Cahil cesaretimi alem tanır

Onun da yosun tutmuş dereleri, benimde yosun tutmuş gözlerim var.

Her defa haberi taze bir müjde;

Ben ben olsam dilbilgisi kitaplarındaki tekil şahıs zamirlerini su

Vazgeçilmez belaya nazır

en dayanılmazı ile karşı karşıya kalacağım.

sen beni baharla yıka anne

Aldandım, fakat birgün seni bulmak ümidini kaybetmedim.

beraberinde sürükleyerek gideceksin.

Bir yanardağ gibi, yeri geldiğinde kızıl akşam renginde olmalı,

Nar ve nurdan bir zehir

Uçurumun kenarındayım Hızır

Her ben, dolayli bir şekilde bir seni anlatış, bir senden yakınıştır.

Geldin ya!

Heveslerinin ardı sıra düşüp nisyan uçurumlarının başına sürüklenmezsin.

'Bu dünyada mutluluk üç beş damla gözyaşı'

büyüdüğüm mevsimde yaşat çocukluğumu

Sana gelinceye kadar sonu gelmez bir arayıştı sevgilerim.

solgun güller gibiyim hiç bahar yaşamadım

ve ne vakit üzülsen ben sileceğim yüzüne düşen endişeyi

Yalnız bir iç kırıklığı kalacak senden,

Behçet NECATİĞİL

Bir gamzelik rüzgar yeticek

Gayede, sebepte ve bahanede;

gözlerime kaçsa da sabun, söz sana ağlamayacağım

Sensizlikten miydi hep kalabalıklar içinde yalnız kalışımız?

Bir tek bakışıyla suyum ısınır

ateş tadında kum tadında kalarak

Deccal'dan, yedi düvelden

sıraya göre düzenlerdim.

Ben fakir

Bu selin akışını hiçbirşey duduramaz artık.

O zaman ne mutlu böyle yalnızlara ve böyle yalnızlığa.

Ve o değildir bana yakin olan, sensin.

Ve köklerine toprak sinen yeşilden.

O da yalnız, ben de yalnızım.

bilmediğim kederleri öğretmeye geldin.

nefes almanın bir başka anlamı var artık.

ürperen yüreğime korkular saçan güneş

Ha itti beni, ha itecek

Bazense bir buz parçası misali hep soğuk kalmalı alçaklara.

Bazı duygular vardır anlatılamaz, anlaşılır sadece.

Olsun yüce dağlar bile tek başına değil mi?

Mezarda göze toprak dolar ; kabrini aydınlatacak nurun var mı?..

Gözlerden çalınan gülüşlerin

tut gençliğinden oturt el emeği sedirine,

derinleştirir bazı ayrılıkları zaman

daha yolun başında görülüyordu

kızma bana yüzüm düşünce yere

Yalnızlık yabancılaşmak mı acaba? Ya da yabancılaşanlara karşı direnmek ve hala orijinal kalmak mı? Paylaşamamak mı bozulan değerleri?

Sen varsın ya, herşey bambaşka gözlerimde...

herkes kendi kalabalığını süpürmelidir...

iki küçük sözle öpeceğim yanaklarından

sana arkası yarın?dan bölümler oynayacağım

büyüdüğümü işaretleyen her şubat seremonisinde, kış demeden

80?li yılların soğuk kıpırdanışını büyütürken içimde

Gölgemin bile olmadığını hissettim. Gölgemin bile benden kaçtığını gördüm.

çok gençti genç olmak için bile

Ateşten

Ergeç gideceksin; beni anlayamadan,

Sen bile buna karşı koyamazsın.

mutlaka yıkarak ve benden birçok şeyleri

Başım döner, beynim bulanır

ömrünce sızlayacak

Ne zaman başlayacak uyanmak için hazırlığımız.

beni baharla sen yıka anne

çıktıkca tepelere toprağa vuran güneş

en uzun eylülü ömrümüzün

Acıdan yana ne kalmışsa yaşamadığım

kendi zamanına muhtaç

Yerine yerisini koymak

Saklanmalı g... ökkuşağının mavisinden,

Sığınağıma hoşgeldin

yeter ki beni baharla sen yıka anne

Halit Yıldırım

avludaki erik, bodrumda gizlenen kedi ve duvara tırmanan bir sarmaşık var hatırımda

bir ucu yanmış mektuplarını okuyacağım sana aksayarak

ve sözlerin birini bile söylemeye cesaret edemezsin...

