şükre mi sığınmalı hala dik duruyorum diye kaç geceyi uykusuz bırakmalı insan

kimine göre cudi de kimine göre bilinmez bir diyarda

babam ilk defa elinde meyve poşeti ile gelmişti tv kanallarında konserler sanki evimizin içinde gibi kanal zaplamaktan yorulmuş annemin kırk yılda bir eve gelen o meyveleri alelacele soyup yedirme çabası bitecek gibi yada biri gelip alacakmış gibi bir hızda idi..

gel sana bir akşam üstü güneşin batışına denk

yada yetmez diye hayıflanarak bakmak yazılana

tüm günahları heybeme yüklemişim gibi nuhun gemisine

adalet mizanında ağır gelen günahlarım

hangi şehre kalkıp gidilir ki

kalıbına sığmayan öfkelerim

kaybolmuşun yabanci bir lisanın manasızlığında

Yine isyan ateşleri ile ısıtıyorum.

bir bakış

kafasında bir sürü düşünce çarmıha geriliyordu ve nedense hepside hala cevapsız sorulardaki yerini almıştı..

kaç uyku serdengeçti bilir misin

üst üste geliyor bazen herşey dayanmak için neler yapılır ki

boğazıma düğümlenen cümlelerin ardına sığınmış

ertesi güne ne tanık ne sanık ne mağdur.. bir faili meşhule kurban gitmiş gibi güneşe yüzünü dönmüş.. için içini yiyen bir tedirginlik bir kaygı ile kalakalmıştı..

ben senin suskunluğundayım

içmeden sana sarhoş naralarım olsun

bilen var mı acaba...

kaç vuslat türküsü çalındı dillerde

geçer mi her şey kırıp dökmeden, eksik bir şeyler bırakmadan

içimde yokluğunun üşüyen yanı..

ve sensiz geçen manasız saatlerim var..

içimde kocaman boşluklar var

kalkıncada afallayan bir ben

içinde sen geçen cümlelerim olsun

böyle iki ara bir derece

ben devrik cümlelerde kendini arayan

o soğuksun gidişiyle

o batsın sen doğ gün gibi yüreğime

ben hala bir tane yeni yıl hatırlıyorum belleğimin en güzel yerinde olan..

sen bir şiirsin

arkamızı dönmeden.. bırakalım kıyamet kopsun sessiz sedasız israfilden Sur'a

Ne çelimsiz bir hayatı vardı yelin ufurdugu selin götürdüğü cinsten..

ben arda kalan sözcüklerin anlatım bozukluğu

tam oldu bu derken yine sil baştan yazmak..

yer çekimine meydan okurcasına manasız kendimi bırakışlarım

şehrin ışıkları görünmeye başlamıştı hızını azaltan trenin arka tarafındaki vagonda unutmuştuı o gün gülüşünü..

kelimelerin yersizliğinde

göçe hazırlanan kuşlar yüreğim

kaç yalnızlık bir dirheme eş değer geldi

sayamadığın kaç hüznün eşleneği mutluluğa çevirilir ki..

İsyanlarla doldurduğum ellerimi

kalmadı karpostallar ile gönderilen yeni yıl kutlama tebrikleri artık whatsaptan hazır bir kaç cümle ile tek tuşla herkese yetişme çabası ve bunu ben kutladım ya deme biçimleri..

sesinde kamaşan bir yürek ferahlığım

dilsiz kalan çığlıklarım var

yazmak ne kadar zor bir olay

bir şiir bazen

yalın ayak çocukluğu da heybeye yükleyip

bir bilmece misali aklın çıkış yollarında

düşlerim yerle yeksan

ben zulme uğramış bir ayaz

sen ısıt gelişinle

bir gökyüzüm var bende olan

anlatmak istediğini bir kaç cümleye sığdırmak

yazmak her zaman iyi gelecektir insanlara

sen bir gül bahçesinin ihtişamlı gülü

sen baharsın

ilk kar yağdı şehre..

heryer de bir yeni yıl telaşı kiminin elinde çam ağaçları kiminde balonlar belki de uzun zamandır ihtiyaç duyulan bir kutlama yapılacak kapalı kapılar ardında kimi ise kalabalıklara karışarak atmaya çalışacak yalnızlığını..

ben bakıp güzelleşmeye çalışan bir yara...

neresinden tutulur ki şimdi hayatın

anlamsız gelecek bir davranış

Sözleri yürekten geldiği gibi mi dile getirmeli yoksa mantık süzgecinden geçirip öyle mi söylemeli. Söylesene hangisi sahici?

tövbeye kaç kaldı öldürdüğünüz zamanın

Tut eteklerimin ucundan, pervane misali yanalım.

deli deli gidişler var kafamda dönüşe mahal vermeyen

sözleri hangi meclisin dışına iterek konuşmalı ki...

kaç rüya kabuslara mahkum edildi

düşük cümleler içinde boğulmak

hani nasıl başlarsa öyle gider diyedir belki bu curcuna öyle mi oluyor hiç deneyimleyemedim yıllar boyunca her yıl bir önceki aratır hale geldi

isyana bir kaç sözüm var

selası okundu mu günahların

kaç evet hep kaçmak kaldı ümitlere..

kayıp gitti mi yıldızlar dilekleri unuttuğunuz anda..

ben yağmur taneleri

sen gökyüzüydün

kalkmayı beceremeyen bir ben

kaç yudumda sevilir ki mecburiyetler ışıksız sokakların mehtabında

kendime yetemeyişlerim var ıssızlıklarda

çarmıhlar yetmedi mi vuslatınıza

uykunun en güzel vakitlerinde senli düşlerim

hadi göç edelim lisansız yurtlara

kalmadı eski yeni yıllar eski eğlenceler ya neyse çerezimi alayım da kanal zaplarım akşam yeni yıl niyetine..

bir söz

yanmaya mahkum yalnızlığım var

sen bir güzelliksin

ben yine utangaç mahcup bir şekilde dilimin dönencesine seni ekleyeyim

suskunluğum acıları bertaraf etmemden geliyor

bir diyardan bilinmez bir diyara gidecek gibi

kaç umut yeşertirki esmer tenli acıları

kaybettim bendimi kimliksiz bir üryanda..

kaymalarını sayamadığım yıldızlarım..

ışık yok ayın şavkı yakamoz denizsiz şehrimin ufuklarında

batıyor artık acılar yürek dediğin ne kadar dayanabilir ki

vakit kasvete gebe gibi havada ilerlerken

ne kadar direnmeli insan işgale uğramış düşler ülkesinde yarına

kalabalıklarda kayboluşum var

aşk şarabını meyledeyim

sen bir güzellik

ben dikeni kendine batan bir kaktüs

mutluluk payesine düşmemiş gibi gülerken bile yüzünde hüzün hareleri belirmis kursağında kalan minik hatıralar cabası..

Bunun adı cesaret ise, yanmak ise

vakitsiz bekleyişte..

kaç hüzün yanığı belirdi yüreklerde

yazmayı sevenlere..

uzaklaştıkça senden dağıldım dört bir yana..