evet bende evleneli 4 sene olucak haziranda geçensene mart ayında bebek düşündük 2. ayın sonunda geldi bebeklerim. Bebeklerim diyorum ikiz di çünkü çok şaşakındım hamileliğim ilk anlarından beri tansiyonum 14 10 14 9 idi ve doktorum çok riskli dedi ve ben öyle bir psikolojiye girdimki anlatamam tamamen mutsuz ve umutsuzdum iş ev hayatı bitmişti artık sadece sonumun hüsran olduğunu düşünüyordum ölmek için yaşıyordum ve 3 aylıkken bebekler öldü... Kürtaj oldum... Şu anda çocuk yapmaya korkuyorum yapamıyorum bak ben deneyemiyorum bile korkudan Allah hepimizi nasıl sınıyor işte düşün... Zamanı gelince seninde olucak bebeğin ne olur kafana delicesine takma Hayat anlaşılması zor ama, Yaşanması çok güzel... Eşinle güzel günler geçir gez dolaş zaten bebeğin seninle olur merak etme. Tabiki Doktoruda ihmal etme eşinle bunun üstesinden geleceğine eminim... . push ;

canım benim bu kadar umutsuz olma daha evleneli 1yıl dolmamış, benimde olmamıştı 1,5 sene. yani hemen olcak diye birşey yok sorunumuz olmadığı halde uzun sürmüştüü bekleyiş günüm gelmeden testler alırdım falan canını çok sıkma zaten stres etkiliyormuş Ahh şu ailelerde herşeye karışmasalar olunca mutlu haber söylenir zaten Allah hayırlı zamanda hayırlı evlatlar versin inşallah gelincik37_34 hasretine

Merhaba canım bende benim başımdan geçeni anlatayım sana belki biraz yüreklendirir umut olur... Bu nisanda 4 yıl oldu evleneli geçen sene nisan ayına kadar korundum sonra bebeğimiz olsun istedik ve ilk aydan geldi adetim gecikti. Kan testinde çıktı ama gittiğim doktor 4 cm kist var dış gebelik dedi hayaım film şeridi gibi geçti gözümün önünden bitti dedim herşey bitti. Meğer bir başlangıçmış bu bitti dediğim an başka bir doktora gittim dış gebelik falan yok kisttende bebeğin besleniyo kaybolacak dedi ve öylede oldu yoğun bulantılı ilk aylardan sonra 35 haftaya geldik nihayet ev aldık ve taşındık koşturmaca da var işin içinde ve 1 haftadır hareketleri azaldı oğlumun 2 gün hiç hareket etmedi doktora gittim ultrasondan baktı herşey yplundaydı nst ye yattım 2 gün hareket etmeyen oğlum tekmeler sallıyordu hem ağladım hem mutlu oldum doyasıya içim rahatladı 1 hafta sonra gelin dedi doktorum 4 ocak 2010 pazartesi saat sabah 9 sıraları nst ye aldılar beni kalp sesi duyulmuyordu doktorlar girip çıktı sonra kendi doktorum baktı bebeği kaybettik dedi salonda sadece yankıyan sesimi duyuyordum kıvranan annemi görüyordum herşey işte o zaman bitti dedim ve yine yeni bir başlangıç bekliyordu beni sezaryen oldum ve 3 gün sonra 5 ayım bitiyor hiçbir günüm 4 ocaktan bir önceki gün gibi olmadı halada yapamıyorum hayatımın zevki kalmadı sadece yaşamak için yiyip içiyorum biliyorum oğlum cennette ve beni bekliyo şefaat için ama buda yetmiyo ki kavuşana kadar. Canım benim bizim hayır bildiklerimizde şer, şer bildiklerimizde hayır olabilir neyin bizim için iyi neyin kötü olduğunu asla bilemeyiz harşeyde bir hayır var eminim ki meleğin geleceği günü bekliyor sitem etme canım benim Rabbim çok büyük Allah herşeyin hayırlısını versin. Ben bittim dediğim an aslında yaşamak yeniden başaldı bundan daha büyük bir acı yaşamam umarım. Allaha emanet ol umudunu yitirme Mevlana hazretleri umutsuzluk bizden değildir demiş bizde umutsuz olmayacak Allah sığınıp onun vereceği hayırı bekleyeceğiz inşallah canım K

