14? Dünyaya kapanmakla hiçbir şey elde edilemeyeceğini, aksine sınırların kaldırılmasıyla dünyayla birleşmeyle, bir çok kazanımlarımızın olacağını da misyon görevimde farkettim. Dünyaya açılmakla dinimizin, kültürümüzün, egemenliğimizin vb değerlerimizin elden gideceğinin koskoca bir yalan olduğunu, sahip olduğumuz bu değerlerin, kuma yazılmış yazı gibi bir dalgayla yıkılamayacağını, aksine kayaya kazınmış gibi çok sağlam ve medeni olduğunu bir kez daha anladım.

4? Polisin, halkın amiri değil, hizmetçisi olduğunu misyonda, yaşayarak farkettim. Bir taksi şoförünün, diplomatik bir temsilciliğin önünde nöbet tutan polisi, el işaretiyle yanına çağırdığında, polisin bundan gocunmadan taksicinin ayağına kadar gidip, onun sorularını cevapladığını, ondan sonra da karşılıklı teşekkür ederek ayrıldıklarını, böyle yapmakla, polisin otoritesini kaybetmediğini, aksine halkın sevgi ve saygısını daha çok kazandığını da misyonda müşahade ettim.

Gelelim yazıda bahsedilen, ?misyondan önce-misyondan sonra arasındaki yedi fark içerikli? yazıyı yazmaya.

ALLAH herkesin gönlüne göre versin...

Yurt dışına gitmekte para faktörü önemli, ancak her şey değil. Yurt dışındaki görevi esnasında, sadece işten eve, evden işe bir hayat süren arkadaşlar olabilir. Onlara bir lafım olmadığı gibi, onlar bu yazının ilgi alanına da girmiyorlar. Ancak, bulunduğu ülkeyi, halkını, polisini, çalışma şartlarını, dilini kültürünü vb bir çok yönünü inceleyen, notlar alan, bunlardan iyi olanlarının kendi ülkesinde de hayata geçirilebilmesi amacıyla, ülkesindekilerle, teşkilatıyla, hatta başka kurumlarla bile paylaşan, vb. şekilde aktif bir misyon görevi ifa eden bir çok meslektaşımızın olduğu bir gerçektir.

5- Kafanın dışındakinin değil, içindekinin önemli olduğunu, şekilden ziyade, kişinin milleti ve ülkesi için ne gibi faydalı işler yaptığına bakmanın gerektiğini ve bunu fark eden milletlerin çok daha hızla geliştiğini de yine misyonda gördüm.

Misyon görevinde bulunanların, bu gözlemlerini aktardığında, damarına dokunulan bazılarının, ?İyi ki bir yurt dışına gittin, bir tarafın kalktı. Yurt dışına gitmekle adam olunmuyor..? gibi aba altından garez gösterdiklerini de, o durumu yaşayanların tecrübelerinden biliyorum.

güzel bir yazı fakat türkiyenin yıllardır içinde bulunduğu(1970-2010)

?Ben polisim yaparım ? anlayışının değil, ?Ben polisim, önce ben yaparım, halkıma önce ben örnek olurum? anlayışının polise nasıl yerleştirildiğini ve bu anlayışla hizmet eden polisin, halkı tarafından nasıl benimsendiğini misyonda gördüm. Halkın polisini bu şekilde benimsemesinin, polisin?Halkla ilişkiler? gibi ekstra faaliyetlerde bulunmasına hiç gerek bırakmadığını da misyonda farkettim.

Bana, misyona gelmekle ne kazancımın olduğunu soranlara verdiğim standart cevap: ?Maddi olarak belki bir daire parası bile değil. Ama görgü, genel kültür, büyükelçiden öğrenilen onca yöneticilik dersleri, bulunduğum ülkedeki devlet ve toplum yapısından öğrendiklerim vb. bir çok konudaki kazanımlarım, dünyalara bedel.?

Misyon görevine gidenleri, Türkiye?deki misyonlarını korumaktan kaçmakla suçlamak yerine, polisin Türkiye?deki çalışma ortamının, kendi personelinin taa yurtdışına gitmesine sebep olabilecek kadar nasıl vahim bir halde olduğunu görmek gerekiyor diye düşünüyorum. Bu problemin sebep ve çözüm önerilerini bulma görevini, Emniyet Lokantası?nın mutfak personeline, çözüm ve uygulamaya dönüştürme görevini ise, Lokantanın sahibi konumunda olanlara bırakıyorum.

bulunduğuuz ülke ve elinize geçen para olarak yazarsanız sevinirim.

Bir emniyet müdürünün, resmi bir yazıyı, ?Neden yarım sayfa yerine tam sayfa kağıda yazdın da, israf ettin , devleti zarara soktun ? diye, bir başkomiseri fırçalamasını, misyon görevinden önce vatanperverlik, o fırçayı da, meslek hiyerarşisinin tabii bir gereği gibi görebiliyordum. Sayfalar dolusu kağıtların sadece iki satır yazı yazılmak için kullanıldığını, ?israf?, ?devlet malını koruma? gibi, polisin ensesinde boza pişirmek için arkasına saklanılan kavramların, diğer bazı kurumlara hiç uğramadığını gördüm.

