bende etiket koleksiyonu yapardım, çokomelin kağıdını bir tek ben düzeltip saklamıyormuşum sevindim:)))tipitip sakızı vardı çok severdim. ayı yogi çizgi filminde 'değerli' adında köpek vardı çok pis gülerdi hıhıhıhıhıh diye bayılırdım ona:)mahalledeki erkek çocuklarla maç yapardık kız arkadaşlarımla beraber. ozamanlar herşey masum güzeldi. W

bnde 23 yaşındayım ben leğenli günleri hatırlamıyorum ama her pazar banyo yaptırırdı annem bizim küçükten büyüğe şimdiki gibi ayrı odalarımızda yoktu yere bir yatak bütün kardeşler yan yana ayyy duygulandım vallahi en güzelide yatarken sadece sobanının duvara yansıyan ışığı hep ona bakarak uyurdum annemle hep sobanın içindeki yanmayan külleri ayıklardık şimdi herşeye üşenir olduk ozaman ayrıydı herşey bütün komşular çardakta otururdu hepsi çok samimiydiler bütün komşularımızın ne olduğunu bilirdik hatta öyleki sokağa gelen misafiri bile ayırt ederdik ozaman ayrıydı herşey ayy ne doluymuşum

çocukluğumdan en çok Kuşadası'ndaki yazlığı özlüyorum "Biz Büyüdük ve Kirlendi Dünya" Rengeyigi

hatırlamaz mıyım bayramlığımdı benim o W

sakız vardı bigbabol ne çiğnerdik, birde cino çikolatayı hatırlıorum :) şimdiki gibi algida max yoktu sokaktan küçük arabada dondurmacı geçerdi külahta onu alırdık :) kızlar bu cümleleri kurduğumuza göre sanırımyaşlanıyoruzz ama 90 larda çocuk olmak başkaydı ya W

benim çocukluğumda sobalı evde geçti.3 kız kardeş aynı odada koyunkoyuna uyurduk, tuvaletimiz buz tutardı, sularımız donar akmazdı babam her akşam işten gelince suları açmak için uğraşırdı. sabah gözümüzü sobası sönmüş soğuk bir odada açardık ve annemiz gelip sobayı yakıncaya kadar yataktan çıkmazdık. evet sobalı evde yaşamak çok zordu ama hep birlikteydik ozamanlar. Rengeyigi

nasıl hatırlamazsın o günleri star tv ilk yayına başladığı zaman ben dışarıda oyun oynuyordum ve ablam sabki çok ayıp ve gizli bişeymiş gibi kulağıma eğilip tv. de başka kanal çıkıyor çabuk eve gel demişti o günü hiç unutamam. W

evet hatirliyorum bizde giydik o kalin gomleklerden

yaa neyi unuttuk kızlar tabiki barış manço ve ıspanak yiyin, dişlerinizi fırçalayın, arabada hep arka koltuğa oturun çocuklar. yani adam olacak çocuk...((o fff offf bitmez bu gece59:

yaa nasıl hatırlamam benim sarışın bir kızım vardı ve çiftlik kıyafetleri vardı bir sürü. çok eğlenirdim bebeğimi giydirirken. nasıl hatırladın bravo valla:)))

bütün yazılanları okudum. düşünüp duruyorum, acaba bizim çocuklarımız neyi özleyecekler? W

ayyy çok güzeldi yaa.. 90lı yıllarda çocuk olmayanlara çok üzülüyorum.. geçen gün kuzenimle uzun uzun konuşup eski günleri hatırlamıştık.. o renkli meyveli buzlardan ne yerdij nerede üretildiği belli değildi... altın çikolatalara bayılırdım brn yaa.. taso koleksiyonum vardı bir de annemden 50binlira alırdım gider sulugöz sakızlardan alırdım... dokuz taşlı ortada sıçan oynardık saklambaç oynardık annem bağırırdı eve gel diye girmezdim.. kışları hepimiz küçük odada uyurduk soba yakılı kalırdı hep korkardım zehirlenirsek diye.. sabah bir kalkardık oda buz olmuş is olmuş her yer... nerede o zaman böyle bilgisaylarlar lükstü bizim için şimdiki çocuklar çocukluğunu yaşıyamıyor malesef ayy çok uzun yazöışım ama okyunca kaptırdım kendimi ne yapayım yaa W

