Ilgıt ılgıt zerkoluyor hüznün ızdırabı

Şiir ölü doğar kimi zaman sözde şairin ellerinden

Ama ölümü olmaz.

Ruhum huzur bulsun, aksın gözyaşlarım...

O aslında şiir değil, damarlarında dolaşan kandır

<i>siyahın ki kadar bile murad kalmamış şu yalan dünyada</i>

Sen gerçek şairi ölünce tanı

<i>hiç kadar yakındır aşık adama ölüm kalb'el-vuslatta</i>

Sensiz yalan dünya çekilmez ki müebbed

Olmadığın dünya, bana ölüme eş...

Almaya eğer onu öldürür mecnunu keder

Dikenler gül olur, ağu ab-ı hayat,

dünyadan murad almak benim neyime

hepsi çok güzel..

dumandan bulut çöktü artık evime

ruhsuz kelimeler dizilir samimiyetsiz yüreğinden

Gayrı sensiz tat almam içsem baldan nehiri

Yaşıyor muyum, alıyorum ya nefes,

Bam telim koptu beklemeyin artık tını

Her yeni nefeste biraz daha ölüyorum

Bir şairin ölümü, şiirini yitirdiği andır

bile bile içmek zehiri

Aşık adama derd olur verem

Bir şairin şiiri olur, hikayesi olur, hatta "bir şairin romanı" olur.

Şakıyan diliyle ederdi hoş muhabbet

Varlığınla, ancak anlam bulur hayat...

Saatler, dakikalar, saniyeler...

Benim yerim ya dipsiz kuyu ya gül dalı

Zaman olur ki, biçare kalırım bir başıma,

Her soluk verişte seni puslu görüyorum

Umuda renk veren gözlerin gelir aklıma...

Aşığın bir yar ola muradı dil-i şeker

Nağme nağme dökülüyor sazımın mızrabı

Ölümü adım adım getirirler...

Yetsin bu hüzün, bitsin bu elem?

Sensizlik öleceğini

Lal olsun dilim, sussun tüm kelamlarım,

Yaşamda anılar sarar dört yanı