Değerli kardeşim

güzel bir yazı olmuş eline sağlık

Teşekkürler.

8? Ülkemdeki memurluk anlayışının, medeni bir ülkedekinden ne kadar farklı olduğunu da misyonda farkettim. Ülkemdeki çoğu devlet memurunun kendisini kral sanmak gibi basitlik içinde olduğunu, görevini de, halka amirlik ve hatta zulüm yapmak vesilesi gibi gördüklerini, buna karşılık medeni bir ülkedeki memurların ve diğer tüm görevlilerin, kendilerini halkın hizmetçisi olarak gördüklerini ve insanlara o şekilde, güleryüzle davrandıklarını misyon görevim esnasında yaşayarak gördüm.

Saçı sakalı, küpesi birbirine karışmış insanların, kılık kıyafetlerine bakılmaksınız, bir şirketin önemli mevkilerinde görevlendirilebildiklerini ve başarılarının tek kriter olduğunu, bu sebeple de herkesin başarılı olmak için çalıştığını da misyonda gördüm.

sn. özlemsin;

Bunların sadece misyon koruma görevine gidenlerde kalmaması ve mümkün olduğunca çok kişiye ulaşabilmesi amacıyla, bu yazıdan sonra yayınlayacak olan yeni yazı serisi ile, İngiliz Polisi anlatılmaya çalışılacak. Eminim ki, misyonda veya diğer yurt dışı görevlerindeki meslektaşlarımızın büyük bir kısmı, bu görevlere sadece maddi kazanç değil, aynı zamanda, görgü ve kültür kazanımı vesilesi olarak bakıyorlar.

Buna bağlı olarak, fakirlik ve yokluğun milletimizin kaderi olmadığını, birileri tarafından zorla bize giydirilmiş ve sıkı sıkı bağlanmış çuvallardan sadece bir tanesi olduğunu, milletimizin öğrenilmiş çaresizliğe nasıl mahkum edildiğini de misyonda, ülkeme dışından bakan bir göz olarak daha rahat görebildim.

saygılar..

terör ekonomi işsizlik gibi ortamların kurumumuza yansımaları tabiki olacaktır...

ben 68 le umudum olabilir mi sizce.

10? Avrupa?nın bu günkü haline gelmeyi, bizim elimizde, kanımızda, mayamızda var olan bir çok değerden ve bir çok insanlık özelliğinden yoksun olduğu halde başardığını farkettim. Bu değerlerimizin ve özelliklerimizin binde birine ulaşabilmek için ne gibi maddi ve manevi emekler harcadıklarını da yine misyonda gördüm. Polisin komşuluğu geliştirmek, komşularının güvenliğinden de sorumlu olabilmek düşüncesini insanlara aşılayabilmek vb insani ve ortak toplumsal değerlerin oluşması ve yaygınlaşması için ne gibi projeler hazırladıklarını, ne kadar gayretler sarf ettiklerini de gördüm. Bizim dostluk, arkadaşlık, fedakarlık, manevi değerler gibi o kadar artımızın yanına, bir de Avrupa?daki iş disiplininin ve sistemli çalışma becerisinin eklenmesi halinde, ülkemizin ve milletimizin tekrar eski ihtişamlı günlerine dönmesinin ne kadar kolay olacağını da yine misyonda farkettim.

Karşıdan karşıya geçmeye çalışan hamile ve yanında da çocuğu olan bir bayanın, benim ülkemde ne kadar zorlandığını, hızlı hareket edememesinden dolayı, bunu gören Türk erkeklerinin yavaşlayıp, kolaylık göstermeleri gerekirken, tam aksine, tabir yerindeyse, düşmana hücum eder gibi nasıl kornaya ve gaza yüklendiklerini, buna karşılık medeni bir ülkede sürücülerin, yaya geçidi olmayan bir yerde dahi özellikle bayanlara ve çocuklara nasıl nezaketle ve sabırla yol verdiklerini, yardımcı olduklarını gördüğüm yer de, yine misyon göreviydi.

Ülkenin yönetim biçimi ne olursa olsun, önemli olanın, insanların o sistemi uygulama şekillerinin olduğunu farkettim. Çağın en iyi devlet yönetim şeklinin bile, art niyetli insanların elinde ne hale gelebildiğini, bu tür insanların milletini diğer milletler karşısında ne hallere düşürebildiğini ama buna karşılık; ?Krallık? gibi, geçmiş asırlarla birlikte anılan bir yönetim sisteminin de, bir çok gelişmiş ülkede kullanılabildiğini, hatta bu ülkelerin dünyanın dümenine dahi geçebildiğini gördüm ve ülkemle ilgili, bir yerlerde bişeylerin çok ama gerçekten çok yanlış olduğunu da, yine misyonda anlamaya başladım.

Evet misyon görevine gidenlerin maddi bir kısım kazançlarının olduğu bir gerçek. Ancak bunun miktarının, öyle hayal edildiği gibi, evler, arsalar, lüks arabalar alacak kadar büyük olmadığının, özellikle Avrupa?nın ekonomisinin artık eskisi gibi iyi olmadığının bilinmesini isterim.

