merhametimizi coşturur. Herkesten beklenen mutlaka olaylara karşı kayıtsız

PATATES, YUMURTA VE KAHVE

'Sally, nişanlınla nasıl tanıştığınızı merak ediyorum?

yanaydı ve müdahale etti: Padişahım, bu esir söylenenlerin tam

kötülügüde bir an evvel hatırdan çıkarmak.

Acaba benim güzel öğrencim bu adamda ne bulmuştu? Bir hafta sonra ders çıkışı koridorda öğrencimin yanına yaklaştım ve Sally adıyla anacağım öğrencimle aramızda şöyle bir konuşma geçti:

Ben kahve çekirdeğiyim.:)

Babası, patatesin de, yumurtanın da, kahve çekirdeklerinin de aynı kaynar suyun içinde kaldıklarını ama, farklı tepkiler verdiklerini söyledi. Patates daha önce sert, güçlü ve taviz vermez görünürken, kaynar suyun içinde güçten düşmüştü. Kırılgan yumurta ise, kaynar suyun içine girince güçlenip, katılaşmıştı. Ancak kahve çekirdekleri bambaşkaydı.

kalınmamasıdır. En önemliside kendimize reva görmedigimizi başkasınada

Genç kızın bu yakınmaları karşısında, mesleği aşçılık olan babası ona bir hayat dersi vermeye niyetlendi bir gün onu mutfağa götürdü. Üç ayrı cezveyi suyla dolurdu ve ateşin üzerine koydu. Cezvelerdeki sular kaynamaya başlayınca, bir cezveye patates, diğerine bir yumurta, sonuncusuna da kahve çekirdeklerini koydu. Daha sonra kızına tek kelime etmeden, beklemeye başladı.

ana kaynagını kurutmuş olacagız. Yoksa sonu gelmez kinlere ve adaletsiz

Yirmi dakika sonra, adam cezvelerin altındaki ateşi kapattı. Birinci cezveden patatesi çıkarttı ve bir tabağa koydu. İkincisinden yumurtayı çıkardı, onu da bir tabağa koydu. Daha sonra son cezvedeki kahveyi bir fincana boşalttı. Kızına?Ne görüyorsun? diye sordu. Kızı alaylı bir şekilde?Patates, yumurta ve kahve! cevabını verdi. ?Daha yakından bak! dedi baba? ?Patatese dokun?. Kız babasının dediğini yaptı ve patatesin yumuşamış olduğunu söyledi. ?Aynı şekilde, yumurtayı da incele? dedi babası. Kız, kabuğunu soyduğu yumurtanın katılaştığını gördü. En sonunda, kızının kahveden bir yudum almasını söyledi. Söylenileni yapan kızın yüzüne, kahvenin nefis tadıyla birlikte bir gülümseme yayıldı ve?Bütün bunlar ne anlama geliyor baba? diye sordu.

Dört-beş hafta sonra San Francisco'ya gidecektim, Sally'nin ailesinin yaşadığı kasaba yolumun üstündeydi, onlara uğrayabilir, onlarla tanıştıktan sonra yoluma devam edebilirdim.

Sally, bir Amerikalı olarak bu soruyu hiç beklemiyordu. Amerikan kültüründe, bu tür sorular kişinin mahremiyetine tecavüz olarak kabul edildiğinden pek sorulmaz. Amerikan kültürüne göre ben o anda Sally'nin mahremiyetine 'burnumu sokuyordum.' Şaşkınlığı geçince çok içten, gözlerinin içi gülerek, 'O şahane bir insan; o benim kahramanım! Ben ondan çok şeyler öğrendim' dedi.

ASV efendimiz bir hadislerinde ''asıl pehlivan rakibini yenen degil öfkesine

Çocuğuyla randevusuna sadık kalan baba, 'Seninle zaman geçirmek istiyorum, seni özledim', mesajını güçlü olarak verir. Çocuk bu mesajı zihinsel olarak değil, sezgisel olarak alır ve aldığı bu sezgisel mesajlar sayesinde çocuğun hamuru, 'Ben sevilmeye layık biriyim!' diye yoğrulur.

