yaşamın her anından size kalanları düşündüğünüzde, bir çok ders niteliğinde kazanımlar elde ettiğimizi farkederiz, farkında olmadan...

buldum... Yaşam gizlenmiş güzellikler midir diye sordum denize?

"Su beni seviyor mu?" diye düşünmeye başlar.

etrafa ve son kez suya "Seni seviyorum." der.

bir deniz gibi sınırsızca sevdim birisini...

karşısında ve son çare olarak bir doktor çağırır

Ve nihayet beş vadiden geçtikten sonra gelen Altıncı Vadi "şaşkınlık" ve sonuncusu Yedinci Vadi "yokoluş"ta bütün kuşlar umutlarını yitirmiş... Kaf Dağı'na vardıklarında geriye otuz kuş kalmış.

yavaşladım... Sordum uçuşan kelebeklere yaşamı... Rüzgarla dans

Akılla bir konuşmam oldu dün gece;

içinde olduğum insana fark ettirmeden... Büyüdüm, büyüdüm...

Benim bu deli gönlüm, dedim;

"SİMURG ANKA - Otuz Kuş" demekmiş.

Yıllar yılı dert çekmek, dedi.

istedim... Koynuna girmek istedim bir sevgili gibi... Sevişmek

Bazen yorar insanı küçük şeyler; büyük sırlar vardır küçük şeylerin içinde. Açıldıkça açılır, boyuna posuna bakmadan... Bazen dinlendirir insanı uzaklar; uzakliğa bir yakınlığı vardır gözlerin. Gözlerin olduğu kadar gönlün de... Bazen durur tüm adımlar; adamların tembelliğinden değil, yolların düşündürücülüğünden. Öyle çetrefillidir ki, susar ayaklar da kimi zaman... Bazen sorar gözler, diller kabul etse bile. Maharet gözleri bile ikna etmektir, güzel söz söylemek değil. Bazen durur dünya, inecekler iner, sonra yoluna devam eder. Ne var ki, herkes için o duruş anı farklıdır. Kimisi içinse hiç dönmez dünya, ki o da apayrı mesele. Bazen herşeyi bir mimik anlatır, bazen gözyaşı, bazen bir kelime. Ne kadar da ağır gelir söylemek bazen bir kelime bile. Bazen bir anı, bir ömür kokar. Bazen bir daha yaşayamayacağını hisseder insan içinde bulundugu anı. Bazen şair olur insan, mısra kuramaz. Bazen mısra kurar insan, şair değildir. Bazen hiçbiridir, ne diyecegini bilemeyen sıradan biridir işte... Bazen yaşadıgını daha çok hisseder insan, öleceğini unutur büsbütün. Bazen yaşadığını tamamen unutur, hatta bazen her ikisini de. Bir anı bir anına uymaz derler ya insan için, ya bütün anları birbirinin aynı olsaydı. Bazen korkutmaz mı bu ihtimal insanı? Bazen korkar insan gölgesinden. Gölgesinin şahsında kendisinden. Zira kendi vücudu geçmiştir güneşin önüne. Kendi eseridir gölgesi. Bazen susar insan, dudaklari çatlar susuzluktan. Bazen susar insan, söylenecek çok söz varken bile. Bazen dolar insan, kimse anlamaz. Bazen herkes anlar, kendisi kendisini anlamaz. Yalnızdır bazen insan, öyle yalnız bakar ki dünyaya. Bazense hiç yalnız değildir, nasıl baktığını bilirse. Bazen büyük görür insan kendini, ne acizliktir! Bazen aciz görür, ne büyük bir görüş! Bazen, 'bazen' değil, 'her zaman' demek gerek. Ama bilmek gerek, ne zaman? Her 'bazen'in bir zamanı vardır. Alıntı

Güneşi özledim... Yıldızlara merhaba demek istedim... Terk ettim

alışkın değildir böyle bir sevgiye ve dayanamaz.

Su da ona "Söyledim ya ben de seni seviyorum." der

Ne dersin bu adamlara, dedim;

... hüsran:(

hüznün sarısı yakınca ruhumu... o anki hüznümden daha da can yakıcı başka bir hüzün notalarına eşlik eden bir müzik dinlemek hüznümü hafifletiyor...

