Bu yok! kasten yeni bir suç işlenip denetim hali bozulursa var a dönebilir. Fakat gelecekteki bu yeni suç şu an yoktur, sadece muhtemeldir. Demek ki, geçmişteki suçun varlığı ile gelecekteki suçun varlığı an itibariyle aynı etkiye sahiptir. Gelecekteki suç ne kadar yoksa geçmişteki suç da o kadar yoktur. Dolayısıyla, HAGB ile bir sanığın herhangi bir davada mahkumiyetine, hükümlülüğünün sonucu olan cezadan ise beraatına karar verildiği söylenebilir. <u>Kanun?un gerekçesinde HAGB </u><u>uygulaması şu ifadelerle savunulmuştur:</u>

<i>Başvurucu Fazlı Diri Trabzon?da bir bankada güvenlik görevlisi olarak</i>

<i>bırakmakta ve onu belirli bir süre içinde denetim altında tutmaktadır.</i>

beraat etmiştir, ne de Sanık mahkum edilmiştir. denmektedir. HAGB

<i>gerekçesiyle 13/2/2004 tarihinde temyize gitmiştir. Temyiz aşamasında Yargıtay</i>

uygulamasında mahkumiyet hükmünün hukuki sonucu sayılan ceza yoktur.

<i> <u>muamelesi yapılması hukuksuz bulunmuştur.</u> AİHM, Sözleşme?nin 6/2. </i>

<i>Hakim,</i><i>sanığın suçluluk ve kusurluluğunu saptamakla beraber cezaya hükmetmeyi geri</i>

<i>başarıyla geçirmiş olan suçlu, damgalama süreci dışına çıkarılmakta, bir yargı </i><i>kararına muhatap olmamaktadır. </i><i> Bu kurum, </i><i> çağdaş ceza hukukunun amaçlarından biri olan kişiyi mümkün olduğu kadar </i><i> damgalamamayı ve toplum ile uyum sağlanmasını gerçekleştirici bir uygulama </i><i> niteliğindedir.</i>

Ceza Mahkemesinin hükmettiği HAGB kararına istinaden atama işlemi uygulanması, yukarıda Arz ettiğimiz kanun ve yargı kararları doğrultusunda, Davalı İdarenin, hükümlü muamelesi yapması ile onurumun lekelenmesine; kişisel, sosyal, psikolojik ve ekonomik olarak zararlar görmesine sebep olmaktadır. HAGB kararı verildiği gerekçesi ile, bulunduğu yerdeki görev yapma niteliğini kaybettirdiğinden bahisle atama işlemi uygulaması da masumiyet karinesinin ihlalidir.

Fazlı Diri? Türkiye (AİHM, Başvuru No: 4062/07, Karar Tarihi: 28/8/2012.)

her zaman bir çifte karar şeklinde vücut bulan HAGB kararlarında hem mahkumiyet

HAGB, maddi ceza hukuku ile usul hukukunun karması olan bir uygulamadır. Şöyle ki,

<i>iddiasıyla kamu davası açılmıştır. 22/12/2003 tarihinde İstanbul Ağır Ceza</i>

<i> maddesinde belirtilen masumiyet karinesinin ihlal edildiğine ve toplamda 4000 </i><i> Avro tazminata hükmetmiştir. </i> Bu minval üzere olan diğer davalarda da (örneğin Erkol-Türkiye; 50172/06, 19/4/2011) aynı sonuca varılarak ertelemenin öngörülmeyen hukuki sonuçlarının ihlal doğurabileceğine dikkat çekilmektedir.

<i>Mahkemesince başvurucu suçlu bulunmuş fakat 22/12/2000 tarihinde yürürlüğe</i>

<i> hüküm içermediği, Yargıtayın temyizi ret kararına ve 4616 sayılı Kanun a </i>

<i> dayanılarak ifade edilmiştir. <u>Kesin hüküm içerse bile, bu hükmün bir</u> </i>

<i>nedeniyle tazminat davası açmıştır. Dava 21/9/2004 tarihinde reddedilmiştir.</i>

<i>kararı onayarak tazminat talebini reddetmiştir.</i>

<i>giren 4616 sayılı Kanun uyarınca başvurucu hakkında hüküm verilmemesine ve</i>

<i>Davranışları, tabi tutulduğu denetim süresi içinde olumlu bulunduğu takdirde</i>

<i>suçlu için bir mahkumiyet kararı verilmemektedir. Böylece deneme süresini</i>

<i> <u>mahkumiyet olmadığı vurgulanmıştır. Başvurucuya İş Mahkemesince hükümlü</u> </i>

<i>Yargıtay, 26/5/2005 tarihinde başvurucunun şahitlerinin dinlenilmemesi,</i>

<i>başvurucunun suçu işlediği yönündeki tespitine dayanılarak paranın geri</i>

<i>çalışmaktadır. İki şube arasında nakil sırasında 10,000 avro kadar bir para</i>

<i>konusundaki bozma dışında Yargıtayca onanmış ve kesinleşmiştir. 30/8/1998</i>

<i>bilirkişi raporları alınmaması ve yalnızca İstanbul Ağır Ceza Mahkemesi </i>

<i>ödenmesine karar verilmiştir. Bu karar, 2005 yılında faiz hesaplaması</i>

<i>günü Trabzon İş Mahkemesinde açılan davada; İstanbul Ağır Ceza Mahkemesinin</i>

<i> kararına itibar edilerek dosyanın incelenmiş olması gerekçesiyle kararı </i>

<i>yolunun açık olduğuna hükmetmiştir. Diğer taraftan, banka tarafından 30/8/1998</i>

<i> AİHM kararının 34. paragrafında, Ağır Ceza Mahkemesi kararının kesin </i>

<i>tarihinde iş akdi feshedilen başvurucu Trabzon İş Mahkemesinde işten atılması</i>

hükmü vardır hem de bu hükmün açıklanmaması kararı vardır. Sonuç olarak, dava 5

<i>kesinleşmiş kararın olmadığına, dolayısıyla temyiz yolunun kapalı ancak itiraz</i>

yıl sürüncemede bırakılmakta, bu süre içerisinde net bir şekilde ne Sanık

<i>yargılamanın ertelenmesine karar verilmiştir. Başvurucu aklanamadığı</i>

<i>kaybolmuş, başvurucu aleyhine 23/7/1998 tarihinde emniyeti suistimal</i>

<i> bozmuştur. İş Mahkemesi kararında direnmiş ve Yargıtay 1/8/2006 tarihinde</i>