INSALLAH HALK BUNU IYI BILIRDE GEREGINI YAPAR...

bu gün bir haber okudum. haberde diyordu ki bir kadıncağızın bir oğlu şehit olmuş diğer oğluda dağa çıkıp terörist olmuş. şimdi söyleyin bakalım kardeşi kardeşe kırdıran bu terör olayı kimlerin işine gelir. yürekleri yanan anaların feryatlarını kim duyuyor. dağa çıkıp terörist olan o genç insanlarda bizim analarımızın evlatları. beyinlerini yıkayıp kendi insanına kurşun sıktırıyorlar onlara. bu acı milletin acısı.

Şimdi çıkar ortaya Ahmet Türk, halkın temsilcisiyim, der ve ilave eder; PKK?ya terör örgütü demek bizim için zor!

Bu PKK çıkınca işler nasıl değişti? Anlatayım.

Sonra halka saldırdılar çünkü aşiretle uzun süreli savaş yapmak PKK?nın işine gelmedi. Aşiret reislerinin silahlı adamları vardı, arkasında da devlet desteği. Ama halk silahsız ve çaresizdi. Dolayısıyla halka kurşun atmak, aşirete kurşun atmaktan daha kolaydı. Öldürdüler masum halkımızı, yıllar boyu öldürdüler.

Gene o yıllarda atanmışlar, seçimle iş başına gelenlerin devlet mekanizmasını işletmek amacı ile göreve getirdiği insanlardı yani devlet memuru. Bunlara kısaca bürokrat denirdi. Bürokrat, bildiğimiz memurdu ve devlet gücünü kullanırdı. Bürokrat yani atanmış için, ülkemizin doğusu geçici bir yer değiştirmeydi, öyle görünürdü, öyle bilinirdi. Çözüm olmadılar, belki de olamadılar halkımızın sorunlarına.

İşte demokrasi böyle bir şey bizim ülkemizde...

Tek isteğimiz var bizim, o da yaşamak; kendi vatanımızda, bayrağımızın gölgesinde, bağımsız ve hür ama insan gibi. Buna dahi fırsat vermiyorlar, hain kurşunlarla vuruyorlar bizi. Yöneticilerimizin ise kimi gaflette, kimi ihanette. Biliniz ki, bizde ihanet, gafletten ince bir çizgiyle ayrılır. Kimi zaman zor olur görebilmek kimin nerede olduğunu.

AYRICA IKTIDAR COK BUYUK HATA YAPTI, PKK LILAR YURDA KAHRAMAN GIBI GIRDI,,,

Aslında bizim için saflık; ülkesini sevmektir, işini bilmemek ise, halkına hizmet etmektir. Ama her ikisi de bizim seçilmiş ve atanmışların işine gelmez, çünkü onların saf ve temiz insanlara ihtiyaçları yoktur, ekip lazım onlara işlerini yürütebilmek için.

Atanmışlarımız da aynı atanmış, hiç sesleri çıkmıyor ve sırtını seçilmişe dayamaya devam ediyor. Onlar için önemli değil sorunlar, gerçekler, şehitler, giden canlar. Görevlerini doğru dürüst yapmağı için şehit vermemize yol açan bir atanmışın istifa ettiğini duydunuz mu hiç? Etmezler. Onlar için önemli olan koltuk yani ikbaldir, gerisi ne gam! Şimdilerde PKK?ya sempati ile yaklaşanları bile var, hani olur ya PKK da ülkemizde seçilmiş olursa, atanmış olursa, o zaman kime dayayacaklar arkalarını, koltuk da gider sonra.

Eskiden her ağanın sahip olduğu aşiretin gücüne göre bir oy potansiyeli vardı, on bin oy, elli bin oy gibi. Bu oylar, ağa hangi partiyi isterse ona giderdi. Dolayısıyla o zamanlar bir siyasi partinin, köy köy dolaşıp oy istemesi yerine, ağa ile anlaşıp oyların tümüne sahip olmak istemesi iyi bir şeydi. Ancak, ağanın da ağa olabilmesi için, devlet gücünü, devlet parasını kullanabilmesi gerekirdi.

terör sayesinde aldığı maaşı artıranlardan kasıt ne.. saçmaladığınızın farkındamsınız.. hepimiz doğuda görew yaptık ve üç beş kuruş verdikleri fazla için bu şerefsizliği hangimiz yapardı.. ben askerliğimide orda yaptım.. komando olarak.. aldığı 3 kuruş fazla için bu şerefsizliğ yapacak subayda ast subayda görmedim..

en başta imralıda maymunun...

bence siyasi rant kazanan ve şehit kanlarından oy kazananlar ile terör sayesinde aldığı maaşını bir kaç kaç arttıranların işine gelmez gibi geliyor.

