yani artık bunu söylemekten yorulduk ama madem öyle niye günahsız bir bebenin günahına giriyosunuz. korunma diye bir şey var di mi? istemiyorsanız korunursunuz oyuncak değil ki bu turkay

4 yıllık evlilikte hiç mi ilerleme olmadı ne yaptınız insan çalışıp çabalasa 4 yılda bir ev dizmek çok zor olmaz diye düşünüyorum yazık olmuş hayırlısı neyse o olsun bu karar bize düşmez siz kendi içinizde sorgulayıp karar vereceksiniz ne isteyip ne istemediginizi iyi anlamanız lazım A aculi

4 senede düze cikamadiysaniz; belki bir 4 sene daha aynı yerde olacaksınız. Ne güzel umudunuz hala var. Ben olsam gerçeği kabul ederdim. Kaçarak evlenmek ciddi anlamda pişmanlık bunu ben de yaşadım, keşke tek pismanligim maddi zorlukları olsaydı. Her neyse; karar sizin. Mantıken bakınca aldırmak ağır basiyor çünkü sizin hayatınızın zorlukları ile yaşamak zorunda değil o bebek; bir mama olmuş kaç tl? Sizin elinizin açılmasını beklemez ki? Ama duygusal anlamda bakınca elbette üzülür insan, içi yanar annelik içgüdüsü sonuçta.. fakat 32 yıllık hayatimda şunu anladım ki duygusallık çok fazla zayıflatıyor insanı ve hatalara sebep oluyor. Belki de mantıklı olmak en iyisidir

Bu karar size ait ben aldır yada aldırma deyip vabal algına giremem ikiside çok büyük bi sorumluluk Allah yardımcın olsun ve sana doğru yolu göstersin inşallah athena Goddess of

Senelerdr çocuk olsun diye uğraşan insanlar var bir cana kıymak maddi konu için çok çok yanlış her bebek bereketiyle gelir belki bu bebek size kapılar açıcak Kafasikarisikbirisi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Meraba. 24 yaşında ve 4 senelik evliyim. Kaçarak evlendim. Ailelerle bağlar kopuk ve hiçbir destekleri yok. Evimde adam akıllı esyam bile yok. Mutfak eşyalarım 2 tencere ve uyumsuz 8-9 tabak 10-11 tane kaşık çatal. Bunlarda kayinvalidemin eski eşyaları. Sadece eşim çalışıyor. Asgari ücret. Ev kira. 4 buçuk haftalık hamile olduğumu öğrendim. İstemiyorduk çünkü hicbiseyimiz tam değildi. Herşeyi yoluna sokup borçları kapayip kenara bebek için para koyup sonra bebek planlıyorduk. Plansız oldu. Öğrendiğimden beri istemiyorum. Çünkü çok zorlancaz. Eşim Allah aldiralim diyo ama Allah katında çok korkuyor. Ben ise daha sonra pişman olmaktan korkuyorum. İyi bir gelecek veya iyi bir bakım veremeyeceğim için istemiyorum. Elim karnıma bile gitmiyor. Siz bu durumda olsanız ne yapardınız? P

Ben olsam aldırırdım Papatyalar ve