Merhabalar.. bu yaziyi yeni goruyorum eger once gorseydim mutlaka hemen yazardim su an gordum we mutlaka bu sewincimi paylasmaliyim dedim..4 yillik ewliyim 1.5 -2 yila yakin cocuk istemedik ilac kullandim uzun sure.. daha sonra artik olsun diyerek korunmayi biraktik biz bu ay bidahaki ay daha sonraki ay diye diye beklerken olmadgini kendimizde kabullendik.. ilk gittigim doktorum tum tetkiklerden sonra direkt tup bebk dedi ama ben bunu kabul etmedim cunku olacak diyordum kendiliginden olacak bunlara gerek yok meger warmis.. bikac ay daha olmayinca asilama deneyelim dedik fakat yarida kesildi yumurtalar buyumedi 2 ay sonra tup bebege karar werdim we ilk gittigim doktorum hazirlik asamasini yapip istanbul'a Bulent bey'e yonlendirdi.. gitmeden once bikac kez kendisini tv'de gordum inanin o kadr mutlu oldumki yani mucizeye wesile olacakti sonucta.. cok korkuyordum opu'dan transferden we sonuctan.. Acibadem hastanesine gderken elim yuregimde gittim ama oraya girdikten sonra o kadr rahatladimki inanin bu cok onemli.. hersey cok guzel ilerliyor, hijyen kusursuz, ekibin ilgisi insani rahatlatiyor.. insana gercekten cok deger weren bi doktor we ekip.. heryonden hastayi rahatlatmalari muthis.. opu'dan ciktim we doktorumu gordum " benim 10 yumurtam ckti az mi doktr bey " dedim o da bna " insanlar 1 yumurtayi bulamiyorlar daha ne olsun" dedi we gulumsedi sonra transfer gunu heyecandan titrerken ameliyathaneye grdim we kendisini gordum.. ben cok korkuyorum dedim hic canin acimayacak dedi sohbet etti we gercekten o kadar motiveyle pek aci hissetmedim we sukurler olsun hamileyim :) Acibadem hastanesi tup bebek unitesi calisanlarina, hemsirelere, embriyologlara, tum doktorlara we Bulent hocama sonsuz tesekkurler.. mucizeme once Allah sonra sizin sayenizde kawustum:)

ZAFERİMİN HİKAYESİ Bugün güneş bir başka doğdu. Her yer her şey başka bir anlam kazandı sanki. Güneş bile başka güzel doğuyor. Çünkü 10 yıl sonra bebeğim olacağını öğrendim. Evet, artık bebeğim benimle; mevsim sonbahar ama ben ilkbaharı yaşıyorum. 10 yıllık özlem nasıl anlatılır nerden başlanır bilmiyorum. O gözyaşları acılarımı hangi cümle ifade eder. Bundan tam 8 yıl önce yine bugün 12 Kasım günü başladı mücadelem; ilk kaybım, mutluluğum, hüznüm. Meğer o hüzün, uzun yıllar sürecek bir savaşın başlangıcıymış... Takvimler 12 Kasım 2006' yı gösterdiğinde ilk kez anne olacağımı öğrendim. Maalesef çok kısa sürdü sevincim düşükle sonuçlandı. İşte kabusum bundan sonra başladı. Yıllarca beklenen umutlar, doktorlar kontroller ilaçlar ve 1 başarısız aşılamadan sonra zor da olsa 2010 yılının sonunda tüp bebekle tanıştım. Büyük bir heyecanla gittiğim o yolda ilk denenmem dış gebelikle sonuçlandı. Ameliyatla hem kürtaj oldum, hem de laparoskopiyle sağ tüpüm alındı. Daha sonra ardı ardına tam 5 başarısız tüp bebek denemesi daha... Tek bir söz herkeste ''Çok sağlıklısınız sorun yok nedensiz infertelite''... Nedeni sorgulanmadan araştırılmadan incelenmeden fabrikasyon usulü denemeler hem bedenimi hem psikolojimi mahvetti. Evet artık tükenmiştim. Üstelik anne olma hayallerim yıkılmaya, umutlarım kaybolmaya başlamıştı. Dolayısıyla psikolojik destek almaya başladım. Bu aralarda defalarca rahim filmi, tüp filmi rahme çizik atma vs... Acılar, acılar... Bu koşuşturmalarda paranoyakça sorun ararken sorun yok denilenin aslında en sinsi sorun olduğunu öğrendik. GENETİK. Dünya başımıza yıkıldı. Bir sorununuz yok diyen o doktorlar bir anda fikir değiştirip işimizin çok zor olduğunu, kendi ellerinde olmadığını söylemeye başladılar. Sonuçta PGT yapılmasına kara verildi. Ama tecrübeli ellerde olmayınca sonuç 2 başarısız deneme ve daha fazla gözyaşı umutsuzlukta dibe vurma oldu. Son negatifimde bu defteri kapatmaya karar verdin 9. başarısızlığımdı. Ama kapatmadan bir kez Bülent Hoca'ma gitmeye karar verdim. B u tedavilere ilk onunla başlamıştım, tek başarılı sonucum da onda olmuştu. Dış gebelik de olsa. Kararlıydım onunla başladım onunla bitirecektim. ONA ÇOK GÜVENİYORDUM. Keşke hiç bırakmasaydım keşke İstanbul' a gittiğinde peşinden gitseydim. Bu en büyük pişmanlığım. Diğer doktorların 1 ayda fabrika usulü yaptıkları tüp bebek denemelerini kaldırıp attı bir kenara, her zamanki güven verici tavrıyla ''Daha önce başardık olmaması için bir sebep yok tekrar niye olmasın.'' cümlesiyle beni hayata döndürdü. Sadece sabretmemiz gerekliydi. Zaten 10 yıldır sabrediyordum. Şimdi güvenli ellerde olduktan sonra sabretmek çok daha kolaydı. 6 ay sürdü tedavim. Bu sürede beni ilmik ilmik işledi sabırla tecrübeyle. Her aşamasında güvenli ellerde olmanın huzurunu hep yaşadım ve kendimi ona bıraktım. Önce histeroskopi istedi ve rahimde yapışıklık tespit etti onu düzeltip spiral taktı. Şok oldum bunca zaman nasıl kimse görememişti. Meğer tüm tedaviler boşa yapılmış. Bu şekilde tüp bebek yapılamazmış. Spiral 2 ayın sonunda çıkarıldı. Rahim filmiyle kontrol edildikten sonra tüp bebeğe başladık. CGH denilen bir yöntem uygulayacağını söyledi. Yumurtalar toplandıktan sonra 5. güne giden embriyolar cgh için genetiğe gönderildi. Daha önce pgt de 1 taneyi bile zor bulmuştuk. Gergin 20 gün bekleyişten sonra 12 embriyonun 6'sını sağlıklı olduğunu Embryolog Cihan Bey müjdeledi. Bu bile büyük başarıydı. Çünkü doktorum ilaç tedavisinde çok titiz davranmıştı. Bayram sevinci yaşadık. 3 Kasım 2014 de transferim neşe içinde oldu. VE BUGÜN... 12 kasın 2014 'de dünyanın en mutlu kadını oldum. ANNE OLUYORUM...! Yerde miyim, gökte miyim bilmiyorum. Tüm şehri koşabilirim durmadan. Sevinmek nasıl bir şey unutmuştum. Hamileyim, bu cümleyi sonsuz kez söyleyebilirim; hala gözyaşlarını tutamıyorum. Bana bu mutluluğu yaşatan başta Prof. Dr. Bülent TIRAŞ hocama, sorularımız bıkmadan dinleyip sonuna kadar bizi ciddiye alan titizlenen Cihan Bey ve Sevil Hanım' a, muayenelerde hep yanımda olan Dr. Ayşe SALTUK' a ve sonuna kadar bize pozitif enerji vere başarıya bizden çok inanan yüzü güzel kalbi güzel Neslihan Hanım size sonsuz teşekkür ediyoruz. HEPİNİZ HARİKASINIZ... GÖKÇE İLHAN