Hepsine doğrudur diyemem ama birçoğu gerçek ve ibretlik.

Sana yapılan bir iyiligi asla unutmamak, bunun yanında yapılan

etmiyorum? dedi ve af kararını geri almadı.

Çünkü ben, içinde yetiştiğim ortamda sık, sık bu benzetmeyi duyarak büyümüştüm. İçinde yetiştiğim ortam beni nasıl etkilemişse, Sally'nin içinde yetiştiği ortam da onu öyle etkilemiş olmalıydı.

geldi ve esiri affetti bu hadiseleri izleyen ikinci bir vezir ise zulümden

bir imtihan vesileside olabiliyor.

Ve son durak olarak ülkemin tüm çocuklarına içim yandı.

Belkide nice sıkıntıları hakettigimiz için yaşıyoruz.. Veya bu sıkıntılar

Brian'ın yaşam vizyonunu sormadım, ama davranışından nelere öncelik verdiği belli oluyordu. Brian için çocukları şüphesiz en az işi kadar önemliydi. Brian'ın yaşamında bununla ilgili bir pişmanlık duygusu, bir 'keşke' olmayacak.

bana hakikati değil, muradını ver. olmak istediğin gibi görün, olduğun gibi değil. çünkü, her yalan bir yaratış.

Katı kalp deniz de duran taşa benzer. Dinlemeyenler yanında öğüt, ölüler yanındaki, yemeğe benzer...

'Frank bir yetimhanede büyümüş. Yetim olmanın ne demek olduğunu bildiği için, üniversite öğrencisi olunca, yetimhaneden iki çocuğa ağabeylik yapma kararı almış. Haftada on saatini onlara ayırıyor; onlarla buluşup oynuyor, kitap okuyor, onları müzeye götürüyor. Onların iyi gelişmesi için elinden geleni yapıyor. Biri ameliyat oldu, hastanede yatıyor ve Frank şimdi akşamları hastanede kalıyor, geceleri ona bakıyor.'

'Nesi seni etkiledi; hangi özelliklerini sevdin?

Bu tür suçların cezası da idamdı Esir bunu bildiği için, nasılsa beni

Tekrar, tekrar bıkmadan denesek. Ve kucaklaşsak yeniden... Tıpkı eskisi gibi... Ne olduğunu anlayamadığımız o onbeş yıldan öncesi gibi... O zaman fark edeceğiz. Ne kadar özlediğimizi birbirimizi... Neler biriktirdiğimizi, kaybolan değerlerimizi ne kadar özlediğimizi... Beraber geldik beraber gidiyoruz oysa... Vakit az, paylaşmak, sarılmak için... Yaşadığımız coğrafya zor, sartları ağır... Yüreği daha fazla küstürmemek lazım... Sırtımızda ağır küfeler, her gün katlanan.. Ve koşullar bir türlü düzelmeyen.. Sevgiye çok ihtiyacımız var... Ufukta kara bir kış görünüyor. Ancak birbirimize sokulursak atlatırız o günleri... Kırın o sert, o ağır kabuklarınızı.. Kurtulun bu yükten.. Korumuyor o kabuklar, aksine zarar veriyor bize. Yalnızlığa mahkum ediyor bizleri... Hem hepimiz bir yıldızız... Ne çıkar ateşböceği sansalar bizi...

Yüce mevlamız CC bakınız nisa süresinin 149 ayetinde ne buyuruyor;

isyana teşvik ediyormuş, bu nedenle kışkırtıcı esiri cezalandırmak istemiş.

O anda ilk hissettiğim şey kıskançlık duygusu oldu. Güzel bir kadının erkeğine, 'Sen benim kahramanımsın' duygusu içinde bakmasının erkeğe verilmiş en büyük hediye olduğunu hissettim ve anladım. Bu hediyeyi, hayatım boyunca hiç almadığımı biliyordum ve o kişiyi kıskandım.

