gunduz 15 dakika iş gelmese önünüze de bir kitap acayım deseniz hemen iş gelir önünüze..

içimde azalan ve giderek yok olmaya başlayan umudu yeniden aşıladınız bana.

böyle bir prototip için kpss-a ve peşisıra gelen sınavlar masal gibi inanın. bir yığın konu var ve hepsi de dallı budaklı.. temel konularda yüzeysel bilgiler verilmiş üniversitede bize.. ayrıntı yok, derinlik yok, bağlantılar yok kafamızda..

Atama yapılırken öncelik hakkı neye göre oluyor. Hangi eşin durumuna öncelik veriliyor, bilmek istiyorum.

bu sene azimle başladım ama çalışmaya.. 2007 eylülde, renkli defterler, fosforlu kalemler, kalın kitaplar yığdım önüme.. dosyalar hazırladım, klasörler doldurdum.. her gece iki saat çalıştım. işyerinde kitap kapağı bile kaldıramadım ama; amirim benden önce işe başlayan benle yaşıt personele evrak göndermezken beni hiç boş bırakmadı sağolsun.. o yan masada uyurken ben evrak cevapladım, o soru çözüp milletvekili dolaşırken ben il müdürlükleriyle uğraştım. sonuç: o çocuk maliyeye uzman yardımcısı oldu. ben: başladığım yerdeyim. olsun, işyerinde kayrılmak istemem zaten. kul hakkı denen bir şey var: insanların vergileriyle ödeniyor maaşımız..

Daha memur olamadım, üniversite öğrencisiyim. İlerde başıma gelebilecek olaylar hakkında bilgi edinmek istiyorum.

slm, yukardaki yazınızı kudum. bende anadolu ünv. lerinden birinde okudum. okurken memur oldum. okul bitti başka kurumu kazandım. kpss a ya çalıştığım için evrak lar hep beni buldı. tabi yan masalara bişey verilmeden.. bende hafta sonu kamudan dualarınızla 40 yapacam inaşllah.. hikayelerimiz paralel.. herkese başarılar

Oğuzhanmete, bana göre bir insanın kapasitesi anadilindeki yazısından anlaşılabilir en iyi şekilde. Ve bence kapasiten gayet yüksek. Kendine güvenmemen için bir sebep olduğunu düşünmüyorum. Bir yılda fikirlerin -ve daha sonra hayatın- tamamen değişebilir. Mülakatları da -en azından şimdilik- hiç düşünme. Başarılı olacaksındır.

bu hafta sonu kpss'ye girecek bütün arkadaşlara başarılar diliyorum..

Sorum:Evli bir bayan, evliyken bir yere memur olarak atanıyor. Eşi de esnaf ama memur değil. Bu bayan eşini mi gittiği yere götürecek yoksa eşinin bulunduğu ilde mi memur olacak, yoksa ev hanımı olmaya devam mı edecek:)

ağustos'da tekrar başlayacağım ama.. dosyalarımı defterlerimi klasörlerimi çıkartacağım.. her gece üç saat çalışacağım.. kurum sınavlarında ne olur bilmiyorum, torpilim falan yok. ama kpss a da bir şeyler yapacağım. nasıl yapacağım bilmiyorum, ama yapacağım..

çalışan kazansın.

niye zor olsun

oğuzhan gayet güzel yazmışsın.. maliyede uzman alımı oldukça fazla taban puanları gayet ılımlı, az fakat düzenli çalışmayla bu sınavlara girebilirsin, umutsuz olman için hiçbir neden yok..

bu bile bırakmamak için bi motivasyon olabilir..

2009 kpss de çok iyi şeyler yapacağım, inanıyorum artık buna.

bütün gün hiç bir şey yapmasanız bile akşam yorgun dönüyorsunuz eve.. o saatten sonra kitap kapagı acmak zor.

neyse, dertleşmek, içimi dökmek istedim..

bana kalsa da erken evlenme önce kariyer yap derdim ama aşık olmuş evlenmişsin.. bu saatten sonra maval okumanın yararı yok..

Allah kızını analı-babalı büyütsün. Erken evlenmen bence gayet güzel olmuş, mutluluğunuz ve aşkınız daim olsun inşallah.

allah yardımcınız olsun...

harika bir yazı benim duygularımı da ifade eidyor

Olur inşallah arkadaşım. Eğer bu yılki çalışmanla bir şeyleri oturtabildiysen 2008'e muhakkak olur. Sen yeterki yılma ve düzenli olarak çalış. Evet hem çalışıp hem de sınavlara hazırlanmak zor birde ev ve çocuk işini daha da zorlaştırıyor. Ama olmayacak bir şey değil inan. Herşey sana bağlı anlayacağın.

22 yaşında evlenmişsin... oldukça erken...

dört yıl olmuş, bu zamana kadar neredeydin be adam? diye soracak olanlara şunu söylemek isterim: hayalim kpss değildi benim. hatta onbinlerce kişinin memur olduğu 2004 kpssye girmedim bile.. üstelik 2004'de mezun olmuştum..

umarım seni tatmin edecek bir işe girersin dostum. unutma herşey için daha çok erken. başarı içinde mutlak azim ve çalışma gerekli. az az tırnakla eşe eşe...

