Bunların içinde en zor olan dönem, doçentlik için yapılan çalışmalardır. Doçent olmak çok zordur.

Profesörlük yolunda ilerleyen insanlar gerçekten sabırlı insanlardır vallahi bravo!

Akademisyenlik yolunda en çetin konulardan biri de yabancı dil konusudur.. Bilimsel araştırma ve çalışmalarda yabancı dilin varlığı büyük önem taşımaktadır. Adayların büyük kısmı yabancı dillerde zorlanmaktadır. Olmazsa olmaz türden bu konunun çoğu akademisyenlerin hızını kestiği doğrudur. İlkokul, ortaokul lise, üniversite yıllarında "yabancı dilde eğitim" almamış olanlar, zorlanmaktadır..

Üniversite sınavında 32 nci ve 192 nci olmuşlardı. Her ikisi de Hacettepe İngilizce Tıp'ı seçmişlerdi.

En uzun eğitim yolu, akademisyenlik yoludur.

Hacettepe'de İngilizce TIP eğitimi alınırken "yüksek lisans + doktora + yardımcı doçentlik + doçentlik" aşamasında 18 sene boyunca geceleri bizim evin ışıkları hiç sönmedi.

Üstelik, şimdi bizlerin sahip olduğu olanaklara da sahip değillerdi. Gece gündüz çalışmışlardı.

Kendilerini BİLİM ve TEKNOLOJİ ile EĞİTİM-ÖĞRETİM yoluna adayanlara hayranım..

Hacettepe İngilizce Tıp'ta 7 + 5 şer sene okuyarak Uzman Doktor olup, 2 şer sene zorunlu hizmet yaparak liseden sonraki 14 ncü senelerinde, doktora belgelerini almışlardı..

Bu oğlana yazık olmasın?

Kısaca ölene kadar öğrencisin.

Ben artık okuma sabrımın kaldığını düşünmüyorum.

Türk ve İslam Tarihi içinde şimdiye kadar bir keşfimiz olmadı. Teknolojik bir ürün de icat edemedik.

Günümüzde sadece üniversite mezunu olmak artık yetmiyor. . En azından yüksek lisans aranıyor.

Kadro yoksa, neden Doçentlik sınavları açılıyor?

Okumayı ve araştırmayı sevmeyenler bu yolda tökezlerler.. Sınavdan sınava iddialı olmayanlar bu yolda erken yorulurlar.

Yalan mı?.. Her bilir ki Tıp'lardan yüksek lisansla mezun olunur.. Arife tarif ne gerek, a cahil?..

Cehaletin ve yalanın nasıl kendini belli ediyor. Tıptan yüksek lisans derecesiyle mezun olunur bir doktora yapılmaz uzmanlık alınır iki doçent doktorluk sınavı değil doçentlik sınavı bu da üç. Eskiden seni bu sayfadan attırmışlardı yine gelmişsin kendi açtığın başlıkta kendi kendine eylen diğer başlıklara bulaşma ruh hastası

Evet.. Haklısınız ama akademisyenlik yolundan ayrılırsak, daha iyisi mi olacak? Asla pes etmeyiniz.

Bundan önceki Sağlık Bakanı zamanında, kazananlara Doçentlik kadrosu bir yıl sonra veriliyorken şimdiki Sağlık Bakanı kadro olayını geciktiriyor. Öyle bir geciktirme ki 3-4 yılı buluyor. Yazık, günah değil mi?.. Olay, kul hakkına da giriyor.

Okuyup çalışmayı, keşif ve icatlara kafa yormayı sevmedik, sevemedik!

Darısı burada olanlara da olsun!..

O insanlar ki, çağlar boyunca insanlık alemi için çalışıp didindiler. Hatta canlarını verdiler.

Bir ülkenin gelişip kalkınmasında, öğretmenlerin ve akademisyenlerin rolü çok büyüktür.

Tam 3-4 yıl boyunca, bunlara Yard. Doçent Doktor maaşı ödeniyor ve doçentlik maaşları verilmiyor.

Bu uzun yola can dayanmaz.

ABD, İtalya, İngiltere, Almanya, Avusturya gibi ülkelerde bulunan Tıp Fakültelerinin açtığı kurs ve seminerlere, konferanslara sık sık katılmak gerekiyor. Yurt içinde Tıp Fakültelerine gidip, oralarda da dersler ve konferanslar vermek gerekiyor.. Velhasıl "ders-ders-ders çalışmak ve hazırlanmak" şart oluyor.. Hacettepe Tıp' ta bunları yaşıyoruz. İngilizcenin çok mükemmel tarzda kullanılmasına özen göstermek ve bu dili hep canlı tutmak, yabancı ve yerli yayınları hep takip etmek gerekiyor.

