allahım benim doğumumda çok zor oldu ama muhteşem birşey hala düşündükçe tüylerim diken diken oluyor iyiki doğurmuşum kuzumu yaa. o ağlama sesi kulaklarımdan hiç gitmez doğar doğmaz saate bakmıştım sancılarla insan ölüyorum diyor... ama oğluşum için herşeye değermiş annesinin bitanesi yerim ben kuzumuuuuuuu Cerennn Berke'nin

aslidirek Duruşkom

Doğum hikayeme kaldığım yerden devam ediyorum 11 Mays sabaha kadar uyumadım heyecanlımıydım korkuyormuydum bilmiyorum ama sabah zor oldu. sabah 6 da kalktım duş aldım giyindim evdekilere kahvaltı hazırladım 7 de kaldırdım onları. Herkes sakindi hazırlandık ve hastaneye geldik. Eşim işlemler için vezneye gitti biz doktora orda hemşire beni çağırdı 4. kata çıkardı kapıda doğumhane yazısını gördüm içeri bi girdim hemen beni soydular eşyalarımı poşetlediler lağma NST derken yanıma 2 hasta daha geldi nasıl ağlıyorlar hemşireye moralimi bozuyorlar beni alırmısınız dedim ben mutluluğum için ordaydım derken odaya aldılar annem kardeşim eşim şaşırdı tabi sonra sonra ameliyathane için sedye ve asansörde eşimle beraberdik kızımı ilk sen al kucağına dedim alnımdan öptü ve içerdeyim. Hemşirelere kızımın göbek adı Deniz dedim kızıma iyi bakın çok kıymetli ona göre tam bu sırada dr geldi nasılsın dedi süperim hadi dedim dua ettim eşim için kızım için ve başım dönüyordu. Uyanırken birsürü ses vardı herkese susun demek istedim kalabalıktı sesim çıkmıyor ve sadece acı hissediyordum. Annem gördünüzmü çok tatlı diyordu oh dedim kızım iyi eşim nerde derken sesi geldi annem bebeği senin için beklettik dedi hemşire bebeği eşime verdi herşeyi duyuyordum ama sesim çıkmıyordu derken kızım iyimi dedim eşim kızımız yanımızda çok tatlı ve sağlıklı dedi canım acıyor dedim tam 2 saat sürdü kendimi toplamam ve kızım yanımdaydı. okadar şaşkındımki bu benim mi Allah ım çok şükür dedim. Ve kızım Türkiz artık bizimle bugün 5 günlük arada bana yandan gülüş atıyor ömrümsün diyorum. Allah tüm isteyenlere çocuk sahibi olmayı nasip etsin.

14 haftalık hamileyim allah nasip ederse bende mayıs annesi olcam. hikayeleriniz o kadar etkiledi ki beni ağlamaktan gözlerim şişti allahım evlatlarımızı bizlere bağışla yarabbim Cerennn Berke'nin

Canım arkadaşım ne kadar zorlu yollardan buralara gelmişsin daha dün gibi hatırlıyorum istirahat için rapor aldığıno ne çabukta geçti vakitler değilmi yarın sende kuzunu kucağına alıcaksın o mis kokusunu duyacaksın rabbim yardımcın olsun hayırlı haberlerini bekliyoruz. bedef

bende çok niyetlendim ama bir türlü yazma fırsatı bulamadım yaaaa . push ;

Canım zorlu bir yoldan geçmişsin. Ama çok şükür yavrun seni bırakmamış. Yarın inş sağ salim kavuşursun yavruna. Dualarımız seninle allah yardımcın olsun:Saruboceq:

Canım başı zor ama sonu çok güzel biten bir doğum yaşamışsın. Maşallah diyelim kızına da sanada a. s.

sağolun kızlar. amin inşallah!!:Saruboceq:

Bu da bizim hikayemiz... http://www.kadinlarkulubu.com/dogum-oykuleri/280280-hosgeldin-oglum-yasama-sirasi-sende.html esen81 iki aşkım Ahsen ve

Amin canım inşallah Rabbim isteyen herkese nasip eder gerçekten zor ama sonu güzel bir yoldu çok şükür şimdi bebeğimle daha güzel bir yola girdik inşallah hayırlı evlat olurlar cashmir kızım... küçük gün

canım Allah Gülce Nil e de sizede uzun ömür versin. Sağlık ve mutluluk hep sizlerin olsuna. s. a. s. a. s. eFFeKaaN

