Ölmemişti tüm isteğine rağmen, gerçekten ölmemiş miydi?

Balık vermeyi değil balık tutmasını öğretmeyen bir devletin hazin sonudur bu manzaralar. Şimdi siyasi olacak ama daha dün gibi 27 Mart öncesinde dağıtılan eşyalar, kumanyalar, vs.. vs..

Gerekçelerin hiç biri beni tatmin etmiyor artık!

Kafamda oluşan tabloya gelince, daha çok çalışmalıyım, daha çok anlatmalıyım, daha iyi örnek olmalıyım, toplumu değiştirecek bireyler ve özellikle bizler değil miyiz?

İnsan sevgimi zedeleyen, merhamet duygumu körelten manzaralar...

En iyi ve hayırlı olan yardım gizli yapılandır.

Şimdi suçluluk psikolojisi yaşayacak olan çamurdaki ekmeyi almaya çalısan hasan mı?Yoksa hiçbirşey olmamış gibi dağıtma işini sürdüren ve sadece "ben" buyum diyen siyasi zihniyet mi?

Kurtarmıştı görevliler kızı, ne mutlu onlara... gerçekten kurtardılar mı?

-Bu da bir çeşit yardım-

şeylerin hesabını vermeyenlerin, karşı çıkanlara ise siz kim oluyorsunuz diyerek muhatap bile almayan bu zihniyetin gariban halk üstündeki gücü aşikardır. Sözde sosyal devlet olmayı güden çalışmalarla ancak göz boyamacılığı başaran bir yapı ne kadar gerçekci ne kadar doğal?Bu gibi acındırıcı görüntülerin kendilerince rant olduğunu sezerek milletin oy hakkını nasıl gasp ettiklerini tüm insanlar gördü.

Bir okul bahçesinde kantin önünde, fatura vb. ödemelerde, otobüs kuyruklarında, bir kurum ya da iş için başvuru işlemi esnasında... sıraya, düzene karşı çıkanların, sıraya girmenin değil de bir yolunu bulup işini erken halletmeye kalkmanın marifet olduğunu sananların çoğunlukta olduğu bir toplumda yaşarken, yardım adı altında yapılan böyle organizasyonlar insanlık adına utandırıcı bence. Yardımın reklamı olmaz ki zaten. Tespit edersin uygun şekilde ihtiyacı olana ulaştırırsın yardımını.

Çarparak yere düşmenin sonucunda beli kırıldı genç kızın. Büyük olasılıkla felç kalacağını söylüyor doktorlar.. Ölerek kurtulmak istediği hayat onu engelli bir esaretle avucunun içine aldı.. Ne olursa olsun yaşayacaksın! diyor.. VE ESKİSİNDEN DAHA FAZLA ACI ÇEKECEKSİN!:(

Herkesin ufak çapta da olsa yardım elini uzatabileceği gerçek ihtiyaç sahipleri mutlaka vardır.

Bir kaç gündür tanımadığım ve muhtemelende hiç tanışmayacağım bir bayanın sıkıntısı çöreklendi içime. Onu ilk kez üst geçidin üstüne çıkmış ve polislere uzak durmaları için yalvarırken gördüm. PC nin küçücük ekranından bile yüzündeki kararlı ölme isteğini görebiliyordum. Acı çekiyordu ve ömrünün geri kalanı için planlarını tüketmişti. Ölüm... bu en doğal hakkımız olmalı aslında.

Dinen, vicdanen ve hukuken onu çekip almak zorundaydık bu amansız isteğinin elinden. Görevlilerde öyle yaptılar zaten. Kızın kendini aşağı bırakması muhtemel bölgeye, şişme branda gerdiler. Kız çığlık çığlığa ağlayarak yalvarıyordu."ölmek istiyorum yalvarırım ordan çekilin" diyordu. Çekilmediler. Genç kız onların vazgeçmeyeceğini anladı. O da ölmekten vazgeçmeyecekti.. Kurtarma görevlileri kadar kendiside ölmek için kararlıydı. Bir anda üst geçidin üstüne tırmanarak kurtarma görevlilerinin yetişemeyeceği kadar hızla ilerleyip kendisini aşağı bıraktı. Onun hareketiyle kurtarma görevlileride şişme kurtarma yatağını aynı yöne doğru çektiler. Korkunç bir zamanlama hatasıydı. Kız yatağa çarparak yere düştü. Ne ortasına, ne dışına.. tam kenarına... Hayatın kenarında kaldığı için atlamıştı oysa.