kamış vatanına hasrettir artık, o öyle bir hasretliktir ki bağrını yakmaya, hal-i ahvalini takaatsiz bırakmaya başlamıştır. Yoktur kardaşları, anası-babası... Rüzgarın nehirden getirdiği damlacıklar yoktur... yoktur balıkların gövdeciğine dokunan kırmızı kuyrukları, bu gece ay karanlıktır... bakır aydır!

hayırlı olsun başlığınız. gönül tellerine dokunduruyorsunuz yine yumuşak yumuşak. elinize yüreğinize sağlık. saygılar...:))))

kamış derdinden üzüntüsünden düşmüş olduğu beladan perişan ve zavallı vaziyettedir. Kendi gibi kesilen kamışlara sarmaş dolaş olmuş onların bedenleri ile ağırlaşan kaderi ve kederi altında ezilip inilemektedir. Bu duruma dayanabilecek kalp lazımdır ona! Ayrılık acısyla şerha şerha olmuş kalp arar artık kendine. Bu ilahi yolculuğu, kader-i kaimi onu nereye sürükler bilinmez. Uzunda olabilir kısada olabilir di bu yolculuk.

var olun dostlarım..:)))

Kez neyistan ta mera bübrideend

"Herkesi ez zann-i hod şüd yar-i men

İştiyak derdini şerhedebilmem için,

Ta biguyem şerh-i derd-i iştiyak

Ateşest in bang-i nay ü nist bad

Beni kamışlıktan kestiklerinden beri feryadımdan

bilirim der gizemli adam. Sen kimbilir ne uzak diyarlardan tayin edildin buralara, bu han köşelerinde kuruyup gitmedesin şimdilerde. İçindeki vatan aşkı, ayrılık yangını geriye bu küllerimi bıraktı?Bedenini ne rüzgarlar dolamış, yeşil yapraklarına kimbilir ne damlalar konuvermiş... köklerine kimbilir ne taşlar deymiş... senin sırrın bak ne surete dönüvermiş... ah dertli kamışım ah!

İç çeker vatanım der sıkar gözlerini yaşlar derya olur içinde köpürür.

bir yandan konuşuyor bir yandan elindeki metal aletlerle kamışın vucudu üzerinde iş yapıyordu. Bağrı delinen kamış inim inim inler iken, har ocağında pişp dümdüz olurken hiç sesini çıkarmadan ney olma yolunu tutar. ve ney dile gelir;

ayrılık acılarıyle şerha şerha olmuş bir kalb isterim.

Herkes kendi anlayışına göre benim yarim oldu.

kamışın sırrına eren adam bir nay ustasıdır ve aynı zamanda neyzendir. Ey güzel kamış dertlendin durdun, dert küpü oldun, kül oldun savruldun... bakalım başına daha neler gele.

Ben her cemiyette, her mecliste inledim durdum. Bedhal

orada geçirmiş olduğu zamanı tekrar arar.

varolun ılgınç hocam... amma velakin, imla ve noktalama işaretlerimin kusuruna kalmayın... o an aklıma geldiğince yazdığım için geri dönüp inceleme fırsatım olmuyor... birazda imlalara bağlı kalmak sıkıyor beni... kaldığımız yerden devam efendim;

