bence üzülme geç kalmış değilsin hele de hiçbir şey canından kıymetli değil.

Ne münasebet cana kıymak? o can sende emanet, şükret dua ve namaz.. bak gör hayatın güzel olacak

Gelelim yaşına yaşın çooook genç 26 da üniversite bitirmek hiçte anormal değil benim 35 yaşında üniversiteyi bırak ilköğretimi ortaoklulu açıktan bitiren tanıdıklarım var kaldıki üniversiteye 30 35 40 yaşlarında başlayan o kadar çok ki onu asla sorun etme...

olumsuzlugun yararı yok...

Umutsuzluk hayattan koparmasın hiç bir zaman hiç bir şey için geç değil. Allah yardımcınız olsun.

bence kötüyü düşünmek yerine, iyiye odaklanın..

bana birilerinin yardım etmesini istiyorum artık. lise bittikten sonra herşeyden nefret etmeye başladım. ne zaman aile ile sık vakit geçirmeye başladım herşeyden nefret ettim bu hayatta. diceksiniz ki neden insan ailesinden nefret eder. ama insanın ne anası ne babası düzgün değilse hiçbir zaman düzgün bir aile hayatı olmamışsa hep kötü şeylere maruz kalmışsa neden nefret etmesin ki? açıkcası söyliyeyim lise biteli 4 yıl oldu ve ben sınavlara öss ye hazırlanamadım bir dönem aşırı unutkanlığımdan dolayı ve 3 senede psikolojik sağlığımdan dolayı. çünkü herşeyden nefret ediyodum. halada ediyorum. başta aileden. tutunamıyorum işte.4 yıldır hiçbir şey yapmadan evde oturdum. ve şuan 22 yaşıma giricem. öss ye hazırlanmak tekrardan ölüm gibi benm için.4 yıllık okusam 26 yaşında hayata dımdızlak atılıcam. herkes 21 yaşında mezun olurken ben 5 sene farkla mezun olucam. yediremiyorum kendime bu durumu artık. açıkdan okusam bir işe girsem dersleri nasıl yetiştiricem. nefret ediyorum artık herşeyden dahada fazla. sizce ben ne yapmalıyım lütfen bana bir akıl verin. en sonunda canıma kıyıcam

öncelikle bir hedef belirleyip bu hedefe ulaşırken de durumu sizden daha zor olanları düşünüp elinizdeki kaynakları kullanmaya çalışınız.

Ben başta belirteyim ki size yardımcı olmak gibi bir niyetim yok; zira bir insan kendisine yardım etmeyi öğrenememişse diğerlerinin yardımının da kendinde neye hizmet ettiğini bilemez

bırak yarınlarda keşkelere mahkum kalmayı, iyiki demek için silkelen kendine gel.

seni mutlu edebilecek sosyal etkinliklerde bul yada çalış bi yerlerde evde oturup kendini dinleme allah yardımcın olsun

yazınızı gıptayla okudum.. aynen katılıyorum

Sana yaşın ilerlemiş gibi gelebilir. Emin ol biz de yaşadık bunları. Daha çok gençsin arkadaşım. Gücünü topla ünv oku, işini bul. Öylede geçiyor zaman böylede. Dua et. Allah yardımcın olsun. Allah tan ümit kesilmez

Ben işim gereği 350 müşteri gezen birisiyim 1 haftada türkiyede son zamanlarda dikkatimi çeken birşey var türkiye insanı mutsuzlaşıyor gittikçe.. herkes pimi çekilmiş bomba gibi sosyal hayatın bu denli eksilerde olduğu başka bir avrupa ülkesi yoktur bence..

aralarda rencide edici cevaplar yazanları gördüm, herkes her zorluk karşısında mutlak dirençli olamıyor. haddinizi bilin. kimse sizden sert ve kırıcı eleştiriler yemek için burada yazı yazmıyor, insanların dertleri var bunlarla başa çıkamadıklarını düşünüp böyle ortamlarda belki başka birisi bana fayda sağlayabilir, diyerek yardım talep ediyorlar ama böylesine düşüncesizce yazılan yorumların saçmalığından dolayı umutsuzluklarının daha da büyüyebilir hale geleceğini kestiremiyorlar. suçlu kim; içinde bulunduğu girdaplardan çıkma çabası arayan insanlar mı - yoksa şehvetler alırcasına insanların hayatına saldırmayı kendisine şiar edinen egoist tutumlu insancıklar mı? şu sorucuğa cevap vermek pek de güç olmasa gerek.

'elimden bişey gelmıyor' yerine,''elim ayağım cok sukur tutuyor' deyin..

çok genç bir arkadaş sanki herşey bitmiş gibi bir düşünceye kapılmış.

Ben 32 yaşındayım daha neler neler hedefliyorum.

Birşeyin yokluğu kötü varlığından da iyidir diye düşünsek te aileden insan mutlaka birşeyler alıyor ve çünkü insanın doğumuyla beraber geldiği yer aile evreni oluyor; isminizi kulağınıza ilk fısıldayan da ya anneniz yada babanız oluyor; adınız size o kadar aşina oluyor ki ilerleyen zaman içerisinde isminizi sevdiğiniz kişinin söylemesi hoşunuza gidiyor; oysa adınızı size veren nefret duyduğunuz aileniz; oysa isminizin başkası tarafından söylenmesi size sevgi olarak yansıyor; işte mesele de bu birşey tamamiyle terk edilemez, biz bunu yaptıkça da hayattan kopuyoruz, bütün iyi niyetli adımları hiç gibi görerek geçiyoruz; unutmayın ki aile ile beraber sadece bir anne baba edinmiyoruz; bir kültürü, milleti ifade eden evrene sahip oluyoruz; bu sebeple olumsuzluklar yüzünden -o olumsuzlukları büyüterek- evrenimizi kaybedebiliriz; sonra da kimse bana yardım edemez, çok yalnızım ben deyip dururuz; ilk başta dediğim gibi size kendiniz yardım edemezseniz kimse size yardımcı olamaz; öncelikle bu meseleyi kendi içinizde çözmeniz gerek

