Ne kadar zor şeyler yaşamışsınız, Allah size sabır versin. Bu kadar sancılı bir süreç geçirmenize rağmen umutlu olmanıza hayran kaldım gerçekten, şahanesiniz. Sizde bu azim olduktan sonra başaracağınıza inanıyorum :) Çok şükür eşimden yana bir sıkıntı yok, zaten hep onu düşünüyorum ben de. O kadar mutlu bir evliliğim var ki, çocuksuzken bile iyiyiz aslında. Ama asıl insan evliliğinde böyle mutluyken daha çok istiyor çocuk, aşkımızın meyvesi olsun istiyor işte ne bileyim. Bir de dünya üzerinde milyonlarca insanın hiç sorun yaşamadan, bazen istemeden yaşadığı bir şey için bu kadar çabalamak zorunda kalmak ağırıma gidiyor. "Neden ben?" diye sormadan edemiyorum. Bunun da cevabı yok işte. Hayatta bizim kontrolümüz dışında gelişen şeyler var ama bu gerçekle yüzleşmek, kabullenmek zor. Benim temel sorunum bozulan psikolojimi bir türlü düzeltememem. Tedaviye başlama kararını nihai olarak verince düzeleceğini umuyorum.

Öncelikle Rabbim hakkında hayırlısını versin ve tez zamanda kucağını doldursun inşallah... ben 30 yaşındayım ve 6 yıldır evliyim hiç korunmadik ve hiçte nasip olmadı hamilelik. evlendikten bir yıl sonra doktora gittik erken daha çünkü sorun yok dedi. ikinci yıl aşılamayla vakit ve para kaybetmeyelim tüp bebek dendi ve negatif iki yıl sonra 2. deneme yine negatif. şimdi 3. yü yaptırdık ve inşallah olcak bu sefer. bu süreç içerisinde döktüğüm gözyaşı bunalım iğne ilaç ameliyatlar ve giden paralar oldu doğru. ama ne yapalım bizim bebiş biraz nazlı gelecek. uğraştıracak. sözün özü kaçarak sonuca varamazsın. zaman hızla akıp gidiyor. bu süreçte aslında önemli olan iki şey var biri paran olacak ikincisi iyi bir koca anlayışlı destekçi P

merhaba herkese, 34 yaşındayım. 2015 yılının temmuz ayında dış müdahale olmadan 3. denememizde hamile kaldım ancak 9 haftalıkken düşük yaparak bebeğimi kaybettim. o günden sonra bütün denemelerimize rağmen hamile kalamadım. sonrasında yapılan testlerde bende bir sıkıntı olmadığı ancak eşimde sperm morfolojisinde sorun olduğu ortaya çıktı. doktor proxeed verdi, 3 ay kullandıktan sonra yeniden test yaptırmamızı ve hala sperm sayısı istenilen miktara ulaşmazsa tüp bebek yöntemine başvurmamızı, hatta sperm sayısı şimdi bile çok kötü olmadığı için aşılamadan da fayda görebileceğimizi belirtti. üç ay ekim ayında dolacak, halen hamile değilim. şu durumda tüp bebek yaptırmak zorunda kalacağız gibi görünüyor ancak çok korkuyorum. tedavinin kendisinden de, yaptırıp olmamasından da ödüm patlıyor. üstelik şu aralar düşüğün yıl dönümü gibi bir şey, o sebeple de kendimi çok derin bir mutsuzluk ve umutsuzluk içinde hissediyorum. burada benim yaşadıklarımı ve hatta çok daha fazlasını yaşayan kadınlar olduğunu biliyorum. hem sizlere içimi dökmek istedim hem de belki korkularımı ve yaşadığım acıyı hafifletmek için bana söyleyecek bir şeyleriniz, umut hikayeleriniz var diye umdum. okuyan ve yorum yapan herkese şimdiden teşekkür ederim.

Hubannn Ne bileyim tedavi esnasında ya sağlığım bozulursa diye korkuyorum, ya tedavi işe yaramazsa diye korkuyorum. Korkumun bir kısmını da tam açıklayamıyorum, bir gerginlik ve tedirginlik var üstümde. Bir de bu tüp bebek tedavisi son çareymiş gibi geliyor, hani olmazsa kendim çocuk doğuramayacağım gerçeğini kabullenmem gerekecek. Bunu kabul etmeye hazır değilim henüz. Biliyorum bu kadar karamsar olmamak lazım ama atamıyorum üstümden bu ruh halini bir türlü. Üstelik etrafımda böyle şeyler yaşayan kimse de yok, kimseyle dertleşemiyorum. Yaşamayan anlamıyor bunu çünkü. Sadece eşim var sağolsun bana destek olan bu konuda, o da iyi ki var. Sen de moralini yüksek tutmaya çalış, ben bütün güzel düşüncelerim ve dualarım seninle tedavinin iyi geçmesi için. Sana buradan bir sürü pozitif enerji gönderiyorum :) Umarım cumartesi günü senin için bebekli hayata geçişin ilk adımı olur!

Canım zor zamanlar atlatmışşın.. Rabbım tekrarını nasıp etmesın. Tup bebekten neden korkuyorsun? Cok arastırdım bırcok merkez dr ile konuştum. Benım 2 yıldır olmuyor ve sebepsız ınfertılıte dendi.. C. Tesı reglimin 3. Günü ve inşş tedavıye baslayacagız. Hemen hemen aynı seylerı hıssedıyoruz. Sanki hiç cocugum olmayacakmış gıbı gelıyor ama sanırım cogumuz bu karamsarlığa düşüyoruz zaman zaman.. P