Bir öğretmen, okul müdürünün haksız bir uygulamasını mahkemeye götürür kazanırsa o müdür saygı duyar. Aralarında hiç bir problem olmaz... Bizde öyle mi? Mahkemeye gidin de görün... Demek öyle sen bize öyle yaptın... Dosyanla beraber seni takip eder. Vardığın yerde dosyan açılır... Efendi bakar... Ve sakıncalılar listesine girersin...

Yapılan bir araştırmaya göre en güvenilir meslekler sıralamasında din görevlileri 7. sırada yer almaktadır. Her ne kadar dar alan araştırması ile kesin sonuça gidilmese de, bu araştırmalar ile birtakım ipuçları elde etmek mümkündür. Listenin başında Öğretmenler geliyor buradan hareketle Milli Eğitimin kurumsallaşma bakımından Diyanetten daha ileri olduğunu söylersek pek de yanılmış olmayız. Zaten kurumsallaşmada başarı kazanmış, diğer kurumlara nazaran daha objektif ve şeffaf olan teşkilatlar halk nazarında daha güvenilir görülmektedir. Bu bağlamda Kurumumuzun Saygınlığı ve Güvenirliliği için:

1-Kurumumuz, şeffaf, hak ve adalete uyan, objektif değerlendirme kıstaslarına sahip olmak zorundadır. İnsanları dini konularda aydınlatma ve onlara rehberlik etme konumunda olan Diyanet kurumunda hala torpil ve haksızlığın idareciler tarafından sürdürülmesi kurumun kendi içerisindeki güvenirliliğini sorgulanır hale getirmiştir. Kendi görevlisinin bile şüpheyle baktığı bir kuruma başkalrının bakışını bir düşünün. O, halde merkezden başlayarak bölgeciliği, hemşehriciliği, particiliği, cemaatciliği bir kenara bırakıp, liyakat ve objektif sınav sistemi sonuçlarına göre işlemler yapılmalıdır.

4-İdareci ahlaklı ve vicdanlı olmalı ki, görevlisi de vicdanlı ve ahlaklı olsun. Görevlilerin bir kısmına ayrıcalık tanıyan diğerlerine farklı muamelede bulunan"Bütün İmamlar eşittir, bazıları daha eşittir" düşüncesine sahip idarecinin görevlisi nazarında hiçbir değeri yoktur. Böyle yöneticiye yalakalar dışında hiç kimse itibar etmez.

2-Dini Faaliyetlerin devamı noktasında en büyük itici güç, cemaattir. Özellikle Cumaları toplanan yardımlarla ile bir çok hayri faaliyet yürütülmektedir. Ama maalesef, yardım toplama ve ilgili yerlere aktarma noktsasında yaşanan aksaklıklar ve istismarlar, halkın yardım duygusunu her geçen gün daha da körletmektedir. Şu halde, camii dernekleri gibi doğru dürüst denetlenemeyen yapıların şeffaflığa kavuşturulması, yardım noktasında yöneticilerin hassas olması elzemdir. Yardımın toplanacağı yer açık ve net iken, cemaatte o niyetle yardım yaparken toplanan bu paralardan kesinti yapmak hırsızlıktır. Kişi istediği kadar iyi niyet taşıyıp bu kesintiyi camiinin ihtiyacı için kullanacağım desin durum değişmez. O, halde camiinin ihtiyacı varsa dernek başkanı ya da görevli yardım toplanmadan önce Müftü ile konuşup, o camiiyi genel yardımın dışında tutar ve o hafta o camii kendisi için yardım toplar. Bu şekilde haksızlık olmamış olur. İddia ediyorum ahirette müftülerin en şiddetli hesaba çekileceği konulardan biri de yardım paralarıdır. Falanca ya da filanca yer için toplanan paraların bir kısmına el koyup Müftülüğün masrafları için kullanmak en büyük günahlardan biridir. Maalesef bazıları bunu alışkanlık haline getirmişler. Ondan sonra diyoruz ki; cemaat niye para vermiyor. Cemaat önce güvensin o zaman yardım eder. ve bütün din görevlileri yardım ilanını kürsü ya da minberde duyurduktan sonra yardım sergisinne gücünce katkı yapmalıdır.

tek laf diyorum görevlini (imam, müezzin, k. k hakkını savun sosyal mali ... hitap ettiğin kitlede yeşersin... olgunlaşssın

3-Milli Eğitimde olduğu gibi hizmet süresine göre rotasyon olmalıdır. Yani köyde 5-10 sene kalan bir arkadaş hizmet puanı ile merkeze ya da yakın yerlere gelmelidir. Böyle bir sistem olursa eminim kimse buna itiraz etmez.

laylaylom diyanet laylaylom...