daha çok gençsiniz,

Bir de ailemden nefret ediyorum demişsin. Hiç birimiz ailemizi seçerek gelmiyoruz dünyaya kısmetimizde ne varsa o. Bence isyan etme. Tabi sıkıntı çeken sensin belki de söylediklerim boş gelcek sana ama yaşadıklarının pek çoğunu anlayabiliyorum ve sana hak veriyorum. Dediğim gibi hayatı olduğu gibi kabullenmeye çalış ve geçmişe olmuşa üzülmek yerine önüne geleceğe bakmaya çalış. Allah yardımcın olsun...

Allah yardımcınız olsun..

la bu ne isyana bak resmen kafama sıkar giderim... O zaman oku çocukluğumdan beri tek hayalim olan mesleğe kavuşamadım, bi kız sevdim sevdim mi bu çok hafif oldu onun için tükendim tükettim, üniversiteyi geç kazandım geç bitirdim yaşım aldı gitti askerden geldim işsizim sevdiğim kızın düğününe gittim ben her gün yürürken; onu mercedesle görüyorum daha yazayım mı yani kısacası dert ararsan çok ah be kardeşim isyana gerek yok hayat işte sınav dünyası kimi doğarken muaf oluyor kimileri ise hep bütünlemede la sana harbi bi fikir vereyim mi? ŞÜKRET sonra kendine kızacaksın kendini çaresiz hissedeceksin ya yine şükret neden mi en azından hissedebiliyorsun da ondan... HADİ ŞİMDİ TEBESSÜM ET...

ve buraya öyle şeyler yazılırki kalkıp haline şükredeceksin emin ol.

herkesin var bi yazgısı...

Kendisine acıyan insan elini koluna bağlayan insan değildir; hadi kalk yapalım diyen insandır

Hayatta hiç bi zaman geç değildir. Ben 22 yaşında ünv den mezun oldum. 4 yıl işsiz kaldım. sen 22 yaşında girer 4 yıl da bitirir hemen iş bulursun belki kim bilir. Bu yaşta karamsarlığa kapılmanın anlamı ne. 31 yaşında ünv girip fakülte mezunu olan insanlar var. Sana tavsiyem ünv sınavına girerken KPSS lise sınavına da girmen. çalışırken fakülte bitiren bir çok insan tanıyorum. İnsanların en sıkıştığı zaman en zirveye çıktığı zamandır.

Arkadasim biz de yasadik bu sorunlari. CAna kiyma nedir. Sacmalama. Her zaman sunu dusun. Icinde bulundugun durum gecici. Bazi insanlar boyledir dogustan cok kaygili. Bazilari da kaygisiz. Ama hepsi sonucta ayni yere gelir. Kaygili kendini yiprattigi ile kalir.

Üniversite okuma iş bulma meselesine gelince, meraklanmayınız 26 yaşında üniversiteyi bitirdiğinizde çok şey kaybetmiş olmayacaksınız; ben fakülteye 17 yaşında başladım ve 28-30 yaşında sınıf arkadaşlarım vardı, hepsi de fakülte bittikten sonra iş güç, eş çocuk sahibi oldular, yani yaş konusu size umutsuzluk verecek birşey olmamalı

bir çok kişi okumuş ama kmse yardım etme isteği duymamış. gerçekden çok duyarlı insanlarmış

Arkadaş mutlu olduğun günde vardır illa ki her an mutlu olan olmadığı gibi her an üzüntüde olmaz insanda iyi düşün çevreni gözlemle nice insanların yaşadıkları kötü durumlar hayatlar varki haline çok şükretmene sebep olacak

senin yaşına dönmek isteyen birçok kişi varken sen o yaşta kalmak istiyorsun yani ölmek istiyorsun.

Sizin yapmanız gereken duygu dünyanızı -duygularınızın esaretinden kurtularak- düzeltip, çalışmak, sebat etmek ve ailenizle ilgili sıkıntı yaşıyorsanız bu sıkıntılarınıza elimine edecek sizin ders çalışmaya teşvik edecek bir arkadaş çevresine girmenizdir; herşey yavaş yavaş oluyor, zamanla sizin duygularınız değişmese de ailenizin size karşı tutumu değişir

Oturun ve zihin dünyanızı yeniden gözden geçirin, maalesef çoğumuz zihin dünyamızı ihmal ediyoruz, hala çocukluk evreninden edindiğimiz düşünüş şeklimizle yaşamaya çabalıyoruz, istediğimiz olmayınca da kızıyoruz; nedeni basit amaca ulaşmak için izlediğimiz yollarda oluşturduğumuz kurallar yetersiz; çünkü birşeyin doğruluğuna yada yanlışlığına, yapılabilirliğine zihnimizle karara varırız, ufkumuz ne kadar geniş olursa amacımıza da o kadar çabuk ulaşırız

Sakin aklina o kotu sey bir daha gelmesin. Cok kotu hissettiginde bana ozelden yaz.

27 yaşında üniversiteyi 29 yaşında pedagojik formasyonu bitirdim

Daha çok gençsin arkadaş, gücünü topla..

öncelikle bol dua sabır namaz ve tevekkül 4 lüsüne sarılmak şart verebilirsen sadaka ayrıca gülğmsemek de sadakadır