cok sevındım adına rabbım hayırlı gunlerde uzun yasatır ınsaallah... benım bebegım de 5+2.. bu gun keseyı gördum... cok mutluyum A

Adınıza çok sevindim. Allah kucağınıza aldığınız günü görmeyide nasip etsin. 3 tüp bebek. dile kolay o kadar mücadele o kadar para o kadar umut. Allah öyle bir imtihan vermiş ki sabrının mükafatı verilmiş. Ben bu konuda sizin kadar sabırlı olamıyorum ne yazık ki. Gün geçtikçe eşimle arama duvar örülüyor. Bir senelik evliliğimiz olmasına rağmen daha 1. yıl denemelerimize rağmen aramızda müthiş bir kopma oluyor. Eşimin farklı sorunları da eklenince içinden çıkılmaz bir haldeyiz sele kapılmışlar gibi sürüklenip gidiyoruz. Sevgimizden bile emin olamıyorum bazen. Acaba rabbim bizim ayrılmamız için bir sebebp mi veriyor bunu bize. Kopmamız için bir sebep mi. O kadar isyana sürükleniyorum ki. Yaşadığım olumsuzluklarla birlikte neden deyip duruyorum içimden içten içe kemirdim 1 senedir kendimi. Eşim işinden ayrıldı. Ailelerimiz rası iyi değil eşimin sperm sorunları herşey üst üste ve kopuyorum sanki ondan bu dünyadan hayat bıkkınlık veriyor. Olmayacksa niye evlendim diyorum neden ailemle kötü oldum neden bu kadar zaman kaybettim.. Çok üzüldüm, kırıldım. Bu bebek işide beni çok etkiledi yaşın 35 oluşu geç kalma korkusu. Sabır diyoruz ama yılların sabrı artık bu noktada bitiyor. keşke 20 25 olsaydım o zaman sabrın peşinde olurdum. ne yapıcağımı bilmiyorum. GErçekten umutsuzum. Mutsuzum. Olmayacağını geçiriyorum aklımdan hep ve bu evliliğin biteceği fikri geliyor aklıma. Dua edin bana çok kötüyüm. T

İnşallah darısı isteyen herkesin başına.. Eşimin sperm sayısı bugüne kadar en fazla 3 milyon oldu.

merhabalar, ben de yazdıklarınızı okudum ve nacizane fikrimi belirtmek isterim. katılırsınız ya da katılmazsınız bilemem. belli ki eşinizin işini kaybetmesi, aileler, başka sorunlar sizi ve eşinizi yıpratmış. bir de bu çocuk meselesi çıkınca epey depresif hale gelmişsiniz. eşiniz ve siz ayrı ayrı bu depresif ruh hali yüzünden bir birinizden uzaklaşmaya başlamışsınız. bence her sorunu ortaya koyup tek tek üstüne gidin. bakın eşinizle aileler muhalefet ettiği halde evlendiğinize göre birbirinizi severek evlenmişsiniz. önce bu sevgiyi yeniden canlandırın. eşinizle karşılıklı konuşun, bir birinize açılıp, rahatsızlıklarınızı, güvensizliklerinizi ortayakoyup bir birinize güven verin. şu depresif ruh hallerinizi atın. sonra çocuk meselesinin üzerine gidin. ve inanın düşük sperm sayısı yükseliyor. yeterince yükselmese bile aşılamaydı, tüp bebekti çocuk sahibi de olunuyor. ben de 36 yaşındayım bazen bende geç kaldım korkusuna kapılıyorum ama bakın şu an 42 yaşındaki bir arkadaşım 10 aylık evli 5,5 aylık hamile. yani kaderinizde varsa geç diye bir şey yok. ayrıca allah dermanı olmayan daha büyük dertler vermesin insana. son olarak çok içten bir tavsiyede bulunayım, bence bir süre bu kısırlıkla ilgili topiclere de girmeyin. zaten sorunlarla kırılgan ve kötümser olmaya yatkın bir ruh haline meyillisiniz. burası bir motivasyon kaynağı olduğu kadar, aylar yıllarca denemiş, çocuk sahibi olamamış insanları okudukça insanı daha bir panik ve üzüntüye de sevk edebilecek bir yer. ben bile bazen 4-5 defa tüp denemiş, her ilacı, takviyeyi kullanmış insanları okudukça, "allahım bende mi böyle olacağım, o kadar gücüm yok" diyorum. son olarak dilerim hakkınızda her şey hayırlısı olur ve hayat her şeye rağmen güzel ve bu gün sorun sayıp, üzüldüğümüz konular gün gelip de geçip gidiyor sakın unutmayın. T

