Bende esimi dinledim 3 sene çocuk yapmadik. bu sene tamam dedi. hamile kaldim kalbi durdu. kurtaj oldum. Keske diyorum evlendiğimiz sene yapsaydik. simdi milletin çocuğunu seviyorum. Esim de seviyor hatta benim elimden aliyor. Olunca ne yapar bilemem. kolunu bacağını koparir heralde. Bu konuda esinin tutumu çok önemli. çocuk sevgisi yoksa hiç istemeyebilir. yok eğer ćocuklari seviyorsa bi süre sonra isteyebilir. D

Eşimin çocuk sevgisi var. Suan olsa çok yardımcı olur sever biliyorum. Zaten bu yüzden kafam rahat olsun öyle başlayalım diyor. Ama benimde artık isteğim azalıyor zaman geçtikçe

vala canim herkezin kendine gore plani. Esinde hakli sende haklisin. Bence yavas yavas esini ikna edip baslarsaniz iyi olur ama sana sunu tavsiye edebilirim. Once esini ikna et sonra cocuk konusuna baslayin esin ikna olmadan korunmamazlik etme. Tabi soyle bir durumda var bazen dogru zaman gelmez. Duzen olsun dersin duzen olur evimiz olsun dersin sonra arabamiz olsun dersin. Herseyi duzene sokmaya calisirsan bazi seyler icin gec kalmis olabilir insan. 3 yildir evliymissiniz. En azindan kendini rahatlatma amaciyla bir doktor kontrolune gidebilirsin bir sorun var mi diye. Ayrica ben hormonal dogum kontrolun bazi zorluklari getirdigi dusuncesindeyim. Baska bir korunma yontemini konusabilirsin. Simdi degil ama 2 sene sonra esin ikna olunca bu sorunlar cikmamasi acisindan bazi tedbirleri alma taraftariyim.

İstiyorsan ki sen istiyorsun ee 3 yıl da olmuş ben 7 ay bekleyen biri olarak olmama sürecini yaşadım ve çok stresli bu yuzde n bence çocuk yapın derim yasin ideal 30 olucam nerdeyse yakında ancak çocuk oldu 35 sonrası doğurganlık azalıyor risk artıyor umarım esin ikna olur U

Ya ben anlayamadim. kafası niye rahat etmiyor. düzenden bahsetmissin ne düzeni? Hem kimse tam anlamiyla rahat degil. kimin düzeni var ki. kimi tayinci kimi kiracı kimi fakir. herkesin bi sorunu var. bikaç sene gecince anlicaksın ki sorunlar bitmiyor. hergün yenisi ekleniyor. Evliliğiniz iyi gidiyorsa beklenmemeli daha fazla. hem rabbim çocuğun rızkını ve şansını fazlasıyla veriyor. Esin bence fazla kafaya takmış sebep her neyse. birileriyle konuşsa, destek alsanız iyi olur.

Canım ben de 3.5 yıllık evliyim. Eşim çocuk istemiyordu. Ben de onu zorlamak istemedim. Sonuçta kimseyi istemediği bir şey için zorlayamayız. Sonuçta sen annesiysen o da babası olacak. Hazır değilse eşin zorlama. Benim eşim şimdi yeni yeni istiyor. Tabi bunun için özel çalışmalarım oldu. Bebeği uslu sevimli arkadaşlarla görüştük hep. Arkadaşlarda onunla konuşa konuşa özendirdiler. Bazen erkekler korkuyor. Yavaş yavaş hazırla eşini F

Naçizane fikrimi belirtmek isterim. Hamilelik ve bebek sahibi olma süreci sabır isteyen çok zorlu bir süreç. Acısını sıkıntısını tek başınıza yasamiyorsunuz malesef. Sizin yanınızda bulunacak en buyuk desteğiniz eşiniz olacak. Kendimden ornek verirsem eğer aylarca kusarken Lavabo başında benimle beraber eşim bekledi, günlerce hastanede yattim benimle beraber sabahladı ağladı wcye bile benimle birlikte girdi. Bir bardak suyumu alamadım yemeğimi yapamadım banyomu yapamadım beni o yıkadı. Yakında dogumum olacak agrilarimdan yatakta donemiyorum sabaha kadar iniltilerimi dinliyor. Yani demem o ki eğer eşim de benim gibi bebek istemeseydi ve bu konuyu her açtığımda benimle tartissaydi bu süreçte benim desteğim kim olurdu? Bu kadar fedakarlık gosterebilirmiydi her anında benim yanımda olabilirmiydi? Evlat sahibi olmak büyütmek tek başına yapılabilecek bir iş değil. Ben sizin yerinizde olsam eşim de istemeden asla böyle bir sorumluluk altına girmem. Sonrasında çok daha büyük problemler yasayabilirsiniz. En kötüsü de şu cümleyi duymak zorunda kalabilirsiniz ''ben istemedim ki kendin doğurdun kendin bak''

Selamlar, daha önce benzer konular açılmış ancak güncel açmak istedim. Biz 6 yıldır evliyiz, yaşlarimiz şuDuzenimiz otursun diyor ama düzen hicbir zaman tam olmuyor ki. Bu konu açılınca sürekli tartışmaya donuyor, bende yakınımızda bebek problemi yaşayan çok olduğu içindaha fazla beklemek istemiyorum Siz ne dersiniz?