Sen, ben, o!

Bin taksir

tesellisiz bir hüzün kalacak.

Büyük mutasavvıflar ve filozoflar da keşfetmişler insanın yalnızlığını.

Derin yar adımı çağırır

saçlarımda kal gitme, ak düşür siyahıma

Bir zaman başkalarında aradım seni,

başını vurduğun

Demiyor muydu?

uyutmuyor seni ne kömürleşmiş bu gurur

kondur bülbülü güle, ereyim vuslatına

defne olacağım, olup dallanacağım, kuşlarımla ben sana şakıyacağım

Şimdi herşey güzel seninle.

Yürümenin, konuşmanın,

Dabbetülarzdan

Sessiz kalmalı bazı kelimelerde kalın hecelere.

Ne hayaller kurardım ah o cahil başımla.

Mızrakla gürzden

Ben şimdi varım ve seni sevmek hakkımı kullanıyorum.

soğuk gecenin sıcak sobasına dolayınca narin kollarımı

Sana daha yakın şah damarından;

Gelmeyecek bile olsan, ömrümün sonuna kadar arardım seni

al ağrını git burdan

Kaçak bir türkü gibi kendine söylemeli,

Maraz değil

Yeryüzünde sizin kadar yalnızım.

Sensizlikten miydi bu hırçınlığımız?

Aşık mıyım acaba adı sanı belli olmayan, yüzünü bile hiç görmediğim o güzele. Bundan mıdır yalnızlığım?

yanına gelemedim, uzağa kaçan güneş

bağrımdaki yangını, sulara atan güneş

Canıma bedel bir haz

kurutma kaynağını, kesip damarlarından

Tekten de tek; bir tek, tek başına tek;

Bir haykırsam belki duyulur sesim,

Ahmet Arvasi üstadımın dediği gibi, yalnızlığım kainattaki hiçbir mahlukun kabul etmeye cesaret edemediği emaneti yüklenmenin ağırlığından mıdır?

kendi külünde söner bütün rüzgarlarına yazıldığın akşam

sözlerin birini bile söylemeye cesaret edemezsin

seninle görüyorum kaybolma gözlerimden

kızma bana hüznüm gülüşümü gölgeleyince

uzadıkca yoluma dağlardan çıkan güneş

Her defasında, geç, gafletten vecde;

Ama geldin bir kere; ister bilerek gelmiş ol, ister bilmeden...

Topuklarım boşluğun avcunda

Basta sen gelir, çünkü ben diye bir şey yok sen olmadıkça.

Arama, ilaç yok eczanede!

Bu hayvani can gidince;yerine koyacak baki canın var mı?

Gözleri bir red, bir davet

ben senin eteğinde bir iz, yüreğinde uykuya dalacağım üzülme diye

Birgün yaşamanın gereksizliğini de senden öğreneceğim.

Ebedi uykuya ulaşmadan varlığımız,

ama sen gittikten sonra başkasını aramayacağım.

Uzak geçersin isyanlı yollardan.

Ve işte geldin de!

beni sevemeden gideceksin.

O var!

Bir an önce varlığına uyandır bizi ALLAHIM...

'Gökyüzünde yalnız gezen yıldızlar,

Farkımız olsun, değil mi:):)

Coşkun ırmaklar gibi, amansız seller gibi geldin,

yeter ki sen beni baharla yıka anne

Saniyeler gözlerimde birer can

Yetinmekten, şükretmekten habersiz bakışımız.

Ne sen varsın, ne ben, ne yar, ne kimse;

Yüreğim kanamaya başladığı gün kaybettim

Her saniyede bir can veriyorum

Yalnızlığım eğer yüklendiğim bu emanetin sorumluluğunu hissetmekten, ona layık olabilmenin endişe ve ıstırabı ile yanmaktansa bu yalnızlık ne ihtişamlı, ne kutsi bir yalnızlıktır.

