canım tüm kalbimle dua ediyorum. inşallah bir an önce bebeğini alabilirsin kucağına. Allah dualarını kabul etsin.

neden kendin için öyle konuşuyorsun ki canım ya. benden anne olurmu diyosun bu şekilde düşünmene sebep başkalarının çocuklarına tahammül edememen sorun sadece buysa neden senden anne olmasın ki. hepimiz çoğu zaman başka çocuklara tahammül edemeyiz. kendini hazır hissetmeye gelince ben böyle düşünmüyorum bilmediğin birşeye kendini nasıl hazırlayabilirsin ki. evlisin mutluysan ve 2 seneyi geçirdiysen bence hazırsın demek. kendi çocuğun olunca tahammül sınırlarını zorladığın bile olacak. hamile olan bir arkadaşımız demiş ebeveynler çocukların her istediğini yaparsa çocuk yaramaz olur diye. bende öyle düşünüyordum ama olmuyor malesef. bir damla gözyaşına dayanamıyorum. yeri geliyor biz bile doyumsuz oluyoruz ki çocuklar nasıl olmasın. sağlıklı olsunlarda gerisi önemli değil. çocuk gerçekten zor ama güzelliği tarif edilemez. allah her isteyene sağlıklı hayırlı evlatlar nasip etsin.

teşekkür ederim yorumlarınız için işte bilmediğim bir şey olduğu için korkuyorum ben de zaten. evliliğimde çok şükür problem eşimin çocuklarla ilgilenişini gördükçe de çocuk yapmayı çok istiyorum ama insanın içinde korku oluyor işte. bazen kendi kendime bu korkuyu olumlu hale de getiriyorum aslında yani diyorum ki içimde böyle bir kaygı varsa saldım çayıra mevlam kayıra durumuna getirmeyeceğim demektir. eftelyaa bebeğine sağlıcakla kavuşursun inşallah.

Canım başkasının çocuğuna sabretmek zordur ama kendi çocuğun aynısı olmaz ona karşı her zaman daha tölaranslı daha farklı olucaksındır ve bence herkes istedikten sonra Rabbimde izin verirse tabiki anne olabilir. Bak ben 5 senedir istiyorum ama olmuyo işte bana anne olmak bi türlü nasip olmadı:çok üzgünüm: HanimKelesimiGetir

merhaba kızlar, henüz eşimle bebek için çalışmalara başlamış değiliz ama elbette ikimiz de istiyoruz yalnız bir problem var kii ben ÇOK KORKUYORUMMM bu nedenle de sık sık erteliyorum tarihi sanki annelik yapamazmışım gibi geliyor o sorumluluk çok ağırmış gibi hissediyorum. dün arkadaşlarım bana gelmişlerdi elbette çocukları da yaşları 8 ila 4 arasında değişen 5 çocuk yaramazlıklarına, seslerine tahammül edemediğimi gördüm elbette ses çıkarmadım ama içten içe sinir oldum ve bu beni daha çok korkuttu ben öğretmenim öğrencilerimle de aram hep iyi olmuştur severim de çocukları üstelik okulda kontrol bende olduğu için problem de yaşamıyorum ama iş çocuk yapma düşüncesine gelince kendi kendime beceremem iyi bir anne olamam diye korkuyorum :1no2: siz bebek yapmaya karar verirken var mıydı böyle korkularınız? :uhm: W winx perisi

Canım bu kaygıları hissetmen çok normal. Ben çocuk yapmaya 8 senede karar verebilmiş birisiyim. Ben senin gibide değildim. Çocukları hiç sevmezdim. Yani sevmezdim derken masumcuklara bi garezim yoktu ama öyle her gördüğüm bebeği kucağına alan mıncıklayan öpen biri değildim. ıstemiyordum da hatta çocuğum olmasa da olur gibi geliyordu. Ama zamanı gelince içine o duygular düşünce başka oluyor. Şimdi 27 haftalık hamileyim ve bebeğimin yolunu gözlüyorum. ınanmazsın 4 boyutlu ultrason resmini hem bilgisayarıma hem telefonuma masaüstü yaptım. O kadar düşkünüm yani. Kendi çocuğun başkalarının ki gibi olmuyor asla. Eğer yapmaya karar verdiyseniz takılma bunlara ve tadını çıkar. . push ;

çok haklısın ama bu kokularında olması normal arkadaşımızda şöle dışardan baktığımız zaman biras annelik zor gibi ama sende hamile kaldığın zaman bu korkularını yenersin ve kendi meyveni yetiştirmek kendi canını taşımak kadar güsel bi duygu yok bu hayatta bence daha fazla erteleme ve bu güzel duyguyu yaşa annelik mükemmel bi duygu bence W winx perisi

Canım hamilelikte psikolojik destek alabilirsin, bu ayıp değil. Cesaretine de hayran kaldım, birçok kişi hisseder ama baskılardan ve ayıplanma korkusundan söyleyemez. Bebekler bizi de değiştiriyor, bunu diyebilirim.