Evet, Avrupalı, filmlerde gösterildiği gibi, bazı şeyleri gerçekleştirebiliyor ve bizim milletimizden bazıları da?Adamlar yapıyor!? gibi cümleler kurarak, yer yer kendilerini küçük görebiliyorlar. Bu da bir çok girişimi engelliyor. Ancak, örnek yerindeyse, Avrupalı, bir kürdan yapabilmek için koskoca bir çınarı mahvediyor. Ve bunu yaparken de, ?dünyanın ortak varlıklarını mahvettim, devletin kaynağını israf ettim, milli serveti boşa harcadım? gibi bizim insanımıza ait yüce duygulardan eser bile taşımadığını misyonda farkettim.

yazı şahsıma ait değil sadece alıntı yaptım...

15? Avrupa?nın her türlü maddi doyuma ulaşmasına rağmen, bunun insanlara mutluluk getiremediğini, insanların suratlarının asık, gülümsemelerinin sahte olduğunu, insanlararası ilişkilerde menfaatin en ön safta olduğunu, ?ısmarlamak, fedakarlık, cömertlik, vefa? vb. kelimelerin bu insanların lügatinde çok da fazla yer almadığını, ailenin paramparça bir halde olduğunu, manevi ve kültürel değerlerin ne kadar zayıf olduğunu ve bunların insanları ne kadar bunalımlı bir hale getirdiğini gördüm.

Maddelere başlamadan önce; ?yabancı hayranı olmak? gibi bir ithamla suçlanmamak için, mümkün olduğunca dikkatli bir dil kullanmaya dikkat edeceğimi belirteyim. Sadece gördüklerimi yazacağım. Asla ve asla yabancı hayranı değilim. Aksine, vatanın ve milletin kıymetinin yurt dışında çok daha iyi anlaşıldığını farkettim. Vatanına, milletine hayırlı bir iş, bir görev için, değil yurtdışına çıkmak, bulunduğu şehirden bile çıkamayan, o kadarcık bile zahmete giremeyenlerin, yurtdışında vatanı ve milleti için görev yapmaya ve orada yeni bilgiler derlemeye çalışmasını anlayamacağını da tahmin edebiliyorum.

Misyon öncesi ve sonrası arasındaki farkları, yukarıda denildiği gibi onyedi maddeye bile sığdırmak zor. Daha yazının burasında bile bir farkı belirtmek gerekiyor.

rica ederim...

Su anda yurtdisinda ve de avrupada gorev yapan bir meslektasiniz olarak yazdiginiz makaleyi sabirla okudum ve uzulerek yazdiklarinizin coguna katildigimi bilmenizi isterim.

Teşekkür ediyorum Özlemsin. Diğer yazılarını da bekliyeceğiz, en azından kendi adıma öyle söylüyorum...

16? Devlet yapımızdan, ceza sistemimize kadar bir çok özelliğini aldığımız Avrupa?nın, bize kendinde olanların tam tersini transfer ettiğini veya bizdekilerin bunları kasıtlı olarak veya cahilliklerinden dolayı, tam ters bir şekilde transfer ettiklerini, tabir yerindeyse, bizde taşların bağlandığını, köpeklerin serbest bırakıldığını, misyonda fark ettim.

arkadaşlar bu benim yazılarım değil alıntı...

Selam ve muhabbetle.

Başarılı olmanın, ?Vatan için her şeyi yaparım.? dolduruşuyla değil, üzerine düşeni, görevini, dürüstçe, adam gibi yapmakla ve kendi vazifesi olmayan işlere karışmamakla mümkün olabildiğini de misyonda farkettim.

est rica ederim...

Mesai bittiğinde, temsilciliğin en tepesindeki amir hala odasında çalışırken, diğer çalışanlar gibi sekreterinin de tam zamanında çıkmasını ve bunun herkes tarafından en temel çalışan hakkı olarak görülmesini hayretler içinde gördüğüm yer de, yine misyon koruma göreviydi.

Misyona gidenlerin kendileri bir yana, ailelerinin yaşadığı ortam değişikliği, eşlerinin eve hapsolması, dilinin bilinmediği bir ülkedeki yalnızlık, elektriğin ve suyun haftada bir kaç geldiği bir Afrika ülkesinde nasıl yaşanabileceği, çocuğunun dilini bilmediği bir okulda yapayalnız kalmasının psikolojisine nasıl katlandığı gibi hususlar da göz ardı edilmemelidir.

Şu anda Asya ülkelerinden birinde misyon koruma görevini ifa eden bir polis memuru olarak altına imza atılacak ender yazılardan biri olduğunu ifade etmek istiyorum.

Halen, bize göre daha medeni, sosyal ve ekonomik yönden gelişmiş bir ülkede misyonda görevli biri olarak yazmış olduğun yazının Osmanlı ile ilgili bölümü hariç tamamına aynılarını müşahede ettiğimden ve senin kadar güzel ifade edemeyeceğimden aynen katılıyorum, ellerine ve yüreğine sağlık...