kırmak ıstememıstım ama sanırım ıncındın... bunun ıcın hakkını helal et.. sanırım ben ızah edemedım ve ya bıraz agır oldu... ben hıc cocugun olmayacak demedım.. rabbım ınsaallah hayırlarla ve guzellıklerle nasıp etsın sana bır yavrucak... benım ızah etmek ıstedıım sey esımle neden evlendım cocugum olmayacaksa söylemıne karsın: bı baskasıyla evlenmıs olsan da belkı yıne olmayacaktı.. kısıye baglamaktan öte kaderden gecıo demek ıstemıstım.. senın yıne olmaz hıc bı zaman demedım.. ne haddıme.. ben bunu bılemem kı... rabbım nasıp edecek veya etmeyecek kımse bılemez... ısyan etmekten yana sorduguna gelınce... üzüldüğüm göz yası döktüğüm ve cırpındıgım olmadı... nerdeyse her gunum böyle gectı... ama ısyan farklı bı boyut... bızler robot degılız... elbette üzülürüz de aglarız da.. ısterız de.. ama teslımıyet vardır.. layık görülen buymus seklınde.. umarım söyledıklerımı samımı bulmussundur.. rabbım sancılarını dındırsın ve esını ınsaallah sana bu dunyada ve ahırette sonsuza kadar sevecegın eş olarak nasıp etsın... bebegının babası olarak aynı zamanda... sevgiyle...

Allah hayırlısıyla kucağımıza almayı nasip etsin canım. Senin adına çok sevindim.

Canım yaşım 33 eşimle 7. yılımıza girdik. Eşimin problemini ilk öğrendiğimizde bana ayrılmayı teklif etti. Problem bende olsaydı ve ben bunu sana teklif etseydim kabul edermiydin diye sordum ve etmeyeceğini söyledi ve bugünlere çok zahmetler çekerek geldik. İkimizde çok fedakarlık ettik. Evlilik bence fedakarlıkla yürüyor. En azından ben öyle yürüttüm canım. Hastalıkta, sağılıkta, üzüntüde, varlıkta, yoklukta eşini sevebileceğini düşünüyorsan yada seviyorsan herşeye göğüs geriyosun. Ama sevginden şüphen varsa problem. Ben bu problemin bizi birbirimize daha çok bağladığını düşünüyorum. Sanki onu daha çok sevmeye başladım. Eğer seviyorsan eşin herşeyden herkesden daha değerlidir bence. Çocuğum olmasa da ona sahibim. Eminim o da aynı düşüncelere sahiptir. Umarım problemlerinizi bir an önce çözer ve hayırlı sağlıklı bir evlat sahibi olursunuz. Edanur86 Rabbi heb li mines

ne kadar guzel br mutluluk masallah darısı bzlere olsun ınsallah bu arada sperm degerlerınız nasıldı? T

