Mektuptu Bu Sana Yollayamadığım Bu benden bir parça Ellerimin kokusu parmaklarımın izi var üzerinde Sen okudukça benim yazdıklarım sana okutur kendini Sen düşündükçe beni ben düşerim düşlere düşüncelerinde Binbir renk içerisinden seni seçerim kendimi sana boyar seninle yaşarım günlerimi Hecelerimi sana yorar gecelerimi sana adarım Sensin benim aşka sakladığım yarım Bu benden bir parça sevgilim Kalbimdekiler duruyor bu kağıdın üzerinde sen dokundukça öper ellerini Gözlerin benim elimin yazdığına bakar kelimelerim gözlerine Sen hatırlamazsın belki ne gözyaşları kuruttum bu ellerimle Ne sayfalar harcadım yüreğimde Sen bilmezsin sevgilim Ne düşler gördüm gözlerinde Şehrimin en soğuk gecesinde kaybettim seni Ellerine ihtiyacım varken Üşüdüm sevgilim çok üşüdüm Titredim hıçkırıklara boğulurken Birini böyle sevmenin cezasıydı bu satırlar Yok olan birine yazılan başka ne olabilirdi ki Söz verdim ıslanmam artık yağmurlarda Ama seni hatırlatır Tanrı'nın bütün güzelikleri Ben unutmaya direndikçe Hem ne gerek var yağmura sevgili gözlerimdeki yaşlar dinmedikçe Bu benden bir parça sevgilim Kendimde sana sakladığım yarım bu Sahipsiz ama sahibine tutuklu bir yara bu Mektuptu bu sevgili Sana hiç yollayamadığım Benim sana aşkım bu mektupla yollandı işte Evrenin bilmem nerdeki sonsuzluğuna

Bahar yüzlüm Bütün mutlulukları al da kollarına Bana bir şiir yaz Bir şarkı söyle bana Her nağmesi çiğ taneleri kokan Her notasında umut rüzgarları esen Her cümlesinde sen olan bir şarkı söyle Bir şarkı söyle bana Baştan sona hayatını anlat Sevgilerini hayallerini anlat Üzgün olunca ne kadar yavaş geçtiğini zamanın Mutluyken dakikaların nasıl kuş gibi uçup gittiğini anlat Anlat bana bahar yüzlüm durma anlat Sevdiğinde çocuklar gibi hesapsız Çocuklar gibi karşılıksız Şüphenmeden yargılamadan soru sormadan sevdiğinde Sevgine karşılık geldimi umduğun gibi Güldüğünde engellere tutamadılar seni diye Düğümlendi mi boğazına kahkaların? Hayır sakın ağlama sadece anlat

Sana hiçbir şey söylemek istemiyorum Bütün sözcükler yetersiz Hiçbir şey yazmak istemiyorum Engin denizlerde kulaç attığım üstüme gökkuşağını kuşandığım bu aşk yalanmış Şimdi karanlık sularda boğuluyorum Gökyüzü kurşun gibi ağır Ne yana dönsem yalan Gülüşler yalan vaatler yalanİnsanlar yalan Ben seni mi sevdimSenin gözlerinle mi baktım dünyaya senin ellerinle mi çiçek derledim sevinçti aşktı göğsüme bastım Kocaman bir yalanı seninle mi yaşadım? Gözlerine baktığım zaman cennet bahçesine geçerdim Bir aldatmacaymış kötü bir rüya Kötülüğün bile bir yüzü vardır bir görünüşü ama en beteri buymuş bu aldatmaca Bir masal olsaydın razıydım bir şiir olsaydın alır saklardımGüzel bir yüz kalırdı senden geriye hoş bir anı kimsenin dokunamıyacağı bir tarih Ama hiçbir şey kalmadı Bir yokluğu varsaymışım Bir HİÇ&#8217;e sarılmışım Çölde serap bile değilsin Serabın gizli ışığı vardır Sen ışığı yutan karanlık bir kör kuyu Ben kör kuyularda kaynak suyu aramışım Nasıl olsa biterdi bu aşk Ama unutulmaz bir hatıra gençliğin en güzel anısı olarak kalsaydı Sen hiçbir şeyin değerini bilmedin Kökün çürük yaprağın kül meyvan zehirmiş Ben seni aşkın yerine koymuş aldanmışım Kabahat sende değil ben insan tanımamışım Sana karşı öfke duymuyorum kırgın değilim kızgın değilim Çünkü sen zaten yokmuşsun Asıl kızılacak kişi benim Küçücük bir toz tanesini bir mücevher sanmışım Senin ihanetin bana koymadıBeni kahreden beni yokeden beni bin pişman eden tek şey bir aşk yaratmış tek başına yaşamışım Sen zaten yokmuşsun ki senin neyine yanayım

