Şu kısacık yaz geceleri

En azından kendi adıma.

Göremem, duyamam

Sıcak..

Birileri el eledir, sevgilileriyle

İyi geceler.

Hissederim

Kaçar uykularım

Yazı sevmemenin altında büyük ihtimalle psikolojik nedenler yatar. Bilinçaltında, yaz mevsimlerinde yaşanmış acılar, paramparça olmuş sevdalar, başlamadan bitmiş hikayeler savunma mekanizmlarıyla bastırılmış... Niye; çünkü özgürlüğü en iyi yaz mevsiminde yaşarsınız. Rahatlığı, doya doya gezmeyi, yeni insanlarla tanışmayı.. Büyük bir beklenti içine girilir taa kıştan yaz mevsimi için. Bunu direkt söyleyemeyiz ama içimizde gelecek yaz için yapılmış planlar hep vardır. Vardır var olmasına da bunlar çoğu zaman gerçekleşmez.

Karanlıkların içine, çok uzaklara

Liseyi bitirmiştir, ÖSS'ye girer bir yaz gününde, bir bölümü kazansa bile çoğu zaman istediği bölüm olmaz. Ya da eşref saatin gelmiştir, yazın sıcağı sende tatlı bir uyuşukluk bırakmıştır fakat aniden bir olumsuz haber alındığında her şey ters düz olur. Ekstrem duyguları bir anda yaşayacağınız mevsim çoğu zaman yaz'dır.

Yalnızlık yine benimle

Ben yaz mevsiminde kendimi, kendi gibi hissedemiyorum. Uzun gündüzleri gecelerden biriktirdiğim yamalarla doldurmaya çalışıyorum. Kendimi, kendim gibi hissettiğim mevsim sonbahar ve kış. Özlediğiniz bir şeyin kokusu hep burnunuz da olur ya ben de sonbaharın ve kışın kokusu hep burnumda taşıyorum küçük bir gülşen gibi :)

Sevmiyorum yaz mevsimini. Bitsede hemen sonbahar gelse.

Ne güzel bir başlık

Bense karanlıkların içinde

Bir canlılık duyulur uzaklardan

Bu büyükşehre adım atmadan önce, 17 yaşıma kadar biraz ufak ama bahçesi pek güzel bir evimiz vardı. Yaz akşamları babamın işten dönmesini bekler, annemin kurduğu sofraya otururduk bahçemizde. Bir tarafta semaferimiz fokurdarken, biraz da yaramaz olan ben, ayağımda sektirdiğim topun semaferi devirmesiyle kaçacak delik arardım:) Çizgi oynayan ablam, , benden çok daha yaramazlıklar yaparken, kimbilir belki cinsiyetinin avantajıyla, azarları işiten hep ben olurdum. Yemekten sonra yine bir yaramazlık yapar, ağaca çıkıp dut yer, aşağıda çay içenlerin üzerini mahvederdim. Sonra üzeri çizgi film karakterleriye süslenmiş mavi tişörtümü giyer babamın karşısına geçip onu kızdırırdım. Benim için oyun, ev ahalisi için sıkıntı teşkil eden bu kovalamaca gece yarısına kadar sürerdi. Sıvışıp arkadaşlarımla saklanbaş oynamaya gider, saklandığım yerden çıkamazdım. Beni ararlardı, arkadaşlarım, hem annem hem de babam. Bilmezlerdi benim sadece saklanmadığımı. Oysa saklanırken hayaller kurardım 1980'lerde. Sonra hayallerim her gece tekrarlanırdı bu saklambaç oyunlarında, yeşil çivril sakızımla lolipomu ağzımda bir kokteyl yapar ertesi sabaha yeni yaramazlıklarımla uyanırdım. Şimdi de yaramazlıklarım var tabii, ama o ufak bahçeli evimizde yaptıklarım kadar zevk vermiyor. :)

Alır götürür umutlarımı

Özlediğim tenine kokar

Şu kısacık yaz geceleri...

Benim varamadığım yerlerden

Beklerim onu

Yaz gelemedi bu yıl, kışa da bişey kalmadı ne zaman oturacagız yaz bahçelerinde, çok özledim çooooook...

Terinize yapışan bi sürü börtü böcek.

Sevdiğimin hasreti yakar

Anıların ayak sesleri karışır

Kapıyı pencereyi açarsın ceryan yapar, kapatırsın nefes alamazsın. Hep halsiz, hep yorgun olur bu mevsimde insan. Güneş tepenize geçmek için fırsat kollar. Sevdiğim uzun geceler yerini acımasız bir aydınlığa bırakmıştır.

evet yaz niye gelmedi bu sene? :)

Ya şimdi, şu fabrikaların şu apartmanların arasında bir bahçebir tatlı mekan bulup sohbet fırsatı yakalamışsın tam sohbeti koyulaştıracakken muhabbet ettiiğin kişinin cep telefonundan öten SMS'in titreşimi yaz gecesinin bütün ihtişamını ortadan kaldırıyor. Ve sıcak, eski yazlarda olduğu kadarıyla çok şiddetli olmasa da terletiyor, bunaltıyor.

