Merhaba arkadaslar, yasim 39. Bir kizim var. 7 sene once bosandim. Aldatimistim. zaten zor bir insandi hic uzun sure mutlu olmadim evliligimde. Hatta sayili gunlerdir o anlar. Karsima begenip tanimak isteyecegim biride cikmadi. Zaten cocugum var diye korkularimda var ama ne zamana kadar yalnizlik olacak bilmiyorum. Ailem yurtdisinda ve benim cevrem arjadaslarimbile yok. Buraya yeni tasindik ve calismiyorum da. Yoksa cevre edinmem kolay olurdu. Kendimi ovmek gibi olmasin ama iyi niyetli sakin bir insanim. Niye hak ettigim gibi olmadi. Iyi bi insanla evlenmis olsaydim en basinda diyorum. Tabij kader.. Yasimida gostermiyorum elim yuzumde duzgun cok sukur ama ilgi gosterenlere bile guvenemiyorum sonucta bosanmis bir anne gozuyle bakanlar olabilir. Evkenip elalemin cocugunlami yasicagim diye gonul eglendirmek istiyorlardir diye direk eliyorum. Aslinda cagdas bi sehirdeyim ama her tirlu insan her yerde var ama bastan niyetini gizleyebilorler. Iyice karamsarim malesef gelecege karsi

Sadece boşanan sen değilsin kendini kapatma herkes bir olamaz kızını düşün geleceğini düşün mutlu olmaya bak zaten zaman gösterir herşeyi