revani mi

Evet kendi anne babamla da ilişkim hep mesafeliydi. Annem öpüp sarılarak büyütmedi beni. Ama kardeşlerimle ilişkilerine bakınca onlar çekinmeden sarılır kucaklarına otururlar hala. Yani sanki benim mizacımla alakalı beni sevme şekilleri. M

Ben hem madden hem manen desteklediğimi düşünüyordum şu ana kadar demek ki yanlış düşünüyormuşum ya da kızım farklı düşünüyormuş. Tanıyı RAM koyuyor. Öğretmenine söyleyip Bilsem sınavına girmesini sağlayabilirsiniz. Zeka testi sonucu tanı alabilirsiniz. minnie

Acikca soyliyim değil. 25 yasindayim. 2. Cocuguma hamileyim ve annemin beni sarilip öptüğü sayili zamanlari hatirliyorum. Ve suan agliyorum. Hepte soyledim seven sevdigini belli etsin. Bu illa sevgili degil. Anne baba arkadas... Bende 10 yasinda abla oldum 3. Kardesime annelik yaptim. Cok zor zamanlardi cok etkilendim o sureclerde ve unutmuyorum

Eşin çok hatalı davranıyor. Bunu kızının aklına sokan o. Bu durum çocuğun bütün hayatını etkiler.

ay çok sevdim kıyamam minnoşa yaaa neyse eşiniz de geri adım attıysa yavaş yavaş konuşabilirsiniz bence canım, o kadar da küs kalmayın. ama bir daha çocukların önünde yapmamasını iyice tembihleyin.

Birden fazla çocuk sahibi olduktan sonra bu iç sızıları, üzüntüler, adaletsizlik mi yapıyorum düşünceleri insanı yiyip bitiriyor Bugünleri görüp bilseydim, ikinci çocuğu düşünmezdim ben.. tabii ki Allah sağlık sıhhat versin ikisine de.. birebir yaşadığınız durumu yaşıyorum, küçük olan çocuğum daha sıcak kanlı.. zorla kendini sevdiriyor, gelip bizi öpüyor.. büyük çocuğumsa böyle değil.. Öptüğümüzde siliyor yüzünü falan.. sarılmaktan haz etmiyor.. ama lafa gelince onu daha çok öpüyorsun diyebiliyor. herhalde büyüdüklerinde anlarlar bir annenin bilerek adaletsiz davranmayacağını, bir öpücük yüzünden bize vicdan azabı yaşattıklarını.. Annelik zor zanaat, çok zor

Hiç bir şey tek taraflı değildir. Eşinizin tutumuna bakarsak laf çarpmış bu aşikar ve boyle bir mesele bir günde gündeme taşınmaz.

Eşiniz çok kötü bir hareket yapmış. Ben sizin yerinizde olssam kızımla birebir vakit geçiririm. Ve o zaman biz birbirimize çok benziyoruz. Ayniyiz. Derim. Ikimizde birbirimize sarılalım rapor tut bakalim. kim daha çok. sarılacak derim. Imla hatam Varsa çok kusura bakmayın lütfen yürüyerek yazıyorum. Dipnot eşinize çocukların sadece sizin olmadığıni söyleyin. Sizin sorununuz onunda sorunu olacak. Bos konusmasin

Siz bu kızı İstanbul da yatılı okula kabul alan üye misiniz Sizin kızınız Hakkında yorum yapmak bizi aşar Onun düşünüş şekli farklıdır olağan şekilde algılamaz Bir de herkes ayy durduk yere öp demişler de yani bu zorla olan bir şey değil ki Oğlumun okuluna bir etkinliğe gittim ayrılıyordum öğretmeni veda etmeyecek misiniz gibi bir şey dedi görüşürüz deyip çıktım Yani 20 çocuk arasında sarılıp öpecek miydim mesela benimkini, kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi Kızınızla konuşun konuşun ve konuşun tek çözüm o

Oooo, daha neler. Bir tartışmada dünyanızı allak bullak etmeyin hemen de uçlara gidiyorsunuz biraz orta yolcu olun. Kızım bana böyle yaptı öfke doluyum, iyi anne olduğumu sanıyordum kötü anneyim, 3. Yü isteyerek yaptık ama şimdi hata yapmışım falan. Hep uç düşünce ve tepkiler. Hata üstüne hata yapmayın esnek olun bu durum düzeltilebilir ama siz barut fıçısı gibi ortalarda dolaşırsanız zor tabi. Hamileliğin son haftaları olur böyle gelgitler, biraz daha sakin

İnanın öfkeyle yazmadım. Kırdıysam özür dilerim. Yapmanız gerekenleri yazıp bu sevgi değilimdir diye sorunca ona göre yazdım. " Doğuran kadın " dememin sebebi o evladınız. . size çok sıcak gelmeyen tavırla yaklaşsa bile.. Siz onu 9 ay karnınızda taşıdınız çok emeğiniz var sevgi bağinız daha kuvvetlidir anlamında yazdım. . Kavram karmaşası olduysa tekrar özür dilerim

Ama o daha çocuk annesi. Kardeş kıskançlığı olmuştur. Üzülmeyin. Baş başa anne kız günü düzenleyin. Beraber kek yapın. Aktivite yapın. 500 parça yapboz alın onu yapın. Daha sık öpmeye çalışın. Sevin koklayın. İlgiye ihtiyaç duyduğu bir yaşta.

Yorum için teşekkürler ama bu kadar öfkeli bir mesajı hakettiğini düşünmüyorum. 'Anne' kelimesi yerine 'doğuran kadın' demeyi tercih etmiş olmanız da kırıcı oldu. Yine de teşekkürler.

Hamile bir anneyi incitmek asla istemem. Çocuğunuz hakliyken ona öfkelenmeniz çok yanlış. Üstün zekalı olması konuyla hiç bir şekilde alakalı durum değil. Üstün zekalı insan dolu ailemde hepsi sevgi görerek ve göstererek büyüdü. Eşiniz haklı ilerde büyük sorun yaşarsınız. Demek ki kızınız kardeşi kadar hep sevgi görmek istemiş. İçine atmış ve şu an size bunu iletmiş. Lütfen kızına daha çok temas kurun sarılın ve sorun ortadan giderilsin. Ortada giderilemeyecek sorun yok. Sevginizi belli etmeniz herşeyi düzeltecektir. Daha yeni anne olmuş biri olarak, evladımı sürekli öpüyorum kokluyorum. Doyamıyorum. Telefonu dahi artık elime fazla almıyorum.

Ben de bu yüzden çok kızgınım eşime. Kendi aramızda konuşsaydık teşekkür bile ederdim. İyi ki de söyledin farketmeden büyük bir hata yapıyormuşum diye. Ama çocuğun önünde bunu yüzüme vurması bitirdi beni gerçekten.

Sizin için sosyal olanak sağlamak ilgilimidir? Sonuçta erken doğum riski kızınızın sucu değil, kendinizi erken doğum riskiyle ön plana koyarsaniz, kizinizla daha bir duvar örersiniz. Herşey yedigiyle içiyle iyi anne olmak değildir. Bazen sicacik bir sarılma ve başını okşama ona verdiğiniz değeri hisetirir.

Biraz şok oldum doğru. Mavi kaplı defterden rapor çıkınca bayağı bir incindim. Hayal kırıklığından hiçbir şey söylemeden çıktım odadan.

Eşiniz kızınıza iyilik mi etmiş oldu şimdi. Ne kadar yanlış bir tavır. Sözde sizin yaptığınız kızınıza 1 zarar veriyorsa, eşinizin onun yanında dillendirmek 2 zarar veriyor

sonuna kadar haklisiniz. tavrinizi surdurun. ozur dilemek ve o muhabbeti duzeltmek zorunda. sizde hassasiniz hamilesiniz. size de ozverili davranmak zorundaydi, yapamamis. uzulmeyin, kiziniz onu cok sevdigi zaten biliyodur buna eminim.. ama jest olsun diye ayrica sevdigi bir seyi yaparak sevgiyi taclandirabilirsiniz.

Eşiniz çok yanlış yapmış ama bence kızınızın suçu yok. daha 10 yaşında ne hissediyorsa onu söylemiş. eğer soğuk bir yapısı varsa siz ona daha fazla ilgi gösterin. sarılın, öpün demekki çocuk kendisi yapamıyor ama içten içe kafasına takıyor. benimde kardeşim çok sıcak kanlıydı ben daha soğuktum. annem sürekli ona öper sarılırdı bana sen soğuksun ne yapayım bu çocuk çok canayakın kendi geliyor derdi. gerçekten şu kardeşler arasında denge bulunmayınca çok yıpratıcı oluyor. bebek doğmadan halledin bu sorunu.

Belki kardesi gibi yaklasmanizi bekliyor ama adim atamiyordur. Gorevleri yapmak elbette iyibir annelik ama ona gore sevmek tanimi farkli sanirim. Bende cok sarilmayi opmeyi sevmezdim. Cocuktan sonra degistim. Kucagima yatitip yuzunu sacini oksamaya ve onu ne kadarr sevdigimi soylemeye basladim baktim cok mutlu oluyor belkide bunu istiyor sadece. Bu tarrz bir sevgi. Kiz gunu yapmayi ihmal etmeyin

Burada önemli olan kızınızın ne hissettiği. Ayırım yaptığınızı düşünüyorsa ona olan ilginizi artıracaksınız, başka yolu yok. Ayrıca böyle bir durumda, öfke duymak yerine, vicdan azabı hissederdim ben olsam. Bence kızınız haklı da olabilir, ama' larla kendinizi savunmak yerine dışarıdan biri gözüyle bakmaya çalışın. Öfke çok kötü bir duygudur, araya yikilmaz duvarlar örebilir.

Eşiniz de maşallah fitne fesat. Ana kız arasını nasıl açarım derdinde galiba... Hiç takılmayın... Yapısı oysa sıkıntı yok... Ben de mesela mesafeliyimdir... Ama zaman zaman anneme niye bana sarilmiyorsun öpmüyorsun dediğim oldu... Oysa benim yani uzak duran...

Eşiniz de size karşı başka bir sebepten öfkeli ki sizin çocukları üzerinden canınızı acıtmak istemiş gibi geldi bana yoksa aklı selim bir insan ve baba sözü değil söylediği. Ev içinde iletişim kurmamak yerine çocukların olmadığı bir zamanda bu konuyu esinizle konuşup çözüme ulaştırın bence. Kızınız için de büyük bir hayal kırıklığı yaşamayın, üstün zekalı ve yaşından olgun davranması onun 10 yaşında bir çocuk olduğunu değiştirmiyor. Kardeşini ve hamileliginiz dolayısıyla doğacak kardeşini kıskanmıştır büyük ihtimalle ve birde ön ergenlik ile ilgili olabilir bu tavrı. Kızınızla sadece ikinizin olduğunu anne kız saatleri ayarlamaya çalışıp her ne kadar yapınız soğuk olsada fiziksel teması arttırarak yaşadığı duygu durumundan uzaklaştırabilirsiniz umarım.

Üç yavrunuzu da sarıp sarmalayan. artik ileri bakın.

Biraz duygulandim. Keske gecmiste benim annemde bana böyle deseydi. Sanirim konunda kendi travmalarimi desarj ediyorum. Özür dilerim bunun icin. Ancak kizin istemesede lütfen daha fazla temas edin. Bir süre sonra sende alisip seversin. Bu sekilde kisir döngü gibi ailende kac jenerasyon sevgisiz his edecek kendini. Simdi temas halinde ol ki, ilerde kizinda kendi kizina olsun.

Kızınıza davranışınızın yansıması kızınızın size olan davranışıdır. Bir kere anne dediğin durduk yere şapur şupur öper, teyze amca dayı hala komşu komşunun kızı öpmez. Kızınız büyüdükçe bu olayı içinde de büyütmüş. Tüm öz bakımını kreşte bakıcılar da gayet iyi yapıyor ama öyle öpüp sevmiyorlar saçlarını okşayıp sarılmıyorlar. Siz kızınızla güvenli bağlanmayı yakalayamamışsınız, ama geç değil bence gururu ve öfkeyi kenara bırakıp telafi etmeye çalışın durduk yerde de şapur şupur öpün sarılın sevin saçlarını. Eşinize gelecek olursak afedersiniz de konuşmayı bilmeyen hamile kadın psikolojisinden bir haber şuursuzun teki. Bence de konuşmayın adam kızı yokken sizi uyarmış olanın farkında aferin ama kızınızın yanında kızınızı kışkırtıp kızı mutlak haklı olduğuna inandırması felaket bir hareket. Sizin buradaki hatanız kızım zaten sarılıp öpmeyi sevmez diyip iyice abartmanız. Hayır efendim sarılın da öpün de komşu teyze misiniz siz, evlat sizin biz insanlar sadece konuşarak anlaşabilseydik şimdiye fezaya varmıştık.

İş güç, hamilelik ev işleri tabi ki çok zor. Ama düşünüyorum bunu bana benim kızım söylese ne yaparım diye. Onu bıkana kadar öperim, gıdıklarım. Şakaya vururum yani. Bıkana kadar öperdim. Yaz bak öptüm derdim. Zorla bıkana kadar öpüp, gıdıklardım. "Demek bir hafta not aldın öyle mi? Aşk olsun. Ben ikinizi de çok seviyorum. Sadece kardeşin daha küçük olduğu için, onunla daha çok ilgileniyorum. O beni senin kadar hızlı anlamıyor ve benim yardımıma senden daha çok ihtiyacı olduğu İçin onunla daha çok ilgilenmem gerekiyor derdim. Ve

E peki büyük kızınız durumu anlayacaktır o zaman... durumu aynen bize anlattığınız gibi anlattiniz mi... kardesin yapış yapış öpmeyi dokunmayı seviyor ama sen bebeklikten beri sevmiyorsun senin hoşuna gitmeyen birseyi yapmiyorum ben de... illa birbirimizi sapsup öpmek zorunda degiliz kızım zaten artık kardesinde de. kısacagim bu durumu ben sizin icin ölürüm kuzularım öpmeyle ölçmeye çalışma bunu diye falan öneri sadece yapmışsınızdır belki... ama. bu erkekler gerçekten duygusal zekada sıfırlar... kızınızın yaninda ortalığı gaza getirmesi bu cümleyle olmamış... aksine "kızım annen 10evlar dogursa 10unu. da ayni sever kardeşin yapış yapış hatta az öpüşün mikrop kapacaksiniz cok da iyi birsey degil" dese eşiniz kızınınız gözünde olay size tepki olmaz.. benim eşim de. dikkat etmez lafina sözüne böyle

Ben annemin beni optugunu hatirlamam.. Bazen anaannem arar çocukları bnm yerime op vs derse ağzının ucuyla öperdi.. . Ama ben babamdan yana şanslıydım cunku o benimle hic usanmadan oynar her dedigimi yapar öper koklardi... O yüzden annemle aramda hep bi soğukluk olmustur. Annem yemek pişirmeyi bile benimle ilgilenmek sayardı. Simdi bende anne olunca annem bazen yaşadıklarını anlatıyor bir cok sikinti cekmis babamdan yana gec saatlere kadar kahvede oturur eve gelmezmis vs. Annem bunlara canını sıkıp bize yakinlik gostermezdi. Simdi anneme hak veriyorum ama ben anne olana kadar hep annemi kotu babami iyi bildim. Sevginin cocuk uzerindeki etkisi iste...