@oğuzhanmete

benim hayalim araştırma görevliliği idi, sınav kazanmışlığım da var, ama malum: mülakat. o hayal kırıklığı ile kpss b grubuna kapak atma telaşı. evlilik, çoluk çocuk derken.. arada kaynadı gitti kariyer falan..

ama içimdeki azim canlanıyor arada.. diyorum neyim eksik benim. lisedeki arkadaşlarım memur bile olamadı; üniversitedeki arkadaşlarımın yarısı polis oldu yarısı ptt'de ve özel bankalarda çalışıyor. halime şükretmem lazım..

cok zor..

Yapma arkadaşım bu nasıl bir psikoloji?... Kpss A kadro konusunda bu nasıl bir kendine güvensizlik?... Bende normal bir üniversiteden mezun olacağım hem de birincilikle değil okulu uzatarak.. Napim yani hiç kasmiyim mi? Sen bir okul 1. si olarak bu kadar umutsuzsan ben hiç çalışmiyim bu sınava yaaa hatta pek çok kişi çalışmasın. Bu mudur yani? Kpss sana 2. bir şans vermiş, demiş ki mezun olduğun okul, diploma notun önemli değil sen çalış gel. Torpili olmasa da çalışanların bi şekilde layığını bulduğunu biliyoruz. Bu bakış açısıyla zor valla. Ayrıca Mülakatlarda elenirim desen anlayacağım ama bu kpss sınavı o kadar da zor bir sınav değil sadece sistemli çalışma istiyor sabır ve sistem sırrı... Kuantum fiziği falan irdelemeyeceğiz. Okuyacağız bu devlet nasıl işliyor bunun kuralı ne ekonomi nasıl bişeydir, vergiler nasıl toplanır, iç düzen nasıldır bunları öğrenip bunlardan sınava gireceğiz. "Yapabilirim" le olmaz bu iş... Bu iş "ya olacak ya olacak" "bu işş kesin olacak kaçarı yok" mentaliyle hallolur. İstemenin dışında zorunluluk hissetmezsen bu uzun maraton hiç çekilmez...

memurum. memurken calısmak zor..

bu haldayken zor ki sen bir de evlenmişsin.

tekrar teşekkürler...

evinin ailenin de gailesi başlamış..

Kardeş en iyisini yapmışsın. Yaşın daha çok genç. Önünde 5 sene var. Bu zaman içerisinde istediğin yerlere girersin inşallah. Bazı arkadaşlar 30 yaşına kadar kariyer ondan sonra evlilik demiş. Bu herkesin tercihiyle alakalı. Ama bir de 30 ve üzeri yaşlarda evlenmenin ne kadar zor olduğunu hesaba katmak lazım. Memuriyet işin açıkçası bana göre de değil. İyi bir okuldan mezunum. Sayısal kökenliyim. ODTÜ'de mühendislik okumak istemedim. Mezuniyet sonrası Türkiye şartlarında sıkıntı yaşarım diye. Sonuç? Günü kurtarıyoruz işte. Yaş 30'a dayandı hala hayatımda düzen yok. Ukraynayı Arap ülkesi sanan bunamış bir hatuna üstad demek zorunda kaldım. Neylersin burası Türkiye. Bırak başka sınavlara çalışmayı bu vatandaş işle alakalı bir şeyler okuduğumu gördüğünde bile angarya iş buyururdu. Memursan karşındaki istediği kadar hödük olsun mutlak itaat bekleniyor. Bu özellik de bende asla mevcut olmadı, bundan sonra da zor. Allah hakkımızda hayırlısını versin. Herkese başarılar.

yaş 25.. b grubu memur olalı bir buçuk sene oldu... yüksek lisanstan yaz sonu mezun oluyorum.. evliyim.. 23 aylık bir kızım var.. geçen ay ev aldım, mortgage geri ödemelerim başlıyor.. bir anadolu üniversitesinden mezun olalı 4 yıl oldu... birincilikle mezun oldum ama, dediğim gibi "bir anadolu üniversitesi".. siz "yüksek lise" de diyebilirsiniz... bir artısı yok yani bana..

Bence 30 lu yaşlara kadar iş ve kariyer için çalışmalı... daha sonra mutlu bir yuva kurmak için... her zaman aşık olunulabilir ama her zaman kariyer yapmak için imkanlar olamayabiliyor...

motivasyon zor..

ama daha 5 sene var önünde..

aşık oldum, evlendim...

biraz birikmişin olsa 6 aylık çalışmayla amirinin amiri olabilirsin diyeceğim ama tabi dışarıdan söz söylemek kolay.. doğru kaynaklarla çok daha iyi yerlere gelebilirsin.. bence yaşadıkların seni hırslandırsın.. yoruldukça bıkkınlık geldikçe sana güç verecek şeyleri düşün.. mesela çocuğuna daha iyi bir gelecek sağlamayı.. ben de iyi bir üniversitenin kötü bir öğrencisiydim.. ama istediğmi yere çok şükür geldim.. emin ol burada iyi yerlere kapak atanların çoğu üstün zekada insanlar değil.. sen de azminle hırsınla hayal ettiğin yere rahatlıkla gelebilirsin.. yaşın da geç değil.. seneye hallet..

ama şuna artık kaniyim: memuriyet bana göre değil. hiç değil. sıkıntıdan ölüyorum. sevmediğim bir işte dirsek çürütüyorum. günlük hayatta selam bile vermeyeceğim insanlara müdürüm diyorum..

hiç beklemediğim ölçüde destek buldum arkadaşlar, çok teşekkür ederim hepinize.

neyse ne.. kpss a olmadı işte.. iki ev değiştirdim mecburen eylülden beri.. eşimin ameliyatı, kızımın hastalıkları derken haziran geldi..