Merhaba arkadaşlar, eğer yazımı okuyorsanız benzer dertleri ve acıları paylaştığımızı düşünüyorum. Allah tan dileğim en kısa zamanda benim gibi anne olmak isteyen herkesin bebeğine kavuşması.4.5 yıllık evliyim ve hiç korunmadık ama çocuğumuz olsun diye öyle özel gün takibi filanda yapmadık. evliliğimizin 1.5 yılından sonra ben Dr kontrollerine gitmeye başladım. Eşime göre gereksizdi ama içimde hep bi sorun olduğu huzursuzluğu vardı. Ilk önce basit kan testleri.. bende sorun yoktu ama eşimin testlerinde sorun çıktı. Dr a eşimin AS hastası oldugunu ilacın yan etkisi oldugunu söyledim önemsemedi!!! Bana rahim filmide çekildi bişey yoktu!!!!! sonra eşimle Kıbrıs'ta tanıdık bi Dr a gittik ona görede sorun yoktu eşimin ilacı değişmeliydi sadece, değişti 3 ay beklendi gerçekten sorun geçti. Bu sürenin sonunda aşılama yapalım daha beklemeyin dedi. okadar umutluydum ki çünkü sorun yoktu ama sonuç negatifti. Bunun üzerine Dr tekrar aşılama tavsiye etti ben vakit kaybetmek istemedim direk tüp bebek dedim. Bu eşime ve Dr a göre sadece benim aceleciliğimdi. Tedavi başlandı tabiki mesafeler, dr un vurdumduymazlığı herşeyi zorlaştırdı. Bana test bile yapılmadan hersey başladı ilaçlar yüksek dozdu, sonuç 33 yumurta, 0 embriyo ve transfer yapılamadı. Yumurtalarım kalitesiz olabilirdi. 2. Tedavi için Dr um IST daki çok çok ünlü olan ama bana göre insanların duygularını degıl paralarını önemseyen ayrıca kendisinin ortağı olan merkezi önerdı. İşlemler orda ama benim Dr um tarafından yapılacaktı. Herşey okadar kötü olduki Dr um ortağıyla, tam benim tedavim sırası birbirlerine girdikleri için beni yarı yolda bıraktı. Artık Dr um bile yoktu ama tedavi başladı için oraya gitmekten başka çarem yoktu, kabus devam ediyordu. toplama yapılmıştı uyandığımda Dr yumurtan gelmedi 2 gün sonra tekrar denıycez dedi. 2 gün sonra yıne denendı tabi bu sefer 2 gün önce 1 yumurtalıgıma gırılmeye çalışıldığı için sadece diğer yumurtalıgımdan 7 yumurta geldi 2 embrıyo oluştu, bu seferde bu ayki transfer günün geçti transfer önümüzdeki ay yapılacak dendi. bu işlemler yapılırken her seferınde boşta olan Dr geldi ve her seferinde işlem masasında tanıştım doktorlarla. daha da acısı yumurtamın gelmeme sebebının ben oldugum gibi davranılmıştı bu zaten kötü olan psıkolojımı dahada çökertmişti ama sonra 5 ayrı Dr sıze ne açıklama yapıldı, sadece çatlatma iğnesi bozuksa bu yaşanır dedi. işte o çok ünlü yer bu kadar ilgileniyor sizin duygularınızla, psikolojinizle. Ama transferden sonra pozitif sonucu alınca herşeyi unutmuştum takiiii 6+3 te düşük yapana kadar. Dünya başıma yıkıldı IST da gitmediğim Dr kalmadı genetik kan pıhtılaşması hiç bir sorun yoktu. Hipotroidtim ama sorun edilecek durum yoktu. Çocuğu olan yada hamile olan kimseyle görüşmeyi içim kaldırmıyordu. kendimi eksik görüyordum. Aylar geçip kendimi hazır hissettiğimde eşimin araştırıp bulduğu bi Dr a gittik. O günü hiç unutmam giyinip süslenmiştim çünkü çıkışta gezmeye gidecektim. Dr rahim filmime baktığında o güne kadar belki 15 Dr un görüp normal dediği sonuç için, rahmin Y şeklinde operasyon gerekiyor hamile kalamazsın kalsanda düşer dedi. Ordan çıktığımda kıyafetlerım dahıl rimel içindeydim. Nasıl bişeydi kimse görmemişmiydi. Eşime dedimki bu ya çok iyi bi Dr kimsenin görmedıgını gördü yada para için ameliyat yapan bi kasap. ben ağlama krizindeyken eşim başka tavsiye edilen bi Dr dan ertesi güne randevu aldı. Ertesi gün hiç bişey olmamış gıbı gıttıgımızde bu Dr da sanki dunkıyle anlaşmış gibi aynı şeylerı söyledı. anlamadıgımız hiç kimse aylarca senelerce görmezken ıkı gün ayrı Dr ların teşhislerıydı. korkum operasyon yada narkoz degıldi bu işlem sonrası ya başka bi Dr keşke olmasaydın şimdi bu sebepten çocuğun olmaz derseydi. Araştırmalardan sonra bu teşhisi ilk koyan Dr a karar verip operasyonel histeroskopi oldum. Sonrasında 6 hafta hormon tedavisi ve işlem sonrası ilk regl im hayatımda düşükte bile böyle acı görmemiştim. Yeterki sonuç iyi olsun her türlü acıyı çekerim dedim acıdan yerlerde ağlarken. Reglimin 2. günü tedavıye başladım. Bu 3. Tüp bebek ama 4. Toplama olacaktı son olsun dıye umuyordum. Kendıme söz vermiştim bu ilaçların duygusal yan etkilerine teslim olmayacaktım ama nafile!!!! ve 15 yumurta toplandı 5. Güne 5 tane kalmıştı. 3 ü dondurulup 2 si transfer edilmişti. bu sefer yerimden hiç kımıldamadım. Transferden 8 gün sonra lekelenme oldu yıne dunyam karardı, test günüme 2 gün olmasına rağmen test yaptırdım ve sonuç pozıtıftı. 6. Haftada kese, kalp atışı derken ilk düşüğümün olduğu gunude atlatmıştım ama anneler gununde yani eşimin beni çiçeklerle uyandırdığı günde birden ağrılarım başladı, mide bulantım, gögusumdekı hassaslık uyku halim hepsi yok olmuştu, yıne kötü bişeyler olacaktı hemde anneler Günunde, kanamam yoktu. dr u aradım, sorun yoktur ağrın devam ederse gel dedi. Ertesi gün akşam ağrım artınca ve daha doğrusu artık kuşkudan deliye dönünce gece acile gittik. gunum 7+1 di ve ordaki Dr bebegımin kalbinin durdugunu söyledi, eşim doğru degıl dedı başka hastaneye götürdü orda 2 Dr daha aynı şeyı söyledi artık aglıyamıyordum bile saatlerce arabada dolaştık sokakları, sabah kendi Dr uma gidip kürtaj olacaktım, eşim keşke ona degıl bana olsaydı dedıkçe daha çok agladım. sabah tabiki nerdeyse uyumadan dr a gittik. ben kürtajı beklerken dr um bebegın kalp atışlarının durmagını ama yavaş oldugunu söyledi, eşimle sadece birbirimize bakıyorduk ve ekranda yavaşta olsa bizde görüyorduk o kalp atışını. düzelip toparlayabilirde, durabilirde dedi ama çok ümitlenme kendını kotuye hazırla dedi.1 hafta sonra tekrar bakıp karar verecekti. ordan çıktığımda ve şuan hala ne düşünecegımı bilmez durumdayım çünkü 1 haftam 2 gün sonra dolacak,2 gün sonra ya kürtaj olucam yada güneş yeniden doğacak. yazım belki uzun ve karışık oldu, ama insanın en yakını değil bunu yaşayanlar anlıyor sadece, benim için dua edin ve şunu da unutmayın 1 Dr la karar vermeyin.3 Dr un durdu dedıgı kalp Allah ım durmadı dedikçe durmuyo işte.

