Yumurta sayım çok düşük,2 tane var biri sağlıksizmis doktor tedaviye başlarsak boşuna kürek çekeriz dedi. Yikildim resmen. Ne yapsam ne etsem bilemiyorum hiç. nurr76

Bahceci de oluyorum. Havuz yapılıyor 1 tane embriyom var 2. gun donduruldu. Sen nerde tedavi oluyorsun, nasıl bir tedavi uygulanıyor sana?Biz en zor grubuz zaten. nurr76

İnsan böyle zamanlarda kimsenin hamileliğini duymak görmek istemiyor anlıyorum seni, ben de gebelik istediğim dönemde herkes hamile kaldı. İnsan iyimser olamıyor, hepsi insanın gözüne batıyor. Ama zaman hızla geçiyor tedavi süreci başlayınca. İnşallah bebeğin tutar, inşallah canım. benim de tüp bebek.

Canım benim kötülükle alakası yok tabii ki içten içe sevinmişsindir ama onlarda olurken neden bende olmuyor diyorsundur. Moralini bozma. İnşallah yakında hayırlı bir evladın olur.. Dua edeceğim sana. A

Anlıyorum seni canım. Gerçekten çok zor. Bende geçen ay tüp denedim fakat tutmadı. O kadar üzüldüm ki anlatamam. Vende de aynı durum var. Yiğenim evlenecek yarın öbür gün hamile kalacak ben hala kalamadım. Çok zor bir durum. Ama yapacak birşey Yok. Tedaviye devam. Alnınıza yazılmışsa annelik bizde yaşayacağız. Ama yazılmamışsa eğeryapacak birşey Yok. Herşeyden önce sağlık en önemlisi. Allah'ın takdiri demek lazım. Ben böyle bakıyorum olaya. Sana da bu şekilde bakmanı öneriririm. Allah tüp bebek aşamanda yardımcın olsun. Sorun olursa bana sorabilirsin. Sevgiler G Gul-Can Aktif

Canım yaşın genç ise hiç üzülme bence, yaşa hayatını rahat ol stres yapma rabbim mutlaka dualarını kabul eder

Bu duyguları yaşamayan bilmez. Sizleri okadar iyi anlıyorum ki. Kendini eksik, çaresiz, umutsuz hissetmek ne demek çok iyi biliyorum. Ben de bugun tedaviye başlamak için gittim güya ama doktor iki aydır tedaviye bile almıyor. Her seferinde ağlayan aglaya helak oluyorum. Bazen benim sınavım da buymus, Allah büyük bize de kısmet eder deyip kendimi rahatlatmaya çalışıyorum bazen de hiç olmayacak diye korkup umutsuzluğa kapiliyorum. Bir türlü aklımda çıkaramiyorum bu düşünceyi. Hergün ağlıyorum kahroluyorum. Allah kimseyi çaresiz bırakmasın. Çaresizlik, insanın elinden bişey gelmemesi ne kadar da zormuş. Anneler Günü acı geliyor artık, yarın babalar günü o acının bin katını yaşıyorum eşime bu duyguyu yasatamadigim icin. Allahim bizi de görür inşallah, Isteyen kimseyi evlatlık birakmasin

Nescafe87 hiç kötü düşünme. Hepimiz bu zor süreçten geciyoruz. Hem maddi hem manevi yıpranıyoruz.. Cocuk var mi doye soranlara açıklama yapmak zorunda da değilsin. Düşünmüyorum de geç. Ya da acik acik söyle ki bir daha soramasınlar.. bu tamamen çevrenle senin ilişkine kalmış. Ama pes etmek yok. Daha 30 yaşındasın. Cok gençsin.. her derdin bir caresi var. Hepimiz annelik duygusunu yaşayacagiz. Sadece bu sureci yaşamamız gerekiyor.. guzel dusun her zaman. Iyi kalple düşün. Bunun için sakın ama sakın uzme kendini. Inancına gore dua et.. Herşeyin hayırlısıni dile.. olmuyorsa bir sebebi vardir illaki diyorum ben. Moral bozma gülümse

Ne güzel moral oldu hepinizden Allah razı olsun. Bizim halimizden bir tek bunları yaşayanlar anlıyor, buna da şükür napalım...

Canım benim bu süreçleri yaşayan herkes senin gibi düşünüyor ve hissediyor emin ol. Ben de aynı şeyleri yaşadım ve hala yaşıyorum. Etrafıma bakıyorum herkesin çocuğu var ama çocuk olmakla sınavı bitmiyor insanın. Bir arkadaşımın bebeği engelli oldu, başka bir arkadaşımın 3 yaşında boğazına ekmek kaçtı öldü, birçok arkadaşım düşük yaptı. Sonra durup dedim ki benim de sınavım bu demek ki. Allah anneliği bahşedecekse hiçbirşey engel olamaz. Allah verdiği bu dertleri sabırla karşılayabilmeyi asi olmamayı nasip etsin canım. Allaha emanet ol.