ata altın şeklindeki çikolataları biliyorum. yemesi çok güzel olurdu. leblebi tozu satardı bakkal amcamız onu yemek hem çok güzel hemde insanı tıkadığı için eziyet olurdu. sütümüzü sokağın başında inekleri olan bir amca ve teyzeden alırdık. her akşam elimde süt kabıyla gider ineklerden sağılmış sıcacık sütle eve gelirdim.

Konu içeriği nedeniyle "Hiçbir başlığa uymayan yazılar" başlığına taşındı. W

karton bebekler benim de favorimdi. ozamandan düşkünmüşüm modaya 22 yaşında olmama rağmen ben de çok özlüyorum 90'ları.. teknoloji insanların ve özellikle çocukların içini kurutuyor. W

evet çatapatlar vardı, yumiyum, eticin, şekilsiz cipsler vardı bide, sizin kadar olmasa da ben de hatırlıyorum bişeyler

ah ne güzel diziydi öyle. ozamanlar şimdiki gibi genel izleyici, +7 gibi izleyiciyi uyaran şeylerde yoktu. bildiğin korku filmi izliyoduk ama hiç birimizde psikopat olmadık:)))) kokulu kağıt mııı ilginç daha önce hiç duymamıştım böyle bir koleksiyon:)

bende isterdim.. hatta bir gün yolda bunu arkadaşımla konuşuyoduk, ben "keşke 70li yıllarda olsaydık" gibi bişey dedim, yanımdan geçen hamal amca "eskiye dönmek istiyosan filmi geri sar" demişti hem zekasına hayran olmuştum hem çok gülmüştüm. türk filmlerine falan da çok zaafım vardır. bizim zamanımızda eti cin vardı, sokaklara sütçü amcalar gelirdi, meybuz gibi meyveli buzlar yenirdi, bi ata altın şeklinde çikolatalar vardı..

ne diyorsun o dizi bitti diye ağladığımı hatırlıyorum. çok küçüktüm o zaman... bi de benim kokulu kağıt koleksiyonum vardı W

evet canım ozaman yaşadığın zorlukları düşün buz gibi ev, buz gibi sınıf, dayakçı il okul öğretmeni, dayakçı baba yorgun anne.. W

bir başka gece vardı bide :) W

evet onu unutmuştum hatırlattığın için sağol:)) derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

haftada 1 gün oda pazar günleri banyo yapardık:))annem benide sobanın yanında leğende yıkardı sonrada sıcacık odada uyurdum. Y Yasas

birde oduncu gömleği diye bişey vardı hatırladın mı:))giymeden büyüyen var mı acaba o acayip gömleklerden:)) . push ; W

O günlere dönmek için nelerimi verirdim bir bilsen. Aynı şekilde bende çok özlüyorum...

evet yaa o pecete koleksiyonunu yapardik ama hep dusunurdum neden topluyoruz diye kiymetli oldugu icindi simdiki gibi heryerde yoktu W

mavi bir leğen vardı bizim. pazar geceleri onda banyo yaptırırdı annem. yahu pazar günü banyo günüydü eskiden derinderin huzurlubirhayatistiyorum. Anneler

