Ben İstanbul?da doğmuş büyümüş işçi bir ailenin ilk çocuğuyum. Konya selçuk üniversitesinde bilgisayar programcılığı okuduktan sonra özel şirketlerde kendi işimi aramanın derdine düşmüştüm. Nereye gittiysem ya askerliğin yok dediler ya da tecrüben. Ne yapacağımı şaşırmıştım. İstanbul Anadolu yakasında x bir avm de x bir mağazada satış danışmanı olarak girmeye karar verdim. 1 gün iznim vardı. Salı günü izin isterdim perşembe verirlerdi. Cuma isterdim pazartesi yazarlardı. Ne plan yapabiliyordum ne de bir program. Babamın borçları vardı işten de çıkamazdım. Müdüre yalaka bir bayanın hakarete varan tavrına karşı dik durduğum için kovuldum işten. O gün hayat bana işle ilgili ilk dersini verdi. Özel şirketlere güvenmemeliydim. Sonra iş aramaya başladım ama olmadı. En sonunda iStanbul maslakta devasa bir binada bilgisayar teknikeri olmak için iş arama sitesinden yaptığım başvuru kabul gördü. 1 hafta mülakatlara gittim geldim. İstanbulda yaşayanlar bilirler. Anadolu yakasından avrupa yakasına gidip gelmek çok zordur. Neyse mülakatlar başarılı oldu. Bir çok kişi elendi ben ve 2 kişi daha kaldık. Genel müdürün karşısına çıktım. Cv me şöyle bir baktı hmm dedi. Ama askerliğin yok dedi. Bütün hayallerim yıkılmıştı. O hışımla askerlik şubesine gittim. Ailemin haberi bile olmadan gözlerim dolu bir şekilde tecilimi kaldırdım. Eve gittiğimde yorulmuştum, Bunalmıştım artık. Annem noldu iş görüşmen dedi. Askere gidiyorum anne ne yaptıysam olmuyor dedim. Anacım benim güzel anam her namazında bana dua etti. 2011 şubat ayında askere gittim 2012 de askerden geldim. Yine iş arama siteleri aynı iş aynı devasa bina ve yine beni çağırdılar mülakatlara. Yine gittim 1 hafta boyunca. Bu defa olacak dedim. Çoğu kişi elendi ben kaldım. Zorlanmadan yine çıktım genel müdürn karşısına. Bu defa daha güçlüydüm. Askerliğimi de yapmıştım. Aynı kişi beni tanımadı ama ben o genel müdürü tanımıştım. Yine cv me baktı hmm dedi. Bu adam hmm derse mutlaka bir sıkıntı vardır. Ama tecrüben yok dedi. Bu kez susamazdım susmadımda. 2 yıl önce buraya geldiğimde askerliğin yok diye beni işe almadınız dedim. Madem askerliğini yapmış istiyosunuz cv?mde herşey yazılı beni neden 1 hafta boyunca çağırdınız dedim. 2 yıl sonra yine karşınızdayım. Şimdide tecrübe istiyorsunuz. Ben mezun oldum, size geldim askerlik dediniz, askere gittim şimdi de tecrübe dediniz söyler misiniz ben ne ara bunu yapabilirim? Cv?mde tecrübesiz olduğum belli olduğu halde neden 1 hafta boyunca beni oyaladınız dedim. Demez olaydım. Ukalalık yapıyosun hayatı öğreceksin kapı orda çık git dışarı diyerek beni kovduğunda gururum çok incinmişti. Eve gidecektim kadıköy akmarda 2. El kpss kitapları almak için indim yarı yolda. Aklımda kpss hep vardı. Ama iş bulurum ümidiyle yaşamıştım. Cebimde 20 tl vardı. 4 tane kitap alabildim ancak. Hırslıydım. Hırslıydım hırslı olmasına ama dönüşü unutup tüm paramı harcamıştım. Minübüse binecek param yoktu. Rica minnet de edemem kimseye. Kadıköyden kartala sahil yolundan 2.5 saat yürüdüm arkadaşlar. Annem eve geldiğimde nasıl geçti iş görüşmen diye sordu. Kpss ye hazırlanıyorum dedim. Sen bidaha bu iş görüşmesine gitme dedi. Neden anne dedim? Ya askere gidiyosun ya da sınava giriyosun birilerine kızarak dedi. Üzülüyordu oğlu 25 yaşına girmiş ama işsiz. İş bulmam lazımdı babamın borçlarını ödeyebilmek için. Bir çağrı merkezine işe girdim. Bana kitap okuyabilirsin çağrı alırken ders çalışabilirsin dediler. Çok sevindim. Arkadaşlar bu süreçte boşver kpss yi torpille alıyolar diyenler çok oldu dinlemedim. Üniversite okudun hala bir baltaya sap olamadın dediler. Üzülmedim aksine daha da hırslandırdılar beni. Sabah 8:30-18:00 çalışıyordum çağrı merkezinde. İşten gelirdim gece 3 e kadar ders çalışıp sabah 7 de kalkarak tekrar işe giderdim. Boyum 176 ve ben 55 kiloya düşmüştüm. Herkes bırak sınavı dedi. Deli misin gez toz hayatını yaşa dediler. Ama ben atandıktan sonra gezmeyi yeğledim. Ömür boyu asgari ücrete çalışıp bir patronun kölesi olacağıma 1 yıl gece gündüz ders çalışıp devletimin memuru olurum dedim. Bazı geceler uyuyakalırdım masada ders çalışırken. Kitaplar yastığım olurdu başımın altında. Sabah uyandığımda inanılmaz bir sırt ağrısı. İşe giderdim ama çağrı alırkende ders çalışırdım. 1 yıl boyunca bu böyle devam etti. Ve sınav günü geldi çattı. Sınav güzel geçti. Ama kimseye söylemedim. Nazar vardır inanırım. Bekledim. Ve 90.5 puanla 2014 kpss ile bir kuruma atandım. O gün bu gündür çalışıyorum arkadaşlar. Size tavsiyem hayallerinizden vazgeçmeyin. Siz güçlü olursanız hayalleriniz karşınızda güçsüz kalır ve size teslim olur. Bir de Allah boyutu. Her çalışmadan sonra Allaha el açın. Kalpten inanarak edilen duanın Allahta karşılığı her zaman olmuştur ve kabul bulunmuştur. İşte benim hikayemde bu. Hak eden çok çalışan kazansın temennisiyle başarılar diliyorum. Allah?a emanet olun.