Tahmin ettim açıkçası... Bence o yönde de bir aksiyon alabilirsiniz. Zeka seviyesi üstün çocuklarda tuvalet problemi baş gösterdiğinde dışavurumları dediğiniz gibi öfkeli olmasının yanı sıra yanıltıcı da olabiliyor... Örneğin bu olayda olduğu gibi, sizi istemdışı kırabiliyor da... Nedensiz alınganlıklar da baş gösterebiliyor. Naçizane bu konuya biraz daha eğilin derim. Sonuç alacağınıza neredeyse adım gibi eminim.

Aslında belki de zeki olgun ağır çocuk diyerek onun çocuk olduğunu unutmuşsunuz Ben de küçükken annemin abime ve ablama gösterdiği her ekstra sevgi kalbimi kırardı Taki bu yaşa kadar geldi

Eşinizin kızınızla aranızı bozmaya çalışmasının sebebi ne? Üstün zekalı da olsa o bir çocuk. İleride seninle çok sorun yaşayacak diyerek sizi, kardeşinle aranızda adaletli davranmıyor diyerek kardeşini neden hedef gösteriyor? Açıkça konuşup niyetini sordunuz mu?

Beslenmesi ile ilgili de olabilir bu sorun? Bağırsak hareketleri üstün zekalı çocuklarda biraz daha zordur.

Eşiniz ne yapmaya çalışıyor resmen kızınızla aranızı açmış koca adam çocuk gibi hareket etmiş pes. Kızınıza her insanın sevgi dilinin farklı olduğunu söyleyin, sen dokunarak sevgini göstermeyi sevmediğin için bende ona göre hareket ettim, bunun seni üzdüğünün farkında değildim, bundan sonra nasıl davranmamı istersin diyebilirsiniz ama bu konuşmayı onunla yalnız yapın, eşiniz olmasın mümkünse!

Canım zamanında hepimiz kızın gibi annemizin veya babamızın kardeşlerimizi daha çok sevdiğini düşündüğümüz olmuştur. Bir dönemlik olur gelir geçer ara sıra. Gençlikte, belki daha ileri dönemlerde bile yaşanabilir ki o daha çocuk. Bence kızınızdan özür dileyin, onu cok sevdiğinizi o yuzden onun hoşlanmadığını düşündüğünüz için bir şeyi yapmadığınızı belirtin. Yavrum rapor bile tutmuş kıyamam. Yeni bir kardes daha geliyor diye hassas belki. Ama eşinizi ciddi bir sekilde uyarın. Çocugun yaninda edilecek laf mi yani.

Ama o daha çocuk. Bir çocuğun herşeyiyle herkes ilgilenebilir. Hatta bunu para karşılığı da yapan var. Ama kimsede anne kokusu yok. Siz belki de kendinize olan kızgınlığınızı ve hayal kirikliginizi şu an ona yansitiyorsunuz. Bir de ne olur o akıllı, o zeki, o bilir, o hisseder diye yükler bindirmeyin çocuklara. Tekrar ediyorum nihayetinde çocuk. Şu cümleniz bile aslında istemeden de olsa onu geri plana ittiginizi gosteriyor ki buyul cocuklarin genelde kaderi bu. O henuz kardesinin gelisini yeni yeni sindirirken 3. geliyor simdi. Ne kadar panikledigini tahayyul edebiliyor musunuz. Ama hicbir sey icin gec degil. Telafi edebilirsiniz ama çok emek ve zaman gerekecek. Üstelik diğer kızınızda da benzer semptomlar olacak. Allah kolaylık versin. Eşinize burada çok iş düşüyor. Yeni bebekle bol bol onun ilgilenmesi gerekecek.

Benim cocugumda sizin gibi yatarken bile disaridaki insani saymiyorum babasina bile temas ettirmez. Sadece dokunabilen kisi benim. Bende sevgi pitircigi bir anne degilim ama o bana her dokunma dediginde anneler ne zaman isterse dokunur sever oper diyorum. Suan sadece ozgurce birtek bana izin veriyor. Artik yanima gelip beni kendi seviyor sevebiliyor. Bu zamanla oldu zor oldu. Belki istiyor ama yapamiyor. Ona kirilmayin olurmu ben cok kiriliyordum zamaninda dediklerine simdi diyorum ki sen annesin ona sen ogreteceksin oda sana ogretecek. Mesela bir cocugu sevmeyi sarilip opmeyi onunla ogrendim. Hala baska cocuklara cok yaklasmam seveyim diye gecmez ama kendi cocugum icin degistim. Olmasi gereken buydu ikimiz icinde. Birsey izliyorsam gel kucagimda birlikte izleyelim diyorum bu esnada onu kucakliyorum sacini oksuyorum. Izin veriyor artik bana.

Ayrıca eklemek istiyorum eşinizin yaptığı sadece size karşı değil kızınıza karşı da çok büyük ayıp olmuş. Böyle şeyler asla çocukların yanında konuşulmamalı

Sanırım eşinize sinirlendiğiniz için o an düşünemediniz. Eşiniz öyle dediğinde yapmanız gereken kızınıza sormaktı. Daha sonra da "seni öpmeyi, sana sarılmayı çok seviyorum. Senin rahatsız olmanı istemediğim için abartmadım ama bundan sonra seni sevgiye boğacağım, yandın sen" gibi cümlelerle o anda bu kırgınlığın önünü alabilirdiniz.

Haklısınız hep kardeşiyle birlikte takılırız. Mutlaka ufaklık da yanımızda olsun isterim. En son 4 ay önce başbaşa birşeyler içmiştik. Ama ayda iki kez alışveriş yapmaya çıkarız istediği herşeyi alabilir. Neye ihtiyacım var derse onu alır sorgulamam. Seçimlerine saygı duyarım, bazen ihtiyacı olmasa bile bunu da al çok yakıştı diye teşvik ederim. Bu konuda suçlu hissetmem imkansız. Etrafımda bir sürü ebeveyn var hepsi de eğitimli aileler. Gerçekten çocuklarımızın aktivitesinin olmadığı tek bir gün bile yok. İkisi de enstrüman çalar, spor yapar, dil kurslarına giderler. Etrafımdaki hiçbir anne çocuğuyla sohbet konusu açabilmek için onun okuduğu kitapları o uyurken okumaz mesela. Hiçbir bakıcı da yapmaz bunu. Ben tüm bunları onları sevdiğim için, onları hakettikleri şekilde yetiştirmek için yapıyorum.

merhabalar anneliginizde bir sıkıntı olduğunu düşünmüyorum çocukların geliş şekli annelerinde etkiliyor kucuk yanaşınca öpüyorsun büyük temastan hoşlanmayınca cok-da aklımıza gelmiyor benimkilerde ayni hic bir anne evlat ayırt etmez bunu bilerek yapmaz madem biraz kıskanmış e birazda onu öpmek lazim olur boyle şeyler hem bizlerde yaşamasını küçükken kardeşimizi kiskandigimiz icin üvey olduğumuzu düşünmedikmi ama anne olunca anladık hepsini

Öncelikle sakin olun lütfen. Kızınızla güvenli bağlanma sağlayamadığınız yönündeki yorumlara katılmıyorum. Bir olaydan yola çıkarak ve kızınızı hiç gözlemlemeden, ilişki ve iletişiminizi tüm boyutlarıyla bilmeden böyle bir yorum yapmak doğru olmaz. Ayrıca sadece bu olay güvensiz bağlanma göstergesi değildir. Yapabileceklerinize gelince: Eşinize tavır alıp evdeki gerginliği beslemektense, çocuklar uyuduğunda sakince konuşun. Ne kadar üzülüp, incindiğinizi ve kızınızın bu durumdan olumsuz etkilendiğini anlatın. Kızınıza karşı, kendinizi zorlayarak, birdenbire dikkat çekecek şekilde fiziksel teması arttırmayın. Ortada tamir edilmeyecek kadar büyük bir sorun yok. Kızınız karşılıklı konuşabileceğiniz bir yaşta. Onu alıp, dışarı çıkın. Başbaşa bir şeyler yiyip, sohbet edin. Duygularını size aktarması için fırsat ve ortam oluşturun. Sevgiyi nasıl algılayıp, hisssettiğini netleştirin. Siz de duygularınızı ona aktarın. Bu konuda kızınızı anlamaya çalışmanızı ve onun duygusal ritmine uymanızı tavsiye ederim. Hamilelik hormonlarının sizi etkilediğini de göz ardı etmeyin. Son olarak size 'Çocuklar İçin 5 Sevgi Dili' adlı kitabı öneririm. Sonra, yetişkinler için olan versiyonunu yani '5 Sevgi Dili' adlı kitabı da okuyun lütfen. Kendi duygularınızı, çocukluk yaşantılarınızı ve bugüne yansımasını gözden geçirin. Sorunun çözümü sizde. Evlatlarınızı sağlıkla ve sevgiyle büyütün.

E tabi ki değildir. Bu sizin bir ebeveyn olarak çocuklarınıza karşı olan sorumluluğunuz, görevinizdir. Sırf karnını doyurup, altını temizlemek değildir ebeveynlik görevleri. Büyüdükleri zaman da farklı ebeveynlik görevlerine sahip olacaksınız. Çocuk doğuruyor, anne/baba oluyorsanız o çocuğun her şeyiyle ilgilenmek zorundasınız. Bununla beraber tüm insanlarda, yaşı ne olursa olsun ister 5 ister 75, evrensel olan birtakım duygusal ihtiyaçlarımız vardır. Güvenlik, kabul edilme, duygularını ifade etme, sıcaklık gibi. Bu ihtiyaçların şiddeti kişiden kişiye farklılık gösterir ve eğer çocuğunuzu duygusal ihtiyaçları bakımından yetersiz bırakırsanız, bu ihtiyaçlarını karşılayabilme konusunda yardım etmezseniz bu yetişkinlikte kendini çok acı bir biçimde gösterir. Örnek veriyorum, duygusal yoksunluk sahibi bir çocuk ileride ailesiyle fazla vakit geçirmek istemeyebilir, birlikte olmaktan keyif almayabilir, hatta tamamen bağlarını koparabilir. Duygusal ilişkilerinde anaç kişiler arayabilir ancak ciddi ilişkiler sürdürmekte, evlenmekte, çocuk sahibi olmakta zorlanabilir. Sizin de böyle düşünmenizde ve davranmanızda birtakım ailesel etkilerin olabileceğini düşünüyorum. Bağlanma kuramını biraz okumanızı tavsiye ederim. Hatta "Hayatı Yeniden Keşfedin" adlı kitabı okumanızı özellikle tavsiye ederim, bu ihtiyaçlar konusunda ne demek istediğimi daha iyi anlayacaksınız o zaman.

Kucugu durduk yere opmek akliniza geliyorsa buyugu de opmek akliniza gelebilirdi. Belki cocuk farkindaydi ama baba sesli ifade edince kendinden daha emin olmustur. Ben de sap sup opulmeyi sevmem, opmem ama annem opunce hayir demiyordum :) Yanasmasa da istiyor olabilir yani

Nasıl tek taraflı değil, bir çocuğun yanında öyle konuşulur mu? Biz tartismalarimizi bile kaş gözle yapıyoruz. Eşim çocukların yanında bana küsemez bile, saygımı kaybeder öyle yaparsa. Onlar yokken ne yapıyorsa yapsın.

Ama o daha 10 yaşında küçük bir çocuk, bazı şeyleri algılamasını nasıl beklersin

durumunuz da bi degisiklik var mi konu sahibi? esiniz ozur dilemek icin adim atti mi?

Kızınıza neden ofkelisiniz? Çocuklar sizin sandığınızdan daha zekidir ve algıları daha açıktır. Siz onun huyu böyle deyip belli ki farkında olmadan ihmal etmişsiniz. Şimdi bir de 3. çocuk. Yani büyük kızınız daha da geri plana itilecegini hissediyor ya da zannediyor diyelim. Bu konuda ona öfke duyamazsınız. Eşinize gelince, doğruyu hiç olmayacak bir yerde söylemiş. Sizi üzmek istemem ama söyledikleri ileride yasayacaklarinizin özeti. Ama bunu çocuğun yanında söylemesi kabul edilemez.

Güzel yorumunuz için teşekkürler Bence kızınız büyümüş Yani ayy erken doğum riskim var ama turnuvalarına bile gittim dediğinizi muhtemelen o da hissetmiş Küçük daha ufak olduğu için algılayamıyor muhtemelen ama abla bebeği kıskanıyor gibi Oturup ayrıntılı konuşun Genç kızınız var artık, anneye yakınlaşma çağı Evet fiziken sıkıntılı olabilirsiniz ama özellikle bebek doğunca ilgiye devam etmeli Oturup konuşmak hatta aile toplantısı yapma zamanınız gelmiş Yani oturun masaya her gün Herkes onu Mutlu eden onu üzen şeyleri konuşsun bunu alışkanlık haline getirmek lazım

5 sevgi dili kitabınin ana mesajı iliskilerde karşındakinin sevgi dilini konuşmak. Sanirim burda da sizin değil de kızınızin ne istediği önemli. Siz kızınız için onun istediği gibi davranirsaniz samimi olursunuz zaten..

Ortalığı eşiniz karıştırmış densizlik etmiş.. on yaşındada olsa o bir çocuk.. kardesini kıskanması normal.. sizde kizinizla konuşun ben senin öpülmeyi sevmediği saniyordum bundan sonra öperim deyin ve ikisinede ayni muameleyi yapin.. dediğiniz gibiyse zaten sıkılıcaktır bu yakınlıktan..

