Ne zaman ki en sevdikleriniz yanıltır sizi,

bir anda herkesle konuşur hale gelmişler yazarak

yazılar dökülünce kalemden süper bir rahatlama hissediyorsun...

Ne zaman ki yanlızlıktaki o muhteşem gücü keşfedersiniz;

İnsan ya çok mutlu ya da çok mutsuz olunca, çalakalem kalemine yan çizer...

herkesle dertleşir duruma gelmişler

Müsvedde yaşanan hayatı temize çekmektir, yazmak.

kendilerini çözmüşlerdir

Yazmak ki ruhun bütün varlığını köhne dünyaya yedirmesi. Yazmak ki ciğerden kan sökesi. Yazmak ki bir şaman temposuyla uzun, çok uzun bir koşunun ayak sesleri. Yazmak ki acı gerçekten, perdelerin ardındaki gerçeğe kaçmak. Bir yazmak ki, öylesi görülmemiş olsun! Ya başarmak, ya yüksek yerlerden boşluğa uçmak. Acıtıcı, kanatıcı bir satırla büyüleyip, uyuyan halleri ayaklandırıcı... Bir yazmak, bir yazmak, bir yazmak. Hiç usanmamak. Bir gün kimlik kartına yazılası. Ya da yazılası bir mezar taşına; doğum: xxxx... ölüm yyyy!

Türkçeci güzel bir yazı olmuş. Anlatımın süper. Tebrikler.

nerden nereye

beyinde sürekli tekrar eden rahatsız edici şeylerin son buluyor.

içinden geçenleri, hissettiklerini daha net ifade edebilirsin

konuşacakları, dertleşecekleri kimse yokken

ben şiir yazıyorsam, bunun tek nedeni o an düşündüğüm şeyden emin olmak içindir.

Yazarsın çünkü dilindekileri kulaklara anlatmanın bir yolu yok, beyninden geçenleri hissettirmenin bir yolu yok!

"İşte o zaman başlarsınız gerçekten yaşamaya..."

bu terapi imkanını allah herkese vermiyor ne yazıkki.

Charles Bukowski

başım ağrıyor ve moralim çok bozuk:(

kesinlikle katılıyorum...

Kendi kurduğun terazide, kendi hafifliğini görmektir.

bir yazılan kağıtlar parçalara ayrılırsa sinir stres birşey kalmıyor :)

yazmak daha bir saftır konuşmadan ziyade. kendini daha bir güzel ifade edebilirsin. mesala sevgiliye atılan bir telefon mesajı o anki duygularının tam bir ifadesi olabilir kelimeler yettiği sürece.

Ne kadar yırtsan da eski yazdıklarını. Ve ne kadar gülsen de bakıp bakıp; kalemle kağıt arasına bir büyü sıkışmış, içine düşmüş.

kesinlikle katılıyorum, bende yazarak rahatlayanlardanım çünkü... içini kağıda kaleme dökünce bu sır, sır olarak kalıyo. yada bunu bir arkadaşa anlatsan çok geçmeden başkalarından duyuyosun, sonra içini saran bir pişmanlık, o arkadaşa güvensizlik v. s öylesine de arkadaş denilir mi tartışılır?bi yazmak, denizi izlemek, namaz kılmak, kuran okumak uyguladığım terapilerdir ve hepsi bana ii gelir...

Kalemin ruhi bunalımlar geçiren bir insan gibi şuursuzca kağıda başını çarpması, arada bir durup sonra yeniden saldırıya geçmesi. Bu nöbetlerin bazen kısa bazen uzun sürmesi. Bazen de kendine gelircesine ve ne yapıyorum dercesine küçük dokunuşlar yapıp durması.

Bir yazar, yazma uğraşı için '' yazmazsam deli olacaktım'' demiştir.

bir şeyler yazabilmek her şeyden önce aklımızda biriken sisleri dağıtmak içindir.

Çok doğru.

O yüzden yazarsın hep. Kelimelerin oynaşır beyaz kağıtta, için titrer, tıpkı seni anladığını sandığın bir çift parlak göze hızlı hızlı içini dökmek gibi. Kelimelerle yapabileceklerini görürsün, diline gelse de söyleyemeceklerini bir çırpıda söyleyiverirsin.

Yazmak içini dökmektir satırlara... bu yönüyle terapidir.

Bencede yazma sevdası bu olsa gerek.

düşündüğü nesneden emin olan insanın, öznesi mutluluk olur.

yazarlar, şairler, romancılar

Yazma konusunda asıl olan, yürümektir...

Evet yazmak, toprağı kazmak gibi, ruhunu kazmaktır; havalandırır, ruhuna nefes aldırır...

bir çok psikolok mutsuzluklarını yazmanın mutluluk getireceğine inanıyor. gerçekten mutsuzluğunun sebeplerini yazmak insanı rahatlatıyor. tamamen olmasa bile mutsuzluğunun sanki büyük bir kısmını kağıtta bırakıyor sanki...

Hayatın ağırlığını hafifletmektir. Su gibidir... Ters akmayan bir akıntıdır. İyi ya da kötü seni mutlaka bir yerlere götürür; ne olduğun yere getirir, ne de bir girdaba girmediysen, olduğun yerde dolandırır.

İşte budur siyah uçlu kalemle, beyaz sayfaların dansı.

kendilerini yazarak terapi etmişlerdir

Düşüncelerimizi paylastıgımız için rahatlıyoruz, ama sürekli düşünürsek o düşünceler beynimizde ur gibi büyüyor, cıkmazlara giriyoruz.

Ne zaman ki birer birer düşürür herkes maskesini,

Benim terapimde yazmaktır, gerçekten insanın sinirli olduğu zaman içindekilerini karşındakine söyleyip dönülmez sonuçlardan kurtarır insanı, rahatlatır en iyi sırdaştır yazmak. Yalnız şunu unutmayın yazdığınız sırlarınızı kesinlikle yok edin

söyleyeceklerini tek kişi dinlemezken bir anda herkes onları dinler olmuş