Ben çok korkuyorum B

canım o otu aktarlardan sorduk hiçbirinde bulamadık sen nerden aldın hacıdan mı geldi?

ayyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyyy bızlerede buraya yazmak nasıp et yarabbiiimm meldoi arkadasımızııııı hemencık ıyılesssın yarenımızle beraber gelsın yazasın hısettıklerını rabbım onları bırbırıne bagıslasın nry1982 enes &

Merhaba.. Neredesiniz bilmiyorum ama istanbulda misir carsisinda var ot.. Benimkide hazir bekliyordu ama mecburen sezeryan oldum :) Mayis annesiyim buarada :) (Hikayemiz mayis anneleri dogum hikayelerinde 5. sayfada, bakmak isteyen olursa) Rabbim saglikla kavustursuun.. A

Burada paylaşacağım hikayemi iple çekiyorum. Melodimize ve yavrusuna sağlıklar diliyorum... Herşey için teşekkürler sanada pufpuff

yaklaşık 6-7 tane doğum yapan annemiz var canım ama daha yazan yok merakla bekliyoruz bakalım S

Masallah canim Allah bagislasin benegimi. Oyle anlatmissin ki boyle guzel dog herkese nasip olsun. Tutmayin beni gidip dogurup gelicem diyesim geldi okuyunca &#128516; K

gözünüz aydıınn maşallah bebeğine Allah analı babalı büyütsün canım. Rabbim bizlere da nasip etsin hayırlı ve kolay bir doğum :) Önceki

Benimde tahmini doğum tarihim 28 Hazirandı.27 si cuma sabahı normal yalancı ağrıları hissettiğimi sandım oysa doğum sancılarıymış başlayan yine her zamanki sancılar diye çok telaş etmedim normal doğumdu beklenen çünkü. öglene doğru ağrılarımın şiddeti biraz arttı ama ben hala doğumun başkayacagını aklıma getirmiyorum. biraz evde dolandım iş yaptım vakit geçirdim ve kanamam geldi. doktorumu aradık eşinle normal dedi sabah kontrolde görüşürüz dedi fakat 2 saat kadar sonra yatağıma uzanmış dinlenirsen suyumun gelmesiyle fırladım ayağa apar topar doktorumuzu aradık hemen gelin kontrole alalım dedi. binadan inerken Dedimki evet küçük hanımefendi bugün geliyo galiba yolda fazla sancı çekmedim 15 dek da hastanedeydik ve hemen muayeneye alındımki 4 cm açılmışta bizim kız gelmeye hazırlanıyormuş.10 dk sonra 7 cm ulaştı ama kemik yapımın darlığından bebeğin kafası çıksa vücudunu alamayız diye apar topar sezeryama alındım hastaneye girdikten yarım saat sonra kızım doğdu. ameliyathaneye alındıktan ve anesteziden 5 dk sonra kızımın ağlamasını duydum ilk. yanıma getirdiler ve ilk buluşma kara kızım nasılda güzel. sonraki 1 saat uyutuldum dikişlerim dikilmiş odaya çıkmaya hazırlık felan uyandım ameliyathaneden odama almak üzereler. benim fındık kız çoktan odaya gitmiş ananeler babaanneler babası amcası çoktan görmüşte sevmiş bile ve beni odama çıkardılar doğum serüvenim 1 saat gibi bir sürede sonlanmış oldu. şükür dikişlerimde ve kızımın sağlında bir sıkıntımız yok. çabuk seri ve güzel bi serüvendi bizimkisi ))

sağol canım benim teşekkürler güzel düşüncelerin için ve de kocamaaaan bi "amin" aaay ağrı olmasa zaten herşey süperdi de işte.. neyse bitti geçti kısmetse şimdi 2. ye CANKATRE

Evet cnm hacdan geldi yengem böyle şeyleri iyi bilir hacca giden birine özellikle sipariş verdi. Birde İnşirah suresi bir kağıda yazılıp suyun içine konuluyor doğum sancın gelmeye başladığında bu su kağıtlarıyla birlikte içiliyor. ben şimdiden koydum suya tahmini 16 gün var doğumuma o zamana kadar kağıtta erir heralde onuda içeceğim. kardeşime kayınvalidesi yaptı sancısı gelince içti doğumu çok kolay geçti. sadece 1 dikişle .. :)

iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Allah sağ salim kucağına almayı da nasip etsin inşallah. Bende normal doğum istiyorum o yüzden heyecanla okudum yazdıklarını. HEr gecenin bir sabahı var diyen ayet gibi, her zorluğun bir kurtuluşu var. İnşallah Rabbim bana da böyle normal bi doğum nasip etsin. Allah analı babalı büyütsün evladını

tamam şimdi de ben anlatayım size doğum hikayemi beklenen doğum tarihimiz 9 hazirandı. Her şey yolundaydı kontrollerde bi problemyoktu bebğin pozisyonu, gelişimi, suyu, ben. Doktorum mayısın 20 sinden sonra artık bekliyoruz demişti. 20 mayısta 37 haftam bitmiş olacaktı. hatta 36. haftada nst de düzenli sancım çıktı dr durdurmak için bişey yapmaya gerek yok dedi, bi sonraki hafta bişey çıkmadı Biz eşimle şakalaşıyorduk caba hangimize çekecek diye. Eşim eğer bana çekmişse garanticidir 42 haftaya kadar bekler ama sana çekmişse 37yi bitirir bitirmez gelir "ne de olsa ciğerlerim de gelişti e be doğayım artık" der :) Doktorum doğumun kolay olması için çok çok su içmemi ve çok yürümemi söylüyordu hep. Ben hamiliğim boyunca okula gittiğim için zaten sürekli hareket halindeydim, benim evimden durağa, duraktan okula gitmem falan gün içinde yaklaşık 3 km yol yürümeme vesileydi zaten. Neyse ben 37 haftamı doldurmak üzereydim o hafta sonu, cumartesi, ablamlar bana geldiler ev temizliği yapıldı pencere, koltuk, mutfak vs hep silindi. işi onlar yaptı ben de ortalıktaydım ama hareketli bir gündü. Ertesi gün pazar günü yeğenim Fatih Çarşambaya gidip ferace almak istediğini söyledi ben de onunla gittim, bütün gün fatih sokaklarında mağaza mağaza gezdik. Yeğenim sürekli yorulup yorulmadığımı soruyordu ilginç bi şekilde kendimi çok iyi hissediyordum. Doğum öncesi kadınlarda bi enerji patlaması olurmuş doğum yapabilsinler diye, ben çok yakında doğum yapıcam herhalde diyordum. Gerçekten de ben hamileliğimin başından beri hep mayısın son haftası doğum yapacağımı düşünürdüm. O gün de öyle geçti. akşam kasılmalarım vardı ama pek ciddiye almadım 6. ayımdan beri kasılmalarım vardı zaten. Ki doktorumda kasılmalarım sancıyla gelirse endişelenmemi söylemişti. Ertesi gün pazartesi 19 mayıs, akşam eşimin arkadaşları geleceklerdi çaya. benim öğleden sonra kasılmalarım arttı ve sancı hissetmeye başladım adet sancısı gibi. tamam dedim olur böyle şeyler önemsemedim ama gittikçe şiddetlenmeye başladı sancılar. dayanılmayacak gibi değildi ama sadece rahatsız ediyordu. Ben pek adet sancısı çeken biri değilimdir ve o sancılar benim en şiddetli adet sancım gibiydiler. akşam 7 oldu sancılar hala devam devam ediyor ben de internette bi bakayım dedim doğum öncesi su gelmesi, nişan gelmesine falan bakıyorum, kimisi yazmış işte nişan geldiğinde ne fazla bi gün donra doğum olur diye. eşimde yanımda istersen iptal ediyim gelmesin arkadaşlar diyo ben dedim ben de ne nişan ne su hiç bişey gelmedi demek ki doğum yok. Dedim ve tuvalete gttiim bi baktım pembemsi bi kan var akıntımda, Nişan gelmiş... Çok heyecanlanmıştım dışarı çıktım eşimi öptüm galiba geliyo dedim. o da çok heyecanlandı ne yapacağımızı bilmiyoruz. ban ablamı aradım durumu anlattım internette okuduklarımı söyledim "hayır yok öyle bişey kşiye göre değişir, nişanın gelip günlerce bekleyebilirsin beni hatırla 5 cm açıklıkla bi hafta gezdim" dedi. açıkçası hayal kırıklığına uğradım. sonra soru sancın var mı diye evet dedim. Sancıyla beraber mi nişan geldi dedi evet dedim "hmmm" dedi bebeğin hareketlerini hissedim hissetmediğimi sordu evet hissediyordum. dakikalarını tut sakin ol, haberleşiriz dedi. heh tamam dedim ben de demek ki geliyo. dakikaları kontrol ettim 7 dk aralıklarla geliyodu. dedim ya akşam eşimin arkadaşları gelecekti çaya diye kalktım onlar için sütlaç yapayım dedim. o arada da sürekli dakikaları kontrol ediyorum baktım 4 dk düştü, ben dedim herhalde ayakatayım o yüzden. Bu arada hastane çantası tam hazır değildi son rutuşları yapıyorum çocuğun biberbornlarını kaynatmamıştım onları kaynatıyorum, doğum olursa diye evi topluyorum. sancılar kala 4 dk bir. ama ayakata hareket halinde olduğğum için dakikadan pek emin değildim. EŞim gelip durumumu soruyor emin değilim diyorum. Bu arada hasatenem evime çok yakın olduğu ve bebeğimin hareketelerini hissettiğim için rahattım. saat 11 e geliyordu annemler aradı ablamla beraber bize geleceklermiş. bu arada sancılar şiddetlenmeye başlamıştı. misafirler gitti ablamla annem geldi saat 12 ye geliyordu. ABlamın 2,5 yaşında bir kızı var bana moral olsun diye onu da getirmişti. biz sohbet muhabbet falan etmeye başladık arada zaman geçirmeye çalışıyoruz. hastaneye erken gitmek istemiyorum çünkü suni sancıya bağlanmak istemiyorum ve benim doğum yapacağım hastanede suni sancıyı kalacağın o dada değil direk doğumhane katında veriyolar yani hastaneye gittiğimizde doğum başlamışsa, ki artık benimki kesin olarak başlamıştı biliyoruz, ben yalnız başıma kalacaktım, doğumhaneye hasta yakınlarını almıyolar. Ablamla annem sancıların şiddetinden ve süresinden benim yüzüme bakarak ne kadar aldığını tahmin etmeye çalışıyolar bu bu şekilde sabaha kadar devam eder dedi ablam. ama ben iyiydim yani sancılar beni rahatsız etmiyordu. ablam şimdi en fazla 3 cm açıklığın vardır iyisin çünkü geröçekten açılman arttığında sancı zamanı hareket edemezsin dedi. moralim bozuldu ama gerçekçi konuştuğunu da biliyordum. saat 1e gelmeye bşladı biz hastaneye gitmeye karar verdik. yatsı namazını kılmamıştık onu kılıp çıktık. bak şimdi nişan kanamalıydı namaz kılınır mıydı hiç bilmiyorum şimdi aklıma geldi :) neyse dedim ya hastane yakındı diye evime yürüme mesafeside 15 dk. ben yürüyerek gitmek istedim doğumu da kolaylaştırsın diye. yürüye yürüye gittik. hastanenin karşıısında bı cafe açıktı oaya geçtik. hastaneye gitmeye cesaretim yoktu. orda 2,5 kadar oturduk ve sancılar şiddetlenmeye başladı 3dkya düşmüştü. bi ara tuvalete kalktım ve sancı ayaktayken geldi gerçekten dedikleri gibi hareket edemedim olduğum yerde kaldım demek ki. Ben hamileliğim boyunca doğum zamanını hiç düşünmedim kendimi korkutmmaak içn çünkü normal doğumun gerekliliğine inananlardanım ama o an insanın şevki kırılıyo ya bi an bişey çıksada sezeryan olsam ddedim mesela içimden, ya da epidural mi isteseydim dedim. hastaneye gitmeye karar verdik. gittik nst bağlandım sancılar 100ün üzerindeydi. sonra doktor muayene etti veee 5 cm açıklma var yatış yapıyoruz dedi ve gitti. o kadar beklemiyordum ve çok sevindim. yatışı kabul etmedik. imza atıp çıktık hastaneden. hastanenin etrafında bi tur daha atıp geri dönmeyi düşünüyorduk. Çıktık yürümeye başladık inanır mısınız 5 dk yolu gidip dönmemiz 45 dk sürdü. sancılar artık 2 dk bir ve uzun süreliydi. artık sancılar canımı yakmaya başlamıştı ve sancı geldiğinde ıkınma ihtiyacı duyuyordum. hastaneye artık yatış yapmak için gittik tekrar nst bağlandım. ebeye ıkınma ihtiyacı duyuyorum ne yapayım sancı geldiğinde dedim. Allah Allah doğum başlamasın dedi ve kontol etti tamam açılma tamam doğum başlamış dedi. şok oldum ne kadar sürer dedim en fazla 45 dk dedi saate baktım 3:45 onlar hazılanmaya başladı doktor çağırdılar ben hazırlanmaya başladım. bu arada o çatal va ya hani hiç ummazdım ama sancılar geldiğinde orası rahlatıyor yani o pozisyon en rahatı. otururken çok zor ayaktayken bi nebze daha iyi, ilginç ama o en iyisi. bi ara ebe bişeyler yapıyordu altan ne yaptığını bilmiyorum ama canımı çok acıttı o zaman bağırdığımı hatırlıyorum eliyle sanki kemiğimi genişletti sanki. ha bu arada sancılar yani baskıyı vajinada değil anüse doğru apışarasında hissediyorsunuz ve gerçekten de kabız olmuş gibi ıkınıyorsunuz yarım saat sonra artık herşey tamsmdı doktor geldi suyumu patlattı ben daha güçlü ıkınmaya başladım. kaç kez ıkındım bilmiyorum ama ıkınmaların birinde tamam başı çıktı bi kez daha dediler ve benim oğlum elhamdulillah tam 20 Mayıs 04:35 sabah ezanıyla beraber ağlamaya başladı ve birden bire o sancılar herşey uçup gitti bir tek o kaldı

Ben kendi isteğim ile hep sezeryan istedim ama olayı biraz hafife almışım itiraf etmek gerekirse.. oooy nasıl ağrım acım oldu bi ben bilirim, ilk 15 gün kendime tam gelemedim yatamadım oturamadım kötüydü yani.. dediğin gibi hiç iyileşmeyeceğim gibi geliyordu.. geçip gidiyor işte.. Allah'a şükür atlattık ve mucizelerimiz yanımızda.. hikayenide bi çırpıda okudum ve hatta ortada biyerde ufaklığın aniden normal yolla geldiğini yazacakmışsın gibi izlenim aldım Allah her zaman sağlıklı olmasını huzurla mutlulukla büyümesini nasip etsin size bağışlasın canım.. Çok teşekkür ederim cnm rabbim herkesin yavrusunu bağışlasın. Sezeryan öle çok tavsiye edilebilecek bişi değilmiş değilmi :) . push ; isimdeyimgucumdeyim Guru Anneler

Oyyy ne kadar güzel kendi topicimizden birilerinin doğum hikayelerini okumak.. Allah'ım bebeklerinize sağlık ve uzun ömürler versin inşallah. Hepiniz çok güzel anlatmışsınız, inanın hepinizin hikayesini okurken çok heyecanlandım ve bir o kadarda etkilendim. Haftaya perşembe sezeryanım var benim de umarım sağlıkla doğar benim oğlum da. Darısı tüm bebeğini bekleyenlerin başına olsun inşallah.. A