Ben kızınızı kendime benzettim biraz. Evin büyük çocuğu. Ben ne kadar soğuk ve yakın olmayı sevmiyorsam, kardeşlerim tam tersiydi. Ve benim ebeveynlerim benim için iyi olani bildiğimi düşünüp bana ve isteklerime saygı duydular :) yanimda diger kardeşlerimi kucaklarken burulmayacagimi düşündüler. Ama Öyle olmadı. İşin enteresan kısmı, eşime yetişkin halimle kendim söyledim fazla samimiyet, fazla temastan, öpülmekten hoşlanmam diye. Adam tam tersi davrandı. Eeee sevgimizi nasıl göstercez be kadın şaşırdın mi sen falan diyip sarıldı, gıdıkladı. Meğer hoşuma gidiyormuş :) Şimdi 4 yas oğlum benim gibi. Eşek sıpası, opsem yüzünü siler. 2 yas oğlan ise bana yapışık mümkünse kendi gibi hep kucağımda yatsin; sürünsün, sarılsın ister. Kendi haline mi bırakayım? Çocuk diğer türlüsünü seçti. diye kendi için iyi olani bildiği anlamına gelmez. Yakalar gıdıklarım affetmem. Öperim, sarılırım Zorla yapmam. Ama kendi haline bırakmam. o burukluğu biliyorum. gerek yok küçük kabine onu yaşatmaya.

İki çocuk sahibisiniz biri de yolda mükemmel olacak her şey diye bir kanun yok ama sevgi mükemmel olabilir diğer her şey bekleyebilir annelik zor şartlar zor insan istemeden de olsa bazen tam yaptım sanıp eksik bırakabiliyor belki anlattiginiz gibi değildir belki siz bu hislere bı an kapılmış da olabilirsiniz ya da şu an öyle bir surrctesiniz kizinizla geçer umarım geç değil. Teşekkür ederim ilgileneceğim zeka seysi için.

Çocukların yaptığı şey kimsenin ağrına gitmemeli bence... yetişkin tepkileri ile yargılamayın lütfen.

Eşinize öfkelendim. Çok öfkelendim. Size gelince... evet her şeyin minik olanı daha çok seviliyor. 10 yaşında bir kızı kucağımda hoplatarak sevemem sonuçta. 5 yaşında ve 2 yaşında yeğenim var. 2 yaşındaki tam bir bal torbası. Yarım konuşmaları nazlanması niyazlanmasi ile bir içim su... e haliyle daha çok ilgi görüyor. Büyük olani da kıskanıyor tabi. Hırçınlık yapıyor. Ama elimizden geldiği kadar ona da ilgi gösteriyoruz. Öpüyoruz oyun oynuyoruz. Kıskançlık doğal bir duygudur. Doğal olmayan eşinizin davranışı. Çok şikayetçi ise kendisi ilgilensin.

Belki siz farkinda olmadan kiziniza boyle hissettirdiniz. Bence esinizin soyledigi zaten bir sacmalik ama kizinizin bu dusuncesini duygusunu yok saymayin. 3. cocuk da gelince belki daha az zaman ayiracaksiniz buyuklere. belki daha da icsellestirecek. Simdiden bu konunun uzerine gidip cozmeye calisin kiziniza ofkeleneceginize

Ben bebegımle ılgılı bır konuda pedagog yardımı almıstım. Konu ne kadar sevgimi gösterebildiğime, benim de annemden ne kadar ılgı sevgi gordugume gelınce "annem bize karsı cok ılgılıdır sevgi gösterir, gelip evimizi temızler, cocuga ben bakarım sen uyu der" vs gibi şeyler söyledim. Pedagog bunların sevgi göstermek olmadıgını, benimle ilgilenmesinin çok farklı sekıllerde olması gerektıgını söylediğinde dank etti birşeyler. Annem bize karsı cok fedakar cok verıcıydı evet ama hiç sarılan öpen sevgisini söyleyen biri olmamıştı. Bunlar cok farklı seyler. Bir düşünün derim.

Size şu şekilde cevap vermek istiyorum büyük kızınızı her ne kadar kendiniz gibi görseniz de aslında o daha bir çocuk ve İnan'ın bütün çocuklar belli bir yasa gelene kadar anne ve babasının her hareketini her söylemini bilinçaltına alır ve kızınızın suan ki yası herseyi kendine yorabilecek ve küçük kardeşiyle kendisini kıyaslayabilecek bi algı da siz her ne kadar o yanaşmaz öptürmez deseniz bile bu maalesef bu şekilde olmuyor sizden ricam lütfen kızım bu sekil deyip sizde kendinizi asla geri planda tutmayın İnan'ın ki bana küçüklükte yaşadığım ailesel bazı tramvalar benden suan çıkıyor 25 yasında olmama rağmen suan psikoloji terapileri antidepresanlar la hayatıma devam etmeye çalışıyorum sizde ileri de bu sıkıntıları yasamak istemiyorsanız çok daha ayrıntılara dikkat etmeye çalışın zira bu durum eşinizin dahi dikkatini cekmiş eşinizi suçlayıp iletişimi kesmek yerine oturup konuşmak olmalı ilk tercihiniz

resmen babası durduk yerde kızınızın aklına şüphe sokmuş çok yanlış bir düşünce tarzı küçük kızınızda bir sıkıntı var mı peki? yani o olaydan sonra bir sıkıntı kaldı mı? sanırım eşinize bu şüphelerini bir daha ASLA çocukların yanında söylememesi gerektiğini tembihlemeniz gerekiyor. Çocuklarla ilgili her kararı ikimiz yanlızken vermeliyiz deyin. Bir müddet daha küs kalın bence, çok ayıp etmiş.

Ara ara öfke patlamaları yaşıyor bu aralar ama ben ön ergenlik diye düşünüyorum bunun dışında mutlu görünüyordu geçen haftaya kadar. nery83 Independence is happiness. Anneler

Zaten ister istemez tüm dünyanız çocuklar oluyor çocuk yapmadan önce tüm dünyanızın çocukların etrafında döneceğini bilerek bunu göze alarak doğurdunuz hatta 3. De yolda maaşallah bunun ayrıca bir fedakarlık olarak görülmesine çok karşıyım. Bunun dışında çocukların ihtiyaçlarını görmek farklı şey sarılıp öpmek sevdiğini hissettirmek farklı şey. O yaşta çocuk fedakarlıkla ölçmez sevildiğini sarılmakla öpmekle sevginizi gösterebilirsiniz hele ki öfkelenmenize hiç mi hiç anlam veremedim kızınıza ve onun için üzüldüm nedense.

Öpüşken

Kıyamam ya çocugun davranışları çok normal, insan kendi soğuk olsa da biri gelip ilgilensin istiyor

Ben eşinize ifrit oldum, densiz adam bu çocuğun yanında söylenecek bir konu mu?

Zaten şu an onun derdi opulmek sarılmak değil, babasının söylemi kafasına kazınmış. Ve bunu artık öyle kolay cikaramazsiniz. Iste istemez kiyaslamalar yapacak. Yeni bebek geldiğinde daha da zorlanacaksiniz. Bu konuyu gündeme getirir gibi değilde, sanki olmamış gibi sarilmalarinizi arttırın. Mesela durup dururken kucak açıp sarilmalari için kosmalarini isteyin. Kızınızın odasına seni çok seviyorum yazısı bırakın. Bir yerde otururken arkasından yaklaşıp öpün. Ben yavrularimi koklamayı çok severim mesela. Durup dururken " enerjim bitti koşun bakalım değip 5 er 10 ar öpüyorum :) Sizde ufaktan başlayabilirsiniz bu şekilde göstermeye.

Yorumunuz için teşekkürler. Yalnız bizim kozımla ilişkimiz sizinki kadar kötü değil ki. Söylüyorum işte uyandırırken öperim, okula giderken öperim, dönünce öperim, birşeye üzülür öperim. Onunla gurur duyduğumu her fırsatta dile getiririm. Kim ve nefreti hak edecek bir anne değişim bence. Onun bekletilerindwn bihaber olmak beni üzen.

Cocuklarimizla ilgilenmemiz bizim annelik gorevimiz. Bu konulari bakicidan da bekleriz. Anne olarak sevgimiz bize cemkirdiginde bile onun iyiligini gozetmemizle ortaya cikar. Esinizle cok ciddi sorunlariniz var. Cocuklari hic bir ebeveyn diger ebeveynin canini acitmak icin silah olarak kullanamaz, kullanmamali.

Zekasına vurgu yapmamın sebebi üstün zekalı çocukların duygusal açıdan aşırı hassas ve anlaşılması güç olmaları. Ne düşündüğünü ya da hissettiğini ifade etmez normalde. Olaylarla ilgili soru sormaz izler, yüz ifadelerime bakar ve olayı anlar. Kızımı anlamakta güçlük çekiyorum çünkü farklı bir çocuk. Bu sebeple yazdım o cümleleri. nery83 Independence is happiness. Anneler

Eşiniz gerçekten çok hatalı davranmış, gerçekten evlat ayrımı yapıyor bile olsanız bu kadar hassas bir konu çocukların önünde konuşulmaz. Sizi kırmasını geçtim çocukta derin bir yara açmış oldu. Bende biraz sizin gibiyim, gibiydim daha doğrusu ama kızım olunca çok değiştim. Gelip gidip öperim sarılırım. Kızım dışındaki insanlara karşı hala öyleyimdir, çok fazla dokunmayı seven biri değilim. Sadece kızıma karşı oluyor bu elimde olmadan. Herkesin sevgi dili farklıdır evet ama burda konu bir çocuk yani onlar ne olursa olsun öpülmek, okşanmak, sevildiğini dokunsal olarak da görmek istiyorlar. Bu onlar için temel ihtiyaçlardan. Kötü bir anne değilsiniz, şu anda hamilesiniz haliyle hassas bir dönemdesiniz. Bebek doğmadan elinizden geldiği kadar anne-kız günü yapın, baş başa vakit geçirin. Hatta yeniden bağlanma sürecine bile girebilirsiniz. Ergenlik dönemine kadar oluyor diye biliyorum, bu konuda uzman olan arkadaşlar yazar belki. Sevgili derin sularda mesela Eşinizle de ciddi ciddi konuşun bir daha böyle bir hata yapmasın.

Aha üçüncü kız da geliyordurKazaniz mübarek olsunŞaka bir yana asla kötü bir anne olduğunuzu düşünmüyorum. Sadece kızınız sizin farkedemediginiz kadar cok içlenmiş bu duruma. Daha fazla öper, sarılır, koklarsiniz. Kiz çocukları cokkkk nazlı oluyorlar bilirim, benimde var insAllah üç tane. Ayni köprüden bende geçtim, hala da gecmekteyimAllah kolaylık versin, sakin üzülme, hiç birşey yok, o senin minnak kuzun

Yapmayın arkadaşlar, kimi çocuk kendini sevdirir, kimi çocuk uzak durur. Birini öperek sever bir diğerini başka isteklerini yaparak gösterir sevgisini. Evlat ayrımı yapmadığını söylüyorsa anne öyledir. 5 yaşındaki bir çocuğun hareketleri ile 10 yaşındaki bir çocuğun hareketleri aynı olmaz, doğal olarak ilgi farklı gibi gelir ama sevgi aynıdır. Burada vahim olan babanın tavrı. Affedilemez tavır sergilemiş.

Kızınızın açılmasını gerçekten kin ve nefret olarak mı görüyorsunuz? Çok tuhaf bir cümle olmuş... kusura bakmayın. nery83 Independence is happiness. Anneler

Paylamal ne demek suratına bile bakmıyorum. Yaptığına pişman olmadan, milyon kez özür dilemeden suratına bile bakmam. nery83 Independence is happiness. Anneler

Eşiniz çocukların yanında öyle konuşması ne kadar yanlış ne kadar cahilce resmen çocugu size karşı doldurmuş. Bende soğuk yapılı biriyimdir durduk yere kimseyi öpmem ve öpülmekten hoşlanmam fakat kızımı sürekli öpüyorum annem yeter artık bu kadar öpme dedi hatta dün. Hatta bir tanıdıktan bahsetti kızını şimdiye kadar hiç öpmemiş öpmeye kıyamamış, ne kadar saçma.

23 yasindayim anneme hayatimda belki 10 kez falan sarilmisimdir o da "hosgeldin ya naaber" falan ayagina. onun disinda hic sarilmam aklima gelmez aramam bile. beni sevmedigini dusunuyordum ama ben tehlikede oldugum an nasil her seyini ortaya koyabildigini gordukten sonra beni sevdigine emin oldum. babam ise gordugu yerde sarilir, oper,23 yasinda olmama ragmen hala gun icinde "minik bebegim" temali mesajlar atar, ayni evdeysek surekli pesimden yiyecek icecek bir seyler kosturur yani biraz abartir. ama bir sorunum oldugunda biraz daha geri planda kalir her zaman. hayatimi tek basima "survive" edebilmem gerektigini dusunur. simdi ben kiyasliyorum benim anneme mi ihtiyacim var babama mi? ikisine de. yani annem tam bir kotu gun dostu babam iyi gun dostu gibi geliyor bana. kiziniz da buyuyunce bu fedakarliklarinizi anlayacaktir. hatta ilerde sohbet arasinda laf gecince babasinin bu yaptigi densizlige kizacaktir bile. kucucuk cocugun aklina girip de cetele tutmasina sebep olmak falan cok kotu.

Bu her zaman sevgi gösterisi değildir o yaştaki bir çocuk için. Temas gerekir. Durduk yere aklıma gelmiyor diyorsunuz ya? Durduk yere gelmeli aslında. Bi anda sarılıp öpmelisiniz ki, bir şarta bağlı olmasın. Bu daha içten görünüyor uzaktan bakınca. Okula giden çocuğunu veya işe giden eşini herkes öper. Önemli olan her zaman bunu yapmak, veya beklemediği bir anda yapmak. Çocuğunuz oyun oynarken, veya sizinle konuşurken bir anda ona sarılıp öpmek gelmiyor mu içinizden? Bence gelmeli.

Hz. Peygamber in "öpücük konusunda dahi çocuklarınız arasında adaletli olun" hadisini bu konuda kendime ölçü edindim. Üç çocuğum var, büyüğü 8 yaşında ikizler 2; yaşında. benim de büyüğüm erkek olmasına rağmen -onlara daha çok sarıldın- diye sitem etmisligi vardır. Dolayısıyla çocuklara etiketlemek yerine ilgi ve sevgi noktasında eşit olunmalı. Eşiniz ise baştan sona yanliş davranmış ne olursa olsun çocuğunuz yanında size bu şekilde suçlamamaliydi. haksızlık ettiğinizi düşünse bile sonradan konuşmalı o esnada ise ortamı yumuşatıcı bir konuşma yapmalıydi. Resmen yangına körükle gitmiş sizi iyice karşı karşıya getirmiş kızınızla

Evet evlat ayrımı YAPIYORSUNUZ

Eşim de çok ilgili bir babadır gerçekten. Şu an ona karşı öfke dolu olsam da hakkını yiyemem. Benim stresimi anladığından Cuma'dan beri kızları sinema, park, aquapark gezDirip duruyor. Olayları bu hale getirdi şimdi nasıl düzelteceğini bilmiyor tabi.

