Kuzguncuk?ta sahildeki parkın içinde, bankta yatmakta olan berduş, yaklaşan ayak sesleri ile doğruldu. Yüzü kirden kararmıştı. Üstündeki elbise ile bedeni neredeyse aynı siyaha yakın kurşuni rengi almıştı. Banka yaklaşan adama baktı. Yaklaşan adam spor giyimli bir beyefendiydi, koluna girmiş olan kadın ile sabah yürüyüşü yaptıkları esnada onu görmüş olmalıydılar. Elini cebine attı ve çıkardığı kağıt parayı berduşa uzattı. Sonra hiçbir şey söylemeden uzaklaştılar. Yüzündeki kirin altında alnının sol tarafında derin bir yara izi olan berduş parayı aldıktan sonra yerinden kalkarak yürümeye başladı. Onu takip eden birisi olsa bile şarap almaya gittiğine yemin edebilirdi. Sahile inen berduş kayalıkların arasında, kuytu bir yerde kendisine verilen parayı aldı. Katlanmış paranın iç kısmında bantla yapıştırılmış küçük bir poşet vardı. Poşetin içindeki mikro sd kartı aldı ve boynundaki kılıfın içindeki tablet bilgisayarı çıkararak, ona taktı. İşler ilginç bir hal alıyordu çünkü berduşun kullandığı tablet teknoloji marketlerinde satılan türden bir araç değildi. Kulaklığı takan adam karttaki kayıtı dikkatle dinlemeye başladı. Kaydı dinledikten sonra görüntü dosyalarına baktı. Verilen bilgi ve talimatlardaki en küçük ayrıntıları bile beynine nakşetmesi gerekliydi. İşi bittikten sonra dosyayı kriptolu bir şekilde teşkilatın özel intranetine aktardı, kartı çıkardı ve bir taşla iyice ezdi. Tabletin bir düğmesine bastı ve biraz bekledikten sonra denize attı, suyun altında çok küçük bir patlama olduğunu gördükten sonra sahilden ayrıldı. Selim bu bilgileri alabilmek için 1 aydır bu parkta yatıyordu. Azeri çiftin bilgi vereceği kendisine iletilmişti ama istihbaratı verecek olanlar kendi güvenlikleri için belli bir tarih vermemişlerdi. Neyse diye düşündü Selim şimdi bunların önemi yok, hemen uzaklaşmalıyım. Çifti takip eden birileri varsa tehlike büyüktü.

Çevresine, Türkiye'nin değerlerine ve varlığına en bağlı insanlardan birisi olarak görünen Hasan Yaraman'ın yabancı bir insan ile bu projeleri paylaşmaya hazırlanması oldukça tuhaftı.

Nişantaşı?nın tarihsel dokulu sokaklarından yürüyerek Veresyan Apartmanının önüne kadar geldi. Girişteki tabelalara şöyle bir göz atan Selim içeri girerek 2. Kata çıktı. Kapısında Av. Zeynep? yazan dairenin önünde durarak zile bastı. Kısa bir süre sonra kapı uzun saçlı ve güleç yüzlü bir genç kız tarafından açıldı. Buyrun dedi kapıyı açan kız, Selim kızın yüzüne bakıp gülümsedi ve Zeynep hanımla görüşecektim diye cevap verdi. İçeri girdiğinde bekleme salonundaki deri koltuklardan birisine oturdu. Sekreter kız ne ikram edebileceğini sorduktan sonra önündeki bilgisayarda bir şeyler yazmaya devam etti. Selim gelen limonlu sodasını yudumlarken, etraftaki eşyaları izleyerek Zeynep?in kişiliği hakkında çıkarımlar yapmaya çalışıyordu. Bu Zeynep hanım diye düşündü biraz aksi olmalı, zıt renkler kullanılmış genelde. Bu kübik mobilyalar ancak orta yaşlarda, yalnız bir kişinin tercihi olabilirdi. Selim bunları düşünürken, içerden iki kadın çıktı, kadınsı bir merakla Selim?e dikkatli ama hızlı bir bakış attıktan sonra sekreter iyi günler dileyerek çıktılar. Sekreter kız telefonla efendim bir bey geldi sizinle görüşmek istiyor diyerek haber verdi. Karşısındakini dinledikten sonra tamam efendim yarın için randevu veriyorum beyefendiye dedi ve telefonu kapattı. Selim içinden gülümsedi, demek ki sıkı bir kadın dı bu Zeynep. Bilgilendirmeden gelen biri ile hemen görüşmeyecekti. Sekreter kızın lafını ağzında bırakarak ama dedi ben kıbrıs?dan geldim, bir miras davam vardı ve zamanım kalmadı. Bu sıradan sözler seni kurtarmaz diye aklından geçirdi Sekreter kız ve efendim Zeynep Hanım?ın duruşmaları var çıkacakmış, o yüzden sizinle görüşemiyor dedi. Selim, sekreter kıza sıcak bir gülümseme ile lütfen dedi siz tekrar söyleyin kıbrıstan geldiğimi ve miras davam olduğunu. Kız umutsuz bir şekilde telefonu alarak aynı cümleleri söyledi. Telefonu kapattıktan sonra şaşkın bir şekilde buyurun dedi, avukat hanım sizi bekliyor. Çok şaşırmıştı sekreter, iki yıldan fazladır yanında çalıştığı Zeynep Hanım?ın ilk kez karar değiştirdiğine şahit olmuştu.

