- Kentte kaykılan köy bebeleri

Bu gece çocuk düzenleme gecesi

Balıklar ki harflerdirler

Sana zorsa yanmaya razıyım

Sensiz Bu Sessizlikle.

ÇAĞIRIR AŞKINI

Gerçek mavi ırmağını

- Kadını hazırlayınız çocuklarınıza

Şu kız kendi kendine doğdu babasız

Muhasaralanmış önlerine perdeler akmış

Açık anlamlı şu bildiğiniz gibi

Yedi Güzel Adam

Canım aç

Yoruyorduk

- Düşünün zekanın doluluğunu - bir emanet olduğunu

Karanlık eşyada bulup

Gölge içinde yüzün

kalabilirlikle

Soluduğum bakış

Bohçam boş

Bir pazu marazında yıkılmadı o kollar

Can levham duvarlarım senin

giderek tanıyarak erkekliği

Ve özenle seçilen söylenen kulaklara

Belim bedenimi besliyor arkadan destekliyor

- Kız çocuk

Benimle adım atan bir şey var

Zamanlar indirir kaldırır limanları

Sonsuza dek kalmaz Fırat bu mağarada

Ve hadi artık. Konuş

Boşaldı boş çanaklarına kavganın /

Zeynep kadın ey kadın

Karanlıkla katılaşan nöbetci baskıncı silüetleri

Böyle biliyorum doymayı

Bağırıyorlar güneş - ışık korosunda

Buyruk alıyorduk

Tüneklerde gece diplerinde

Ruhun içinden dünyaya doğru keşfe yönelen

Saygıya durup üstün bir gecede

gelişir yapılı kaygılar

insanı hür yatırıp hür kaldıran buğday hakikatını

Geceyi nakışlı yorganlarıyla

Aşk bir at gibi

Erçocuklar sezinleyerek

Geçen ibadetler özürlü

Efendim büyük efendim

Bir tarih kurbanı bir bilim yanılması

Yürek aklın koynuna giriyor

Diri bedenlerdeki kadınlığı

Nasıl buldun yolunu

Su başlarında sel yollarında hayatın

Motorlu Kuş

Ona selalarla git

Kanımın düşüncesini

ardından koptukça

Koştukça hızlanan hızlandıkça hızlanan

şikayet mi ne olur

Ya sen kuş olup gitmeliysen bir trenle

Süresiz kapılıp yangeldiği tablolara

Nasıl da ateş sıcak içova nabzı

Bir yürek ve lapa beyinlerle

Harman yerinde kütürdiye dursun

Terleyen ve soluyan bedenler arasında

Dilimize onur veren kelime

Kan damarlarını bağlamaya kırnaplarla

Dağ gibi güneşe dursun

Yine geniş

Ben çocuklarım ve kadınım

İçimize koyduğun sesle

ağaç ölür

Biziz şimdi görünen artık salındayız aşkın

Işıklı bir de ağız

Gemiler gibi gelen günlere

Bir dağı bir dağdan ayıran

Uyuyan ama dik duran heykele ne olacak kim sarsacak

Bu adam kitapların uçlarına

2 bir ayıp giyotin

Çalılardan kolla

katlayıp büküp yapma çelikleri

Ey kalın ve kocamış bebeler

"1940'ta Ankara'da doğdum. Rahmetli babam hakimdi. Bu vesile ile çocukluğum Güneydoğu'da geçti. İlkokula Siverek'te başladım. Maraş ve Ankara'da bitirdim. Ortaokula ise Kızılcahamam'da başladım, liseyi Maraş'ta tamamladım. Aslen Maraşlıyım.

Uzun bir geçmişimiz var

Ve ayaklarının altında

Gün gelecek

Yepyeni bir anne gerekli

Hikaye:İns

Su akar saçımdan

Afsunlanıp burgaçla kurcalandıkca

Menziller

SEN KUŞ OLUR

Kadında çocuklarımızı çoğaltarak - şiirimizle

oradan uzaktan ta buradan

Uzaktan kur düşleri ve başla binmeye

Kızışarak daraldığı zamanda

Sayısız rampaya katlanır

AÇIK AÇIK

Birbirine içiçe iki saat rakkası

Dağdan kaçar şehri çevirir

HAZİRAN

serçe kuş ve motorlu kuş.. :)

Saldıkça ve Zeynep karnını avuçladıkça

Ömür ve devlet idin

Şerha şerha yarılsın

Çalı eğildi yumuşadı batan taş

Dinleyin içimle bir soluk verdiğimi

cemal süreya

Soluk alan bir şey var

Korkmadan yaşar tebessum gösterir

Geçer geceyi dolduran karanlığı da

Erkeklik ve kadınlık gürlemeleri

Köye gelin geldikçe toprak duvarları baltalasın

tırnağını ve avuç içlerini öptük

- Er meydanından damdaki giysilerin içine

Beş künde birden

Önümüzde ağaçsız düzlük - Çöl yada kumsal

Gövdemizin kıvranması doymadı mı

Tevbe bunuma, ince boynuma

Duyarsanız ben olurum

Nasıl ki doğdunuz ve buldunuz annenizdir..

