İlaç kullanmak istemiyorum. Öğrenciyim hele unutkanlık gibi bir şey sınav aşamasında +1 seneme malolabilir. Daha psikolojik yönden tavsiyeler bekliyordum. Çoğuna sahip oldum. Teşekkür ederim."Amaaan boşver takma kafana" cevabı duymamak çok iyi oldu. Çünkü hiç öyle değil

kesinlikle. ki çoğu zaman o kadar gereksiz şeyleri kafama takıyorum. birine yanlış bir şey taif etsem hakkımda allah bilir ne düşünür psikolojisine gidiyorum. Çok samimi olduklarım dışında sadece. onlarla çok rahatım. ama yeni ortam yeni tanımadıgım kişiler ile çok zor iletişim kuruyorum. allah yardım etsin hepimize. tek değilmişim. bir de geçen gün "arkadaşın yok mu"dedi biri. çok üzüldüm demek artık dikkat de çekiyorum. S SheZofren... tek ayak

Özgüven yani. Bilmiyorum aslında önceki senelerde bu kadar değildi ama sınıfımdakiler de öyle dediginiz davranışlar sergiliyorlardı. Ben susmadım hiç cevap verdim onlar sustu. Ama eve gidince hep kafama takılırdı dedikleri. Bilinçaltıma yerleşmiş demek ki. Bense hiçbir şey yokmuş gibi davranmaya çalıştım. Sonunda ortaya çıktı sorunlarım.

Daha öncesinde böyle değildim bu sene başladı hatta 5-6 aydır. Küçükken susturamazlardı konuşmaktan çok patavatsızdim bir de bir şey de diyemezdi annem ama. Ama şimdi öyle değil. Üniversite yani kendimi rahat ifade etmem belli bir çevre kurmam gerekiyor. Bu sorunu erken farkettim erken çözmem gerekiyor dediğiniz gibi. Ama farklı konuşmam hep dikkat çekmişti lisede özellikle. Anlayamayınca dalga geçmeye başlamışlardı alttan alttan. Sanırım bu etkili oldu ortaya çıkmasında. Ya da ben farklı bir şehirde adaptasyonumu sağlayamadım.

cnm sana nlp yi tavsye ederm şoyle ki evde hayal kur mesela bankaya gttn ordaki dıalogları kafandan gecir cumlelerini hazırla adeta ezberle ve onu başarmanın verdiği mutlulugu hisset rahatla bu çok işe yarıo oncelkle vucudu kasmamayı ogrnmek çok onemli bunu once evde deniceksn dısarda bunu ilk etapta yapamaylbrsn bu seni pes etttmesin yılmadan dvm et... ben bundan çok çekmiş biri olrak elmden geldgince yardım ederm sana cnm abonelklerme eklıorm topgini burda iddiasına varım bi aya varmadan guzel deneymlerini yazdıgını gorecegimi blıorm kafana ne taklrsa ne seni üzerse paylaş ki senn bu mucadelende tuzumz bulunsun...

NLP araştırayım bi. Teşekkür ederim. Hani allah kimsenin başına vermesin dediiklerimizden bir şey. Ama bir zemin olmayınca üzerine bir şeyler eklemek de zor oluyor. Benim davranışımmı tetikleyen "Ne dedin pardon anlamadım " cümlesi oldu. Ki hızlı konuşuyorum çoğu zaman. Duydukça da sinirlerim bozuldu. Okulda da öyle. "Ne bileyim"ciler oldu etrafımda. Hala lise psikolojisinden arınamayanlar. İstanbul'un enerjisi hayatı zorlukları var bir de. Önce çevremi değiştirmem lazım o da zor. Öğretmen olmanız çok çok güzel bir şey. Sürekli öğrencilerinizle irtibat halinde olmanız sizi teşvik etmiş ve başarmışsınız. Dilerim bundan sonra da hayatıınızda bu sorun ile karşılaşmazsanız öğretmenim. lola_a