Ten zi can ü can zi ten mestur nist

geceye kadar pazarda satılmayı bekler kamış ama ne gönül tersanesi kurulmuştur ne de meclisi... gelen giden olmamıştır. ol gece karanlık bastığında satıcı tüm kamışları torlar toplar bir arabaya istifler ve... uzaklaşırlar bu kentten... az giderler uz giderler, dere tepe düz giderler. Kervan yorulmuştur, develer kudurmuştur, arabadaki kamışlar vallahi kurumuştur. Han kapısı önünde durak eyleyip içeriye nazar edildikten sonra han meclisine buyur edilen kervan, kendilerine gösterilen az bir mekana konuşlanırlar. Gece burada geçecektir. Satıcı elinde kırık bir testi ile gelir ve kamışların üzerine dökmeye başlar. Rahmettir testinin dar ibriğinden bedenlerine gelen sular. Bizim kamış biran o sam yelinin nehirden getirdiği su damlacıkları sanarda boğumları genişler, pırıltının güneş şulesi değil satıcının altın dişinin pis parıltısı olduğunu görünce tüm hayalleri kuş olur uçar gider. Gönlü yine yanlızdır artık yine yangındır. Bu yangını ne bu testi suyu söndürebilir nede göz yaşı. Zaten kamışcığın göz pınarları çoktan kurumuştur. Artık ağlamıyor sadece iniliyordu. Göz yaşı değil öz yaşı geliyordu. Öyle bir yaş ki anında buhar olup uçuyordu. Kalbi artık paramparçadır, kalp yerini hardan ocağa bırakmıştır, harlandıkca ocak kamışın bedeni çatır çatır inlemektedir. Tam o sırada bir adamcağız hasıl olur, başına dikilir. Tertemiz giysilidr bu zat-ı muhterem kişi. Ay gibi parlayan yüzü ile kamışa bakar.. ömründe görmemişmidir bu adam kamışı?Görmüştür elbette ama böylesine uzun ve zarif bir kamış görmemiştir. Uzatır eline alır, kamışcık bu elin sıcağını yüreğinde hisseder, ılgıt ılgıt akar içine... kanlı gözüyle bakar bu insan-ı surete... aydan parlak yüzüyle temaşe eyler...;

Uzaklaşırlar, eller yer değiştirir, mekanlar yer değiştirir... zaman kor geçer. Kamış kupkuru olmuştur, sapsarı kesilmiş kas katı olmuştur. Neyzenin bembeyaz elleri arasında kamış sanki sapsarı bir alev halesidir.

Şu neyin sesi ateşdir; hava değildir.

erkek ve kadın müteessir olmakta ve inlemektedir.

Boğum boğum olur vücudu, göz yaşları aşağılara doğru akar, öyle aşağıdır ki daha aşağısı yoktur!!

damarlardan akıyor hayat denilen ulviyat.. oysaki zaman törpüdür be geçişe, kolay yol vermez haince pusuları ile her köşede bekler sizi. Gözlerim ağırlaşıyor hafiften üflenen ney ile beraber... ha dostlar burada şunuda aktarmadan geçemeyeceğim... ney asla çalınmaz üflenir... neyzenler ben ney üflerim der, çalgı işiyle karıştırmazlar zira... üfürdükleri hava gönüllerinde har olmuştur, sıradan değildir. Aşığın gönlü ocak gibidir, ne demirler erir orada ne demirler şekil alır bir bilseniz?İşte ney hep ayrılığı kopup geldiği yerden ayrılmış olmanın hüzzamnı çilesini anlatır. Ağırlaşan göz kapaklarım ve gözümün önünde dönen semazenler, melek gibi def-in ve ney-in ritminde rintlerin gecesinde hayal ediyor beynim. Hafif bir loş ışık yüzlerini semediğim insan-ı suretler döne döne rablerini tesbih etmekteler.

görecek nur, her kulakda onu işitecek kudret yoktur.

Men beher cem?iyyeti nalan şüdem

Adam sırıtarak gelir.. ver bre kamışımı, sananeymiş onun hal-i perişanlığından... git işine. Akcen varsa alırsın yoksa ahanda bu gece atarım ocağa beni ıstmağa pek manidar olur doğrusu çalarım bide türkü. Zelzele olur kamışın vucudu, inim inim iniler budamı gelecekti başına... yanacaktı han ocağında. Adam çıkarır kesesinden bastırır satıcının avcuna bir iki akce aldım ben bu kamışı, koparamaz benden gayrisi der! Al hayrını gör be adam der... satıcı, aldığı akçeler pek sevinir.

Beden ruhdan, ruh bedenden gizli değildir.

nihayet kamış ney olmuştur... pişmiştir, up uzun dosdoğru bir neydir. Görünüşü azametlidir, ağırbaşlılığı ile mesajlar vermektedir. Sapsarı altın rengi ile ışık saçmıştır. Ustasının hoşuna gitmiştir, eğer birde nefes doğru ise bakın ne hikayetler anlatır bu 9 delikli kamışcık! İnsan da 9 ayda doğmuyormuydu?Giv ile kestin, buhar ile doğrulttun beni ey ustam! Ateş ile yaktın beni terbiye ettin ustam!9 boğum eyledin, demi burgu ile içimi deldin ustam. Boğazıma geçirdin parazvane çatlamaktan kurtuldum ustam! Baş paremide tama eylediysen üflenmeye hazırım ustam...

