> > Kocam bir mühendisti. Onunla > > sakin tabiatını sevdiğim için > > evlenmiştim. Bu sakin adamın göğsüne başımı > > koymak içimi nasıl da > > ısıtırdı&#8230; > > > > Gel gör ki iki yıl nişanlılık ve beş yıl > > evlilikten sonra bu sakinlik > > beni yormaya başlamıştı. Eşimin -bir zamanlar çok > > sevdiğim- bu > > özelliği artık beni huzursuz ediyordu. > > > > İş ilişkiye gelince oldukça içli, hatta aşırı > > hassas bir kadınım. > > Romantik anlara, küçük bir çocuğun şekere > > düşkünlüğü gibi can > > atıyorum. Oysa kocamın sakinliği, başka bir deyişle > > vurdum duymazlığı, > > evliliğimize romantizm katmaması beni aşktan almış, > > uzaklaştırmıştı. > > > > > > > > Sonunda kararımı ona da açıkladım: boşanmak > > istiyordum. > > Şaşkınlıktan gözleri açılarak 'niye?' diye > > sordu. > > 'Gerçekten belli bir sebebi yok' dedim, > > 'sadece yoruldum.' > > Bütün gece ağzını bıçak açmadı. Düşünüyordu. > > Bu hali ise hayal > > kırıklığımı daha da artırmaktan başka bir işe > > yaramıyordu: işte, > > sıkıntısını dışarı vurmaktan bile aciz bir adamla > > evliydim. Ondan ne > > bekleyebilirdim ki! > > > > > > > > Sonunda sordu: 'seni caydırmak için ne > > yapabilirim?' > > Demek ki söyledikleri doğruydu: insanların mizacı asla > > değiştirilemiyordu. Son inanç kırıntılarım da > > kaybolmuştu. > > 'İşte mesele tam da bu' dedim. 'Sorunun > > cevabını kendin bulup kalbimi > > ikna edebilirsen kararımdan vazgeçebilirim.' > > 'Diyelim dağın tepesinde bir uçurum kenarında bir > > çiçek var. O çiçeği > > benim için koparmak, düşüp vücudunun bütün > > kemiklerinin kırılmasına, > > hatta ölümüne mal'olacak. Bunu benim için yapar > > mısın?' > > Yüzümü dikkatle inceledi ve 'Sana bunun cevabını > > yarın vereceğim' dedi. > > Bu cevapla son ümidim de yok olmuştu. > > > > > > Ertesi sabah uyandığımda evde yoktu. Boş bir süt > > şişesini mutfak masasının üzerine koymuş, altına da > > bir not bırakmıştı. > > 'Sevgilim' diye başlıyordu, > > 'O çiçeği senin için koparmazdım' Kalbim > > yine kırılmıştı. Okumaya devam ettim. > > > > 'Çünkü her zaman yaptığın gibi bilgisayarın > > altını üstüne getirip > > çökerttikten sonra monitörün önünde > > ağladığında, onu tekrar > > düzeltebilmem için ellerime ihtiyacım var.' > > > > 'Anahtarları her zaman evde unuttuğunu bildiğimden, > > senden önce eve > > varabilmem üzere koşmam gerektiğinden bacaklarıma > > ihtiyacım var.' > > > > 'Arabayı kullanmayı çok sevdiğin halde şehirde hep > > yolu > > kaybettiğinden, yolu gösterebilmem için gözlerime > > ihtiyacım var.' > > '<Sadık arkadaşın>ın her ayki ziyaretinde > > sebep olduğu, karnındaki > > krampları rahatlatabilmem için avuçlarıma ihtiyacım > > var.' > > > > 'Evde oturmayı sevdiğinden, içe kapanıklığını > > dağıtmak, can sıkıntını > > hafifletmek üzere sana şakalar yapabilmem, hikayeler > > anlatabilmem için > > ağzıma ihtiyacım var.' > > > > 'Sabahtan akşama kadar bilgisayara bakmaktan > > gözlerinin bozulması > > kaçınılmaz olduğundan, yaşlandığımızda > > tırnaklarını kesebilmem, > > saçlarında -görülmesini istemediğin- beyaz telleri > > ayıklayabilme merdivenlerden aşağı inerken elini > > tutabilmem, çiçeklerin renginin - > > gençliğinde senin yüzünün rengi gibi olduğunu > > söyleyebilmem için > > gözlerime ihtiyacım var.' > > > > 'Ama seni benden daha fazla seven biri varsa, evet o > > uçuruma gidip, o > > çiçeği senin için koparırım bir tanem..' > > > > > > Baktım, mektuptaki yazının mürekkepleri yer yer > > dağılıyordu. > > Göz yaşlarım mektuba düşüyordu. > > 'Mektubu okuduysan ve kalbin ikna olduysa lüften > > kapıyı aç canım. Çok > > sevdiğin susamlı ekmek ve taze sütle kapıda > > bekliyorum.' Koşarak kapıyı açtım. Endişeli bir > > yüzle ve ellerinde sıkıca tuttuğu > > susamlı ekmek ve sütle kapının önündeydi. > > Artık çok iyi biliyordum: beni ondan daha çok kimse > > sevemezdi. O > > çiçeği uçurumun kenarında bırakmaya karar verdim. > > > > > > > > Bu gerçek aşktı. > > > > İlk yıllardaki heyecanlar içinde görmeye > > alıştığımız aşkın, seneler > > sonra o heyecanlar kaybolup gittiğinde, huzur ve > > durgunluk içinde de > > hep var olmaya devam ettiğini göremeyebiliyoruz. > > > > > > > > Oysa aşk hep vardır. Belki artık heyecansız, belki > > artık romantik > > değil... Belki sıkıcı, tekdüze, hatta belki > > yüzsüz... Ama hep oralarda > > bir yerdedir. > > > > Çiçekler ve romantik dakikalar ilişkinin başlaması > > için elbette > > gereklidir. Bir zaman sonra bunlar gitse de gerçek > > aşkın sütunu ebedi > > kalır. > > > > > > > > Hayat tam da böyle bir şeydir