İnsanlar hep böyle mi davranıyor iş hayatında? Normal mi bu tavırlar?

1 yıldır evden çalışiyorum ilk işim. Sadece 2 hafta ofis hayatı gördüm, yeni mezundum geçen yıl. İş öğrenmesi ve sirkettekilerin beni kabullenmesi zor oldu. Ekip arkadaşlarımin hepsi erkek tek kadın benim. Yeri geldi bazı senior mühendisler ezdi. Neyse, iş gereği gece çalışmaları oluyor ağ alt yapısı kurulumları için. Proje bitiminde ekipler değişiyor. Yine öyle oldu. Bu kez çalıştığım arkadaş da genç ama benden 1 yıl daha fazla tecrübesi vaar erken girmiş işe. Yönetici beni onların ekibine verdi. Geçen haftalarda çok yardımsever davranıyordu yöneticilerin olduğu grupta filan. Hatta numarasını kaydettikten sonra teknikerlerin numaralarını attı direkt bana wpdan. Ertesi gün aramış duymamisim, k. bakma kaçırmışım aramanı yazdım şirket içi mesajlaşma programından, o da yoo öylesine aradım diyip gülücük atmış. Bana bir sorun olursa çekinmeden sor vs diyordu. Hatta teknikerlere söz geciremedigimde o aramıştı teknikerleri, seni dinlemezlerse sert ol demişti. Gündüz yaptığım ilk canlı operasyonda bana destek olmuştu başımda bekleyip. İlk kez bu şirkette birinden insanlık gördüm derken bu hafta değişti. Dün gece çalışmasına öğrenmek için katıldım sadece izlemek için normalde öyle bir zorunlulugum yok, çünkü mesai saatlerim gündüz vakti. Onlar gece çalışmasından ek para alıyor ben almıyorum mesela. Dün bana "boş boş durmak yerine sen de hesap aç çalışmaya katılırsın" dedi. Halbuki böyle bir yetkim olmadığını biliyor, yüzüne de dedim. Hiii yaptı. Pek konuşasi yoktu, sürekli molalarda mikrofonu kapattı. Soru sorup bunaltmiyorum da. Bugün katılmadım ben de gece calismasina. Zaten o da katil falan demedi. Şimdi baktım c. ici çalışıyor. Gündüz de hiçbir şey yazmadı. Sizce ne yapayım? Mesafe mi koyayım o mesafe koydu gibime geldi. Gündüz yardım edeceğini söyleyip durdu ama gündüz kimse bana sana yardım edeyim demiyor. Gece de ben ona yardım etmek zorunda değilimdir herhalde.. Son düzenleyen: Moderatör: 14 Nisan 2021