İzleyici ben

ama ben ölmeden olmaz...

Şahit ben

çocuk gelişimi üzerine yazmak istiyorum. hedefimde var nasipse.

Mübaşir ben

İnsan tek başınaykende yanlız değildir. Farkında olmasa da bu yanlızlığı bozan bir etken vardır. Oda insanın kendisidir. Kendimizi sınır dışı etmekten yada mülteci durumuna düşürmekten alıkoyamayız. Bazen sorarım kendime ''Kendimi tanıyormuyum diye ''. Bu soruya hala bir cevap verebilmiş değilim. Belkide bu kitabı yazdığım zaman bu soruya bir cevap bulabilirim. Yazmak sözle anlatmanın mürekkepli hali. Kendimi düşüncelerimle sorguladım çoğu kez. Yazılı belge olmadan inanasım gelmiyor her nedense. Bu kitap belkide benim için bir belge niteliği taşıma açısından önemli olacak kanısındayım. İnsan hep bir arayış içerisinde. Kimisi şan şöhreti kimi mutluluğu kimi parayı arar durur. Benim aradığım sadece kendim. Kendimi bulduğumda herşeyi bulacağıma olan inancım beni böyle bir kitabı yazmaya iten etken. Doğrularımla yanlışlarımla kendimi yargılamak.

Mutlaka aklınızdan bir dönem geçmiştir bu soru...

o kadar çok kitap yazdım ki

ruhumun yansımasını yazmak isterdim içimdeki bilinmeyen beni ve derin duyguları öteler ötesini yazmak isterdim...

Bu arada @uluda, sorunuzu geniş geniş düşünüyorum ve cevaplayacağım inşallah.

hiç bir kelimeyi de biblemeden:)

ama senelerdir tek bildiğim hiç bırakmadığım tüm duygularımı döktüğüm bir günlüğüm var acımı tatlımı çevremdekilerin yaşadıklarını

bu kirlenmiş dünyada çocukların temiz dünyasını yazmak isterdim. cin ali serisini yepyeni maceralarla ama eski saf ve güzelliğini bozmadan yazardım. yeni doğan yeğenim ayça'ya ithaf ederdim.

dili ise son derece sade

anneme ithaf ederdim...

O ilham perisi size gülümsemiş çağrı da bulunmuş;ama sanırım siz davetine icabet edip ilhamları kağıda dökmemişsiniz.

Gerçi hangimiz ilhamları hemen kağıtla buluşturuyoruz ki? O da apayrı bir konu.

Bir mesaj vermek istermiydiniz okuyucuya?

doğruluk adalet onur şuur sevgi yardımlaşma gibi değerlermizin önemini anlatan küçük olaylar anlatacağım kitabımda. bunlarla ilgili küçük notlar alıyorum şimdilik.

yıllardır bu iş için çalışıyorum kitaplar okuyorum.

iki günden sonra msn le konuşmaya başladık İskender hocamla:)

Konusu ve karakterleri bir mensurun bir şiirin alabileceği, taşıyabileceği her şeyi içinde barındırırdı.

ilkokuldaydım

Konusu ve karekterleri?

Konusu bir çocuk için ne kadar geniş ve engin.

Konu ne olurdu? Ben olurdum

konusu upuzun merdivenleri olan çıktıkça bitmeyen ama sonunda bir eve ulaşılcaktı her merdiven başka başka olayları yaşanmışlıkları anlatacaktı

Bir kitap yazacak olsanız,

çocuktum ama en nihayetinde...

Bu kitap bana özgü ama eğer benim tarafımdan tutulursa, beğenilirse sizler içinde çalışmam olabilir :)

ama ilkönce benim yazdıklarımın okunmaya değer olduğunu hissettirebilmem için ilgi çekici bir kaç yazımın kitabımın olması gerek diye düşünüyorum.

Okuyucuya bir kendi dünyamdan mesaj verirken bir de onun dünyasına kendisinden bilmediği bir mesaj gönderirdi sanırım yazdığım kitap.

İşte şip farkı. Şip kitap yaz, şöyle zevk ala okuyalım ya :)

Bir kitap üzerinde çalışıyorum Çeşm-i Giryanım ama birtürlü bitmek bilmiyor... Psikoloji, sosyoloji, kültür, siyaset, edebiyat, aşk, musıki ve tarih içeren bir roman olacak Allahın izniyle...

genelde karşılıklı konuşma, röportaj havasında

Sanırım...:(((

işte böle... naapım bazı zamanlar beynimin damarlarında akan kanı kendi kendine sığmayacak akdar hızlandıran düşünceler böle..

Kırmızı koltuk başlığında gördüm. Hem sevindim hem de çok merak ettim. Sevgili uluda hocamızın 2 yıldır üzerinde çalıştığı ve bitince anne ve babasına ithaf edeceği bir kitabı var. Ne güzel. İnsanın en azından üzerinde çalışılan bir kitabı olması bile güzel bence.

sanırım ilham perim bunlardı:)))

Aileme ithaf ederdim...

sevgiler

aramızda kalsın onuda hani ölürsem bu dünyadan erken gidersem peşimden belki romana çevirirler diye

kendim için yazdım hepsini:PP

"Sanırım onun kitaplarını hiç okumadığımı anladı ve msn den engelledi;çünkü şu sıralar msn de göremiyorum kendisini."

hepsi hayali:)

Hakim ben

Sanık ben

hayal gücü işte:)

çünkü şu sıralar msn de göremiyorum kendisini

Merakla bekliyorum cevabınızı..