Ah canım ya düşünme öyle şeyler güzel şeyler düşün hayal et ümitsiz olma kendimden çok sana üzüldüm şimdi tanımasamda yapma pozitif ol ben 12 yıldır evliyim 1 düşük 1 başarısız tüp bebek yaşım 40 oldu şu an yeni bi deneme hazırlığındayım kaç yaşındasın bilmiyorum ama ben bile o kadar umutluyum ki yok mu benim etrafımda insanlar var neler söylüyorlar bizim millet meraklı onlara karşı öyle gamsız duruyorum ki seni çok iyi anlıyorum birde Dr gittiniz mi? Sorun ne sakın sakın ümidini kaybetme herşeyin başı sağlık unutma

Merhaba kader arkadaşlarım. O kadar içim dolu ki nerden başlayayım bilmiyorum. Üst üste 2 ameliyat geçirip biri hidrosalpinks, biri dış gebelik iki tüpümü de kaybettim. Düştüm tüp bebek peşine... Etrafın hadi laflarını üstlenmek, şimdi istemiyorum diyip dik durmak öyle zor ki. Bugün tüp bebeğe başlıycam. İçim dolu dolu... ama sanki rabbim bana ders veriyor. Ameliyat olup bebeğimi kaybettiğim de abimlerin hamilelik haberini aldım, dün de eltimin... Durumumu kimse bilmiyor ama bana sanki inadına yapıyorlar, ne kadar kötü kalpli biriyim ben, sevinmedim ikisine de.. canım acıyo, akıl verin kızlar gözlerim dolu dolu poyrazya Kocasının

Bizimde eşimde de bende de sıkıntılar var çok gençsin yeni evlisin sanırım daha yolun başında bu ne karamsarlık kızarım baaak :) yaşadığın her anın tadını çıkar gençlik çabuk geçiyor rahat ol zamana bırak tedavi olurken moral çok önemli eşinide kendini de yorma ben çok severek evlendim çok seviyorum eşimi çocuk yok ne yapalım hergün didişsek ne fayda aksine destek olun birbirinize sıkı sıkı sarılın çocuğunuzda olur hatta çocuklarınız inş:) forumda neler neler okudum ne mucizeler :)

Nerde tedavi oluyorsun benimde rezervim az fsh yüksek diye başlayamadık şimdi Regl bekliyorum M

İnşallah cnm hepimizin sağlıklı hayırlı evlatları olsun bu arada neden tedaviye almadı dr . push ; M

öyle iyi anlıyorum ki... ben de doğal yollardan hamile kalamadım. bugün de bu durumun içimde oluşturduğu üzüntü sebebiyle yine eşimle kavga ettik. evliliğime kadar yansıdı. sürekli mutsuz, umutsuz ve içi yanan bir haldeyim. patlamaya hazır bir volkan var biri bir şey dese ağlamaya başlıyorum tahammülüm kalmadı kimseye. evde otursam duvarlar üstüme üstüme geliyor. stresli bir işim var sürekli ders çalışmak zorundayım ama ne mümkün ne işime verebiliyorum kendimi doğru düzgün ne başka bir şeye. kendime bakmayalı çok oldu. "kadın mıyım ben?" diye sorguluyorum. döl bile tutamadım. özenmek gibi değil ama kimyasal gebelik bile geçiremedim. kendimi öyle işe yaramaz hissediyorum. evden dışarı kendimi atsam tak diye hamile veya çocuklu bir kadın görüyorum. kendi yeğenlerimi, eşimin yeğenlerini, hamile ablamı görmek bile istemiyorum. eşimin iş yeri iftarı vardı geçen gün. herkes çocuğunu anlatıyor. "yeter" diye bağırıp ağlamak istedim. güzel kadın mutlu kadındır derler, mutlu olmazsan mutlu edemezsin ve kendini sevmezsen kimseyi sevemezsin bunu da iyice görmüş oldum. ve bütün bu hissettiklerim yüzünden derin bir suçluluk duygusu. ağustosta tüp bebek düşünüyorum ama o da olmayacakmış sanki ben mühürlü, lanetli ve rahminde asla bir çocuk taşıyamayacakmış biri gibi hissediyorum. böyle işte. biliyorum yaptığım şey çok yanlış yani bu ruh hali yüzünden de olmaz diyorlar ama şu duygudan nasıl kurtulucam bilmiyorum insanlar nasıl bırakıyor düşünmeyi?

kıyamam ya ne güzel bir kalbiniz var. ben 27 yaşındayım. eşimin spermlerinin dnası hasarlı. sanırım benim de yumurtalarım kaliteli değil. yaşımız daha genç farkındayım yani niyetim kimseyi incitmek değil ve cidden gereğinden çok karamsarım farkındayım ama kurtulamıyorum. kendimi çok yalnız hissediyorum sanırım. kimsemin olmadığı bir şehirde yaşıyorum ve ruh halimden dolayı evliliğim de sallantıda. kısır döngünün içindeyim sanki. nurr76