Olabilir hamilelikle ilgili sıkıntılar bir yandan kızlarla ilgili koşuşturmalar diğer yandan eşime vakit ayıramadığım doğru. Belki de öfkesini bu şekilde çıkardı benden.

Evet tam da delirdiğim şey bu işte. Hadi hamile halimle beni düşünmedi kızımızda nasıl bir yara açtı bunu nasıl düşünemez. En büyük zararı yavruma verdi.

Bana çocuk temastan hoşlanmıyor gibi değil de size ayak uydurmuş gibi geldi. Benim de doğduğundan beri temastan hoşlanmadığını düşündüğüm 3 yaşında bir oğlum var. Bugün ilk defa dakikalarca kucağıma sokuldu ve beni sev dedi durdu. İlk defa 1 saat yatakta birbirimize dokuna dokuna debelendik. Ve ben temas sevmiyor diye çocuğu etiketlediğimi düşünüyorum artık. Sevdikçe nasıl pamuk gibi oldu, nasıl mutlu. Bi taraftan da niye olduğunu bilmeden ağlıyorum şu an. Önceden reddetmesinin bir sebebi vardı demek ki ama bilemiyorum bulamıyorum. Çocukların buna ihtiyacı var, çok.

Peki sevgiyi göstermek için öpmek, mıncıklamak, okşamak mı gereklidir illa. İnsanların sevgilerini göstermek için farklı yolları olamaz mı? Maalesef ben öyle bir insan ya da anne değilim. Öğrenmem gerekecek bunu. Bu da n kadar doğal olur ki? Üzerimde bana ait olmayan bir hırkayı taşımak gibi. Yapmacık olmak öyle görünmek daha kötü yapmaz mı herşeyi?

Eee günlük hayatımızın nasıl geçtiğimi anlatmazsam nasıl yorum yapacaksınız? Neyi anlatayım başka?

Ben hiç öpüşken değilimdir Okula giderken gelirken vs öpmem Canım ister sarılır gıdıklarım vs Bende çocuk bir tane Bence kızınız ergenlik eşliğinde bir de yeni Bebek çok gerilmiş Başbaşa anne kız günü düzenleyin konuşun Bir de bebeğin cinsiyeti ne erkek ise de gerilmiş olabilir yani ona farklı muamele vs bekleyebilir Eşinizle de sakin bir Zaman'da konuşun bu değerlendirmeleri çocukların yanında yapmasın

Kurabiye, kek yapıp karşılıyorum diyorsunuz, bu çok hoş bir şey ama o yaşta çocuk bunu sevgi ifadesi olarak değerlendirmeyebilir. Özellikle de çok küçük yaşlarından itibaren hep böyle yaptıysanız bunu hayatınızın normal akışı olarak görüyordur. Yani onun için akşamları kurabiyeyle karşılanmak çok normal, zaten hep yaptığınız şey olmuş olabilir; akşam yemeği hazırlamanız gibi. İleride eminim sevgiyle hatırlayacaktır çocukluğunda bu şekilde karşılamanızı ama şu an, şu anki bilinciyle bu onun için rutin olmuş olabilir. Siz ne için yaptığınızı biliyorsunuz ama bir çocuk bu tip dolaylı yolları değerlendiremiyor olabilir.

Hayır. Cumartesi günü havadan sudan konuşmaya çalıştı ben yüzüne bakmayınca şu an benden çok tavırlı görünüyor.

Hayır küçük beni şap şup öpüyor. Onun yapısı o şekilde. Büyük kızım küçüklüğünden beri mesafelidir.

Acaba yine de anlatamadığı başka bir derdi mi var? Bugüne kadar belli etmeyip aniden tepki göstermesi bir dışavurum problemi de olabilir? nery83 Independence is happiness. Anneler

kötü bir anne tabikide değilsiniz birazda hormonlardan dolayı sağlıklı düşünemiyorsunuz ama bence artık büyük kızınıda küçük kızınız kadar sevgi görmeyi öpülmeyi bekliyor. yani 3. kardeşten snra huyu değişmiş olabilir :) daha çok yaklaşın kızınıza

Ben de öpmeyi yanaşmayı sevmezdim kardeşim ise çok severdi. Doğal olarak ailem kardeşime daha çok yanaşırdı. Bu da aslında ilginç bir burukluk oluşturuyor. Kızınız aslında düşündüğünüz kadar soğuk olmak istemiyor demek ki. İlgi beklediğini daha nasıl ifade edebilir ki? Bence kızınızdan özür dileyin ve gerçekçi biçimde nedenini söyleyin. Ona da daha çok ilgi göstereceğinizi söyleyin bence. Zaten bir kardeş daha geliyor sanırım. Patlama yaşamış.

Herkes aynı anlayışta olmax ki. Ben de annemle çok yakınlaşmazdım. Kiz kardeşimse gelip gidip sarılır öperdi. Ben de annemin beni sevdiğine inanırdım ama sizin kızınız farklı algılıyor demek ki.

Eşinizin kızınızın yanında bu tarz konusması uygun olmamış tabi ki. İçten içe öfkeliyim dediğiniz kızınız 10 yasında. Bunun dısında kızım da benim gibi öpmeyi sarılmayı sevmez sizin bir önyargınız. Siz onu öpüşmeye sarılmaya diğeri kadar alıstırmadıgınız için bunun eksikliğini farkedememiş farketse bile adlandıramamış babasının sözleri tabiri caizse gözünü açmış olabilir. Siz en iyisi bundan sonra sık sık öpün sarılın. Cocuk kardeşiyle kendini kıyaslayıp da ileride kardeşlerine de kinlenmesin.

Haklisin. Ben de gormek istemezdim. Resmen evliligimizi sarsardi bu tarz bir hareket. Evladim benim icin herseyden onemli. Onunla arama engel koyan esim de olsa haddini bildirirdim.

Çocuklarımın etrafında dönüyorum Madden varım diyorsunuz yani ben yazdiklarinizdan Madden onların yanında olup ama manevi olan kısma fazla fırsat birakamamissiniz gibi geldi sevgi ihtiyaçtır o uzak duruyor evet ama her şeyin temeli sevgidir kimse sevgi gosterisinde bulununca içten içe gıcık kapmaz ama yapma ya of bı dur öpme gibibsoylemlerde bulunabilir ama içten içe sevilmek bizi hep mutlu eder. Merak ettim teshisli üstün zeka tanısını nasıl koydunuz nereye götürdün uz oğlum için düşünüyorum da

10 yaşındaki bi çocuk zorlansanız da 15 günde bir turnuvaya gitmenizden, eve geldiğinde sevdiği kurabiyeleri turtaları yapıp güler yüzle karşılamanızdan, sohbet konusu açmanızdan maalesef ki ne kadar sevildiğini anlayamaz. Aklınıza şimdiye kadar durup dururken sarılmak gelmiyo olabilir ama artık kızınız bunu söylediğine göre yapabilirsiniz bence. Kızmayın o daha çocuk ve dokunarak daha iyi anlar sevildiğini. Kurabiyeler sohbetler yerine sarılıp uyusanız birlikte daha fazla hisseder duygularınızı mesela. Ha tabi kurabiye de yapın onu kesin demiyorum. Evlat ayrımı değil tabiki bu iki çocuğun da huyuna göre davranmışsınız sadece.

Büyük kızınızla konuşun. Eşinşze de seni ilgilendirmez deyin. Eşiniz patavatsızın teki.

yaptığı şeyin farkına varması bilinçlenmesi için açıkça konuşmalısınız, sonra yine getirin burnundan..

görevleri yerine getirmek eşit değildir anne sevgisiyle. bakın kosturmak mükemmel anne olmak değildir. sunu yapiyim buraya kosuyum onu aliyim bilmem ne pisireyim de yesinler değil çocukların istediği. telefona hatırlatıcı ya da alarm kurun mesela. sarılıp öpmek için kimse bilmek zorunda değil. yaptıkça alisiyo insan. anneanneniz siz ve kızınızin durumu, anneannem annem ve benim durumum... annem doğru iyi anne olduğunu düşünür hep. bana sorarsaniz harika bi görev insanı iyi bi bakıcı ama anneliği tartışılır. benim ne kadar olgun zeki anlayışlı becerikli bidi bidi olduğumu anlatması bilmesi çok önemli değil bence. ya da yapmasi gerekeni yaptı diye süper anne olmaz. ben de belli bi yasa kadar kimseye sarilmazdim opmezdim nefret ederdim. sonra farkettim ki annem öyle olduğu için öyle yapıyorum. 28 yaşındayım hala bu durumu tam asamadim. annemle aramda kurabildigim, kendimce annemi hakli cikarip beni teselli eden bi benzerlikti bu. kulağınıza sacma gelmiyor mu. bi cocuk soguk olusuyla gurur duyar mi. anneme benziyorum annem de soğuk hiç opmez sarilmaz zaten diye bütün gün icinden içinden konusmak normal mi?

Sürekli ne kadar fedakarlık yaptığınızdan dem vuruyorsunuz... ne önermemizi istiyorsunuz bu durumda?

ben bu durumu anlayabilirim ama 10 yaşındaki kızınız bunu anlayamaz. o yaş grubu ayrımcılık olarak görüyor her şeyi.

Sadece sosyal olanaktan bahsetmiyorum ben. Sohbet edebilmek için okuduğu kitapları okur, o konuyla ilgili muhabbet başlatırım. İşten gelir gelmez sevdiği bir kurabiye, tutar va yapar sevgiyle karşılarım. Uzun uzadıya sohbet ederim. Ama siz de haklısınız şu an ki sağlık durumum kızımın suçu değil zaten bu sorumluluğu ona yüklemedim hiç. Sadece sevildiğini bilendir çocuk olarak gördüm onu ama yanılmışım demek ki.

Esinizin kızınizi size karşı kışkırtması ne kadar yanlissa sizinde kiziniza öfke duymaniz o kadar yanlış. Daha çocuk o üstün zekali olsa dahi çocuk

Ne denli üzüldüğünüzü burdan hissettim, çok üzgünüm böyle bi mesele yaşadığınız için.. Geç değil, kızınız her şeye aklı eren bir kız, onunla özel anne kız vakti geçirip her şeyi baştan sona anlatın derim. Bebeklikten beri öpmenizden rahatsız olduğu için onu gönlünce öpemediğinizi, ama tek sevgi göstergesinin öpmek olmadığını, onu ne çok sevdiğinizi ve ne denli değer verdiğinizi anlatın. Anlayacaktır. Bundan sonra da ona bol bol sarılır öpersiniz problem çözülür, bu konudan drama yaratıp kendinizi üzmeyin boşuna.. Eşinize de tesessüf ediyorum.. İnanılır gibi değil nası böyle bi hata yapar!

Sürekli zekasini vurguluyorsun. Zeka ve duygu cok farkli seylerdir. Iq ve Eq var neticede. Sirf zeki diye, 20 yasindaki bir kiz degil o. Yani diyorsun ya "gurur duydugumu söylüyorum", sanki kizinin sadece zekasini seviyorsun gibi. Sevginin sartlari var gibi. Digerine öpücügü yapistirirken, büyügü bunun icin turnuvalara gidiyor, iyi notlar ile eve geliyor,.. Benim annemde biz iyi not aldigimizda gurur duydugunu söylerdi. O'da toplum icinde. Nefret ederdim. Kizin ile temas et. Zeki olsada, olmasada onu daima sevecegini his ettir. Belli ki kendi kafanda kurmussun "kizim olgun, temas istemiyor" diye. Cünkü bu acikca seninde isine geliyordu, temasi sevmedigin icin. Ancak bak kiz istiyor. Temas istemek zaten olgunluk ile alakasi yok. Ben 30 küsür yasindayim ve annem nadiren bana icten sarildiginda yada öptügünde cok cok mutlu oluyorum.

Kızınıza neden öfkelisiniz? 10 yaşında demedinizmi? Sanırım bir kardeş daha gelip onun arka plana atılmasından korkuyor. Kızınıza bence ilginiz yeterli gelmiyor.

Siz rakip olarak görüyorsunuz demedim ama ilerleyen zamanlarda durum böyle bir hal alabilir. Özellikle baba bu densizliğe devam ederse. Ben de yazı yazar annemin göreceği yerlere bırakırdım unutmuş gibi. Garibim o da gerçekten unuttuğumu sanır, bir müddet sonra "ben o yazıları okudum" deyip günah çıkarmaya gelirdi yanıma :) kızınız yine daha açık duygularını ifade etme konusunda. Ben eline vermeye bile gurur yapardım. Tüm mesajları okumadım ama üstün zekalı yazmışsınız sanırım konuda. İşiniz daha zor bu yüzden. Babayla mutlaka konuşun. Bir daha çocukların yanında sizde eksik gördüğü noktaları söylemesin. Çocukların size cephe almasına sebep olur. Bence şu noktada akışına bırakın. Kendinizi zorlamayın ekstra temas için. Her zamanki gibi davranın. Belli bir müddet geçtikten sonra biraz daha fazla temas kurmaya gayret edersiniz. Ancak şu noktada ev ortamı gerginken yapacağınız her davranış yapmacık ve zoraki olabilir. Öyle Olmasa bile...

Bir de seninle gurur duyuyorum cümlesini genellikle başarısız olduğunda kurarım. Ben de eğitimciyim her zaman başarılı olması doğaya aykırı zaten. Sırtıma sürekli başarılı olma sorumluluğunu vermedim hiç. 'Boşveeeer' derim başaramadığında.

Kızlarımın herşeyiyle ilgiliyim. Fazlaca hem de. Erken doğum riskim olmasına rağmen sırf kızım yanında olduğumu bilsin diye 15 günde bir başka illlere turnuvaları için gidiyorum. Giydikleriyle, okuduklarıyla, yedikleriyle hatta antrenmanları ile ilgileniyorum. Bu sevgi gösterisi değil midir?

Ben değil ki ufaklık bana sarılıyor. Mesela ben televizyon izlerken hop arkamdan yanaşıp sarılıp öpüyor. Benim ki sadece karşılık vermek. Yoksa onu da durup dururken öpüyor değilim.