Derin bir sızı başladı önce yüreğimde Bir mutluluk doldu gönlüme Büyük bir heyecan sardı bedenimi Evet dedim İşte aradığım bu! Daha ilk anda herkesten farklı olduğunu gösterdin bana Daha ilk anda sevgi dolu yüreğini açtın yüreğime Hayatım sen oldun Hayatın ben oldum Nefesim sen oldun Kalp atışın ben oldum Dahası gülümseyişim oldun " Hoş geldin gülümşeyişim! " dedim sana " Hoş bulduk kalp atışım! " dedin bana Bir kapı zilinde kaldığı yerden devam etmeye başlayan aşkımız dünyalara bedel bir şey oldu Sen bana baktığında sevgimi gördün Ben sana baktığımda sevgini gördüm Alem bize baktığında sevda nedir gördü Bir insan böylesine nasıl sevilirmiş gördü Sevenler yıllar geçse bile elbet buluşurlarmış gördü Senden önce hiç böyle büyük bir heyecana ev sahipliği yapmamıştı yüreğimZamanın elleriyle tokalaşmanın burukluğu vardı Kırgınlıklar küskünlükler sarmıştı benliğimi Ama anladım ki senden önce her şey boşmuş senden öncesi yokmuş Her şeye rağmen gidişine rağmen sana rağmen geleceğin günü bekledim Dünyamı kirletmeye çalışanlar oldu izin vermedim İnanmadığım minderlerin güreşçişi olmayı kabul etmedim Sonra sen geldin gülümseyişim! İyi ki geldin iyi ki bana bu mutluluğu yaşattın Bir daha terketme yar yüreğimin sokaklarını Bu yürek gidişine dayanamaz Bu yürek sensiz olamaz Hoş geldin bir kapı zilinde devam eden aşkım! Hoş geldin kaybolan yılları unutturan! Hoş geldin gülümseyişim!

Sıcak sımsıcaktı aşk yandı bu yaz ve yaktı bizi Beyaz bembeyaz güller kuruyup düştü avuçlarımdan Uzak çok uzak sanki ayrı dünyalardan bulduk birbirimizi Tuzak bir tuzak belki güvendim bakışlarına çok sevdim seni Ben de sevdim demek yetmiyoryanımda yoksun yoksun artık Sensizliğe gücüm yetmiyorgünler sensiz sensiz geçmiyor Efsane olmuştu iki günlük sevdamız Mevsimler geçti bak bitti aşk masalımız Birtanem her şeyim sevdiğimdin sen benim Rüzgarlarla uçup gitti unutuldu şarkımız

SON BAHAR'IMSIN En çok bu Şehrin Sarı gülleri kanatırdı yaramı Bu şehrin&#8230; Dar loş sokakları Kırlangıcı giderdi&#8230; Hissedince ayazı Sinerdi serçeleri Biterdi kumruların muhabbeti AĞLARDIM Bu şehrin Dört yönlü vururdu rüzgarı Lodosu poyraz sanırdımpoyrazı karayel İliklerime dokunurdu Çıplak bir ten akasya ağacı dalları ÜŞÜRDÜM Bir gün batımı rengi Düşerdi kaldırımlara Savrulurdu yapraklar vedayla her birini avuçlarıma alıp öpmek isterdim Kıskanırdı süpürürdü çöpçüler ÜZÜLÜRDÜM İlk defa biliyor musun? İlk defa! Güzü seninle sevdim Sarı güllerin sararan rengini Ayazını sevdim akşamların Kuş uçmayan göklerini sevdim Çiçeksiz ağaçlarını Çıplak dallarını sevdim mor salkımın Karanlığını akşamın Yağmurunu sevdim Son Baharımsın Beş yıldızla süslediğim Ektin Mayıs tohumlarımı döşüme Çiçeklere çiçeklendim Ya bir gelsen gül mevsimine Hele bir gelsen Açar yaban dallarında yediverir güllerim

