Ne yazık ki çevre diye bir faktör var ince düşünceli olmayan kaba insan çok. Oysa kimse bir diğerinin ne yaşadığını bilmiyo insan kendini bile anlayamiyoken bir baskasini eleştirmek ne kadar kolay hazimsiz düşüncesiz insanlar işte. Böyle konuşan insanlara hiç bir cevap veremiyorum vermek istemiyorum onlarla konuşmayı geçtim direk uzaklaşıyorum çünkü uzuluyorum ve böyle insanlar benim 1 dk mi bile hak etmiyor

Bende ilk başta söylemek istemedim daha sonra bana ağır gelmeye başladı. Eşimden de görevinden dolayı hep ayrı kalıyoruz tek başıma baş edememeye başladım. Biz de ailelerimize ve yakın arkadaşlarımıza söyledik. Ama öncesinde bu durumun normal olduğunu kendi aramızda konuşup sindirdik. Bizim normal bir durum gibi karşıladığımızı görenler de bu konuyu normalleştirmeye başladı. Ben bazen farketmeden şikayet ediyorum iğnelerden ilaçlardan sonrasında karşımdakilerde ah tüh vah demeye başlıyor. O yüzden siz normal bir durum olduğunu kabullenirseniz hayatınız daha kolay olur diye düşünüyorum. Ben hep Allah korusun ya eşime bişey olsaydı diye düşünüyordum. Hastalıklar o kadar arttı ki ya caresiz hastalığa yakalansydık diyorum. Bu durumun çözümü var inanın siz kafanız da çözerseniz kimse bişey diyemez. Başta bu konuyla ilgili soru sormaktan çekinenler olacak ya da sorarken suratlarında üzgün ifadeler olacak ama siz konuşurken rahat olmaya çalışın siz rahat davrandıkça insanlarda problem olarak görmemeye başlayacak zaten problemse de sizin probleminiz onların değil o yüzden onların problem gibi davranmalarını takmayın

Çok teşekkür ederim öncelikle. Benim de bir yıldır İnstagram hesabın kapalı. Telefonundaki herkesi sildim. 15 senedir kullandığım telefon hattımda 77 kişi var. Bunların çoğu da ailem. Bu yaşadığım olay yetmezmiş gibi insanlar uğraşıp duruyor. İnsanlarda empati yeteneği hiç yok ya da kullanmak işlerine gelmiyor. Ben aileme de en son "lütfen bana bu soruyu sormayın. Şu an düşünmüyoruz. Düşününce haber vereceğiz" dedim. Çünkü gerçekten sabrım kalmadı ve insanları kırmaktan çekiniyorum.

Sağlıkla büyütün bebeğinizi gerçekten dediğiniz gibi başına gelmeyen anlamıyor. İnsanlar keşke azıcık empati kurup konuşsa. Ama işte milletin ağzı torba değil.

Bekarken ne zaman evleneceksin evlenince niye çocuk yapmiyosun yapınca 2. 3. ne zaman yapınca dertleri bitmiyor diyorlarda diyorlar kimseyi memnun edemiyoruz he zorundamiyiz ASLA ağzı olan konuşuyor gokkusaginadusenbukalemun Yanlış yaptıysam doğrusu hoşuma gitmemiştir. 😌 Anneler

Şu edepsize çok şey söylerdim ama hadi neyse. İnsanlar hep konuşuyor, "düşünmüyorum" diyin, böyle dengesizler sorarsa "doğurmak marifet değil iyi bir gelecek verebilmek için çalışıyoruz önce" diyin. Ben tüp bebek tedavisiyle hamile kaldım, uzun bir süre olmadı çok üzülüyorduk. Bizim çocuğumuz yokken çocuklarını gözümüze sokanlar şimdi ikizlerimizin geleceğini öğrenince "mama parası şöyle çok, uyku düzeni böyle zor, Allah kolaylık versin siz 2-3 sene gezmeye gidemezsiniz" demeye başladılar. Bana sorduklarında "nasip, kısmet" gibi yuvarlak cevaplar verip kapatıyordum konuyu, sizde öyle yapın. Kimseye açıklama yapmak zorunda değilsiniz

