Müraat-i edeb şartıyla gir Nabi bu dergaha

Arif ol ehl-i dil ol rind-i kalender-meşreb ol

Allahadır tevekkülümüz i'timadımız

Reh-i aşkında neler çektüğüm ey dost benim

Yohsa başı taşra bir serv-i hıramanın mı var

İncitirmiş meğer ki seni ahım

-Divan şairleri asıl mutluluğu başkalarının mutsuzluk olarak nitelendirdiği?hasret?te buluyorlar. Bunun hakkında neler söylersiniz?

Ademe adem gerektir adem etsin ademi

Şeyh Galip

1-Hür selvi , ban, seninle aynı boyda görünür. Başı dönen neye baksa dönüyor, yürüyor görünür.

Bir namedir Hicaz?da uşşakdan kopar

Sevdiğim canım yolunda hake yeksan olduğum

Gelmez mi subh-ı sinene ol mihman senin

Serv-i azad kadinle bana yeksan görünür

Kuze eylen toprağım sunun anunla yare su

Vasıf

Ayrıca Esrar Dede'nin mezar taşında Şeyh Galib'in şu cümleleri yer almaktadır:

Gül gülse daim ağlasa bülbül acep değil

Kafir ağlar bizim ahval-i perişanımıza

Aman dünyayı yaktın

Perişan halin oldum sormadın hal-i perişanım

Gerçek manada asrımızın mecnunlarının ve ondan önceki çağlarının mecnunlarının bu yanık sesten/gönülden öğrenecekleri çok şey var.

Dayanır mı şişedir bu reh_i seng-sare düştü.

5-Geçmiş zaman olur ki hayali cihan değer.

Yetmez mi sana bister ü balin kucağım

Saplandı ciğergahıma dek hançer-i ebru

Ra kaşından inhiraf etsem riyadır doğrusu

Gül?i tasvir bahar olsa da handan olmaz

Uyandır çeşm-i canı hab-gafletten seher-hiz ol

Efsun-ı nigahından sahralara düşmüşsün

Benimçin Namurad olsun diyenler Bermurad olsun

Sanma şahım /herkesi sen /sadıkane /yar olur

Ben edebiyatçı değil biyolojiciyim

-Sultan Veled-

Galib duruğ imiş tutalım va'di ol bütün

Sevincimden seneler geçiptir, görmemişem uyhu"

Kul idinmezdi güzeller bizi illa n?idelüm

biz ehl-i harabatdanuz mest-i elestüz.

Ben bu sözden dönmezem devr eyledikçe nüh felek

Seyr eylemesem ayinede aks-i cemalin

Etmesin muhtac rabbim, yare de ağyare de

Hatemi İbrahim Bey

il fehm kılur çak-i giribanını görgeç

Padişahlar dad ile milkini abad eyledi

Bir edib-i kamili gördükde tıfl-ı mekteb ol

Türkler, VIII. yüzyılda Orta Asya?dan batıya doğru göç edince yeni bir din olan İslamiyetle tanışırlar. Kısa sürede kitleler halinde müslümanlaşan Türkler, doğal olarak bu dinin etrafında gelişen kültür ve medeniyeti de benimserler. Ancak Türklerden önce bu dini kabul etmiş olan Araplar ve İranlılar, İslam medeniyeti etrafında bir de edebiyat ortaya koymuşlardır. İşte İslamiyeti kabul eden Türkler, kendilerinden önce geliştirilen bu edebiyattan büyük oranda etkilenirler ve çok geçmeden yeni edebi ürünler vermeye başlarlar.

Gazel - Usanmaz mı?

Muradını anlarız ol gamzenin izanımız vardır,

Alayiş-i dünyadan el çekmege niyyet var

Germ-abeleri cana safa cisme şifadır

Handan görünen herkesi hurrem mi sanırsın

Öyle sarhoşum ki, idrak edemem, dünya nedir;

Bu bahçede, gül gibi, bir anlık bile güldürmedi.

Olmasın Yahya gibi mahzun u zar

Yalınız kaldım garib ü mübtela

Bu aşk ve sevgi isinde beni pişman eylemedi.

İgen hem zalim olma ben gibi mazlumu incitme

nush ile yola gelmeyeni etmeli tekdir

Bana ta?n eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı

Dökülen mey kırılan şişe-i rindan olsun

Hele sen kaaide-i cevrde eksik komadın

Hatırım sorsun inayet eylesin

Ne çare var ki firakunla eglenem bir dem

iyi de karşınızdakinin kim olduğunu bilmeden bu çıkış hoş olmadı. O meslek zafiyetinden bende de var. Ama insanların hatalarını yüzlerine vurmayacak ve buna gülmeyecek kadar çok zaman harcadım bu meslekte. SAYGILAR!

Aşinaya aşina, biganeye biganeyiz?

Sirler pençe-i kahrimdan olurken lerzan

yine nevbet-i tahammül dili bi-karare düşdü"

Tab?-ı şair andelib-i zardur gülzar şi?r

Ger huzur itmek dilesen ey Muhibbi farig ol

Gösterme ol tariki ki gitmez sana mana ''

Kürşat Bey ben türkoloğum ve şu an edebiyat öğretmenliği yapıyorum. Divan şiirini sevmeme rağmen eğitimim gereği kendimi yeterli görmüyorum. bu konuda sizden yardım istirham ediyorum. edebiyat dersiyle ilgili hem öğrencilere hem de bana faydalı olabilecek ve edebiyatı sevdirmek adına şair ve yazarların hayatlarıyla ilgili ilginç bilgilerin yer aldığı kaynak isimleri verirseniz çok sevinirim. Ben de size dil bilgisiyle ilgili sorunlarınızda yardım etmeye çalışırım..

Hangi hake bassa pay-i devletün ol "Tur" olur

?Sevgili, hastalığın derdin devasını ihsan eder, niçin bana derman kılmaz; beni hasta sanmaz mı?

Heva-yı perçeminle başka bir halet olur serde

Zira ki onun zikri de bir güne elemdir

Taci Bey

Gerçi çok nigara nazar etti gözlerim

Ne mutlu ki Divan edebiyatı gibi dünyanın en büyük şiir geleneklerinden birine sahibiz. Ben İskender Pala sayesinde tanıştım Divan Edebiyatıyla geç bir tanışıklık oldu ama iyi ki tanıdım.

Yardan mehcur iken düştük diyar-ı gurbete

Divan şiirlerini severim ama günümüz türkçesi ile yapılmiş açıklaması olursa...

Bağlandı tar-ı kakülüne nağme-i cünün

ol mahi ki derya içre bilmes deryayı

Gul-i ruhsarına karşu gözümden kanlu akar su

Cahil hemişe şad olayım diyu elem çeker...

Ayrılık gecesinde canım yanar, ağlayan gözüm kanlı yaş döker, feryadım halkı uyandırır, kara bahtım uyanmaz mı?

Sengden dil kem mi ya seng-i siyahı la?l eder

Biz neşatın da gamın da rüzgarın görmüşüz.

dostuma kendi elimle hazırlayıp sundugum kalem ilk iş olarak haksiz yere kanımın dökülmesi için bir fetva yazdı

Dehr gösterdi yine hicran hicran üstüne

Bu yeni süreçte Türkçe temelde iki ayrı koldan ilerler ve iki ayrı edebiyat dili oluşturur. Bunlar: l. Orta Asya Türk lehçesi olan Doğu Türkçesi etrafında gelişen edebiyatla, 2. Anadolu Türk lehçesi olan Batı Türkçesi etrafında gelişen edebiyat.

Benem aşık ki rüsvalıkda tutdı şöhretim şehri

Beli söz bilmeyiz amma biraz irfanımız vardır

DEHHANİ

Ta ki Mecnun bitirir nutkunu Leyla söyler

İlm bir lücce-i bi-sahildir

iskender pala okumaya başladığımdan beri divan şiirini seviyorum. fuzuli muhteşem şair.

Bir dem belay ı aşktan etme cüda beni..

Aşk afeti can olduğu meşhuru cihandır

Bir kaküle meyletti gönül geldi bu hale

Can bülbüli teferrüc-i didar kılmasa

Şeyh Galib'in can yoldaşı Esrar Dede'nin şiirlerini çok seviyorum.

Gel Allah ́ı seversen bendene cevr eyleme lutf eyle

ey nazlı yarim, üzerinde gül resimleri bulunan ipek elbise giydin ama, korkarımki bu elbisedeki güllerin dikenlerinin gölgesi seni incitir

Bir kan-ı niamdır ki anın gevheri ikbal

Ne tali?im meded eyler visale fırsat olur

Ketm-i irfan edip deli görünür.

?Bakma ya Rab sevad-ı defterime

2-Dil leb-i canandan artik zikrini terkeylesün

SELAM OLSUN

Eldeki kaynaklardan anlaşıldığı kadarıyla bu dönemde Türkçe, ilk eserlerini XI.-XII. yüzyılda Orta Asya?da Doğu Türkçesi ile verir: Kutadgu Bilig, Divanu Lügati?t-Türk, Ata-betü?l-Hakayık ve Divan-ı Hikmet gibi eserlerle. Diğer taraftan Batı Türkçesinin hakim olduğu Anadolu?da ise ilk eserler XIII. yüzyılda görülmeye başlanır. Batı Türkçesi XIX. yüzyılın sonuna kadar büyük bir değişiklik göstermeden edebiyat dili olarak hayatiyetini sürdürür. Fakat yeni oluşan bu edebiyat diline sürekli olarak Farsça ve Arapça kelimeler girer ve adeta hir imnaratorhıU dili olan Osmanlı Türkçesi ortaua çıkar.

İç bade, güzel sev var ise akl-ı şuurun,

daha önce yazılan beyitler tekrar yazılmış. yine de güzel ama insan değişik beyitler görmek istiyor. en azından benim düşüncem bu. siz nasıl düşünürsünüz bilemem.

Halim bilip derdim sorup bana vefadar olmadı

Yıkanlar hatır-ı naşadımı Ya Rab Şad olsun

Selimi

3-Hallerimi sevgiliye bildireyim derdim:ama sevgili görününce kendimi göremem ki.

divan şiirinin yaptığı ilk çağrışım "gül-bülbül"dür bende.

Bu gamlar ki benim vardır bairin başına koysan,

Ruşen günün aftabı sensin

Leblerin mecruh olur dendan-ı sin-i buseden

Nedim' den..

HEM MEY İÇMEZ HEM GÜZEL SEVMEZ DEMİŞLER HAKKINA

Kılma derman kim helakım zehr-i dermanındadır

Gizlice gizlice ağlarım heman

Hemdemlerini hayran kodı Esrar göçüp."

İstiyorsan almağı hikmet kitabından sebak

Zayi' olmaz gül temennesiyle virmek hare su

Meyl-i canan etmesin kim ki kıymaz canına

Serd oldu hava çıkma koyundan kuzucağım

Hem kadeh hem bade hem bir şuh sakidir gönül

Yine şekvayı gurab eyler, garabet bundadır.

O ilah isteyip eğlence hayal hanesine

Lise sıralarında çoğumuzun baş belası olan bir konu... Divan şiiri, tamlamalar, edebi sanatlar, vezinler, bablar... Kusmak gelirdi çoğumuzun içinden...

Esrar Dede

demiş türk_dili hocam ilk sayfada..

Künc-i mihnetde rakiba beni tenha sanma

Ne gün ki kametüni görmesem kıyamet olur

Kadı Burhaneddin

ey benim aşkınla bülbül gibi nalan olduğum

sivri zeka arkadaşım, söylediklerimizi neresiyle dinliyorsa artık, cevabı kopartıyor beni: allasen cem bırak bu entel dantel işlerini, hadi kayfeye gidekte iki batak atak.. bunlar FUZULİ işler, adı üstünde.. kafanı yorma bunlarla :)))

Kim anı cennet ehlinden nazarda bir çöpe saya

Aldanma ki şair sözü elbette yalandır

aşık ı mecnun olan menem el çek derdimden tabip

Ne beyan-ı hale cür?et ne figana takatim var

?Zen merde cüvan pire keman tirine muhtac

Ademe mihri muhabbet bir beladır neylesin

Bağda güller mi yok gülşende bülbüller mi yok

Ser-çeşmeleri olmada insana revan-bahş

Na-dide bir güher telef etdim dirig u ah

Yakında adem dirler bir şehre azimet var

Ne yanar kimse bana

Dil elinden biçilübdür boyuma came-i ışk

Sende evvel çok nevalar güft ü gular var idi

Bu mansıb çok degül midür bugün lü?lü?-yi lalaya

AŞIKI SADIK MENEM MECNUNU ANCAK ADI VAR

Aşıkı sensen kılan ma'şuk şevkiyle hazin

Gel Allah'ı seversen bendene cevr eyleme lutf eyle

Ey dil hele alemde bir adam yoğ imiş

YAVUZ SULTAN SELİM HAN

Ve taşlık yolda kırılan cam bir şişeye benzetiyor. Çünkü şair kalbi bu kadar hassas işte.:)))Ne kadar güzel...

"Esrar Dede çileyi hatm ettiği dem

Divan şiiri denince Fuzuli başta gelir, beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı...

Güzellerde vefa olmaz demek yanlış ey Baki,

Divane misin ey dil benden haberin yok mu?

Mürşid-i kamil ademi cam-ı cihan-nüma ider

Canane güzar ettiği yollarda kosunlar

öldükte ben bu hesteyi eşk ile yusunlar

ayinesi iştir kişini lafa bakılmaz

Çok lutf imiş ol aşıka ben az sanırdım

Her ebru-yı ham katline bir hançer-i hun-riz,

"Uşşak ten ü habib candur

Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabip,

Mecnun Dilinden Gazel

9. Aydın zümrenin edebiyatıdır. Medrese kültürü hakimdir. Genellikle saraya ve çevresine seslenir.

Yare pervane olup yanar, nura gark olur gönül..."

Yar sineme çaktı geçti

Eczamızı hep rik-i beyaban-i gam itsek

Kaşlarını yıktı geçti

necati beg

MERDÜM-İ DiDE-İ EKVAN OLAN ADEMSİN SEN

"Sensen ol gevher ki dürci mümkinat içre bugün

kala-yı cihan germ-niğah etmeye degmez

Gören sanır sefadan sema-ı rah ederim

Döner döner bakarım kuy-ı yare ah ederim

Hicran cehenneminde çözülmez bu kördüğüm

narses

Degil bülbül gibi fasl-ı bahara giryemiz mahsus

"Zahid bu bürudetle eğer duzaha girsen

Yıldız gibi aktı geçti

?Gül yanağına karşı gözümden kanlı yaş dökerim. Sevgilim; gül mevsimidir bu akan sular bulanmaz mı?

