Gittiğinizde güz gelmiş olacak

Uzanmışım gölgeliğe bir başıma

küçücük elini sen yarattınsa

Silahsız sözcüksüz kansız kavgasız

Deney birikir

sonra o ellerle nasıl

Şirketler vakıflar ocaklar kutsal kılınıp

Yalana yaslanmış bir çeşit erk kurulmadan önce

Güz gelirken bir yanı kara sevdalarla

Şimdi ben delice yaslanmak istiyorum

Denizle gül arasında

"Adam senin böyle ilk gündüzden/Sulayıp biçtiğin çayır çimen/ Üç güne kalmaz tazelenir/Adam senin böyle kuşluk vakti/Ürküttüğün serçeler -iş olsun/Akşama kalmaz unutulur/ Benim bir nokta kırılmışlığım/Gözlerimin ardında büyür durur" diyesiniz gelir. Ne diyeceğinizi bulamazsınız ve o sizin yerinize çoktan söylemiştir.

Ne gezer"

Fikrinden dolaşıyor

her şey sorulduydu, herkes şunu sustu:

Beni öldürürse bu umut öldürür

balıma dadanan bu çağı sevmedim.

adil mi ölümü akıldan çıkarmamak

kameralar beyanatlar basın bültenleri

Hayal kırıklığına uğrarsınız aşkta; "Bana yaşadığı kentin kumunu gönderen/bir sevgilim vardı/bense merak ederdim hep oranın rüzgarını/ ... Paylaştığımız kentler oldu sonra/rüzgar usta ben acemi/esti geçti bir hışımla geldi geçti/kum doldurdu gözlerim" diyerek sizi size anlatır.

dünya durur birden karanlık olur

ÇOCUĞUMUN ÖLÜMÜ

Beni sana bağlayan ipeği

Yanıma yöreme indirirsiniz

"Ah, Kimselerin vakti yok

Güçlerini deniyorlar

Bir kere söylenip unutulacak

nasıl şiir yazdın

Soludum, üfledim, yaprak pırpırlandı Ağustos dindi

Taksan kanatlanır mı?

BİRİKEN

Sesin sesime katışıyor

Susan konuşan birikir

Biçtin dağıttın yelleri

"Bir kendi kendime doyasıya

<i>Çoğa sürmez bir gün ben de beklerim.</i>

Kalbin elem günleri geldi

Gülten Akın gitti.

yanlışa düşmüşüm, özür dilerim

ah ey Musa ah ey Muhammed

Buz Üstüne Şiir

Derdimi kimseye vermek istemem

Böcekler gibi başlamalı yeniden

Düşünsem hayır düşünmesem

Tanrı çocuklarını unuttu mu?

Uslu dost dalgın yörük

Bir söyleşiden:

Avcumda bu yavru kuş varken tedirgin

Pul pul dönüyor şekiller pul pul

Çocuk ağzınızla biraz daha durun

Akşamüstü

Bereketli buğday kokusundan

ne ağaç ne çiçek ne çocuk

kim yanıtlar kim söyleyebilir

Yüzünü yüzüme daya

Dev mi oldular, başkaları

Adın ölmezlendi bir ağız da benden geçerek

Dünya bir gölgeler dünyası bu doğru mu

Kadının durumlar ve olaylar karşısında yaşadıklarını, hissettiklerini nasıl da güzel dile getiriyor. Ve insanın tabi. Kimselerin durup ince şeyleri anlamaya vakti yok iken o nasıl da ince ince ve büyük bir duyarlıkla anlatmış yaşamın ta kendisini.

sorabilsek, ölüm evet ama

hayat bizi kıskacında unuttu

SENİ SEVDİM

Ölüme yarım kala

Şu uzaktan tükenmez yalnızlıktan

Beni çağırın gülümserken uykunun bir yerinde

Sarı yaseminle gül arasında

o kızın kovuktan uzanan

Hiçbir iktidarı sevmesem de

DEPREM, SAVAŞ

Yollarda akşam dönüşü yorgun argın

Bitmek tükenmeyen kadın şaiirler!

