İnan hatırlamıyorum canım ya, kaan hoca fsh kaynaklı demişti o düşüktü bizde. Dediğin hormonu hatırlayamadım I

haklsın canım. Simdiye kadar oyle cok cok güvendiğim bi doktorla da karşılaşamadım ben Zaten.. Hepsinin ağzında aynı soguk cümleler.. Bilmiyorum nasil yapicam kafamdan kotu dusunceleri silip atmayi.. Hic ama hic olumlu düşünemiyorum. Onceden boyle degildim OLACAK dedim hep. Ama simdi... Uff ne bileyim iste.. Sabrım da umudum da tükendi galiba benim. Buna en buyuk etken de esimin hic bi sorun yokmus gibi davranması.. Doktora benim zorumla gider, ilacı benim zorumla icer.. Konuyu açınca sinirlenir, terslenir, çabaladığını iddia eder. Oysa ki simdiye kadarki yaptığımız hersey benim araştırıp bulmamla oldu.. Kısacası cok yıprandım ben canım. Soyle biriyle oturup uzuuun uzun konuşasım var

Sizin azo sebebini neydi? Kimde tesavi gördünüz kullandığınız ilaçlar var mıydı? I

Merak etme iyi olur inşAllah. İnan burda öyle mucizeler yaşanıyorki. Asla ümidini kaybetme, bol dua et. Benim bugün transfer oldu tekrar ikinci için. Düşün 2010 da bunu hayal bile edemiyorduk. I

Sebepsiz bizimki. Hormonlar, genetik normal.. Bi sure mufit gunele gittik varikosel ameliyati yaptı guya ama hala varikosel cıkıyo kontrollerde. Bi sure de fakultede bi profesore gittik. Takviye kullandi esim. Oyle ağır hormon ilaçlarına gerek yok dediler. Ama degisen bisey yok. Suanda da gittigimiz doktor yok bayagidir. Yenidunya3 Hamd ve

Canım bizim fsh kaynaklıydı. Kaan aydosta tedavi gördük. Proxeed, menagon iğne, klomen, pharmaton kullanmıştık I

Suan belki okadar caresizim ki hamile olup kaybedip yada sonra tekrar hamile kalan var mi diye aramaya baslamistim omudum ki varmis benim esdimde azo bunu 10 yil once evlenmeden biliyordum ve kabul ettim esimin ailesi zaten durumu biliyor ama ne kendi aileme nece cevreme hic birzamanesimin boyle bir sorunu var demecim 4 defa micro. Tese oldu esim 4. De belki artik daha sperm cikmayabilirler dediler tedaviye basladik kismetti hersorana okursa olur olmazsa yapicak biseyim yok desemde icim kan agliyordu esim ameliyattan cikti dediler hareketsiz sperm var ama sizi isterseniz yumurta toplamaya alicaz yok derseniz isleme devam etmiycez dedim devam edelim ben inaniyorum cikicak dedim toplama islemi oldu 4. Gun 2 saglikli embriyo transfer edildi 11. Gun mecbur kalip test yaptirdik hamileydim sukurler olsun ama bi sorun vardi vucudum su toplamis binde bir olan biseymis 9 gun hastanede yattim 7 litre su bosalttilar idrarla yapilan haric sonra takipte ka! indi her hafta knt vardi arrik tek aklim bebeklerimdi evet ikizdi ikili test zamani. Sitres belki alerji belji su kaynakli akciger fonjsiyonlarinin yuksek olmasi nedenli urtiker oldum 10 gun sonra gecti tek bir ilac ve sade e krem yumusaticci cocuklarim iyi olsunda gecerdi yeterki onlar iyi olsun 16. hafta anlik kanamam oldu aslinda hep bekleniyordu sukurdu sorun yoktu 20. Hafta cinsiyetler tam kiz ve erkek ve 4 lu ultrason hersey sorunsuzdu hic bisey yoktu 24. Hafta seker testi yapilacakti ama tam 22. Hafta aniden bacak ve kalca agrim oldu sabah kalktigimda sonra geri yattimbacak agrisina dayanamiyorum doktorumu aradim agrikesici icin ic dedi 1 saat gecti agrim dahada artti birden suyum geldi pesinden kan Allahim dedim alma benden ne olur yalvariyorum alma benden ambulansi aradim esim geldi hastanede normal dogum yaptim oglum kanamadan galiba olmustu kizim cirpiniyordu tutamadim icimde tutamadim oan Allahin ne olur biri kalsin dedim ama onlar birbirinden hic ayrilmadi ki ve yine oldu neden rahim agzi yetmezligi bi gun once knt de acilmam yokken 1 gun sonra saat 15 de dogdu bebeklerim ve kaybettim herseyim bitti bianda butun herseyim ilk esime tekrar nezaman tedaviye gidicez dedim sonrada yine tutarmi diye dusundum cunku esim artik ameliyat olamaz doktorlar son dedi icimde yavrularimin acisi beynimde hep o suyumun geldigi an cevremde yine olur bak oldu beki normal yoldan olur diyen insanlar ama esimin durumu ve aklimda hep hep bebeklerim ruyamda bari opup kokluyum sariliyim oyunlar oynuyum dedigim bebeklerim kime ne diyim cocuk istiyorum esimi cok seviyorum cocuk istiyorum ya olmazsa diye korkuyorum ve benim hic bilmedigim hastaligim rahim agzi yetmezligi ne illet biseymissin nasil bir hastaliksin ne si si biseymissin canimi aldin benden yavrularimi aldim ne yapicagimi bilmiyorum 10 yil sonra bi ruya yasadim ve bitti cok korkuyorum ya daha hic olmazsa cocugum ne yaparim yasarim ama nasil yasarim onlar olmadan okadar bos ki artik L Lalok

