Her adımda boynumdan bir fular düşüyordu

Geçici bir dinginlik, düzmece bir erinç

Şimdi her şey doludizgin ve çoğul

Gözlerindeki usul şefkati

Zamanla gözlerimiz açıldı, dilimiz çözüldü güvenle ilerledik birbirimize.

gercekten cok guzel bir şiir... bilmeyen arkadaslar varsa okumaları için burda paylasmak istedim,

Hepsini bilirsiniz zaten, bir işe yaramadığını bildiğiniz gibi.

Ey sanat herseyi hayata dönüştüren...

Kaplar tekin olmayan göğümüzü

Bakışları manasızlaşırdı?

Takvim tutmazlığını

Karardı dizeler.

Ama yine de güç verir bazı sözler, sözcükler, öyle düşünürler.

Her otelde biraz eksilip, biraz artarak

Bir şiir yaşatır her şeyi yaşamın anlamı solduğunda

Her yaşta başka türlü geçilen

Altına saat: 16.00 diye yazmıştın, ve 16.04'tü onu bulduğumda.

Şimdi biz neyiz biliyor musun?

Yazları daha iyi görülen

verdim ona gitti.

Benim sana erken

evet bu da bitti...

Kuzey yıldızı daha uzakta

Ve ne kadar az zaman

tez canlı, çevik bir kul gördünüz mü?

güzelmiş gercekten, teşekurler...

" Gerçekler.. " Dedi

Başka bir mevsim, başka bir takvim, başka bir ilişkide

Gün gelir bir gün

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını, Takvim tutmazlığını

" Yaşamıyorsun.. " Dedi.

Birlikte çıkalan yolların yazgısıdır:

İnce boylu, güler yüzlü, tatlı sözlü,

" Bilmiyorsun " dedi.

Gittin. Şimdi bir mevsim değil, koca bir hayat girdi aramıza.

Umut ve korkunun hiçbir anlam taşımadığı bir dünyada

çöker.

Çağrışımlarla ödeşemezsiniz.

Bütün kazananlar gibi

Unutsam eşyanın gürültüsünü, nesnelerin dünyasında

Önceki şiirlerimde hiç kullanmadığım bu sözcük

Yaraları nasıl sardığından, ya da her şeye nasıl iyi geldiğinden.

YALNIZ BİR OPERA

Birahaneler ve bankalar üzerine kurulu hayatlarında

<i>başkalarının mutsuzluğu beni mutlu etmez, edemez!</i>

Akıp giden zamana göz kırpan yorgun yıldızlar gibiyiz.

Eşyalar gözünüzün önünde durur birlikte yarattığınız alışkanlıklar

Zaman alır sizden bunların yükünü

Her yaşta biraz gecikilen

Sonra vaat edilmiş topraklar gibi

şiir uzun ama güzeldi

İlerledikçe... Kaybolup gittin bu şiirin derinliklerinde

Demek yangından kurtarılacak hiçbir şey kalmamış aramızda.

" Neden? " Dedim

Sense kendini hala hayatımdaki herhangi biri sanıyordun,

Ölü yanardağlar, ölü yıldızlar

Kucağında bir rebap, elinde bir yay var, de, tellal,

Adım onların adının yanına yazılmasın diye

Yani yaşamışlık sandığın

Sessizce alacak yerini nesnelerin dünyasında

Benim sana erken, Senin bana geç kaldığını.''

Bir anın, yalnızca bir anın bütün bir hayatı kapladığı anlar

Bakışlarından anlardım kızdığını..

Linç edilerek öldürülenlerin hayat hikayelerini de...

Acı çekecek yerlerimi yok etmeden

Oysa çocukluktan kalma gökyüzünde hileli zar

Benim senden, senin benden habersiz alıp verdiklerini

Ben kal dım..

" Canım çekiliyor " dedim.

Bir ayrılığın ilk günleridir daha

Soğuktu sesi

" Ölüyorum " dedim?

Aşkın kuzey yıldızı

Aramızda bir düşman gibi duran zamanı, Daha o gün anlamalıydım

Düşerim

Gerçeklikle beraber silindi tüm sözler?

" Neden? " Dedi

Gökummaların ve içdökmelerin vaktinden geldim.

Buz gibi üşüdüm her duyuşumda..

