İlkokul 5. sınıfta resim dersinde ögretmen 'çocuklar konu serbest, hayvan resimleri çizin bakayım' dedi. 10 dakika sonra küçük Ahmet el kaldırdı. Ögretmen yanına geldi. Resim kağıdının üzerinde bir sinek duruyordu. Çocugun bu sinekten sikayetçi oldugunu zanneden Ögretmen eliyle sinegi kovaladi ama hayvan hiç hareket etmedi. Biraz daha dikkatli bakinca da sinegin gerçek olmadığını farketti. Bu bir sinek resmiydi. Öğretmen saskınlıkla sordu: -Sen mi yaptın oglum bu resmi? -Evet ögretmenim. -Peki bir de at resmi yap bakayım. Küçük Ahmet öyle bir at resmi çizdi ki. At, sanki kağıttan fırlayıp çikacak. O kadar canlı... Saşıran öğretmen: -Yavrum beni hemen babana götür. Sen müthis bir yeteneksin. Burada harcanmaman gerekir. Derhal güzel sanatlara transfer olman lazim. Babanla konusmalıyım, dedi. Son dersten sonra Ahmet'le beraber yola koyuldular. Dar bir patikadan bir gecekonduya geldiler. Içerde, yatakta, dizlerini karnına çekmiş, üzerinde yorganı bir adam yatıyordu. Ögretmen konuşmaya başladı. -Geçmiş olsun efendim. -Tesekkürler. -Ben oğlunuzun... -Allah kahretsin oglumu. -Aman böyle söylemeyin, yaptigi resimler... -Onun yaptığı resimler yerin dibine batsın. -Ama beyefendi böyle yetenekli bir çocuğun... -Yeteneğine başlatmayın şimdi. -Peki ne oldu, niçin böyle kızgınsınız oğlunuza? -Neden olacak, dün gece eve biraz çakırkeyif geldim. Bu eş.. oğlusu sobanın üzerine çıplak kadın resmi çizmiş. kaydirigubbakcemile