Allahım yarabbim bi avazda sağlıkla doğurmayı nasip etsin. eylüle kalacağımızı sanmıyorum:) hadi bakalım ne zaman kavuşcaz

canım benimde sat 6 aralık, neden erken doğum yaptın acaba? çok mu hareket ettin yürüdün vs?

Doğum yapmış arkadaşlara çok geçmiş olsun, allah analı babalı büyütsün yavrularınızı. Yapacak olanlara da allah kolaylık versin. 17 eylüle gün verdi bana dr. genel anestezi ile sezeryan. herkes spinal olmuş. kararsız kaldım şimdi spinal mi olsam diye. dr eşimi içeri kabul etmediği için spinalden vazgeçmiştim. Spinal doğum yapanlar içeri eşlerinizi aldılar mı? krizantem83 hayirlisini ver

hiç doğum öyküsü yazan yokmu ya ( A

canım Allah seni bebeğine kavuşturdu. güzel bir doğum olmuş darısı başımıza. tabi öncelikle normal doğumdan yana olsun. mecbur kalınırsa sezeryan olsun :)))))))

ayşecim güle güle büyüt canım kızını gelin olduğu günüde görmeni nasip etsin Allah... darısı başımıza rumeysamustafa

sağolun kızlar.. rümeysa sende atlattın şükür, yasemincim inşallah daha güzel bir hikayeyi senden bizde okuruz yakın zamanda.. allah herkesi kolaylıkla kurtarsın, bebişlerine kavuştursun

Bu hikaye de cok dokunakli, neyse ki yine mutlu son olmuş ; Allah bagislasin... mss_pucca

09.09.2013 benim beklenen dogum tarihimdi. Ama hicbir belirti yoktu. Duzenli bir bicimde nst lerimi yaptiriyordum ve hicbirindede tik yoktu. Yine bi nst gunumdu, o gun 09.09.2013 tu...40 haftam dolmustu yani. Korkum her gecen gunle katlaniyor ve heyecanim doruklardaydi. Normal dogum istiyordum. Bebek 4 kiloyu gectigini ogrendigimde sezeryana daha sicak bakmaya baslamistim fakat gunumde doldugu icin herseyi oluruna biraktim ve oylece beklemekteydim. Esim iste oldugu icin ogun kardesim beni nst icin hastaneye goturdu. Cok az miktarda sancilar cikmisti ama ben hissedemiyordum. Isimiz biter bitmez kardesimle guzel bir kahvalti planlamistik disarda:) Neyse sonucu doktorun muayenesine getirip gosterdim. Ilk kez aciklik kontrolumde o gun yapilmisti. Agri esigim mi cok dusuk yoksa ben cokmu nazliyim bilemedim canim cok yandi ve istemsiz kasilmalara ve farkinda olmadan aglamaya basladim. Doktorum cok sasirarak muayeneyi yarida keserek, daha dogrusu kesmek zorunda kalarak masadan kaldirdi beni. Ben aglamaya devam.. Kotu bi andi ve nicin okadar dayaniksizlik ornegi sergiledim bilemiyorum. Odasina gecerek konusmaya basladik. Bebegin biraz buyuk oldugunu, gunum gectigini, muayene bile yaptiramazken normal dogumu guclestirecegimi, sezeryanida dusunmem gerektigini soyledi ve bir kac saat sonra hazirlanip hastaneye yatis yaptirmam gerektigini soyledi. Soktaydim.. o gun bu gunmuydu. Hemen eve gittik. Zaten hazir olan cantami don kez kontrol ettim. Dusumu aldim. Once annemi sonrada esimi arayarak evden ciktik. Tabi ben otomatige baglamis bi vaziyette agliyorum. Korkudan cok bilinmezlik ve heyecan.. Hastaneye vardigimda ebe kontrol etti yine alttan. Tabi ben yine zorluk cikardim. Hic acilmam olmadiginada emin olunca sezeryana karar verdim. Bi cirpida nasil bu karari verdim hala dusunuyorum:) Odama alindim, sondam takildi. Ustum degistirildi ve bende cok tuhaf bi huzun.. Sedye beni almaya geldiginde bi kacma istegi:) Herkesin yuzunde merakli bi bekleyisle ameliyat kapisindan ugurlandim. Iceride isini yapmaya calisan, kosturan saglik gorevlileri. Once anestezi seklim soruldu. Genel dedim, sonra spinal dedim sonra yok genel olsun dedim:) Zaten ameliyathanedeki halim komedi filmlerine konu olacak cinstendi. Doktorum geldi. Anestesi uzmani tam ilaci vericek ben hayir durun normal dogurucam ben cozun beni demisim:) Ondan sonra zaten kendimi yatagimda sacmalarken hatirliyorum. uyandigimda yanimdaki melegin benim oglum olduguna inanamadim:) Tam iki gece boyunca hic gozumu bile kirpmadan onu seyrettim. Kaldirip sarilamadim belki ama yanimdan ayirmalarini istemedim. Hastaneden sonra hic yatmadim. Cok sukur Allahima erken toparladim ve cocuguma hep tek basima baktim. Boylesine bi duyguyu bana tattirdigi icin Rabbime sukrettim.9 ay 10 gun boyunca boylesine bi mucizeyi bekledigime degmisti. Cok cabuk unutuluyo hamilelikteki problemler, ameliyat agrisi kucaga alininca minicik parcan.. Simdi caniminici, oglusum 6 aylik.6 aydir uyumuyorum yani:)Oyle bir sevgi ki hicbir zorluk gozunde olmuyor. Dilerim Rabbim analigi isteyen, hakeden herkese tattirir.. Bademella Anne tek ayak

Bebeğin Adı: UZAY T UNA Beklenen doğum Tarihi: 15.09.2013 Doğum Günü ve Saati: 09.09 2013 / 09:10 Bebeğin Boyu ve Kilosu: 50 cm / 3580gr Hastane Adı: Kadiköy Medipol Hastanesi Doğum Şekli: Sezaryen Kaçıncı Haftada Doğduğu: 39+6 UZAY TUN A da ben de iyiyiz çok şükür ilk hafta ağrılarım vardı ve ilk 20 gün annem yardımcı oldu. Şu an 37 günlük olduk bile. Ve gaz hariç fazla sorunumuz yok. Aslında doğum hikayesi olarak anlatılacak fazla bir şeyimiz yok, Çok sevgili doktorumuz Sedat Varol bebeğimin ters olması nedeni ile planlarımızı mecburen sezeryana göre yapmamızı az bir ihtimal dönebileceğini söylemişti biz son güne kadar bekledik ve paşam dönmedi. yani kafası hep yukarıdaydı, biz de uslu uslu gidip ameliyatımızı olduk. İkimiz de iyiyiz. ilk iki haftadan sonra kolik belirtiler göstermeye başlasak ta ben o kadar mutluyum ki herşeye katlanırım yeterki bebeğim sağlıklı olsun. Emsin, kakasını rahat yapsın ve huzurlu olsun. Varsın arada yaramazca çığlık atıp beni ağlatsın. İyi bayramlar dileriz.

hayırlı olsunn ama. okk erken açılmış bence topik herhes zamanın da alır inşallah bebişlerini kucaklarına:)) rumeysamustafa

Ayy başlığı görünce çok heyecanlandımm.. Allahım hepimize kolay doğumlar nasip eder inşallah :)) E emisa

Oldukca zorlu bir gebelik gecirmissiniz ama sonunda bebisiniz saglikli gine kucaginizda bu sizin icjn en guzel hediyedir. kum torbalari neden kondu cok merak ediyorum cunku bende spinal sezeryan oldum ama oyle bisey koymadilar.15 dk da bir karin bolgeme bastirarak masaj yapmamizi tembihledilerdi anneme o kadar. siz ozeldemi devlet hastanesindemi yaptiniz dogumu rumeysamustafa

Hayrlı olsun bebeğiniz. Sizi hep takip ediyordum eylül annelerinden. Sağlıcakla doğurmuş olmanıza çok sevindim. Uzun ömürlü olsun sizin ve hepimizin bebekleri. rumeysamustafa

Allahım hepimize kolay doğumlar nasip eder inşallah :)) rumeysamustafa

Ilk dogum hikayemi bu basligi acip orda anlatmistim... Belki yardimci olur size de =) http://www.kadinlarkulubu.com/anneler-sosyal-aktiviteler/493282-dogum-hikayelerimiz.html

Bebeğin Adı: buğlem rana Beklenen doğum Tarihi: 14 EYLÜL 2013 doğum Günü ve Saati: 8eylül 2013 9:30 Bebeğin Boyu ve Kilosu: 48 cm / 2750 gr Hastane Adı: egepol hastahanesi doktor Adı:dilek alihanoğlu doğum Şekli: SPİNAL ANESTEZİ SEZERYAN Kaçıncı Haftada Doğduğu: 39+1 cumartesı gecesı saat 2de uykudayken bırden su gelısıyle lavaboya zor attım kendımı.. hıc durmadan akıyordu ve ben yerımden kıpırdayamaz olmustum esıme seslendım durumumu gorup korktugumu anlayınca benı sakınlestırıp herseyın yolunda gıdecegını soyledı.. hastane ıcın hazırlanıp cıktık.. saat 2.30da hastaneye yatışım yapıldı ve saat 3e doğru sancım basladı.. yapılan kontrolde 3cm acılmam olmustu korku heyecan hepsini bır arada yasıyordum. normal dogumu epidural olarak ıstedıgım ıcın doğumhaneye alındım ve test amaclı yapılan dozaj sag bacagımı uyusturdugu ıcın epidurali uygulamaktan vazgectı anestezi uzmanı aksı taktırde kalıtsal problem olusabılır dedı sancıyı cekerek dogumumun gercekeseceegını soyledı.. tekrar odama goturldum ve sancım epey artmıstı artık dayanılmaz olmustu esımın elını parmaklarını sıkıyordum yanımdan hıcayrılmamasını ıstıyordum.. sabah saat 8de görevı devralan ebe benı kontrole geldı ve acılmamın 7 cm oldugunu fakat bu zamana kadar bebegın ınmıs olması gerektıgını muhtemelen kordonun boynuna dolanmıs oldugnu acıl sezeryana alınmam gerektıgını soyledı.. eşim ve ben basta ıstemedık fakat gercekten kordon dolanma dusuncesı bızı epey korkuttu ve kabul ettık.. benı acıl hazırladılar. bu arada sancı aralıgım sıklasmıs sedyede kıvranıyorum anestezı uygulanıp agrım kesılınce derın bı ohhh cektım.. çok sukur dedım.. drla amelıyat esnasında sohbet halındeydık.. ve bebegımı gormeme az kalmıstı artık sabırsızlanıyordum.. gercektende kordon bebegımın bacak arasından gelıp ıkı defa boynuna dolanmıs hatta drum bu kız aynı benım gıbı suslu anne karnında bıle kordonu kendıne kolye yapmıs dıye soylendı.. sonrası ılk bulusmaya geldı aglama sesnı duyunca bende agladım ve heyecanla bekledım kızımı sonunda artık yanımda dunyamdaydı optum kokladım... sonrası uyuumus kalmısım.. çok sukur sag salım kurtulduk rabbım olmayanlarada bu guzel duyguyu nasıp etsın ıns hamılelere de kolay dogum nasıp etsın ıns.. minigimle öpüyoruz sızlerı A

9 eylül bizim doğum tarihimizdi ve benim daha oğlumun geleceğine ümidim yoktu. çünkü herkes erkekler geç gelir diyip duruyordu. bende o sabah kendimi son kez doğum için hazırlayıp duşumu aldım. öğlen 12 gibi annemle yemek yiyorduk idrarımı tutamadım biraz aktı, yemekten sonra masayı toplarken yine aynı şey. bikaç kez tekrarladıktan sonra anne ben tuvaletimi tutamıyorum dedim oda suyun geliyor ozaman benimde öyle olmuştu dedi. ped koyuyorum dayanmıyor sonunda oğlumun bezlerinden ilk kullanan ben oldum:) saat 2 gibi hastaneyi aradık sancı varmı diye sordular ama yoktu sadece su akıyordu idrar kaçırır gibi. onlarda sancın arttığında gel ama sancın olmazsa herhalukarda sabah 9 da hastanede ol dediler. eşim dayanamadı 3 gibi eve bi geldi ben bişey yok deyip geri gönderdim. saat 4 gibi hafiften sancılarım olmaya başladı ama ben hala emin olamıyorum sancı bu mu diye? :) ara ara yokluyor ben sürekli evin içinde yürüyorum sancı geldiğinde olduğum yerde kalıyorum. akşam 7de eşim geldi yemeğimizi falan yedik, son hazırlıklar yapıldı çantalar kontrol edildi. gözümüz saatte sancıları takip ediyoruz 7dk da 5dk da sancılar olmaya başladı. hastaneyi aradık biz geliyoruz diye. sonra doktorumuz hemen bizi aradı capcanlı sesiyle hadi bakalım hastanede görüşürüz dedi. biz şaşırdık çünkü kim nöbetçiyse o doğumu yaptırır demişti ve biz kendimizi buna hazırlamıştık. ama kendisi nöbetçi değildi ve 2 çocuğunu eşine bırakıp bizim için geliyordu. ben rahatladım tabi kendi doktorum olacağı için. saat 9 gibi hastanedeydik ben daha çantalar arabada mı kalsa acaba diyorum:) neyse giriş işlemlerimiz yapılırken benim sancılar iyice arttı ve ben doğum yapacağıma anca kanaat getirdim. tekerlekli sandalyeye oturdum doğum katına çıktık. muayane odasında ben sancı çekiyorum onlar birsürü soru soruyor bana, sancı geldikçe kalıyorum çok canım acıyor bağırarak ağlıyorum.. sonunda doktorum geldi açıklığım 6cm di. epidural isteyip istemediğimi sordu tabiki istedim, dayanılacak gibi değildi. ben ağladıkça annemin eşimin içi gidiyordu.. odaya çıktık yatağa yattım damar yolu vs.. anestezi doktoru geldi saat 10da epidurali yaptı ve o nasıl bir rahatlık anlatamam.. ben tirtir titriyorum bacaklarım birbirine vuruyor meğer kasılmalardan oluyormuş. 11de doktorum geldi açıklık 9cm ve artık basınç hissediyorum. 12 de geleceğim dedi ve gitti. 12de geldi ve nasıl ıkınacağımı anlattı bide epidural aldığım için 3 saate kadar ıkınma süresinin uzayabileceğini söyledi. ben hissetmediğim için cihazdan bakıp sancının geldiğini söylüyorlar ve ben ıkınıyorum. yanımda annem ve eşimde var. bi bakıyorum eşimde benle beraber ıkınıyor:)) yaklaşık 1 saat sonra, 10 eylül saat 1.07de içimden birşey kaydı ve bende çok rahatladım. kucağıma bıraktılar oğlumu bembeyazdı ve koca koca gözleri vardı. 1 saat kadar öyle kucağımda kaldı. o nasıl bir mutluluk tarifi imkansız.. benim gündüz biraz ateşim vardı, doğumdan sonrada 39 dereceydi. buyüzden bana ve oğluma antibiyotik verildi çok şükür tahlillerimizde sorun çıkmadı. 2 gece daha hastanede kaldıktan sonra evimize geçtik. şimdi hayat eskisinden daha güzel, bir eksiğimiz varmış çok şükür oda tamamlandı:) çok uzun oldu ama yazarken o güzel anları tekrar yaşadım sanki:)

SAT:6 aralık BDT: 12 eylül 2013 DOĞUM TARİHİ:26 ağustos 2013 DOĞUM HAFTASI: 37+3 DOĞUM ŞEKLİ: spinal anestezi sezeryan doktor: Fatma Çetiner DOĞUM BOY KİLO: 51 cm 3200 gr cinsiyet:erkek Rutin doktor kontrollerimden biriydi... 3 cm açılman var dedi doktor ve yatış verdi. Çok heyecanlandım,, korktum çünkü doğum beklentisiyle gitmemiştim.. Ebe hemen lavma mı yaptı ve suyumu patlattı çok bir acı hissetmedim. Sancı odasına geçtim sancılarım olmaya başladı ama çok hafifti... Her sancım geldiğinde burnumdan nefes alıp ağzımdan verdim hiç bağırmamaya enerjimi nefes alıp vermeye harcamaya çalıştım.. İşede yaradı ve hızla açılmam arttı...4 saat sonra 7 cm açılmam vardı.. Ebe bir iğne vurdu ve sancılarım dayanılmaz hale gelip sıklaştı yinede kendimi tuttum yanımda bulunan annemden sarılıp güç aldım. 6 saat sonra açılmam 10 cm di.. Doğumhaneye alındım ama bebeğin başı yukardaymış ve yüzü ters yöne bakıyordu.. Ebe karnıma bastı bebek insin diye ama bizim bebekte inmeye niyet yoktu.. Doktor ya çok zor bir doğumun olacak ya da bebişi vakumla çekeceğiz dedi.. Bende ztn yorulmuştum bebeğide riske atmak istemedim ve sezeryan ı seçtim... Ameliyatla bebişim alındı yan tarafımda onu temizlenirken görünce herşeyi unuttum...:) bEBİŞİM SAĞLIKLIYDI VE TATLI TATLI BANA BAKIYORDU.. Sonra odaya alındım bacaklarımı hissetmedim belli bir süre... ama hızla toparladım çok şükür şuan gayet iyiyim,, Allahıma şükür toparladım birde bebeğimi emzirebilsem hiç bir sıkıntım kalmayacak inş. egelgec Hayat Arasla güzel

yok canım sadece bebek 8 aylık olana kadar işe gidip geldim, 10 dk lık mesafeyi yürüdüm birde biraz sıkıntı üzüntüden oldu sanırım Bademella Anne tek ayak

Ben de perşembe günü doktora gideceğim, erken doğum olabilir dedi bana da, ben de çok sıkıntı yapıyorum sinirleniyorum ne yazık ki bulunduğum ortamda. Umarım çok erken olmaz, yani 36 dan önce olmasından korkuyorum Bademella Anne tek ayak

ağlayarak okudum. Allah seni zümrana

Ne güzel bir doğum hikayesi.. Allah bize de nasip eder inşallah rumeysamustafa

doğum yaptıktan bi hayli sonra cvp verirsiniz gibime geliyor gerçi herkes bir olmaz ama günlük işler ve bebekle uğraşmaktan pek buralara bir sure uğramaz kimse rumeysamustafa

canım güle güle büyüt kızını darısı başımıza olsun inş... A

Aminn Rabbim kimseye evlatsiz birakmasin.

SAT:5 aralık BDT: 11 eylül 2013 DOĞUM TARİHİ:12 ağustos 2013 DOĞUM HAFTASI: 35+5 DOĞUM ŞEKLİ: spinal anestezi sezeryan HASTANE:balıkesir özel sevgi hastanesi DOKTOR: nurettin serinkan DOĞUM BOY KİLO: 43cm 2090 gr BEBEĞİM : EYMEN :)) merhaba sevgili annişler 2013 eylül annesi olacaktım ama kısmet değilmiş bebeğim bize sürpriz yaptı:))) en son dr kontrolümde dr 3 hafta sonra görüşelim dedi. 3 haftalık vakit dolunca dr randevumu aldım saat 10:40 da randevumuz var. çok heyecanlıydım belki kuzum bu sefer yüzünü gösterir diye umut ediyordum çünkü hamilelik boyunca sadece 1 kez görebilmiştim. diğer eylül anneleriyle konuşmalarda çatı muayenesi olunabilir diye konuşmuştuk biraz ürkek biraz tedirgin dr bugün çatı muayenesi yapabilir acaba nasıl olacak diye düşünüyordum hastaneye giderken. evden çıkarken saatime baktım hastaneye kaç dk da gidebiliyoruz olası bir sancı durumunda hastaneye yetişebilecek miyiz diye süre tuttum. 17 ağustosta abimin düğünü olacaktı acaba dr gitmeme izin verecek miydi? inşallah yola çıkmama mani bir durum yoktu. hastaneye girerken aklıma geldi gece sancım tutup gelirsek acaba hangi kapıdan içeri gireceğiz diye kapı girişlerini bile kontrol ettim:)) randevu saatinde dr beklemeye başladık fakat dr ameliyata gitmiş:)) 45 kadar dr bekledik eşim biraz söylenmeye başladı eşime doğum bu ne zaman olacağı belli olmaz o doğuran bende olabilirdim dedim. artık muayene sırası bizdeydi dr ultrasonuma bakarken suyu normal kafa normal fakat çok az kilo almış 3 haftada 400 gr bile alamamış gelişimi yavaşlamış vs diye açıklama yapıyordu karın çevresini ölçerken surat ifadesi değişti bi daha bi daha ölçtü bir şeyler ters gidiyordu az çok anladığım kadarıyla kordonun giriş kısmı kara ve çökük gözüküyordu daha önceki ölçümlerde böyle bir şey yoktu. dr nst çekelim dedi nst için gittik hemşire eşime şu sayıyı takip et şu çizgiyi takip et flan dedi çıktı odadan eşim değerlerin arada sıfırlandığını görünce telaşlandı hemşireyi çağırdı hemşire bebek az hareket ediyor aç mısın diye sordu sabah kahvaltı yapmıştım fakat hamilelik boyunca olduğu gibi reflümden dolayı hepsini geri çıkarmıştım( nst sonucunu dr gösterdik dr hemen bir tane daha istedi çikolata ye meyve suyu iç karnını doyur tekrar çekin dedi. dediği gibi yaptım fakat sonuç değişmedi bebeğimin kalp atımı yavaşlamış hareketleri azalmıştı. sonucu dr götürdük dr tekrar ultrasona aldı. sana ameliyat önericem dedi bende hamileliğim boyunca normal doğum istediğim için biraz üzüldüm hayırlısı olsun flan dedim. peki ne zaman diye sordum hemen şimdi dediği an başımdan aşağı kaynar sular döküldü. bebeğe bir şey mi oldu yaşıyor mu gibi sorular sormaya başladım. dr bebek suan yaşıyo fakat bir saat sonrası için bir şey diyemem dedi bebeğe oksijen gitmiyor beslenmesi yetersiz dedi bu gibi durumlarda ani bebek kayıpları olabilir dedi. yani bana eve git çantanı al gel mi diyorsun dedim hayır hemen yukarı çıkıp yatışını yapıyorsun bunun tercihini sana bırakamam dedi hazır olunduğu an bebeği alıcaz dedi. o an eşim yanımda olmasa ağlama krizi geçirebilirdim kendimi zor tuttum. belgeler imzalatıldı dilekçeler yazıldı vs vs. kendimi toparlayıp annemi aradım acil sezeryana gireceğimi çantaları alıp hastaneye gelmesini söyledim (çantalarımız 1 ay öncesinden hazırdı ah aklımı seveyim:)) annem şaka yapıyorum sandı sonra sesim titreyip gerçek olduğunu söyleyince annemin neler yaşadığını tahmin edebiliyordum yatacağım odayı gösterdiler odaya girer girmez daha fazla dayanamadım ve ağlamaya başladım eşim beni teselli ediyo ama ne fayda o sırada hemşireler geldi ameliyat elbisesini verdiler bi yandan damar yolu açmaya başladılar ben hala şoktayım sanki doğum öncesi prova yapılıyormuş biri çıkıp şaka yaptık diyecekmiş gibi hissediyordum taa ki sedye gelip beni ameliyathaneye götürene kadar( hala şapşal şapşal etrafa bakınıyorum hasta bakıcı bana moral veriyo beni teselli ediyo annemler yetişemediler eşimle bile vedalaşamadan kapılar kapandı ameliyat masasının etrafında sayabildiğim 6-7 kişi vardı beni karşılamaları moral vermeleri çok güzeldi evet dedim bunlar gerçek birazdan bebeğim olacak anestezi uzmanı şimdi sana spinal anestezi yapacağız dedi ben o ana kadar hep uyanık olmayı isterken o an hayır benim gücümde cesaretimde kalmadı beni tam uyutun dedim fakat kabul etmedi sen anne olacaksın cesur olman gerek dedi ve iyi ki de öyle demiş çok basit bir şekilde belden iğnemi yaptı ki sinek ısırığı gibiydi sonra bir sıcaklık hissettim ve artık uyuşmuştum. o sırada sohbet muhabbet beni rahatlatmaya çalışıyolardı saolsunlar. sontam takıldı ve dr geldi başlıyoruz dedi 5dk olmadan pıtırcığımın sesini duydum gözlerimden yaşlar aktı yan tarafta hemen kordonunu kısaltıp sarmaladılar bana şöyle bi dokundurup hemen yeni doğan yoğun bakımına aldılar doğum saati 16:35. benim dikişlerim atıldı ne kadar sürdü bilmiyorum belki 10dk belki 30 dk artık çok sıkıldım beni çıkarın dediğimde kahkaha atıp bu şekilde nereye çıkacaksın dediklerini hatırlıyorum:)) pıtırcığım 2 gün solunum cihazında olmak üzere 7 gün küvezde kaldı bugün 18. günümüz ve benim meleğim şu an yanımda mışıl mışıl uyuyo. rabbime şükürler olsun bu güzelliği bize yaşattı oğlumuzu bize bağişladı. biraz uzun uzun anlattım kusura bakmayın hala şaşkınlık içindeyim

Adı: Zeynep Narin 38. haftada 3300gr 49 cm spinal anestezi ile doğdu Benim kızım ana rahmine tutunduğundan itibaren sürekli düşme tehlikesi geçirdi. 12. haftada şiddetli kanama geçirdik ama o hayata tutundu. Ondan sonraki haftalarımız da hep sıkıntılı geçti. Kanamalar, yemek yiyememek, sürekli kilo vermek, yüksek tansiyon, şeker, hafta geriliği, küveze girecek korkusu derken 38. haftada gayet sağlıklı bir şekilde dünyaya geldi prensesim. Genel anastezi istememe rağmen doktorum spinalde diretti. Ameliyathanede iğnem yapılırken gerçekten çok korktum. Oysa son derece güçlü bir kadındım. Allahtan tek seferde işlem gerçekleşti. Uyuşma sırasında da kalbim yerinden çıkacak gibiydi. Ameliyat başlamadan tansiyonumun düştüğünü bayılmak üzere olduğumu hissettim. Hatta bana birşey oluyor diye çığlık attım :) Anestezist normal olduğunu biraz sonra geçeceğini söyledi. Meğer korktuğum için tansiyonum çok düşmüş. Yaklaşık beş dakika ölüyorum hissini yaşadım. Doktorcuğumun sesini duyar duymaz rahatladım. Ameliyatım gayet rahat geçti. Hissettiğim sarsılmalar masaj gibi geldi bana. Doktorla şakalaşırken beş dakika içinde bir şaplak sesi duydum. Oysa doktor daha başlamadığını, uyuşup uyuşmadığımı kontrol ettiklerini söylemişti. Şaplak sesinden sonra cılız bir ağlama... Üçüncü meleğim Zeynep Narinim... Bana göstermeden alıp içerde bir odaya götürdüler. Aklıma bin türlü şey geldi. Ama sağolsun doktorum beni rahatlattı. Çok güzel bir kız bu dedi. Dokuz ay boyunca o kadar sıkıntı çekmiş ve kötü ihtimaller duymuştum ki, bebeğimi gözümle görmeden inanasım gelmedi. Neyseki beş dakika sonra temizlenmiş bir halde getirdiler kızımı. Yanağıma tuttular. Şaşkın şaşkın bakıştık :) Yok böyle bir mutluluk... Bir kez daha anne olmak, bir kez daha prenses doğurmak... Ameliyatım toplam 35 dakika sürdü. İlk günüm çok zor geçti. Yatağıma biri değse ölecekmiş gibi acı çektim. En kötüsü de karnıma koyulan kum torbalarıydı. Üç saat sonra yürütüldüm. Tuvalete kendim gittim, pijamamı orkidimi falan hep kendim değiştirdim. İkinci gün kızımın bakımı dhil herşeyimi kendim yaptım. Üçüncü gün ağrılarım yok denecek kadar azaldı. Şimdi 14 günlüğüz. Gazdan başka bir sorunumuz yok çok şükür. Herkese hayırlı doğumlar diliyorum. Anne olmak dünyanın en güzel lütfu. Keşke imkanım olsa dördüncüyü de doğurabilsem... . push ;

cokk güzelllllllllll bir hikaye ne güzell doktoruna da helal olsun gelmiş doğumuna..

İLK DOĞUM HİKAYESİ SENDEN GELDİ, Bİ AN OKURKEN COK KORKTUM AMA SONU GÜZEL BİTMİŞ. AYRINTILARIYLA ANLATMAN COK GÜZELDİ BENCE. Rabbim sizleri korusun . push ;

bende daha erken olur diye düşünüyordum hep ama 40 hafta doldu hala tık yok H hyperion

2013 eylül anneleri topiğinin ilk bebeği alpinn den geldi ama ufak bi ayrıntımız var bebeğimiz azcık aceleci cıktı 34, haftada temmuz ayında geldi

merhaba hanımlar bende eylül annesi olucam 37+5 gnlük hamileyim allah hepimize sağlıklı doğumlar nasip etsin inşallaahhh :)

Bebeğin Adı: ZÜMRA Beklenen doğum Tarihi: 8 EYLÜL 2013 doğum Günü ve Saati: 20 AĞUSTOS 2013 11:20 Bebeğin Boyu ve Kilosu: 52 cm / 4850 gr Hastane Adı: Güneşli Medicine Hastanesi doktor Adı: FATMA KASAPOĞLU doğum Şekli: SPİNAL ANESTEZİ SEZERYAN Kaçıncı Haftada Doğduğu: 37+5 Hamilelik yorucu bir yolculuktu. Son haftalar bitmek bilmedi sanki. ağrılar arttı geceler olmasın diye dualar edildi. derken gün çattı geldi. hastaneye götürülecekler tekrar tekrar gözden geçirildi. ve sabah senden bir parçayı kucağına almak için yolculuk başladı:) hastaneye varp doktorunun yanına gittiğinde heyecan korku gözlerinden hemen okunuyor:) sakin ol birazdan bebeğini vereceğiz' dese de dr hanım içimi bi hüzün kapladı. 'Ya bi aksilik olursa' odamıza çıktık yerleştik. geride kalanlar öpüldü. süsler teslim edildi. yavruma giydirilecekler verildi ameliyat önlüğü ve sedye ile odadan ayrıldık. o an eşimden başka birşey görmedi gözüm. annem beni öpüyor ben eşimi:) gözlerden yaş süzüldü. Buz gibi odalar. her ameliyathanede masada yatan hastalar. müzik sesleri. hopp koyulduk ameliyat masasına. belden iğnemiz yapıldı. her an her adım ürkmeyeyim diye anlatıldı. 'şimdi sırtına ilaç süreceğiz korkma. şimdi ayaklarını hissetmeyeceksin. korkarsan eğer söyle uyuturuz seni' telkinleri verilerek sohbet başladı. önüme perde geldi. bi 5-10 dk sonra kızımın çığlığını duydum:) yanağıma getirdiler sıcacık yüzünü. hemen öptüm ağzını:) karnımdan taş çıkmıştı sanki. o nasıl hafiflikti ya rab! sonra bir anons 'Acil kan lazım. kanaması çok. rahim yırtılmış. hastayı unutun. eşini bulun' o an içim ürperdi. gözlerim meleğimi aradı. görmeden ölmim dediğim laf kabul mü olmuştu yoksa. ne yarım laftı. ne eksik duaydı. nolur olmasın mevlam dedim. Başımı geriye eğdim. cihaza baktım 7-3 tansiyon. başkada birşey görmedim. gerisi flu... kızım 11.20 de dünyaya geldi. ben odaya çıktığımda 13.00 sonrası yine kan takviyesi. ikimizde sağlıklıyız hamdolsun. Ancak en son kızımızı dr a götürdüğümüzde bir bey eşimin yanına gelerek 'abi slm. gecen sizin hn doğuma girince bizde bekliyorduk. aynı hoca ameliyat yapacaktı çünkü. bi anda panik oldu ortalık. hastanın kalbi durdu denildi. çok dua ettik ağladık. yenge nasıl' deyince şok olduk. Kalbimde durmuş meğer doğumda. doktor bunu neden demedi nasl demez şokunu atamadık üzerimizden. Hala daha sorma imkanımızda olmadı. işte böyle teyzeler. hastane günleri kalabalık bol çiçekli geçti:) evimiz hep kalabalıkta ikram izzet telaşasında hala devam ediyor. Allah doğum yapacak kardeşlerimin yardımcısı olsun. Sadece anın tadını çıkarın. kendinize iyi bakın. siz sağlıklı olun ki bebeğinizi iyi besleyin. selamlar F

Rabbim hayirlisiyla hikayelerimizi teker teker yazabilmeyi nasip etsin insallah her bebek zamaninda ve saglikla dogsun mis gibi kokularini icimize cekelim insallah A

Başlığı görünce bende hikayemi paylaşmaya karar verdim :) 10 eylül 2013 de 42. haftamızda 3500 kg saat: 21 : 00 de aldım hamdolsun kızımı kucağıma... Ben ısrarla normal doğumu bekleyenlerdenim. Epidural anesteziyle normal doğum yaptım. Ancak benim doğumum maalesef oldukça sancılı ve uzun sürdü. Anestezi kısa süreli rahatlama sağladı yani ve hiç umduğum gibi olmadı. Sancım gece başlamıştı çok hafif, doktorum nöbetçi olduğu için hastaneye yanına gittik ve nstye girdim, herhangi bir açılmam olmadığı için istersem eve gidebileceğimi söyledi. Bende sancım artana kadar evde olmayı tercih ettim. Zaten etrafımda annem kızkardeşim eşim pervane olduğu ve hastanem çok yakın olduğu için kendimi güvende hissediyordum hamdolsun. :) Eve gidip ılık bir duş aldım ve gece 1 gibi yattım. Sabaha doğru sancılarım iyice hissedilir hale gelmişti, gece boyuda yarım saatte bir tuvalete çıkıyordum. Sabah 7 gibi tekrar hastaneye gittik ve doktorum yatış verdi. Nst sonrası muayede 1 cm açılmam vardı. Öğlene doğru sancılarım iyice arttı, doktorumdan epidural istedim, epidural anesteziden sonra 2 saate yakın keyfim yerindeydi kuş gibi diyebilirim :) Ancak sancılarımı tekrar hissetmeye başlayınca ve giderek artınca tekrar doktora söyledik. İnanılma ağrılar çekiyordum ve maalesef benim talihsizliğimki anestezi yapacak kişiler ameliytta oldupu için tam 1,5 saat bu korkunç sancıları çektim Eşim nerdeyse kavgaya tutuşacaktı o stresle. Tek tesellim annem ve eşimin yanımda olması, beni yönlendirmeleri, ellerimden tutarak sürekli destek olmalarıydı. 2. doz epidurali alınca tekrar rahatladım. Bu arada 5 dakikada bir muayene ediyorlardı ve açılmam 6cm olmuştu. Yaklaşık bir saat sonra epiduralin etkisi tekrar geçti. Doğum sonrası doktorumla konuştuğumda benim bünyemle ilgili olabileceğini söyledi. Ve 2 saate yakın inanılmaz sancılar çektim hala düşündükçe sinirlerim bozuluyor.. Açılmam 20:30 gibi 9 cm ulaşmıştı ve doktorum doğumhaneye aldı. Tam 20:45 de ezan okunurken bebeğim dünyaya geldi. O anı cümlelerle ifade etmek imkansız. O kadar sancıya değiyor. Bir an içinizden birşey kayıp gidiyor ve kuş gibi oluyorsunuz. Vücudum titriyordu bacaklarım zangır zangırdı ama öyle mutlu ve rahatlaşmış bir vaziyetteydimki anlatamam. Daha o andan itibaren gözünüz bebeğinizde oluyor ne yapıyorlar nereye gidiyor nasıl birşey gözünüzü alamıyorsunuz. Gözümün önünde sildiler ve giydirdiler kızımı... Doktorum o arada bana dikiş atıyordu, umurunuzda bile olmuyor hissetmiyorsunuzda... Bebeğimi getirdiler bembeyazdı yumul yumul kımıl kımıl bu senin dedi hemşire... Mucize gibi.. Sonra anneme teslim ettiler. Yarım saat sonrada beni güzelce giydirip odaya aldılar. İçimde tek uhde eşimin onu ilk gördüğünde gözlerindeki ifadeyi görememe :) Hemen bebişimi emzirdim. Ağrı kesicilerle zaten kuş gibiydim. Kızımda hemen aldı göğsümü maşAllah, emiştik, öpüştük, koklaştık sabaha kadar... :):) Ertesi 16:00 gibide çıktık hastaneden... Biz erdik muradımıza, darısı tüm isteyenlerin başına :)

kızlar merhaba iki defa doğum hikayemi yazdım ama uzun olduğundan şifre girerken silindi sanırım offff bi türlü nasip olmadı kısaca anlatayım burda 40+5 te doğurdum 6 eylüldü doğum tarihi ultrasona göre ama 11 eylülde doğdu yiğit emirim. 52 cm 3950 kilosu. ne suyum gelmişti nede nişan. gece 1:30 da 10 dk bir sancılarım başlamıştı ve sabah namazında 5 dk düşmüştü. doktora gittiğimde 5 cm açılma olduğunu söyledi. suyumu patlattılar lağman falan yapıldı ayrıca lağmandan sonra kustum. suyum patladıktan sonra 6 cm açılmam olduğunu söyledi ebe ve sancılarım iyice arttı. tekrar kontrole geldiğinde 9 cm dedi ve yarım saate doğurursun dedi. sonra sancılarım çok arttı suni sancı vermediler kendi sancımlar doğurdum. sancılarım fazlalaşınca makata doğru pıt pıt şeklinde gaz gibi birşeyler hissettim anladım ama korku aldı beni annem inlememden anlamış kapıya doğru gittiler görümcemle ebeyi çağırmaya sen doğuruyorsun diyor annem hayır gitmeyiyn, gelin diye bağırıyorum onlara bana tuhaf ve şaşırmış halde bakıyorlar ne diyorum diye. sonra doğumhaneye aldılar ıkın dedi sancın geldiğinde ıkındım olmadı o ağrı ve çaresizlikle ağrı kesici var mı diyorum ne ağrı kesicisi bebeğin saçını görüyorum diyor ebe. ıkınıyorum olmuyor doktorum arkada bi kemik var ondan şüpheliyim demişti onun içinmi olmuyor anlamıyorum yoksa bebek kilolu diyemi anlamıyorum ama olmuyor grip olmuştum nefesim gücüm ancak o kadar çıkıyor başım dönüyor bayılacağım sanki ama yok olmuyor doktorumu çağırdı hadi ıkınnn ova gibi rahmin hadi diyor olmuyor sonra kesi attı sanırım ebeye işaret yaptı karnıma bastırmasıyla saat 13:05 te bebeğim doktorun kollarında bastırdığı için nasıl çıktı anlamadım bile. aldılar hemen yanıma bile koymadılar ağlıyor annemmm diyebiliyorum sadece. götürdüler sonra beni dikmeye başladılar doktorum şaşkın ve korkunç gözlerle bakıyor ALLAH ALLAH diyor soramıyorum ne oldu diye dikiyor olmuyor bi şeyler ters gidiyor ama ağzımı açamıyorum artık başka doktoru çağırdı aynı surat ifadesi ondada var makatıma doğru yumru şeklinde varis olmuş baya uğraştılar diktiler nasıl acıdı ama alıştım artık bi taraftanda üşüdüm titriyorum hastaydmda zaten. sonra odama götürdüler. gezdirmek için eşim ayağı kaldırdı akşama doğru ayağı kalkmamla baş dönmesi, kulak uğulaması ve peşine kusma doktorum korktu hemen yatırın dedi yatınca iyiydim ayağa kalkamıyordum kan verdiler bana, lohusalığımda kötü geçti. anne olduğumdan, yavrum olduğundan bişey anlamadım kötü günler geçirdim ama ALLAH'ım güç verdi toparlanıyorum yavaş yavaş. çok güzel bi duygu başta yaşadıklarımdan dolayı belkide hissedemedim ama müthiş bişey ALLAH herkese hayırlısıyla nasip etsin inşaallah:) M

17 eylul aksami kizkardesime gorucu gelecekti. saat 4 gibi annemlere gittim. giderkende aklimdan acaba dogumhikayemde kizkardesimin isteme aksaminda suyum gelme muhabbetim olursa ne cumbus olur diye gecirivermistim. annemlere gectim ve benzer kelimeleri yengem kullandi. yaklasik yarim bir saat sonra karnim agrimaya basladi. ben onemsemeim cunku yaklasik bir haftadir buna benzer agrilarim vardi. saat 18 gibi otururken bendeb bi anda su akmaya basladi "anne benim suyum geliyor galiba dedim ve sesim titremeye basladi. bi kac dakika arayla 4 5 kez suyum geldi ama ben halen bebegin suyu olduguna inanamiyorum. doktorumu aradim. suyum geldi dedi. hastaneye gel burdayim dedi. gittik hstaneye aciklik muayenesi yapti ama acilma yok dogum yeni baslamis dedi. yatisimiz yapildi. lavman yapildi. nst takildi ve bekleme suremiz basladi. annem mecbur eve gitti 1 saat snra goruculer gelcek. yengem esime haber verdi. cantLar alindi. bekliyoz bende sanci agri bisey yok. nst de iki sanci cikti. iknci nst de sanci cikti ama ben de bisey yok. ebe hemsiremiz "bana sakami yapiyosun nst de sancin cikiyor ama bisey hissetmiyorsun dedi." Gercekten bisey hissetmiyordum. sabaha kadar 4 kez aciklik muayenesi yapildi.2 3 cm olmustu en son muayenede ama ben 2 muayenenin arkasinda sinir bosalmalari yasamaya basladim. buda nst bebegime yansimaya basladi. son nst de sabit birbirine yakin dusuk kalp atislari gozukuyodu. ben artik dayanamiyordum altta muayenelere sezeryan olmak istiyorum dedkm esime kabul etti. saat 8 gibi doktorumuz geldi nstleri gorunce riske atmyalim dedi sezeryana alalim dedi. saat 10 gibi ameliyathaneye indirildim kapidan girerken esjmle annemle vedalastim. masaya aldilar beni. belden ignem yapildi. doktorum geldi. isleme basladilar. dokunduklarini hissediyordum. sonraa aci hissedince anestesi uzmanim hafif uyuttu beni. sonrasini hatirlamiyorum. odaya cikarildim yari baygin asansorde annemin agladigini duyuyordum yataga aldilar beni. sonra kizimi salihami getirdiler. kizimi hemen emzirmeye calistilar ve sukurler olsun kiizim memeyi tuttu. kendime tamamn geldim babamizjn elinden ceptelefonu dusmedi her animizi cekti ve dostlarmizla paylastk. simdik 4 gunluguz evimizdeyiz. biraz ayrintili oldu sairsam ama her anini paylasmak istedim.

heyecanlandım şimdi valla inşallah eylülün bütün anneleri bir avazda doğurur sağlıklı bebişlerimizi kucaklarımıza alırız:))) B

Bebeğin Adı: EGE Beklenen doğum Tarihi: 26 EYLÜL 2013 doğum Günü ve Saati: 20 EYLÜL 2013 11:23 Bebeğin Boyu ve Kilosu: 53 cm / 3600 gr Hastane Adı: Aydın Nazilli referans hastanesi doğum Şekli: NORMAL Kaçıncı Haftada Doğduğu: 39+1 Öncelikle Allah herkese benimkisi gibi bir normal doğum süreci nasip etsin. 38+4 te hastaneye gittiğimizde o zamana kadar hep normal doğum diyen doktorum bebeğin 4 kiloya yaklaşması sebebiyle beni sezaryen ihtimaline karşı uyarmıştı ve muhtemelen bebeği 39. haftada sezaryenle alacağını söylemişti. moralim bozulmustu ama yinede Allahtan hep hayırlısını dileidm. derken 39. hafta gecesi 12 gibi çekyatta uzanarak tv izlerken içimden önce içimdeki tekmeyi sonrada yavaşça akan sıvıyı hissettim. önce idrarımı kaçırıyorum zannettim ancak banyoya koşunca durum anlaşıldı. suyum epey bi boşaldı buarada duş aldım ıhlamur içtim. yavaşça hazırlanıp hastaneye gittik. nöbetçi ebe hemen doktorumu aradı. bu sırada 1,5 santim açılmam vardı. sonrada bana serum bağladı. nst de yalancı doğum sancıları çıkıyordu bense içimden "eyvah hem açılmam yok hem sancım yok kesin sezaryene kaldım" diye geçiriyordum. sabaha kadar hafif adet sancısı gibi sancılar oldu ama pek önemsemedim biraz psikolojik olduğunu düşünüyordum. çünkü gecenin bir vakti doğumhanede sadece ben ve nöbetçi ebe vardı eşimide almıyorlardı içeriye insan haliyle düşünüp sancı kuruyor kafasında diyordum. derken sabaha karşı çatı muayenesinde hiç suni sancısız 6 santime kadar açılmıştım. sabah doktorum geldiğinde "herşey çok güzel çatın uygun açılman iyi" diyordu. derken saat 9 gibi suni sancı bağlandı ve 10:00 gibi gerçek sancılar başladı. burda epidural falan da yapmıyorlar ama bağırıp çağırmanın bu sürece bir faydası yok işte. dayanmak lazım. 11e kadar ara ara doğum sandalyesinde açılmama bakıyorlardı.8 cm 9cm etrafım ebe hemşire kaynıyor hepsinin dediği aynı "sancı hissi geldiğinde ıkın, gittiğinde bırak". sürekli "bak saçları görünüyor az kaldı" diyorlardı. derken 11:23 te oğlum ege dünyaya geldi. balık gibi kayıverdi bi anda öyle rahatladımki o sırada. sonrasında dikişlerim atıldı o esnada doktoruma sürekli "hiç doğum yapmamışım gibi dik" diyordum oda gerçekten özendi. bir yandan ben dikilirken hastanenin çocuk doktoru oğlumu muayene ediyordu boyunu kilosunu kalp atışları hakkında falan bana bilgi veriyordu. ebeler, orda görevli kızlar hep "maşallah hoca hanım hiç bağırmadınız ne dirayetliymişsiniz" diyip duruyordutabi çok hoşuma gidiyordu oğlum ve ben birlikte başarmıştık. derken oğlumu temizleyip kucağıma verdiler. o an çok özeldi. dikişim çok olmadığı için o gün hemen ayaklandım ertesi sabahta taburcu ettiler. dilerim Allah herkese güzel doğumlar nasip eder. ben doğuma gitmeden birsürü doğum hikayesi okumuştum ve ordan öğrendiğim çok şey olmuştu. bi kere sancı geldiğinde kesinlikle bağırmak yerine dua etmek lazım insana müthiş bir güç veriyor. birde ıkınma şekli önemli ağızdan derin nefes alıp burundan vermek lazım. doğumun yaklaştığı haftalarda hurmanında doğumu kolaylaştırdığını okumuştum ve doktorumun sezaryen dediği günden itibaren kendimi resmen hurmaya vermiştim. onunda açılmamda faydası olduğuna inanıyorum. dilerim Allah herkese kolaylıklar versin Sentius

Bebeğin Adı: ÖMER Beklenen doğum Tarihi: 25.09.2013 doğum Günü ve Saati: 07.09.2013 / 12:00 Bebeğin Boyu ve Kilosu: 51 cm / 3730gr Hastane Adı: Özel Hayat Hastanesi doğum Şekli: Spinal Anestezi ile Sezaryen Kaçıncı Haftada Doğduğu: 37+3 Doğumu gerçekleştiren doktor: Dr. Ahmet Hakan Bayazıt İlk oğlum 35 haftalık doğunca, bu da öylemi olur diye endişeli başladı gebeliğim..17 Ocak 2013 te hamile olduğumu öğrendiğimde 5 yaşındaki oğlum çok hastaydı.. gebeliğime sevinemedim bile. çünkü oğlumun ateşi 40lara çıkıyor fakat Maraş'taki çocuk doktorları bir türlü teşhis koyamıyordu.. tam 1ay boyunca bir düzeldi bir hastalandı derken, oğlumun durumu daha kötü oldu.. apar topar Adana'ya Prof. dr. Emre Alhan'a gittik.. hem çocuk doktoru hemde enfeksiyon hastalıkları uzmanı.. doktor, oğluma bakar bakmaz zatürre teşhisi koydu.. biz tabi şoka girdik.. nasıl olurda anlaşılamaz diye.. herneyse, tam 11gün hastanede yattık. buarada üzüntü ve stresten benim kanamam başladı.. düşük yapacam yapıyorum derken, bebişimiz hayata tutundu..7haftalık hamileyken eve döndük. doktoruma gittik.. kalp atışlarını duyduk.. herşey yolundaydı.. ta ki 20. haftaya kadar.. ilk gebeliğimde olduğu gibi kol ve bacaklarımda aşırı bir kaşıntı başladı.. teşhis: gebelik kolestazı.. karaciğer enzimlerim gittikçe yükseliyor, safra kesemde 18mm çapında taş var.. yine sorunlu bir gebelik geçirdim... hamilelğim, acaba hamileyken safra kesesi ameliyatı olmak zorunda kalırmıyım, acaba erken doğum yaparmıyım, acaba bebeğim yaşarmı endişesiyle geçti... bu stres ve hastalıkların tek güzel yanı hiç kilo almamam oldu.. toplamda sadece 2kg alarak rekor kırdım..32. haftaya geldiğimde gittikçe yükselen karaciğer enzimlerim, mucizevi bir biçimde düşüşe geçti.. çok şükür.. enzimler düzeldi fakat, bende aşırı kramplar başladı.. sürekli sancı, evin içinde bile zor yürümeye başladım.. artık gün saymaya başladık..36. haftaya gelince endişelerim kayboldu.. sonuçta 35i geçmiştim. artık doğsa da olurdu.. doktorum 39. haftayı planlıyordu doğum için. ben ise kafamda 38. haftada alsa da olur artık diyordum.. derken 37+3te kanamam başlayınca, apart topar hastaneye gittik.. ve tamda istediğim gibi, plansız programsız bir sezaryen oldu.. ben plan program yapılınca stres oluyorum.. hani normalde doktor ameliyat için gün verir ya.. sen ogüne kadar stresten gerilirsin.. işte bunu istemiyordum.. Allah ta gönlüme göre verdi.. aniden kanamam başlayınca, bir kaç saat içnde birde baktım ameliyathanedeyim:)) buarada ilk doğumum genel anesteziydi.. çok memnundum.. bunda da genel istedim. fakat ileri derecede öksürüyordum. sinüzitim başlamıştı.. anestezi uzmanı beni ameliyathanede ikna etti.. gel spinal anestezi yapalım. hem bu öksürük sende varken, ayılırken çok zorlanırsın dedi.. spinal anestezi oldum.. herşey gayet güzeldi.. toplam herşey 1saat sürdü.. bebiş doğdu. sesini duydum.. ama giydirmek için götürdüler.. sonra yanıma getrdiler.. ilk tepkim: aa nekadar küçük.. oldu.. halbuki 3700gr doğdu.. gayet iyi.. ameliyattan çıktım, bebek erken doğmadı diye sevinirken, daha ben ayağa kalkıp yürümeye bile başlamamışken, oğlumu apartopar yoğun bakıma aldılar.. ciğerleri gelişmiş. fakat ciğerlerindeki suyu dışarı atamamış. tam 4gün yoğun bakımda kaldı. ben de bebeğimi almadan eve gitmiycem dedim. bende hastanede kaldım. buarada öksürüğüm benim canıma okudu.. dikişlerimi tuta tuta öksürdüm.. çok feciydi.. Ayrıca Doktorum Ahmet Hakan Bayazıt' teşekkür etmek istiyorum.. çünkü ameliyat sırasında bana bir süpriz yaptı. kendi cep tlfnunu hasta bakıcıya vermiş, ve 12 poz çekmiş. oğlumun doğum anı, kordonun kesilişi. benimle ilk buluşması vs.. benim için müthiş bir anı oldu...

evet azcık erken oldu bi gaza geldim actım aminn inşallah krizantem83 hayirlisini ver

Kızlar doğum yaklaştı hatta doğuranlar bile oldu yanlış hatırlamıyorsam 3 bebişimiz oldu ve doğum öykülerini 4 gözle bekliyoruz pamuk34seker

İnşallah hepimiz kolay doğum yapariz. Bebişlerimizde sağlıklı sorunsunsuz olur inşallah:) Allah sağlıkla kucağımiza almayı nasip etsin. risin