insanın iş tecrübesi olmadan evvel bu tür korkular duyması çok normaldir.. yeni bir iş çevresi, öğreniceklerin, artı bunun yanında sorumluluk alıcak olman... ama çalışmaya başladığın zamanda, hele kii o aldığın ilk maaşın tadı çok güzel bir duygudur.. ben çalıştım ve emeğimin karşılığını da aldım diyorsun.. elde ettiğin parayla hem kendine hem ailen faydan oluyor.. iş çıkışı herkesin sevdiği bişeyi eve götürüp paylaşmak gibisi var mıı! heleki kendi paranla.. iş hayataı zor, her bakımdan.. herkes yakınır, sızlar, ağlar... ama çalışmadan da olmaz.. bana söylediklerin biraz rahat geldi, yani sen alışmışsın rahata gibi.. nasılsa olsa şimdiye kadar okumuşsun, karnın tok, bir sorumluluk almamışsın, o yüzden ne gerek var ki çalışayım diye düşünüyorsun, sıkıntıya katlanmak zor geliyor.. çevrene bir bakarsan canım, zorunda olduğu için çalışan o kadar çok kişi varkiii... inan şuan istediğim işi yapacak olsam deli gibi çalışırdım.. ilerde ayakalrının üzerinde durmak için, kimseye muhtaç olmamak için çalışmak çok önemli.. insan eşine bile muhtaç olmamalı... o yüzden görüşmene sıkı bir şekilde çalış ve yapabilceğinin en iyisini yap.. T

arkadaşlar üniversite mezunuyum. mezun olalı 1 sene olacak. çevremdeki çalışanlar, öğrenciliğin çalışmaktan daha güzel olduğunu söylüyorlar ve neredeyse hiç biri çalışmaktan memnun değil. mirmirmirmir bu sebeple mi bilmiyorum, çalışmaktan korkuyorum, endişe duyuyorum. işe girince, sosyal hayatımın olmaması fikri bana çok korkunç geliyor. haftanın 5 ya da 6 günü her sabah erkenden işe gitmek, akşam eve dönmek, hayatımı işe adamak, kabus gibi görnüyor. akannehir şimdiye kadar işe girme gibi hiç bir çabam olmadı. ailemin zoruyla isteksiz olarak bir kaç yere başvurdum. olmadı. zaten açıkca söylemek gerekirse, bundan da memnun oldum. benden daha hırslı, ve çalışmaya can atan insanların önünden çekilmek gibi oldu bu durum. ömür boyu baba parasıyla yaşayamam. çalışmak zorunlu bir şey. sürkeli tüketim halindeyim. hiç bir şey üretmemek, insanın psikolojisini zamanla bozuyor. farkındayım. ama içimden de çalışmak gelmiyor. özetle: peyzaj mimarıyım. mezun olalı neredeyse 1 oldu. çalışıp, kendime zaman ayıramamaktan korkuyorum. cuma günü, büyük bir firma beni iş görüşmesine çağırdı. o güne kadar, çalışma konusunda motivasyona ve tavsiyelere ihtiyacım var. :çok üzgünüm:

elbette çalışma hayatı ile öğrencilik hayatı aynı değil... öğrencilikte istediğin zaman derse girmezsin ama öğrenciyken para kazanamazsın değil mi :) çalışma düzenine alışabilirsin bence... her sabah erken kalkmaya da alışırsın... işten çıktıktan sonra zaman sana kalıyor... istediğin gibi değerlendir ; istediğin gibi sosyal hayatın olsun... bundan 4 sene önce filan yani gençken ve de çalışıyorken hayat benim için gece 4lerde bitiyordu... ertesi gün de gayet dinç ve aktif olarak işe gelebiliyordum... ona alışmıştım... yani sen alışana kadar zorluğu :) bir de şu vardır unutma ; hiçbir iş - patron - müdür ya da iş arkadaşları mükemmel değil... o yüzden işinden memnun olmazsan bunları düşünerek hareket et... resusitasyon

bence boyle dusunme evde oturmak bır ıse yaramıyor gıbı hıssetmek daha mı guzel sence ben lıse mezunuyum ıs arıyorum bulamıyorum aöf bıtse unı mezunu olsam dıyorum hep eger aradıgım gıbı bır ıs bulamassam kasıyerlık yapıcam anca istemek basarmanın yarısı çalışma yerın ıyı bır yer olursa ordada cok ıyı arkadaslıkların olabılır kendı paranı kazanıp harcamak da ayrı bır haz guzel haberler verırsın ınsallah yaptıgın ısıı keyıfle yaparsan zaman nasıl gectı anlamassın eger sevmedıgın bır ısı yaparsan cok bunalrsın ben kasıyerlık yaparken 12 saat gecmek bılmezdı umarım ııı bır ıs bulurum bende esyn

Çalışma hayatında sosyal hayatın olup olmaması senin elinde zamanı iyi değerlendirirsen eğlenmeye de vakit bulabilirsin iş hayatıyla birlikte arkadaş grubuna iş arkadaşların da katılacaktır, çalışmaktan korkmak ne demek iş senden korksun, başarılar kaydirigubbakcemile5