Sonuç olarak; hangi oluşum olursa olsun kendilerinin meşruiyeti Kur'an ve sahih sünnete uygun düşünce ve fiiileri mümkün hale gelir. Peygamber'in kimi zaman hata yaptığını ve bu hataların vahiy ile düzeltildiğini kabul eden bir kişinin bağlı olduğu cemaat, tarikat, hizip ya da oluşumun başındaki kişinin hatasız olduğunu ileri sürmesi net şekilde zihinsel anlamda tutarsız olduğunun ve parelel din anlayışına sahip bir yapı içinde olduğunun en açık göstergesidir.

İslam yegane hak dindir.(Al-i İmran 3/19) İslam'dan başka bir dine bağlı olarak ömür tüketenler ahirette kaybedenlerden olacaktır.(Al-i İmran 3/85) Hal böyle iken İslam hakkında İslam'a aykırı fikir ve görüşleri empoze etmeye çalışmak parelel din özleminden başka birşey değildir. Bu bağlamda:

3-Müslümanlar bir zamanlar Hindistan'ın işgalinde İngilizler ile işbirliği yapan ve bu işbirliğinde MEHDİ inancını kullanan Gulam Ahmed Kadiyani'yi unutmamalıdır. Bu yüzden mehdi inancını istismar ederek Müslümanları pasifize etmeye çalışanlara karşı da uyanık olmalıdır.

4-Allah Rasulü beni Hud suresi ihtiyarlattı buyuruyor. Allah Rasulünün dikkatini çektiği surede Yüce Mevlamız: " sen ve beraberinde sana tabi olanlar emrolunduğunuz gibi dosdoğru olun!" buyuruyor. Hud 11/112. Müslümanın temel şiarı istikamettir. Her yerde ve her zamanda doğru olmaktır. Hal böyle iken amaca ulaşmak için makyavelist bir zihniyetle sınavlarda haksızlık yaparak kendi adamlarını belirli pozisyonlara yerleştirenlerin, İslam ahlakından nasibi yoktur. Amaca ulaşmak için her yolu mübah gören anlayış Yahudi zihniyetine evrilmiş bir düşüncenin doğal bir sonucudur. Yaptıkları işin haramlığını kabul etmeyen ya da bu tür eylemleri meşru kılmak için kılıf uyduranların Mücadele Suresi 58/22. Ayet-i Kerime'ye tekrar tekrar bakmaları gerekir.

5-Cemaatler, tarikatler, gruplar v. b. oluşumlar İslam toplumunda varolan yapılardır. Tartışılan şey bu oluşumları varlığı değil kendi varlılarına atfettikleri değerdir. Aslında bu oluşumlar amaca ulaşmak için tercih edilen araçlardır. Problem araç kabul edilen yapıların amaç haline getirilmesi, kutsanması ve kendilerine kutsiyet atfetmeleridir. Hal böyle olunca bu oluşumların başında bulunan kişilerin sözleri ya da eylemleri şeksiz, şüphesiz ve tereddütsüz biçimde kabul edilmekte, dine aykırılık ifade eden hususlar garip şekillerde tevil edilerek "vardır bunda da bir hikmet" anlayışına tahvil ediliyor. Böylece cemaatlere istikamet sağlayacak toplumsal akıl ve basiret devre dışı bırakılarak herbiri birer "mankurt" haline getirilen cemaat üyelerinden bilnçsiz bir kitle, bir güruh oluşturuluyor. Böylece İslam'la çoğu zaman çelişen, parelel bir din anlayışı ortaya çıkıyor.

1-Bakara suresi 2/62. Ayet-i Kerime'yi konteksinden kopararak, keyfi yorumlarda bulunmak ve Hristiyan ve Yahudileri sevimli kılmaya çalışmak en hafif ifadeyle cehalettir. Böyle bir anlayış İslam ülkelerinde uzun yıllar boyunca Müslümanların canına, ırzına, malına tasallut etmiş İslam düşmanlarına olan tepkiyi azaltmaya yönelik bir girişimdir.

2- Müslümanların savunma refleksi olan cihadı dar sınırlar hapsetmek diğer taraftan orientalist ağzıyla İslam düşmanları ile olan mücadeleyi eleştirip, ümmet bilncinden bihaber şekilde propaganda yapmak ne İslam'la ne de onun ahlakıyla örtüşen bir durum değildir.