Yedi vadi üzerinden uçtukça sayıları gittikçe azalmış.

sarılmak istedim... Yıldızları görmek, denizle konuşmak istedim...

ara sıra da da olsa kabuğuma sığınmayı ve orda herkesten ve herşeyden uzak kendimle başbaşa kalıp, olayın üstesinden gelene dek, muhasebesini yapmayı, en az zararla ruhumu kurtarmayı seven biri olarak;

Yıldızlı bir gecede can oldum bir dişiyle... Büyümeye başladım

heeeyyy teşekkür ederiiimmm... evet paylaşmak da iyi bir çözüm olabilir ama tercihim hep kabuğumdur bir kelebek olmak için kozamda kalmalıyım kendi adıma hep işe yaramıştır, ruh arınmış, renkler parlamış, kanatlar en canlı ve barışcıl renklere bürünmüş uçmak için yeniden vb... vb... vb...

yeryüzünde... Hepsi zamanla koşar gibi, hep bir şeylerin

YAŞAM SEVGİDİR...

İlk kez aşık olan çiçek, etrafa kokular saçar,

ettiği ovalara geldiğimde duruldum... Onları seyredebilmek için

ve gün gelir çiçek yataklara düşer. Hastalanmıştır çiçek

İçimden yeter artıkkk!!! diye bağırmak geliyor..

Bir kuş gibi özgürce, bir nehir gibi delicesine akarak,

Su, merak eder, sevgilisinin ölümüne sebep olan hastalık

Onların hepsi Simurg'muş. Her biri de Simurg'muş. Simurg Anka'yı beklemekten vazgeçerek, şaşkınlık ve yokoluşu da yaşadıktan

Kuşlar Simurg'a inanır ve onun kendilerini kurtaracağını düşünürmüş. Kuşlar dünyasında her şey ters gittikçe onlar da Simurg'u bekler dururlarmış. Ne var ki, Simurg ortada görünmedikçe kuşkulanır olmuşlar ve sonunda umudu kesmişler.

Yeni başlığın "Hayırlı Olsun" Kızılcığım.

yağmur yağdığında özgürlükleri elinden alınır, ağırlaşan kanatları

Küçük Şeyler

geçtikçe büyüdüm, çoğaldım... Yerimde duramaz hale geldim...

Çiçek, suya "Seni seviyorum der. Su, "Ben de seni

Biraz daha kulağı burkulunca, dedi.

çiçeğe aşıktır ama su da ilk defa aşık oluyordur.

Yaşamın bana kazandırdığı farkında olmadan bir güzellik insanların benden bir şey rica etmesine dayanamıyorum, yapabileceğim bir şeyse zıplıyorum. Acı olan yönü ise yaşam bana terkedilme acısının tadını tattırmışta ben de bekler olmuşum onları ne zaman kaybederim diye.:((

yaşam nedir diye sorduğumda... Büyümek istedim... Daha hızlı

Yaşamdan arta kalan son kırıntılarla avunuyorum şimdilik... Sıkıldım...

dünyaya, uzaklarda maviliği gördüm... Gördüm orada canlılığı,

Rivayet olunur ki, kuşların hükümdarı olan Simurg Anka, Bilgi Ağacı'nın dallarında yaşar ve her şeyi bilirmiş...

Çünkü su, pek ilgilenmez çiçekle... Halbuki çiçek,

O zaman anladım ki;

Hoşbeş etmiş derim, dedi. ÖMER HAYYAM.

Yataklardadır artık çiçek. Su da başında bekler

peşinde... Bazen bir kuşun kanadına karışır,

-kabuğumdan çıktığımda, içeriden sevilmek ve önemsenmek isteyen biri çıkıyor, kanatlarım yeniden kırılmadan önce:)

"Seni seviyorum" demek yetmemektedir...

Aktım, gittikçe büyüyerek... Beni sarmalayan toprağa dokunarak

=>>>>SEVGİ

başkaldırmışlığı, hasreti... Kavuşmak istedim bir an önce, sarılmak

=>>>>>Can Dündar

bugünden bana kalanlardan!