Mızrak geçer ışığı

Yine uyandım

Gözü en ilerde

Koy belini toprağa belin çatlasın

Geceye gömleğini açtı

Ağabeyin sohbetlerinden ve yazdıklarından çok şeyler öğrendik. Her anlamda bizim hocamızdı. Yetişmemizde çok büyük faydası oldu. Sonra Nuri Pakdil ve arkadaşlarının yayınladığı Edebiyat dergisinde yazdım. 1976'dan itibaren ise ben, Erdem Beyazıt, Rasim Özdenören, Akif İnan ve Nazif Gürdoğan'nın kurucuları olduğu Mavera dergisinde şiirlerim, bir-iki hikayem, senaryo çalışmalarım, günlüklerim ve "Okuyucularla" ismini verdiğimiz sohbetlerim yayınlandı. Bir kaç yıldan beri ise roman çalışıyorum. Bunlardan ilki Savaş Ritimleri 1985'te yayınlandı. Ayrıca çocuk edebiyatı dalında kitaplar yazdım."

Vuruyordu son bahtsız atılışında

Öyle böyle bir doğa

Güç istifi kanın

aynı çığlığı atan

Bir şaşkınlık bir taaccüp gibi donan

Erkeği hazır ediniz onlara

Bütün çıplaksın - omuzların

Göğü mutlu bir nefes yapıp söyleyip

Er - kız korosu

İçeriğinde bir destan yatan şiir..,

Suyun şırıltısı

Minyatür bir taç gibi

Bir beşik hatası ekmek pazarlığı

öteden iyi gülmekte olan deve uşları boyuna

Bir fırdönüyü saklıyor eşyalar

Yolun ayrı yolun ırak

Bir yürüdün bin düştün

ilk geyik avında ölenler

Büyüyüp de kenti bıçkın

nereye değdiğini bilen

Seçkin bir kimse değilim

Yelelerinden zor çekilen bir at gibi

Artık aşk insan kalbine sığmıyor

Bugün bir cennet hüneri kazandın

Bir gelin bulundu sana işaret edilenlerden oldun

Deliler Gibiyim

Er kazanlarından hız kazanlarına

Ve köy isli bebeleriyle tepelerin

Sabunsuz kör bıçakla sakal kazırlar

Ve dünyada

"... Cahit fıtraten bir şeyler için yaratılmıştı. Her türlü güzelliğe aşıktı. İnsan güzelliklerine, tabiat güzelliklerine ve insan eserinin güzelliklerine aşıktı. Çok kimse bilmez. Cahit'in müzik tutkusu vardı. Cahit'in bir müze kültürü vardı. Bunlardaki güzellikleri hisseder ve içine doğduğu gibi o güzellikleri kendi diliyle çevresine de yansıtırdı.

Doğanın çizdiğini

Görüyorum ki farkediyor

Kalın kararlı

Tenekelerle ürkütülen çakalların akranı

Dönüp baktırarak başımızı

En eski uygarlıklarda hak arayan

Kaynak yeniden yumulu parmaklarını açıyor

dayar alnını

Bir baş çemberiyle atılınca

Yere basarak

Beni ben olarak ve köpeği kendi olarak

UZAKTAN FIRAT

Nefes alıyor veriyor eşya

Cesur cesur eşyaya dökülürken kadınlık

Ağaçokul

beyaz saçlı atın

... Ve nasıl geçti çocuğan süreleri

bir de tanrıya şarkısını söylerse

çarpıyorsa duyumsarsın yaşadığını..

