Din butundur dinde farzlar sunnetler hadisler ve fikih vardir. namaz kilmak oruc tutmak zekat vermek hacca gitmek allahi anmak herseyden ustundur. ama birde takva vardir arkadaslar bu oyle biseydirki biri eksik olsa haya takva ehli olunmaz evet basin kapali olmasi cennete agac yapmaz seni Namaz kilip oruc tutup giybet etmeyip malindan artani verirsen ve basinida orter sakinirsan ozaman bir ihtimal allahin hosnutlugunu elde edebilirsin. bende turbanliyim isyerinde kafami aciyorum cok uzuluyorum hemde benim gibileri sahiplenmeyen biryerde calisiyorum ama yilmiyorum kadin dedigin diline vycuduna sahip cikar yoksa sen giybet ediceksen hic kapanma makyaj topuklu ayakkabi sus pus olucaksa yeltenme arkadasim rengareng daracik olucaksa olmasin canim benim... bende bilirim yaz sicaginda terlemeden dolasmasini gosterisi ama muhim olan allah karsisindaki sus dostlarim... dini ogrenmek allahi zikretmek en guzeli... eger uslubuna uyucaksa hayat tarzinda kararliysan kapan arkadasim ben bu konusmayi yaptim 2 arkadasim kapandi ve uslubuyla kapandik.. korkmadikmi korkttuk cekindik ama biranda oldu iyikide oldu nur suresini 30 31. ayetini mutlaka oku derim. tirmizi hadislerinide oku allah hepimizin yardimcisi olsun Cuore

17 yaşındayken kuzenimin bi kitap hediye etmesiyle başladı herşey.. okudum, bitirdim kitabı.. ve bende ki farkındalık o zaman başladı.. namazı öğrendim.. bi şeye ya tam başlıcaksın ya hiç yapmıcaksın die bi kural yok.. bu kadar katı olmamak gerek.. o zamanlar okuldan arta kalan zamanlarda kılabiliyodum namazımı.. ama bırakmadım.. sonra yavaş yavaş kıldığım vakitler artmaya başladı çok şükür.. 18 yaşında liseyi bitirdiğimde.. herşey tamam da bi eksik var diye düşünmeye başladım.. huzursuz eden bişey vardı beni adını tam koyamadığım.. sonra okuduğum kitaplar sayesinde tesettürün farz olduğunu, allahın emri olduğunu öğrendim. zaten hiçbir zaman öyle açık giyinen biri olmadım.. sokakta yürürken insanların açıklığım yüzünden bana bakmaları benim asla kabul edemeyeceğim birşeydi... bi gün kızılayda gezerken eşarp satan bi dükkan gördüm girdim içeri.. 2 tane eşarp ve bone aldım. bi de giyim mağazasına uğrayıp kap aldım kendime dışarı çıkarken uzunca üzerime giymek için.. ertesi gün kapandım :) o an kendimi çok huzurlu hissettim.. işte bu dedim ya.. allahın emrini yerine getirmenin mutluluğu bambaşka.. ama dışarda öyle kızlar görüyorum ki ben utanıyorum.. başı kapalı ama altında daracık pantolon, ağzında sakız, yüzünde full makyaj... ne anladım ben o işten.. eğer bu işin hakkını vermek istersen tesettürün süslenmek için değil, süsü gizlemek için olduğunu anlayabilirsin.. hepimiz kadınız ve hepimizin nefsi var... elbette şık olacağız.. baş örtümüz, elbisemizle uyumlu, elbisemiz sevdiğimiz bi renk olacak.. ama bunun sınırları olduğu sürece kabul edilebilir.. elbisen vücut hatlarını belli etmeyecek, baş örtünün altında ki saçı kocaman bi topuz yapmayacaksın, makyaj olayına girmiyorum bile.. zor değil inan, hiç zor değil hemde... ohh be dünya varmış demiştim ben o huzurla... 25 yaşındayım şimdi.. dışarı çıkacağımız zaman 3 yaşında ki oğlum eşarbımı getirir bana, al anne tak bunu diye :) hakkını verebilenlerden olalım inş...

Bütün kapalı insanların kalpleri Allah a daha yakındır demiyorum. Başörtüsünden önce önemli ve öncelikli olan başka şeyler olduğuna hemfikirim. Zaten benimde başım açık, aksini düşünemem. Ancak her insanın kendini Allaha daha yakın hissetme durumu farklıdır. Ayrıca başörtüsüde Allahın bir emridir ve bu emir bana göre diğer emirlerle birlikte yerine getirilmelidir.

çok güzel düşünmüşsün dinimizin emiri kapanmak imanı zayıf değil sadece şeytan sana musallat olmaya çalışıyor hiç düşünme bir anda karar ver ve kararından da dönme ben öyle yaptım ve ne rüyalar gördüm

Tam olarak aynı şeyleri hissediyorum ben de canım.. Çok şükür 5 vakit namazımı kılarım, orucumu tutarım, dışarıda uzun kollu giyinirim, kısa kıyafetler yerine tunik tarzı basenleri örten şeyler giyerim.. Baş örtüsünü de çok istiyorum, küçüklüğümden beri hayalim.. İnşallah bir gün bize de nasip olur :) Amy lee

Merhaba arkadaşlar Uzun zamandır, eşiminde sürekli bana hatırlatması ile ara ara kıldığım namazlarımı artık aksatmadan kılıyorum. Namazın bana inanılmaz bir huzur verdiğini devamlı kıldıkça anlamaya başladım ve şuan kılmadığım günlere üzülüyorum. Namazla birlikte Allah'a kendimi daha da yakın hissetmeye başladım ve bu sebeple de emirlerine elimden geldiğince uymam gerektiğini düşünmeye başladım. Ancak son zamanlarda hep bazı şeyleri eksik yaptığımı düşünmeye başladım. Hep kendimi yenilemeye, eşime, çevreme veya herhangi birine karşı yaptığım ufakta olsa hatalarımı düzeltmeye çalışıyorum. Birde kapalı biri olmadığım için vicdan azabı çekiyorum. İçimde bir sızı var sanki, boğazıma yumruk gibi oturuyor, bu vicdan azabı beni üzüyor. Kapanmayı çok istiyorum ama sanki son bir adım daha atmam gerekiyor sanki, bir desteğe, birilerinin o adımı atmama yardımcı olması gerekiyor sanki. Kimseye bahsetmedim bundan, çünkü bu çocuk oyuncağı değil diye düşünüyorum, istersen kapanırsın. Nerden nasıl başlayacağımı bilmiyorum. Kesinlikle çevremden alacağım tepkiler beni düşündürmüyor, zaten 27 yaşındayım Allah tan başka kimseye hesap verilmeyeceğinin çok farkındayım. Bazende diyorum ki önce iman olarak kendimi gerçekten güçlü hissettiğimde kendiliğinden hiç düşünmeden kapanmak isteyeceğim bir gün gelecektir belkide? Belkide o kadar güçlü bir imanım olmadığı için midir bu kadar düşünmem? Kapanmak için kapanmak değil beni niyetim, kalbimde hissetmek istiyorum gerçekten kapanmak istediğimi ve bunu uygulamak istiyorum. Sizler ilk kapandığınızda nasıl başladınız? Neler hissettiniz? Paylaşır mısınız? Bu arada sadece başım açık. Kıyafet olarak açık giymiyorum. Evlendikten sonra eşimde açık giymemi istemedi zaten ama baş örtüsü konusunda hiç bir zaman birşey söylemedi, onu sen bilirsin senin kararın dedi.

bir şeyi yapacaksan tam yapmalısın. müslümansan tam müslüman olmalısın. bence böyle. Cuore

arkadaşım sen de biliyorsun ki allahın emri hiç konuşmaya danışmaya bile gerek yok sen güzel iyi niyetli kardeşe benziyorsun o yüzden içinde o güzel duyguları uygula ve yaşa bitanem Mü'min kadınlara da söyle: "Gözlerini kaçındırsınlar ve ırzlarını korusunlar; süslerini açığa vurmasınlar, ancak kendiliğinden görüneni hariç. Baş örtülerini, yakalarının üstünü koysunlar. Süslerini, kendi kocalarından ya da babalarından ya da oğullarından ya da kocalarının oğullarından ya da kendi kardeşlerinden ya da kardeşlerinin oğullarından ya da kız kardeşlerinin oğullarından ya da kendi kadınlarından ya da sağ ellerinin altında bulunanlardan ya da kadına ihtiyacı olmayan hizmetçilerden ya da kadınların henüz mahrem yerlerini tanımayan çocuklardan başkasına göstermesinler. Gizledikleri süsleri bilinsin diye ayaklarını yere vurmasınlar. Hep birlikte Allah'a tevbe edin ey mü'minler, umulur ki felah bulursunuz." (NUR SURESİ<31) esrazambak ya Hakim ya Vedud ya Bais ya Tevvab ya

Merhaba arkadaşım buna benzer bir konu bende aramayı düşünüyordum iyi oldu gördüm, bende çok istiyorum cok fazla hemde sorumluluğu cok buyuk daracak giyinip başı kapatmak bana gore cok ters... EN güzel şekilde isterim olması gereketiği gibi şık bakımlı. bugun kapan yarın açıl kesinlikle istemediğimden hala kapanamadım, eşim hiç yorum yapmıyor saygı duyuyor şimdide açık giyinmiyorum o acıdan zorluk çekmem sanırsam, ama kendini hazır hiss ettiğin anda durma derim yavaş yavaş evde dene, markete giderken, benim teyzem düğüne giderken ilk kez kapanmış:) en kolayı oydu dedi gadjo dilo ben aslında

Çook doğru. Bu yüzden zaten vicdan azabı çekiyorum.