Bu hayatta ki en büyük fakirliktir aslında evlat sahibi olmamak... Her şeyin tam olsa da, hep bir eksiktir insan, başka bir yanar canı. Başka bir acır ruhu... Hiç kimsecikler anlamaz, içinde ki kopan fırtınaları çıkan yangınları. Söylenen hiçbir söz, hiçbir teselli dindirmez içinde ki hasreti... Hassassın ya ağlarsın işte, nedenli nedensiz akar gözyaşların. Bazen tomurcuklanan bir çiçeğin çoğalması bile umutlandırır seni... Hep kulak tıkar, duymak, görmek, bilmek istemezsin etrafındakilerin evlat sevincini. Aslında onlar adına sevinirsin ama kendi adına üzülürsün... Her ay bir umudun vardır, belki kaç tane negatif test attın çöpe bilinmez. Görmek istemezsin artık tek çizgiyi... Zor bir süreçtir bu, yorucu bir süreçtir. Zamanla şeytanla nefsinle mücadeleye gider, isyana girmekten korkar olur insan, aslında iyi birisindir ama artık kimseye tahammülün kalmaz... Yine de korkar, Allahtan hayırlısını isteriz. Eğer hakkımızda hayırlısı değilse rabbim hayırlıya çevir de nasip eyle deriz. İnsanız ya isteriz işte... Evladı olanın zordur imtihanı ama olmayanın ki de başka bir zordur... Bu mübarek günlerde Allah, evlat hasretiyle gönlü yanıp tutuşan bütün Ümmeti Muhammed e, hayırlı sağlıklı sıhhatli evlatlar nasip etsin inşallah... Cümlemize sabır, metanet, güç ve kuvvet versin inşallah...

söylediklerine aynen tüm duygularımla katılıyorum. Artık bi yavrum olsun benim de söylediğin her şeyi yaşıyorum. Hamilelik haberleri arkadaşlarımın beni iyice küstürüo hayatta. Evimde bi bebek ağlaması olsun, o mis kokusu dolsun heryere istiom. Milletin kıymetini bilmeden sağa sola bıraktığı evlatları gördükçe ben istiyorum yarabbim bana ver diyorum hakedene kıymet bilene ver