Normal dogum istedim hamileligim boyunca ama son haftalarda korkmaya basladim doktorum da normal dogum taraftari artik gozunun icine bakiyodum bi bahaneyle sezeryan yapsa diye nasil istemissem artik oyle de oldu yok hemoroiddi yok bebek kanala inmediydi falan hoop sezeryan tarihi alindi. 3 haziran sabahina gunumuz belirlendi. Ben de son eksikleri tamamliyim dedim. 1 haziran gunu evde ust kattaydik esimle o bilgisayar odasinda kulakliklari kulaginda ben oturma odasinda onumde birsuru minik kavanoz bebek sekeri yapiyorum kendi kendime. Hamileligim boyunca yalanci sanci hissettim. Artik o kadar alismistim ki dogum sancisi baslasa anlamam diyordum. Ama ben o kavanozlarla ugrasirken herzamanki sanci zannettigim sancilarin ritmik gelmeye basladigini hissettim. Isim bitince dedim ben bi asagi iniyim yatiyim odada belki gecer. Yattim ama yatarken canim acidi dedim hadi yatarken bi zaman tutiyim gercekten ritmik mi diye. Aynen de oyleymis. Haydaaa niye boyle oldu ki simdi diyorum bi yandan bi yandan da esime haber versemmi diye dusunuyorum. Baktim sanci aralari kisalmaya basladi zar zor kalktim yataktan ama yurumek iskence, merdivenin basindan yukari esime seslendim cevap yok. Yukari cikicak gucum de yok. Telefonundan ariyorum acmiyo. Sancilar zorluyo. Artik oyle bi bagirdim ki noluyo ya diye cevap verdi, uyuyomus meger. Dedim sancim var gel buraya. Ciddiye almadi herzamanki sancilardandir diye. Yanima oturdu beraber zaman tuttuk. Hala ritmik. Doktoru aradim hastaneye git bi nst ye gir bakalim dedi. Buarada o gun gunlerden pazar yani doktor yok. Neyse hastaneye gittik nstde sancilar 6dk arayla ve en az 90larda gorunuyodu. Nobetci doktor hadi bakalim cati muayeni yapalim bugun doguruyosun dedi, yoo ben bugun diil iki gun sonra dogurucam dedim kahkaha atti ama bak nst kagidin oyle demiyo dedi. Ben inanmiyorum hala, doktorum nst kagidinin resmini cek bana yolla dedi yolladim. Hemen ardindan doktor beni aradi dedi canikom sen orda kal ben geliyorum iki saat sonra aliyoruz bebegi odaya girisini yaptir. Ay basimdan asagi kaynar sular dokuldu. Millete haber vermem lazim suslemelerin getirilmesi laziiiim. En onemlisi fotografcimi aramam lazim ya isi varsa.. ilk once fotografcimi aradim sukur ki cok yakindaymis hastaneye ilk o geldi. So ra annemi ve kayinvaldemi aradim talimatlari verdim, annem cilginlar gibi heyecan yapti agliyo ben bi yandan sakin olmaya calisiyorum. Geri kalan herkese de toplu bi mesaj attim. Odaya girisimi yaptim ve ben dus almak istiyorum dedim zaman yok dedi hemsireler ama abdest alicam kusra bakmayin ameliyathane biraz bekleyebilir dedim. Ben dustan ciktiktan sonra millet hastaneye dolusmaya basladi yuh herkes birbirine haber vermis aksamin 9bucugunda herkes hastanede. Son hamile hallerimi videoya cekiyolar. Ve artik beni ameliyathaneye goturmeye geldiler herkes agliyo niyeyse :) ben epidural sezeryan istedim o yuzden ilk once en buyuk korkum olan anestezi islemi yapildi. O yapilirken doktorum onumde diz coktu iki eliyle omuzlarimdan tuttu benim cenem bogrumde alnini yasladi bana sakinlestirmeye calisiyo canim benim. Kadinin kollarini sıkarak morartmisimdir kesin. Korktugum gibi aci verici bisey diilmis. Anestezi yapildi ama ben hala bacaklarimi oynatabiliyorum. Tirstim niye olmadi bu diye daha fazla anestezi veriyolar ama ben korktum bi kere. Esim geldi elimi tuttu ama bana baktigi yok gozu ameliyat bolgesinde belgesel izler gibi.. kesmeye basladilar hissediyorum ama aci yok. Ammaa sanirim ellerini iceri soktular ve ben cigligi bastim cunku azicik hissettim ve biraz acidi. Bayiltin beniii diye bagirdim. Sanirim en cok heyecandan boyle oldum. Ok bikac dakka bayiltiyoruz dediler. Esimin dedigine gore iki dakika sonra tam bebegi cikarirlarken ayildim bi aglama sesi cok degisik duygular icindeydim baktim bi bebek yanagima yaslanmis fotografci kameraya bak diyo bana ben oylesine saskinim ki tarif edemem. Sonra bebek gitti doktora dedim beni yine bayiltin oyle dikin. Oyle de yaptilar. odaya cikardilar beni islem bitince herkes aglamis. Benim dikisler yapilirken bebegi bizimkilere gostermisler yikanisini giydirilisini izlemisler. Ben geldikten sonra da bebegimi getirdiler. Aman allahim bu nasil bisey nasil bi ask. O gun bu gundur onsuz bi saniyem yok. Hayatim o. Tipki sizde de oldugu gibi.. Yani oglum dedi ki siz istediginiz kadar gun alin plan yapin ben istedigim zaman gelirim :) 1 haziran 22:45te geldi hayatimi degistirdi...

uzun süredir doğum hikayemi yazmak istiyordum ama kısmet bu güneymiş kızlar :) fazla uzun yazmayacağım hem kolay okunsun hem de bebiş uyanmadan bitireyim diye :) 22 mayıs 2014 de yani 36+5. haftamda akşam üstü suyumun gelmesiyle doktoru aradım tabi hemen gelmemi bebeğin eşyalarını da getirmemi istedi. ben gönüllü olarak sezeryan istiyordum ve daha 2 gün önce doktora gitmiş ve 3 hazirana gün almıştık... ama zaten normal doğum da istesem mecburen sezeryan olacakmış bebeişim o güne kadar dönmedi ve tersti o gün de suyum gelince acil spinal anestezi ile sezeryana alındım :) o kadar heyecanlıydım ki ameliyata güle oynaya girdim planlı olsa bu kadar rahat olmazdım bebeğimin sesini duyunca heyecandan kalp atışlarım hızlandı anestezi uzmanı eğer heyecan yaparsan seni uyuturum kızını göstermem deyince tmm tmm dedim ve bi cesaret geldi... işte ordaydı minicik buruşuk ve viyak viyak ağlayan dünyanın en güzel şeyi Allahın bana en güzel hediyesi yavrum minik kuşum... Rabbim dileyen herkese anneliği nasip etsin

41 kere masaAllah canım çok ideal bir doğ olmuş.. Bende pazartesi yaşayacağım inş böyle güzel olur bizimki de. Senin sezeryanla ve dogumla ilgili yazdıklarını okumuştum aynı duyguları yaşıyorum au an sanırım doğal bir süreç.

valla bu cesaret mi delilik mi ne denir bu yasadigim, inan bilmiyorum arkadasim. hala yasadiklarima inanamiyorum. en guzel yani herseye ragmen 1 saat sonra kalkip hicbir sey olmamis gibi hareket etmem. inanilir gibi degil. bugun 3. gun. oglum hala bakimda. gidip bakiyorum ziyaret saatim gelince. dr daha iyi dedi. sariligi baslamis isin tedavisi aliyor. biraz orda buyutup bana verecekler sanirim. daha bu sabah yatak odasi takimi geldi. sonra yasadigim o duyguyu yataga bakarken ki o halimi sen dusun. ama az kaldi evimize gelmemize. cigerleri guclensin annesinin kollarinda olacak biliyorum. iyi dileklerin icin cok tesekkurler.

hayırlı olsun canım :) Gerçekten çok sabırlı ve kontrollüsün. Benim suyum gelecek, duşa girecem :))) Mümkün değilllll :) Allahım uzun sağlıklı güzel ömürler versin sizlere.. A

1melodi arkadaşımızı tebrik ederim inşallah ikisininde durumu gayet iyidir ve kolay doğum geçirmiştir. Allah analı babalı ve sağlıklı bir şekilde büyütmeyi nasip eder inşallah . Hayırlısıyla çok fazla ağrı acı çekmeden darısı bizim başımıza inşallah ESMERSIRINE

Amanınnnn heyecan içerisindeydim dahada heyecen yaptımm şimdi :18: İlk bebeğimiz doğdu bizim için biraz stresli oldu ama sonu güzel oldu dahada güzel olacak Allah'ın izniyle. En kısa zamanda hikayesini, en önemlisi hissettiklerini burada okumak istiyorumm. Allah hepimize hayırlı doğumlar nasip etsin ve hepimiz güzel hikayelerimizi burada paylaşalım inşallah Topicimizde hayırlı olsunn

Aynen arkadasim. omur boyu her karesi hafizamda olacak saatler yasadim. annemi anliyorum artik gibi klasik bir laf etmek istemesem de inan normal dogumla yasadiklarimi dusununce gercekten annelerin yerinin kosulsuz cennet olmasi yadsinamaz herhalde. Rabbim hepimize bagislasin meleklerimizi.20 Mayis gunu ben de yeniden dogdum.

Yusuf Ensar'im 3 Haziranda, 39+3 haftamda, epidural normal dogumla dunyaya merhaba dedi :) Hikayemizi prensimden vakit buldugumda paylaşacağım inş. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

İnşallah sağlıkla alırız bebeklerimize koynumuza ve buraya güzelce yazarız... Melodicim ve Yarencim, ilk konuklarımız, en kısa zamanda bekliyoruz buraya

&#8203;hikayelerin gelmesine artık çok az kaldııııııııııııı... :103: ESMERSIRINE

ayy ne güzel yazmışın canımmmm bebişinle sana güzel sağlıklı ömürler ailenle birlikte inşallah bizimkilerde böyle kolay olur normal olsun sezeryan olsun hangisi olursa kolay olsun inşlh öpüyoruz oğlusumla seni ve misss kokulu oğluşunu . push ; A

İlk doğuran ben olurum diye beklerken Yarenimiz oğluşumdan aceleci davranmış :) İnşallah güzel güzel büyüyüp hayırlısıyla gelecek evine ilk göz ağrımız. Hepimiz güzel haberlerimizi yazarız inşallah yeni topiğimize canlarım L

Insalllah canim allaha sukur bi sorun yasamadik bende bss agrisi gaz sancisi gibi sezeryanin yan etkileri de olmadi cok sukur darisi hepinizin basina

sağolasın cnm teşekkürler.. 3 gün oldu bugün köftem ailemize katıldı.. İlk günler fırsat olmuyo ama ben oldukça detaylı yazıcam ilk fırsatta kısa bi özet az önce "2014 haziran anneleri" topiğimize yazdım ordanda bakablirsin canım.. X

Bir solukta okudum canim çok samimi bi hikaye olmuş saçlarin çok güzel falan demiş ya doktor çok güldüm sabrin sonu her zaman selamet pufpufcum Rabbim bi ömür mutluluklar versin inşallah eşin oğlun ve doğacak diğer çocuklarinla MIhtar Guru Anneler

merhaba kızlar 18 haziran 2014 saat 10:05 de oğlumu kutay'ımızı kucağımıza aldık şükürler olsun. normal doğumu çok istememe rağmen maalesef sancılarım başlamadı bebeğimiz gittikçe kilo alıyordu ve normal doğum olacağıda belirsizdi doktorumuz hiç bir muayene yapmamış ezbere normal doğum yapabileceğimi söylüyordu oysaki bende ne sancı ne ağrı bizde 40+3 eşimle sezeryana karar verdik ve 08:30 da yatışım yapıldı. hemşireler beni hazırlamaya geldi. sonda takılacağını söylediler, dinlediğim acılı sonda hikayeleri yüzünden narkozda takılmasını istedim ama kabul edilmedi. mecbur tamam dedim ve hiç korkulacak birşey olmadığını söylemek istiyorum iğne ucu kadar bile acı olmuyor. veee beni ameliyathaneye aldılar eşim son kapıya kadar yanımdaydı benden çok heyecanlıydı panik ve korku vardi onda sağ salim ikimizide o kapıdan geri çıkarken görmek istiyordu, ve allahıma binlerce şükür sağlıkla çıktık oradan. kendime geldiğimde oğlumun nasıl olduğunu sordum hemşire çok sağlıklı olduğunu ve yanımda olduğunu söyledi ve alıp göğsüme tuttu, maşallah paşamhemen emdi annesini. çok güzel bir duyguydu onu kucaklamak kokusunu duymak harika. oğlum fener formaları giydi ilk hastanede fenerli bebek diye namlandı. allaha şükür çok ağrımda olmadı akşamı yürümeye başladım, tavsiyem devamlı yürümek eşim yarım saatte bir zorla kaldırdı beni yürütmek için nekadar yürüyüş ağrıların okadar hafiflemesi demek, karnınızda tarifsizbir yanma oluyor her kalkışta onlarda her yürüyüşte hafifliyor. bugün taburcu olduk hastaneden şimdi evimizdeyiz oğlum yanımda mışıl mışıl uyuyor. darısı tüm bebeğini kucağına almayı bekleyen annelerin ve anne adaylarının başına. ağrısız doğumlar.

Gozunuz aydin canim hangi hast. Dogum yaptin Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

yeni topiğimiz hayırlı olsun kızlar :) zaten heyecan yapıp duruyorum yeni topiğimiz açılınca iyice heyecan yaptım. rabbim melodi arkadaşımız gibi sağlıkla ve zamanında bebeklerimize kavuşmamızı nasip etsin 1

Kızlar günaydın 1 melodi nin doğumunda faceden yazdıklarımız o gun buranın bakımda olması bence bir işaretti bize hepimiz o kadar samımı o kadar içten sıcakkanlısınız kı kendi doğumumda da bu duyguları yasatacagınızdan emınım ben arkadasım kızın saglıkla sıhhatle uzun omrü olsun darısı hayırlısı ile bizlerinde basına inşallah ama cok korkuttun beni canım benım daha hıc bıseyım hazır degıl ve bız senın melegini beklerken içimdeki küçük melek arkadası için inan cok endişeliydi sürekli hareket halındeydı ve bende korktum acıkcası benim kızımda dayanamayıp gelecek sandım :) daha odası besiği cantası hiçbişeyimiz hazır değil ki umarım ıkınızde tez zamanda kendinizi toparlarsınız ve buraya hissettiklerinizi yasadıklarınızı yazarsınız canım arkadasım

hep diğer topiklerin hikayelerini okur dururdum, şimdi kendi topiğimizden birininkini okumak çok ilginç çok güzel çok duygusal geldi bana, aaah arkadaşım maşallah yaaa.. okurken bir an hayal ettim o anları, canlandı gözümde... harika ve benzersi eşsiz bi duygu olsa gerek Allah anaşı babalı sağlık mutlulukla büyütmeyi nasip etsin inş.. artık yavaş yavaş doğum sonrası hikayeleri ve ardından evde geçen maceraları yazmaya başlayacağız inşallah M

Bende korkmazsam evde biraz sanci cekip öyle herkese söyleyip gidesim Var. Dus abdest alip saclarimi düzlestirip mesela;-) Gesendet von meinem iPhone mit Kadınlar Kulübü

bende yarın saat dokuzda sezeryan ameliyatına gireceğim. dualarınızı bekliyorum kızlar. Allah bebeklerine kavuşanlara onlarla beraber nice sağlıklı güzel yıllar nasip eylesin. henüz bebeklerini kucaklarına almayanlara da sağlıkla, huzurla bebeklerine kavuşmayı nasip eylesin. K Kumsal_Hatun Yeryüzünü gözlerine sürme diye çekmişsin tek ayak

ilk annemiz.. 1melodi'miz hepimiz bir an önce hastaneden ikinizinde sağlıkla çıkmasını ve buraya o güzel hikayenizi yazmanızı bekliyoruz.. Sayenizde topik erken açıldı . push ; M

