çok güzel bi konu açmışsın canım.. ben daha calışma hayatnı yenı goruyorum stajyerim ama gördüklerim karsısında inanılmaz şoktayım :1shok: maskelileydi

çalışma hayatı iş arkadaşlarına eğer bir amire bağlıysam amirine göre değişiryor. acı ve tatlı kıvamında. haaa bide başarılı olursannnnnn çekemeyenlerin pek çok olur daha neler neler yıldırma-karalama politikaları ile nasıl başa çıkılır stratejiler neler bunları iyi bilmek lazım yani suya sabuna bulaşmadan nasıl ilerlenebilir çalışan bayanlardan bu konuda öneriler bekliyorum

Sanırım ben de fazla bezdim o yüzden çözümü kabuğuma çekilip çalışmakta buldum. Bir yandan da artık bir bebeğim olsun istiyorum ama bu stres içinde hamile kalabilmek mümkün değil zaten fiziksel olarak. Kendi kendimi motive edip mutlu olmaya çalışıyorum ben de, gerçi benim durum biraz daha farklı, bizde benim altımda çalışır gözüken bir hatunun üst yönetimle haşna fişne ilişkisi var ve durum öyle bir hal aldı ki hangimiz hangimizin altında çalışıyor belli değil. Üstelik bahsettiğin gibi hinlik, şeytanlıklar da cabası. Ben de söyleyeceklerimi, yorumlarımı hep süzgeçlemek durumundayım. Sadece o değil başka gıcıklar da var, çok zor gerçekten huzur olmayınca motivasyon da etkileniyor. En kötüsü de tüm bu olumsuzlukların yaptığın işle alakası olmaması. Entrika alavere dalevere... Keşke bizi yoran yıpratan sadece iş olsa. fisfisfis maskelileydi

Evet bence de işin sırrı pozitif olmakta... Ben çok uzun zamandır işyerindeki ortamdan, ayak oyunlarından ve iki yüzlü iş arkadaşlarımdan dolayı bunalımlardaydım. Öyle bir hale geldim ki yaptığım işte de verimim düştü. :1shok: Sonra bir an durup kendime baktım ve silkelendim, zaten onlar da böyle olmamı istiyorlardı. Ben de kendi kendime küçük terapilerle kendimi toparlamaya başladım yeni yeni. Artık herkese herşeye gözlerimi kapadım, sadece işime odaklandım. İşin sırrı tüm gıcıklıklara rağmen inadına gıcık olmamak ve pozitif olup gülümseyebilmek bana kalırsa... alkisalkisalkis maskelileydi

süper konu olmuş arkadaşım işyerinde problem olmazmı hiç... aslında ilk iş görüşmemde anlamıştım başkasının yanında çalışamayacağımı... o anda bile potansiyel rakip olarak görüldüm...3 gün tahammül edebildim, bir yakınım Türkiyenin en büyük fiirmaların birinde üst düzey yönetici olarak çalışıyo çok iyide bir maaşı var ama sürekli diken üstünde.. birbirini çekiştirenler yüze gülüp arkadan kuyu kazanlar... ben kendi işimi kurdum sıkıntısı yokmu... var hemde nasıl vergisi bankası faturası derken bişey kalmıyo, birde tabi tahsilat sıkıntısı, müşteri kaybetmemek için veresiye sistemi malesef... yine ayın sonu geldi milyarlarca ödemem var ama kimse teli açmıyo kimi tatilde kimi önümüzdeki ay diyo... yine cepten ödeme yapcaz kısacası... açarken azıcık aşım ağrısız başım dedim ama öyle olmuyomuş, gerçi yine maaşlı çalışan birine göre rahatım kimsenin nazını çekmiyorum canım istemediği gün gitmiyorum işe, ya işten çıkartılırsam gibi bi korkum yok... ne demişler marketler zincirinde çalışacağına kendi bakkalın olsun... maskelileydi

kafamçokkarıştı