Ne kadar içten yazmıssınız duygularınızı, bende isteyın dua edın Rabbım verır hayırlısıyla... R

Kızlar bende sizin gibi bir sürü olay yaşadım. 34 yaşında evlendim. Sonra mol gebeliği yaşadım ve doktor 6 ay ile 1 yıl arası hamile kalmamam konusunda uyardı. Neyse bir yıl korunduk. Sonra gene hamile kaldım; fakat bu seferde ağır down sendromlu ölü bir bebek dünyaya getirdim tam 20. haftamda. Bu kez de bu yükü kaldıramadığım için 2 yıl psikolojik tedavi gördüm. Eşimle birbirimizi nerdeyse öldürme noktasına geldik. Boşanmaya kalktık. Neyse 6-8 ay sonra ikimizde toparlanıp ailelerimizin sonuna kadar karşı çıkmasına rağmen herşeyi göze alarak yeniden denemeye karar verdik. Psikolojik tedavim bitip de korunmayı bıraktıktan sonra 8 ay hamile kalma ümidiyle yanıp tutuştum. Hamile kalmadan 2 ay önce adetlerim 10-15 gecikmeye başlayınca yaşadığım üzüntülerden dolayı menapoza girdiğimi düşünerek doktordan tam randevu almışken, doktor randevusuna 3 gün kala menapoza girmediğimi ama hamile olduğumu öğrendim. Size tavsiyem herşeyi akışına bırakın siz ve eşinizin beslenmesine alkol ve sigara olayına ara verin ve en önemlisi eşinizle olan ilişkinizi bir görev olarak görmeyin. Benzetme biraz ambiyane olacak ama pawlowun köpekleri gibi şartlanarak ilişkiye girmeyin. Keyfini çıkarın ve acaba olacak mı olacak mı diye de takıntı yapmayın. Bunlar benim tecrübelerim... Umarım işinize yarar.

gec kalmis sayilmazsiniz canim isvicrede 46 ya kadar yolu var bak bende 40 yasimdayim ve bebek sevdasindan vazgecmedim 3 cocugum olmasina ragmen yilmak yok ben cocuklari seviyorum ve kalabalik aileyide insAllah cabucak hayirli vakitte yavrun gelir

Tüp bebek gerçekten yorucu maddi ve manevi olarak ama transferden sonra minnoşunun 16 hücrelik halinin fotosunu veriyorlar ya, aklında ne iğne kalıyor ne parası pulu... Sadece elin karnında gün sayıyorsun. Diğer yandan evlat edinmek de bir doğum şekli aslında. Forumda evlat edinenlerin yazdıklarını ağlayarak okudum ben... İnşallah herkes öyle ya da böyle kuzusuna kavuşur tez vakitte.

iyi fikir :)

Merhabalar, Teşekkür ederim, inşallah olur.. Evet Oralarda yaş sınırı Türkiye den daha değişik, umarım Tüp bebek olayına baş vurmak zorunda kalmadan o güzel duyguyu tadarız.. Burada Tüp bebek yaptıranlar daha iyi bilirler ama çok masraflı olduğunu okuyorum sürekli.. Bakalım hayırlısı neyse o olsun.. Allah evlatlarınızı size bağışlasın :) 3 tane Maşallah..

Kesinlikle bazen abartıyoruz, sıralamalarımızı geç değiştiriyoruz lakin çok mu pişmanım hayır, elbet bununda bir sebebi vardı :)

Eminim ki en kısa zamanda anne olacaksınız Allahın izniyle...37 yaşındayım ve şu an hamileyim... Siz ise benden 3 yaş büyüksünüz...:) Neden olmasın... Yeter ki kalben isteyin... Olacak Allahın izniyle...

zaten evlenme yaşı 35e çıktı resmen. 40 normal gözüküyor o yüzden.

Teşekkür ederim, umarım hepimiz arzu ettiğimiz duyguları doya doya yaşarız.. Sevgiler

Hep birşeyleri yetiştirme çabasi.. Aman işimizi oturtalim, evimizi alalim, parasal yonden sikintimiz olmasin diyerek anne olmayi erteliyoruz maalesef.. Artık tıp gelişti tüp bebekle birçok kişi anne oluyor. Umarım hersey yolunda gider bebeğinizi kucaginiza alirsiniz

Gecikmiş bir hayat gibi görünse de, herkes farklı zamanlarda erişiyor aile kurma duygusuna.. Geç kalmışlık olarak hissetmesem de evliliğimi, çok düşünmemiştim hemen çocuk sahibi olmalıyım vs gibi şeyleri.. Ama şimdi aylardır denenen yolların ardın dan her ay umutla test sonuçlarını beklemek, sabırla bu yola devam etmek ve her an başka bir şey düşünememek yoruyor.. Ruhen, bedenen zayıfladığımı hissediyorsun.. Sayfalar dolusu yazılar, insanların tecrübelerini okumakta bunun cabası.. Ruhumda Anne olmanın özlemi, içimde ağır bir ya olmazsa korkusu, Doktorlar ve söylevleri ilaçlar ve olumsuzluklar.. Nasıl karıştım, bir düğüm gibi, sadece ümit ediyorum açılmak için.. Bu girdabın içinden yenilenerek çıkmak için.. Bu duyguları bir çok kadın yaşıyor sanıyorum ve özellikle bu yaşlarda bebek isteyenlerin duygularının altına imza atıyorum.. Anne olmak zor zanaat gerek başında gerek devamında.. Bu alana yazıyorum çünkü bana bir teselli olacak inanıyorum.. Aslında ruhumu tedavi edecek buradan bu süreci takip etmek, yazarak arınmak olacak benim için.. Belki içinizde bu yaşlarda olup aynı duyguları paylaşanlar çıkacaktır.. Beklerim sizleri duygularınızı ve tecrübelerinizi de.. Sevgiler