neden tutunuruz?

Toplumun bir parçası, zincirin halkası olarak varız ve çaba içindeyiz.. Belki hayatı devam ettirecek noktadaki bir vezir değiliz ama youn bitince bir piyon olarak vezirle birlikte olacağız..

azimliyiz, kararlıyız, çabalarımız var

sevdiğinin göz bebeklerine bakabilmek için yaşayacaksın

'neden ki bu amaçsız yaratılış, yok olacaksa birgün her yaratılmış'

Cabamiz, bir baska insanin, her kim olursa olsun, tekamulune katki saglamak olmali.

yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,

bizler gerçekten bir sosyal canlı mıyız?..

eğer bir son yoksa;

Merak...

Peki bize bu yasami ongoren deha'nin amaci ne olabilir.

bütün bebeklerin gülebilmesi için yaşayacaksın...

büyük bir buhran bu...

insanlar uykudadırlar... ölünce uyanırlar.

peki öyleyse madem herşeyde son var, yemek yemeden dur bakalım en fazla kaç gün dayanacaksın, yemeği elde edebilmen için almak için paraya ihtiyacın olduğuna göre haliylede çalışmak zorundasın, çalışman için mesleğinin olması lazım, bir mesleğin olması içinde eğitim lazı :)) yani herşey birbiriyle ilintili aslında... normal yani

işte kritik olan bu.

Aramızdaki fark ne biliyor musun? Biz beyinden bahsediyoruz sen midedenDD

zavallı ve yanlış tarihin buhranı..

neyiz biz?.

Necip Fazıl ı hatırladım ben de,,

Demekki o tekamul seviyesi, bir-kac yasamla saglanan bir seviye olmasa gerek.

Hayat devam ediyor. Ve biz bizi ne şekilde ifade edebiliyorsak o şekilde yaşarız. Kısacası imaj herşeydir. Uhrevi yaptırımlar ahret içindir. Çalışmak çabalamak bu dünyada ki imajımız içindir. Bunun için uğraşmayada biliriz. Geçeriz tv karşısına zengin bir eş buluruz ekmek elden su gölden. O zamanda yaşamış oluruz ama bi asalak gibi.:b

Bizlere, o gun sorulacak ilk soru bu olacaktir diye dusunuyorum..

doğayı ve insanlığı sevmek için yaşayacaksın...

Bu hayat bizim ve hayatın içinde ne kadar, nasıl yer aldığımız geriye neler bırakacagımzıda önemlidir

Hayatın tamamı; koşturmaca, gerginlik, sevinç, hüzün kederdir bir sona varacaklarını biliyor olmak insanları hayattan kopartamaz neden çabalamayalım ki?

Bir kimsenin kendisine ilişkin olarak başkalarında yaratmak istediği yada bıraktığı izlenim.

daha iyi bir son, tabi önce iyi ne onu bulmak gerek.

demekten kendimi alamadım şu an...

kuşku doluyuz...

öleceğini bilen tek canlı insan olması mı bizi bu gülünç renklere sokan?.

-hayır

büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın,

bir sincap gibi mesela,

Torununun torununu gören cennetlik demekmiş :))

Uyuyup olduğunuz yer dışında, bambaşka bir yerde uyanırsanız, farklı biri olarak uyanabilir misiniz?

aç kalmamak için çalışan, ısınmak için barından öte..

gerçekten buna anlam veremiyorum.. fazla azimli konuşan birini gördüğümde de inanın karşısında tebessüm etmekten kendimi alıkoyamıyorum..

Demek ki, gidecegimiz yer, belli bir olgunluk, ya da tekamul seviyesi gerektiriyor.

hepimiz çalışıyoruz.

Başlık bana Faust'ta geçen Mephisto'yu hatırlattı ;

Her cekilen cile, her yasanan aci, bizi baska biri haline getiriyor.

Sonum yokluk olsa bu varlık niye?"

yani bütün işin gücün yaşamak olacak

sevdiğinin dudakları ve göğüs uçları bir anlam kazansın diye yaşayacaksın.

Yaşamak şakaya gelmez,

der Mephisto...

aşkla doğan bir bebeğin gülüşünü görebilmek için yaşayacaksın.

bizler çıkarımıza göre tutunan çıkarımıza göre tutunmayan birer varlığız..

neden tutunamayız?.

Tarihçi sen bişey göremezsin.. Kıblen belli değil daha..

kastım insanlık tarihinin ciciymiş gibi gösterilmesi..

Hırslar insanları yasama baglıyor, ama zaman içinde acılar çekince, umutlarımız boşa çıkınca herseyden vazgeciyoruz. Hayatın bombos oldugunu anlıyoruz, hersey anlamsız geliyor, bos geliyor ve yasam işkence haline geliyor işte.

Hz. Nuh, o gemiyi yaptiginda, 960 yasinda oldugunu yaziyor Kur'an.

İlk düşünce, beni yokluk ısırdı:

yoksa doğaya metan gazı yayan, yediğinin on katını birbirimizden saklayacak şekilde doğaya salan/gizleyen adi ve iğrenç bir uzay deneyi miyiz?...

fazla realist pencereden baktığım söyleniyor.. karamsar bir realistmişim

Derken saat oldu, derken saniye...

Ben bir son olduguna inanmiyorum.

torununun torunlarına cennet gibi bir Dünya bırakmak En Güzel Bişeymiş... :))

Imaj ne demektir;

"Kısacası imaj herşeydir. Uhrevi yaptırımlar ahret içindir. Çalışmak çabalamak bu dünyada ki imajımız içindir."

Son bireysel olarak sizin ve benim için var ama insanlık için yakın zamanda bir son yok..

nedir bize her daim bir çaba dürtüsü veren?..

Ve bakiyoruz, gecen yillarda yaptiklarimizi begenmiyor, nasil yapmisiz diyoruz.

"Çocukken haftalar bana asırdı;

dürtülerimizin esiriyiz..

işte hepsi bu...

Eger, tum gayretimiz bunun icinse, bu yanlis caba olur bence, ya da siz Imaj'in tanimini yanlis aliyorsunuz...:)

eğer bir son varsa bu çabalarımız niye?.

'son' her şeyin sonu değil ki, yeni bir başlangıç için bir şeylerin sonlanması sadece..

sonum varlık olsa, bu varlık niye?

gelip geçici heyecanlardan söz etmiyorum tarihçi hocam..

bizim en belirgin özelliğimizi Oğuz Atay ve diğer tüm üstadlar neden paylaşmadı paylaşmıyor, olmayan bir şeyi nakledmeleri ne bilsem?.

Nazım Hikmet Ran