Bu yol çok uzun ve zorlu, çileli bir maraton yoludur.

Uzun ince bir yoldur. Dik ve yokuş, dikenli, taşlı, tozlu, buzlu, kaygan.. Bu yoldakilere saygı duyarım..

BİLİM ve TEKNİK alanlardaki gelişmeler sayesinde bugünlere eriştik.

Bizim evde de, iki delikanlımız akademisyenlik yoluna başkoymuş idi.

"Muallimler!.. Yeni nesiller sizin eseriniz olacaktır!.." ATATÜRK

Doçentlik sınavlarını çok başarılı biçimde verenlere Sağlık Bakanlığında kadro verilmesi 3-4 seneyi buluyor.

Diğer üniversitelerdeki durumları bilmiyorum.. Onlarda da böyle bir durum var mı?

Üniversitelararası kuruldaki zorlu sınavlardan sonra doçentlik ünvanını hakkıyla kazanmış olanlara Sağlık Bakanlığınca doçentlik kadrolarının yıllar sonra verilmesi, onların maddi-manevi yönlerden mağduriyetlerine neden oluyor..

Doçent Doktor olunca da iş bitmiyor.

Yüksek lisansı bitirenlerden bazıları zorlu doktora eğitimine başlıyor. Çok zordur. Doktoradan sonra heves bitmiyor ve Yardımcı Doçentlik yoluna giriliyor.. Onunla da kalınmıyor ve bu defa Doçentlik isteniyor.. Eğitimin sonu yok!.. Sabır isteyen bu yolda olanlara saygılar sunarım.

Akademisyen isimli bizimkilerin çalıştığı müstesna hastanelere götürüp bir güzel tedavi ettirmeliler.

Yazık!.. Böyleler de var.

Bunlardan biri Çocuk Hastalıkları Uzmanı olarak kalmaya ve çalışmaya yönelirken, diğeri Yardımcı Doçent Doktor olmaya karar vermiş ve aynı okulda eğitime devam etmişti..

O kişiler, yüksek lisans yapmamış mı oluyorlar, ey gafil?..

Halen Hacettepe Tıp'ta Doçent Doktor olarak hocalık yapıp dersler veriyor, hastalara şifa sağlıyor ve dualar alıyor.

Yüksek lisans ve doktora diploması alındığında çok büyük sevinç yaşanıyor. Yard. Doçent Doktor olununca da çok seviniliyor.. Ama bu sevinçlerin en büyüğü, Doçent Doktorluk sınavlarını başarılı olarak verip, Doçent Doktorluk kadrosuna atandığınızda oluyor.. Biz bunları görüp yaşamıştık..

İsyan edecek yer olarak kendime bu sayfayı seçtim rahatsızlık verirsem affedin. Doktora programında araştırma görevlisiyim ve kendini akademisyen sanan ama hiç bir donanımı olmayan hocalarla çalışıyorum. Hoca bir makale yazdı ve onca iş yükümün arasında 5 ay önce çevirmemi istedi. Gecelerce çalıştım çevirdim hatta makale o kadar kötüydü ki yeniden yazdım denebilir. Başta 3 isimli olacağını ve beni yazmayacağını belirtmişti. Sırf mezuniyetimde zorluk çıkarmasınlar diye ses çıkaramadım. Şimdi makalesi adı sanı bilinmeyen bir dergide kabul görmüş. 5 isimli. Tabiki ben yokum. Sırf destek olsun diye yazdığı makaleyi hiç görmeyen isimleri eklemiş. Değerli arkadaşlar doktora yüksek lisans çok önemli eğitimler. Bunların içini malesef fakültelerde demirbaş haline gelen akademisyen demeye bin şahit isteyen hocalar boşaltıyor. Sorsan ağzını etikle açıp insan hakları ile kapatır. Ama işte bu sayfadan pazar sabahı yazıyorum. Herhangi bir çalışmada bir insanın emeği çiğneniyorsa bilimsellik ortadan kalkar. Okuyucunun bunu bilip bilmemesinin çok bir önemi yoktur. Sayfayı meşgul etmek istemedim. Herkese akademik hayatlarında başarılar.

Nice günler ve geceler gelip geçti ve sabahlara kadar ders çalışarak, Kıbrıs-İtalya-Romanya-ABD' deki üniversitelerde konferanslar vererek, kurslara katılarak, 18 nci senede "Doçent Doktorluk" sınavlarınnı başarıyla verip, geçen sene Doçent Doktor olmuştu..