yaaaa bu bendede var! grup olarak disari cikmak istemiyorum, skici geliyo, hani kimse ne bana bisi soylesin nede ben dinlemek zorunda kaliyim, tek basima kafa dinlemek istiyorum hep, bide otobuste trende falan insanlarla gozgoze gelmekten cok korkuyorum, boyle napcagimi sasiriyorum biriyle gozgoze gelsem ustune ustluk dediginiz gibi biriyle konustuktan sonra dusunurum aa acaba dedigime alindi mi simdi benim hakkimda ne dusunuyo, kendimi rezil mi ettim falan diye, aslinda o coktan unutmustur benim dediklerimi ama ben devam ediyorum dusunmeye, cok pis bisey gercekten ya paranoya tavan yapiyo yani, sanki herkes bana bakio gibi geliyo

cnm yukarda bahsetmşsn evet sana en once sosyal bi arkdas tavsiyesinde bulunablrm daha boyle sana benzeyen degl de daha konuşkan seni açacak biri olmalı ama seni de anlamalı ben yurtta kalıodm boyle insanlar çoktu etrafmda once onlardan çeknıodm sonra onlarını beni sevdigini ve onayladıgını farkettim ve kendime guvenm arttı unide sınıfmda tek bi arkdasım vardı o da arkdas grubndan ayrılmş tek kalmştı ama çok sosyal rahat bi kızdı acaip etksi oldu bana iknci sınıftan itibaren onn da destegyle daha kolay bi şeklde yendm açldm yanii türkçe tabirle kabak çiçeği gibi oyle derler ya

lisede sosyal fobim vardı. lise arkadaşlarım sürekli birilerini eleştirmeyi severdi. sen şöylesin, sen böylesin diye tüm sınıf birbirlerine söz söylerdi. yanlış birşey söylesen hemen dalga geçer, gülerlerdi... ben eleştirilmeden hoşlanmam. yapıcı değil yıkıcılardı çünkü... sürekli hal alınca sustum... sosyal fobi olmaya başladı.. sınıf içinde konuşmazdım hiç. derse girer çıkardım sadece... düşünsenize o kadar uç noktadaydım ki. sınıfa gelmediğimde, benim gelmediğimi anlamzmış kimse... neyse sonra. üniversite yaşamım başladı. ünv. de istediğim bölüme girdim. çok sevdim dersleri.. sonra çok ders çalıştım. dersleri başardıkça kendime güvenim geri geldi.. derslerde söz istedim. çalışmalarımı gösterdim. hocalarımda benden ders alır hale geldiler. kendime güvendikçe sosyal fobimde tamamen gitti... ben derslerimin çok çok iyi olmasıyla başardım bunu... başarmak güzel bir duygu.. kendini gerçekleştirmek... şimdi ise sadece rüyalarımda korkuyorum. herkez benimle dalga geçiyor, kimse dinlemiyormuş.. şeklinde rüya görüyorum. artık sadece rüyalarda kaldı...

anladığım kadarıyla çekingenlik var bu karakterinde varsa değişiceğini sanmam canım belki bbiraz törpülenir ama tamamen düzelmez, bu sorunu bende yaşıyorum çünkü...

Sadece danışma için gitmiştim tedavi önemliyse bu kadar denerim bi. Ama aileme göre benim hiçbir şeyim yok. Çünkü evde böyle değilim. Babam da rahatsızlıgı için gitmişti doktora ilaçlar kullanmıştı bence etkili oldu. Ama şimdi söylesem ilaç kullanımını bildigi için istemez. Eminim. Yaşın küçük de sen bütüyorsun da der muhtemelen. Önerileriniz için teşekkür ederim. H hazal_diren lafa bakarım laf mı

cnm kendine sabırlı ol ve küçük küçük hedefler koy blmıorm ne boyutta ama bende de vardı sosyal fobi şu an ogretmenim ben hayatımda verdgm en ii karar oldu bu sosyal fobi falan kalmadı tabi işim icabı mesela biraz anlat ne zaman sıcak basıo ellerin titrıo kendini kötü hssedıosn topluluk onnde konşrken mi bi markette sıra beklerken mi bankada memura ne anlatıcam die kasıomsn kendini mesela boyut boyut sosyal fobi açarsan daha rahat yardımcı olurum sna bunu yaşamış biri olarak...