Birkaç hafta sonra Sally'e, ailesinin nerede oturduğunu sordum. Los Angeles'in üç yüz elli km kuzeyindeki bir kasabada oturuyorlarmış. Onun ailesiyle tanışmak istediğimi, bunu mümkün olup olamayacağını sordum. 'Kendilerine bir sorayım, eminim sizinle tanışmak isteyeceklerdir,' dedi ve iki gün sonra, 'Ailemle konuştum; sizinle tanışmaktan mutlu olacaklarını söylediler,'dedi.

'Nereden biliyorsun?' diye sordum.

Fakat barışcıl yaşamanın ön adımı, sanıyorumki şu şartlara dayanıyor;

Nasıl yani?' dedim.

Evet hoşgörü her zaman hayırlı sonuç vermese bile kendi kişiligimiz

Çok insan şiir gibi konuşur. Ama çok az insan şiir gibi yaşar. İçtenlik ve samimiyet en büyük sanattır. Bu gök kubbe Yunus'tan daha güzel söz söyleyen şairlere tanık oldu, ama hepsi saman alevi gibi yanıp söndüler, hiçbiri Yunus gibi kadim kalmadı. Samimiyet öyle bir iksirdir ki seni kıyamete kadar taşır. Konuşurken düşün; düşünmezsen konuştuktan sonra kara kara düşünürsün. Söz, ancak ağızdan çıkar ve söz vermek başka şeyler vermeye hiç benzemez. Sözünde durmak, randevularına sadık kalmak farzdır. Allah İsra suresinde "Ahitlerinizi yerine getirin." buyurur.

çocuk olmayı özledim, hava kararıncaya kadar yakar top, çin çan, 7 taş, sek sek ve ip atlamayı özledim, dertsiz tasasız çocukca gülmeyi özledim, öğretmenler gününde öğretmene kalem veya mendil alamadığımdaki hüznü özledim, rahmetli annemin cebimize kattığı kuru yemişleri özledim, okul önlüğüme dantelli yaka taktığımı hayal ettiğim hayellerimi özledim, 5 kg. portakalı kardeşlerimle 5 dakikada bitirtiğimiz anları özledim, rahmetli annemin kitaplarımızı yapıştırmak için yaptığı muhallebeyi ve arttığında o muhallebeyi yemeği özledim, dizlerimize kadar yağan karın üstüne yatıp şeklimizi çıkartığımız o günleri özledim, en önemliside ben annemi çok özledim...

teşekkürler güzel bi paylaşım...

Brian'ın, en ufağı dört yaş civarında dört çocuğu vardı.

Bu kişiye parası için yüz vermiş olabileceğini düşündüm. Daha sonra öğrendim ki, bu genç adamın parasal gücü yok;

Huzurun devamı için yapılacak çok şeyin oldugu bir gerçektir. Mesela günlük

Yine kimseye kızamayacağımı anlayınca, 'bundan sonra ne yapabilirimle ilgili düşünmeye karar verdim. İşte değerli okurum; yazdığım kitaplar, verdiğim seminerler, hazırladığım televizyon programları, 'Ne yapabilirim?' sorusuna verdiğim yanıtların öğeleridir.

Ben sizlere bu paralelde bir hikaye nakletmek istiyorum.

Şöyle bir mantık yürüttüm: o adama baktığım zaman ben neden, 'Armudun iyisini ayılar yer' diye düşündüm?

Bizler insanız ve insanca yaşayıp insanca muamele görmek her birilerimizin

Rabindranath Tagore

"Kusur bulanlardan dört nal kaçın. Kusur bulmak ne yetenek ister ne zeka."

hayatımızda nice olaylarla karşılaşırız bu, ya bizim gazabımızı körükler yada

Teşekkürler Eylaa.

'Dört çocuğum var ve her hafta biriyle dört saat baş başa geçiririm. Bugün dört yaşındaki kızım Mary'le randevum var. Çocuklar çok çabuk büyüyorlar, eğer dikkat etmezsen, bir bakıyorsun, büyümüşler ve onlarla beraber zaman geçirme olanağı kaybolmuş.

