sizi anlıyorum, beni de çeşitli korkular sarıyor ama bunların hepsi hormon değişikliği yaşamamızdan dolayı. sizi bunları düşünmeye hormonlarınız sevk ediyor ve çok normal. olmayacak şeyler düşünmeniz, en ufak bir şeye ağlamanız vs. ölümün sadece doğumda değil her an gelebileceğini aklınıza getirirseniz arada belki değişebilir herşey. bir de bunları düşünmeye başladığınız an internetten, bebk mobilyası, kıyafetleri falan bakın uzun uzun, odağınızı başka bir yere verin. bebişlerimiz de etkileniyor ya olumsuzluklardan

malesef hamileyken ne düşüneceğimizi şaşırıyoruz bu da onlardan biri işte ben de neler yaşadım saçma sapan tabiki ölürsem diye de düşündüm çok hem de 2. gebeliğim olmasına rağmen. olur böylşe şeyler hormonlarımız neler yapıyor bilsen ben bu gebeliğimin başında kendimi tanıyamıyordum ama geçiyor

Bende Doğumdan Çok Korkuyorum.. Bu Sebeple Olumsuz Hiç Bir Şey Okumuyorum Doğum Hakkında.. Sende Olumsuz Hiç Bir Şey Okumamaya Özen Göster..

bendede var.. benimki dogumda degilde herhangi bir zamanda.. ya bebegim bensiz kalirsa, kocam bensiz kalirsa vs... cok sey var yanii.. ama ben aklima guzel seyler getirmeye calisiyorum, guzel seyler düsünüyorum, herseyin tadini cikarmaya calisiyorum, boyle seyleri kafamdan uzaklastirmaya calisiyorumm.. cok ise yariyor,... guzel seyler düsün, kocana saril, kocana sevgini belli et, kendini sev, gunluk tut, bebegine gunluk yaz vs bi sürü sey... hayat guzel unutmaaa.. yasamak cok guzel.. hele hayatimin en guzel tecrübesini yasayacagiz yaa bana ayri bir enerji veriyor,,,,,,,,,,:):)):)):): simon83

bilmiyorum burda içimi boşalttıgım içinmidir nedir bugün daha bir pozitif uyandım yazdıklarınızda inanın rahatlattı beni hepinize içten tşk ederim:)Allah her konuda yar ve yardımcımız olsun :)

yalniz degilsin.. bende KK olmasa ne yapardim diyorum:)):): burda cok guzel paylasimlar var.. unutma ölüm nasil olsa yasayacagimiz bir duygu ama nerde ne zaman bilmiyoruz.. bunu düsünerek yasayamaiz,, sen hamileligin tadini cikar ve bunu hicbirseyin ve hickimsenin bozmasina izin verme.. ben evleneli 2 sene oldu.. esimi cok seviyorum ama o hep süpheyle bakti bana, cünkü cok cirkef cok kicarci kadinlar adamin hayatini altüst etmis neyse bunun ceremesini ben cektim.. hamile oldugumu soyledigimde cok kötü oldu.. hic diger erkekler gibi davranmadi benimle paylasmadi. ama hic yilmadim cok ugrastim.. simdi meyvelerini topluyorum, esim ona askima inaniyor bana guveniyor ve beni cok seviyor beni mutlu etmek icin elinden geleni yapiyor... bebegimize bile alisti.. onu degistirdim, karamsirligini kabetti artik, cok pozitif ona askimi sevgimi verdim.. kendini cok guclu ve önemli hissediyor ve bebegimize soyle bakalim boyle yapalim falan benden heyecanli... bu guzel seyleri yasarken aklima ölüm geliyordu benimde ya bunlari kaybersem diye... evet kaybedelirim ama bunu sadece Allah bilir, ben iyi seyler düsüneyim iyi seyler olsun bu lafa inanirim.. hayat cok guzel, esimi cok seviyorum ve melegimizi bekliyorum... baska hicbirsey düsünmek istemiyorum.. kücücük evimizi mutluluk evine cevirdim ve kendimle gurur duyuyorum :):) hayatinin degerini karnindaki melege odaklan... Yusuf Erdi