susam sokağı hergün saat 3 de başlardı çünkü ben saat 3 de okuldan çıkar koşa koşa eve gelirdim onu izliycem diye.. en çok kurabiye canavarını severdim birde şu sonu hiç gelmeyen şlarkı aklımda kalan:dağdan gelir bir kız döne döne, dağdan bir kız gelir döne dönee, bir kız dağdan gelir döne döneeeee.. böyleee sürüp giderdi:)) ip atlamak ki ne atlamak sanki ip cambazıyız her türlü hareketi ip üstünde sergilerdik.. şimdi ip atlayan çocuk hiç görmüyorum, bebeklerimiz vardı her akşam eve girdiğimde ayaklarımı yıkamak için banyoya giderdim ilk önce bebeğimi yıkardım sonra ayaklarımı... ayyy ne çok şey varmış özlenen.. ve ne çok kişi aynı şeyleri özlüyormuşuz çok sevindirdiniz beni kızlar sağolun:)

sonra ertesin gün okul olduğu için yatmak zorunda kalırdın dimiii:)) Y Yasas

Ayyy, keşke geri gelse o yıllar, günler! :) Susam sokağı vardı bir de, onu izlemekten yemek yemezdim.. Rahmetli Barış Manço'nun çocuk programını hiç kaçırmazdım, ip atlardık, saklambaç, yerden yüksek, yakar top, evcilik oynardık... Şimdiki çocuklara çok acıyorum gerçekten.. W

daha 23 yaşındayım bu yaşta heydi gidi eski günler diyeceğimi bilmezdim bende Peçete koleksiyonuna evet ne zor bulunan şeylerdi o zaman şimdi bile renk renk desen desen istediğin yerde bulabiliyrsun Sanırım zor olmasıymış çekiciliği Şimdiki patlamış mısırın tadı nerdeeeee Patlamış mısır demek ailece izlenecek tv programı dizi, film vs idi bizim için W

ben çocuğumu teknolojiden uzak tutucam.. telefon kullandığımı bile görmesini istemem, çünkü şimdiki çocuklar çok cazgır hemen ele geçiriyo telefon laptop ne varsa. televizyonum olur bitane, o da eğitim amaçlı çizgi film falan izletirim, reklam izletirim o da günde en fazla 3 saat. uyku saatleri olur. ve basit oyuncaklar alırım, legolar, renkli numaralı şeyler, boya kitapları, özellikle eğitime özendirecek renkli kalemler vs vs.. iki üç tane bebeği olur ama birsürü kıyafet dikerim ona. biraz ilerde ateri alırım futbol voleybol seksek ip oyunları körebe, eskii minder yüzünü gösterr, yerden yüksek hepsini öğrensin :) kendi kardeşimi bebekliğinden biliyorum, en az 10 tane et bebekleri vardı, yenisini aldığında üç gün oynar sonra yine televizyona laptopa sarar bi köşeye atar. halbuki annem bana kedi örmüştü içini yastık içiyle doldurmuştu ve o benimle 2 sene kalmıştı canım sıkıldıkça oynardım. şimdiki çocuklar çok doyumsuz hiçbişey tat vermiyo, haberlerde görüyorum saatlerce online oyun oynayıp o oyunlara para veren çocukları yazık günah zeka gelişimini engelliyo resmen. inşallah çocuğum da benim gibi bi çocukluk geçirir.. W

şuan koptum gülmekten harikasın:)))süpersin yaaaaaa :)))

en başından sonuna kadar tüm yorumları okudum ve hepsi benim cocuklugumu anlatıyordu.. odun sobalı banyolar.. sobalı evler.. tasolar, gazoz kapakları, barış manço, tek kanallı dönemden sonra star tv nin açılışı, sabah evden çıkıp akşam ezanına kadar sokakta oynadığımız oyunlar.. saymakla bitmez..30 oldum.. ben de son zamanlarda nedense sürekli çocukluk anılarımı, ne kadar güzel olduklarını düşünüyor ve keşke o günlere tekrar dönebilsem diye iç geçiriyorum.. inanın son zamanlarda yogun bir özlem duyuyorum o günlere.. hatta psikolojimin bozuk oldugunu düşünmeye baslamıstım. benim gibi hisseden başka birilerinin de olması sevindirdi beni:)sanırım yaşlanma ve hayat mücadelesinin yasattıgı duygu durumu.. W