Bazı düzenlemeler yapılmış gibi. Üyeler yazdıklarını düzeltemiyorlar. Siz, nasıl başardınız?

Hasan Yaraman o çıktıktan sonra enstitünün projelerden sorumlu şube müdürüne telefon ederek, istatistik çalışmaları için son 5 yılda yürütülen tüm projelerin listesini isteyerek işe koyuldu.

Zeynep?in teşkilatta talimat aldığı amirlerine sorduğu son soru olmuştu bu olay. O günden sonra talimat alırken soru sormadı. Yaptığı işin konuşmaktan çok dinleme gerektirdiğini anlamıştı.

Lincoln olayından 1 hafta kadar sonra, taksisine binen Amerikalı deniz piyadesi inerken kendisine bir zarf uzatmış ve gayet net bir Türkçe ile hayırlı vazifeler diyerek gözden kaybolmuştu. Tereddütler içerisinde açtığı Zarfta Türkiye?ye dönme emrini ihtiva eden Teşkilat Başkanlığı emrini gördüğünde duyduğu hayreti hatırlayarak başını salladı Zeynep.

Yorumlarınız için teşekkürler :)

Operasyon amiri kırklı yaşların verdiği tecrübe ile bir süre konuşmadan Selim?e baktı. Söze nerden başlayacağını bilemiyordu.

Teşkilat, Zeynep?in hayatına böyle girmişti. Hukuk Fakültesinde eğitim gördüğü 4 yıl boyunca hafta sonları ve yarıyıl tatilleri teşkilatın verdiği eğitimler ile geçmişti. Spor, silah, analiz, yakın dövüş, istihbarat ve istihbarata karşı koyma gibi sayısız eğitiminden geçmişti. Zeki bir insandı, fakülteden mezun olduktan sonra birim amiri kendisini çağırdığında sakin bir şekilde onu dinledi. Birim amiri önce ABD de 3 yıl dil öğreneceğini ve döndükten sonra serbest avukat olarak İstanbul?da çalışacağını açıklamıştı. Zeynep?in sorduğu tek soru neden ABD seçildi? olmuştu. Birim amiri Musa Bey bir an kendisine derin derin baktı. Bu bakışları tanımaya başlamıştı Zeynep. Bu bakışlar soru sahibinin sorudaki amacını sorgulayan bakışlardı. Musa Bey, Sorunu biraz açıklar mısın? diyerek cevap verdi tatlı sert bir tavırla. Genç kadını ürküten bir ses tonu vardı soruda ve cevabı aldım efendim diye gülümsedi Zeynep. Madem öyle iyi o zaman dedi Birim amiri ve gerekli talimat dosyasını sekteryadan alabilirsin, iyice oku ve yok et, muvaffakiyetler dilerim cümlesi ile görüşmeyi nazikçe bitirdi.

Evine doğru yürüyen genç avukat, lise son sınıfta yaşadıklarını hatırlamaya başladı. İzmir?de lise öğrencisiyken tıp fakültesine girmek için kurduğu hayaller, annesi Vesile Hanım?ın kendisine olan tutkusu, az gördüğü ama her zaman büyük saygı duyduğu babası Metin Bey?in müşfik tavırları içini sızlattı. Yürümeye devam ederken?duygusal olma, duygusal düşünme? diyerek kendisini toparladı. Babasının şehit olduğunu söyleyen subay kendisine bizim yaptığımız işte duygusallığa yer yok kızım demişti. Şimdi babasının bıraktığı yerden aynı işe devam eden Zeynep içinde geçerliydi bu kural.

