Elbetteki kendimi bir bilge gibi hissettirmiyor. Romanları küçük kaçamaklarım, molalarım olarak görürüm.. Beni hiç tanımadığım yerlere alıp götüren, gülümseten bazende hüzünlendiren.. Yada bak ya insanoğlunun başına buda geliyormuş dediğim hayretlik durumlar..

sendeki zaten olan şeyi "bu bende de varmış" dedirtir

Yani başlık sıkıntılı,

Roman... Yeni ve farklı dünyalar ve kültürleri tanımama, Türkçeyi daha düzgün konuşabilmeme, kelime haznemin daha zengin olmasına vesile olmuştur...

1400 küsürlerin İtalya'sını Fırıncının Kızından öğrenmeye kalkarsan erotizm katar..

cemil meriç bu edebiyat türünü hiç sevmez. yatak odası mahremiyetini kaldırdığını iddia eder.

Not: Kitaptan alınan küçük bir paragraftan da anlaşılacağı üzere bu düşünce " Roman yazınının tümü" ibaresi olsa da, belli bir kesimin okuduğu, belli bir roman tarzı için geliştirilmiş düşüncedir...

Bkz lise 1 ben..

'Ancak seni tanıyabilmem için bana bir resmini gönder lütfen' diye ekledi. Holly buluşmayı kabul etti fakat resmi göndermedi.

sende olmayanı katmaz. sende olanı ortaya çıkarır

Günler birbirini kovaladı ve Ewan ülkeye döndü. Trenden indiği ilk anda gözleri Holly'i aradı. Bir müddet bakındı, sonra kalabalığın arasından şimdiye dek gördüğü en güzel kadın belirdi. Uzun boylu, çok güzel, uzun sarı saçlı, masmavi iri gözleri ve mavi elbisesiyle muhteşem bir kadındı. Kadına doğru bir adım attı, ama yakasında hiç bir şey yoktu. Kadın gözlerine baktı ve 'Merhaba denizci, benimle gelmek ister misin?'diye sordu.

İyi bir roman okumak gibisi yoktur ve roman bittikten sonra yenisine başlamakta hep zorlanırım öncekinin dünyasından kopamadığım için, ve romanlarla insanları daha iyi anlamaya başladığımı düşünüyorum.

Film izlemek gibidir. kendi gunluk hayatın ya da beyninde dönüp duran düşüncelerden, ancak farkli seyler dusunmeye baslayarak kurtulabilirsin. roman da kafani mesgul etmeye yarar.

fevkalade, üst düzey bir alıntı dostum. Teşekkür ediyorum.

Yani işin özü şuki romanları severim... sevgiyle kalın...

bu nedenle kesinlikle kücük yaşlardan itibaren roman okumanın sevdirilmesi gerekir, daha sağlıklı bireyler ve dolayısıyla daha sağlıklı bir toplum için..

bora_berk65

Siz ne dersiniz. Hala ilk düşünceyi savunanlardan mısınız?..

Aslında başlık biraz problemli, bir üstteki erotizm yorumu her ne kadar forumun yüksek ahlaklı zevatını sıksa da, öyle.. Evet kesinlikle öyle ve bunu herkes biliyor... Yoksa Fakir Baykurt -Köygöçüren'i okuyunca 1940 ların sonu, köyden kente göç, üretim ilişkileri, üretim biçimi ve değişimi, ahlaki değişim vb.. Hepsini görürüz... Feridun Fazıl Tülbentçi'yi okuyunca da Osmanlı padişahlarının ermiş Allah adamaları olduğu kadar hepsinin bir erkek olduğunu anlarız...

İtiraf ediyorum, o ara İtalya ile ilgili bir çalışmam yoktu... Çocuktum, evden bile kaçmadan o romanı okumuştum..

en azından başka hayatların da varolduğunu göstererek dünyanın eksenimiz etrafında dönmediğini kanıtlar.

Bilimsel kitaplarda olayın sır perdesini aralayarak, derinlemesine, bilgi odaklı, daha spesifik konulara yoğunlaşabilirsin.

