Şeytanlarıma hürmetler, ölü ruhlara selam olsun. Soytarılar çizdim kendime, her birinde palyaço tadı var.

Ruhunu şeytana teslim etmiş derler, ne demek se yada ruh nasıl şeytana teslim ediliyorsa?

Ben size itaat etmem. Ama bu güzel şarkının hatırına, istediğin kişiye selam gönderirim ve geri çevirmem.

Sanırım bu gizeme karşı takındığım tavırla ne kadar kaba olduğumun farkına ancak varabildim.

Çok soru soruyorum üfff sorgulamak ta neyin nesi sus ve kabul et işte.

Dikkat! dedi uyarır ifadesiyle;

Şeytan ve soytarı benzer mi?

Sen çekildin bizim yolumuzdan, odanda en geniş yeri bize sen verdin. Sen yıllardır uyurken fidanlar usulca büyüdü ağaç oldu. Yüreğine saldı köklerini. Şimdi bu ağacı kesersen o kökler içinde çürüyecek. Eğer hala istiyorsan, seni olduğun yerde bırakalım. Sen karar ve içimizdeki yolunu aydınlatabilecek ışık mı? Yoksa kendin gibi karmakarışık mı?

Soytarı ruhlu insanlar;güzel bir benzetme.

Sonra biraz pişmanlık biraz da meraktan, üstü kapalı kendini affettirme çabasından bir şarkı söyledim onlara. Övdüm her birini tek tek?

Serin bir nefes üfleyerek isim verdiğim ruh: Sus şimdi ve beni dinle? dedi.

Eğer uzun zamandan beri buradaysanız anlamışsınızdır. Hayatın tadını çıkartmayı pek bilmem. Resimler var beni oyalayan, bir de akordu bozuk çalgım. Bilmem hiç korktunuz mu, ne zaman ki haykırdım? Sizden başka insanlar da var. İnsanlar da sizler gibi sahtekar. Hele anlat bakalım bu içindeki ışık?.. Hem parlak gibi hem de neden karmakarışık?

Ruhlar kendi içlerinde bir alem. Diken üstünde uyuduğum geceler, donuk bir merhaba dedi onlar. Esrarı düşünce, bakmak istemediler bana. Dönmek için rüzgardan kuvvet alan yelesi bayrak gibi dalgalanırken, saydam vücudundan korkular diyarını gördüm. Bir usul belirlerdik, bir isim koydum birine kendi aramızda. Yine de istemedim artık orada durmak.

Şimdi bende soruyorum soytarılık mı şeytanlık mı?