hamilelikte haliyle duygu karmaşası yaşıyoruz canım.. düşünsene hormonlarımız allak bullak oluyor, dolayısıyla; kah gülüyoruz kah ağlıyoruz.. bi pamuk gibi yumuşacık oluyoruz, sonra sinirleniveriyoruz.. tutarsızlaşıyoruz hamileliğin ilk aşamalarında bunları bi çoğumuz yoğun yaşamışızdır.. ama bu hallerimizi gören eşlerimiz, ailemiz içlerinden gülerken halimizi hoşgörmüşlerdir.. eşinle, annenle hissettiklerini paylaş.. kendini daha iyi hissetmeni sağlayacaklardır.. açıkçası bu hassas dönemimde ben, pek tv izlemedim.. çok sevmeme rağmen gerilim filmlerini askıya alıp, komedi izlemeye başladım.. gazetelerin 2. sayfalarını esgeçtim.. bebeğine odaklan.. hamileliğinin tadını çıkart canım.. Allahım sağlıkla kucağına aldırsın meleğini

Bwni anliycak biri varmi aranizda ikinci gebeligim ilki kalbi durdugu icin sonlandirildi bunda ise henuz bi sikinti yok cok sukur 16 haftalik insallah. Ama her an icimde öldü korkusu harekette hissedemiyorum sabahlara kadar uyyamiyorum aksama kadar kafamda bu pskolojim bozuldu yardim edin kotu düsunmede nasil iste en ufak akintiyi bile su geldi saniyorum napacami sasirdim

ben de 6. haftamdayım bende de aynı korku var ya bana birşey olursa diye ama çok daha büyük korkum bebeğim yaa bilmiyorum normalden fazla sanki benimki keseyi gördük doktorumuz gayet iyi durumda dedi ama ben her saniye düşünüyoeum ya kalp atışları olmazsa ya içi boşsa çevremde özürlü biri ile karşılaştıgım an ve ya tvde delirir oldum gözlerimi kapatıyorum sanki bebeğim sağlıklı olmayacak bakarsam sonra rabbim sen verdin sana emanet diyorum ama inanılmaz korkuyoorum arkadaşlarım diyor yaa hamilesin işte ama at kafandan hamileliği rahat ol her dakika düşünme sabah akşam şükret yeter diye ama her an elim göbeğimde dua ediyorum okuldaki topplantıda bile ağlayacaktım neredeyse offfff rbbim hayırlısıyla büyüseler de alsak kucağımıza ben paranoyak olmadann sizler de de var mı bu tarz düşünceler? gocmenkuslar Üç silahşör & anne

bu konuda yalnız değilsin bende ara ara düşünüyorum ama diğer arkadasların dedıgı gıbı hormonlardan gercı benım normaldede aklıma dusuyor dusmuyor degıl hamıle kalmadan once bigün esıme bellı etmeden bısı olursa naparım dıe durdum ağladım :) ama bu bı gercek canım ölüm her anımızda var şükret dua et sevdıklerımızın acısını göstermesın diye:) cok takma arada gelip gidiolar banada ole olmadık seylerede takabılıyorum ben 6 aylık hamıleyım hassaslastım ama sınır daha cok oldu bende... N

canm tamamen hamilelktn kaynaklanio sen suan duygu karmaşası yaşıyosn aynı seyleri bi dönem bende yasadm oturup düşünp düşünp ağlıordm, minick bebişimide huzursz ediyordm,, ya ölürsem bebeğim neyapar faln, eşime ben ölürsem bebeği anneme ver üvey anne elinde büyümesn gibi saçmalıyodm bide:)oyzdn kalbini ferah tut üzme bebeni,, onun senin huzuruna mutlulğna ihtiyacı var çok küçk henz,, bide ayetel kürsi oku bol bol içini ferahlatr. simon83

çok tşk ederim düşünceleriniz için inanın rahatlattınız beni :)yanlız olmadıgını bilmesi güzel insanın :)