Nidem Ben Bu Ummana Daldıktan Sonra

İnsan-i Kamilin Olurum Kulu

Bir mühlet önce TRTde bir kanalda aşıklar atışması ve halk ozanlarıyla ilgili bir program izlemiştim. Acizane kendimin bu konuyla ilgili bilgisi ve yeteneği çok çok sınırlı biri olarak hayranlıkla izledim. Ancak programın ismini not etmeyi unutmuşum araştırıp bulduğumda buraya yazacağım.

Irakta yakında yeminde pişte

n'idem ben ummana daldıktan sonra

Hiç mislin gelmemiş devr-i zamana

Nice bencileyin derdmendi var

Bir Yiğit de Bir Güzeli Severse

Doya doya mah cemalin görmedim

Şükür olsun bu sevdaya ulaştım

n'idem benim gülüm solduktan sonra.

Birlik makamında bir güzel gördüm

Karacaoğlan

Bir gececik mihman eyle al beni

benim bu halime ağlamayan yar

Nesimi'yim vay başıma

hak diyen canlara

Düşmanımı el yanında dost eyle

alemin bağına bülbüller konmuş

Yarim deyi al sinene sar beni.

Bir gececik sefasını sürmedim

Muhanetlik etmek değil karımız

Ecel fermanı boynuma takıldı

Coşkun Çaylar Gibi Çağlamayan Yar

Dost ağlayıp düşman bize gülmeden

Kahrın lutfun çeker isen gel beri

Dertliler oturmuş derdin söyleşir

İşte Gidiyorum Çeşm-i Siyahım

Al yanağın elmas m'ola kar m'ola

Bir güzel seversen sözünden dönmez

Merd olanın ışığı sönmez

Belki deli olup belkide ustadır

İlle dostun gülü yaralar beni

Dar günümde dost düşmanım bell'oldu

Top top olmuş kirpikleri bölünmüş

Ben deliyim öğüt verip pest eyle

herkes ateşini burdan götürür.

Dadaloğlum der de, hubların hası

Şöyle bir sevdaya saldı dert beni

Bulunmaz dermanı yoktur ilacı

Biri ölüp biri ile kalmadan

Gah bahçeye girer gülden görünür

Sen bizim yaylaya gel başın için

İster Yağmur Yağsın İsterse Dolu

Muhanete sardırmayız yaramız

Seher bülbülüyüm ulu divanda

Abdal Pir Sultan'ım gamzeler oktur,

Karac'oğlan der ki n'olup n'olmadan

Mürvetiniz yokmu aldı derd beni

Şu illerin taşı hiç bana değmez

Muhabbet bağını gezdim dolaştım

Gerek asa gerek vuralar beni

Benim Bu Halıma Ağlamayan Yar

şu gönlümde öfke, mihman istemem

Ben ağlarım çelik teller iniler

Yalan söyleyipte yüzüme güldü

Sarmadığım ince beller iniler

Dostunun derdine ortak olmalı

Dolandım dağları borlara düştüm

Bugün bayram günü alem eğlenir

Capraz vurmuş düğmeleri dar m'ola

Aşığı çok imiş aradım sordum

Pir Sultan Abdal

Düşürsem toruma bez ile seni..

PİR SULTAN ABDALIM gönlüm hastadır

Gafili varmayız düşman üstüne

ister yağmur yağsın isterse dolu

ölsem de derdime derman istemem

Cemali geliyor hayalde düşte

Benim senden özge sevdiğim yoktur,

Vursam yaralasam söz ile seni..

Bağlanma karayı alları geyin

Ferhat'ın Şirin'i Mecnun Leyla'sı

Bir güzelin aşığıyım erenler,

Kuş olsan da kurtulmazdın elimden

Ben bir çoban olsam sen de bir koyun

Eğer görse idim göz ile seni.

Eliftir kirpiği İra'dır kaşı

Leblerinin şekeri var kandi var

Bu güzellik sana Mevla bağışı

Hıçkırarak başım koysam dizine

Gündüz hayalimde, gece düşümde,

Gah gönül evinde mihman görünür

Kumdan kuma savuruyor yel beni.

karadır kaşların keman istemem

nefesim haktır

Al gül olsam, al gerdana takılsam,

Gönlünü Gönlüme Bağlamayan Yar

Bir yıldız doğmuştur vakt-ı zamanda

Onun için taşa tutar el beni.

Gittiğim yerlerde buldu dert beni

Bırak beni bu halımdan

Ödleklerle hoş değildir aramız

Teke tek düşmana varmak töremiz

Nasıl Yar Diyeyim Ben Böyle Yara

Hezaran sinemde yaralar çoktur.