Son yıllarda büyük mesafeler alan Şirket, Türkiye'nin bekasını tehlikeye sokacak ortaklıklara girişmişti. Memleket tehlikeli bir girişim ile karşı karşıya idi. Ancak unuttukları bir şey vardı. Bu milletin fedakar, gerektiğinde kendisini ateşe atmaktan çekinmeyen nice evlatları vardı. Ve O millet evlatları, bu ihaneti izlemeyeceklerdi...

Öğleye doğru, İstanbul Florya?daki sahil villalarından birisinde dinlenmekte olan Selim, sabahki halinden çok farklıydı. Kendisine bilgi getirenler bile onun görse tanıyamazdı. Öyle ya sabahki o uzun saçlı, sakallı, hırpani serseri gitmiş yerine tıraşıyla, giyimiyle bambaşka birisi gelmişti. Bu yakışıklı genç adam ile sabahki sefil berduşun ne alakası olabilirdi ki.

ABD de ye gidişi, orda kalışı, çalışacağı yerler gibi konularda teşkilatın hiçbir yardımı olmadı. Bu konuların hepsini kendisinin çözmesi istenmişti. Yetişmesi için yurtdışına gönderilen elemanlar teşkilat ile irtibat kuramazdı. Hayati bir durum oluşursa, kendisine ismi ve adresi verilen 2 kişiden birisine ulaşmalıydı. Buna da gerek olmadı zaten. Orada kaldığı süre içerisinde marketlerden, lokantalara, gazete dağıtıcılığından taksi şoförlüğüne kadar değişik işlerde çalıştı. İngilizceyi Amerikan aksanı ile konuşacak kadar iyi öğrendi.

Selim, GATA da özel bir odada uyandığında, yattığı yataktan doğrulmaya çalıştı. Canını yakan bir kramp ile kasıldı ve başı döndü. Midesi bulanıyor, kamaşan gözlerini de tam açamıyordu. Tebessüm eden hemşire sakin bir sesle lütfen hareket etmeyin dedi. Biraz bekledi ve gözlerini yavaş yavaş açtı, gözleri ışığa alıştığında odada Teşkilattan kişiler olduğunu fark etti. İstihbarat başkan yardımcısı ve operasyon amiri kendisine bakıyorlardı.

İstanbulda, Akademisyen Hasan Yaraman Üniversitede ki odasında, aynada boş boş kendisine bakıyordu. Bu günkü ders iyi geçti, Şirketin misyonuna çok uygundu diye düşündü. Mensuplarının şirket dediği ve kendisinin de üyesi olduğu gizli örgütün amaçlarından birisi, her kademedeki eğitim kurumlarında kadrolaşarak Şirket parelelinde bir nesil yetiştirmekti. Yetiştirilenler 10-15 yıl içinde Şirketin faydalanacağı kademelere getiriliyordu. Yaklaşık 30 yıl içinde ülkenin en kritik kurumlarını istedikleri gibi yönlendirecek bir güce ulaşmışlardı. Doğrusu bu güç ona cesaret veriyor ve gururlanmasını sağlıyordu. Yavaş ve kendinden emin adımlarla masasına doğru yürüdü ve koltuğuna oturdu. Beklediği misafir neredeyse gelmek üzereydi. Şirketin Amerikada yaşayan ve Titan denilen lideri, bizzat gönderdiği şifreli bir email ile gelecek yabancı misafire her konuda yardımcı olması istemişti. Titan'ın kendisine bizzat emir vermesi ilk kez oluyordu: Titan'ın adeta ilahi bir makamı olduğu kabul edilir, emirleri tartışılmazdı bile. Şirkette bu kuralı herkes bilirdi.

Vatan sağ olsun, peki ya araçlar diye mırıldandı Selim. Amir, evet dedi, takside, diğer bombalı araçta çalıntı çıktı ve ne yazık ki o karışıklıkta Kozena?da takibimizden kurtuldu, 1 haftadır nerde olduğunu tespit edemedik cevabını verdi. 1 hafta mı? dedi Selim. Tabii söylemeyi unutmuşum dedi amir, kullandıkları mermi toksik çekirdekliydi, 1 haftadır uyutuluyordun, defalarca kanın değiştirildi, Allah seni vatana bağışladı dedi. Amir, bunları söyledikten sonra, sen biraz istirahat et oğlum, ben bakayım bir gelişme var mı? diyerek odadan çıktı.