Roman:Savaş Ritimleri, Ana

Dağda Zeynep kadın

Benim kanım yürüyor

Çocuklarımızlaysa - seçerek beni

Dayanamayıp çöken duvarlardan

Bedensel - seçerek ve buyruk üzerine

Cazgır ve enli bedenler

Kılıç çekiyorsunuz ve uzuyor

Değildir hecin yüzüne yüzüme

- Kız çocuk Zeynebin kaderinde kaynasın

Kalın bir dudak gezindi ve güneş

Katıraslan

Kalın bir akrep gezindi ve loşluk

Sensin yüzen geceye

Hayret ve varolma tıkandı

en servisi yıldızlar önünde ateşli konular yönünden tam

- Yoksa bu köpek ben miyim

çatık kaşlı gelincik tohumlarına

- Kullanın çocukluğunuzu

ha biz yokuz

Evimizden

Sok gövdeni toprağa toprak çatlasın

Oku'maya başladık

Sensin bana

Söyleşir devrilir birbiri ardına

Gelinleri ışığa uzayan bir at gibi

Uzayıp rursun apartman kapılarına

( Damlarda seyre durmuş birbirine sokulan

Namaz vakitlerini aya ve boşluklara göre derleyen

şehirli değerlere güvenle yaklaşmasını sağlamıştır.

Cahit Zarifoğlu |

Bu geçen mızrak

KORKU VE YAKARIŞ

içimden tüten

Başının her seferinde döndüğü kumarı

Uyudum yine

AYLAK GÖZ

Çocuklarla oynaşır durur

Buluşunuz değildir anne - doğuranınızdır

Duyuyorum buzlar gibi

- Çocuk Mehmedin dinine bağlansın

Her adımım dolu olsa

Keyifsiz bir detayın hkmüyle

Ve oturdu mu bir masaya

birinin güneş görmedik yanı yok denmekteydi

) aramızda

Siyah v ebeyaz bilgileri sonsuz olan

Azığım kuru

Erkenden aşındırır aşkını

Susuzluktan kalma bir sarhoş ağzın

Ve şimdi adam ey çocuk

... Cahit ne kendi yazdıkları üzerinde, ne de başkalarının yazdıkları üzerinde düşüncelerini açığa vurmazdı. Cahit dışa vurmadığı için saplantıları olmamıştır. Şimdi diğer arkadaşların saplantıları mı var, diyeceksiniz. Evet var. Çünkü şiir anlayışlarını söylüyorlar."

İçinin çağırması bir kır hayvanı düzlüğüyle

- Biz bir insan yaylımı

Gibi Unutuldum Kurudum

Onurlu burnu kaya ve kılıcın çıkardığı kıvılcımlarla çevrili

Yemeği dökeni somunu hırsla kapanı

Hangisine kapıldık nerelere atıldık

Gibi durmadan geldikce ve göründükce

Rahminde boğmadı size annenizdir

Erkekliği ve kadınlığı hükümet ettik

toprak ve topraktan sonrasını

Odaların köşelerine zamansız oturur

Doğurdu bir çocuk

Düşünün yaylaları ağız'ları dürüst çiçekleri

Ünlü bir can sıkıntısını

Uykuya vardıkça kırılmıştır

ÇOĞALMAK

- Zeynep çık kuyudan

Gülümserken korkuyorum

- Ay karınca ad konmaz oğlana

O av etleri rahleler sandukalar

gök daha azmavi olmalıyda sanıldığından

Şiir:İşaret Çocukları

Ete can katmış biri

Toprak damlardan bir kız aldın

Cahit ZARİFOĞLU

eğlenceli beşik

Yeni çığlıklar yepyeni

İsmimle ancak

Yanıyor akıl ve alem

/ Delicesine yalnızlıktan yana reyi

Dualar ederek seyirtiyor

Saklanmış kadınlıkların

Karnı tok

Bir batında gecenin gündüzün kavranması

Deşe deşe koşmak için dağdan kentin yollarına

Nar çiçeği gibi patlasın

Çöplerle delinen

Haberi alıyor yayıyorduk işlenmiş ovalara

Şehre yürüme devleri toplayan

Köpek kendi olur

- Bu oğlan senden olan oğlan

Yorgun sığırlar

Kabul ola affola

Ama sapına kadar

Çoktan yaşadık öylemi kadınım

Onun koşturmasıyla kapanarak

gündelik insanı kaldırıp

Köylüler ırmağı sıvazlar

Bir gün yağ kokarım bir gün bal

Erkekliğin altın çağını

Toprağın yorulacağını

Anla ne demeye bellemiş

Karnım bir dik bayırın

Somuttur benim başım

Değiştirmeden bırakıyordu

Park bizi alır önce

öfke mayalanmalarını )

Beni de kutsal sıvamaktasın

İşte size söylüyorum

Fıratın ordusuyla kah cenge vardığını (kah uykuya

ha bire döl yataklarında

Heheyda

şu kaçar su durur mu

Ve karnı değişip değişip

Kuşkusuz yolunda gerek

Bırak ağlasında durulsun

varmıştır)