Bu konuda bir cok yazan arkadaşa katılıyorum. Bu söyledikleriniz lutuf değil. Bir küçük insan yetistirmeye talip oldugumuzda, zaten yapmamiz gerekenler. En son ne zaman başbaşa vakit geçirdiniz? Mesela kızınız 10 yaşında, atıyorum birlikte bir kozmetik dükkanına girip dudak parlatıcısı aldınız mı? Merakli olur cocuklar o yasta. Ama uzaksa size soyleyemez. Yada başbaşa bir dondurma yemeye gittiniz mi? Laf arasında değil, gerçekten hayallerinden ne zaman konuştunuz en son? Doğum yapacaksınız, kardeşi hakkında ne hissediyor? Çocuğu kendi haline bırakmayın. Ustun zekalı olması duygusal anlamda kendine yetebilecegi anlamına gelmiyor. Yakınlıktan hoslanmayabilir. Ama uyumadan once arada yanina gidip yatsaniz, ona sokulsaniz, sanmıyorum ki yakın durmasın.. Bu arada eşinize söyleyecek bir şey bulamıyorum

Eşinize tavır yapmakta haklısınız. Çok yanlış bir tavır sergilemiş. Ve o yaştaki çocuklar bu söylenilenleri kolay kolay unutmaz. Bundan sonra sizi destekler nitelikte konuşması lazım ki, çocuklar size cephe almasın. Eşiniz çok üstünüze gelmiş. Yine geç değil bence sık sık şakalaşın, böyle ortamlar yaratırsanız biraz daha yumuşar. Ya da o defterine kızınıza özel yazdığınız, güzel bir mektup bırakabilirsiniz. Seni çok seviyorum, benim için çok özelsin. Bu senin için yazdığım küçük bir sürpriz diye. Sonra size bulup getirdiğinde bol bol sarılırsınız. O bütün söylenilenleri unutur.

Haklısınız. Belki alakasız bilmiyorum ama kızım hep yaşından olgun bir çocuktu. Şu an tanılı üstün zekalı. Hep yetişkin gibi davranır, öpünce yanağını siler vs. Diğer kızım ise daha 6 aylıkken beyin kanaması geçirdi. Konuşması, beslenmesi vs herşeyi ablasına göre daha geç oldu. Bir de sürekli temas etmek isteyen bu şekilde güvende hisseden bir çocuktu. Hayatımız bu seyirde ilerledi. Farketmeliydim büyük kızımın durumdan rahatsızlığını ama onu öyle kabul ettiğim için durup irdelemedim belki de.

Anne de olsak insanız. Hata yapıyoruz. O yüzden üzülmeyin. Kızınız zeki çocuk, mutlaka anlar. Konuşun ve öpücük manyağı yapın onu. Eşinizi de ilgiye muhtaç bırakın bir süre.

Ustun zekali olmasi onu yetiskin yapmaz ustun olmasi olgunluk gostrrgesi de degildir. Oncelikle bunu ayirt etmelisiniz daha oyun cocugu. Bana biraz bunu one surup sizlerin gostermesi gereken davranislari cocuktan beklemissinz gbme geldi. Zekasindan ziyade kisiligini dusunseniz plana alsaniz belki kizinjza kizmazsiniz. Tabi esinizde faktor oyle denir mi hc yazişinizdan maalesef tutumunuzu dogru bulmadim kiziniza kizmaniz

kızınızdan çocuksunuz. çocuğa ne öfkesı bu. baba tam dayaklık yerden yere vurmalık.

Konunuzu okuyunca yeğenlerim geldi aklıma; bir kardeşimin 5 yaşında bir kızı var diğerinin 8 ve 2,5 yaşlarında iki oğlu. 2,5 yaşında olan küçük olduğu için haliyle ilgi görüyor, biri onu severken büyük kardeşim ikide bir kızımıda sevin kıskanıyor, onun yapısı böyle çok kıskanç deyiveriyor. Bu durum üst üste sekiz on kez yaşandı, en büyükleri olan 8 yaşındaki oğlanda aynı şekilde kıskanmaya başladı önceden hiç böyle bir sorunu yokken. En sonunda geçen gün mutfakta büyük kardeşimi sıkıştırıp çimdiriverdim, manyak mısın dedim çocukların yanında ikide bir aynı bahsi açıyorsun, kızın bunun doğru bir davranış olduğunu düşünüp kıskançlığın dozunu arttırıken diğer iki kardeşin arasına da geçimsizlik sokuyorsun dedim. Çocuklar ne verirseniz onu öğreniyorlar bu açıdan eşinize çok çok kızdım, nasıl böyle bir boşboğazlık edebilir. Öte yandan iki çocukla uğraşan hamile aynı zamanda çalışan bir anneye kötü ya da hatalı diyen çarpılır yeminle. Sizin zaten yükünüz ağır, bu durumu pekiştirmemeniz için eşinizle sert bir dille konuşun, bu arada naçizene tavsiyem kızınıza olan davranışlarınızı yavaş yavaş değiştirin, kıskançlığın sizin üzerinde etkili olduğunu çözerse bundan sonra çok sorun yaşarsınız. Kafasına bu düşüncenin yerleşmesine izin vermeyin yoksa hayatı boyunca bu muhasebeyi yapar ve ilişkiniz ciddi yara alır

Harikasınız, bu kadar kolayca bu farkındalığa ulaşmanızı beklemiyordum, okuyunca epey bir şaşırdım. :) Sizde de ailenizin gösterdiği bu durum kendini aşırı tetikte olma ve bastırılmışlık gibi geçmişten kalma yaşantı örüntüleri ile kendisini göstermiş olabilir. Yani ailenizden görme riskinizin olduğunu düşündüğünüz azarlanma, eleştirilme kaygıları dolayısıyla kendinizi ortaya koymak için yüksek standartlar koymuşsunuz kendinize. Çocukluk döneminizden gelen çaba harcama, mükemmeliyetçi olma, yavaşlamakta zorlanma, hem kendinize hem başkalarına karşı aşırı eleştirel olma, mükemmel olmayı isteme buradan geliyor olabilir. Talepkar, katı kuralları ve beklentileri olan ailelerde yetişmiş çocuklarda bunu görebiliriz. Aileniz sizi bir bakıma duygularınızı saklamaya, hatadan kaçınmaya ve mükemmel olmak için uğraşmaya zorlamış. Bu da kendini yetişkinlik döneminde çocuklarınıza olan davranışlarınızla göstermiş, bildiğiniz şey bu olduğu için. Hayatınızda her zaman yüksek standartlarınız olmuş olabilir , ailenizden gördüğünüz tavırlar sizin olumlu duygularınızı bastırmanıza ya da duygularınızı özgürce aktarmanızda zorlanmanıza neden oluyor olabilir. Ailenizin maddi durumu yeterli olmasına rağmen sizin onlara yük olacağınızı, onları zorlamamaya çalışmak istemeniz yine dediğim gibi mükemmel olma isteğinden kaynaklı bir fedakarlık davranışı olabilir. Hatta belki içten içe ihtiyaçlarınızın yeterince karşılanmadığını hissediyor ve ailenize kırgınlık bile duyuyor olabilirsiniz. Bu örüntüleri kırmak zordur, çocukluktan beri bilinçdışınızda yerleştiği için. Ben şema terapi ile ilgilenen bir psikoterapistim ve danışanlarıma da size önerdiğim kitabı okutuyorum. Oradaki egzersizleri birlikte yaparak bu söylediğim geçmişten kalma yaşantı örüntüleri, yani şemalar üzerinde çalışıyoruz. Bir psikoterapist ile birlikte çalışmasanız da kitabın faydasını göreceğinize eminim.

Haksızsınız. Doğru söylemiş adacağız akşama kadar pervane oluyorum diye düşünmek resmen yapılanı kafaya kakmaktır. Bir çocuk dünyaya getiriyorsanız tabiki ilgileneceksiniz pervane olacaksınız. Sevgi çok çok ayrı birşey. Kendinize çeki düzen verip yersiz küsmeye son verip oturup düşünün nerde hata yaptığınızı ve nasıl düzeltebileceğinizi

Kendi kızımı okudum sanki. Malesef çözümüm yok ama derdin benim de en büyük derdimdir demeye geldim. Esine de ciddi bir konuşma yap, artik saçmalamasın. Yaptığını da bir zahmet düzeltsin.

Esinizin yaklasimi hic hos degil boyle bir durumda sizin yaninizda olup kizinizla ona gore konusmasi gerekirdi esinizde atese odun atmis gibi yaklasmis cocuga

Çok sevindim kızınız için ❤ Mutlulugunuz daim olsun

Eşiniz nasıl bir insan, nasıl bir baba ya resmen kızınızı dolduruşa getirmiş... tamam kızınız alınmış olabilir de babanın iyice kışkırtması çok adice

Evlat ayrımı falan yapmıyorsun öpmek sevgi göstermez sadece büyük olan kıskanmış.

Bu benim yapım. Bebeklerin tabu la rasa olarak dünyaya gelmediğine inanırım. Kendi karakterleri ile dünyaya geliyorlar. Elbette ki eğitimle iyi yönde davranış değişikliği mümkün ama tamamen değiştirmek mümkün değil.

Eşiniz bence hatalı davranmış. Keşke düzgünce anne ikinizi de seviyor, sen yanlış anlamışsın filan diyerek konuşsaymış. Ortalığı daha da alevlendirmiş. Kızınıza da güzelce konuşun. Hatta yardım da alabilirsiniz. Tüm hayatını etkileyebilir şu an hissettikleri. Ki bir de yeni gelen bebekle işler zorlaşacaktır. 1Sen

Rapor tutması çok üzücü. Eşinizin konuşması çok hatalı. Herkes farkettiyse az ilgilenmişsinizdir biraz daha ilginizi artırın

E çetele tuttuguna gore oldukca da etkilenmis ve dikkat etmis demek ki buyuk kiziniz. Diger kiziniza daha sicak davranip ona sarilmamaniz da evet icten ice burukluk yaratmis dogal olarak. 10 yas sevilip sarilinmiycak kadar buyuk bir yas da degil ayrica. Baska illere turnuvalara bile gidiyorum demissiniz ama bi cocuk bunu degil;sarilmayi daha bi sevgi gostergesi algilar bu yasta. Esinize de soyleyin cocuklara sizi sikayet etmek yerine sizinle ozel konussun.

Kiziniz daha 10 yaşında, lütfen ondan bir büyük gibi anlayışlı ve önsezili olmasını beklemeyin.. O da daha bı çocuk neticede, fakat ergenlik dönemi de yaklaşmış ve biraz da babasindan bunu duymasi gücüne gitmiş olabilir. Biz 3 kardeşiz en küçük kız kardeşim benden 10 yaş küçük ve o kadar öpen ve sıvaşan bi çocuktu ki kendini zorla sevdirirdi. 16 yaşıma kadar o evde çok değersiz olduğumu hissederdim. Biraz soğuk bı kızdım ve annem bunu sürekli söylerdi, soğuk kızım benim derdi hep. Meğer en çok bana düşkünmüş okuldayken bile özlermiş.. Düşünün 16 yaşına kadar böyle hissedebiliyor insan, hep de hiç sevilmedigimi ayırım yaptığını söyler dururdum, ama bı kez olsun ne kadar nankörsun sevildiğini nasil anlayamazsın beklentisi içinde olmadı annem bana. Zamanı gelince nasıl olsa anlıycaktim.. şimdi çok iyi anlıyorum canım annemi

Sİz bunu kozınızla kendi aranızda çöze bilirsiniz eşiniz neden çocugu dolduruşa getriyo

Bunu yazarken bile gözyaşlarımı tutamıyorum gerçekten ama kızımın bu kadar sevilirken bunu anlamamış olması hayal kırıklığı yaşattı bende. Kızgınlık denmez tam olarak ama yaptığı şey ağırıma gitti sanırım.

Merhabalar. Cuma gününden beri sıkıntıdayım. Hamilelik sıkıntımı daha da arttırdı, öfkeden kuduruyorum da denebilir. Ben duygularını temasla anlatabilen, kolay sarılan, öpen bir insan değilim. 10 yaşında ve 5 yaşında 2 kızım var. Büyük kızım da aynen benim gibi. Kolay kolay duygularını açık etmez. Kolay sarılmaz, öpmez. Küçük ise tam tersi. Sürekli yanaşır, gelir yanağıma öpücük kondurur vs. Eşim birkaç defa büyük kızım da yanınızdayken, ona yeterince temas etmediğimi, yeterince öpmediğimi söyledi. Daha önceleri bu konuda sorun yaşanmazken kızım bir anda bu konuda alıngan davranmaya başladı. Bu arada tabi ki okula gidip gelirken öperim, birşeye üzülür sevinir öperim ama durduk yere şap şup öpmek aklıma gelmez. Herneyse cuma günü eşim işten geldi. Bu arad kızların da benim de keyfimiz yerinde. Kızın odasına gidip mavi kaplı bir defter getirdi. 'Bu bir rapor. 2 haftadır tutuyorum, bana kaç kez dokunmuşsun, kaç kez öpmüşsün, kardeşimi kaç kez öpmüşsün, hepsini yazdım' dedi. Bunu sitem ederek söyledi. Birşey söylememe fırsat kalmadan, eşim araya girdi 'annen seninle çok sorun yaşayacak ilerde kızım, kardeşin ve sana karşı adaletli olmuyor' dedi. Ağlayacaktım zor tuttum kendimi. Kızlarımın herşeyiyle, en ufak ayrıntısına kadar ilgilenirim. Küçüklüklerinden beri tüm vaktimi onlara adadım. Hayattaki herşeyi geri plana attım ve karşılığında kötü anne olmakla suçlanıyorum. Eşimi affedemiyorum ama kızıma da içten içe öfkeliyim. Benim dünyam onların etrafında dönerken, bana yaptıkları haksızlık gibi geliyor. Cuma'dan beri eşimle iletişim kurmuyorum. Lütfen tarafsız gözle yorumlar mısınız? Ekleme: Kızım tanılı bir üstün zekalı. Yaşından büyük düşünen ve davranan bir çocuk. Bebekken bile temastan rahatsız olurdu. Küçük kızım ise 6 aylıkken kötü bir kaza sonucu beyin kanaması geçirdi. Bebekliği ve sonrası ablasına göre daha zordu. Onun da kendini güvende hissetme şekli temas etme, sarılma vs oldu. Hayatımız bu seyirde ilerlediği için büyük kızımı da uzaklığı da bu şekilde kabul edip irdelemedim. Büyük kızımın bu şekilde mutlu olduğunu düşündüm ama maalesef yanılmışım.