Sordum insanlara yaşam nedir diye?.. Cevap veremediler...

Derken bir gün uzak bir ülkede bir kuş sürüsü Simurg'un kanadından bir tüy bulmuş. Simurg'un var olduğunu anlayan dünyadaki tüm kuşlar toplanmışlar ve hep birlikte Simurg'un huzuruna gidip yardım istemeye karar vermişler.

Sevdim onu... Seviyorum dedim yaşamayı seninle birlikte... Toprağın

daha fazla çırpınamazdı damlalar karşısında... Sığınırken bir kaya

istedim onunla... Yaşamı istedim ondan... Dokunduğumda denize,

Dizmiş alt alta sözleri,

Gel zaman, git zaman çiçek o kadar mutlu olur ki, mutluluktan

Bir karadeliğin içine çekiliyormuş hissiyle bunalıyorum şu an. Hadi olumlu düşünelim lay lay lom diyelim. Hayat güzel, nefes aldığına şükret şarkları bile eski ritminde söylenmiyor artık. Eskidi... Eskidik.. Eskidikçe değer yarglarımızı değiştirdik, belki bir kısmını yitirdik.. Büyüdükçe herşey daha anlaşılır gelecek sanırdım. Büyümeyi bırakalı yıllar oldu. süratle yaşlanıyoruz artık ama hala anlayamıyorum hayatı, hatta eskisinden bile daha az anlaşılır geliyor yaşadıklarım, gördüklerim, duyduklarım...

Bir gün aşık oldum birisine, neden diye sormadan kendime...

bugünüme düşenlerden...

çıkmaz sokaklar, ruhumda labirent oluşturduğunda en çıkar yol ÖMER HAYYAM okumak ya da MESNEVİ... pişme yolunda:)

baykuş yıkıntılarını özlemiş,

akmak, denize kavuşmak istedim... Aktım gökyüzünün görünmediği

Bir düş, dedi; birkaç görüntü.

SADECE SEVGİ...

uykusuz ve yorgun bir yüz...

yaşamı arıyordum ne olduğunu bilemeden... Bir su damlasıydım, güneşin ışıklarında renklerle oynayan, karanlıklarda

Yaşamı insanlara sormak istedim... Işıkla tekrar kavuştuğumda

Yüreksizler, kafasızlar, soysuzlar, dedi.

yine "Seni seviyorum" der. Su, yine "Ben de" der.

YAŞAM NEDİR?

Sen ki her bilginin temelisin,

-cevaplanmamış sorular... sorular?

Günün birinde bir çiçekle su karşılaşır ve arkadaş olurlar.

okyanus oldum. Kapladım dünyayı canlılığımla. Dalgalarla oynarken derinliklere karıştım... Derinliğin sessizliğinde güzellikleri

için aktım... Benimle çiçekler açtı ağaçlarda, topraktan otlar fışkırdı

Büyüdüm zamanla... Diğer insanlarla birlikte, zamanla birlikte...

Çiçek, sabırlıdır. Bekler, bekler, bekler...

... bugünkü toplamı yaşamın : Biraz kül, biraz duman!!!

çiçeği. Sonra şöyle der doktor: "Hastanın durumu

Biraz keyfetmek için

Ne zaman akıllanacak?

Bu zorbalar ne biçim adamlar? dedim;

verdi... Zaman geçtikçe, yerime sığamaz hale geldim... Güneşe

Karıştım bir gün yağmur damlalarının arasına, gücü hissedebilmek için... Toprağa karışmak istedim, çoğalmak istedim, azgın bir nehir olup akmak istedim, deniz olmak istedim, yaşamı bulmak istedim, yaşam olmak istedim... Terk ettim gökyüzünü güneşe veda edemeden... Altımda gittikçe büyüyen yeryüzü beni kendine doğru hızla çekerken daha da büyüdüm, çoğaldım. Koşmaya başladım bir an önce toprağa kavuşabilmek için. Yaşamı hissedebilmek için... Yaşam olabilmek için...

diğer paylaşımlara dalınca ;aç kalındığını öğrendim:)))

delicesine... Ben onlara yaşamı sunarken, cevap veremediler bana

Ve anlamıştır artık su, sevgiliye sadece

bir çift bakış, merak, heyecan, korku ve...17 canın ne idüğü belirsice katledilmesi.

gördüm yeniden... Öylesine mavi, öylesine sınırsız, öylesine özgür...