Arada bir bakınır ne yaptığına

bir büyük geniş başlı

Güneşe gömleğini açtı

ebubekir eroğlu

Kahvaltı sofrasında çay tasını

Ayrılıkla Başım Belada

Sabaha aktaran köy bebeleri

Severek tebessüm attığını

Kadınımla hayvana benziyorduk

ben daha deli gibiceyim bunu siz yapmalısınız

Kızgın ve diklenen

Yine büyük

Eski günahlar dipdiri

Arındı soyu kurudu kinlerin sanki

Mekan hem, hem zaman kayıyor

Çocuk Şiirleri:Gülücük

LOKOMOTİF

Güneşi alıyor - alıyor gövden

Öfkemde alnımda "v" damarı kabarır

Öyle biliyorum giyinmeyi

İşte iz bıraka bıraka yürüyorum toprağı

Ölçülerek tartılacağım

Zorlanan alnı şişen şakağı kadının

sal merhamet bulutlarını- kurut içimizdeki

Atanın değer biçilmez atıyla

Tiyatro:Sütçü İmam

Bilerek erkekliği yeryüzünde

Çocuklar sofrada bir çıra gibi yansın da

Bilhassa büyük

Bir bal kutusu titreşimleri saldıkça

Ağır başıyla kopar dağdan

- Durdurun gece hücumlarını

Onu besmeleyle değiştir

Ya bu kez ölenleri görmeliysek

"Zarifoğlu'nun şiiri başlangıçta benimkiyle Sezai Karakoç'unki arasında kendine yer arar. O ara bana daha da yakın olduğunu söyleyebilirim. Giderek kendini buldu. İsimler sözlüklerinde ve

Sınayarak elimin alnımla anlaşan hünerini

Çağın ve içimizde balyoz gürültüleri

Sana zorsa bırak yanayım

Kardeşinin gözüne parmak atanı bağışlama gecesi

Sensin güden

Fetih bir at gibi

Hatırladıkça koşuyorum - biz geleceği

Bir hınzır uyku bir şeklaban uyanıklık

Hayret ve hayret ve hayret

Mağara hummasına tutulmuş

Şu bildiğimiz gibi

Sofraya karşı bir beygir sureti vursun da

Alıp veren sakınan etim

Birbirine dirsek vuran köy kızlarına ait )