Ne açar kimse kapım bad-i sebadan gayrı

Mescidde riya-pişeler etsin ko riyayı

Bize hisse-i mahabbet dil-i pare pare düştü...

Aşktan nazar ericeğiz, gülzar oldu nar olmadı

Aşkta kahırlar çok olur, Aşıklara gayret gerek

Dimedüm mi sana dolaşma ana hay gönül

'Sakın terk-i edebden, kuy-ı mahbub-ı Huda'dır bu

İlm bir kil ü kal imiş ancak

Hat u hal ü saçun görüb gönül sevdasına düşmiş

tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir

Bu dertler yaralar bizi

Sözüme uymadın ey asılası dil dilerim

Yenişehirli Avni

Allah ne verir de kul götürmez

Altında mı üstünde midir cennet-i a?la

3-)Sen gece gündüz her dikenle sohbet edersin, bense senin derdini can dostu edinirim; yandım elinden!

Kısaca ortaya çıkışına ve gelişimine değindiğimiz Osmanlı Türkçesi ve edebiyatının XIII.-XIV. yüzyıldaki ilk eserleri şöyledir: Hoca Dehhani?nin şiirleri, Sultan Veled?in Divan?ı ve mesnevileri, Yunus Emre?nin Divan?ı, Şeyyad Hamza?nın Yusuf ve Züleyha?sı, Aşık Paşa?nın Garibnamesi, Ahmedi?nin Divan?ı, Nesimi?nin Divan?ı, Kadı Buhaneddin?in Divan?ı, vb.

?Fuzuli, çılgın bir derviştir, daima halka rezildir. Sorun ki bu ne sevdadır, sevdadan usanmaz mı?

key perişan söyledüm bu yüz karasın biledüm

Cevr-i çok eyleme kim olmaya nageh tükene

2.719

Kevser-i ateş- nihadın adı aşk

Hurşid-i cihan-tab ile tartılsa sezadır

MÜRUR-I VADE-İ YARA İNANMA SEN AHMED

Nazımın sözlük anlamı?sıra?, ?düzen? demektir. Ama Divan edebiyatında nazım dendiğinde şiir akla gelir. Divan edebiyatı, daha çok şiir türünde örnekler içerir ve düzyazı ürünler azdır. Divan şiiri, kurallarını Arap ve İran edebiyatından alan aruz ölçüsüyle yazılmıştır. Divan şiirinde daha çok Kur?an, Hz. Muhammed?in sözleri olan hadisler, peygamber ve kutsal kişilere ilişkin öyküler, tasavvufun ortaya attığı sorular, ünlü bir İran efsanesini konu alan Şehname gibi konular işlenmiştir. Bu şiirlerde Türk kültürüne ilişkin ögelerden de yararlanılmıştır. Divan şairi bu konuları, aruz ölçüleri içinde ve çok yaygın biçimiyle beyitlerle yazmıştır. Tek satırdan oluşan dize ya da mısra, genelde şiirin en küçük birimidir. Divan şiirinde ise en küçük birim beyittir. Sözcük olarak beyit?ev? anlamına gelir. Mısra da, çift kanatlı bir kapının kanatlarından her birine verilen addır.

Öyle mest oldum ki gayrin merhabasını bilmedim

Dos bi-perva, felek bi-rahm, devran bi-sükun

Taşlıcalı Yahya Bey

Gözüm canım efendim sevdiğim devletli sultanım

Elde bir kırmızı kaseyle ufuktan çekilen

çin-i zülfün müşke benzetdüm hatasın bilmedüm

Fuzuli..

Fuzuli çılgın bir rinttir, daima halkın diline düşmüştür;sorun ki bu nasıl sevdadır?Bu sevda dan usanmaz mı?

Kaldım karanu gecede baranlar içinde

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek?

Şeb-i yeldayı muvakkitle müneccim ne bilir

Olmuş o kadar halk-ı cihan mekirde üstad

Geh yer bulundu sohbete dilber bulunmadı,

kamu bimarına canan devayı dert eder ihsan

Gelmez bu elem neyleyelim fazla suale

Şirler pençe-i kahrımda olurken lerzan

İstanbul?un evsafını mümkün mi beyan hiç

Taş taş değil bağrındır taş senin

Bu devrin akıllısı ilmini saklayıp deli görünen kimsedir.

Ne dersin rüzgarım böyle mi geçsin güzel hanım

Her biri tasavvurda filan ibni filandır.

Ve çok beğendiğim beyitlerden biri Enderunlu Vasıf Efendi nin:

Nasihat eyledüğümce beter melamet olur

Aşık-ı sadık menem Mecnun'un ancak adı var

Gonca-i dil açılıp hatır nice şad olmaya

Kılma derdim, kim helakim zehri dermanındadır..

-Hayali-

Görebilmem özümü anda ki canan görünür

Baştan başa bu cism-i siyeh-karım ağlasın

Lutfu var olsun eder ihsan ihsan üstüne

Üstada selamlar...

çok özür dilerim gerçekten. benimki uklalalık değil. ne yaparsınız meslek zaafiyeti. çok çok özür dilerim.

Mende Mecnun'dan füzun aşıklık istidadı var

Bizlere babamızdan maddi bir miras, büyük bir servet ve makam kalmadı.

Kalıp: Mefailün mefailün mefailün mefailün

Af-tab-ı alem-ara gibi sür hake yüzün

Ayıttı ol peri birgün düşüne girüren bir şeb

Fariğ olmam eylesen yüz bin cefa sevdim seni

Lugat-ı Tilyan adında bir Türkçe-İtalyanca sözlüğü bulunmaktadır. Mevlevi şairlerin hayatını anlatıp, şiirlerinden örnekler verdiği "Tezkire-i Şu'ara-yı Mevleviyye" adlı eseri ise çok itibar görmüş ve okunmuştur. Divan'ı vardır.

ENDERUNLU VASIF

Bir lügat gördüm cünun isminde ben

Gamından derde düştüm kılmadın tedbir-i dermanım

Nev'i

Şeb-i yeldayı münecim, muvakkit ne bilir,

Nabi ol afetin ahvalini nakl it

Şu şehr-i Stanbul ki bi mislü behadır

2-)Sen toplantıda başkasıyla mum gibi gülersin, ben kanlı göz yaşı akıtırım;yandım elinden!

(Benim aşk deliliğimin sesi, senin zülfünün tellerine bağlandı

ragıb paşa

Bu şehr-i Sitanbul ki bi misl-ü behadır

Gülü vermen için gülü vermem mi gerek

Rind-i aşkız hasılı Nef?i-i biperva gibi,

Dest-busı arzusiyle ger ölsem dostlar

Bir de ondan yazalım bakalım... Dieri Nailinin idi :)

Var mıdur vahdet makaamı guşe-i uzlet gibi

Güden çoban sürüyü döndürünce ters yöne

Yarın Hakk'ın divanına varınca

FUZULi

Şeyh Galib

Levh-i mahfuz-ı suhandir dil-i pak-i Nef'i

Almayınca hardan gül damenin bad-ı saba

Mey-i rahşanı değil sagar-ı gerdanı bile

Zülfün görenlerin hep bahtı siyah olurmuş

Yadetme güzel gözlülerin merdümi çeşmin

nef'i

Şeyhi ko peşpeşeyi dahi şehbazı kıl şikar

Gamze okun bazı bazı

Ne bileydim ki seni böyle cefa-kar olasın

Can verme sakın aşka aşk afeti candır

KADDİ DİLDARA KİMİ A'RAR DEDİ KİMİ ELİF

edebiyata yabancı olduğumuz yıllar, hele de divan edebiyatına yabancı olduğuz yıllar.. en son hangi kitabı okudun diye soranlara cin ali serisi diye cevap verdiğimiz zamanlar..

ben bunu seviyorum...

ben nedim hayranıyım bir de fuzuli yi atlamamk lazım

Başa dem düştükçe taksir eylemez eyler meded

Sirişk-i çeşmimin bak farkı var mı çağlayanlardan

Kandilleri meh gibi lebriz-i ziyadır

Olamaz bir hanede mihman mihman üstüne

Yüzüme bin hışımla bakdı didi canın mı var

Sadeleştirilmiş Hali

"Bağ-ı dehrin hem hazanın hem baharın görmüşüz,

Yahşi görünür süreti meh-veşlerin amma,

Nazar kılmazsan ehl-i derd gözden akıdan seyle

Anda alim geçinen cahildir.

Yad etme güzel gözlülerim merdümi çeşmin

çeşm-i giryan çok güzeldi teşekkürler...

Guş eyleyen hikayet-i Esrar'ım ağlasın

Kan ağlasın bu dide-i dür-barım ağlasın

Sevda denilir düştüğümüz gizli melale

Galiba bir gül-ruhun serv-i hıramanın sever

Bir çok gidenin her biri memnun ki yerinden,

Mende tevfik olsa bu düşvarı asan eylerem

Hasılı beyhude cevr etme bana sevdim seni

Müşg-i Çin avare olmuşdur vatandan men kimi

Olsaydı bendeki gam Ferhad-ı mübtelada

Anda hep cevr ü cefanın adı aşk

ne dervişten ne zahitten ne miri şahtan iste

Metaf-ı kudsiyandır buse-gah-ı enbiyadır bu

Söyledir mi yok cihanda bilmezin söyler mi yok

Aşk içre azab olduğun andan bilürem kim,

Damen-i ülfeti çak oldu giribanı bile

Derd mendine şefaat eylesin

Soramadım bir çift sözü

Aşka kabil dil mi yok şehr içre ya dilber mı yok

Dolaştım mülk-ü islamı, yıkık viraneler gördüm

Ma'mur idügin bilmez idim böyle harabat

HAYAL ŞEHİR

Tuti-i mu'cize-guyem ne desem laf değil

Nazm-ı nazük Türk lafzıyle iğen düşvar olur

Testiler kırılmış, kadeh boş, şaraptan eser yok. Bizi kahveye esir ettin hey zamane hey.

MURABBA

Arıyorum :)))

San?ati dilberlerin cevr ü cefa vü naz olur.

Yeni başdan misal-i Vasıf uğratdın beni derde

Müjgan Müjgan Üstüne

bu beyit bir yerden tanıdık geliyor bana :)

İsraf-ı nefes eyleme tebdil-i mekan et.

Gamın da gelse dile bais-i meserret olur

Bendeye layık mıdur kim ide sultan ile bahs

Laedri

Geldimse ne var ben şuara bezmine ahir

13. Nazım ön planda tutulmuş, nesre pek az yer verilmiştir.

vARLIK YAYINLARI ISBN:975-434-130-3

Çok mukbili gördüm ki güler içi kan ağlar

Ne girersin araya yara niyaz etdikçe

Aşka Sevdalanma

Ne gün ki kametini görmesem kıyamet olur

Kanı ol gül gülerek geldiği demler şimdi

kim bu denli dutuşan odlara kılmaz çare su..

"Ey gam yine meydan-ı muhabbet sana kaldı..."

Şarkı

Biz neşatın da gamın da ruzigarın görmüşüz."

Bildi tamam-ı alem kim derd-men-i aşkım

burada birşeyler paylaşacağımızı ümid etmiştim. Ama görüyorum ki oldukça ukala birisiniz. Divan şiiri size birşey kazandırmamış üzgünüm. hem benim gibi bir divan şiiri dostunuda kaybettiniz. saygılar...

Kuzguna yavrusu anka görünür

Hastayım ümmid-i sıhhat çeşm-i bimarındadır

Ş. Yahya

Uyur iken gördüm bir düş

Gönül derler ser-i kuyunda bir divanemiz kaldı

Geçmez mi bu ettiğim dualar

Devasız bir aşk hastası olan beni, öldüğüm zaman gözyaşı ile yıkasınlar v sevgilinin geçtiği yolların kenarında bir yere defnetsinler...

Camilerinin her biri bir kuh-i tecelli

BEYİTLER

Gül-i handanı değil serv-i hıramanı bile

Şimdi alem sana müştak olduğun bilmez misin

Akdı bir serve dahi ab-ı revandan dahi yiğ

Gönlünü kırılıp kıyıya vuran bir kayığa benzetiyor. Kırılmadan önce ne güzel dalgalarla salınıp gidiyordu. Ama insafsızın biri onu kırdı.

Duzah-ı cennet-nümanın adı aşk

Ağlamak bu dil-i hazine gerek

Basiri

Saydeyledi bu gönlümü bir gözleri ahu

Nice göz yaşı Hayali aşk içinde oldu mahv

Rişte-i cem?iyyetim zülf-i siyeh-karındadır

Seni Yusufla güzellikde sorarlarsa bana

"Bize ne irs-ı peder, ne servet-ü ne cah kalmıştır,

Gel çelipa içün itme bizi hicrana duçar

Olursa bir kişinin bahtı açık talihi yar

Yar cevri, aşıka her dem muhabbet tazeler

felekler yandı ahımdan muradım şem-i yanmaz mı?

öyle şaırmış bir vaziyetteyim ki dnyanın ne olduğunu idrak edemiyorum. anlayamıyorum. ben kimim? beni permeperişan eden bu güzel de kim? içki nedir kadeh nedir? her nekadar sevgiliden şu deli gönül için bir söz istesemde, sevgili sorsa bana- istediğin beklediğin söz nedir? vallah bu deli gönlün sevgiliden istediği sözü dahi bilmezem..

Hep halkının etvarı pesendide-i makbul

Günlerce siyah ufka bakar gözleri nemli,

Tükendi sanma hezaran hikayet-i aşkı.

Aşık Veysel

Pek istedi efendimi iydin üçüncü gün

Aks-i sedası feryadımın işlemez yarin taş gönlüne...

İşidenlerden ırak olsun ırak

Divan şiirinin güzelliği bu işte dedim birkez daha...

Halk içinde muteber bir nesne yok devlet gibi,

Ey dostlar, eğer onun elini öpme arzusu ile ölürsem, toprağımdan bir testi yapın ve sevgiliye onunla su verin.

