Belki bu kadar iğrençleşmemiz gerekiyordur. Hatta belki daha fazla.

Maalesef durum çok iyi değil. Gerek medya gerek çevre gerek aile "bence" gereken önemi göstermiyor bu konuya. Dört-Beş yaşlarındaki birçok kız çocuklarının tavır ve hareketlerine bakarsanız durumun açık olduğunu anlayabiliriz. Bu bir kenara ilkokul öğrencilerinde de durum çok farklı değil. Hoş görünmek herkes ister. Ancak bu kadar küçük çocukların hoş ve güzel görünme ya da dikkat çekme çabası nereden kaynaklanmaktadır bunu kendimize sormamız gereklidir.

Her zaman düşündüğüm bir şey vardır. Bunu buraya ilk kez yazıyorum. Yaşadığımız onca acıya, içinde bulunduğumuz zavallı duruma baktığımda hep içimden geçiyor. Elimde değil. Allah layık olduğumuzu veriyor bize sanki. Bu kadar iğrenç bir topluluk olabilir mi? Bari çocuklardan çekin elinizi. Büyüklerin hayallerini çoktan çaldınız bari çocukar hayal kurabilsin.

Bu nasıl bir ürün çeşididir... Küçük çocuklara taciz haberleri bir tarafta çoğalırken küçük kadınlar yaratmaya çalışan bir yaklaşım. Kimse almasın da kalksın ortadan bu saçmalık. Giysin kızlar sporlarını, koşsun, oynasın okul bahçelerinde. O ayakkabılarla nasıl çocuk gibi davranabilirler ki?

İnsan kendine soruyor, daha ne kadar, diye. Ve her gün bu sorunun cevabı güncelleniyor.

Beni hassas noktamdan avladın gülce.

Küçük kız çocuklarına yönelik üretilen topuklu ayakkabılar meselesinin bana karmaşık duygular hissettirdiğini söylemeliyim önce. Tiksinme, korku, ümitsizlik, beddua etme isteği vs.

Öyle bir konu açtınız ki tartışmalara gebe. Bana kalırsa size hakveriyorum. Bir kesime kalırsa da bu tacizlerin sorumlusu tahrikkar giyinen bayanlar olamaz.

Hani belki böyle olması gerekiyordur. Kötülüğün, iğrençliğin; bir noktada hayatımıza bu kadar nüfuz etmesi lazımdır. Allah'ın hikmeti deriz ya bazı şeyler için. Bizim bilmediğimiz sebeplere sığınırız.

Sebep ve sorumlu kimdir peki? Bunun cevabını gösteren bir fotoğraf olsa o fotoğrafta bence 75 milyonumuz birden poz vermiş olacağız. Bu hepimizin suçu ve sorumluluğu.

Hiç evlenmedim, çocuğum olmadı. Ve bunun için her geçen gün daha da mutlu oluyorum. Elbette iğrençliğin sınırlarını zorlayanların kurbanı olan çocukların benim olmaması, isyanımı engellemiyor.