sevgili bethy, bilirsin erkekler hep kadınların anlaşılmaz olduğunu iddia eder halbuki tam tersine erkekler anlaşılmaz ve tuhafdır. bir kere çoğu psikolojik olarak son derece güçsüz ve beceriksizler. hayatta hepimizin ayrı ayrı maddi manevi başa çıkamadığı durumlar olur. kadınlar böyle durumlarla sonuna kadar savaşır. hatta sırf kendi savaşmaz, eşine, ailesine kol kanat gerer. ama erkekler bizim gibi değil. başlarına kötü bir olay geldimi öylece kala kalıyorlar. bir kere bizim gibi konuşmuyorlar, anlatmıyorlar. bak şurada bile bir yığın kadın her gün türlü türlü dertlerimizi paylaşıyoruz, içimizi döküyoruz, rahatlıyoruz en önemlisi destek alıyoruz. ama onlar öyle değil. bir kere arkadaşlıkları öyle dert tasa anlatmaya paylaşmaya dayanmıyor. çocukluktan alışmamışlar. erkek adam öyle şikayet etmez, ağlayıp zırlamaz, derdini içine atar, başını dik tutar şeklinde bir baskıyla büyümüşler. Dertlerini böyle içlerine attıkça da şişip, abuk subuk davranışlara girerler. Ben çook tanıyorum, iflas etti ya da ağır bir hastalık geçirdi diye karısını ailesini terk eden adamlar. Eşlerine 4 elle sarılacaklarına, aklınca onu daha fazla üzmemek için uzaklaşırlar. Bu da onların kendilerince sevdiklerini gösterme yöntemleri. Akıllarınca seni de içlerinde bulundukları zor duruma sürüklemiyorlar. Çünkü erkeklerin akıl edebildiği en büyük başa çıkma yöntemi "kaçmak"tır. Kaçmanın bir başka türü de o şey hiç olmamış gibi yok saymaktır. Benim eşime ilk infertilite teşhisi konduğunda aylarca bu konuda konuşmadı. Hiç öyle bir şey olmamış, her şey güllük gülistanlıkmış gibi davrandı. Resmen 3 maymunu oynadı. Kabuğunu kırıp, bu konuda konuşabilir hale getirinceye kadar bana saçımı başımı yoldurttu. Eminim burada benzer deneyimler yaşayan arkadaşlar vardır ve ne demek istediğimi anlıyorlardır. Sonuç olarak erkekler o ya da bu şekilde sorunlara kaçarak çözüm bulacaklarını zannederler. Eşin de şu an bunu yapıyor. Bu yüzden ben de diğer arkadaşlarla benzer tavsiyelerde bulunacağım. Biliyorum şu an için içini yiyor, sevdiğin adam gün gün elinden kayıp gidiyormuş gibi geliyor ama: 1-öncelikle onun davranışlarını, kendi mantığına aklına göre değerlendirme. erkeklerin bakış açısından empati kurmaya çalış. 2-sabret ve sakin ol. bu dönemin beraber atlatacağınız zor bir dönem olduğunu hep kendine tekrar et. 3-eğer eşinin ailesinden aranın iyi olduğu biri varsa onların desteğini al. mesela ben hep kayınvalidemi destek alırım. derdimi ona anlatırım. o da eşimi karşısına alıp konuşur. bir ara benim eşimin de eve gelişlerinde sorun vardı. devamlı kendi arkadaşlarıyla dışarıda gezip tozmak istiyordu. kayınvalidem eşime "kaç kere evinize geldim hep yoksun, bu kıza yazık değilmi evde tek başına seni beklemek için mi senle evlendi" demiş. tabi eşim suçunu katiyen kabul etmemiş ama hemen hal hareketi düzeldi, eskisi kadar dışarıda vakit geçirmez oldu. 4-eşinle güzel güzel, sakin sakin konuşmayı dene. şunu yapıyorsun, bunu yapıyorsun, diye duygusal ve suçlayıcı çıkışlarda bulunma. tam tersine söze "ben seni seviyorum, ben seninle yaşlanmak üzere evlendim, ama şu şu davranışların, şu ara beni üzüyor. bu hayatta desteğine sevgine ihtiyacım var" şeklinde konuş. arkasından da yine güzel güzel iş seyahatlerini biraz azaltmasını, seninle daha çok vakit geçirmesini iste. neler istediğini açık, net ve sakin bir şekilde ortaya koy. unutma ki erkekler "şöyle yapıyorsun" dediğinde kendi kendilerine analiz edip, çözümünü bul maz. senin ortaya akılcı çözümü koymanı beklerler. 5-eğer eşini ikna edebilirsen ve imkanlarınız varsa bir psikiyatriste gidin. çünkü çocuk meselesi, insanın içinde zamanla travmatik boyuta ulaşıyor. ne kadın ne erkek için öyle kolay kolay kabullenilip sindirilebilir bir durum değil. bir uzman yardımı eminim sizin için faydalı olacaktır.

sağolun kızlar. dediğiniz gibi sabırlı olmaya çalışıyorum. biraz düzelmeye başladı. umarım bir daha yaşamayız. Allah bizi de böyle sınıyor galiba. midye Rabbim şükürler

Sabirli ol tatlim, esin kendisinin kendine olan guveni ister istemez sarsilmistir, bu sebeble yeni yeni kizarkadaslar ediniyo olabilir. Insallah en kisa zamanda akli basina gelirde degerini anlar.

