ancak yasayan anlar derler ya tam ondan iste en iyi arkadasim benden daha sonra evlenmesine ragmen hamile kaldigini duydugum zaman nasil ifade edeyim kiskanmadim ama biri sanki bana kursun atmis gibi oldu sadece hayirli olsun cikti agzimdan kendimi toparladim hemen kiskandi gozuyle bakmasin diye ama benim arkadasim cok saygilidir hic kirmaz ben sordugum zaman soyledi hamile oldugunu sonraki birgun kendimle yuzlestim alismalisin bu duruma diye mutlaka birileri sevdiklerin evlencek hamile kalacak ben buna alismam lazim di ben bunu biraz yendim sanki, cocugu olani ariyorum once ben tebrik ediyorum cocuklu ortamlarda artik hic kendimi kotu hissetmiyorum artik daha mutluyum biliyorumki nasibimde varsa birgun benim de olur birazda esimin bana olan destekleri sayesinde belki sizler bende daha sanslisiniz cunku ben evlenirkende normal yoldan olmayacagini biliyordum hicbir zaman adetim gecikti diye test yapamiyorum ne kadar kotu bir durum bende bir bilseniz bazen diyorum ki keske evlendikten sonra ogrenseydim cocugumun tedavisiz olmayacagini daha onceden de bildim icin gencligimi hic yasiyamadim ben cunku herkezin kabul edecegi bir olay degildi Allah tan en buyuk sabir diledim o da bana verdi simdide bir bebek istiyorum hayirlisiyla insallah onuda verecegine inaniyorum birgun ecrin1001 BIR KIZI BIR OGLU

ne kadar güzel yazmışsın ama onlara inat yaşananlara inat ayakta kalmayı başarmalısın çünkü senin elinde değil ki rabbim verecek inşallah evet 23 yıllık arkadaşlarımın hepsinin bebekleri boy boy oldu ama benim yok sorulan sorularada ancak dua edin olsun diyebilmek bile beni memnun ediyor bende 13 yıllık evliyim ve tek benim çocuğum yok ama olsun inşallah vakti gelince gelecek meleğim sabırla bekliyorum ağbimle 1 ay ara ile evlendik eşi hamile kaldı daha 3 aylık evliydiler ve ikiz bebekleri oldu şimdi 6. cı sınıftalar canlarım benim arkasından 1 daha oldu oda 1. ci sınıfta ama hiç imrenmedim bebek özlemimi yegenlerimle geçiştirdim vakti gelince olacak biliyorummmm

kızlar ağlattınız benii:a015: aynı duyguları 14 yıldır yaşıyorum

senağlamasenağlamasenağlamasenağlamasenağlama

evet çok zor bi imtihan bizimkisi... dediğiniz gibi yaşadığımız toplumda... uzun zamandır görüşmediğimiz bi yakınla görüşürüz ilk soru bebek yok mu? telde arkadaşımız arar daha ne duruyorsun bebek yok mu? olsa zaten ben bunu sana söylerim. konuşmak için konuşuyorlar... rabbim hayırlısını hayırlı zamanda versin. tabi bu arada sabrınıda versin.. geçen gün düşündüm sanki bi bebeğim olursa dünyanın en mutlu insanı ben olacakmışım gibi geliyor. bebek varsa herşey tam yoksa herşey eksik... yanlış bi düşünce ama ne bileyim... atmıyorum içimdennnn S

canimin ici inan hepiniz ayni seyleri yasiyoruz fazla tanimiyorum gecen birisi bana ne yapmayi düsünüyorsun dedi, anlamadim dedim cocuk konusunda dedi, bende tedaviye devam dedim, yok dedi evlatlik yada kocan evlenmeyi düsünmüyomü dedi inan sok oldum, anlamiyorum bu insanlara ne oluyo, ama hepsi öyle degil benim arkadaslarim ailem hele kayinvalidem benim enbüyük destekcilerim onun disinda kalanlari cok takmiyorum, Allahi cok seviyorum inaniyorumki oda beni cok seviyor birgünbeni mükafaatlandiracak ogünü sabirla bekliyor,:lepi:

seni anlayanlardan biride benim canım... kaç yıllık evlisin bilmiyorum, ama şunu unutma rabbim herkesin sınavını farklı verir.. bizleride bununla sınıyor... sadece sabretmeyi bilelim... sakın pes etme yola devam et... inanıyorum birgün bizlerde anne olacagız... benden sonra evlenenlerin ikişer çocukları var... ne yapabiliriz ki takdii ilahi... loveli Rabbim koru

bence bazı ınsanlarda bılerek yapıypr gıbı gelıyor bana bilmiyorum ama... bı yere gıtcegımız zaman bebegı gıydır ewı topla kendın hazırlan zor iş sonucta e bız alıp cantamızı cıkıyoruz bazen onlar sıkılıyor bıze ozenıyor belkıde we bızım tek olan eksık yanımızdan cıkartıyorlar acılarını sıkıntı we bıkkınlıklarını hele de ıstemeden ewlendıgı gıbı anne olan bı ınsan bazen bebeğinin degerını bıle bılemeyebılıyor ılgıden mahrum ıstenmeyen bı bebek oluyorlar ama ya olmasaydı ne yapardık dıe düşünemiyor bazı ınsanlar... işte buyuzden benım bebegım olmuyor ama güçlüyüm dayanıyorum elımden ne gelıyorsa yapıyorum dualarım tedavılerım hep oluyor allahın takdırı sonucta derdını weren allah emın olunkı sabrını da werıyor inşallah hepımız bı gun bu duyguyu tadıcaz we bı sonrakı anneler gunune anne olarak gırıcez allahın ıznıyle... dervis

çok duygulandım beklemek beklemek ama sonuç alamamak her ay yeni umut hamile haberlerine sevinememek hepsini yaşıyorum şimdi daha sakinim adet olunca dünyaya küsüyordum şimdi burukluk oluyor kendimi herşeye hazırlamaya çalışıyorum belki o duyguyu yaşayamayacağım hayırlısı olsun sınavım bu kabullenmeyi öğrenmek gerek galiba loveli Rabbim koru

Hepimiz aynı şeyleri yaşıyoruzdur. Bende yaşadım birinin bebeği olduğunu duyduğumda onları tebrik için aramak istemezdim sanki samimiyetime artık inanmazlarmış gibi geliyordu. Hepsini bırakın insanlar bir kere maşallah dese ben hep yinelemek zorunda hissediyodum kendimi. Her cümlemin başında Maşallah... Benim yok ya deyse deyse benim nazarım değmiştir diye düşünürler gibi geliyordu. Belkide benim zayıf noktam bu belkide gerçekten hissettirdiler bakışlarla hareketlerle... ınsanın başına gelmeden anlamazlar demiycem buna inanmıyorum Bazı şeyleri anlamak için başa gelmesi gerekmez. Ben kendimi bir çok şeyin yerine koyabiliyorum Böyle düşünen insanlar da var eminim. Ama bazıları ne yazık ki bunu bir meziyet kendi yapabildikleri bir başarı olarak görebiliyor. dervis

canım çok güzel yazmışsın yüregine saglık ben kendimi ifade edemiyorum ama yazılarında kendimi buldum. 1 ay önce arkadaşım dogum yaptı şehir dışında oturuyor ve bebek görmeye gittim ve 2 gün kaldım. inanni o kucagına alıp sevdikce kokladıkca içim eriyordu rabbime yalvardım banada 1 tane evlat ver diye. arkadaşım kucagıma almamı bile hiç söylemedi 2 kez alabildim ancak kalbim çok kırık içim acıdı aklıma geldikce hala içim sızlıyor. en yakın dostum bile beni yaraladı ne diyebilirim ki sadece allahıma dua ediyorum inşl tedavimin sonunda hamile oldugumu ögrenirim. PinkRose

seni anlıyorum canım benimde arkadaşım hamile hemde vajınusmus sorunu :1shok: varken :1shok: bazen biraz canımı yaktı ama bilerek yapmadığını umuyorum ama maalesef çevremde özellikle canımı yakmaya çalışan kişiler var Allaha havale ediyoruma. s ben o arkadaşımın haberini aldığımda çok ağlamıştım harap etmiştim kendimi resmen çünkü kadın eşiyle ilişkiye bile giremiyordu ki:çok üzgünüm: sonra demek ki dedim Allah nasip edecekse ediyor üzülmemek sabır etmek gerek :1hug: F