Ne zehr içer dide-i bidarı unutma

Ol mahiler ki derya içredir deryayı bilmezler

Cefaya öykünüben cevre can verir şimdi

Nedir bu tali? ile derd-i Nef?i-i zarın

İskender Pala'ya sorulmuş:

Bizlere kalan Hakk?ın hikmet tecellilerini eyvallahla karşılama hali kalmıştır.)

Onu yak ateşe benim yerime?

Anmaz oldun sanema cevr u cefan ile beni

Desem ol bi-vefa bilmen inanır mı inanmaz mı

Leyla Dilinden Gazel

Ne sordum ne de söyledi

öyle çok hoşuma gitti ki bu sayfada tekrar görmek istedim...

Gösterir engüşt ile meclisdeki mina seni

Laleyken emel ermedi bahçemde kemale

bülbül güle gül bülbüle yar olmadı gitti"

Düşmen ne denlü sahd ise de şad ol ey Nedim

NAZİM

Mest yok meclisde bilmem mey mi yok sagar mı yok

Beceste beyitler:

Kim hasıl-ı sevda-yı gam-ı aşk ziyandır.

İlm kesbiyle paye-i rif'at

biz anı burada bi-hesap içelim...

Bir haile ömrüm ki alınmaz bile kale...

Lutftan her nice baksam tenine can görünür

Hafal olsun ana kanum yiğitdür delikanludur

Neler çeker bu gönül söylesem şikayet olur.?

bugun olan varolan türkçeyle seviyorum... okuduğum herşeyden ilk varoluşuyla olan haliyle payalmak isteyenlerdenim ben...

8. Soyut bir edebiyattır. İnsan ve doğa gerçekte olduğundan farklı ele alınmıştır.

Gamun da gelse ba?is-i meserret olur

Gerçi canandan dil-i şeyda içün kam isterem

Güzelleri nicesin hoş musun safaca mısın?

Ne yanar kimse bana ateş-i dilden özge

Şu inceliğe, imge zenginliğine bakın. Fuzuli eğer sevgilinin elini öpemeden ölürse, toprak olan bedeninden bir testi yapılıp onunla yarinin kabrine su verilmesini istiyor. Bu yar da Hz. Muhammed'tir.

Baki çemende hayli perişan imiş varak

Zer oldı çün virdi gönül sen sim-simaya

Gamzeyle sitemde la?li yek-dil

Dest-busı arzusuyla ger ölürsem dostlar

hepsini anlamasam da severim.

Bilmemki ne sihreyledi ol gamze-i cadu

Şahid olsun aşkıma arz u sema sevdim seni.

Bu beyit daha önce yazıldı mı bilmiyorum.

Bazar-ı hüner ma?den-i ilm ü ulemadır

Zülf-i dil-ber gibi ey Zati perişansın yine

canane güzar ettiği yollarda kosunlar

Nedür bu tali? ile derdi Nef?i-i zarun

Nice demlerdir esir-i iştiyakıdır gönül

Dimişdi öldürem seni ferah ol tig-i hışmümla

N?oldun inlersin felek hercayi cananın mı var

sevenlerden değilim nefrette etmem

Başlıca söz sanatları şunlardır: Teşbih, Mecaz, Mecaz-I Mürsel, Telmih, Tecahü?l-İ Arif, İstiare, Hüsn-İ Ta?lil, Leff Ü Neşr, Kinaye, Tariz, Teşhis, İntak

ıyddir çık naz ile seyrana kurban olduğum

Haktan meger takdir idi, Aşık oldu gönlüm sana

Ağlarım hatıra geldikçe gülüştüklerimiz

Gül yüzünde göreli zülf-i semen-say gönül/murabba

Geçme ey ruh-i revan ömr-i şitabanım gibi

Sevincimden nice yıllar geçipdür görmedim uyku?

İbrahime Nemrud odunu, aşktır gülistan eden

Bana bin yılca gelir gerçi sana dün gibidir Karamanlı Nizami

Dilber bulundu sohbete geh yer bulunmadı.

Dostum görmüş olsaydım inan açmazdım. Ne yapayım alanım divan şiiri olunca forumda konu açayım dedim.

Kamu bimarına canan deva-yı derd eder ihsan

Niçin kılmaz bana derman beni bimar sanmaz mı

Vefa vü aşinalık resmini senden reva görmem

3-Göz ucuyla halime kilsun nazar lutfeylesün

Ol şem'-i cem' giceler ağlatmağa beni

Gam, alemi haraba verirdi Cem olmasa

Yad etme kara gözlülerin merdüm-i çeşmin,

Naleden bir kimse gelmez yanıma

Kim canı canan için severse cananı sever!"

Şeb-i hicran yanar canım döker kan çeşm-i giryanım

Dünyayı çok sınadık bir buyimiş

Süzme çeşmin gelmesin müjgan müjgan üstüne

EYLEMİŞLER RASİH'E BÜHTAN BÜHTAN ÜSTÜNE

Ne şeb ki kuyuna yüz sürmesem o şeb ölürüm

Gülün tebessümüne bülbülün teranesine

Kuh-sarları bağları kasrları hep

BU ŞİİRİN Bİ SIIRI VAR BİLEN VAR MI? VE ŞAİRİNİ TANIDINIZ MI?

gerçekten üzüldüm. tekrar özür dilerim.

Zülf-i dilber gibi ey Zati perişansın yine

Ama Divan Edebiyatına bayılıyorum, Bende İskender Pala'nın Kitab-ı Aşk ı ile tanıştım bu cevherle. Şimdi de Aşknameyi okuyorum.

" İstanbul şehri, bütün şehirlerin üstündedir, onlardan daha üstündür. Bütün İranın hazinesi, İstanbul'un bir taşı dahi etmez..."

Uyarır halkı efganım kara bahtım uyanmaz mı

ÇOK SEVERİM

Dildedir mihrin ko hak olsun yolunda can u ten

K. İ. Molla

Ey bi aman gayrı elinden aman senin

girdik rehi sevdaya cünunuz

Çeşm ü dehan u arız u ruhsarım ağlasın

Ruzigarın şemse-i tak u revakıdır gönül

Şahid olsun aşkıma arz u sema sevdim seni

Bir ah ile verirdi bin Bi-sütun'u bada!

KASİDE

Gördüğüm her güzel şey beni yaralar geçer.

Divan şiiri severim, Fuzuli yi bir başka severim.

Kalbin de hakkını vermek lazım. Uykusuz kalma noktasında gözden aşağı kalmaz sanırım:

Es-salatü ve's selam ey hadi-i rah-ı Hüda

Canıma bir merhaba kıldı ezelde çeşm-i yar,

Dehhani

Bir kerece baktı geçti

Son darbeyi vursaydı ecel bari mecale

Bahr-i aşkına olal'dan aşina

Ağyarım ağlasın bana hem yarim ağlasın

Bir lü?le duhan yakmağa ateş bulamazsın?

"Su uyur, düşman uyur, haste-i hicran uyumaz..."

Naili-Kadim

Şeyh Galib, Esrar Dede'nin ölümü üzerine bir mersiye kaleme almıştır. Bu mersiye şöyle başlar:

Ma'na gibi bir beytte güncideyiz amma

Hikmet-i dünya vü mafiha bilen arif degül

Cefa gördük o nahl-i naz-perverden vefa derken,

Gül mevsimi değil midir? Gül yanağına karşı dökülen yaşlar; gül rengine özenip kan rengine bulanmaz mı? Gül mü rengine? Yanak mı güle özenip? Kan eyler aşığın çeşmini?

beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Bilemem çılgın gönül arzusunu ki, canan sorsa, nedir?

Her ebruli güzel elinde bir hançeri honriz

Şirler pençe-i kahrımdan olurken lerzan

Ben dimezdüm ki heva yolına ser-baz gelem

Bir sengine yek-pare Acem mülkü fedadır

Ger bela-yı ışk ile hoşnud isen gavga nedür

Kaside der vasf-ı İstanbul ve sitayiş-i Sadrazam İbrahim Paşa)

Ş. Galib

Sensen ızhar eylen ma'şuka aşık şevkıni

4-O balıklar ki deniz içindedir, denizi bilmezler.

Ey bi-vefa ki adet olupdur cefa sana

Nale vü efganım ile sızlar derunu dağların bile

FUZULİ'MİN TÜM BEYİTLERİ...

Vay gönül vay gönül vay gönül ey vay gönül

İşitdüm kim rakib ölmüş habibün ömri çok olsun

Nef?i

Günah var mı karıncayı kırınca?

Felekler yandı ahımdan muradım şem?i yanmaz mı

İstemem sensiz olan sohbet-i yaranı bile

Bad-ı saba dan gayrı.

Ya Rab bu aferin ne tükenmez hazinedir

Nice yüz bin senedir şarkın ışık mimarı

Öykünüp leblerine lal ü yakut ey sanem!

Bağa sensiz varamam çeşmime ateş görünün

Har-ı gamda andelib-i zar dersen işte ben

İnsaf değildir anı dünyaya değişmek

Gül olur efsürde terk-i sohbet-i har eylegeç

keçe ile sabunu sırtına cism-i mücan

? Ş. Galib

Billah cefadur olma demek bi-vefa sana

BENİ CANDAN USANDIRDI CEFADAN YAR USANMAZ MI

Aşk derdiyle hoşem el çek ilacımdan tabib

Azm-i sefer ettin dil-i naçarı unutma

Firkat gibi mevt ömre sürmez

Eksik olmaz gamımız bunca ki bizden gam alıp

Rüzigar ise deni dehr ise sarraf değil.

Ehl-i diller arasında aradım, kıldım taleb,

Gam çekme hakikatte eğer arif isen

Fuzuli rind-i şeydadır hemişe halka rüsvadır

Derdim nice bir sinede pinhan ederim ben

men kimem? saki olan kimdür? mey ü sahba nedür?

Bülbül edemez belki de şair gibi nale

Amadan açdı mevcudat çeşmin tutiyadır bu?

Her kimseki aşıktır işi ah u figandır.

Aşinaya aşina, biganeye biganeyiz

Rasih

Humlar şikeste cam tehi yok vücud-ı mey

Cihan-ara cihan içindedir arayı bilmezler

benim profilde var sanırım aynı beyit :)

Bi-vefalıktan feragat eylesin

Kamu alem varlığı bir huyimiş

Ne niza eyleyelim ol ne senindir ne benim

Göz gördü gönül seni sevdi ey yüzü mahım

Fuzuli? Umman içre umman? Divan şiiri okyanusuna dökülen en coşkun akarsu? Sevgili?yi en çok bilip de sevgili tarafından en çok bilinip de bunu tecalü ariflerin ardındaki gölgeliklerde gam suruna üfleyen, kendinin kıyameti, vuslatı bile isteye kaybetmiş kapı? Hasret perdesi ardındaki Nur-ı Sevda?yı görüp, göz akına yerleşen nurla-aşkla- şiir olmuş bir kara topraklık?

bir ah ile bu alemi viran ederim ben

Etse Nef'i n'ola ger gönlüyle da'im bezm-i has

Ne kendi eyledi rahat ne halka verdi huzur,

Mecnunum Leylamı gördüm

Ya Rab henüz halüm bilmez mi ola yarim

Cemalünle bir araya gelür olsa mukabil ay

Ağlayup feryad idersen her nefes ey andelib

Ben gamımı gizli tutardım,?sevgiliye aç? dediler, desem o vefasız acaba inanır mı?İnanmaz mı?

evet yavuz sultan selim'in şiiri. sırrı ilk üç mısranın sonlarının dördüncüde tekrar edilmesi.

Şu şehr-i Sitanbul ki bi misl ü bahadır

Şirler pençe-i kahrımda oluren lerzan,

?Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek

Meyhaneye gel kim ne riya var ne mürayi

"Görmemiştir kimseler canın tenden gittiğini

AHMEDİ

Kadem kadem gece teşrifi Naili o mehin

Kevser-i ateş-nihadın adı aşk

Ne ham-ı gisuya meftun ne esir-i gabgab ol

severimm

Sandım ki Zühre yıldızı

Ger derse Fuzuli ki güzellerde vefa var,

Kim içer kahveyi kara sudur

Canı içün kim ki cananın sever canın sever

Bilge ona derler ki bilmesin hiç, dünyadakiler ve dünya nedir!

Şirler pençe-i kahrımda olurker lerzan

Aldanmaki şair sözü elbette yalandır...

Ders-i aşkın müşkilin Yahya nice halleylesin

Giryemi kıldı füzun eşkimi hun etti felek

Ya Rab bela-yı aşk ile kıl aşina beni

Canı mı var kimsenün eyleye canan ile bahs

gül gül dedi bülbül güle, gül gülmedi gitti ; bülbül güle gül bülbüle yar olmadı gitti..

Başum gitse yiter bana bu sevda sud u ser-maye

divan şiiri duygu şiirdir. yani tam bana göre...

Ahmet Paşa

Dest-busi arzusuyla ölürsem dustlar

Fuzuli

Ne beyan-ı hale cür'et, ne figana takatım var

Kaşki sevdiğimi sevse kamu halk-ı cihan

bize namus lazım degil

10. Sanatlara bolca yer verilmiş, sanat yapmak amaç durumuna gelmiştir.

Arz-ı hal etmez dil-i gam, didemiz dildare de

Bir bakışın bin Ferhadı unutturur Şirine...

Bana ta'n eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı

Merdüm-i dideme bilmem ne füsun etti felek

Hicranlı hayatın ne de son matemidir bu.

Çün Nesimi senündürür ruhm it

Aşıka maşukdan her dem bu istiğna nedür

Pür-ateşim açtırma benim ağzımı zinhar

Çünkü o sel, sabrımın binasını viran eylemedi...

Divan şiiri deryadır... Seyr-i alemden terk-i ukbaya doğru bir ummman... Sahra-i aşk... İllet-i aşktır divan edebiyatı...:)Daha ne diyeyim bilmem ki... Hoş bir musuki kadar huzur verir... Kızgın çöl kumları gibi kavurur...:)

Ey dağ-ı derdin eylemeyen merhem-aşina

Gerçi, canandan çılgın gönlümün arzusunu istiyorum; ama,

Düşdük katı çokdan heves-i devlete amma

Divan Şiirindeki Söz Sanatları

Hülya bizi rameyleyebilmiş ki muhale

Desem ol bi-vefa bilmem inanır mı inanmaz mı

Tahammül mülkünü yıktın

Yüz çevirmem olsa dünya bir yana ben bir yana

Yılda bir kurban keserler halk?ı alem ıyd içün

Divan şiiri kendisine özgü estetik dünyasıyla, mazmunlarıyla, dili ve anlatım tarzıyla şiir için vazgeçilmez bir özge dünya, bir özge temaşa, bir özge deneyimdir.

