meslek erbabı olarak çok itildik.. çok ezildik.. günah keçisi olduk.. haklı olduğumuz yerde yeri geldi susmak zorunda kaldık.. ama yılmamalıyız zorluklara karşı ilahi gücü kullanabilmeliyiz.. olmadı deyip vazgeçemeyiz.. bu peygamber mesleği çünkü.. ve bu mesleğin yükü şimdilerde daha fazla artmakta.. biz tebliğciyiz ve yılmamalıyız bu yükün altına imzamızı koyarken biz bu yola baş koymuşuz.. dolayısıyle manevi sorumluluğumuz çok büyük.. ve bu yola baş koyarken attığımız imzadan sorumluyuz..

O halde ekranların fosiptik kanallarına niye rağbet eder ki insan!

ve toplumda bu eksikliği giderecek insanlar yine bu dinin temsilcileridir.. yani biz imamlar bu toplumda dini hayata sokmak için çok çaba harcamamız gerekiyor.. hayat dinin özünde olmalıdır.. velevki bu din selamet ve saadet üzerine kurulu bir din olan İSLAM dini ise.. bu dini topluma adapte etmeliyiz.. çünkü bizim dinimiz kötülük adına hiçbir düşünceyi benimsemiyor herşey planlı ve herşey düzenli ama insanlar bunu bilmiyor..

Ömrümüzün ilk çeyreği bu düşüncelerin kördöngüsüyle heba olup gitti neticede. Aradan yıllar geçti.

Her nasılsa bir zamanların göz tacı olan öğretmenlere geldi sıra. Rüşvet yiyen müdürler, cinsi sapık öğretmenler...

futbolu, psikolojiyi, magazini, müziği ve felsefeyi bilmeli.. bilmiyorsa bile bir fikir sahibi olmalıdır..

asayı&musa kardeşim ağzına yüreğine sağlık yazılarınız için teşekkür ediyorum bir imam-hatip olarak.

Ramazandan ramazana, teneşirden teneşire elbet birini bulurlar ne de olsa!

Derken; Hoca Nusret Efendi?nin hikayesiyle kapatalım mevzu?umuzu... İbretlik bir yüzü, kıssadan alınacak bir dirhemlik hissesi var işin sonunda...

toplumumuzun selahiyeti ve saadeti için bir an önce kendimize gelmeliyiz..

her gönlün kıblesini bir kıbleye yöneltmek demektir..

Günde beş vakit yat-kalk, cumalarda, bayramlarda hutbe oku, cenazeleri kaldır yeter!

Saygınlığını yitirdiği gibi kurumsal kimliğini de bitiren imamlarımız bu şekilde güya aşağılanıyor. Fakat o dar kafalı, midesiyle düşünen embesillere hatırlatmakta fayda var. Zira kavramlar karıştıkça, ortalığı düşünsel bir kirlilik tu-kakaya çeviriyor.

ölü ruhlara cansuyu vermektir..

ve İMAM..

Hangimiz mühendislik, tıp, öğretmenlik, topçulukla popçulukla dururken çocuğunun imam olmasını ister?

bilgi teknolojilerinin ve bilimsel gelişmelerin artmasıyla birlikte insanların ihtiyaçları ve hayattan beklentileride değişiyor.. ve tabiki dinde bu sorulara cevap vermek zorunda.. eğer din bu çağın değişikliklerine ve bu çağın sorunlarına cevap bulamazsa din gerilemeye devam eder..

Lütfen gülmeyin! AB kriterleri malum... İmamlar da bu standardizasyondan payını alacak sonuçta!

hayatın özünü ÖZÜNDE yakalıyabilmektir..

?İmamın kayığı!?

Fakat hala adamakıllı cevabını bulamadık.

oysa bir tartışma ortamında elimizde kuran ve sünnet gibi asırlara meydan okuyan kaynaklar varken.. bizim elimizde kaynağın hası varken.. biz hala susuyoruz ve biz içinde bulunduğumuz hazinede eriyip yok oluyoruz.. ve ayaklar altında ezilişimizde yine kendimizdendir..

her pencereden her sineye bakabilmektir..

