herkese güzel huzurlu bayramlar diliyorum. doğumu bekleyen arkadaşlarımızın allah yatdımcısı olsun. dediğim gibi benimki mecburiuettendi. ilkinde çok dua etmiştim normal olsun diye allah dualarımı ikincisinde kabul etti. ama inan çok zordu. canı çok tatlı bir insan değilim ama hala hatırlayınca ağlama krizine giriyorum. ben olayı ancak doğumun ertesi günü idrak ettim aslında. dr. önceden bile bile normal dese cesaret eder miydim bilmiyorum. tek bildiğim" denemessek çocuğun hayatı riske girecek çünki şimdi sezaryan şansımız yok"denmesi karşısında yapabileceğim başka seçenek yoktu. önce rabbim sonra dr. ve ekibi çok yardım etti. allah doğu yapacaklara gündüz nasip etsin... çok vakit bulamıyorum hepinizi öpüyorum.. F

allah kurtarsın canım B

canım bizide eklersen sevinirim listede bizde olalım :) 39. hafta da spinal sezeryanla oldu 3500 kilo 52 cm adımız mehmet hikayemide müsayit bi zamanda eklerim durmuyor bizim oğlan... K

Smurfie81 hikayeni okudum ağlamaktan helak oldum.. bende şu anda 16 haftalık hamileyim.. senin yaşadığın sorunları bende yaşadım.. bende eşimde tedavi gördük.. inşallah senin gibi bende yavrumu kucağıma alırım... allah kısmet ederse mayısın ilk haftası görünüyor doğum.. Hikayeni okuduğumda ilk anlayamadım ama bu hikayeyle çok tanıdık geldi bana.. aynı tarih, aynı bebek, aynı bebek ismi... bi arkadaşımız var o kadar benzettimki sizi.. hatta eminim bile... dur bi dakka 2006 mayıs ayıydı evlendiğinizde değilmi... ben manisalıyım eşim izmirli işimiz manisada olduğundan dolayı manisaya yerleştik... çok tebrik ederim canım... allah analı babalı büyütsün inşallah.. bende fırsat buldukça mayıs anneleri topiğinde yazıyorum... http://www.kadinlarkulubu.com/mayis-anneleri/432695-2012-mayis-anneleri-paylasim-alani-726.html E

benide ekleyin 14 kasımda normal doğumla 40-1 de 3440 gr oğlum mehmet dünyaya geldi

ben varimmmm oglum gelcek insallahh 2 hafta sonra F

maşallah Ecrin hanıma insallah kalçayla ilgilide problem olmaz bol sütlü günlerrrrrr pembefidan yaren yağmur

Doğum yapan anneleri tebrik ediyorum, ben de ocak annesiyim. Ağladım okurken. İnşallah biz de zamanında alırız yavrularımızı kucağımıza...

Smurfie81 ve cicili rabbim evlatlarınızı mutlu yuvanıza bağışlasın öncelikle neler hissederk okudum yazılarınızı anlatamam heleki Smurfie81 ıkınma provalarını okurken denedim hem güldüm hem ağladım çok şüküğr kavuştunuz meleklerinize darısı bizimde başımıza hayırlısıyla. Paylaşımlarınız için çok teşekkür ederim iyiki varsınız . push ; Sedus Huzur

namık erdem im uslu uslu doğdu... 21 kasım 2011 aksamı yarım saatlik yürüyüşümü yaptım gece 10da duşumu aldım.. eşimin yanına yatağa gittim.. tam biraz kitap okuyayım diye uzanınca bir den yatakta ıslaklık bacaklarımın arasında durduramadıgım ılık bir sıvı hissettim.. hemen ayağa kalktım devam ediyordu.. eşime bu su olabilir mi dedim.. ama anlamamak zaten mümkün değildi. suyum gelmişti 38+2 de... sakince baya bi akmasını bekledik. giyindik. eşyalarımızı aldık egepol hastanesini aradık.. egepolde o gece nöbetçi kadın doğumcu hakan sabırlı ydı. bizde madem nezahat hanım yaptırmıcak dogumu bende evimin yanındaki medikal park a gideyim dedim. hazırlandık 22 kasım gece yarısı saat 00:30 medical park a gittik. acil de indik arabadan ben şarıl şarıl akar vaziyette ulaştık.. cok kötüyüm suyum geldi ve hala gelmeye devam ediyo dedim.. adam suratıma baktı.. baktı... beyfendi dogum yapıyorum dedim.. bizde kadın dogum acili yok ki.. burada bi şey yapılamaz dedi.. kal olduk.. ne yani dedik... ölelim mi.. yani 2 3 dakika adam bize biz adama sular yere akar ve bakar vaziyette durduk. adam en son medical park ta dogum için yapılacak bi şey yok dedi adam gidebilirsiniz dedi ve inanılmaz bir şaşkınlıkla arabamıza bindik.. rezillllllik... 20 dakika sonra egepoldeydik.. durumu anlşayan acilciler hemen beni hasta odalasına aldı. kıyafetlerim cıkarıldı... hasta dosyam nst lavmanım hersey büyük bi profesyonellik ile ebe hemşire tarafından sakince yapıldı.. ve doktora telefonda bilgi verildi. doktorda nst ye baglı acılma olacagı vakit gelecegini söyledi.. ben sabah 8 e kadar nst ye baglı sancısız bir sekilde bekledim.. bebek saglıklı idi ve her saat bası catıma bakılıyordu. vee 8 de sevgili doktorum nezahat hanım mesaiye gelip beni hakan beyden devraldı.. saat 9 suları suni sancı verilmeye baslandı.. ölüm gibi bi şeydi.. olmayan sancıya suni sancı vermek... off off.. epidural aralıgım gelince epiduralim yapıldı ve normal doğum açılması için bekleme başladık.. saat 13 de doguma cıkarıldım.. epiduralim arttırıldı. nezahat hanım ve ebe geldi. dogum basladı.. baslaması ile bitmesi zaten bir oldu.. mükemmel bir normal doğum yasadım..5 dakika sürmedi.. nezahat hanım gibi bir doktor görmedim.. aynı anda 3 normal doğum yaptırdı.. bi ona bi bana bi şuna gide gele 5 dakikada 3 normal doğum oldu bitti... beni dogum masasına bile ayaklarım tutmadıgı için o çıkardı.. mükemmel bi doktor.. normal doğumu bir kez olsun sezeryana cevirmeyi düsünmedi.. hep bekledi.. sabırla saatlerce.. Allah ondan razı olsun.. muhabbet ede ede dogumumu yaptırdı... daha ne diyim... simdi iyiyiz.. oğluşumla sağlıklı bir sekilde evimizdeyiz.. darısı tüm anne adaylarının basına...

gözünaydın canım. kavuşmuşsun meleğine. bende cmtesi kontrolün vardı ya ne yaptın acaba diye topiğe bakıyodum orada göremedim, burada doğurmuş olarak buldum seni. ne mutlu sana. peki bebek kanala inmişmiydi yoksa suni sancıyla mı indi

demekki sizin için hayırlısı buymuş Allah uzun sağlıklı ömür versin bebişinize.. şimdi ne durumdasınuz hastanedemisiniz şu an..?

Fatmaci ben de normal yaptim tatlim:)

Smurfie, cicili, doğum hikayelerinizi ben de okudum ve çok heyecanlandım, duygulandım. Rabbim bebeklerinizi size bağışlasın. Bizlere de hayırlı doğumlar nasip etsin. Smurfie doğumda merak ettiğim birçok soru vardı, ayrıntıları merak ediyordum. Birçok soruma cevap vermişsin hikayende. Teşekkür ederim bu kadar ayrıntılı anlattığın için. O anları seninle birlikte okurken biz de yaşadık sanki... Allah'ım sağlıklı doğum nasip etsin bizlere de... İnşallah güzel doğum hikayelerimizi anlatma fırsatı buluruz biz de...

canım benim tekrar hayırlı olsun.. egehanı güncelledim.. bizde en kısa zamanda hikayeni bekliyoruz.. öpüyorum seni de oglusunu da.. F

ne güzell hiç unutma doktora doğurmayı bile beceremiyorum diye bağırmıstım :)) şanslısın tecrubelisin direk sezeryan istersin ALLAH analı babalı bütütsün canım

Tablo çok güzel olmuş. Hayırlısıyla bizde zamanı gelince tabloda yerimizi alırız inş..

tablo süper yakında bizde o listede olucazzzzzzzzzz

Kizlar simdi listenize baktimda resmen sasirdim.40 kisiden 33 u sezeryan olmus. Sadece 7 kisi normal dogum yapmis. Neden bu kadar yaygin bu sezeryan ya cok uzuluyorum valla epidural vurulduktan sonra normal dogum yapmak daha mantikli. Sonucta igneyi olunca hicbirsey hissetmiyorsun. Hem epidurali vurulup hemden sezeryan olmak tuhaf :s Neden tercihiniz sezeryan oluyo kizlar merak ediyorum secdenur

smurfie ve cicili dogum hikayelerinizi bir solukta okudum allah bebeklerinizle size saglıkla ömürler nasip etsin...

önce okumak istemedim aglıcagımı bılıyordum. sonra karsı koyamadım içimdeki okuma isteğine. kızlar çok güzel anlatmıssınız. ağlayarak okudum sankı sızın anlattıklarınızı bırebır yasadım okurken. Allah sağlık mutluluk versın hepimize inşallah. benımde bır an önce doğurup yazasım geldi :)) fatma kuş sanada teşekkür ederim böyle bir başlık açtıgından dolayı :)) H

hayır dileklerinde bulunan arkadaşlarımın hepsine tşk ediyorum. doğum yapacak arkadaşlarımıza rabbim yardım etsin. hamileliğim sırasında aslında üç farklı dr. a gittim üçünde de cinsiyeti için kız demişlerdi. kontrollerim düzenli olarak yapıldı renkli ultrasonla yapıldı tabiki ama sonuç kız beklerken oğlum geldi şaşkınlığımı atamasam da utanıyorum ama alışmaya çalışıyorum. allah böyle uygun gördü demekki. doğum tarihi en geç 30 kasımdı ve sezaryandı. uzun süredir sancılarım ve kanamam vadı. gece sancım iyice arttı hiç beklemezken suyum geldi. önce dr. un uzun süre gelmesini bekledik. sonra onun istediği anesteziciyi bu şekilde çok vakit kaybı oldu. ben hala sezaryan beklerken doğum çoktan başlamıştı. yaklaşık 6 saatlik süren bir sancı sürecinden sonra doğum yaptım. çok yardımcı oldular ekip olarak. şimdi toparlanmaya çalışıyoruz... tabiki bu durumda foruma girmek zor.. fırsat buldukça bakmaya çalışıcam.. A

amin cnm sağolasın

canım ben ayın kaçında doğurduğumu yazmamışım sende 25 kasım diye yazmışsın 17 kasımda doğurdum düzeltirsen sevinirim :) J jalesel

