Ben normal doğum istememe rağmen korkuyorum da epidural olabilirim canım bana fikir ver epidural konusunda ne düşünüyorsun? efeada

gunaydin kizlar

BEnde heyecanlandım 20 NiaN GOzukuyor dogumum normal ıstıyorum hersey cok normal ama bana sankı erken dogum yapacakmısım gıbı gelıyor bebegım 3 hafta onden gıdıyor 26 subatta 2500 gr olmustu ama ben de artık 90 oldum artık kg almak ıstemıyorummm...

Benim doğum hikayem 13 Nisan pazar günü 38. Haftam eşimde yürüşünüzü yaptık evdeyim. Tosunum okadar hareketliki sakinlesin die ona masal okuyorum. Saat 23:30 oturduğum yerde suyum gelmeye başladı ben şok ama bendede zerre kadar sancı yok daha günüme var derken oğluşum erken davrandı. Hemen eşimi aradım saniyesinde geldi. Ben üzerimi değiştirdim abdestimi aldım hazırlandım çıktık bende hala sancı yok. Buarada bende kan koyuluğu olduğu için 9 ay sulandırıcı iğne vurundum ve bunun korkusu sardı beni ya kanamadan masada kalırsam. Oyuzden daha önceden anlaştığımız ebeyi aradık ve evinden aldık birlikte hastaneye gittik. Benim suyum nekadar çokmuşki hala gelmeye devam ediyor. Hastaneye vardık ebe beni muayene etti ve oğluşumun susuz kaldığını ters olduğunu söyledi. Suni sanci hem çocuğun hem senin hayatını tehlikeye sokar dedi ve doktorumu aradı. Beni sezeryana ikna ettiler 5 dk sonra ameliyathanede buldum kendimi. Sezeryan hiç istemiodum ve çok ani olmuştu. Daha öncede 3 ameliyat geçirdiğim için ameliyat benim korkumdu. Spinal yapıcak dediler resmen yalvardım beni genel anesteziyle alın die ama yasak dediler. İstemediğim için olsa gerek 3. İğneden sonra uyuştu belden aşağım. Tek güzel yönü oğlumun ilk ağlama sesini duymuş olmam. 23:30 hastaneye gittim 00:04 te oğlum yanımdaydı. Siz düşünün içinde bulunduğum şoku. Tam 3 gün ayağa kalkamadım çok zor geçti. Ama meleğim yanımdaydı sonsuz şükür. Doğum deyince Ama meleğimi görünce

hayırlı olsun topiğimiz

maşallah canım nazar değmesin kızına çok etkilendm okurken bazen bizimki de hareketsiz oluyor telaşlanıyor insan ister istemez sağlık ve huzur dolu bir ömrü olsun inşallah

kızlar hepinizi tebrik ediyorum bebişleriniz sağlıkla sıhhatle büyüsün inşallah bol bol koklayın meleklerinizi :)

o kadar heyecanlanıyorum ki. bi yandan da korku var. ilk doğumum ve hem mutlu hem tedirginim. Allah hepimize hayırlı doğum nasip etsin. bebişlerimiz sağlıklı ve hayırlı birer evlat olsun. ilk doğum hikayesini merakla bekliyorum :)

ayyy çok duygulandım yenı topik hayırlı uğurlu olsun umarım güzel sağlıklı sıkıntısız doğumlar yapıp paylaşırız

Doğum yapan arkadaş bebeğini sağlıkla büyütsün. Bizdede erken doğum riski var Doğum yapacaklara da şimdiden hayırlı doğumlar.

doğum hikayelerini hep ağlayarak okudum bızde beraber bügünlere geldik az zamanımız kaldı hepimizin yakında yazamaya başlarız hayırlı olsun topıgımız

Canım tebrik ederim Allah analı babalı büyütsün size bağışlasın. Gözlerim doldu okurken çok güzel yazmışsın. Bnde biran önce bu duyguları yaşamak için sabırsızlanıyorum

DOĞUM HİKAYEM Hamileliğimin 39+3 de suyumun azalmış olması sebebiyle doktorum 39+5 de suni sancıyla doğumu başlatalım dedi. 31 Mart pazartesi günü saat 8'de hastaneye yatışım yapıldı. İlk önce damar yolu açılıdı lağma yapıldı, saat 9:30 da suni sancıyı vermeye başladılar. 14:30 a kadar sancım olmadı olsa bile çok az ve 1 saat aralıklarla oldu ( sancının gelmemesi çok büyük bir stres çünkü sancının tutmama ihtimali var 3 güne kadar tutmayınca sezaryanla alınıyor. Saat 5'e kadar sancım gelmeseydi. İkinci gün başlanacaktı suni sancı tekrardan). 14 30 da 2 dakikada 3 dakikada sancılarım gelmeye başladı ama katlanılmayacak sancılar değildi. Adet sancısı gibi 30 40 saniye sürüyordu.15 :30 da muane ettiler açıklık 3 cm di suyunu patlatmamız lazım dediler yoksa doğum ilerlemezmiş. Suyumu patlattılar bebeğin hareketleri azalınca suni sancıyı kestiler kendi sancımla 16:30 a kadr devam etti bu sancılarda normaldi, suni sancıyı başlatınca sancılar baya bi arttı vermek için 17 30 da epidural taktılar. Epiduralden sonra çok rahattı tv seyrettim. 19:15 de doğumhaneye aldılar. 19:35 de oğlum doğdu:) Buraya kadar herşey çok güzeldi ama 4 dikişim oldu ve mahvoldum bugün 8. Gün yeni yeni iyileştim. Bebeğe meme vermek için çok oturdum. Siz dikkatli olun üzerine çok oturmayın. Doğum yapan herkesin gözü aydın olsun Allah analı babalı büyütsün. Yapacak olanlarıda Allah bi sesle kurtarsın.