bendeniz çelik harun kolçak vardı.. aahhh ahh bende 24 üm tasoları hatırlıyorum bende birde bahçivan pantalon modaydı.. her yaşın bi güzelliği var üzülmeyin tadını çıakrın:)

he_man, voltran, alf, perihan abla, uzaylı zekiye, altın kızlar ve tabiki susam sokağısanırım bu gece fazla duygusalım

yaa trt 3 deki manuelayı kimse hatırlamıyor mu?hani ikiz kız kardeş sarı uzun saçlı... nepertes

Sizler 90 ları, ben 80 li yılları özlüyorum. Özellikle 70 lerin sonunu :)) Kim özlemez ki... Her şey çok farklıydı. Müzikler çok güzeldi, günümüz gençliği hala severek dinliyor. Aşklar çok başkaydı. Bir gencin bakması bile günlerce hayal kurmamız için yeterdi. Üniversite gençliği daha bilinçliydi. Erkekler, adam gibi adamdı. Kızlara genelde daha güzel daha ciddi yaklaşımlar vardı. Vardı da vardı işte. Kızım bile söylüyor" anne keşke o yıllarda yaşasaymışım " Teknolojiye gelince, bütün o zamanki güzelliklerin yanında şimdiki teknolojide olsaydı acaba daha mı iyi olurdu? Bence daha iyi olabilirdi. Bizim jenerasyonun kızlarının çoğu daha çekingen, daha içe dönük yaşıyordu. Elele tutuşmanın bile ayıp sayıldığı yıllardı. Hiç değilse teknoloji olsaydı,,,, belkide birçok kişini kalbini dolduran duygular gizli kalmazdı. Cep telefonu, internet sanırım bu konuda bir hayli yardımcı olurdu :))) W

bende öyle çok uzun yıllar tek kanal olmasını hatırlamıyorum tabiki ama mesela trt tek kanalken her akşam istiklal marşı okunu ve kanal kapanırdı. her sabahta istiklal marşıla yayına açılırdı. M

bende babamla pazar günleri çizgi film izlerdim birde 166 masal hattı vardı onu arar tüm gün masal dinlerdik babamla:))haklısın sorumluluk arttıkça geçmişi daha çok özlüyor insan. W

31 yaşındayım. bende çok özlüyorum. bahçeliydi evimiz ilk tvmiz siyah beyazdı sonra renkli çıkınca babam renkli tv aldı tvnin başından kalkmayışımı hatırlıyorum. tv dolabının mika camına ismimi iğneyle kazıyışımı. sokakta gece babam işten gelene kadar ip atlayışımızı istop oynayışımız. sonra annem kazanı yakmış bizi yıkayıp bir güzel uykuya dalışımız. herşey çok güzel masumcaydı. kazanlar dolusu salça yapardı annem, közün altına patates gömerdik, mısırları közlerdik. süper mutlu günlerimiz olurdu. şimdi kalmadı hiç o günler sadece 90lı değilde galiba ben 80li yıllarımı da özlüyorum:)))))) birumutt boncuk

evet benimde vardı peçete koleksiyonum desenli renkli renkli özene bezene saklardım :) bende sobalı evde büyüdüm annem çalışırdı sobayı yakmak tam bi işkenceydi ama akşam olunca annem işten geldiğ zaman ev başka sıcak olurdu... o sobanın üstünde ekmek yapardı annem kokusu inanılmaz güzel olurdu.. akşamları tarık tarcanın sunduğu çarkıfelek izlerdik bide küçük ibo vardı şimdi herşey elimizin altında ama ozaman daha mutluyduk sanki