İmzamı merak eden arkadaşlarada açılım olsun:) Fuzuli den geçilmez..

Dilde gam var lütfeyle gelme ey sürur

Yaşanmışlıkların ağırlığı mıdır yoksa nostalji tutkusu mu bilemiyorum ama Divan Edebiyatı henüz dörtte biri keşfolmuş efsunkar bir muhittir.

necati bey

'Bir karga ile bülbül aynı kafesteyken bundan karganın şikayet etmesi garip değil midir?'

Bağdadlı Ruhi

Zi miskin göz kara idüb ne düşdi bunca sevdaya

Vefa vü mihr ile mu?tad gördüğün gönlüm

Mescidlerinin her biri bir lücce-i envar

Gün yüzün görmeyeliden ki günüm dün gibidir

İçmişüz vahdet meyinden aşk ile mestanüyüz. Per urur sem-i cemali yare biz pervaneyüz.

Fuzuli bir çılgın derviştir, daima rezil rüsvadır da halka; ancak onun işi gücü sevdadır. Hiç sevdadan usanmaz ki! Derdi sevda olana zor gelir mi hiç Sevgili?nin eziyeti, cefası, bi-vefası? Hiç içine bakan zahiri görür mü? Üst baş sersefil? Halk dilinde bir deli, bir çılgın? Ancak na-mühim? O ki, yanmışlığıyla ak pak eylemişken içini; bir kandil gibi ışırken halk ne demiş ona ne? Hakk ne eylemiş merakındadır o? ?Kulum!? hitabına muhatap olmanın derdinde? Vedüd?ün cemalinin nasibi olması gayretinde? Ve belki de asırlar sonrasında bizlere aşık olma hususunda bir ders vermiş olma hevesinde? Bizler de acaba bu rind-i şeydanın kulağımızda tınlayan sesinden gönlümüze bir yol çizebildik mi; bunca satır ve kelamdan sonra?

Çemen bülbülleriyle subh-dem zikr eyle Mevla yı

BERCESTE

Canımı canan eğer isterse minnet canıma

Eşcar-ı bağ hırka-i tecride girdiler

sultan abdülaziz

"Şairin yaratılışı inleyen bir bülbüle benzer, şiir de gül bahçesidir. Yahut söz sahildir de, akıl orada dalgıç; şiir ise şahane bir inci?"

Afitab-i feyz-bahşa-yı bülend-ahter mi yok

Öğütme her ağzına geleni asiyab asa

güllü diba giydin amma korkarım azar eder

Bela budur ki alışdı belalarunla gönül

?Ayıttı ol peri bir gün düşüne girüren bir şeb

Can verme gam-ı aşka ki aşk afeti-candır,

uykudan devam o zaman:

Bize yar olmadı ol şuh-ı sitem-gar diriğ

lise zormuş zor ama yenilmek yok onuda halledeceğim.

Mestaneleri hane-ber-endaz sanırdım

sen hal-i dilin söylemesen nola fuzuli

Edebiyat öğretmenlerinin en çok sevdiği 70 şiir

?Cihanda aşık-ı bi-çare sanma rahat olur.

Gahice uyandıkça şebistan-i safada

gerçi canandan dil-i şeyda içün kam isterem

Ne demişler bir dokun bin ah işit kase-i fağfurdan.

Estağfirullah Hocam, siz de sağolun.

Değer her dem vefasız çerh yayından bana bin ok

Akil cihanda ne şad olur ne gam çeker

Gazel

Yardan mehcur iken düşdük diyar-ı gurbete

bende mecnundan füzun aşıklık istidadı var

İzzeti der ne hikmet iş

Şeyhulislam Yahya

Billah ben ol afeti hem-raz sanırdım

İlm bir kıyl ü kal imiş ancak

peşi sıra şu beyit sonra:

Sagar-ı ayşun ola lale-sifat cevherdar

Akla mağrur olma Eflatun-i vakt olsan eğer

Diyar-ı küfrü gezdim, beldeler kaşaneler gördüm,

Bilmez kimesne kafile-i dustdan haber

Bir nefes didar içün bin can feda etsem n'ola

neranka,

Akan bu dide-i terden demin nesin gördük

Böyle mamur eder ettikçe hayal Üsküdar'ı"

4. Şiirlerde tam ve zengin uyak kullanılmıştır.

Felekler yandı ahımdan muradım şem'i yanmaz mı

Dergah-i Cem de beste kalirdi gam olmasa

Ne reca-yı vusla gayret, ne firaka kudretim var...

"gül gül dedi bülbül güle gül gülmedi gitti

Beddua eder seni görmemesi için Leylanın gözlerine...

Bir çok seneler geçti; dönen yok seferinden.

Mey-i gül-reng var iken saki

Mübtela-yı gama sor kim geceler kaç saattir

Hocası Ebussuud:

"Göz meylederken uykuya, subha dek inler kalp yar diye"

Cevri bi-had yohsa bir yar-i peri-şanun mı var

Anlasın bigane bilsin aşina sevdim seni

3-Efendim, işte biz gittik, senin sokağının başında gönül derler bir delimiz kaldı, onu hoş tut, o senin garibindir

Kim ola bekaa fenada der-kar

Beni tan eden zahid seni görgeç utan maz mı

ESERLERİ

Gemi bekliyor limanda

Ol zaman ki bezm-i canda bölüşüldü kale-i kam,

Şem?ine pervaneyim perva ne lazımdır bana

Yazanlar kıssa-i Mecnun'u hep yabane yazmışlar

Aleme bez-i güher eylesem itlaf değil.

Cam-ı cihan-nüma nedür ayine-i Huda ider

Fer vermiş o neşveyle gazelden gazele.

7. Anlatılan şey değil, anlatış biçimi ön plandadır.

Ne açar kimse kapım bad-ı sabadan gayrı

Her kuşesi bir meclis-i pür-feyz ü safadır

Yad oluptur cümle-i alem bana

Katı gönlün neden bu zulm ile bidade ragıbtır

Yılda bir kurban keserler halk-ı alem ıyd içün

Küfr-i zülfün salalı rahneler imanımıza

Divan sanatı bu işte! Sanat diye buna denmez mi?

Dişün dürlerine lala olursa lülü?-yi lala

Halet-i nez?e eren bimare söylen dustlar

Ne reca-yı vasla gayret ne firaka kudretim var

niçin kılmaz bana ferman beni bimar sanmaz mı?

Bir demin görür iken iki cihandan dahi yiğ

Yazdığınız beyite cevaben yazmaya çalışıyordum. Çok eğlenceli

yürü seni yoktan var eyleyan ALLAH TAN İSTE..

Ben senin saat-be-saat dem?be?dem kurbanınam

Hele Beylerbeyi?nin başına devletdir bu

Bir vasl içün ağyara müdaradan usandık

Mevrus?ı pederdir gireriz hane bizimdir

11. Ulusal bir edebiyat olmayıp dinin etkisiyle şekillenmiştir. Arap ve İran edebiyatının etkisi çok fazladır.

yusuf dahi olsan düşürürler seni çaha

Ol sebepden Farisi lafz ile çokdur nazm kim

Zalim beni söyletme derunumda neler var

Bir bağ-ı iremdir ki gülü izz ü aladır

Can nedir kim kurban etmeyem cananıma

nev?i

Bu gamlar kim benim vardır bairin başına koysan

Ferdalara kaldı aşinalar

Şavkı beni yaktı geçti

Bir naz ile bin gönlüm alan yandım elinden

Açıklama : Ne halimi arz etmeye cür'et edebiliyorum, ne de feryad etmeye takatım var. Ne vuslat umudu için gayrete geliyorum, ne de ayrılığa güç yetirebiliyorum.

Ziya Paşa.

Vardıkça şeker-haba girip bister-i naza

Bir sengine yek pare Acem mülkü fedadır

üstelik bunu bir padişaha yazmış diye söylerler.

Hey ne müşkil derd olur bu iştiyak

Var iken yüzün güle meyl eylemez dil bülbülü,

Divan'ı üzerine Atatürk Üniversitesi'nde bir doktora çalışması yapıldı.

Bir de düzeltme yapabilir miyim?

Kürşat hocama sormuşsunuz ama ben de cevap vereyim istedim

Bu sayfada belli başlı bazı divan edebiyatı şairleri nden derlenmiş divan şiiri önekleri bulacaksınız. Divan şiiri sayfamız henüz çok geniş olmasa da en kısa sürede geliştireceğiz. Fuzuli, Baki, Nabi, Şeyhülislam Yahya, Nedim, Şeyh Galib ve diğer bütün divan şairlerine ait elinizdeki şiirleri bize göndererek divan edebiyatı sayfamızın gelişmesine katkıda bulunabilirsiniz.

Var ise de ehl-i dile mahrem yoğ imiş

Namı gibi olmuşdur o hem sa?d hem abad

Yoksa Yahya gibi üstad-i sühan-perver mi yok

Fuzuli?nin çok sevilen gazellerinden birine mürekkep değdirelim de çağlar öncesinden bu rind-i şeydanın sesini pas tutmuş kulaklarınıza çalalım dedik:

HOŞÇA BAK ZATINA KİM ZÜBDE-İ ALEMSİN SEN

Bir avuç toprağ atar bad-ı sabadan gayrı

Meclisleri mum gib güzelliğiyle aydınlatan o güzel, beni ağlatmak için geceleri meclise rakib ile ve gülüşerek gelir.

Yaktı yandırdı beni nar-ı firak

Sever misiniz diye sorulmuş:)) herkes beyit yazmış. Divan edebiyatı bambaşka bir duygu. kelimelere yüklenenen o duygular. hayretler içinde kalıyor insan.

Yok bu şehr içre senin vasfettiğin dilber Nedim

Ebnayı zamanın işi ihvana cefadır

Her ebrulu güzel elinde bir hançeri honriz

Dünyada sevilmiş ve seven nafile bekler;

Dest-busı arzusıyla ger ölsem dostlar

Böyle gözden mi savarsın seni candan seveni

Gül-i ruhşarına karşu gözümden kanlı akar su

Bi-gubarım hasret-i hattınla hak olsam yine

Bakıp bakıp ah ederim yüzüne

-Rasih-

Önün ardın gözet fikri dakik et

Kanı ey girye müraat-ı edep n?oldu sana

Biraz da halk şiiri:

seni tenha bulıcak kendimi asla bulamam

Adem adem olmayınca netsin adem ademi.

Yar olur, / ağyar olur /, serdar olur /dildar olur.

canan dileyen dağdağı-yı cana düşermi

Ne tali?üm meded eyler visale fırsat olur

Muhibbbi

Harla hem-saye olmuş vird-i handanın mı var

Kendi elimle yare verdigim kalem

Doğradı har-ı cefa bağrumı hançerler ile

Dert yokmuş kimsede; yoksa, ask feyzi tabibi

Böyle yazmış alnıma kilk-i kaza sevdim seni

Ben ölürsem alem-i ma'nada bakidir gönül

Aldanmaki şair sözü elbetteki yalandır

Anı hoş tut garibindir efendim işte biz gittik

Ali Ruh-i Bey

Kaplan aslan ejdehalar cümlesi

1-Bu dil-i divaneye bir çare söylen dustlar

Cemalün ittisalinden düşer bin ihtirak aya

GAMA İNAN İNANIRSAN Kİ ESKİ YARİNDİR

teşekkür ederim alperence hocam..

Aşk içre azap olduğu bilirem kim

Firdevs bostanı gözüne kafes gelür

Ser-i zülfüne anın ahiri ber-dar olasın

Har-ı firkatle Neşati-i hazinin va hayf

1-)Ey fitnesi çok, sözü yalan! Yandım elinden. Bir naz ile bin kere gönlümü alan! Yandım elinden!

"Aşık oldur kim kılur canın feda cananına

"Git bu mevsimde gurub vakti cihangiden bak,

HARPUTLU HAYRİ

Yahşi görünür yüzleri güzellerin emma

Baş eğmeziz edaniyeyi dünyayı dun içun

Beni tan eyleyen gafil seni görgeç utanmaz mı

Herkes irişür anda muradına anınçün

Aşıkı ihya ider ölmüş iken ah bir nigah

Kıldı bir dil-ber-i hercaiyi dil-dar diriğ

Gitdin amma ki kodun hasret ile canı bile

Aşkım artar eksilir sabr u karar

Sorun kim bu ne sevdadır bu sevdadan usanmaz mı

Bend-i peyvend-i dilim ebru-yı gaddarındadır

Çekdiğüm derdi ne hem-hane ne hem-rah bilir

nice bir gav gibi şarab içelim

Egerçi kim mutavveldür saçunun hiç ucı yokdur

beli sözler bilmeziz amma biraz irfanımız vardır"

Mushaf açık olıcak derler anı şeytan okur

gel gel beru kim savm u salatın kazası var

Yıkanlar hatır-ı na-şadımı Ya Rab şad olsun

Ne çalar kimse kapım

gül bülbüle bülbül güle yar olmadı gitti

Dil verdiğimiz yare nigah-i gazabından

Lalin öpdürtmek bu haletle muhal olmuş sana

Ki safa ise velev ekser cefadır saltanat

"ah o aşka ve hallerine ki; yaktı yandırdı kalbimi"

Bilmem hangi burç yıldızı

Hüsn ile seni meh gibi mümtaz sanırdım

Felek, bağrımı kan etmeden, gönlüm açılıp serpilmedi;

Hun sanma görüp elinde hınna

Çerh ile söyleşemem ayinesi saf değil.

Tuti-i mucize-guyem ne desem laf değil

Olamaz bir hanede mihman mihman üstüne...

Zülfündedir benim baht-ı siyahım

Bülbül-i dil-hasta olmaz ah u efgandan halas

Bir haile ömrüm ki alınmaz bile kale

Gönüldendir şikayet kimseden feryadımız yoktur!

Hem mey içmez hem güzel sevmez demişler hakkına

Bu nakşı geçmedi bana illa senin gibi.

