Depresyonda olma ihtimalin çok yüksek aç bak internetten depresyonun neredeyse tüm belirtilerine uyuyosun:) Bir hastanenin psikiyatri servisine git bence. Doktor da büyük ihtimalle ilaç verir canım. Asmera

Aklın yolu bir cnm... Ben de aynı şeyi düşündüm.. Belki tam anlamıyla depresyonda değilsin ama depresyon başlangıcı olabilir... Ve durum ilerlerse daha da kötü hissedeceksin, hayata bakış açın hepten kötüleşecek... Uzmandan yardım almanı öneririm cnm, bi de bol bol dua et, dini kitaplar oku... İnan bana ruhuna çok iyi gelir...

buradaki psikiyatr bölümünü inceliorum daha önce de düşünmüştüm ama çok pahalıydı gidemedim.. bu noktaya geldigime hala inanamıorum.. biliyorum doktora gidip yardım almak kötü veya yanlış bişi değil ama insanın kendini üzen şeyleri anlayamaması çok kötü.. . push ; Pandomim

yaşamımızın tumunu donem donem yasarız.. kımı zaman depresyonlarla dolu, kımı zaman mutluluklarla.. ama her tadı alırız bu yasamdan.. omur denen sey bunlarla gecer.. bır bakmısız kı son nefese yaklasmısız.. ıste o zaman gerıye sarmak ısteriz zamanı.. yasanan en kotu anlar bıle kıymetlı olur gozumuzde.. ama o zaman bılmezdık onun kıymetını.. insan oğlu böyle, yaradılıs kanunu sanırım.. kucuk bır depresyondasın dıyeyım sana.. cunku depresyon ıcın daha onemlı sebepler gerek bence.. ne mutlu kı sana hakıkı bır sebebın yok.. boşlukta hıssetme duygusu bu.. psikologa da gıtsen yıne sen kendı kendını tedavı edeceksın.. sen kendı kendıne ıyı gelensın.. senden daha ıyı kımse tanıyamaz senı.. huzunlu sarkılardan kurtul.. sonu olmayan dusuncelerden kurtul.. bır muddet bırak dusunmeyı.. kendını hayır ıslerıne ada.. senın bulundugun sartlar ıcın de olmak ısteyecek ınsanlara ada.. herseyı unutursun.. sukurle dolar hayatın ve huzurla.. sevgıler arkadasım.. C combine

neye nerden başlasam ki bilmiorum.. o kadar çok dolu ki içim bunu anlatabilicek bi kelime yok sanki ne desem az kalıyo.. 24 yaşındayım bi şirkette çalışıorum ön muhasebesini tutuyorum.. ilk okul mezunuydum okula göndermemişlerdi beni açık öğretimde okumaya karar verdim orta okul bitti şimdi lisedeyim.. resim kursuna gidiorum ve bi yandan ve güzel sanatlara hazırlanıorum bi hedefim var kendimce çabalıorum ama bişiler eksik ben hiç mutlu deilim hele huzurlu hiç deilim.. sanki biri öldü çok yakınımı kaybettim herşey anlamını yitirdi ve hayat dondu ben bi damla gözyaşı bile dökemiorum o kocaman ve tarifsiz acı içime oturdu.. öyle kötü hissediorum kendimi işte ama neden kaynaklandıgını bilmiorum.. işe gelmek istemiorum eve kapanıp insanlardan uzak kalmak ve yemeden içmeden günlerce uyumak istiyorum belki uyandıgımda daha başka görürüm diye.. oysaki ne görmek istediğimi bile bilmiorum.. hep üzgünüm hep mutsuz.. etrafımda çok kişi var kimseyi begenmiorum hiç bişi hissetmiorum acaba benim duygularım mı öldü kendimi anlamıorum.. sağlıklı düşünemiorum. artık dışarı çıkıp gezmek bile hoşuma gitmio.. oysaki ben her fırsatta ark larımla ufak kaçamaklar yapardım dopdoluydum neşeliydim ama son zmanlarda hiç gülmediğimi fark ettim.. hayat, yaşamak, nefes almak hiç bişi ifade etmio sanki.. düşünüorum ne kadar nankörüm diorum bi işim var sevdigim ugraşlarım var bi hedefim var ailem sağ.. bide kimsesiz olanları düşünüorum yada yaşamak için çaba sarfedenleri bir gün daha yaşamak için hayatta kalmak için savaşanları yine üzülüorum.. peki sorun nerde o zman neden huzurum yok mutlu deilim.. ben çok nankörüm sanırım hiç bişiden mutlu olmayı bilmeyen bi insan olup çıktım ne için yaşıorum ki diorum ne için.. kafam öle doluki beynimdeki düşünler sıraya girmiş sanki, boşaltılmayı bekleyen bi yıgın çekmece var kafam da hepsi barıo sanki ben nolucam diye neyi düşünüceimi şaşırdım.. bi resim yarışmasına katılmak istiyordum ama onda bile şevkimi kıranlar oldu. aslında ben inatçı bi kızım inadına dört elle sarılmam gerekirdi bu durumda ama ben kalemi elimden bıraktım 1 haftadır çizmiorum hiç bişi, herşeyden sogudum.. farkında olmadan söylenen basit bi söz bile etkilio yapacaım şeyde şevkimi kırıo.. mecburen çalışıorum mecburen kursa gidiorum eve gidiorum insanlarla konuşuorum yemek yiyorum vs vs.. hepsini mecburen yapıorum gibi hissediorum.. aslında ben böyle deildim.. yaşamak nefes almak amaçlarım için çaba sarfetmek insanlara yardım etmek ve daha bir sürü şey bunları yapmak öle mutlu ederdi ki ama neden böyle oldu peki.. pireyi deve yapıorum benden daha büyük sıkıntı içinde olanlar var ve ben bu halime şükrediceim yerde bide dert yanıorum.. geceleri uyuyamıorum uykuya dalana kadar kafamda sayfalarca yazılar yazıorum.. psikologa gitmeyi bile düşünüorum.. umarım bu durum çabuk gecer böyle olmak istemiorum.. sadece anlatıp rahatlamak istedim.. senağlama