Çocukluğumu hatırlatmış oldunuz bana.. Teşekkür ederim.. İnsanın içini garip bir huzur aynı zamanda özlem ve hüzün kaplıyor.. Bende toplamıştım karton bebekleri benimde en sevdiğim oyuncaklarımdandı! Kendimiz giydiriyorduk hanii gözlerim doldu gerçekten iyiki girmiş ve görmüşüm yorumuzunu..

bizde de banyo vardı ama kışın tüm odalarda soba olmadığı için ev soğuk olurdu bu yüzden en küçük çocuk olduğum için üşümiyim diye leğende yıkardı annem. sobanın yansıdığı ışığı bende hatırlıyorum bir yandan da çıtır çıtır sobanın içinden sesler gelirdi. bahçede kapı önünde komşu teyzeler hep birlikte oturur sohbet ederdi biz çocuklarda saatlerce yorulmak nedir bilmeden koşturur dururduk. W

tamam zordu sobalı evde yaşamak ama öğretmenim beni hiç dövmedi allah rahmet eylesin ikinci annem gibiydi... babamda kızardı ama dayakçı değildi anneler hep yorgun hangi anne dinlenebilir ki? Rengeyigi

çok haklı ve güzel şeyler yazmışsın ama bu gün koşmayı bilmeyen çocukları bu hale sanırım biz anne babalar getirdik. eskiden annelerimiz üzerimize çok düşmezdi şimdi ise çocuklarımızı robot gibi yetiştiriyoruz. doğal olarak çocuklar koşmayı paylaşmayı bilmeden büyüyor. çocuklarımıza her an bişey olacak diye paranoyakça davranıp neredeyse evden dışarı çıkarmıycaz. toprağa ayağını basmayan sokaklarda deli gibi oynayıp koşmayan çocuk tabiki en ufat bir yaralanmada ağlıycak. dediğin gibi biz iyiki böyle büyümemişiz... . push ; B Barcemad

o yüzden 2. reklamına kadar izleyebilirdim W

neleri özleyemeyeceklerini biliyoruz en azından. apartmanda ve bilgisayar başında büyüyen yalnız çocuklar yetiştirmemize neden oluyor bu yeni çağ W

sanal bebekler vardı. benim hiç olmadı gerçi ama çok özenirdim arkadaşlarımda görünce. bir gün arkadaşım bende unuttu bebeğini 3 gün ben büyütmüştüm çok mutlu olmuştum:) jetonlu telefonlar vardı. babamın sürü jeton olurdu. ayşegül kitaplarım vardı. ayşegül tatilde. ayşegül mutfakta. ayşegül küçük anne. video vardı abim hep kaset alırdı bizde izlerdik. ramboyu o kalın siyah kasetlerden izlediğimi hatırlıyorum. yumiyum yemeyi severdim. yumuşacık ağzımda eriterek yerdim hemen bitmesin diye. adını yanlış hatırlamıyorsam çatpat vardı. kokusunu çok severdim ama çok tehlikeli birşeydi. annem sakın alma kör olursun gözüne kaçarsa diye beni korkuturdu bende tamam diyip her seferinde alırdım:))

evet yaa tasoları bende hatırladım şimdi. birde gazoz kapaklarıyla oynardık biz. bende sabah evden çıkar akşam ezan okununca eve dönerdim. ezan sanki eve dön çağrısı gibi bişeydi ve ozamanlar korkusuzca oyunlarımızı oynardık dışarıda. paylaşım vardı arkadaşlık daha bir güzeldi sanki.

palıament sineması:) müziği de çok güzeldi pazar akşamları sırtımı sobaya yaslar 2. reklamına kadar izlerdim... susam sokağı bir de. annem der sen susam sokağıyla büyüdün. bi çok şeyi ondan öğrendin der..