Teşekkür ederim tekrar ilginiz için. -- Daha önce yazışmış gözümden kaçmış kusura bakmayın. pek yüz kızarması yok ama ellerim terliyor kalbim çarpıyor filan. SueSue Bahar kokulum

Ahh ahh o sosyal fobii bende de var maalesef 2 sene önce çıktı. hiç bi ortamda rahat değilsin, konuşmasan insanlar soğuk sanıyo ama bilmiyolar ki korkumuzdan ben biraz kendimi zorluyorum bu konuda. yapmam gerek diyorum kendimi yapmaya şartlıyorum ve yapınca çok rahatlıyorum. senin nasıl sorunların var bilmiyorum ama ben bana muhalefet olanlarla tartışmaya giremezdim, biri bana kızsa çok üzülürdüm ve haklı da olsam sesim çıkmazdı. eğer sende de böyle sorunlar varsa ufaktan kendini eğit. ayna karşısında çalışırdım ben hep komik olucak ama :) ben yeni 18 oldum psikiyatri desteği de almayı düşünüyorum. dediğim gibi kendimi şartlayarak biraz da olsa aştım bu durumu.

Ben suanda yasiyorum bunu 8 aydir amerikadayim ne konusasim var ne bisey yapasim var evde daha mutluyu, konusmaktan cekiniyorum rahat olamiyorum ama dondugumde eminim ki hersey yine eskisi gibi olucak cenesi dusuk ben geri donucek H hazal_diren lafa bakarım laf mı

kendini rahat hissedeceğin ortamı bulman en buyuk ilacın olcak cnm sabır ve azimle çok rahat aşıcaksn bence yeter ki kendine inan en onemli başlangıç bu cunku... . push ;

Ben yıllarca bu hastalığı çektim ve bunu yaşamayan asla bilemez hep geçer diye bekledim ama daha da kötü oldu ve doktor sayesinde kurtuldum. Bi süre sonra tekrar başladı şimdi daha hafif bir ilaç kullanıyorum. Kesinlikle doktora gitmeniz gerekiyor. Gerçer diye bekledikçe hastalık daha da kötüleşiyor. SueSue Bahar kokulum

sosyal fobinin tedavisi mümkün.. kendi kendine geçmesini beklemen yıllarını alabilir, bence bir psikiyatriste git, sıkıntı çekmekten kurtul.

kendi yaşadıgım şehrimde var iyi arkadaşlarım anlattıgımda şaşırıyorlar hep öyle olacak sanıyorlar sanırım. ben de çok istiyorum inanın. sadece burada kklavyede yazmışım da dursun diye değil. bu sene olmadı seneye. biliyorum bir gün şansım dönecek 1. sınıfım çevremde olanlar da çok sakin daha sessiz. diğer konumda arkadaşım yok vb. yazmıştım ama sorunun kendisi buymuş yani sosyal fobim, çekigenliğim. ilk dönem biraz düzelmişti memlekete dönünce filan. ama gelince yine nüksetti aynı sorunlar.

Çekingenlik var. Sadece çok samimi oldugum arkadaşlarım ya da ailemle rahatım. Diğer durumlarda hep bir isteksizlik, yeni duruma girmek istememe, ne yapacağım korkusu. Ama en azından yapabileceğim bir şeyler olsun istiyorum. Sıkıldım hem de çok. Git bir adım at diyorum kendime ama hiç öyle değilmiş.

