tatlım senin çok ama çok iyi bir anne olacağından eminim hiç şüphen olmasın, korkma

canım inşallah eşinle çok hemde çok mutlu olursun...

çok sağolun. İnanın ki çocuk doğurmaya korkuyorum. Ya ben de böyle yaparsam diye... Ya boşanırsak günün birinde o eve dönmek zorunda kalırım çocuğum da aynı şeyleri yaşarsa diye... Eşim de bu duruma pek bir anlam veremiyor tabi. Onun tarafında hiç böyle şeyler yaşanmamış.

Evlenmişsin, mutluymuşsunda ne mutlu bundan önceki yaşantında yaşamadığın tatmadığın mutlulukları yaşar tadarsın özlemle çektiğin beklediğin ama göremediğin anne şevkatini sen kendi evlatlarıan gösterirsin inşallah. Eskiyi deşme kabuk bağlamış yarana tuz basma madem o öylesi bi insan tasvip edilir bi yanı yok ama öyle kabullenmek lazım. Huyunu suyunu karakterini kişiliğini en iyi sen biliyorsun onu öyle kabullenip öyle idare etmek gerekir. Boş yere canını sıkıp kendini üzme

çok zor durumunuz. allah sabır versin gerçekten. ama en azından artık eskisine nazaran daha iyisinizdir. en azından eviniz barkınız ayrı. acaba annenize babanızı anımsatıyorsunuz ve o yüzden mi böyle davranıyor. tabi ki bu bir sinirsel rahatsızlıkdır zaten psikolojik yardım diycem ama muhtemelen anneniz kendinde bir rahatsızlık görmediğinden bunu kabul etmez. üzgünüm ama galiba bu şekilde devam edecek ilişkiniz. eminim ki çok yıpratıcıdır ama aklıma da başka birşey gelmiyor maalesef. F

canım annenın sana davranısları bır anne degılde sankı senınle yarıs ıcerısınde olan bırıymıs gıbı geldı bana cok sasırtıcı gercekten annenın kısılık bozuklugu gıbı bır sorunu olabılırmı daha once psıkolojık yardım aldımı acaba sana nasıl davranırsa davransın senın sabretmen ve karsı gelmemen cok guzel cunku annenın rızasını ve duasını almak cok onemlı ınsallah annenızde zamanla yaptıgı yanlısların farkına varır zaten uzakmıssınızda bı sekılde huyuna gıdıp hosgormek en guzelı dıye dusunuyorum M myflowers biroyana birbuyana

Cok uzuldum cunku anne kadar degerli bir insan olamaz diye dusunuyorum ben. acaba anneniz bir depresiyonda olmasin? yada kendince yasadigi sorunlarin sonuçlari? babanizdan ayrilmis, kim bilir niye nasil neden... ve kaç yasindaydi... ve disa vermese de içinde yasadigi duygular, dertler... belki bunlarin birikimi... belki babaniza karsi olan nefretini sizden çikarmasi.. içini bilemeyiz ki annenizin ama muhakkak onunda duygulari var, onunda hisleri var... hiç bunlari yuzyuze konustunuz mu? içinizde ki duygulari ona soylediniz mi? belkide buna ihtiyaci vardir.. ne olursa olsun, bikmayin..;usanmayin... bir yolunu bulun dialogu araniza yerlestirin... belkide onunda size çok ihtiyaci var ama gosteremiyor, anlatamiyor... kim bilir. T tatlicadiarzu O Bir

Eskiden bunları anlayamıyordum ama şimdi farkediyorum ki çocuklar aslında yoğurulmamış hamurlar. Tabi ki kabahat işleyecek hata yapacak kırıp dökecek. Dövmek terbiye vermek değil, bu tinerci çocuklar da ailelerin hatası. Aslında çoğu aile de çocuğunun başına gelenlerden habersiz oluyor. Doğudaki küçük köylerden topluyorlar çocukları, ailelerine çalıştıklarını söylüyorlar ailelerde olan bitenden habersiz... Tabi böyle olmayanlar da var elbet. Ama dışarısı özellikle genç bir kız için çok ama çok tehlikeli. Çok şükür Allah korudu diyorum karşıma çok kötü insanlar çıkmadı ama gene de çok acılar çektim ve zararlar gördüm. Bu da bence yeterli... ertuxgx ERTUĞ'UN anneçiiii

