merhaba, yurt dışında mısınız? yoksa şehirdışı mı? her ne olursa olsun öncelikle bu konuda eşiniz ve gerekirse yakınsanız ailesiyle görüşmeniz onlardan destek almanız gerekir.. kendinizi bırakmayın.. evde kalırsanız çok daha kötü olur arkadaşta edinemezsiniz ki.. tam tersi dışarı çıkmak istemeseniz bile illa bir çıkın gezin yürüyün.. vitrinlere bakın.. siz kendiniz nasıl bir hayat seçtiniz bilemem ama çocugunuz da varsa asla böyle kötü düşüncelere kapılıp kendinizi bırakmamanız gerekir. güçlü olmak zorundasınız.. herkes depresyonlar yaşıyor bunalıyor kötü de düşünüyor ama bunlar geçici ve siz isterseniz değişebilirsiniz de.. bence bir uğraş bulmanız şart.. herkes böyle kafayı yer.. laf olsun kursa v. s gidin.. meşgale lazım size..

Simdi durum daha anlasilir oldu. Yazdiklari ve unuttuklari depresyonun ve kullandigi ilaclarin etkileri olabilir.

Depresyondayım. Niye olduğunu da çok iyi biliyorum. annem ve oğulum uzakta ve ben burda evlendim. burda kimsem yok. nede arkadaşım nede ailem. hep kocamın ailesi ve onlar iyi ama içimdeki şeyleri anlatacak insan yok. Çok yalnızım. eşim zaten akşama kadar işte. 2 aydır dışarıya çıkmıyorum. çıkmak istemiyorum. Çocuk da olmuyor ve eşim de anlamıyor. . güler yüzlüyüm. kimseye belli etmiyorum. namaz kılıyorum ve namazda ağlıyorum.. Çok yoruldum. evdeyim hiç iş yok. artık bu halde kendimi ölüdrecem. ilaç içsem de uyusam ve ne başka yerde uyansam diyorum

Bu konuda anneni ve oğlunu özlediğini yazmışsın.