Hani ağlamak anadiliydi ya tüm dillerde ayrılığın&#8230; Gözlerimden kan süzüldü Gece'ye. Siyahı delip geçen gözbebeklerim kan deryası. Kızıldeniz utanacak içimdeki denizden&#8230; "Yaradan" için "Yar" sevmeyi öğrettim de sana, "Yaradan" için "Yar"dan geçmeyi öğretememişim kendime&#8230; boylu boyunca yatıyor yüreğim yarda&#8230; Bileği kesik kalemim can döküyor şimdi kağıda. Hiçimi dökmek istemiştim oysa... infazlar sabaha karşı yapılır ya, birazdan bitecek GeCe&#8230; az kaldı, beni infazlayacağım şafakta. Hani yüzbinlerce yıldız sönmeden sökmez ya şafaklar, son dileğim GeCeden&#8230; Eyy GeCe!... Kurban et yıldızlarını şafağa. Bedel olarak gözlerimin karasını göndereceğim her akşam sana&#8230; Yarın, yevm-ül kıyam'da yanmayalım diye yanan yanlarımı bırakıyorum yanına&#8230; Vakit yakın&#8230; Can çekişiyorum canımı can yapanım. Namlunun ucunda ayrılık, eli tetikte bekliyor günahlarım&#8230; vur emriyle vurulacak sol yanım; "Yar" verecek "Can" kaybından&#8230; Tütün ne ki?.. tuz bastım tırnağı sökülmüş parmak uçlarıma. On parmaklık değil bu figan! Bin elden beşbin tırnağın sökülüp tuza bastırılmasıymış ayrılık&#8230; Ama öyle ya, tuzu da sevmeli aşık&#8230; Bir türlü aydınlanamayan bir gün doğdu işte. Yüzbin yıldız pahasına söküldü şafak. "infazı tamamdır" mührü basıldı. Kaydım düşüldü kitab-ül aşk'tan&#8230; düz çizgiye dönüştü çoktan yüreğimin monitöründe hayat. Sabahın pusunda, iki yüreğin sağır edici feryadına "sus" düştü. Pustu aşk&#8230; sus-pus bir cenaze merasimi bu satırlar&#8230; üstad'ın dizeleri tek teselli mezar taşıma: "ne görsem ötesinde hasret çektiğim diyar, kavuşmak nasıl olmaz, madem ki ayrılık var?"... ALINTI sevgili 20.06.2010 / Yeni