Kısa ve net aynen böyle ölüm bile birleştiremez bizi.

Bir şey bulduğunda neyi, ne yapacağını bilmeyen çocuklar gibi

Orada olmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

İkindi yağmurlarını bekleyen

Büyük bir şaşkınlık kaldı o fırtınalı günlerden

Kış başlıyor sevgilim

Giriyoruz kara ve soğuk bir mevsime.

Ne kalacak?

Teşekkürler @ aNaRşİsT.

evet baya uzun bir şiirdir ama gercekten sıkılmadan okunuabilecek bir şiir sanırım...

Kim bilebilir ikimizden başka?

Gelip size zamandan söz ederler

Yaşamsa yerli yerinde

Atlarla birlikte terledim yolları ve geceleri

Kendi denizlerimizde sessiz sedasız boğulacağız

Kimsenin umurunda değil

Mutluluk geçip gitmiştir yanınızdan

Duyarlığın gece mekteplerinden geldim

Barbarların seyrettiği trapezlerden geçtim

Unutulmuş bir oyuncak, eski bir çerçeve gibi, hani,

Gündeliğin başıboş ayrıntılarında

<i>Bu öznesi mutluluk olan bir mesaj olacak.</i>

bende bi başlıkta bunu okudum gitmeler kalmalar üzerine

hiç durma, bağır:

Emek ve aşkla güzelleştirilmiş bir dünya

Dile dökülmeyenin tenhalığında

Günden güne hayatıma yayılan, varlığımı ele geçiren,

Çünkü her şey bir o kadar anlamsızdır

Kanat gibi, tüy gibi, dokunmak gibi

Nerde bir topluluk görürsen, tellal,

Ben yoluma devam ederim. Bitmemiş bir şiirin ortasında

çıksın biri ondan bana bir şeyler desin iş ki,

Yak, dağıt külleri

Kötülükler imparatorluğunda bir tek şiir yazmayı biliyordum

Ölü şairlerin imgelerinden kalma

Sırtında bir al kaftan taşıyor.

Bütünlemeli çocukluklarıyla geçti

" Yaşıyorum.. " Dedim

Çerçevesine sığmayan

Sonra tımarhanelerde tımar edilen ruhum

Ve elbet üzerinde durulmuyordu.

Gün günden puslu pencerelere benzeyen gözlerim

Çıplak bir yara gibi sızlar paylastığımız anlar,

Verdim canımı gitti

'Eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen' notunu buldum kapımda.

Yoksun sen

ay parçası bir yüzü var,

''Aşkın bir yolu vardır

Bir yerlerden bulunup yeni mutluluklar edinilir.

" Yaşamıyordun.. " Dedi.

Yerli yerinde her şey

Bir aşkı yaşatan ayrıntları nereye saklayacağınızı bilemezsiniz

Gün boyu hiçbir şey yapmadan oturup

Her şeye iyi gelen zaman sizi kanatır

" Anlat.. " Dedim

Bir yaz daha geçti hiçbir şey anlamadan

<i>Herkes mutluluğu, aşkı, yarınsızlığı kısmende olsa düşünmeyecek kadar uçacak zirveyi hak ediyor.</i>

İyi bak kendine

Bir zaman sonra batık bir aşktan geriye kalan iki enkaz olacağız yalnızca

Ben sende bütün aşklarımı temize çektim

Bunlar da bir işe yaramadıysa

bunuda paylasmak istedim, biraz önce dinledim cok hosuma gitti...

Her yaşta başka türlü geçilen,

Yorgun, kirli ve umutsuz geçmişim

Işık istiyordu yalnızlığım

Dönüp ardıma bakıyorum

Gözlerim

Kendimizi hazırlar gibi.

Mevlana Celaleddin Rumi

Kaçan bir kul gördünüz mü ey insanlar, de,

Sanki yaz, birbirimizi görmediğimiz o üç ay,

Zaman alır.

" Başka hayatlar bedenime sıkıştırılmış ruhlar vardı? "

Unuttuklarını hatırlamaktan

Ve açık hayatları seviyordu.

Gökyüzünde yalnız bir yıldız arar gözler

Çünkü ben aşkın bütün çağlarından geliyordum.

Ve elbet biz de bu aşkta büyüyecek

Yaram vardı, bir de sözcükler

Çıplak ve sahici yaşayıp çıplak ve sahici ölmek için panayır yerleri...