Nuclear Canım çok sagol, bazen umutlanıyorum bazende işte iyi bişey gelmiyor insanın aklına, inşallah annesi kadar inatçıdırda yarın hala benimle oldugunu öğrenirim

tatlım devamını okuyamadm başı benim hikayeme cok benzıyor evlendıgımzden berı korunmadk 3,5 yıllık evlıyız ama olmadı sorun bendeydı çikolata kisti vardı ameliyat oldum sorun sadece oydu alındı gtti ama olmadı aşılama dediler oldum yıne olmadı sonra ara ver tekrar başla rahim filimleri ıgneler ilaçlar kistin alındıgı yer kapanmış yani olmasaydım daha iyiydi ha kapanmış ha kist varmış ne farkeder bana tekrar aşılama ama içimde olmayacagına dair hep bi his vardı olmadı ben tüp bebek istedim doktorum gt olmazsa ıkı tüpünüde baglarız dedi ee başka varmı yapılacak ve ben martta gttim 9 mart yumurta toplandı 11 tane 9 tanesı dollendı ve 13 mart transfer ve ohss oldum ama cok şükür rabbim duydu beni ve hamileydim canı gönülden diliyorum emeklerimizi kucaklarımızı boşa cevirmesin rabbim yaşadıklarımız farklı olsada burda hherkesin amacı aynı umarım iyi haberler verirsin..

Okurken içim gitti. Çok üzüldüm yaşadıklarına. Ümidini kaybetme sakın. Bitti dediğini anda hafiftenolsa atışlarını duymuşsun bunu düşünerek yaşamalısın. Sen ümitsiz olursan o da olur.

Canım yazımı eksik halde göndermişim tamamını şimdi yazdım tekrar okuyabılırsen sevınırım, senin adına çok sevindim, hamileliğin sorunsuz geçsin, sağlıkla al kucağına.. D

canım cok üzüldüm yaşadıkların gercekten cok zor ama inan cogumuz yaşıyoruz rabbim inşallah hayırlı haberleri verir mucize zaten yaşadıklarımız belki mücizen seninle olur inşallah