Bir destek alabilirsiniz. Yani belki yaşayanlar olmuştur ama ben yaşamadım kürtaj olduğunuz için üzüntüden dolayıda olabilir ama siz ginede böyle düşünmemeye çalışın, elinizden geldiğince çünkü ne güzel Rabbim size bu duyguyu nasip etmiş, tadını çıkarın. E

Yani okudum şoka girdim ben 3 buçuk seneyi geçkin oldu evliyim başından beri istedik olmadı ovulasyon testleri yumurta takibi aşılama hepsini denedik olmadı sebep yokken en son tüp bebek yaptırdık ki yaşayan bilir maddi manevi çok zor şeyler yaşıyoruz neyse tuttu hamile kaldım dünyalar benimken gözümden sakınırken kalp atışını duymuşken 12. Haftamda kalbinin durduğunu öğrendim ve 8 yada 9 haftalıkken durmuş bir ay ölüymüş karnım da oksapar kullandığım için de 3 gün öyle almadılar ne acılar yaşadım en son ameliyathanede ağlaya ağlaya bebeğimle vedalaştım gözümü açtığımda artık yoktu iki hafta oldu halen üzülüp ağlıyorum Allah'tan gelen bişey hayırlısı böyleymiş ama insanlar bu duyguları yaşamak için ne emekler veriyor ne acılar çekiyor psikolojimiz ne hale geliyor sizin haberiniz var mı hamilesin diye ne demek intihar edecek hale geldin ya yemin ederim zoruma gidiyor herkesin fikrine saygım var ama Allah gönlünüze göre versin var diye hayata küstüğünüz yavrunuz sizi terk ederse ve tekrar istediğiniz de bebeğinize kavuşmazsanız o zamanda intihar aşamasına gelir misiniz acaba madem böyle istemiyorsunuz yapmayın çocuk falan yazık yanii...

Merhaba hanımlar. Bu ikinci gebeliğim. İlkinde 6 haftalıkken düşük yaptım. Kürtaj oldum. Şimdi yine hamileyim 5 haftalık kadar. İlk öğrendiğimde evet mutluydum, herkese mutlu mutlu haber verdim ki isteyerek hamile kaldım. Şuan ise o kadar mutsuzum ki hamile olduğum için. Ne gerek vardı bu kadar sorumluluğa, erken değil mi daha ( 3 senelik evliyim 30 yaşndayım ) eşimle daha çok vakit geçirebildirdik, bak onlar daha yapmıyor ben neden erkenden yaptım gibi gibi çeşitli pişmanlıklarım var. Belki gebelik yeni olduğu için kabullenemedim, bilmiyorum. Düşününce bir bebeğimin olduğunu ruhum daralıyor. Hayatıma, ayaklarıma prangalar vurulmuş gibi hissediyorum. Lütfen bana yardım edin. Aynı şeyleri hisseden oldu mu, nasıl geçer bu his? Mavili Mavili Mor Cicek Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bebeğinizi kaybetrinizde yaşadığınız tepkiyi biz yargılıyor muyuz? Bu öyle bir şey ki çok isterken hormonlar yüzünden belki bu düşünceye gelebiliyoruz. Ben de öyle haftalardır mutsuzum depresyondayım. En son isteyeceğim şey de "çocuk yapmayın bari" diyen birinden tavsiye almak. SiZ buraya yazmayın olur mu...

Canım bende aynı durumdayım herşeyim var halim vaktim sağlığım ama intihar aşamasına geldim desem yalan piolmaz mutsuzum gebelik bana iyi gelmedi

Bence sizin gibi anne olmayı hak etmeyen mahlukatlar yazmasın daha karnınızdayken değer vermiyorsunuz doğunca alır köşeye atarsınız. Yargılayamazsın zaten bebeğine değer vermeyen beni ve benim gibi çoğu insanı anlamayan neyi yargılayabilir. Mutsuzsan git kurtul biz kalbi durduğu halde bir aldırmaya kıyamıyoruz sizde ay depresyondayım ay intihar edecem. Keşke her çocuğa anne babasının seçme hakkı verilse eminim böyle anneyi seçmezdi zaten