KENDI HIKAYEMIZI KENDIMIZ YAZSAK MI, NE DERSINIZ? Bir hikaye başı olacak. Altdakı üye hikayeye devam yazacak. Bir birimizi tamamlayıcağız kısacası. Iyi eğlenceler Soğuk bir kış günüydü. Genç kız paltosunu giydi ve sokağa çıktı. Şiddetli rüzgar vardı. Sis görmesini engelliyordu. Kar yağışı daha yeni durmuştu. Kız sokağın başına yeni varmıştı. Birden ayağı kaydı ve düşdü. Közlernin önü karardı. Aniden duyduğu acıdan hafızasını kaybetti. Gözünü açtığında...

Yine de kızının kalbini kazanmak için herşeyi yapmaya hazırdı. Yaşlı kadın elinde bir tas sıcak çorba ile ağır adımlarla odaya girdi. Bir kıza baktı, bir de annesine. Gözleri dolmuştu. Yıllar sonra öz torununa bu halde mi kavuşacaktı.

Kendisini yaşlı bir teyzenin buz gibi soğuk olan evinde buldu. Bu yaşlı teyze zapzayıf sivri çene ve iri gözlere sahipti. Kız korkmuştu bu da kimdi? Orada ne işi vardı nasıl gelmişti? Bir an önce evine gitmek istiyordu fakat o da neydi içeriden tanıdık bir ses duymuştu...

Kızın annesi bu anın hayalini kurmuştu hep fakat şimdi bu noktaya geldiklerinde ne söyleyeceğini bilememişti. Aslında hergün takip ettiği kızına gerçekleri anlatacaktı ama kızı ona inanır mıydı hiç sanmıyordu... Sekoyam İlle de

O tanıdık ses yıllarca görmediği annesinden başkası değildi. Daha çocukken onu ve babasını başka bir adam için terketmişti. Şaşırmış, hatta kızmıştı. Burası neresi? Ben nerdeyim? Ne yüzle çıktın karşıma diye haykırdı..:)

Kız kendisini iyi hissediyordu hafızası da yerindeydi. Kızın annesi ve anneannesi daha konuşamadan kız yaşlı kadının elindeki çorba dolu kaseyi fırlattı ve oradan kaçtı. Arkasından seslendiler ama genç kız Sarah hiç bakmadan koştu, korkmustu. Hemen eve gidecek ve her zaman kahraman gibi gördüğü, çok sevdiği babasına olanları anlatacaktı..