evet hayatımda aşk yok uzun zmandır yer vermedim aşka bazen sıgınıcak birini arıyorum tabiki ama güvenmek çok zor.. elimdekilerle mutlu oldum bu zmana kadar fazlasını istemedim yapabiliceim şeyleri hayal ettim ve o yola baş koydum şuan hayatımda bir sorun olmamasına ragmen böyle bir durumla karşılaştım.. insanlara yardımcı oldugumda kendimi ii hissediorum faydalı oldugumu bilmek rahatlatıo.. ama beni hayatın anlamsızlıgına iten düşün ne onu bilmiorum.. burda bu sıkıntımı paylaşmak gerçekten çok rahatlattı beni hepinize çok tşk ederim..

siz sanırım depresyondasınız ve acilen uzman bir doktordan yardım almalısınız... daha yaşınız çok küçük ve hayattan bıkmak için gerçekten küçüksünüz... şöyle bir silkelenin lütfen... mutlu olmak için, yaşamak için o kadar çok sebebiniz var ki... bu tür şikayetleri olan arkadaşlarıma hep yazarım... lütfen içinize sindire sindire okuyun... Öyle sabah uyanır uyanmaz yataktan fırlama... Kedi gibi gerin, ohh ne güzel yine uyandım diye sevin... Penceri aç, yağmur da olsa, fırtına da olsa nefes al derin derin... Yüzüne su çarpma, adamakıllı yıka yüzünü serin serin... Geceden hazır olsun, yarın ne giyeceğin... Ayakkabıların boyalı olsun, kokun mis, önce sana güzel gelsin aynadaki siluetin... Çık evinden neşeyle, karşına ilk çıkana gülümse, aydınlık bir gün dile... Sonra koş git işine, dünden, önceki günden, hatta daha da eskiden yarım ne kadar işin varsa hepsini tamamla, ohhh şöyle bir hafifle... Bir güzel kahve ısmarla kendine, seni mutlu eden sesi duymak için alo de... Hiç işin olmasa da öğle üzeri dışarı çık... Yağmur varsa ıslan, güneş varsa ısın, hatta üşü hava soğuksa... Yürü, yürürken sağa sola bak, öylesine değil, görerek bak... Çiçek görürsen kokla, köpek görürsen okşa, çocuk görürsen yanağından makas al... Sonra, şöyle bir düşün, kimler sana yol açtı, sen çok darda iken kimler seni ferahlattı... Hadi hemen uğrayabilirsen uğra, arayabilirsen ara... Hatırlarını sor, öyle laf olsun diye değil, kucaklar gibi sor... Günün güzeldi değil mi?... Akşamın da güzel olsun... Saklama tabakları, bardakları misafire sizden ala misafir mi var bu dünyada... Lezzete lezzet katar gibi, eksik bıraktıklarını tamamlar gibi tadına var akşamının... Arkadaşım, hayat bu daha ne olsun?... Ama en önce ve illaki sağlık olsun... sevgiler... rosemm first

acil bir yardım al canım evet depresyondasın bende ihmal ettim hep gitmedim dr kendi kendime iyileştiririm dedim evet insanın ilaçı yine kendisidir ama zaman la yetemiyosun başaramıyosun ve bende başaramadım 4 yıldır tedavi görüyorum dum bıraktım iyiyimiyim... olmaya calışıyorum... sen daha başındasın canım ilerleden başla tedavine en azından şimdi benim çektiğim sıkıntıları çekme... sevgiler... Asmera

göreceksin tatlım gececek bu günler ve buradan sevineceğiz hep birlikte sen güçlüsün unutma bunuda aşacaksın inan KK yı çok sevdim buraya derslerini ihmal etmiyecek şekilde takıl hem birde şöyle düşün doktora gidince hem konuşup hem üstüne para vereceksin ama burda o kadar kıymetli insan varki seni teselli edip yol gösteriyorlar nasıl güldürebildimmi biraz seni samyelim

benim anladığım kadarıyla bir iki densiz senin geleceğe dairumutlarını kırmış ve seni bu hallere sürüklemiş. belkide amaçsız kaldığından olmuşsundur böyle. çok büyütme dönem dönem hepimizin başına geliyor. iyi bir uzmana git. onun dışındada sana heyecan veren planlarını herkesle paylaşma. senin anlamayanlar şevkinide kıracaktır. sır gibi tut içinde paylaşacağın insanıda özenle seç. mutlu mesajlarını görmek dileğiyle.. Asmera

canım benim bu yaşadığın doygunluk ve yorgunluk arkadaşlarımızın yazdığı gibi destek almalısın ben istiyorum vakit yok almıyorum bendede oluyor inan biri nasılsın dese bir anda sanki bana küfür etmişler gibi ağlıyasım geliyor demek bu depresyon ama belli bir dönem sonra geçiyor yani sana moral vermek istedim ama desenize bendede kırmızı alarm yanıyor Asmera

canım sen depresyondasın.. bu konunun uzmanı degılım ama belırtıler depresyon belırtılerı gıbı... bunu şu anda yaşayan tek ınsan degılsın... bunu sadece ben yaşıyorum galıba dıyede düşünme.. herkesın hayatında bu şekılde duşunenler olmuştur. muhakkak. bende bır donem oyleydım ama geçtı... senın bu durumun kalıcı degıl ınan bana.. bahsettıgın gıbı ısen çok başarılı ve hırslı bır ınsansın.. bunuda en kısa zamanda atlatırsın.. emin ol... sadece bu donemde yanlız kalma.. arkadaşlarınla ol... gelecekle ılgılı çok guzel hayaller kur.. ve bunlar gerçekleşecek emın ol.. bak saglıgın sıhatınde yerınde... ayrıca bu donemde umutsuz vakalarla karşılaşma hıç. yanı ıçi karartan haberler izleme.. kimsenin senin üzmesine izin verme.. anın ne yapmak ıstıyorsa onu yap... inan senın yaşında olmak ısteyen çok kişi var... kendıne sahıp çık.. B

Selam arkadaşım. Bencede bir uzmandan yardım al derim. Benim en yakın bir arkadaşımda bir iki sene önce bunları düşünüyordu. Doktora gittik ilaç filan yazdı biraz motive etti. Şimdi hiç bişeyi yok. Eskisinden daha neşeli:)) İnşallah bu dönemi sende atlatırsın biran önce. Pandomim

ah canım ya sen depresyondasın bebeğim ne iyi etmişsinde yazmışsın buraya anlatmazsan olmaz bu birine yada buraya fark etmez ama asla içinde tutma içinde tutarsan büyür hayatım. Mutlaka git ve yardım al. Ama seni bu hale getiren bir sebep var sakıon yok deme. Bu aşk acısımı sanki bana öyle geliyor hiç bir genç kız durup dururken böyle olmaz. yada aşkı hala yaşayamamk sıkılmak mı var bişey allah yardımcın olsun ama mutlaka destek al canım.. kendini ferah tut yanlız kalma bak ne kadar gençsin hayata yeni başlıyorsun hadi tooparla kendini git saçını değiştir makyajını değiştir. Yeni bişeyler al kendine farklı olsun tarzın olmayan şeyleri dene neşeli müzikler dinle.. bırakma kendini hadi cvanım..