Alışmak ister toprağa sükana

Koymayan ellerimi gecelerden yana

Nehirlerimiz ve dağlarımız ve başka başka nelerimiz

"Ellerim tutmanın elleri gözlerim bakmanın/Benim değil ayaklarım yürümenin/Solumaya bir yerlerim sevmeye başkası/Ben yaşamanın olmalıyım öyleyse, değilim" dersiniz ve olmaya bakarsınız bazen. Ve olurken/olmaya çalışırken de yanınızdadır ve cesaretlendirir sizi: "Kestim kara saçlarımı n'olacak şimdi/Bişeycik olmadı-Deneyin lütfen... Şimdi şaşıyorum bir toplu iğneyi/Bir yaşantı ile karşılayanlara/Gittim geldim kara saçlarımdan kurtuldum"

Karayı kaldırın sevgi koyun umudumu yitirmedim

Bir yol da bize uğra

Gülten Akın "Neyi ki yapmış, bütün yüreğiyle, bedeniyle, içtenliğiyle yapmış" biridir. "Örneğin, keşke bu dizeleri Murathan Mungan değil de, ben yazsaydım: 'Bazı sözler karanlıkta söylenir/Bazı sözler hiçbir zaman'. Hani değiş-tokuş mümkün olsa, ben bütün şiirlerimi versem; o, bu iki dizeyi verse.." diyecek yücegönüllülüğü gösterebilmiştir kimsenin kimseyi kolay kolay beğenmediği, beğense bile bunu ifade etmediği bu topraklarda.

Masaya düşen güneşten

Senin hiç haberin olmaz ki

"Türk şiirinin en güçlü kadın seslerinden biri, Gülten Akın. Özellikle şiire başladığı '50'li yılları göz önüne aldığımızda belki de tek sesi. Anadolu'nun geleneksel kültürünü, insanını modern bir şiir anlayışı içerisinde anlattı yıllardır. Yalnızca yazdığı şiirlerle değil, şiir üzerine yazdığı yazılarla da paylaştı deneyimlerini, yol gösterdi genç kuşaklara. Hem şiirinde hem yazılarında samimi ve içten oldu her zaman."

Şiir bir birikim işidir, yalnız yetenek yetmez. Okuyacaksınız ve en önemlisi düşüneceksiniz, düşünme kapasitenizin geniş olması gerekir. Bunlara ilave etmek gerekirse ayrıntılarda saklı olanı seçebilen bir gözünüz ve bakacağınız yer olması gerekir. Ülkemizde kadınların bakabileceği yer çok kısıtlı. Dolayısıyla kısıtlı alana ne kadar iyi bakarsan bak kısıtlı ürün verirsin. Benim dönemimde bu saydığım alanlar oldukça sınırlı ve dardı. Şimdi öyle değil. Ama onlar da farklı alanlara yöneldiler. Gelir getirici işleri düşünüyorlar, bu erkekler için de böyle. Şiiri pek önemsemiyorlar. Şiirin gelir getiren bir yanı yok çünkü. Bir de yaşam biçimi belirliyor bazı şeyleri. Kadının eskiden beri sırtında iki yükü vardı. Hem evini çekip çevireceksin hem de dışarıda çalışacaksın. Böyle bir durumda şiirle uğraşmak zor tabii."

Gülten Akın'dan yeni şiirler: "Kuş Uçsa Gölge Kalır" 1956da Rüzgar Saatiyle, güzel, güçlü ve doğru bir ses olarak yaşamımıza giren Gülten Akın, şairliğinin 50. yılını geride bırakırken, Türk şiirinin içerik ve biçimini, etik ve estetik kaygılarını dizeleriyle yukarıya taşımaya devam ediyor; anlamın izini sürmeyi elden bırakmıyor.

Olanca sevgimi yalnızlığımı

ellerini yıkadın sen

bitmiş aşağıdaki genç adama ait

Gülten Akın(1955)

her ortak sesleniş geleceğe rahim

üstüne savaşlar kurulan için

Adına yakılan mumlar İsa'nın

Dışa açılmadan önce içe açılmadan önce kapanmadan önce

"Uyandım bir sabah" gibi değil, öyle değil

oğlunu soran kadının şiiri

Bir büyük oyun yaşamak dediğin

Tanrı parsellenip kapatılmadan önce

Sabahleyin

-İsayı çarmıha gerdilerdi

Meyveler almış rengini dudağımın

Kollarım kimin, parmaklarım kimin olacak

Kendi ulaşmadan rüzgarı gelir

Siz dayanılmaz bir "Günaydın"sınız

Gülten Akın, şiirin deli kızı..

