Herkese iyi günler, ben (23) 2017 kasımdan buyana evliyim ev hanımıyım ve 6 aylık bir bebeğim var. Esimi(34) çok severek ve hayranlik duyarak evlendim mükemmel bir adamdı benim gözümde. evlenir evlenmez hamile kaldım ne olduğunu anlayamadım bile bunu çok erken buluyordum ama eşim 2. çocuğu bile dile getiriyordu daha hamileyken. Ciddiye almıyorum tabi ilk zamanlar gülüyoruz hoşa gidiyor geçiyor. Ama şuan ki durum artık beni artık hayattan bezmiş bir insan haline getirdi, Kayinvalidem ve kayınpederim yaşlı gençlerden kabullenemiyorlar ama yıllardır hastalar. Hastalar ve aileleri hep hasta. Esim de sürekli annem babam benim ailem diye diye beni hislerimi ihtiyaçlarımı yok sayıyor. Ve adam akıllı konuşma yok anlama yok sorsan ben çalışıyorum görmüyormusun annem hasta babam hasta borcum var anla ama bu kısır döngüde gibi birşey çok bunalıyorum. Bir abisi var o kendiside karısıda çok muhatap değiller eltim kayinvalidem küsler. Simdi eltimde hamile eşi el üstünde tutuyor. Ben anlayamıyorum nasıl davranmam gerek eşimin ailesinin biz olduğuna inandırmak için çok yalnızım. Lutfen bakış acılarınızı okuduğunuz kadarıyla benimle paylaşın