Canım bizim normal çıkış oldu. Tese olmadı, yine tıp fak bi prof du doğum doktorumda I

Bence en önemlisi doğru doktor, doğru ekip ve doğru hastane. Doktor doğruysa ve sana umut veriyorsa zaten önünde sonunda oluyor V

Mşlh cnm rabbim yoktan vareden o isteyince imkansız olan şeyler olur Çizimde sorunumuz azospermi idi 3.5 yaşında bi kızım var Şimdide hamileyim 4 tüp bebek yaptırdım 2 si tuttu yani Bu yolda yılmadan olana kdr devam etmek lazım

Bizim fsh yüksek oldugu için sorun demişti bakalım normale indi bakalım nasıl olacak Yenidunya3 Hamd ve

Biz 6 ay denemeden sonra olmayınca hemen eşime spermiyogram yaptılar. Kanallarının tıkalı olduğunu söylediler. Erkeklerde sperm oluşumu üç ayrı kanaldan olurmu. Eşimde biri tamamen tıkalıymış. Onu açmak için ilaç tedavisine hiç girmediler çünkü çok zahmetli ve garanti olmayan bir tedavi yöntemi dediler. İlk tesede buldular. Her bir taraftan max 9 ayrı yerden girip sperm arıyorlarmış. Bizimkinde ilk kanalda bulunca bi miktar alıp ameliyatı bitirmişler. ne kadar çok uzun arama yaparlarsa ameliyat sonrası toparlanma o kadar uzun sürer dediler. Bizim öyle bi sürecimiz olmadı hemen ayaklandı eşim. Ertesi gün işe gitti o kadar söyliyim. Ekip Kadıköy Şifa tüp bebek ekibiydi ama doktorum Birgül Sarıkamişti. O yönlendirdi bizi. Önce muayenehanesine gitmiştik çünkü. ÇAtlatma iğnesi olarak Ovitrelle kullandım. Yumurta olgunlaştırma süresince Gonal-F kullandım. Transfer sonrası da Crinone jel kullandım.