Merhabalar. Çok şükür bu topiğe yazmak bana da kısmet oldu. Yaklaşık bir sene önce foruma kayıt olmuştum ve şimdi bebeğimin doğumunu haber vermek için yazıyorum... Allah isteyen herkese bu mutluluğu yaşatsın, hayırlı, sağlıklı evlatlar versin. 26 Kasım Cumartesi günü doktor kontrolümüz vardı. 39+5 günlük hamile olarak gittim hastaneye ve bir anne olarak çıktım oradan. :) Normal doğumu bekliyorduk. Ben ne kadar korksam da doktorumun normal doğuma bir engel olmadığını söylemesiyle her randevudan sonra eve gidip sancılarımın gelmesini bekliyordum. 40. haftayı doldurmak üzereydik ama hala sancı filan yoktu. 3 gün önce bebeğimin hareketlerinde azalma hissettiğim için akşam hastaneye gitmiştim. Ebe kontrol etti. 1 parmak açılmam olduğunu ama bebeğin çok yukarıda olduğunu söyledi. Doktoruma haber verdik o da eve gidebileceğimi söyledi. Nst'de bir problem çıkmadı. Eve geldim ve açılmam olduğunu duyduğum için normal doğum korkum ilk defa azaldı ve çok heveslendim. Açılmam artması ve bebeğin aşağı inmesi için dualar ettim. Doktorum bu arada Cumartesi'ye randevu verdi. 3 gün boyunca sancı, nişan vs. hiçbir şey gelmedi. Akıntım arttı sadece. Akıntımın kıvamı değişikti, pembelik vs. yoktu, ben de nişan ha geldi ha gelecek diye bekledim. Bu değişik akıntıyı açılmamın artmasına doğumun yaklaştığına yorumladım. Cumartesi doktora gittim. Giderken içime doğdu sanırım, hastane çantamı kontrol edip gittim ve aynada son bir kez kendime baktım. Eve belki de bebeğimle gelirim dedim... Dediğim gibi de oldu. :) Doktorum suyumun azaldığını, bebeğin hala yukarıda olduğunu, açılmamda artış olmadığını söyledi. 40 haftayı da doldurmak üzere olduğumdan beklememi uygun görmedi. Sezaryenle doğuma karar verdik. Annemle eşim eşyalarımı almaya eve gittiler. Beni hemen yatırdılar, serum taktılar. 4-5 gibi ameliyathaneye gidecektik. Doktorumun işi biraz uzayınca saat 7 gibi ameliyathaneye girdim. Bu arada babam, abim, yengem, yeğenim çoktan gelmişlerdi memleketten. Onlarla vedalaştım. Ameliyathaneye girerken çok rahattım. İçeride beni karşılayan ekip çok sıcak kanlıydı. Spinal anesteziyi yapan kadın da çok tatlıydı, beni rahatlattı. Masaya yatırıldığımda bacaklarımı hissetmiyordum. Batikonu sürerken hafif bir karıncalanma oldu. Sonra doktoru beklemeye başladık. Doktorum geldi ve perdenin arkasına geçti, çok kısa bir süre sonra, ben daha kesileceğimi beklerken, doğum fotoğrafçımızın objektif sesini duydum. Ne oldu, kesildim mi derken doktorum perdenin arkasından bebeğimi bana gösterdi. O anı anlatabilmem mümkün değil... Allah'ıma şükürler olsun, isteyen herkese nasip etsin bu güzel duyguyu. Sonrasında ameliyathaneden çıkış, odaya geliş, bebeği ilk emziriş... :) Hepsi çok güzeldi. 2 gece kaldık hastanede ve bebeğime hamile kaldığım günden itibaren onun bize çok şans getireceğini düşündüm, aslında fark ettim. Hiç olmadık yerlerden fırsatlar geliyordu kapımıza. Hastanede de olan oldu. Yatışımızı yaparken oda kalmadığını öğrendik. Bizi çok küçük, konforsuz bir odaya yerleştirdiler. Benim moralim bozuldu. Hiç sevemedim odamı. Hayalimdeki gibi değildi. Sonra bir gelişme oldu ve suit odaya geçtik. Hem de normal oda fiyatına. :) Ekstra ücret ödemeden suit odada kaldık. Annem yanımda kalacaktı, o gece kayınvalidem geldi, o ve eşim de kalmak istediler. Bizi bırakmak istemediler. Çok da iyi oldu. Bebeğim maşallah hepimize yetecek kadar ağladı. :) Birisi benimle ilgilenirken, diğer 2 kişi bebeğimle ilgilendi. Yani minik yavrum kısmetiyle geldi. Hamileliğimde de bu tür olaylar çok oldu. Onun ailemize mutluluk getireceğine ilk günden beri inandım. Hamd olsun onu gönderene... Böyle kısa bir hikaye de benden... Herkese evladıyla, mutlu, huzurlu, sağlıklı, uzun ömürler diliyorum. nazlimcimmm

Fatmakoca ellerine sağlık tablomuz çok güzel olmuş gerçekten Hemen eksik bilgimi paylaşayım ben de oğlumun adı Egehan oldu, bu arada çok önemli bi detay diil belki ama doğumu da 37+6'da yaptık Sabırsızlıkla tablomuzun dolacağı günleri bekliyorum F

doğum yapmış anneleri tebrik ediyorum, çok şanslısınız.. biz daha uğraşıyoz.. bişi sormak istiyorum size, acil cevaplarsanız sevinirim.. tabi bebişlerden fırsat bulabilirseniz ultrasonda ki kilosuyla, doğduğu andaki kilosu birbirini tutuyor mu? yani doktorun söylediği ile, gerçek kilosu arasında uçurum olan var mı acaba? az mı çıkıyo, çok mu? :44::44::44:

Aman allahım, nasıl yanii ya ayrıntılı ultrasona falan girmemiş miydiniz, orda pipisine kadar herşeyine bakıyolar, nasıl anlaşılmadı kiii? Ay sağlıklı olsun da hayırlısı canım:) allah analı babalı büyütsünn.. Pembeleri maviye çeviriceksiniz artık olsunn.. Ama büyük sürpriz gerçektenn A

Arkadaslar merhaba size kızımın doğum hikayesini anlatayım ancak fırsat buldum... son günlerde doğum yapamayanlar blirler topiğin daimi üyesi olmustum doğuramadım doguramdım die neyse 19 kasım cumartesi nst kontrolüne gittiğimi bişey cıkmadığını söylemiştim. o gün eşim hastanenin ordaki alısveriş merkezinde geszmeyi önerdi gezdik sonra kocaman bir yokuş cıktık ve benle dalga gecti yardım etmeyecegim sen bu gidişle doğuramayacaksın dedi. bizi görenler kzıınızın adını alışveriş merkezi koyun bile dediler. neyse eve geldik. hersey normal ben artık son günlerde garip sancılar falan cektiğim icin sancı gelirse ayırt edemem suyum veya kanamam olmayınca gitmem hastaneye diye düsünerek yattım. gece 2 gibi uyandım bi garip sancı gelio ve diger sancılara hic benzemio ve cekilnmeyecek bisey deil zaten ben 3.30 kadar düzenli olup olmadığını kontrol ettim ve karar verdim esime duş alacagımı söledim tabi sancılar dayanılır düzeyde oldugu icin sabah gideriz dedim. dus aldım ve sabah 10 a kadar sancılarımı cektim ve her sancıda oturup salak gibi ıkındım. aslında sadece son esnada yani doğumda ıkınılırmıs bu sancılar normal cekilirmiş... ama ne bilim ilk dogumum... sonra annemlere haber verdim memleketten yola cıktılar ama biz daha evdeyz ben diorumki sancı böle ise ne var ama bi yandan korkuyorum ya bugün doguramazsam ansanlar ayaklandı memleketten gelio... neyse taksi cagırdıkesimle 11de hastaneye görümcem falan ulastık.. beni sancı var deince muayeneye aldılar sok oldum ilk defa alttan muayene oldum ben nst ye baglanırım sanıyodum. doktor yatış dedii 4cm açıklık esimi cagırdı yukarı dogumhaneye cıkın dedi cıktık... esime esyalarımı verdiler bana önlük falan verdiler tabi ben bu ara cok duygulandım ona belli etmiorum onlar dısarı ben ileri odalara beni hemen ultrasona aldı baktı bi bayan doktor sonra yan odaya elinde bi cubuk suyumu boşalttı ben tabi ilk doğumum ya anlamıyorum işlemi yapınca anlıyorum suyumu boşalttı dedim. sonra sancı odasına aldılar 2 kişi yatıo 3. de ben oldum. biri sezeryanı beklio yemek yemiş onun tuzu kuru diğeride sancı cekio ama ne sancılar bana serum ve nst bagladılar basladık sancı cekmeye ben tabi önceden hazırlanmısım bagırmayacagım die bi kere bile bagırmadm bagırmıyorum ama icimden bi daha asla doğurmam keske sezeryan olsaydım die geciriorum derken yandaki kadını bi saat icinde doguma aldılar 3. dogumuymus hemen acıldı gitti.. ben diorum annemler asagıda ben doguramayacagım bugn milleti ayaklandırdım. sonra bosalan yataga bi kadın geldi 2. doğumu ve nasıl bagırıo onu gördükce ben korkuyorum diorum ki onun kadar olunca sancılar ben dayanamayacagım demekki hala cok az benm die korktukca korkuyorummm kadına doktorlar kızıo kıpırdama bak suna daha ilk dogumu yazık diolar ama kadın her snacıda kendinden gectikce bende korkuyorum neyse saat ilerlio hava kararıo ben doktor acıklıgı kontrol ettikce ne kadar sürer diorum belli olmaz ilk senin daha diolar ben tabi daha cok korkuyorum ama acıklıgım 7 cm olmus yanda bagıran kadınında 7 cm sonra ıkınmamı sölediler basımda doktor ıkınmayı ögretio ben ıkınıorum nerdeyse nefessiz kalıyorum daha güclü ıkın sana güveniyim masada ıkınacagına alacaagım söz dio ama ben elimden geleni yapıorum ama cok yoruldum artık derken yandaki bagıran kadınıaldılar dogumhaneye tekerlekli sandalyeyle ben tabi yıkıldım resmen nie beni almıyosunz ben doguramayacakmıyım die doktor son kez ıkın söz dedi: tam umutlarımtükendi ben bu işi yapamayacagım herkes boşa ayaklandı artık ölüyüm kurtuluyum Allahım die icimden gecirirken hadi sandalyeye dogumhaneye gidioruz dedi... ben tabi seviniyorum ama garip sevinc cünkü artık ne olursa olsun ama kurtuluyum sonuca ulasıyım canımdan olacagım korkusu yasıyorum... canım kızımı bile düsünemiyorm.. tabi bu iç konuşmaları yaparken hala bagırmıorum.. sonra dogum haneye gectik ben demirleri tuttum 3 bayan doktor alttaan epizyotomi kesisi yapıo bişeyler yapıo ben ıkınıorum nerdeyse ölecgm hal kalmadı o esnada bi erkek doktor sana yardım edecegm son kez ıkın dedi ve karnıma dirseği ile bastırdı ve kızımın geldiğini ve sesini duydummm:) o kadar rahatladım ki tabi soruyorum sacı ne renk d, ie esim sarısın ben esmer hep kumral veya sarı bi kız düsünüyorum yada gözler en azından renkli bi baktım simsiyah saclı bi kız saat 16:20 ipek kızım yanımda... ben artık ordan cıkmak kacmak istiorum kızım yanımda aglayınca dayanamıorum ama bana dikişi atılıo iki kere uyuşturdular ve 40 dk dikiş sürdü bacağım uyuştu dondum artık yalvarıorum nolur bitsin die en az sancı kadar zor bi dikişti.. bebeğimmle ilk gecemiz zordu sütüm 3. gün geldi lohusalıkla ilgili her türlü depresyonu yasadım suan 16. günümz gaz problemimiz var ama ben cok mutluyum bebişim yanımda onun sevmelik olma zamnlarına gelmesini sabırsızlıkla bekliyorum. Sunu düsünüyorum hakikaten normal dogum gibi farklı ve Allahın mucizesi yokmus her türlü zorluguna ragmen.. ve anneler hicbişey yapmasa sadece dogum yapsa annelerin hakkı ödenmez&#8230;&#8230;&#8230;&#8230;.