canım bende 10 ay oldu evleneli ilk iki ay korunduk ondan sonra bende senin gibi her ay negatif görmekten bıktım ve doktora gittik eşimle... bende bişey cıkmadı allha şukür şimdilik ama sadece ultrosanla baktı bana doktor kan tahlili icin erken dedi 1 sene gecmesi lazımmış ama bu ay da adet olursam eşime bakılcak inşallah onda da sorun yoktur ya da ben bu ay hamile kalırım inşallah... üzülme lütfen stres bebegin gelmesini cok etkiliyo doktor söyledi bana bide gün aşırı ve ya 2 günde bir ilişkiye girin dedi yumurtlama dönemini o zaman yakalayabiliyomuşsun... ben bu ay stres yapmıycam aklımada takmıycam eskisi gibi... inşallah senın bebişinde en kısa zamanda gelir...:Saruboceq::ecrin_bebek: darkangellove58 prensesim

canim benim, 10 ay mi oldu sadece, umudunu kaybetme, benim bir arkadasima sizin cocugunuz olmaz demisti doktor. herhalde 6 senelik evliler ve yeni dogum yapti, sirin mi sirin bir oglu oldu allah bagislasin.. ama kafana cok takman da gebeligi zorlastirir klasik bir bilgi oldu ama hakikaten oyle.. ben de korunmayi biraktiktan 6 7 ay sonra tatildeyken hamile kalmisim. ama kaybettim bebegimi o ayri.. ama senin kadar dusunmuyordum herhalde... hele insanlari hic takma, ayni seyle her yeni evli karsilasiyor. beni kaynanam doktora gondermeye niyetliydi. baskalarinin bebeklerini severken sanki bebegim olmayacakmis gibi aciyarak bakardi insanlar.. cok sinir bozucu, anliyorum seni ama; allahin verecegi tarihte olacak. ol diyecek ve olacak insallah.. allah herkese yasatsin o guzelligi... ama sen daha yeni sayilirsin. yazdiklarina bakinca psikolojik olabilir diye dusundum.. M

canım ben 34 haftalık hamileyim.4 yıl boyunca senin hissettiklerinin belki daha da zorunu yaşadım ben. bebek özlemi, başka birşey.. doktorlar testler tahliller... hepsi ama hepsi boştu. her ay yeni bir ümitle test yapmak, kendimde belirti aramak.. acaba hamilemiyim diye her ay eşimin gözlerime bakması... okadar çok acıydı ki.. kimse anlayamazdı kimse halimi bilemezdi ki.. sakladık, herkese cocuk istemiyoruz dedik. hep aynı şeyler.. eşim olmasaydı dayanamazdım ben. birgün hiç ummadığım biranda geldi meleğim. klomene başlamıştım. adet günümde test yaptırdı doktorum.. öylesine internete girip labaratuar sonuçlarına baktım. olmayacağını okadar inanmısım ki, bakmak bile istememiştim aslında. ama orda yazan 42.55 değerini görünce bile şaşkınlıktan hala inanamamıştım. gidip geliyordfum internetin başına. acaba yalnışmı gördüm diye.. nasıl giyinip nasıl hazırlandığımı bile bilmedim hemen eşimin yanına gittim. cok büyük şok geçiriyor gibiydim. anlatamam ki o anı sana... hemen doktorumu aradık. hamilesin dedi değeri duyunca. kanamalar atlattım, hastanelerde yattım. ama kızım bana tutunmuştu bir kere. ve şimdi kızımın o küçücük tekmeleriyle o narin dönüşleriyle bu zamana kadar çektiğim tüm acıları unuttum.10 ay az bir zaman. yolun başındasın daha. belki bu ay yada ne bileyim birgün mutlaka olucak. allah sanada verecek inan buna. sabretmekten başka yapabilecek birşeyin yok. tek dileğim benim yaşadığım o acıları allah kimseye yaşatmasın. allah kimsenin kucağını boş bırakmasın. şimdiden kızım benim doğmadan tüm hayatımı kapladı. allahım ona açılan elleri boş bırakmaz.