merhaba kızlar sanırım ilk doğum hikayesi benden olacak ay çok heyecan yaptım şimdi 31 Mart pazartesi günü sabahtan doktora kontröle gitmiştim ki artık 40 haftalıktım ve hala bende ne sancı ne doğuma ait hiç bir belirti yoktu doktora gittim ve ilk çatı muayenesi oldum ve o an 2 cm açıklığımın olduğunu ve kızımın iri bir bebek olduğundan vede çatımın dar olmasından dolayı normal doğum yapmamın imkansız olduğunu ve doğumun bile başladığını öğrendim doktorum acilen eğitim araştırma hastanesine gidip sezeryan ile doğum yapmamı söyledi ve tüm dünya başıma yıkıldı ne yapacağımı bilemedim şaşırıp kaldım nst de sancılarım görünüyo ama bende zerre kadar sancı yok ve git gide sancılarımın artacağını ve kızımında riske girebileceğini öğrenmek çok kötü bir duyguymuş allahım kimseye çaresiz bırakmasın neyse akşam oldu eşimle oturup konuştuk ve başka bi hastaneye gitmeye karar verdik ve akşam saat 20:00da başka hastaneden acilden giriş yapıp muayene oldum önce çatı sonra nstye bağlandım ve sabahki doktorun söyledikleri ile aynı ve bende de artık ufaktan sancılar başladı ama o kadar kötü değil dayanabiliyordum. Ordanda çıkıp eve geldik gece 00:00da oturup annem ben ve eşim saknce düşündük çok şükür kızımın kalp atışları iyidi benimde o kadar kötü bir sancım yoktu evde kalıp sabah erkenden hastaneye gitmeye karar verdik eşim ile annem uyudu ben tabi stresten nasıl olacak napıcam düşüncesinden dolyı uyuyamadım ve ufaktan sancımda vardı eğer sıklaşsaydı uyandıracaktım ama rabbim o gece rahatça uyumamı nasip etti ve sabaha kadar hiç sancım olmadı ve bende çekyatta uyuyakalmışım taki sabah ezanına kadar. Ezan ile beraber uyandım kahvaltı falan hazırladık bi şeyler yedik ve namaz kıldıktan sonra kızımın hareket etmediğini farkettim ve kimseye bişey söylemeden tatlı yiyip soluma uzandım bekledim hala tık yoktu kızımda ve bende tedirgin olmaya başladı zaman geçtikçe kızımın hareketsiz hala artık annemle eşime söyleyip hemen yola koyulduk. Allahtan rabbime şükürler olsun ki eşim poaça almıştı o yedikten bi süre sonra kızım meleğim hareket etmeye başladı ve öyle korkmuştum ki kızım hareket ettikten sonra ağladım ve rahatladım. Hastaneye vardığımızda önce nst çatı muayenesi falan filan derken 3 cm açılmam ve sezeryan olma ihtimalimin artık kesin olarak öğrenmiştim normal doğumu çok istememe rağmen kısmet olmadı kızım iyi olsunda önemli değil dedim artık. Yeter ki meleğime birşey olmasın ve sonra doğumhane servisine geçtim eşim ve annem den ayrıldım saat 9 da bekleme odasına geçtim ve nstye bağlanıp kızıma kavuşacağım zamanı bekledim saat 14:50 kızım dünyaya geldi ama sabah 9'dan saat 14:00 a kadar geçen zamanda açılmam 5cm olmuş ve artık kızım ufaktan kanala girmeye başlamıştı ki doktorum hemen doğum için hazırlanmam için gerekli talimatlar verdi. Ve o an işte saat 14:20 de ameliyata alınıp kızımın doğum anını canlı canlı izlemeye başladım ve 14:50 kızımın dünyaya gelişini izleyip sesini duyduğum an ağlamamak için zor tuttum kendimi kızım sabahtan beri annesi gibi aç olduğu için ağlıyodu yavrum ameliyat masasından kalkıp emzirmek istedim alıp içime koyasım geldi ama hiç bişey yapamadım ve artık kızım sağsalim dünyaya gelmişti ve benden daha mutlu kimse yoktu. Saat 15:10 da da kızımı getirdiler ve cennet kokusunu içime doyasıya çektim ve annelik duygusunu an anladım rabbim kimseyi annesiz bırakmasın ve kimsenin kucağınıda boş bırakmasın. Şimdi meleğim ile artık evimizdeyiz. Evine, yuvana, aramıza hoşgeldin Meleğim Elif Nisa'm