Avukat Hanım çıkarken sekreter kıza, Ayşe öğleden sonra tüm görüşmelerimi iptal et dedi. Olur efendim diye cevap verirken, ne oluyor bizimkine diye düşündü sekreter, olmazdı ama acaba gönül işimi vardı Zeynep Hanım?ın, Selim Bey?de çok yakışıklı biriydi hani?

Başarılar dilerim.

Ve devam edelim bakalım neler olmuş bu arada.

İlk güne özel 2. bölümüde yazalım. Sadece bu güne özel :)

Zeynep bir an düşündü: haklı çıkmıştı, kozena diye bilinen bu adam kimlik ve suret değiştirmişti. Hemen yanındaki özel tablet bilgisayarı çıkararak teşkilat İntranetinden Selim'in gönderdiği bilgilere bakmaya koyuldu. Biraz baktıktan sonra ahhh diye hayıflandı. Bu O dedi Selim'e. Salacakta beklerken dikkatini çeken yaşlı adamdı bu resimlerdeki, ne kadar makyaj yaparsa yapsın bu gözler değişmezdi. Adamı avucumuzun içinden kaçırdık diye üzüntülü bir sesle yakındı Selim'e. Nasıl? diye sordu Selim. Bize gelen bilgilerde şahsın 35 yaşlarında olduğu söylenmişti dedi Zeynep, O yaşlı adam dikkatimi çekmişti ama 60 lı yaşlarda gördülüyordu ihtimal veremedim. Selim: Bu iyi olmadı ama buralarda ise artık tanıyabileceğiz sanırım dedi. Zeynep, onu duymadı bile hafızasında geriye giderek yaşlı adamın nele yaptığını düşünüyordu ve tamam dedi. 1 kez çay içmişti yaşlı adam, Garson dedi, irtibatı öyle kurdu. Çayın yanında paket bisküvi getirmişti garson. Tüh be diye tekrar hayıflandı avukat hanım. Mobese kameralarından bakmalıyız dedi Selim. Hadi zaman kaybetmeyelim.

Fethi Paşa Korusu'nda ki kafeteryada oturanlar İstanbul'u yudumluyordu sanki. Boğaz'a bakan masalardan birinde oturmakta olan Zeynep ile Selim bir süre manzarayı seyrettikten sonra konuşmaya başladılar. Zeynep: Selim Bey dedi, Kozena'nın Salacakta bir buluşma yapacağı bilgisi gelmişti, arkadaşlarla saatlerce bekledik ancak bir netice alamadık. Selim: Evet dedi, bir yıldır bu adamın peşindeyim, ben de bu güne kadar herhangi bir bilgiye ulaşamamıştım. diyerek cevap verdi. Zeynep dikkatle Selim'e baktı, geçmiş zamanla kullanılan bilgiye ulaşamamıştım cümlesi yeni bir şeyler olduğunu ima ediyordu. Selim devam etti : Bu sabah azeri kaynaklardan Kozena ile ilgili çok önemli istihbarat aldık. Bu adam ABD hesabına çalışan Rus asıllı bir ajan. Ailesi, İkinci Dünya Savaş'ından sonra önce Fransa'ya kısa bir süre sonra da ABD ye göç etmiş. Hemen söyliyeyim Can Kozena kod ismi, asıl ismi Rafer Lincoln. Bağlı olduğu servisin Ortadoğu'da ki en iyi ve tehlikeli ajanı. Çok sık kimlik ve suret değiştiriyor. Şu anda Kozena kimliğini kullanmadığına eminim. Ancak gerçek kimliği ve resimlerini bu sabah ele geçirdik. Türkiye'de ne tür bir amaçla bulunduğu henüz bilinmiyor. Sağolsun azeri kardeşlerimiz büyük bir iş başardılar bu bilgileri bize sağlamakla. Teşkilatın intranetinden size bu bilgileri göndereceğim detayını incelersiniz dedi.

Şimdi, ekip arkadaşı ile tanışma zamanı gelmişti. Bir kadın ile çalışmak zor olacak diye geçirdi içinden. Ne yapalım emir emirdi. Nişantaşı?na gitmek üzere villadan çıktı.