Başarı hikayenizi başından sonunu kadar okudum. Gece gündüz emek verip sınava girecek arkadaşlara da moral motivasyon oldu. Gerçekten duygulandım. Allah başarılarınızı muvaffak eylesin.

şimdi bende memur oldum 86 puanla cok sukur

çok etkilendim ağlattın gönlünden geçeni yüce rabbim kabul etsin.

cok etkilendim. başarılarının devamını dilerim..

başarıya giden hiçbir yol çiçekli değildir demişler... başarmak için hırs ve azimle çalışmak ve inanmak lazım... ve kendi kendimizi kamçılayabilmek... aziz sancarın bir sözü vardı: ben zekaya inanmıyorum, ben çalışmaya inanıyorum diye hazırlık sürecinde okumuştum bir yerde... ben kpss çalıştığım bu uzun ve sıkıntılı süreçte beni kamçılayacak her şeye açıktım... henüz hayatımda olmayan insanların bile sorumluluğunu üstümde hissettim hani bırakın şu andaki sorumluluklarımı... özel sektördeki çalışma şartları... emeğin gücüne olan inancım... bunların hepsine göre ders çalışıyordum... vicdanen rahat olmak için, ben elimden geleni yaptım demek için, saat farketmez, gün farketmez çalıştık... olmazsa da bunun hayırlı olmadığı için olmadığını, sıkıntının benden kaynaklanmadığını bunun elimde olmayan nedenlerden olduğunu bilmek için ÇALIŞMAK ÇALIŞMAK ÇALIŞMAK VE İNANMAK hem kendine hem Allaha... tek umudu bu sınav olan insanlar var... Allah en çok ihtiyacı olana çalışma azmi ve çalışıp hakeden herkese emeklerinin karşılığını versin inşla. bu arada ilk yorumum :)

Kardesim aynı olaylar %90 ni başimdan geçti. Okulda aynı bılgısayr programcılı selcuk mezunuyum bend

Okurken ağladım... Eminim bu satırlar 'sırtını dayısına yaslayanlar' hariç herkesi duygulandırmıştır..2 hafta sonra kpss'ye girecek biri olarak içimden dualar ede ede okudum başarı hikayenizi helal olsun gerçekten.. aldığınız maaşın her kuruşu helal olsun bundan böyle.. Darısı başımıza bize de dua edin lütfen :(

Merhaba arkadaşlar. Hepinizin bir hayat hikayesi vardır KPSS ile ilgili. Bazen özel şirketlerin hantal yükünün kurtuluş amacı olur KPSS. Bazen de iş garantisi isteyen birinin son ümidi. Herkesin hayalinde mutlaka evlilik vardır. Bir erkek ailesiyle birlikte sevdiği kızı istemeye gittiğinde ilk önce?Ne işle meşgulsün? derler. Böyle durumda boynumuzu bükmeden konuşabilmenin adıdır KPSS. Ekonomik dalgalanmalardan dolayı işsiz kalmamak, patronun haksız davranışlarının altında ezilmemek ve bayramım seyranım hafta sonu iznim olsun diyenlerin kurtuluş yoludur KPSS. Üniversiteyi bitirmiş bir genç kız düşünün. Eve kendini kapatmış? Hayallerini kpss uğruna ertelemiş bir genç kız. Herkesin bir hikayesi var arkadaşlar. Senin ki ne derseniz. Eğer buraya kadar okumaktan sıkılmadıysanız anlatayım?

Harika bi başarı öyküsü. Emeğinize, azminize sağlık.