"Tamam!" dedi karısı "Demek ki artık bir kitap yazabilcek durumdasın!"

Bir yerde görmüştüm kimin sözüydü hatırlamıyorum ama

Böyle Bir Hanımınız Varsa Büyük Yazar Olabilirsiniz

Merhaba,

Hiç üşenmedim, oturdum, şair oldum..

Yazan benim, yazdıran efkar.

Herkes şairdir 17 yaşında, ama marifet 37 yaşına geldiğinde de şair olabilmek, şair kalabilmektir?

şiirler yazdığın kadınım ben. Seni şair yapan kadın''dedi kadın. Adam kadının gözlerine baktı ve şöyle dedi:''Keramet sende olsaydı, kolundaki adam da şair olurdu...''

Herbert Prochnow

Bana göre 17 yaşında şairsen marifet yazdırandadır, ama 37 yaşında şairsen marifet o yazdıranı bir ömür yazabilmendedir, sendedir?

Bence de.

başlığa bakınca şiir denilen şey aşk konularından ibaretmiş gibi geliyor. bana kalırsa şiir yazabilmek yetenek işi. o uğruna şiir yazılan kişi olsa da olmasa da yeteneği olan ve yeteneğinin farkında olan kişi kaliteli şiirler yazacaktır.

yazanın yüreğini anlamaktır...

marifet yürekte

Marifet tabi ki yazandadır. Belki de yazdığı şey ya da kişi bizim hayalimizde canlandırdığımızla hiç ilgisi olmayacak içeriktedir. Yazan için nasıl gördüğü mühimdir ve nasıl anlamlandırdığı, imgelere nasıl böldüğü, çarptığı ya da çıkarıp topladığındadır asıl mesele.

Efkardan büyük şair mi var?

"Güzelliğin on para etmez, bu bendeki aşk olmasa"

"Senin günün birinde büyük bir eser yazacağını biliyordum! Bu yüzden her hafta masraflarımızdan bir kısmını kıstım ve artırdığım parayı bu çekmecede sakladım. Bu para bize bütün bir sene yeter!" dedi.

?Sun sagarı saki bana mestane desünler

Ustalık söyletende değil söyleyendedir.

Yazdıran sadece vesiledir o anlamdaki çağrıya uyandıran o kadar.

alıntı

Güzel hikaye, marifet aşkta, aşkı gönlünde taşıyıp büyüten o yürekte.

Nathaniel Hawthorne Amerikan edebiyatının en ünlü eserlerinden biri olan "The Scarlet Letter"ı işte o sene içerisinde yazdı ve inanılmaz paralar kazandı.

ABD'nin büyük romancılarından Nathaniel Hawthorne başarılarıyla olduğu kadar sakin bir hayat sürmesiyle meşhurdu. Bu sakin hayatı ve edebiyatın en büyük şahaserlerinden birini yazabilmesini karısına borçluydu.

yazılacak kelimeleri yan yana getirmek...

güzel bir örnekmiş :)

Uslanmadı gitti gör o divane desünler?

Yaşanılmayan bir şeyi ifade etmek ne kadar zordur bunu bilmeyenimiz yoktur. Şairlerin hayal dünyası yaşamış olduğu kainatı içerisine alacak kadar geniştir. Ve şiirlerini, yazdıklarından dolayı hükme bağlarsak duygularını ketmetmiş, hududunu çepeçevre kuşatmış oluruz. Oysa bütün bu ve buna benzer sebeplerden dolayı şiirlerin adresi sorulmaz. Bazen de aşağıdaki beyitte şairin dediği gibi onları?divaneden? sayarlar

Hawthorne gümrük müdürlüğünden istifa etmek zorunda kaldığı gün eve, karısının yanına bütün cesareti kırılmış halde döndü. Fakat eşi onun üzüntüyle verdiği haberi tebessümle dinledi. Hawthorne o gün kendisni işinden istifaya zorlayan olayları anlatmayı bitirince

dilde, sözde, özde

asıl marifet o yazdıranı bulabılmekte:)

Işık olur, umut olur karanlık yüreklere.

Neyse... Bence çoğu şair zihninde tasarlıyor sevgiliyi. Ona kendi istediği özellikleri veriyor. Hayalleriyle süslüyor.. Bunun tersi de vardır tabii. Gerçekten birini sever, duygularını kelimelere döker. Yazdıranın etkisi olmuş olur. Ama şurası aşikar ki her seven de fevkalade şiirler yazamıyor. Zannımca marifet Şairde. Ama yazdıranında büyük bir etkisi vardır:)

yazdıracak bir fani çıkacaktır her dem

marifet yazdıranda... ilham kaynagı o sonucta...

''Keramet sende olsaydı, kolundaki adam da şair olurdu...'' çok güzel bir son:))

marifet...

Yıllar insanı olgunlaştırıyor, gerçekleri göremesini sağlıyor insanın.

Böyleydi sanırım. Bu konuya da uygun oldu:)

Zaten şiire başka ne için meyil eder ki insan?

Sevgi sadece iki karşı cins arasında algılanmamalı. Şiir konusu da aynı şekilde. Çiçek solmuş olsa da şiir yazma yetileri olan bir insan ona öyle bir canlılık verir ki yazdıklarıyla, şaşar kalırsınız.

Sevgiliyi sevgili yapan aşık değil midir. O kadar çok nitelik yükleriz o kadar güzel bir yere oturturuz ki onu kendimizi bile ona layık göremeyiz. Oysa da alalade bir kuldur. Yemek yer, uyur, ağlar, güler.

Neticede şairliğe adım attıran kendisini de şair yapan "o kadın" sevdiği kadın değil miydi? derim bende:)

"Akacak kan damarda durmaz" misali her ne konuda olursa olsun yazılacak bir şiiri varsa şairin hayalinde tasarladığı kaleminin ucundan kağıda gülümser ve kağıtla birlikte çevresini renklendirir.

Süpermiş:)

Diğer insanlardan farklılığı aşığın ona döktüğü satırlardır.

Baktım ismine yazılmış hiç bir şarkı/şiir yok!

Marifet o aşkı yaratıp, o yüreğe sığdırandadır.. Marifet hiçbir yere sığamayıp gönüllere sığandadır.

Hawthorne acı acı "Peki nasıl yaşayacağız?" diye sorunca da kadın ona bir çekmecenin içindeki paraları gösterip

Bir adam çok sevdiği bir kadına şiirler yazıyordu. Sonra o kadın ansızın onu terk etti. Adam kadının ardından şiirler yazmaya devam etti. Daha çok yazdı. Ve günün birinde çok ünlü bir ozan oldu. Yıllar sonra kadının yaşadığı kente gitti ve büyük bir şiir dinletisi sundu. Dinleti bittiğinde kadın kolunda kocası ile çık... ışa geldi ve adama ''merhaba'' dedi. Adam ona sıradan bir insana bakar gibi baktı. Kadın,''beni tanıdın mı ''dedi. Adam, ''hayır tanımadım'' dedi.''Nasıl tanımazsın! Uğruna