hımm amacın kalmamış hayatta, işin var baska bır okula hazırlanıyorsun, yasamın duzgun olması gerekıyor aama degıl? yatıgın iş muhasebe cok buhran bı iş nasıl oldugunu bılırım ınsanı ıcıne hapsedıyor belkı ondandır, ama sonucta sana gelen parayla ıstedıgını yapıyorsun resım kursu vs gıbı. tarzını degıstır yenı arkadaslar edın, resımlerını baska yerde cızmeyı dene, evsızlerı düüşün ıyı edıyorsun, onlara destek olmaya da calıs, eskı esyalarını topla onlara ver, degısıklıklıer yap hayatta kımlık buhranı gecırıyorsun. geçicidir cogumuzun basına gelmıstır psıkologa gıtmek ıstersen ımkan yarat ve gıt cunku onlar tek bır kelımeyle tum sorunu çözebılıyuorlar cok ılgınc sekılde. kolay gelsın,. PeSpEmBe Uyuduum ben Büyüdüüm

Bence sana aşk lazım, bilmiyorum hiç bahsetmemişsin ama sanırım hayatında aşk yok, sende aşık olunca mutlu olanlardansın kanımca, yanılıyor muyum?Aynı şeyleri ben yıllar önce karşılıksız bir aşka tutulduğum zaman yaşamıştım çünkü.. Yani bana öyle geldi, ama elinizdekilerle yetinmeyi bilip şükretmelisiniz, herşeyin zamanı ve sırası var hayat inişli ve çıkışlıdır, belki şu an bir iniş dönemindesin ama inan ki bu inişin bir çıkışı var, bizim üniv. de bir hocamız"her trenin bir yolcusu, her gecenin bir gündüzü vardır yeter ki sabretmeyi bilin"derdi... yok yere canını sıkma allah olmadık yerden bir dert verir maazallah... Umarım bu dönemi bir an önce atlatırsın... Asmera

canım bencede bir uzmandan yardım almalısın... ama ondan önemlisi elndekileri düşünüp bu moddan çıkmaya bak bir an önce... aç açıkta olan insanları, hasta olup ölümü bekleyenleri, yakınlarını bir daha göremeyecek olanları, hangi yönden kafamıza bomba düşecek diye bekleyen çocukları düşün... hayata tutunmayı sağlayacak birşeyler muhakkak bulursun... yaşamak basit değil ondan vazgeçmek de bu kadar basit olmamalı... a. s. F

Acil olarak bi uzmandan yardım almalısınız. Belki, hayattan bu denli soğumuş olmanızın sebebi bilinçaltında kalmış bir kısım yaşantılarınız da olabilir. Depresyonun mutlaka bir kaynağı vardır, siz farkında olmayabilirsiniz... CADIARZU Eğer imkanınız varsa, iş yerinden bir müddet izin alarak mutlaka şehir değişikliği yapın. Tebdil-i mekanda ferahlık vardır... Kendinize, en azından bir hafta bile olsa tatil imkanı sağlayın... Yaşınız daha çok genç. Bu vakitler, aslında en deli çağlarınız olmalı... Evde tıkılıp kalmayın. İçinizden gelmese bile kendinizi dışarı atın ve bol yürüyüş yapın... Hayatınızda mutlaka değişiklikler yapın... Şöyle bi yaşantınızı gözden geçirin ve size huzursuzluk veren olayları değerlendirin... Ama en önemlisi bi uzmandan mutlaka yardım alın... Asmera

:) çok saol gerçekten yalnızlık çok kötü ama burda asla yalnız kalmayacaımı bilmek çok güzel ve inanki sanada dier ark larada minnettarım çok seviorum sizleri ve burayı yaa :)

ARTİSTim benim hhıııııhhhhh şöyle güzel haberlerini duyalım iş beyinde biter tatlım daha iyi olacaksın fıstığım benim Asmera