Haksızlığa uğramış hissettim o an. Sizin gibi duygularımı daha rahat ifade edebilmeyi isterdim ben de. Ama ilk yaşadığım duygu hayal kırıklığı oldu onu da susarak ve ortamı terk ederek ifade ettim. Dediğiniz gibi yapabilsem şu an bu durumda olmaZdım galiba.

Ay kıyamam :) Büyük kızınız yavaştan ergenlik dönemine giriyor ve aklı bazı şeylere erdiği için küçük kızınızı kıskanmış belli ki. Eşinizin yaptığı büyük terbiyesizlik. Kızınız içinde büyük yıkım.

Siz neden soğuksunuz? Bence kendinizi değişime zorlayın. Anne ve babadan sevgiyi hareketlerle görmeli bence çocuklar

ya soguktur cidden biliyormusunuz, buz dolabi gibidir kizim ama yine de revani kadar tatlidir

Evet benim kızım. Çok zor durumdayım inanın. Hep yaşından olgundu ama mutluydu da. Belki de ben öyle olduğunu sanıyordum. Şu an bir ergen psikoloğu araştırıyorum öncesinde ben görüşme yaparım en azından sorunu düzeltmek için bir başlangıç olur.

Bunlar yapmanız gerekenler.. Sevginin nasıl gösterilmesi gerektiğini burdan size anlatmak abes değil mi? Sevgi ya sevgi bol bol seveceksiniz ve eşit olmalısınız. . O 10 yaşında ve daha size çok ihtiyacı var. Üstün zekalı, her anlamda farkındalığı yüksek bir çocuk her şeyi anlar.. Siz ona bu fırsatı vermeden öpeceksiniz, sarılacaksıniz o doyana kadar.. İsterse o size hiç yaklaşmasın siz onu doğuran kadınsınız.

Kesinlikle haklısınız. Kendimi değiştirdiğim pek çok nokta var, elbette bu noktada da adım atabilirim. Yalnızca neden böyle bir yapım olduğu sorusuna cevap veriyordum o mesajda. En azından hatırladığım bir çocukluk travması vs yok bu duruma yol açabilecek.

Eşiniz ne yapmaya çalışıyor kendi aklınca iyi polisi mi oynuyor şimdi? Kızınız madem üstün zekalı sizi anlayabilir bunun zayıf noktanız olduğunu göstermeyin gözlerinizin dolmasına gerek yok çekin odasına seninle de kardeşinle olduğum gibi olmak istiyorum ama sen temastan hoşlanmadığın için seni bunaltmak istemiyorum de

Çok üzüldüm, ama siz üzülmeyin lütfen, eminim çok iyi bir annesinizdir. Benim de biri 8 biri 2 yaşında iki evladım var. Ve ben de hiç hoşlanmam temastan. Kızım benden daha beter. Küçükken yalvarırdım azıcık sarılarak duralım diye hemen sarılır bırakırdı. Küçükse tam tersi, gelip geçerken hiçbir şey yapmazsa yanağımı okşar, koklar gider. Hayatımda hiç yaşamadığım bir durum bu. Kızım da sizinki gibi düşünse kahrolurdum sanırım.

benimde cocuklarim ayni sizin ki gibi, birisi can ciger kuzu sarmasi digeri soguk revani :) eee dogal olarak revaniyi digeri gibi zirt pirt öpemiyorum, cok normal bu. kisilikleri böyle. ama yinede revaniyle haftada bir gün anne-kiz günümüz olur. erkekleri evde birakip cikip gönlümüzün cektigi gibi vakit geciririz birlikte, coklu cocuklarda kisiye özel vakit gecirme mutlaka olmali diye düsünüyorum. esiniz kiziniz da hassasiyet olusturmus bence hatali bu yaptigi. kizlarin yaninda zirt pirt ayrimciliktan bahsetmesi varmis gibi göstermesi yanlis. esinizle bu konuyu acikla ́ga kavusturun. kiziniza gelince annesisiniz siz eminim nasil gönlünü alacaginizi biliyorsunuzdur :) ve emin olun kötü anne kesinlikle degilsiniz :)

Astoria çok haklısın. Şöyle bir çocukluğumu düşündüğümde aşırı sert bir baba ve pasif bir anneyle büyümenin etkilerini üzerimde görebiliyorum. Bir işi azıcık geç ya da beklenenden kötü yaptığımda bile azarlanma korkusu yaşardım. Evet ailem okumamı destekledi ama kalan diğer hususlarda destek göremedim. Dil ve müzik konusundaki yeteceğim ortadayken ailem beni destekleyecek herhangi bir tutum sergilemedi. Çocukken diğer çocuklarla sokakta oynamak istemez hep evde olurdum. Kardeşim onlarla birlikte oynadığı halde. Kıyafet desen bayramdan bayrama, yırtık ayakkabılarla gezdiğimi bilirim. Ve şu an görüyorum ki bunları alacak beni eğitim konusunda destekleyecek maddi güçleri vardı ama tercih etmediler. Şu an geldiğimiz noktada çocukların eğitimine ve maddi ihtiyaçlarına bu kadar takılmamın sebebi kendi ihtiyaçlarımın çocukken karşılanmamış olması belki de. Ama elimden geldiği kadar onlara sevgimi de gösterdiğimi dedüşünüyordum ama yeterli gelmediğini şu noktada görebiliyorum. Artık bu konuda kendimi geliştirmek ve değiştirmek için adım atmayı planlıyorum. Kızlarımı çok seviyorum ve hep derim 'Atatürk görse gurur duyardı diyebileceğim kız evlatları yetiştireceğim bu vatana' diye şimdi buna 'çok sevilen ve sevildiğini bilen kız evlatları' yetiştirmek hedefi de eklendi. Değerli yorumun için teşekkürler. Kitabı sipariş veriyorum.

Standartlarinizin ne olduğu ile alakalı bazı şeyler. Mesela ben istedikleri her şeyi almam. Hatta bazen sırf istedikleri için almam. Hayiri bilsinler. Birlikte alışveriş örneği başbaşa aktivite anlamında yoksa alim gücünüz ile ilgili değil Kitap konusunda sanırım kitaplarını ben aldığım sürece önce ben okuyacağım, gerçekten uygun mu yaşına vs diye.. Siz buraya bir milyon tane güzel şey yazabilirsiniz. Ama bu bana veya bir başkasına göre değil, kızınızın ne hissettiği ile alakalı.. Yaptıklarınızı görmedi diye onu suçlayamazsınız. Ki durumu kotaramayip ortamı terk etmeniz biraz bunu gösteriyor. Kacak oynamayin Anneler de hata yapar. Oturun konusun. Böyle hissettiğini anlayamadigim için özür dilerim diyin. Ve sonrasında da kendinizi biraz değiştirmeye çalışın bu konuda. Anne olan sizsiniz. Onun idare etmesini beklemeye hakkınız yok.4 ay 10 yaşındaki kız için uzun bir süre annesi ile başbaşa kalmaması acısından... Ama dünyanın sonu da değil. Bu da sizin miladiniz olsun, yeniden bir anne kız ilişkisi inşa edersiniz.

İnsan kocasını çocuklarını sarmalamaktan öpmekten kaçınmaz aksine bunu kendi ister. Kızınız sevgi bekliyor onu siz doğurdunuz sizin kararınız ve her türlü sevgiyi göstermek zorundasınız. Ben de başı okşanarak büyümedim, bir kez "kızım" lafını duymadım. Ve 31 yaşındayım, kinliyim bazen de nefretli. Siz de herhalde uyarımı kaale alırsınız.

Kucuk kardesim 16 yasinda annem opsun istemez ama ben bigun yanina oturmasam onu icerler. Haftada bir gun gider tum gunu birlikte geciririz ama dedigim gibi tv izlerken farkli koltuga otursam sen koca bir hafta beni ozlemedin mi der. O istemese de opeyim sıkıştırayim ister. Ki sen 10 yasinda diyosun. Insan sevmese bile opulmeyi annesinin opmek istiyor olusunu bilmek istiyo. Eminim ki mukemmel bir annesin ama cocuk akli çok farkli isliyor iste. Ama esini al karşına konus. Yaptigi is degil. Bir hamile karisini darbelemis resmen. Ikincisi cocugun psikolojisinin icine etmis. Cocuk oyle dusunmese bile oha babam bile boyle diyo demek ki cidden boyle der.

10 yaşında bir çocuk ergenlik arifesinde sizinde hamilelik dolayısıyla duygularınız farklı, bu çatışma yaşamadan değilde doğum olmadan cozmenizi öneriririm. Küçük bir bebek zamaninizi daha fazla alıcak. Kızınızla durumunuz alevlenebilir. Size onerim, dokunarak olmasada sözcüklerle degerinizi anlatın Mesela 5 yaşındaki kardeşiyle ablasının sevinebilecegi bir supriz yapabilir, veya hitaben dile getirebilirsiniz

Bu yazdiklariniz, yani istediği her seyi almasina izin vermeniz, her turlu kursa gondermeniz hep maddi seyler. Hep paraya bakiyor. 29 yasindayim, annemle en cok yapmayı sevdigim seyler alışverişe gitmek degil evde oyun oynamak mesela. Uc el tavla oynamak beni cok mutlu ediyor cunku annemle vakit geciriyorum. Cocuklariniza gösterdiğiniz sevgi hep onlara para ve maddi olanak saglamak gibi gorunuyor buradan bakinca.

Burda babanın tutumu çok yanlış. Sizinle yalnızken konuşmalıydı, anne baba çocuklara karşı işbirliği içinde olmalı. Kızınıza direkt sizi hedef gösteriyor. Öfkeniz kızınıza değil eşinize olmalı. Kendimizi adil gibi görürken dışardan bir gözün gözlemi aslında öyle olmadığımız gerçeğini söyleyiverir bize. Eşiniz haklı olabilir fakat bunu söyleme yeri, zamanı ve şekli tam bir fiyasko..

Hepimizin doğuştan getirdiği bir mizacı var. Bununla birlikte aile, sosyal-çevresel şartlar ve eğitim bu mizacı şekillendiriyor. Romantik ilişki-evlilik mizacımızı törpüleyen en önemli dinamik. Bunu ebeveyn olmak takip ediyor. Konu çocuklarımızın duygusal sağlığı ve psikolojik iyiliği ise mizacımızı biraz törpülemek çok zor olmamalı diye düşünüyorum. Bunu yapabilecek güç ve yetkinlikte olduğunuza inanıyorum. Aksi olsaydı;yaşadıklarınızı dert edip, 'evlat ayrımı mı yapıyorum?' diye dertlenmezdiniz. Anne olmak bazen bizi böyle yol ayrımlarına getiriyor. 'Ben böyleyim, yapım böyle' deyip çocuklarımızın bunu kabullenmesini mi beklemeliyiz? Yoksa onların duygusal ihtiyaç ve beklentilerini netleştirip, karşılamak için yapımızı değiştirmek-törpülemek için mi uğraşmalıyız? Bunun cevabı sizde.

Bence tek taraflı değil sorun. O şekilde olmuş sa artık kronik sorun olmuş evde besbelli. yuvarlanan asi bir panda

Ciddi bi şekilde tavrınızı koyun eşinize yoksa kızınız hem size hem kardeşine düşman olacak rapor falan tuttuğuna göre

sizden ozur diledi mi esiniz, suan ki durumunuzu gorunce mahcup oldu mu?

yedikleriyle giydikleriyle turnuvalarıyla ilgilenmek sevgi gösterisi tabii ki değildir bu anne olduğunuz için zorunluluklarınızdır zaten. Çocuğu sevmek saçlarını öpmek durduk yerde öpmek onu sevdiğini çok güzel olduğunu söylemek özellikle okula bırakırken öpmek hatta ben kızımın okula bırakırken ellerini öperim ama gelin görün ki benim sekiz yaşındaki kızım biraz soğuktur çok kırılgan bir yapısı vardır çok nadir oper bizi aslında farkediyorum o da istiyor ama yapamıyor gibi. Altı buçuk yaşında sayılan oğlum ise daha sıcak kanlıdır hiç yormaz beni ve çabuk uyum sağlar. Sevgi pıtırcığı gibi anne bir gelde sarılıyım öpeyim seni der mesela kızım hiç böyle olmadı mesela fecii inatçıdır sinir krizi geçirip ağladığımı görse bile yinede dediğini yapmak için ısrar eder. Bende oğlumla ilgili küçükken kötü bir olay yaşadım o yüzden midir bilmiyorum oğlumu kaybetme korkusu yaşıyorum biraz. Ama kızım da benim canım tabii ki ilerde benim kızım da kardeşimi daha çok sevdin dese hiç şaşırmam

Ufak tefek sıkıntılar hariç sorunsuz diyebilirim. Tek çocuk olarak ilgiyi paylaşması gerekmiyordu tabi. ozge72

Bakın yukarıda bir arkadaş daha yazmış. Eşiniz sizi her istediğiniz yere götürse, istediğiniz herşeyi alsa, bir dediğinizi iki etmese, ama gelip sarılıp öpmese temas etmese, ne hissedersiniz? 10 yaşında daha çok küçük. Olgun diye diye siz kafanizda büyütmüssünüz. Ayrıca ben direkt pedagoga götürmemenizi tavsiye ederim. Çünkü bu seferde benim bir rahatsizligim mi var diye düşünüp uzulebilir. Siz eşinizle bir pedagoga danışın ama kızınızı direkt götürmeyin. Onceliginde tabi kiziniz ile konusup ilgilenip gönlünü alın ve anlamaya çalışın.

Haklısınız hem de çok. Ama günün koşuşturması içinde aman tatil kızlar sıkılmasın, yemek saati kaymasın, bir koşu denize girip gelelim derken unutuyorum. Evet şaşıracaksınız belki ama insanın yapısı benimki gibi soğuk olunca yarın kızımı bol bol öpmeliyim dese bile o elbise bana ait olmadığı için düşündüğümü yapamadan günü tamamlamış oluyorum.

Sen kotu bir anne degilsin ama esin cok kotu bir baba. Hatta bence kotu de bir koca. Evlat ile annenin arasini bozuyor resmen. Cok hadsiz ve saygisiz. Kizina degil esine ofkelen bence. Sinir oldum esine.