Merhaba değerli kk üyeleri Benim kendimce yaşadığım ve artık gerçekten ağzımı bozmamak için kendimi zor tuttuğum bir konu var. " Çevrendeki herkesin hadsizce, her gördüklerinde bebek haber yok mu?" Sorusu. Artık sabrımın sonu gelmiş gibi hissediyorum. Ben normalde çok sakin, her zaman orta yol bulmaya çalışan, kimsenin kalbini kırmamak için çaba sarfeden biriyim. Ama bu soru artık sabrımı zorluyor. Ben 30 yaşında, 2 yıldır evliyim. İlk yıl çocuk istemedim. Evliliğim oturup, kafamdaki soruları cevaplayıp, bu sorumluluğu alacağıma inandığımda çalışmalara başladık. 11 ay boyunca hiç gebelik oluşmadı. En sonunda hastaneye gittiğimde doktora burdan öğrendiğim hsg filmini sordum. O da "isterseniz özelde çektirin" dedi ve sonuç iki tüpüm de kapalı ve hidrosalpinksli. Yani tüp bebekten başka çare yokmuş. Eşimle konuşup tüp bebeğe başlamaya karar verdik. Ama bu süreçte olduğumuzu, ailelerimiz ve yakın arkadaşlarımız dahil kimseye söylememe kararı aldık. Kimsenin tavsiyesini ya da tesellisini duymak istemiyoruz. Sanki kansermişiz gibi acımasını da. Gel gör ki insanların soruları bitmiyor. Biz de çözüm olarak, bu pandemi sürecinde çocuk fikrini ertelediğimizi söylemeye başladık. Başka çözüm yolu bulamadık. Ama yine de çok nadir görüştüğümüz ya da yıllardır görüşmediğimiz arkadaşlar bile konuşacak konu kalmamış, muhabbet açacak mevzu yokmuş gibi dönüp dolaşıp bu konuyu soruyorlar. İki gün önce 14 yıldır görüşmediğim bir arkadaşımın bana attığı mesajı bırakıyorum. Lütfen bu süreçte siz insanların ağzını nasıl kapattınız? Bu psikolojik şiddetin önüne nasıl geçtiniz? Fikirlerinize ihtiyacım var. Şimdiden çok teşekkür ederim Eklentiler 27452AEE-0C4F-41D7-A5BD-26885E16BFFB. jpeg 66,3 KB · Görüntüleme: 155

Gerçekten çok çirkin... siz de çok sabırlı ve kaliteli bir insanmışsınız. Ben de tüp bebekle hamile kaldım. Hamile kalmak için uğraştığım dönemde Beni de çok rahatsız ettiler. Bu süreçte instagramımı kapattım meslek grubum için önemli olduğu halde. Ben uzman doktorum beni arayıp zorla üçüncü çocuk haberini veren iki kişi oldu. Hatta bir tanesi 15 kere aradıktan sonra ben yılıp açınca söledi. yani duyurmak için sapık gibi beni defalarca aradı bunu yapan da doktor. Direk whats appa ben doğurdum çatlaklarıma ne sürüyüm diye mesajlar geldi sadece meraba dediğim insanlardan. Çok kişiyi engelledim hatta akrabalardan bile. Beni sorgulayan ima eden de çok oldu, düşünüyorum da ben çocuk düşünmediğim zamanlarda bile mecburi hizmetteki kız doktor grubu bana baya kısır muamelesi yapmış ki evliliğim daha 1. Yılını doldurmamıştı. Ben o dönem gerçekten çocuk düşünmediğim için o imalar bana koymamıştı. Gerçekten insanlar çok kötü. Bir kadının en büyük düşmanı yine bir kadın. Ben nasıl başa çıktım? İnstagramımı kapattım, beni darlayan üzen kişileri engelledim sildim whats app ya da instagramdan. Bu süreci biraz daha eşimle annemle ve sporla filmle gecirdim. Şimdi instagramım açık iyi ki de o zamanlar kapatmışım diyorum çünkü instagram varken baska düşmana gerek yok, herkesin resmen çocuklarıyla hava attığı bir yer olmuş instagram. tüp bebek tedavisi sırasında bir dönem gittiğim psikolog bana şöle dedi. Sana alakasız şekilde çocuk soranlara bu senin için değil kendi işine bak dememi önermişti öyle bir diyaloğum olmadı ama çok mantıklı geldi

Direkt engelledim. Çok canımı sıktı. İki gündür kafamda kurup kurup durdum. Engelleyince rahatladım O

Kader arkadaşım dert ortagim demek istiyorum size zira bende çoğu kez bu tarz muhabbetlere maruz kaldım. Bende 3 sene sonra tüp bebekle çocuk sahibi oldum. Fakat gel gelelim bu aşamaya kadar ne muhabbetler döndü. Kimsenin haberi yok bu süreçten aileler dahil. Ayıp bir şey değil ama üzülmelerini ya da acimalarini istemedim. Once memleketten çok uzak olduğumuz için zor olur vs diyerek erteledigimizi söyledim. Halbuki hoyle bir durum yok en başından beri istiyorduk zaten. Sonra memlekete yakın bir yere geldik o zaman da çalışıyorum kendimi hazır hissetmiyorum diye cevap vermeye basladim. Ve her seferinde gereksizce geriliyordum. Ben cevap vermekten biktim ama onlar sormaktan bıkmamıştı. En son soranlara doğurursam sen bakacak misin, bezlerini sen alacak mısın gibi şaka yollu cevaplar vermeye başlamıştım. Sordukları konu ne kadar ayıp onun farkında değil insanlar malesef. Basına gelmeyen anlamıyor bu açık ve net. gokkusaginadusenbukalemun Yanlış yaptıysam doğrusu hoşuma gitmemiştir. 😌 Anneler