bizim doğum hikayemiz 27 mart muayene günümüzdü 39+3 tük doktora gittiğimizde doktor ultrasonda baktı her şey yolunda suyu da iyi bebeğin 42. haftaya kadar bekleyebiliriz dedi. son olarak çatı muayenemizi de yapalım dedi ve eşimi çıkardı. eşim çıkınca üzerimi çıkartmaya başladım bi akıntı geldi iç çamaşırıma halbki hamilelik boyunca hiç akıntım olmamıştı. iç çamaşırımı çıkarttıktan sonra biraz daha geldi ve artarak devam etti. doktor girdi o sırada benim suyum mu geliyor dedim yat bakalım dedi ve baktı evet suyun geliyor yatışını yapalım dedi. ayy çok heyecanlandım ama sakin olmaya çalışıyordum ben eve gitsem çantamı alıp gelsem dedim tamam dedi çıktım eşime doğumun başladığını doktorun yatış verdiğiini söylerken bizimkinin eli ayağına dolaştı arabaya bile binemedi. annemi aradım hemen anne hazırlan doğuruyorum dedim kayınvalidemi aradım aynı şekilde hazırlanın gidiyoz beklenen an geldi dedim yol boyu haber verdim ona buna. eve geldim duş aldım eşime eşyaları indirmesini söyledim. inanmayacaksınız ama beni evde unutuyordu heyecandan. annem ve kayınvalidemi aldık hastaneye geldiğimde doktorum yoktu ama talimatı vermiş bi odaya aldılar beni ve o meşhur önlüğü giydirdiler. nst ardından da suni sancıyı bağladılar. koridorda yine aynı kıyafetli insanların zorlukla yürüdüğünü gördüm eyvaah son hallerim böyle olacak dedim ve başladım kolumda serum yürümeye 1 saat 2 saat 3 4 5 yok sancılar gitgide atıyordu durmak bilmiyordu ama açılmam koskoca 1 cm 6. saatin sonunda kahverengi akıntım başladı ebeye dedim açılman var o yüzden dedi bi baksanız çok mu açılmam çok sancım var durdurun biraz desem de yerinden devinmedi bile 8. saatin sonunda açılmama baktı o kahverengi akntımı eline alıp inceledi bi şey demeden çıktı saat gecenin 12 si serumu çıkarttılar. tamam oldu mu doğuruyor muyum dedim yok açılman 1.5 cm dedi ve çıktı gitti koca 8 saat dayanılması güç ağrı çektim 1.5 cm açılmıştı sadece. 15 dakika sonra doktorum geldi bei çatala yatırdı o anki muayenem canımı yaktı ve aşırı derecede titreme aldı beni donuyordum adeta çatalda ayaklarım zangr zangır titriyordu. elimi tuttu açılman yok bebek kakasını yapmış acil sezaryenla almamız gerekiyor bebeği dedi. ve aylardır korktuğum başıma gelmişti malesef 8 saat suni sancının ardından sezaeryan. sonta takıldı tekerlekli sandalyeye bindirdi hasta bakıcı ve odama götürdü tüm bunlar yapılırken doktor anneme bebek çıkamadığı için kafasında büyüme oluşmuş acilen almamız lazım dedi. ben bunu iki gün sonra öğrendim. bu arada annem eşimi babamı kayınvalidemi kardeşlerimi çağırmış beni acil sezeryana aldıkları için hiç birini görmedim. ameliyat haneye girdiğimde üşümem biraz daha arttı artık dişlerim ellerşm kollarım bacaklarım her zerrem titriyordu. hemen beni hazırladılar. doktora sancım çok fazla ve çok yorgunum lütfen genel anestezi yapın dedim ama b bebek için de senin için de daha iyi dedi. ama o kadar yorgundum ki bebeği yarın görürürm diye düşünüyrdum belime iğne yaptılar ve titreyen ayaklarım durdu ve karıncalama oldu. başladılar anestezide bi kız geldi elimi tuttu çok mu üşüyorsun iyi misin bak bebeğine kavuşacaksın birazdan gibi şeyler söylüyordu ama heyecanım yoktu yorgundum ve uyumak istiyordum derin nefes al şimdi bebeğin çıkacak dedi. ve ağlama sesi.. benden önce başımın arkasında çocuk doktoruna verdiler bebeğimi. morarmıştı. doktor çubuk gibi şeyi boğazına soktu soktu çıkardı sardolar bana getirdiler canım oğluuuum diyebildim o yorgunlukla. ve giydirmeye götürdüler. elimi tutan kıza çok mu daha dedim yook çok az kaldı dedi her 10 dk da sordum hep az var dedi ama o kadar çok zaman geçtiki yanlara açtığım kollarım ağrımaya başladı. tamam bitti deyip kaldırdılar odaya götürdüler oğlum yatıyordu beni de 3 kişi kaldırdı bacaklarımı devindiremiyordum insanoğlu aslında ne aciz ölüm olsa da böyle hareket edemiyceğimi düşündm ve emzirmek için bebeğimi verdiler. ilk kucaklayışım o anı anlatamıycam harika bir duygu hala aklıma geldikçe gözlerim doluyor. artık ben de anneyim aylarca bklediğin o an. dünyanın en güzel duygusu bu. doğum kolay zor farketmiyor o an yeni bir milat oluyor her anne için. yorgunluğu unuttum ve sabaha kadar bebeğimi seyrettim. ve allaha şükrettim rabbim isteyen herkese versin evlat bambaşka bir şey...

Heyecanladım şimdi =)) Topiğimiz hayırlı olsun... İlk hikayeyi merakla bekliyorum

Allah zamaninda sagsaglim kucagina almayi nasip etsin canim aman dikkat et yat bol bol dinlen.. 33,5 hafta cok korkulacak degil elbette ama zamaninda vakitlice gelsin yavrun iPhone 'den Tapatalk aracılığı ile gönderildi Jazzquell İdil Deniz & Bulut Anneler

cumartesi doktora gittik. kasılmalarım oluyordu rahim 1 cm açılmış. erken doğum riski çıktı. ciger geliştirici iğne ve tokoliz tedavisi uyguladılar. şimdi oral yolla ilaç alyorum yatıyorum. inşallah vakitlice gelir hayırlısıylan diye dua ediyorum. 33,5 haftalıgız. . push ; fefilifa mavişim minik

Allah razı olsun canım. doktor 2-3 hafta daha ertelersek iyi olur dedi. insan endişe ediyor işte. inşallah bakalım. bende yatıyorum öyle. çok tesekkr ederim canm

Umranim Allah bagislasin Elif Nisani :) Hareketlerini hissetmedim dedin ya nefes almadan okudum inan

Gözümüz aydın canım, hayırlı olsun bütün nisan annelerine... İnşallah güzel haberleri, hayırlı doğumlarımızı yazarız... Bakalımm kimler yazacak sırasıylaa...