Görmeyenler için bu da benim doğum hikayem a. s. http://www.kadinlarkulubu.com/dogum... ensesim-defnem-28-nisanda-geldi-hosgeldi.html esen81 iki aşkım Ahsen ve

Çok bekledim ama geldin canım kızım 6 yıllık evliydik ve 3 yıldır bebek istiyorduk bir sürü tedaviler bir başarısız tüp denemesi ne kadar kötüydü hayat. Derken eşim 14 ağustos günü hadi kalk dr a gidelim dedi adetimin 2. günüydü gittik ve hemen muayeneye aldılar her şey rüya gibiydi dr hemen tedaviye başlayalım dedi eşim tamam dedi iğneler ilaçlar ve aynı gün ilk iğnemi kullandım sonraki günler eşim vurdu karnımdan iğneleri her şey çok hızlıydı ve yumurta toplama günü birden her şey ters gitti.8 de hastanede olmamız gerekirken trafikte kaldık 9.5 vardık acilen ameliyathane derken yumurtamın birini kaybetmişim. hepside gidebilirdi. sonra bekleyiş. yarın arıycaz embriyo olmuşsa transfer için çağırcaz dediler. Saatler geçti aramadılar dedik artık olmadı sabaha kadar eşimle ağladık sabah hastaneyi aradım ordan oraya bağladılar ve en sonunda dr çıktı saat 13.30 da burda olun transferinizi yapalım dedi. sevinçten çıldırdım ve transfer 15 gün bitmeyen bekleme süresi 120 tane iğne ne kadar canım acıyordu ama değerdi.12 eylül sabahı tahlilimi yaptırdım saat 3 te belli olacaktı eşime gelirken sen al dedim almadan gelmiş kendim gittim raporu aldım. Zarf elimdeyken açsammı açmasam mı diyordum negatifse düşüp bayılırım ama ya pozitifse derken açtım sonuç pozitifti bembeyaz olmuşum eve geldim eşim olumsuz sanmış sarıldı eline verdim içeri gidip oturdum açtı baktı sadece birbirimize baktık kaldık. Artık bizimde bir bebişimiz olacaktı ve derken zorlu maraton başladı. işe gidiyordum ama korkarak ve idrardan sonra gelen kanamalar düşük tehdidi ve devamlı yatak istirahatim tam 6 ay yattım ama kızım beni hiç bırakmadı. Ve siz en büyük dostlarım sırdaşlarım mayıs anneleri hep yanımdaydınız teşekkür ediyorum hepinize ve artık günüm geldi. Yarın 11 Mayıs 2009 ve kızım geliyor şimdide dualarınıza ihtiyacım var. mutahhara Everything is

pnrhlt DEFNE'm Güzel

bende yazacağım sözde doğum hikayemi ama bi fırsat bulamadım ki evler hep doluydu bi ara yazmaya çalışırım artık esen81 iki aşkım Ahsen ve

canım benım bak o zorlu yoldn gelen prensesın şimdi kollarında... hihoyyyt meleğinde annesını gormeyı okadar cok ıstemişki sıkı sıkı tutunmus annesıne... Allah analı babalı buyutsun cnm benim...:1hug: pnrhlt DEFNE'm Güzel

inşallah melincim. hepimize. bengi_ Deniz'ime kardeş

ayy efet kımsecıkler yazmamış amyıs anaları nerdesınızzz... burayada bı kopı yapınbda ararken zorlanmayalım yafs:CüvCüv: pnrhlt DEFNE'm Güzel

Claries, canim dogum hikayeni okudum. Tüm zorluklara ragmen, mutlu sona bir melekle ulasmissin. Bu herseye deger. Minik kizinla birlikte, uzun ve saglikli bir ömür gecirmen dilegiyle... pnrhlt DEFNE'm Güzel

melincim bengicim şukur hepimize meleklerımız ozlemlerımız kollarımızda.. şimdiki haylazlıkları uykusuz gecelerde hep o anlar aklıma gelıyorr.. ben cok bekledım bu uykusuz gecelerı... bu yorgun gunleriii... Rabbım hepımızın meleklerını korusun...

