desteğiniz için teşekkürler arkadaşlar. cnsn acını çok iyi anlıyorum çok şükür ki kollarımız boş kalmadı allahım kızımıza sağlıklı uzun ömür versin O oferta yaşama sebebim

Selam, Neşemi istiyorum artık bende bir anneyim ) Yazdıklarını ağlıyarak okudum sen şanslısın elde var bir... Benim hikayem biraz daha farklı 2005 yılında sol yumurtalık arkasında oluşan kistim vardı onu aldırdım fakat yumurtalık hasar görmedi 2007 yılında evlendim korunmama ragmen 6-7 ay bebeğim olmadı dr. uma gittim hiiçbir sebep yok 1 yılı bekliyelim dedi ve 1 yıl dolduğunda rahim filmi çekildi sol yumurtalığın tüpleri tıkanmıştı yannni bekle bebeğin olabilir zamana bırak yada direk git tüp bebek yaptır... hastane seçildi Amerikan Hastanesi aşılama istemedim ama 1 defa deniyelim tutabilir denildi bennn yoook dediysemde yenik düştüm ve ok. dedik sonuç negatifff. 1 ay sonra tüp bebek denemesi yapıldı 3 transfer ve ilk 8. haftada ikliz gebelik sağ kasığımda şiddetli bir ağrı 10. hafta dr. a gittim apandis yada dış gebelik olabilir diye tahmin ettiler ama sonuç üçüz gebelik ( 2 hafta düşünün 12. haftada redükte işlemi yapabiliiz eeeee ben düşünüyorum bana göre hiiç gerek yok yoluma devam edebilirim ama dr. lara göre erken doğum yada düşükle sonlana bilirmiş hamileliğim onun için redükte işlemi daha iyi olurmuş eee düşün düşün sonuç 3 bebişle yola devam ama 12. haftada bebişlerden birinin ensesi kalın denildi ve mecburen redükte işlemi ( 13. haftada kanamam başladı hastaneyi dr. u aradım ben hastanede yokum siz gidin nöbetçi kimse sizinle ilgilensin ( sanki ssk... neyse kendi aile dr. umuzu aradık ve onun bulunduğu hastaneye gittim gidiş o gidiş ( 24. haftaya kadar hastaneden çıkamadım veee sonuç elde var SIFIR ( redükte işlemi esnasında kızımın kesesine zarar vermişler onun için amniyosıvısı çok az aldı sonunda suyu bitti susuz kaldı oğlumun sağlığı iiydi ama kızımın sıvısı bitince oğlumada zarar verdi ve erken doğum... 13. haftada 24. haftaya kadar benim kanamam devam etti bebeklerimin sıvısı beni zehirlemeye başladı doğum sancılarım çoook arttı ve normal doğumla bebekler erken doğdu ve yaşamadılar benim kanım bitti denilecek kadar azaldı ve daha sonrasında ünite ünite kan aldım( ve bu esnada Amerikan Hastanesini kaç defa aradıysam karşıma çıkıp bana cevap veren tek bir kişi olmadı ( bebeklerimi kaybedip hastaneden çıktıktan sonra hayat sona erdi (evden çıkmadım kimse ile görüşmedim hayata küstüm gülmedim eğlenmedim ( takiii 2. tedavime başalayan kadar 2. tedavime İstanbul Cerrahi Hastanesinde Prof. Bülent Baysal ile başladım tam 1 yıl önce tranferim yapıldı 2 embriyo transfer edildi ve bir tanesi tutundu 16. haftada kanamam oldu 10 gün hastanede yattım 21. haftada apandist ameliyatı oldum ve 39. haftaya kadar yatmak zorunda kaldım veee elde var BONCUK GÖZLÜ KIZIIIIM... Diğer meleklerimi unuttum mu asla unutmadım ve aslada unutmayacağım onlar herzaman benim kalbimi sızlatmaya devam edeceler... ne zaman canveririm o zaman unutabilirim... Bu yolda emek harcayan tüm anne adaylarına Allahım güç kuvvet versin ve kimseyi bu yolda sınamasın..