Dirilik harflerle çalkalandı

Günlük:Yaşamak

Yeryüzü

Ey Mehmet nerdesin

Belgele sevişebildiğini aklın

Bu nedir böyle gün mü günsüzlük mü

susmak saatlerinde insanın adamın biriydi

Çocuk delirmiş gibi fırlar ananın sıcağından

Zeynep kadın dereden yükselen

Seçkin

Hayret ve haya tıkandı

Bir gelip gelmemene yaslanmış

Hayat bir boş rüyaymış

Kendi kendine ardaşak kaçağı

Sabahtır

Öykü böyle başlasın işte söylüyorum

Öteki oğlan senden olan oğlan

Kabuklar düz bir sıyrılma oldu

Nasıl ki kardeşim

Kız çocuk kapanır bakraçlarla toprağa

yer sahibi gök sahibi

Atları belirginliğe kamçılıyorduk

Göze savrulan toprağa

belli bir geçmişi olan

İtişen bir şey oluyor

Alkışlar gecenin

- Çocuğun yüceliğiyle avunsun

daha karanfiller solmaktadırlar durması gereken

Benim karnım bir anbar

Kolaysa esirgeme

Balık yiyen balık üreten iki tülbent eri

Çizip kanattığını hiç görmedim seni

ev çeviren dizime

Dağda genç kadın

Tek diri

sofraya diz çökeriz

Aydınlatır bir ucundan

Kölenize buyurdunuz bizi

Bir sır payı katlayıp

Geri kalan korkulu

O erkek giysilerine giydirişin

Ağırlıyorduk

Ve Zeynebin karnında bir tabak açılıp kapandıkca

aşkların yüzlerine iyi gülmektedirler

Kıvrılmış ürkek ve atılgan

açık açık çağırır aşkını

Işıklarına uzandığım başları

/ Derken rahimlere kapandın

Ürkünce parlayıp koşan hayvanda bularak

endişeli

sade bir kahveden

Onun koşturmasıyla açılarak

Durmasın ağlasın

Güzel ticaret ettik

Bir köpek miyim ki benimle

İçeriye bir tüy ısısı uyku kaçıran sıcaklığı

Birinde bir güvercin yavrusu

Yoksa Ben

- Zeynebin başı su çiçeği gibi döner

davetleri

Darda kaldığını

Görenler durdular kadınlık korosunda

Pilli radyo peyda etmeleri

ve işaret

bebeler ve köpekler aktıkca

/ İyice düşün ilk kez kim duyuyordu ayetleri /

Süresiz kıpılır tablolara yangelir

3 haydi

Gelecekte kumandalı - dönüyor

Koşarak hatırlıyorum alnımın terini

Siyah yanaklı etleri barbar kabartılılar

Bana göre değil köpeğin aşkı

Öğrenciliğim sırasında çalışmak zorundaydım. Muhtelif gazetelerde sayfa sekreteri olarak çalıştım. Bu yüzden tahsilim biraz ağır aksak ilerledi. Bütün bunlar zarfında vazgeçmediğim, değişmeyen, istikrarlı bir yönüm vardı, o da şairliğim ve yazarlığımdı.

Çocuk Hikayeleri:Serçekuş

Gökte o acaip bakılamayan parıltı

Dönüp bakarken geçmişe - kumandalı

Zeynep kadın genç kadın

Bombalığını

Gerilip yırtılan kaslardan en çok çocuk

Köpeklere yaslanarak bir avluda

madalya anına bitişik

İncecik tüylü kabarcıklı tenini

Bir ışık bir sıcak bir karanlık

Ceddimiz 300 yıl kadar önce Kafkasya'dan Maraş'a gelip yerleşmişler.

Çemberli mermerin dibinde

Sen ıssız tekbaşına ve mağrur

Çatıyı çatmış biri

Ceninlirinden bizler onarıldık

Bütün bir gövde bir hayret

Onun koşturmasıyla koşarak

burda mı daha mı uzakta

ve çeşmelerden derelerden su yerine

Dişi köpeğin karnı bir anbar

Ardımızda kalan topraklara - Buyruk alarak

ÜZERİNE İKİLİ ANLATIM

düğün yapısı fırçasıyla

Ben fakir gövdeli yumuşak etli bir Zeynebim

Kırları hünerli hayvanları

ha biz seferde

Ay gördükçe öfkesi ağalansın

Adımım sana

Eti eti alıyordu bir hayvanı ( Boğuyorduk

Bir tiken çukuru

ve bilhassa bu büyük bir el

Eline bir dudak inziva al göster onlara

Bana giysi verdin

Şu bizim yeryüzünde

Çabuk akan tez giden

Zeynep iki elini bastırır kalçalarına

Bir lokma suyla geldin, su denmez

Şu bildiğiniz gibi

Duyarsa bir çocuğun

Ve akla her gelen telgraf telinde

Neyin gölgesi düşün

Zengin Hayaller Peşinde

öyle ki alın

Bir çocuk yalvarışı bel burkulması

Susunca Zeynep

Ehli hicablarca saklı

- Nasıl ki duyulur yamacı

Katbekat giysilerimdir üstümde

Dağ konuşur - Hayır konuşmaz mı

Gibi dostettiğin paha gerçek paha

Dağların sivri döşlü bir ceylan

Ay koşar mızrak koşar

/ Kim ölüyor hayvanların

Sabahın çiğini tandır ateşinde dağlasın

İncelmiş ve yumuşamış gagalarıyla

Durmadan çevriliyor damlar

Gezgin kuşlar

Elime açılıyor yüzün

Kuşların Dili

Ormanın ve kara bahtlardan korkan

Bir yerde çok titiz bir insanım, bir bakıma da hiç titiz değilim. Görünüşte bir düzensizlik içindiyim, ama her şey zihnimde benim de şaştığm bir disiplin ve düzen içindedir. Şu masanın halini görüyorsun. Çekmecelerde öyle. Ama söyleyin bir şey onu gözüm kapalı çıkarayım. Hayatımda öyle. Bir telaş içinde parçalanmış gibiyim. Ama saati saatine proğramlanmışımdır.