Bu Allahsız bu yağmur işlemez karanlıkta

Gösteren parmaklar, gören gözler

Sokaklarda mendil satan, dilenen çocukları, çöpleri karıştıran, anneniz, babanız olabilecek yaşta insanları görür, insanlığınızdan utanırsınız; ordadır: "Kötü mü yoksul mu biri/Tutsak mı bizim yüzümüzden/Biri kardeşini vurduysa sebepsiz/Çaldıysa bizim yüzümüzden" der size. Utancınız değilse de yalnızlığınız azalır.

NURAY ÖNOĞLU Radikal2

anne evde, baba dağda, çocuk yolda ölür

<i>Siz hepiniz ölüleri ve mezarları seversiniz</i>

sen yalnız gözlerini kapadın

Bir sonuna kadar yaşasak

<i>Herkesin adı okunur, düşmüştür onunki</i>

Ve ben başımı koyuyorum

Düz gitmeden önce ülkeyi bir baştan bir başa

Söyleyin söyleyin gülebilir miyim

Tam siz hesaplaşırken kendinizle ve geçmişinizle, "Doğduğum kente gittimdi, bazı pasları silmeye/yerinde görmeye bazı taşları, bazı oyukları v. b./Saçlarımı uzun tuttumdu bir ağırlık olsun diye" diyerek yanınızda durur.

Her şey birikir

Bana yeni tutkular gerek bıktım

Her şey dümdüz olsa ne gezer

Oyuncaklarım kimin olacak

Biri kardeşliğimi aldı gitti

diyecek olursa bombanın biri

ünvanın büyüdü kutlandın ödüllendin

o askıyı kuran, o akımı veren

bütün işler

söz üşür, devinim üşür, lokmalar üşür

Haberim yok

<i>Kayboldum</i>

Senin hiç haberin olmasa

Maviyi kaldırın kara koyun sırasıdır

Üstüne üstüne gelip korkusuz

Hiç yoktan dünyayı kendini sevdiren

bizi şiddetinden korusan

söylesene bu ülkemin engin topraklarında kaç tane sen?

<i>SEVDA KALICIDIR</i>

Her şey sessiz

Bizcil sen de

Vakti yalanlıyor sıcak sıcak

Saçlarım hala asi, hala yaramaz

Sis arasında

Seni sevdim, seni birdenbire değil usul usul sevdim

<i>Ansımaz sonuncu kaçtı, biter telefon</i>

Bir şiiri var; nedendir bilinmez okuduğumda hep ağlamak isterim

"Bazı adamların aşk/Bazı kadınları sokaklardan çekip alması karanlığa/Bazı kadınların aşk/Üşüyen burnunun kulağının/Parmak ucunun göz kapağının/Öpüle hohlana ısıtılması/... Ama dışarda yağmur var/Bir yaz sonu sıcağına karşı/Ama dışarda toprak serin/-Taze bulgur pilavı kokulu/Ama dışarda-Ben anlatamam/Tutabilseniz bir dönemezsiniz" der ve siz diyecek hiçbir şey kalmadı duygusuna kapılırsınız. Üstüne ekler: "Onlar/Yalınkat adamlar kalabalık adamlar/En yalnız kadınlara söz arasında/Ya da boş gözleriyle aralıksız/En kötü sevgilerini sunuyorlar/-Bana gel sonra git bana gel". Sonra teselli eder sizi: "Kötü bir gündüze karşılık/Tanrının her akşamüstü/Tutsak pazarından eski çirkin/Başımı alır gelirim... Bir karanfil mi, ben alır size veririm".

Kuş mu sandın yalanı yanlışı

Yan garipliğine yürek yan

yırtık resimler anı defterleri

Bütün şehirler birbirine benzedi

"Roman kadar uzun bir tümce yaşadım,

Sinema dönüşü iş dönüşü yahut bahanesiz

Başlar biter kendi kendine o türkü

Sobanın iktidarında

Sizde tutunacak yaslanacak kollar

Durup ince şeyleri analamaya..."