Çocuklar bu durumdan memnun zaten aktivitelere biz de katılıp izliyoruz. Bu kursların çoğuna senelerdir gidiyor büyük kızım ve her sene vazgeçebileceğini hatırlatmama rağmen devam etme kararı alıyor. Bir de bunlar ders gibi değil eğlence onlar için. Enstrüman çalmak, yüzmek, tenis oynamak çocukları sıkacak şeyler değil ki. Bir matematik dersi gibi değil bence. Bir de etkinlik çıkışı mutlaka dondurma yeyip trambolin de zıplıyorlar bunu da seviyorlar.

Şöyle anlatayım 28 yaşındayım. Annem sevgisini belli eden biri olmadı. Ben sizin için şöyle paraladım kendimi böyle saçımı süpürge ettim tarzı konuştu. Konuştuda sevgiyle alakası yok işte bu fedakarlıkların. Anneme bağlılık hissetmedim bu yüzden. Evlendim kına gecem oldu bir damla yaş akmadı gözümden.. Okul sebebiyle farklı şehirde yaşadım vallahi öyle içimde ki direği sızlatacak kadar özlemle dolmadım. Küçüklükten beridir duygusal bağı hissettirecek kadar yakınlık kurmadığı için kaynaklanıyor bunlar. Mesela ben çok sırnaşırım şlopp şlopp öperim yüzünü mıncırırım. Dediğim gibi annemi seviyorum lakin o duygusal bağ ne yazık ki yok aramızda

Sevgili damdan senin yorumlarını öteden beri takip eder beğenirim. Yorumun benim için kıymetli. Ben ki aylardır erken Doğum riskine rağmen o turnuvadan diğerine kızımın yanında olmak için koşturuyorum. Sevildiğini nasıl anlamaz çok üzgünüm şu an. Bu arada bebeğimiz kız. Cinsiyetle alakası yok bu durumun.

İnan'ın Cuma gününden beri gizli gizli ağlıyorum. Ağladığımı anlamasın diye kendimi ev işine verdim. Ara ara stresten kasılmalarım oluyor. Kendimi haksızlığa uğramış, hiç anlaşılmamış gibi hissediyorum. Üçüncü bebeği isteyerek yaptık. Bakabilirim çünkü diğerlerine gerektiği gibi bakabiliyorum diyordum. Şu an yaptığım herşey boşunaymış, bebek de yanlış kararmış gibi geliyor.

Henüz çocuklarım küçük ama çocuklar hergün ev dışında bir aktivite, kurs olmasından mutlu mudurlar? Sürekli bunun üzerinde durmuşsunuz, boş günlerinin olmaması bile normal gelmedi bana. O yoğunlukta gereken iletişim kurulabiliyor mu mesela? Bunların çocuk için ekstra bir sevgi gösterisi olduğunu da düşünmüyorum.

Evet ara ara tuvalet problemi yaşıyor. Bir de alerjik astımı var herhangi bir alerjen nefes alıp verişini de etkiliyor. O zamanlar daha öfkeli oluyor.

Kiziniz belki sizin soguk durusunuzdan cekinip oda oyle duruyordur benim annemde opmeyi filan sevmez soguk durusludur 27 yasindayim sevdiklerini cok operim opmeyi severim ama annemi hala birkere boyle icten opmemisimdir annemin karakteriyle alakali bu o oyle sevmeyince bende cekiniyorum bence kizinizla konusun esiniz aslinda iyi bisey yapmis belki kiznizda benim gibidir erken farkettirmis size daha yakin davranin. Her cocuk annesinin opmesini sevmesini ister nekadar karakterler farkli olsada anneye hepsi birdir

Bu arada siz iyi bir annesiniz. Babasinin yaptigi kotu davranis sizi kotu anne yapmaz. Sadece degismesi gereken noktalar varmis ortaya cikmis sizde ona gore bir yon verirsiniz hayatiniza. Bundan sonrasi guzel olsun insallah

Aklıma şey geldi. Kadin esine beni sevdigini soyleyip gostermiyorsun diyen karisina sevmesem yanında olmazdım diyen koca Hamilesin duygusal yoğunluğun fazla canım ama bunun farkına varmaniz bile güzel eşine de böyle konularda asla bir daha çocukların yanında konuşmamasni söyle 4unuz beraber güzel bir akşam geçirip birkonusma yapın umarım 3 çocuklu harika bir aile olursunuz. Yoksa esinizin bu soyledgi söz cocugunuzn aklında şema olarak kalır ve gelecekte aklına işler.

Ama ayni zamanda sirf üstün zekali diye, cocuk oldugunu unutuyorsun. Algilari cok acik olabilir fakat bu her zaman duygusal anlamda tatmin oldugunu göstermez. Zeki oldugu, sevgi'ye muhtac olmadigi anlamina gelmez. Konu icinde yazmissin, iste uyandiginda, eve geldiginde öptügünü. Ama bunlar zaten standart seyler. Tipki yemek yapmak ve turnuvaya gitmek gibi. Annelik zor ama sadece kosturmak demek degil. Kizin ile mesela koltukta sarilarak onun ile sohbet etmen, kahkaha atman inan 1000 turnuvadan bile daha degerli.

Benim annem de çok temas etmezdi, çok ilgili bir anne de değildi ama sevildiğimi bilirdim. Ağladığımda sakinleştirir, cesaret vermesi gerektiğinde yanımda olurdu. Evet çok öpüp sarılmazdı ama severdi beni. Ben de sevmezdim öpülmeyi zaten. Kızımın da anladığını düşündüm.

Hayretler içinde okudum ; iki yaşındaki çocuğun yanında bile böyle konusmamasi gerekirken 10 yaşındaki çocuğa bu şekilde olumsuz farkındalık oluşturmak cahilliktir. Diyecek söz çok var ama tutuyorum kendimi. Eşiniz büyük yanlış yapmış. Kızınız bu şekilde hissetmiyorsa bile onu yönlendirmis. Aklından çıkarmanız lazım. ve yalnızken babayla konusmalisiniz

Başbaşa vakit geçiremiyoruz çok doğru. Aslında bakıcımız var ve küçük kızımı ona emanet edip büyükle vakit geçirebilirim ama ufaklık da özlemiş oluyor beni ve o da katılmak istiyor. Kıramıyorum onu da. Alışveriş konusunda da haklısınız aslında. Küçüklüğünden beri ikisini de serbest bıraktık alışveriş konusunda ve ikisi de hep makul isteklerle geldiler. O özgürlüğü vermemize rağmen 'bu kalemlik o kadar para etmez boşver almayalım anne' diyebiliyor büyük kızım.

Kızınızı alıp karşınıza konuşun, seni sevmesem peşine koşturnazdım, kardeşini de ekstra öpmüyorum o beni öpünce karşılık veriyorum, bir daha böyle hesap kitap işine girmemesini çok kırıldığınızı hiçbir çocuğunuza böyle hesap kitap ve fesatlığı yakıştırmadığınızı söyleyin, bi sorunu olursa hesap yapıp kurması yerine direkt gelip sizinle konuşup açıklama almasını anlatın, Eşinizle doğumdan sonra konuşun, kendinizi üzüp zorlamayın

Kardeşten önce nasıldı ilişkiniz? Yabanelma Bir sabah gelecek kardan aydınlık... Üyelik

Bende yapısal olarak öpmeyi sarilmayi sevmeyen biriyim ama ne bileyim bir çocuk, bir çicek, bir hayvan içim kaynar öperim sarılırım. Bizimde annemle temasimiz olmaz kendisinide annesi oyleymis. Iyi birsey degil aslinda. Esinz konusunda haklisiniz. Ama suan biraz hassasinizda. Evlat ayrimi denemez ama evet buyuk kzinizin gozunde oyle gorulebilir. Yoksa bir anne hepsini eşit sever bundan eminim.

Özür dilerim sizi üzmek istemem malum hamilelik zaten hassas bir dönem. Ama farkında olmadan ayrım yapmışsınız. 10 yaşında ki çocuğa öfke duymayin lütfen, onun yerine kendinize kızıp daha dikkatli davranin. Eşinizin yaptığı hoş değil ama şuan eşinize küsmenizin sırası da değil. Çünkü önceliğiniz kızınız olsun. Eşinizle konuşup durumu toplayin. Kızınızdan özür dileyin ve güzelce konuşun. Kızınız henüz küçük o gelip sarılıp öpmese bile; siz ona yaklaşmaliydiniz. Çünkü zaten yaşı itibariyle iç dünyasının karışık olduğu ve davranışlarinin şekillendiği bir dönem. Üstelik 3. kardeş de geliyor. Her zamankinden daha fazla ilgilenmeniz gerekiyor. Kendinizi kızınızın yerine koyun lütfen.

Kızgınlık demeyelim de biraz kırgınlık, biraz hayal kırıklığı, yetersizlik, suçluluk. Hepsinin birleşmesinden oluşan bir duygu diyelim. Kızım zeki bir çocuk, onunla gurur duyduğumu, ona sahip olduğum için çok şanslı olduğumu hep söylerim. Herşeyiyle ilgilenen bir annenin kendisini sevdiğini anlayabilir diye düşünüyordum. Yazdıkları tokat gibi geldi. Ne hissettiğimi tam ölçemediğim için öfkeliyim dedim.

Ne kadar üstün zekalı olursa olsun o bir çocuk ve hoşuna gitmiyor sansanız da fiziksel temasla sevgi gösterileri istiyormuş demek ki, bunu bu zamana kadar yansıtmamış olabilir ama açıkça söylemiş artık, siz de ona göre davranın. Büyük dahi olsa bir insan sevildiğini, biyolojik ya da maddi ihtiyaçlarının mükemmel şekilde karşılanmasıyla değil, tatlı dille, güler yüzle kısaca samimi davranışlarla görmek ister ki o daha bir çocuk ve karşısında rakibi olan bir çocuk. Çocuk en çok kardeşini kıskanır, onu baz alır, kendi davranışlarına bakmaz ailesinin davranışlarına bakar, yani "ben böyleyimde ebeveynlerim o yüzden bana böyle" diye bir muhakeme yapamaz, hiç oynamayacağını bildiğiniz bir oyuncağı kardeşine alıp verirsiniz, o oyuncak birden değerlenir onun gözünde. Öpmek de dokunmak da böyle işte. Bir tanıdığımında çocukları böyleydi, küçük olan annesini şap şup öperken, aldığı cezaları bin türlü şirinlikle yumuşatıp affettirirken, büyük olan soğuk ve mesafeli, ceza aldığındaysa çeker, söz dinlerdi fakat bunun için hiç takdir edilmedi ve bu onda öfke yarattı ailesine karşı. Zamanla kardeşinin hep daha çok sevilip, kayırıldığını, kendisine hep haksızlık yapıldığını düşündü, halbu ki onunda maddi istekleri eşit ölçüde karşılanıyordu. Ergenliğinde asi biri oldu, ailesine bazı zorluklar yaşattı, kardeşini ezmeye kalktı çünkü ezildiğini düşünüyordu. Çok uzattım farkındayım ama örnek vermek istedim. Belki de bir pedagogdan yardım almalısınız, şu an küçük gibi görünen sorunlar ileride baş ağrıtabiliyor.

Eşinizin yaptığı çok çok yanlış. Kızınızın yanında böyle bir konuşma yapmamalıydı. Madem sıkıntılı olan bir durum gördü sizinle baş başayken konuyu konuşmalıydı ama tabi ki suçlayarak değil. Kızınıza öfkelenmeyin. O bir çocuk ve siz ne kadar öpmeyi, sarılmayı sevmediğini düşünseniz de demek ki ihtiycı var ki size bu konuyu açıyor. Bence anne kız dışarıda bir yere gidin, yemek yeyin, kahve için ve bu konuyu anne kız konuşarak çözmeye çalışın. Aslında kızınızın yaptığı çok güzel bir şey. İçine kapanıp, sizinle iletişimi kesmeyi de deneyebilirdi.

Bu tip şeyler birikiyor birikiyor ve büyünce de böyle hissediyorlar. Burada kaç üye evlat ayrımı ile alakalı konular acıyor. Halbuki mesafeli olan büyük kızınız ve küçük kızınız öpüp sarılınca kıskanıyor. Insanoğlu işte... Benim de biri 5 yaşında diğeri 8 aylık iki kızım var. Bir gün ikisinine de kıyafet aldım. Ama küçüğün ki iki üç parça bir şeydi. Büyüğe daha çok aldım. Eve geldik. Büyük kizim" kardeşime çok şey aldınız bana hicbir şey almadınız " dedi. Ben de ikisine de aldıklarımı gösterdim büyük kızıma. Gülmeye başladı ben yanlış anlamışım diye. 5 yaşında olsa da çocuk 10 yaşında olsa da 30 yaşında olsa da.

Turnuvalara onu izlemek için gitmiyorum ki. Yani sadece izlemek için değil, maç kaybederse sarılayım teselli edeyim diye, kazanırsa tebrik edeyim diye. Kendisi gelmemi istiyor ki kaybetse bile destekleneceğini biliyor. Bu çetele tutma olayını da babasının tavırları aklına soktu diye düşünüyorum. Daha önce hiç bu konuda sitem etmemişti, böyle bir beklentisi olduğunu anlamamıştım hiç.

Bu mesaja katılıyorum. Çocuklar hele ki daha küçük yaşlarda sadece ailesini gördüğü için onlara aile içindekiler normal geliyor. Yaşı büyüdükçe, etrafta farklı aileler, farklı yaşantılar gördükçe daha iyi anlar sizi. Mesela bende kardeşimde ergenlik zamanlarımızda babamın ilgisiz bir baba olduğunu anlamıştık. Çünkü hem yaşımız büyüdü hem de arkadaşlarımızın ailesiyle, babasıyla olan ilişkilerini gözlemledik. Ve o zaman aslında normalin o olduğunu farkettik. Kızınız ileride farkına varacak ama şu an için onun sevgiden anladığı öpülmek, okşanmak, sarılmak vs. Biraz da babasının sözleri onu etkilemiş. İyice kafaya takmış olabilir.

Degil. Ister 10 turnuvaya git, 1 sarilmanin, 1 "seni seviyorum" ile ona sevgi ile sevkat ile bakarak gidiklaman, oynamak ile halen esdeger degil. Insanoglu sosyal bir yaratiktir. Temas ister, heleki cocuk olarak. Benim annemde herseyimize kostururdu ama hicbir zaman sizi seviyorum demezdi. Kendiliginden sarilamazdi, gidiklamazdi, oynasmazdi. Bunun hep eksigini his ettim. Simdi bunlarin hepsini kizim ile yapiyorum ve icimdeki yara ancak dahada büyüyor. Temasi neden sevmedigini nedeni olmali. Bunu psikolog ile konusmalisin bence.

