Argümanlar, tezin temel dayanağıdır. Satrançta kazananın olmadığı, salt kaybedenin olduğu söylenir ve bilinir. Tartışmada da aynı durum sözkonusudur. Argümanlarını doğru ortaya koyamayan taraf kaybeder. Bir oluş sırası gözetmek gerekir. Bu oluşun içinde fazla olan herşeyi tartışmadan dışarı atmak gerekir ki; fazla olan herşey rakibin elinde muazzam bir silaha dönüşebilir. Bu silah sizin elinizdeki silah bile olabilir. Bu yüzden tuttuğunuz silaha dikkat etmelisiniz. Attığınız mermi sekip size dönebilir.

Şimdi düşünelim. Ortada kocaman bir masa, etrafında mesela bir Zerdali bir yanda, çeşmi giryan hemen karşısında, ebri nisan, Dilşad, uluda, ya umutlar biterse, Şahin ve Türkçeci bu büyük masanın diğer konukları. Çaylar ince belli ve bizzat Dursun'un elinden.

Çöpçüsünden züppesine kadar herkes cinai cömertliğinin kesesinden harcar; hepsi, mutluluk reçeteleri dağıtır; hepsi, herkesin adımlarına yön vermek ister: Ortaklaşa hayat, bundan ötürü tahammül edilmez bir hale gelir; insanın kendş hayatı daha da çekilmez olur.? E. M. Cioran

örnek üzerinde değerlendirme yapılacak olup yarının polemikçilerinin yetiştirilmesi gibi bir gaye gözetilecektir. :))

tartışma fikirlerin, kavga bedenlerin çarpışmasıdır.

Münakaşa yerine: Münazara...

Benim için çok kolay olurdu, bundan hiç şüpheniz olmasın. Maske kullananlar ve kendisi olmayanlar düşünsün!

Tek başına olmak yerine, takım oyunu yapmak oynamak için: Münazara...

bedenler çarpışmaya başlamışsa fikirlerin bir değeri de kalmamış demektir. çünkü fikir saygı ister kavga da ise saygı yoktur.

Açıkçası geleneksel toplumlarda herşey söylem düzeyinde olmakla beraber oldukça ve insanı boğacak kadar yavandır. Bu yavanlıktan kurtulmanın da tek çaresi bütün reçetelerden kurtulmaktır. Çünkü E. M. Cioran?ın ifade ettiğince gerçekleşiyor ortaklaşa hayat.

Hocam,

Tartışmanın doğasında vardır. Rakibe odaklanmak gerekir. Rakibin argümanlarını doğru bir biçimde ortaya koymasını sağlamak gerekir. Rakibin argümanlarını ortaya koyuş sırasını, argümanların tezi ne ölçüde desteklediği, argümanlar arasında sızılacak bir boşluk olup olmadığına bakmak gerekir.

En kötüsü de şudur ki; sizin bilemediğinizi rakibin bilmesi durumunda tartışmada kazanılması muhtemel bir mevzi arayışındayken eldeki doğruların da elinizden rakip tarafından alınıverdiğini görürsünüz. Bunun da daha kötü bir tarafı vardır ki; moral üstünlüğünüzü rakibe kaptırarak sonraki savaşları da kaybetme olasılığını büsbütün azdırırsınız. Unutmayın; ?Bir kez kaybeden hep kaybetmeye yakındır.?

Herkes durup dururken kendini demokrat, cumhuriyetçi, ulusalcı, liberal vs. diye adlandırmaz. Çünkü bu kavramlar içerdikleriyle vardır. Eğer yaşamınızda demokrasiyle bağdaşmayan öğeler çoğunluktaysa ve en kötüsü demokrasinin ne olduğundan -tabelada okunduğundan daha fazla- bihaber değilseniz demokratlığınız zaten abes kaçar ve açıkçası bunu kimseye yutturamazsınız. Çünkü eylem yoksa anlamak da yoktur. Herşey pratik içinde değer kazanır.

selamla

tartışmanın çay saati tadında geçmesini beklemek boşunadır.

memnun oldum. keyifli bir münazara olacağından kuşkum yok.

Münazarada iki sene öncesine kadar sıfırdım. Ne bir münazaraya katılmış, ne görmüştüm.. Sağolsun Ata Özer bir münazara geleneği başlattı. Sürecin nasıl olacağını bilmeden başladık yarışmaya. 5-6 aylık bir süreçti. Bazen çok zor konularla ve rakiplerle 8 tur geçtik, 1. olduk... Hikayesini yazsam bir kitap olur.

