1950'lerin Welton Akademisi ciddi, disiplinli ve akademik çevrelerde saygınlığı yüksek olan bir okuldur. Okul yönetiminin muhafazakar ve ortodoks tavırları okulu öğrenciler için sıkıcı ve bunaltıcı bir yer haline getirmektedir. Fakat yeni İngilizce öğretmeni John Keating'in okula atanmasıyla çok şey değişecektir...

eğitim sisteminin çok güzel bir şekilde eleştirildiği bir kitap olarak hafızamda kalmış

ölüz ozanlar deyince..

"gerçek, altında ayağınızın buz kestiği bir yorgana benzer"

yeteri kadar düşündüünde merakını giderecek makul bir sonuca varacağına inanıyorum.

not: bir daha bu başlığa konu dışı yazılar yazmazsın umarım. özel mesaj diye birşey var. gerçi ben özel mesaj göndermeni de istemiyorum. lütfen. :)

ordaki öğretmeni kendime rehber olarak görmüştüm. gençlerle genç olabilmek onların bakış açısıyla bakarken kendi tevrübelerinizden damıttıklarınızı dayatmadan onlara kabullendirebilmek. zor ama güzel...

bay keating. gerçekten çok etkileyici bir karakterdi.

Diğer Paylaşımlar forumundaki yine sizin tarafınızdan açılan ''ölü böcekler..'' başlığının kültür edebiyat ve sanat forumundaki bir şubesini açmandaki amacını merak ettim...

profilimle ilgili fikirlerini kendine ayır. başka konularda fikirlerin varsa yaz.

selametle efendim

yapıtın ana fikrinin aranacağı ana güzergahlardan biridir:

Aslında hiç yaşamamış olduğumu keşfetmemek için.?

İstesen de ben seni hastam olarak kabul etmem. Ben nöroloji alanında uzmanım. Senin ilacın başkalarında.

?ormana daldım. Çünkü derin yaşamak

zerdali sen bir arayış içerisindesin. Seni tanıyalı pek uzun zaman olmadı ama son günlerde profilin ''salınım''lar içinde... Hadi sana kolay gelsin.

umarım bizler de gün gelir ölü ozanlar derneği adaylığına kabul ediliriz.

konu, ölü ozanlar derneğiydi.

mesele bu kadar basit. değil mi yani?

ölü ozanlar derneği'ni bundan yaklaşık 10 yıl kadar önce okumuş ve çok etkilenmiştim. tam olarak hatırlayamasam da

Ve hayatı iliğine kadar özümsemek istiyordum.

Ve ölüm vaktim geldiğinde

sokratik yöntemi sevmiyorum ben. bu yüzden soruyla gelme bana. söyleyeceğin birşey varsa söyle. yoksa da söyleme yani.. ne olacak, dünyanın sonu mu yani?

Düşünme özürlüyüm ben, sen bi söyle hele...

İlk başta izlemek değil okumayı seçtim.. Etkileyici bir kitaptı. Sonra liseye giderken gecenin üçüne kadar izlemeye gayret ettim.. Değdi doğrusu... Hoş bir anlatımla beraber insana verilen derslerle çok güzel bir ambiyans oluşmuş... Ne demeliyim ki o günlerde beni çok etkilemişti... Okunması gereken kitapların arasında olmalı... İstediğin yolda yürü diğerleri ne derse desin... Rotanı sen belirle!!!

ama beni en çok etkileyen şuydu: ölü ozanlar derneğinin yaşayan üyesi yoktur. yaşayanlar ancak üye adayıdırlar . ancak öldüklerinde derneğe kesin kabul edilirler.

Yaşama dair olmayan her şeyi bozguna uğratmak için.

iyi o zaman. madem sen de istemiyorsun beni anlaştık. o zaman ne diye uzatıyorsun ki? koskoca forumda benim başlıklardan başka yazacak başlık mı yok yani?

dadaloğlu pir sultan karacaoğlan nesimi ve daha nicelerini hiç ölmedi ölmeyecekde

duplo;

Elbette Keating'in yaklaşımının okul yönetimi tarafından farkedilmesi ve üstüne gidilmesi uzun sürmeyecektir. Fakat okul müdürü Nolan Keating'i okuldan uzaklaştırma kararı aldığında hayatlarını değiştirdiği öğrencileri Keating'i savunmak için harekete geçerler.

teşekkür ederim duplo. bir psikiyatıra görünmeyi düşünürsem bu sen olmayacaksın.

Keating öğrencilerine ders kitaplarını yırtıp atmalarını, kalıplaşmış düşünce şekillerinden uzaklaşmalarını ve hayatlarını dolu dolu yaşamalarını öğütlemesiyle okulun statükocu tavrına son derece zıt bir profil çizmektedir. Öğrencilerini şiir ve nitelikli edebi yapıtlarla tanıştıran Keating onların pek çoğu üzerinde derin bir etki yaratır ve onların geleceğe dair hayallerinin şekillenmesini sağlar.