çok uzun zaman oldı bu sayfaya yazmayalı. oysaki bir zamanlar saat başı yazıları okur gelişmelerimi yazardım. çok umutsuz ve bir okadar arzulu dualar ederdim. şimdiyse hayatım okar yoğun ki bilgisayarı açacak bile vaktim yok. hikayemi paylaşmak istedim belki yanıyanlar vardır...3 yıllık evlilik ve düşüklerin ardından tüp bebek denemeye karar verdik tek sorun bendeki pcos sanıyorduk.. birinci tüp tuttu bhcg 32 çıktı ama sonra düştü. ikinci tüpyen önce tahliller yapıldı kanımda pıhtılaşma bozukluğu çikti bebekler bu yüzden düşüyormuş.transferden sonra kan cıvıtıcı iğnelere başladık diyarbakırda 2. tüpü yaptırdık ve dört tane transfer edildi. insan o zamanlarda geleceği düşünemiyor daha çok embriyo daha çok şans gibi düşünüyor dktora güvendik. tuttu 6. hafta ilk görüşmede ikiz dendi eve geldim kan boşaldı benden mandalina büyüklüğünde parçalar düştü yıkıldım düşük yaptım diye doktora bile gitmedim ağladım durdum. ertesi gün arkadaşımın isteği üzerine dr gittim ve düşmemişler hatta çoğalmışlar üçüz olduğunu öğrendüm hastenede yattım kan durmadı eve geldim. allaha emenet dedik. kan azaldı derken 2 hafta sonra tekrar parçalar düştü kanama oluk gibi yine hastane ama kimse bişe anlamıyor. kanamalarla 12 haftaya girdik ankaraya hacettepeye gitme kararı aldık. sinan beksaç dr kontrolünden sonra 12. haftada dördüz olduğunu öğrendik ama aynı gün dördüncüyü düşürdüm. meğer kanamaların sebebi dördüncünün tutunma çabasıymış. geriye kaldı üç birine redüksiyon yapılacak ama kanama 5. aya kadar durmadığı için yapılamadı ve böyle tam 29 hafta BİTTİ. nexsxemi istiyorum ben artık

arkadaşlar evlat edinme yolunda çok acılar çok sıkıntılar yaşıyoruz ama vazgeçmiyoruz o kadar yaşanan üzüntünün sonundada bir mutluluk oluyor işte sizin yazılarınızda bunun kanıtı. ben hep kendimi buna inandırıyorum yoksa bu kadar acının tekrarına nasıl dayanırım bedenimi psikolojimi nasıl toparlarım. bazen diyorumki acaba bende çektiğim acıların sonunda mutluluğu bulabildim yazabilecekmiyim yoksa bütün ömrüm umut edip böyle cevaplar yazarakmı geçecek? kadesa

29 hafta sonunda ani bir doğum. bir tanesi için küvez bulundu ilk ambulansla il dışına mersine gönderildi. ilçede doğum olduğu için ambulans bulunamıyor imkanlar kısıtlı. 2. ve 3. ye küvez bulundu ama içinde küvezi olan ambnulans yokki götürsün hastanelere.6 saat sonra 2. side mersine gitti.8 saat sonra da3. giti adanaya. durumları kötü çünkü çok geç kalındı. en önemlisi beklenmeyen doğum oldu ve ben kan cıvıtıcı iğne kullandığım için hem benim hem bebeklerimin kanı normalden daha cıvık. ölümden döndüm desem yalanolmaz. sonuç ilk giden beğim 55 gün küvezde yattı ve şimdi benimle.2. bebeğim 7 gün yaşadı 3. bebeğim 24gün yaşadı ve keybettim onları... kendimde değilken bir ses duydum "kızım keske benim oğlumunda 1 çocuğu olsaydıda sorun yoktu ikizleri üçüzleri öleydi". kadın haklıydı belkide. o sözler toparladı beni. birzamanlar bitane çocuğum olsun başka bişe istemem OF BİLE DEMEM demiştim. çok büyük konuşmuşum. eşim şimdi her fırsatta bana hatırlatıyor bu sözümü. çok ofladım çok. bir zamanlar bir çocuğum olsun derken şimdi aynı zamanda iki tane evladını yitirmiş yaralı bir anneyim ALLAHIM TÜM İSTEYENLERE ACISIZ NASİP ETSİN ANNELİĞİ P

yazdıklarınızı ağlayarak okudum rabbim meleklerimizi korusun allaha şükürler olsun yavrularımız için. bizi bir tek biz anlarız biliyorum. Y

okadar kötü oldumki anlatamam canım başın sağolsun söylemek istemiyorum zaten hiç sewmediğim bir cümle... muhakakak vardır bundada bir hayır... bende hep olsunda birtane olsun diyordum artık söylemiyeceğim rabbim hayırlısıyla sağlıklı nasip etsinde kaç olursa olsun... C

ilk hikayneiz tam benle aynı, bende pkos um, ilk tüp denemem benimde tuttu 88 çıktı değerim ama sonra dştü, pıhtılaşmam varmş benmde, kan sulandrcı iğne hap alıyordum bu sefer,2yi yaptrdık o hiç tutmadı, şimdi 3. için gidicez ama yasa gereği sadece 2 en fazla 2 embyo konlyormş ben ısrarla 3 yada 4 istiyordum ama vazgeçtim 2 yeter, Rabbim kaybettiğinz bebekleri size şefaatçi kılsın ınş, bende ısrarcı olmayacğım bndan sonra nexsxemi istiyorum ben artık