Söylediklerine sonuna kadar hak veriyorum.. Her insanlar ayri ayri imtihanlara tabi tutulurlar... Kimi cok fakirdir.. Evini, ailesini gecindirmek icin cabalarr... Kiminin pek cok evladi olur, ama ne arar ne sorar... Kimi esiyle problemler yasar... Bizimkisi de buymus... Buna da sükürr... Yalniz bir noktaya katilmiyorum... Kimsenin mutlulugu beni mutsuz etmiyorr.. Beni mutsuz eden hal ve hareketlerr... Önemsenmemekk... Kücükken babacim bana ve kardesime cikolata aldiginda, disarda yemeyin belki cani cekip de alamayan olur derdi.. Biz baskalarinin duygularinin önemsenmesi gerektigini ögrendik.. En kücük detaya kadar... Neyse.. Ben yüregimi actim.. Icimdekileri paylastim.. Yorum sizin... S

insanlar bıldıklerı halde elde edınce malesef bazı şeylerı unutuyor... olmayanı ezmaya yıpratmaya çalışıyor bazılarıda aklınca gayrete getıreceğını sanıyor... bunlar toplumda sık yaşanan şeyler arkadaşlar... bu ımtıhan zor ve ağır rabbım peygamberlerını bıle evlatla ımtıhan etmış... sabrınız inş gayretlı ols.. inş sonunda başaranlardan olacaksınız... daha geçen gun iş arkadaşım ben uçuncuyu ıstıyorum ıkı sene sonra doğırucam dedı.. hadı ya dedım senın elındemı.. tabı dedı.. ben ıstersem olur.. yeterkı nıyet edım... tedavıler var ben bu zamanda olmuyo duyene inanmıyorum dedı... off ne desem... sen bu kadar cahıl olamazsın dedım... buyuk konuşma... ama anlatamadım... ben ıstersem olur... dedı ıkıtaneyı ıstedım doğurdum dedı... insanları anlamak çok zor... rabbım ol derse o kapılar açılıer... ve dedım kı senın ımtıhanın bu değıl ve rabbım her ıstedığınde rahtlıkla vermış sana. ama dıkkat et... evlatların var onlara bı ımtıhan vurmayacak ne bellı... dığer arkadaşım bu sözum uzerune ıkı gun uyuyamadım dedı... evet ya benım var ama ya kızımımn ya oğlumun ilerde olmazsa.. ya hıç böle duşunmemıştım.. dedı... hayat bu... arkadaşlar bu gece uykum kaçtı ya saçlamadım galıba kurusuruma bakmayın rabbım kolaylıklar versın sızlere... ve sabrınızı gucunuzu artırsın... tatlı bebişlerınızı bıran once nasıp etsın... dua ile.. iremNaz Annesinin

ısteyen herkese Allah tez zamanda bir evlat versin. Ama çocuk sahibi olup da sizi anlamayan yakın dostlarınıza biraz sitem eder gibi gördüm sizi.. Sizi nasıl anlayabilirler ki? Ya da şöyle diyim :ne yapmalılar? Nasıl davranmalılar? Sürekli sorsalar üzülürsünüz diye sormazlar belki, hiçbirşey olmamış gibi davransalar bu sefer de beni kendi yerine koymaz anlayamaz diyebilirsiniz.. Zor işler:(( Eminim ki o yakın arkadaşınız da üzülüyordur sizin için ama ne kelimelerle ne de davranışlarla birşey yapabilir sizin için. Uzaklaşmanız da biraz sizden kaynaklı sanki. . Hasretle yüzleşmek her seferinde... ınşallah inşallah Allah hepinize en kısa zamanda bir melek versin.. K keykey