Sessizlik içinde kaldım hep Sana söylemek istediğim kelimeleri kalbime gömdüm Belki birgün hani olurya belki bigün kalbime ağır gelir kelimeler içimden atmak isterim ya İşte ozaman -söylerim- diye! Kimse yardım etmedi bana Sessizlik içinden çıkamadım birtürlü Hep sessiz kaldım ben Aşka sevgiye dostluğa KALBİNE!! Konuşamadım Dilim varmadı söylemeye SUSTUM! Kimi zaman ağladım! Bekledim İçimi döktüm kağıda kaleme Beni tek anlayan onlardı çünkü Ne dostum ne arkadaşım Hiçbişey kalmadı! Sen Sen ise yoktun zaten! Konuşsam susturursun diye korkuyorum Ağlasam arkamdan gülersin diye susuyorum Sussam işte ozaman hiçbirşey yapmıyorsun diye bende SUSUYORUM! Belki kötü yapıyorum İnan hiçbirşey bilmiyorum Beynim! KaLbim! AkLım! Hepsi sende Hepsi sendeyken hiçbirşey düşünemiyorum Ruhumda SADECE SEN Konuşsam susturursun diye korkuyorum Ağlasam arkamdan gülersin diye susuyorum Sussam işte ozaman hiçbirşey yapmıyorsun diye bende SUSUYORUM! Belki kötü yapıyorum İnan hiçbirşey bilmiyorum Beynim! KaLbim! AkLım! Hepsi sende Hepsi sendeyken hiçbirşey düşünemiyorum Ruhumda SADECE SEN Ayrılık vakti yaklaşıruzaktan Görürüm! Hiç sesimi çıkarmam Çıkaramam Sessizim bu yüzden işte Konuşamam!!!

Sana uzaktan bakıyorum Sana bakmak inanılmaz mutlu ediyor beni Sen gidince aklım da senin peşinden sürüklenip gidiyor yüreğim de Yanında biri mi var ona bir şey mi söylüyorsun onunla gülüyor musun içim yanıyor Ama senden sonra gördüğüm o insan birden senden biri oluyor Senin baktığın her yer artık güzel senin konuştuğun her insan özel oluyor Sen evine şu yollardan gidiyorsun Ardından yürüyorum Beni fark etmiyorsun Önünden geçtiğin evlere gölgesinde yürüdüğün ağaçlara her gün bindiğin otobüse bakıyorum Senin gözünle bakıyorum Sen yokken de o yollardan defalarca geçiyorum Senin kokun senin havan senin auran sinmiş havaya Sanki seni soluyorum Akşamları ne yaparsın acaba? Sofraya oturduğun zaman yanında kimler var? Hangi yemeği severek yersin neyi sevmezsin? Kitap okur musun? Hangi kitapları seversin? Ne tür filmlerden hoşlanırsın? Televizyon izler misin? Gece sokağa çıkar mısın? Arkadaşlarınla en çok neye gülersin? En çok kim kızdırır seniHangi futbol takımını tutarsın? Bilmeliyim Senin hakkındaki bütün ayrıntıları öğrenmeliyim Çünkü ben de o filmlere gideceğim ben de o dizileri izleyeceğim ben de o yemekleri seveceğim ya da nefret edeceğim Bilmeliyim Baştan kuruyorum dünyamı Seninle yaşamaya başlıyorum Onca kalabalığın içinde karmaşık yaşamın ortasında eğer sen varsan daha seni görmeden bir kuş gibi çırpınmaya başlıyor yüreğim Bir ışık çarpıyor yüzüme bir sıcaklık yürüyor göğsümde Anlıyorum ki sen varsın Sen ordasın Sen gelmişsin Bakmadan başımı çevirip seni görmeden varlığının farkındayım Ey uzak uzak baktığım göz göze gelmeden saçını okşamadan değil bir rüyayı bir cümleyi paylaşmadan sevdiğim sevgilim Bir aşk filiz verdi fidan verdi kök saldı içimde Onu sana göstermek için ömrümü veririm