Kızlar umut oldunuz..8haftalık kalp atısını alamadıgımız haberınden sonra korkuyorum.. sanki hıc olmayacak gıbi geliyor L

Tebrik ediyorum sizi, benim hikayemle benzer. Şimdi benimde 5 yaşında bir kızım var. Ve 2. yi deniyoruz şuanda :) cuma günü yumurta toplanacak. İnanıyorumki bir gün gelecek sizde 2. İçin heyecan içinde olacaksınız :) kızınızı sağlıkla büyütmeniz dileğiyle Sevgiler ❤

Korktuğunu anlayabiliyorum zaten. Ama korkarak da kaçamayız ki.. Eninde sonunda yasayacaz bu sureci. Ya da korkuyorum deyip vazgececez.. Benim esim de sigara cok içer ve ben de senin esinin dedigi gibi ona diyorum 'hic umrunda degil galiba' diye.. Ben de bilgili, uzman bi doktor arıyorum elbette ama bana da moral versin istiyorum.. Azcik konuşkan guler yuzlu olsa fena olmaz hani :) Velhasılı kelam Insallah bi gun ben de başarı öykümü yazabilirim buraya senin gibi.. Minigini sağlıcakla büyüt.. Kocamaaan öpüyorum güzel kızını I

Canım mrb, geçmiş olsun. Biz 2010 yılında kaan hocaya gittik. 1 seneye yakın tedavi olduk. 2011 yazında tüp denemiştik. Baya uzun bi süreçti. Vitaminler, klomen, menegon iğne kullandık. İnşAlllah tez zamanda sizde sonuç alırsınız. İkincide isr çok şükür sperm vardı tedavi olmadan denedik

Ayni seylerin benzerini ben yasadim. 3 aylik evliyken esimin azospermi oldugunu ogrendik. Dunya basimiza yikildi. Ardindan hizli bir ameliyat ve tedavi sureci. Esimde bulundu ama cok fazla degil. Ilk denememizi iki ay so ra yaptik ve pozitif haberi gorduk. Hic bu kadar kolay olacagini dusunmemistik derken son kontrolde zayif atan kalbin durdugunu gorduk. Kurtaj oldum. Ikinci deneme de ise kimyasal gebelik. 3. Tutmadi. 4. Olmadan histereskopi oldum. 4. De tutmadi. 5. Den once rahim filmim cekildi. Sıkıntı yoktu. 6. Deneme basinda yumurtalarim erken catladi. Ikinci seferinde elimizdeki tupler bitti. Tek bir embriyo kalmisti. Tutmaz artik bitti derken su an hamileyim. Hala kimseye demedim. 3 ay dolsun diye bekliyorum. Yani kizlar. Umudunuzu kaybetmeyin :)

Biz bu yola çıktığımızdan beri tedavi sürecimizi ailelerimiz haricinde kimse bilmedi. İkimizde iş yerlerimizden sakladık. Arkadaşlarımıza söylemedik. Bir iki kişiye sadece. Bunu ben istedim. Çocuğumuzun olmamasının çekinilecek bir tarafı olduğundan değil. Türk insanının genel özelliğidir. Sen bi işe girişirsin hemen akıl verirler. Senin yaptığınla ilgili olumsuz yorum yaparlar. Ben yanlış doktora gidiyorumdur onların bilmem kim akrabasının da başına gelmiştir. Kullanılan ilacından saatine kadar herkes bişey söyler Bunların hiçbirini duymak istemedim. Ben bir doktora güvendim araştırdım ve onun peşinden gittim. Sadece ailelerimizin bilmesine rağmen kayınvalidemin gizliden eşime doktor önerilerine şahit oldum. Kırmadan bi şekilde bu durumu bertaraf ettik. Bu süreçte olumlu ruh hali çok önemliymiş. Hatta en önemli etkenmiş. KAfanın içinde binlerce soru işareti ve şüphe başarı şansını çok düşürüyor. Hatta son denememi ailelerimiz bile bilmiyordu. Eşim seyahatte olduğu içi hastaneye bile yanlız gitmiştim. O zaman insanın kafası çok rahat oluyor. KAç gün geçcti test yaptınmı gibi sorular duymadım. Biz haberi verdiğimizde 3 aylıktı ve neredeyse karnım belli olucaktı