çok güzel bir başlık olmuş Ali hocam :) kamış ney oldu ama bitmedi değil mii..

Lik kes ra did-i can destur nist

Vez derun-i men necüst esrar-i men "

Lakin herkesin ruhu görmesine ruhsat yoktur

tercümesi:

Her ki in ateş nedared nist bad

ve derki :

Baz cuyed ruzgar-ı vasl-ı hiş

Aslından vatanından uzaklaşmış olan kimse,

Lik çeşm-i guşra an nur nist

Sırr-ı men ez nale-i men dur nist

Ama bir gün, nasıl bir gün ise bu hikayat başlar kamış için, bedenine saplanan keskin bir demir alıverir can evinden vuru verir.. anam bile demeye fırsat bulamamışken... diğer kesilen kamışların arasına katılır... gurbet vardır, ayrılık ateşi bvardır, mahsunluk vardır sefillik vardır... vardır daha kimbilir ne hikayatlar vardır. Onları pazarda gören kadınlar, erkekler maşallah ne uzun kamışmış bunlar, iyi sulak yerde yetişmişler... kaça satarsın, kaça tartarsın diye pazarlığa tutuşanlarımı ararsın... kamış feryat eder ama kim duyacak, insanoğlunun erkek ve kadın cinsi müteesir olmuştur, acınmışlardır bu boylu poslu kamışlara, kamış değil sanki çınar ağacı gibi uluydular... ululuk bedendemiydi?

-sarardın kurudun, elimde sükut buldun, ol vatanından ayırdılar, toprağa küsdürdüler... benim dertli kamışım bakalım senden ne olacak... bana ne hikayatlar anlatacaksın. İçindeki sırları nasıl dökeceksin...

boylu poslu bir kamıştı, toprağa sarılmıştı suya nasılda alışmıştı. Suyu ve toprağı bolo bir yerde göğe doğru uzayıp gitmedeydi kamış.. okadar sulanmış ve şekerlenmişdiki börd böcek kuş dahi faide görürdü bu kamıştan. Rüzgar esdimi boyun eğer, geçit verir bir hayvan sürtünse bedenine sesini çıkarmaz rabbine şükrederdi ziyadesiyle. Halinden memnundu, anacığı, babacığı kardaşları şimcik yanıbaşındaydı... aynı toprakta doğmuşlar aynı şifa nehrinin şarabından kana kana içmekteydiler. Güneş yüzlerine doğar, bulutlar neşe ile gölgelikler getirir, su içine batmış bedenini balıklar gıdıklardı...

Cüft-i bedhalan ü hoşhalan şüdem

evet hazırdır artık, üflenmeye... son olarak susam yağı ile yağlanıp dinlenmeye bırakılır.

hocam yakında edebiyat başlığından kovacaklar beni sırf imla hatası olduğum için...:))) siz burada rahat olun. kendinizi şartlandırmayın ki bizde güzel şeyler okuyalım...:))

Adam eline aldığı bu kurumuş kamışı satıcıya göstererek hey be adam bu daha çok büyürdü, göğe vallahi merdiven olurdu. Yazık etmişsin şuncazığa.. bunu bana sat!

harika br ney-flüt dinletisi... dinleyenlere...

nerede kalmıştık efem;

Sine hahem şerha şerha ez firak

Her kimde bu ateş yoksa, o kimse yok olsun.

olanlarla da, hoşhal olanlarla da düşüp kalktım.

Ali hocam yeni başlığının konusu yine her zamanki gibi gönül telinden... hayırlı olsun:)

tercümesi

saygılar hocam devam devam...

İçimdeki esrarı araştırmadı.

Dur üstadım ben bi koşu gidip Alperenceyi çağırayım.. Tam onluk bi başlık:)

Herkesi ku dur mand ez asl-ı hiş

Ez nefirem merd ü zen nalideend

Benim sırrım feryadımdan uzak değildir. Lakin her gözde onu