Merhaba, Ben uzun zamadır fırsat bulup siteye bakamadım :) kaldı ki konu teee ne zaman açılmış ben yeni gördüm :) Kızçem uyuyorken kısa ve öz yazayım :) Benim zaten sezeryan olacağı belliydi, sadece bir türlü hastaneye karar verememiştim. Akrabamın olduğu memorial hastanesi çok pahalı gelmişti ama çok rahat edecektim kesin. Central hospital de dr umdan çok memnundum aslında ama anestezi beni korkutoyordu. Derken bahçelievler de başka bir hastanede doğumumu yapmaya karar vermiş hatta gidip dr ile de görüşmüştük. Dr u zaten tanıyordum :) hastane de gayet uygun ve temizdi, anestezyen ile de akrabam olan dr konuşmuş ve imi rahatlatmıştı :) Doğumu yapacağım hastaneyle görüşmüş hatta amniyo sıvısının azalması nedeniyle o hafta içinde doğumumun gerçekleşmesi yönünde ikna olmuştum. 37 haftalık hamileliğimin doğum için çok erken olmadığını biliyor ama yine de 38 haftalık olmayı beklemeyi umuyordum. Bir yandan da sürekli akşam yemeği sonrasında bebek hareketlerini saymak ve 10 hareketi tamamlayana kadar o. 1 saat stres içinde olmak bayağı yormuştu. Zaten hamileliğim boyunca hep düşük, erken doğum tehlikeleri yaşamış, kanamalarım olmuştu. Neyse hastaneyle görüşüp dışarda yemek yiyip eve döndük. Eşim arabayı park ederken ben eve çıkmış, malum bol sıvı alımı nedeniyle tuvalete zor atmıştım kendimi ki ne göreyim yine kanamam. Olmuş hatta bu defa bayağı yoğun bir kanamayla karşılaşmıştım. Hemen bavulumu alıp antreye getirdim, balkon kapısından eşime seslenip eve gelme acilen hastaneye gitmemiz gerek demiştim. Bu arada akrabamı arayıp olayı anlattım ve yakında olan central e bir an evvel gitmemi ve muayene olmamı istedi. Doğumu gerçekleştirmeyi planladığım hastane dr unu iki üç defa aramış ve ulaşamamıştım. Central daki dr umu aradım sen nöbetçi dr a muayeneye git ben hemen çıkıp geliyorum dedi. O ara doğum yapmayı düşündüğüm dr aradı ve o da yakın hastaneye gitmemi ve muayene olmamı ve sonucu arayıp bildirmemi istedi. Eşim eve çıkıp beni bavulumu çekiştirirken görünce hem kızıyor hem de gülüyordu," kadın doğuracaksın hadi bavulu ben alırım" dedi. O bavulu alınca ben anakucağını almaya çalıştım, eşim beni bir an evvel arabaya gönderdi, ben sonra getiririm anakucağını hele bir yetişelim de yolda doğurmasan dedi. Ben bir yandan dua ediyor bir yandan her şey kısmet diyordum. Muayenemizi olduk kızım karşı yakaya geçmemizi bile beklemek istemiyor ve hemen dünyayla tanışmak istiyordu. Dr ların hepsi aynı kanıya vardı ve central da doğum yapmam konusunda görüş birliğine vardılar. akrabam olan dr hem kadın doğumcumla hem de anestezyenle koonuşup gereken bilgileri ve uyarıları verdi. Astımım var benim ve anestezi önemliydi... Kaç Ayet'el Kürsi okudum bilmiyorum ama sadece kafa hareketleriyle sorulara cevap verriyor ve dualarımı kesmemek için elimden geleni yapıyordum. Anestezyen, hemşireler ve dr um ameliyathanede başımda merak etme biz de dua edeceğiz ve her şey çok kolay ve güzel olacak dediler. Hasta bakıcı bile beni güldürmeye çalışıyor, hemşireler yüzümdeki endişeyi silmek için beni ikna etmeye uğraşıyorlardı. Derken uyumuşum :) Uyanıp hemşireyi ilk gördüğümde eli ayağı düzgün mü, sağ salim çıktı mı, nasıl bir bebek diye sıralamıştım :) hemşire ise tek bir cevap verdi, çok güzel bir kızın oldu, içini rahat tut :) Kime sağlığını sorduysam hepsinin cevabı çok güzel bir kız oldu :) en sonunda eşime dedim ki biliyorum kız çok güzel, peki sağlığı yerinde mi? O da güldü evet çok sağlıklı ve çok güzel bir kızımız oldu dedi. Nerde ne zaman getirecekler, ben görmek istiyorum derken beni odaya getirdiler. Prensesim beni odada bekliyordu bile hemen emzirme denemeleri yapıldı ve ilk kucaklaşmamız gerçekleşmiş oldu. Tarih daha 21 Mayıs tı ve hazirana en az 11 gün vardı :) 37 haftalık kendi istediği saat ve tarihte geliverdi bebişim :) başına buyruk bir tip olmaz umarım :) küçük minik bişeydi şimdi bakıyorum da büyüsü yahu bu sıpa Velhasıl kelam haziran annesi olacağım diye başladığım bu yolda, bari 38 haftalık olsun derken 37 haftalıkken kucaklaştık. Erken gelmiş diyene, Kısmetten Öte Köy Yok diyorum :) Hoşgeldin Cansu prenses ve hoşgeldiniz kızımın prenses ve prens arkadaşları :)

TARİH : 13.06.2014 SAAT : 09:30 DOĞUM : Genel Anestezi Sezeryan DOĞUM HAFTASI : 38+2 Yaşanan 2 acı tecrübeden sonra öğrendim köftemin varlığını.. Tabi aynı korkular, endişeler eşliğinde.. Kimseye çaktırmasam da kalp atışlarını duyana, O'nu görene dek herşey çok karamsardı içimde.. İlk kalp atışını duyup gördüğüm o günü, o anı unutamıyorum.. Gözümden yaşlar istem dışı dökülmüş, bu mucizeye tanıklık ederken o minik şeye bakakalmıştım ultrason ekranında.. En az ben kadar tüm ailede sevinmişti tabi.. Geçmeyen günlerden, "hamileliğin tadını çıkarmak istemiyorum, bitsin bu süreç" nidalarımdan sonra sonunda sağlıkla geldik büyük güne.. Başından beri 17'si diye beklerken son zamanlardaki ödemim ve tansiyonumdan dolayı 13'üne alındı tarihimiz.. 13 haziran sabah 7:30'da çıktık evden 8 gibi hastanedeydik.. Direk odamıza alındık ve yerleştik.. Ardımızdan en yakın arkadaşımda geldi yanıma &#128521; Arada bir de hemşireler geliyor, tansiyon ölçüp yapılacakları anlatıyorlardı.. Korkum heyecanımı bastırsa da, artık sonuna geldiğim için çok mutluydum.. Süslemelerimizi, ikram ve şekerlerimizi, kapı süsümüzü hazırladık ve bende ameliyat önlüğümü giyip yatağa uzandım.. Doktorum geldi.. Sezeryana dair imza aldılar falan.. Ben ise odadan çıkmadan hala sonda pazarlığı yapıyordum doktorla &#128513; takılmayacak dimi diye &#128513; ve yatak hareket etmeye başladı.. O an gelmişti, işte gidiyordum.. Annem, babam, kayınvalidem ve tabiki eşim ile en yakın arkadaşımda peşimden.. Ne konuşabiliyor, ne ağlıyordum.. Kal geldi bana o an galiba, garip &#128512; Ameliyathaneye içeri fotoğraf makinemiz verildi, köftemin çıkış anını falan çekecekti hemşire.. Ameliyathane kapısına geldik, kapı açıldı ve bana arkamdan el sallarlarken ben içeri girdim.. O sırada da aklıma gelen arkadaşlara dua ettim &#128518; Önce kapıda tuttular biraz ve bikaç bişey sordular, bende cevapladım.. Sonra bir ses "2 numaralı ameliyathaneye alalım" Ooooy korku var ya korku.. Ne olacak bilmemek.. Fenaydı.. &#128513; Yataktan masaya çıkmam söylendi, yavaş hareketlerle masaya geçip uzandım.. Etrafta hemşireler ve 1 tanede erkek fır dönüyor, ben ise bana her yaklaşana "şimdi ne yapacaksınız" diye soruyorum.. Sanki bilsem içim rahatlıcak.. Sağolsunlar onlarda düzgün anlattı, rahatlatmaya çalıştı beni.. Kollarımı iki yana açtılar, sağ tarafa tansiyon bağlandı ve sol taraftan damar yolu açılacağı söylendi.. O an doktorumu gördüm, yaklaştı ve "şimdi sezeryan bölgesine batikon sürcem, korkucak bişey yok sadece bunu yapcam soğuk olur korkma" dedi.. Ve sürdü.. Cidden buz gibiydi ama.. O ara ben tekrar sondayı sordum &#128513; Nasıl yer ettiyse bende hahahahah.. Doktorun "şu an takmayacağız ama ameliyat sonrası gerek duyarsam sen baygınken takacağım" dedi, tamam dedim ve sonra anestezi uzmanı geldi başucuma.. Sempatik orta yaşlarda bir kadındı, rahatlatmaya çalışıyordu beni belli ama pek umursamıyordun o an açıkçası &#128513; "Saçların ne kadar güzel, dişlerin harikaymış" gibi bişeyler söylüyordu devamlı.. O ara yine doktorumun sesini duydum "hadi başlıyoruz" dedi ve yavaştan narkoz verilmeye başlandı.. Ben tavana bakıyordum merakla, bişey değişcek mi diye.. Bir an etraf dönmeye başladı ve sesli olarak "başım dönüyor" dediğimi hatırlıyorum en son, sonrası yok puuuufff uçtuuuuuuuu &#128513; Ayılmaya başlarken ki o süreç zordu itiraf etmek gerekirse.. Ağrıyla uyandım zaten, hala ameliyathanedeydim o sırada.. Başım dönüyor hala.. Bir baskı hissettim o an ve hemen ardından deli gibi, çok feci bir ağrı aaay Allah'ım çok kötüydü &#128532; Meğer beni masadan yatağa ittirmişler o an ama dikiş yeri öyle acıdı öyle sızladı ki anlatamam.. Tam ayılmadığım için sesimde çıkmadı inledim resmen.. Hayır yani, ben baygınken neden yapmadılarsa o işi &#128544;&#128545; Yatak hareket etmeye başladı sonra.. Ayılmam için bekletecekleri biyere geldik.. Az ilerde hemşire görüyorum bulanık bulanık, seslendim 2-3 defa zor duydu beni.. "Bebek nasıl" dediğimi ve "Çok ağrım var" dediğimi hatırlıyorum.. "Bebek çok iyi, ağrın içinde yukarda ağrı pompası takılcak hemen" diyede cevap geldi.. Ve ameliyathaneden çıkma zamanı..! Kapıda beni kim bekliyordu, kim ne yaptı ben hiçbirini hatırlamıyorum.. O an ağrı beni benden almıştı çünkü.. Odama geldik ve zorlu bir 3-4 saat geçti.. Ara ara yoğun gelen, çok kıvrandırıcı ağrılarım oldu.. He tabiki değer diyor insan ama yaşarken gözüm bişey görmedi valla.. Meğer cytotec diye çok güçlü bi ilaç var ondan koymuş doktor ki, parça falan kalırsa direk bu ilaç temizlesin diye.. O ilaçta çok kötü ağrı yapıyor.. Bu kadar yoğun hissetmemin sebebi belkide o ilaçtı bilmiyorum.. Hemen ardımdan bebişimi getirdiler ve koynuma uzattılar, o anı bile hayal meyal hatırlıyorum.. Hemen emzirdim mi, biraz daha bekledik mi inanın hatırlamıyorum.. Ama emme konusunda bir sıkıntı olmadı, rahattı.. Ama "bebeği gördüm herşeyi unuttum" diye bişey yok, kandırmayalım kendimizi arkadaşlar &#128513; Ailem yanımdaydı, gelen giden oluyordu ufaktan ve artık ben anneydim.. Efe'ye dikkatli bakıp inceleyemesem de ağlaması, kokusu müthişti.. Allah'a bir kez daha şükrettim bu minik mucize için.. Tam anlamıyla o ilk 4 saat sonrası gördüm oğlumu.. Masum, ufacık ve çok güzeldi.. Bakmaya doyamamak, gözünü O'ndan ayıramamak.. Allah'ım hala inanamıyordum.. Bu arada aynı babası benim köftem, kopya gibi.. Bitek burnu ve çene kısmı ben.. Bu arada 6-7 saat sonra hemşire geldi, sondayı ameliyat sonrası takmışlar meğer.. Ben kara kara nasıl çıkarılacağını düşünürken bi yandanda "en azından takılırken bişey hissetmedim" diye kendimi avutuyordum &#128513; hemşire "hiç acımayacak korkma" dedi.. Heee tabi demesi kolay! Ama doğru.. Acımadı.. Amma büyütmüşüm gözümde hehehehe &#128513; Sadece gıdıklar gibi, kaşınır gibi saniyelik bişey, o kadar.. Aynı hastanede aynı doktora tam 1 sene önce en yakın arkadaşım sezeryan oldu.. Ondan etkilendim korkmadım falan ama baya pollayna'cılık yapmışım &#128513; benimki hiçte onunki gibi geçmedi.. Ve ben anladım ki bu tarz şeyler tamamen bünye meselesi.. &#9786;&#65039; 2 gece 3 gün kaldık hastanede.. İlk yürüme deneyimi de baya zordu benim için ama &#128563; Acaip bi yanma hissediyordum kalkarken ve yürürken.. Doktor ise "bol bol yürü ki çabuk iyileş" diyordu.. Dikiş yerinin kenarları baya yanıyordu.. Ara sıra doktorum gelip bakıyor ve her geldiğinde "yürü" diye tekrarlıyordu.. Annemle eşimde başımda, yürü diye baskı.. Ama hep yatasım var tabi.. 2. gün daha çok yürüdüm ama acım ağrım hala devam.. Kalçadanda iğne yapılıyor sabah akşam o rahatlatıyor beni biraz.. Zaten çıkarkende o iğnenn hapını verdi doktor, çok ağrın olursa iç dedi.. 2. gün sabah dikiş yeri bandajı açıldı, sonra sprey sıkıldı.. Hemşire "1-2 dk dur sonra giy çamaşırını" dedi ama ben 10 dk'ya yakın öylece durdum &#128512; hemşire geri geldiğinde beni hala öyle görünce güldü "alemsin valla" dedi &#128513; Bu arada o acaip yanma hissi bandajın yaptığı yaradanmış.. Cildim çok hassas olduğu için köşeleri yara olmuş, bi krem verdi bana bunu sür 1 haftaya geçecek dedi ama o yanma hissini baya çektim.. 2. gün bandajın açılmasının ardından hastanede duş aldım ama ooooy hayatımın en zor duşu!! Ağrım var, kendi kendime hareket edemiyorum yıkanamıyorum.. Annem yardım etti güç bela yıkandım.. Birde dikiş yerini saç kurutma makinasıyla kurut 1-2 dk dediler öyle kuruttum &#128522; Hastane maceram böyle geçti.. Şimdi bugün 14. günümüz ve Efe 14 günlük oldu.. Öyle büyük sorun diyebileceğim bişey yok şükür ki.. Ben hala yatarken kalkarken zorlanıyorum ve yan dönüp yatamıyorum.. İğne batar gibi dikiş yeri bazen acıyor, zorlanıyorum.. Normal hayata dönemedim desem yeridir.. Allah'tan eşim 2 hafta izinde, doğuma göre ayarlamıştı.. Ayrıca 15 gündür kayınvalidem vardı şimdide devamlı annem var.. Bir kez daha anladım ki böyle zamanlarda ailenin yanında olması, destek olması müthiş önemli.. Doğumdan bu yana yemek, temizlik dahil hiçbişey yaptırmadılar bana.. Ben sırf dinlendim ve çocukla ilgilendim.. Allah razı olsun hepsinden ayrı ayrı.. Allah'ıma binlerce kez şükür bugünleri bana gösterdiği, yaşattığı için.. Ne yaşarsak yaşayalım hiçbir zaman ümidi kaybetmemekte yanayım.. Kendi adımada hiç ümidimi kaybetmedim ve daima "hayırlısı, sağlıklısı" diye dua ettim.. İnşallah Allah isteyen herkese gönlünden geçeni en hayırlı zamanda verir.. &#128591; Köftem Efe'yle beraber hepinizi kocaman öpüyoruz teyzeler... &#128536;

Ne guzel soyledin : her gecenin sabahini veren rabbim canindan can yaratirken sabrini da gucunu de veriyor. Dilerim saglikla kolaylikla evladini kollarina alirsin. bugun yogun bakimda 6. gunumuz ve bugun ilk kez kollarima aldim. hemsire emzirme egitimi verdi. oglumla tanistim nihayet. gozleri acik ilk kez gordum onu. sariligi oldugu icin cok uyuyor. onu da atlatmak uzereyiz Allah in izniyle sonra cikisi yapilacak. Yavrukusun annesi Olgunlasmayi uman ham

topiğimiz hayırlı olsun canlar melodiyi ve kızımızı sabırsızlıkla bekliyoruz şimdi buraya yazınca içim bir garip oldu heyecanlandım önümüzdeki süreç hem çok uzuuuunnn gibi geliyo hem de çok kısa gittim dün çanta aldım hastane çantası yapmak için buraya doğum hikayelerinin yazılacağı günü iple çekiyorum yaaa

merhaba kızlar nasılsınız... profilime nolmuşş yaaaaaaaaaaaaa...:26: değişmişş... hayret yaniii... inşllah güzel hikayeler doldurcak burayı... hepinizi öptmmmm...

aminnnn cnmm hayırlısı ilee gelsinle kucaklarımıza bızde yazalım buraya

canim masallah, iste ben o ilk belirtiler olunca dayanamam, herkesi ayaklandiririm heralde baya da suruyormus, o kadar saat heyecandan olurum ben kesin :18: hayirlisi artik, bekledik bekledik biraz daha bekleyecegiz artik. insallah sag salim gelir en hayirli zamanda...