Kaliforniya'da Long Beach şehrindeki Eyalet Üniversitesi'nde öğretim üyesi olarak ders verirken, aynı sömestrde benim iki dersimi alan bir kız öğrencim dikkatimi çekmeye başlamıştı. Bu genç bayanın şu özelliklerinin farkına varmıştım:

O bakışa karşı bütün yaptığım, mahcup bir gülümseme oldu.

dünyanın en zor savaşını vermek demektir. Bu savaş bir başladı mı hiç bitmez

en büyük korkumuz diğer insanların aslında olmadığımız biri olduğumuzu anlaması bu sanal dünyada.

'Bir kilise faaliyetinde aynı komitede çalıştık; o zaman tanıdım kendisini

Kötü yürekli vezire dönerek, ?Önceki vezirimin söylediği yalan, senin

Sayın Gazi Rahman. Ben teşekkür ederim.

Padişah esirin dilinden anlayan bir vezire, neler söylüyor bu adam

Belki en hoyrat yürek bile ateşböceğinin o uçucu, masum, sevimli çocuksuluğuna el kaldırmaya kıyamaz? Anlaşılacağım ve bir ayna gibi yansıyacağım karşımdakine... O da çözülecek belki... Samimi ve güvenliksiz, silahsız biriyle göz göze gelince... Oysa bir görebilsek bunu... Kalmadı böyle insanlar demesek... Güven duygusuna bu kadar muhtaç olmasak... Kırılmaktan korkmasak... İncinsek, yaralansak... Ne olur bir darbe daha alsak... Yeniden açsak kendimizi, atabilsek o kabuğu.. Denesek.. Risk alsak... Yanılsak... Fark etmez...

Bu esaslar pek tabii olarak kendi içimizde huzurun tesis edilmesine

Bu güler yüzlü sıcak ailede dikkatimi çeken ikinci olay, Sally'nin ağabeyi Brian'ın davranışı oldu. Brian, Pasifik ülkeleriyle ticaret yapan, oldukça varlıklı biriydi. Evlerinin büyüklüğünden, yüzme havuzundan, çiftliklerinden, arabalarının türünden ailenin zenginliği belli oluyordu. Kahvaltıdan sonra saat on bir dolaylarında telefon çaldı ve Brian bir süre telefonla konuştu. Ofisten arıyorlarmış, Koreli bir işadamı Los Anegeles'ta imiş, kendisiyle görüşmek için helikopterle saat 14'te gelmek istiyormuş. Başka bir randevusu olduğunu söyleyerek bu teklifi reddetmiş olan Brian, biz durumu şöyle açıkladı:

Bir bilge şöyle der "Kim olduğun öyle bağırıyor ki, ne dediğini duyamıyorum". Ağzından çıkan sözü yerine getirebilen tek varlık insandır. Hiçbir HAYVAN randevu veremez. Çünkü HAYVANLARIN randevu kültürü yoktur.

Sevgimle...

savurduğunu değil de; Ben bir hata ettim bir padişah olarak sana yakışan

Seni diğerlerinden farklı yapmaya gece gündüz çalışan bir dünyada kendin olarak kalabilmek

Salim aksan

Kendi çocuklarıma içim yandı. Evlenmeden önceki bilincimi, kafamın karmaşıklığını, evlendiğim kıza ettiğim eziyetleri ve ondan da acısı, kendi yavrularıma çektirdiğim acıları düşündüm. Biraz daha düşününce kendimin de acı çektiğini anladım ve bu sefer kendi çocukluğuma içim yandı. Daha sonra babamın, anamın çocukluğuna içim yandı.

olsak cezalandırma ve kavgadan yana olmayıp hoşgörü ve affedici özelligimizi

Daha doğmadan çocuğun gelişme ortamıyla ilgili bir bilinç oluşmuştu.

ön plana çıkarabilmeliyizki huzuz adına, bir başarı şansımız olabilsin.

reva görmemektir.

