Merhabalar biraz yaşadıklarımdan söz etmek istiyorrum size 3yııllık evliyim ve çocuk istiyorduk doktora gittik ve o gün maceramız başladı. 7 ay önce hsg flimi(4kezçekildi) sonucunda rahmimde ve tüplerde sıkıntı olduğunu öğrendim öyle zor bir andı ki uzun süre kabullenemedim bunu. Doktorumun tavsiyesiyle irenbeyi aradım ve ismail beyden randevu aldım ilk görüşmeye gittik enerjisi o kadar iyi geldiki tedaviye başladık. Eminim bu süreçten geçen herhes beni çok iyi anlayacaktır. İlk başta çok korkuyordum hiç bilmediğim tecrübem olmayan yeni bi maceraya girdim hemde en çok istediğim evlat için. Sonra alıştım iğneler ilaçlar operasyonlar yumurta toplama derken herşey sorunsuz gidiyordu. Önemli olan doktorum bu süreçte psikolojik olarak beni çok rahatlattı. 28 yumurta toplandı ve 9 sağlıklı döllenme sonuçlar çok iyii. Ocak 11 transfer günümdü biraz heycanlı ve oldukca mutluydum çünkü ona kavuşmanın hayali her şeyden önce geliyordu. Transfer oldu ama malesef olumsuz sonuçlandı. Biliyordum buda bir ihtimaldi olabilirdi ama benim dünya başıma yıkılmıştı çookk üzüldüm çookk ağladım çookk canım acıdı hayallerimin hepsi bir anda yokk oldu. İnanmayıp 3 farklı yerde kan testi yaptırdım. Küçücük bir umut aradım işte. Bu anda 4 arkadaşımın hamile haberini aldım onlar adına sevinsemde ben yine yıprandım. Bu öyle bir süreç ki çok acı çekiyorsunuz çok yoruluyorsunuz böyle bazen bütün duyguları aynı anda yaşıyorsunuz. Her şeye ağlamaya başlamıştım artık. Tabi bu süreçte eş kavramı yeni bir boyut kazanıyor bence bu kadar iyi olabileceğini hiç düşünmezdim bana en iyi gelen eşim oldu. Şimdi ikinci transfer için bekliyorum henüz irenbeye gitmedim. Sanırım bu kez daha çok korkuyorum Allah herkese istediği o güzel evlattları versin inşallah benim hikayemin bir kısmı böyle kim bilir belki daha başındayımdır. Şunu anladım ki insan yaşamadan hiçbir şeyi anlayamıyor ve benim tavsiyem duygularıınızı sakın içinize atmayın sonuna kadar yaşayın ammma asla vazgeçmeyin İnanıyorum bir gün mutlaka bende anne olacağım... B