bnde çok özledim çocukluğumu, canım anneannemi , sobanın ışığını, okulun kantininde satılan leblebi tozunu, eskimoyu, etiket peçete koleksiyonu yapardık, çokomeli yiyip kağıdını düzeltip defterimizin arasına koyardık, ilk öpücük diye bir gençlik dizisi vardı, justin jerom vardı, çamurla oynardık, çamur yapmak için ağzımızla su taşırdık annemden köşe bucak kaçarak, hava kararıncaya kadar oynardık, insanlar çok masumdu, şimdi herkes sapık tecavüzcü olmuş, şimdiki bilgisayar çocuklarına çok üzülüyorum, herşey var ama mutlu değiller, biz küçücük şeylerle mutlu olurduk, keşke birgünlüğne dönsem çocukluğumabu konuyu çok sevdim, içim sızladı okurken, Yaxgxmurseli Üşüyorum kapama

ben bu hisse ilk arkadaşlarım birer birer evlenip çocuk sahibi olmaya başlayınca kapıldım. ne oluyoruz ya dedim, büyüyor muyuz... oysa babamın kucağında yemek yediğim zamanlar hakikaten de geride kalmştı, farketmemişim sadece. hala gider sarılır, öperim; ama çocukluk kayboluyor işte. büyüdükçe dertler de çoğalıyor, sorumluluklar artıyor. çocukluğuma dönüp hep orada kalmak isterdim ben de... çok nostaljik zamanlara yetişemedim; ama pazar günlerimizi, bayram günlerimizi, parliament sinema kulübünü, cumartesi pazar kahvaltılarını, şubat tatillerinde memlekete gitmeyi özlüyorum hala. anne yemeklerini bile özlüyorum zaten.. W

teknolojiyi yanlış amaçlar için mi kullanıyoruz acaba. bu yüzden mi insanlar gittikçe sanal arkadaşlıklara sanal ortamlara yöneliyor bilemiyorum. yada bu yeni çağa ayak uydurmak zorunda mı bırakılıyoruz. bizim gibi ne çok insani şeyleri özleyen varmış buraya yazılanları okudukça anlıyorum.

28 yaşındayım evli ve dünyalar güzeli bir kızım var ama nedense yinede büyüdüğüm için çok üzülüyorum.90lı yılları çok özlüyorum. ozamanlar hayat daha bir güzeldi. bilgisayar yerine bebeklerimiz, gazoz kapaklarımız, heyecanla izlemeyi beklediğimiz parlıament sinema kulübünün sunduğu pazar gecesi filmlerimiz, trt dışında başka bir kanalı izlemenin vermiş olduğu o garip ve bir okadar da hoş duygumuz, odun kazanıyla ısınan sıcacık banyolarımız, bayramlarda bir araya gelmekten keyif aldığımız büyük ailelerimiz vardı. ozamanlar daha bir insaniydi herşey. sanırım fena halde çocukluğumu özlüyorum ve sanırım bunu fena halde dert ediyorum(sizde çocuk olmak istermiydiniz yine yeniden?

birde manuela vardı hatırlayan varmı?sarışın iki kız kardeşin hikayesiydi.trt 3 de oynardı. ah ah çocukluğumun harika pembe dizisi ahhhh:)

Çocuklar olunca ne kadar teknolojik oyuncaklar varsa alabildiğimizi alıyorduk. İstediğini alınca sevinecek zannetmiştik. Bir müddet sonra ben bunlardan değil de bilmem filanın oynadığı tahta tekerlekli arabalardan istiyorum deyince, eşimle birbirimize bakakaldık. bir an eski günlerimize geri mi döndük, acaba dedik. seda

canım sen 28 olduğuna emin misin ben de 27 yaşındayım ama ne kazanlı soba gördüm ne trt nin tek kanal olduğu zamanı bilirim. hatta ben çocukkken daha bir modaydı "aaah aaah nerede o eski bayramlar" demek. ben bazen sorumsuzluk ve kaygısızlık bakımından bekarlığımı özlüyorum ama çocukluğumu hiç özlemiyorum. çünkü çocukken özgür değildim. benim yapacaklarıma annem babam karar verirdi, fikir de sormazlardı. en azından şimdi özgürüm ve canım ne yapmak istiyorsa onu yapıyorum. kimseye de hesap vermiyorum. aaah büyümek çok güzel. bakma_ellere 20,07,2011YENİ BİR

evet gömlekler acayip kalındı birde ben yazın giymiştim onu.. oduncu gömleği dedikleri kadar vardı yani odun gibiydi W

ben bizimkiler başlamadan banyomu yapardım kaçırmayayım diziyi diye bakma_ellere 20,07,2011YENİ BİR