Kurt, köpek, çakal, makal, dedi.

mutluydum gökkuşağı olup renkleri saçarken...

Kartal; yükseklerdeki krallığını bırakamamış;

özgürlüğümü hissettim yeniden... Küçük bir su damlasıyken

Sebebi açık. Çünkü umuda duyduğum güvenide yitirdim geçen zamanda. Beni bu karamsarlığa iten insan ilişkileri konusunda kendime olan inancımıda, yitirdiğim umudun yanına postalamam oldu...

nedir diye ve sorar doktora. Doktor, şöyle bir

Ancak Simurg'un yuvası, etekleri bulutların üzerinde olan Kaf Dağı'nın tepesindeymiş. Oraya varmak için yedi dipsiz vadiyi aşmak gerekirmiş. Kuşlar, hep birlikte göğe doğru uçmaya başlamışlar. Yorulanlar ve düşenler olmuş.

öğrenirim diye... Döl oldum genç bir erkeğin ateşli vücudunda...

Evi barkı olmak nedir? dedim;

Simurg'un yuvasını bulunca ögrenmişler ki;

aktım... Nereye gittiğimi bilemeden... Sadece yaşamı ögrenebilmek

Bana yol göstermelisin.

sen ve ben...

gerçekten seviyorum." Çok hüzünlenir su bu durum

Günler ve aylar birbirini kovalalar ve çiçek acaba

İlk önceleri güzel bir arkadaşlık olarak devam eder

balıklar kaçtı benden, suyum karıştı denize... Bir oldum onunla...

toprağı. Sıcaklığını, şefkatini. Bir sabah çiçekler açarken gökyüzünü

not:Depresyonda değilim :)

yıldızlarla konuşan... Mutluydum rüzgarla birlikte

Artık öyle bir duruma gelir ki, çiçek koku saçamaz

papağan o güzelim tüylerini bahane etmiş ;

yeryüzünde ki --uzaydaki canlı sayısı net olarak bilinmediğinden!:))-- milyarlarca insandan yalnızca tek bir kişiye ihtiyaç duyarsın... onu bulduğunda da zaten dünya senindir...

bakar suya ve der ki: "Çiçeğin bir hastalığı yok dostum...

maviliğe savrulurken, mutluydum kuşlarla kanat çırparken,

yemeğim yannnmıışşşşşşşşşşş:(((((

Bu çiçek sadece susuz kalmış, ölümü onun için" der.

ıssız ormanların arasından, yıllardır kımıldamaktan korkan taşları

Kendi adıma yaşamdan öğrendiklerimi çok sık hatırlamasamda öyle olaylar olur ki, yaşamın o gizli öğretileri birden beliriverir ve daha sonraki yıllarınızda tecrübe dediğimiz yetiyi kazandırır, bazen acı, bazen tatlı... ve hayat felsefeniz şekillenir öğrendiklerinizi yaşamınıza kazandırdığınızda... örneğin;

oysa hepsi o saate kadar yaşıyorlardı...

Takılmışken bir bulutun peşine, görürdüm yaşayanları

birşeyler hissetmeye başlamıştır. Zanneder ki,

derinliklerinde, karanlık sıcaklıklarda güveni hissettim... Zaman

Hayyam' ın bu sözlerine ne dersin, dedim;

Toprağa ilk dokunuş, ilk sarılış... Sıcaktı toprak, gökyüzünün

görebilmek için köpürdüm, taştım ona bir önce dokunabilmek için.

artık. Rengi solmuş, çehresi sararmıştır çiçeğin.

nedir sorun diye... Doktor gelir ve muayene eder

Bellidir ki artık çiçek ölecektir ve son kez zorlukla

gerisi silüet

Gökyüzünde dünyayı yaşarken sonsuz özgürlüğümle birlikte,

Nedir; dedim bu yaşamak?

