Bu açıdan bakınca hayat ne kadar basit aslında. Ama işte ruh kabul etmiyor. Şahsiyet adı verilen yapı bunu kabullenemiyor. Potansiyeli melekler üstüne çıkmak olan varlığın bu basitliğini kabullenemiyor.

tüm karmaşalardan, baskılardan, kurallardan sıyrılıp, üzerindeki o sahte perdeyi kaldırdığı zaman gerçeğin basitliği deli edebilir insanı.

cesaretınden guc alanlar, kendını kısıtlayanları da acımasızca yargılayabılıyorlar ustelık...

Herşeyin çok basit cevapları var aslında. Örneklere başlayabilirim:

tum bu olumsuzluklara karsın; dusunebılmelerını dılıyor dusunenler, dusunme ozurlulerının...

Neden yalan söylüyoruz? El cevap: Aaa herkes söylüyor. bi ben miyim?.

"Bizi bize şikayet edemeyen kişinin, bizi daha büyük bir makama şikayet edeceğini hiç unutmamamız gerekir. "

zamanın gereklerını yerıne getırme cabasında olanların dusuncelerını yeterınce ozgur bıraktıkları soylenemez...

"ruhum"... yalın ifadenin yanındaki tüm ekleri kaldırmak istiyorum.

Rochefoucauld'un bir sözü ile bitireyim: Herkes hafızasından şikayet eder; Hiç muhakemesinden şikayet eden yoktur.

Evladım. Gezmenin tozmanında bir adabı vardır, sosyal yaşamın pek tabii kuralları vardır. Herşey uluorta olmaz. Cevap: Bi ben miyim yapan? Bu zamanın kuralı bu. Sizin zamanınnızda kaldı eski aşklar. Şimdi herkes böle.

Bu yaptığın terbiyesizlik? Cevap: Sen hangi devirde yaşıyorsun be. Nuh tufanından kalmasın sen.

Şahsiyet, karakter, huy, seciye, ikiyüzlülük, sahtekarlık, aldatma, aldanma, saflık, ukalalık, kendinibilmezlik, hadsizlik vs. derken bu kadar çağrışım bir söz üzerineydi;

Neden yaşına uygun giyinmiyorsun? El cevap: Benim ruhum genç. (Ama sarkık göğüsler bunu anlamıyor işte :

dusunce yeterınce ozgur bırakılmayınca; ıstenılmeyen sonuclar doguracak zıncırleme hatalar, olabıldıgınce cesur bır sekılde sergılenıyor...

kulturlulerı...

Büyüklerin yanında bacak bacak üstüne atılmaz, sigara içilmez. Cevap: Gene başladı bizim plak, susmaz artık.

kendı ogretılerını kultur dıye dayatıp; kultursuzlukle sucluyorlar,

Neden en basit şahsi fotokopiyi bile burada çekiyorsunuz. Bu devletin makinesi, devletin kağıdı. Cevap: Ee nolmuş. Bizde devletin halkıyız. Sen mi kurtaracan ekonomiyi.

- O dediğin ne ola? Cevap: Üff ya. Bunlarda bi şeyden çakmıyorlar.

karmaşık bir varlık olduğunu bilmek güzel... lakin bir de vazgeçebilsek karmaşamızdan.

Az önce Hayata Dair başlığındaki bir konu üzerine aklıma geldi bu başlığı açmak. Konu başlığı "eşimi yada karımı aldattım ben bunu yaptım diyebilen bayan yada erkek arkadaşlar" Bu başlığa yaptığım yorumdan sonra aklıma geldi; neden insanoğlu ulaşamadığı herşeye tapar, ama iç dünyasındaki bu arzu aynı zamanda "mundar" tanımlamasına yol açar? Neden binlerce yılda oluşturulagelmiş üstün davranış kriterleri günümüzde alay konusu olur? İğrenilmesi gereken durumlar övünç haline gelir? Ve bu düşünceden kimse yüksünmez, Neden? Neden herkes beyaz kanlı ya da imkansızlığı ölçüsünde zümrüdüanka mavi kanlı olma arzusundadır. Ya da en azından olduğunu hissetme.

-Merhaba yavrum. Cevap: Nbr mruk?