Nesimi

Şeb-i yeldayı müneccimle muvakkit ne bilir

Her nazarda aynına vech-i Hüda manzur olur

çok sevdiğim bir beyit.

ey dil ki bu iş sane düşer mi

Küntü asi ya şefia'l müznibin işfa'lena

Bir dem bela-yı aşktan kılma cüda beni

Benzini ey bustan fasl-ı hazan mı itdi zerd

Ger derse Fuzuli ki?güzellerde vefa var?

Serv ser-keşlük kılur kumri niyazından meger

15. 13. yüzyılda gelişmeye başlamış 16. ve 17. yüzyıllarda en olgun dönemini yaşamış, 19. yüzyılın sonlarına kadar sürmüştür.

Bela dildendir ol dildar elinden dadımız yoktur!

Siması görünse etsen im?an

Süleyman'dan hakkın alır karınca

bilsek ağyare nedir minneti bari o bütün

Canib-i Hak'dan tecelliyat ile pür nur olur

saçma ey göz eşkden gönlümdeki odlara su

Aldanma ki şair sözü elbette yalandır.

ahirette vardır anın hesabı

"Bu zamanda insanın tek isteğinamdır. Hepsinin zihninde filan oğlu filan olmak vardır.

Ol sebebden muttasıl çeşmüm ciger kanın sever

Öte yandan Anadolu?da kurulan Türk devletleri, resmi yazışma dili olarak Arapca ve Farsça?yı kullandılar. Bu durum edebiyat dilinin değişmesine de yol açtı. Özellikle saray çevresindeki şairler ve yazarlar, yapıtlarını Arapca ve Farsça yazmaya başladılar. Osmanlı Devleti döneminde Arapca ve Farsça?nın yoğun etkisinde kalmış olan Osmanlıca dili divan edebiyatında kullanılan ana dildir.

Ne çare var ki firakınla eğlenem bir dem

Ansın benim o yar-ı vefa-darım ağlasın

Kim görse bunu ederdi ikrar

Habibim fasl-ı güldür bu akar sular bulanmaz mı

gel gül dedi bülbül güle gül gülmedi gitti

fetvayı hun-i na- hakımı yazdı istida

muhibbi

Geçmez mi sürüdeki topal koyun en öne

Ateş kesilir geçse saba gülşenimizden

Haşr olan yar ile düşde haşre dek uyanmasın

Benimçin na-murad olsun diyenler ber-murad olsun

Niçün kılmaz bana derman beni bimar sanmaz mı

Bir şeker handeyle bezm-i şevka cam ettin beni

Bağteten olmuş iken tuti guraba hem-nişin

Men leb-i cananumu Hızr Ab-ı Hayvanın sever

Gönül virmek belayımış bilimedüm bu balaya

Kam aldı bu çerhten gedalar

Ne şuhı sevse mülayim dedükçe afet olur

saki getir ol badeyi kim maye-i candır

Divan edebiyatı Türklerin İslam dinini benimsemesinden sonra ortaya çıkan yazılı edebiyattır. Arap ve Fars edebiyatının etkisi altında gelişmiştir. Bu etki, Arapca ve Farsça sözcüklerin Türkçe?ye girmesinin yanı sıra, bu dillerin anlatım biçimlerinin benimsenmesiyle de kendini gösterir. Bu edebiyata Divan edebiyatı denmesinin nedeni, şairlerin şiirlerini divan denen el yazması kitaplarda toplamış olmalarıdır.

Müptelayım senin ahu gözüne

sanman bizi kim şire-i engur ile mestüz

Kuze eylen toprağım verin anınla yare su

Sanma şahım herkesi sen sadıkane yar olur

Aşığa tan eylemek olmaz, mübteladır neylesin

Ben dedikçe böyle kim kıldı Nedim'i na-tüvan

Dil-haste-i aşkın olan Esrarı unutma

La Edri

divan şiirinde en sevdiğim ve nükteleriyle tanınan sümbülzade vehbi.

Kimde dert gördü de, o derde derman eylemedi?..

Mümkün olan aybdan zatun müberradur senün"

Ateş-peresti-i aşka gerekmez kefen dahi

Söyletme beni hatır-ı zarımda keder var

görmedik biz hele bir neşe cefadan gayri

Sorun kim bu ne sevdadır bu sevdadan usanmaz mı...

Vasldan çün aşık-ı müstağni eyler bir visal

Bilmem ki; kabrim üzre gülistan olur musun?"

Canan mısın bela mısın aşub-ı can mısın

Ey fitnesi çok kavli yalan yandım elinden

ismimi çok kullandığı için Fuzuli'yi öyle seviyorum ki :))

Ya Rab belay ı aşk ile kıl aşina beni,

Pay-mal eyledi bu zülf-i semen-sa n?idelüm

Devr-i meclis bana gird-ab-ı beladır sensiz

Nef'i

Gözümden dembedem bağrım ezip yaşım gibi gitme

Aşki-i Üskidari

Hasilim yok ser-i kuyunda beladan gayri

Merdüm deyip aldanma kim içtikleri kandır

Duzah behar-ı hüsnüne bir gül-sitan senin

Hicran çekerek zevk-ı mülakaatı unutduk

Biri dağ ademidir, ol biri sahra delisi

Sinede bir lahza aram eyle gel canım gibi

Zincirler bana artık tanburun boş sesi gibi geliyor.)

Yusuf?dur olan fütade-i çah

Adeti aşıkların cevre tahammül eylemek.

Tefevvuk kerde-i Arş-ı Cenab-ı Kibriya?dır bu...

Ne reca-yı vasla gayret, ne firaka kudretim var

18. yy Celili

Bu ne güzel ne derin bir anlatımdır...

DİVAN ŞİİRLERİNİ ÇOOOOK SEVİYORUM...

Cevri bi-had yohsa bir yar-i perişanın mı var

Bir ah ile bu alemi viran ederim ben

Cümle yaran sana uşşak olduğun bilmez misin

Künc-i mihnette rakiba bizi tenha sanma

saygılar bizden efendim...

Cihan cihan elem-i intizara değmez mi

Baran yerine dürr-i güher yağsa semadan

Simürg-i himmet olana alem meges gelür

Kalur barmağum ağzumda gören dimez ki canludur

FELEKLER YANDI AHIMDAN MURADIM ŞEM'İ YANMAZ MI

Subha dek eyleyelim şevk ile zevk-i mehtab

Men kimem saki olan kimdür mey u sahba nedür

İnsanoğlu sabırsızdır; yoksa zaman

Kişiye her iş a'la görünür

Yahşi nazar ettikte ser-encamı yamandır.

"Hangi çağda olursa olsun, başarı, elbette bir yeteneğe bağlıdır.

Sanman taleb-i devlet ü cah etmeye geldik

Lutftan her nice baksam tenine can gör

Seni terk eylemezem çün ben beni sen dahi terk eyleme

Bir zaman kendini karşındaki rüyaya bırak

"Bir elinde gül bir elde cam geldin sakiya

Kuyunda nale kim dil-i müştakdan kopar

4-Cam-i la?li cur?asindan dilberin mest olmusam

Beni bir gözleri ahuya zebun etdi felek

Ne beyan-ı hale cür'etim, ne figana takatim var

Peyda benimdir ol dür-i yekta nihan senin

Cam gül Zati surahi kulkul-i bülbül yiter

Tiğ-i gamzenden kesilmem çak çak olsam yine

Gel derse Fuzuli ki güzellerde vefa var

içelim içelim ab içelim

Nola İstavroz?a gitme bu gice kafir-hu

Enderunlu Vasıf

Gülzarların cennete teşbih hatadır

Can görünmez deseler tende inanmam nitekim

Aşık ol amma alaikden beri it gönlünü

Sohbetümden ar edüp ey gül meni terk etme kim

Ne şeb ki kuyuna yüz sürmesem ol şeb ölürün

Ben umardım ki seni yar-ı vefa-dar olasın

Aşkı yücelten bir dörtlük. Aşkın büyük şairi Fuzuli'den...

Bir divan şiiri; ?Pay?ın sadası gelse de sen hiiiç gelmesen? der. Yani?ayağının sesi gelse de sevgili, sen hiç gelmesen?... Şair buradaki?hiç? kelimesini öyle uzun kullanır ki, okuyucu bu?hiç?in kıyamete kadar süreceğini düşünür. Divan şairi sevgilisinin sadece ayağının sesini dinleyerek aldığı hazla, kıyamete kadar yaşayabilecektir. Şairin sevgilinin sadece ayak sesini dinleyerek mutlu olması, sevgilinin gelmesini istememesi ise; gelmenin gitmeye yani ayrılığa bir yol olduğunu düşünmesindendir. Oysa şimdiki sevgiler için?gelsin, tükensin ve gitsin? deniyor...

"muradın anlarız ol ki izanımız vardır

Bir demir dağı delip boynuna almak gibidir

Bir nefes çıkmaz gam-ı aşkın gönülden ey sanem

Ya savab olmuş veya olmuş hata sevdim seni

Gah mihr-i alem-ara gah Mah-ı Nahşeb ol

Yok ise nağmeni takdir edecek guş,

Şu ki ser-gerdan gezer başında vardur ki heva

Hayali

Arz-ı hal etmeye cana seni tenha bulamam

Gözyaslarımın seli yeryüzünü kapladı, ama mutluyum;

"erişip bahara bülbül yenilendi sohbet-i gül

Yar ger sende yatursa elemi bizde yatur

Öyle sandım huridir firdevs bağından gelir"

Sanmam bizi kim şire-i engur ile mestüz

Niyaz itmek ana cana yaraşur sana istiğna

Ben akıtırım yaş ile kan yandım elinden

Beni candan usandırdı cefadan yar usanmaz mı

Ahmed?em kim okınur namum ile name-i ışk

Bendeyledi zencire beni sünbül-i gisu

saygılarımla.

Yar boynuma taktı geçti

Aşık-ı sadık benem Mecnun?un ancak adı var

Keçecizade İzzet Molla

Ey benim aşkınla bülbül gibi nalan olduğum

-Divan şairiyle günümüz insanının dünyaları çok farklı. Modern çağda mutluluklar çok basite indirgenmiş durumda. Zira modern çağ gönlü ıskaladı. Şimdilerde mutluluk parayla elde edilebilen şeylerle ölçülüyor. Oysa mutluluk dediğimiz kavram soyuttur ve kalp ile zihnin ortak değerleri bize mutluluk olarak yansır. Yaşadığımız çağda mutluluk?lezzet?le ilgili, geçmişteki mutluluk ise?haz?la ilgiliydi. Yıllar geçtikçe maneviyat yerine maddiyat ön plana çıktı ve mutluluk anlayışı bu eksende dönmeye başladı. Birşeyi elde etmek için ne kadar fedakarlık gösterirseniz, elde ettiğinizde de o denli mutlu olursunuz. Oysa şimdi kimse, hiçbir şey için çok büyük fedakarlıklarda bulunmuyor; dolayısıyla mutlulular da anlık yaşanıyor.

Arife bir gül yeter lazım değil tekrar gül.

Edebiyatsız millet, dilsiz insana benzer. Altı asırlık Osmanlı çınarının asude bir gölgesi olan Divan edebiyatı da atalarımızı bize gösteren bir ayna, onları bizimle konuşturan bir ilham ve aradaki tanışıklık bağını sağlamlaştıran bir vasıtadır. Gelecek nesillerin bu edebiyattan mahrum yetişmeleri düşünülemez. Hepimiz, üzerimize düşen kültür taşıyıcılığı görevini yapmakla yükümlüyüz.

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek..

Beni çevrile öldürse dimen ol yara kanludur

Nazeninim saye-i har-ı gül-i diba seni."

Bi baht olanın, katresi düşmez bağına

Bilesin bir gün ola aşka giriftar olasın

Bu sevdan odıdur dün gün yanar içümde pinhani

Ben bu sırra eremedim

BENDE MECNUNDAN FÜZUN AŞIKLIK İSTİDADI VAR

Dağlar şikayet eyler sabr u sükun elinden

Ne beyan-ı hale cür?et, ne figana takatım var

14. Nesir alanında tezkireler , münşeatlar , tarihler, dini metinler ve nasihatnamelere de rastlanmaktadır. Bunlarda da sanat yapma amacı ön plandadır.

Meyve ağaçlarını sarınca karınca

Mestdir çeşm-i siyeh meste yeter bu uyku

Her zülfü siyah yanında bir zehirli yılandır

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek

bak kardeşim her foruma girip sabote etme.

Dostlar! onun elini öpmek arzusuyla ölürsem, toprağımdan testi yapın, onunla sevgiliye su sunun.

Mihnet-i dünya çekilmez doğrusu bir can için

Sevgili, cefa karanlıklarında koyup aşığını? Sevgili bilip aşığını? Bilip yaktığı ateşi? Cefa vermekten usanmaz ki aşığı da bu cefadan usanmaz. Gönül fitilini ateşleyen ahı, alemleri yakar da bir türlü murat mumunu yakamaz.

Sevgili, bütün hastalarının derdine ilaç veriyor, bana niçin ilaç vermiyor?Beni hasta sanmıyor mu?

Sadıkane belki ol cihanda serdar olur

esrar dede

Nef i gibi Lule-i ab-ı hayat-ı feyz ile leb-ber-leb ol

Yunuz aşık oldun ise, aşıklarda ar olmadı

Bir gevherim var eşk midir dil midir desem

Bütün alem bilir aşığın dert çektiğini ama ne hikmettir bilmem bir tek o sevgili bilmez...:))

Sadıkane / belki ol /cihanda / serdar olur

kanuni sultan süleyman:

Bad-ı hazan çemende el aldı çenardan

Zinde-i cavid ana derler ki kurbandır sana

Hansı şuhun bilmezem zülf-i perişanın sever

Hayali fakr şalına çekenler cism-i uryanı

Gam çekme hakikatde eğer arif isen

Kan görünür gözüme agyare söylen dustlar

Zincirler terane-i tanburdur bana.

Her derdin olur çaresi her inleyen ölmez

sevmek için uğrşanlardandım ama sevemedim bi dönm yakın geldi okadar ısınamadım bi türlü...

Mübtelay-ı gama sor kim geceler kaç saat...

Arızın yadıyla nemnak olsa müjganım n'ola

Aşk alış verisinde, dosta kavuşma kazancını elde ettim;

Her har ile sen sohbet edersin dün ü gün ben

Şeb-i yeldada uzar fecre kadar kıssa i aşk

divan şiiri denince Fuzuli olmadan olmaz bence.. :)

Ebru-yi melek andaki mihrab-ı duadır

Gamınla gerçi çokdan ağlarım amma bugünlerde

Est. Syn. alprence özürlük bir durum yok silinmese de olur bence... teşekkür ederim paylaşımlarınız için...

