herkes mutlu olma hayaliyle yaşar ama asıl mutlu olmak için ne yapıyoruz?

mutsuzluk ve mutluluk... iki zıt ve ayrılamaz duygu..

mutluluk üzüntü sevgi keder hepsi insanı tamamlayan seyler

Mutsuzluktan kaçınmayı anlarım, bu bir çeşit acı refleksidir; ama neden sürekli bir mutluluk arayışı sizce..?

nasıl yaşarsak o şekilde öleceğimizi, dünyada ne ekersek ebedi dünyada onu biçeceğimizi bilincinde olmalıyız.

Her şey gelir geçer. Mutlulukta mutsuzlukta sürekli değildir. Yaşam bir süreç elimizden geldiğince bu süreci faydalı bir şekilde geçirmeliyiz...

iki seçenek var ya mutluluk ya mutsuzluk durumu. mutsuzluk durumunu kendinizinde kabul ettii üzere acı refleksi olup kaçmanın anlamlandırılabileceğini belirtmişsiniz. bu durumda acıdan kaçıp bu duygusal halin hissedilmediği mutluluk durumunu arzulamak insan olmanın kaçınılmaz bir gereği olsa gerek diye düşünmekteyim...

mutluluk bir ihtiyaçtır. ama bunun karşılanması ınsanın kendi elindedir... uzakta değil...

hayatın anlamıdır mutlu olmak. mesela birisi bana bundan sonraki hayatının her saniyesi mutsuzlukla kötü olaylarla geçecek. yaşamaya devam etmek istiyor musun yoksa ölümek mi istiyorsun birini seçmek zorundasın, dese ben ölümü seçerim.

Mutluluk insana güç verir hem madden hem manen bu yüzden arayş içindeyiz yoksa insan kendine güveni dahi gider karamsarlık çöker kötü bir durum ama yinede en ufak şeylerden mutlu olmayı bilmemiz gerek doyumsuzlukta mutsuz eder..

İnsanlar neden fani yaşantılarında kendilerini mutluluğa şartlamış haldeler..?

mekan sınırlaması yapacak olursak-örneğin dünya üzerinde- mutluluk ihtiyaç değildir. çünkü gerekli değildir. ama genel olarak, - mekan sınırı koymadan - mutluluğun amaç olmasından dolayı ihtiyaçtır diyebiliriz.

mutlu olmak ihtiyaçtan çok hayatın döngüsünde olabilecek bir düşünümdür mutsuz değilsen olaylar ve durumlar kaşısında mutlu olmaya sevk eder seni hayat bir çeçit etki tepki bir etki yapıyorsun sonucundaki tepki ya mutlu olmak yada mutsuz olmak...

Mutluluk kısa sürelerle yaşadığımız bir durum da olsa hep onu ararız.

mutluluk beklenen birşeydir

üç günlük dünyada mutsuz yaşayabilirim ama ebedi dünyada mutlu yaşamak için var gücümüzle çalışmam gerektiğini biliyorum.

Herkes mutlu olmak için yaşar sonuçta

fani yaşantılarında, insanların çoğu bu hayatta mutlu olmanın peşinde, ahireti düşünen ne yazık ki asgari seviyede. mutluluk bir ihtiyaçtır evet, mutsuzluk bi çok derdi, sıkıntıyı, hastalığı beraberinde getirir... eskisi kadar takmıyorum mutsuzluğumu ama mutluluk da bi başka güzel ya, şu an dışarıdaki kuşların sesi bile bi mutluluk kaynagı ama mutluluk da göreceli sanırım...

mutlu olmayı imkansızlara düğümleyip karalar bağlıyorsak elbette mutsuzluk huzursuzluk kaçınılmazdır.. ne zamanki sahip olduklarımızla yetinmeyi öğrendik o zaman mutluyuzdur işte

nasıl yemek uyumak ihtiyaçsa mutlulukta ihtiyaçtır...

ne mutlu küçük detaylarda mutluluğu yakalayabilene..

Neden bu olgu yaşamsal bir ihtiyaç gibi algılanır olmuş..?