Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim

Doğum sonu depresyonu Postportum depresyon; doğum sonu depresyon yani çökkünlük demektir. Her ne kadar "doğum sonu" denmekte ise de, doğum öncesi ve sırasında da ortaya çıkabilir. Depresyonun tipik belirtileri olan üzüntü, moralsizlik, kendine güven de azalma, kötümserlik, ağlama, yakınma şikayetleri ortaya çıkar. Bunlar başlangıçta dikkati çekmeyebilir. Fakat bu duygu durumunun süresi uzayınca (15-20 gün kadar) çevrenin dikkatini çekmeye başlar. Bu tablo giderek ağırlaşabilir. Hastanın kötümserliği kötülük görme hezeyanlarına, kendine güven düşüklüğü, kendini suçlama, kendini yararsız görme, giderek de ölüm intihar düşüncelerine neden olur. Daha ağır şeklinde hezeyanlar ve görsel, işitsel halüsinasyonlar tabloya eklenebilir. Ülkemizde bunun sıklığı ile ilgili araştırma yoktur. Ancak psikiyatristlerin seyrek olmayarak karşılaştıkları bir tablodur. Nedeni kesin olarak bilinmemektedir. Doğumun neden olduğu fizyolojik, özellikle hormonal değişiklikler, yine hamileliğe bağlı olarak ortaya çıkan psiko- sosyal faktörler ya da her ikisi birlikte neden oluşturabilirler. Genellikle genç annelerde ve ilk çocukta daha sık görülmektedir. Ancak yaş sınırı yoktur. Sosyo-ekonomik düzeyle de ilişkisizdir. Eğitim düzeyiyle ilişkisi belirlenmemiştir. Psikiyatrik tedavi mutlaka gereklidir. Ve erken başlanması önemlidir. Tablo ağırlaştıktan sonra tedavi güçleşmekte, geri dönüşü güç problemlere yol açabilmektedir. Bunlardan en önemlisi kalıcı tedavisi zor şizofreni benzeri bir psikotik tabloya yol açabilmesidir. Bu durumda hastanın hezeyanları ve halüsinasyonları kalıcı olabilmektedir. Dengeli, anlayışlı yaklaşımlar yararlı olur ancak, hastalık başladıktan sonra mutlaka uzman birinin yardımı gerekir. Hastalığın süresi için kesin bir şey söylemek mümkün değildir. Bazen 1-2 ayda iyileşebilir. Bazen 5-6 ay ya da daha uzun sürebilir. En önemli kötü sonuç kalıcı bir psikotik bozukluğa neden olabilmesidir. Bu nadir de olsa görülebilir. kuzum Bu konida