başka bi konudayım şu an ama bebğimi her düşündüğümde ne kadar zor bir doğum olduğu ve nasıl kıymetli olduğu aklıma geldi ve buraya yazim dedim. 22.11.2011 tarihinde 42. haftada suni sancıyla zor ve uzun (6 saat) bir normal doğum oldu. iyileşmesi zaman aldı. ama 3660g 53cm olarak zeynebim doğdu. herkesin bebği sağlıkla büyüsün

elfinya

canım bende seni merak etmiştim... ipin ucu kaçtı doğum yaptığını okumamışım duymamışım... sağlıkla sıhhatle büyüt bebeğini inşallah... F

39+ 3 onu unutmusum

Ayyy ağlamaktan mahvoldum. smurfie çok güzel anlatmışsın bebeğini ilk gördüğün anı.. O günleri sabırsızlıkla bekliyorummm... Tebrik ederim allah bağışlasın yavrunu

Merhabalar.. Ben de anlatayım doğum hikayemi, hazır oğluş uyuyoken:)39+3 sabahı 08.20de normal olarak dünyaya açtı gözlerini bebiş. Son zamanlarda ağrılarım iyice artmıştı, kasılmalarım da oluyodu. O akşam da her zamanki gibi yine ağrılarım vardı ama artık alıştığımız için çok da kaale almadık. Kayınvalidem, annem bizdeydi. Gece 12 gibi annemi bırakmaya çıktık eşimle, hem de yürüyüş yapmış oluruz dedik. Annemlerin kapıya geldiğimde birden bi sıcaklık hissettim ve yukarı çıkıp wcde kontrol ettim ve nişanın geldiğini gördüm. Ama nişandan sonra ki sürenin ne olacağını bilmediğimden annemi telaşlandırmak istemedim. Eve gelir gelmez banyo yaptım ve yatıp uyumayı düşündüm, sabaha doktora gideriz gibi geliyodu bana. Yattım ama bi yandan da sancıları kontrol edeyim diye düşündüm ve bi baktım ki sancılar 4dakikada 1e düşmüş. Hemen kalktık, son günler sebebiyle kayınvalidem bizde kalıyodu. Ona çorba yaptırdım, aç kalacağımı düşünerek ve hastaneye gittik. Hemen acilden giriş yaptık, nöbetçi doktoru sordum ve en korktuğum doktor olduğunu öğrendim. Çok şey duymuştum kendisiyle ilgili ama yapacak bişey yoktu, doktorum bayram sebebiyle yoktu, konuşmuştuk. Hemen muayeneye alındım, bi tane doğum yapan bayan vardı.''Beni kurtar Alllahım'' vb türünde çığlıklarıyla koridorda dolaşıyodu. Tabii benim korkular tavan yaptı, muayeneye girdim ve duyduğum karşısında şok olmuştum, açılmam 6 santimmiş. Hemen yatmam söylendi. Muayeneden ağlayarak çıktım, hemşireler o kadının 1 santim açılmayla öğlen geldiğini,1santimdeyken bile bağırdığını söyledi. Gecenin 02.30u hala doğum yapamamış. Neyse dışarıdakilerle vedalaştım, içeri girdim. İçeri kimseyi sokmadılar yanıma, sadece istediğimiz zaman kapıda görüşebildik. Sonrasında diğer hastadan gelen isyan, çığlık, ağlama sesleriyle ben de sancıları karşıladım. O, 8santimdeydi ve ben hep ne zaman o hale geleceğimi düşünerek sancıların korkunç hale geleceğini bekledim durdum, kendimi çok çok kötüye hazırlamışım demek. Bütün sancı çektiğim dakikalar boyunca ne ağladım ne bağırdım.. Bu arada aileme 2 saate kadar doğum yapacağımı söylemişler, açılmam fazla olduğu için. Ama o süreç beklenenden çok uzun sürdü.6 saat kadar sancı çektim.02.30da gidip,08.20de yaptım doğumu. Bu arada suyum gelmemişti. Ebeler suyumu patlattılar rahatlamam için ama bebiş kakasını yapmıştı azıcık o sebeple suni sancı verdiler süreç hızlansn diye. Bu arada sancıları en rahat karşıladığım yer pilates topu üstüydü.8 santim olduğunda yatağa geçmem gerektiğinde çok daha iyi anladım, yatakta sancı karşılamak çok zor gerçekten.. Yani son doğum anına kadar, çektiğim sancı saati uzun da olsa korktuğum kadar zor geçmedi.. Ama nöbet değişimi yüzünden 9 santimle doğum masasına alındım. Daha ıkınma hissim kendiliğinden gelmemişti. Bu kısımlar gerçekten zordu.. Doktor da hiçbir şekilde moral olarak pozitif yönde etkilemedi. Negatif, anne olmuş ama şevkat sahibi olamamış. Doktor olmuş ama insan olamamış biri.. Ama çok zor geçen 10 dakika sonunda bebişim dünyaya çığlığı basarak geldi. Kucağıma getirdiler o kadar güzeldi ki.. Daha sonra onu çıkardılar. Benim dikiş vs işlemlerim yapıldı. Çok mutluydum normal doğumu başardığım için. En başından beri böyle olsun istemiştim. Odaya çıktığımda da bebişimle buluştuk, o kadar güzel bir duygu ki.. Bu cümleyi çok duymuştum ama yaşamak çok başkaymış. Şimdi gülse ağlıyorum, ağlasa ağlıyorum. Baktığımda içim coşuyo.. Tarifi yok gerçekten. Neyse çok uzattım, umarım bu hikaye doğum yapmamış hamişler için cesaret verici olur:)Herkese yavurcaklarıyla mutlu, huzurlu bir ömür diliyorum.. L Laedry

gercekten hepsi sezeryan cok sasirdim L Laedry

merhaba ben de 18.11.2011 de bebeğimi doğurdum. sezeryanla doğum yaptım. 51 cm 3470 gr doğdu bebeğim. erkek adı hüseyin doğaç. normal doğum için hastaneye yatmıştık suni sancı verildi son anda acilen sezeryana alındık. çok şükür sağlıkla geldi bebeğim. 40+4 de doğum yaptım. E

Selam canim hepizin bebislerini Allah bagislasin Ben de ayni gun dogum yaptim, sen baktin mi ne burc oldu oglun? Bircok sitede akrep ama cogunlukla yay diye gordum ben.. Ozellikle de yabanci sitelerde yay

200 gram oynuyor cnm

18 kasım cuma günü spinal sezeryanla oğluma kavuşucam inşallah.. Buraya doğum hikayemi yazmak için sabırsızlanıyorummm J jalesel

hayırlı olsun canım oğluşun, renkli değilmiydi ultrason:44::44::44: S

burda iki dogum arasi 3 yil gecmis olmali diyor dr lar.. benim 3 yil 8 ay var. ve benim dikislerim disardan bakilinca sol tarafim gocuk duruyordu sezeryan sonrasi iltihaplanip acildigi icin dr bastira bastira temizlediler.. onemli olan pelvis genisligi sonra bebegin basi.. benim pelvis genisligim mr la olculdu gebelik oncesi ve normal dogum icin uygun oldugunu soylemisti dr um..

merabalar ben 2010 kasım annesiyim. merak ettim sayfanıza girdim. doğum yapan hanımlar allah analı babalı büyütsün yavrularınızı bol şanşlı sağlıklı mutlu olurlar hep inşallah. doğum yapacak olanlara da allah yardım etsin çok kolay doğum yapsınlar inşallah. bir avazda kurtulsunlar. allah o zor zamanda yardımcınız olsun. benim kızımın da 1 kasımda doğum günü. sizin yazdıklarınızı okuyunca o anları yaşadım tekrar. çok özel ve çok güzel anlar. kızlar o anların kıymetini bilin. çok çok farklı çok güzel zamanlar... sadece dünyada bebeğiniz ve siz varmışsınız gibi oluyor. doktorlar ebeler en yakınınızmış gibi oluyor. ben çok kolay bir doğum yaptım 1.5 saat sürdü normal doğumdu. kendimi çok iyi hazırlamıştım. en son sancı çekerken yattığım yatağın baş kısmının yüksek olması ve her sancıda bebeği aşağı itmem gerektiğini yani ıkınmam gerektiğini okumuştum. harbiden öyle oldu. sancı çekerken rahmin çabuk açılması için başınız yüksek olsun ve aşağı doğru ıkının. ayyyy çok çok güzel annelik. allah yardımcınız olsun...

:)))) dogur inşallah saglıkla.. ekleyelim senide listeye...

ben de 2011 aralık annesi olacağım kısmetse. smurfie ve cicili çok güzel anlatmışsınız çok duygulandım okurken. allah hepimize kolay doğumlar nasip etsin. sizin bebişlere de nazar değmesin insallah.

maşallah.. maşallah... ne güzel bir liste bu... inş kasım annelerinin hepsi güzel güzel hikayeler anlatırlar burda.. ellerine sağlık fatmakoca...

aynı şeyi yaşayabilirim bende. senın gıbı üç farklı doktora gittim 4 boyutlu ultrasona gırdım fılan hepsi kız dedi. bende çogu esyamızı pembe aldım. ama doktor dısında benı her gören sadece karnın var poponda bişe yok erkek gibi duruyor dıyor. bende ne cıkacak çok merak ediyorum. üç doktordan bırı hadı ıkısı yanılmıs olabılır dıye düşünüyordum ama senın yazdıklarını okuyunca ya benımkıde erkekse diye düşünmeye başladım. tabıkı önce sağlıklı olması önemli kız erkek farketmez ama insan ister istemez kendını hazırlıyor ya o tuhaf oluyor biraz.

selam herkese, bebekler olunca hiçbir şeye fırsat bulamaz oldum bende. kızım uyurken hemen byazayım dedim. fatmacım tabloya üstün körü baktım kendimi göremedim. burdan yazayım bilgilerimi yinede. 11.11.2011 saat 11.11 de sezeryan ile 39+5 te kızımız dünyaya geldi. doğum kilosu 3070gr ismi okyanus ayşe... benide eklersin tatlım.. fırsat bulunca bende doğum hikayemi yazarım..

maşallah bebişine ve sana darısı bize dua et taze annne

Laedry okurken çok duygulandım canım. allahım hepimize hayırlı sağlıklı doğumlar nasip etsin. ben henüz 34+1deyim. heyecan içinde bekliyoruz. S

ay çok sevindim cevap vermene. türkiyede tüm doktorlar sezeryan olanı sezeryana mahkum ediyorlar. banada doktorum sezeryan olma birdaha normal yapamazsın dedi. eşimde neden diye sordu doktorda çünkü rahim yırtılır hem bebek hem annenin haayatı riske girer dedi. benim arkadaşımda şimdi doktor doktor geziyor ama nafile hiçbir doktor yanaşmıyor buna. o yüzden sen bize moral oldun demekki olabiliyor. evet risk var yırtılır diyorlar ama o kadar risk sezeryan ameliyatında bile varmış. o yüzden sana sorularım oldu. ama çok mutlu oldum sağ salim kucağına almışsın. Allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inşallah iyi bayramlar :) elfinya

ooo sonunda tablomuz oldu çok güzel olmuş canım ellerine sağlık güzel hakayler okumak va yazmak dileğiyle...

dün yani 2 kasım sabahı sabah 05:40 ta İzmir Karataş Hastanesinde oğlum Erdem Kaan gözlerini normal doğum yoluyla dünyaya açtı..:)) aramıza hoşgeldim güzel oğlum..

