neşe içinde eğlenmektedir.

tabancanın namlusunu şakağın yanından, belki bir santim kadar kaydırarak tetiği çekiyor.

Atatürk, efenin başını dizlerinden kaldırıyor, temiz alnını dudaklarına doğru çekiyor ve öpüyor.

Ankara,

Onları bir süre seyrettikten sonra, doğru Çankaya?ya teşrif ediyorlar ve:

Büyük Ata, sahnenin en heyecanlı bir anında, Ankara efelerinden birine soruyor:

Allah bu millete bir daha kurtuluş savaşını yaşatmasın. gerçi yaşamak zorunda kalsak yine o efenin ruhu ile bu millet düştüğü yerden her daim kalkmasını bilir.

Teşekkür ederim Tow_milan editörüm, başta siz olmak üzere camianızında Cumhuriyet Bayramı kutlu olsun...

Atatürk, gözlerini etrafındakiler üzerinde bir kez gezdiriyor. sonra :

Tabanca, efenin şakağına dayanmıştı.

# Efe, diyor, sözünde samimi misin?

İşte, ben Anadolu Savaşını bunlarla, böyle canlarını esirgemeyenlerle kazandım

Nefes almaktan korkuyorlardı ve gözler Atatürk?ün elindeydi.

Bütün yüzlerin rengi bir anda solmuş, heyecan son haddini bulmuştu.

Efelerin Çankaya?da, Atatürk?ün sofrasında nasıl coştuklarını ve nasıl coşturduklarını anlatmaya imkan yoktur.

Atatürk, resmi baloların verildiği yerlere uğradıktan sonra Halkevi?ne de teşrif ediyor.

Orada, milli ve mahalli giysileriyle coşan ve coşturan Türk köylüleriyle karşılaşıyor.

Şehir, baştanbaşa ışıklarla donatılmıştır.

# Efe, sen benim için ne yapabilirsin?

Fişek sürülmüş ve emniyet açılmıştı.

Efe, bu soğuklukla beraber şakağına dayanmış bir tabanca olduğunu görmüş,

Bir gün, bu milleti ve bu memleketi kurtarmak için atıldığı mücadelede kendisine yegane kudret ve kuvvet membaı olan bu temiz yürekli vatan evlatlarının neşelerinden son derece duygulanıyor.

# Mesela?

- Efe tereddüt etmeden cevap verir : Her şey

Efe, Ata ' sı için ölümü seve seve kabul edebilirdi. Fakat Atatürk, ona kıyacak mıydı?

Yüce Türk Milletinin Cumhuriyet Bayramını tebrik ederim.

Şimdi bütün dikkat Atatürk?e çevrilmişti. kimse konuşmuyor, onları dinliyordu.

10. Cumhuriyet yılının büyük ve ölçüsüz sevinci içindedir.

Fakat en küçük bir harekette bulunmamıştı.

-Efeleri buraya getiriniz!.. Emrini buyuruyorlar.

Hala biraz önceki havanın tesirinden kurtulamamış olanlara :

Fakat, efenin başı hala Ata?nın dizindedir ve efede en küçük bir kımıldanma yoktur.

- Ölürüm...

Atatürk, bir saniye bile sürmeyen bu an içinde ve gözle fark edilemeyecek bir hızla

Derin sükutu yırtan korkunç tabanca sesi... Kalpler, sanki yerinden kopacak. Hazır bulunanların hepsinin beti benzi kül rengini almıştır.

ve CUMHURİYETİ kurdum diyor..

Eğlence yerlerinde her Türk, tam bir şuurla devrimin nimetlerini idrak ederek

- Emir sizindir, Ata ' m.

Atatürk, elini dizinin üstüne vuruyor : Koy başını buraya!...

Efe derhal başını Ata'nın dizlerine koydu ve başını koyar koymaz şakağında bir soğuk temas hissetti.

CUMHURİYET BAYRAMIMIZ KUTLU OLSUN...

Bu, Atatürk?ün şakağına dayadığı tabanca namlusunun soğukluğuydu.