Rabbime şükürler olsun ki buraya yazmak nasip oldu bana da... Bu topic açıldığında çok heyecanlanmıştım, ona kavuşmama az kalmıştı ama bu kadar az olduğunu tahmin edemezdim..9 ay boyunca zaman geçmiyor derken zamanın aslında ne kadar çabuk geçtiğini anladım.. Herneyse gelelim benim hikayeme: Bebek fikri miyom ameliyatımdan sonra doktorumun önerisiyle oluştu eşimde ve bende.. öncesinde erken olduğunu düşünüyorduk.. birkaç deneme sonrasında olmayınca hafiften stres olmaya başlamıştık.. Sonra bir kontrolümüzde eşimdeki morfoloji bozukluğu da endişemize tuz biber oldu.. Nitekim eşimdeki bu sorunu öğrendiğimizde benim minik kuşum zaten benimleymiş. Bu kısmını pek uzatmıyayayım aslında çok gerildiğimiz, üzüldüğümğz zamanlar oldu ama Allah'ıma şükürler olsun tabiki.. Daha önce miyom ameliyatı olduğumdan daha hamile kalmadan önce doğum şeklimin sezeryan olacağı belliydi. Nitekim doktorum 38. haftada hem sancı ve kasılmaların benim için iyi olmayacağı, hem de minişimin başından beri önde gitmesi sayesinde sezeryan için gün verdi.29 mayıs perşembe günü bebeğime kavuşacaktım ve günümüz netleştikten sonra ben tamamen farklı bir ruh haline büründüm.. resmen hormonlarım alt üst oldu, neşem çok yerindeyken birden ağlamak geliyordu içimden, sonra bir heyecan basıp kalbim yerinden çıkacakmış gibi oluyordu, sonra da ani bir korku ve bir titreme... Korkumun sebebine gelince üçlü taramamızda spina bfida olasılığı çıkmasıydı. Yani bebeğimin belden aşağısı felç olabilirdi.. Çok ağlamıştım bunu öğrenince ama neyseki testlerin tekrarlanması ve ayrıntılı ultrasonlar sonucu böyle birşeyin olmadığı ortaya çıktı ve biraz rahatlamıştım. Fakat yine de aklımdan çıkmadı tabii doğana kadar rahat olamayacağım diyordum.. Son günler yaklaştıkça rüyalarıma girmeye başlamıştı bebeğimin bacaklarına bakıyordum hep hareket ediyor mu diye.. Neyse gelelim 29 mayıs sabahına.. O gece bizim için çok uzundu sabah 5 gibi yola çıkacaktık ama saat 5 olmadı bir türlü. Sanki saatler geçmiş gibi kalkıp saate bakıyordum ama 15 dk geçmiş meğer... neyse sonunda saat 4 oldu ve ben dayanamayıp eşimi ve annemi uyandırdım kalkın kahvaltı yapın yola çıkacağız diye. Tabi onlar da git yat manyakmısın daha var diye beni sakinleştirmeye çalıştılar Neyseki 4:30'da herkesi kaldırdım ve yola çıktık. Yolda hastaneye yaklaştıkça istemsiz bir şekilde gözlerimden yaşlar dökülmeye başladı. Ağlamak istemiyorum ama durduramıyorum kendimi. Sonunda hastaneye geldik.. Yatış işlemlerimiz yapıldı. Odamıza çıktık beni hazırladılar. Buraları hızlı geçiyorum çünkü gerçekten çok hızlı oldu. Hiç anlamadım nasıl olduğunu. Annem, kayınvalidem ve eşim ameliyathanenin kapısına geçti beni de farklı bir yerden ameliyathaneye aldılar. Ama ben onları öpmeyi unuttum çıkmam lazım diyip tekrar dışarı çıktım ve hepsini öptüm. Annemin ve eşimin gözünden yaşlar döküldüğünü görünce kendimi zor tuttum ve içeriye atttım kendimi. İçeride ağlamaya başladım. Hemşire streslimisin, korkun mu var niye ağlıyorsun diye sordu ben de hayır dışarıdakiler ağlıyordu kötü oldum dedim. Sakinleştirici falan istemiyorum ben iyiyim her anını yaşamak istiyorum dedim.. tabi bunları ameliyathanede benim ameliyat olacağım odaya girerken yolda konuşuyoruz. Sonra bir baktım kapıda 4,5 kişi gülücüklerle beni bekliyorlar. Ellerinde fotoğraf makinesi daha odaya girmeden fotoğraflarımı çekmeye başladılar ve benim neşem aniden yerine geldi Sonra beni masaya yatırdılar. sohpet muhabbet ve fotoğraf çekimi derken anestezi uzmanı geldi ve belden uyuşturma işlemimi yaptı. iğnenin girdiğini neredeyse hissetmedim bile sonrasında bir dolgunluk, bir sıcaklık ve bir karıncalanma derken bacaklarım pert oldu ve artık hissetmiyorum o arada sondamı taktıklarını söylediler. Lavman falan yapılmadı, zaten hiçbirşey yememiştim ve tamamen bomboştu midem.. Bu arada uyuşturma işlemi yapılırken doktorum da geldi tabiki. Doktorum da sağolsun çok sıcak davrandı herzamanki gibi. Sonra karnımın üzerinde karınca dolaşıyormuş gibi bir his duydum ve ben kesiyorsunuz beni anladım dedim. Doktorum da çok bilmiş seni ameliyata kadar herşeyi öğrenmiş, hamileliğinde de böyleydi bu dedi yanındakilere Biz daha ona gülerken birden bir sarsılma, doktorumun evet şimdi bastır demesi ve toplamda hepsi 5 dk bile sürmeden bir ses... Aman Allah'ım hayatım'ın en güzel anı. Daha 2 dk önceki espriye gülerken birden ağlamaya başladım. Hemen gösterdiler bebeğimi benim ilk sorum bacaklarını oynatıyor mu oldu.. Doktorum da evet maşallah çok sağlıklı annesi merak etme dedi Sonra ama bu çok küçük dedim yanımdakiler nee küçük mü sen küçük bebek görmemişsin diye gülüştüler. Sonra bebeğimi temizleyip giydirdiler her aşamasını izledim o ağladı ben ağladım... Sonrada getirip yanağıma dayadılar öpmek istermisin annesi dedi ama en çok istediğim ve beklediğim anı burnum tıkalı diye reddettim. hastayım biraz öpemem bebeğe geçmesin dedim... Sonra götürdüler onu. O saaten sonra ameliyathane daha sıkıcı gelmeye başladı ki doktorum o arada rahminde 4 tane ur var onları da temizliyorum dedi. Çok şaşaırdım benim miyomlar hamilelikte tekrar çıkmış. hepsi mandalina büyüklüğünde tam 4 tane.. Ama umrumda olmadı tabiki napayım çıkarsa çıksın benim bebeğim var bir an önce bitirin de ben ona kavuşayım diyorum içimden...9 ay boyunca annelik içgüdüsüyle hareket ettiğimi zannederek kendimi kandırmışım. Annelik oğlumun dünyaya gelmesiyle başladı.. Ameliyatım bitti kapıda beni annem ve eşim karşıladı gözyaşları içinde.. miyomlarımı görünce üzülmüşler ama ben o kadar güzel bir moralle çıktımki onlar da gülmeye başladılar... Odamıza geldiğimde bebeğim babaannesiyle birlikte beni bekliyorlarmış.. Hemen hemşire geldi emzirelim dedi. Göğsüme koymasıyla emmeye başlaması bir oldu.. Hemşire maşallah bu emmeyi öğrenip gelmiş seni zorlamayacak annesi dedi.. Bu arada emzirmek te çok güzel bir duygu.. Hele en güzeli ne biliyormusunuz? ağlarken benim kucağıma verdiklerinde susması varya annemmmmmm yerim ben onu Hayatımın anlamı şu an uyuyor ve ben gidip onu doyasıya koklamak için sabırsızlanıyorum.. Rabbim olmayan herkese nasip etsin. Bebeği doğanlara sağlıklı uzun ömür nasip etsin ve gününü bekleyen herkese hayırlı doğumlar versin... Hepinizi öpüyoruz teyzeler.. Atladığımız ve merak ettiğiniz bir şey varsa sorabilirsiniz. vaktimiz oldukça cevaplarız

benim ilk doğumumda önce sancılar gelmişti. gece 2 gibi sık wcye gitme durumu ile yavaştan sancıların geldiğini anladım. uyku falan tutmadı tabi. 5'e kadar oyalanıp uyuyayım biraz diye yattım. doktorumu da aramıyorum ki gece gece rahatsız etmiym, sabah ararım diye düşündüm. bi rahatlık vardı üzerimde. neyse yattım diyodum, yatınca hafif sularım gelmeye başlayınca apar topar kalktım, duş aldım, son temizlikler falan. bu arada sancılar var ama çok rahatsız etmiyodu. sular, nişan falan gelmeye devam. unutmadan bi ara eşime dedim heralde bugün doğar suyum geldi. hı öylemi dedi yattı uyudu. bendeki rahatlığı görünce tabi o benden rahat sonra sabah 7 gibi annemleri aradım artık ne olur nolmaz. hemen geldiler sağolsunlar. 8'e doğru doktorumu aradım ama cepten de aramıyorum belki uyuyodur diye hastaneyi aradım meğer ameliyat günüymüş cepten arayabilirsin dediler. aradım bölüme çık dedi tarif etti. biz yola çıktık ama aksilikler ardı sıra. yollar kapalı ve biz hastaneye gidemiyoruz, ben arada arabayı durdurup sancı çekiyorum. araba sallayınca daha zor oluyo çünkü. yol kapalı ya biz 20 dakkalık yolu en az bi saatte gittik. polisler yolları kapamış 29 ekim dolayısıyla annem inip polislere yolları açtırıyor falan komediydi neyse gittik kısa keseyim açılma 8 cm olana kadar asistanlar beni muayne etmedi. ufak bi yanlış anlaşılma sonucu biri geliyor diğerinin baktığını sanıyo, diğeri geliyor öncekinin baktığını sanıyo. sadece nstye bağlıydım. 8cm'de direk doğumhaneye aldılar ve saat 10'a geliyodu. 1'i 5 geçe öğlen doğdu boncuğum. toplamda 11 saat sürdü diyebiliriz. ama bunun 5-6 saati hastanede geçmiş oldu. ama hep niyetim son ana kadar hastaneye gitmemekti. nitekim öyle oldu sayılır. ha ben rahattım herkes de rahat olsun hemen hastaneye gitmeyin diyemem. belki bebekte falan sıkıntı oluşmuş da olabilirdi Allah korusun olmadı ama. şimdi olsa duruma göre bebek hareketleri falan varsa yine duşumu alırım belki ama suyumun hepsi gelse apar topar giderim gibi geliyor. M

normal doğum sancısını 6 saate yakın çektim, biran belim vücudumdan ayrılacak sandım :) o yüzden ikincisi kesinlikle sezeryan olucak benim. o kadar ağrım da olmadı benim. 15 gün oturduğum yerden kalkarken zorlandım ama olsun belimin vücudundan ayrılma hissinden çok daha iyidir :) K

ne güzel içine sinmiş.. her türlü hastane olayında doktor öyle önemli ki.. bende İstanbul'da aramaya başladım çocuk doktoru.. şu an mevcut gittiğimizi beğenmedik eşimde bende.. poyrazinannesi

Arkadaslar merhaba. dogum hikayemi paylasmak istedim umarim bazi sorularinizin yanitini yasadiklarimla vermis olurum.29 Haziran bdt iken 19 mayis sabahi 34 +2 de sabah 6 da suyum gelmeye basladi. ilk idrar sandim. ancak suny anladim ki suyun geldigini herkes net anlayabilir. kokusuz oluyor ve tutmak imkansiz. ilk gebeligim ve tecrubesiz olmama ragmen anladim nihayetinde. hemen esimi uyandirdim. dr aradim hastaneye git geliyrm dedi.7 gibi geldi asagidan muayene etti ve evet suyun gelmeye baslamis. dogum kacinilmaz artik dedi. su geldikten 24 saat icinde de dogum sancilarin baslar dedi. hemen ciger gelistirici ilac verildi, antibiyotik igne yapildi serum takildi vs vs. derken oglenen dogru drum dediki deni herhangi bir riske karsi yeni dogan yogun bakimin oldugu bir yere gondermemiz gerek. burda dogum yapamayiz. bebegin cigerleri haftasindan dolayi gelismemis olabilir. seker de var sezeryan olacaksin dedi. bizde esimle o hastanaden cikip medical park fatihe gecme karari aldik. kesinlikle sezeryan olmayi istemiyordum. bir yandan da aslinda normal dogumdan korkuyordum ya neyse. aksam medical parka gittik. nobetci dr muayene etti. aklim cikti resmen. ultrasonda bebegime bakti 3 kg gorunuyor dedi. haftasina gore buyuk. sekerden dedi ki sekerim de tok 120 nin ustunde olmaz aslinda.2 gun olmustu insuline baslayali. acilma var 1cm dedi. yatisim yapildi. gece 00;00 itibariyle aslinda tam anlamiyla sancilanma basladi.10-12 dk da bir gibi. cidden adet sancilarindan biraz fazla dedikleri dogruymus. derken gece 3 gibi sancilar siklasti 7-8 dk da bire indi. tekrar dr geldi kontrole. acilma 4 cm olmus dedi. nasil fena bi agri hissettim muayenede anlatamam. sabah 9 gibi doguma alacagimiz konuma gelirsin dedi ve gitti. arada sekerim olculmeye devam. sanciyla sabahi ettik.9 da ebe geldi muayene etti acilma 5 cm dedi. hazirlan dogumhaneye cikiyoruz dedi. o ani unutmam imkansiz korkudan titriyorum ve agliyorum. saat 11 derken yine muayene ve acilma 7 cm. sanci artiyor. normal yapacaksin harika gidiyor dedikce ebe, ben sancidan ayakta duramaz hale geldim.8 cm de dogumu baslaticaz dedi ve damardan rahimi hizli acan bir ilac verdi. bir anda 1 cm daha acilmam oldu ve apar topar catala yatirildim. basliyoruz dediler. sanci dayanilmaz bir hal aldi. artik dayanamiyordum ve birakin gidicem dedigimi hatirliyorum. sanci geldikce kaka yapar gibi ikinacaksin dediler. ilk yapamadim beceremedim ikinmayi acidan gucum yoktu zorlaniyordum. derken dakikalar gecti dr geldi. ebe karnima bastiriyor sanci geldikce. dr hadi kizum az kaldi bitiyor yap kakani diye bagitiyor. Ikin az kaldi devam geliyor dedikce son kez yeter diye bagirdigimi hatirliyorum kan ter icinde. sonrasi icim bosaldi. en buyuk agriyi hissettim ve sonrasi bosluk. bebek cikmisti ama acidan ve yorgunluktan goremedim kafami kaldirip. hemen yenidogan yogun bakima goturduler oglumu. cigerleri yetersizmis oksijen almak icin.2420 gr dogdu 44 cm. sonra doktor kesi attigi yeri dikti. o kadar acisiz geldiki o islem butun o ikinma acilarindan sonra. odama goturduler.2 saat sonra hemen kalktim. yeniden dogmus gibiydim. nasil yaptim Allah im normal dogumu inanamiyorum dedim. Basarmistim. oglumu gormeye indim yogunbakima. henuz serumla besleniyor. sut sagip saklamami istediler.20 Mayis oglen 13:21 de dogan oglum bugun 3. Gunune giriyor bile. bugun gidip gordum. sariligi baslamis. isin tedavisi baslamis. ne kadar kalir hastanede bilmiyorum ama bildigim tek sey su Normal dogumu basarmis bir anneydim ben. korkularima ragmen bir mucizeydi bu. Dr uma binlerce kez minnetarim her turlu aciya ragmen yalandan seker bahanesiyle sezeryana almadigi icin hep cesaretlendirdigi icin. dogum aninda tanidim doktorumu.8 ay takip eden ilk doktorum ben dogumuna giremem demisti ne mutlu ki girmedi de. bir an once mucizemin evimde kollarimda olacagi ani bekliyorum. Sonuc olarak seker ve hemoroid kesinlikle sezeryan nedeni degil tek basina. Dr unuza guvenmiyorsaniz son anda bile hemen kurtulun ondan. saglikli bir dogum diliyorum hepinize. Blackkcat Sadece gülümse😻😺😸 Anneler

Yaren kızımız hoşgeldi sefa geldi bize bu topici biraz erken açtırdı... Uzun sağlıklı ömürlü olsun inşallah kuzucuk :) darısı sırasıyla bizlere artık kızlar :) A

Büyük bir merak ve heyecanla okudum hikayelerinizi. Benim de ilk doğumum olacağı için sanki yaşıyormuşum gibi hayal ediyorum. Tebrik ederim annelerimizi. Allah sağlıkla, hayırlısıyla, analı-babalı büyütmeyi nasip etsin inşallah. ESMERSIRINE

Maşallah, ne mutlu sana ve oğluşuna. Allah analı-babalı büyütmeyi nasip etsin. Sezeryan olmana rağmen sütün hemen gelmesi de çok güzel...