fatmacım kuzumun bilgileri eksik kalmış tamamlayayım. 2850kg 48cm olarak dünyaya geldi ekleyebilirmisin Annis

analı babalı sağlıkla büyütün canım tam şok olmuşsundur ya kız derken oğlan gelmiş süprizin böylesi :)) Z zuzuipek

ben daha 16 yasımda polikistikoversendromuyla tanıştım ve senelerce ilac kullanmadan adet göremedim. 16 yaşımdan beri doğum kontrol hapı kullanmak zorunda kaldım dr. tavsıyesı ıle. 2007 yılında 24 yasımda evlendım en buyuk korkum evlat sahıbı olamamaktı tabıkı her kadın gıbı. gerçekten de korktuğum basıma gelecek gıbıydı bır turlu gebelık gerceklesmıyordu esım daha erken dıyerek tedavı gormemı engelledı cunku spermıogram yapılması gerekıyordu kendısı yanasmadı. 10 kg kadar verdıkten sonra adetım duzenlı olmaya basladı derken kendımde hiç olmadığım seyler hissettim aşırı iştahlı olmustum ve her sabah bulantıyla uyanıyordum bır test aldım ve 22 mart aksamı oğlusum geleceğini müjdeledi bana :) Allahım a binlerce şükür olsun :) dr. a gittim ve 6 haftalık hamileydim.. çok ağır bir hamilelik geçirdim muayenede nst de 9 ay boyunca doğum yaptıgım gun dahı kustum, geceleri kramplar 37 nr ayaklarım 39 olmustu ellerım yuzum sıstı, yürüyemedim kasık ağrılarımdan ama hiç şikayet etmedim... tek korkum doğumdu birkaç arkadasımın korkunc dogum hikayelerini dinlemiştim hepsi sezaryen tavsıye ettı ve dr un normal ısrarına ragmen 39+1 de 11.11.11 de sezaryen ile miniğimi dünyaya getirdim. oğlum 53 cm, 3.670 kg. doğdu.. Rabbim kimseye evlat aratmasın her kadına tattırsın bu yüce duyguyu. Önceki

Bizim 3&#8217;ü birarada olma hikayemizin asıl temelleri bundan tam 10yıl önce atıldı, hatta tam tarihi vermek gerekirse 2 Kasımda. Bu nedenle SAT&#8217;a göre tahmini doğum tarihimiz 1 Kasım gözükmesine rağmen biz hep birgün daha bekler mi acep diye hayaller kurduk. Meğer bizim oğlanın bundan hariç başka planları varmış ta haberimiz yokmuş. Okulları bitirip iş hayatına atılmamız lazım derken nişan yüzüklerini takmamız 4 senemizi aldı ki bunun neredeyse yarısını birbirinden oldukça uzak iki ayrı şehirde hasretle bekleyerek geçirdik. Aynı şehirde buluşmamız içinse üzerine 1 sene daha eklememiz gerekti. Velhasıl kelam bundan 5 sene önce evlenmeyi nihayet başardık. En başından beri çocuk düşüncesine eşim de ben de hep pozitif baktık. Hatta isimlerimiz bile hazırdı kız olursa Eylül erkek olursa Ege. İzmir&#8217;de okuduk burda evlenip burda yuva kurduk normal tabi böyle olması. Ama yine beklememiz gerekecekti ve tamamen benden kaynaklanan nedenlerle. Yüksek lisansım, öğrenci değişim programıyla yurt dışına gidişim, dönüşte projemi bitirmem, tekrar iş hayatına dönüp 1 senemi doldurmam lazım diye diye bir 4 sene daha geçirdik. Ama artık beklemeye daha fazla tahammülümüz yoktu. İş hayatına tekrar döndükten bi 6ay sonra ne olursa olsun biz hazırlıklara başlayalım deyip özel sigortamızı yaptırdık ve ondan 4 ay sonra da korunmayı bıraktık. Yalnız ilk adet gördüğüm günden beri hep bir düzensizlik problemim olmuş ve birtürlü mantıklı bir nedene bağlanamamıştı doktorlar tarafından. Ama biz herşeye rağmen çok ümitliydik eşimle ilk ay daha hemen müjdeli haberi alıcakmışız gibi hissediyorduk. Meğer o başka birinin, iş yerinde benzer pozisyonda çalıştığım bir arkadaşımın bebiş haberiymiş. Onun adına ne kadar sevinsem de içimden şimdi ne olacak hesapları yapmaktan binbirtürlü stres yaşıyordum çünkü aynı anda hamile kalmamamız gerekiyordu. En az bi 6 ay daha beklemek lazımdı bu şartlarda. Sanırım bunun stresinden olsa gerek benim bozuk olan düzen iyice sapıttı. Doğru düzgün adet görmemeye başladım. 17-18 günde bir yaklaşık 2gün süren kahverengi akıntım oluyordu sadece ama gerisi yok. Bari dedim bu bekleme döneminde yumurtlama takibi yapayım da boş durmamış olurum. Coretest&#8217;in ovulasyon striplerini iki güne bir kullanarak yaklaşık bir ay durumu izledik ve aynen korktuğum gibi hiçbir yumurtlama gerçekleşmedi. Dünyam başıma yıkıldı sanki, direk karamsarlığa kapılıp benim hiç bebeğim olmayacak, eşime bu mutluluğu tattıramayacağım diye düşünmeye başlamıştım. Hatta tüp bebekle bile olmazsa çok sevmeme rağmen eşime bu kötülüğü nasıl yaparım, gerekirse onun mutluluğu için ondan bile vazgeçerim gibi saçma sapan şeylerle kafamı doldurmaya başlamıştım. İyiki bu düşüncelerimi hiç ona dillendirmedim, o kadar çok kızardı ki bana. Baktı ki eşim de benim psikoloji darmadağın olmuş boşver dedi beklemeyi, bizim öyle bir lüksümüz yok; bırak ne olursa olsun. Doğru dedim belki de her geçen gün kendi ellerimle şansımızı kendimizden uzaklaştırıyordum. Gerekirse işten bile ayrılırdım ne olacak ki, bebişimden kıymetli olamazdı hiçbirşey. Bu düşüncelerle biz tekrar korunma konusunu ihmal etmeye başladık haliyle. Bu esnada tıbbi yardım alabilmek için doktora gitmeyi de ihmal etmedik tabi. Ben kistim olabileceğinden şüpheleniyordum yumurtalıklarımda hissettiğim ağrıdan dolayı. Ama doktor baktı ve gayet temiz bir ultrason görüntüsüyle yanından ayrıldım. Adet olacağın zaman 3. gün gel bir de hormonlarına bakalım dedi en son çıkarken ama ben bir sonraki gidişime zati hamileydim. Hiç beklemediğimiz bir anda ufaklık kapımızı çalıvermişti işte. Bu güzel haberi ilk olarak evde yaptığım testle 21 şubat gecesi öğrendim. Düzenli olarak ateş ölçümü de yapıyordum aslında ve ölçümlerde düşüş olmadığı için tahmin de etmiştim hamile olabileceğimi. Ama eşime azcık sürprizli bir şekilde söylemek istediğim için bir de ertesi gün testi tekrarlayıp emin olmak istediğim için 22 şubatı bekledim. O bir gün nasıl zor geçti akşamı nasıl zor ettim anlatamam. Hem dehşet yoğun bir günümdeyim hem de 5 dakikada bir içimden hamileyim çığlıkları attığımdan zaman bir türlü ilerlemiyordu sanki. İş çıkışı ne sürpriz yapacağımı hala kesinleştiremediğim için ilk aklıma geleni yaptım ve gördüğüm ilk eczaneden bir emzik alıp çıktım. Yemekten hemen sonra eşime sana bir hediyem var deyip poşetini eline tutuşturdum. O da; 14 şubatta bişey almadığım için heralde ondan böyle bir şey yaptı şimdi durduk yerde düşünceleriyle paketi açmaya koyuldu. Bi yandan da tahmin yürütüyordu aklı sıra, kendisi elektronik düşkünü olduğundan bilgisayar parça ve aksesuarlarının isimlerini sayıyordu. Paket açıldı, emzik ortaya çıktı bizimki boş gözlerle hiçbişi diyemeden öylece bana bakmaya başladı. Artık dayanamadım bi noktadan sonra; hamileyim diye bağırıverdim. Tabi anında sesim titremeye başladı ve oracıkta birbirimize sarılıp ağladık bir süre. Daha tedavi olucam bebişe kavuşmamıza çok var diye tahmin ederken bizim ufaklık hemencecik bir sürpriz hazırlayıvermişti bize. . push ;

Ay anacim guya kasim annelerisiniz listedekilerin cogu ekimde dogum yapmis :) ne kadar yayginlasti bu erken dogum ya. bizimde iki gun icinde 4. bebegimiz gelicek dunyaya. Valla aralik anneleri ekimde basladi dogurmaya. Bu gidisle araliga kimse kalmicak heralde :)

çokk gzl yazmışsınız ellerinize sağlık kızlar.. bi çırpıda okudum darısı bizlerin başınaa.. Gözünüz aydınn..

Merhabaaa 22.11.2011 de 38+2 de aniden tüm suyunun boşalması ile suni sancı ve ardından normal dogumu takiben 49cm 3255gr tosun bebegim Namık erdem bı dunyalilar kervanına katıldı. Annesi 1,75 cm ama oğlan 49cm cikti )