Aynı mahallede yaşarlarmış. Nusret Efendi, Tolga Bey?i ne vakit görse, içten bir dille onu camisine misafir etmek istermiş. Fakat bu istek, her defasında Tolga Bey?in çatık kaşlarından dönermiş. Aklı sıra eğlenirmiş hocayla Tolga Bey.

bence imam olarak biraz da kötü lanse edilmekten şikayetçi olabiliriz.. ne hikmetse bu toplumda dini yaşayan insanlara bir hristiyan kültüründe papanın yerden yere vurulması gibi imamlarında aynı konuma düşürülmesi bizi üzmektedir.. üzme sebebide imamların aşağılanması değil.. asıl sebep dinin amaç değil araç olmasını inanan insanlara kabul ettirilmek zorunda kalınması.. türk filmlerindeki imam karakterlerinin % 99 'unda imamları pis, sakallı, halkın, daha doğrusu; cehaletin babası gibi gösterilmesi bu dini ve bu dinin temsilcilerini aşağılamaktan başka bir şey değildir.. o filmlerden sonra halk imamdan fazla şeyler bildiğini zannetmeye başladı.. ve durum öyle bir hal aldıki imam camiyi para için beklediği kapitalist dünya düzeninde hemen herkesçe kabul ediliyor.. oysa.. bu gönül işidir... bir işçi bir amele bu işi yapmaz.. yapamaz.. bu ruh gönül ve inanç meselesidir.. bu görevi her kişi değil ER KİŞİLERİN YÜREĞİ KALDIRABİLİR ANCAK..

Mesele aslında bu denli basit!

?İmamın vurduğu yerde gül biter!? vs. gibi...

Kariyer, bol para, kestirme yoldan şöhret olmak dururken imamlık da ne!

İçimizden kim, acaba derin saygı duyduğu bu meslek için evladını okutup yetiştiriyor?

İmamlar... Toplumun en saygın insanları...

Üstelik 180 ytl gibi muazzam bir zamdan sonra

daralmış nefislerin ruhlarına derman olmak...

önder.. önde giden örnek olan.. saadet asrından sonra ulemalar asrını gördü bu devri zaman.. şimdi onca mutlu bir asırdan sonra şimdilerde dehşet asrını ibretle ve hayretle izlemekteyiz.. öncelikle bizim gibi az okuyan kültür seviyesi düşük toplumlarda dini eğitimin yoksunluğu fazlasıyla hissediliyor.. okumaktan yoksun toplumumuz hep hazırcılıkla yetinmede... öyleki şimdilerde hazır bilgiye bile icabet eden yok.. öğrenmek 2. planda şimdi bırakın öğrenmeyi araştırmayı insanlar bildiklerini bile yaşamaktan aciz duruma düşmüşler.. heryer fitne kazanına dönmüş.. camiler ibadethane değil siyaset arenasına dönüş.. imam iktidar cemaatsa haşin ve gaddar bir muhalefet konumunda.. toplumun parça parça olduğu bu ahir zaman döneminde özellikle bizim miletimizin can damarı olan... camiler bizim birliğimizin en büyük sembolu olan camiler... şimdilerde dağınıklığımızın, gaflete düşüşümüzün temsilcisi olmaya aday.. dolayısıyla düştüğümüz durum ümmet-i muhammede hiçde yakışan bir durum değil..

Beri taraftan camide hocalık diye bir makam olmadığı gibi hoca diye biri de yoktur. Namaz kıldırana imam, ezan okuyana müezzin, caminin ortalık işlerine bakana ise kayyum denir.

hocam ALLAH siden razı olsun! alnınızdan öpmek isterdim! imam adayı olarak çok mutlu oldum böyle konuları dile getirdiğiniz için. elinize, kolunuza, yüreğinize sağlık hocam. hocam bütün imamlarımız yazınızda anlattığınız gibi olsa türkiye müslümanlığı dört dörtlük YAŞAMAYAN İNSAN KALMAZ. ALLAH a şükür bende bu yolda kendimi yetiştiriyorum. şu an ikinci yabancı dil konuşuyorum ALLAH ın izniyle. selametle...

