- Bir şey söylemedim, dedim.

Fırtınaları ayağınıza

Bana tad, bana uyku

Sesini işitmeliyim

Belki tosbağadır. Belki bir kirpidir. Belki de yakın denizden seslenen bir balık, bir canavardır. Karabataktır. Mihalaki kuşudur.

Bahçıvandı. Oydu oydu.

Bana su, bana ekmek, bana zehir

Ceylanı Bahri, Denizkızı, Bereket motorları benden yana.

Hepsi hepsi gelecekler.

<u>Sait Faik Abasıyanık - Mart 1954</u>

S. Faik

Tekrar işine daldı.

Süt kokulu bir dünyaya erişeceğim.

Kıyısına tuz ileten rüzgarı

Hikaye tarzı yazsa da, deneme türüne de yakın buluyorum büyük yazarı.

Medarı Maişet, Şemşiri Hücum, Maksut Kaptan

"Hişt Hişt" diyenleriniz eksik olmasın.

Kulağınıza fısıldayacak.

Belki de çok istediğim için dönüp bakamadım. Olabilir. Gökten bir kuş hişt hişt ederek geçmiştir. Arkamdan yılan, tosbağa, bir kirpi geçmiştir. Bir böcek vardır belki hişt hişt diyen.

Hayır değil, değil sıcak

Faik'e hayranlığınız daha da artacaktır..

kendi kendime kulağıma hişt hişt diyen bir divane olayım, ben, aldırmayacağım.

Hepsi

Hani bazı kulağımızın dibinde çok tanıdığımız bir ses isminizi çağırıverir. Olur değil mi? Pek

kan akar.

"Yolun kenarına oturdum. Az ötemde bir eşek otluyor. Onun da rengi çağla bademi, ağzı, dişleri, kulakları boynu ne güzel. Otluyor. Otları adeta çatırdata çatırdata yiyor. Belki de bu çıtırtılı, çatırtılı sesi "hişt hişt" diye duymuşumdur. Eşeğin ot koparışının sesinden apayrı bir ses:

- Hişt hişt, dedi.

İNSANİYET NAMINA

İyisi mi ben kendim hişt hişt derim. O zaman tamamı tamamına pek hişt hişt seslenişine benzemeyen, benzemesin diye uğraştığım bir mırıldanmadır, tutturdum."

"İnsanlığa yakışır duygulara uyarak" anlamında kullanılan bir söz: "Hakkında bilgisi olanların aşağıdaki adrese bildirmelerini insaniyet namına rica ederim" der Sait Faik Abasıyanık sanki günümüzü işaret edercesine...

Ay ışığını

- Yıkatmadım, hacet kalmadı, doktora gittim. Alıverdi; pislikmiş.

Dönüp bakmak istedim.

Sivriada'nın boz renkli tavşanlarını

- Hişt hişt hişt, dedi.

Ölmemek, delirmemek için.

Yolun kenarına oturdum. Az ötemde bir eşek otluyor. Onun da rengi çağla bademi, ağzı, dişleri,

Ardına da Ezginin Günlüğü'nden "Hişt" dinlenesidir.

Benim için konuşmaya, dinlersen

Yine şüphe ile denize, şüphe ile göğe, şüphe ile bana baktı.

Hani bazı kulağımızın dibinde çok tanıdığımız bir ses isminizi çağırıverir. Olur değil mi? Pek enderdir. Belki de kendi kafanızın içinden sizin sevdiğiniz, hatırladığınız bir ses, ses olmadan sizi çağırmıştır. Olabilir.

Sardunya Adası benden yana çıkacak

Bana kitap okumayı daha çok sevdiren önemli yazarlardan biridir Sait Faik Abasıyanık..

"Namuslu adamdı Sait Faik, ömrü boyunca namuslu kaldı. Yalnız namuslu olmakla yetinmedi, insanları değerlendirmede en başta namus ölçüsünü kullandı. yazış tarzında da gene ömrünün sonuna kadar namuslu kaldı. Hiçbir zaman şaşırtma yoluyla, büyük laflar ederek, büyük davaların savunucusu görünerek ilgi ve alkış toplamaya kalkışmadı... Süsleyip, püslemek küçüklüğüne düşmeden düpedüz söyledi..."

Deniz diplerinden yakamozlar

İyisi mi ben kendim hişt hişt derim. O zaman tamamı tamamına pek hişt hişt seslenişine benzemeyen, benzemesin diye uğraştığım bir mırıldanmadır, tutturdum.