Oldum olası nisan ayını hep sevmişimdir. Nisanda evlendim, minik kızımı nisanda kucağıma aldım. Öncelikle söylemeliyimki hamileliğim boyunca doğumla yada hamilelikle ilgil herşeyi burdan okudum. Bir çok doğum hikayesi vs. şimdi nasıl özel bi duygu olduğunu anladıktan sonra yazmadan edemedim. Canımın içi kızım hamileliğim boyunca bizi hiç üzmedi yolunda giden bi gebelik vardı. Tek sıkıntı 7. haftadan itibaren başlayıp doğuma gittiğim son sabaha kadar süren sabah kusmalaıydı :) Canımın içi 39. haftanın bittiği gece gelmeye karar verdi.17 nisan 40 haftanın dolduğu tarihti. İçimden bi ses kızın hep 10 nisanda gelecek dedi. Ne kadar doğru söylemiş Ogün annemle biraz gezdik bi taraftan hadi kızım bekliyoruz gel naralarıyla Gece 3:30 da uykumdan uyandıran bir sancı. işin ilginç tarafı sancılarımın başlamasıyla birlikte miğdemin bozulması neler olduğunu anlamamı zorlaştırdı. sanclarla birlikte ishal meğer bazı doğumlar kusma yada ishalle başlaya biliyormuş kasılmalar bağırsakları gevşetiyomuş çünkü. Kalktım biraz tur attım dayanılmıcak gibi değil ortalama 25 dk da bir giriyor ama karın ağrısıyla karıştığı için konduramıyorum tabi saat 5e kadar tv izledim evde dolaştım falan annem uyandı. beni korkutmak istemiyo sakin sakin olabilir geliyodur artık gibi şeyler söylüyor. Baktım sancılar sıklaştı 10 dk bir giriyor neredeyse duşa girdim. Çıktığımdaa biricik kocam uyanmış neler olduğunu anlamaya çalışıyo. gülen bi surat "geliyor mu yoksa kızım ". eş en büyük destekçi. Saat 7 falan en son 8 buçuğa kadar evde dayanabildim. Hastane evimize çok yakın kısa sürede ordaydık. Doktorumun yanına çıktım muayene etti aaaa doğum başlamış 5 cm açıklık hadi hayırlısı hemen yatış dedi. Öyle tuhaf bi his tepkisizlik falan değişik hissediyor insan kendini. Yatış işlemleri yapıldı odada kocam annem yanımda serum takıldı suni sancı verildi saat 9 oldu bu sırada. son 1 saat en zoru yalvardım epidural verin diye fakat doktorum açılmanın çok hızlı ilerlediğini epiduralin etkisi başlayana kadar doğum yapacağımı söyledi. saat 10:45te odada ıkınma hissi geldi ve doğumhaneye gittik. Açılma 10 cm bebiş geliyoo evet başlıyoruz diye konuşmalar. Şaka gibi kızım geliyoo demek. Doktorum kuvvetlice ıkınmam gerektiğini söyledi. artık bitti kızıma kavuşuyorum Ya allah Bismillah çekip kuvvetlice elimden geleni yaptım. 1 2 3 veee tombiş yanaklı kara saçlı bi kız nasıl güzel yaratılmış kucağımdaa. Nasıl bişey anlatmak mümkün değil. önce kızım gitti babasının yanına. Sonra kavuştum ikisinede. 10.04.2014 saat 11.00 de geldi kızım dünyaya. iki kişi olarak çıktığımız evimizden 3 kişilik çekirdek aile olarak döndük. her güzelliğin bi zorluğu varmış yaa iştee bu en güzeli. allah kimseye aratmasın hayırlısıyla evlatlarını kucaklarına almayı nasip etsin inşallah.

Arkadaslar belki cok erken ama aramizda bebegini dunyaya getiren annemizin haberini alinca bu topigi acma karari aldim.. :119::119:İlk annemiz hayirli ugurlu olsun.. :119::119: Sevgili filiz hikayeni bizimle paylasirsan seviniriz..

ayy cok guzell hayırlı olsun canım erken ama olsun topıdıgımızzz

Ayy canım soluk soluğa okudum doğum hikayeni çok güzel yazmışsın çoğu yerde gözlerim doldu okurken ALLAH analı babalı mutlu mesut büyütmeyi nasip etsin İNŞAALLAH

Ağlaya ağlaya okudum hikayenizi. Allah ömür boyu sağlık, huzur versin ailene.1 ayım kaldı benimde oğluma kavuşmama inşl bu güzel duyguları yaşamak banada nasip olur

Hadi hayırlı olsun kızlar çok heyecan yaptım :) :)