Bunları düşünerek yürürken evin önüne gelmişti. İçeri girdikten sonra ışığı yakmadan evin içinde dolaştı. Karanlık herkes için sürpriz olur denirdi eğitimlerde. İstihbaratçılık böyle bir şeydi işte. Her an takip etmek ve edilmek düşüncesiyle geçerdi günler. Yatak odasına girdi ve kıyafetlerini değiştirdikten sonra yatağa uzandı. Bu günkü görev olumsuz sonuçlanmıştı. İstihbar edilen buluşma gerçekleşmemiş, Salacak?ta saatlerce boş yere beklemişti. Kozena?nın İstanbul?da olduğu yönünde güçlü duyum vardı. Mutlaka kimlik ve suret değiştirmiş olmalı diye düşündü Zeynep. Öyle ya bir yıl önceki Tandoğan olayından sonra tekrar Türkiye?ye geldiğine göre bunu yapmış olmalıydı. O tamam da dedi kendi kendine, böyle deşifre olan biri neden geri gelsin ki? Demek ki bunu gerektiren çok önemli bir şey olmalıydı. Büyük bir şey var diye düşündü. Başka bir şey denemek lazım diyerek uykuya daldı?

Yarım saat kadar sonra Mobese merkezin de görüntülere bakan Selim ve Zeynep yaşlı adamın olduğu görüntüleri buldular. Selim adamın görüntüsünü bir kaç kez büyüttükten sonra ta kendisi diyerek Zeynepe baktı. Devam edelim dedi Zeynep, görüntülerde Salacak'ta Boğaz'ı seyreden emekli bir ihtiyar kılığındaki Lİncoln'ün gelen garsonun getirdiği bisküvi paketini şüphe çekmeden cebine koyduğu görülüyordu. Önce açmak ister gibi yapıp sonra vazgeçip cebine koyduğu için Zeynep'in dikkatini çekmemiş olmalıydı. adam biraz daha oturduktan sonra bir taksi çevirip binip gidiyordu. selim aracın plakasını aldıktan sonra, sorgulamasını yaptı. Üsküdar'da bir taksi durağına kayıtlı görünen aracın şoförü ile görüşmeleri gerekiyordu. Belki burdan bir yere varabilirlerdi.

Selim, Zeynep?in çalışma odasına girdiğinde onu masasında oturmuş, kendisini bekler şekilde buldu. Nazikçe masaya yaklaştı ve ben Selim?.. diyerek, ayağa kalkan avukat hanımla tokalaştı. Selim düşündüğünden genç ve güzel bir hanımla karşılaştığı için biraz şaşırmıştı. Kendisini toparlayarak koltuğa oturdu. Zeynep, ona tam olarak konunun ne olduğunu tekrar sordu. Selim söylediğim gibi avukat hanım dedi, Kıbrıs?da miras davam var. Ama, ben yurtdışı davalara bakmıyorum diye son bir kez kontrol etmek isteyen Zeynep, Selim?in biz Kıbrıs?a yurtdışı demiyoruz zaten avukat hanım cevabı ile gülümsedi anlaşılmıştı. Teşkilatın beraber çalışacağını bildirdiği kod adı selim olan eleman irtibat kurmuştu ve karşısındaydı. Selim Bey dedi, karşıya geçelim, Fethi Paşa Korusu?nda bir yemek yeriz ve orada konuşuruz miras davasını. Peki dedi Selim, daha iyi olur.

Avukat Zeynep evine yaklaştığında her zaman yaptığı gibi arabasını yakın sokaklardan birisine park etti. Araçtan inerken sokakta çalışan başka araç olup olmadığını kontrol etti. Gerçi kullandığı araç ve plakalar birkaç günde bir değişirdi ama Teşkilatta verilen eğitim bunu gerektiriyordu. Oturduğun sokağa araba ile girilmez. Yürümek iyidir, sokağı algılama şansın olur demişlerdi.