Tum dogum yapan annelerimizi tebrik ediyorum Ben halen heyecanla bekliyorum. Tabi bir de fena halde korku var :18: ilk bebegim, nasil olacak bilmiyorum ve her gun aceba bugun gelecek mi diye sabirsizliktan oluyorum :122: Nasil anlayacagim, hemen mi esime haber vrecegim, yoksa bekleyecek miyim? Dus mu alayim, hemen mi evden cikayim, aceba gece mi olur, gunduz mu... offf ne heyecanli . push ; Yavrukusun annesi Olgunlasmayi uman ham

bu topikten sonra iice heyecan yaptımilk doğum hikayesini sabırsızlıkla bekliorum R

Hamileliğimin sonuna doğru doğum hikayelerini okurdum hep, tabi güzel hikayeleri beni motive edicek olanları korkutucak olanları değil :) hayırlısıyla kızımı kucağıma alayım ben de yazıcam doğum hikayemi derdim ve çok ilginç değil ama işte hikayem :) hamileliğimin başından itibaren 2 haftada bir kontrole gittim hep, sıkı kontrol altındaydım yani daha önce bir düşüğüm olduğu için. en son 37 haftalıkken kontrole gittim nts de sancı çıkmadı. dr. herşey normal dedi. sancın falan olursa ararsın 2 hafta sonra kontrole çağırdı. 2 hafta sonra gittik tam 39 haftalığım yani. dr görünce şaşırdı ben doğurursun diye düşünmüştüm şimdiye kadar dedi. ama ben de sancı falan hiçbişey yok küçük hanımın gelmeye de niyeti yok galiba. gerçekten hiç sancı çekmedim. nasıl bişey bilmiyorum yani. ve dr. hep normal doğum derdi bana. dr. bu defa alttan muayene etti çatın çok dar dedi sezaryen olmalısın dedi. benim de canıma minnet. yarın dedi ben olmaz daha eksiklerimiz var dedim :) sonraki gün dedi. tamam dedim. sabah kalktık bi güzel hazırlanıp gittik hastaneye veeee prensesimi sorunsuz bi şekilde aldım kucağıma çokkk şükür. dikişlerimden yana da hiç sıkıntı yaşamadım. Allah isteyen herkese yaşatsın inşallah çok güzel bir duygu...

... ve hamileliğimin nihayet 40. cı haftasın daydım. Tek bir sorun vardı ben eşimden ayrı Berlin de doğum yapacaktım. Eşim ise benimle birlikte gelemediği için Adana da bizi bekliyecekti. Hamileliğimin ilk gününden beri biliyordum: 'Ben normal doğum yapacaktım'. Ama eşimden ayrı son haftalar o kadar zor geçmişti ki son günlerde iyice sabırsızlanmıştım. Tüm ailem yanımdaydı. Annem, babam, ablam, yengem... ama asıl önemli kişi, çocuğumun babası yoktu. Ama oğluma güzel bir gelecek sunmak için yurt dışında doğum yapacaktım... bu çileye değecekti inşallah. 40+5 inci günümdeydim. Yapılacak hiç bir alış veriş, hiç bir işim kalmamıştı. Öyle boş boş bekliyordum ve her gece dua ediyordum 'gel artık bebeğim diye'. Ama tek bir sancı bile yoktu. Karnım hala yukarıdaydı. Ve ben 'hala doğurmadın mı?' sorularından artık bunalmıştım. Herşeyi denedim: bitkisel çaylar, göğüs ucu uyarma, ağır iş yapma, merdiven çıkma... ama yok bizimkinin gelmeye hiç niyeti yoktu. Doktorum cinsel ilişki önerdi :)) ama eşim yoktu O gün doktor muayenem vardı. Yurt dışında, muayeneler hastane de değil doktorların özel muayenehanesinde yapılıyor. Doktorum dedi ki 'suyunda azalma var... hastaneye git, seni muayene edip doğumu başlatsınlar'. Öyle de yaptım. 'oh be' dedim sezeryan da olsa, gelsin artık oğlum, ki Türkiye ye geri dönelim. Aileme söyledim ama kimseye yük olmak istemedim. Ertesi sabah bindim taksiye gittim hastaneye... ve geçekten suyum azalmıştı. Bebek artık gelmesi gerekiyordu. Ama sezerya nın s si bile gündem de değildi. Suni sancı dediler. ilk dozda yan etki olur diye, beni acil ameliyata alacak duruma getirdiler, damar yolu açıldı, ve ben yalnız başıma iyice tırsmıştım. Annemi aradım: 'Anne sancı verecekler hazırlıklı olun' dedim. Ve ilk doz verildi...1 saat bekledim... ama tık yok :)...4 saat geçti ikinci doz verildi... hala tık yok... dört saat sonra 3. doz verildi... ve ben iyice bunalmıştım artık... sezeryan olmak istiyorum dedim... ama melek gibi bi doktor 'hadi ama biraz daha sabır et' çok güzel bi doğum yapacaksın ' dedi. Bu gece uyu dinlen artık dediler ve ben hıçkıra hıçkıra ağlayarak hastane odama çıktım. Annem gil geldi beni teselli etmeye çalıştılar, doğmayan bebek yoktur falan dediler... ama hiç bir teselli bana fayda etmiyor. Onlar bu halime gülüyorlar... bugün bende gülüyorum ama o zaman kabus gibiydi o beklemek. 30+7 sabahı ilk muayene ve doktorun dediği şu 'Bugün bu iş olacak'...1nci doz suni sancı yine başarısız... Saat 15 de artık vajinal bi fitil yedim 2. doz olarak... üstüne babam ve yengem geldi... biz hastanenin etrafında yürüyüş yapıyorduk. O da ne. Karnımda bir ağrı his ettim. Yok ya bu sancı değildir dedim ve 15 dakika sonra yine geldi. Saat 16 dı sancılandığıma karar verdim... ve sevinçten göbek attım... gülüyordum mutluydum. Hem normal doğum olacaktı hemde bugün o gündü. Saat 17 oldu ve sancılar sıklaşıyordu... yürüyüş de sancı esnasında duraklamak zorunda kalıyordum... ama hala çok mutluydum... annemi ablamı aradım... sancılandım diye :)))) evet ve sat 18 oldu... ailenin bayları eve gitti sadece yengem vardı yanımda. O beni mutlu eden sancılar öyle bir artmıştı ki... yüzüm, rengim soluğum kesiliyordu...'Allahım dayanacağım, bitecek' diyerek kendimi teselli ediyordum. Yengem yüzüme bakamıyordu. Sancılarım 5 dakikada bir geliyordu... çok ilginçti sancı anında cehennemin ortasındasın. sancı bittiğinde o acıyı çeken sen değilmişsin sanki :)) Yatarak asla duramıyorum. Ayaktaydım ve sancı anımda kalçamı bi sağa bi sola oynatıyordum bebek daha iyi doğum kanalına insin diye... ve tabi nefesimi de kontrol altına almak zorundaydım. Nefesimi verirken aşağıya doğru nefes veriyordum... Neyse çok uzatmim :))) yengem dayanamadı ve yerini daha tecrübeli annem ve ablama bıraktı. Ama annem benden daha kötüydü limon gibiydi... kıyamıyordu bana :))) Sonra son muayenede... o kadar acıya rağmen 2 cm açılma var denildi... ve saat 20:00. Bunu duyduğumda ölüyordum... ben bu acıya dayanamam dedim... basit ağrı kesiiler... belime sıcak su tulumu ve masajlar... herşeyi denedik. Bir süre sonra bağırsaklarımı boşaltmak için lavman yapıldı... olan ondan sonra oldu zaten... lavman sancıları şiddetlendiriyormuş... ve saat 22:00 de açılmam 8 cnm e varmıştı... Doğum odasına aldılar beni... ama ben ısrarla yatmak istemiyordum... ayakta durmak istiyorum... gerçi ayakta durmaktan gücüm, takadım bitmişti ama yatarak o sancılar çekilmezdi... Zorla yatırdılar beni doğum sandalyesin deydim... ıkınma vakti gelmişti 1,2,3,4... ama yok gücüm kalmamıştı... Annem yanımda ağlıyordu... amam zaten gözüm kimseyi görmüyordu. Çevrem bi masal dünyası gibiydi herşey bulanık... sadece ebenin talimatlarını zorla duyuyorum... Bitti artık ölüyorum sandım... ebe 1 şişe bebek yağını boşalttı vajinal bölgeme...'Hadi bir kaç kere daha ıkın yolda geliyor, çok az kaldı ' diyordu... Ama benim GIK çıkartacak, bağıracak gücüm yoktu. Bu arada bağıran kadınların o gücü nereden bulduklarını merak ediyorum gerçekten :))) En son abalam ddim ' abla bittim... ve pes ediyordum taki ablamın sesini duyana kadar... hadı bacım saçlarını görüyorum dedi. Son gücümü topladım ve allahım diyerek son bir kez ıkındım... ve oğlum ebenin kollarına düştü :)))))) Su yutmuştu onu kustu... ben şoktaydım... annem ve ben ağlıyorduk ' bittimiii, bittimiiii' diye soruyordum... Meleğim de ağlıyordu... Doğduğu gibi göğsüme verdiler ve o hemen meme ucumu aradı... ağlaması okadar yanıkdıı ki...' babasını istiyor diye düşünüp ' bidaha ağladım... ama sonra adrenalin patlaması yaşadım... onun o mis gibi kokusunu içime çektim. şaheser gibiydi. Türkiye de herkes ayağa kalmıştı zaten. Eşim... adanayı yürüyerek feth etmişti o gece... ablamın elinde telefon doğdu doğduuu dediğini hatırlıyorum. Annem bebeğin sağlıklı olup olmadığını kontrol ediyor :))) Ve ben de yırtılma olmasına rağmen... dikişimi ve plasentayı hic bişeyi his etmedim... anamdan yeni doğmuş gibiydim... Bebeğimi ölçmek için aldıklarında... benimde idrar çıkmamı istediler... sonra odamıza çıktık..22:20 de doğdu Emrem o sabaha kadar uyudu doğumun yorgunluğuyla... bense sabaha kadar gözlerimi bir defa üstünde ayırmadım... Hayatımın en huzurlu gecesiydi :)))))))) Ozaman 25 yaşında ilk oğlum oldu. Şimdi yaşım 29 oğlum 3. 5 yaşında ve ben 13. haftalık hamileyim... bayılıyorum normal doğum hikayelerine bİR KADININ HAYATINDA YAŞAYA BİLECEĞİ EN GÜZEL MACERA NORMAL DOĞUMDUR. KİMSE DOĞURAMAM DEMESİN bende heyecanla 2. doğumum nasıl olacak diye hayaller kuruyorum herkese hayırlı doğumlar

Her bebek bi şekilde doğacak elbet, annem de demişti :) Ama seninki oldukça zor gelmiş, Türkiye de olsan kesin sezeryanla doğum yapardın. Ancak, bebek gelince acılar nasıl bu kadar çabuk unutuluyor şaşıyorum :) 2. doğumlar daha kolay oluyormuş diye duydum. Allah 2. bebeğini de sağlıkla kucağına almayı nasip etsin... K

Benimde tahmini doğum tarihim 28 Hazirandı.27 si cuma sabahı normal yalancı ağrıları hissettiğimi sandım oysa doğum sancılarıymış başlayan yine her zamanki sancılar diye çok telaş etmedim normal doğumdu beklenen çünkü. öglene doğru ağrılarımın şiddeti biraz arttı ama ben hala doğumun başkayacagını aklıma getirmiyorum. biraz evde dolandım iş yaptım vakit geçirdim ve kanamam geldi. doktorumu aradık eşinle normal dedi sabah kontrolde görüşürüz dedi fakat 2 saat kadar sonra yatağıma uzanmış dinlenirsen suyumun gelmesiyle fırladım ayağa apar topar doktorumuzu aradık hemen gelin kontrole alalım dedi. binadan inerken Dedimki evet küçük hanımefendi bugün geliyo galiba yolda fazla sancı çekmedim 15 dek da hastanedeydik ve hemen muayeneye alındımki 4 cm açılmışta bizim kız gelmeye hazırlanıyormuş.10 dk sonra 7 cm ulaştı ama kemik yapımın darlığından bebeğin kafası çıksa vücudunu alamayız diye apar topar sezeryama alındım hastaneye girdikten yarım saat sonra kızım doğdu. ameliyathaneye alındıkta

Muhtemel doğum tarihimiz (40. haftamız) geldi çattı.. 16 haziran 2014 Kontrole diye gittik hastaneye, Ne göbek aşağıda ne sancım var ne de açılma.. Doktorumuz muayne etti ve Bebeğin çatıya inerse bile normal yoldan çıkamama ihtimalinin çok yüksek olduğunu söyledi, çatı kemiğimdeki eğrilikten bahsetti.. En fazla 2 gün daha bekletebilirim dedi Daha fazla riske atamam kakasını yerse sorumluluk kabul edemem deyince Eşimle birlikte normal doğum yapma ümidi ile hastaneden ayrıldık, Hastane kapısının önünde birbirimize baktık ve Dr. un yanına geri çıktık :) Sezaryan olmayı kabul ettiğimizi söyledik.. Okadar çok korkuyordum ki sezaryan olayından eşimden helallik aldım ve ağlayarak girdim ameliyathaneye Ebeler ve doktorum sakinleştirdi beni, ağlarken güldürdüler sağolsunlar.. oğlumun göbek adını sordular MİRAÇ dedim öyle geçti içimden biran. Ve artık oğluma kavuşmak için gözlerimi yumma vakti gelmişti, Uyandığımda boğazımda bir acı nefes almakta güçlük çekiyordum, Oğlum iyimi dedim.. iyi dediler ve benim gözler yine yaş içinde Şükürler olsun dedimm.. Asansör ile odama çıkardılar Eşim karşıladı OĞLUMUZ ÇOK İYİ VE ÇOK TATLI, KÖFTE DUDAKLI DEDİ AĞLAMAKLI BİR SESLE, elimi tuttu sıkıca.. Odamıza getirdikleri an meleğimi kalkmak istedim ayağa ama imkansızdı, Kum torbası, sonda vs. vs. canımın acısını unuttum o an.. Bebeğimi yatarken emzirmeye çalıştım kalkan yardımı ile, Hala inanamıyordum ama artık bende Anne olmuştum. . İnanılmaz bir kalabalık, gelen giden.. Tek düşüncem biran önce ayağa kalkmak ve oğlumla kocamla başbaşa kalabilmekti.. gece saat 11 olunca sondayı çıkardılar Zor da olsa kalkabildim ayağa, Sabaha kadar izledim oğlumu gözümü kırpmadan.. Bütün gece dualar ettim Allahım isteyen herkeslere yaşatsın bu güzel duyguyu diye. sabah Doktorum geldi kontrole elimi tuttu ve dedi ki, Normal doğum yapamadın diye üzülme sakın, zaten öyle bir şansın yokmuş dedi.. Bebeği yukarıda tutan kordonmuş çatıya inmesine engel olmuş deyince Derin bir nefes aldım ve bir kez daha Şükrettim Rabbime. 2 günlük hastane maceramız sona erdi ve evimize geldik, oğlumu beşiğine yatırdım Sonra oturdum yine ağladım :) Ben bu günün hayali ile yaşamışım meğer 9 aydır.. Herkeslerden kıskanıyorum onu.. Babasından bile ve Artık 3 kişiyiz isimdeyimgucumdeyim Guru Anneler

Bence de, yasayip gorecegiz

Hayirli olsun bu topige de yazmak nasip olsun ins..