Oysa o boşluğu dolduran eksilmenizdir.

Teslim etme kimseye, hiçbir şeye

Aşk ve Acı usul usul eriyen bir kandil gibi söndü daha şiir bitmeden.

Geride yanlızca ayak izlerimiz..

bu cümle kuruldukan sonra ancak bu şarkı dinlenir

barış vakti uysal olur, de.

Bütünlüğü bozmadan yazılan bu tür uzun şiirlere hep ilgi duymuşumdur.

Ucucu ve yumuşak şeyler geliyordu aklıma.

O eski ağrı

Senin bana geç kaldığını.

Seni bir şiire düşündükçe

Yüreğim, o eski aşk kalesi

Senin için üç lirik parca yazmaya karar vermistim.

Operada bir gece uyudum, hiç uyanmadım.

Bakarken dünyaya

Ayrılığımızın kışı başlıyor

Tahvil ve senetlerini intiharlarla değiştirenlerin

Ölmuş saadeti karşılaştır yaşayan mutsuzlukla

" Gülüşler arkasına sığınma çaban " dedi

Zamanla yerleşir yaşadıkların, yeniden konumlanır, çoğalır anlamları, önemi

Sanırsın durduğun yerde

Alıp götürmüştü bir şeyleri hayatımızdan, olmamıştı, eksik kalmıstı.

Yepyeni bir mazi yarattı sözcüklerin gücünden

söyle, verdim canımı ona gitti, telal,

ve herşey gibi buda bitti.

Acıyla baş etmeyi öğrendim.

Çıkılmış bir yolun ilk durağında bir mevsim bekledim durdum.

Bittiğine kendini inandırmak, ayrılığın gerçeğine katlanmak, sırtınızdaki

Böyle zamanlarda her şey birbirinin yerini alır

Hayatta sevinilecek şeyler yeniden fark edilir.

Birbirine uzanamayan

Büyüyüp kök salan bir aşka bedellendin.

" Kal .. " Dedim.

Savaş vakti tez gider, de, tellal,

İçimizdeki ıssızlığı dolduramaz hiçbir oyun

<i>İşte sırf bu yüzden çok mutlu ol dilerim</i>

Aşk yarası hep aralık bırakır kapılır, kapım aralık sana. Ömrümün son demlerini yaşıyor olsa m bile gel..

Yangınlarla bayındır kentler gibiyim:

kavranır.

Daha o gün anlamalıydım

Boşlukta iki yalnız yıldız gibi

Munis, sokulgan, hüzünlü resimlerine

Dilerim geri teper.

Oysa yapacak hiçbir şey kalmamıştır artık

Oysa şimdi içimin yıkanmış taşlığından

<i>Ben ne kadar geçmişte kalsamda ve şimdi bu gerçekle yüz yüze olsamda isterim ve dilerim ki mutlu olsun.</i>

Ansızın geri teper.

Bir mektup, bir kart, birkaç satır ve benim şu kırık dökük şiirim

Biliyorum ne sen dönebilirsin artık, ne de ben kapıyı açabilirim sana.

Ben, öteki, bir diğeri ona doğru ilerler

Usulca düşüyordu bir kağıt aklığına,

Solgun yollardan geçtim.

" Biliyorum.. " Dedi?

Sanki ufacık bir şey olsa birbirimizden kaçacaktık.

tertemiz kokan bir kul gördünüz mü,

Kulak verdiğiniz saat tiktakları

panayır yerleri...

İş ki çıksın bir habercik getirsin biri ondan bana, tellal

Bakınıp dururken duvarlara

Kelimeleri değiştirebiliriz çok kolay ama bunu yapmayacağım.

İçeride odalara sığamazken siz, kendiniz

Yaz başıydı gittiğinde. Sersemletici bir rüzgar gibi geçmişti Mayıs.

Anıları, acıları, biraraya topla

Kimsesiz bir yazdı. Yoktun. Kimsesizdim.

Yüzündeki kuşkun kedere, gür kirpiklerinin altından

Yani dayanmak ve katlanmak için silkelerken bütün benliğimizi

<i>Mutluluklar...</i>

Başımıza gelmiş bir felakete, iskenceye çekilmeye, ameliyata alınmaya

Uzun uzak yolları tarif etmekten

Haklıydı ...