Önemli bilgiler canım teşekkür ederim izninle bir kaç benzeri bilgide ben ekliyorum Yeni doğum yapmış annelerin aşağı yukarı yarısının yaşamlarının en mutlu gününde kendilerini kötü hissetmeleri olağandır. Bu, konuyla ilgilenen bilimadamlarının henüz tamamlayıcı bir açıklama veya çözüm getirmedikleri, anlaşamadıkları bir konudur. Kadının mizaç dalgalanmalarında sıklıkla suçlu olarak gösterilen hormonlar, bu konuda da mantıklı bir açıklama olarak gösterilebilirler. Doğum sonrası östrojen ve progesteron düzeyleri ani olarak düşme gösterir ve bu da adet öncesi hormonal dalgalanmada olduğu gibi, depresyon açısından tetiği çekebilir. Hormonlardaki dalgalanmanın ve duyarlılığın kadından kadına değiştiği gerçeği, bütün kadınlar doğum sonrası aynı hormon düzeyi düşüklüğünü yaşarken, neden yalnızca % 50&#8217;sinin doğum sonrası depresyon nedeniyle acı çektiğini kısmen de olsa açıklayabilir. Fakat doğum sonrası hüzne eşlik eden başka unsurların da muhtemelen bunda rolü vardır. Bunlar doğum sonrası ilk 3 günde daha sık olmakla birlikte, ilk yıl herhangi bir zamanda ortaya çıkabilirler ve sıklıkla ilk defa anne olanlardan çok ikinci defa anne olanları açıklayabilir. Eğer hüzünlü tablo hastanede ortaya çıktıysa; eşinizden yalnızca ikiniz için özel bir yemek getirmesini isteyin. Eğer sinirinize dokunuyorsa ziyaretçileri sınırlayın, hoşunuza gidiyorsa daha fazla ziyaretçi kabul edin. Eğer hastanede bulunmak nedeni ile kendinizi kötü hissediyorsanız, eve dönmeyi talep edin. Başkalarından alarak bekleyebilecek işleri erteleyerek, bebeğiniz uyurken şekerleme yaparak yorgunlukla mücadele edebilirsiniz. Bebeğinizi emzirirken ya da biberonla beslerken yatakta ya da rahat bir koltukta otururken kendinize dinlenme fırsatı yaratabilirsiniz. Zaman zaman bebeğin akşam yemeğinden sonra, eşinizle birlikte bir kokteyl içebilirsiniz; fakat dikkatli olun ve aşırıya kaçmayın. Fazlası ertesi sabah depresyona yol açabilir. Eğer olanak varsa akşam yemeği için dışarı çıkın. Eğer yoksa, eve dışarıdan yemek getirtin. Bebek romantizminizi bozsa bile, neşenizi koruyun. Pğer iyi görünürseniz, iyi de hissedersiniz. Birkaç gün aynı elbise ile ve saçlarınız dağınık dolaşırsanız bu herkesi depresyona sokar. Eşiniz sabah evden çıkmadan önce bir duş alın, saçlarınızı şekillendirin, eğer genelde yapıyorsanız, makyaj yapın. Çekici yeni bir elbise alın. Elbiseniz hafifçe bol olabilir; ancak siz kilo verdikçe her an daraltılmaya uygun olmalı. Evden dışarı çıkın. Bebekle yürüyüşe çıkın; eğer bebekle kalacak gönüllü bulursanız, bebeksiz çıkın. Alıştırmalar doğum sonrası depresyonunuzu artıracak kendinizi salıvermelere veya doğuma bağlı hüznünüze iyi gelecektir. Yalnız çok fazla ve çok hızlı olmamak kaydıyla. Eğer arkadaşlık size iyi gelecekse, sizin gibi yeni anne olanlarla birlikte olun ve duygularınızı onunla paylaşın. Arkadaşınız yoksa çocuk hekiminizden size bu konuda yardım etmesini isteyin. Doğum sonrası alıştırma sınıflarına katılın. Eğer yalnız kalmaktan hoşlanıyorsanız, bunu deneyin. Yalnızlığın depresyonu artırdığı düşünülse de bazı uzmanlara göre, yalnızlık; doğum sonrası depresyonları üzerinde etkili olmamaktadır. Eğer neşeli insanlarla dışarı çıktığınızda veya onlar tarafından ziyaret edildiğinizde kendinizi kötü hissediyorsanız, bu insanlarla görüşmeyin. Ama eşinizede soğuk davranmayın. Bebek doğumuna bağlı hüzün sık görülür, fakat bunun için özel bir şey yapmanız gerekmez. Neşeli hissetmeniz gerektiği halde kendinizi neşeli hissetmiyorsanız, bu duygusal çöküntü içinde olmanızı gerektirmez. Bebek hüznü olguları doğum sonrası ilk hafta da ortaya çıktığından, bundan kurtulmuş olduğunuzu düşünmek kendinizi iyi ve güvende hissetmenizi sağlar. D

sanırım bebk ile gelen sorumluluklarda oluyo bu zzor günler.. insanın bu nu düşünmesı bıle urkutuyor.. bıde cevrenın verdığı baskılar.. SU çocukta yaparım

bende cok kötü gecirdim arkadaslar. Sabahları uyandıgımda kötü uyanıyordum. Çünkü hiç uyanmak istemiyordum.. bebegimi sevmek bile istemiyordum.. İlgilenmek istemiyordum... Sonrada neden böyle düşünüyorum diye vicdan azabı çekiyorum diye üzülüyordum... Bu depresyonda bence kadınları kırkı çıkana kadar dışarı çıkarmak istemiyorlar ya onun da etkisi var... o psikolojiyle insan daha kötü oluyor...

