Gazi, çiftliğinde dolaşıp hava alırken oldukça yaşlı bir kadına rastladı. Atatürk attan inerek bu ihtiyar kadının yanına sokuldu. -merhaba nine. Kadın Ata'nın yüzüne bakarak hafif bir sesle; -merhaba dedi. -nereden gelip nereye gidiyorsun? Kadın şöyle bir duralayıp; -neden sordun ki dedi. buraların sahibimisin?yoksa bekçisi mi? Paşa gülümsedi. -ne sahibiyim ne de bekçisiyim nine. bu topraklar Türk milletinin malıdır. Buranın bekçiside Türk milletinin kendisidir. Şimdi nereden gelip nereye gittiğini söyleyecekmisin? Kadın başını salladı. -Gazi Paşamızı görmem için. Başını pek ağrıttım da... Benim iki oğlum gavur harbinde şehit düştü. Memleketi gavurdan kurtaran kişiyibir görmeden ölmeyeyim diye dua ettim durdum. Rüyalarıma girdi Gazi Paşa. Bende gün demeyip mihtara anlatınca, oda bana bilet alıp saldı Angaraya giceleyin. Gelidimdi. Yolu neyi de bilmediğimden işte agşamdan beri böyle kendimi ordan oraya vurup duruyom bey. -senin Gazi Paşa'dan başka bir isteğin varmı?Kadının birden yüzü sertleşti. -Tövbe de bey, tövbe de! daha ne isteyebilirim ki. O bizim vatanımızı kurtardı. Bizi düşman elinden kurtardı. Şehitlerin mezarlarını onlara çiğnetmedi daha ne isteyebilirim ondan. Onun sayesinde istediğimiz gibi yaşıyoruz. sunun bunun gavur dölünün köpeği olmaktan onun sayesinde kurtulmadıkmı?Buralara bir defa yüzünü görmek, ona sağol Paşam demek için düştüm. görmeden ölürsem gözlerim açık gidecek. sen efendi bir adama benziyon, bana bir yardım ediverde Gazi Paşayı bulacağım yeri deyiver. Atatürk gözleri dolu dolu olmuştu, çok duygulandığı her halinden belliydi. Bana dönerek; -görüyorsun ya Gökçen, işte bu bizim insanımızdır. benim köylüm benim vefalı Türk anamdır bu. Attan indim. Yaşlı kadının elini tuttum anacığım dedim, sen gökte aradığını yerde buldun, rüyalarını süsleyen, seni buralara kadar koşturan Gazi Paşa yani Atatürk işte karşında duruyor. Köylü kadın bu sözleri duyunca şaşkına döndü. Elindeki değneği yere fırlatıp Atatürk'ün ellerine sarıldı. görülecek bir manzaraydı bu. ikiside ağlıyordu. iki Türk insanı biri kurtarıcı, biri kurtarılan, anaoğul gibi sarmaş dolaş ağlıyorlardı. Yaşlı kadın belki on defa öptü Ata nın ellerini. Ata da onun ellerini. Sonra heybesinden küçük bir paket çıkardı. bunu Atatürk 'e uzattı; -tek ineğimin sütünden kendi ellerimle yaptım Gazi paşa, bu sana hediye getirim seversen gene yapıp getiririm. Paşa hemen orada bezi açıp peyniri yedi. Çok beğendiğini söyledi. Sonra birlikte köşke kadar gittik. oradakilere şu emri verdi; -bu anamızı alın burada iki gün konuk edin. sonra köyüne götürün. Giderken de kendisine üç inek verin benim armağanım olsun. BANA GELEN BİR MAİLİ SİZİNLE PAYLAŞMAK İSTEDİM. ALLAH'A ŞÜKÜRLER OLSUN Kİ BÖYLE BİR ÖNDERİN KURTARDIĞI TOPRAKLARDA YAŞIYORUMMM...