Eee artık gelsin hikayelerimiz =) Okumak için can atıyorum resmen

Buda bizim hikayemiz biraz uzun ama 15.04.2014 Salı sabaha karşı 06:00 gibi Wc ye gitmek için uyandım. Uyandığımda yataktan kalkmadan bir ıslaklık hissettim ve hemen WC ye gittim. Günlük pedimde pembemsi hafif kırmızı sulu bir şey gördüm. Sanırım bu nişan olmalı dedim. Hemen eşime haber verdim. Daha sonra bizde kalan annem ve kayınvalideme haber verdim. Doktorumuzu arayıp aramama konusunda tereddütte kaldım. Çünkü o sabah saat 9:30 da kontrolümüz vardı. Biraz düşündükten sonra aramaya karar verdim. Doktorumuza durumu izah ettim acil gelmemizi gerektirecek bir şey var mı diye sordum. Sancın var mı diye sordu. Yok dedim. Çok önemli değil normal randevu saatimizde gelebileceğimizi söyledi. Tabi bizi uyku tutmadı o saatten sonra. Salona geçip biraz oturdum saat 7:00 gibi duş almak için ayağa kalktığımda su gibi bir şeyin hızla aktığını hissettim. Altımda ped olduğu için dışarı çıkmıyordu bacaklarımı sıktım engel olamıyordum. Hemen Wc ye gittim baktım şeffaf su gibi bişey. Sanırım buda suyum olmalıydı dedim. Hemen duşa girip randevu saatini beklemeden eşimle hastaneye gittik. Annemler evdeydi doğum başlayacak olursa o zaman hastaneye geleceklerdi. Hasteneye gittik hemen çatı muayenesi yaptılar açılmam 2 cm olmuş. Sonra nst ye bağladılar sadece 2 tane sancım çıkmış. Sonra doktorumuz geldi. Bizimde randevu saatimiz geldiği için odasına gittik. Oda 2 cm açılmam olduğunu söyledi. Ultrasonda baktı bebeğin suyuda kan akışıda iyi dedi. Kanamanın rahim ağzı incelmesinden kaynaklandığını söyledi. Şimdi ben senin hastaneye yatırmam, haa şu yapılamazmı suni sancı verip doğumu başlatalım ama gerek yok normal seyreden bir şeyi kurcalamaya gerek yok, sezeryanada davetiye çıkarmayalım dedi. Şimdi eve gidin sancı başlar suyun gelirse hemen gelirsiniz. Eğer bir şey olmazsa seni Cuma günü yine göreceğim, ama bu bebek bu gece veya yarına doğar dedi. Biz saat 10:30 gibi eve geri geldik. Kahvaltımızı yaptık. Saat 12:30 dan 13:00 a kadar sancımın 10ar dk. Aralıklarla geldiğini fark ettim. Sancı geldiği anda oturmak veya yatmak istemiyordum ayağa kalkıp evin içinde bir tur atıp gelmek daha iyi geliyordu. Saat 17:00 a doğru sancılar 7-8 dk ya düşmeye başladı. Ama arada 10-15 dk yada çıkabiliyordu. Doktorumuzu aradık hastaneye gelmemizi söyledi. Hemen eşimle hastaneye gittik. Muayene için soyunduğumda iç çamaşırımda sanki adet olmuşum gibi yoğun kan vardı neyse doktorumuz çatı muaeyenesinde açılmanın 3 cm olduğunu ve yatış yapacağımızı söyledi. Sancıların sıklığını düzene sokmak için sancı düzenleyici serum takılacağını ve bunun suni sancı olmadığını söyledi. Saat 18:00 gibi odamıza alındık, önce lavman yapıldı. Sonra serumumu taktılar ve ben yatakta yatmaya başladım. 18:15 gibi doktorum yanıma geldi, ben çıkıyorum ama doğum için mutlaka olacağım diyerek elimi sıkı sıkı tuttu ve gitti. Eşim hemen annemleri aradı. Arkadaşım annemleri hastaneye getirdiğinde benim sancılarım hala çok hafifti. Saat 19:30 a doğru sancılar sıklaşmaya başladı ve ben sancıları yatarak veya oturarak çekemiyordum. Sancı geldiği anca odanın içini turluyor sancı geçince oturup dinleniyordum ama sonlara doğru oturmamla kalkmam bir oluyordu. Canım eşim sancı çektiğim süre boyunca yanımdan hiç ayrılmadı serumum elinde benimle birlikte yürüdü sürekli. Saat 20:00 da ebe açılmamı kontrol etmek için odaya geldi ve açıklığın 5 cm olduğunu söyledi. Saat 20:00 dan sonraki sancılar o kadar şiddetliydiki o saate kadar sancı esnasında hiç sesi çıkmayan bağırmaya gücü olmayan ben artık inliyordum. Artık sesin ve inlemelerim dahada artmış ağlıyordum. Sancı esnasında yürürken sanki belimi ortadan ikiye ayırıyorlardı. Elim sürekli karnımda sanki bebek düşmesin der gibi karnımı tutuyordum. Ağlamaktan inlemekten boğazlarım acıyordu, annem, kayınvalidem, arkadaşım odada beni ağlayan gözlerle izliyorlardı. Canım eşimse elimi tutup sarılarak sanki acılarımı hafifletmek ister gibiydi. Saat 20:30 gibi artık sancılar çok daha şiddetliydi ve ben ebeye doktorumu arayın gelsin ben artık dayanamıyorum sezeryan istiyorum diye hem ağlıyor hem yalvarıyor hemde bağırıyordum. Ebe, doktorumu aramış ve doktorumda bu kadar açılmadan sonra sezeryan olmaz diyormuş. Annemler ise dayan kızım bak az kaldı bu kadar sancı çektin sezeryan deme diyorlardı. Ebe saat 21:00 a doğru beni tekrar muayane etti ve açıklığın 8 cm olduğunu söyledi. Ben ise sezeryan diye hala bağırıyordum. Ebe ise benim sezeryan için ekibi toplamam yarım saatimi alır oysa biz yarım saate doğumhaneye çıkmış oluruz diyordu. Saat 21:15 gibi beni doğumhaneye almak için odaya geldiler, tekerlekli sandalye ile çıkaracaklardı ama bu sancı ile oturamam dedim. Canım eşim asansörde benle yukarı çıktı, annemler ve arkadaşım ise yürüyerek çıkıyorlardı. Asansörde ebemiz beni rahatlatmak için konuşturuyordu, bebeğin göbek adı ne olacak diye sordu, bizde eşimle Nazlı olacak çünkü gelmek için çok nazlandı normal doğum tarihini bekledi nerdeyse dedik. Doğumhane katına çıktığımızda eşim bana sarılarak beni içeriye uğurladı. Doğumhanede bir ebe daha bizi bekliyordu. Hemen beni yatırdılar bacaklarımı çatala koyup kemerle bağladılar. Ebemiz bana sonda takarak mesaneyi boşalttı. Kısa bir süre sonra doktorum geldi. Doğumhane ortamı o kadar iyiydiki doktorum ve ebelerimin bu rahatlığı benimde çok hoşuma gidiyordu. Doktorum telefonundan müzik açtı. Balkan, Karadeniz ve yöresel ezgiler eşliğinde doğumum gerçekleşiyordu. Sancım geldiği anda bana ıkınmamı sancım geçincede derin derin nefes almamı söylüyorlardı. Sancım yokken onlar havadan sudan muhabbet ediyor benide sohbete dahil ediyorlardı. Sancım geldi deyince hadi başlıyoruz deyip ıkınmamı söylüyorlardı. Doktorum aferin kızıma hadi az kaldı çok iyi gibi kelimelerle bana moral veriyordu. Arada bebeğin kalp atışlarını karnımdan bir cihazla dinliyorlardı. Diğer ebe, bebeğin kalp atışı yavaşladı diye doktorumuza söyledi bir süre sonrada vakumla bebeğimi çekmek için hazırlandılar. Vakum işleminden sonra birkaç ıkınmam ve doktorumun karnıma bastırmasıyla bebeğim nihayet artık çıkıyordu. Doktorumuz artık ıkınma dedi ve bebeğimin çıktığını gördüm. Saat 22:00 da dünyaya gözlerini açmıştı kızım. Simsiyah saçları vardı ama tenide beyazdı. Onu öyle görmek Allahım nasıl güzel bir duygu minicik ayaklar, eller, ufacık popo yarabbim nasıl bir mucize böyle, sevinçten ağlıyordum. Hemen yan taraftaki masaya koydular ve doktorumuz ve ebeler başına geçtiler. Bebişim ağlamıyordu. Sonra hava gibi bişeyi burnuna ağzına falan tuttular sırtınada vurdular ve kızım ağlamaya başladı. Bense kızıma vurmayın deyip gülüyordum. Ebeler bebekle ilgilenirken doktorum plesantayı çıkaracaktı. Yaklaşık 5-10 dk. lık beklemenin ardından plesantamda çıktı. Doktorumuza plesantayı çok merak ediyordum gösterirmisiniz dedim eliye havaya kaldırdı, aaa aynı ciğer benziyor dedim ve güldüm. Bebeğim çıktığı andan itibaren sancılar bıçak gibi kesilmiş, sonrasında zangır zangır bir titreme başta ayaklarım olmak üzere tüm vücudumu sarmıştı. Doğumhaneye geldiğimiz anda orada bulunan ebe bebeğimi alıp doğumhaneden çıkarak yenidoğan ünitesine gitmişti. Doktorum, kesik atmadıklarını fakat kendiliğinden çok ufak bir yırtık olduğunu ve onu dikeceğini söyledi. Bende kendisine nolur uyuşturarak dikin dedim. Doktorumuzda sizi bu dikişten kim korkutuyor bir bulsam varya diyerek gülüyordu. Senin bu söylediğin açık kalp ameliyatı olan birinin anesteziden korkması gibi bir şey dedi. Bense artık internette her şeyi gördüğümüzü söyledim ve güldüm. Doktorum iğneyi yaptıktan sonra dikişe başladı. İlk dikişten sonra iğne batınca ayy diye tepki verdim. Doktorum çok pardın burayı uyuşturmamışım dedi ve güldü. İğnenin ve ipin geçtiğini hissettim ama avı vermemişti yani uyuşmadanda dikilebilirmiş. Toplamda minicik 2 dikiş attığını söyledi doktorumuz. İşlem bittikten sonra doktorum yanıma geldi elimi sıkı sıkı tuttu ve bana sarıldı, tebrik etti. Gurur duy kendinle normal doğum yaptım diye dedi. Sonra bana ne diye dua edeceksin söyle bakayım dedi. Bende Allah sizden razı olsun, başımızdan eksik etmesin, sayısaldan büyük ikramiye çıksın dedim güldüm. O da bir BMW dile benim için dedi güldü. Doktorum bu gece buradasın yarın sabahtan yanına geleceğim dedi ve evine gitmek için doğumhaneden ayrıldı. Dışarıya çıkınca eşimi ve ailemi tebrik etmiş. Ebemiz beni tekerlekli sandalyeye alarak doğumhaneden çıkardı. Çıktığımda eşim alnımdan öperek beni çok sevdiğini söyledi. Annem kayınvalidem hepsi beni öptüler. Arkadaşım, eşi aynı zamanda eşiminde arkadaşı oluyor onlarda 4 yaşındaki oğulları ile beni bekliyorlardı. Hepsi tebrik ettiler beni. Eşim ve ben asansörde ebemiz ile odamıza indik. Odaya geldiğimde odamızın kapısının süslendiğini, ikramlık çikolatalarımızın, bebek kurabiyelerimizin ve pusetli bebek şekerlerimizin hazırlandığını gördüm. Beni yatağıma yatırdılar. Doğum öncesi takılan serumum hala kolumdaydı, ebemiz doğum bittiği için herhangi bir ağrı sancı yapmaz korkma dedi ve kısa bir süre sonra serum bitti ve çıkardılar. Odamıza geldiğimizde saat 22:30 a geliyordu. Kızımı ise hala getirmemişlerdi. Ebemiz, bebeğin doğum kanalında fazla kaldığını ve bu yüzden yenidoğan bölümünde biraz oksijen takviyesi yapıldığını söyledi. İlk ziyaretçilerimiz olarak eşimin küçük erkek kardeşi ve onun eşi geldiler. Daha sonra ise ortanca kardeşi ve onun nişanlısı geldiler. Odada fotoğraf faslımız başladı. Bebeğimizi almak için eşim ve kayınvalidem, bebişimizin kıyafetleriyle yenidoğan bölümüne çıktılar, odaya geldiklerinde ise saat gece yarısı 00:15 civarıydı. Güzel kızım beyaz pamuk gibi küçük suratlım uyuyordu. O kadar tatlı, minicik ve masumduki Kilosu: 2900 gr. Boyu: 50 cm di. Oysa ultrasonda kilosu doğumdan 15 gün önceki kontrolde 3050 gr. dı. Sanırım normal doğum ile doğduğundan olsada gerek vücudunda şişlikler falanda yoktu. O gece eşim, annem, kayınvalidem hepsi yanımda refakatçi kaldılar. Kızımı emzirmek için ilk kucağıma aldığımda ebemiz yardımcı oldu. Ama emmiyordu çünkü yenidoğan bölümünde 2 saat kadar kaldığı için mama vermişler karnı tokmuş. Gece bikaç defa emzirdim ama süt gelmiyordu fazla. Ertesi sabah süt biraz gelmeye başlamıştı. Doktorumuz sabah saat 10:00 a doğru yanımıza geldi, kızımız sevdi ve ten rengi hariç aynı sen, bi tek onu benzetememişsin dedi ve güldü. Bebeğin ilk kontrolü için 3-5 gün sonra hastaneye geldiğimizde benim yanımada uğrayın, doktorcum ben iyiyim her şey yolunda demen yeterli, asıl muayeneyi 2 ay sonra kırkın çıkınca yapıcam dedi. Taburcu olabileceğimizi söyledi. Bu kadar çabukmuydu oysa benim daha hiç ziyaretçim gelmemişti. Ziyaretçilerimiz için o kadarda çok hazırlık yapmıştıkki :44: Neyse artık eve geldiklerinde ikram ederiz dedik. Kızımı hastaneden evimizde getirdiğimizde hala uyuyordu, mutlu huzurlu yuvamızdan iki kişi ayrılmıştık ve biz artık çok ama çok mutlu üç kişilik bir aile olmuştuk. Rabbim bu güzel duyguyu isteyen herkese yaşatsın kimsenin kucağını boş bırakmasın. Evlatlarımızı anne babalarıyla sağlıklı sıhhatli büyümeyi nasip etsin. Amin.