Çok güzeldi Ldy'im. teşekkürler...

hakkıdır. Ancak bu her zaman böyle olamıyor. Evdeki hesap çarşıya uymuyor.

başka birüniversitenin psikolojik danışmanlık bölümünde doktora öğrencisi olarak okula devam ediyor ve ileride akademisyen olarak kariyer yapıp profesör olmak istiyor.

hakim olabilendir'' diye buyurmuşlar. Bunu esas alabilirsek düşmanlıkların

ise affetmektir. Allah da bağışlamayı ve bağışlayanları sever,

Sally'nin içinde yetiştiği ortamı görmüş ve anlamış biri olarak onun davranışlarına şimdi daha iyi anlam verebiliyorum. Sally, içinde yetiştiği ailede, var oluşun beş boyutunu da doya, doya yaşayabilmişti. Çocuğun hizasına inerek onunla göz göze konuştuğunuz zaman çocuk, 'Sen varsın, sen doğalsın, sen değerlisin, sen güçlüsün ve sen sevilmeye layıksın', mesajı alır ve çocuğun CAN'ı beslenir.

Bir ana babanın çocuklarına verebileceği en büyük miras, var oluşun beş boyutunda beslenmiş ve buna inanmış güçlü bir CAN'dır.

Yazan: Doğan Cüceloğlu

Ben üniversite öğretim üyesiydim ve insan psikolojisi benim uzmanlık alanımdı ama üç çocuğumdan hiçbiriyle göz hizasına inerek konuştuğumu hatırlamıyordum. Kendime kızdım; sonra kendime kızmaktan da vazgeçtim, beni yetiştirenlere kızdım. Sonra onlara kızmaktan da vazgeçtim ve bütün nesilleri yetiştiren kültür ortamına kızdım. Daha sonra kimseye kızmayacağımı anlayarak, oradaki öğrenme fırsatından yararlanmaya karar verdim. Torunlarının önünde diz çökerek konuşan dede George'a 'Beyefendi, çocukların göz hizasına inerek konuşuyorsunuz!' dedim. Bana biraz şaşkınlıkla gülümseyerek, 'Tabii, onlar küçük insanlar!' yanıtını verdi.

Bir zamanlar, her şeyden sürekli şikayet eden; her gün hayatının ne kadar berbat olduğundan yakınan bir kız vardı. Hayat, ona göre, çok kötüydü ve sürekli savaşmaktan, mücadele etmekten yorulmuştu.

Acaba sevgiyi, saygıyı sadece sosyal paylaşımlarda yansıttığımız için mi bu kadar sevgisiz ve saygısız olduk?

?Sen hangisisin? diye sordu baba kızına.; ?Sıkıntıya düştüğünde ne tepki vereceksin? Patates gibi yumuşayıp ezilecek misin? Yumurta gibi kalbini mi katılaştıracaksın? Yoksa, kahve çekirdekleri gibi, başına gelen her olayın hayatına ayrı bir tat katmasına izin mi vereceksin?

Öyle bir bakışı vardı ki, bu bakış sanki 'Bu kadar doğal bir şey ki, herhalde bunu herkes yapıyordur; sen yapmıyor musun?' diyordu.

da çok bağışlayıcıdır, her şeye hakkıyla kadirdir.''

Yüzüme tokat yemiş gibi oldum. Utandım. Kendime kızdım. Ben güya en yüksek eğitim düzeyine gelmiş biriydim ve karşımdakini hala dış görünüşe göre yargılıyor ve onu 'ayı' olarak görüyordum. İçimdeki pislikten utandım. Bir süre sonra Sally'nin içinde yetiştiği aile ortamını merak etmeye başladım.

söylediğin doğrudan daha çok hoşuma gitti Senin bu yaptıgına itibar

'Biz Frank'le konuştuk' diye cevap verdi. Yine içim cız etti.

dedigini nakletti. Vezirin bu sözleri üzerine padişah merhamete

Ziyaret ettiğim bu güler yüzlü sıcak ailede, iki olay gerçekten dikkatimi çekti. Bunlardan ilki, Sally'nin babası George'u torunlarıyla konuşurken onların göz hizalarına inmesiydi. Bunu o kadar doğal yapıyordu ki, artık farkına varılmadan yapılan bir davranış olduğu belliydi. Sally'ye, babasının torunlarıyla hep böyle mi konuştuğunu sordum. 'Evet' yanıtını alınca, kendisi çocukken de babasının, onunla göz hizasına inerek mi konuştuğunu sordum. 'Evet, biz böyle biliyoruz.