4 yeni anıt vardı. Vurgun yemişlerdi. Takip ekibi fark edilmişti. Bu işlerde fark edilen ve teşkilat jargonu ile açığa çıkan vurgunu yerdi. Diğer 4 arkadaşı şehit edilmişti. Selim?in son anda ayağa kalkıp dönmesi, keskin nişancının açısını bozmuş ve acele yapılan bir atış ile yaralanmıştı. Kurşun kafasını derin şekilde sıyırmıştı. Aynı anlarda, otelin önünde bekleyen 2 arkadaşına bir taksiden ateş açılmış, metro durağının arkasında Can Kozena?yı izleyen diğer 2 arkadaşı ise yakınlarında patlatılan bir araç ile şehit edilmişlerdi. Olayda 3 sivil vatandaş da hayatını kaybetmişti.

Tebrik ederim. Ancak, zor bir işe soyunmuşsunuz. Bir paragraftan sonra devam edemedim. Bu, sizi yıldırmasın. Cümleleri uzatmayın. Bir de, KURGU yok. Roman da "kurgu" iskelet gibidir. Siz, olmayan bir iskelete elbise giydirmeye çalışıyorsunuz. Size katkıda bulunabilmemiz için kurguyu burada açıkca ortaya koymalısınız. Saygılar, kolay gelsin.

Roman yazmak kolay bir iş değildir. Bu yola girmek bile çok güzel bir olay. Sizi bu yönden tebrik etmek isterim. Paylaşımlarınızı takip edeceğim.

Kolunu kırdığı zenci serseriyi hatırlayınca yeşil gözleri ışıldadı bir an Zeynep?in. Sinirlendiği zamanlar böyle olurdu, gözleri bir an ışıldardı. Hak etmişti ama başımı belaya sokuyordu az daha diye düşündü. Taksisine binen ve taciz etmeye çalışan adamın tek hareketle kolunu kırmıştı. Gerçi karakoldaki polisler sarhoş zencinin kolunu düşerek kırdığını söylediğinde inanmışlardı. Hayatın makul akışı bunu gerektiriyordu çünkü. Fakat başka bir olay sebebi ile karakolda bulunan FBİ ajanı Lincoln ün ilgisini çekmişti bu olay. Türk olması ile, taksi şoförlüğü yapması ile yakından ilgilenmişti. Kendisi ile arkadaşça sohbet eden Lincoln ün normal bir ABD polisi olmadığını anlamıştı Zeynep. İstihbarata karşı koyma eğitimcisinin güzel bir sözü vardı, ajanlar demişti dünyanın her yerinde aynıdır ve birbirlerini hissederler. O duyguyu tam olarak yaşamıştı Zeynep, Lincoln ile konuşurken. Belki hukuk mezunu bekar bir kız olduğumu bilseydi deşifre ederdi diye düşündü. Fakat ABD vizesi için başvurusunda kullandığı kimlik buna imkan vermemişti. O, ABD de liseden terk, boşanmış bir Türk kadını olarak görünüyordu. Lincoln, ona neden ABD ye geldiğini sorduğunda boşandığı kocasının onu öldürme tehlikesinden kaçtığını ve bunun Türkiye?de çok görülen bir olay olduğunu uzun uzun anlatarak cevap vermişti. Tam ikna edebilmiş miydi? anlayamamıştı ama Lincoln ona yemek teklif etmiş ve bana Türk kültürünü anlatırsın demişti.

Hasan Yaraman odasında bunları düşünürken kapısının çalınması ile irkildi. Bir kaç saniye sonra açılan kapıdan içeri esmer, orta boylu ve 35 yaşlarında birisi girdi. Çok akıcı bir Türkçe ile Merhaba sayın Yaraman, ben Rafer dedi. Tamam beklediğim kişi bu diye düşündü Hasan Yaraman ve buyrun hoşgeldiniz diyerek ayağa kalktı ve sıkı bir şekilde tokalaştı Rafer ile. Rafer kendisine bir kağıt uzattı ve okumasını istedi. kağıtta şunlar yazıyordu: Sayın Yaraman odanızın dinlenme ihtimaline karşı bu yazılanları sesizce okuyunuz. Devamında Hasan Yaraman'ın çalıştığı araştırma enstitüsünde yürütülen ATAYURT 2023 adlı proje ile ilgili bilgi toplamasında yardımcı olması isteniyordu. Hasan Yaraman bir kağıt alarak: ben bu enstitüde 10 yıldır çalışıyorum ve koordinatörüm, böyle bir proje olduğunu hiç duymadım yazdı. Rafer, aynı kağıta bir şeyler yazarak tekrar akademisyene uzattı: Yanılıyorsunuz, proje var ve 4 yıldır devam ediyor, bir kaç ay içinde tamamlanacak. Siz bu konuyu araştırın, tespit ettiğinizde bana ulaşmak istediğinizi ABD deki arkadaşlarınıza bildirin, ben sizi bulurum ama hızlı olmanız şart, Titanınız bundan çok memnun kalacaktır emin olun yazarak Hasan Yaraman'a uzattı. Hasan Yaraman bunları okurken Rafer, istanbul'a gelen sıradan bir yabancı gibi, görmek istediği turistik yerlerden bahseden boş bir sohbete başladı. Yarım saat kadar bu sohbet devam etti ve Rafer sizi tekrar ziyaret etmek isterim Sayın Yaraman diyerek gitti. odadan Çıkmadan önce işaretle yazıştıkları tüm kağıtları işaretle istemiş ve alarak gitmişti. O çıktıktan sonra Hasan Yaraman şu ABD li dostlarımız ne kadar tedbirli adamlar diye düşündü, Şirket mensupları da gizli hareket ederdi ama bu adamlar hiç iz bırakmıyorlardı. Bunlardan öğrenecek çok şey var diye tebessüm etti.

