Büyük gel gitlere açık limanları vardır... Rüzgar hep denizden eser onlara... Sahil sıcak ve kaygan kumlardan oluşur... Her bastıkları zemin batışları olur. Yeni hamle, bir önceki batışın tekrarı... Sonrası; kendi içinde bu uzun soluklu yürüyüşten bitap düşüş... Ve keskin bir kararla her şeye; tüm yorgunluklara, tükenmez gel gitlere bir son veriş...

Kafesteki kuş gibi; orada bir ömür kalınadabilir, sahibinin bir gaflet ya da vicdan halinde özgürlüğe de kanatlanılabilir... Kafesteki şehzade gibi; sultanlığa da gidilebilir, sessiz bir buyruğa da...

Araf halinin ilk hayalini Alamut'u okurken kurmuştum... Cenneti her şeyiyle tasarlayıp, orayı ziyaretçilerine gezdiren Sabbah bir ayrıntıyı es geçiyor; kalenin üstündeki gözetmen fedaileri. Onların kim olduklarını soranlara kıvrak zekasıyla, dünyada iyi olmalarına rağmen anne babalarına saygısız oldukları için şimdilik yerleri cennet mi, cehennem mi belli olmayan, arada kalmış, bekleşen kişiler olduklarını söylüyor...

arafda olmak zor ama bunları yaşamayanda yok galiba ama bazılarına her konu araf:((

Aziz Nesin

ama seç birini

Hayatın olasılıklar içermesi gayet olası. Ya hayatın olasılıklar üzerine kurulması!?.

Yukarıdaki örnekte olduğu gibi araf halini, genelde sırf metafizik aleme ait bir şey gibi düşünürüz. Oysa dünya da o alemin bir minyatürüdür, biliriz...

öldüm, bittim arafta olmaktan...

Ne kötü!.. İnsanın arafta olması, arafta olduğunu bilmesi, debdebeli bir ruh haline bir ömür hüküm giymesi...

Tahterevallinin kırılmasıdır..,

hadi göreyim seni

seç bi yeri taraf ol

Bir yarım aklın kuyusunda, öbür yarım aşkın kuytusunda... Cennet ve cehennem arasında... Ucu sırattan geçen bir uçurum kenarında... Arafta... Arafın da arasında... Ar ve af yarasında mekik dokuyan kendimden utanıyor ve affını bekliyorum. Şaşırdım, kaldım Derviş... Bir yanım düşle büyüyen hayal gibi büyülü, öbür yanım külle beslenen gerçek gibi ölümlü... Küllerimin son deminde bir Kaknus diriliği sun bana... Yeşersin yeniden, yanan yüreğim... Yeşersin yeniden, yaran çiçeğim... Suyum sende, sende en kutlu umudum... Çöllerde yol gösteren bir Hüdhüd?ün de mi yok Derviş?..

gun oldu olmasi gerekenler hep eksik olmamasi gerekenler tamamen gercek. bense hangisini gerceklesmesini hangisinin gerceklesmesini istemedigimi bilmedigim iki ruyanin tam ortasindaki araf gezgini... gitmeli belki, belki kalmamali belki boyle anlami belli olmayan kelimelerle avunmali gece vakti yalnizca...

araf olma

Arada kalmanın akım şiddeti yüksektir. Felç kalma olasılığı da.

Bu yüzden deliliğin sınırında dolaşır arafta olanlar... Deli değillerdir fakat akıllılara da dahil değillerdir...

Bırak olmasın mezar taşımız, bir okul bahçesine gömsünler bizi çocuklar koşsun üzerimizde...

araf olmak, sondan bir önceki yer

seçersin

iyi ya da kötü