Gerçi Arşimet çıkıp sokaklarda avaz avaz 'buldum, buldum' diye koşmadım. Fakat boğazıma düğümlenen bir hıçkırığın ardından üç beş damla yaşla kutladım keşfimi.

üşüdüm yokluğundan sıcağı yakan güneş

El etmez

Zamanı değil

İnsan her ne kadar tabiatın ve kainatın bir parçası olsa da ruhunun bir mercek altına alındığında bu tabiat ve kainata aykırı düşen unsurlar taşıdığını, dolayısıyla bir yalnızlık çekmekte olduğunu görmüşler.

saat 4.47^de bile konu açabilen üye. sahurda bile forum, pes yani.

Mecaz değil

Kalacak kim varsa dost tomarından?

Hiç ölmeyecekmiş gibi hep bir yerlere yetişme telaşındayız.

İşte ben de keşfettim yalnızlığımı.

Bir dilber kalesinin burcunda

perdeleri dolaşıp hicazi makamlardan

Bu cevapsız sorular uğuldanıp dururken kafamın içinde ben yalnızlığımla baş başayım. Tıpkı Hayat Arkadaşım adlı şiirimin şu dizelerinde vücut bulan hislerimde olduğu gibi:

kendiyle dargın

ifadelerin kıymetini yitireceğinden korkmandır susmana sebep

ve kızaran yüzümü büyük bir aynada uzun uzun seyredeceğim

sen anneni sar yerime iki esinti arasında, ben de sayısınca sana sarılacağım

Son... unda bizi yok olmaya götürse bile.

Bir fırtına öncesi sessizliği yaşayan ruhum, en sonunda bir şeyi keşfetti. Yalnızlığımı...

Evet, yalnızlığımı kendime hayat arkadaşı etmişim. Belki de bu yalnızlığımla kendimi bulmuşumdur, kim bilir?

kızma bana yıldızlarım sönünce soğuk ve puslu gecelerde

Nasıl olsa gelecektin birgün.

menzilindeki noksan

Bu elin ayağın gidince;can kuşunu uçuracak kanadın var mı?

Bana tatmadığım hüzünleri tattırmaya,

Şimdi avunuyorum bir hayal dünyasında,

Mutluydum işte.

hepsini bir bir sen yaşatacaksın bana.

ne güzel şarkıydı öyle. Nihavent yalnızlık şarkısı:

Sevgi her zaman belirli kelimelerle söylenmez.

Korku nedir bilmeyen ben

Cümleler er geç düştüğünde ömrü hikayenden,

Ferman hazır

Sen ne taraftasın bilemez bu yürek

ve bir gülücükle yırtık pabuçlarımın pembesini mora boyayacağım

giremedim koynuna ayazlarda yüreğim

Gel etmez

Yıkılmaz dayanak, kırılmaz destek;

Ölüm günü duygu kalmaz;can nurun var mı ki gönlüne yar olsun?..

Uyu uyu, nereye kadar:):)

sen bekle, gelecek düşlerini bildiğin bütün figürlerle çizeceğim

güzelmiş..

Yeryüzünde hiçbir kuvvet insanoğlunu

Her ben, ben?liğini sen'le anlar.

ne göğsündeki kaplan

arala pencereyi ara sıra, rüzgar gezinsin odalarında adımı söyleyerek

Belki benimde kaderim bu, böyle yazılmış yazım. Yalnızlık üstüne. Sessiz bir filmin en yalnız aktörü olarak bu hayat adlı dramı tek başıma oynamak, hıçkırıklarla alkışlanmak, gözyaşlarıyla ödüllenmek... Ne kadar güzel değil mi?

Seni sen yapan sözcükler bir köşeye sinmeli.

Çünkü benim yerim seninle onun arasındadır.

İşte o zaman yoklukların

Bu nasıl bir duygu böyle Allah'ım. Hani derlerdi büyüklerim 'yalnızlık Allah'a mahsus' diye. Senin yalnızlığın Rab'lığından, eşin, şerikinin olmamasından. Kulun yalnızlığı öyle mi?

