Zamana meydan okuyan bir paylaşım

<i>Hangi çaresizliği yazmalı kalem, hangi umudu serpmeli buluta. </i>

Ya yardımcı olun, ya da uzak olun!

<i>Bu dizelerdi... Okunası, hep okunası...</i>

<i>Aynı yolda yürüyenler, aynı'lıkların ağır bastığı her yükü taşıyabilenler...</i>

<i>Karamsarlığını da dök.. ve hatta sevilmişliğini, sevmişliğini!</i>

<i>sen! </i>

<i>... susmayı öğrenmiştim!</i>

<i>.. varsa kinini de kus!</i>

<i>Kendimden sandığım, ben olanlara üçüncü bir gözle bakmak nasılmış... öğrendim. Bütün çıplaklığı ile gerçekleri görmek.. nefesin kesilmesi. Film şeridi misali; başrolde ben dışında herkes. Silik bir silüet; galiba benim. Silinmeye yüz tutmuş... her şeyi bırakmış. Öylesine izi kalan bir düş!</i>

<i>.. ve;</i>

<i>Her şey artık hep gri..."</i>

<i>Öğrendim.. hata yaptığımı da.</i>

<i>30 Ekim 2011, 02:23</i>

<i>"Birbirlerini daha iyi anlarlar."</i>

<i>Böylesi değişim acıtır insanın ruhunu.</i>

<i>"Ne gökyüzü, ne de deniz</i>

<i>Yok artık bir anlamı, çaresiz...</i>

<i>"Her şey artık hep gri..."</i>

<i>http://www.youtube.com/watch?v=2zHW4mIUHcE</i>

<i>Ne mavi, ne de mavi</i>

<i>.. kimilerinin kapanmayacak yarası vardır.</i>

<i>.. ve ben hayata dokunamazken.</i>

<i>...</i>

<i>Kimileri de zamansız... ve hiç bitmeyecek bir yastır. </i>

<i>Kulağımı tıkamayı, gözlerimi kapatmayı... hisssizliği de.</i>

"Hiç kimseyi kolay kolay yargılamayın. İnsanların içindeki yangınları, savaşları, acıları, ölümleri bilemezsiniz. Anlamaya çalışın, yardım edin, dinleyin, ama asla yargılamayın.. O insanın geçtiği yolları bilmeden onun yolunu kınamayın.

İnsan olmak bunları gerektirir. Toz olan hayatları bir de duman etmeyin!"

<i>Aynı acıdan geçenler...</i>

<i>İDAL </i>

<i>Bir güne sığmayan anlam...</i>

<i>Ne zamandır çare... ne de yas!</i>

<i>En çok da ben;</i>

<i>... ve hep aynı ezgide kalmışken.</i>

<i>Her şey olabildiğine uzakken.</i>

<i>20 Ekim 14, <a href="http://uye.memurlar. net/profil/285552">buşra </i>

<i>Ne zaman öğrendim dışardan bakmayı... O zaman daha çok ağlar oldum.</i>

Bunca deneyim fazla geldi ruhuma. Allah olmayanlara versin artık lütfen...

<i>Bir karaltı... karanlık, uzaklık üstüne aydınlık. Çizgisi keskin bir karamsarlık, pamuk ipliğine bağlı bir aydınlık...</i>

<i>Dağlara kar yağmış bu mevsimde. Güneş göz kırpmaz olmuş, dere küskün... Doğa içine kapanık. Birbirinden kaçan, uzaklaşan insanlar. Yakınlığa mesafe katanlar. Birbirinin halinden anlamayan insanlar... Konuşmayan, küskün insanlar. Suskun, üzgün insanlar.</i>

<i>... uzaklığı öğrendim kendimden başka herkese.</i>

<i>... günden güne tek bir cümleye bile düşemeyen anlam.</i>

<i> http://www.youtube.com/watch?v=2zHW4mIUHcE

<i>Sussam bir ömür!</i>

<i>Kimileri yaşarken ölür.. ve çoktan yası tutulmuştur.</i>

<i>Üşüyorum karlı dağları gördükçe...</i>