"Hissedilen herşeye "aşk" dersen, aşkı gerçekten hissettiğinde birilerinin canını yakarsın."

Fakat ne olursan ol, nasıl olursan ol uçlayamayacağın işin başına geçme. İnsanların hayatları oyuncak değil. Allah herkese vicdan gözü açıklığı versin.

Başlığı ilgiyle takip ediyorum.

Sanki her sorunuza ben cevap veriyormuşum gibi geliyor, umarım ukalalık etmiyorumdur...

İşte tüm bunların "check" işleminden sonra, karşındaki de aynı hisleri paylaştığını söylüyor, hatta sana hissettiriyorsa... Tam vuslata erecekken, yok şuydu, aman buydu, yok aileler, yok para , yok bilmem ne... seviyoruz ama biz kavuşamayız... hayatın gerçekleri var... NOKTASINDA SORUM ŞU:

Ben hiç dizi izlemem. Televizyon benim için maç yayınları ve TRT 2'den ibarettir.

İnsan her duyguyu aşk zannetmemeli, saygı duymak, takdir etmek, değer vermek, imrenmek, onaylamak başkadır; aşk başkadır. Hissedilen herşeye "aşk" dersen, aşkı gerçekten hissettiğinde birilerinin canını yakarsın. Bir de geri dönüşü olmayan yollarda isen, bazı duyguların içinde kalması gerekir, en azından sorumluluğun olan kişilere karşı görevini yerine getirebilmek için...

Neden böyle olur ki?

"Bir de geri dönüşü olmayan yollarda isen, bazı duyguların içinde kalması gerekir, en azından sorumluluğun olan kişilere karşı görevini yerine getirebilmek için..."

Ayrıca her duyguyu aşk sanmamalı... aşk öyle hoşlanmaya benzemez! Karşı taraftan olumlu sinyali aldın mı, yemeden içmeden kesilirsin, ama hiç acıkmazsın. Uyusan da olur uyumasan da... ama hep zinde ve için kıpır kıpır olur! Hayatındaki diğer bütün mevzular gözünde önemini yitirir, alelade şeyler haline gelir...

"Fakat ortada gerçek bir aşk varsa, bütün bunlar "teferruattır", ama sorun oluyorsa aşkın "gerçekliğini" tekrar gözden geçirmek gerekir..."

Saygılar.

Mesele girift olsa da, halka indirgenmesinde beis görmeyen zevatın yorumları benim nazarımda ebediyen takdire şayan kalacaktır...

cümlesinin açıklanmaya ihtiyacı var. Mesela birisi benim canımı çok fena yakmıştı... Acaba sebebi bu muymuş? Yani aşkı gerçekten hissetmiş ama çok ayran gönüllü olduğundan olan bana mı olmuş?..

İki seçenek var: Size gerçekten aşıkken, başkasına aşık olduğunu zannetmiştir; ikincisi size aşık olduğunu zannederken başkasına gerçekten aşık olmuştur veya yine öyle olduğunu zannediyordur...

Diziyi takip etmedim, denk geldiğim ve anlatılanlardan öğrendiğim kadarıyla yazıyorum, tabii bir de başlığı doğru anladıysam...

Biz öyle yaptık, yanan biz olduk! Ama doğrusu da bu, naparsın... Ha, dizilerde duygular içerde miçerde kalmaz, ortalık taarumar olur o başka! Action lazım ne de olsa! Öte yandan dizide mi yaşıyoruz? Ne münasepet:)

Diğer tespitine eyvallah;

Bence asıl mesele, insanların çok acele karar vermesi, adımlarının yükleyeceği sorumlulukları hesap edememesidir. Hiçbirimizin bundan sonra aşık olmam diye bir iddiasının olacağını sanmıyorum, çünkü aşk iradeyle olmaz. Ancak bazılarının aşık olma ihtimalleri olsa da artık bu aşkı ilan etme hakları yoktur / olmamalıdır. Yanacak olsa bile olmamalıdır, çünkü yanmamak için başkalarını yakma yoluna gitmemelidir...

İzlediğim tek dizi Kurtlar Vadisi. Dizideki aşk yürekleri, olaylar da beyinleri yoruyor.

Fakat insan nankör olmamalı. Attığı her adımda geriyi göz önüne getirerek ileriyi düşünmeli. Kırılan, incinen taraf olmak zor değil aksine çok kolay. Çok sevmek, çok değer vermek yeter buna en basitinden, belki de karmaşığından.

Çoçukluğumdan beri hala ilk defa izliyormuş gibi seyrettiğim dizi Aydan şenerin bşrol oynadığı Çalıkuşu dizisidir.

Seviyeli yorumlarıyla tanıdığım englshtchr'e teşekkürler. Ama gel gör ki;

Dizilerde de aşk içerde kalsaydı çok izleyeni olmazdı, yoksa kime üzülüp, kime ağlarız... Gerçek aşka inanan kaç kişi var ki, gerçek aşığın haline ağlayacak insanlar reytingi arttırsın...

"Söz konusu aşksa, gerisi teferruat mıdır?" Yani koyver gitsin, iş olacağına varır!.. Yoksa insan kaderine boyun mu eğmeli?.. Yani şartları fazla zorlamamak mı lazım?

Bir sürü cevap vardır illaki.

Katılıyorum. İnsan karar vermeden enine boyuna düşünmeli, tartmalı... Hatta başkalarının fikirlerini de almalı ki kendi bakış açısına takılıp kalmasın!

Olayı bilmeden yorum yapamam hocam, ama sonuçta canınız/canımız yandı maalesef...

Bence aşkı yaşamak, hissetmek, paylaşmak başka, bu aşkın sonucunda "vuslata ermek" başka. Zira vuslata ermek gibi bir düşünce oluştuğunda insanlar gelenekleri hatırlıyorlar birden altın, eşya, vs. gibi... Bir de sorumluluk almış oldukları için eskisi gibi rahat olamıyorlar, iki hayat iç içe girmek zorunda kalıyor, bu noktada da bazen çatışmalar oluyor elbette... Fakat ortada gerçek bir aşk varsa, bütün bunlar "teferruattır", ama sorun oluyorsa aşkın "gerçekliğini" tekrar gözden geçirmek gerekir...

kesinlikle ama kesinlikle aynı fikirdeyim. Kafamdakini çok güzel ifade etmişsin hocam. Zaten bu sayede insan yaşananlarda zaten bir yamukluk varmış demek ki diyerek teselli buluyor... Hatta ne tesellisi, bilakis bizzat yamukluk varmış işte! Yoksa millet aşk için ölümü göze alıyor... ufak şeylere takılır mı?