Başkan yardımcısı, rahat ol evladım diyerek, yerinden kalkarak yanına geldi. Elini tutarak kısa cümleler ile geçmiş olsun dileklerini iletti. Selim?in soran bakışlarını anlamamış gibi davranarak, gerekli açıklamaları operasyon amirinin yapacağını söyleyerek gitti.

Girişiniz çok güzel. İnşallah emekleriniz boşa gitmez. Hügo'nun romanları gibi bazı konular ilerleyen zamanlarda ortaya çıksa daha güzel olur diye düşünüyorum. Sizin çalışmanızda da Kozena'nın kim olduğu nereye çalıştığı bilinmiyor. Bu güzel bir durum.

Babasının ölümü her şeyi değiştirmişti. Annesi Vesile Hanım önce kızına ve hayata olan tutkusunu kaybetmiş, hastalanmış ve 1 yıl kadar sonra vefat etmişti. Annesi vefat ettiğinde lise son sınıfta olan Zeynep için yeni bir dönem başlamıştı. Annesinin vefatından 3 gün sonra okuluna gelen bayan bir subay kendisi ile kısa bir görüşme yapmış ve Ankara?da bir liseye naklini yaptırmıştı. Kendisine yapılan açıklamada Milli Savunma Bakanlığı?nın bursu ile öğrenimine devam edeceği ve bakanlığa bağlı bir kız öğrenci yurdunda kalacağı idi. Nermin adlı bu bayan subay Ankara?da her şeyi ile yakından ilgilenmişti. Liseyi bitirdikten sonra Nermin Binbaşı hukuk fakültesinde okumasını istemişti. Ankara?da Hukuk Fakültesine girdiği ilk ay Nermin kendisini bir hafta sonu İstihbarat Teşkilatına götürmüş ve burada kendisi ile devlet kavramı üzerine uzun uzun konuşulmuş, bu konuda düşündüklerini anlatması istenmişti. Son aşamada ise hizmetine ihtiyaç duyulduğu, bundan sonraki hayatının buna göre düzenleneceği, bu işin emekliliğinin olmadığı anlatılmıştı. Kararın kendisine ait olduğu, ancak kararı ne olursa olsun bu sırrı kimse ile paylaşmaması gerektiği söylenmişti.

Şimdi, bazı yaşanmışlıkların getirdiği dayanılmazlığın içinde kalmıştı selim. Şehit arkadaşları Ragıp, Hüseyin, Cemal ve Emin?in bir çok anısı beyninde birbirine karıştı. Gariptir, yüzlerini hatırlayamadı. İlaçların etkisinden olsa gerek diye düşündü. Gerçek adlarını bilmediği bu şehitler, ailesinden birer kişi gibi olmuşlardı zaman içinde. Onların gülüşleri, konuşmaları, tavırları canlandı gözlerinde. Hepsinin kişilikleri farklıydı. Birden tebessüm etti Selim, vatan diye düşündü, vatan sevgileri aynıydı be diye mırıldandı. Tekrar yüzlerini hatırlamaya çalıştı, olmadı. Yeniden derin bir uykuya daldı. Hemşirenin az önce vurduğu iğne etkisini göstermişti.

kendine daha ciddi bir iş bul.