doğum hikayem 39+5 arkadaşlar artık doğurmuyomusun sormaları tam yılan hikayesi oldu artık bende tedirgin olmaya başladım. neyse arkadaşlarla güldük eğlendik. 13 nisan pazar günü saat 6 gibi tuvalete kalktım. işim bittikten sonra yatağıma geçtim benden biraz su geld acaba idrarımımı kaçırdım diye düşündüm kendi kendime güldüm. dayanamadım banyoya gittim benden gelen idrar değildi resmen suyum geliyordu. hemen eşimi uyandırdım bebişimiz geliyor diye. bende sancı ağrı hiçbirşey yoktu ben gayet sakin banyoma geçtim son temizliğimi yaptım abdesttimi aldım. herşeyimizi kontrol ettik. ben durumum nasıl diye en yakın devlet hastanesine gittim ebe beni kontrol etti ve 2 cm açılmam vardı. ben hlasakinliğimi koruyorum ve suyum fazlasıyla gelmeye devam ediyordu. ebeye özel hastaneye gidicem ne zaman gideyim diye sordum oda hemen gir dedi. ve biz yollara düştük hastaneye 1 saat uzaklıktaydık. çok şükür hüle oynaya gittik. hiç stres yapmadım hastaneye gittiğimde ebe kontrol etti foşş bede ne su varmış fel gel bitmiyor. ama sancıda yok ebe beklicez dedi saat 09-10 civarı hastanede sancım gelsin açılmam hızlansın diye yürüdüm yürümekten yoruldum hatta bi güzel öğle vakti uyku bile çektim ve sıkılmaya başladım ebeye daha olmadı mı diyorum ebe ben senin yüzüne bakınca anlarım ne zaman doğum yapacağını diyor neyse ben yürümeye devam saat 15 civarı sancı gelmeye beşledı ama dayanılmayacak gibi değil adet sancısı gibi sancı 5 dk bir 40 sniye sürüyor ee artık doğumdur diyorum yok ebe bu sancıyla olmaz diyor ee bari kontrol edin kaç santim oldu. ebe kontrol etti 5 cm olmuş ama bir sorun var bebek kanala tam yerleşmiyor ebe doktorumu aradı bana bir iğne yapıldı rahim açıcıymış allah oda ne iğne vurulur vurulmaz sancı tavan yaptı artık kıvranıyorum. doktorum ebeyi devamlı arıyor. neyse artık dayanamıyorum ebe yalvarıyorum ne olur artık doğuma al beni diye. hıh dedi ebe şimdi kıvama geldin. beni kontrol etti çok şükür bebeğim kanala yerleşmişti. hemen doktorumu raradı her şey yolunda diye ebe diyor seni 20 dk doğurtup odana alıcam diye. hadi dedi ıkın bakalım çok şükür 2. güçlü ıkınmamda bebeğim doğdu ay doğar doğmaz sanki ben doğdum o sancılar nereye gitti kuş gibi hafifledim. gerçekten ne ebeymiş 20dk sonra odamdaydım. çok uzattım her şey çok güzzeldi tamam ağrılı ama sonu güzel ben 2güne ayaklandım işimi kendim yaptım. normal doğumun güzelliği