Azospermide başarı hikayeleri yok denecek kadar az maalesef bu internet ortamında.. Dediginiz gibi hep olumsuzluklar yazılmış. Ben de ogrendigimden beri cok araştırdım pek de hos sonuçlarla karşılaşamadım. Cok mutlu oluyorum azosperm olup da başarılı olan insanları gördükçe.. Bebeğinizi sağlıkla büyütün insallah.. Katetmemiz gereken yol o kadar uzun geliyo ki su sıralar.. Cogu zaman umudumu kaybediyorum. Hic olmayacak diyorum.. Rabbim dayanma gücü versin. Sağlıklı hayırlı evlatlar nasip etsin isteyen herkese insallah.. V

Ben kucağıma alana kadar imkansız gibi geliyordu. Kendimi çok alıştırmıştım ama bi yandan da çok imreniyordum çocuğu olanlara. Şimdi sadece 6 ay geçti ve ondan öncesi yok gibi geliyor

Ne güzel cok sevindirici V

Sizin azo sebebini neydi? Kimde tesavi gördünüz kullandığınız ilaçlar var mıydı? . push ; I

Saglikla kucaginiza alirsiniz insallh bizde de azo var suan kaan hocada kac ay tedavi yaptiniz ne zaman sonuc aldiniz? bilgilendirirseniz bana umut olursunuz! Yenidunya3 Hamd ve

Sizin azo sebebini neydi? Kimde tesavi gördünüz kullandığınız ilaçlar var mıydı? Yenidunya3 Hamd ve

