canımm cok uzuldum ya :çok üzgünüm: allahım en kısa zamanda kavustursun bizi bebeklerımıze senın yasadıkların daha agır üç negatif:çok üzgünüm: canım sen de benım gıbı yardım almıyı dusun bence aile terapistti olablır eşinle beraber alırsınız:çok üzgünüm bende alıcam cunku asırı sınırlıyım hıc bısey hıc kımsye tahamulum yok :çok üzgünüm: eve kapadım kendımı :çok üzgünüm: : iremNaz Annesinin

Amin canımm... çok haklısın hislerime tercüman olmuşsun. Okurken iki olumsuz denemede de yaşadıklarımız geldi aklıma... Eşimin yerinde olmak istemezdim erkeklerin psikolojik durumu gerçekten bizden çok daha kötü... iremNaz Annesinin

cesaretini topla git bi an önce bebişine kavuş arkadaşım ne acılara alışmıyozki zamanla sevdiklerimiz gidiyo en yakın en değerli olanları kaybediyoruz zaman cesaret zamanı allah daha büyük keder vermesin bak benim tüp bebek merkezine gelen bi abla var 23 yıllık evli ve 1 tane bile yumurta oluşmuyo tüp bebekte yapamıyo canım benim beterin beteri var şükret haline topla kendini ve doktoruna bi an önce git bence sen doktora ne kadar geç gidersen bebeğinde sana okadar geç gelecek unutma belki 2009da 3 kişi olursunuz canım benim I

canım ya, çok dikkatli olmalıyız çokkk, aslında onlar göründükleri gibi dağ gibi değil, çokkkkk hassaslar, biraz daha anlayış... bu günler geçip gittikten sonra geriye dönüp baktığımızda kötü şeyler kalmasın hafızalarda.. bıçak yarası çabuk geçer ama dil yarası geçmez derler tatlım

Haklsın yazdıklarında cnm tercüman olmuşsun... Bende anlatıyım bende ilk tüp bebek denemde hamile kaldım ve erken doğumla ikizlerimi kızım ve oğlumukaybettim hastanede bende ağlayamadım sıktım boğazım düğümlendi eşimde ve eve geldiğimde içimi döktüm feryat figan günlerce ağladım hiç susmadan gerek eşimin yanında gerek eşim işteyken içimi böyle döktüm hastanede 15 gün yattım bunun acısını anca atabiliyorum ama eşim ne yaptı hiç ağlamadı bana teslli verdi olsun aşkım dedi ben gururluyum üzülme kaybetsekte bizim çocuğumuz oldu ben onları hissettim kucağıma aldım dedi senağlama Ve sonra aradan 1 ay geçmeden kaybettikten sonra eşimde baş dönmeleri dengesini kaybediyor dr. gittik hemen MR çekildi ertesi gün sonucu almaya gittim ve beyne giden damarlarda incelme ve 2.5 cm kist görüldü tek başıma yıkldım o anda eşimi kaybetme korkusuda sardı ben. nedeni dr bakamayacağını böyle kararları prof. ların bakacağını söyledi neyse birkaç dr gösterdikten o kadarda korkulacak bişey olmadığpı bunlar genelde iyi huylu olduğu ve hızlı büyümediği söylendi şimdi takibe alındı bir MR daha çektirelecek ama sonucu kesin cerrahi yani ameliyat veya lazerle olcak. Demek isteğim kızlar biz döküyoruz ama onlar içine atıyor ve sonuçları ağır oluyor... Herkese uzun sağlıklı ömürler ve bebişler...

. push ;

canım merhabalar öncelikle allah herkezin gönlüne göre versin ama sana katılıyorum bencede hem psikolojik destek al hemde kendini ne zaman rahat ve hazır hissedersen yaptır. ben çok peşpeşe yaptırdım daha sonra son üç tane neğatifi kaldıramadım şu 1 haftadır resmen bunalım takılıyorum ve artık hatta eşime bile tahammül gücüm kalmadı bende biliyorum onun suçu ne o istermi böyle olsun ama elimde değil arkadaşım. allah yardımcımız olsun I

canım hikayeni biliyorum ve çok çok üzülmüştüm okuduğumda da. Allah eşine tez vakitte şifalar versin ve başından eksik etmesin. düşüğün arkası doğum der eskiler inşallah senin de benzer mucizen olur, seviniriz burda hepimiz... Allah senin ve eşinin yardımcısı olsun canım :Saruboceq:

cok dogru seyler ifade etmişiniz ben ılk tüp bebek tedavimde kan sonucu 37 cıktı hamilyedım ve cok mutluydumbenneyaptımki 2 gun sonra degerlerım 20 ye dustu sonrası malum koca bi sıfır ılk gunler 3 gun cok aglayamadım annem bızdeydı cok uzmek ıstemedım onuda onun gıttıgı aksam 7 baslayıp gece 12 ye kadar af edersiniz bögüre bögüre agladımsenağlama eşim cok sessizdi beni nası teselli edecegini bilmeden geziyodu ortalıkta :çok üzgünüm: ben aglarken o hep içine kapanıyodu ve sonunda bi gun ıs yerınden hastaneye kaldırıldı tansıyon cok dusuk tu ellerı ve bacakları tutmuyosu sekeri dusmustu:çok üzgünüm: o gece hastanede kaldık sabah cıktık :çok üzgünüm: sımdı bı senedır beklıyoruz dondurulmus embiryo ıle denemek için sureklı diger ay öbür ay deyıp ertelıyorum gücüm yok artık:çok üzgünüm: bida negetif sonuc alırsam toparlayamam ben kendımı :çok üzgünüm: güçlü olmam gerek ama yapamıyorum işte:çok üzgünüm: allah sonumuzu hayır etsin:çok üzgünüm:

bizimkiler aynı galiba canım kaydirigubbakcemile3 ben de eşimde hafiften bir kasılma hissediyorum iğneden sonraki turlamalarımızda ve hakkaten kendine geldi resmen... benim göbiş tedaviden sonra 4 kilo alınca + 1-1,5 kilo da yatmam gerektiği için ve şu 3 haftalk süreçte alınca, bir de üstüne gazım varsa, oooo benim göbek oluyor sanki 5 -6 aylık sırnaşık şey ya evet teyzesi ikizler, dün 7+4de kontrolümüz vardı, büyüğümüz 1,5 cm ufaklığımız 7 mm olmuş ve pırpır kalp atışını gördük ufaklığımın da :Saruboceq: her ne kadar dr. umuz sonradan gelişenlere pek bel bağlamayız, ne olur ne olmaz dediyse de o miniğim Allah izin verirse kardeşiyle büyüyecek içimde :Saruboceq: tavsiyelerin için çok teşekkür ederim canım, Allah büyük dertler vermesin ama şu sıralar miniklerimden daha önemli bir şey yok deyip gördüğüm duyduğum olumsuz her şeyi o saniye siliyorum bellekten :) Aynı güzel dilekleri ben de senin için dilerim... umarım sorunsuz tamamlar sürecini sağlıcakla ve zamanında alırsın miniğini.. YAXGXMURCN ALLAHIM KUZUM SANA

gerçekten sağolun. bu siteye girmeye başladığımdan beri sizlerle dertlerimizi seviçlerimizi paylaştığım için kendimi çok daha iyi hissediyorum. açıkçası kimseye anlatamadığım duygularımı burada sizlerle paylaşıyorum. sizlerin beni daha iyi anlayacağınızı biliyorum. herkezin kendi hikayesi var. burdan takip ediyorum ve yaşadıklarınızdan sonra mutlu hamilelik haberlerinizi aldığımda inanın kendim hamile kalmışım gibi seviniyorum. desteğiniz için teşekkürler. rabbim hepimize sağlık versin. yağmurcan çok geçmiş olsun.

bence siz de eşiniz de birbirinizi çok sevdiğiniz için Allah vermesin olumsuz sonuç alırsanız, çok üzüleceğinizi, birbirinizi nasıl teselli edeceğinizi bilemeyeceğiniz gibi kaygılara kaplacağınız için çekiniyorsunuz dondurulmuşlarla da olsa yeni bir denemeden... aslında eşinizle konuşsanız, birbirinizi yüreklendirseniz geçen zamanı lehinize çevirmiş olursunuz ve belki de bebeğinize kavuşma zamanını boşuna ertelemiş olacaksınız.. biraz umutlu olun, Allah hepimizin yardımcısı olsun :Saruboceq: I

aynen öyle sevtapcım... bazen onların penceresinden bakmak gerekiyor.. empati yapmalı yani.. siz ya da sen ne güzel farkına varıp yanlışını düzeltmişsiniz, süreç zaten zor ve yıpratıcı, bu süreç devamında ve sonrasında hep yanımızda olan eşlerimizi yıpratmamak ve yormamak lazım.. zaman öyle yada böyle geçiyor, yaşanan üzüntüler unutuluyor.. kırgınlıklar kolay telafi edilmiyor.. Allah hepimize sabır versin.. mutluluğumuzu hiç bir şeyin gölgelemesine izin vermesin :Saruboceq:

canım ya cok korkuyorum içimde inanılmaz bi sıkıntı var :çok üzgünüm: önce psikolojık destek almam lazım sanırım zaten sakınleştirici alıyorum son günlerde yoksa patlayacam yani :çok üzgünüm: ıyı dıleklerın ıcın cok tesekkur ederım canım arkadasım ınsallah allah hepimize tüm istiyenlere nasip eder ınsallah :çok üzgünüm:

Okuduğunuzda belki " Ne alaka, nerden çıktı bu şimdi, biz eşimle çok mutluyuz " desek bile bunlar malesef gerçek hayatta yaşanan ve en azından benim birebir, defalarca şahit olduğum üzücü şeyler.. Yada " aynı ben-biz " de diyen olabilir.. Çok üzüldüm okuduğum bir kaç mesaj sonrası ve paylaşmak istedim düşüncelerimi.. Siz de paylaşırsanız olumsuz sonuçlar sonrasında neler hissettiklerinizi, yeniden ayağa kalkmak ve beraber yol almak adına neler yaptığınızı, eşlerinize nasıl destek olduğunuzu yada eşlerinizin size nasıl destek olduğunu sanırım birbirimzin ufkunu açar ve belki o aklımıza gelmeyen olumlu adımları atarız birbirimizin sayesinde.. Bu tedaviler bizleri her anlamda yıkıyor, özellikle de psikolojik yönden.. Sağlıklı düşünemez oluyoruz, mantıklı kararar alamıyoruz bazen.. Başkalarına, en yakınlarımıza bile belli etmemek için yaşadıklarımızı, göstermemek için göz yaşlarımızı en sevdiğimizden çıkarıyoruz acısını.. Bazen telafisi mümkün olmayan sözler sarf ediyor, geri dönüşü olmayan adımlar atıyoruz. Zannediyoruzki bütün iğneleri - ilaçları biz kullandığımız için bu tedavilerden ve alınan olumsuz sonuçlardan sonra en yıpranan biziz. Hayır, eşlerimiz gösteremeseler de çok yıpranıyorlar ve biz ağlayarak, sızlanarak, her türlü dışa vurup içimizdeki zehri atmamıza rağmen onlar " daha güçlü olma misyonunu " üstlendikleri için ne bu konudaki üzüntülerinden bahsedebiliyorlar ne de gönüllerince ağlayabiliyorlar. Bir de onların yerine koymak lazım kendimizi. Hele ki sorun onlardan kaynaklanıyorsa alınan olumsuz sonuç sonrası yıkımın nasıl olduğuna bir de onların penceresinden bakmak lazım... Biz ağlar, sızlar, konuşur, dertleşir azaltırız acımızı.. Ya onlar ne yapsın.. Evlilikler kolay kurulmuyor.. Hani evlenirken iyi günde kötü günde beraber olacak ve bir ömrü hastalığıyla sağlığıyla paylaşmayacak mıydık... Ne değişti, sevgimiz mi azaldı? Yapmayın Allah aşkına, eşlerimize her zamankinden daha sıkı sarılmalıyız böyle zamanlarda.. El ele verirsek daha güçlü olacağımızı ve Allahın izin verdiği o doğru zamanda yavrularımıza kavuşacağımızı ve hepsinden önemlisi çocuk yapmak için değil mutlu olmak, bir ömrü iyisiyle kötüsüyle paylaşmak için evlendiğimizi tekrarlamalıyız sık sık... Allah hepimize sabır, maddi-manevi güç ve umut versin.. Hep yanımızda olsun, sağlıcakla yavrularımıza kavuştursun :Saruboceq: E

benim eşimde ilk testi yaptırdığında sonucu gidip ben almıştım yine. Sonucu gördüğümde çok gariptirki hiç ama hiç ne şaşırmıştım ne üzülmüştüm. Sanki biliyormuş gibiydim? Onu hemen arayıp canını sıkmadan söylemeye çalışmıştım. Akşam beni aldı eve gittik, tabi eşim depresyona girmişti bile, şükürler olsun ki ertesi gün tatile çıkıyorduk tam tatil öncesi almıştık haberi. Bir hafta boyunca tek yaptığım şey sürekli onunla konuşarak onu avutmakdı. Moral vermekten söyleyecek kelime kalmamıştı. Ama geçekten inanarak söylediğim ve hala şiddetle söylediğim en önemli şey ise şu; bu bir hastalık, gerek kadın gerekse erkek için, grip gibi, şeker hast. gibi trioid hast. gibi bir hastalık. Bizlerin sadece yardıma ihtiyacı var. Biraz tedavi ile halledilemiyecek bir konu değil. Sadece biraz sabır ve maddi güç elbette. Ümidi hiç bir zaman kırmayıp tedaviye devam. Bu ne bir kusur ne bir ayıp. Bizler eşlerimizle çocuk için mi evlendik? Birlikte yaşamak nefes almak için öyle değilmi? En azından ben öyleydim... Hayat önümüze ne çıkarırsa yaşamaktan başka çaremiz yoksa eğer birbirimizi yıpratmak çok anlamsız değilmi? Ben bunları yazarken bende hatalar yapmadımmı eşime? Yapmadım desem yalan olur ama çabuk toparlamıştım kendimi. Sabır sadece sabır canlarım... inşallah meleklerimize sağlıkla sıhatle bir an önce kavuşuruz.