Dest busı arzusuylşa ger ölürsem dostlar

Bağ-ı dehrin hem hazanın hem baharın görmüşüz

Eylemişler Rasih?e bühtan bühtan üstüne

Kevkebe basdır cihanı hem yine bi-kevkeb ol

Sen de güzelim ettiğin ikrarı unutma

Yavuz Sultan Selim

Derdim ahvalimi canana kılam arz veli

Giryemi kildi hun eksimi füzun etti felek

Nam ü nişane kalmadı fasl-ı bahardan

Bu hakin pertevinden oldu diçur-i adem zail

Sabah vakti sevgilimi gördüm, otağından geliyordu. Öyle sandım ki bir huridir;cennet bahçesinden çıkmış geliyordu.

İlm kesbiyle paye-i rif?at

(Bu paha biçilmez İstanbul şehri ki, dünyada bir benzeri daha yoktur. Oranın bir tek taşına, İran diyarı baştan başa feda olsunlar.)

Ateş-i dilden özge

Galib-i divaneyim Ferhad u Mecnun?a sala

?Üzüntümü gizli tutardım ben, dediler ki yare reşen kıl desem ki, o vefasız bilmem inanır mı inanmaz mı?

KEÇECİZADE İZZET MOLLA

Dir idüm ışk kopuzun uşadam vaz gelem

Güneşin vehmi saraylar yaratır camlardan

Bizi hak itdi heva yolına sevda n?idelüm

Dustlar

Güzeldi

Sır içre sır? Kederin ipine düğüm atılmışken sırla; dediler ki kıl yare ayan! Sevgili; vefasızlık makamı? Bu çözülen düğüm; bu aşığın boynunu büken sır serilse bile yarin ayakları dibine; acep inanır mı? Yoksa inanmaz mı? Yoksa zaten bilir midir, sevgili aşığın bunca çabasını görmezden gelirken hem de ona inanmaz mı?

Eylülde melul oldu gönül soldu da lale

Bende Mecnun?dan füzun aşıklık isti?dadı var

Dağları dele dursun ulaşmak için sevdiğine,

Sönmez seher-i haşre kadar ş'ir-i kadim,

Baş koşam dimez idüm ben dahi dil-berler ile

Vefa ummaz cefadan yüz çevürmez Baki aşıkdur

Diyordu ya?ben de mecnundan çok aşıklık istidadı var/gerçek aşık menem mecnunun yalnız adı var?

Tasrihe mecal olmadı ima ile geçtik

Rıhtımda kalanlar bu seyahatten elemli,

Canane giden name-i hicrana dökülsek

Kaynağında ecelin ahuyimiş

Mecnun olur namaz-u niyaza imamımız.

Meçhule giden bir gemi kalkar bu limandan.

Sallanmaz o kalkışta ne mendil, ne de bir kol.

"Göçsem diyar-ı kabre, cihan içre sığmayıp

Biz ehl-i harabatdanuz mest-i Elest'üz

Uyanıp da firkat oduna haşre dek o yanmasın

Fakat yaş ilerledikçe, lise kitapları arasında kadri kıymeti bilinmemiş büyülü mısraları döner döner okuruz nedense.

Yanağının gülüne karşı gözümden kanlın su akar ; sevgilim! Bu gül mevsimidir, akar sular bulanmaz mı?

Bilinmez ki giden sevgililer dönmeyecekler.

sensiz geçen günlerin kazası yok...

Kapudan bir seg eksilmiş anı sanman ziyanludur

Karıştı kara yere kuhsar-ı mihnette

Yüzinün rengi zerd olmış gözinün yaşı kanhdur

Şiiri böyle yukarıdan aşağıya ve soldan sağa okuyun görüceksiniz.

Madem uykudan gidiyoruz. Bir tane de ben göndereyim o zaman:)

Bunun kandili Cevza matla-ı nur u ziyadır bu

Aşk imiş her ne var alemde

işte en sevdiğim beyitlerden biri daha

Ey kendini bende add-eden şah

Düştü çemende berk-i draht itibardan

Sana C. C ulaşmayan yolu bana Gösterme...<<<

Kim sabıka-i şöhret-i şeytan unutulmuş

Aşkını saklarım gönlümde nihan

azm-i hamam edelim sürtüştürem ben sana

Na-merde aşk u derd heva vü heves gelür

Yoluna canım revan itsem gerek cana dedim

Nasihat eylediğimce beter melamet olur

Gel derse ki Fuzuli güzellerde vefa var

Ben kimim, saki olan kim, acaba bu şarap nedir?..

Dünya ve alem felsefesinden anlayan, bilge sayılmaz;

Bu Selami hidmet-i na'tin ile mağfur olur

Seni tenha bulacak kendimi asla bulamam

bi gazetede reklamını gördüğüm ve aldığım kitabı okuyorum.. iskender palanın, "babilde ölüm, istanbulda aşk" adlı kitabı.. arkadaşlar kitaplarla haşır neşir olmadığımı bildikleri için, biraz yadırgadılar.. hayırdır!! cem ne ayaksın diye.. kitap hoşuma gittiği için dilim döndüğü kadar reklamını yapmaya çalışıyorum: çok güzel bi kitap, sizlerde okuyun, tavsiye ederim, çok güzel bi kurgusu var, leyla ile mecnunun aşkını anlatıyor FUZULİ'nin diliyle diye..

Dil gamla dahi dest ü giribandan usanmaz

Durmaz mı o ahdler vefalar

Bigane-i mahabbetün olmaz gam-aşina

Sud isteme sevda-yı gam-ı aşkta hergiz,

Muhammed?siz muhabbetten ne hasıl?

Sorsa canan bilmezem kam-ı dil-i şeyda nedür

Su kasidesi Fuzulinin Peygamber Efendimiz yazdığı güzide bir eserdir. Her okuduğumda işte sanat dediğim ve insana manevi atmosferleri tattıran harika bir eser.

Yanıp tutuşmadan aylarca yummadım gözümü

Taşlıcalı Yahya

diyor ya;

İlhmi

Geçmiş zaman olur ki hayali cihan değer

Lütfeyle gel Nedimi'ne kurbanın olduğum

Ehl-i dil birbirini bilmemek insaf değil

şahsın görünür rütbei aklı eserinde

Pendiniz gus eyliye avare söylen dustlar

Çerh ile söyleşemem ayinesi saf değil

Takrir edemem çektiğim elemı felekten

Beni bir gözleri ahuya zebun etti felek.

Nücuma sor ki, bu kirpikler uyku görmüş mü?

çok güzel bize bir beyit yazar mısın?

Tab'-ı yaran gibi dükkançe-i sahhaf değil.

Evsafı hele başka kitab olsa sezadır

Söziyle gerçi Dehhani güher kanı durur illa

Sirayet idüben birgün dutışısar süveydaya

Öyle ser-mestem ki idrak etmezem dünya nedür

Ne can bedende gam-ı firkatunle rahat olur

Uyarır halkı efgaanım kara bahtım uyanmaz mı

Sözümüz cümle heman kıssa-i canan olsa...

O mahiler ki derya içredir deryayi bilmezler

teşekkürler İskender PALA...

Riyazi

Anunla fahr ederler atlas ü dibayı bilmezler

Ehl-i dildir diyemem sinesi saf olmayana

Sana kaldı mürüvvet senden özge hiç kimsem yok

Eslaf kapıldıkça güzelden güzele,

Fuzuli eğer?güzellerde vefa var? derse, aldanma ki şair sözü elbette yalandır.

Ecza-yı cihan cümle biribirine muhtac?

Aksine çerh-i felek mihr-i dırahşanı bile

arz-ı hal etmeğe cana, seni tenha bulamam

Şair Nedim

Az edip cevr ü cefalar kılasın canımıza

Ben bu sözden dönmezem devreyledikçe nüh felek

Müptela-yı gama sor kim, geceler kaç saat

Her bağçesi bir çemenistan-ı letafet

Rahmede sayed ana dil-dare söylen dustlar

İster isen milk-i hüsn abad ola dad eylekim

kendi elimle yare kesip verdigim kalem

Geh geh budur kulaguma bang-ı ceres gelür

Zülüflerin kemend etmiş

sevdiğim canım yolunda hake yeksan olduğum

Gülmek ol gonceye münasiptir

Çevirir camları birden peri kaşanesine

Ey Nedim ey bülbül-ü şeyda niçin böyle hamuşsun

Leyla vü Mecnun 112. Beyit.

Ey Fuzuli! Ah ve feryatların incitmekte alemi;

N'olacakdur terk-i ışk etme Fuzuli vehm edüb

Uslanmadı gitdi gör o divane disünler

Madem bir kez kavuşmak, aşığı vuslata kandırır;

Herkesi sen dost mu sandın belki ol ağyar olur

6. Klişe bir edebiyattır. Duygu ve düşünceler değişmez sözlerle anlatılır.

senin dermanın benim zehr-i helakımdır...

Neşatiya keder-i keşf-i razdan gayrı

Kef kef geçer denizler aşk ile muztarib-hal

Nedim

Benzer ki bir şikayeti var ruzgardan

Göz gördü gönül sevdi seni ey yüzü mahım

Afitab-ı hüsn-ü huban akibet eyler u ful,

Gele beri nicesin hoş musun safaca mısın

Her kimseki aşıktır işi ahü figandır

derdim nice bir sinede pinhan ederim ben

Müthiş bir şair bu Esrar Dede, bir Türkçe-İtalyanca sözlük bile yazmış...

Suy-i mihraba nigahım kec-edadır doğrusu

Gelmez yola gidiyorum

Niçin ebkar-i ma?ani beslemez erbab-i nazm

Geçti cananın firakı canıma

Derdin ederim munis-i can yandım elinden

Maksud heman sadr-ı kerem-kara senadır

Boğaz içinde bu şeb mey vererek muğbeçeler

belli ki vuslat başka bahara...

"Ayıttı ol peri bir gece düşüne girüben bir şeb

GAZEL

Kim istedi sevdayı gamlı aşk ziyandır

Her bi-haber ne bile mahabbet safasını

Nazargah-ı ilahidir makam-ı Mustafa'dır bu'

Zann-etme ki gam harabı sensin

Yamanlıktır işin uşşak ile yahşı mıdır böyle

Gamım pinhan tutardım ben dediler yare kıl ruşen

Böyle de mütevazıdırlar.:)

Ey peri! Nasılsın! Hoş musun! Safalı mısın! Beri gel; nasılsın, hoş musun? Safalı mısın?

O mahı na-gehan görsem bana söylemeyüb geçse

?Yar beni canımdan usandırdı, bana cefa vermekten usanmaz mı? Ahımdan alemler yandı da muradımın mumu yanmaz mı?

Zerredir amma ki tab-ı afitab-ı aşk ile

Başkadır çünkü bu akşam bütün akşamlardan,

sevenlerden... hem de çok sevenlerden

Ey gözlerinde cennet-i alayı gördüğüm

Felekün nuş iderem nişini sağarlar ile

Necati

Güzeller sen tegi olmaz cefa senden vaciptir

Yanma ciger figan ile feryad-res gelür

Sineden derd ile bir ah edeyin kim dönsün

gel gel beru kim savm u salatın kazası var;

Galib dedi tarihin efsus efsus

Feyz her asrda mevkufdur isti?dada

Hurimi acep nur-i mücessem nedir bu

Ateş-i suzan mısın kafir?

Canı için kim ki cananın sever canın sever."

HAKKINDA YAZILANLAR

Her hüner makbul imiş, illa edeb illa edeb.

Şimdi yapılan alem-i nev-resm ü safanın

böyle bir kitap varmış yazar ve şairlerin başından geçen ilginç olaylar anlatılıyormuş. ben henüz bulamadım ama rıyorum... bence derslerde faydalı olabilir..

Müthiş!

Gamda yanan yarı yar çünkü sever yanaram

o sevgili, "bir gece düne gireceğim" dedi, bunun sevinciyle senelerdir uyuyamadım.

"Güllü diba giydin amma korkarım azar eder,

Nevres-i Kadim

Yavuz Sultan Selim?in edebi sanatlarla zenginleştirdiği ve Şah İsmail?e gönderildiği rivayet edilen, o dönemin Türkçe?siyle yazılmış bir şiirdir bu.

sensiz geçen günlerin kazası yok.

Sende kaldı gece gündüz nigahım

yukarıda aynısını belirttim sanırım. :))))

Dide-i şehla ile ger eyler isen ey güzel

'' Ya Rab hemişe et lutfunu reh-nüma mana

Ey sevgili, bir elinde şarap kadehi, bir elinde gül geldin yanıma. Hangisini alsam acaba, kadehimi, gülü mü yoksa seni mi? :))

Eşkimi kıldı füzun giryemi hun etti felek

Dime hiç ey Hayreti alemde ben de gaaziyem

Beni ağlan beni kim üstüme gelmez ölicek

Senin aşıkların ey bi-vefa gül her zaman aglar...

Derd çok, hem-derd yok, düşman kavi, tali'zeun

"Lale Devri " döneminde Şair Nedim, o eski Kağıthane safahatında dere boyunca dolaşırken yaşmaklı, genç ve güzel hanımlar gelip geçerler... Nedim'in arkadaşları şaire, o güzellerden birine " harf endazlık ", yani "laf atmasını" isterler... Bu talep üzerine Şair Nedim o güzellerden birine yanaşır ve ince bir tevriye san' atı ile şöyle seslenir:

Kuze eylen toprağım sunun anınla yare su

Yok takati hicranına lutf eyle efendim

şaka bir yana divan şairleri arasıda bir fuzuli vardı ki onu çok beğenirim. güzel bir beyiti:

Ah mine'l-aşki ve halatihi

Hayali şimdi o Ferhad gördüğün gönlüm

Farz eyle ki el'an yine alem yoğ imiş

?Aşıkım hal-i dil-zarımı Allah bilir

Farığ olmam eylesen yüzbin cefa sevdim seni

Ay mıydı gün müydü yüzü

Dünya var imiş ya ki yok olmuş ne umurun.

Şol gice olan sohbet-i hemvarı unutma

Seni sevdim odur benim günahım

ayrıca "görüceksiniz" değil "göreceksiniz". saygılar...