Benden yana konuşacaklar bakın

Hişt! dedi yine.

Beraber yemek yemeliyiz

- Haydi güle güle.

Birdenbire, önümde bir adamla bir kadın gördüm. Kalpazankaya yolunu sordular. Üstündesiniz dedim.

Hepsi hepsi gelecek.

Yapamam, onsuz edemem

O sandallar, o tavşanlar, o motorlar

Bazen elimizde olmayan sebeplerle elimiz kolumuz bağlanır bu doğru, ya dilimiz ya gönlümüz... Bir dua, bir hayır niyet, bir tutam ilgi, bir yudum sevgi hiçbirisi parayla değil.

zehir yeşili...

O yalnızlık, kimsesizlik, balıkçının hürriyet heykeli.

Onlar tanıklık etsinler olmazsa.

Dudaklarının hatırası

Birdenbire güneşi, buluta benzemez garip ve sarı bir sis kapladı. Bir kirli el, çağla bademi eşeğin sırtından bir kumaş çekip aldı. Her zamanki kül rengi, yer yer havı dökülmüş eski mantosunu giydirdi eşeğe.

SÖZ AÇINCA

Daha orta okuldaydım, kağıt üzerindeki harflerin insanın içini ısıtabileceğini Sait Faik'in "Semaver"i sayesinde öğrendim... Samimiyetini hissettiren yazarlardan...

Onları göndereceğim kulağınıza

- Kuşlar olmalı, dedim.

Karidesler, pavuryalar, böcekler

Yola indim. İstediği kadar hişt desin. İsterse sahici sulu bir dost olsun. İsterse kimseler olmasın,

Hiçbiri değil.

Ak düşmüş saçlarına erkek yürekleri açılmış.

- Sen değil misin hişt hişt diyen?

Sait Faik, Alemdağ'da

Ya otların yeşili mor, ya denizin mavisi kırmızı olsaydı? Olsaydı o zaman mesele olurdu, işte.

enderdir. Belki de kendi kafanızın içinden sizin sevdiğiniz, hatırladığınız bir ses, ses olmadan sizi çağırmıştır. Olabilir.

Yepyeni günler başlayacak

Yaşamak.

Benden yana bu yas dökülmüş sandallar

- Hişt, dedi.

Bu sefer yakaladım.

ağırlaştı.

Yine 1939 yılında yayımlanan hikaye kitabı "Sarnıç"ı da keyifle okumuştum. Kitap kapağında der ki büyük yazar: "Önümüzde hayat... Her gün bir başka uykuya yatıp bir başka rüya göreceğiz. Halbuki zaman, ağır ağır bizimle beraber akan nehir, bir göle varıyordu. Bu gölde artık biz akmıyor, dalgalanıyorduk. Yahut bana öyle geliyordu." Yine "Sarnıç"ta yeniden gözden geçirilerek yayına hazırlanan hikaye kitaplarından biri.

- Daha ister, dedi.

Değil saçlarının kokusu

"Küçük şeyleri unutamayanlar, en geri hatıraları da unutamayanlardır. Hafızalarının bu bahtsız kuvveti karşısında hiçbir memleket, hiçbir vatan tutamadan her yeri, her şeyi severek öleceklerdir." diyen büyük yazarın; ilk kez 1936 yılında yayımlanan hikaye kitabı "Semaver" yeniden gözden geçirilerek yayına hazırlandı.

- Bu sene enginarlar nasıl? Dedim.

Nereden gelirse gelsin dağlardan, kuşlardan, denizden, insandan, ottan, böcekten, çiçekten. Gelsin de nereden gelirse gelsin! Bir hişt sesi gelmedi mi fena. Geldikten sonra yaşasın çiçekler, böcekler, insanoğulları.

Yaşar Nabi

Yürüyordum. Yürüdükçe de açılıyordum. Evden kızgın çıkmıştım. Belki de tıraş bıçağına sinirlenmiştim.

Gözlerine bakmalıyım

- Hadi hadi yakaladım bu sefer seni, dedim.

Sandalsız balıkçılar da gelecek.

Hişt, Hişt!