İran sınırlarımızdan yapılan kaçakçılık olaylarına bir bakın. Kaçak yüzünden hayvancılığın, tarımın yok oluşuna bir bakın. Neden yıllardır devam eder durur? Neden kimse bu kara işe son vermez? Ağalar için sorun yoktu, zira bu işi organize eden onlar idi yıllar boyu. Seçilmişler için sorun yoktu, ağa memnundu ya gerisi önemli değildi. Atanmış memnundu; sorun çıkarmamış, göz yummuştu kaçağa kaçakçılığa, belki de menfaat ummuştu. Peki ya halk, bizim halkımız? Ama PKK çıkınca işler hepten değişti.

Hiç bugünlerde toprak reformundan bahsedildiğini duydunuz mu? Duyamazsınız. Ağayı ağa yapan topraktır, bu toprak halka dağıtılırsa ağalık da biter PKK da. Onlar da biterse bizi yönetenler bizi nasıl yönetecek ki?

Şimdi durum vahim. Seçilmişlerimiz kararsızlık içinde çünkü ağanın yerini PKK aldı. Halka nasıl inecekler? Doğudaki halkımızın oylarını nasıl alacak da yeniden seçilecekler? Hesapları bu işte. Onun için, ?Biz Türkiyeliyiz, doğuda Kürt sorunu var, sorunları demokrasi içinde çözelim, Kürtlere kültürel haklar? demeye başladılar. Amaçları oy almak, sorunu çözmek değil.

Doğuda ağa, halk üzerinde otoritedir, kimse onun sözünden dışarı çıkamaz da ondan. Ağanın otoritesi, halkın bilgisizliğinde, fakirliğinde, eğitimsizliğinde kendisine can bulur. Bu da yönetenlerin işine gelir. Peki neden?

PKK?nın siyasi kanadı mecliste ya, seyreyleyin şimdi adına siyaset dedikleri oyunu, dinleyiniz; kim ne diyor, kim kimle anlaşıyor. Yakında cumhurbaşkanlığı seçimi var; görün bakın kim kimle anlaşacak.

Ne diyeyim başka size ben...

Bu karanlık işlerden ve ilişkilerden zarar gören ise halkımızdır yani biz, yorgunuz ama çaresiz değiliz. Biz, yüz yıl önce de böyleydik, şimdi de öyleyiz. Biz yalnız kaldık.

Halbuki o kadar da sivil toplum örgütü var ülkemizde ama nedense hiç sesleri çıkmaz; sanki bu şehit bu vatanın şehidi değil! Sanki bu vatan onların değil!

Erdal SARIZEYBEK

Şimdi dönüp bir bakıyorum geriye, soruyorum kendi kendime: Terörü yaratanlar belli, teröre destek verenler belli, teröristleri idare edenler belli, bu denklemin bilinmeyeni yok ki! O halde ne duruyoruz, kim çözecek bu bilinmeyeni olmayan denklemi?

Gene o zamanlar PKK?nın PKK olabilmesi için öncelikle doğuda aşiret reislerinin otoritesini kırması gerekiyordu. Bunun için, 1979?da Şanlıurfa?nın en güçlü aşireti olan Bucak aşiretine saldırdılar ve aşiret reisi Celal Bucak?ı yaraladılar. Sonra?

Şimdi işler eskisi gibi kolay değil, durum vahim; PKK devletin gücünü paylaşmak istiyor, seçilmişler içinde yer almak istiyor, atanmışlar içinde makam istiyor, devleti yönetmek istiyor, devlete sahip olmak istiyor.

PKK için sorun yok, çizgisi aynı. Gerçi başta Marksist ve Leninist bir düzene dayalı bağımsız bir devlet kumayı düşünüyorlardı ama şimdi işler değişti. Şimdi hazır bir devlet var, kurulu, bütün kurumlarıyla hazır, onu ele geçirmek daha zahmetsiz gibi gözüküyor AB?nin desteğinde, ABD?nin desteğinde, İsrail?in desteğinde. Adım adım ilerliyorlar, durduran yok.

Ne gariptir ki giden binlerce canımızın insan hakları bizim ülkemizde yoktur! Şehitlerimizden kimse bahsetmez; bir Genel Kurmayımız kaldı, bir de ocağı sönen analar!