Tabi cevap verememiş Tolga Bey. Zira tabuttakiler konuşamazmış...

O da olmadı, hiç mi dilin yok! Üç kulhu, bir fatiha okuyuver gitsin!

vel vasıl kelam

güncellemek istedim..

Hal böyle iken, bir bardak suda koparılan fırtınalara ne demeli!

Lafla peynir ekmek gemisi yürümüyor nitekim...

?Gün gelecek, bırak diz çökmeyi, önümde sırt üstü sere serpe uzanacaksın Tolga Bey!? demiş, ?fakat o gün iş işten geçmiş olacak ve sen de yadsıdığın gerçeklerle bir başına kalıp acı içinde yüzleşeceksin...?

çağımızın en büyük eksikliği dini inancın 2. plana itilmesidir..

Her şey ne de planlı gidiyor ama öyle değil mi?

Güzel bir yazı kime ait acaba. Paylaşandan Allah razı olsun

Lafa geldi mi, her şey güllük gülistanlık. İcraata geldi mi, çöplük, çöpistanlık...

gncl..

?Ya Efendi!? demiş, ?Hatırlıyor musun? Sana bir gün, bırak diz çökmeyi, sereserpe uzanır olduğun halde önüme geleceğini söylemiştim! Şimdi nasıl mutlu, huzurlu musun? Kazandığın onca mal, servet yazık ki ardında kaldı.?

Acı ama gerçek...

Aptallık kutusundan fışkıran bu büyüleyici şeritlerle hipnoz edildiğimizin farkına bile varamadık o zamanlar. Kıt aklımızla ekranlara eşlik eder, küfredilmesi icap eden yerlerde hedef tahtasına hep imamları oturturduk.

Bir gün?Hoca, hoca!? demiş küçümseyici bir dille, ?ben ardından diz çökecek adam değilim. Ben ki, her gün binlerce insana rızık veririm.?

?İmam bayıldı!?

imam olmak ÖZ olamktır..

Tek karşılığıyla: Art niyet! Yahut; kör cehalet!

Hoca unvanı, her şeyden önce bir saygı ifadesi olup günümüzde daha çok üniversite öğretim görevlileri için kullanılır.

şimdilerde imam olmak çok zor.. çünkü cahil ve hazır bilgiyle kendini yetindiren 5 vakit namazı çok gören ama haftanın bir cumasını günde 40 vakit namaza bedel biçen bir topluma anlatmamız gereken çok şeylerin olduğuna inanıyorum.. adımız imam olabilir ama adımız sadace namaz kıldıran değil.. islamı yaşayan ve yaşatan insan olmak ama şimdilerde bu bile az artık yetmiyor.. toplumun her alanında örnek olan insanlar olmalıyız.. her yaşta her insana yaptığımız her harekette örnek olabilmeliyiz.. anlatmalıyız hemde çok defa.. bir kere olmadı deyip geri çekilmemeliyiz..

Diğeri; tıknaz, çember sakallı, cimri, cinsel açlık çeken, yalancı ve hain... imam tipi...

Sanki utanç vesikası olmuş bu meslek...

örneğin gençler için ;

İmam dediğin hakikaten ne iş yapar!..

?İmamın dediğini yap, yaptığını yapma!?

İmamların ekonomik, sosyal ve kültürel şartları ortada!

imam olmak BİLMEKtir..

?İmam bildiğini okur!?

?İmam gaz çıkarırsa, cemaat bilmem ne yapar!?

Bu bir önyargı değil! Çünkü ben de izliyorum.

yani imamlar her konuyu bilmeli demeye getireceğim lafı.. bilmiyorsa bile bir fikri olmalı çağımızın, en önemlisi bu ülkede en azından imamlar günlük olayları yakından takip edebilmelidir.. ekonomi bilimsel siyasi ve sosuo kültürel olayları takip edebilmeli ve bunları dini kurallara uygun olarak cevabını arayabilmedilir..

ne zordur imam olmak..