Canim benim neguzel dimi o essiz annelik duygusu. Rabbim bagislasin evladini, darisi basimiza artik az kaldi. Blackkcat Sadece gülümse😻😺😸 Anneler

İnşallah benim doğumumda böyle olur o rahim otundan bizdede var bende yapacağım inşallah.. :119:

Harikasin canim cesaretinden dolayi tebrik ediyorum. Cok guzel bi ani olacak omur boyu unutamican tek bi anini bile. Rabbim saglikli buyutmek nasip etsin... darisi basimiza Blackkcat Sadece gülümse😻😺😸 Anneler

Benim tahmni dogm tarihim 22 Hazirandi. 38. haftada kontrole gittimde doktorum bu aksam bile dogum olabilir artik hazirlikli ol dedi. Bizde heyecanladk tabi. 3-4 gun sonraya randevu verdi. O gundrn sonra 3-4 gunde bir kontrole gittik fakat ne sanci ne kanama nede su :) hic birsey yok ortada. 40 hafta oldu hala ses seda yok kizimdan. doktor 4-5 gun daha bekleyecegini hala doğum baslamazsa suni sanci verecegini oda olmaz ise sezeryan ile kızımı alacagini soyledi. Ama bu surede bebeğin hareketlerine dikkat etmemi, eger bir azalma olursa hemen hastaneye gelmemi soyledi. 40+1 hala sancı yok. Artik iyice sabirsizlanmaya basladik ama tık yok :) 40+2 gecesi hafif hafif karnim agrimya basladi hatta duzeniydi. Esime birsey demeden sabaha kadar bekledim, zaten doktor hergun cagiriyordu saat 9 da kontrole gidecektik. Kahvlti hazirlarken agrilarim azaldı. Daha dogrusu duzensizlesti. Gene gelmiyo heralde yanıldım dedim. Kontrole giderken gece boyu suren agrilardan esime bahsettim gittik hastaneye. Doktorun yanına gitmeden NST ye gittim. Doktor Nst sonucunu görünce " bu sefer sancın var ama düzensiz" dedi. Butun gece karnimın düzenli aralıklarla ağrıdığını söyleyince açılma olup olmadığını kontrol etti, 2cm açılma var dedi ve hastaneye yatırdı. Suni sancı verildi ve sancım düzene girdi ilk başta hersey yolunda bsya artti acilma 5 cm oldu. Tabi bu arada 5,5 saattir suni sancı veriyordu doktorum. o kadar çoktuki ağrim yeter sezeryana alsinl#r beni anne dediğimi hattırlıyorum ::) hatta bi ara nefes alamadım sanki. o sırada da doktorum geldi ve bebeğin kalp atışlarının yavaşladığını kakasını yapmış olabileceğini söyledi. suyuna bakmam gerekiyor dedi ve suyunu kontrol etti. suyun rengini anneme gösterdi. bakın bebek kakasını yapmış ve şuan kalp atışları yavaşladı. oksijensiz kalabilir acilen sezeryana almam gerekiyor dedi. çok korktum çünkü bi arkadaşımın kızı kakasını yediği için 9 aylıkken karnında ölmüştü. 15:50 de sezeryana aldı 16.00 da kızımı eşimin yanına getirmişler :) cok şükür kakasını yememiş. gayet sağlıklı şuan :) ama o kadar sancıyı boşuna çektim ve kızımın doğduğu anı görmeyi çok istiyordum içimde kaldı

Kimisi su gelince bebegin suyu azaliyor diyor ve kimiside bebek karninda oldugu sürece vucut anmiyon suyu üretmeye devam ediyor diyor hangisi dogru acaba? Gesendet von meinem iPhone mit Kadınlar Kulübü

eveeet taze annişler, fırsatınız olursa yazın lütfen, buradan okumak çok keyifli doğum

oyyy maşallah size okudukça duygusallastım yavaş yavaş geliyor hikayeler allah anneli babalı buyutsun inşallah

Kızlaaaarrr bende doğum yaptım... Ve cok ilginç bir doğum hikayem var... 38+6 da arkadaslarımla toplanmıştık gayet güzel bir gün geciriyordum dönüşte bir arkadasım aradı ve en son ultrasona ne zaman girdiğimi sordu bende 10 gün oldu dedim ve bana cok kızdı.. Ihmal etme sık sık kontrole git falan dedi... Sonra içime kötü bi his girdi ve doktoru aradım bebeğimin hareketlerini hissedemiyorum eger hastanedeyseniz bi ultrasona girebilir miyim dedim.. tabi saat 19:00 suları oldugu için hastanede değildi... Sen hastaneye git nst ye baglan gerek olursa ebeler beni arar dedi... Bende doktor öyle deyince gitmek istemedim sonra saat 22:00 gibi doktorum aradı hastaneyi aradım gitmemişsin hemen git dedi... Adama yalancı cıkmayayım diye gittim ama nst sonucum cok kötü çıktı aynı saniyeler içinde bebeğimin kalp atısları bi 180 oluyor bi 130 çok dengesizdi... Ben nst de 1 bucuk saat baglı kaldım ve dktr acil bi ameliyat için hastaneye geldi sansım burda da benim ve kızımın yanındaydı rabbime sükürler olsun ve nst me baktı sok oldu hemen hazırlan bebegi almam lazım dedi ya kordona dolanmıs ya da kaka yiyor dedi... Beni eve göndermeden hemen ameliyata aldılar ve bebeğimi kollarıma aldım... Gercekten de içerde kaka yapmış ama cok şükür yememiş... Doktor çok büyük bi sans dedi... Yani hersey rabbimin sayesinde oldu arkadasımın araması, benim içime bi hissin girmesi ve yalan söylemem gercekten imkansızlıklar zinciri gibi... Ama çok şükür ki hersey çok güzel sonuclandı... darısı hepinizin basına öpüyorum hepinizi...

ben uyanık olarak o ameliyatta kalmaya dayanamazdım bu yzden hep genel anestezi sezeryan istedim.. sana bravo valla canım Bu arada Allah size bağışlasın güzel sağlıklı günlerde büyüsün inş

24 haziran 2014 tarihi melegimi kucağıma alacağım tarih olarak belirlenmişti haftalar öncesinden. günümüz geldiğinde sabah saat dört buçukta ayaktaydım. kalbim çok değişik duygularla çarpıyordu. tek bedende tek nefes ortaklığımız sona eriyordu artık. heyecan, mutluluk, endişe, korku, aylarca içimde emek emek büyütmenin verdiği gurur, onun içimdeki kıpırtılarından mahrum kalmanın hüznü hepsi birbirine karıştı. saat sekize kadar hazırlıklara geçti. duş aldım, kendime çeki düzen verdim. en güzel kıyafetimi giydim. çünkü mucizeme kavuşmaya düğüne gider gibi gitmek istiyordum. hastaneye ulaştık. akşam acil doğumlar olduğu için odalar doluydu. beklememiz gerekiyordu. beklemek çok zordu. sonra ismim söylendi ve beni ameliyat için hazırlamak üzere net odasına aldılar. herşey o kadar hızlı oldu ki bir anda kendimi ameliyathanede buldum. anestezi uzmanı spiral anestezi için beni hazırladı. ilk kızımda genel anestezi tecrübesi yaşayan ben bu defa bebeğimi doğar doğmaz görmek için spinal anestezi olmayı tercih etmiştim. belinden iğne vurulup sedyeye uzandığımda uyuşmamaktan çok korkuyordum. ameliyat başladıktan 10 dakika sonra meleğim, denizim dünyaya geldi çok yüksek bir ses tonuyla ağlayarak. o dakikadan sonra bana ne yaptıklarıyla en ufak bir ilgim kalmadı. bebeğimi yanıma getirip yanağını yanagima doldurdukları anda sustu. göz yaşlarımı tutamadım. allahıma şükürler ediyor, sürekli ona bakıyordum. onu eşime ve anneme götürdüler. ben ameliyattan çıktıktan hemen sonra onu kucağıma verdiklerinde hissettiklerim inanılmazdı. ameliyatın sıkıntıları sahip olduğum mucizenin karşılığı olarak düşünülürse küçük bir bedel. allahım her anneye sağlıkla bebeğine kavuşmayı nasip etsin. anne olmak için bekleyenlere de hayırlı evlatlar nasip etsin.

oyyy kurban olsunlar onu yaradana allah tez vakitte şifa versin inşallah neden sarılık oluyormuş bu çocuklar ya hu, kimi duysam sarılıktan yatıyor diyorlar

Şu an daha mart ayını yeni bitiriyoruz ve haziran anneleri doğum hikayesi için erken.. Fakat canımız arkadaşımız "1melodi" dün itibari ile doğumunu gerçekleştirdi bu yüzden topiğimiz hayırlı uğurlu olsun kızlar hepimize sağlıklı hayırlı doğumlar

Hep burda yazan dogum hikayelerini okudum durdum dune kadar, allahim bana da o guzel gunu nasip etdiye hep dua ettim, allaha sukurler olsun ilk gebeligimin 2 aylikken dusuk sonucu kurtajlasonuclanmasindan sonra allahim 3 ay sonra hamile kalmami nasip etti ve bebegi dun sag salim kucagima aldim Dun sabah 8 de hastaneye gittik esim annem ve kardesimle, hemen yatisim yapildi ve onlugum giydirildi serum baglandi nst cekildi rutin islemlerden sonra doktorum geldi heyecan durumumu sordu, bensakin gorunuyorum ama icimde firtinalar kopuyo tabi. Sonra beni sedyeye aldilar ve ameliyathaneye dogru yola ciktik icimden surekli dualar ederek tavani izleye izleye sedyeyle ameliyethaneye geldik icerisi kalabalik ama hepsi gayet sicak davrandi, anestezi doktorum geldi ben oturur vaziyette cenem gogsumde ellerim dizlerimde durur vaziyette spinal anestezi ignemi belimden yedim inanin sinek isiri gibi bile degildi cok rahatti, sonra bacaklarim isinmaya vs karincalanmaya basladi onume ortu gerdiler dogum doktorum dokunup ne hissediyosun falan diye sordu ben hicbisey hissetmiyoru tabi ve dogu basladi aslinda dokunduklarini falan hissediyorum aci aci hissetmiyorum asla veeeee sarsa sarsa doktor bebegimi cikardi hemen kedi miyavlamasi gibi bi aglama sesi duydum o sirada anestezi doktorum kendi teliyle bebegim ilk cikma aninin fotogragini cekti, butun ameliyethane ekibi cok guzel cok tatli bi bebek diyip sevdiler benim kucuk sipayi, ben tabi afalladim aptal gibi oldum yanagima dayadilar bebegi ve gozyaslari... minicik mis kokulu biseydi bebegim, onu giydirip cikardilar disardakilere verdiler, sonra doktorum icimi temizleme vd dikme islemlerini yapti, tabi butun bunlar olurken anestezi doktoru hep basucumda iyimisin bulantin var mi gibi sorular sordu, benim aralar bulantim oldu tansiyonum dustugu icin hemen mudahale edip ilac verdiler ama sonlara dogru benim baya bulantim oldu ve dayanamayip ogurmeye basladim kafami yana cevirip kap falan tutttular benim, ogurdum ama ac oldugum icin bisey cikmadi o kisim cok kotuydu, dogum doktorum sen yine iyisin ben kusmustum dedi ve hef sey bitti beni de cikardilar tahminen toplam yarim saat falan surdu, bebegim3400 gr dogmus odada herkes mutluluk sarhosu tabi oglumu mememe yapistirdilar emdi o an sutum de geldi allahtan dun gecemiz birazcik uykusuz gecti alismak lazim tabi, simdi birbirimizi tanimaya ve alismaya calisiyoruz allah butun hamilelere bu guzel bulsma anini sag salim yasamayi nasip etsin insallah

oh oh masallah, bir de sac falan mi duzlestireceksiniz o arada, inanamiyorum size M

Ah doktor ne kadar önemli değil mi? Korkularımız da cesaretimiz de onların söylediklerine göre şekilleniyor. Bilirubini hemen düşer de evinizde bol bol koklaşırsınız dilerim Darısı başımıza olsun poyrazinannesi

arkadaşlar doğum hikayelerini paylaşan arkadaşlar okuduklarım çok duygulandırdı ve o anlarımı hatırlattı ve tanıdık geldi... hepimizinki birbirinden farklı ama aslında okuyunca yaşadıklarımız hep aynı... her hikayeden kendime ait birşeyler buldum... ben de inşallah doğum hikayemi paylaşacağım burada...

Arkadaşlar ben 29 nisanda 34+5 de Suyumun aniden gelmesi ile saat 19.50 de sezeryanla doğum yapmistim. Oğlum arın 2200 doğmuştu. Ve 10 gün kuvezde kalmisti. Cok sukur evimizdeyiz şuan ve 24 günlük olduk teyzeleri. Kontrillerimize gidip geliyoruz birbirimize alismaya calisiyoruz oglusumla. Dogum gunumuzden bahsedersem 29 nisan Aksam 6-6 buçuk siralari esimle oğlusun hareketelerini izleyerek keyifle oturuyorduk. Birden karnimda kuvvetli bi kayma hissi hissettim ve eşime oy napio bu minik dedim ve altimda aniden bi sicaklik hissettim. Kanamam oldu sandim. Kalktim tuvalete giderken bacaklarimdan asagi akan sicakligi hissettim ve suyumun geldiğini gördüm. Hemen eşim Dr. Aradi. Dr. um suyun yoğunluğunu öğrenince hastaneye gecmemizi ve kendininde hastaneye geçeceğini söyledi. Esimle hazir olan benim ve bebegin cantalarini aldik. Süslemeler ve fotoğraf makinasida bi çantada hazirdi. Eşimin aklina onlarda geldi ve onlarida aldik ve hastaneye gittik. Benim aklimda tek bise vardi daha vakit var ve bebeğim simdi doğarsa ne olur? Ya ona bise olursa!!!. Arabada dua ede ede ve aglaya aglaya sürekli bebegimin hareketlerine bakiodum. bu arada bi yandanda suyum surekli siziyordu. Hastaneye gittiğimizde beni hemen odaya alip nst te bağladılar. Kap atislari iyiydi bebeğimin. Sancilarim cikinca sezeryana karar verildi ve serumun bağlandı önlüğum giydirildi. Dr. Um ve esimle ameliyathaneye doru ilerledik. Daha önce bi kontrolumuzde dr. uma esimin doğuma girmesini rica etmiştik ama dr. um steril acisindan ve ameliyat hanenin yoğunluğu acisindan mümkün olmadiğini söylemişti. O an sanirim beni cok kaygili görünce asansorde elimi sikica tutarak cok samimi babacan bi tavirla herifini de alaçam dedi ve gulumsedi. Ameliyat haneye girmiştik. Dr. um herşeyi hazirlatmisti. Bebek icin her ihtimale karsi Kuvez solunum cihazi vs. Hazirdi. Resim çekmesi için bi hemşire ayarlamisti. Anestezici spinal olarak beni uyuşturdu. Dr. Um sürekli benle konuşuodu espriler yapiodu eşime takiliodu. Diğer dr. Lara esimle benden bahsediyordu. Buarada esim elimi sikica tutuyordu ve ben bebegim iyi mi olcak kaygisindan surekli agliyordum. Biarara karnima kuvvetli bi baski uygulandi ama aci falan yoktu. Sonra dr. bana hazirmisin oğlunu görmeye dedi ve bize perdenin üzerinden oglumuzu gösterdi. Çok güzel bi andi anlatilamaz arkadaşlar... kisa bi görmeden sonra hemen dr. lar bebeği muayeneye ve temizlemeye aldılar. Sağ tarafimdaydi ve ona yapilan herşeyi izliyordum. Sürekli iyi mi nasil sorularini soruyordum. Esim oglumuzun yanina gitmişti elini tutuyordu ve çok güzel diyordu... ben hep agliyordum mutluluktan, kaygidan, heyecandan... Sonra ben odaya cikarildim ama bebeğim yoktu. Solunum sikintisi olduğu için kuveze alindigi ama durumunun iyi oldugu soylendi. İyi olduğuna seviniyordum ama yanimda olmamasina uzuluyordum. Odaya ciktigimda arkadasimizinnl ben sezeryandayken geldiğini ve odayi susledigini gördüm. Sonra ailem arkadaslar geldi ama benim aklim hep bebegimdeydi. Kalkamiyordum yaninda gidemiyordum sürekli eşimi gönderiyordum yanina. Gece 1, gibi ilk kalkisimi yaptim ve direk bebeğinin yanina gittim.10 gün boyunca da hep hastaneye gittim geldim. Çok zordu ama allahim onun gücünü veriyordu. Hep dogum resimlerimize bakiyordum. Doğum ani rüya gibiydi. Ne zaman kesilmistim ne zaman dikilmistim anlamadim. Ne Bi aci ne bi olumsuzluk vardi aklimda. Dr. Um ve ekip harikaydi. Bebeğimi ilk gördüğüm an unutulmazzzzz. Çok kaygili ama bi o kadarda unutulmaz güzel anlardi. Çok şükür simdi evimizdeyiz. Allahim hicbirimize dermansiz dert vermesin. Sizlere de hayirli doğumlar nasip etsin allahim. Benim hikayem boyle arkadaşlar. Sizlerinkileri de bekliyorum sirayla:)

yazını okurken zaman zaman gülümsedim, zaman zaman içim tuhaf oldu suratımı buruşturdum.. özelliklede o epidüral anını anlattığın yerde! Neyseki geçti bitti bak.. hayırlı olsun tekrardan arkadaşım, sağlıkla büyüt inşallah.. bu arada sen hangi şehirdeydin?doktor çok içime sindi demişsin ya merak ettim MIhtar Guru Anneler

maşallah darısı başımıza inş :18: ne güzel ne şanlısın canım ya keşke bende bulabilsem o otu bir kitapta okumuştum bende inşirah suresini yazılıp gül suyuyla silinecekmiş o suda göbeğe sürülecekmiş. onuda yapabilirsin cnm plojovic Gülüşlerinizle Alkışlayın Beni⚛ S🍀S Anneler

