bu konu başlığımda güzel/güzellik ile çirkin/çirkinliğin doğasını hevesini ve savaşını tartışmaya açmak istiyorum.

güzellik göreceli bir kavram.. güzelliğinden çrkinliğinden ortak paydası zor olur ama içinin güzelliği dışına vurmuş insanlar vardır.. konuşurken yüzüne eğil ağzından çıkan kelimelere bakarsın..

güzelliğin kendine özgü bir hazzı bir doyumu var mı? yada çirkinliğin acı üretmesi, rahatsız etmesi yada kendini küçük görmesi kaçınılmaz mı?haz güzelliğe, acı çirkinliğemi eşlik eder?

güzel olmuş..

selamlar

mesaj sayınımı dolduruyorsun:PP

güzellik gurur verici olsada genelde gurursuzluğa iter insanı aşırı öz güven doyumsuzluğu getirir bereberinde oda gurursuzlugu... çirkinlik hevestir hasetliktir kendine has ayrı bir güvendir... ama ikisininde ele tutulur tarafı yok konu sadece güzel veya çirkinlik ise sonuç her ikisi içinde hüsran... bu ayrımı bütünlülük çerçevesinde yapmak gerek...

ilk olarak güzel ile çirkinin hangi noktada bir arada hangi noktada ayrıştığını belirlememiz gerekiyor. güzelin güzelliğin doğasını, çirkine çirkinliğe acıma, çirkin çirkinliğin doğasını güzele haset duyma olarak düşünüyorum. güzel her zaman doğaldır tutkuyu uyarır ötekinde şaşkınlık yaratır.