ben düşündüm hemde çok. şu an tüp bebek tedavisindeyim ve eğer bebeğim olmazsa bir gün elbette seveceğim kanımın ısındığı bir bebeği alıp evlat edineceğim. Z

slm arkadaşalar bende yeni katıldım aranıza

bizde düsündük esimle bu konuyu su an tüp bebek yapiyoruz bir kere denedik olmadi birde asilama demedik olmadi... deprem oldugu sene bir binadan 6 aylik bebek kurtulmusdu onu alacakdik aradik sorduk sorusturduk malesef teyzesi cikdi bebegin veremem dedi hak verdim bende olsam vermem teyzesi sonucda hatta o zaman hc denememisdik bile tüp bebegi

bu çok zor bi karar yaa ben pek istemiyorum galiba düşünsenize ya daha sonra kendi bebeğimiz olursa ikisine aynı davranabilirmiyiz? M melissa78

bizde aynisini düsündük daha dogrusu esim, ben biraz tereddüdeyim acaba benim ailem ve esimin aileside kabul edermi yoksa dislarmi diye, eger dislarlarsa icim canim yanar C

bence çocuğu olsun yada olmasın maddi ve manavi gücü olan herkes evlat edinmeyi düşünmeli o kadar çok kimsesiz çocuk varki

slm, eşimi ikna edebilsem bende çok istiyorum evlat edınmeyı 4tüp bebek 1 aşılamam tutmadı ilerde kendı bebeğim olucağını biliyorum buna ınanıyorumm ama yardıma muhtaç okadar çocuk varki onların bizlere bizlerinde anne olmaya çok ihtiyacı var... kuzi

Zaten evlat edindiğinizde cocugun devlette iş bulma garantisini elinden alıyorsunuz eger okumazsa bir işi bile olmayabilir ama koruyucu aile olursanız bu hakkı baki. bu ülkede herkes bir cocugun elinden tutsa ne kadar guzel olurdu. o cocuklar onları azarlamayan itip kakmayan birilerine anne demeyi bence sonuna kadar hak ediyo yasım biraz daha buyudugunde bende bebeğim bile olsa bir cocuga koruyucu aile olacagım bunu içten ve tüm samimiyetimle soyluyorum. misty

bencede o kadar çok kimsesiz çocuk var ki, öğretmen olunca insan daha iyi görüyor, onların nasıl sevgiye muhtaç olduklarını. Öğrencilerim anne demek istiyorlar bazen izin vermiyorum, annelerinin kulağına gider kadınlar üzülür diye. Onlar azıcık sevgiye zaten anne derler eminim. Bende mecbur kalırsam evlat edinirim diye düşünüyorum ama gerçekten zor bir karar genetik faktörü düşünüce. Aileleri zaten sorunlu olmasa o bebeleri bırakmak zorunda kalmazlardı. Bazende devlet zorla aileden alıyor bebeği bi de bu faktör var. Kimbilir neler görülüyor da o bebek aileden alınıp devletin bakımına geçiyor. Ama eşim pek yanaşmıyor. Allah isteyene kendi çocuğunu sağlıklı bi şekilde verir inş. Umarım devlet bakımında olan evlatlarımızda sıcak yuva hasretini giderecek ilgili aileler bulurlar. Evlatlık olduğu küçük yaşta söylenmeli diyor uzmanlar, bencede küçükken alışabilir ama ergenlikte duyarsa yıkım büyük olur. Zor bir süreç gerçekten, herkesin harcı değil sanırım. Benim çocuğum olursa bile ben bir gün koruyucu aile olayı düşünüyorum. Tabi eşimde kabul ederse. Zamanını iyi ayarlamak lazım herşeyin. Bir de evlatlık olunca daha alıngan davranabilir çocuk, o ayar öyle ince verilmeli ki varsa kendi çocuğunuzla o birbirini eşit görmeli, hissetmeli. Herkesin hayırlı bir ailesi olur dilerim.. S