Bu yargılamanın sonucunda darağacı yada ağırlaştırılmış bir müebbet yok. O bakımdan şanslı olabilirim. Yargının sonucu 2 ihtimal üzerine kurulu. Ya kendimi tanırım yada tanımaktan kaçarım. Sorulan suallere kendimi kandırarak cevap verirsem kendime vereceğim ceza en büyük ceza olsa gerek. İnsanları tanımak anlamak büyük bir sanattır. Kendini tanımak ve anlamaksa bir sanatçıya özgüdür.. İnsan kendi kendine sorduğu sorularla ya yüzleşmek istemez kaçar yada kendini tatmin edici cevaplar verir. Sorduğum sorulara objektif bir yanıt verebilmem için biraz daha zamana ihtiyacım var.

Ve ruh hali çok önemli... Cümlelerimi hissetmeden yazmak istemiyorum... Hissiyatımın tavan yaptığı zaman dilimleri benim için hazine oluyor ve günlerce eve kapanıp o zaman dilimini doyasıya yaşayıp paragraflara kalbetmek kadar beni mutlu eden ne var diye düşünüyorum...:)))

İlk etapta bu kitabı benden başkası almaz gibi görünüyor.. Bu kitabı yayınlayacak bir yayın evi bile bulmakta zorlanabilirim. Yayınlanmasıda şart değil. İnsan kendine yazdığı bir kitabı neden yayınlatsınki.. Birinci baskı birinci cilt birinci kitap olarak kalır. Benim istediğimde bunun gibi bir şey. Garip bir istek ama doğru.

Sayın çeşm-i giryan

bu nasıl bir kitap olurdu? Bencil bir kitap olurdu

çevremde bununla ilgilenen kimse yoktiki

Hadi bakalım...

birde yine evin yanından baktığımda tepede duran bir ev vardı çok güzeldi yaşadığım yerde her yerden görünürdü

biraz dalga geçerek biraz da düşündürerek

Sizin kitabınız nasıl olurdu acaba?

Zabıt katibi yine ben

umarım yapabilirim bir gün.

bal tutarken parmağını yalayan insanımıza, arıları ürkütmemesini arıların sağlığını düşünmesini bal kovanını parçalamamasını ve-ve o parmağını yalamasının doğru olmadığını böylece kendisini onursuzlaştırarak başka yanlış yapanları da uyaramayacağını ve yine böylece hiçte mutlu olamayacağımız bir toplum oluşacağını anlatsam kim okur kim dinler ki.

eğer şimdi yazma şansım olsa daha doğrusu böle bir yazı ortaya çıksa sanırım okul hayatımdaki tüm edebiyat öğretmenlerime ithaf ederim özelliklede ilkokul öğretmenimeüniversite öğretmenime ise asla...

Avukat ben

hitap edeceğim kesimin okumayacaklarını düşünüyorum...:))

o evin yanına hiç gimedim çok uzun merdiveni olduğunu sölerlerdi ve ne tuhaf hala o evin yanına hiç gitmedim

mesela en son İskender Pala ile iki gün adında bir kitap yazdım çok komikti keşke kelimelere dökebilseyim de siz de okusaydınız

Sevgili uluda hocam, ben bir kitap yazacak olsam bu mensur şiir türünde olurdu sanırım.

İddia makamı ben

Roman benim hayat hikayem sayılır... Benim hayatımın yanında başka hayatlar da söz konusu... hayallerimden, heyecenlarımdan ve hezimetlerimden ibaret...

dostum dediğim insana bırakıcam:)))

Kime ithaf ederdiniz?

mesela bir örnek vereyim belki de siz de hak verrsiniz

Psikolojik tahlillere fazla ağırlık verdiğim için roman çok uzadı çünkü bir tahlili yapmak için öncelikle empati yapmanın şart olduğunu düşünüyorum ve bu benim çok zamanımı alıyor... Bazen haftalarımı bazan aylarımı... Yazmaktan bunaldığım sayfaların yanında, kalemin ucundan su gibi akan sayfalar da oluyor...

Evliya Çelebi gibi bir seyahatname kitabı yazmak isterdim..

sanırım onun kitaplarını hiç okumadığımı anladı ve msn den engelledi

saygılar

Senin kitap yarım asırda belki tamamlanır dilşadcığım :))

inamayacaksınız ama edebiyat müdavimleri de vardı yanımızda

Kime ithaf ederdiniz? Kendime

aslında çok yazı yazan bir insan değilim ama kafamda çok kurgu yapan bir insan dım evimizin hemen yan tarafında çok kısa bir merdiven vardı yukarı mahalleye çıkan geçiş çok basitti

o zaman hep hayal ederdim