Birkaç yıl daha katlan, dedi.

Öyle zaman gelir ki, artık su da içinde çiçeğe karşı

-Çoğu zaman bir tek insanın bana "iyi ki varsın" demesi bile var olduğum için mutlu olmamı sağlayabilir.

kovuğuna, özgürlüklerini teslim ederlerdi yağmura, sessizce...

seviyorum" der. Aradan zaman geçer ve çiçek

Tüketmek için bunca acele ettiğiniz takvim yapraklarına onca hızla çevirdiğiniz akreplere yelkovanlara, içine gönüllü daldığınız o insafsız rutin çarkına şöyle bir uzaktan baktığınızda ne hissediyorsunuz? "Ne kadarı benim hayatım" diye soruyor musunuz? Ne adarını başkaları yaşamış benim yerime... Ya da ben başkalarının?.. "Aynadakinin ne kadarı ben'im, ne kadarı oynadıklarım? Sevgiyi koydum kum saatinin dolu dizgin akıp giden kumlarının her bir zerresine... Çünkü bir tek sevgi var elimizde; bunca yıldan damıtılıp gelen.. Yine bir tek o kalacak, yaşanacak yıllarından geriye... Bir tek sevgi olacak bunca telaştan artakalan ötesi yalan...

bende diyorum ki;hiçbir zaman yalnız dolaşmak istemem. biliyorum ki yalnızlık benim en baş düşmanımdır.

-çözülemeyen denklemler?

çiçeğin, yardımcı olmak için sevdiğine...

-yangınlar... sonuç mu;

peşimde sürükleyerek, başkaldırırcasına... Başakların rüzgarla dans

gezdiğim gökyüzünü yeniden görebilmek mutluluk verdi...

bazen öyle anlar olur ki...

başını döndürerek çiçek, suya der ki; "Seni ben,

kalabalık bir aileden geldiğim için hiçbir zaman yalnızlığa alışıp onunla dost olamadım. çünkü içimde geçirdiğim fırtına ancak ve ancak etrafımda ki nesnelere çarparak hızını azaltıp durabilirdi. bu nesneler ise ailem, sevdiklerim ve sevenlerimdi...

uçardım onunla, rüzgara karşı çığlıklarla birlikte.

ümitsiz artık elimizden birşey gelmez."

-demek ki, bazı zamanlar insanın tek ihtiyacı olan uzattığında tutacak bir el ve yüreğindeki yangını anlayıp paylaşan dost bir yürekmiş...

Yaşamaktan bezdim, ne yapsam?

olamadığı kadar... Beni sarmaladı şefkatle, beni içine aldı sevgiyle...

balıkçıl kuşu bataklığını.

Şimdi kendi gökyüzünde uçmak

içi içine sığmaz artık ve anlar ki, su'ya aşık olmuştur.

birliktelikleri, tabii zaman lazımdır birbirlerini tanımak için.

"Sırf senin hatırın için ey su" diye...

Anka Kuşu

Sana soracaklarım var, dedim;

Önce Bülbül geri dönmüş, güle olan aşkını hatırlayıp;

alıntı.

Ufacık bir damlaydım, bulut oldum, toprak oldum, deniz oldum,

sonra bile uçmayı sürdürerek, kendi küllerimiz üzerinden yeniden doğabilmek için kendimizi yakmadıkça, her birimiz birer Simurg olmayı göze almadıkça bataklığımızda, tüneklerimizde ve kafeslerimizde yaşamaktan kurtulamayacağız.

günüme düşenlerden;

Cevap alamadım... İnsan olmak istedim... Yaşamın ne olduğunu

Aynı toprak gibi sıcak ve karanlık bu yer bana güven verdi, huzur

Yaşamı sorardım kuşlara, nedir diye? Özgürlük derlerdi bana... Göklerde özgürce kanat çırpabilmek, rüzgara baş kaldırmak. Ama

mı diye?.. Cevap vermediler bana... Denizi aradım uzaklarda,

ÇİÇEKLE SUYUN HİKAYESİ

Sonra bir sabah, daha güneş ışıklarını serpmeye başlamamışken