Dirigaa ahdine durmaz sanasun Karamanlu'dur

Sefer kılıp gelir Ahmet ki deye şehrimizin

Kuze eylan toprağım verin anınlı yare su

Ben muhibbi la yezalim, la uhibbul afilin...

Rize-i elmas eker her açtığı zahma o şuh

HERKESİN MAKSUDU BİR AMMA RİVAYET MUHTELİF

Ben sana meyletmiş değildim, aklımı sen yok ettin;beni kınayan gafil seni görünce utanmaz mı?

"Kim cananını can için severse canı sever,

Neler çeker bu gönül söylesem şikayet olur

Dest-busu arzusiyle ger ölsem dostlar

?Bizi cennet bahçelerinden men edebilecek olan da kimmiş! Orası bize babamız Adem?den mirastır, elbette gireriz; ev bizim değil mi!?..?

Canıma bir merhaba sundu ezelden çeşm-i yar

Gittin güzel amma bu dil-efkarı unutma

olmaya devlet cihanda bir nefes sıhhat gibi.

Ş@h-in editörüm takip ediyordur, benim gönderdiğimi silecktir eminim...

Kehlesi dahi mahalinde onun işe yarar.

Adet budur ahirde gelir bezme ekabir

Divandan değil ama benden, kabul eder misiniz?

5. Şiirlerin konuyu içeren başlıkları olmadığı için nazım biçimlerine göre adlandırılmışlardır.

fetva-yı hun-ı na-hakımı yazdı ibtida

Nevbahar olgaç dikenden berg-i gül izhar olur

adet budur en sonra gelir bezme ekabir

Göz yaşlı gönül zülf-i perişanlar içinde

Gamzesi celladima yalvara söylen dustlar

Arif oldur bilmeye dünya vü mafiha nedür

yavuzun değil fatihin şiiri bu. Soldan sağa ve yukarıdan aşağıya okunduğunda bütün dizeler aynıdır.

Bağdatlı Ruhi

Kulzüm şirar-ı aşkına bir katre kan senin

Gamım pinhan dutardım ben dediler yare kıl ruşen

Bin ma'rifet zemanede bir aferinedir

Müstesna Beyitler diye bir başlık vardı ilk sayfada. Bu başlığı bugün gördüm. Aslında sadece beyit yazmasak da yorumlarımızı paylaşsak, şiir şerh etsek? Kafamıza takılanları sorsak? İlk soru benden. Şiirlerin takti ile okunması hakkında ne düşünüyorsunuz? Ben imale, vasl, zihaflar okunuşa yansıtılsın diyorum ama vezne göre okurken çıkan o tak tak tiki tak... şeklindeki mekanik ses hoşuma gitmiyor. Neden mesela Fuzuli'nin "yar hal-i dilümi zar bilüpdür bilürem/ Dil-i zarumda ne kim var bilüpdür bilürem /Yari ağyar bilüpdür ki mana yar olmaz/ Men dahı anı ki ağyar bilüpdür bilürem" dizelerini Orhan Veli'nin "Anlatamıyorum" şiirini okur gibi okumayalım?

İstanbul?a sermaye-i fahr olsa revadır

Dil ise gitdi kesülmez heva-yı aşkundan

O mahiler ki derya içredir deryayı bilmezler

Ve İskender Pala şöyle diyor;

Söyleyenler kendini bilmez bilenler söylemez

Cihan buldu selamet dayansın ehl-i kubur.

Bir peri-suret görünmüş bir hayal olmuş sana

senden bilirim yok bana bir faide ey gül

Yusufu bilmezin amma seni rana bilürin

Canı canan dilemiş vermemek olmaz ey dil

Aşık olal'dan ana leyl ü nehar

Görmeziz bir dil ki tuti gibi güftar eyleye

Siz hangisini alırdınız?

Boyun cennetde tubiye eger salmazısa saye

Divan şirinde yaygın işlenen konulardan biri de doğadır. Ama doğa, şairin hünerini göstermesi için bir araçtır. Çünkü şair, doğayı kendisinin gördüğü gibi değil, önceki usta şairlerin gözüyle yansıtır. Doğa, daha çok kasidelerin ve mesnevilerin konusu olmuştur. Bahar ve kış mevsimleri o kadar çok işlenmiştir ki, bu iki mevsimi anlatan şiirlere ayrı adlar bile verilmiştir. Baharı anlatan şiirlere bahariye, kışı anlatanlara da şitaiye denmiştir. Bahar, şair için sevinç kaynağıdır. Bahar için yapılan benzetmelerden biri sultandır. Örneğin bahar sultanı ordusunu toplar, kış sultanına hücum ederek onu yener. Baki?nin?Bahar Kasidesi?, en güzel bahariye örneğidir. Bahar tasvir edilirken gül, bülbül, lale, sümbül, çimen gibi sözcüklere sıkça başvurulmuştur. Divan şairine göre bahar yaşam ve canlılığın kaynağıdır. Kış ise can sıkıcı ve bunaltıcıdır; zalim bir padişaha benzetilir. Divan şiirinde işlendiği biçimiyle doğa belli öğelerle sınırlı kalmıştı. Örneğin orman, dağ, ova, rüzgar, yağmur gibi öğeler Divan şiirinde hemen hiç kullanılmamıştır. Divan şiirinde kayıklar vardır, ama deniz yoktur. Divan şiirinde bilinçli olarak hayali bir dünya yaratılmıştır.

Sakın isteme sevdayı gam aşkta her an

GÜLÜMSEYEN ANLAR

Rind-i aşkız hasılı Nef?i-i biperva gibi

Bir şaha esir oldu kim dil

"Canı kim cananı için sevse cananın sever,

Hasret bir rüzgar kahı kahı aralar geçer.

Bu ne halet bu ne hoş ab-u havadır.

El-hak bu ne halet bu ne hoş ab u hevadır

Bir gevher-i yekpare iki bahr arasında

BİRAZ DA DİVAN ŞAİRLERİMİZDEN BAHSEDELİM HEM BİLGİLERİMİZİ TAZELEMİŞ OLURUZ DİYE DÜŞÜNÜYORUM...

Altında mı üstünde midir cennet-i ala el-hak

Şimdi akıl odur zamande kim

Divan şairinin iyi şair olabilmesi için dilin inceliklerini bilmesi gerekirdi. Şairin söz sanatlarındaki ustalığı şiirinin değerini artırırdı. Bu nedenle şairler, hüsn-i ta?lil ve teşbih sanatına sıkça başvurmuşlardır. Hüsn-i ta?lil, nedeni bilinen bir olayı, daha güzel biçimde açıklama ve anlamlandırma sanatıdır. Benzetme de denen teşbih ise, bir durumu, bir oluşu, bir varlığı daha güzel bir duruma, bir oluşa, bir varlığa benzetmektir. Divan şairi için benzetilenler, daha doğrusu neyin neye benzetileceği belliydi ve kalıplaşmıştı. Bu amaçla hazırlanmış listeler bile vardı. Yeni bir şiirin benzetme yönü farklıysa, o değerli bir şiir olarak nitelendirilirdi. Ama asıl yenilik hüsn-i ta?lil sanatıyla ortaya koyulurdu. Böylece şair bir sözcüğe ya da deyime, kullandığı dili çok iyi bilmesi oranında artan anlamlar yüklenmiş oluyordu.

Bir sengine yekpare acem mülkü fedadır

Habib-i Kibriya?nın hab-gahıdır hakikatte,

Derler ki biraz dilleri bi-mihr ü vefadır

Ger derse Fuzuli ki güzellerde vefa var

Değildi meyletmiş bu güzele; ancak aklını başında mı koymuştur sevgili!? Onu böyle hor görenler acep Sevgiliden gafil olanlar, onu görseler utanmazlar mı bu söylediklerinden?

Esir-i dam-ı aşkın olalı senden vefa görmem

Tiz-reftar olanın payına damen dolaşır!

Gel de bir ahh çekme...

sanırdım

Ben sabr edeyim derd ü gam-i hecrine amma

1748 yılında İstanbul'da doğdu. Asıl adı Mehmed'dir. iyi bir öğrenim gördü. Mevlevi tarikatına girerek, Şeyh Galib'in yakın dostları arasına katıldı. İtalyanca ve Rumca bildiği rivayet edilmektedir.1797 yılında öldü.

Ahraka kalbi bihararitihi

Hak içre defnedüp gerü gitdim dirig u ah

Cem olmuş idi ademle imkan

Efsane-i Mecnun ile Leyla'dan usandık

Hangi mısralar bu kadar kolay anlatabilir kusursuzluğu...?

Ya ver bana mihnetimce takat

Aldanma ki şair sözü elbette yalandur.

Bakıp o şuh ile naz u niyaza meşk ederiz

Her bendesi Kahraman-ı katil

Gönül virdüm bela aldum kad-i balanı çün gördüm

Meclislere raib handan olup gelir.

şeyhi

Sor ahir kıl-be-kıl disün nesim-i galiye-saya

Mahmur olarak lezzet-i sahbadan usandık

oyle yasaniyomus ki duygular o zamanlarda o kadar saf... bu saf bu temiz sevgiler sevilmez mi ki ahhh

Tir-i gamı cana aşinadır.

Beni böyle ağlatıp inletmeden sevindirmedi.

Raşid

"Yar gamdan azad etse yine gama gark olur gönül,

Uyadır halkı efganım gara bahtım uyanmaz mı

Kabirde yanında yatanlar dayansınlar şimdi.

Şeyhülislam Yahya

Haydi gülüm gülüver de, gülü vereyim.

Muhammed?den muhabbet oldu hasıl.

Ebna'yı dehr her hünere aferin verir

Duymasın agladıgını dide-i giryan bile

yüreğine sağlık üstadım, eyvallah...

Biz aleme bir yar için ah etmeye geldik

Sevgili beni candan usandırdı, cefadan usanmaz mı?Ahımdan gökler yandı, dileğimin mumu yanmaz mı?

Kılmadan zulm ile yüz parça su yaralı göğsümü,

Sıhhatim ruh-i lebindendir helak olsam yine

Akıbet rusva olub mey-tek düşer il ağzına

Kardeşlerim Üstat Yahya Kemal Beyatlı'dan bir şiir alıntamazsak en büyük eksiklik olur...

Aşk afet-i can olduğu meşhur-ı cihandır.

YAHYA BEY

Dest busi arzusuyla ger ölürsem dostlar

Can yandı nar-ı aşkına, yansın beden dahi

divan edebiyatıyla başım dertte

Merdüm deyip aldanma ki içtikleri kandır.

Bir devasız derde oldum mübtela sevdim seni

Kurbanın olam var mı benim bunda günahım.

o zaman ben yazıyorum. hakkınız bana geçti:

Ağyare nigah etmediğin naz sanırdım

Yoksa sözünü hep senin i'caz sanırdım

divan şiiri deyince failatün-failatün-failün kalıpları geliyor aklıma :)

Eğer aşk belası ile başın hoşsa, o zaman bu dava nedir?

Ziya Paşa

Bela budur ki alıştı belalarınla gönül

Nutk sahil, akl gavvas ü dür-i şehvar şi?r

- Yunus Emre -

Uslanmadı gitti gör o divane disünler

anlatması ne zormuş açıklaması telaffuzu.

Şuur-ı hikmete karşı bir Eyvallah kalmıştır"

Sanma Mecnunun duası sevdiğimi göreyim diye,

Terk-i can diyorlar bu derdin muteber dermanına"

sorsa canan bilmezem dil i kam ı şeyda nedür?

Şuride benim ki bin gamım var

Güya ki bütün şevk ü tarab zevk u safadır

Zira kimine ağla demişler kimine gül

Ben de Fuzuli hayranı olarak şu bilgileri paylaşmak istiyorum:

Ey hilal-ebru dilin meyli sanadır doğrusu

Açılub gül kalmasa hergiz negam bülbül ne gam

Her gelen gamlı gider şad gelip yanımıza

Kıl tefekkür ey gönül çarhın hele devranını

nazenimin saye-i har-ı gül-i diba seni

Şükür ki, felek muradımı verdi de; ümitsiz kılıp,

İyddir çık naz ile seyrana kurban olduğum

Sen şem? gibi gayr ile mecliste gülersin

Şöyle mest oldum ki gayrın merhabasın bilmedim!

Dilde gam var şimdilik lutfeyle gelme ey sürur

Kala-yı mearif satılır suklarında

o ne ince bir histir o ne güzel bir sevgidir o ne güzel sevgilidir..

Arzu-yı muhal imiş ancak

Seyr eder her menzili bir mah-ı tabanın mı var

Değildim ben sana mail sen ettin aklımı zail

Ne tende can ile sensiz ümid-i sıhhat olur

Felekde mah-ı nev Babü?s-Selam?ın sine-çakidir

Hayali! O Ferhat gibi gördüğün gönlüm, sıkıntı ağında kara yerlere karıştı.

Ney-i ışkunla gamun çengine dem-saz gelem

Yine zevrak-ı derunum kırılıp kenare düştü

ŞEYH GALİP

Fuzuliden güzel bir gazel ile günaydın diyelim.

Erişir menzil-i maksuduna aheste gidenler

Dergahları melce-i erbab-ı recadır

İçimdeki derdi de, gönlümdeki ateşi dedile getirmem mümkün değil. Buhalimle beni söyletme ki inleyen hatırım kederle dolu..

Erzan meta'-ı fazl ü hüner ta o denlü kim

Gideceğim bir ummanda

II. SELİM

Nereni nasıl yaksın söyle bu ateş senin

(18. Yüzyıl -

Gece Kandilli?de gök kandil olup ol meh-ru

Anladım uymuşsun eller sözüne

Sultanım! Güneş yüzünü görmeyeli gündüzüm gece gibidir. Belki sana dün gibi gelir ama, bana bin yıl geçmiş gibi?

Nev?i

Dirildikçe seg-i kuyun ölende hak-i payındır

Artık demir almak günü gelmişse zamandan

Bi-behredir aşkdan Züleyha

O sevdadan dahi söylenmedik neler kaldı

Hal-i dilin intizamı yok mu

can isteyen endişe-i cana düşer mi

Ol daiye-i dağdağa-farmadan usandık

Ol va?de-i tekrar-be-tekrarı unutma

Garazim yok reh-i askinda fenadan gayri

ŞARKI

mirata bakma bir iki gün eyle tecrübe

haydi devam edin. sıra sizde.