ÇOCUKLARIN TANRISI

Dağ mı değil, ova mı

Soluğunla dirilt

Karayı kaldırın mavi koyun umudumu yitirmedim

Kent mi alan mı, değil

izin verme sana asi olayım

Bulutlar uçuşur gecelerin

Susuzdu, suya değdi dudaklarım seni sevdim

Elimi uzatsam tutsam götürsem

gözalıcı karsı aydınlıkta

uçurum mu kuyu mu mezar mı

geçmişsiz ve geleceksiz insanlar için

<i>Ama sevda nerde sevda nerde</i>

<i>Bağırırlar, seslerinin yankısı</i>

Alıp ayaklarımı yollardan şöyle rahat

Saklı köşem bir daha aldattı ellerimi

Seni sevdim, küçük yuvarlak adamlar

Gitti giden

Barışla ve sevgiyle...

Şimdi insanların yalnız kolları var

Duru sular ters yazılar emek ve gözyaşı

Giderim gitmesine lakin

Yağmur yağar akasyalar ıslanır

Alev sarısı rüyalar içindeyim

Kestim kara saçlarımı..

okşadın kızını

Seni sevdim, sevgilerim senden geçerek bütünlendi

Gör cehennem yok mu var mı?

Sonra işte yaşlandım."der.

Buncağız mı sürer misafirlik

sevdiklerimiz öteki şeyler

Vurduğun seni yakacak

Auschwitz?lerde kıyametten geçenler

Yanımda kediler, kuşlar

adlı dizelerini insanalaın gelip geçtiği her yerde otobüslerde, havaalanlarında, duvarlarda heryerde görmek istermiş. Dah doğru ifade ile, insanlar görsün ve İNCELİKLERİ anımsasınlar istermiş.

Sağol esgi. Ben de bir an için bu forumda Gülten Akın okuyan yok sanmıştım.

Kim getirir sizi başucuma

Seni sevdim. Artık tek mümkünüm sensin

Aşkın en güzel tariflerinden biridir bu.

ilahi dünyaya gönderiliyor

sonra Platus ellerini yıkadı-

Sabah sabah insanı ayağına getiren

Nasıl yürür özsu dal uçlarına

Bir solukta buz gibi yaşamak isterim

ve kendi şiddetimizden

Akıyor sanılan kuruyor sanılan

görünsen Adil ve Rahim

Güzel dost çılgın yörük

Sözler düşünceler ve nesneler biçiminde

Yarpuz ve fesleğen

Başlar gecenin oyunu delice

Bu şiir olmayacak şeyler için

Gece Türküsü

Yavru kuşlar tomurcuklar için

Artık sormuyorum, biliyorum

Beni ya sevmeli ya öldürmeli

Köprüler ve yollar tahviller senetler hükmünde

Kim kaldırır uzun uykunuzdan

Deli Kızın Türküsü

Ve günışığı sislerden düşsel ovalara

Bu yıl TÜYAP Kitap Fuarı'nın onur yazarıydı. "Bir dileğimiz var: Hayatımızı ve dünyayı değiştirmek. Bu dileğimizde yalnız değiliz, gittikçe genişleyen bir kitle var bizimle. Dünya giderek yaşanmaz oldu. Kan, acı ve gözyaşı sızdırıyor durmadan. Bu kabusun artık tümüyle bitmesini istiyoruz. Bizim silahımız yok. Silahın ve kötüye kullanılan paranın sesinden nefret ediyoruz. Bizim salt kalemimiz, kitaplarımız var" diyor. Yanında duruyoruz. O bizim ozanımız, 50 yılı aşkındır, hep öyle kalacak. İyi ki var. Varlığı hayatlarımıza güzellik katıyor.