Ben birkaç ay önce başladım yurtdışı görevine, yazınızın her satırını ilgiyle okuyarak kendime dersler çıkardım bir kısmınıda not aldım okuduğum için şanslıyım zira dönmüş olsaydımda okusaydım üzülürdüm. Ufkumu genişlettiniz teşekkürler.

Misyon Sınavında Yaptığınız Lütfen Gerçek Doğru Soru Sayısına Göre Anketi Amir ve Memur Ayrı Olmak Üzere Cevaplayın.

mesleğimden önce 3 yıl kadar çalıştığım işim nedeniyle avrupanın bir çok ülkesini gezmemden dolayı yazınızda anlattıklarınızı çok iyi anlıyor, aynı düşünceleri paylaşıyorum...

saygılarımla

Afrika ülkelerinden ismini hatırlayamadığım ama Osmanlı tebası olmadığını bildiğim bir ülkenin vatandaşı olan ve bir vesile ile tanıştığım İbrahim?le konuşurken, konuşmanın bir yerinde bana?Biz hala Osmanlı?yı bekliyoruz, neden gelmiyorsunuz bizim ülkemize? diye sorduğunda, verecek cevap bulamamanın ızdırabıyla sadece?Geleceğiz? diyebildiğim ve gözlerimin dolduğu yer de, yine misyon görevimdi.

Avrupa?da dinin sadece sembolik bir anlamının olduğunu, insanların iç huzura hasret olduğunu, bizdeki gibi bir dostluğu ve gerçek dostları bulamadıkları için hayvanları dost edindiklerini de misyonda farkettim. Buna rağmen hayvanları bile sadece kendi menfaatleri için ve sadece kendilerine faydası olan hayvanları sevdiklerini, kendilerine etrafı kirletmek gibi sıkıntı çıkartabilecek hayvanlara karşı bırakın sevgi göstermeyi, yem vermeyi bile yasakladıklarını, balkonlarını kirleteceği endişesiyle kuşlar konmasın diye balkon ve bina kenarlıkarını çivilerle donattıklarını ve nasıl sakat bir ruh haline sahip olduklarını görüp, milletimin tüm canlılara karşı olan şefkatini bir kere daha şükür ve takdirle yadettiğim yer de, yine misyon görevimdi.

bende görevimden dolayı sokakta yaşadığımı aktarayım; hiç bir olay olmadığı bir durumda ekip otomuzu durdurup bir vatandaşın yoldan geçmesini beklediğim için malesef birileri tarafından kınanıyorum... oysa avrupada ayağını kaldırımdan yola bastığım anda araçların bana yol verdiğini. bazı iş arkadaşlarımında bunu bir eğlence olarak düşünüp araç yoluna ''' bak nasıl duracaklar'' diye girip çıkışlarını ve araçlar yol verdiğinde de kahkaha ile gülüşlerini hatırlıyorum.. ama biliyorum ki bizim insanımız daha insancıl... inşallah bir gün layık olduğumuz bir yaşama kavuşacağız.. malesef insanlığı öğrettiğimiz avrupa bize insan haklarını öğretir hale geldi... ne acı bir durum...

arkadaşlar Misyon Koruma Görevi sırasında net olarak ne kadar maaş alıyorusunuz..

6? Türk polislerinin Avrupalı meslektaşlarından çok daha sahiplenici bir görev anlayışının olduğunu, çok daha özverili ve başarılı bir şekilde çalıştığını, ancak tüm bunlara rağmen, elinin kolunun, birileri tarafından ne kadar da bağlanmış olduğunu da misyon görevinde farkettim.

Personelin, ikinci bir emre kadar çalışmaya mecbur bırakılmasının ve bu fazla mesaiye hiçbir karşılık ödenmemesinin, yani personeli köle gibi görmenin, medeni bir ülkede olamayacağını da misyonda gördüm. Bu çağda, hala mesai bitimini zile bağlayarak, personelini Pavlov?un deneklerindeki canlılar yerine koymayı, otoriteyi temin etme ve disiplini sağlama yöntemi olarak görenlerin de, büyük ihtimalle sadece benim ülkemde olduğunu, gelişmiş bir ülkede ve medeni bir teşkilatta böyle çağdışı bir uygulamanın olmadığını yine misyon koruma görevi sayesinde farkettim.

Öncelikle, misyondakilerin bu göreve, Türkiye?deki misyonlarını korumaktan kaçarak geldikleri fikrine katılmadığımı belirtmek istiyorum. Müsyon koruma da, devlet tarafından verilmiş bir görevdir. Madem böyle bir imkan devletimizce sunulmuş, bu imkanı kazananlara, ?yurt içindeki misyondan kaçanlar? gözüyle bakılmasını büyük bir yanlış olarak görüyorum. Aksine, dört aşamalı zorlu bir sınavı geçme başarısını göstererek, bileğinin hakkıyla bu görevi kazanmış meslektaşlarımız, en azından kendi amirleri tarafından tebrik edilmelidir diye düşünüyorum.

teşkilatınızın içerisinde yaşananlara birnebzede olsa sizlerle paylaşmak istedim...

7? Bir ülkedeki trafik sisteminin ve işleyişinin, o ülkenin medeniyet seviyesiyle doğru orantılı olduğunu, insana değer vermenin lafla değil, uygulamayla nasıl hayata geçirildiğini de yine misyonda müşahade ettim.