Hayirli olsun yeni topigimiz Rabb'ime sukurler olsun ki bu topigede girmemizi nasip etti bacilar... Ins. Hikayelerimizi de yazmak nasip olur Ilk annemiz olan melodi adli arkadasimizi tebrik ediyorum B

Makyaj yapmamda sac duzlestiririm diye dusunuyorum tabi uzaktan davulun sesi hos gelir;-) bakalim bi sancinin tadina nasilmis duzlestirmek yerine yolarim belkide;-))) Gesendet von meinem iPhone mit Kadınlar Kulübü

amin inş canım rabbim analı büyütsün . push ; KONTESB

Benim suyumum hepsi geliyordu sanki zaten hasteneye 2saatte gittik dr suyu azalmış inşl cabuk doğum yaparsın demişdi.. iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi poyrazinannesi

topiğimiz hayırlı olsun.. 1Melodi arkadaşımıza ve yarenimize geçmiş olsun diyoruz.. ve hepimize hayırlı doğumlar diliyorum arkadaşlar... günler nasılda yaklaştı ve heyecanla o günü bekliyoruz.. bebişlerimize sağlıkla ve sağlıcakla kavuştuğumuz günleri görürüz inşallah.. hepiniz iyi ki varsınız...:13::13::13:

Gerçekten durduk yere arkadaşının araması ve senin kaale alıp doktoru araman hepsi büyük şans.. ya da kader mi desem.. neyse Allah yardımcı olmuş sana diyelim hayırlı olsun arkadaşım, miniğin sağlıkla güzel günlerde büyüt inş..

bi arkadaş doğum öyküsünü yazmış. bayıldım bayıldım çook beğendim. inşallah bizimki de böyle kolay olur. öykülerden normal ve kolay olanları seçiyorum ki kendimi ona hazırlıyorum. lakin son anda mecburi sezaryen olursam hiiç hazırlıklı olmayacağım bakalım hayırlısı Aşırı Kolay Normal Doğumum Sevgili arkadaşlarım, kiminiz bebeğini kucağına aldı. Kiminiz sabırsızlıkla bekliyor o muhteşem günü. Çok sıkıntılı bir süreçtir hamilelik güzelliklerinin yanı sıra. Sevinirsiniz bir yandan ama kolay değildir 9 ay bir canı içinde büyütmek. Böyle hisseden ve düşünenlere kendilerini çok iyi hissedecek doğum hikayemi sizlerle paylaşmak istiyorum. 2. bebeğime ağustos ayında hamile kaldım ama ne hamilelik. Bulantı kusma sancılar kramplar 3 aylık hamileydim gece yatamaz olmuştum. 9 ayı nasıl geçirdim anlatamam. 38. haftanın sonlarına doğru doktorum iki güne bir nst için çağırıyordu. Ha bugün ha yarın bekliyoruz ama nasıl stres oluyorum. Evdekileri de geriyorum tabii bende sinir hat safhada. Oğlumda doğumuma 25 gün vardı suni sancıyla doğum yaptım. Onda hazırlıksız yakalandım ne olduğunu anlamadım. Bu da bekle bekle gelmedi bir türlü. 39+2 deydim ve günlerden cumartesi 3 mayıs bugün tam bir hafta oldu. Sabah 7:30da kalktım lavaboya gittim. Bir baktım geceden kanlı akıntım olmuş. Hemen eşimi kaldırdım ılık duşa giriyorum sen hazırlan dedim. Çanta falan hazırdı zaten. Bir yandan dua okuyorum bir yandan hazırlanıyorum. Sancım falan yok, bugün doğum olacak ama bende sancı yok diye yine korku başladı bende suni sancı verecekler diye. Saat 8:00da hastanedeydik. Doktorum daha gelmemiş. Hemen ebeye yolladılar beni hem nst hem muayene için. Nst de sıra vardı doğum salonunda muayeneye aldı ebe hanım. 8 cm açılman var hiç mi sancın yok dedi. Yok hiç sancım yok dedim. Nst ye bağladı hemen acil olarak yatış işlemlerini yaptırdı. Doğumun başlamış ayakta gezinme falan dedi. Ben hiç doğuracak gibi değilim ağrı yok sızı yok Neyse yatış işlemleri halloldu bu arada yavaş yavaş ağrım başladı 1-2 dk kadar süren ama çokta şiddetli olamayan sancılarım var. Yine hesaba katmıyorum ben çünkü suni sancının yanında bunun lafı bile olmaz. Yat dedi ebe hanım ama ben sürekli yürüyorum ağzım bıdır bıdır dua okuyor. Annemi aradım gel diye aklıma gelen arkadaşlara eşe dosta haber ettim dua edin diye. Doktor geldi hemen doğum salonuna aldı beni. Önlük giydirdiler damar yolu açtılar. Doktor bile hayret etti. Senin yerinde başka biri olsa yıkardı burayı niye sesin çıkmıyor senin dedi. Çok mu sabırlısın yoksa cidden mi sancın yok dedi. Hocam sancım var ama çok değil öyle bağırıp çağıracak kadar dedim. Neyse çatala çıktım ama bacaklar titriyor sancım yok ama korkuyor tabii insan. Epidurale gerek var mı hocam dedim güldü bana 8 cm açılman var 15 dk ya doğum olacak ne gerek var dedi. İlk sancımda ıkındım harikasın dedi doktor kızının saçları elimde ikinci sancında daha kuvvetli ıkın bebeğin gelecek dedi. İkinci sancımda çok kuvvetli ıkındım ve meleğim dünyaya geldi. Hiç bağırmadan çokta acı çekmeden 4 tane dikişle 10 dakikada ikinci doğumum elhamdülillah sıkıntısız bitmiş oldu. Ben içeri girerken eşimde kapıda bekliyordu. Ablamı almaya gitmiş normalde 15 dk da gider gelirdi. Onlar gelmeye ben doğurdum odama yattım kızımı seviyordum şok oldular beni öyle görünce. Hanım ne o doğum yapmamış gibisin dedi eşim Velhasıl kelam çok çok kolay oldu doğumum ve sonrası. Dilerim sizlerinde öyle kolay olur. Bir kaçta tavsiyem var. Karanfil suyu, hurma aldım ağzıma hemen. Birde rahim otu vardı bende oğlumun doğumunda da onu kullandım. Hatta konu bile açmıştım. Mekke'den geldi bu ot. Kupkuru küçücük bir çiçek. Doğum sancısı başladığı an suya koyuyorsunuz öyle büyüyüp açıyor ki hayret edersiniz. Çiçek açıldıkça annenin rahmide açılıyor. Birde dua. Ben bütün bunlara tüm kalbimle inandım. Hangisinin faydası var yok bilemem. İnanç meselesi. Dilerim Rabbim bütün doğum yapan canlıları darda koymaz yardımcısı olur. Ne kadar olsa candan can ayrılıyor. Annenin tüm günahları siliniyor doğum sırasında. İnşallah bir nefeste kurtulursunuz. Benim doğum hikayem böyle. Umarım sizlere cesaret vesilesi olur

ben de 3 haziran anne olduuuum))))Allah herkese nasip etsin. ben hep sezerysn istedim cok. korkuyordum normal dogumdan. ama esim ve doktorum beni normal doguma yonlendirdi bende kabullenmustim. artik normal. okdun istiyordum.37ci haftamdan dojtorum cati muayinesine cagirdi. ve bebegin daha dogum kanalina inmedigini soyledi.38de yine gittik yine inmemisdi.39da gittik bizim yaramaz yine inmemisti. doktorum ilk hamilelikte simdiye inmeliydi kanala. daha inmez dedi yarin gel sezeryana alamim. cok heyecanlandim. cok korkuyordum ya olursem esim ve bebegim napar diye. aslinda bu korku hmilelik boyunca vardi bende ama ogun daha bi siddetlendi))ertesi gun39+3 gunluk hamilelikte spinal sezeryan olum. cook kolay gecti. kizim dogdu. mukemmel bi diyguydu. rabbim berkese nasip etsin. hic agrim olmadi. aksami ayaga kalktim.. simdi ikiay 20gunluk. zeynepib benim melegim iyiki varsin.

meltem hastanesinde istanbul haznedarda poyrazinannesi

Gercekten oyle arkadasim. basrol de sen ve kahramanin doktorun en buyuk yardimcin ve guc kaynagin da yaradan. doguma saatler kala tanidigim dr benim en buyuk sansimdi. o cesaretlendirmese ordaki ebe butun sabri ve destegiyle beni inandirmasa inan olmayacakti bu dogum. cikmaza zora girdi bir ara hersey. dunyam karardi gibi hissettim bir an. ama sonra o son kalqn gucumle oglum dogdu ve ben de dogdum. mucize denilen kelime bile inan yetersiz.

ne kadar aceleci bebişleriniz var böyle annesi.. ama bak 10 gün gibş kısa bi sürede toparlamış kendini maşallah artık beraber evinizdesiniz oohhh... kaygılarını hikayeni okurken dahi hissettim Allah bidaha benzerini bile yaşatmasın.. hadi bakalım darısı bizlere

Çooook güzel bir hikaye. Ağlayarak okudum canım. Söyleyecek sözler tükeniyor böyle bir durumda. Gerçekten kendim yaşamış gibi hissettim. Zaman yaklaştıkça heyecanlanıyor insan. Allah size bagışlasın evladınızı. Darısı bu topige güzel hikayeler yazmamıza

İşte bu da benim doğum hikayem Şekli: normal doğum Tarih:03.06.2014 Bdt:29.06.2014 1 haziranda pazarı pazartesiye bağlayan gece saat 2.00 da suyum gelmiş halde uyandım bi baktım eşimin pijaması bile ıslanmış hemen banyoya koştum nişanımın da geldiğini gördüm bende bi panik ne yapacağımı bilemedim o an eğer bu durumu bir ay kadar sonra yaşasaydım sakince duşumu alır ağrı gelmesini beklerdim ama zamansız olunca hastaneye gitmenin daha mantıklı olacağına karar verdim. Eşimi uyandırdım sakin ol heycanlanma ama suyum geldi diyerek o da hemen hastaneye gidelim dedi zaten ve gittik. doktor muayene etti 1 cm açıklık var satından eminmisin dedi evet dedim bu açıklık kapanabilir de devam da edebilir gözetim altında tutalım dedi yatış verdi. Biz oh iyi açıklık kapanırsa gününü doldurur inşallah bebeğimiz diye dualar ederek 10 dakikada bir giren hafif adet sancıları eşliğinde hastanede sabahladık bu arada 3 litre serum yedim ara ara nst ye bağlandım ama ağrı çıkmıyordu eşim anneni çağıralım canım diyo ben yok doğum olmıycak daha erken diyorum neyse sabah oldu tekrar muayene açıklık iki santim olmuş. Doktor ooooo sen doğurursun dedi ne demek istedi bilmiyorum normal doğuma müsaitsin olarak yorumladım ben o lafı sonra eşim annemi aramış annem geldi falan o gece de annemle sabahladık hastanede ama bu gece dünden farklıydı acayip ağrı çekiyordum 7 dakikada bir ve kıvrandırıyordu ağrı gidince uykuya dalıyordum sabah 4 den 7 ye kadar bu şekilde sancı çektim 7 de tekrar muayene ettiler 8 cm olmuş açıklık doğum başladı eşine haber ver gel dediler ben de çıktım dua et şu kapıdan bebeğimizle çıkacağım inşallah birazdan sevgilim dedim annemi sordum fenalaşmış garibim yukardaymış ve girdim doğumhaneye ebe lağvam yapalım mı dedi kahvaltı yapmadım zaten dedim gerek yok o zaman dedi masaya aldılar hazırladılar bakalım tamam değilse açılma ben bi çay içeyim dedi doktor o kadar rahat yani tekrar baktı 10 santim harika hadi başlıyoruz dedi nefesler, bağırarak ıkınma, sessiz ıkınma derken bebeğimin başını gördük sonra üf üf üf üfleme derken doğum tamamlandı(8:45) sanıyordum ki asıl zor olan kısmı yeni başlıyormuş DİKİŞ! Aslında iğne yaptılar ilk dikişler acımadı ama son dikişler acıdı gerçekten dikişten sonra plesantayı çıkardı doktorum. parça falan kaldı mı diye iyice içeriyi kontrol etti ve beni tebrik edip çıktı. Çok hanım çok cici bi kızsın çok dirayetlisin maşallah çok güzel bir doğum yaptın falan dedi ben de ona teşekkür ettim çünkü rahatlığı çok etkiledi beni ben de çok rahattım sayesinde Anestezisiz suni sancısız tam istediğim gibi bir doğum oldu erken olmasaydı o sancıları evde çekmek isterdim tabi ama nasip. İşin tuhafı doğum sırasında vajinamdan çok makatım acıdı benim sanki makattan çıktı bebiş Ebe bebeğimi bana gösterdikten sonra çocuk doktoruna götürdü o ilk gördüğüm an unutulmazdı. Yanağımı yanağına dokundurdum beni hissetsin istedim. ÇOK GÜZEL BİR DUYGUYDU Rabbim isteyen herkese tattırsın inşallah bu duyguyu bebeğimi iki saat vermediler mama vermişler ilk yarım saatte emzirmek nasip olmadı yani bu yüzden bebeğim zor alıştı emmeye ve sarılık oldu 5 gün sarılık yüzünden hastanede yattık şimdi 21 günlüğüz elhamdülillah iyiyiz sarılığımız daha geçmedi tam olarak ama sağlıklıyız mutluyuz ALLAHA BİNLERCE KEZ ŞÜKÜRLER OLSUN Son kontrolde doktorum iki sene sonra tekrar çocuk yap gel doğurtalım birlikte dedi. Normal doğumdan korkan varsa hiç korkmasın lütfen bir kadın bunu tolere edecek donanımda yaratılmış inanın katlanılmayacak bir acı çekmiyorsunuz. BEBEĞİMİZ 2270GR 49 CM olarak dünyaya geldi hoş geldi sefa geldi yuvamızın huzurunu mutluluğunu artırdı. Bizim ve bu hikayeyi okuyan herkesin huzurunun daim olması dileklerimle.

