metalicca79

Kıskanan kişinin aslında karşısındakini değil kendini seviyordur, kişi değil sahip olduklarını kaybetme korkusudur.

bazıları kıskandığı kişiye daha da yaklaşır.

?Kıskançlık, sahip olduklarını koruma isteğinden kaynaklanan bir tür korkudur.?Descartes

Sahiplenme duygumun ağır basması... Eşya veya parapul değil ama sevdiğim insanları bayan, erkek, küçük, büyük ayırmadan ciddi derecede kıskanıyorum. Kontrolünü yeni yeni sağlamaya başladım. Benim için geldiğim nokta önemli.

benm ilk anladğm sevdğimizi kıskanmak... evet ben sevdğimi çook kıskanrm. ama bence kıskançlk güzel bişiy, aşırıya kaçılmadığı sürece. bi ara bende aşırıydı ama artk kontrol altına alabiliyormm.. Seven ve sahiplenen insan kıskanrr..

değer verdiğimiz insanın ilgisini, sevgisini başka biriyle paşlaşmak istemediğimiz için kıskanırız...

aşırı olmamakla birlikte sevdiğim insanı kıskanırım.

burda sanrm adınlatlması gereken bi nokta, Bizde olmayanı kıskanmak mı, yoksa bizde olanı kıskanmak mı?birini mi kıskanmak sevdiğin, yoksa sevmedğin birini mii kıskanmak:))

Kendisine zarar gelmesini istemediğim insanı kıskanırım ben.

Bi insanın gönlümdeki boyutunu görebildiğim aynadır kıskançlığım... bunun dışında kullamadığım bir ayna..

Kıskançlık, sosyal ve kültürel bir olgudur. Sevgi, saygı, kıskançlık gibi birçok kavramlar toplumun ilişki kurallarından öğreniyoruz. Kıskançlığın sevmenin bir göstergesi olarak benimsedik ve "seven insan kıskanır" sözleriyle büyüdük. Bu sözlerin ardından "sevmek, güvenmektir"de eklendi...

nedensiz bile olabilir bazen

kontrol altında olması gerek :)

aslında son zamanlarda kıskançlık üzerine düşüncelerim biraz değişti. eskiden ilkel bir duygu olduğunu düşünüyordum. şimdi ise kararında bir kıskançlığın insanı başarıya motive edebileceğini düşünüyorum. abartılmadığı sürece tabi

ama ben kıskandığım kişiyi sahiplenmekten vazgeçer ve tam tersi ondan uzaklaşırım.

Kıskançlığım yoktur. Kıskançlık gösterenleri anlayamıyorum anlamlandıramıyorum. İNsan niye kıskanır bir başkasının başarısını, mutluluğunu... ?

Fikrimce kıskançlığın temelinde güven eksikliği ve mülkiyet duygusu yatar.

en anlam veremediğim duygulardan biridir, kıskanılmayı da hiç sevmem.

kıskançlık sende olmayana karşı oluşur... zavallılık bu anlamda..

''Kendimi kıskanıyorum, öyleyse varım.''

kıskançlık uzmanlarında ortak sonucuna vardığı kendine güven eksikliğinden meydana çıkar

SÜPERSİN:))

hislerle ilgili bişey bence

ama öyle biri kıskanır ki sizi bazen dünyanın en tatlı duygusu olur, sevilmekten güzel gelir bir anda kıskanılmak. demek ki doğru insan kıskanınca herşey değişiyormuş. onu kıskanmak da çok güzelmiş, kıskanıyorum...

ben de herşey kontrol altında:))

'ben'in dışa vurumu...

EVET KISKANÇLIĞIN KONTROL ALINMASI GEREKİYOR. HEM KENDİMİZE HEMDE KARŞI TARAFA ZARAR VEREBİLİYORUZ. AMA KONTROL EDİLEMEİYOR BAZEN İŞTE...

sebepleri, nedenleri neden kıskanırız...

Koruma isteği sahip olduğu kişi değildir. "kendinin yüksek menfaati"leri tehlikeye girdiği için koruma isteğine kapılıp, kıskanacaktır.

değer verdiğimm herşeyi ve herkesi kıskanırım. kötü ama elimden birşey gelmiyor.

özetle gerçekten sevıyorsanız kıskanırsınız sevmıyorsanız zaten umrununzda olmaz :) bence;)