Dediklerine göre otuz bin canımız gitmişti. Halk korktu, halk sindi, devlet halkı koruyamadı, ağalığın gücü zayıfladı ve PKK doğuda ağaların yerine, devletin yerine otorite oldu. Öyle bakmayın DTP?nin söylediklerine, onlar halkın temsilcisi değil, hiçbir zaman da olmadılar zaten. Devlete kafa tutmaya çalışan Diyarbakır Belediye Başkanı kimdir? Halktan mı alır gücünü sanırsınız? Hayır! Ama şu ölüm korkusu yok mu şu ölüm korkusu, halkı çaresiz bıraktı.

illa ki söylenen sözleri bir yerlere çekeceksiniz ve hemen askere laf söylüyormuş gibi bir izlenim oluşturacaksınız. ne askeri kast ediyorum nede kendi meslektaşlarımı. niye böyle bir alınganlık içine giriyorsunuz. bu söylediklerim alt tabakada olan bizler ile ilgili deği ki. tepelere bakın tepelere. neyse polemiğe gerek yok. alınmayın lütfen.

SIYASI RANT SAGLAYANLAR, ISTEMEZ

... PKK gerçeğinin altında doğudaki halkımızın çaresizliği, yönetenlerin gafleti, ağanın menfaatleri yatar. Cumhuriyetin kurulduğu günden beri doğuda devlet otoritesi, ağalarımız bir başka deyişle aşiret reislerimiz vasıtasıyla sağlanmıştır. Dolayısıyla devletin yatırımları da ağalarımız eliyle halka götürülmüştür. Neden?

bu ülkede terör bitince kimlerin ekmeği kesilir?

Bu işte en sıkıntılı olan ise ağalarımız. Bilemiyorlar, devlete mi güvensin yoksa PKK ile mi anlaşsın, bir arada iki derede kaldılar. Hala izliyorlar bu oyunu, sonu nasıl bitecek, diye. Kendi başlarına PKK?ya bir şey yapamazlar çünkü devlet kararsız bu konuda. Kararsız olursa destek vermez, vermezse ağalar yalnız kalır. İşleri zor inanın, iki ara var bir de dere bu işin içinde.

SUANDA NE IKTIDAR NEDE MUHALEFETTEKI HICBIR PARTIYE GUVENIM YOK,

Gazi Paşa?nın meclisine, işte size yukarıda anlattığım şekilde girerler ve ilk talepleri Öcalan?ın hapishane şartlarının meclise taşınması olur. Aslında haklılar; ne işi var Öcalan?ın İmralı gibi özel bir yerde? Katiller ülkemizde nerede yatıyor: F tipi cezaevinde. Koyun oraya, dört duvar arasında yaşasın, tarih bir gün onu da siler gider.

Görün bakalım, biz neymişiz, demokrasi neymiş, insan hakları neymiş. Göreceksiniz, Öcalan?a af bile diyecekler ve bunun adı insan hakları olacak!

Bu nedenle bütün yatırımlar ağa eliyle yapıldı, bütün kredi ve teşvikler ağaya verildi. Halk eskiden bunu görürdü ama anlamazdı, eğitimsizliğinden, bilgisizliğinden. Bu nedenle, doğudaki halkımızın uzun yıllar eğitimsiz, bilgisiz, fakir ve de çaresiz kalması hem ağanın işine geldi hem de yönetenlerin. Ama PKK çıkınca işler değişti.

kendi siyasi görüşüne göre herkes bol keseden atıyor. biride çıkıp bu işi şöyle çözebiliriz diye teklif getirmiyor. ben verdiğim vergilerin boş yere harcanmasını istemiyorum. ben çocuğumun askere gittiği zaman sağ salim dönmesini istiyorum. kim çözerse çözsün bu sorunu ama çözsün.

Bu işlerden uzak iki grup var; biri, hiçbir şeyden haberi olmayan halkımız, diğeri ise harcanan para yetim hakkı kul hakkı olduğu için, giden can vatan evladı olduğu için bu işlere bulaşmayan, saf duygularla ülkesini ve halkını seven, kendini hizmete adamış atanmışlar yani bir kısım bürokratlarımız. İşin garip yanı, bu bürokratların bu sistemde yaşama şansı da yoktur; onlara,? sen safsın? ya da? sen bu işleri bilmiyorsun?, derler. Böyleyseniz eğer siz, onlar için iyi bir atanmış olamazsınız ve olduğunuz yerde sayarsınız.

Aysel Tuğluk çıkar meydanlara, sanki doğudaki halkımızın temsilcisiymiş gibi nutuk atar ve der ki; PKK ile aramıza mesafe koyamayız!