korkunç birşey bu. insanoğlunun merhameti kadar zalimliğinin de sınırı yok...

enteresan bir yazı. paylaşımın için tşk. ler. umarım bebeklerimize yanlış duygular ve gereksiz karakterler yüklememişizdir... D denizkxixzxixl o bir bücür

Etrafta, yüzlerce siyahi hamile annenin korku dolu bakışları arasında, bu annenin bağlı olduğu ağacın ipi kesildi. Doğumuna bir kaç gün kalmış olan bu kadın, yavrusu ile birlikte havaya fırlatıldı. Bir annenin karnındaki çocuguyla birlikte havada paröçalanışına şahit tutulan etraftaki diğer anneler, çığlık çığlığa sağa sola kaçışsalar da beyaz adamın elinden kurtulmayı başaramadılar. Yaşadıkları bu olayı haftalarca üzerlerinden atamayan hamile anneler, beyaz adamı nerde görseler kendilerine bulaşmasın diye büyük hürmet göstermeye başladılar ve anne karnındaki cocukların ruhu, bu korkuyla karısık hürmet duygusu ile şekillenmeye başladı. henüz bu olayın travmasını üzerlerinden atamayan annelere, bir sonraki ay, yine aynı meydanda zorla toplandı ve içlerinden yine bir anne adayı seçilipbmancınıkla havaya fırlatıldı. yüzlerce hamile anne, her ay, içlerinden secılen birinin mancınıkla havaya fırlatılışına, kimi zaman havada kimi zaman da yere düşerken parçalanışına şahit tutuluyor ve 9 ay boyunca, yarının annelerine ve karınlarındaki bebeklere korku travmaları yaşatılıyordu. Hamileliğin daha ilk aylarından itibaren, anne karnında, bu korku nöbetlerini yaşayarak dünyaya gelen cocuklar, tam da tahmin edildiği gibi ''korkuyu ruhuna sindirmiş ve efendisine ölümüne sadık '' birer köle olmaya başlamışlardı bile. Beyaz adam için paha biçilmez kıymetteki ''sadıkköller''di artık onlar. Daha anne karnındaki ceninin psiklojisini, travmalarla şekillendiren beyaz adam, bilim adına çığır açtığını düşünüyordu. Bunun adı EMBRıYO PSıKOLOJıSı idi..