?Misyonunu korumaktan kaçarak misyon korumaya kaçanların misyondan önce-misyondan sonra arasındaki yedi fark içerikli yazılar yazmasını isterdim.? demiş muhterem İsmet Kaplan kardeşim, www.sucveceza.com adresindeki, ?Hangi Polisten Hangi Yazı? başlıklı makalesinde.

sn. özlemsin kardeşim;

Bu satırlar, bir dış misyonda koruma görevinde bulunan, tabir yerindeyse?misyoncu? olan, bir polis tarafından kaleme alınmıştır. Aslında bugün bu köşede, misyon görevinde bulunulan süredeki gözlemlerden oluşan, ?İngiliz Polisi? isimli, yeni bir seri başlayacaktı. Ancak kardeşimizin yazısı vesile oldu ve seriye başlamadan, böyle bir yazıyla giriş yapmak nasip oldu.

Misyon öncesi ve sonrası meslektaşlarımızın ve amirlerin tutumlarının nedenlerini de bu satırların arasında bulunabileceğini de söylemeden geçemeyeceğim. Sevgi ve saygılar...

Buna karşılık; fakirlik kaderi haline getirilmiş milletimin, ne kadar mutlu olabildiğini, kendine bu kumpasları ve prangaları kuranlara bile lanet etmeyecek kadar asil ve insan sevgisiyle dolu olduklarını bir kere daha farkettiğim yer de yine misyon görevimdi.

elinize saglik cok guzel bir yazi olmus...

İngiltere?de kraliçe ve diplomatlar hariç, kimsenin dokunulmazlığının olmadığını, polis arabalarının plakalarının, sivil plakalarla aynı formatta olduğunu, polisin suç işleyen bakanı, hakimi, savcıyı bile kelepçeleyip nezarete atabildiğini, kanun ve polis önünde herkesin eşit olduğunu ama buna karşılık ülkemde eline yetkiyi geçirenin, hemen kendisini dokunulmaz yaptığını farkettiğim yer, misyon göreviydi.

12? Aslını inkar etmeden, geçmişle bağını kopartmadan, milleti millet yapan değerleri yıkıp tarumar etmeden de medeni ve çağdaş olunabildiğini burada gördüm. Metre yerine feet, kilometre yerine mil, kilo yerine pound vb. kullanarak da dünyaya entegre olunabildiğini ve hatta bu şekilde kendi değerlerini koruyanların dünyaya yön verdiklerini, koru mayanların da, onların oyuncağı haline gelebileceğini misyonda farkettim.

Devletin sağladığı imkanlardan, mümkün olduğunca çok personelini yararlandırmak için, diğer kurumların ve bu kurumların başındakilerin ne kadar istekli ve müteşebbis olduklarını, kazananlara kıskanç gözle bakmak bir yana, işlerini kolaylaştırma ve diğer personeli de bu yolda teşvik etme konusunda ne kadar yardımcı olduklarını, misyon koruma görevim sayesinde farkedebildim. Buna karşılık, polis teşkilatının yetkili konumlarında bulunanlardan bazılarının, kendi personelini bu imkanlardan yararlandırma konusunda ne kadar geri kaldıklarını ve ne kadar isteksiz davrandıklarını da kıyaslama imkanım, yine misyon koruma görevim sayesinde oldu. Diğer kurumlar, yurt dışı görevi, yolluklar, harcırahlar gibi konularda ne kadar çok kendi personelinin lehine davranıyor ve tabir yerinde ise, ulufe dağıtır gibi bu imkanların dağıtılmasını sağlıyorlarsa; polis teşkilatının da bu konuda ne kadar, kraldan çok kralcı olduğunu, imkanları ve ödenekleri devletin sağlamasına rağmen sanki amirlerin ve müdürlerin kendi ceplerinden çıkıyormuş gibi, lüzumsuz bir engelleme içinde olduklarını çok daha iyi gördüm.

Misyon koruma görevi için üç yıl bulunduğu ülkede, yaşadıklarını, gördüklerini, gözlemlediklerini, araştırdıklarını vb bir çok konuda aldığı notları, çektiği resimleri, vb bir çok veriyi, ülkemizdeki meslektaşlarımızla paylaşmak için, bu site gibi bir çok vesileyi kullanmaya gayret eden arkadaşlarımıza şahit oluyoruz.

Arkadaşlar Genel Durumu Önceden Kestirebilmek Maksadıyla Bir Anket Hazırladık.

İlaveten, Türkiye?de bu zihniyetteki memurların, dünyanın neresine giderse gitsin, aynı olduklarını da misyonda müşahade ettim. Yine dış temsilciliklerimizden birisinde görevli olan bir meslektaşımızın anlattığı olayda olduğu gibi; Türk sekreterin, bir yazıyı yazmak için binbir nazla, beş karış suratla davranması ve sonunda yazıyı, ?Götürüp filancaya imzalatın!? diyerek, vatandaşı ve mesai arkadaşı olan kişinin yüzüne bile bakmadan, masaya fırlatmasına karşılık; bir ay sonra o sekreterin izne gitmesi sebebiyle aynı görevi yapan bir yabancı sekreterin, gayet güleryüzle, ?Ben bu yazıyı çıkartana kadar lütfen oturun? deyip yer gösterdiğini, yazıyı yazdıktan sonra yine gülümseyerek?Müsadenizle, ben imzalatıp getireceğim? dediğini, ?Size zahmet olmasın? sözüne karşılık, ?O ne demek, bu benim görevim, niye zahmet olsun ki? diye şaşırarak odadan çıktığını, bir müddet sonra imzalatmış olarak geldiğinde de, ?O kişiyi odasında bulamadım, binada onu aradım buldum imzalattım o yüzden geç kaldım, çok özür dilerim? diyerek, açıklama yapacak kadar insanlıkla, nezaketle ve hizmetçi olma mantığıyla görev yaptığını da, misyon görevim esnasında öğrendim.

13? Ülkemizin ve milletimizin yüzyıldan fazla süredir korkutulduğu konuların, sabun köpüğü gibi kabarık ama içlerinin boş olduğunu, gerçekten korkacak birşeyin olmadığını gördüm. Adli yıl açılış töreninin başkentin en büyük ve en eski kilisesinde, rahiplerin yönettiği dini ayinlerle, dualarla, ilahilerle ve diğer ülkelerin misyon temsilcilerinin katılıp, bu ilahilere eşlik etmesiyle yapıldığını, eğitim kurumlarında çeşit çeşit kıyafetlerin olduğunu, devletin kendi vatandaşına karşı başka ülkeleri düşman göstermesine gerek olmadığını ve tüm bunlar yüzünden ülkenin asla yıkılmadığını ve de yıkılmayacağını gördüm.

İngiliz polis teşkilatında, kafalarında geleneksel sarıklarıyla görev yapan Hintli polislerden, saçını omzuna kadar örgü yapmış, bir karış sakal bırakmış resmi üniformalı polislerin de, vatandaşı oldukları ülke için dört dörtlük görev yapabildiklerini misyonda gördüm.

yetecek kadar alıyoruz :))

İmkanları kazanan personeline, başka teşkilat yetkilileri sevinerek bakarken ve daha fazla personelinin bu haklardan yararlanmasını sağlamak için fırsatlar kollarken, polis teşkilatında zaman zaman; sadece yurt dışı imkanını kazanan personele bile?ballı dürümü kapmış?, ?açıkgöz tilki? gözüyle ve sanki vatan hainliği yapmış gibi önyargıyla yaklaşılmasının ne derece dar görüşlülük olduğunu da misyon görevi sayesinde farkettim.

Daha devam edelim mi, yoksa misyon koruma görevi öncesi ile sonrası arasındaki farklardan, şimdilik bu kadarı yeter mi?

Böylece Herkes Kendi Durumunu Ortalama Olarak Değerlendirebilecektir. LÜTFEN BİR OY KULLANIN.

1? Misyona gelmeden önce, kaymakamların İngiltere başta olmak üzere, çeşitli Avrupa ülkelerine görgü ve kültür amacıyla gönderilmelerine şiddetle karşı çıkan birisiydim. ?Batı kim oluyor ki, benim milletime görgü öğretecek? şeklinde bir fikre sahiptim. Öyle ya; yakın tarihe kadar sarayları bile tuvaletsiz olan, binalarda insanların boş bulduğu köşeye tuvaletlerini yaptıkları, haftanın belli günlerinde, görevlilerin bu pislikleri küreklerle camdan yola fırlattıkları, bayanların atılan bu pisliklerden sakınmak için şapka taktığı, hastalanan kralların Osmanlı?dan giden sabunu ilaç kabul ederek, senede iki defa kullanmakla hastalıktan korunmaya çalıştığı vb. bir Avrupa?nın, biz Osmanlı torunlarına verebileceği ne gibi bir görgüsü, kültürü olabilirdi ki? Avrupa?ya gelmekle bu fikrimden vazgeçtiğim sanılmasın. Hala sonuna kadar aynı fikirdeyim.

Devlet memuru olmanın nasıl bir şey olduğu konusundaki fikirlerimin değişmesini de, yine misyonun öncesi ve sonrası arasındaki farklardan bir tanesi olarak belirtmeliyim.

17? Avrupa?nın bizdeki değerlere ve bunu hayata geçiren milletimize ne kadar muhtaç olduğunu da yine misyon koruma görevimde müşahade ettim. Bununla birlikte; Londra?da yüzden fazla ayrı milletten insanın yaşadığını ve özellikle müslüman ülke vatandaşlarının?Türküm? kelimesini duyunca, ?İstanbul?, ?Antalya?nın yanısıra, hemen?Osmanlı? dediklerini, bir çok müslüman ve mazlum ülkenin bizden, eski günlerimizdeki halimizi ve misyonumuzu beklediğini, buna karşılık, Avrupa?nn en büyük korkusunun da küresel ısınma felan olmadığını, Osmanlı?nın yeniden dirilmesi olduğunu açık seçik anladığım yer de yine misyon görevimdi.