yazını hayretler ıcınde ve uzulerek okudum.. rabbım ınsaallah sabrını ve dayanma gucunu arttırsın... ama sana bı konuda katılmıyorum.. bunu da yasından dolayı yanı gec kalıyorum hıssıınden dolayı oldugunu bılıyorum.. ama... allah belkı esını degıl senı ımtıhan edıyordur.. sebep erkek kısırlıgıdır ama sana nasıp olmayacaktır.. esınle evlenmeseydın.. bı baskası olsaydı.. çocugum olurdu mu dıyodun... rabbım herseyı kaderle baslatır.. alın yazısıyla devam ettırır.. belkı de esının sayı problemı duzeldıgınde sen yıne hamıle kalmayacaksın... yumurtaların kusursuz görunse de döllemeyecek belkı doğmamıs evlatlarını.. allah, kulumu ımtıhan ettıgımdekı ılk tepkısı neyse ona göre muamele yaparım dermıs... basına gelen bı sınav ıcın tüh nerden cıktı nıye ben. neden bu kadar 5 para etmez ınsanlarla doluyken kaınat, bana yasatıldı dersın... sonra canının acısı dındıgınde ıcın soğuduğunda affet rabbım tövbe.. bagısla sundan sundan dolayı bu laflar cıktı dersın.. işte bu tövbe hak katında makbul olmazmıs.. en buyuk sınavda bıle RABBIM KAHRIN DA HOŞ LÜTFUN DA.. YA METANET VER YA İYİ SONLANDIR demenmıs hayırlı olan bı sey daha var kı.. ben bır bebegın aileyı yakınlastırdıgını ve ayakta tuttugunu ınananlardan degılım.. bıtecekse erteler.. eme bıter.. bı yerde bı gun bıter... yeter kı rabbım ıcınızı sevgiyle ıhlasla ve teslımıyetle yoğursun.. evlat sahıbı olmak ıcın evlenılır mı... evet evlenılebılır... bı sebebı olabılır... ama evlat sahıbı olmadın dıye ayrılınır mı... ayrılınmaz.. nerden bılıyorsun ayrıldıgında nasıp olacagını... bence ablacım sen kalk bı abdest al... namazını kıl.. kuranı kerımını oku. ya da netten dınle.. kabe ımamından bır sekıne... şifa olacak.. bı sure de olsa ıı gelecek... selametle... D

Arkadaşım tabiya; yazdıkların gayet mantıklı evet bahsettiğin kadere ve alınyazısına inananlardanım. Bende bu noktadayım zaten. KAderde yok belki, belki kaderimde bu evlilik vardı ama bu sebpten dolayı bitecek veya bitmeyecek. Ancak bu duruma bu kadar açıkca anlattığım durumuma tavrın her ne kadar içinde ki inancına bağlı olarak bana yol gösterme tarzında olsa bile biraz garip buldum. Allah ın kime neyi nasip edip etmeyeceğini, hiç birimiz bilemeyiz öyle değil mi? Ben bu isyanı edip imtihanımda başarısız oldum diye Allah bana çocuk vermeyecek mi? İmtihanın ilk başında veya ortasında veya sonunda asi olduk diye veya başka türlü düşüncelere girdik diye Allah o imtihanda bizim yanımızda olmayacak mı? Çocuk olsun başka bir mevzu, istek olsun Elbette haklısın konuşmalarında fakat, hayatta herkesin bir döneminde böyle isyana açık olduğunu unutma. Allah bu durumda olan kulunun yanında olmayacak mı? Sen bu kadar beklediğin hamileliğinde hiç isyan etmeden hiç ağlamadan hiç korkmadan mı bekledin. Eğer öyleysen senin tebrik ediyorum. Ben ayrıca çocuk olmuyor diye ayrılmayı tabiki düşünmeyeceğim. Ama olaylrın üst üste gelen yıkımların birikmişliği ile aradaki örülen duvarların arkasında kaldığımı söylüyorum. HE bu duvar belki ayıracak beni. Ama çocuk olmadığı için değil tabi ki. Ancak yaşadığım durumu benim yerimde olmadığın için çok da anlamayacağın kanaatindeyim. Sevgiler,