28 yaşında ve bekar birisi kadar üzülmüyosundur herhalde büyüdüğüne:) W

benim hatırladığım hep özeller vardı. hani ilk çıkışlarını hatırlıyorum ama tek kanallı zamanı hatırlamıyorum benim 90lardan en unutamadığım o güzel pop şarkıları. W

ben özlemiyorum.. elektreya gibiydi yaşamım.. sobalı evde yaşamak zor.. Y Yasas

Bende 23 yaşındayım tasolarımız vardı taso oynardık kaldırımda gece olmadan eve girmezdik hiçte bişey olmazdı casper maske şirinler vardı o zamanlar atari oyunları başkası onasa bile biz zevk alırdık şimdi pc başında yalnızım ama yine tadı yok hayat bu W

turbo sakız vardı içinden araba resimleri çıkar sonrada onları saklardım. birde peçete koleksiyonu çok modaydı. heralde peçete koleksiyonu olmayan yoktur. ozamanlar böylee istediğin peçeteyi git marketten al nerdeeeeeee:)))))))

ben 23 yaşında ve okulöncesi öğretmeniyim biz o yıllarda büyüdüğümüz için gerçekten çok şanslıymışız bu ilk yılımda çocuklardan gözlemlediğim çok vahim durumlar vardı biz o yaşlarda deli gibi sek sek, ip atlama, yerden yüksek vb oynardık ama onlar hiç birini bilmiyolrardı en önemlisi abartmıyorum koşmayı bile bilmiyorlar. çocukları bahçeye çıkarıp yan yana dizdim karşılarına geçtim bana doğru koşun dedim patır patır yere düştüler ve hemen ağlıyolar biz ölümüne koşardık düştüğümüzde bacağımız falan bayağı kanardı yinede ağlamazdık gurur yapardık şimdiki çocuklar nokta kadar çizilse bi yerleri çığlığı basıyolar biz iyiki böyle büyümemişiz W

o çikolatalardan alerji olmuştum W

susam sokağının yerni caillou aldı artık D Daphne85

benimde ssanal bebeğim olmadı yaa bütün arkadaşlarımın vardı benim içimde uhdedir. bi de ben ilkokuldayken uçlu kalemler yeni yeni çıkıyodu, kırtasiyecinin vitrininde görmüştüm yeşil tepesi kurbağa şeklinde olan bi kalem vardı çok istemiştim babam sen daha küçüksün kullanamazsın onu demişti, monaminin bilmem kaçlı pastel boyaları vardı, çok değerliydi onlar boyamaya kıyamazdımleblebi tozunu hatırlamıyorum ona yetişemedim herlade, bakkalların önünde fileye asılan plastik toplar vardı,5kat 7kat falan yazardı üzerlerinde. ayşegül kitaplarım benimde vardı bide gazeteler bişiler verir dururdu kuponla annemle yemek takımı kuponu biriktirmiştk mavili yeşiilli bi takım almıştıkyumiyumları kardeşim çok severdi bide minimix vardı minicik minicik sakızlar, patlayan şekerler vardı. dizilerdende küçük iboyla küçük onurun dizileri vardı. küçük ibonun cadoloz bi yengesi vardıtabi bizimkiler. internet kafelerin yeni yeni açıldığı zmanları yeni çıkan kocaman antenli cep telefonlarını da hatırlıyorum. özlemişim valla yaa duygulandım

güldürdün beni sağol... bekarsın sanırım:)))