Burda defalarca umutlu bekleyişlerimi paylaştığım oldu. Her ay yeni umut, yeni hayaller, hüsran sonlar... Tek çocuk olduğumdan mıdır nedir küçüklüğümden beri bi bebek merakım var zaten, annem bikere hamile kalmıştıda öğretmenime kadar herkese söylemiştim sevinip ama düşmüştü bi arife gecesi erkek kardeşim, ne çok ağlamıştım... Çocukken rüyalarımda kapıya bebek bıraktıklarını ve bizim onu alıp baktığımızı görürdüm, annem "artık olmaz kardeşin" dedikçe "evlatlık alalım" falan derdim hatırlıyorum. Kendimi bildim bileli içimde olan bu bebek hasreti yıllar geçtikçe kendi bebeğimi doğurma hevesine döndü. Evlendik, bebeğimizin olmasını ikimizde çok istedik hiç korunmadık yaklaşık 10 ay oldu. Evlendikten sonra buraya üye olup tüm hamilelik belirtilerini, hamile kalmadan önce ve sonra neler yapılacağını, hamilelerin ay ay gün gün tüm yaşadıklarını ezberledim. Öyleki daha önce regl günlerinin sadece düzenli olduğunu bilen ama takip etmeyen ben her ayımı not almaya beklenmeyen diğer güne kadar zamanı dualarla geçirmeye başladım. Evlendikten 2 ay sonra göğüslerim hiç olmadığı kadar şişmiş dokunulmaz hale gelmiş karnımda acayip sancılar olmuştu ama test negatifti ve rahim dışında miyom olduğunu öğrendim gebeliğe engel olmadığı için ameliyat olmadım ağrılarımda geçti ama bebeğimiz bir türlü olmadı onunla bir ilgisi var mı bilmiyorum. Ayaklarımı duvara dayamak, bel altına yastık koymak, ateş ölçmek, ovulasyon takip etmek, herşeyi yaptım hatta dr takibi olmadan sadece önerisiyle klomen bile kullandım olmadı olmadı olmadı... Eşimin ailesi ikidebir soruyor diye ayağımı kestim, benim ailem "sende bişe yoktur damatta var belkide" dedikçe nefret ettim, çok hızlı bi şekilde çok fazla kilo aldığım için hamile olduğumu zannedenleri dövmek istedim hatta o kadar ki hamile kalan arkadaşlarımı kıskanmaya, kalamayanlarada sevinmeye her ay "umarım o da kalmamıştır" diye kendimi yemeye başladım. Eşim "olur takma kafana" desede içinden üzülüp belli etmemeye çalışıyor biliyorum, hemen olur zannedip, sorduklarında "istiyoruz" dediğimiz kişiler arkamızdan konuşuyorlar biliyorum, aileler hevesle bekliyorlar, kıskananlar seviniyorlar biliyorum ama olmuyor işte vermiyor allah... Canım o kadar tatlıydıki benim hastane kapısından girdiğim an bayılcak gibi olurdum, ufacık bi yaram bile olsa ağlardım, kan göremezdim, gerdeği bile 2 gün gecikmeli halledebilmiştik ama önümde bol dr. lu bol hastaneli günler beni bekliyor anlıyorum. Tahlilller, muayaneler, belki ameliyat, belki başka koşuşturmalar, belkide sonsuza dek umutsuzluk... Çok korkuyorum! Ne gücüm var bütün bunlara ne durumum nede bunları kolay atlatmamı sağlayacak ailelerimiz. Çok çabuk taktım kafama ve daha 1 sene olmamasına rağmen çöktüm, yedim yedim şiştim, çirkinleştim, saldım herşeyi. Tatile gittik çocuk sayıkladım, yeni bişeyler aldık çocuk sayıkladım. Gezsem