Hatta o ısılı ve tamam edilmiş kelimeler yardımıyla

Anlarsa yenilen bir kadının

Çocuklarla sofrada yanıp tutuşma gecesi

Künde ve dönüyor toprak evler

Kuluncunda çıkan kızıl çıban gibi benzeri

Bir erkek çaprazı adele kıvranışı

Hangi İklimdesin

- Ruhumzun kirlenmesi dolmadı mı

Ufalar bir zümrüt sakal

Salt ona adımların

Ben ve kadınım

Başlarında boncuklu takkeler

Çün içlerini basıyor halklar

Hakkını verir çay içmenin

Muhabbetle ölürken

Evi çevirsin korkuları çoğaltsın

yıldız güden dizime

Taşın kovuğunda oturuyorken

Aşka değdikçe gövdesi

Bu köpek senin yerinde

Her kiminse doğranmış saç örğüleri /

Bir de kulak kesilince

- Konuşup türkü söyleyip

İçimize söyleyen sese akıyorduk

/ yer oynamış gibi kim sarstı /

Yüz yüze koyulduğumuz sır vakti: Olgun ve hazır

Dügündür sanıyorsun ey güvey

Uyanış

Sensiz Bu Sessizlikle

Zeynebin fakir göğsü cılız bacağı

Sanki kendimden bana

Kentte genç erkek

Ben Sensiz Bu Sessizlikle

Bilinir ki yolluyor yiyeceklerini senin katına

Biliyorum

aşk kaç yönlü harman yerinde bilinmektedir

gök içimizden bir zenci çağırır

Cepane damlarını

Köye inen aç kurtların

Başı bir başka yönde

Ki Zeynep

Çölü okuyabiliyoruz deveyi çözebiliyoruz

Sen çil çektirilen

İlkin korkuyorduk

Yüzünüzden var olan hurma dallarının önündeyiz

ha biz varız

Edebiyata lise yıllarında şiir ve kompozisyonlar yazarak başladım.

Belirli bir yapısı

Ve kız kaleleri

İnce zehirli morarmış etini

Çocuk Kısık kaya dibinde çarpılır

- Toprağı hazırlayınız çocuklarınıza

mübarek bir şeydir

Bakın Tanrı konuğu insanlar bütün türleriyle

Eğildik eteğini öptük

Hayat boş geçti

Mızrağın ucunda yeşil renk bir tülbent

Korku

Derken

Kurtlarla ağız ağıza verip ağlasın

Onlar ne etti nasıl hamle etti

Oysa sergimize kuşlar gelir uzanır.

Önce yeryüzünde yoktunuz - bir kadın ki

ve uçuşan leylekler

Nöbet alır şehri devirir

ya sen kuş olup gitmeliysen bir trenle

Değişik dönemlerde ilkokul öğretmen vekilliği ve Almanca öğretmenliği yapan Cahit Zarifoğlu, 1976'dan itibaren TRT Genel Müdürlüğü'nde mütercim sekreter olarak görev aldı. Farklı gazete ve dergilerde yazıları yayımlandı. Mavera Dergisi'ni arkadaşlarıyla birlikte yayımladı. Zaman Gazetesi ve Mavera dergisi'nde 'Okuyucularla' başlığıyla hayli ilgi toplayan ve bir 'mektep' özelliği taşıyan sohbet köşelerini düzenledi. 1983'te TRT İstanbul Radyosu'nda görev aldı. Radyo oyunları yazdı. 1984'te Türkiye Yazarlar Birliği Çocuk Edebiyatı Ödülü'nü alan Zarifoğlu, 07 Haziran 1987'de Yar'ine kavuştu. 'Yar ile bayram iderler şimdi."

Korku ve Yakarış

Sancısı bel ağrısı teri ve kanı

Durur kendi dilinde

- Gecelerimi ağırlıyamaz oldum

Öpüşür iki güvercin

Yürekdede ile Padişah

Oyundan çağrıldığını

Yağma var içlerini basıyor halklar

Her gece karınlarına bir düğüm çalan

Aynı sarnıçta düş ve gerçek

Ay çiçeği gibi döner

çizilmiş itilmiş resim

Yüreğinde morarmış kan vurdukca

Bağırana öfkeli yürekler

Avucumda tutup doyuran buğday ağırlığında

Ki ölüm bir doku konuğu

- Sırtınızı köleniz sıvazladı

Gece yarısı uyandın

Toprakta gel! gel! nöbetleri

Eğri fakat daha çok eğrilmez bir şoförle

Haber dolu bir söğüt ağacını

Taşın kendisine mahsus bir sesi vardır

Bu köpek mi benim yerimde

zenci zenci

Pazularında topraktan bekçilerle:

çün ağaç şaşırır

Bir av gibi

Ürperen ve aklım geçiren güçleriyle

kendisidir. Ece Ayhan'a sordum, ona göre "Cahit Zarifoğlu" şiirde yapı sorununu en iyi kavramış bir konuda örnek gösterilebilecek sanatçılardan biri. "

ZEYNEP

Sen ayrılmadın hiç

Fırat cenge vardıkca kabarmış

İkinci üçüncü ve beşinci künde

rasim özdenören

İşte en başta ve değişen dünyada - durmadan "sen"

Durmayın düşünün

Cam gibi birden donan

Mehmet kente çağrılıp

Kara leke o siyah

Bir göz yaşı kuşu öldürür.