Dışarda hayat düşmandır size

Aşkın kuzey yıldızıdır bu

baştanbaşa fitne.

'' 'Eylül'de aynı yerde ve aynı insan olmamı isteyen' notunu buldum kapımda.

Sanırım lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu

Aşk... Bitti. Soldu şiir.

Kısık lambalar gibi ışıyan gözlerine

El kadar gökyüzü mendil kadar ufuk

<i>Yaradanım altı mayısta attığınız imzanın mutluluğunu daim etsin </i>

Yeni bir iklime, yeni bir kente, bir tutkunluk haline, bir trafik kazasına,

" Yazık.. " Dedim..

güzelmiş uzun olsada tşkrler

Eski şarkıları, sarhoşların ve suçluların

Kırgındı

Bir zamanlar anlamadan yaşadığın şey, çok sonra değerini kazanır.

Her şeyi bir başka aşka erteleyeceğiz.

Camdan dışarı bakıp puslu şarkılar mırıldanmak...

Göremeseniz de, bilirsiniz

Kolay değildir bunlarla baş etmek, uğruna içinizi öldürmek.

Çicek adlarını ezberlemekten geldim

Hiç yakın olmamışsınızdır intihara bu kadar.

Ya da yol üstündedir

" Git .. " Dedi?

Çaldığı hep güzel, hep sıcak havalar, de.

Ne kalacak bizden?

Zaman zaman geri tepip duruyordu.

hançeri çıkartmak, Yüreğinizin unuttuğunuz yerleriyle yeniden karşılaşmak

O tiktaklar kadar önemsiz kalır şimdi

Nerede bir topluluk görürsen, tellal,

ve butun kazananlar gibi sen de terk ettin...

" Hangi gerçek? " Dedim.

Sonra dünyanın bütün sinemalarında bütün filmleri seyrettim.

Maskeler ve çiçekler biriktiriyordu

Yoksa bu kadar konuşabilir miydim?

Hoşnutsuzluğumun kışı başlıyor

Geçerek geldim. Terli ve kirliydim.

Şimdi her şey kesintisiz ve sürekli bir devrim gibi

Mataramda tuzlu suyla, oteller kentinden geldim

Geçti her cağın bitki örtüsünden

" Bilmiyorsun " dedi?

Sözcüklerin ve sessizliklerin yeri iyi ayarlanmış

Yaz başıydı gittiğinde. Bir aşkın ilk günleriydi daha.

Yürü yüreğim gidelim buralardan

Ne zaman ki, yeniden canlanır bağışlamasız belleğimizde

Biraz daha fazla sevdiğim, biraz daha önem verdiğim.

Bir aşkı beraberlik haline getiren kendiliğindenliği

Bizden diyorum, ikimizden

kolay değildir elbet.

Sıradan bir serüven, rastgele bir ilişki gibi başlayıp,

Korkarsınız sözcüklerden, sessizlikten de; bakamazsınız aynalara,

Yoksa gerçekten bitmissinizdir.

Zamanla ilgili bütün atasözleri gündeme gelir yeniden.

" Sen seçtin.. " Dedi.

onun gül bahçesinden bir demet gül deren var mı?

Belkide ilk kez giriyordu yazdıklarıma, hayatıma.

Eksiliyorduk

Korsan yazıları, kara şiirleri, gizli kitapları

Havada asılı kaldı seslerimiz

Darmadağınık imgeler, sözcükler ve kafiyeler

" Ölüyorsun " dedi?

Murathan MUNGAN'dan güzel bir şiir.

Ağladım

Gençliğimin rüzgara verdiğim yılları

Aramızda bir düşman gibi duran zamanı

Bana zamandan söz ediyorlar

İfadesiz?

Yazıya oturup sonu gelmeyen cümleler kurmak,

Günlerin dökümünü yap

Terk ettin.

" Yaşamıyordum ki.. " Dedim

Lirik sözcüğü en çok yüzüne yakışıyordu.

Oysa yapacak ne çok şey vardı

bence sadece keman ve baglamanın harika bir bulusması olan bulbulum altın kafeste dinlenir sözsüz sadece müzik...

" Kendim değildi yaşadığım " dedim..