Roman karakterleri ile romanı okuma süreci boyunca adeta kısa süreli arkadaşlık ediyorsunuz. Farklı duygular karşısında roman karakterlerinin tavırları ile aynı durumla karşılaşmamız durumunda kendi tavrımızı kıyaslarız kimi zaman.

Romanlar vizyon sahibi yapabilir, bu sayede olaylara farklı pencerelerden bakabilirsin.

Elias Canetti/ Körleşme 447

'Resmin ne önemi var ki? Bizi ilgilendiren kalplerimiz değil mi? Yakama kırmızı bir çiçek takacağım.' dedi.

Roman ise bambaşka bir dünya. Bu iki mefhum kıyaslanır mı orası bile tartışılır. Gerek hitap ettiği güruh, gerekse olaylara bakış açısı tamamen farklı çünkü.

başka hayatlar insanların en çok merak ettiklerinin başındadır. roman da bu merakı gidermede en işlevsel türdür.

Etrafımızda sıkça duymuşuz veya şahit olmuşuzdur romanın karşısında duranların söylemlerine. Evet roman bir tarih kitabı ne bileyim bir psikoloji-sosyoloji kitapları kadar insana bilgi aşılamaz ama en azından sizi yaşamınızın bir kesitinde hayattan alıkoyar ve kendinizi kendinizle başbaşa kalmış görüverirsiniz. Oğuz Atay'ın Tutunamayanlar kitabını okurken sürekli sorguladım, kitapta geçen Selim Işık gibi donanıma sahip olmayı kim istemez ama aynı karakterin ruhsal sıkıntıları karşısında bu donanımın yetersiz kaldığını da görmeden edemiyoruz ki bu nokta bence bir çoğumuz için geçerlidir. Başkalarına verilecek epeyce tavsiyemiz ve donanımımız olabilir ancak bazen insan kendisine söz geçiremez. İşte kitap okumanın zevkine 24'lü yaşlarda başlamış bir arkadaşınız olarak, romanlarında okunulası bir yanının illaki olduğunu belirtme ihtiyacı hissettim. En azından bilgi dayatmasında bulunmazlar kendileri..

yani roman size bi şey katmıyor sizdeki hazineyi keşfetmenizi sağlıyor.

Okumak farklı;bütün mekansallığı siz belirlersiniz mesela... Güzeli, çirkini, iyiyi kötüyü her şeyi siz tanımlarsınız... Sıkıcı bir yazı olacak... Her neyse falan filan...

En hosuma gıden tarafı ;kendımden bırseyler bulmak -aaa aynı bende oldugu gibi dedirtiyo ya tamamdır bu bile güzel

:) yazana ne katıyor acaba.

'Büyük Kütüphanede bir kitap okudum. Eklediğiniz notlar karşısında hayranlık duyduğumu belirtmeliyim. 10 gün sonra Kore'ye gidiyorum, sizi tanımak ve sizinle mektuplaşmak istiyorum. Cevabınızı sabırsızlıkla bekliyorum.'

hiç yaşamadığınız olayları başınızdan geçmiş gibi algılayıp oradaki bi karakterin kimliğine bürünüp tecrübe edinmek.

"Bir kitap bir aynadır. Ona bir eşek bakacak olursa karşısında elbette bir evliya görmez." :)

Roman demek ki böyle bir şey imiş örnekle de görmüş olduk:)

Hülasası, senin hangisinde ihtiyacın karşılanıyor ise ona yönelmek senin için doğru olandır. Yoksa roman kötüdür, diğeri iyidir demek boş lakırtıdan başka bir şey değil sanırım.

Tam o sırada güzel kadının omzunun üzerinden, yakasında kırmızı çiçek olan kadını gördü. Kısa boylu, şişman sayılacak kiloda, gri kısa saçlı, tozlu uzun pardösüsü ve kalın bilekleriyle öylece duruyordu. Ewan şaşkındı, az önce hayatında gördüğü en güzel kadından bir teklif almıştı ancak karşısında da yüreğine aşık olduğu kadın duruyordu. Kendini toparladı ve yanından geçen dünyalar güzeli kadına aldırmadan ilerledi. Elinde Holly'le birbirlerini tanımalarını sağlayan kitap vardı. Elini uzattı, 'Merhaba Holly' dedi gözlerinin içi gülerek. 'Pardon' dedi kadın. 'Ben Holly değilim. Az önce buradan geçen sarı saçlı mavi elbiseli bayan yakama bu çiçeği taktı ve bunun hayatının sınavı olduğunu söyledi. Sizi garın çıkışındaki cafe'de bekliyormuş