Bizim buralarda Haziran 17 itibari ile, güneş kendini göstermemekte ısrar ediyor. Hep bulutlu hep bulutlu havalar.

Evet sayın editör, yemekler de hafiflerdi dediğiniz gibi mayıs sonlarında. iki domates, iki salatalık ve diğer mevsim sebzeleriyle zengileştirilmiş hafif öğünler küçük bahçemizde lezzetle tüketilirdi. O zaman yaz mevsimleri daha ''sıcak''tı şimdikinden sanki. Tamam şimdi bahçeler pek kalmadı, domates ve salatalıklarından da eskisi gibi tadı yok kabul ediyorum ama şimdiki yazlar o eski yazların ''sıcağını'' yaşatmıyor bize. Tabii ki sanayileşme, doğanın evler arasında sıkışıp kalması, insanların mekanik aletlere yoğunlaşması normal. Ama şimdiki yazların sıcağı çoğu zaman ''bunaltıyor.'' Eskiden yazlar daha sıcak olurdu ama ''terletmezdi''. Sakın beni eski kafacı sanmayın. Tam tersi, değişimlere açık bir insanım. Hatta büyüklerimiz bir sorunsaldan bahsederken ''eskiden bayramlar daha güzeldi'' gibi cümlelerine de eleştiri getiririm. Lakin benim anlatmak istediğim farklı bir şey. Eskiden yazlar bunaltmazdı derken bunu laf olsun diye değil belli tecrübelerime bağlı kalarak söylüyorum. O kızgın güneşin altında, çayır çimen etrafında, bahçelerde kırlarda ne güzel dostluklar ne güzel sohbetler hasıl olurdu.

Duplo gider, yeni sabaha ve yaramazlıklara uyanmak üzere tatlı rüyalara...

Bir rüzgar eser

Yaz akşamları sakin, dingin olur. Hele bir de salına salına akan bir su varsa etrafta değme keyfine...

Yazı sevmeyen biriyim ben. Çocukken de sevmezdim. Çeşitli meyveleri hariç tabii :)

senin için tamamsa, ben ne söylesem boş zaten. .)

o yıldız benim diye kavgalar edilirdi:)))

Uzar yine bitmez

Her ne kadar üstümüzde güneşin tepemize vurduğu bir bahçemiz olmasa da, biraz gerçeklikten uzak olsak da, etrafımızda sarmaşıklar dolaşmasa da, içebilecek bir çaydan yoksun olsak da, kalvyenin ve tft ekranların hükümranlığında olsak da, üzümün salkımından, kirazın sapından tutamasak da, elimize romanımızı alıp güneşin alacakaranlığında sallanacağımız bir salıncağımız olmasa da, kavun, karpuz çekirdeklerini yerlere saçamasak da, nostaljik radyomuzdan gelen Sezen nağmelerini duyamasak da, sıcaktan bunalırken yüzümüzü okşayan bir esintiyi hissedemesek de, kolumuzu ısıran sivrisineklere kızamasak da, yaz günlerinde, ve sıcağın kıvamını arttırdığı Temmuza doğru yaklaştığımız şu zaman diliminde, beynimizden parmaklarımıza, parmaklarımızdan da bilgisayarımıza dökeceğimiz duygularla kendimize bir yazlık mekan oluşturabiliriz. Karpuz kabuğundan gemiler yapamasak da, yaz akşamlarında, işte bu başlıkta, belki içimizden geçenleri yukarıdaki yoksunluklarımızdan sıyrılıp şurada paylaşabilirz ha?

Bekledikçe gelmez

Uzanır çocukluğuma

O yüzden yazı sevmeyenler, yazı tabii ki sevmez:)

bugün o günlerden biri olsaydı keşke. çok güzel bi çocukluktu benimki...

yazı sevmiyorum. çünkü yazı sevmiyorum. tamam?

İçim dolar, dolar o an hasretle

yanlış tespit.

Gürsel İLERİ

eski yazlarda, köy akşamlarında birsürü oyun oynayıp yorulup kan ter içinde kaldıktan sonra bütün çocuklar bi ipe dizilmiş gibi yere yatıp yıldızları izlediğim günler geldi aklıma. kayan her yıldız bir başkasının olurdu o günlerde

Kaybolur umutlarım

Müdavimler yaz akşamlarında, ya seyre dalmışlar suyu, ya da su onları seyretmekte. Suyun dili olsa idi belki derdi; ''arada mekana uğrayın'' diye. Ama nerdeeee:) Bir de derdi ki; ''nöbetin de yok Duplo, ama şanssızsın Duplo, baksana etrafta kimsecikler yok Duplo:)

Yitip giden aşklarıma