İngiliz gelinin, İngiliz

gelir misin dedi. Genç kadın sevinç çığlığı attı, coşkuyla boynuna atlayıverdi. Sonra... Az geri çekildi, oturdu, boynu büküldü, hayatta en çok istediğim şey bu ama, maalesef imkansız, Jack var dedi.

Aaa ne tesadüf filan... Birlikte at bindiler, yemek yediler, muhabbeti ilerlettiler. Rüya gibiydi. Rüya gibiydi ama, uyanması da vardı... Tahsilini tamamlamıştı, yurda dönmesi gerekiyordu. Kalsa, olmaz, bıraksa, hiç olmaz. Pat diye, benimle evlenip Türkiye?ye

Bastı istifayı, ıvır zıvır işler yaparak, evini geçindirmeye çalıştı. O zamanlar memur değilsen, ayvayı yiyordun. Ayvayı yedi. Hayatları kaydı. Önce eldeki avuçtaki bitti, sonra gümüşler satıldı, ardından köşk gitti... Dımdızlak kaldılar. Kiraya çıktılar. Tükene tükene, gecekonduya kadar düştüler. Çocukları olmuştu. Saracak bez yoktu. Çarşafları yırttılar. Bi eli yağda bi eli balda doğup büyüyen delikanlı, eşinin hiç sızlanmadan dimdik duruşunu gördükçe, yeniden yeniden aşık oluyordu ama, kahrından alkole dadanmıştı. Çalışamaz hale geliyor, daha çok sefalete sürükleniyorlardı. Hayatlarında eksilmeyen tek kavram, mutluluktu. Mutluydular.

Bi gün... İngiltere Elçiliği?nden görevliler geldi, nasıl duydularsa duymuşlar, çocuklarını al, İngiltere?ye dön, eğitimlerini üstlenelim, sosyal güvencen olsun dediler Nadide?ye... Kapıdan kovdu! Eşim Türk, çocuklarım Türk, burada babalarının yanında yaşayacaklar, ben de onların yanında öleceğim, benim

Jack de kim yahu?

İki millet, iki devlet, iki din arasında perişan olmuşlardı ama, aşkları sapasağlamdı.

İngiliz anne, adı gibi, hakikaten nadide?ydi... O kör kuruşa muhtaç hallerinde bile, hastaneden atılmış iki çocuklu bi kadına evini açtı, sokakta dilenen bi nineye kendi yatağını verdi, aylarca baktı, yıkadı, pakladı, komşuların fısır fısır dedikodusuna aldırmadan, kaçak olarak yaşayan, dara düşmüş bi Fransız?ı sofrasına oturttu, çocuklarına kuru

kin, nefret, kan, intikam olmadığındandır...

geri dönmemiş, ardında,

Ver elini İstanbul.

Delikanlı dinledi, dinledi, önce sıkı sıkı sarıldı, sonra, hiç sorun değil, oğlumuzla gideriz dedi.

işgalindeki kabusu başlıyordu.

Boşuna dememişler, işini yapacaksan aşk?la yap diye...

Delikanlı hiç sorun değil demişti ama, sorun büyüktü. Esir şehrin insanlarıydı İstanbul... Mustafa Kemal Bandırma?ya binerken,

Genç kadının ailesi tiyatrocuydu, ordan oraya turneyle dolaşan kumpanyaları vardı. Babası ölünce, annesi

Orient Express...

Yılmaz Özdil - Hürriyet - 18.08.2012

inim inlerken, İngiliz gelin olacak iş değildi yani.

bi adamla Avustralya?ya kaçmış, kızını anneannesine bırakmıştı. Anneanne, n?aapsın, torununu acilen başgöz etmiş, talihsizlik işte, savaşa giden damat, kimbilir nerde mıhlanmış,

Yazarlar18 Ağustos 2012 Aşk Dedesi, Bağdat kadısı, babası, padişah tarafından atanan Heyet-i Ayan azası?ydı.