Sallama beni sallama beşik

<i>Kimlere hüzündü kimlere nostalji</i>

<i>Suya ve ekmeğe uzanmak birlikte</i>

<i>Hasretle kamaşık yüreği</i>

sonra bana uzattın biraz sıkıntıyla

Kendinizden, tercihlerinizden, yaptıklarınızdan ve yapmadıklarınızdan; her şeyinizden kuşkuya kapıldığınızda, "Kaçıp sevgilerin korkunç tuzaklarından/Kaçıp ana olmaklardan eş olmaklardan/Kentlerdeki yadırgı pabuçlu yalnızlığa/Dağlardaki kırmızı ışığa varıldı" dizelerini okumak iyi gelir.

ellerini yıkadın yıkamıştın

İçten içe ürküyorum ama

Yitik ceren arayı arayı anasını buldu

şimdiyi uzatıyorlar

elbet sen değildin

Eliniz beyazken uzatın isterim

Yarımla dışa dönmüşüm yarım suskun

ateşler içinde ortadoğu

Dünya evlere çekildi, içlere

üşür sevgililerin gözleri

Beyazın tam ortasında bekliyorum

Koca bir gün ne yapmışım nasıl yaşamışım

işkence yoğun sürdüydü

Çarpışa çarpışa nasılsa

Ellerimde iki üç isim kaldı

Uçuyor sanılan her şey birikir

mavi kuş görünebilirdi

bomba yanlışlıktır

ait olduğumuz yer mi, ev sokak şehir

Bu şiir buz üstüne yazıldı

Siz yoksunuz şiir yazan ellerim yok

Haklar haklılıklar, ölüm zulumlar

Çizginin üstündekilerle yüz yüze

Erincimi paylaş

Şekiller&amp;#8230;uçan uçana

Kimi zaman yapayalnız hissedersiniz kendinizi ve ordadır: "Ah kimselerin vakti yok/Durup ince şeyleri anlamaya/Kalın fırçalarını kullanarak geçiyorlar/evler çocuklar mezarlar çizerek dünyaya" der.

Başta Deli Kızın Türküsü olmak üzere birçok şiiri, demek istediğim tam da buydu, dedirten şahaneliğe sahip bir ozan.

Uzak uzak gitmede fayda yok

Bir kendi kendime doyasıya

sen ki kaçsın

Tam kendimi bulacakken

Bütün hayatına yetecek bir söz söyler:"En ağır sınavdan en saf olan geçer."

Bir ülke insan birikir

istediği ölüm kimindi?

Senet senet satılmadan önce

Günün birinde bir edebiyat dergisinde Sezen Aksu için yazılmış bir yazıda şu sözleri okurken içiniz sızlar elde olmadan "Kadınlar vardı, erkeklerin anlattıkları kadınlar. Erkeklerin duyguları da vardı, aşkları, iştahları... Kadınlar zaten yoktular! Zaten çok kadın kahramanımız da yoktu, gerçek bir ozanımız mesela. Serçe Ozan'a kadar" (Yalnız avlanan tanrıça, Aycan Saroğlu, Picus, Ağustos 2004, 78 - 79). Herhalde, 'Deli Kızın Türküsü'nü "Serçe Ozan" yazdı sanmaktadır bunları yazan. Ve tümden habersiz olmalıdır büyük ozan Gülten Akın'dan.

Süt kabartısından

Gülten AKIN

Ve ben delice bir şey istiyorum

tarihini soyundu masalını sildi

Yediğin seni yakacak

Dizlerime yükselir bir deniz

Dokunup çekilen bir şarkı rüzgarla

Ve gürültüler uyandırmaz

<i>Çevrilir sayılar sonuncuya değin</i>

<i>Dönemez bir türlü</i>

Ben ışıklar konfetler bayramlar istemem

Karayı kaldırın mavi koyun umudumu götürmeyin

Yaşlılık

Sana büyük caddelerin birinde rastlasam

Gözlerine baksam gözlerine konuşmasak

Gülten Akın, Uzak Bir Kıyıda (1984-2003), YKY, 2004.

Uslu, sakin, ölümü bekliyorlar

Anıları küçük yıldızlar gibi karanlıkta

Bu gece sussanız dinlensem

ölüme kadar ölüme kadar

Anlasan

Yaşlanmayan bir kadına türkü

Yana yana bitti umutsuz

Aramızdaki ipek hışırtısından

bumerangdır ölüm, herkese döndü.

İsa, resimleri kadar güzel değildi

Arkadaşlar Gülten Akın hakkında neler düşündüğünüzü ve en çok hangi şiirini okumayı sevdiğinizi paylaşırsanız sevinirim.

Kış işte

<i>Bir köpeğin bir çocuğu beklediği gibi</i>

- O geçti mi burdan?