şaka değil.

kimileri fikir çatışmasında bile kavgacı kişiliklerini bastıramıyor ve hemen olayı saygısızlığa küfüre dönüştürüyorlar. bu tür insanlarla uğraşmamak için olsa gerek fikir tartışmalarından bile çekinirim kendimi bildim bileli. beynini geliştirememiş insanlar o kadar çok ki beyinlerine gidecek oksijen malesef kaslarına gider olmuş. kısır döngülere tutsak ettikleri beyinleriyle de herkesi yıldırmak aşağılamak için uğraşmaktalar.

Acaba burada yazdıklarımızı aynı sertlikte ifade edebilir miydik?

Benim tartışmalarda dikkatimi çeken bir nokta var. Biz tartışırken karşıdakini dinlemiyoruz aslında. O, düşüncesini savunurken bizim aklımızda "ona nasıl cevap vermeliyim?" sorusunun cevabı dolaşıyor. Böyle olunca tartışmanın tarafları birbirlerini anlayamayıp bambaşka şeylerden bahsediyorlar çoğu zaman.

karmaskeliler düşünsün. :)

Merhaba ali karadayı,

İnce belli bardaktan ve Dursun beyamcanın elinden çay içmemek ne mümkün! Zira çayı çok seviyorum ama şunu da belirtmek isterim ki burada nasıl yazıyorsam o masaya oturduğumda da aynı şekilde konuşurum.

tartışmada söylenmesi gerekli herşey söylenmelidir. zira, söylenmeyen söz ağırlaşır.

Alıntı yok, muhatabın cümlelerini kopyalayıp ardına devşirilmiş bir cümle ile cevap iliştirmek yok. Dileyen de izliyor. İşte, sanal olarak telakki ettigimiz ama yaşamın tüm gerçekliklerinden belirli ölçeklerde barındıran iş bu platformda da, kavrama hayatiyet kazandırmak ve vaktimizi değerli kılmak için: Münazara...

Münazara Odası başlığına katkılarınızı beklerim.

bu başlıkta talep üzerine tartışma idmanları da yapılacaktır. konu seçimi de yine talep üzerine ortaklaşa belirlenecektir.

Bu yüzden tartışmanın ilk ayağı, rakibi göz kararı tartmaktır. Karşınızda kimin olduğunu bilmezseniz argümanlarınızı hangi plan dahilinde, ne kadar cüretle ve en önemlisi nasıl edipte sektirmeden ortaya koyacağınızı bilemezsiniz.

bunlar tabii ki benim naçizane fikirlerim.

Üstadım;

Tebrikler hocam.

Kuralsız, mesnedsiz, dengesiz, tutarsız, sonuçsuz atışmalar yerine: Münazara...

Hiç sanmıyorum. :)

Tartışmak, kökeni "tart"mak. Kişi tartışma anında, çelişkili davranmamalı. Bu sebeple tartarak, düşünerek fikirlerini ortaya koymalı. Kişinin gelişebilmesinde, öğrenebilmesinde en etkili yoldur tartışmak.

Kavga etmek ve tartışmak.. Arada ince bir çizgi. Görmek gerek. Çoğu zaman sonucu kavgayla sonuçlansa da, tartışmakta önemli olan orta yolu bulmaktır. Bunu yaparken de, seviye ve saygı sınırlarını zorlamamak, dinlemeyi ve dinlettirmeyi bilmek gerek.

kesinlikle... :)

Sn. zerdali...'nin bir önceki iletisi hakkında...

Yaşadığımız toplumsal yapı içerisinde durup dururken ne kadar doğa sevgisiyle dolu olduğunu anlatma gereği duyan insanlarla karşılaşma olasılığınız çok yüksektir. Ya da hayvan sevgisi ya da insan sevgisi ya da savaş karşıtlığı. Oysa bir çoğunun bir ağaç ektiğini, bir ağacın rüzgarda salınmasını bir beton yığınına tercih ettiğini, hayvan ya da insan sevgisini hümanizma boyutunda ve somut yaşadığını, savaş karşıtlığında söylem düzeyini aştığını vs. pek göremezsiniz. İşin kötü tarafı da şudur ki bunun yadırgandığını da göremezsiniz.

ali hocam tebrikler. bize güzel bir hikaye borçlusunuz. bir gün anlatmanızı bekleriz.

Hakaret, şiddet, husumet, gıybet, nispet, adavet yerine: Münazara...

Saygı duymak, saygı kazanmak; sabrı ve fikirlere müsamaha gösterebilmeyi öğrenebilmek için: Münazara...

Hukukta iki ucu keskin hançere benzer deliller vardır. Bir ucu sizi ipe götürürken diğer ucu sizi ipten kurtarabilir. Bir ucuyla cennetlikken diğer ucu sizi cehennemin dibine gönderebilir. Tabi bütün bunlar ancak ehil olan birinin ellerinde gerçekleşebilir.

