Kızlar bunun en zor tarafı bence de psikolojik tarafı. Tedavilerin fiziksel zorlukları da var ama hiç bir şey her ay yaşadığın o hayal kırıklığı kadar acıtmıyor canını. Ben de senelerce yaşadım aynı şeyleri. Arkadaşlarlarımın ve akrabalarımın ilk bebekleri doğru, ikincilere hamile kalmaya başladılar. Bir de düşüncesizce edilen laflar var. Ben de 27 yaşında çocuk istemeye başlamıştım. Ancak 31'de hamile kalabildim. Onu da 5. ayda kaybettim. Benimle hamile kalanlar da doğurdu. Bu defa çok üzücü bir kayıpla yine kucağım boş kaldı. Derken Allah yardım etti ve yine hamileyim. Siz daha yolun başındasınız. Umarım çok yorulmadan kavuşursunuz.

Annem babam kardeşlerim hepsi para isteriz diye uzaklaştı resmen allah kimseye muhtaç etmesin abim ve ablam sadece yanımda destekler haşimato hastası olduğumu yeni öğrendim ilaç kullanıyorum tedavisi yok haşimatonun salı günü kontrolüm var tsh 2 ye düşmüşse bu ay tekrar aşılama denemeyi düşünüyorum. ahsen

Evet aile biliyorum bu süreçte büyük bi sıkıntı. Ben tüp bebek aşılama düşünmüyorum henüz yanlış konu başlığındayım ama. Yaşım 32 eşim 35 bu yüzden birazcık bilgilendiriyorum kendimi. Kontrollerde bir probleme rastlanmadı benim için ama kaynağı bulunamayan infertilite de olabiliyormuş bunu öğrendim. Ama siz de çok gençmişsiniz. Etrafınızdaki insanlara kulağınızı tıkayıp stresten uzak bir şekilde güzel haberi alacağınız günü bekleyin. İnşallah çok yakındır o gün. :)

Bazen her şeyde bir hayır var diyip kendimi teselli edip yaşama devam ediyorum ama bazen de içimde ki karmaşa aklımda ki sorular beni çıkmaza sürüklüyor gözümden akan yaşlar dinmek bilmiyor uyumak ve her şeyi unutmak itiyorum ama bu seferde gecenin sessizliği hüznü üstüme çöküyor ve kendimi sessizce ağlarken buluyorum en zoru da eşimi üzmemeye çabalıyorum ama bazen bu da mümkün olmuyor.

Aslında bu aralar çok iyiyim sadece bazen içime bir hüzün çöküyor baş etmem biraz zor oluyor ama üstesinden geliyorum. Her şeyden çok ailem beni yıktı aslında babamın hastalığından dolayı hastane randevumu hep iptal ettim ama iyileştikten sonra tüp bebek için para isteriz diye uzaklaştılar oysa 1 yıl boyunca hastane hastane gezdim ama boşaymış istediğim sadece önemsenmek ve yanımda olduklarını bilmekti. Ve anladım ki artık hayatımda bana zarar veren kim olursa olsun yeri yok herkesten uzaklaştım.

Canım anlıyorum seni çok iyi, zaten anca başına gelen anlıyo işte, o yüzden birbirimize en iyi biz teselli oluruz diye düşünüp açtım bu konuyu. Ben de uzak durayım diyorum ama mümkün değil hiçkimseyle görüşmemem, tanıdığım herkesi hayatımdan çıkarmam lazım onun için. Misal iki gün sonra birini doğuma yolcu edip oradan birinin 1 yaş doğumgününe gidip oradan da bi bebeğe altın takmaya gidicez. Etrafımdaki herkes sürekli ve sadece bu konulardan yani doğmuş ya da doğacak bebeklerinden konuşuyo. Dediğin gibi ne yaparsan yap olmuyo bazen. Bu sefer de etrafımdaki insanların yanında kendimi uzaylı gibi hissediyorum, ben onlardan farklı bi insanım ama işte onlarla yan yanayım gibi... uzak durmak mümkün olmayınca kendimi yabancılaştırmaya çalışıyorum, eskisi kadar etkilenmiyorum çoğu şeyden.. ama yine de bazen zor bee diyim :)

Tedaviye başladığımda aman ne olacak sanki tıp ilerlerdi paranın çözemeyeceği yok elbet anne olurum diyordum Anladım ki bu o kadar kolay değilmiş zaman ve yaşadığım hayal kırıklıkları beni resmen oralardan kaçar hale getirdi mümkün olduğunca uzak durmaya çalışıyorum. , İçimin yangınını anlayacak kimsem yok herkesin yorumu belli hayırlısını iste vardır bir hayır tabi ki doğru ama yüreğimin yangınını bilen benim canım bu kadar yanarken o kıyafetlerin ve eşyaların hiç bir zaman evimi süsleyemeyecek olmalarını düşünmek bana acıdan başka bir şey vermiyor. Hediye alacaksam da kaçarcasına alıp çıkıyorum.