Sana öyle hasretim ki bütün sözler ifadesiz Senden önce yaşamamışım senden önce ben ben değilmişimSen gittiğinden beri yine kendimde değilim Seninle yaşadıklarım yetmiyor anılar kalbimin acısını dindirmiyorAyrılık kapıyı çaldı seni benden aldı artık içeri hiç kimse giremiyor Sevemiyorum kimseyi gözlerim senden başkasını görmüyor Ellerim senden başkasına gitmiyor Dudaklarım senden başkasını öpmüyor Geceleri bir yorgan gibi çekip üstüme karanlığı örtüyorum Uzak yıldızların ışığı bile bu karanlığı delip geçmiyor Yıldız yok ay yok bulut yok umut yok sevgilim Umutsuz yaşanmıyor Sokağa çıksam attığım adımlar boşlukta geziniyor yağmurlar yağsa damlalar bana seni söylüyor Çiçeklerin boynu bükük güneş bitmiş Dünya benden hesap soruyor Bu ceza çok ağır sevgilim bana reva gördüğün bu ceza çekilir gibi değil Yüreğim sökülüyor Hatamı biliyorum yanlışın farkındayım Senden özür dileyecek yüzüm yok İstersen kapının eşiğinde küçük bir taş olayım itip kaktığın yeter ki uzaklara fırlatıp atma beni Pencerende bir kuş olayım elinin tersiyle uçurma beni İnce parmaklarında solgun bir çiçek olayım buruşturup kırma beni Susup gittin çekip gittin Bir namlunun ucuna kurşunu sürüp gittin Ama öyle kaskatı öyle ağır ki ruhum can damarım kesilse bir damla kanım akmaz Gözlerim ufka dikili bir küçük kızıl ışık bekliyorum sendenBir aydınlık teli Bir umut affeder misin beni?

Yokluğun yalnızlığımdan beter oldu Şimdi ben hangisine yanayım? Ben böyle değildim/sen gitmeden önce Beni bu hallere sen getirdin Şimdi ortalık yerlerde dolaşıp Deli divane oluşum Senin yüzündendir Tam yollarımız ayrılmışken Tam unutmuşken Sana ait ne varsa El sallayıp yolcu etmişken maziye Kaçamak gelişlerinle Ayın ön dördü gibi gecelerimi süsledin Gitmiştin işte Dönüşü olmayan yollara Söyle bana Yalnızlığımdan ne istedin? Anlat bana Yalnızlığımdan ne istedin? Ne istedin? İki kelimeyi bir araya getirip Bir cümle kuramaz oldum Yürüdüm /Koştum/Kaçtım Döndüm dolaştım Karşımda hep seni buldum Şimdi Her gittiğim yere Benden önce gidip Orada beni bekleme ne olur Hayalinle karşımda durma Yokluğunda Yalnızlığımı ayaklar altına alma

Ben seni ne zaman sevdim tutuldu cümlelerim kalemimde inceden bir sızı İsminin yerine koyduğum zamirlerle başa çıkamadan tüm işaret sıfatlarım küstü kağıtlara Hangi yükleme denk getirsem diye düşünürken hislerime tercüman olan tek bir fiilden öteye geçmiyor yazdıklarım Ruhumda inceden bir esinti; nefes aldığımı hissediyorum Gerçi seni gördüm kör oldum ama umrumda mı sanıyorsun Zehir desen elimden gık dersem namerdim Sevdamın nöbetini tutuyorum yüreğim ellerinde Karda kışta yağmurda baharda ayazda denizde karada ve daima Adınla başlayan tüm vuslatlara uğur getirdin uğurlar olsun tüm hazin sonlara Usumun en uslu yerlerinde ve yüreğimin en sabırlı haliyle direniyorum tüm ellerinsiz vakitlere Ellerim gözlerim kelepçelerde Yüreğinden dökülenlerle her açışımda gözlerimi sabahlarımın şiirisin Her "günaydın" bu kadar anlamlı değildi senden önce ve bir çok "hoşçakal" kayıtlıydı dilimin sorumsuz bir haznesinde Ayrılığın selası çoktan verildi sevgilim ve kaldırıp attım ümitsizlikleri Onlarsız yaşamak ne güzel değil mi? İçime geçtiğin gibi çarçabuk geçti zaman Olmadığın her zerreme küsmüş ilkbahar sensizken kendimden geçiyor miyadım Küçücük bir çukurdan baktığım koskoca gökyüzü gibi sevgin kaybolmaya mecalim varken üstelik kırk yılda bir gibi Söylemeden biliyorum artık seni soru işaretsiz seyrediyorum Bütün az'larımı seninle çoğaltıyorum gururla Aynı hikayenin aynı cümlelerinde aynı sevdayı taşıyoruz anlam diye Gizli öznesi belli bir cümle kuruyorum şimdi "Seni seviyorum" diyorum ve öznesinin yüreğinde olduğunu biliyorum Ama; "Seni Seviyorum"la bitmemeli Esasen şimdi başlamalı her şey

