bildiğinle yaşamak nüfus kağıdında adınla yaşamak gibi... kimi zaman adını saklamak istersin kimi zaman haykırmak... yerine göre acıların en büyüğü yerine göre yüzündeki sevinç çığlığının o yapışık hali...

cahil insan hiçbirşeyden habersiz idame eder yaşantısını ama aydın insan bilgi sahibi olduğu için fikir sahibidir de o yüzden bazen bütün dünyanın yükünü taşıyor gibi hissedebilir kendini

güzel bir başlık

bilmek sorumluluktur;hata yapma lüksünüzün olmayışıdır;kimi zaman naçarlığa çıkarılan davetiyedir;çoğu zaman da kapıları açan bir anahtardır?

"bilmek" şöyle içten gelerek bir kahkaha atamamaktır, Yunus ve Mevlana felsefesine gıpta etmek lakin onları içselleştirememektir.

biz 'bilme' nin üstün yanlarını tartısmıyoruz sadece neden bu denli acı oldugunu soruyoruz kendimize?

cehalet mutluluktur.

ve bilmek acıtır insanın canını..

Görünenin ve işitilenin ötesini de duyumsamaktır "bilmek". Yaratılışın en adi çizgilerini hem kendinde hem başkasında sezmek ve mahzun olmaktır her daim.

bilmemekten iyidir yine bilmek..

"bilmek" gerçeği tüm çıplaklığıyla görmek ve geometrik bir çokgenin, fark ettiğin her yeni kenarında aynı döngüsel ıstırabı en derinde duymaktır inceden.

neyi öğrendiğiniz çok önemli, bilgi bazen sizi dibe sürükleyen belinize bağlı bir külçe gibi olur, bazen de hayatınızı kurtaracak bir can simididir.

bilmek acıdır,

Ali Ibu Abu Talip

bilmek olgunlaştırır insanı. Sen bilirsin senden başkası bilmiyordur bilmeyecektir bazen bilmiyor gibi davran için rol biçilir sana işte budur asıl acı verici. Bilmek ve bilmemiş gibi hiç bilmiyor gibi rol yapabilmek...!

herşeyi bilipte bilmiyor gibi davranmak, susmak istemeyip, ama ses de çıkaramamak, galiba en zoru bu. belki bilmeyenler daha mutlu etrafta:(

bazı şeyleri keşke bilmeseydim bu kadar acı çekmezdim...

bilmek insanın uykularını kaçıyor derdi, bir hocamız. bilmek, gerçekten sorumluluk yüklüyor da insana ondan olmalı, şimdi hocamı anlıyorum.

bilen insan rahatsız insandır, huzursuz insandır. etrafında olan bitene öylece kayıtsızca bakamaz. üzülür, sorumluluk duyar, bunalır hayatın gidişatından.

bilmemek daha acı bence.

tutunamayanlarda da, tutunamayanlar.

bilmenin sorumluluğu vardır.. ve ağırdır da bu..

dünyanın bir ucunda nesli tükenen sagoya ormanlarını düşünüyorum, her insan ne yaparsa bu dünyada ozondaki deliğin büyümesi yavaşlar, ankara'da kaç kişi arabasından vazgeçse toplu taşıma araçlarını kullansa kirli hava ne kadar azalır... başımı yastığa koyunca hep bunları düşünüyorum, geceleri uyuyamıyorum demişti üniversiteden bir hocam... işte bilmek herhalde böyle bir şeydi... bilmek ve farkında olmak. yoksa yurdumun kendisinden bir cacık bile olmayacak yabanı neden uykusuz kalsındı ki... ne düşünsündü de kaçsındı uykusu?

editör ne güzel yazmışsın. eline saglık.

?Hiçbir acı cehaletten daha fazla zahmet verici değildir.?

şimdi benim canım çok acıyor mesela:)