Kızlar merhaba, 9 senelik evliyiz ve eşimin değerleri sebebiyle bebeğimiz olmuyor. 3-4 aydır eşimin psikolojisi tamamen değişti. Ilk öncelerde boşanalım dedi. Senin anne olmanı engellemek istemiyorum dedi. Ben hayır deyince bu sefer beni kendinden uzaklaştırmak için elinden geleni yaptı. Gece geç gelmeler, telefonlarımı açmamalar, sürekli iş seyahatleri vs... Muhtemelen yeni kız arkadaşlarda edindi, çünkü telefonu hep cebinde ve sesi kısık. Sizin eşlerinizde de böyle sorunlar oldu mu? meri58

Bethy Selam, 2009 ilk tüp bebek yaptığım zaman görüşmüştük ve negatif sonuç ile birlikte 2010 mayıs ayına kadar 3. defa tüp bebeği denedim hepsi negatif sorun bende 2006 evlendim ve 5 aylık bir düşük oldu hiç tedavisiz bir hamilelikti myom varmış bende ve düşüğe sebep olmuş sonra myom dan ameliyat oldum arkasından tüplerim kapatıldı ameliyat dan dolayı tıkanmış sonra da 3 kere tüp bebek ve negatif sonuç bende eşime ayrılaalım dedim bir bayan olarak çünkü gerçek anlamda çocukları çok seviyorum ve bu duruma katlanamıyordum eşim benim yüzümden evlat sahibi olamıyacaktı ve her negatif sonuçda kendimi o kadar işe yaramaz o kadar kötü hissettim ki anlatamam şimdi yine başladım tedaviye herşey çok güzel dr hanımın dediğine göre vitamin ve demir ilaçları kullanıyorum şuanda haziran gibi de tüp bebek olacak galiba 3 ay bir vitamin tedavisi için bekliyorum herşeyin hayırlısı Eşinin psikolojisi biraz benim gibi sanırsam çocukları çok seviyorum ve eşimi çok seviyorum onun benim yüzümden evlatsız kalmasına katlanamıyorum her tüp bebek denemesinde ve sonuç negatif olduğunda kendimi çok yıpratıyorum ve çok değersiz görüyorum yarabbim sabır versin bize

Allah yardımcın olsun canım gercekten cok zor bı durum. bız nısanlıyken ogrenmıstık bu durumu tabı esım hemen ayrılmaya calıstı ama ben dedım senı asla bırakmam ne yasıyacaksan bırlıkte dedım cok sukur sımdı hersey yolunda bı kac hafta sonra kızımız gelıyor hemde kendılıgınden Rabbımden umut kesılmez hem tedavınıze bakın hem altenatıf seyler deneyın esını al karsına konus boyle yapmakla her ay deneme sansını kacırıyorsunuz bunu soyle bızım degerler hıc parlak degıldı drlar asılama bıle vakıt kaybı demıstı

allah yardımcınız olsun inşallah tez zamanda hayırlısıyla bir evlat sahibi olursunuz ve bu sıkıntılar biter biz yaşamadık çok şükür çok zor bir durum tahmin edebiliyorum bu şekildede olmaz bence keşke insanların evliliğine yansımasa çocuk meselesi tamam hepimiz üzülüyoruz ama eşlerimizide seviyoruz sonuçta iyi ginde kötü günde dedik eşinizle konuşmayı deneseniz tekrardan belki işe yarar M minikmelegim38

Merhabe cnmm Benim eşimde söylemişti ben çok istiyorum bi bebğimiz olsun tedaviler bi sonuç vermeyince eşim istersen boşanalım demişti.. bebek sahibi olmak istiyosan seni engellemiyim bende ben seninle evlenirken çoçuk yapmak içinmi evlendimmm sevdiğim için evlendimm olmazsa olmasınnn dedimmm.. ben senden ayrılmam demiştimm... çoğu erkekte bu oluyo herhaldeee.. sadece bikere söylemişti 3-4 sene önce bi dahada hiç konuşmadı öle şeylerrrr... HepBaharOlsa