Düşünüyorum da, sanırım en büyük korkumuz olduğumuz gibi görünmek... Yumuşacık kalbimizin fark edilmesi, naif yönlerimizin keşfedilmesi, cesaretsizligimizin anlaşılması, korkularımızın paylaşılması sanki zarar göreceğimizin en büyük işareti. Kabuklarımızın altında kendimizi saklamakta ne kadar da ustayız... Ve ne kadar güçlü korunuyoruz, kalkanlarımızın ardında... Hissedilmeden, el değmeden, sevgimizi göstermeden... İstiridyeler, deniz minareleri, midyeler. Kirpiler ve kaplumbağalar gibi.. Sahi koruyor mu bizi bu çatlamamış sert kabuk? Kimse incitemiyor mu duygularımızı, inançlarımızı, benliğimizi? Yoksa zarar mı veriyor bu ürkeklik, bu kabuk bize..?Hissettiklerimizi gölgeliyor, yansıtmıyor mu gerçek kimliğimizi? Duygularımızı bastırıyor, el ele tutuşmamızı engelliyor mu? Eğer bir yıldız gibi ışıl ışılsam ve bir yıldız kadar parlak... Ne çıkar ateşböceği sansalar beni?

Bir padişahın, ellerindeki esirlerden biri, diğer esirleri kıştırtıp,

tersine size en ağır küfürleri savurdu, ağzına geleni söyledi dedi

Bu planımı Sally'e söylediğimde Sally, 'O gün ben de aileme gidecektim; isterseniz beraber gidebiliriz,' dedi. Ailesine haber verdi. Onlar da sabah kahvaltısına gelmemizi söylemişler. Long Beach'tensabahın altısında yola çıktık ve dokuz buçuk civarında Sally'nin ağabeyi Brian'ın evine vardık. Sally'nin babası George orada buluşmamızı uygun görmüş. Çok güleryüzlü bir aileydi.

''Bir hayrı açıklar yahut gizlerseniz, yahut da bir kötülüğü bağışlarsanız, biliniz ki, Allah

imkan sağlayacaktır.

Ağabeyim Brian da çocuklarıyla böyle konuşur; ben de kendi çocuklarımla böyle konuşacağım. Biz böyle biliyoruz', dedi. Tüylerim diken diken oldu.

diye sordu. Vezir, yumuşak huylu ve hoşgörülü biriydi esirin küfürler

Her şeyden önce çok güzel bir kızdı; gözüm gayri ihtiyari ona gidiyordu. İkinci olarak çok iyi bir öğrenciydi; bütün sınav ve ödevlerde en yüksek notu o alıyordu. Ayrıca, çok hanımefendi, çok nezih bir kişiliği vardı.

Bölümün bir pikniğinde kız öğrencimin nişanlısıyla tanıştım ve itiraf edeyim, ilk aklımdan geçen, 'Armudun iyisini ayılar yer' düşüncesi oldu. Yukarıda özelliklerini saydığım o güzel kızın bana tanıştırdığı erkek, yirmi yedi-yirmi sekiz yaşlarında, saçı biraz dökülmüş, şişman denecek kadar toplu, çirkin, kısa boylu biriydi.

nizamlarının işletilmesi huzurumuzun alt yapısı olabilir.

nice cinayetlere varana kadar iş uzayıp gider. Birde şu varki haklı bile

Padişah kendine yakışan bir eda ile büyüklük gösterisinde bulundu ve

Sally'e sordum: 'Baban seninle randevulaşır mıydı?'

öldürecekler deyip kendi lisanıyla padişaha sövüp saydı,

'Evet', dedi, 'yalnız benimle değil, her çocuğuyla sırasıyla baş başa zaman geçirirdi.

Kahve çekirdekleri gibi, başına gelen her olayın hayatıma ayrı bir tat katmasına izin vereceğim.

Ve ilave etti, 'Biz böyle gördük, böyle biliyoruz. Benim çocuğumun da babası böyle yapacak!'. Gülümseyerek,

Pek tabii olarak toplum içinde aynı hayatı paylaşan bizlerede görev düşüyor.

Selam ve dua ile

açısından en makbulunu tercih etmek erdemliliktir. Kanun ve adalet