Açıklama : Sensin, maşuka aşığın arzusunu gösteren ve aşıkı maşuk arzusu ile hüzünlendiren.

Ne can bedende gam-i firkatinde rahat olur

Hangi isi yavaş yavaş kolaya döndürmedi?..

NECATİ BEY

Ağlatmayacaktın yola baktırmayacaktın

Ne Müselman-ı kavi ne mülhid-i bi-mezheb ol

Kamu bamarına canan deva-yı derd eder ihsan

Kar ger sende yatursa elemi bende yatur

Divan şiirine nokta koyanlardan, ismi her zaman Hüsn-ü Aşk ile anılan Şeyh Galip'i ölüm yıl dönümünde Hakk'tan rahmet dileklerimizle anıyoruz.

Ey dil hele alemde bir adem yoğ imiş

Kılma derman kim helakim zehr-i dermanındadır

valla benim sevdiğim bir kaç eski tür şiirler var ama divanmı değil mi bilmiyorum

Çıkar kafir cehennemden, güler ehl i azab oynar..

Biz kim hatib-i minber-i dara cema'atız

el ermedi hayfa diye ah etmeye degmez

aşkı sadık benim mecnunun ancak adı var.

Kurbanın olam var mı benim bunda günahım

şeyh galib

?Benim sana meyilim yoktu, sen aklımı ziyan etti. Bana kötü söz söyleyen gafil sen görüp utanmaz mı?

Her kimseki aşktır işi ahü figandır

Yar ger sende yatursa elemi bende yatur

Kuze eylen toprağım sunun anınle yare su

şeb-i hicran yanar canım döker kan çeşm-i giryanım

Müptelay-ı derd-i hicran olduğum canan için

Kıldın esir-i kahve bizi hey zamane hey.

Bir devlet içün çehre temennadan usandık

Kime şerh eyleyem kim mihnet ü enduh u derdim çok

Mest olur içtiği altın şarabın zevkinden

Gül gibi hurrem u handan ola ruy-ı bahtun

Vezni: mefa?ilün mefa?ilün mefa?ilün mefa?ilün

nevres

Ey Fuzuli! Canana canini veren, asla ziyan eylemedi...

Her gamda yine bin alemim var

Nim sun peymaneyi saki tamam ettin beni

Ben senin saat?be?saat dem?be?dem kurbanınam

divan şşiri sevilmez mi ey dostlar..

bi hatıratımı paylaşmak isterim burda:

Aşk derdinin dermanı kabili derman değil

şiiri böyle yazarsak sihri çözmüş oluruz

Bu şehr-i Sitanbul ki bi misl ü behadır

iskender pala ile sevdim..

İtdi sagar gibi lebriz bizi ta-be-gelu

nedim

Girdi miftah-ı der-i genc-i ma'ani elime

Oldu kapunde müstahıkk-i zekat

Gayeti derler ola bir bende sultanın sever

Bir lebi gonca yüzü gülzar dersen işte sen

Ne can bedende gam-i firkatinde rahat olur Ne çare var ki firakınla eğlenem bir dem

Dem-be-dem saat-be-saat men senin kurbanınam

12. Şiirde daha çok aşk, sevgili, içki, din ve kadercilik gibi konular işlenmiştir.

HANGİ VAKİTTE OLURSA OLSUN..

Her zülf-i siyah kasdına bir ef'i yılandır.

-Şeyh Galip-

Kie Gönül Verir İsem

XIX. yüzyıldan sonra Türkler Batı medeniyeti ile yakından tanışır ve onun tesirine girerler. Bu yeni dönemde Osmanlı şiir ve edebiyatı hakkında tartışmalar başlar. Başta adı olmak üzere eski edebiyat birçok açıdan yeniden değerlendirilir. Mesela bu edebiyatın adı için ortaya atılan isimlerden birkaçını verelim: ?Şür-i Kudema?, ?Asar-ı Eslaf?, ?Osmanlı Edebiyat?, ?Havas Edebiyatı?, ?Ümmet Edebiyatı?, ?Klasik Edebiyat? ve?Eski Türk Edebiyatı?, ?Divan Edebiyatı?, vb.

Her gün bahar olsa, resimdeki gonca yine de açılıp gül olmaz."

2-Bedende can görünmez deseler inanmam;çünkü lutuftan bedenine ne kadar baksam bana can görünür.

Fuzuli şive-i ihsanın ister bir gedayındır

DERLEYEN:ENVER ERCAN

Divan şiiri, döneminin zevklerini, sanat anlayışını, inançlarını, hayata bakışlarını ve bilgilerini yansıtır. Ne var ki, Divan şairinin gerçek yaşamı anlattığına pek rastlanmaz. Kendisini sürekli acı çeken bir aşık olarak anlatan Divan şairi, sevgilisini ay gibi yuvarlak yüzlü bir güzel olarak betimler. Sevgili hem ay, hem de güneştir. Divan şiirinde kullanılan benzetmelerde sevgilinin boyu mızrak gibi uzun ve düz, saçları sümbül, yanakları lale ya da gül, gözleri nergis, kaşları yay, kirpikleri ok, dişleri inci, çene çukuru kuyudur. Sevgilinin beli kıldan incedir, dudağı ölümsüzlük suyu gibidir. Böyle betimlenen sevgilinin aşığının gözyaşı Nil ya da Fırat ırmakları gibi akar. Aşığın bir yandan rakibi, bir yandan da acı çektiren sevgilisi vardır ve bu nedenle başı beladan hiç kurtulmaz. Divan şiirinde bütün şairlerin kullandığı bu tür benzetmelere?mazmun? denir. Bu mazmunları yerli yerinde ve başarılı biçimde kullananlar iyi şair sayılırdı.

Benzer üç bin sene evvelki mutantan Şark'a

Germdür sözlerümün suzile hengame-i ışk

Bir mihriban guşederiz adı mihr ü dad

Senin tek nazenine nazenin işler münasiptir

Ebna-yı zamanın talebi nam ü nişandır

Biz bülbül-i muhrik-dem-i gülzar-i firakız

Her mihnete bir ahir olur hem gama payan

Bi-nikab olma habibim görmesin yüzün rakib

Mahitab eyleyerek eyledi azm-i Göksu

Söyle ey bad-ı saba cananıma

Şeb-i hicran yanar canım döker kan çeşm-ı giryanım

Canı kim cananı içün sevse cananın sever

sabr eylemek firakına müşkil değil midir?

Yıllar eriyor ağladığım gülle zevale

Seng üzre gösterir zer-i kamil ayarını

Ayağın sakınarak basma aman sultanım

Gezmekde ağızdan ağıza derbederiz biz...

Müddei yanar dimiş gamda Nesimi beli

Girdiler ırmaglar guya ki derya koynuna

SAYFAYA GİREN EDEBİYAT DOSLARIMA

Sun sagarı saki bana mestane disünler

Kara sevdaya yiler bi-ser ü bi-pay gönül

Çıkar kafir cehennemden güler ehl-i azab oynar

Damenin duta ayağına düşe yalvara su

FUZULİ

Peki maşuktan aşığa her dem bu istiğna nedir?

Gözüm kalmadı cihanda

Urma zahm-ı sineme peykan peykan üstüne

Ölme gönül firak ile İsa-nefes gelür

Ben gözümle gördüm, işte şu giden canım benim."

Bigane nigahı kana mail

Vermeyen canın sana bulmaz hayat-ı Cavidan

İt gibi öldürmez isen ger rakib-i kafiri

Kalem yazdı bu sevdayı başuma ger kalem bigi

Hame-i kudret ne yazmış safha-i ruhsara bak

Takrir edemem suz-ı dil ü derd-i derunum

Ne şuhu sevse mülayim dedikçe afet olur

Neye ser-geşte olan baksa hıraman görünür

Fetvai-yı hun-ı na-hakımı yazdı ibtida

SELAM OLSUN...

Düzah- ı cennet -nümanın adı aşk

Yarun itden çog uyar ardına ağyar diriğ

Gerek öldür gerek ko hükm hükmün ray rayındır

Benüm çün na-murad olsun diyenlerber-murad olsun.

Dide nemlenmiş, bezmi soluk, uçuk rengi cemal diye bir şiir vardı, hatırlayan var mı?

Seher vakti göremedim

?Hicran gecesinde ağlayan gözlerimden canım kan dökerim. Halkı uyandırır figanım kara bahtım uyanmaz mı?

Hayır sevmem

Bir meş'aledir devredilir elden ele.

Divan şiirini sevmeyen ve tanımayan şiir biliyorum demesin. İmge bakımından çok zengin bir edebiyat.

Hızr'a minnet çekme var sonra dil-i

EH FENA DEĞİL YİNE DE.

Ey Fuzuli yar eğer cevr etse ondan incinme

Hiç kimseler bencileyin, aşka giriftar olmadı

Aşk acısıyla hoşem el çek ilacımdan tabib

Gamzen dili rüsva-yı cihan eyledi

1. Nazım birimi genellikle beyittir ve cümle beyitte tamamlanır. Beyit, cümleye egemendir.

"Subh-dem dildarımı gördüm otağından gelir

Yıkanlar hatır-ı na-şadımı ya Rab şad olsun

Hiç yolcusu yokmuş gibi sessizce alır yol;

Seni her kanda görsem ehl-i derde aşina görmem

Hülagü Han mısın kafir?

aram-dih-i akl-ı melamet-zedegandır

öyle sermestem ki idrak etmezem dünya nedür

5-Ahmet?e nola nasihat etseniz divanedir

Kuze eylen toprağum sunun anunla yara su

Öldükte bu ben hasteyi eşk ile yusunlar

Necati ey peri-çihre igen üf tade ohnışdur

Ah u feryadun Fuzuli incidübdür alemi

Açıklama : Ey Sevgili! Senin uğrunda canını vermeyen ebedi hayatı bulamaz. Sonsuza dek diri olarak anılan kişi, ancak sana kurban olan aşıktır.

Hayreti

Dermanın kendisidir, dert vereni? En zalim hastalık da aşığınkisi? Dermanı başka yerde aramaya ne hacet; derman o leb-i gülde? Ancak niçin derman vermez; yoksa hasta sanmaz mı bu biçareyi?

3. Dili Arapca, Farsça, Türkçe karışımı olan Osmanlıca?dır.

Kime gönül verir isem, benim ile yar olmadı

Bizimle akıbet bigane çıktı aşina derken!

Kimdir bizi men eyleyecek bağ?ı cinandan

Her kimün alemde mıkdarıncadur tab'ınde meyl

Eya peri nicesin hoş musun safaca mısın

Sevincimden nice yıllar geçiptir, görmedim uyku.

2. Nazım ölçüsü?aruz?dur.

Bir yar içün ağyar ile gavgaadan usandık

Aldanmaki şair sözü elbette yalandır.

Gül renkli şarap varken kim kahveyi içer?O kara bir sudur.

Ya takatım olduğunca mihnet

Biçare gönüller! Ne giden son gemidir bu!

Kim ki bir ser-mest saki la'l-i handanın sever

İman getür ki dinine sığmaz yalan senin

Dostluk hakkı ise ancağ ola var olasın

Daha sonra bu edebiyat, XV. yüzyılda Şeyhi, Ahmed Paşa ve Necati gibi şairlerle; XVI. yüzyılda Fuzuli, Hayali, Baki ve Ruhi-i Bağdadi gibi şairlerle; XVII. yüzyılda Nef i, Şeyhülislam Yıhyı, NAili, Ivhim-i Kadim, Nabi, Sabit gibi şairlerle; XVIII. yıı/. yıklıi Nedim ve Şeyh Galib gibi şairlerle; XIX. yüzyılda is Yenişehirli Avni, Arif Hikmet Beyefendi ve Leskofçalı Galib gibi şairlerle temsil edilir ve en güzel örneklerini verir.

Son ateşlerden bu saraylarla bütün Karşıyaka

Ol şehen-şah-ı hüsn basdı kadem şevketle

Herkesi sen /dost mu sandın / belki ol /ağyar olur

Biz elimizin acziyle doğru ipten eğirip gömlekler dikiyoruz dilimize; ummandan kadeh kadeh doldurup aşka kanmaya kalkıyoruz. Hayrola!

kür-şat üstadım saygılar, güzel beyitler seçmişsiniz, yüreğinize sağlık.

Cihanda aşık-i mehcur sanma rahat olur

La-mekan ol hem mahallinde yerin bekle yine

Yine endişe bilir kadr-i dür-i güftarım

Tek zülfünü göreydim bahtım siyah olaydı.

Ehl-i aşkın hasılı sahib-mezakıdır gönül

Tir-i cevri gibi girdi kanıma

gül yağını eller sürünür çatlasa bülbül

Sanki ol sevdayı kalbimde süveyda eyledin

Galiba işbu günahtır anları taş eyleyen.

Ateşinden duramadım

Ayrılık gecesi? Kan döker çeşmi? Feryadı alemi uykusundan uyandırır da karanlık uykusundan uyanmaz mı?

Hangisin alsam gülü yahud ki camı ya seni."

Yar olur, ağyar olur, serdar olur dildar olur.

Ten zahir ü tende can nihandur"

Aşıklar ten; sevgili ise candır... Ten görünür; can ise tenin içinde gizli olandır.

>>>Ya Rabbi c. c Lütfunu her zaman bana Yol gösterici kıl!

divan şiirini çok severim.. fakat divan şiiri neyazıkkii güncelliğini yitirmiştir.. halktan kopuktur.. fuzuli baki favorimdir

El gibi cefadan söylemem figan

La'l in öptürmek bu haletle muhal olmuş sana

Bülbül bahara erişti. Gül hakkında sohbet tazelendi; ancak tahammül sırası ıstırap içindeki gönle düştü...

İyddir çık naz ile kurban olduğum

Aşk halatını Ferhad ile Mecnun ne bilir

Cümlenin takatların tak olduğun bilmez misin

Dil dilerken yüzinin vaslını candan dahi yiğ

Her kişi aşık olurdu eğer asan olsa

Sırrını aşık olan nihan etsin kim

Yahşi nazar ettikte sevdaları yamandır

Sırr oldu serin hırka-i tabuta çeküp

fuzuli

Sihr etdiğini senden işitdim yine Nef'i

Ehl-i dil birbirini bilmemek insaf değil.

Olur vallahi billahi hemen yalvarı görsünler.

Özür... efendim,

Bezm-i Alem Valide Sultan

Dil ise gitti kesilmez heva-yı aşkından