Benimde cok kotu gecmisti ilk gunlerim. Neredeyse 1 ay surmustu. Ben nasil bakarim Ben alamam bu sorumlulugu naaptim ben diye aglama krizlerimi unutmam hic. Meme uclarim aciyor diye emzirmek isteyislerimide unutmam sonra ne kadar bencil davraniyorum diye kendime kizip yine aglama krizlerim. sadece yatakta kucagima aliyordum her tarafim yastiklarla cevrili olesiye bi korku yasadim ya dusurursem diye. Esim senin alisverise cikman lazim diye Subatin ortasinda pusetle eve yakin bir alisveris merkezine bile goturdu beni hemde yuruyerek iyi gelmisti ama pusette kizim ben ve esim. Ama kizimada krallar gibi baktim.2 yasina kadar hic hasta olmadi sukur. ve 2 yasina kadarda buyuk bir mutlulukla emzirdim kizimi. Simdi 3 yasinda gayet saglikli ve mutlu bir cocuk cok sukur. Inanin hepsi geciyor ya. Ciddiyim bak :))

ben de tam tersi olmuştu! acayip bi neşe ve enerji, ağzım sürekli kulaklarımda geziyodum. ne yemek ne uyku gözüm görmüyodu, sadece bebişim:))) bu halim doğumhanede başlamıştı, daha çocuğun göbeği kesilmeden 2. yi ne zaman yapabilirim diye sormuştum!

DOĞUM SONRASI DÖNEMİN ANNENİN RUH SAĞLIĞI AÇISINDAN ÖNEMLİ BİR DÖNEM OLDUĞU VE BU DÖNEMDE PEK ÇOK KADININ HÜZÜN YA DA DEPRESYON YAŞAYABİLDİĞİ BİLDİRİLDİ Ondokuz Mayıs Üniversitesi Tıp Fakültesi Psikiyatri Ana Bilim

Sanırım ben böyle birşey yaşadım Kıvanç'ım doğduktan sonra. Ama çok kısa sürdü, 2-3 gün kadar. Sürekli ağlama hali vardı bende. Sanki kızıma haksızlık etmiştim ona bir kardeş doğurarak. Yaptığımın saçma olduğunun bilinciydeydim ama engel olamıyordum bir türlü gözyaşlarıma. neyseki çabuk toparlandım. Y yeliz

bende geçirdim kızlar. ama ben etrafıma zarar vermemiştim. kendime vermiştim. 1 hafta hiçbişey yediremediler bana sütümde olmadı doğru düzgün. bebişim aç kalmaktan ağlıyordu. çok ağladığında ben dahada çıldırıyordum. düşünsene iple çektiğin o ilk günleri böyle geçirmek nasıl? berbattı kızlar. ve neden olduğuna hala cevap bulabilmiş değilim. aman kimsenin başına gelsin istemem. E elen17

inşallah bizlerde yaşamayız böyle bir problem yaaaa. o kadar uğraş iste bebeğin olsun diye sonra depresyona gir olacak iş mi hiç ama tabi Rabbim bir sıkıntı vermek istedikten sonra elden yapacak birşey gelmez sadece sabırlı olup moralimizi yüksek tutmaya çalışmaktan başka değilmi arkadaşlar

Ya kızlar neden böyle oluyor bilmem galiba sitres falan oluyo ne bilim değişik duygular içindemi oluyosun Allahım kimseye göstermesin çok zor ya