hep ödün verince iyi oluyorsun...

insanı da diğer canlılarıda çift çift yaratmış yaratan..

karşılık beklemeden riyasızca çıkarsızca sevmektir..

tek taraflı olmaz, aşk tek kelime ama iki kişi ile anlam kazanır, sevgi ili kelime ama tek kişi ile yalnızlık sana eşlik eder gölgen misali...

Oysa unuttuğu bir şey vardır. Oğluna, onu parka götüreceğine dair söz vermiştir.

Ne yapalım! Önce "kul" olmalıyız tabi. Sonra kişi. şahsiyetler oluştuğunda, oturduğunda birbirimizin ayağına basma oaranımız da asgariye inecek tabi. O zaman dostluklar da sağlam olacak elbet. Binayı oluşturan tuğlalar sağlam dağil, nasıl sağlam bina çıkaracağız ortaya. Kapitalizmin, çıkarcılığın dal ortasında müslümanca bir hayat sür de görelim. Ne dostluk kalır, ne arkadaşlık ve ne de akrabalık. Nereye geldik! Haaa, şahsiyet... Yani birey olmak işin başı vesselam!

Kişilik meselesi diyerek fikir yürütelim bakalım, ne sonuca varacağız. Toplumumuzda müthiş bir kişilik bunalımı var. Bu havada kişilik oluşmuyor. Kişilik oluşmayınca terazi denk tartmıyor. Hatalar başlıyor ardı sıra.

Tek taraflı olur olmasına, aşk arkadalık dostluk bunların hepsi zaten emek istemez mi...

bence sorun bu

Gazetenin vermiş olduğu dünya haritasını parçalarına ayırır ve oğluna verir. Bunları birleştirirsen seni parka götürürüm der.

Üzülen, yıpranan sen oluyosun, karşındakinin haberi bile olmuyo

çiçek topraksız olmaz...

Hangi sevda hangi aşk sadece bir kişinin çabasıyla büyür?

ancak susuz büyümez...

Pazar günü, dinlenirken oğlu yanına gelir. Ne zaman parka gideceklerini sorar. Adam bir taraftan oğlunu kırmak istememekte, nasıl yapsam da çocuğu oyalasam diye düşünmektedir.

Çevremizdeki ilişkilerimiz, arkadaşlıklarımız, dostluklarımız bizim tercihlerimiz?Tercihlerimiz, kararlarımız, sınırlarımız sadece bize ait. Dolayısıyla yanlış seçimlerin bedeli de sadece bize ait. Eğer ilişkilerimizden dolayı hayal kırıklığı yaşıyorsak, üzülüyorsak tek suclu yine? kendimiziz.?Bırakalım artık başkalarını suçlamayı. Aynanın karşına geçip en yalın, en sade, en gerçekci kimliğimizle kendimize soralım?ben nerde hata yaptım? diye?

gerçek sevgiyi sorarsan

O hissi hissedebilmişse beşer;diğer tarafın ne hissetiğine üzülür elbet ama o duyguyu hissedebilmiş olmaya da şükreder...

Tek tarafla olması nekadar can yaksa da olmuş olmasına bile sevinir bazen insan...

Çocuk, parçaları alıp odasına çıkarken baba da sevinir. Uzun süre oyalanır diye.

Hangi kayık gider tek kürekle?

büyümesi için de karşılık bekler...

O zaman kısaca şunu söyleyebilir miyiz: Kendimizi bilmek...

tek tarflı ilişki olurmu?

On dakika sonra çocuk geri gelir. Baba, birleştirdim dünya haritasını der. Baba ise şaşkınlıkla sorar nasıl bu kadar kısa sürede tamamlayabildiğini.

ALINTI

Her şey bizde başlar, bizde biter?

bence tek taraflı ilişkierde bakan kişi çok şey kazanıyor aslında ama farkında değil ben ilkokul beş te bir kıza aşık olmuştum tabi hiçbirzaman söyleyemedim evleri taşınalı yıllar oldu ama hala o caddeden geçerken gözüm direk eski evlerine takılıyor sanki bu dünya sadece benım ve onun için yaratılmıştı müthişti yaaa

sevmek için yürek gerek...

Güzel bir hikaye paylaşmak istiyorum sizlerle :

Hangi kuş uçar tek kanadıyla?

tek taraflı olursa mesela aşk üzülen kırılan yıpranan sen olursun ve o kişi bunun farkında bile olmaz. Sen kaybettiğin zamanla baş başa kalırsın yanısıra birçok şeyde kaybetmiş olursun

Kim üzebilir beni ;kendimden başka. Ve ya kim yıkar, yıpratır beni eğer ben izin vermiyorsam.

ama zordur tek tarflı ilişkiler zordur

almadan vermek zordur..

ama vefayı sorarsan bana bambaşkadır vefalı olmak

karşındaki kişiye ihtiyacı olandan ve de hak ettiğinden fazlasını verirsen beklediğin karşılığı alamazsın, karşılığını vermek istese de yapamaz ki..

ya tamamen adıyoruz kendimizi karşımızdakine ya da bir kalemde siliyoruz

Üçünde de karşılıksız yürümez sadece belki bir taraf duygularını, davranışlarını bir süre daha yaşatır o kadar. Kişi elinden geleni yaptıktan sonra niye yürümedi diye düşünmesinin bir anlamı yok bence, ki değerini bilmeyince karşı taraf üzülmeler alır başını gider artarak. Zorda olsa kabullenmek biteceklerin önüne geçmemeli insan...

Bazen gözlemlediğim bir durum var... Hatalı kişiyi alttan aldığımız zaman, kendini daha da haklı görmeye başlıyor. Yapıcı davranmak için gösterilen çabalar boşa mı gidiyor bu durumda diye düşünüyorum. Kötülüğe iyilikle karşılık vermek gerçekten büyük başarı.

Yıprana yıprana sabır taşı olsa çatlar. Sabırda bir yere kadar. Hayatın kanunu bu. Alıcaz-vericez. Almadan vermekle bir yere kadar gider, sonra durur elbet.

ölçüyü tutturamıyoruz ilişkilerde

ama ne zaman ki kırılıp tepki versen en kötüsü sensin...

Tek taraflı olmuyo:(

her verdiğin tavizde kalbinin bi parçasını acıtırsın, kanarsın sürekli yine de mutlu olursun çünkü seviyorsundur en masum en saf haliyle... lakin... dönüp arkana baktığında sen görmezsin onu görürsü, bitmişsindir vere vere...

Çocuk şu cevabı verir: Dünya haritasının arkasında bir insan resmi vardı, ondan yola çıkarak yaptım. İnsanı düzelttim dünya düzeldi, der.

Haftaiçi yoğun bir şekilde çalışan adam, pazar günü ayaklarını uzatıp dinlenme planları kurar.

tek başına kimden ne olmuş ki

Bizi sevene değer verelim, verilen değer karşısında olgun davranalım ki ilişkimiz yürüsün...

tek taraflı olmaz. genel olarak insan ilişkilerinde acır yüreğin ama elinden hiç bişey gelmez... Gerçek bir dost, gerçek bir aşk ihtimallerin en güzeli sahip olabilenlere ne mutlu diyorum.. kıymetini bilelim...

Sonra durur elbet.

belki zor...

sadece yürekte yaşatmak birini...