Sonsuz teşekkürler... 6 yıllık evliyim Evliğimin ilk yılından itibaren eşim ve ben çocukları çok sevdiğimiz için bebeğimiz olsun istedik. Gebe kalamamam için hiçbir sebep yoktu. iki kez aşılama tedavisi yaptık. Sonucu olumsuz olunca 1 yıl tedaviye ara verdim. Arkadaşımda yıllarca uğraşıp bebek sahibi olamamıştı. Bülent hocanın tedavisiyle ikizlerine kavuşmuştu. Onun da tavsiyesi üzerine Bülent hocaya başvurdum. İlk tedavide gebede kaldım ama maalesef 1aylık aylık iken kanamam oldu ve bebeğimi kaybettim. Çok üzülmüştüm. Bütün umutlarım kaybolmuştu. 1 yıl sonra tekrardan denemeye karar verdik. Bülent hoca Ankara'dan istanbul'a gitmişti. Ankarada farklı bir doktor ile tekrardan tedavi için adım attım. Bu tedavide gebe bile kalamamıştım. Maddi manevi çok yorulmuştum. Yine aynı durumu yaşayacağımı düşünerek tekrar deneme yapmaktan korkuyordum. Bülent hocanın istanbul'da acıbadem hastanesinde çalıştığını öğrendim ve aramaya karar verdim. Telefona çıkan bayan bana o kadar içten konuşmuştu ki tekrar denemeli miyim acaba demiştim. İlk tedavimin düşük ile sonuçlanması ve ikinci tedavimde hiç gebe kalamamamın sebebini genetik olabileceğini söylemişti ve ben iki tedavimde bunu yaptırmamıştım. Yaşadığıklarımı bir kenara koyup yeniden denemeye karar verdim. İlk muayene gittiğimde Bülent hoca üzülme sen anne olacaksın demişti. Tedavimde 15 yumurta toplandı bunlardan 9 tanesi döllendi ve üç tanesi genetik taramaya gitti. 3 embriyomdan 1 tanesi sağlıklı çıktı. İyi ki mücadeleye devam etmişim. 3 aylık hamileyim. Doktorum Bülent hocaya, bebeğimin sağlıklı olduğunun haberini veren Cihan beye sonsuz teşekkürler. ilk günden itibaren yardımlarını esirgemeyen Neslihan hanıma da teşekkür ediyorum. İyi ki varsınız. SEVGİ Ankara 07.01.2015

Tedavi öncesinde ve sonrasında yaşadıklarınızı, üzüntülerinizi, sevinçlerinizi içtenlikle kaleme aldığınız sizden gelen mektuplar.

Bu doktor ankara da degil mi

SAYENİZDE MİS KOKULU KIZIMI KUCAĞIMA ALDIM BU MUTLULUĞU VESİLE OLAN NESLİHAN İLKILIÇ'A NURÇİN HEMŞİREYE DR. AYŞE SALTIK HANIMA VE TABİKİ BÜLENT HOCAMA ÇOOOOK TEŞEKKÜR EDİYORUM. İYİ VARSINIZ İYİKİ HAYAT SİZİ KARŞIMA ÇKARDI.