Kadıköy, İstanbul

Holly'den olumlu cevap geldi ve mektuplar ardı arkasına yazılmaya başlandı. Her yeni mektupta birbirlerinden biraz daha etkileniyor, yüreklerini birbirlerine biraz daha açıyorlardı. 2 sene bu şekilde geçip gitti. Ewan ve Holly birbirlerine belki binlerce mektup yazmış, her mektuptan ayrı tatlar almışlardı. Ewan'ın ülkeye geri dönme zamanı gelmişti, son mektubunda Holly'i görmek istediğini yazdı.

romanın da biçok türü var. bazıları dikte de edebilir. gizliden gizliye.

Adres

ve hayata bakış açınızı genişletebilmek bu şekilde. bu en basitinden tek, bi o kadar da çok önemli kazanım

Roman yazınının tümü, kibarlığı öğreten bir ders kitabı sayılabilirdi. Okuyan kişiler zorunlu olarak nazik olurlardı. Bu gibilerin başkalarının yaşamlarına katılmaları, kutlamalar ve başsağlığı dilekleriyle sınırlıydı.

Mesela şöyle bir başlık olsa, filmi yapılan romanlar... Ve biz filmle romanı kıyaslasak... Ya Yılanların Öcü'nün filmi romanından daha güzel, çünkü; diye başlayan yorumlar yapsak... Yani ben romandan şunu kaparım gibi lise tadında yazmaya zorlanmasak... Zorlanınca ister istemez "fırıncının kızı" geliyor aklıma...

Kendinden de bir şeyler bulabildiysen hayli keyif alarak okursun.

hayal gücü katar...

hayat koşusunda önümüze dikilen duvarlara bi pencere daha açılmasını sağlar romanlar. çok yönlü düşünmeyi bu da insanları daha çok anlamamızı sağlar.. olay içerikli romanlar tv nin yerini alırken, eğitici kitaplar öğretmenimiz gibidir...

Ewan 22 yaşına o sene basmıştı, kendinden emin çok zeki ve çok çekici bir genç adam olmanın asaletini taşıyordu. 10 gün sonra Kore'deki bir savaşa katılmak üzere İngiltere'den ayrılacaktı, hiçbir şeyden korkmuyordu ama duygusallığı nedeniyle, ülkesinden ayrılma fikri zor geliyordu ona. Ağır adımlarla büyük kütüphaneden içeriye girdi, bir kitap alıp oturdu ve okumaya koyuldu. Gerçekten de çok güzel temalara değinmiş etkileyici bir kitaptı elindeki, ama daha da güzel olanı kitabı daha önce başkasının da okumuş ve bazı yerlere notlar almış olmasıydı. Okuyanın notlar aldığı bölümler Ewan'i da derinden etkiliyor, notları okudukça sarsılıyordu. Kim olabilirdi bu? Hemen kütüphane memuresine gitti ve daha önce kitabı okuyan kişinin kim olduğunu öğrendi. Holly adında bir kadındı, adresini aldı ve eve varır varmaz bir mektup yazdı:

Bence film izlemekten daha iyidir... Söz gelimi, filmi yapılan romanları düşünelim... Kahramanların şeklini, şemalini, olayın geçtiği yeri, diğer kişilikleri dahası yaşanılan ortamdan, kılık kıyafete kadar her şeyi film size sunar ve siz ancak değerlendirirsiniz sunulanı...

-Goergo C. Lıchtenberg-

Tamam içtim ama, ekmek çarpsın sarhoş değilim... Ve söylediklerimde ciddiyim...

ama ne olursa olsun ister hikaye ister roman okuyun en büyük kazanım empati kurmayı öğrenmek.

roman okuyan insanlar daha anlayışlı daha çözüm odaklı ve yaşamla daha bütünleşmiş kişiler oluyor benim gözlemlerime göre.