Meydana girende yoktur korkumuz

Saçım okşa gönlüm al başın için

Pir Sultan Abdalım Sürem Bu Yolu

Her nereye baksam Alim kendi var

Mecnun Edip Çöle Saldıktan Sonra

Sen bir ceylan olsan ben de bir avcı

Köle olsam, pazarlarda satılsam,

Can evimden vurdu felek n'eyleyim

Ensemizden esen Boran kış gibi

Yavru Şahin pençesinde kuş gibi

insan-ı kamilin olmuşam kulu

Gah mana söyleşir dilden görünür

Canım asumanda kandilde arşta

derviş ali'm derki

Şu cümle cihanın yekta gevheri

pir sultan abdal'ım, sürem bu yolu

Iras geldim selvi boylu fidana

Ardına düşmeyle güzel sevilmez

Davut Sulari'yim ahd u amanda

Şehriyar sözüne uyanlardanız

Kanlar karıştı yaşıma

Ayrı düştüm vatanımdan ilimden

Pir Sultan Abdal'ım can göğe ağmaz

İlk aklıma gelen Karacağolan'dır. Dadaloğlu, Köroğlu,... devam eder gider.

Yeter zehirin katmasın

Hak'tan emrolmazsa ırahmet yağmaz

PİR SULTANIM sever böyle dilberi

Yağın gerekmez aşıma

Alçakta yüksekte yatan erenler

Sevdiğimin nerde bir menendi var

Kazaya ırıza diyenlerdeniz

Vakta hazır olun diyenlerdeniz

Daha Ağlamasın Öldükten Sonra

Çaresi bulunmaz dertlere düştüm

İnsem gitsem Hindistan'a Yemen'e

Ölecekse ikisi de ölmeli

Hoş benzettim samur kaşlar kemana

Aklım eğlencesi gönlüm yaylasi

Razıyım açan gülünden

Kız senin derdinden odlara düştüm

Aşığına türlü türlü fendi var

Şifa istemem balından

Başım alıp hangi yöne gideyim

Aşık Veysel'i unutmamak lazım:

Yağmur gibi yağar başıma taşlar

Oldu benim ile ibadet etti

Bir yiğit de bir güzeli severse

Arasam cihanda bulunmaz eşi

Balık olsan da takla dönsen deryada

On derdim var ise şimdi ell'oldu

Ben almadım toprak aldı koynuna

Beslesem elimde tuz ile seni..

Kurulma sevdiğim güzelim deyin

Bir yel esti başımdaki dumana

cehennem dediğin

Hayran oldum bakakaldım yüzüne

nasıl yar diyeyim ben böyle yare

Urdu bölük böldü dert beni

Bineyidim kır atımın üstüne

Sürme değil rastık çekmiş gözüne

Zehirdir kötünün ekmeği yenmez

Kimseye söylemem halim yastadır

Tellerini yoldurmazdım hoyrada

Şimdi boynumuzda aşk kemendi var

Dostun bir fiskesi pareler beni

Yeter dikenin batmasın

Sermayem derdimdir, servetim ahım, karardıkça bahtım karalansa da...

Acep mislin şu cihanda var m'ola

Her sabah, her sabah seyran gezerken

Oniki imamın cemine düştüm

Yarayı kendimiz saranlardanız

Veysel der ismini koymam dilimden

Sen benim vekilim ol başın için

coşkun çaylar gibi çağlamayan yar

Koyun olsan otlatırdım yaylada

şeyk şüphem yoktur

Davut Sulari

Aşık Mahsuni Şerif

dal odun yoktur

Nidem Benim Gülüm Solduktan Sonra

Saçlarını çözüp çözüp örmedim

Reyhanını devşir devşir desteyle

Şu kanlı zalimin ettiği işler

Alayıdım hançerimi destime

gönlünü gönlüme bağlamayan yar

Yarim diyen bülbül diller iniler

İnanmazsan git Allah'a sor beni.

Alemin Bağına Bülbüller Konar

Yalın kılıç olup üstüme geldi

Dadaloğlu

Etme intizarın gül başın için

Seher vakti bir bitmeyen düş gibi

Söylentiye göre, Pir Sultan asılmaya giderken, Hızır Paşa'nın emri ile herkes ona birer taş atmış. Musahibi Ali Baba da, taş atmaya kıyamayıp elindeki gülü fırlatmış. Söylentiye neden olan deyiş şöyle:

Garip bülbül gibi zareler beni

daha ağlamasın öldükten sonra

mecnun edip çöle saldıktan sonra

Güzelleri koşup koşup bulmalı

Köroğlu

Sevdiğinin halından da bilmeli

Avlasam çöllerde saz ile seni..

birde kendi sesinden kayıtta dileyebilseydik

ok vurup sinemi deldikten sonra

Emrettiği yere hemen gitmeli

Çağırta çağırta buldu dert beni

Kemer olsam, ince bele sarılsam,