tozsam ne önemi varki, kıskanç eltimin oğlunu gözüme gözüme sokup 2. yi düşünüyorum demesini mi unuturum, neden bebek yok diye soranları mı? Nereye gitsem ne yapsam geçer ki bu sıkıntı? Yarım bi kadın olduğumu şimdiden kabullenmiş durumdayım, eşimden beklemiyorum öyle bir sorun ama içten içe de "keşke onda bi sorun olsa" diyorum çünkü benim ailem pek laf söylemez ama onunkiler çok kakarlar kafama. Hıdırellezde, doğum gününde, her dua da tuttuğumuz dilek aynı, her ay regl belirtilerim başladığında ağlamalarımın sebebi aynı, zaman zaman eşimin abarttığım için kızdığı sorun aynı, değişmedi, değişmeyecek ve allah herşeyi çok gördüğü gibi bunuda görmeye devam edecek. Bu güne kadar hiçbi dileğim kabul olmadı, çok şanssız kullardanım ben, çok gözyaşı döktürmeden hiçbişeyi vermedi allah yada hiç vermedi, versede aldı, hep böyle oldu, sevinmeye korktum hep, çoğuda kursağımda kaldı. Ayakta durabilmemin tek nedeni eşim eğer onuda kaybedersem yıkılırım ve çocuk olmazsa bi yerde patlamasındanda çok korkuyorum. Bu ay "takmıcam" dedim, "düşünmicem, canım istemeden yapmıcam, zoraki, zevksiz ilişkiyle uğraşmıcam, kendimle ilgilenicem, eşimle ilgilenicem, ayağımı kestiğim eşimin ailesiyle görüşmeye başlıcam, eltime inadına gülümsicem, annesi yüzünden soğuduğum oğlunu sevicem, başka şeylerle uğraşıcam, ovulasyon takibi yok, ateş ölçme yok, gün sayma yok, bacakları duvara dayama yok..." Evimde tadilata başladım, kapılar, döşemeler, boya, vs. bunlarla ilgilendim şansıma tamda ovulasyon günlerimdi ilişkiye girmeyi aksatmadık ki biz normaldede ilişkiye sık giren bi çiftiz ama bu ay daha zevkliydi, daha istekliydi hatta bugüne kadar uğraşamam dediğim pozisyonları bile denedim Bebekten çok, döşeme rengi, kapı modeli düşündüm, para hesabı yaptım. Hiç aklıma gelmedi diyemem geldi elbet hatta takvime bi baktım ovulasyon anlamadan geçmiş sancı bile duymamışım. Ama ne kadar "düşünmicem" desemde bilinç altıma atmaktan başka bişe değil bu, arada canımı bişeyler acıtıyor sebebini bilmezden gelmeye çalışsamda çoookk iyi biliyorum... Yarın regl günüm. Eskiden 28 günde bir gelen regl, evlendikten sonra 32 güne kadar oynamaya başladı 28-30-32 değişti ay ay son bikaç aydırda 30 günde bir oluyor yarın yine 30. gün. Ve her zamanki belirtilerim başladı işte... Göğüslerim hafif şiş uçları acıyo, Belim ve karnımda hafiften ağrıyo. Aylardır "hamilelik belirtisi" diye neler yaşadım neler... Sık idrara çıkma, kokuya duyarlıklık, erken uyuma isteği, kasıkta sancı, göğüslerde şişme ve damarların görünmesi, başdönmesi, aklıma gelmeyen bi sürü şey... Ama sonuç hep hüsran oldu bu ayda öyle olacak biliyorum. Umutlarım yavaş yavaş tükeniyor halbuki doğal yollarla, bi kerede uğraşmadan üzülmeden bi dileğim kabul olsun istemiştim. Her gün binlerce kadının istemediği halde bile başına gelen, kıydıkları o canı allah bana versin