Dinlerim yosunların konuştuğunu

Genellikle ifade edildiği gibi İslamiyet bir yardımlaşma dinidir. İslamiyetten önce de sonra da hiç bir din ve fikir sistemi onun kadar bu konuya eğilmemiş yardım anlayışını ve bu anlayışın uygulanışını bu kadar geniş boyutlara ulaştıramamıştır. Cenab-ı Hakk: ?İyilikte ve kötülükten sakınmakta birbirinizle yardımlaşın, günah ve düşmanlıkta yardımlaşmayın.? buyuruyor. Zekat vermenin, güzel söz söylemenin, ve daha pek çok şeyin, iyi olarak kabul edersek, yardımlaşmanın sınırının sonsuz olduğunu anlarız.

Kuşlara baktı. Denize baktı. Dönüp şüphe ile bana baktı.

Arslan gibi kadınlar

Sait Faik

Belki de bu çıtırtılı, çatırtılı sesi hişt hişt diye duymuşumdur. Eşeğin ot koparışının sesinden apayrı bir ses:

Yakamozlar tırmanacak göğsünüze

- Merhaba hemşerim, dedi.

- Çocuklar nasıl? diye sordum.

Bir adam yer belliyordu. Belin demirine basıyor, kırmızıya çalan bir toprak altını, üste aktarıyordu.

Martının sırtından alıp

Bir kanadı var

Sait Faik ABASIYANIK

balıkların yüzdüğünü duyarım

Onlara da açtım bu sevdadan.

Eli elimin içinde olmalı.

Hişt hişt!

Olur, olur! Mutlak tıraş bıçağına sinirlenmiş olacağım.

- Hişt hişt.

Bu sefer belki de isteksizlikten dönüp baktım çalıların arasına birisi saklanıyormuş gibi geldi

Ben alıp getirsem...

Meremet yapan kadınlar

İstakozlar.

- Yok vallahi, dedi, vallahi daha kesmedim bakla, senden ne diye saklayayım, parasıyla değil mi?

- İyi değil, dedi.

Çikolata renginde bir yaprak, çağla bademi renkli bir keçi gördüm. Birisi arkamdan:

Hişt hişt, dedim. Aldırmadı. Bir daha hişt, dedim. Yine aldırmadı. Hızlı hızlı hişt hişt hişt!

- Ooo! Merhaba! Dedim.

Meltemleri saçınıza yollayacağım.

Kordela balığından

KIRMIZI YEŞİL

Abasıyanık'ın en güzel hikayelerinden birisidir. Daha önce bi kısmı paylaşılmış.

Kimselere değişmem.

midyelerin ağladığını.

Belki bir kuştur. Belki tosbağadır. Belki bir kirpidir. Belki de yakın denizden seslenen bir balık, bir canavardır. Karabataktır. Mihalaki kuşudur.

- Buyur beğim, dedi.

Dokuzdu sekiz kaldı. Biliyorsun dokuzuncusunun macerasını ya?

Yürekler acısı. Haydi Allah'a ısmarladık!

Karabataklardan karanlığı

Nasıl denir: "Düşmez kalkmaz bir Allah". Hayatta hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. Hemen her şey değişip halden hale girer. Sağlıklı bir insan hastalanabilir, zengin de yoksul düşebilir. Küçük imkanlar içinde olanlar büyük imkanlara kavuştukları gibi, büyük imkanlar içinde olanlar da ellerindekini yitirebilirler. Olumlu ve olumsuz tüm değişmelerin dışında kalan sadece Yüce Allah`tır. Bu bakımdan insan kendini büyük görmemeli, elindeki imkanların sürekli varolacağını düşünüp de kibirlenmemelidir.

Ara sıra gülmeliyiz.

Nefes alır gibi hişt dedim.

Sana koşuyorum bir vapurun içinden

Sivriada

O canavar görünüşlü

Nisan yağmurları tane tane.

Belki bir kuştur.

O VE BEN

kulakları boynu ne güzel. Otluyor. Otları adeta çatırdata çatırdata yiyor.

Cümle balıkçılar

- Hişt hişt, dedim.

