Evet işte bu günlük olarak rutininiz böyle olsun. Eminim ki kalbinizdeki huzur rahminize; oradan da mucizevi embriyonuza ulaşacak. Her güzel şey önce kalpte başlar güzel sonucunuzu buradan yazın, ben de kendi adıma umut dolayım:) bir de lütfen ama lütfen akdeniz diyeti tarzında beslenin, yeşillikler hiç eksik olmasın sofranızda. Boolca dua ve çokça şans

Merhabalar daha bu sürece girmedim ama girdiğim an anneme dahi söylemeyeceğim. Kimse bilmesin soru sormasın istiyorum o insanı daha da psikolojik olarak yıpratır. Size tavsiyem durumunuz var ise bu 1 aylık süreçte psikologa gidebilirsiniz. Bir de buralara çok bakmayın. Akşamları yürüyüşe çıkın, sevdiğiniz film veya dizileri izleyin. Bunlar benim gibi kronik stres yaşayana bile iyi geliyorsa size de iyi gelebilir inancınız tam olsun, bu bir süreç çünkü. Ve çoğu kişi kaçıncı denemede o başarıyı yakalıyor. Asla başarısızlığa odaklanmayın

Yorumunuz 'Kalbinizdeki huzur rahminize; oradan da mucizevi embriyonuza ulaşacak. Her güzel şey önce kalpte başlar' bu sözünüzü her moralim bozulduğunda okuyacağım, umut olması için Arada fire versemde uzun zamandır beslenmeme dikkat ediyorum. Size de bol şans diliyorum, çok teşekkürler güzel yorumunuz için

Annelere bende söylemek istemiyordum ama eşim bilsinler destek olurlar dedi. Oldularda sağolsunlar ama olmayınca da benden cok üzüldüler onlar üzüldüğü icin ekstra üzüldüm. Hem tedavi, hem ilaclar birde psikolog ücreti bizi zorlar. Kitap okuyamıyorum ama en azindan dediğiniz gibi film izleyebilirim. Bugünde ufak bir yürüyüş yaptim. Olumlu bakmaya çabalayacağım

Merhaba hanımlar, evliliğimde 4. Yılım dolacak. Evliliğimizin 6. Ayında esimle muayene olduk. Benim degerler sınırda alt degerlere yakin, esimin ise varikosel sorunu vardı, ameliyat ve sonrasi dönem için cok kasmadan sürecin gecmesini bekledik. Ilk yıl çocuk düşüncem yoktu, hep zamanı gelince olur dusuncesindeydim. Bu yuzden devlette aylarca sirada cok kasmadan bekledim. Orada 1 başarısız deneme sonucu şimdi özele geçtim. Bu ay 3. Tüp bebek tedavime başladım. Başlarken hic umutsuz değildim ama süreç ilerledikçe umudum sanki ufaktan azalıyor, zaten olmayacak ruh hali sarıyor. Birisi süreç nasıl gidiyor diye sorsa gözlerim doluyor. Evet kabul ediyorum genel mizaç olarak, gözlerim hemen dolar çoğu şeyde dolar. Bu süreçte bu ruh haliyle nasil başa çıktınız hanimlar?