Hangisi

Cahit Zarifoğlu

Sıcak damları sükun yapılarıyla

Güzelleşiyorum çocuklarımızla

Ve çocuklarınızı ayar ediniz toprağa

Kuşların o hızlı oluş adına

Yani kolun ucuna kadar gelmiş de

aktığımıza

Yüklenip geliyor gökyüzü evimizden yeryüzümüze

Saçaklı üç kollu üç ayaklı

En çalkantılı yönleriyle dünüm

İsmimin baş harfleri acz tutuyor

Bir köpeğin kanı yürüyor

Ayın bir muhabbet armağanı olduğu vaktin önündeyiz

Usta hikayeci Rasim Özdenören, şair Erdem Beyazıt, şair Alaaddin Özdenören ile aynı sıralarda okuduk.

Atmacalar

Sunarak göğe

Bir dibinde bir doruğunda

Bağışlanmamı diliyorum

Kentliler akrebi savuşturdular

Düzgün uysal

Dağları yokladınız mı dilsiz duranları

Tanıkol

Küçük Şehzade

Dururlar ay - buğday korosunda

Sanki bir kuş ağzı bir kadın ağzı

Yalnız beni götürüyor kıyamete

Bir zehir düşünce içine çabalasın

Eller berrak ve dolu

Hiç yorulmadan

GİDERSİN BİR TRENLE

Gaflet

Köpek evin damına süründükçe

ve karalar içinde

Gazete tokmaklarına

Tam erkek bir el

Bilerek kadınlığı yeryüzünde

Başıma Düştü Sevda Ağı

Gözlerini Çevir Gözlerime

Hücum sesleri

yaşamı gösterir.

bir boşluk sallanir kuş bakışlarında

Hızla istekle alarak

Kuğu kanatları beyaz soluk alışları

arasında. Yel vurdukca söğüdün

- Bizi ışığıyla vuracak şimşek nerede

Anla şu dağla bu dağın yanında

Padişah kılındın

BU NE DEMEK.?..

Anan bacın kurban sana

Yani aynı anda sanki

Ağrıyan başları sürtünüp kızışan derileriyle

Yani bilen granit yataklarını

Dağdan kentten köyden kasabadan

Bazen bir azık çıkını

Köpek çocukla haber salar köpek ırkına

Dünyaya bırakan

Dağları bayırları

Bir Başıma Tenhalarda Kahroldum.

En azından bir kere

Tanrı elbet kanatlı halketmiştir toprağı da

- Ben çıkmam kuyudan

Deneme:Bir Değirmendir Bu Dünya

Rüzgar yüzümde engellenir

Ki akıyor her gece ruhun bütün gücü

Köy kararı ad konmaz oğlana

bazı kişiler ki durup bilmeden

benzer sezişliriyle

El yüz yıkanan park çeşmelerinde

ESERLERİ:

Kent kurulu yamaçlara - ıssız dağlara da

Ve bırakır gönlünü bir tazı sıçramasına

Batıyorken yatağında

Güzel kılınan sen

Anlamlı

ansiklopedilerde onun "gizemci" olduğu çok kesin bir şekilde söylenir. Bence o kadar değil, ya da Zarifoğlu'nun ayırıcı özelliği orada değil. İşaret onda aynı zamanda sorudur. Maraşlı delikanlı tavrını hiç bırakmaması, onun bir inançtan çok, bir afiye bir gösteriye ilişkin olmasından kaynaklanıyordu. Mahallesini çok seven ve oradan gelen dayanışma duygusunu bir silah gibi de görmeye başlayan çocuk. Zarifoğlu'nun şiirinde çok şey serüven duygusundan doğmuştur. Serüvenin kahramanı

Parka dolalım

Vakit kapı vuruyor

Bağışlamanı dilerim

Kim başı dik girdi

Kıdem

Günü saati dolunca doğurunca

Yüzüm sana çevrili

Öteberim eksik

Nerdesin ne suçun var anlarsın

ya güneşten daha zengin

beynelmilel bir sabah seli

Sensiz Bu Sensizlikle.

Bütün bir ekmekle koca bir gün savarlar

HIZLA AKAN MIZRAK

Yumruk bile olmuş

Heyda heyda heheyda

Gövdesinde en ince sanat gelinleri

Geceyi oldurup

cahit zarifoğlu

bunu siz yapmalısınız lütfen çok anlamlı

soldan kuşatılır

Deli Gibiyim

Bunlar üç kardeşmiş ve içlerinden birinin adı Zarif'miş. İşte bizim aile bu Kafkasyalı Zarif'ten geliyor. Daha çok bu sebeple olacak Kafkasya'yı çok seviyorum.

