Gerçeküstü anlatımı ve olağanüstü dili ile tüm okurları kavrayacak, zorlayacak, şaşırtacak ve zenginleştirecek bir roman.

Postmodern edebiyatın temsilcilerinden olan Toptaş için yazmak?hayatı kelime kelime genişletmek? tir. Kafka gibi sade bir dili kullanmadaki ustalığı, cümle içinde sözcüklerin yerleriyle ustaca oynayarak, devrik cümleleriyle; okundukça çoğalan, beslenip büyüyen ve tüm evreni kapsayan metinlere tanık olursunuz.

"Çünkü, her zaman için sezmek, bilmekten daha iyidir."

Bin Hüzünlü Haz

Günümüzün en başarılı yazarlarından biri. Bana göre ise en iyisi. Muhteşem bir Türkçesi var. Yaptığı en iyi işi yapıyor, yazıyor. Dilerim çok yazar.

Yalnızlıklar

Toptaş, okuruna bıraktığı mektup da:

?Sana yazmaktan değil, senin için yazmaktan korkarım. Başka bir ifadeyle, senin için yazmakla sana en büyük kötülüğü edeceğimden korkarım. İşte, bu yüzden, yazmak için kağıdın üzerine eğildiğimde, yazdıklarım ille de bir yere varacak, bir yeri aşacak ve varıp aşacağı yere ille de bir işaret konacaksa, oraya seni değil kendimi koyarım ben.? diye seslenir.

Kayıp Hayaller Kitabı

Tutunamayan Portreler başlığından...

Bu romanı Almancaya çevrilerek, "İslam mistiğinin edebi kazanımlarla zenginleştirilmiş doğulu Kafka'sı" olarak nitelendirilmiştir.

Hasan Ali Toptaş anlatılmaz, okunur...:)

Toptaş, 1980 yılı madurlarından. O yıllarda öğrenim hayatı yarıda bırakmak zorunda kalmış, bir yıl işsizler kervanına katılmış fakat çıkar yol bulamadığı için memuriyet sınavına girerek Çivril Vergi Dairesi'nde veznedar olarak çalışmaya başlamış. İlginç bir hayat öyküsü var Toptaş?ın?

Gölgesizler

Tamamlanmayan metinlerle karşılaşınca bir an?baskı hatası mı var acaba? dersiniz ama hayır yeni bir anlayışla tanıştırır okurunu Toptaş. Mesela metin?sendeleye sendeleye, ürkek? diye biter. Bittiğini sanırsınız ama bitmez, devamı romanın başındadır. ?bir gölge gibi masaya doğru yürüdüm.? Metnin başı ve sonu döngüsel bir zaman dairesinde başlar, biter, yeniden başlar? Yazı tükenmez, bitmez, okundukça çoğalır ve tüm evreni yeniden oluşturur?

Ben Türkçeyi bir de Refik Halit ile böylesine sevmiştim.

?Uykuların Doğusu? ile yazgı, ölüm, ahiret, cenaze, mezarlık?gibi konu ve kavramlarla tanışırsınız. Ne zaman hangisinin karşınıza nasıl çıkacağını bilemezsiniz.. Kentin trafiğini izlerken ya da hokkabazın sihirli davranışlarını çözmeye çalışırken, aniden karşınıza ahiret ve yazgı sözcükleri çıkıyor. Üstelik söylemin geneline uyumlu bir örtüşme ile metne yapışıyor adeta.

En çok etkilendiğim eseri Gölgesizler kayıp insanların, kayıp hayatların, "ruhu daralmış" insanların, "birdenbire derisi dar gelmiş bedenince; elleri kollarına, ayakları bacaklarına uymaz ve gözleri görmesine yetmez olmuş" insanların, kendilerini ve aynadaki diğer insanları arayışlarının öyküsüdür.

Şiirlerini pek sevmedim ama romanları, özellikle de romanlarının dili çok güzel. Şu anda elimde Bin Hüzünlü Haz var. Ama özellikle okumak istediğim Uykuların Doğusu.