amin canım hepimizin yardımcısı olsun ınsallah eşim şimdi yeni iş kuruyo 1 ay kadar acacak ve sonrasında hemen deneyelım lutfen dıyo bende tamam dıyorum bu arada bı ankaraya gönderiyim seni ailenın yanına moral olur dıyo oyle yapıcam ınsallah guzel olur hersey hepimiz için hepimizŞenizŞenizŞeniz G gamze-su Aktif

canım çok güzel bir konu bu gerçekten, hepimizin kendinden kesinlikle örnek verebileceği bir konu. Bizde ilk denemede başarısız olduk ama kendi gücüme kendim bile şaşmıştım. Hastanede çalıştığım için gün içinde gidip testi yaptırıp odama çıkıp çalışmaya devam etmeye çalışmıştım. Sonuç çıktığında arkadaşım arayıp üzgünüm negatif dediğinde bacaklarımın ellerimin uyuşup buz gibi soğuduğunu hissettim. Telefonu kapatıp biraz ağladım ve işime devam etmeye çalışmıştım. Akşam eşim beni almaya geldiğinde ona alıştıra alıştıra söyleyip, birde moral vermiştim. Boşver biz çocuk içinmi evlendik sanki, hiç olmazsa da sorun değil, birbirimizin bebeği oluruz, gezer tozar yer içeriz, Allah nasip ettiyse olur etmediyse yapacak birşey yok hiç de üzülmem, zaten çokda istediğimi söyleyemem, sorumluluğa hazır değilim henüz gibi kendimin bile inanmadığı kelimeler birer birer ağzımdan dökülüyordu. O da kuvvetle karşıladı. Tuvalette, işyerinde ağlıyordum. O görmedi.!!! Ama çok beklemedim ikinci deneme için hemen internetten araştırıp umuta gitmeye karar verdim ve testten sonra adetim bile henüz olmamışken ben Enver Bey' in karşısında oturuyordum bile.:))) eşimle beraber tabi. Ama oraya başından bile çok inandım ve tedavi sırasında yaşanan o gerginlik ve stresin ilk denememdekinine göre çeyreği bile olmadı, su gibi akmıştı. Eşim bile inanılmaz kolay gidiyor bu sefer hiç gerilmedik farkındamısın deyip duruyordu. Sonucu aldığımız gün birbirimize sarılmayı unutmuştuk ben hemşireyle kucak kucağa aşk yaşarken eşimde doktoru sarıp sarmalamıştı :))))))) inşallah sonuna kadar sorunsuz devam eder ve sağlıkla sıhatle bebeğimizi kucağımıza alırız. İsteyen herkes inşallah meleğine tez zamanda kavuşur.

malesef bazen eşler istediğimiz gbi anlayışlı olmayabiliyor, ama bu bizim elimizde olan birşey değil, Alah vergisi bir hastalık. ama ilahi adalet çok geçikmiyor, sizde de olduğu gibi, ohhhhh iyi olmuş ona yerimseniben I

evet canım ohhhhhh oldu valla Rabbim herzaman ezilenden yanadır bilirim hep içime attım sabrettim sadece bi gün çok dolmuştum patladım ilk ve son oldu zaten bida ağzımı açmadım canim ama napim genede kıyamiyom minik pandam o benim

yağmurcn ve sena 81 canım ikinizede çok üzüldüm. Ama işte insanoğlunun da kaderi bu. Hepimize ayrı ayrı dertler, Sabrımız sınanıyor. Canlarım güçlü olun, inşallah bütün dertleriniz sıkıntılarınız su gibi akar gider. Hepimizin inşallah. Ayrılığı falan çok fazla da zikretme senacım, eşinin aklınd olmayan şeyi işleme ona zorla. Bizler yuvalarımızı çocuk için kurmadık, bir arada mutlu olmak için bir araya geldik. Amacımız çocuk değilki bu yüzden yuvalar dağılsın. Sen olsan bırakırmıydın ki eşini o da bıraksın? Güzel haberlerinizi en kısa zamanda alırız inşallah. S