evett kafayaa takmamamk lazim...2 defa hamile kaldıgımda en umutsuz en düsünmedigim aylardii ama oldu... simdii ise süreklii tedaviyi düsünüyorum.. inşaşalhhh hayırla sonuclarnirr.. sende bebegininnii güle güle büyüt... ben zatiii calışıyorum...transferden sonra yeniden işime döncemm... amaa kendime karar aldımm bişiiiyii üzülmemeye calışacaim

bende bugün öğrendim kimyasal gebelik olduğunu çok zormuş umutlanıp tam oldu derken yıkılmak

saol canım fsh 21 amh 0.01 di.. biosteron kullandım bende yine başlıcam kullanmaya.. inş olur bir mucize bekliyorum artık allah isteyen herkese nasip etsin..

Canım yazdıklarını inan ağlayarak okudum senin adına da inan çok sevindim. şu an ben de seninle aynı durumdayım. çikolata kisti ve endometriozis hastasıyım. ameliyat, 1 tüp bebek denemesi derken psikolojim iyice bozulmuştu. çevremdeki tüm arkadaşlarımın da bebekleri oldu. bu da beni çok olumsuz etkiledi. fakat dedim ki kendi kendime ; temmuz ayında tekrar tüp bebeğe başlayacaktım nasıl olsa o zaman yine sıkıntı yine stres yaşayaksın dedim ve bu konuyu temmuza kadar kafamdan attım. ve sonuç normal yolla bir mucize oldu ve şu an bende 9 haftalık hamileyim. Anladım ki bu işte gerçekten psikoloji çok önemli. Allah bebeğini kucağına almayı nasip et inşallah canım

bende buna benzer bi konu actım pek yazna olmadii ama ben arastirinca buldum... çok sevindim 2niz adinada... inşşaalhh bende öyle olurum bu ay tüp bebek tedavisine başlıycam... inşşalhh bu ayy süpriz yapar bebegimm banada çok ama çok istiyorum... pekiiii tamm olarak düsünmemmek için neler yaptınız

Herkese günaydın, yakın bir geçmişte yaşadığım deneyimler sayesinde gebe kalma sürecinin ne kadar zor ve stresli bir süreç olduğunu biliyorum... bugün burada belki biraz umut ve moral olur diye bu süreçten sonra yaşadığım mucizeyi paylaşmak istedim... Yaklaşık 8 senelik evliliğimiz var eşimle, bu sürenin 5,5 yılını bebek özlemi ve ona kavuşma mücadelesi ile geçirdik... burada bu paylaşımları okuyacak duruma gelmiş olanlar anlayabilir ne demek istediğimi... 3. senemizden itibaren bebeğimiz olsun istedik biz... en çokta ben tabii. o dönemden bugüne kadar önce prolaktin yüksekliği, sonrasında bir açık miyom ameliyatı ve sarkom riski, 3 aşılama, ve 1 tüp bebek tedavisi, ardından yumurtlama yetersizliği, başlangıçta da eşimde sperm hareketliliğinde yavaşlık... anlayacağınız yaşamadığımız sıkıntı kalmadı... bunlar yaşanırken depresyonsuz olur mu onu davet ettik evimize... yaşadıklarımızın yoğunluğundan mı, çok stres yaptığımdan mı bilmiyorum ama bu süreçte bana en zoru tüp bebek aşaması gibi geldi... belki umutlarımızın tükendiği son çare olarak düşündüğüm yöntem olduğu içindir. Tüm birikimimizi bu yolda tüketmiştik üstelik. Aslında tedavim çok başarılı geçmişti, iyi bir hastanede profesyonel bir ekiple yapıldı tedavim... yumurta sayım azdı sadece iki yumurta toplanmıştı ve bunlarında biri döllenmişti ama 1. sınıf bir embriyo elde etmiştik... çok umutlanmıştım tabii ama olmadı işte... ne yapalım ki hayat devam ediyordu... yaşamak ve hayata yeniden adapte olmaz gerekiyordu. umutlarımız bitmemişti ama mecburen ertelenmişti maddi zorluklar yüzünden...

