Ben de merak ediyorum. ilk tüp bebek tedavime güle oynaya girdim. Tüp bebek tedavisini mucize sanıyordum. Olmadı. Olabilir dedim. ikinciye takviyeler kullandım. Bu kez daha fazla embriyom oluştu. Hem de daha kaliteliydi. Bu kez de genetikten geçemediler transfer bile olamadım. Bu kez yikildim. Derken bir ay sonra normal yolla hamile kaldım. Havalara uçtum. 6 haftalıkken düştü. Artık umudumu yitirmeye başladım. Büyük moralsizlik.

Haklisiniz. strese girmenin üzülmenin duruma bir katkısı yok

Benim de ilk transferim tutundu ama 11. Haftada bebeğin kalbi durdu çok kötüyüm, bende nasıl geçicek bilmiyorum

39 yasinda 0.80 amh ile tam 14 aydır tüp bebek sürecinde olan, 3 sene önce dogal yolla hamile kalıp 19 haftalikken düşük yapan, bu sene ilk tüp bebek denemesinde pozitifi görüp boş gebelikle sonlanan ve en son transferimi yakın zamanda olup negatifi gören biri olarak artık şöyle düşünüyorum, bu hayata bir çocuk gelecekse elbette gelecek. Gelmeyecekse de bu bir son değil. Evet çok zor süreçlerden geçiyoruz ve bu süreçte kendimi biraktigimda oldu. Ama yapacak bir şey yok ayaga kalkip mücadele etmekten başka.

Merhaba kızlar, tüp bebek süreci gerçekten çok yıpratıcı olabiliyor. Hem ekonomik açıdan zorlukları var, hem fiziksel olarak çok yorucu: ağrısı, kanaması, sancısı, hormon iğneleri ve hormonların tüm vücudu alt-üst etmesi bir yandan sürüp gidiyor. Bir de üstüne belirsizlikler, başarısız transferler, düşükler oluyor. Gerçekten merak ediyorum, tüm bu zorluklarla nasıl başa çıkıyorsunuz? Moralinizi yüksek tutmak için neler yapıyorsunuz? Ben bu sürece Nisan 2022'de başladım. 3 transfer oldum, ikisi negatifti, biri tutundu ama tutunan embriyo bu hafta düştü. 5 gündür ağrım ve kanamam var, artık ağlamaktan aptala döndüm. Delirmemek için ne yapmak lazım, bilmiyorum