Sen gittin Bir zifiri karanlık bir zından yalnızlığı ağır bir boşluk bıraktın geride Gittin ve dönmeyeceksin bir daha Haklısın gidişinde bu aşkı bitirmekte haklısın Tek söz söyleyemedim Yüzüne bakamadım Karşında ağlamadım Eridim tükendim bittim Sonsuzlukta bir insan nasıl olur sesi soluğu nasıl duyulur? Elveda aşkım Elveda sevgilim Sen kendini hiç böyle gereksiz böyle değersiz böyle yapayalnız hissettin mi? Ayrılık ölüm kadar acı ve soğukAynalara bakıyorum Aynada gördüğüm ben değilim Gözlerim cehennem ateşi dudaklarım mühürlenmiş Ellerim titriyor Yüreğim kızgın demirlerle dağlandı Yokluğunun bedeli çok ağır sevgilim Sevinçlerim hayallerim umutlarım renkli dünyam elveda Elveda yaşamak Yaşamın anlamı elveda Kimse farkında değil yokluğunun Sensiz ne hallerde olduğumu kimse bilmiyor Anlamıyor yitip giden bir aşkın kederini Düne kadar en yücesini yaşadım mutluluğun ayaklarımın altından kayıp gidiyordu toprak denizlerin ovaların üstünde uçuyordum Güneş kadar yakındı bana aşk Güneş kadar sıcak ve parlak Bıraktın birdenbire kanatlarım kesildi Hızla çakıldım yere boşluğun içindeyim şimdi hiçbir şeyimOysa dünyanın en zenginiydim Bütün çiçekler bizim için açardı bizim için ballanırdı meyveler ekinler bizim için bereketli sular bizim için çağlardı Şimdi toz duman içinde kızgın bir çöldeyim Yönümü yolumu şaşırdım Sam rüzgarlarına bıraktım gövdemi sürüklenmekteyim Sen bensiz nasılsın bilmiyorum Rahat mısın mutlu musun bu kadar çabuk beni unutur musun? Nasıl birden mazi olursun? Düne kadar gözlerinden aşkı içtiğim dudaklarında yüreğimi erittiğim uğruna bıçaklar çekip dünyaya meydan okuduğum ey sevgili nerdesin? Kimlesin? kimlerlesin? Kimlerle oynaşır gönül eğlersin? Ben burada terk edip gittiğin yerdeyim Elveda aşkım Elveda birtanem Elveda sevgilim! Elveda sana

Biliyorum sen de seviyorsun beni Gözlerinden okunuyor uyku gibi yağmur gibi duman gibi aşk dökülüyor gözlerinden Beni sevmediğini söylerken dudaklarının kıvrımında öyle bir işaret görüyorum ki sevdiğini söylüyor Elini tutuyorum elimi iterken elin yanarak titriyor Biliyorum sen de seviyorsun beni Bazen hiç ses vermiyorum sana beni çağırıyorsun adımı sesleniyorsun yüreğin beni arıyor Uzaklara giderken beni de alıp götürüyorsun yoksa bu kadar çınlar mıydı kulaklarım? Akşam yıldızına bakarken ben geçiyorum aklından yıldız birden ışığa kesiyor Beklenmedik bir zamanda umulmadık bir yerde ansızın karşıma çıkıyorsun gözlerimiz karşılaşınca yüzünü çeviriyorsun Benim yanaklarım alev alevsenin dudakların nar çiçeği bir rüzgar esiyor aramızdan görmezden geliyorsun En yaşanacak zamanda saatler boşa akıyor çileler sarıyorsun Sevgilim benim nazlı sevgilim Neden bu cefa? Neden susuyorsun? Aramızda niçin bu kadar insan neden bu kadar engel koyuyorsun? Sevgilim her şey bahane bütün söylediklerin Kelebek kanadı kadar ince yağmur damlası kadar temiz bir aşk bu Korkmana kaçmana gerek yok Sevgilim biliyorum sen de seviyorsun beni itiraf etmiyorsun