canım düşünmemek kolay değil.. en güzeli kafayı dağıtmak ben o dönemde işe girdim. otomatikman başka bişeye yoğunlaştım... Sen moralini yüksek tut umarım tedavin başarılı olur ve bizim yaşadıklarımızı yaşamadan kavuşursun bebeğine... tedavi sürecinde başka bişeye odaklanmak çok çok daha zor... o yüzden kendini sıkmadan, doktorun tavsiyelerine uyarak güzel stressiz bir tedavi süreci geçir... emin ol başarı şansını arttıracatır. birde vaktini sevdiğin, yanında kendini iyi hissettiğin insanlarla geçir, kendini eve kapatma, arkadaşlarınla sana pozitif enerji verecek insanlarla beraber olmaya çalış... umarım hakkında hayırlı olur.

çok geçmiş olsun... fsh değerin çok mu düşüktü? ben biosteron diye bi ilaç kullanmıştım yumurta sayısını ve kalitesini arttırmak için... doktoruna bir danış istersen, işe yaradığına inanıyorum. birde tedaviden sonra 3 - 4 ay ilaçların etkisi sürüyormuş... bakarsın oluverir kendiliğinden... olmasa da tekrar denersin tüp bebeği...

bu süreçte eş dost ve hatta doktorum, endişe ve kaygılar ve stres yüzünden başarısızlar yaşadığımı hayatımın merkezine başka konular almam gerektiğini söylüyordu... ama bunu yapmakta çok ama çok zordu... sonra bir değişiklik oldu ve ben yeniden iş hayatına atıldım... eve işe odaklandım... ve süprizzzz okadar tedavi sıkıntı üzüntü vs.. ardından tüp bebek denemesinin 5. ayında ve işe girdiğim ilk ay kendiliğinden hamile kaldım... inanılır gibi değildi ve bizim mucizemiz gerçek olmuştu... işte o kadar çabaya ve eziyete rağmen bir türlü gelmeyen küçük misafirimiz artık yolda.. şimdi 13 haftalık hamileyim ve hala inanamıyorum bazen... bunları niye yazmak istediğime gelince, hayatta her zaman pozitif olamıyor insan bazen herşeyin sonu gelmiş gibi hissediyorsun... ama benimde zman zaman unuttuğum birşey vardı... inanmak ve umudunu yitirmemek ve herşeyi çokta fazla dert edinmemek... benim gibi umutlarını başka bahara erteleyen hanımlara umut ışığı olmak istedim bu sabah... başka bir şeye odaklanın ve istediğinizden asla vazgeçmeyin... olmaz diye bir şey yokmuş hayatta... sadece mucizeler biraz zaman alırmış:)))

ayy ne güzel bir haber:))) bana böyle şeyler anlatıldığında inanmazdım eskiden.. ama artık biliyorum ki olabiliyormuş işte... tebrik ederim senide... umarım senin içinde her şey yolunda gider sağlıkla kavuşursun bebişine:)) Y yawyaw 2 erkek

mrb canım çok sevindim okuyunca allah sağlıklı bişekilde kucağına almayı nasip etsin bebeğini.. bende aynı durumdayım yumurta rezervim bitmek üzere bende nisan ayında ilk tüp denememi yaptım 1 tane embiriyom olmuştu kaliteli ve tutmuştu ama bebeğimin kalp atışlarını duyamadık şuan 9 haftalık oldu çarşamba bebeğim alıncak.. bikaç ay beklicem kendimi toparlamam için inş beklerken benim mucizemde gelir.. Y yawyaw 2 erkek

allah sabir versin... cok iyi anlıyorum seni... zaman herseyin ilacı, zaman yeni umutlar eker yüreğine...