Allah eşinizle mutluluğunuz bozmasın canım. sanırım tek diyebileceğim sabret mükafatını verir Yüce Rabbım. anne sonuçta canım artık bu saatten sonra huyu suyu değişmezzz... Allah sabırlık versin canımmm

Evet içinde bir yerlerde seviyor bunu da biliyorum, ama artık yaş 30 lara dayanınca insan karşisındakinin içindekini bilmekten çok nasıl bir tepki gördüğü ile ilgilenmeye başlıyor. Dua alabildiğimi sanmıyorum ama her gün beddua alıyordum bir ara. En azından bu olmuıyordur herhalde artık... Daha önce birkaç kez psikoloğa götürdük. Sonuçta psikologla konuştuğu zaman herşey güllük gülistanlık ama tedavi bittiği zaman herşey eskiye dönüyor. Bir de psikolog değil de psikiyatristti gittiği onlr terapi yapmıyor pek daha çok ilaç yazıp gönderiyor. Ama bunun sürekli olabilmesi için herhalde hayat boyu gitmesi lazım. Zaten yıllar oldu artık gitmiyor. Gitmesini söylediğimde kızıyor. Neyseki başka şehirdeyiz zaten kendimi toparlayabilmemde bunun etkisi büyük oldu. Ama insanın annesi dünyanın öbür ucunda bile olsa insanı gene de çok etkiliyor. Tabi ki yakın mesafede olmaya benzemiyor. Çok şükür. Bazen sanki Allah bana yardım etmişte, eşim gibi birisini karşıma çıkarmış diyorum. Hayatımda onun kadar sabırlı birini daha görmedim...

Canim belliki annenin baban yüzünden psikolojisi bozulmuş bayaği bunun faturasida senden çikiyor ama evlenip ayri şehirde yaşaman büyük avantaj çok sik aramayiver sende tatlim özlesin iyice belki akli başina gelir . push ; A Ally

nasıl<bı yasam tarzı bu nasıl bır anne sevfaktı bu zaten dısarda cocuklar kapkacı tınercı kundakcuılık yapıyorsa kımın yuzunden acbaaa coık merak edıyorummmm

Canım bizde annemle pek iyi sayılmayız ama idare ediyoruz biribirimizi çünkü annemin neler çektiğini biliyorum oda benim küçüklüğümden beri yaşadığım bazı sorunlar yüzünden sinirliliğimi normal karşılıyo benneyaptımki Ama ikimizde biliyoruz ki isteyerek böyle davranmıyoruz sonra pişman oluyoruz Canım annende yaşadığı zorlukları kaldıramıyor olabilir nazı sana geçiyodur sana patlıyodur dua et ki artık uzaklaşmışsınız ve güzel bir evliliğin var böyle düşün ve yine de şükret başka çare yok :1hug: YAXGXMURCN ALLAHIM KUZUM SANA

34 yaşında kazık kadar bi kadın olupta hala daha anamın koynuna kafamı sokupta onunla oynaşan biri olarak bir an dumur oldum yazdıklarına... ama şuna inanıyorumki sen çok sevgi dolu mükemmel bir anne olacaksın canım benim... çünkü yaşadıklarına rağmen o benim annem diyipte, yaradılışına saygı gösterip kendi vicdanınla yaşadıklarını toparlamış olmandan belli bu... eşinle mutlu bir ömür diliyorum :))

herkes doğurabilir belki ama anne olamaz gerçekten bu böyle, bazılarıının içinde yok böyle bir duygu... ve bu insanlar ilerde yaşlanınıca bana bakmıyor, yalnız kaldım, yemedim yedirdim.. naraları atıyorlar... siz Allah'a sığının ve mesafenizi koyun annenizde olsa terbiyenizi bozmadan sadece vazifwniz olnuca yerine getirin bence, dinimizde zaten anne -babada olsa hakkınızı terbiyenizi bozmadan savunun diyor.. hiç bir duygu sömürüsüne, size yapılan eleştirilere aldanmayın... Allah yardımcınız olsun...