O canım su

O zaman büyük ve küçük felaketleri beklemeden uzanalım en yakınımızdan en uzağımıza lafta bırakmadan elimizle, dilimizle, gönlümüzle sahip çıkalım. ?Kul, din kardeşinin yardımcısı olduğu sürece Allah da o kulun yardımcısıdır? buyuran sevgili Peygamberimizin çağrısı üzre...

span style="font-size:10.0pt;font-family:" times="" new="" roman","serif";mso-fareast-font-family:

Nisan yağmurları yağmış Levent'e

Aşkın bir kanadı vardır kırmızıdır

Dönüp baktım. Yolun kenarındaki daha boyunu posunu almamış taze deve dikenleriyle karabaşlar erik lezzetinde bana baktılar. Dişlerim kamaştı. Yolda kimsecikler yoktu. Bir evin damını, uzakta uçan bir iki kuşu, yaprakların arasından denizi gördüm. Yoluma devam ederken:

Dünyada büyük fırtınanın koptuğu böyle günlerde

Sonrası mı daha birçok örnek vermek mümkün; Şehrimizde, köyümüzde, mahalle veya sokağımızda elinden tutmamızı bekleyen ve bizlerin varlığından bile ancak başına bir musibet geldiğinde haberdar olduklarımız yok mu! Peygamberimiz dillerimizde maalesef klasikleşen "Komşusu aç iken tok yatan bizden değildir." cümlesiyle olayın en vahim noktasına işaret ediyordu. Yani en yakınımızdan başlayarak insani duygu ve görevlerimizi harekete geçirmekten bahsediyor. Modernleşen dünyanın kaybolan değerlerinden İNSANLIK-İNSANİYET.

Akdeniz adalarına haber yolladım

Martılara söyleyeceğim gelsinler.

Gibi gelen çirkin kızım

Biraz uzaklaşınca:

Hüseyin Özcan'ın "Sait Faik Abasıyanık ve Eserlerinde Çocuklar" adlı kitabını okursanız, Sait

Yaşamak; bütün adetlerden uzak

Sanki yol hareket etti. Yürümediler. İki adımda benden uzaklaştılar. Koyunların arasına yüzükoyun uzanmış papazın oğlunu gördüm. Yüzünden aptal, çilli horoza benzer bir mahluk kalktı. Ağzının salyasını sildi. Kuzuyu bacaklarından tuttu.

Dikenleri batan süngerler

Sivriada'nın boz tavşanları

delinir

Fısıldamaya

Akşam üstlerini

Küçük parmağını kulağına soktu. Kaşıdı. Çıkarıp parmağına baktı. Belin sapına siler gibi yaptı.

O uysal balık.

Sensiz edemem.

- Ben de duyarım bir ses, amma bulamam nereden gelir?

Ben onsuz edemem.

İşte son günlerimizin can yakıcı bir fotoğrafı internet ortamlarında yayınlanıyor. Suriyeli bir çocuğun ailece deniz yoluyla kaçarken botun batması sonucu annesi ve bir kardeşiyle ölümü ve cesetlerinin kıyıya vurmasından bahsediyorum. Hepimizin tepkisi vicdanının işlerliği ölçüsünde oldu. Kimimiz ülkece kimimiz şahsi yardımlarla üzerimize düşeni yaptığımızı söyleyerek avuttuk vicdanımızı. Oysa yapacak birşeyler olmalıydı en azından aynısının bir daha meydana gelmemesi için...

Memelerinden sert balıkçılar süt emmiş

- Sus, sus, dedim.

Dülger balığı

Kuzu ile yere yıkıldı. Kuzuyu burnundan öptü. Papazın oğlu çirkin, aptal, otuzbirli bir yüzle baktı. Şimdi bir çiçek tarlasında idim. Bana hişt hişt diyen mutlak bir kuştu. Vardır böyle kuşlar. Cık cık demezler de hişt hişt derler. Kuştu kuş.

Yüzünü göğe kaldırdı.

- İyiler, dedi.

Otların yeşil olması, denizin mavi olması, gökyüzünün bulutsuz olması, pekala bir meseledir. Kim demiş mesele değildir, diye? Budalalık! Ya yağmur yağsaydı?

Meremet yapan Ermeni kadınları var ya Kumkapı'da.

Yırtık yelkenler benden yana.

Ama ben yine de tavşanları

Yola indim. İstediği kadar hişt desin. İsterse sahici sulu bir dost olsun. İsterse kimseler olmasın, kendi kendime kulağıma hişt hişt diyen bir divane olayım, ben, aldırmayacağım.

Var Bir Yılan, (Sayfa 65, 66, 67, 68) Yapı Kredi Yayınları, 1. baskı, Kasım 2002

- Yıkattın mı?

(23 Kasım 1906 - 11 Mayıs 1954)

- Bir yıkatmalı, dedim, benim de geçenlerde ağırlaşmıştı?

- Baklayı ne zaman keseceksin?

- Benim de kulağıma bir hışırtı gelir amma, dedi, ne taraftan gelir? Zati bu sırada şu kulağım