Canım her şeyden önemli olan sensin, dediğin gibi kim sana değer veriyosa onları tut yakınında, senin derdin sana yeter zaten... çok bilgim yok ama inşallah haşimato büyük bi engel değildir ve en hayırlı zamanda bbeğine kavuşursun...

Artık öyle yapıyorum evet yaşım küçük bende tam bahsettiğiniz durumdayım ilk yıllar yoğun çalışma temposundan ve yeni evli olma durumundan çocuk düşünmedik ama izne çıktığımda bi süre denedik ve olmadı çocuk gelişimi mezunuyum baya bilgim var bir şeylerin ters gittiğini anladım hemen doktora gittik ve işte dünyamı başıma yıkan o cevap sebepsiz kısırlık buda oldukça zaman kaybettiriyor. Her şey yolunda ama hamile kalamıyorsun.

Ben o kadar pozitif hayatı eğlenerek yaşayan kafaya hiç bir şeyi takmayan biriydim ama anne olmama duygusu ve yaşadıklarım beni çok duygusallaştırdı. Dediğin gibi neredeyse benden sonra evlenen çoğu arkadaşım evlendi çocuğu oldu ben hiç birine gitmedim ailemden yeteri desteği göremedim üstelik etrafımdaki iyi niyetle yaklaşıp arkamdan her yerde çocuğu olmuyor diye dedikodumu yapanlardan da bu o kadar başka bir duygu ki tarifsiz artık tek başıma dayanacak baş edecek gücüm kalmadı. ahsen

Canım şimdiden hayırlısı olsun senin için, ben 28 yaşındayım, sen? Bu şekilde sormuştum ama gördüm yazmışsın yaşını zaten :) Benim eşim de 35 yaşında bu arada... Sen nası bi yoldan geçtin de tedaviye karar verdiniz?

Canım bende pko var, bi tane pıhtılaşma problemi var hafif, onun için coraspin kullanıyorum. Eşimin de sperm sayısı ve hareketliliği iyi ama morfoloji %2. Sorun yaşamamıza bu faktörlerden hangisinin neden olduğu da pek net değil... Daha önce 2 kere hamile kaldım hem de denediğimiz ilk ayda oldu ikisi de ama birinde kürtaj olmak zorunda kaldım biri de kimyasal oldu... Sonra da hamile kalamadım... Doktor eşimin durumunu önemsemiyo, bana da klomene başladık, klomenle yumurta gelişiyo ama döllenmedi ilk ay, şu an 2. aydayız. 1 ay daha klomen kullandırıp sonra aşılama ve tüp bebek adımlarına geçicek doktor..

Selam kızlar, Beni buralarda bilen bilir :) 1 senedir çocuk sahibi olmaya çalışıyorum, bu süreçte bir kürtajım bir de kimyasal gebeliğim oldu. Şu anda da tedavi sürecindeyim. Diyeceğim şu ki; etrafımdaki herkes, bütün tanıdıklarım, akrabalarım ve arkadaşlarım abartmıyorum ki bu 1 sene içinde ya çocuk sahibi oldu ya da şu an hamile. Ben bi yandan kendi derdimle uğraşırken bi yandan da her haftasonu bebeklerle ilgili bi etkinliğe katılıyorum. Babyshowerda neler yapılır, 1 yaş doğumgününe nasıl hazırlanılır, bebek hastane çantasına neler konur, diş buğdayı nedir ne değildir, bebek mevlidinin temel prensipleri nelerdir, hepsini bana sorun :) Hediye ala ala bebek mağazalarının hangilerinde ne ürünler hangi fiyatlara satılır ezberden sayacak durumdayım :) Gel gelelim bu durum bazen sinirimi bozuyo, kendimi başkalarıyla kıyaslamamayı öğrendim sayılır ama yine de tuhaf hissetmiyorum desem yalan olur. Var mı kızlar aranızda benim gibiler? Buyurun dökün içinizi ferahlayın :)

Selam canım. Ben de biraz senin gibiyim. Eşimin ailesinde ve benim tarafımda çok fazla hamilelik haberi aldık. Daha bebek denemelerine yeni başladık ama uzun bir yol olabilir. Eğer öyle olursa nasıl hissederim bilmiyorum. Biraz korkutuyor da bu süreç ama her şeyin hayırlısı. Herkes için bir zamanı var bu işin de. Yaşın kaç? :)

Söylediklerin çok doğru canım, çok da zor şeyler yaşamışsın, Allah bu kez sağlıkla kavuştursun bebeğine, amin güzel dileklerine :)

Ah canım haklısın hayattaki en zor şeylerden biri bu duyguyla başa çıkmak.. sen kendini çekmişsin çevrenden, ben çekemiyorum da, öyle yaşayıp gidiyorum.. senin farklı bi konuda yazdığını okudum, haşimato çıkmış galiba di mi, ne yapıyosun şimdi ne yöntem deniyosunuz? Allah kolaylık versin, hiç mi yok derdini paylaşacağın biri?

Canım sen haklı olarak çok üzgünsün, bi psikologla falan görüşme şansın var mı? Ben bi ara gittim bana iyi geldi.. böyle kendi kendine yükü taşımak zor ahsen