2? Filmlerle, reklamlarla, vb. her türlü psikolojik araç gereçle, bize çok zeki ve medeni olarak gösterilen Avrupa?nın, sistemini tam kurmuş olmasının dışında, hiç de bize gösterildiği gibi olmadığını, dünyayı sömürerek, önlerine serilen bir yığın imkan sayesinde ve bir yığın israfla ancak bu kadarını yapabildiklerini, bu sebeple de milletimin ne kadar zeki olduğunu, o kadar imkansızlıklar içinde ne kadar büyük şeyler başarabildiğini misyonda farkettim.

bu mesleğe yıllarını vermiş bir abimizin yaşadıklarını kaleme almasını sizlerle paylaşıyorum sizlere yardımcı oluyorsa ne mutlu bana...

9? Yöneticiliğin, Türkiye?deki klasik polis amirlerinden farklı metotlarla yapılabildiğini de misyonda gördüm. Hiyerarşik bir meslekte çalışıyor olmanın, kast sisteminde olmak anlamına gelmediğini, çalışanlarına değer vermenin ne kadar önemli olduğunu da yine misyon sayesinde farkettim. Astların çalışma zamanlarına tecavüz edilmediğinde, mesailerini daha dolu ve motive olmuş bir şekilde çalışarak geçirdiklerini, kendilerini daha değerli hissettiklerini gördüm.

Sevgili meslektaşım ve misyon koruma cihetiyle kaderdaşım özlemsin.

böyle bir başlığa hepimiz katkı saglamalıyız. Ben misyona gittim geldim. Bileğimin hakkıyla derece yaparak gittim. Allahtan başka torpilimde yoktu. Ancak hiç kimse bana inanmadı torpilli diye baktı. Başta amirlerim birkaç memur arkadaşım hariç kutlamadı bile. Ne zoruma gitmişti. Ben benim başarımı o yerdeki herkesin başarısı olarak görüyordum ancak onlar bu başarıyı bile hazmetmediler. Bana göre teşkilatta yapılacbilecek en iyi iş yurtdışı. Tabii inanın kazanmak içinde o derece donanımlı olmak şart. Çünkü sıradan kişiler gidemez. Ben girdiğimde kendimi yeterince donanımlı sanırdım. Anacak Ankarada gördümkü benden kat kat üstün gömlekli insanlar varmış. Yani tesadüf değil bileğin hakkı. Yurtdışı iyi geçti. Bitirdik geldik. Asıl işkence geldiğimizde başladı. Başta amirler bilmiş adam zengin adam muamelesi yaptılar. Onca yıllık bürocuydum. Gözümü nöbette açtım. Çaprazda. Hep yurtdışına gitmemin bir ürünü idi. Yani bunları yazıyorum ki dayısı olmayanların sonuçta genellikle düştükleri durumdur. Yani kendi erişemediği ciğere mındar dermiş misali. Mındar olduk anlayacağın. Ama en mutlu günlerim misyonda geçti. Misyonda kazandıklarımı Avrupada şurda burda gezerek baya kültür turizmi yaparak harcadım. Geriside yaşantıma devam etmek için yeterliydi. Böyle imkan olduğu sürece herkes iyice çalışssın ve yararlansın derim. Yapılabilecek en iyi iş. Müdür olmaktan bile.

Kamu Hukuku siz kaç bekliyosunuz. baraj tahmininz nedir.

Ancak, daha bir iki asır öncesine kadar bu derece rezil haldeki bir Avrupa?nın, yerel ve genel yönetimlerindeki düzenli yapı ve sistemli çalışma sayesinde, nasıl dünyaya hükmeder duruma geldiğini, sistemli çalışmanın ve ideolojileri ayrıştırma değil, birleştirme vesilesi olarak görmenin, gelişme açısından ne kadar önemli olduğunu misyonda ve yaşayarak fark ettim.

?Trafikte rakip değil, ortağız.? gibi sloganların, benim ülkemdeki eğitimsizlik ve kontol eksikliği yüzünden, sadece lafta kalmasına karşılık, medeni bir ülkede nasıl gayet güzel bir şekile hayata geçirildiğini misyon koruma görevimde yaşadım. Yaya geçitlerine adım atar atmaz, araçların nasıl hemen durduklarını ve?en önemli?nin?insan? olduğunu yaşayarak gördüm.

Kendi milletinden bile olmayan ve doğum yapmak için hastaneye yatan bir bayana, moral vermek için, hemşirelerin nasıl gayretli ve güleryüzlü davrandıklarını, hatta bunu başarabilmek için yerlere bile yatarak şaklabanlık yaptıklarını gözlerimle gördüğüm yer, yine misyon görevimdi. Aynı görevi kendi ülkemde yapan bazı hemşirelerin, doğum sancısı çeken bayanın, doğum sancısıyla inlemesine anlayış göstermek bir yana, ?Ne bağırıyorsun be!? diye azarladıklarını ve hatta tokatla vurduklarını da, bizzat akrabamın başından geçen yaşanmış bir olay olduğu için biliyorum.

Misyondan önce-misyondan sonra:

malum misyon koruma sınavı yakın...