kuzenelrımın içinde en önce ben evlendım benden 5 gunsonra 1yılsonra 1bucukyılsonra 2yılsonra evlendı kuzenelrım.2sı bbeişleirni kucakalrına aldılar bırı hamile bırde hamile kaldı ama dusuk yaptı. 1yılsonra velenen gecenelrde dogumyaptı ve ben hala gidmedimonu ziayere. onceden muhabbetımz çoktumsnde saatlerce konsurduk söle böle dıye eşlerimizn vardıyalari uyardı bırbırımze gelıp giderdik tabı hamile olana kadr. nekadr araya mesafe koymmya calışsanda farkında olmadna elınd eolmadna o mesafe kendılıgındne konuverıyor giriveriyor araya canım. sıkma canını. biz her yaz tatılındebenım memleketıme giderdık bayramalrda falan. ailem burda ama akrabalrımz orda. buyaz tatalınde gitmecm oraya. cunku herkez onların mutlulugundn söz edeck ve bana acır gözlerle bakacak. ama rabbım çok buyuk bızım içinde en hayırlı zmanı beklıyor be gulum

inşallah dediğin gibi seneye anneler gününde burada anneler günümüz kutlu olsun diyebiliriz birbirimize, ben arkadaşlarımın da anneler gününü kötü birşey düşünmeden kutluyorum, ama hemen lafı bana getirip sen de seneye anne olursun inşallah, bebek yok mu daha, aaa ama yaşınız geçiyor, hadi bizimkine arkadaş olsun sizden de bekliyoruz artık diyorlar ya da daha görür görmez ee daha bebek yok mu diyenler var ya bu laflar bana dokunuyor.. aslında kötü niyetle söylemiyorlar bazıları belki ama işte bebeği olanlardan bunu duymak üzüyor beni.. takmamak, takılmamak gerek, ama hassaslaşıyor insan bazen.. Allah sabrımızı da meleğimizi de verir inşallah arkadaşlar... en kısa ve en doğru zamanda.. . push ; irem naz Canım

Hiç unutmuyorum... Kuzenimiz kızı daha 3 yaşındaydı. Duvarda asılı olan düğün resmime baktı. Bu gelin kim Nevin teyze dedi. benim güzelim dedim. Ama sen evli değilsinki, senin bebeğin yok, evlilerin bebeği olur dedi bana zilli... Öyle kaldım, güldüm, üzüldüm ne diyeceğimi ne düşüneceğimi bilemedim... Ama aynı çocuk ki o benim canım ciğerim, her gece bana dua eder. Allahım Nevin teyzeme bebek gönder nolur diye... Seni çok iyi anlıyorum ama şöyle bir gerçekte var. Dışardan bakıldığında evet yaa, kusursuz hayatları var diyoruz. Ev var araba var para var sadakat var çocuk var. Her şey ellerinin altında sanki, hiç bir şey için uğraşmıyorlar, hop diye kucaklarına düşüyor sanki... Ama unutmamamız gereken bir şey var ki, hiç kimsenin hayatı kusursu değildir, sorunsuz değildir. Bizim sahip olupta farkında olmadığımız birçok nimete bir başkası sahip olamayabilir. Herkesin hayatında sorun vardır. Bizim sorunumuzun farkı, çok ortada olması malesef, herkes tarafından görülebilen bir sorun olması... Evlendikten 2 ay sonra ee bebek varmı diye soran bir toplumda,5 senedir çocuğun olmadığını saklamak, yada bunu açıklamayaçalışmak çok zor, çok zor, çok zor.. Karşı tarafın işide zor aslında.. Benim diğer kuzenim 2. bebeğine hamile.. Ve hamile olduğunu öğrenince ağlamış. ben Nevine nasıl söylicem diye. hep benim hamilelik haberimden sonra olsun istiyormuş 2. bebeği... Onlarda tam olarak nasıl davranacaklarını bilmiyorlar işin açığı... ben onlarla sevinir onlarla üzülürüm. Onların çocukları benim yeğenim gibidir, canımıniçidir.. Hep hamileliklerinden bahsetseler olmuyor, hiç bahsetmeseler olmuyor... Bende artık soru sormaya çekinmeye başladım.. ben istiyorumki her detayı anlatsınlar, onlarla beraber yaşıyım bu mutluluğu. Ama onlar üzüleceğimi düşünüp hamile değillermiş gibi davranıyorlar.. Sanırım bunu bir orta yolu yok... Elimizde iki ucu da kirli bir değnek var ve bu değneğinortası yok malesef... Bizi bizden başkasının anlaması çok zor... Bazen diyorum, benimde bir bebeğim olsaydı belki bende bebeği olmayanlara, olamayanlara aynı tepkileri verirdim, kim bilir... E esila@mxixsra Aktif