Bende merakla bekliyorum doğum hikayesini fırsatını bulunca yazsın lütfen.. Kesin ağlaya sızlaya okurum.. Doğum hikyeleri beni çok etkiliyor duygulandırıyor B birgulum Sen dogru kalırsan hiç birsey

yeni topiğimiz hayırlı olsun! ayyy bizlerin doğum hikayeleri nasıl olacak acaba merakla bekliyorum suay82 rabbim sen iste

amin cnm her şeyin başı sağlık maşallah tekrardan darısı bize inşallah sağlıklı bir doğum için bize de dua et canım

allah razı olsun teyzesi hemde ne telaşlanmak canım hayatımda o kadar çaresiz olmamıştım rabbim kimseye yaşatmasın efeada

Allah bağışlasın evlatlarınızı.. sağlıkla kucaklarına alsın doğuramayanlarda.. G

maşallah yusufcuk oğlana canım allahım analı babalı büyütmeyi nasip etsin inşallah

allah analı babalı büyütsün canım M

rabbim hepimize nasip etsin çok duygulandım topiği görünce.. C

İşte Benim Doğum Hikayem Bebeğimi kucağıma almadan 2 gün önce eminönüne gidip bebek keselerimizi aldık ordan kuaföre gidip süslendik sanki bebişimin geleceğini biliyormuşcasına hazırlanmışız :) 03 nisan günü doktor kontrolümüzde doktorum bebeğin aşağıya indiğini ve hemen sezeryana alınmam gerektiğini söyledi fakat yanımda eşim bile yoktu çantamız diğer hazırlıklarımız hepsi evdeydi. Yanımda kimse olmadığı için ve sancımın da olmamasından dolayı ertesi gün yapmak istediğimi söyledim doktor kararı bana bıraktı ve eşimle telefonla görüşüp ertesi gün doğum yapmaya karar verdik. Eve gelip akşama kadar dinlendim akşam eşim geldiğinde daha da heyecan başladı. Ya bi anda suyum boşalırsa ya da sancı başlarsa diye düşünmeden edemedim ama yanımda kimse olmadan da açıkçası o anı yaşamak istemedim. Kızımla konuşup yarına kadar sabretmesini, yaırn kavuşacağımızı söyleyerek dua ettim. Gece 2 gibi sonunda uyumuştum sabah 6 da kalkıp kahvaltı yapmam gerekiyordu ama heyecandan bir şey bile yiyemedim. Kızım ve eşimi kaldırıp hazırlanmaya başladık. Duşumu aldım kardeşim de saçlarımı düzleştirdi :) kızımı süslü bi şekilde karşılamak istiyordum Hazırlığımız bitince annem, kızkardeşim, görümcem kızım ve eşimle yola çıktık hayatımın en heyecanlı yolculuğuydu. Yarım saat sonra hastaneye vardık. Yatış işlemlerini yaptırıp anestezi uzmanıyla görüştük daha önce doktorum genel anesteziyi önermişti ama ben epidural istiyordum. Aneztesi uzmanı spinal anesteziye uygun olduğumu söyleyince tamamen karar verdim. Odamıza çıkıp beklemeye başladık hemşiremiz gelip serum bağladı, spinal istediğimi doktorumuza iletti. Sonunda ayrılık vakti gelmişti son fotolar çekilip vedalar edildi eşim sedyeyle çıkarken sana güveniyorum başaracaksın dedi kızım ise ağlamaya başladı ona sarılıp kardeşiyle geri döneceğimi anlattım herkese el sallayarak ameliyathaneye gittim. Ameliyathaneye gittiğimde herkes çok iyi ilgilendi sağolsunlar oturup belimden iğne yapılacağında bi ara tereddüt ettim acaba nasıl olacak diye ama anestezi uzmanı koluma dokunarak dokunulduğunu hissedeceksin fakat acı duymayacaksın dedi ve iğneyi yaptıktan sonra ayaklarım uyuşmaya başladı beni yatırdılar. Doktorum gelmişti ve artık doğum başlıyordu. Açıkçası kestiklerini bile anladım ama acı hissetmedim önümde perde olduğundan bir şey göremiyordum zaten. O kadar heyecanlıydım ki doktor işleme başladıktan 3-4 dk sonra karnımdan küçük kuzumu çektiklerini hissettim ve küçük kuzum ağlamaya başladı onu görebileceğim bir yere koyup sarıp sarmaladılar onu görünce neler hissettiğimi anlatamam o ağladıkça bende ağlamaya başladım bebişimi hemen bana getirdiler öptüm öptüm kokladım o anki duygularımı o anki hissiyatımı ömrüm boyunca unutamam hayatımdaki en değerli en özel anlardan biriydi Rabbim evlat sahibi olmak isteyip olamayanlara bu duyguyu tattırsın böyle bi duygu anlatılmaz yaşanır gerçekten. fotolarımızı çekip bebişi hemen götürdüler o sırada benim dikişlerim atılıyordu. Sonrasında biraz gözlerim dalmış ve 10 -15 dk kadar uyumuşum uyandığımda işlemler bitmişti zaten ve beni odamıza götürdüler eşim ve kızım beni öpüp kokladılar ikisi de çok heyecanlı ve mutluydu. Babamız ve ablamız bebişimizi odaya gelmeden görmüşler ablamız çok duygulandı annecim kardeşimi görünce dayanamıyorum mutluluktan ağlıyorum diyordu bebişimiz sonunda odaya geldi hemen emzirme olayına girişti bebek hemşiremiz :) maşallah bal suratım annesini hiç üzmedi ve memeyi hemen kavrayıp emdi. 26 Haftalıktan bu yana erken doğum riskinde olan kızım ablasından daha sabırlı davranarak 37 + 5 günlükken 04.04.2014 14:15 de dünyaya gözlerini açtı. Sonunda benim de DÜNYAM CENNET OLMUŞTU