Çekip getiren koyunlar

Hep köpeğimiz var yanımda

Atlara biniyorduk

Liseden sonra İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Alman Dili ve Edebiyatını bitirdim.

İlk kez geriye dönmek gerekiyor

Onun koşturmasıyla atılarak

Ağır başıyla nöbet alır

ha biz maskeli balo

bütün bir geceye

Şiiri de ne zaman yazacağımı bilmiyorum. Memur gibi. Durum öyle gerektiriyor.

Ruhum Kollarım Günahım sevabım

Beni doyurdun

kar yıllığını rüzgar hallerini

Yollara devlet resmi çiziliyor

Ve sayıyorum kimse yok

"dikkat" belletmelisiniz onlara

Kibir ilinde yitti

kovalar birbirini genç kızlar

- Mehmedim kekliğim

Seyrimizden bir sabah kazanır

Gövdenin labirentlerinde

Bin yılı birden doğursun

Gönlünü bir tarzla kurularken kazanır

Yeni yeni hecelediğin tattığın

Anlamaz bir kadının

Çocuklarımızla

siyah

Kara zünnar belinde

Et eti alıyor - sert'e çarpıyor kanlı'dan geçiyor

Daha ilk şiirlerinde adeta ortasından yakalayarak, kendi sesini bulan bir şairin öteki şairlerle ilgisini kurmak biraz güçtür. Ama şiirinde ve hayata bakışlarındaki "acı" unsuru ile Turgut Uyar'la benzerlik gösterdi. Toplumsal sorumluluk duygusu içinde, içten içe biçimlenen kişiliğinde ise Sezai Karakoç'un büyük etkisi vardır. Bu etki onun aile-içi, kasabalı ve

Dallı güllü basmalarıyla karşıladı

Daha önde belirsiz buyruk mu ermi

Kadınım sen onların yüzlerini

çarpıntı başlarıdır insanlığın

Sezai Karakoç Ağabeyin yayınladığı Diriliş dergisinde şiirlerim yayınlandı.

Tevbe onuma, kalın boynuma

Sultan

Anla yüreğim bir çarpıntı bellemiş

Sensin doğduğum sabahları

Anılar Defterinde Gül Yaprağı

Gizlice götürür hücreyi bütüne

meseleli

Sesimiz olan atımızla - atlarımız olan sesimizle

Kim baş eğik girdi

yol başında. Tarlaların ve otların

Cahit Zarifoğlunu gündeme getirdiğiniz için teşekkürler.

söz yüreğin sesidir..

Kız kadın ve çocuk yüzleri

salkım salkım memeler

Yeldeğirmeni

Bir gövde mülkünde

Bir memendez bir yılan başı

( Birin ikincisi

Birbiri üstünden ve içinden geçiyor

Yalpa yok elatışında boyuna sürdüğün o

İşe yaramaz katında

Ve açın güller bir sabah daha açın

çün ağaç sağa dönmez

AŞKLARIN YÜZLERİNE

İçine alışın doyuruşun

İsmimin baş harflerinde kimliğim

Büyüyor ruhun görgüleri

Sen ince şavk toplam zaman saf hayat

Bir kimse değilim

Yaşamaklı başın nar gibi

Bağışlanmamı dilerim

Daya Mehmedim daya dertbükülen bileğini dizime

-İşleyen demiri ve el tırpanlarını

Sen Kimbilir Rüzgarlı Eteklerinle Kimbilir

- Ruhum kirlenmeden soluyun beni

Çalılardan uçurduğu baharla

Kolaysa affı esirgeme

ihtiyar kızlar kocamış oğlanlar

Benim çok çocuğum oldu

Ve kentten köye yalvarış

Yürüyorum

Köyden çıkınca kentte anlamsızdırlar

dalına ve yaprağına

Verdikçe alan kelime

Kent kurmaya bir seher vakti

Uzakta. Ta burada

Geliyorlar bulmaya insanları

De eli boş döndü?

kahraman atın

Irmaklarına

Kızlar kendilerinde doğrudan bularak kadınlığı

- Düşünün

Ve hatırlıyorum koşarak o gelecek zamanda

Ağaçkakanlar

Kanı sağlam tutup

Evi dik

Anla hayatta

Nerede düğüm, aradın

Öyleki kadın

Bir kez gel çocuk gözle sen

dört nala koşan sesi