bir çok konuda hayatımda hiçbir belirsizliğin kalmamasını hayal ediyorum.

zira zaman bende mefhumunu yitirdi bu ara...

yarın sılaya dönsem yarın ya da ne zamansa

ama düşünüyorum da insan gurbette ailesinden uzakta ölmemeli

neyse..

umredeyken ölsemde oraya gömseler...

bi iki yüz sene sonra ölmek isterim,,

hakkıyla inanmış biriysen eğer

hele dün akşamki nöbet.

Yalnız Yüce Rabbime iyi bir kul olabildiğim zaman onun bendeb razı olduğunu hissettiğim zaman ölmek isterdim.

- Her hak sahibine olan borçlarımı kapattıktan sonra.

dayanmak artik kolay degil

Çünkü 40 yaşıma geldiğimde belirli bir olgunluk seviyesine ulaşmış olmayı çok önemsiyorum.

Onu istemeye gerek yok. Ölüm her an yanıbaşımızda zaten. Belki bir depremle, belki bir kazayla, belki bir hastalıkla ve belki de uykuda.

oğlumun büyüdüğünü görmek istiyorum ama hayat çok zor. belki hayat değil de onu zorlaştıran insanlar çok. en kısa zamanda uyurken olsun isterdim.

ama ben zamanı için değil de

İyisi mi biz ölümü her an ve her yerde bekleyelim her günümüzü iyiliklerle ve faydalarla yaşayarak.

nasuh tevbesini etmiş olarak ölmek isterdim. ve böylelikle belki de hiç ölmemiş olurdum.

Zamanı yok, zamansız ölmeyi isterdim.

nasıl'ın önemi yok.

zaman önemli değil lakin son bir tebessümle ölmeyi isterdim.

sevdiklerimin yanında ölmeyi isterdim

belki bu güzel günde dua kabul edilir hmm? :)

arabayla hız yaparken,,

40 yaşında. Geçmişiyle hesaplaşmış, gelecekle ilgili kaygıları zapt-ü rapt altına alınmış, hayata tereddütsüz bakan, telaştan-kararsızlıktan-korkudan arınmış, kısaca kendini bilen ve asıl bilinmesi gerekli olanı bilen biri olarak...

hiç bir şeyi zamanında yamıyoruz, o yüzden kendi adıma yapacaklarım var...

şu bir gerçekki hiç kimse kolay kolay ölmek istemez. Ölümü düşünmek bile insanı ürkütür.

Ölüm aaahh ölüm ağızların tadını kaçırıpta her faniyi musallada eşitleyen ölüm. bir yanıyla kalbi sızlatırken bir yanıyla ruhun şebi aruzu. Yalancı cennetlerden, Yarin bağlarında cemaliyle müşerref olmanın ve diğer bütün nimetleri o Cemal adına sıfırlamanın adı. Ey Yar yar ol bana emanetini en razı olduğun işlerin peşindeyken al benden. Ey mutmain olmuş nefis sen Rabbinden Rabbin senden razı olarak gir cennetime

zamanını bilemem ama ameller niyetlere göre derler. Gerçekten gönülden istenirse Rabbim geri çevirmez diye umuyorum.. Müslüman olarak ölmek isterdim..

nasıl ölmek isterdim?

şu anda.. kalp krizinden ölmeyi isterdim..

Herkesin kendince bir ölüm tarifi vardır, ama biz her ne kadar nasıl ölmek istesek de?nasıl yaşarsanız öyle ölürsünüz? diye değişmez bir hakikat var. Bir gün hepimizin yaşayacağı en gerçek hakikat. Rabbim yolunda ölmeyi nasip etsin, nasıl yanına almak istiyorsa öyle alsın?

herkesin delice bir dönemi var

- 40'ından sonra.

Bu gece ve sabah saat çaldığında neden kapatmadığımı düşünecekleri kadar sessizce...

tabi ömrün yeter mi bilmem...

birakacak gibisin yari yolda kalbim"

Ben kendi adıma Allah'ın benden razı olduğunu bilsem şimdi ölmeyi isterdim...

zor bir soru