Eşimle bu ay çok kötü zorlanıyoruz. Daha önceden de zorlaniyoduk ama ilk defa böyle oldu. Kendisi avmde çalışıyor maaş konusunda günü gününe yatirmiyolar primleri geç yatirıyorlar falan. Maaş günü 5 ı ile 10 u arası. Sağdan soldan annelerimiz babalarımız ufak ufak yardımcı oluyor ama eşimin tarafı bitik artık. Diğer konuya gecicek olursam annem çalışıyor ve kendi isteğiyle bana 1700 TL emekli maaşını vereceğini söyledi. Yanlız annem yeni boşandı sayılır bizle yaşıyordu ve yeni ev kurdu yerine sıfırdan. Haliyle parası yok bize de para vermedi. Bugün 200 tl kadar verdi eşime söyledim ticketinde yaticak zaten bu bizim maaşına kadar idare eder dedim. Sinirlendi sen hiç düşünmüyo musun faturaları. işte annen vermicek miydi falan. Dedim kaç defa soylicem annem ev kurdu haliyle bu ay yok. İşte biraz tartıştık psikolojisi bozuk bi kaç aydır falan. En son dedi ki tamam benn artık dusunmuyorum biraz da sen düşün borçları faturaları son tarihlerine de bak olur mu? Biraz da. sen düşün nasıl öderim bunları diye dedi bana cevap vermedim yazisiiyoduk. Yani bende şöyle diyorum hep zaten hayatımız zor iyice strese girip birbirimizi üzmeye devamlı para konuşmaya gerek var mı. Bunu ona da söylüyorum ters tepiyor. Senin tatlı canın sıkılmasın diyor. Ben 2.5 yaşında kızımız var memeden yeni kesildi 2.5 haftadır onun öfke. Nobetlwriyle uğraşıyorum. Tuvalet eğitimine henüz geçmedik acaba diyorum krese gönderip ise mi girsem? Hiç içime sinen bi durum değil ama böyle gecinemiyoruz. Bi akıl verin kafayı yemek üzereyim. Cocuğa bakabilecek biri yok bu arada. umudumuz

Çalışmalısın tabii. Madem geçinemiyorsunuz öyle anneden babadan gelecek parayla geçim olmaz ki. Eşin ek iş yapsın sen de mesleğini yap bence hemen

Az önce aradı ozurdiledim ben onu anlıyorum o ise giderken ben yoruluyorum. Hep gidip elde hicbisey olmadığını gördükçe ben üzülüyorum inanın her yolu düşündüm sosyal medya aracılığıyla mi yapsam bişeyler diye kızım küçük diye. Tuvalet eğitimini verip öyle gireyim diye düşünüyorum umudumuz