Birincisi eşiniz ciddi anlamda yanlış davranıyor. Söyledikleri çocuğun önünde olması nedeniyle baştan aşağıya yanlış. Çocukta travma yaratabilir. Onunla bu konuyu özel olarak konuşmalı çocuğun önünde söylediklerinin yanlış olduğunu ve çocuğa zarar vereceğini güzel bir dille anlatmalısınız. Kızınıza gelince üstün zekalı olması isinizi kolaylaştıracak. Nasıl mı? Karşınıza alıp onunla duygu ve düşüncelerinizi rahatlıkla konusabilirsiniz. sizi anlamasi daha kolay olacak. Ona ben hayatimi size adadim kötü anne oldum. kizginim falan demeyin elbette. Sen ve kardeşin farklı süreçlerden gectiginiz ve farkli. oldugunuz için ve sen de temastan kaçındigin. için ben tercihinin bu yönde olduğunu düşündum ve böyle mutlu olduguna inandığım için sana saygi duymak istedim. Bu anlamda seni incittiysem özür dilerim. Seniçok seviyorum derseniz ve bu konuda birbirinizden beklentinizi açıkça dile getirirseniz mevzu kolaylikla çözülür metak etmeyin.

Esınız hatalı o kısmı gecıyorum herkesler yazmıs zaten, ancak ben olaya hep soyle bakıyorum. Kızınız 4 yasından beri asagı yukarı kardesı hayatında var hamilelikten berı, ister istemez kucuk bı bebek geldıgınde buyuk cocuk otelenıyor. Sımdı ucuncu bir cocuk geliyor zaten bir cocuga anne olmakta bana gore mesele yok one mlı olan iki veya daha cok cocuk annesı oldugunda adaletli davranabilmek. Onu riskli hamılelıgıme ragmen turnuvalara goruruyorum demıssınız, ustun zekalıymıs. Bu cocuklar cok konussalarda asırı zeki cocuklar ve dumduzde cocuklar fark etmemesı olagan dısı olurdu. Birde bence bunlar sevgi göstergesı degıl bunlar zaten yapmamız gereken seyler, sevgi Baska bısey daha naif daha gorunmez. Ben esımı sevdıgım ıcın yemek yapmıyorum, yapmam gerektıgı ıcın yapıyorum. Ben cocuklarımı esımı sevdıgım gıbı seviyorum, beslenen bısey sevgi de, sımdı daha da dikkatli olun kucuk bebek anlayana kadar dıger Ikı kıza daha cok yakınlasın. Analık iste boyle bin parca olmak maalesef

Kiziniza ofkeniz normal degil ama esiniz sacmalamis. Cocugun onunde boyle konusmasi cok cok yanlis. Resmen sizi hedef gostermis. Kizin aklina boyle seyler sokup psikolojisini bozmasi garip. Size karsi bir ofkesi mi vae acaba? Ona karsi ilgisiz oldugunuzu dusunup acisini boyle mi cikariyor acaba?

Hayır vazgeçmedim ben de kızımı öpüyorum. Hiç dokunmuyor değilim. Cuma günü daha sabah öperek uyandırmıştım mesela. Sürekli yaptığım birşey değil demek istedim. Ve kesinlikle kızımı rakip olarak görmüyorum. Öfkeliyim açıklamasını önceki mesajlarımda açmıştım. Tam olarak tarif edemediğim bir sürü duygunun karışımını yaşıyorum şu an. Belki de sırf babasının etkisinde kaldığı için hazırladı o raporu diye düşündüm.

Ama kızım da sizin gibi değil. Bebekken bile sarılmazdı. Kucaklanmaktan öpülmekten hoşlanmaz, biri es kaza öpse ıslak mendille 10 dakika silerdi. minerva1988

Hayır onları sıcak kek, kurabiyeyle karşılarım. Okuduğu kitabı o okumadan okurum. Maçlarını izler kaybederse sırtını sıvazlarım, evde sıkılmasınlar diye hergün denize havuza götürürüm dedim. Bunlar maddi şeyler değil ki. Evet maddi anlamda da mümkün olduğunca rahat olmalarını sağlarım ama diğer saydıklarıma ek olarak.

Katılıyorum

Arkadaşlar yorumlarınız için hepinize teşekkür ederim. Bazı yorumları sert bulsam bile objektif olduklarını düşünerek kendimi sorguladım. Evet haklısınız. Dün oturup kızımla konuştum. Biraz konuşalım mı diye sorduğum da bile gözleri doldu. Onu çok sevdiğimi ama temastan hoşlanmadığını düşünerek fazlaca öpüp koklamadığımı ama şu an bunun onun için yeterli olmadığını anladığımı söyledim. Ben hatamı kabul edip kendimi değiştirmeye çalışacağım ama sen de artık hislerini bana anlatmaktan çekinmemelisin dedim. Kabul etti. Sarıldık koklaştık hatta sonra kardeşi de üzerimize atladı. Dünden beri ara ara 'hanimiş eline sağlık öpücüğü, hanimiş kitap güzeldi öpücüğü' diye tiye alıyorum onu. Hoşuna gidiyor, kıkır kokır gülüp sarılıyor bana. Yani temastan rahatsız görünmüyor. Eşimin tespiti yerinde zaten hep yerinde eleştiri yapar ama maalesef zaman ve mekan yanlıştı. Kırıldığımı bu zaten. Hala eşimle oturup konuşmadım. Özür dilemeden konuşmayı düşünmüyorum. Burada tavsiye edilen bir kaç kitabı sipariş ettim. Eminim okuduktan sonra daha doğru bir yaklaşım gösterebileceğim. Hepimize desteğiniz için teşekkürler.

küçük kardeşe de sarilmasaniz b3lki bu kadar probl3m olmayacak ama ayrımcılık olarak görüyor kızınız

Eşiniz çok acemice bakıyor duruma.. Fakat eşiniz de size öfkeli gibi.. Fırsatı değerlendirmiş sanki.

Ben de sizin ebeveynlerinizle ilişkinizin belki de benzer şekilde olduğunu düşündüm. Elbette huy ve mizaç genlerle de geliyordur çevreyle şekilleniyordur. Mesela annem babamla öyle çok sarılıp öpüşen bir ilişkim olmadı bana sevgilerini gösteriyorlardı ama sizin gibi belli durumlarda ve zamanlarda. Ben arada bir duvar hissettim ve kardeşim de ben de sizin büyük kızınız gibi davranırız anne babamıza karşı. Ama beN aslında öyle bir insan değilmişim. Eşim ve kendi kızımla belki de tabir acayip olacak ama "vıcık vıcık" bir ilişkim var. Sürekli birbirimize sarılma dokunma öpme vs. Karakterim olsa yine soğuk dururdum gibi geliyor. Bence içimdeki gerçek beni özgür bırakabildim onlarla. Bilemedim bir de bunu mu değerlendirseniz. Sizin duruşunuzu taklit ediyordur belki de kızınız

Bir de eşinizi Allah bildiği gibi yapsın. Resmen çocuğun aklına fitne sokuyor. Kendi ne kadar ilgili bir baba acaba?

Soğuk nevale ama tam da revani tiplidir kesin

Eşiniz ne yazıkki durumu iyice acıga cıkarmış.. Bundan sonra siz büyük kızınızı sevseniz dahi inandırıcı bulmayabilir sizi.. Onunla satranc oynayıp sevginizi belli edin onu tebrik edin

Burda ki sorun kızınız değil eşiniz. Cocugun yaninda böyle birsey denmez. Üstün zekali da olsa çocuk sonucta. Bir kere o kusku tohumunu ekmiş eşiniz. Bunu kızınızla konuşarak çozebilirsiniz. Burda yazdiklarinizi ona da soyleyin. onu yanlış anlamış olabileceginizi soyleyip özur dileyebilirsinjz. Cocuklar samimiyeti daha cabuk anlar. Burda eşinizi uyarmaniz lazim, ne yapmaya calismiş anlamiş değilim.

Üstün zekalı olmak herseyi herkesi anlamak empati yapmak olmamalı. 36 yasindayim hala anne babamin sarilmalarinin eksikligini hissederim.

hem sizi kötü gösterdi kızınıza, hem de çocuğa sen daha az seviliyorsun, daha az kıymet görüyorsun, kardeşin daha önemli gibi gibi yıkıcı mesajlar vermiş. Eşinizi yalnız kıstırıp bir güzel paylayın, birdaha böyle bi şeye cesaret edemesin bile. Kızınıza naptığının farkında bile değil çok cahilce davranıyor.

Benim annemde oyle öpmeyi sevmez öpülmeyide ama ben öpmeyi cok severim, sarilirim öperim yaninda yatar ustune cikarim resmen ama hic annemin beni yeterince sevmediğini düşünmedim çünkü cok sever, 3 kardeşiz belki aramizda sevgi olarak üste olan vardir ama hicbirmiz hissetmedik. Bence bunun nedeni eşiniz, eşiniz bilinçaltına adaletsiz sevgiyi yerleştirmiş, oda bunu listelemis ergenlik dönemine giriyor dert edebilir. Bence biraz serin kanlı olun, küçük kızınızi babasina birakin, sinemaya gidin, mağaza gezin yemek yiyin, bence giysi alirken onun fikrini alip dediğini alin, giyince cok beğendiğinizi belli eden cümleler kurun, sarilin. Biraz özel hissetsin, sizde normal davranın eşinizle bu konuyu konuşun ve bitirin evde gerginliği görüp size karşı önyargısı olmasin. Üzülmeyin lütfen

Hayır o yorum yapan üyeye cevabım. Yorumu yapan üye kin ve nefret kelimelerini kullanmıştı, o yüzden mesajda yer verdim. ozge72

insallah sizin istediginiz gibi guzelce halledilir her sey. kendinizi yalniz hissetmeyin burda biz variz. esiniz adim atmadan kesinlikle adim atmayin. herkes dagittigini toplarsa kaos yok olur. bozarken cesur olup is özure gelince pasif kalinmasini hic anlamiyorum ben.

Pardon ama kaç taraflıymış sorun söyleyin de ben de bileyim. Ben bile kızımın rahatsızlığını yeni öğrendim. Sİz nasıl anladınız sorunun taraflarını benim yazdıklarımdan?

Kızınız ne kadar da üstün zekali da olsa bu o un çocuk olduğu ve ilgiye sevgiye ihtiyaç duyduğu gerçeğini değiştirmez. Belki kardesi gibi size gelip sarilamiyor olabir ama bu istemediği anlamina gelmez. Her cocuk farkli karakteredir. Küçük çocuğunuz daha kendini sevdirebiliyordur ama büyüğü yanaşmıyordur ama bu istemediği anlamına gelmez. Sizin onu sevmenizi bekliyordur ama bunu ifade etmek zor geliyor olabilir ki ifade etmek zorunda da değil ki bu bir cocuk. Ben sizi hatalı buldum. Tabiki sizin anlattıklarınıza istinaden bunu yazıyorum. Haddimi de asmak istemem ama bence çocuğun farkli bir cok sorunuyla ilgilenmeniz sevginizi gostermemenizin gerekcesi olamaz. Bence bundan sonra çocuğunuza o size gelmeden siz ona sürekli sevginizi gösterin. Cocuk içerlemiş anladığım kadarıyla. yüreğinde yara açmayın onun. Onu sürekli sevdiginizi söyleyerek tensel temas kurun.

Hayır yani şöyle hayır. Yaptıklarınızı elbette sevdiğiniz için yapıyorsunuz ama kızınız bunu böyle algılamıyor. Diger kardeşinde gördüğü ilgiyi istiyor. Eşiniz sizin tüm ihtiyaçlarınızı karşılaşa, her yeri gezdirse, gittiğiniz yerlere bizzat eşlik etse ancak hiç seni seviyorum demese, hiç sarılıp öpmese ne hissedersiniz oradan pay biçin

Eşiniz neden kaynanalık yapıyor?

Sizin anneliğinizi bilmem ama eşiniz kesinlikle kötü bir baba. Çocuğu duygusal olarak etkileyecek, eksik hissettirecek bir durumu onun yanında değil sizinle baş başayken söylemeliydi. Bildiğin densiz ve hadsiz. Ben de büyük kızınız gibiydim. Tek kız olmama rağmen erkek olan kardeşlerim duygularını ifade etme ve temas kurma konusunda daha başarılıydılar. Ancak annem yine de ara sıra gelir sarılır öperdi. Bu kız böyle deyip vazgeçmedi. Bu noktada hatalısınız. Belki dile getirmiyor olabilir ancak emin olun sevgi görmeye onun da ihtiyacı var. Açıkça dile getirmiş üstelik. Gariptir annem de bana öfkeliydi ve rakip olarak görürdü zaman zaman :) siz annesiniz, ne olursa olsun onu olduğu gibi kabul edin ve sevginizi gösterin. Eşinize de bir daha böyle cümleleri çocukların yanında sarf etmemesini söyleyin.

önüne geçmezseniz bu uçurum giderek büyür annem bizim için cok sey yapti çok seyden vazgeçti ama bunu hep soyledim mesela bir kere soyle baskalari gibi durdun yere evladim yavrum ne bileyim kizim diyerek sarilip optugune sahit olmadim yuzune soylememe karsi hala boyle devam ediyor artik 33 yasimdayim kucaklayip opmesin tabi ama bir kera evladim yavrum tarzi sicacik bir kelime duymayi okadar isterdim ki ve evet sizde evlat ayiriyorsunuz maalesef bu saatten sonra ilginiz ne ifade eder bilmiyorum ama en azindan özür dileyerek gecerli bir aciklama yapabilirsiniz belki

Ben konunuzda eşinizden başka kızılacak kimseyi göremedim. Belki eşiniz haklı olabilir ama bunu kızınızın yanında dile getirmemeliydi. Kiziniz eşinizden etkilenip tavır almış olabilir bence. Esinizle basbasayken bu konuda uyarmanizı öneririm. Çoçuklarla ilgili bir düşüncesi, tavsiyesi olduğunda çocukların yanında dile getirmesin. Sizde büyük kizinizla daha fazla ilgilenmeye çalışın. Kardesler arası kıskançlık krizleri yaşamayın

Hayır konuşmadım. Hatasını biliyor bence ama geri adım atmıyor. 4 gündür göz teması bile kurmadık. Sofraya davet etmedim diye 4 gündür yemek yemiyor bizimle. Açıkçası ben de umursamıyorum. N

Değerli yorumunuz için çok teşekkür ederim. Tavsiyelerinizi uygulayacağım. Kitabı da hemen sipariş veriyorum.

Asıl öfkem eşime zaten yüzünü bile görmek istemiyorum. L Leame Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik