Çok zor şeyler yaşıyorum ve yaşadım çocukluktan beri içim sıkılıyor daralıyor nefes alamıyorum okb panik atak anksiyete depresyon allahım biticek mi birgün

Canım benim aynı şeyleri yaşadım yaşıyorum çocukluktan beri çok değişik takıntılı düşüncelerim vardı çarpıntı mide bulantısı erken tedavi olamadım ozaman lar yok böyle bilmiyor herkes bu hastalıklar doktor 20 li yaşlarda bayıldım ölüm kokusunda sonra ölürüm zehirlenirim diye ilaç almadım aciller de bekledim kalp krizi geçiririm diye geceleri.. Sonra 6 ay sonra geçti.. Sonra hep okb şimdi ise depresyon ilk defa nabıcam bilmiyorum iyi olumlu olmaya çalışıyorum yoga namaz pozitif düşün ne kitap biraz iyi geldi

Ne demek müslüman depresyona girmez, Allah'ı inkar etmek ne demek... Bakara suresi 155. ayet "Andolsun ki sizi biraz korku ve açlıkla, bir de mallar, canlar ve ürünlerden eksilterek deneriz. Sabredenleri müjdele." der. Müslüman bal gibi de girer depresyona. Ancak depresyona verdiğiniz tepki sizin imtihanınızdır. Şükrederek mücadele mi edeceksiniz, pes edip isyan mı edeceksiniz? Bende sizinle üç aşağı beş yukarı aynı durumdayım, Bu aralar odaklanma problemi ve unutkanlıkta eklendi. Öyle olunca alzaymır olup ölücem diye korkuyorum. Şimdi karşılıklı oturup konuşsak ne bilinçli, bilgili, farkındalığı yüksek bir insan dersiniz benim için. İnançlı bi insanımdır da. Çoğu insanın aksine sürekli okurum dinimi öğrenmek için. Sosyalimdir, faaliyetlere katılırım, etkinliklere giderim, hobim vardır, açıköğretimden bir bölüm okuyorum kendimi geliştirmek için, işim var çalışıyorum. Yeni evlendim eşim dünya iyisi. Çok şükür bir sıkıntım yok ama anksiyete, depresyon, unutkanlık, odaklanma sorunu vs vs. Her günüm kabusa dönüyor mutlaka. Bazen yıldığımı pes etmek üzere olduğumu hissediyorum. Sanki yüreğimin içinde cehennem var gibi oluyor. Sizi çok iyi anlıyorum. Pandemi döneminde zor ama bol bol sosyalleşin, günlük sıkıntılara kaptırın kendinizi bana iyi gelir. Ankara daysan psikologumu önerebilirim eğer istersen. İzzet güllü videoları var youtube da mutlaka izle onu. Ve korkma çocuklarını üzmüyorsun emin ol. Onlar senin kendini ne kadar zorlayıp onlarla ilgilendiğinin farkındalar, senden o sevgiyi alıyorlardır. Onlara her seslendiklerinde cevap ver, sev öp, onların çağrılarına karşılık ver yeter onlar için. Ayrıca içini ferah tut, hiçbişey sonsuza kadar sürmez... Bu arada konuştuğunuz arkadaşlarınız alınmayın ama aşırı cahiller, lütfen onlar yerine derdinizi anlatabileceğiniz bilişsel seviyesi daha yüksek insanlar bulun.

Gecmis olsun oncelikle, yasadiklarin normal lohusa depresyonu diye bir sey var herkesin basina gelebilir, sukret bol bol bak ne guzel cocuklarin var rabbim sana vermis burda ne ugrasanlar var bebegi olsun diye, rabbim sagliklariyla sinamasin.. yardimci sart sana bence biraz yukunu hafifletecek kitaplar oku pozitif dusunce vs iyi dusun ki iyi olsun allah dagina gore kar veriyor, ne guzel bak bebisinde olacak herseyin ustesinden gelirsin kotuye yorma hic biseyi zaman su gibi akip. gecer

Kizlar hamilelimin son haftalarindayim birtanede kizim var. Ilk dogumdan sonra depresyon yasadim agir bir sekilde ve ben bunun farkibda degildim akrabalarim bile farkinda degildi cunku depresyonnun D harfini bile bilmiyorlar .. her neyse. Sonradan fark ettim once hamilelikte basladi tabi asiri aglama bende duygusalim hormondandir dedim dogumdan sonrada kizima soguklik basladi ama farkinda degilim sadece istemiyordum isinamamistil birde cok aglayan bir bebektu gazli reflusu olan bebekti saten gogsumu tutmadi bende 1 ay sagdim makineyle gogus uclarim kopacaktu nerdeyse sutum gelsin diye bir yandan dikislerim var altimda. Kimse yanimda degildi o aralar esim calisiyor yakinlarim baska isleri vardi ee malum kil bilsin benim depresyonda oldugumu. Hergun hergun agladim. Ondan sonra korlu basladi ya soyle olursa ya boyle olursa korkusu. Kizima 5 ay sonra alisabilidim ondan sonra pismanliklae basladi neden oyle davrandim sevgimi belli etmedim diye kendimi dunyanin en kotu annesi olarak hisettil cunku emziremedim ilgimi veremedim vs vs sonra az duzelir gibi oldum tabi ama ben evlenleden once travma yasadim o teavmayi tekrar yasadim kizimda hamikeyken ve dogumdan sonrada halen o korkuyla yasadim sonra kizim 2 bucuk yasindayken birden nefes kesillesi yasadim anlamadim sonra tekrarladi ölum korkusu sardi olecem diye acile gidiyorum bos eve gonderiyorlar birseyim yok diye sonra baska doktorlara hastanelere gittim ayni sekilde bos gonderdiler. Kafayi yicekyim sanki herkez yalan soyluyordu kanili veriyordum kalp doktoruna gittim mide ve bagirsak doktoruna gittim sapa saglamdim onlara gore ozel hocalaea gittim ozel okunmus sular ictim muska kullandim ama hatir fayda etmedi uzun sure namaz kildim faydz etmedi. Sonradan piskolota basladim 3 cesit piskologa gittim hepside baska tani koydu yok biri depresyon dedi biri panik atak anksiyete dedi digeride paranoya dedi kime inanacami bilemedim hatta 2 cesit anti depresan aldim bir gram fayda etmedi. Yine hamileyim son haftasindayim yine aglama krizi basladi kotu dusunceler umitsizlii var ve korkuyorum yine eskisi gibi olurum diye bunsusu arkadasimaeima anlattim belki fikir verir veya aralarinda benim gibi benzer yasayan varsa fikir verirler diye beni dahada beter ettiler musluman depresyona girmezlis yazik ediyorsun kendine cok gencin allaha inkar ediyorsun haline sukret evin cocugun esin var diyenler oldu hep artik kimseye inanasim gelmior kimseyide dinlemek istemiyorum icime atiyorum yoruldum tanimadigim insalara yazim bari burdan dost aci soylermis bari siz bana motive olun siz bana fikir verin veya aranizda yasayan varsa veya daha once yasamissinaniz bana fikir verin bu lanet hastalig sifasi nedir caresi nedir