Var mısınız?

Sn. Ş@h-in'in son iletisi hakkında...

durmadan laf sayma, kırıp dökme isteğinin bizi istendik bir yere götürmeyeceğini anlatırdık birbirimize.

fakat tartışmadan sonra bir çay satinde buluşup söyleşmek için engel de yoktur. :)

tartışmayı bilen insanlara saygılarımla...

Ancak şunu da bilmelisiniz ki; bütün bunlar rasyonel düşünen toplumlarda hayat bulabilir. Zira üçüncü dünya ya da azgelişmiş toplumlar olarak adlandırılan yerlerde insanların kalbiyle düşündüğü kabul gören bir yaklaşımdır. Bu tür yerlerde tartışma sonucu fikir değiştiren kimselere pek rastlanmaz. Herkes gördüğünü bilir ve yaşar. Daha önce de belirttiğim üzere, kimse tartışmaya sıfırdan, bütün doğrularını yok sayarak başlamaz.

Modern toplumlarda rasyonalite hakim unsurdur ki; yaşamda kavramlar sudaki zeytinyağı gibi havada asılı durmaz. Kavramların bir içerdiği vardır. Kavramlar içerdikleriyle vardır.

Rasyonel düşünen insanlarla fikir tartışmasına girdiğinizde, teziniz yeterince güçlüyse, tezinizin gücüne yaraşır argümanlar ortaya koyabiliyorsanız ve güçlü argümanlarla desteklediğiniz tezinizi mantık düzeyinde gerçekleştirebiliyorsanız rakibin ikna olduğunu görebilirsiniz. Oysa burda durum bambaşkadır.

Kavramlara hakim olmalısınız. Kavramlar ve işaret ettikleri üzerine kafa yormalısınız. Kavramların ancak içerdikleri ve işaret ettikleriyle var olduklarını, kavramsal çerçeveye uymayan bir sürü uyduruk şeyin kavramların ana yapısını oluşturmadığını, bir yerde bir kavramın kullanılıyor olmasının o kavramların içerdiklerinin de orda olduğu anlamına gelmeyeceğini iyi bilmelisiniz. Yaşama hükmetmenin yolunun biraz da kavramlara ya da daha genel anlamda söze hükmetmekten geçtiğini bilmelisiniz.

"Hayata Dair" kategorisinde bu konuda bir başlık açtık ve sabitledik. İştirak etmeyi düşünürseniz memnun oluruz.

?Vaaz verme çılgınlığı içimizde öylesine yer etmiştir ki, korunma içgüdüsünün bilmediği derinliklerden doğar. Her insan, kendinin bir şey önereceği anı bekler: Ne önerdiği önemli değildir. Bir sesi vardır ya, o yeter. Ne sağır ne de dilsiz olmanın bedelini pahalıya öderiz?

Selametle...

Sondan bir önceki savaştır bu. Çünkü son kavramı çok fazla kesinlik belirtmekle beraber apaçık bir rizikodur. Bu yüzden herkes rövanş avantajını saklı tutmak ister.

muhtemelen herkes maskelerini evde bırakıp geleceği için daha samimi olurdu. kimse başkasının yerine konuşamazdı. herkes kendisi olmak zorunda kalırdı.

Tekdüzelikten çıkarıp, bir çeşit yarışma heyecanı katarak tatlı ve samimi bir rekabet hissi katabilmek için: Münazara...

bu kimisi için çok kolay kimisi için de çok zor olurdu.

Her tartışmada belli ön kabuller vardır. Hiç kimse tartışmaya sıfırdan başlamaz. Hiç kimse tartışmaya, bütün inandıklarını tekzip etmek için ya da tartışma yoluyla tekrar başlangıçta elinde olan kartlara ulaşmak için başlamaz. Herkes tartışmaya, kazanılması gereken bir mevzi için girişilmiş, yazgısı pek muhtemel olmayan, sondan bir önceki savaş diye bakar.

bakarsınız anlayıverirdi herkes.

Bir başka olumsuzluk da tartışma ile kavganın birbirine karıştırılması. Halbuki çok kesin sınırlarla ayrılıyorlar birbirlerinden, biri karşıdakini dinlemek, saygı çerçevesi dışına çıkmamak, tüm fikirlere açık olmak gibi kurallara bağlı diğeri değil. İkisinin birbirine karıştırılmasının neticesinde etraftan sürekli şu uyarılar geliyor: "Lütfen tartışmayalım!" Kavga etmeyelim der gibi.

ama çayla beraber, çözülemeyecek hiçbirşeyin olmadığında da anlaşabilirdik belki.