Nisan 13.. Bebeğime "artık gelebilirsin" dediğim gün.. Sahilde biraz yürüdük ailecek. Sonra eve geldik. Annemin karalahana sarmasından 2-3 tane pişmeden yedim içinde mısır yarması var diye.. Akşam 8 gibiydi karnımda bir sancı. Gazdır, dedim. Sarma yapmış olmalı. Geçmek bilmedi. Gece 12'ye kadar sürünce ve artık sancılar düzenli olmaya başlayınca kalktım, oturma odasında yürüdüm. Bir saat sonra da evdekileri kaldırdım. Hastane yolu 1 saat zira. Arabada sancıların aralıklarını ölçüyordum: 3 dk arayla 1 dk sürüyordu. Bebeğime gel demiştim, geliyordu sahiden =) Hastaneye varana ve giriş işlemleri yapılıp yatağa alınana kadar 1 s 45 dk geçmişti. O arada sancılar hala 3 dk aralıklıydı. Doktor gelip kontrol etti: 3 cm. Ayağa kalktım, yürümeye başladım. Biraz sonra gelen başka bir asistan doktor "N'apıyorsun? Çocuğu düşüreceksin!" dedi. Ve işte o an anladım ki sebepsiz acılar beni bekliyor. Doğum yaptığım 14:50'ye kadar saatlerce susuz kaldım ve yataktan neredeyse hiç kalkmadım - çarşaf temizliği hariç. Üniversite hastanesi olduğu için, sürekli elle muayene edildim, öğrencilere gösterildim ders olarak. Belki de bu yüzden doğumdan beri benim için çıplaklık ayıp olmaktan çıktı. Lohusalık sonrası kontrolde ultrason cihazı içime girecek diye işlemleri yarıda kestim. Hala bilmiyorum içeride durumlar nedir =D Velhasıl-ı kelam, yattığım yerden aralık en fazla 1 cm açıldı. Suni sancı işe yaramadı. Toplam 15 saat sancıdan sonra sezaryenle bebeğimi aldılar. Oysa ben ne planlar yapmış, araştırmış, normal doğum yapacağım diye kendimi cesaretlendirmiştim. Annemin beni doğurduğu yıl bile sancı odalarında bulunan tavandan asılı ipler yoktu. Ayağa kalkıp yürümeme bile izin verilmedi. Sorarlarsa, o asistan doktorlara hakkımı helal etmiyorum. Bu konuyu daha önce yazmış olabilirim bu veya başka başlıkta. Anlatıp kurtulayım, diyorum. Belki işe yarar. Okuyanlar haklarını helal etsin.

Oglumdan firsat bukmusken bende dogum hikayemi yazayim dedim.25 mart sali gunu sabah bi islaklikla uuyandim. Yarim cay bardagi kadar su gelmis. Akinti mi su mu oldugunu cozemedim. Gun icinde araliklarla gelmeye devam edince doktorumu aradim. Akintidir o. Eger sancin baslarsa gel dedi. Aksam 8de benim sancilarim basladi.3 dk da bir hafif siddetliydi. Hastanem evime uzak oldugu icin esim gelir gelmez hemen hastaneye gittik. Sancilarim nstde siddetli cikmayinca doktor eve yolladi. Ph kagidiyla gelenin suyum olmadigini da gorduk. Ben annemlere gittim esim eve geldi. Gece 12 de benim sancilarim sıklaşti ve dogum sancisiydi. Cunku resmen yerleri tirmaliyodum. Ama suyum gelmeyince sabaha kadar evde cektim sancimi. Sabah 7ye kadar zor dayandim. Hemen hastaneye gittk. Acilmam 4 cm. Sancilarim da var. Hemen yatisim yapildi ve suni sanci verildi. Ebe rahim agzimin yumusak oldugunj ve kokay dogumyapicagimi soyledisoyledi. Ama isler oyle gitmedi. Bebegim tutundu gelmemek icin. Artik ıkınmaktan bende hal kalmadi. Bagirmaktan bogazlarim yaniyo. Ama bebek bi turlu cikmiyo.5 saat sonunda dogumhaneye aldilar. Orda da bebek cikmiyodu tutunmustu. Be ikindikca doktor kesik atti anca oyle cikti. Oglumu gorur gormez asik oldum. Rabbim isteyen herkese nasip etsin.26 mart 11:50 de normak dogumla Yusufumu kucagima aldim.51 cm. Ve 4150 gr. Dogdu. Darisi dogjm yapmayanlarin basina.

ooo daha var ancak doğumlara sanki erken doğum da olsa gerçi epey toparlandı bebişler inşallah sağlıkla huzurla zamanlarında gelirler