Beyinlerimizi öyle kirletip, kalplerimizi o derece mühürlemişlerdi ki imamlar hakkında ağza alınmayacak sözde anonim deyişler bile uydurmuştuk.

İmam dediğin; en az iki yabancı dil bilecek, bilim-felsefe-sanat ve kültür aktivitelerinin tümüne birden katılacak, en az bir müzik aleti çalacak, dizüstü bilgisayar kullanabilecek, yemeğini masasında yerken çatal, bıçak ve kaşık üçlüsünün yerini ve sırasını karıştırmayacak, sabah, öğle ve ikindi olmak üzere günde üç sefer en az beşer kilometre koşacak, icabında pentatlona katılacak, insani ilişkileri üst düzeyde olacak, kariyer yapacak, iki çocuktan fazla doğurtmayacak, doksan altmış doksan vücut ölçülerine sahip olamasa da ona yakın bir rakam tutturacak...

?İmam suyu!?

imam olmak ANLAMAK ve ANLIYABİLMEKtir...

yusray imamsan öyle konuş!!!

çünkü bu peygamber mesleği.. hz peygamber kaç defa kovuldu ama yılmadı.. ve cehaletin beşiği karanlık bir toplumdan ışık saçan bir medeniyyet doğurdu..

Sahte yafta, ağır boyunduruk, demir kelepçe, zincir prangalara vurulmuşçasına...

Aradan yıllar geçmiş. Bir cuma namazı sonrası cemaat imamın peşine takılıp avluya inmiş. Nusret Hoca ellerini göbeğinde tutup, Tolga Bey?in kulağına eğilmiş:

Bu küstahça karşılık üzerine Nusret Hoca, dayanamayıp sütbeyaz sakallarını sıvazladıktan sonra nur yüzünü çevirmiş Tolga Bey?e. Ve gayet sakin bir sesle:

Milli Mücadele romanları, Atatürk ilke ve inkılaplarının fikri temelini oluştururken halkı pasifize etmiş, karşılarına iki farklı insan prototipi çıkarmıştı.

?Hoca, camide!?

Efendim, Tolga Bey adında çok zengin biri varmış. Bir de hoşgörülü, bilgili, nur yüzlü cami imamı Nusret Efendi...

İmamlık... Mesleklerin en kutsalı...

selamet ve saadet üzerine kurulu bir dini yaayan müslümanlar olarak bu hayatan lezzet alamıyorsak bu hayatı hep sorunlarla geçiriyorsak sorun bizdedir.. bu dini anlıyamayıp anlatamamaktan dolayıdır.. çünkü hiç bir sorun yok bu dinde hiç bir eksiklikte yok..

Dediydik ya!.. Televizyon... Tılsımlı kutu... Evlerimize sinsice yerleşen ve müdavimlerini zombilere çeviren aşikar düşman...

artık demode olmuş imam tipinin zincirlerini kırdığı gününü vakti gelmiştir..

Son günlerde öğrencilerin dilinde yama olmuş bir saçmalık daha var:

Büyüdük ve çok sonraları düşünüp sorgular olduk.

?İmam evinden aş aşırmak!?

şu anda imam mısınız?

Ciddi bir anket yapılsa, imam çocuklarının bile baba mesleğinden, öcü görür gibi kaçtığı yahut ne bileyim utanıp sıkıldığı ortaya çıkacak.

Tek başına bu tespit bile, devletin ve dolayısıyla halkın, saygıdeğer imamlarına bakış açısını vermesi açısından sanırım hayli manidar!

saygılar

Söz sözü açtı...

bu konuyu imam olmadan açmıştım..

Kim bilebilir; belki yarın, belki yarından da yakın?

Fakat teslimiyetimi ona kaptırmadan elbet...

Devlet memurları kadrosunda yer alan en alt sınıf!

Biri; heyecanlı, atletik, bilgili, medeni ve aydın... öğretmen motifi...

İmamlık dediğin işte böylesine illetli, menem bir meslek!

Allah razı olsun güzel bir yazı teşekkkürler