15 Ekim cumartesi gecesi yani 37+4&#8217;te yine her zamanki gibi yürüyüşümüzü yaptık, egzersizleri bitirdik oflaya puflaya ve yattık. Yatarken belimde adet sancısının çok çok hafifi gibi bir ağrı vardı. Ama kesik kesik değil sürekliydi ve önceki haftalarda da olduğu ve de uyuyunca geçtiği için doktorumun her zaman dediği gibi &#8216;normaaaal&#8217; karşılayıp uyudum. Ertesi sabah yine aynı ağrıyla gözümü açtım ama bu sefer bir farklılık vardı. Arada giriyor sonra bi 10-15 dakka uğramıyordu. Haydaaa bu da ne ki şimdi diyerek rutin işlerimize devam ettik. Kahvaltının ardından bebek odamızın perdesi hala olmadığı için koçtaş, baumax gibi marketlere gittik. Ama benim belimdeki sancı oturup kalksam yürüsem de düzenli olarak girmeye devam ediyordu. Eşim de telefonundan kronometre ayarlayıp aralıkları ölçmem için elime tutuşturuverdi. Bazen 8 bazen 10 bazen 12 dakika aralıklarla giren gayet düzenli bir sancım vardı işte. En yakındaki bir özel hastaneye gidip NST&#8217;ye bağlanmak istedim ama gebelik takibim orada yapılmadığı için oranın doktoru kabul etmedi bizi. Ondan sonra nihayet aklımıza geldi kendi doktorumuzu arayıp durumu anlatmak, o ana kadar niye düşünemediysek. Başta durumun gayet normal olduğunu söyledi doktorumuz sanırım beni panik yapmamak için. Sancı sıklığı 3-5 dakkaya iner, şiddetlenir, nişan veya suyun gelirse tekrar konuşalım ama siz şimdilik takibe devam edin her şey yolunda diyerek telefonu kapadık. En son sen pazartesi sabah 8 buçukta yine de gel bi görelim dedi. Bu esnada hala anneannemizi aramamıştık ama artık işin giderek ciddileştiğini fark ettik çünkü kadıncağız 10 saatlik yoldan gelecekti ki ertesi gün hakkaten doğum olursa imkanı yok yetişemezdi eğer akşam 8 otobüsüne binmezse. Önce arayıp doğumgününü kutladık ve ardından alıştıra alıştıra düzenli sancılarım olduğunu çıtlatıverdik. Tabi kadıncağız anında panik oldu haliylen ve otobüse yetişene kadar iki ayağı bir pabuca girdi. Kadının telaşı yetmezmiş gibi bir de babam başlamış başında söylenmeye sen zaten niye durdun ki bu güne kadar diye. Canlarım benim onların o halini hayal edebiliyorum. Akşam yemeğinden sonra eşim perdemizi teslim almaya gitti ben de bir türlü hazırlanamayan bavulumuzu bir çırpıda yerleştiriverdim. Baş sıkışınca gayette güzel toplanıveriyormuş işte. Giderek ağrıların şiddeti artıyor yer yer kasıklarıma doğru da vuruyordu zaman ilerledikçe. Molalarda ise annemle konuşup o gelmeden doğurmayacağımı söyleyip sakinleştirmeye çalışıyordum onu. Eşim yattıktan sonra ben evde kalan işleri yapmaya devam ettim, nedense süper bir güç gelmiş gibi hissediyordum. İşleri yaparken sancı girdikçe kronometreye basıp durumu gözlemlemeye devam ettim. Sancı şiddeti artmasına rağmen aralıklar sıklaşmadığı için hala rahattım. Saat 1,5-2 gibi artık işleri bitirip duşa girdim ki şu yumurta akı kıvamında sarı-kahverengi renkli yer yer azcık kan içeren nişan geldi. İlk gördüğümde şok olup ağlamaya başladım. Nedense hala doğum yapacağıma kendimi ikna edememiş sabah doktora gidince sancıların geçebileceğime kendimi inandırmıştım. Bu artık gerçeklerle yüzleşmem anlamını taşıdığından biranlık panik yaşadım sankim. Neyseki kendimi çabuk toparladım, herşeyimiz hazırdı annem de yoldaydı oğlum gelmek istiyorsa varsın gelsindi. Hem bu sayede bayrama kadar azcık kendimizi toparlamış oluruz bile diyerek kendimi avuttum. Duştan çıkınca KK&#8217;ya girip son gelişmeleri aktararak yatağa doğru yollandım. Sancıdan dolayı uyuyamam sanıyordum ama artık nasıl uykum geldiyse gayette rahat 2-3 saati uyuyarak geçirmişim. Saat 5,5 gibi uyandım, sancılar nasıl bıraktıysam aynı kararda devam ediyordu. Gece gelen nişanın aynısı tekrar geldi tuvalete gidince. Böyle iki parça halinde de gelebiliyor heralde diye düşündüm. Saat 6 gibi eşim annemi otogardan alarak eve getirdi. Annemi her ne kadar panik etmek istemesemde nişanın geldiğini söyleyince hadi direk hastaneye gidiyoruz diye tutturdu. Kendisi beni doğururken suyunun erken gelmesi sonucu deneyimsizlikle birlikte panik yaşadığı için benim için de endişeleniyordu haliyle. Bense 4-5 doğum yapmış tecrübeli bir anne adayı gibi saat 8&#8217;e kadar beklenebileceği konusunda kendisini ikna ettim. Bu arada kuzenimin hediye olarak aldığı ve annemle gönderdiği park yatağı kurup oğlumun gelir gelmez yatabilmesi için nevresimlerini serdik hep birlikte. Tüm herşey hazır gözüktüğünde valizimiz, ana kucağımız, hastanede kullanacağımız kapı süsü ve çukulatalarımızı da alarak düştük hastane yollarına. Vardığımızda poliklinikler bomboştu ve hastane personeli henüz yeni giriş yapıyordu. İlk gelen hemşire sancım olduğunu görünce doktor gelene kadar beni NST&#8217;ye bağladı. Bu sefer düzenli aralıklarla giren sancıları görebilmiştik sonunda şu alette. Doktor gelip sonucu görünce hemen açıklık kontrolüne aldılar beni. 4cm açılmayı görünce doktorumuz gözün aydın bugün doğuruyorsun hemen yatışını yapıyoruz diyerek kafamızdaki tüm soru işaretlerini siliverdi. İşte 9 aydır hasretle beklenen gün buydu işte, 17 Ekim. O saate kadar hastane yollarına düşmemekle ne kadar doğru yaptığımı doktor da tam zamanında gelmişsiniz diyerek tasdik etmiş oldu. Bu arada sabah 6 civarı tuvalette yoğun bir ishal şeklinde içimi tamamiyle boşalttığımdan bana lavman yapmaya doktorumuz gerek görmedi. Hastaneye yatış için gerekli kayıtların yapılması ve odamızın ayarlanması bi yarım saat 45 dakka vaktimizi aldı. Biz de bu esnada annemin apar topar gelişini duyarak arayan hısım akrabalarımıza son gelişmeleri aktarıyorduk telefonda. Odamıza çıkınca ne yapacağımızı bilmez halde birbirimize bakmaya başladık, şimdi yatmam mı gerekiyordu, hemen gecelik mi giyecektim ne yapacaktım ben? Derken hemşire gelerek önce sağ elimin üzerine iğneyle serum vermekte kullanılan plastik bir parça taktı, adından tam emin değilim ama katater dedikleri şey olabilir bilemiyorum. Normalde iğne-aşı-kan alma gibi durumlarda çok az acı hisseden ben bunda çığlık atacaktım neredeyse. Sanırım elin üzerine yapıldığı için bu kadar acı veriyor, ya da benim elim pek bi etsiz butsuz kemikli yapıda olduğu için böyle oldu, bi ihtimal hemşirenin beceriksizliği de olabilir tabi. Sonrasında hemen soyunmanıza gerek yok sadece uzanın yeter diyerek NST cihazına bağladılar bi yarım saat daha. Sancılar yaklaşık 5dk aralıklarla girmeye devam ediyordu ve gösterdiği değerler iyice artmaya başlamıştı. Derken hemşireler 1 şişe de serum bağladılar akış hızını oldukça yüksek ayarlayarak. Sıvının koluma doğru buz gibi girişini hissediyordum resmen. NST ölçümü bitince artık epiduralin yapılma vakti geldiği için hastane önlüğünü giydirdiler bana ve tekerlekli sandalyeyle uygulamanın yapılacağı yere doğru hemşiremle birlikte yola koyulduk. İlk defa tekerlekli sandalyeye oturduğum için kendimi bi tuhaf hissettim, hala ben herşeyi kendim yaparım, kendim giderim modundaydım çünkü. Epidural odasına o gün sezeryan olacak bir bayan da getirilmişti ki duygu yoğunluğundan ağlayarak gelmişti kadıncağız oraya kadar. Bense hala laylaylom modda hemşireyle şakalaşmalar gülüşmeler filan takılıp gidiyordum. Heralde bana içlerinden demişlerdir sen daha gül bakalım akşama doğru görcez biz seniiii &#61514; Epidural yapılırken önce sırtımı baticonla silip bölgeyi uyuşturmak için iğne yaptılar. Omuriliğe yapılmasına rağmen bu iğne bile elimin üstüne yapılan kadar acımadı. Sonrasında yapılan asıl epidural iğnesi ve o bölgeye ilaç dozu akışını sağlayacak parçaların takılması işlemlerini pek hissetmedim desem yeridir. Sonra da sırtımı bantlayıp uzanmamı söylediler ki sırtımda takılı parçalarla nası olur diye diye gene de yattım. O sırada doktorum da gayet neşeli bir şekilde gelerek nası gidiyor diye sordu. Epidurali de almışım tabi hiç kötü olabilir miyim ki, daha da rahatlamışım haliylen. 2. Açıklık kontrolümü de hazır gelmişken doktor oracıkta yapıverdi. Biraz sonra sezeryana gireceği için gitmeden durumu bi göreyim dedi heralde. 4cm açıklık hala aynıydı, herhangi bir ilerleme olmamıştı. Geldiğim gibi değil bu sefer yatakla birlikte odama çıkardılar beni. Ağrı sancı hissi de kalmamış ya ne gerek var ki buna şimdi yaa, amma abartıyorlar diye düşünerek beni dört gözle bekleyen annemle eşimin yanına geldim. Yine NST&#8217;ye bağlandık ama bu sefer o kadar rahatlamışım ki neredeyse uyuycam, dışarıdan hafif güneş te vurunca iyice mayışmışım. Ama sağolsun hastane personeli bu dakikalarda hiç rahat bırakmadılar biraz kestireyim. Hemşirenin biri geliyor diğeri gidiyor herkesin elinde birer form bir sürü soru sorup duruyorlar. Bebek hemşiresi de gelerek oğluşum doğunca giyeceği kıyafetleri teslim aldı ve onlara bile teslim ettik diye ayrı bir form doldurup imzalattı. Özel hastane bile olsa prosedürler devlet daireleri gibiydi anlıycağınız. Bu arada bebişin kıyafetlerini kilitli poşetlere koyup üzerine içinde nelerin olduğunu yazmak gerçekten iyi fikirmiş. Bavulu ben kendim topladığım için annem ve hemşireye çok kolaylık sağladı aradıklarını bulup valizden almada. Sezeryanı bitince doktorum tekrar yanımıza geldi ve hemşirelere beni doğumhaneye almalarını söyledi. Alla alla açıklık kontrolünü epiduralin takıldığı yerde bile yapmıştı niye beni şimdi doğumhaneye çağırdı ne yapacaklar ki bana düşünceleriyle doğum masasına çıktım. Doğumhaneye ilk defa girmiş olmanın acemiliğiyle etrafı incelerken bir yandan da çatala nası çıksam, ayağımı nereye koysam bilemedim. Derken açıklık kontrolünün devamında bacaklarımın üst kısmında bi sıcaklık hissediverdim, benim tuhaf tuhaf baktığımı fark eden doktorum amniyon kesesini patlattığını söyledi. Açılmam devam etmediği ve bebek kafasını hala doğum kanalına sokmadığı için böyle yaptıklarını anlattı. Doktoruma sonuna kadar güvendiğim için tamam diyerek çıktım doğumhaneden. Bundan sonra artık suyun yavaş yavaş boşalması ve sıvı akışıyla birlikte bebeğin aşağıya inerek kafasını kanala sokabilmesi için bol bol yürümem gerektiğini söyledi hemşireler. Koridorda rahat yürüyebilmem için daha önce verdikleri önlüklerden bir tane de arkadan giydirdiler. Bu arada altıma da içinde pamuk bulunan etrafı gazlı bezle sarılı steril hasta bezi gibi birşeyler koydular akan sıvıyı emmesi için. Tabi bu bezleri 10dk&#8217;da bir değiştirmem gerekiyordu ki azcık geçse anında külodum da ıslanıyordu. Valize koyduğum külotların çoğunu ben bu sırada tükettim. Yürümeler esnasında diğer çekimini bitiren doğum fotoğrafçımız da geliverdi yanımıza. Epiduralin etkisi devam ettiği için ben hala şen şakrak dolanıp bir sürü poz verebildim kendisine. O da bendeki rahatlığı fark etmiş olacak ki uzun süredir böyle rahat normal doğum bekleyeni görmemiştim diyordu. Artık vakit öğlen saatleri olduğu ve önceki akşam saat 7&#8217;den beri hiçbirşey yemediğim için açım beeen diye dolanmaya başladım bir süre sonra. Normal doğum öncesi katı birşey yememem gerektiği için sadece bir kase çorba getirdiler bana. Tabiki yetmedi ama neyse bugünlük idare edicez artık dedim. Bir süre gezdikten sonra doktorum tekrar açıklık kotrolü için uğradı. Bu sefer annemle eşimi dışarı çıkararak direk yatağın üzerinde muayenesini yaptı. Maalesef onca dolanmaya rağmen sadece 5cm olabilmişti açılma henüz. Bu nedenle hemşirelere akışı 4 damla olacak şekilde suni sancı bağlamalarını söyledi. Ayrıca amniyon kesesindeki sıvının bir kısmını daha direk eliyle burada boşalttı bebeğin aşağıya inebilmesini kolaylaştırmak için. Yatağın üzerine zaten yatak koruyucu ped serdikleri için sorun olmadı, doktor gider gitmez hemşireler hemen yenisini serdiler zaten yerine. Suni sancıya başlanmasıyla birlikte NST&#8217;ye de tekrar bağlandık. Bi 10-15dk içerisinde de sancıları bu sefer oldukça yoğun olarak hissetmeye başladım, yine bir önceki günkü gibi direk belime vuruyordu. Dakikalar geçtikçe şiddet artmaya devam etti ve ben artık sesli olarak çektiğim acıyı dışarıya vurmaya başladım. O rahat halimden eser kalmamıştı. Bir noktadan sonra ise artık dayanamayacağım kadar çok olduğu için annem gelip elimden tutmaya başladı. Sancılar başlayınca dişlerimi ve annemin elini sıkarak güç almaya çalışıyordum. Sancı aralıkları ise 3dk&#8217;ya kadar düşmüştü. Aralarda rahat nefes alabildiğim için şükrediyordum. İnlemelerim artık koridorda dahi duyulur olmaya başladığında hemşireler epiduralden bir doz daha yaptırdılar. Epiduralin tekrar verilmesiyle 5-10 dakika içinde makinada gözüken sancı değerleri 80-90&#8217;lardan yine 20-30 seviyelerine kadar gerilemişti ki bu sayede ben de azcık rahatladım. Ancak çok geçmeden normalde 140 seviyelerinde gezinen bebek kalp atışlarının önce 120, sonra 100 sonra da 80&#8217;lere kadar gerilediğini gördük NST ekranında. Bizi kimse uyarmadığı için bu durum normal mi bilemedik, eşim nolur nolmaz diyerek sormaya gittiğinde hemşireler telaşla odaya girdiler. Biri cihazı ve probları kontrol ediyor diğeri oksijen bağlamaya çalışıyordu, bir yandan da bana derin derin nefes almamı söylediler. Burnuma oksijen hortumu takılmasıyla kalp atışları yine eski seviyesine doğru düzelmeye başladı. Hemşirelerin bu telaşı oldukça endişe verici bir durum atlattığımızın farkına varmamızı sağladı ki o dakikalarda annemin ve eşimin korkmuş gözlerle dudaklarından dökülen duaları görünce ben de göz yaşlarımın süzülmesine engel olamadım. Kızlar NST cihazında göz ucuyla bebeğin kalp atışlarının 120&#8217;nin altına inip inmediğini ara sıra kontrol etmeyi unutmayın ne olur ne olmaz, hele ki o anlarda suni sancı veya epidural dozu alıyorsanız. Hemşireler o dakikadan sonra tedbiri elden bırakmamak adına makinanın sesini neredeyse sonuna kadar açtılar durdukları yerden de duyabilmek adına. Tüm koridorda bebişimin güm güm atan kalbinin sesi yankılanıyordu. 20-30dk kadar kalp atışlarının 140-180 aralığında gezindiğini görüp normalleştiğinden emin olduktan sonra oksijeni, serumu çıkararak NST&#8217;den bizi ayırdılar; tekrar yürümeye devam etme vakti gelmişti. Ancak NST cihazından başlarda hoşlaşmayan benim bu dakikalarda ondan ayrılasım gelmiyordu; bebişimin kalp atışlarını duymaya devam etmek istiyordum. Koridorda yürürken bu nedenle bir elim hep karnımın üzerinde geziniyordu onun bir hareketini hissedip iyi olduğundan emin olmak için. Epidural dozunun etkisi hala devam ettiğinden ilk yarım saat gayet rahat dolanabildim ortalıkta. Hatta bi ara yanımda götürdüğüm kitabı bile elde okumaya başladım bi aşağı bi yukarı yürümekten oldukça sıkılınca. Ancak sonrasında yavaş yavaş ağrılar tekrar geri dönmeye başladı. Bu sefer bele değilde daha aşağılara kasık ve çoğunlukla makat bölgesinde doğru vuruyordu. Bu aslında artık bebeğin kafasını doğum kanalına doğru soktuğu anlamına geliyordu. Fotoğrafçımız tüm gün ara ara yanımıza uğramaya devam etmişti, bu anlarda o da artık karnımın iyice aşağıya indiğini farketti, ilk gediğinizde hala çok yukarda mideye yakın diyordu ama şimdi hem göbüşüm ufalmış hem de kasıklarıma doğru düşmüştü. Bir süre sonra benim inlemeler de tekrar geri geldi. Yürümeye devam ediyordum ama sancı geldiğinde duvarlara yaslanıp dişlerimi sıkarak güç almaya çalışıyordum. Beni yalnız bırakmamak adınaysa bi kaç tur annem bi kaç tur eşim eşlik ediyordu yürümelerime. Hemşireler de biz gezindikçe soruyorlardı ne durumdasınız, ağrıyı nerede hissediyorsunuz diye. Çektiğim acının iyice arttığını görünce isterseniz bir doz daha epidural yaptıralım ama bu sizi rahatlatsa da bu saatten sonra sadece doğum zamanının biraz daha geriye gitmesine neden olur, dayanmaya çalışın lütfen dediler. Bense daha 1-2 saat önce yaşadığım endişeyi düşünerek kesinlikle yanaşmazdım zaten ağrımı azaltmalarına. Bebeğimi sağlıklıca kucağıma alabilmek için her türlü acıyı çekmeyi çoktan göze almıştım ben. Hem dedikleri doğruydu, artık vuslatımıza bu kadar az zaman kalmışken, onu görmeye olan sabırsızlığım iyice artarken bişeyleri geciktirmeye hiç gerek yoktu. Artık saat 4&#8217;ü geçtiğinde makat bölgesindeki yoğun ağrıya dayanamaz olmuş sesli olarak bağırmaya ve ağlamaya başlamıştım. Bu ağrı hissini de şöyle tarif edebilirim; sanki çok yoğun bir şekilde kabız olmuşsunuz, dehşet bir tuvaletinizi yapma baskısı duyuyorsunuz ama bir yandan da ordan bir şey çıkmasını istemediğiniz için ters yönde kendinizi kasıyormuşsunuz gibi. Doğum sancısının hiç böyle bir şey olacağını tahmin etmemiştim ben, direk kasıklarım acıycak sanıyordum. Sancı aralıkları giderek o kadar yakınlaştı ki artık nefes almaya vakit bulamaz olmuştum. O anlarda bile fotoğrafımın çekilmesine engel olmadım. Albüme koydurmasam bile o anları daha sonra hatırlayabilmek için bulunsun istedim. Saat 4 buçuğu bulduğunda artık acıdan ağlamaktan içim dışıma çıkmış bir şekilde söylenmeye başladım nerde bu doktor gelsin baksın belki olmuştur açılma, yeter artık doğumhaneye gitmek istiyorum ben diye. Bi 5 dakka içinde doktor gelip açılmama baktı ve neredeyse olmuş siz bi kaç tur daha atın diyerek gitti. O esnada koşuşturmalardan anladığım kadarıyla doğumhane de son hazırlıkları yapmaya başlamışlardı. Doktordan 2-3dk sonra hemşirem gelerek hadi bakalım artık gidiyoruz doğumhaneye dedi. Bir kolumda annem bir kolumda hemşireyle doğumhaneye doğru yürümeye başladım ama her adımı ne kadar zorlukla atıyorum anlatamam. Yarı yolda başka bir hemşire annemden beni teslim aldı, bir yandan da sakın ıkınmayın çok az kaldı diye beni teskin etmeye çalıştılar. Doğumhanenin tam kapısında işte şükür artık bitiyor diye düşündüğümü hatırlıyorum ama acıyla kıvranırken son bir dua bile edemedim kapıdan içeri girerken.