Merkezi yönetimi mümkün olduğunca zayıf ama yerel yönetimi alabildiğine geniş yetkilerle donatan Avrupa?ya inat, bizde neden herşeyin merkezde ve ayrcalıklıların elinde toplandığını bir türlü anlayamadığım yer de, misyon görevimdi.

Ülke huzurunun sağlanmasında, polisin rahat çalışmasının ve polise verilen halk ve kanun desteğinin ne kadar hayati önemde olduğunu da misyonda gözlemledim. Bu konu, ?İngiliz Polisi? adıyla başlayacak olan serinin, ilk yazısı olan?İngiliz Ralli Yarışçısı ve Türk Şoför? başlıklı yazıda detaylıca incelenecektir.

Aynı zamanda bu satırlar, İsmet Kaplan?ın yukarıdaki isteğini yerine getirmek gibi bir misyonu da üstlenmiş olacak gibi. O yazıya yaptığım yorumda da dediğim gibi, değil yedi, on yedi fark bile az gelir misyon görevinden öncesi ve sonrasının karşılaştırılmasına. Ancak bunlar, sadece parasal farklar değil. Hatta, artık yurtdışı misyon görevinin, özellikle Avrupa ülkelerinde, maddi açıdan eski cazibesini kaybettiğini söylemenin çok da yanlış olmayacağı kanaatindeyim. Çünkü misyon görevinde alınan maaşa göre de harcama olmakta, örneğin, bir yandan on bin TL maaş alınırken, aynı zamanda sadece ev kirasına aylık dört bin TL, bir ekmeğe de üç TL verilmesi gerekebilmektedir.

ama ben de merak etmiyor değilim acaba gidenler ne kadar alıyor, nerede çalışıyor, ne kadarı yetiyor?!? :)

11? Bir ülkenin valisiz ve kaymakamsız da, sadece halkın seçtiği belediye başkanları tarafından yönetilebildiğini ve çok da başarılı olduğunu, iç güvenlikte de tek bir yetkili kurum olmasının ne kadar etkili, verimli ve kolay bir güvenlik hizmeti sunulmasını sağladığını misyonda yaşayarak gördüm.

3? Polisliğin nasıl çok daha rahat yapılabileceğini de misyonda farkettim. On binlerce insanın birarada alkol alıp, eğlendiği bir yılbaşı kutlamasında, iyi organize olmuş ve bilimsel tekniklerle yönetilen bir polis teşkilatının, nasıl rahat ve stressiz görev yapabildiğini gördüm. Türkiye?deki meslektaşlarımın böyle bir görevde, nasıl meydan savaşına hazırlanır gibi bir psikolojiye sokulduklarını, amirler bir yana, medya ve diğer kurumlar tarafından nasıl bir baskıya maruz kadıklarını, buna karşılık, buradaki polislerin böyle bir olayda bile tabir yerindeyse, nasıl gülüp oynayarak, kahvelerini yudumlayarak, gülümseyerek, turistlerle resim çektirererek vb. şekilde görev yapabildiklerini de yine misyon görevimde ve hayretler içerisinde müşahade etim.

şu meslekteki tek hedefim bu zaten başka birşey değil...

Ne deseydim; ?Bizim ülkemizde hala birileri, insanları peşine takıp, basit hesaplarla, ayrılıklarla insanları birbirine düşürmeye, boş kavgalarla ve laf dalaşmalarıyla halkın enerjisini öldürmeye devam ediyorlar? mı deseydim İbrahim?e?

Polis yöneticilerinin koltuk korkusuyla, polis memurlarını saatler öncesinden toplumsal olayın veya kutlamanın olacağı yere dikmeden ve onları saatlerce aç susuz bırakmadan da, gayet rahat polislik yapılabildiğini, hatta bu şekilde, rahat ve stressiz yapılan polisliğin bizdekinden çok daha verimli sonuçlar ortaya çıkarttığını, halkı çok daha memnun ettiğini de misyonda farkettim. Amirlik ve polis yöneticiliği konusundaki fikirlerime kocaman pencerelerin açıldığı yer de, yine misyon görevim oldu.

Mükemmel tesbitler olduğunu düşünüyorum VE... evt bizde farkı farkedememe sıkıntısı var bu da hirerarşi tabir edilen sistemin kast sistemine eşdeğer olarak algılandığı gerçegidir. Adam meslekte müdür olmuş ancak telefonla konuşma becerisinden eksik telefonu açan memura kendisini tanıtması gerektiğini hatta uyarı ve kınama bile verebilen, ancak kendisini telefonu açan memurun tanımasını bekleyen, makamı arkasından kendisini farkettiren yönetilerimizin sayısı azalmadan, yönetmelikte efendim deme mecburiyeti olmadığından, altına imza koyduğu talimatnamesinde bile yer vermediği halde telsiz konuşmalarında sözlü uyarı ve baskılarla zorlanıldığı, meslek içinde malül kalmış insanları mevcut bedensel ve psikolojik durum ve becerileri dışında görevlere sevk edilerek, asalak olarak degerlendirmeleri vb. konuların varlığı bizim hala negatif yönde ilerlediğimizin bir göstergesidir. Saygılar..