Deli gömleği giydirilmiş bir aşkın son perdesindeyim şimdi! Henüz son sözleri söylenmemiş Bakireliğine dokunulmamış bir hayatın kriz noktasında kalbim Görüyorum Aşk nasırlarını gösterdi artık bana İyi niyetliyim yine de Yiten bir sevginin ardından tüm mutlulukların onda kalması dileğimle En uzak şehir sensin şimdi En uzak kıta Konuşabileceğim en zor lisansın ama dilimde dönmez yokluğuna Savur saçlarından birikmişliği Git hadi Git!! Gidebildiğin yerler senin olsun Bir daha gelme bari Bırak bana hasretini Bırak sana içimde dolup boşalan gözü yaşlı nefretimi! Bir kerede sen unutsan beni ne olur ki? Bir kerede sen saplayıp gitsen hançerini Sen kaç 24 saatin sonunda "yeter bu kadar" diyebildin ki hayata? Kaç kere şiirler döktün yanlızlığa ağlaya ağlaya? Sen yoksun ya yarım kalmış bir hikayeyim şimdi nihayeti eksik Böyle darmadağın böyle yetim ümitlerim Biraz kan kırmızısı gözlerim Baya yaralı kalbim Kanmam artık yalancı düşlere Sen gittin ya bir şeyler yanlız kaldı koskoca dünyanın en yaralı kalbinde Herşey seni unutmak adına şimdi Unutamadığım yerde düşüp boğulmak uçurum bir aşktan kurtulup yangın bir aydınlığa atlamak gibi Sen hiç kapkara bir gecenin ortasında gündüzü iple çektin mi? Aradın mı kaybedileni uçsuz bucaksız çaresizliklerin en can alıcı noktasında? Tüylerin diken diken oldumu herhangi bir şarkıda? Üzüldün mü? Bir zamanlar gönlüne baharı getireni hatırladığında Hayatı yeşillendirmeye çalışırken tek bir sözüyle siyaha boyayan adam! Çok mu kızdın bana? Bir daha uğramayacak mısın yoksa buralara? Daha son sözümü söylememiştim oysa Sen ve fedakarlık? İmkanı yok Sen kimsenin sıkıştırmasına gelemezsin "Aman be" dedin mi? Herşey biter . push ;

Yağmur ertesi toprak kokardı hep Şimdi sen kokuyorsun Ne zaman bir damla düşse toprağa Açtığın gökkuşağı geliyor/gelecek aklıma Sonra tenime dokunuyor nemden kalan ne varsa Artık hiçbir yer toprak kokmuyor Ne zaman yağmur yağsa Sadece sen geliyorsun aklıma Ne zaman yağmur yağsa Gözyaşlarım Usulca süzülüyor yanaklarımdan Bir yıldız kaymasını diliyorum Bir gün bir yıldız kaysa Ve sonsuza kadar Dileme şansım olsa Yağmur yağıyor artık Sadece yağıyor Gözyaşım durmuyor Ve artık Hiç yıldız kaymıyor

KENDİN OLMAK Özgürlük kendin olman demek ne kadar da ürkütücü! özgürlüğün korkusuyla bağlanırsın her şeye herhangi bir şeye paraya erke işe eşe tutulursun bir çılgın &#8216;gidiş-geliş&#8217;e tutkun seçtiğin tutukluluğun peki isyanın niye&#8230;? Veya vazgeç&#8230; neden olmasın&#8230;? izin ver yaşamın biraz rahatlasın korkular takılmış kendi ördüğün ağa çöz bağları göreceksin giden kadar gelen olur odağına