Beş vakit tuttuğu anneciğimin

Yaşayışı, duruşu ve özgün üslubu ile çok etkileyici bir şair benim için. Bir röportajında okumuştum, şu çok sevdiğimiz:

Siz bir ellerinizi bıraksanız ben yalnızlığımı

Ben yağmura deli buluta deli

Tuttu bir alacakaranlık bastı

Mevsim kirazlardan eriklerden geçti yaza döndü

Biraz daha durun biraz daha

Yanağın zemheri ayı

Özlemi beş geçe de

"Kuşağınızda sizin dışınızda pek kadın şair yok. Şiir sanki erkeklerin tekelinde kalmış gibi. Ne düşünüyorsunuz bu konuda?

Gülten Akın'la "tanışmamız" şöyle oldu: Yirmi yıl kadar önceydi. Oturmuş Sadık Gürbüz dinliyorduk ve çok güzel bir şarkı vardı albümde; "Darıdan ufağım da dünya sığar içime/Dünyalara sığamam sığamam oğul" diye başlayan bir şarkı. Harikuladeydi sözler. Albümün kapağına bakınca, bu sözlerin Gülten Akın'a ait olduğunun, dolayısıyla Gülten Akın'ın varolduğunun farkına varmış oldum. 'Bunalan Ozan İlahi'siydi söylenen. Gülten Akın o gün hayatıma girdi.

Beni sorarsan,

Ne gezer

Şimdi bütün şehirler birbirine benzer

Esmer aydınlığında ağır

İtip beni

Umudu çoğaltır Gülten Akın... Umut değil midir varlığımızın bir dayanağı da?

Gülten Akın

ölüm yalnızlıktır

Okşadın düzledin dağları

üşür taylar, kediler köpekler üşür

ender kadın şairlerimizden birisidir. şiirimize hamurlu elleri ile güzel şeyler katan şair :)

Yitirmeli büyük yolların birinde ne varsa

Yargılarlar davasız dosyasız

İyi ki öyle oldu. O gün bugündür okurum Gülten Akın'ı. Okumaya doyamam. Kimi şiirlerini yüzlerce kere okumuş olmalıyım ama tuhaftır, hiçbirini ezbere bilmem. Kimi zaman onun şiirlerinden seçmeler yapıp sokaklarda insanlara dağıtmak arzusuna kapılırım; benim hayatımı güzelleştirdikleri gibi, başkalarınınkini de güzelleştirsinler diye. Çünkü tuhaf bir şekilde, şiir seven insanların bile -en azından benim tanıdıklarımın- önemlice bir bölümü bilmez Gülten Akın'ı. "Yağmur yağar akasyalar ıslanır/Bulutlar uçuşur geceleyin/Ben yağmura deli buluta deli/Bir büyük oyun yaşamak dediğin/Beni ya sevmeli ya öldürmeli/... Yitirmeli büyük yolların birinde ne varsa/Böcekler gibi başlamalı yeniden" dersiniz, "Aaaa Sezen Aksu'nun şarkısı değil mi?" cevabı alır ve kederlenirsiniz.

Ya gelmezseniz ne olacak

Ve onların yoğun boyunlu kadınları

Uyutmaz beni ninniler şimdi

Elimi uzatsam tutamasam

<i>Tartışmak, küsüşmek, sevişmek</i>

(Varlık, 1085, 1 Şubat 1998)

Büyüyebilen kızlar

Haklı değil mi?Her şey incelikten, insan kalınlıktan kırılırken neden bu umursamazlık?

<i>Kimler tutkun idi kimler unuttu.</i>

Siz çocuk ağızlı bir "Günaydın"sınız

<u>Sevi Dizeleri</u>

Tanrı bu dünyadan uzak, bu doğru mu

Bir akşamüstünün gözlerim

Böyle de iyiyim

<i>Yıllarca beraber uyumak uyanmak</i>

Kessin kara saçlarını!...

Dağların mor baharıyla

bedenine bombalar yüklenmiş çocuklar

Bu sabah uyandığımda şairi n "siz dayanılmaz bir günaydınsınız/sabah sabah insanı ayağına getiren/ " dizeleri vardı dilimde. Bilmem nerden geldi!