Geçmişim

Daha önce de başka şiirlerde konaklamıştım

Hiç umurumda değil,

O boşluk dolar elbet, yaralar kabuk bağlar, sızılar diner, açılar dibe

Aşkın bir yolu vardır

<i>Bildiğim diğer şey bu hayatta öğrendiğim</i>

Upuzun bir kış başlıyor sevgilim

" Kime? " Dedim

Her şey asılı kalmıştır bitkisel bir yalnızlıkta

Ama öyle sessiz baktığımız duvarlar gibi olmaya çalışırken,

Ödünç almadım hiç kimseden hicbir şeyi

Bize de güler bu hayat nasıl olsa

Anladığındaysa yapacak tek şey kalmıştı sana

İlerlerim

Kendime bir yer bulsam, dediğimiz zamanlar gibi

Onun bağından bir meyva devşiren var mı ey insanlar, de,

Yani günlerimiz aydınlıkken kaçırdığımız her şeyi bir düşün

İpek yollarında kuzey yıldızı

Suyu boşalmış bir havuz, fişten çekilmiş bir alet kadar tehlikesiz

Yıkıntılar arasında yakınlarını arayan öksüz savaş çocukları gibiyiz.

Ey Sanat! Her şeyi hayata dönüştüren.

Daha o gün anlamalıydım bu ilişkinin yazgısını

Buraya gelirken

Kitaplara sarılmak, dostlarla konuşmak,

Yeniden yollara düşerler

Ve toy yaşın bilmediği hesap: ışık hızı.

Giderken ya da dönerken atlanan esiklerden

Para etmez kendimizi avutmak için bulduğumuz numaralar

bakışıyorduk.

Acı çekiyor ve kendimize gömülüyoruz

Kızdığın, ya da kıskandığın diyelim

Fotoromansız, trüksüz, hilesiz, klişesiz bir beraberlikti bizimki.

Aşk mıydı, değil miydi? Bunu o günler kim bilebilirdi?

Bakışımlı mevsimlerden

Ask yalnız bir operadır, biliyordum:

Üzgündü

Şimdi her şey yeniden

Sen de değilsin. O da değil

Ağır sınavlar vermiştim değişen ruh iklimlerinde

O boşluk doldu sanırsınız

Oysa bilmediğin birşey vardı sevgilim

Dahası onalar da bilirler.

Ne kalacak geriye savrulmuş günlerimizden

Zamanla anlarsın bu bir yanılsama

Yokluğu derin ve sürekli bir sızı halini alır.

Yaz sonu hüzünlerinden

Kırılmış bir şeyi onarır gibi başladık yarım kalmış arkadaşlığımıza.

Sayfalar ve günler

Şimdi ağır ağır batıyor ve yokluğa karışıyor

Ölü kelebekler...

Şimdi nerdeyim?

" Kime ne.. " Dedi..

Hayatımıza verdiğimiz bütün anlamlar

Gittin. Koca bir yaz girdi aramıza. Yaz ve getirdikleri.

Haydutluktan ve melankoliden

Ölü bir yılan gibi yatıyordu aramızda

Ve hala bilmiyordun sevgilim

Sana buralarda bişey olsa,

Her yaşta biraz gecikilen''

Bu şiire başladığımda nerde,

İmrendiğin, öfkelendiğin

Adımlarımız tutuk, yüreğimiz çekingen, körler gibi tutunuyor, dilsizler gibi

Kendimizin içinden yeni bir kendimiz çıkarmaya zorlandığımız anlar gibi

uzun bir şiir ama akıcılık anlamında hiç sıkmayan belki de kişisel bir görüş ama bitmesini istemediğiniz bir uyumla yazılmıs bir şiir...

Yani çoğalarak

Bir ilişkiyi, duyguların birliğini,

Aşk bizimle değil

Döndüğünde eksik, noksan bir şeyler başlamıştı.

Ağır ve acı tanıklıklardan

Başlangıçta doğruydu belki.

Uzun uzak yollar için her menzilde at değiştirdim

Kaçırılan bakışlarda

Yaz başıydı gittiğinde, ardından,

<i>ve tez hayatın diğer bağlayıcı unsuru parçanız bu dünyaya gelir.</i>

Ve kazanmış görünürken derinliğimizi

Boş bir çuval gibi, çalmayan bir org gibi, plastik bir çicek,

O git di..