Ruhani bir savaş verdiğimiz konusunda çok haklısınız zira çok iyi biliyorum ki Donkişot vari yel değirmenlerine doğru yürüyor ve onlarla öylesi bir rekabetle güç gösterisinin kahramanları halini alıyoruz ki bazen kendi kendimize bakmayı unutuyoruz. Oysa yel değirmenlerinin eski esen rüzgarlarını biz hissetmedik biz şimdiki rüzgarın çocuklarıyız.

Biz tarihin ne ortanca ne büyük ne de küçük çocuklarıyız. Biz tarih yazmaya devam olanlarız. Her devir kendi tarihini yazdı bizde kendi devrimizin tarihini yazıyoruz yeri gelecek DEVRİM tarihi olacak yeri gelecek YIKILIŞ/KURULUŞ tarihi olacak..

Sayın 43 tarhana. çorba,

sayın tarhana çorba,

bizim savaşımız bitirilmesi düşünülen yolu sonuna kadar ayakta tutup yükseltmektir.

sen evrende yok oldugunda kimsenin farketmeyeceği küçük bi noktasın sadece...

ölümün oldugu yerde daha ciddi ne olabilirki zaten?

29 Ekim Cumhuriyet Bayramında Bayrak şiirini okuduğumda henüz ilkokul ikinci sınıftım sınıf öğretmeni olan annem değil babam ezber ettirmişti, günlerce yorulmadan benimle okudu, hatalarımı düzeltti ve ben o şiiri okurken yöresel kıyafetlerim, tel kırma beyaz bir örtü ile çıktım kasabamın önüne, simsiyah saçlarımın kahkülleri örtüden dışarı taşmıştı. Babam en önde annem karşımda kardeşim sırasında bana bakıyordu, halam en yüksek noktayı bulmuştu oturduğu yerden uzaklaşıp sırf beni görebilmek için eniştem neredeyse yanıbaşımdaydı.. Mikrofon uzatılıpda okumaya başladığımda en çok hata yapmaktan korkmuştum çünkü ben o bana bakan gözlerin kahramanıydım ne TV ne de radyo dakilerden biri değildim ve çocuktum. Dizlerim titremişti de sesim hiç titrememişti. Bitince bana bakan o gözlerin önünde SELAM için eğildiğimde semaya yükselen alkışı halen unutmam/unutamam çünkü beldenin başkanı yerinden kalkıp minicik ellerimi sıkıp anlımdan öpmüştü..

bizim savaşımız aslında hep kendimizle...

Aynen kavgamız döğüşümüz aldı başını gidiyor.. Bu savaştan kim galip çıkacak?

ben evrende varkende evren var ben yokken de olmaya devam edecek yani varlığımın ya da yokluğumun anlamı nokta kadar bir yer dahi olsa varlığımdaki bırakacaklarım yokluğumda da anılmaya devam edecek olduktan sonra nokta olmaya değer (:

TV ler mi büyüttü bizi yoksa siyah beyaz tek kanallı o tv lerden sadece işittiğimiz kocaman pilleri ile çalışan solistlerin kimi zaman oynatan kimi zaman ağlatan sözleri ile arkalarındaki enstrümanların tınısımı.. devlet okullarında okuduk, kara önlüklere beyaz yakalar takarak karanlıktaki beyazı gördük biz. Sıralara sokulduk bazen boy bazen beceri bazen zeka.. sıralarımız oldu hep en büyük savaşı bı sıralarda vermedik mi?

Ben kahramanım film, dizi, müzik.. değil hayatımın kahramanıyım (: