Son kez derin bir nefes alırcasına aldı nefesini, gözleri pencereden içini karartan havaya ilişti oradan bir martının çığlığına oradan cami minaresine ve en son olarak bakışlarını son buldurdu denizin çarşaf gibi dalgasında kadın, neydi onu bu denli yoran nedendir bilinmez ama boğazında bir yumru vardı yutsa içine yara edecek dışarı çıksa kadını deli. Daha fazla gözleri dolmadan kalktı muazzam manzaralı pencerenin önünden kadın. Yine derin bir nefes aldı bu kez daha normale yakın ve yeniden etrafa gülücük saçmaya başladı. Kimse sormadı, kimse bilmedi gözyaşı göz pınarlarında kalmıştı. Güneşin batışı manzarası vurdu bu kez parkelere çizgi çizgi. Kendini bir dağın tepesinde hayal etti kadın avazı çıktığı kadar bağırdığını düşünerek, öylesine rahatlamış öylesine çaresiz. Ne yaşamış olabilirdi bu denlisini içinde hisseden bir kadın gerçekten. Ne yaşamış olabilir.. Kİm bilir belki gözleri önünde bir cana kıyılmıştır. Belki kulaklarının sağır olmasını istediği ama yine de engel olamadığı çığlıklar duymuştur. Görmüştür duymuştur ama küçücük bedeni ile engel olamamıştır. Belki ciğerini dağlayan önünde annesinin katledilişi olmuştur. Anne ölme diyememiştir. Annemi öldürme baba diyememiştir.. Anne ölme.. Diyememiştir..