Allahıma binlerce şükürler olsunki 9 ay boyunca gün gün sayarak her detayını araştırıp herşeyin en iyisini yapmaya çalışarak beklediğim mis kokulu yavruma sağlıcakla kavuştum. .. Allah isteyen herkese bu muhteşem ve tarifi mümkün olmayan duyguyu yaşamayı nasip etsin diyereekk başlıyorum hikayemi yazmaya... Ben başından beri sezeryan istediğim icin ve bebeğimde bu gidişle 4 kg üzerinde olacak gibi göründüğünden sondan bi önceki randevumda doktorum bu tatlı cadı biz beklesekte beklemeyebilir heran gelebilir ama biz sezeryan tarihimizi 4 haziran olarak verelim dedi ve biz evimize geldik... ertesi gün evimde annemler temizlik yaptılar herşeyimizi hazırladık ama tabi dilimizde hep çarşamba 4 haziran var :) işler bitti akşam annem eşim ben tv karşısında oturuyoruz benim karnım bi sağa bi sola inanılmaz bi hareketlendi kızım içerde her zaman çok hareketliydi aslında ama bu seferki cok bi başkaydı... babasi espri yapti karnımı severken kızım gelmek mi istiyomuş artık yanımıza falan diye bende yok babası daha 4 günü var kızımın hem hiç ağrım falan yok diyodum... güzelce yattık hepimiz ve ilk defa deliksiz bi uyku uyumuşum sabah saat 8de birden tutmama imkan olmayan istemsizce boşalan bi suyla uyandım... Amanın dedim kendi kendime kızım harbiden geliyo :) normaldede sakin bi yapım vardır daha doğrusu kendimi telkin etmeyi çok iyi yaparım... içimde panikledim birden ama aklıma doktorun dedikleri geldi birden " tatlım bu bebek beklemeyebilir sakın panikleme suyun falan gelirse gece gündüz farketmez Medicanaya gel 13. kata çık onlar seni hazırlayana kadar ben gelirim" demişti.. Emin olabilmek için tuvalete gittim baktım tuvalettede kontrol edemediğim bi su geliyor benden ara ara tamam dedim meleğim geliyor... Önce annemi uyandırdım sakince kadın bi ne olduğunu anlayamadı sonra kalktı eşimi uyandırdık beraber.. Eşim bana göre panikli biridir onu korkutmadan uyandırdım Aşkım hadi uyan dedim sakin sakin gözünü açtı dedim aşkım korkcak bişey yok ama benim suyum geldi dedim... yatağın icinde anlamsizca bakti yüzüme hoca demişti zaten falan demeye basladi panikten yazik yavrum ne dediginide bilemedi sonra ben hemen doktorumu aradım anlattım tamam canım sakin ol hadi medicanaya gel alalım kızımızı artık dedi... bende bu ara internette suyun gelmesini falan arastirmistim hep su gekdikten sonra 6 saate kadar doğum gerçekleşir cümlesi aklimda kalmış.. bizimkiler panikten koridorda bi sağa bi sola gidip duruyolardi dedimki ben bi duşa giriyorum eşimede dedim aşkım sende hemen fotografciyi ara biz doğuma kesin gircez dedim ve duşuma girdim güzelce... hepimizde bi panik var birbirimize çaktırmasakta ama hepimiz görevlerimizi yerine getirmişiz... annem hazirladigim tüm süsleri almış eşim hemen kahvaltilik bişeyker bişeyler atıştırmiş hemen doğuma gireriz tansiyonum düsmesin diye bende fotografcim gelecek ya duştan çikinca saçimi güzelce kuruttum fönlü gibi yaptım makyajimi yaptım tabi bunlarin hepsini yarim saat icinde yaptık kameram annemlerin evindeydi babama telefonda onu unutmamasini tembihledim ve ciktik evdeen... gittik hastaneye hemsire beni muayene masasina aldi.. ayy tatlim sakin ol evet senin suyun geliyor hocamda bi baksin yinede dedi.. hoca kapidan girdi daha uzaktan bi bakti bana 1 sn falan hadi canim kalk hadi çık yukarı seni hazırlasınlar bende hemen geliyorum dedi. biz çıktık yukarı odamız verildi fotoğrafcim hemen birkaçpoz aldı bu arada..2 tane hemşire geldi beni hazırlamak için Üzerimi çıkarıp sadece ameliyat önlüğü ile kaldım hemen nst'ye bağladılar beni minişimin kalp atışları gayet normaldi Çok şükür ki... bu arada diğer tüm aile fertleri hemen hastaneye koşmuşlar sağolsunlar.. beni tekerlekli sandalyeye bindirdiler aileme el sallayıp girdim doğumhaneye... içeri girergirmez sandalyeden indim başıma bone taktılar birde terlik giydirdiler baktım içerde birsürü doktor, Hemşire var. Ortada bi yatak vardı yanına 2 basamak koymuşlar diğer taraftada anestezi doktoru oturmuş beni bekliyordu. Basamaklardan çıkıp belim anesteziciye doğru olacak şekilde oturdum. Omuzlarımı aşağı verdim Çenemide iyice göğsüme doğru yaklaştırdım nerde çalışıyorsun nerelisin falan derken zaten anesteziyi vermiş bile bana hiç ama hiççç canım yanmadı.. işi sadece benimle ilgilenmek olan 1 tane hemsirem vardı başımda saçlarımı okşadı bana herşeyi olmadan önce anlattı. Anestezici iğneyi vurunca Hemşire dedi ki Canım şimdi ayaklarının ısındığını hissedeceksin sonra biz seni yatıracağız dediği an zaten benim ayaklar uyuşmaya başlamıştı bile... o andan sonra ayaklarım tamamen benden bağımsızdı . Önüme bir demir koyup üzerine örtüler örttüler benim görüş alanımı kapattılar.2hemşire önde hazırlık yaptılar derken doktorum geldi ama ben bi yandan eşimi bekliyorum neyse ki doktorun peşine eşim ve fotoğrafcimda geldi daha bi rahatladım. O kadar heyecanlıydımki ama orda yatarken bir garip oluyor insan ne düşüneceğini bilemiyor öyle kuzu gibi yatıyodum.-. Eşim gelip elimi tutunca daha bi rahatladım... Doktorum benle biraz sohbet etti "Senin kız su koyuverdi" diye espri yaparken beni kesmiş :) Canım şimdi seni bir kontrol ediyorum dedi 0 sırada başımdaki hemşirem şimdi karnında biraz baskı hissedebilirsin dedi gerçektende o sırada doktorum karnıma bastırdı vee hayatımın yeni rengi dünyamıza geldi. Doktorum bana senin ağrında gelmiş canım dedi halbuki ben hiç ağrı sancı Hissetmedim.. Bebeğimi çıkardı doktor kordonu keserken "Ayy tontişşş " dedi.. Bende sürekli eşime soruyorum geldi mi diye o arada doktorum minişimi kaldırdı ve bize gösterdi. Sonra hemen kızımızı muayene masasına aldılar kuzum ağlamaya başladı her kontrolü bitti minişimi giydirdiler ve bize getirdiler... ilk aile pozumuzu verdik... Ondan Sonra bebek eşim ve fotoğrafCI çıktılar Bundan sonrası insana daha uzun geliyor biran önce kızıma kavuşmak istiyordum. Dikiş işlemi sürerken hemşire dedi ki Canım şimdi biraz miden bulanabilir rahat ol bu beklediğimiz bir şey dedi ve biraz sonra benim midem bulanmaya başladı ama tabi mide boş olduğu için öylece kaldı ve geçti Zaten ameliyat toplamda 1 saat falan ya sürdü ya sürmedi hemencik bitti. Beni diğer yatağa geçirdiler ve odama götürdüler minişime kavuştum Hemşire hemen geldi ve ilk emzirme işini hem bana hem de miniş kızıma büyük bir Sabırla öğretmeye çalıştı 0 an işte Anne olduğumu ilk kez bukadar net anladim.. Allahıma binlerce kez şükürler olsun...1gece yattık hastanede belimde epidural vardı ağrım oldukca butona bastım böylelikle hiç rahatsızlık çekmeden atlattım Ertesi gün dikiş yerimdeki bantı çıkarmaya kendi doktorum geldi bantı açtı eşimde izliyordu Doktorum döndü eşime dikişleri gösterdi "Abi işçilik nasıl olmuş" diye espri yaptı. Çok Şükür ki hiçbir ağrım sızım olmadan atlattım ameliyat kısmını... Doktor seçiminin ne kadar önemli olduğunu 0 Zaman daha net anladım. Yaptığım doğru seçim için kendime teşekkür ettim :) minişimle evimize geldiğimizden beride hiçbir sıkıntım olmadı hemen normal hayatıma döndüm .. Artık hayatım gerçek anlamını buldu. Varım yokum Kızım oldu iyi ki doğdu meleğim... Günler o kadar dem doluki hikayemi tamamlayıp size yazmak birkaç günümü aldı. Darısı meleklerine kavuşmayı bekleyen herkese olsun inşallah... Hepinize iyi doğumlar...

hayırlı olsun topiğimiz inşallah melodi arkadaşımıza hayırlı olsun tez zamanda iyileşip aramıza gelsin bizlere de buraya hayırlı haberlerimizi yazmayı nasip etsin...

süpersin arkadaşım.. bu yoldaki azmine, rahatlık ve pozitifliğine, dayanma gücüne hayran kaldım.. bravo &#128079; Allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inş.. Tebrik ederim

Tamm Pufpuff'a göre bir hikaye oldukça samimi.. Canım acı tecrübelerinin sonunda mis kokulunu kucağına almışsın,, ağrıların sızıların için üzüldüm dediğin gibi bünye meselesi bende hiç ağrı falan olmadı. Köfteni öpüyorum kocaman Allah'ım uzun ve sağlıklı ömürler versin yavruna Önceki

hayırlııı olsun inşalllah.. Allah ım sağlıklıca büyümeyi, büyütmeyi nasip etsinn... bizlerede anlatmayı nasip etsin bebişlerimizi hayırlısı ile... pembesebboy

Canim kavustun bebegine darisi basimiza. Rabbim anneyle babayla saglikli buymek nasip etsin yavrunu...

bol maceralı bir doğum hikayesi de benden... Sat'a göre 39+5 usg ye göre 38+1 haftamızdaydık... 31 mayısta 9 ay boyunca takibimi yapan doktorumu değiştirdim, onun hesaplamasına göre pcos tan dolayı geç yumurtlamıştım ve bdt 16 hazirandı... son aylarda sürekli aldığım kilolardan başlayarak herşeye bir bahane ile yaklaşmaya ve beni sezaryene ikna etmeye çalıştı, son dönemler güvenimi kaybetmeye başladım doktoruma, çünkü sürekli üstüste bahaneler sıralıyordu... net bir şekilde bu nedenle normal doğum yapmamalısın dese zaten ısrarcı olmazdım... bebeğimin kilosunun, baş ve göbek çevresi ölçüsünün fazla olduğunu söyledi, olsun dedim deneyelim normal doğumu, bu defa tansiyonumu oracıkta 15-11 ölçtü ve hemen almam lazım bebeği pztsi alacagım dedi... madem o kadar acil neden 2 gün bekliyoruz diye sorduğumuzda kendisinin pztsi müsait olduğunu söylerek ilk potu kırdı... ben takip edip bekleyelim dedim olmaz sen de bebeğinde ölürsünüz gebelik zehirlenmesi olur dedi, ne bir tahlil ne bir kontrol... ve bunu annemin yanında söyledi annem fenalaştı neredeyse doktorun yanında.. apar topar çıktık o lanet yerden ve başka bir hastaneye gittik, acil serviste tansiyonum ölçüldü 3 defa ve 11-7 çıktı... orada dr un yalan söylediğine iyice emin oldum ve o hastaneden bir hekimden hiç tanımadan rastgele randevu aldım pazartesi için... her şeyde bir hayır var, çok doğru bir karar vermişim çok şükür... pztsi yeni doktorum gerekli tahlilleri yaparak gebelik zehirlenmesi riskimın olmadığını, tansiyon, karaciğer, vb değerlerin normal olduğunu söyledi... dahası bebeğin ölçüleri normal doğuma müsaitmiş ama suyumuz azalmış ve ondaki usg de sat ile uyumlu çıktı gebeliğim yani 40. haftamın içindeydim... nst de iyi çıkınca, suyun takibi için ertesi gün görüşmek üzere hastaneden ayrıldık... ertesi gün suyun sınırda olduğu ve 2 günden fazla beklemenin riskli olacağını öğrendik... diğer dr su azlığından bahsetmemişti bile... o günkü nst dengesiz çıkınca, 3 haziran salı yatış yaptık apar topar... rahim ağzına ilaç verildi ve gerekli yumuşamanın olmasını bekledik, ancak bebegin başı yukardaydı ve normal doğum için 3 gün beklememiz gerekebilirdi, üstelik 19 saat sonunda hiç açılma olmadı ve ben açılma olmaksızın 4 saat kadar sancı çektim... 4/6/2014 Çarşamba günü usg kontrolünde kordonun bebegimın boğazına çok yakın olduğunu da görünce hemen sezaryene karar verdik, 14.00 da spinal sezaryene girdim 14.30 da oğlum dünyaya geldi çok şükür... ameliyat zor geçti çünkü 2 kat kordon dolanmıştı ve operasyonun süresi bu yüzden uzadı... bebeğimin solunum sıkıntısından dolayı bana bile göstermeden yoğun bakıma aldılar... bebeğimi görmeden ameliyatın sonlanmasını beklemek korkunçtu... sonrasında da kalkamadığım için hemen göremedim oğlumu ve o agrılar daha da katlanılmaz geldi bana... akşam ilk ayaga kalkışımın ardından sondayı çıkarttırdım ve ağrıdan sürünerek yoğun bakıma indim, oğlumu gördüm ama bu defa da ağlamaktan dikiş yerimin acısı ikiye katlandı... ertesi gün çok şükür sütüm geldi ve oğluşumu yoğun bakımdan odaya çıkardılar, bir gecede odada fototerapi aldık, sarılık değerimiz de normal sınırlara indi çok şükür... bundan daha büyük mutluluk var mı olur mu bilmiyorum ve sanmıyorum... bu gün 17. günümüz, maşallah sakin ve keyifli günler geçiriyoruz oğluşumla... Rabbim isteyen herkese bu duyguyu yaşatsın ve evlatlarımızı bize bagışlasın inşallah

doğum yapan arkadaşlarımı canı gönülden tebrik ediyorum... 9 ayın sonunda busüreci sağlıcakla bitirmişsiniz ne kadar güzel... darısı başıma ve başımıza inşallah...

bende oyle anladim canim. sanki normal dogurmus sandim. Allah herkrse nasip etsin. Amiin

6-7 tane belki daha fazla doğum gerçekleşti ama hala hikayemiz yok

Ne güzel bir doğum olmuş canimm. Mis kokusunu doya doya icine çek bizim içinde. Sizinle beraber Guzel saglikli bir omur diliyorum kuzucuguna.. Hepimize böyle güzel kolay doğum olur inş. Ve hemen sutumuz gelir bebisleri mız de güzel güzel emerler S

Ayy şimdi okuyorum şok geçirdim çok heyecanlandım falan tuhaf bişey. Allah analı babalı büyütsün insallah. İyi haberlerini en kısa zamanda beklıyorum heyecanla

Aaaaaaaaaa... 1melodi ciğim İnşallah Yarenciğinle iyisindir Allah analı babalı sağlıklı sıhhatli büyütsün canım...:) Bu ara topiğimiz de hayırlı olsun...:)

Maşallah hepinize cok duygulandim okurken. Rabbim bizlerede hayırlı dogumlar nasip etsin saglikla hayirli bir sekilde bebeklerimizi kucagimiza almayi nasip etsin inşallah :)

Ben kendi isteğim ile hep sezeryan istedim ama olayı biraz hafife almışım itiraf etmek gerekirse.. oooy nasıl ağrım acım oldu bi ben bilirim, ilk 15 gün kendime tam gelemedim yatamadım oturamadım kötüydü yani.. dediğin gibi hiç iyileşmeyeceğim gibi geliyordu.. geçip gidiyor işte.. Allah'a şükür atlattık ve mucizelerimiz yanımızda.. hikayenide bi çırpıda okudum ve hatta ortada biyerde ufaklığın aniden normal yolla geldiğini yazacakmışsın gibi izlenim aldım Allah her zaman sağlıklı olmasını huzurla mutlulukla büyümesini nasip etsin size bağışlasın canım..

Canım pufpuffum sağol.. Darısı sana ve diğer doğum yapacaklara olsun inşallah.. Canım sondayı çıkarırken hafif bir yanma oluyor ama saniyelik birşey sonrasında acıma falan olmuyor. Çıkartınca bitiyor herşey.

Melodimin hemen iyileşip yaşadıklarını duygularını deneyimini bizimle paylaşması dileğiyle topiğimiz hayırlı uğurlu olsun...

yeni topiğimiz hayırlı uğurlu olsun.. ciciler hazırlıklar derken doğum hikayelerini de duyacağız hayırlısı ile zamanlıca.. Yaren'cik erkenden geldi sabırsızlığından eminim o da sağlıkla büyüyecektir. darısı hepimizin başına inşallah zamanlıca..