Ben seninle ağlamak istiyorum Öyle arkandan yana yakıla değil Hüzünle kahırla değil Ben seninle ağlamak istiyorum Öyle sensizliğe yanıp sabahlara kadar değil Ben seninle ağlamak istiyorum Omzunda ki değmeli yanaklarımdan Birkaç tuzlu damla omuzlarına Tadını hiç bilmediğim dudaklarını öperken Ağlamak istiyorum ki hiç bilmediğim tadı Değsin gözyaşlarımın dudaklarına Ve bir an gözlerini aç ki ben kaybolayım Doğada olmayan mavilikteki gözlerinde Ben seninle ağlamak istiyorum Öyle bir ağla ki benle okyanusunda kaybolayım Öyle sensizliğe hayata değil Benimle olduğun için Bir gece sabaha kadar Seninle ağlamak istiyorum Öyle yanında falan değil Gözlerinin okyanusuna bakarak İçinde son kulacımı atana kadar Ben seninle ağlamak istiyorum Ama sen ayçiçeği gibisin Gündüz güneş açınca oh Hep yanımdasın gündüzleri Ama boynum bükülür her gece Söz verdiğin saatte gidersin çünkü

ACABA Dönelim Döndürsün bizi Kalbin akıp giden bulutlara benzeyen sesi Yağmursuz bir yağmura açılmış kapılardan Ve akılda kalan bir yokuştan Ve yalnız çocuklara özgü o sonsuz sinema koltuklarından Ve çocukluktan Dönelim Dönelim mi biz Gençlikten oralardan Mutluluğu bir kabuk gibi saran mutsuzluklardan Dönelim mi acıya Acıya büyük acıya Ve soralım mı acaba Ey büyük yalnızlık insansan eğer Bir kaya Dalgalar yalarken onu O bakarken kaskatı kalabalıklara Ah kalbin bulut bulut akan sesi Bütünüyle bir semte benziyor Ruhi Bey Binlerce on binlerce kedinin hep birden kımıldadığı Kedilerden örülmüş bir semtte Ve soğuk bir tuvalde yerini bulamamış renkler gibi Soğuk ve ayakta tutan çelişkileri Bir görünümden bir başka görünüme kolayca sıçranan Her şeyin ama her şeyin çok dıştan farkedildiği Eh belki de bir satır fazlalığı ya da bir satır eksikliği Belki de genç bir şairden ödünç alınan Yürüyor mu yürümeyi mi düşünüyor Ruhi Bey Düşünmesi daha mı sonra koyuluyor yola Nereye gidecek ama nereye varacak sanki Yoksa bir oyun tadı mı buluyor bunda Oyundan atılmaktan korkmayan bir oyuncu gibi Boşvermiş de sanki oyunun kurallarına Üstelik son bölümde perdenin kapanmasına Azıcık vakit kalmış Ya da vakit var daha Ama ne çıkar Gövdenin yazgıya başkaldırması mı Ruhi Beyin Başkaldırması mı yoksa? Vaktinden önce anlamanın şaşkınlığı mı Vaktinde anlamanın sevinci mi Ya da biraz geç kalmanın O gereksiz tedirginliği mi Hangisi? Ama belli ki sonundayız her şeyin En sonunda

Önceden resmin - cismin - kisiligin - SEN yoktun Öyle bir hisimla girdinki siradan hayatima biranda Günes - su - anlam - SEVDA - ASK oldun Kollarimi sonuna dek acsamda öyle büyüktüki yüregin sarmaliyamazdim asla kollarimla Bu yüzden sana kollarimi degil yillardir en dip karanlik köseye attigim beni öylesine bu hayata baglayan gönlümü actim Öyle derindiki SENI tüm haliyle kaplaya biliyordu SENIN 1 gülüsünle aydinliga adim adim cikiyordu Kendi - kendine SIMSIKI sarmalamisti o yumruk kadar et parcasi SENI acisada yine ve yine kosar adimlarla geliyordu SANA Birgün öyle bir sizi hissettiki gitmeliydi Veda etmek üzereyken SEVDASI uzatti miss kokan ellerini Gidemezsin dedi Ilk defa bir buyruk karsisinda boyun egdi Cünki biliyordu ASK - SEVDA bunlari gerektirendi Iyiki itaat etti dar agacinda hayata degisilmeyen SEVDANIN suan sahibi