Allah hepınıze saglıklı dogumlar nasıp etsın kızlar... F

yeni topiğimiz hayırlı uğurlu olsun kızlar çok güzel olmuş bakalım ilk hikaye kimden gelicek

eliff tekrar hayırlı olsun arkadaşım ama tekrar sorucam sezeryan sonrası normal isteyen arkadaşım var ama hiçbir doktor yanaşmıyor sende yapmış biri olarak sezeryandan sonra normali tavsiye ediyormusun veya neye dikkat etsinler senin gibi doğum yapan çok nadir seni bulmuşken sorayım istedim. cevap verebilirsen çok memnun olurum..:))

Tablo süper olmuş Fatmacım ellerine sağlık valla :)))

merhabalar gruba son haftamda uye olmustum.. ilk bebegimi tr de sezeryanla dunyaya getirdim.. benim cok kotu hastane secimim seyasinde birazda aemilikten kaynaklandi.. nisanim geldiginde hemen hastaneye gittiler 40 haftam doldu diye suni sanci verdiler bebegimin kalbi sikisti sonuc acil sezeryan oldu. dr acele etmeseydi eve gonderseydi durum daha farkli olabilirdi.. bu dogumunda belcika gerceklesti devletin zaten normal dogum icin yaptirimi var dr lar bu konuda cok kararlilar.. ama bende cok kararliydim cunku sezeryan sonrasi bebegimi rahatca kucagima alip emzirmeyi guzelce dus almayi cok istiyordum..39+4 de nisanim geldi ilk dogumum da oldugu gibi ama sancim yoktu bekledim 40 haftamin doldugu gece saat 4 civarinda 3 kere 5 dk da gelen sanciyla uyandim ardindan suyum geldi.. cantamizi da alip hastaneye gittik.. koluma serum taktilar ve nst ye baglandim bir saat nst bir saat yuruyus yaptik esimle.. ogleden sonra sancilarim cogaldi acilmam bir cm hala ama ben ayakta duramadim sancidan.. dr epidurale izin verdi suyum geldigi icin 12 saatin donunda antibiyotik baslandi..5 te epidural yapildi. sonra rahime girip ebeler bebegin seklini degistirdiler acilma 4 cm ye cikti bebege nst den baska rahim ici dinleme aleti takildi ayni zamanda sezeryan dikisimi kontrol edebildiklerini soylediler.. sonra sunni sanci verildi sunni sanciyla ben ve bebegim tasikardiye girdik dr sezeryan icin yola cikti.. oksijen takildi seklimi degistirdiler bebekte bende rahatladik ve bana ikinmalar gelmeye basladi ebe inanamadi birde 9 cm olmustu acilma bana ikinma derin nefes al sadece dr yolda dediler.. dr bes dk sonra geldi 45 dk icinde yaklasik 15 ikinma ile bebegimi kucagima verdiler O an icin Allaha ne kadar tesekkur etsem azdir... ayni zamanda cok ugrasan ebe ve hemsireme de.. biraz zor sonrasi sezeryandan cok daha kolay ama.. kucaginda o rahatlamayla birlikte geln mucize muthis bir lezzet.. DeliMavi