Güzelliğin zulme çaldığı sınır

'Sana o mektupları yazardım gözyaşımla,

başka yüzlerde, başka ellerde aradım.

NİETZsCHE

Bakma deseler de;''yüreği taştan örülmüş!'',

MURATHAN MUNGAN

seçilmiş taş milyonlarca taş arasınd... an

Kaldım parmaklarımın ucunda

sen beni her halimle sev, ben her halimle sevildiğimden emin yürüyeceğim

Yerimi yönümü.

Ne kadar zamanımız kaldıki yaşayacağımız?

bana ait ne varsa hepsi senden miras diye, seni sana anlatmaya geleceğim

Kibrin kirli tuzağına düşemezsin.

sıkışırsın

herkes kendi ateşini başkasının cehenneminde sınar

İslam büyüklerinin benzetişiyle sanki kamışlıktan koparılmış, vatanını ve aslını özleyen bir ney gibi ruhum inlemekte. Bu kesret aleminde kaybolup gitmek yerine vuslat duyguları ile yanıp tutuşurken gariplikten, ayrılıklardan müşteki bir halde her gün kendi kendimle adeta mahkeme olmaktayım.

Sevmek çoğu zaman var olmaktır.

ve süpürmeden bizi şu yanlış kalabalık,

Üzülüyorsan, şımaramazsın.

Yıllardır aradığım sendin

saçlarım ıslak ıslak dolaşacağım kış güneşinin altında, yine

mavi deniz buluşacak mavi gökle bir çizgide, kokusu yosun

Kalleşten

Adı yalnızlık olan hayat arkadaşımla.'

Geceyi düşünürüm şehir ışıklar altında kandil kandil parlar. Işıklar raks eder huzme huzme. Gündüz ise bir keşmekeş, bir koşturmaca. Ama her taraf cıvıl cıvıl. Bu kadar varlığın içinde benim yalnızlığım ve benim gibi yalnızlar. Anlaşılır gibi değil.

Kendini beğenmişliğin çamuruna dolaşmaz ayakların.

ıssız kumsallar gibi kendine çekilmeli

gönlümü de vur yere, kaşı gözü kırılsın

Bütün sevdiklerin elden gittiyse;

hele şükür seni bulambildim yani

Yılmaz Odabaşı...

Ne kadar da benziyoruz dağlarla birbirimize böyle.

Olsun bir eski şarkıda:

işte o zaman yalnızlığıma sarıldım sonsuza kadar.

Sevdiğini ebed boyu tutan dinç;

Çoğu defa bir bakış yeter de artar bile...

Yüreğin güzel:))Teşekkürler

Denizleri seviyorsan, dalgaları da seveceksin

sevme hakkından alıkoyamaz.

Yalnızlık anlatamamak mı kendini, yoksa anlaşılamamak mı?

Bir sokak lambası gibi tek başıma, boynum bükük yalnızlığımı düşündüm geceler boyu.

ne olacağımı bilmeden ve kime vurulacağımdan habersiz

Sevilmek istiyorsan, önce sevmeyi bileceksin

Ben yalnızım, ben yalnızım, yalnızım.'

kayıplar sarayında ateşte unuttuğun ferman.

Sevenin sevdiğini bilmesi kadar, sevilen de anlar sevildiğini.

Nutkum tutuluyor, ürperiyorum

sen izleyeceksin dalgaların taşlarla oynaşmasını

Ya da aykırı mıyım içinde yaşadığım bu topluma, kültürel yalnızlık mı çekiyorum.

Ümit Yaşar OĞUZCAN

Ummadığım ve ummadığın bir anda çıktın karşıma.

Sana ne kadar geç kaldığımızın farkına varamayacak kadar geç kalmışız.

Araf'ta infaz

sağanak sağanak gel geceme doğan güneş

Uçmayı seviyorsan, düşmeyi de bileceksin

Sensin ilk ve son durağımız.

Necip Fazıl Kısakürek

geceler boyu gökte menekşe açan güneş

içimdeki ezgiyi sazlara çalan güneş

Kurban hazır

En hakir

Divan hazır