Allah bağışlasın kızını darısı benimde başıma inşallah bende rahat bir doğum geçiririm normal doğum diyince biraz ürperiyorum ama ne yapalım mecbur anne olmak kolay değil :)) tutkun09

zorlu stresli ama sonu biro kadar güzel bu yolun inşallah bugün vuslata eriyorsunuz canım hayırlı haberlerle gelmenizi dört gözle bekleyeceğizz esen81 iki aşkım Ahsen ve

AMİNN CNM... a. s. cerencim

bütün mayıs kuzularına sağlıklı, uzun ömürler dilerim allahtan. herbirine ayrı ayrı maaşallah hikayeleriniz beni de çok duygulandırdı senağlama ekim anneleri olarak biz de görelim inşallah bu güzel günleri :CüvCüv: firuze-1524 Bal kız & Bal

siribron ve cerencim çok şkr ki mutlu sona ulaşmışsınız... hepimiz değişik badireler atlatmışız yaa.. bu doğum hikayelerinde ortaya çıktı... Allah bebişlerimizin kıymetini blelim diye biraz bizi sınadı sanırım.. ne mutlu ki sonunda hepimizin yüzü güldü.. Allah bebişlerinizle size uzuun ömür versin inş kızlaaarra. s. cerencim

http://www.kadinlarkulubu.com/dogum... buldum-annemquot-kaanimin-dogum-hikayesi.html

Bütün hikayelri ağlayarak okudum valla. Herkesin farklı bi hikayesi var. Çoğumuzunda annesi yanında destek oluyo. Annelik gerçekten çok kutsal ve büyük bi duygu. Bizden çok onlar endişeleniyo bizim için. Allah hepimize sağlıklı doğumlar versin. Hepimizin bebeklerini korusun yarabbim. Sağlıkla onları kucağımıza alıp koklamayı nasip etsin inşallah. tutkun09

Esencim rabbimin hediyesi ahseninizle bir ömür boyu huzurlu yaşarsınız inşallah. Yazdıklarından çok etkilendim meğersem aramızda pco lu ne kadar çok kişi varmış. Bu zamana gelene kadar yaşadıklarımızdan çok bahsetmediğimiz için bilmiyorduk. :Saruboceq:Zorlu bu kadar zamanın sonunda mutlu sona erdiniz ya gerisi boş.:Saruboceq: tutkun09

minik meleklerin anneleri hikayelerinizi okurken ağladım.. bir annenin bebeğini kaybetme korkusunu iyi biilirim benim yaşadıklarım sizinkiler kadar zor olmadı ama miniğimi kaybetme korkusuyla hayatımın en kötü günlerini yaşadım.. Allahıma çok şükürki onu bana bağışladı.. dilerim herkes bebeğine sorunsuz bir şekilde kavuşur... . push ;

Uzun ve zorlu bi bekleyişti bizimkisi... Biraz gözyaşı biraz sürprizle dolu... Yıl 2007 tedavisiz bebğimiz olamayacaını ogrenmiştik eşimle... yumurtlamamda bi sorun vardı.. ilaç tdavisiydi bası cwp vermezse iğne oda olmazsa aşılama sonrası tup bebek... once yıkıldım.. eşim hep tesellı ettı benı annem hep destekçimdi... baslamıstık tedavıye ilk ay.. ikinci.. üç... beşş... derken yoktu bı sonuc.. her ay regilimi gordukce gozyası ve her yenı ay yenı bı umuttu benım için... neysekı olmadı melegım gelmedı o yıl.. tedavıye bı sekılde ara wermiştik... korunmayıda bıraktık nesıl olsa tedavısız olmıcak demişti dr cok zordu... ve 5 ay sonra hamıle oldumu ogrendım.. şaşkındım... daha o saskınlımı atamadan 2 aylıkken henuz melegımın benı bıraktıını o minicik kalbinin içimde atmayı bıraktıını ogrendım.. yı kıl dım... ve tekrar bır korunma ambargosu... tam 6 ay...6 ayı bıtırdıkten sonra tekrar korunmayı bıraktık eşimle veee ılk ayımızda hamile kalmıstım.. haytret verıcıydı... şaşkın endişeliydım ya aynı şey olursa diye cok korktum ama ki yersizmiş anşadım...9 ay endişe içinde gectı gıyebılırım.. ama sonunda dewırmiştik meleğimle 9 ayı... bır oglum olucaktı nasipse... beklenen gun gelmişdi dr 13MAYIS demişti...13 mayıs 2009 un 13mayısı getırecektı oglumu bana... bı oncekı gun uyku gırmedı gozume heycan dolu bekleyiş... sabah erkenden gıttık hastahaneye... yatış işlemlerımız oldu... ve o uzun bekleyiş başladı.. içimde heycan mutluluk korku endişe... karmakarısıktım.. eşim hep yanımda... cok az kalmıstı.. ben genel anestezı ıstemiştim.. amelıyattan 15 dk once yanıma gelen anestezı uzmanı oyle seker oyle babacandıkı benı 10 dk da tawlayıp epıdurale ıkna etmeyı basarmıstı... artık amelıyata hazırlanıcakatım... ebemız geldı odaya... herkezı cıkardı eşim hariç o kalsın dedim... amelıyat elbısemı gıydım.. damar yolum acıldı.. sondam takıldı... ve hazırdım... oglumla kavusmaya onu ılk gormeye sesını duymaya cok az dakıkalar kalmıştı.. heycanlıydım... ve tekerleklı sandalyeyle geldıler.. eşime sarıldım sıkı sıkı ben gelene kadar oğlumuza ii bak dedim... öptüm... dıger tum bekleyenlere el salladım... bekleyın yarım saate gelıcem... we içerdeydım.. herkez kapının dısında kaldı ben içerde... korkuordum sanki... anestezı uzmanı oyle şen şakraktıkı butun korkum onu gorunce gıtmıştı sankı.. benle şakalasıor gulduruor muhabbet edıoryu... belden iğnemi yaptı ve uyustum ewet hazırdım.. dr um gırıd içerı nbr kız bak kavusuon bıtıo artık tum endıselerın deı gulerek... ayaklarım uyusuordu bı sıcaklık... az kalmıştı YAĞIZIM gelıcektı bırazdan... basımda anestezı uzmanı ve ebemız.. bız muhabbetteydık o arada muzık ıstedım... actılar.. fonda serdar ortac calıoru... ve bı cığlıkkkkkkk... anestezı uzmanı ümit beyy bu bı erkek oldu dıe bagırdı:))basımdakı hemşireler annesını karnına işedı bu oglan dıye gulusuolardı.. seı oyle kuwwetlıydıkı, anne bak geldım sonunda dıordu meleğim sanki... amelıyathane ınledi... daha gorememiştim onumdekı perdeden... wee işte azıze ebe getırdı yanıma.. sımsıyah saclı beyazca bı oglan ağlıordu karsımda.. HOSGELDIN ANNEM dedım... HOSGELDIN DUNYAMA... TUM endişelrim bitmişti sonunda sağlıklıydı meleğim... endişeler yerını gozyasına bırakmıştı.. mutluydum... ümit bey dıkılırken sana bı iğne yapayım 15 dk uyu dedi... olur dedım.. gozumu actıımda hızla cıkarttılar benı amelıyathaneden.. korıdordaydım eşim geldı, sarıldı OĞLUMUZ SAĞLIKLI dedi oğlumuz cok guzel cnm... ve odamızdaydık.. kucaıma werdıler YAĞIZIMI o kokusu o bakışı herseye bedel öyle guselkiii... öyle masum duruordukı karsımda... benımsın canımsın herseyımsın anenemm... SENI bıze werdiğİ kavusmayı nasıp ettiği için Rabbıme bınlerce kez sukurker olsun... HOŞGELDİN MELEĞİM, ewimize NESE SES MUTLULUK GETIRDIN... HOSGELDİN DUNYAMIZA ANNEM... tutkun09

saol cnm... hepımız aldık sonunda meleklerımızı kucaımıza hayırlısıyla.. sağolasın cnm benımŞeniz cerencim

2009 mayıs kuzuları bıraz aceleci cıktı galiba...:ecrin_bebek:nısan ayında yavas yavas gelmeye basladılar... acılışı yaptık kısacası... dogum oykunuzu bu baslık altında, kuzucuklarını bekleyen mayıs annelerıyle paylasmaya ne dersınız... dogum yapanların hıkayelerınızı beklıyoruz bacılar...:CüvCüv:a. s. henuz dogum yapmamış arkadaslara kolay ve hayırlı dogumlar dılıyorum... Allah hepımızı bır avazda kurtarsınnn...

canim benimmmm :) cok sukur maratonun sonuna geldin kuzucunla :) neler neler yasadik bu 9 ayda :) ama hamdolsun bitiş çizgisine vardik :) yarin dualarimiz seninle canim.. saglikla melegini kucagina al inşaAllahhhh :) S

Hhikayeleri okurken çok ağladım. Allah hepimizi hayırlısıyla kurtardı. diğer tüm hamişler de sağlıkla kurtulurlar inşallah benim hikayem: eşimle 4 yıldır evliyiz.3 yıl bebek düşünmedik. çalışma şartları derken. aslında bana kalsa 2 yıl daha düşünmüyordum. çünkü bir köyde zorunlu hizmet yapıyorum ve 2 yıl sonra bitecek. ama eşim çok istiyordu. ve geçen sene ağustosta çalışmalara başladık. hemen ilk denemede olmaz heralde diye düşünürken hamile kalmıştım bile. ilk 3 ay zorlu geçirdim bulantılardan dolayı. sonra bebeğim beni hiç üzmedi. normalde doğum tarihi 21 mayıstı. ama ben sezeryan istiyordum ve 11 mayısa gün verdi. ama 7 mayıs günü ağrılarım vardı nstye girdiğimde hafif sancılar göründü. doktorum 3 gün beklemeyelim istersen alırım yarın dedi. elim ayağıma dolaşmıştı ne yapacağımı şaşırdım panik oldum, eşimle konuştuk ve 8 mayıs günü sezeryan olmaya karar verdim. sabah saat 10da hastanedeydik. yatış işlemleri yapıldı ve damar yolu açılacaktı. aptal hemşire beceremedi. başka hemşire geldi başka yerden açmaya çalıştı. ben iyice stres oldum. nerdeyse bayılacaktım. fenalaştım. çok kötüyüm dedim. eşim başımda benim o halimi görünce ağlıyor bir yandan elimi tutarak bana teselli veriyordu. yaklaşık 10 dk sonra bayılmadan bu durumu atlattım. hemşirelerden biri gelip sen daha damar yolu açılırken kötü oluyorsun. nasıl spinalle doğum yapacaksın dedi. o anda beni bir panik sardı. çok korkmuyordum mutluydum. odamda annem, babam, ablam, yiğenim, eşim, kayınvalidem, kayınpederim bekliyoruz. ben hemşire beni alıp götürecek diye korkuyorum her gölgeden. sonra geldi hemşire beni hazırladılar. çok mutlu ve gülerek girdim ameliyathaneye. ama içerisi çok korkunçtu. suratsız birçok insan hemşireler hastabakıcılar. ben heycandan ölcem bir kişi bile telkinde bulunmuyo herkes birbiriyle sohbet ediyo. yapayalnız ve çoook çaresiz hissettim kendimi orda. anestezi uzmanı iğneyi yaptı belimden. sonra doktorum geldi. bacaklarım uyuştu. ve ameliyat başlamıştı. doktorum ağrın var mı dedi. benim sol tarafımda. inanılmaz bir ağrı oldu. bacaklarım uyuşmuştu ama ağrıyı çok kötü hissettim. öyle söyleyince tamamen uyuttular beni. keşke ağrım yok deseydim katlansaydım. bebeğimin doğduğu anı göremedim. sadece hatırladığım görüyorsun dimi bebeğini diye biri konuşuyodu başımda. ameliyathaneden çıktığımda yine sancılarım berbattı. eşimi gördüm ilk beni bekliyordu. ben bacaklarımı kıvırmak ayağa kalkmak istiyordum. yalvarırım beni kaldırın diyordum. odama geldim bir baktım bebeğim yatağında. ben daha doğurmadım sanıyorum. bebeğime bakıcam dedim bir yandan inliyorum bir yandan bebeğimi istiyorum. bebeğimi gördüm. harika bişeydi o benim 9 ay karnımda taşıdığım bitanecik meleğimdi. onu gördüğümde hissettiğim duygular çok karmaşık ama mükemmeldi. esmer bir bebek bekliyordum ama kumraldı. canımdı. benden onu ayırmışlardı ve tek beden olmaktan ayrılıp iki farklı vücut olmuştuk. onu gördükten sonra 2 saate kadar ağrılarım da geçti. emzirmeye de başladım. dünyanın en mutlu insanıydım. bir de dışarda hala hayat devam ediyordu. ben sanki hayat durmuş sanıyordum. ve herkes bebeğimi bekliyor diye düşünüyordum. küçük prensesim artık bizimle. bize gülücükler atıyor. onun gülümsemelerini dünyada hiçbişeye değişmem canım kızım BERıLim. seni çok seviyorum

ooo doğum hikayeleri artıyor

evet şimdi sıra bende 5 yıllık evliyim ve hep bir bebek istediğim için hiç korunmadım... pco olduğum için sorun benden kaynaklanıyor diye düşündük ve tam 1 yıl hasekinin yollarını aşındırdım... bu ay spontan dediler sonraki ay çatlatma iğnesi vs vs vs en son aşılama yapılacak denildi ve eşimle saba yola çıktık... ve sonuçç: KESıNLıKLE TÜPBEBEK o kadar ağladım ki ve hastane arayışına girdik. eni ev almıştık parasızlık cabası ama rabbim veriyor işte darda kalana yardım ediyor Rabbim ilk deneme başarısız hiç üzülmedim olur dedim 2. denemede üçüzlerime hamile kaldım...7. haftada okuldayken bir sıcaklık hissettim.. o anda içimden bişe koptu benden ayrıldıklarını anladıım yine de bir ümit koştuk hastaneye... beni terk etmişlerdi meleklerim sonra maddi zorluklar yine deneyemedik... eşim ailesinden istedi vermedilerr... tam bir yıl sonra tekrar bir denem yaptık 3 denem taze deneme genetikte yapıldı kesin tutar dedik ama yine negatifff... tamam dedim biti artık benim hiç bebeğim olmayacak bütün arkadaşlarım hamile psikolojim sıfırken eşim hadi dedi dondurulmuş embriyolaarı deneyelim olmazsa bidaha lafını etmiycem dedi ve gittik ilaçlar tedaviler derken transfer günü dr um çok umutlanma dedi.. dünyam başıma yıkıldı... neden ki dedim içimden Allah'ın lütfu sonsuz olacak dedimm...12 gün sonra mucizem oldu... ama o kadar korkuyordum ki okuldayken yine bir kanama bu da gitti dedim ama dr um duruyor dedi tam 15 hafta 120 iğne yedim meleğim beni bırakmadı...35 haftalıkken sancılarım başladı yine bir korku ya bişe olursa... 1 hafta drdurabildiler ancak AHSENimde sabırsızlanıyordu annesini görmek için 23 mayısı beklerken 30 nisanda akşam nst ye bağlandım sancılarım 3 dk da bir geliyordu açıklıkta olmayınca dr um hemen ameliyat dedi bişe anlamadım yarım saatin içinde kendimi ameliyathanede buldum uyandığımda bebeğim iyi mi küveze girdi mi dediğimi hatırlıyorum... veeee yatağıma geldim prensesimi kucağıma getirdiler ben ağladım o arandı :))) çok acıkmıştı sanırım tarifsiz bir duygu hala ayaklarım yerde değil sanki Rabbim kimseyi bu sevgiden mahrum bırakmasın isteyen herkese nasip eder inşallah tabi önce hayırlısını dilemek lazım biraz uzattım ama arttık sıkılmazsınız umarım beni bu uzun geçmek bilmeyen yolda yalnız bırakmayan arkadaşlarıma da çok teşekkür ederimm zuzuuum ZUZUMUNNN MINIK

claries canım cok güzel yazmışsın kızında cok güzel masallah inşallah benimde kolay olur çixgxdem-xoxzal Aktif

güzel annişler hepinizin gözü aydın Allah analı babalı büyütmeyi nasip etsin meleklerinizi darısı hayırlısıyla bize inşallah tutkun09