Hepimiz öyle farklıyız ki, sevgimizi bile farklı şekillerde ifade ediyoruz. Annen çocuğuyla yüzgöz olmamak isteyenlerden sanırım. Benimki de öyle.. bu yaşıma geldim hala annem neden hiç sarılmaz, neden hiç öpmez vs. diye düşünüyorum. takdir etmek yerine neden daha iyisini yapmadın der.. seninki de biraz böyle sanırım ama onlar yine de bizi çok seviyor emin ol. ne kadar kızsakta böyle kabullenmeliyiz, söylediğini değil söylemek istediklerini düşünüyorum ben artık, bazen çok yorucu oluyo :) sende öyle yapmayı dene, gerekirse kızgın olduğun zamanlar arama, birde biriktirme bişeyleri.. sonuçta annenin içindekileri bilemiyoruz, psikologa gittiğine göre hayat onu da yıpratmış olmalı, babasından ayrı bir çocuk büyütmek bile başlı başına ne akdar zor. Hem insan yaşamında kimleri kimleri idare etmek zorunda kalıyo, annemizi mi idare edemicez. Lütfen kendini üzme. Ben hep kendimi düşünüyorum ilerde anne olunca, böyle yetişince ister istemez sende sevgini gösteremeyen biri oluyorsun, umarım bizim çocuklarımız böyle düşünmezler..

Hepinizden Allah razı olsun, sizlerin yazdıklarını okuduğum zaman biraz daha rahatlıyorum çünkü ne de olsa dışarıdan farklı bir gözle bakıyorsunuz. Evet annem çok zor bir hayat geçirdi tek başına çocuk büyütmek kolay değil. Ama çevremde başka yanlız anneler var hiçbiri çocuğuna benim yaşadıklarımı yaşatmıyor, kaldıramadığını biliyorum, babamı sevmediği ve bende onu gördüğü için iyice sinirleniyor. Bu da insanı gerçekten üzüyor içten içe... sanki kendi çocuğu değilmiş gibi... Bunları bu yaşımda anlayabiliyorum daha öncesinde mümkün değildi ama hep anlamam beklendi. Yagmurcn annemin iyi huyu nedir diye sormuşsun, inan düşündüm ama bulamadım. Tabi kötü bir insan değil ama iyi huyu bilmiyorum, bana göstermemişte olabilir. Yani dışarıdaki başka bir insana karşı son derece saygılı ve kibar olduğunu düşünüyorum ama bana öyle davranmaz, davranmadı hiç. Psikolojik sorunları olduğu kesin bu yüzden böyle bir durumdayız ama psikolojik sorunları olan biriyle iletişim kurmaya çalışmak gerçekten çok ama çok zor. Çok konuştuk zamanında hatta ben küçükken beraber psikoloğa bile gitmişliğimiz vardır. Ama psikoloğun sağladığı etki ya bir ya iki hafta... sonra herşey eskiye dönüyor. Bazı anneler pamuk gibi oluyor. Ellerini yanaklarını öpesim geliyor. Keşke diyorum içimden benim de annem böyle olsaydı da başımın üstünde otursaydı. Ama benimki sarılınca iter.. bu türden... kısmet işte..

canım benim yaaa inanamıyorum ben yeni anne oldum(8 aylık bir bebeğim var) düşünüyorum da bir anne nasıl evladının saçını okşamaz-sevgi göstermez taş olsa çatlar yaaa içim çok burkuldu okurken, kendi bebeğimi düşündüm Allah korusun ben ölsem o üvey anne eline düşse-ancak bir üvey anne yapabilir bunu diye geçirdim içimden ya da annenin ağır psikolojik rahatsızlıkları vardır belki