AGZINLA KUS TUSAN YALAN USTAD BU TESKILATDA ZATEN OKUYANLAR NE DEMEK ISTEDIGIMI ANLAMISLARDIR SELAMLAR USTADLAR

dul bırakmıştı. Jack, oğluydu.

Dedim ya, işgal yıllarıydı, herkes herkese şüpheyle bakıp, memleketi satanları mimlerken... Faytona binip, köşke geldiler. Aman da efendim hoş gelmişiniz sefalar getirmişiniz diye kucaklaşma beklenirken, bismillah, nerden bulup getirdin bu gavuru dedi, delikanlının ailesi! Memleket İngiliz süngüsü altında inim

ekmeği paylaşmayı öğretti.

Oğlu, Müşfik Kenter?di.

USTAD GIT TERÖR BOLGESINE VEYA KARAKOLLARDAN BIRINE SEVKLI CALIS USTA 3 GUN SONRA KAYISIN KOPAR TORPIL DE BULAMAZSAN YANARSIN SEN KIMSIN YAV MADALYAMI TAKACAK LAR BANA YAV

için hayatını feda eden eşimi, paraya değişmem dedi.

Bu koca yürekli kadının küllerinden doğan kızı, Yıldız...

Üstelik... Cumhuriyet de sapasağlamdı. O dönemin Cumhuriyet?i, şimdiki gibi sadece parası olanlara değil, gariban ailelerin çocuklarına da fırsat eşitliği sağlıyor, okumaya niyetleri varsa, okutuyor, üniversiteyse üniversite, konservatuvarsa konservatuvar, yeteneğin önünü açıyordu.

Aşklarına sığınıp, göğüs gerdiler. Sevdiği adam uğruna, kara çarşafa bile girdi İngiliz gelin, Müslüman oldu, Nadide adını aldı. Kaderin cilvesi mi desek, ne desek... Mustafa Kemal Bandırma?ya binerken İstanbul?a inen bu genç kadının nüfus kağıdına, doğum yeri olarak Bandırma yazıldı... Çünkü, nüfus memuru doğum yerinin Londra olduğunu gördü, Londra Mondra olmaz, olsa olsa Bandırma?dır diye kaydetti!

Delikanlı, delikanlı gibi yaşadı, öldü. Nadide zatürreeden vefat etti, hayatının en çetin günlerini yaşadığı İstanbul?da, kızının evinde... En çok kızına güvenir, en çok küçük oğlunu severdi.

henüz 16 yaşında hamile bi

Memleket kurtuldu, cumhuriyet kuruldu. Hariciye?ye giren delikanlı, Lozan?da İsmet İnönü?nün özel kalem müdürü oldu. Şak, kanun çıktı, hariciyecilerin eşi ecnebi olamaz... İnönü, pek beğendiği delikanlıya kıyamadı, boşan, birlikte yaşa, mesleğine devam et dedi. Delikanlı, bu teklifi hakaret olarak kabul etti. Benim için ailesini, memleketini, dinini terk eden eşime bunu yapamam, mesleğimden vazgeçerim, aşkımdan asla dedi.

Çamlıca?da, uşaklı bahçıvanlı, muhteşem bi köşkte yaşayan, oturmasını kalkmasını, ecnebi lisanları bilen, yakışıklı bi delikanlıydı. Yüksek tahsil için İskoçya?ya gönderildi. Ve, Londra?da bi partide gördü onu... Güzeller güzeli İngiliz genç kadın, şahane gülümsüyor, etrafına ışık saçıyordu. Vuruldu, aşık oldu. Gözler her şeyi anlatır derler ya, belli ki, hisleri karşılıksız değildi. Zaten, zarif bi kaç kısa cümleden oluşan sohbet sırasında işareti almış, genç kadının her gün Hyde Park?ta at gezintisi yaptığını öğrenmişti. Sabahın köründe, soluğu Hyde Park?ta aldı.

kımse actıgın kınuya cevap vermıyı ustad