sosyal fobi bende de var. ilaç kullandım 1 seneye yakın geçti diye bıraktım. özellikle psikolojik olarak baskı altında olduğum zaman tekrar ortaya çıkıyor. geceleri uyanıyorum. bugün ne yaptım nasıl yanlış bişey söyledim diye düşünüp bişey bulup gece gece onu düşünüyorum. çok zor çok. tekrar ilaç kullanmak istemşyorum çünkü yan etkisi unutkanlık yapıyor. çok ciddi ve hataya yer vermeyen bir mesleğim olduğu için cesaret edemiyorum SueSue Bahar kokulum

kesinlikle aynı şeyleri yaşamışız. dediğim gibi uzman yardımı almayacaksan ayna karşısında çalışabilirsin. ben biraz öyle atlattım diyebilirim ki eskiden telefonlara bile çıkamazdım, ekmek almaya gidemezdim şu an bunlar kısmen de olsa kayboldu. allah yardımcın olsun hakikaten çok zor bi durum.

zaten oklda başlıo bu durum bnm de ilkokulda başlamıştı ilk sene garip bi öğretmen girdi dersmze egtmici demek zor hani boyle şaka yaparlardı ya küçükken elini insann yüzüne çarpar gibi işte ben boyöle olnca gözümü kırpştrıp korkuodm bunu ogretmene soyledler ogretmen geldi aynı şeyi tkrar yaptı sen evde çok mu dayak yıosn kız nie korkuosn bundan dedi herkes güldü bak mesela bunu hiç unutmam o gunden sonra iice içime kapandım dördüncü sınıfta da çok sevdgm bi ogretmnm vardı belki adamn da sucu yok ben içime kapank oldgm için göstermedgm için kendni onyargılıydı bana dger subenin ogretmeni beni bi gorev için müdürün yanına mı ne yıollucaktı hemen kendi ogretmnm geldi o beceremez sen şunu yolla dedi o an sanki kafamdan aşagı sıcak sular dokuldu gerçekten çok üzüldm çok sevıodm cunku ogretmnimi bunlar işte küçücük beynlerde yer edıo şu an ben de ogretmnm ve sınıfma nerde sessz kendne guveni az ogrencm varsa onlara elmden geldgnde gorevler verıorm onları anlamya çalışıorm çok üstlerne gtmeden onların kendne guven kazanmları konusunda ugraşıorm istıorm ki onlar yaşamasın bnm yaşadıklarımı :26:

Bir kaç sene öncesine kadar ağzı gayet laf yapan biriydim. Aşırı konuşurdum. Sonra araya ailevi problemler girdi Düzenimizi bozdular. Neyse bunlarla uğraşırken üniversite ve şehir değişikliği geldi. Psikolojim dağıldı yani. İnsanlarla iletişim kuramıyorum. Dedigin gibi aslında belirtiler. Sıkılma, cümleyi toparlayamama korkusu, insanlar bana ne der düşüncesi. Çok saçma oldugunun da bilincindeyim aslında ki en önemli belirtisi buymuş. İlaç kullanmıyorum ben sadece uzman ile görüşmüştüm. Tesadüfi bir test buldum aşırı seviyede sosyal fobi varmış bende. Ki ikisi de birbirini çok destekledi. Soğuk sanıyorlar, yalnızsın diyorlar. Çekingenlikten farklı bir şey bence. Hiç kolay değil.

Zaten sosyal fobisi olanlar evde ve çok yakın arkadaşlarının yanında son derece rahattır. Ama dışarda rahat olamazlar... Bende kişilik özelliği olarak da çekingenlik var, küçük çocukken de çekingendim. Sonra sosyal fobiye dönüştü. Mesela şu olay aklıma geldi. Daha ilkokula gidiyordum, sanırım. Kuaföre gitmiştim annemle, saçlarımı kestireceğim... Kuaför bana demişti ki, sen ne kadar sessizsin böyle, böyle olma, biraz yırtık ol... Bu lafı senelerce duymaktan bıktıııım, ama artık sosyal fobili değilim çok şükür...

çekingenlik derken yani konusurken yüzünüz filanmı kızarıyo. o yüzdenmı konusamıyosunuz. SueSue Bahar kokulum