Bir zamanlar yedigimiz ictigimiz ayri gitmeyen, hayatimizin ilklerini yasarken birarada oldugumuz, en güzel günleri paylastigimiz arkadasim hamile... Dügünümüz ayni günde oldu... Almanyaya ayni gün geldik.. Sandim ki bütün mutluluklari ayni anda yasayacagiz hayatimiz boyunca... :asigim: Olmadi... Ben hep geride kaldim elimde olmayarak.. :çok üzgünüm: Ilk bebegine hamile kaldiginda basladi ayrilik noktamiz.. O bebegini dünyaya getirmenin mutlulugunu yasarken ; ben hicbir zaman dogal yollardan anne olamayacagimi ögrendim... Hic sevinemedim onunla birliktee... Hic mutlu olamadimm.. Onun icin bile olsaa.. :1no2: Icimdeki anne olamayacagim korkusu ve kahri sarmisti tüm kalbimi... Baska duygulara yer birakmayacak kadar hem de... senağlama Imrendim hep onun hayatina... Ne kolaydi onun icin hersey... Istediklerine cok kolay sahip oluyordu... Hemde hic beklemeden... Zaman öyle hizli gecti kii... Benim yalnizligim büyüdü icimde yillarcaa... Onunsa evladi.. Anne olmak güzeldi biliyordumm... Ama o duyguyu tadamiyordum.. Bu nedenle ben onu anlayamadim yillarca.. O da benii... Icinde oldugum durumu görmezden geldi sadece... Yerime koymadi kendisini.. Koyamadi belki dee... Benim gibi beklememisti ki.. Benim kadar hasret cekmemisti.. Benim kadar özlememisti.. Simdi ikinci cocuguna hamilee.. Artik kaciyoruz birbirimizden.. Iki vebali hasta gibi.. Onu görünce icimdeki yara kaniyor usul usull.. Acilarimla yüzlesiyorum.. Onun elinden tuttugu cocugu, kaybolan yillarimi... Karninda tasidigi bebegi hic gerceklesmeyecek hayallerimi vuruyor yüzüme... :çok üzgünüm: Bazen tesadüfen bir ortamda bulundugumuzda... Ve ona sorular soruldugunda gözlerimin icine icine bakiyor cevap verirken.. Acilmasi hic istenmeyen bir kutuyu araladiklari icin... Belki de gözlerimdeki aciyi görebilmek icin... senağlama Cocuklar bile bazen öyle acimasiz olabiliyorlar ki bilmeden... Bir cocuk bana gelip " senin cocugun neden yok? " diyorr... Ya da " sen neden anne degilsin? " ... benneyaptımki O an herkes birbiriyle bakisiyorr kacamak.. Sonra cocuk biri tarafidan "a bak orda ne var " gibi sözlerle ortamdan uzaklastiriliyor.. Digerleri de size dönüp " cocuk iste! " diyebiliyor sadece... Ama artik minicik bir cocuktan duydugunuz o sözz beyninizin icinde ugultu seklinde büyüyüp gidiyorr... Yüreginizin bir kösesine mih gibi cakilip kanatarak.. Sonra ; herkesin sahip oldugu tek sey olan cocuklarini konustugu böyle ortamlardan kacar oluyorsunuzz... En yakin arkadasiniz bile sizi anlamadiktan sonra... Yapilcak tek sey kaliyor geriye.. Ruhsuz kalabaliklardan, paylasilmayacak yalnizliginiza dönmekkk... :a015: Bizi anlayamazlarr... Sera96