yeni topiğimiz hayırlı olsun. Ellerine sağlık fatmacım. çok güzel olmuş

5 şubat sat başlangıcı olarak isteğimizle hamile kaldım.12 haftalıkken bir oğlumuz olacagını öğrendim çok heyecanlı bir o kadarda uzun geçti hamillelik süreci.40 haftamız doldu. doktorumuz 37 haftada yaptığı çatı kontrolünde dar bir çatım olduğunu normal doğumu bebek çok iri olmazsa deneyebileceğimizi söyledi.40 hafta 3 günlükken doktorum artık iki gün daha bekleyelin suni sancı ile bu doğum çok zor olur bebekte 3 kilo 200 gr oldu. normal doğum başlamazsa sezeryana alalım dedi. ben sürekli ben yapamam sezeryan olsun dedim doktor ısrarla bebek donmuş herşey yolunda deneyelim diye ısrar etti. eve geldik sezeryana 1 gün kala sabah çok hafif kanamam geldi doktoru aradım hemen gelin bi bakalım dedi eşim işten koşturarak geldi ve doktora gittik. alttan muaynede 3 cm açılmam olduğu doğumun başladığı ve benim yatışımı yapması gerektiğini söyledi eşime sen evden eşyaları getir dedi. biz yatış işlemleri için danışmaya igttiğimizde boş oda olmadığı için akşam 6 civarı odanın boş olacağını öğrendik doktorumuz zaten hiç sancın yok eve git duş al sancın başlarsa suyun gelirse hemen gel böyle iyi olursan akşam 6 da gel ben senin için gece nöbet alıyorum dedi. eve geldik annemler kayınvalidemler herkes geldi benim hiç sancım yok akşam oldu biz doktorlada konuşarak 8 gibi hastanedeydik babam bu kız turp gibi bu nasıl doğuracak diyordu:)orda açılmama baktılar 4 cm olmuş hiççç sancı yok yani tüm gün 1 cm açılmış arkadaşım elifi aradım benim için okuduğu fatma anamızın eli çiçegini suya koymasını istedim. lagma yaptılar ve suyumu patlattılar işte o zaman sancı başladı ve çicek suya konduktan 1 saat sonra doktor anca gece olur dediği açılmam 910 cm olmuş bile bebek geliyo dediler herkes şaşırdı kesinlikle bu çiçek mucizevi birsey bebeğimin çıkışı çok zordu 7 kişi üzerimden bastırdı göz altlarıma kan oturdu ıkınmaktan yalvardım sezeryana alın diye derya kanza gül mükemmmel bi doktor o kadar başımda ilgilewndiki başka doktor olsa keser biçerdi eliyle sürekli esnetmeye çalıştı ve ben 3 dikişle doğum yaptım 9 ay boyunca mükemmel desteği ilgisi ve güler yüzü için ona çok dua ediyorum. emir efe 3400 gr 50cm boyunda 17 kasım 2011 de dünyaya geldi anne olmak çokkkkk güzel bi duygu rabbim herkese nasip

tebrikler Allah analı babalı büyütsün sağlıkla inş. benim merak ettiğim ilk sezaryandan ne kadar sonra hamile kaldınız?bende ilk doğumu sezaryan yaptım ama normal doğumu çok istiyorumn 2. çocuk düşünüyorum ama dikiş sorun olurmu iki doğum arası ne kadar olmalı. cevabınızı merak ediyorum.. . push ; J jalesel

fatmacım geç oldu ama lısteye bızım bılgılerımızı de ekler mısın? 3600 50 cm sezaryen elif

mertimin dünyaya gelişi 07,10.2011 gece saat 2sede sağımdan soluma dönerken suyum geldi aniden neye uğradığımı şaşırdım bir gün öncede nişa gelmişti ama doktor anlayamadı neyse ALLAH tan annemdeydim 1aydır hemen kalkıp anne suyum geldi diyip ağlamaya başladım daha erkendi cok korkuyordum meleğime birşey olcak die 34+5teydik neyse hastane cok yakındı hemen nasıl giyindim anlamadım bile bir yandanda suyum gelmeye devam ediyoru annem eşim ve ben hastaneye gittik yatış işlemlerim oldu saat 3gibi sancılar gelmeye başladı ama cok şiddetli olmayanındandı öbür gün saaat 20.00 kadar çektim sancıyı ama artık cok şiddetlenmişti önce 2 cmlik acılmam vardı suyumda hala geliyordu doktor yapacak birşey yok doğurucaksın dedi bebeğin kilosu iyi korkma diyede teskin etti bu arada cerrah paşa tıp fakultesinde doğumumu yaptım sağolsun doktorlar cok iyiydi zaten muaynelerimide orda oluyordum neyse öğlen coğalan sancılarım ölmek istiyorum diye yalvarıslarım ve o göz yaslarım aman ALLAHIM NE ağrılar çektim anlatamam hatta arkadaşımda benimle birlikte ağlıyormus doktor ona sana ne oluyor hadi o doğuruyor sen neden ağlıyorsun demiş:) bütün yakınlarım yanımdaydı hepsi benle bir ağladı doktorda beni muayne ederken yeter artık ağlama bak yakınlarında dışarda ağlıyor demişti hiç unutmam neyse acılmalarım normaldi en son saat 19,00da 9 cm acıldı rahmim başımda birsürü doktor biri profösör nasıl yalvarıyorum beni sezeryana alın diye bak ıkınmaya halin kalmadı ağlamaktan diyede beni teskin ediyorlar bir yandan sonra ıkınmalarım sancılarım arttı profösörde orda boyna elle muayne ediyor artık bebek gelicek sandımki birşeyler ters gidiyor anladım vakumla cekmeye calıstılar bas gözüküyor ama bebek gelmiyormuş vakumlada çekemediler karnımdan ittirenler ayy hatırlamak istemiyorum baktım tüm doktorlar birden kayboldu neler oluyor dedim ebe seni sezeryana alıyorlar dedi oan duydugum en güzel sözdü cünkü cok yıprandım bir doğurmayı bile beceremiyorum öldürün beni die ağladım ALLAHIM ne gündü doktorlar olurmu öle şey doğurucaksın elbet yorma kendini bak ıkınman lazım vs. neyse ebe beni hazırladı tekerlekli sandalyeyle yukarı ameliyat haneye cıkarttılar kapıda annemler eşim yakınlarım dedim sonunda sezeryana alıyorlar dedim hemen içeri aldılar ama sancılarım devam ediyordu anestezi uzamanlarına nasıl yalvarıyorum hemen bayıltın beni diye neyseki ondan sonrasını hatırlamıyorum uyandıgımda odamdaydım herkez yanımdaydı bebeğimi anlatıyorlardı ama hemen yanıma getirmediler 1gün sonra gördüm oğluşumu bütün ağrılarım acılarım onu görünce dindi bittii gitti sonra doktor geldi cok zor bir doğumdu bebeğin kafası aşağı sıkısmıstı ondan acil sezeryana aldık seni ameliyattada birimiz kafayı aşağıdan ittirdik birimiz yukarıcan bebeği çekti diye anlattı ve doğumumda birkaç tane doktorun olduğunu söledi anlıcanız zor bir doğumdu herkez nasıl doğuruyor elbet bende doğururum derken normal doğuramadım normal doğuranları tebrik ediyorum şimdi oğluşum cok şükür kollarımda keşke bastan sezeryana alsalardı boşuna cekmezdim o sancıları ama olsun oğlum için değermiş oğluşum 2600grm 50cm sağlıklı bir şekilde dünyaya geldi:) cok şükür

Bu arada bilgileri de vereyim. Oğlumun adı Emir,08 Kasımda,39+3te, normal doğumla,3120 gram olarak geldi dünyaya..

sağol canım kızımdan pek fırsatım olmuyor uyursa evle ilgilenmeye çalışıyorum yada bende uyuyorum düzene girene kadar böyle gider sanırım. fatmacım teşekkürler seninlede konuşamadık sarede sende iyisinizdir inş. öpümüyorum hepinizi... . push ;

Çok güzel olmuş kızlar. Smurfie inşallah senin gibi doğurabilirim bende. A

canım benim.. Allah bağışlasın yavrunu.. daha dün sordum seni haber var mı diye.. cok öpüyorum seni de Ecrini de.. iyi bayramlar.. A

hikayemi bende yazacagim bir ara kesinlikle ama once bilgilerimi vereyim.. 41. haftamin sonunda kizim geldi bana normal dogumla.. 3.110 kilo olarak dunyaya geldi kizim. adi Ecrin Dila oldu prensesimin gercekten prenses gibi bir kizim oldu Rabbime sukurler olsun. Allahim isteyen herkese nasip etsin insallah...

slm burdaki liste için bilgileri vereyim oğlum Kayra 14.11.2011 de spinal sezeryan ile 39+1de 3600gr 51cm olarak dünyaya geldi elfinya

ellerine saglik canim tablo superrr olmus, dorguran arkadaslarin hepsini tebrik ederim yeniden darisi bize insallah... derya2807 Rabbim sen meleğimi

ben de kasım annesiyim aranıza yeni katılsım kasım21 de normal doğum ile oğlum Ahmet Asil i dünyaya getirdim listeye eklerseniz sevinirim... E

hayırlı uğurlu olsun Allah sağlıkla büyütmek nasip etsin. bir sorum olucak bende 2011 mart annesiyim ilk bebeğinle beraber tam bir yaş fark var ikimizin. ama sen sanırım ilkini sezeryan yapmışsın ikinci bebeğinde kısa bir süre sonra hamile kalmışsın ve normal yapmışsın. yani sezeryan sonrası normal doğum ssvd. doktorun buna nasıl yanaştı veya herhangi bir problemin oldumu doğum sırasında. lütfen paylaşırmısın birde hangi ildesin? Annis

öylesine şaşkınımki dün gece bebeğim 3 hafta sonra sezaryanla kız olarak beklerken erkek olarak normal doğumla doğdu... aygun2008

bu güzel hikayeyi bizle paylaştığın için çok teşekkürler canım. Gerçekten çok güzel ve özel anlar bunlar. senin hikayeni okurken benim oğlum hala içimde tekmeliyor ve ben de ona kavuşacağım anı hasretle bekliyorum. Allah uzun ve sağlıklı ömürler versin üçünüze de canım F