Bu yazıyı yazmamın en önemli sebebi, insanların kötü tecrübelerini can havliyle paylaşıp, başlarına gelen güzel olayları paylaşmamaları. Çocuk sahibi olmaya çalıştığımızda eşimin azospermi olduğunu öğrendiğim zaman girip araştırma yapmadığım internet sitesi kalmamıştır. Tedavi süreçleri, başlarına gelen olumsuzluklar, beklenen sonuçlar... Devamı kocaman bir boşluk. Ben tedavi olurken herkes için dua ettim. Tüm çocuk isteyenlerin de olsun diye. Biz evlendikten 6 ay sonra eşimle çocuk denemelerine başlamıştık. Ama hiç bir sonuç alamadık. Doktora göründüğümüzde eşimin azospermi olduğunu öğrendik. Dünya başımıza yıkıldı sandık. O gece o kadar ağlamıştık ki ikimizde çok çaresiz hissettik kendimizi. Deli gibi çocuk isteyen bir çift olmamamıza rağmen bu olay bizi çok yıktı. Belkide olabileceğini düşündüğümüz için çok rahattık. İlk şoku atlattıktan sonra iyi bir doktor bulmaya karar verdik. Doktorumuz Birgül Sarıkamış bence bu konuda çok başarılı bir kadın. Bin kere de denesem yine ona giderim. Önce eşimin micro tese ameliyatı olması gerektiğini söyledi. Eğer sperm bulursak gerisi kolay ama bulamazsak bu işi unutun dedi. Ama bir tane bile varda onu ancak biz buluruz dedi. 1 taneden çok daha fazlası bulundu. Doktorumla birbirimize sarılıp hastane odasında ağlayarak zıpladığımızı hiç unutamam. Ama iş o kadar da kolay değilmiş. İlk tüp bebek denememizde bu işe kesin gözüyle bakarken sonuç negatif çıktı ve ikinci bir yıkım yaşadım. Hemen pes etmicez dedi Birgül Hanım. Hemen 6 ay sonra ikinciyi denedik ve o da negatif sonuçlandı. Bu seferde bana histereskopi yapıldı. Histereskopiden sonra tüm protokolü baştan aldık. Yeniden yumurta toplandı iğneler onlar bunlar falan. Sonuç = pozitif. Nasıl mutlu olduğumuzu tarif bile edemiyorum. O anın tüm heyecanıyla herkese ilan ettik bu durumu. 8 hafta sonra kalp atışı olmadığını farkettik ve boş gebelik. Bu süreç tam 3 yıl sürdü. Ben çocuk defterini kapattım. Evde kimseye konusunu bile açtırmadım. Eşimle sürekli seyahatlere çıktık, ikimizde mastera başladık. Sürekli kendimizi farklı alanlarda oyalamaya devam ettik. Eşim 5. senenin sonunda hadi gel bir kere daha deneyelim dedi. Tatile çıkalım sonra, kış gelsin sonra yaz bitsin sonra diyerek biraz oyaladım ama çok istiyordu. Açıkcası bende en başta hissetmediğim çocuk özlemini de yavaş yavaş hissetmeye başlamıştım. Sanırım biyolojik saat dedikleri bu olsa gerek. Tüp bebeğe ilk başladığımızda yumurta toplandıktan sonra embriyo olmuş bir yumurtamız vardı buzlukta bekleyen. Gittik Birgül Hanım' a bunu deneyelim bari dedik. Hatta bunca senedir buzlukta bekledi bayatlamışmıdır gibi salak bir soru sorup azar işitmişliğim var kendisinden :). Kadıköy Şifa hastanesinde, bebek doğduğu zaman hastanenin tüm hoparlörlerinden bir yayın yapılır. Bebek doğdu gibisinden. O anonsu 5 yıl boyunca her duyduğumda gözlerim doldu. Öyle ağlak duygusal biri de değilimdir ama hormonlar insanı biraz etkiliyor sanırım. O anonsun benim için olmasını istedim hep. Sonunda o bayat :) embriyoyu denedik. 12 gün sonra sonuç = pozitif. Ama bu sefer akıllanmıştım. Öyle deli gibi bi sevinç yaşamadık. Önceki hayal kırıklıklarımızdan heralde. Kimseye söylemedim. Anneme bile. 5 hafta sonra kontrole keseyi görmeye gidip 8. hafta da kalp atışını duyucaktık. 5. haftada doktorum muayene ederken sana çifte süprizim var dedi. Ekrandaki görüntüde çok hızlı hızlı yanıp sönen kımıl kımıl bişey vardı. Kalp atışıymış meğersem. Hani insanın kendine bile itiraf edemediği büyük mutlulukları olur ya. Sanki içinden geçirisen bile bozulacağını sanırsın. Karı koca öyle olduk işte. Aramızda bile konuşmaya korkuyorduk. İlk evlendiğimizden beri hep bi kızımız olsun istemiştik ama tabikide arsızlık yapmıyacaktım. Cinsiyeti hiç hiç hiç önemli değildi. Günler geçti 3 ay bitti artık ailelere söyledik. Bir gün küçük bir kanamam oldu o kadar korktuk ki apar topar doktora attık kendimizi. Orada bize cinsiyetinin erkek gibi göründüğünü söyledi. Hiç alışveriş yapmayacağım diye kendime söz vermiştim ama eşim çılgın gibi üzerinden yakışıklı yazan bir sürü badi aldı :) Günler geçti hayatımın en uzun 9 ayı bitti. Testler, ultrasonlar, onlar bunlar derken sonunda onu kucağımıza aldık. Şu anda 6 aylık Allah' a şükür çok sağlıklı bayat bir KIZIM var :) sanırım cinsiyet tahmininde bir yanlış olmuş :)). Sürekli yakışıklı yazan lacivert badilerini giyiyor. Sezeryanla doğum yaptığım için o anonsu hiç duyamadım ama onu ilk kucağıma verdiklerinde dünyanın en güzel şeyini tuttuğumu anladım. 6 yıllık tedavi, iğneler zorluklar o anda bitti. Şu an bile aklımda değil. Ben çok kereler pes etmiş olsam bile pes etmemek gerekiyormuş. Bişeyi çok istemek bunun için çaba sarfetmek gerekiyormuş. İnternetteki pis bilgilerle kafamızı doldurmayıp her zaman pozitif olmak gerekiyormuş. Bunları çok sonradan öğrendim. Birgül Sarıkamış, Engin Enginsu, Meltem Uygur benim doktorlarım. Onlara olan minnettarlığımı kelimelerle ifade etmem çok zor. Ama en güzeli yıllarca tedavi olduğum yere kucağımda çocuğumla gidip doktorlarımı ziyaret etmem.