Büyük heyecanla bekledik bugünü.. Her haftasını tedirginlikle gecirdiğimiz günler geride kaldı... Şimdide o muhteşem anlarımızı anlatmaya geldi vakit.. #Anne AdıBebek AdıCinsiyetiDoğum HaftasıTarihiŞekliKiloBoy1CicilliMertErkek34+408/10/2011Sezeryan2,600AsifirariKız/ErkekSezeryanEzkenEsila NazKız36+610/10/2011Sezeryan2,90047 cmafratafrafraKız37+115/10/2011Normal2,94049 cm5İlgimdışıAlaraKız38+317/10/2011Sezeryan3,20050 cmSmurfie81EgehanErkek37+617/10/2011Normal3,20052 cmkanzyPoyrazErkek35+317/10/20113,060Tarkul007Erkek38+018/10/2011Sezeryan3,30050 cmLifeisnoteasySancakErkek36+118/10/2011Sezeryan2,75050 cm10ZuzzuLenaKız38+121/10/2011SezeryancraftyNilKız38+422/10/2011Sezeryan3,83551 cmserra77YiğitErkek36+223/10/2011Sezeryan3,10049 cmmavi_35KıvançErkek37+524/10/2011Sezeryan3,15052 cmkahvekolikEfeErkek36+025/10/2011Sezeryan3,25050 cm15beyhan25KuzeyErkek39+025/10/2011Sezeryan3,71051 cmderya2807DerinKız38+526/10/2011Sezeryan3,00049 cmmersinli42Elif GökçeKız37+326/10/2011Sezeryan3,23049 cmsulisim27/10/2011ASKISErkek38+127/10/2011Sezeryan3,50020tuubaaozKıvançErkek37+528/10/2011Normal2,85048 cmedayhanEmirErkek37+029/10/2011Normal2,900kahvelokumErkek36+531/10/2011SezeryanrachelSimayKız38+401/11/2011Sezeryan3,00052 cmHELENNÇağanErkek39+201/11/2011Sezeryan3,70053 cm25Kahireden_ibrahim_pasaİpekKız38+301/11/2011Sezeryan3,02552 cmeeabHakan ÇağanErkek39+201/11/2011Sezeryan3,88054 cmmasterbullyAdaKız37+601/11/2011Sezeryan3,190pregBerkErkek39+201/11/2011Sezeryan3,50049 cmezgim112Umut YiğitErkek39+602/11/2011Sezeryan3,00051 cm30nurdanckrnErdem KaanErkek37+302/11/2011Normal2,650sympatiqueSimayKız39+602/11/2011Normal2,95049 cmizmirligirlDorukErkek37+402/11/2011Sezeryan2,75048 cmBurcu_zdemrErkek02/11/2011Sezeryan3,200nur11Çınar Mesutrkek37+302/11/2011Sezeryan2,80049 cm35zuzuipekEcrinKız38+203/11/2011Sezeryan3,30051 cmyagmurbuseAdaKız38+203/11/2011Sezeryan2,75048 cmcutest7740+03/11/2011Sezeryangülden7904/11/2011Sezeryan3,048junziMelisKız39+404/11/2011Sezeryan3,40049 cm40adriadneUtku BerkErkek04/11/2011Sezeryan2,50049 cmsonundaaKız04/11/2011Sezeryanleyla87Erkek04/11/2011Sezeryan2,55049 cmcan_tugbaEmirErkek39+004/11/2011Sezeryan4,55051 cmbeyazpatikMustafaErkek05/11/2011Sezeryan3,17050 cm45dentugYağız MertErkek08/11/2011Normal3,16051 cmlaedryEmirErkek39+308/11/2011Normal3,120pozerDemirErkek37+309/11/2011Normal3,24047 cnjaleselMertErkek39+409/11/2011NormalaychinErkek38+109/11/2011Sezeryan3,00050fatmakocaSareKız38+511/11/2011Sezeryan3,28048 cmSedusİdil RojinKız41+11/11/2011Normal3,52052 cmarm06DenizKız39+211/11/2011Sezeryan3,39050 cmNur22senTusemKız11/11/2011Sezeryan3,00049 cmlachennKız11/11/2011Sezeryan3,80055zakkum40+411/11/2011Normal3,60052 cmela_sudemOkyanus AyşeKız39+511/11/2011Normal3,070elfinyaKayraErkek39+14/11/2011Sezeryan3,60051 cmmadeofhonorTanemKız14/11/2011Sezeryan3,30051 cmgollumErkek40+114/11/2011Normal3,44051 cm60çaykaşığı14/11/2011SezeryansuperladyCengiz KaanErkek14/11/2011Sezeryan2,85049 cmfbmy8785BerenKız15/11/2011Sezeryan3,95052 cmseybeErkek37+315/11/2011Normal2,52046 cmaslı_198Erkek39+117/11/2011Sezeryan3,00049 cm65trawmaHamza MertErkek39+217/11/2011Sezeryan4,350eliftimErkek40+517/11/2011Normalertan_NilKız38+118/11/2011SezeryanGünce39+519/11/2011Normal3,50052 cmgamze87Kız19/11/2011Normal3,28051 cm70giriftElif SareKız40+320/11/2011Normal3,150simiramisArdaErkek39+021/11/2011Sezeryan3,13050 cmserapblcErkek38+621/11/2011Sezeryan3,56052 cmLunaKız40+122/11/2011NormalyubaErkek39+223/11/2011Sezeryan3,44075tekinsoyAhmet DenizErkek40+124/11/2011Sezeryan3,900silentgirl89Kız24/11/2011Sezeryan3,00047 cmPrincess of RainEcrin DilaKız40+125/11/2011Normal3,110kardelen23BetülKız41+025/11/2011Normal3,100nisan84MehmetErkek39+025/11/2011Sezeryan3,50052 cm80sevdebilgeBadeKız39+526/11/2011Sezeryan3,300bebikim40+129/11/2011bella_83AzraKız39+330/11/2011Sezeryan3,50047 cmsemfoniİdil DenizKız40+130/11/2011Sezeryanannecik1MeteErkek40+006/12/2011Sezeryan85

Hamileliğimin ilk 3-4 ayı çoğu hamile gibi oldukça sıkıntılı geçti bulantılar nedeniyle. Sürekli kusmaktan o kadar sıkılmıştım ki ağlayıp yeter artık doğurayım diyip duruyordum. O kadar kolaydı sanki. Bir de bizim apartmanın en altında kebapçı var, bu nedenle merdiven boşluğu o kadar kötü kokuyordu ki!!! Her sabah ne yiyorsam asansörle insem dahi apartmanın dışındaki ilk çöp tenekesine bırakıveriyordum. Bu nedenle çok geçmeden iş yerindekilere söylemem gerekiyordu beni azcık anlayışla karşılamaları için, diğer taraftan da üstlerimin bu duruma ne tepki vereceğini düşünmek beni gerim gerim geriyordu. 7. Haftadan sonra kalp atışlarını duyduğumda artık iş yerindekileri takmamaya başladım, ne yapabilirlerdi ki, en önemlisi içimde bir can taşıyordum artık, onun minicik kalbi pıtır pıtır atıyordu daha şimdiden, bir mucizeyi yaşamaya başlamıştım; dünyayı yaksalar umursamamam gerektiğini fark edip yöneticime durumu açıkladım ve gerekirlerse beni çıkarabileceklerinin de yolunu yaptım. Hiç beklediğim gibi kötü bir tepkiyle karşılaşmadım. Ne de olsa benim yöneticim de bir anneydi ve anlayışla karşıladı. Ailelerimize söyleyebilmek içinse 12-13. Haftaları beklememiz gerekti. Her ikisinden de 400-500 km uzaktaydık ve işlerimizi ayarlayıp yüzyüze söylemeyi istiyorduk. Çünkü o ana kadar kusmaktan hamileliğin hiçbir tadını alamamıştım ve en azından onların tepkilerini canlı canlı izlemenin bizi keyiflendireceğini düşündük. 8. Torunu olmasına rağmen en büyük tepkiyi kayınvalidem verdi. Kadıncağız bir 5dk kadar kesintisiz çığlık atmıştır eminim, ben bile o kadar bağırmamıştım. Kayınpeder de çıkarıp hemen verdiği müjde parasıyla çocuğumuzun ilk sevincini paylaştı. Kendi anne babamdansa ilk torunları olacağı için daha büyük tepkiler bekledim ama ilk duyunca gayet sakinlikle tebrik ettiler. Ama farkettim ki ikisinin de eli ayağına dolandı aslında bir-iki gün kendilerine gelemediler şaşkınlıktan heyecandan. Her insanın yaradılışı ayrı tabi tepkileri de ayrı olacak haliylen. Hamileliğimin geri kalan aylarını ise bulantıların bitmesiyle çok rahat bir şekilde geçirdim. Ara ara yazdığım mesajlardan belki hatırlayanlarınız olur yaz boyu gezdik, konsere, denize, düğüne, bayrama derken giçbirşeyden eksik kalmadık. Ne defalarca teptiğim 400-500km&#8217;lik yollar yordu beni, ne Karain Mağarasının çıktığım 300 merdiveni ne de Eminönünde zibil gibi kalabalığın içinde 5-6 saat dolaşarak geçirdiğim zaman. Bu süre boyunca tüm olaylara karşı pozitiftim, sesim hep mutlu mesut geliyordu arayan soranlara. Bendeki mutluluk hormonu öyle bir tavan yapmıştı ki insanlar sesimi duyup kendi morallerini düzeltmek için beni arar olmuşlardı. Ayrıca en başından beri kafamda hep normal doğum olduğu için 5. Aydan itibaren düzenli yürüyüşlere ve gebelik egzersizlerine de başlamıştım. Kulağımda müzik göbüşümde oğlumla saatlerce yürüyebilirdim sanki. Tabi bendeki bu rahatlıkta yapılan tüm kontrollerimde pozitif şeyler duymamın da çok etkisi oldu. Maşşallah diyim her şeyim normaldi, şekerim, tansiyonum, suyum, kilo alımım ve de en önemlisi oğlumun testleri ve gelişimi. Böyle böyle haftaları devirdik ve 37. Haftada geldi çattı hasretle beklenen çatı muayenemiz. Doktorum kontrolden sonra sen çok rahat normal doğum yaparsın çatın ve bebeğin gelişimi buna gayet müsait deyiverdi. Doktorumun ağzından doğumla ilgili duyduğum ilk sözcüklerin normal doğumla ilgili olması hem beni daha da cesaretlendirdi hem de ne kadar doğru bir doktor seçtiğimi fark etmemi sağladı, aynı şekilde düşünüyorduk işte. Hemen akabinde çok merak ettiğim ve görünce hayal kırıklığına uğradığım NST cihazıyla da tanıştım. Doğru düzgün sancım çıkmadı kıpırdak oğlumsa direk yatışa geçti cihaza bağlanınca. Doktorda beğenmedi haliyle ölçüm sonuçlarımızı bi yarım saat sonra tekrar bağlandık. Ama sonuç çok farklı değildi bi kaç düzensiz ve 37. Hafta için gayet normal sayılabilecek ufak tefek sancı dışında. Ayrıca oğlum da kafasını doğum kanalına hala sokmamış ve suyu da gayet yeterli gözüküyordu. Biz yine rahat rahat evin yolunu tuttuk ve anneannemize rahatlıkla işlerini halletmesini bizim oğlanın içerde kalmaktan gayet hoşnut olup bayrama kadar gelmeye pek bi niyeti olmadığını söyledik. 2 Kasım için hala ümit vardı yani. Diğer bir yandan ben de rahat davranıp bir türlü hazırlıklarımı tamamlamamıştım, bavula konacak herşey yıkanmış ütülenmiş kilitli poşetlerle paketlenmişti ama içine girememişti bir türlü. Heralde ben de bi kaç arkadaş gibi bavulu tamamlarsam doğum direk başlayacakmış gibi hissediyordum bilmem ki.

ben ilkinde normal istemiştim ama olmadı. ikincisi de sezaryan olacaktı ama dediğim benim daha önce sancılarım vardı sürekli nst takibi yapılıyordu. doğum yapacağım gün de başlamış ama ben normal sancı gibi düşünmüşüm hastaneye gittiğimizde suyumuz gelmişti. çok gece çok uzun süre dr. u bekledik sonra uzun süre anesteciyi. dr daha fazla anesteziciyi bekleyemedi daha fazla bekleyemeyiz deyip durumu izah ettiler. normal doğum aklımın ucundan bile geçmediği için çok büyük panik yaşadım önce sonra sakinleştirdiler. bebeğimin hayatta kalması için yapmak zorundasın geldi. yani sonuç itibariyle mecburiyetten mecbur kaldığım için normal olduiçok zordu. benim bir problemim de daha yaklaşık 1 buçuk yıl önce sezaryan olmuş olmam vücut yeni toparlanıyor aslında. çok zordu gerçekten saatlerce sancının arkasından çok dikişim var. bebeğimi sağ salim almak özellikle kız yerine oğlumu görünce şoktan acı falan kalmdı. arkadaşının en son ne zaman sezaryan olduğu önemli. benim kuzenim de ilkini sezaryan ikincisini epidurel normal doğumla yaptı. çok sık giremiyorum ama başka sorun olursa yardımcı olmaya çalışayım. . push ; A

kızlar.. ikinizide tebrik ederim.. Rabbim bizlerede bu sayfalara hikayelerimizi anlatmayı nasip etsin inşallah... S