istedim ama olmadı. ıkimizinde ailesinde böyle bi sorun yok, sigaramız içkimiz yok, hayatımız düzenli, sağlıklıyız, kötü insanlarda diiliz bize göre ama bunu haketcek bişeyimiz varmış demekki. Ne test aldım bu ay ne dayanamayıp kan testine gittim, yarı alaycı "negatif" yatını yordu artık. Biliyorum hem evli olduğumuz süre hemde yaşım az, daha önümde uzun bi yol var, tabiki hayırlısı olması, sağlıklı olması en önemlisi ama bu kadar isterken neden? Bu kadar istediğim içinmi yoksa? Karnımda dolgunluk falan yok, göğüslerimin ve karnımın her zamanki regl ağrısı, sık idrara çıkma ve baş dönmeside regle yakın oluyo bende, sivilcelerimde çıktı çirkinleştim, akıntım falanda yok, sinirlerimde bozuk durduk yere gözlerimden yaşlar akmaya başladı ben kendimi durdurmaya çalışsamda gözlerim ağlıyo. Bu ayda olmadı, ne kadar başka şeylerle kendimi oyalasamda olmadı. Tadilat bitsin dr. a gidicez artık başka çaremiz kalmadı bol umutsuz, bol gözyaşlı, bol sıkıntılı günler bizi bekliyo hakkımızda hayırlısı ne diyeyim ya olur yada ölürüm inşallah...

Arkadaşlar tek tek okudum yazdıklarınızı. Allah hamile olanlarınıza hayırlısıyla sağlıklı doğum yapmalarını, benim gibi bekleyenlerede bir an önce anne olmayı nasip etsin inşallah... Dediğiniz gibi daha erken belkide ama şanssızlığıma öyle alışmış biriyimki dr. a gittiğimizde kötü bişe diyeceğinden eminim neredeyse. Şu rahim dışında çıkan myom bile benim yaşımda çok nadir görülen bişeymiş ama beni bulur rahim içinde olmadığına şükür. ınanırmısınız evimde tadilat yapıyorum dedim ya burda heryeri aradım bulamadım istediğim parkeyi sinirimden oturdum ağladım kışın niyetlenmiştik sorun yoktu yaza bıraktık soğukta uğraşmayalım diye tam ben alacağım zaman fabrika yanmış düşünebiliyomusunuz inanmadım internetten baktım gerçekten yanmış ben neye heveslendiysem böyle oldu bişe yapmaya kalksam hep diken üstünde olurum bilirimki burnumdan gelcek. Allah sevdiği kulunu üzermiş derler ya sevme beni allahım yeterki istediklerimi ver sevme razıyım diye çok isyan etmişliğim var çünkü ben allahtan çok şey istemiyorum ne yatlar ne katlar adam gibi bi eş istemiştim çok şükür onu verdi bi şansım budur yani tabi onunlada çok çektik işte halada çekiyoruz ne verdiyse aldı eşimide alır diye çok korkuyorum bebeğide bu kadar çok istemeye korkuyorum verdiği gibi alır diye... Bugün regl günüm ama akşam gelir büyük ihtimal zaten başladı ağrılarım yine yok olsa hissederdim zaten bunada sürünmeden kavuşamayacağım kabullendim artık napim katlanıcam yeterki çok çektirmeden versin yeterki hayırlısını sağlıklısını versin. Eşimin babası çok cahil bi adam tüp bebek falan yaparsak bu çocuk oğlumdanmı bakalım demeye kadar gidebilir ondanda çok korkuyorum neler çektim ve çekiyorum bilseniz 10 ay diilde 10 yıl oldu sanki psikolojim çok bozuldu hayattan soğudum hamile birini görmek istemez oldum, bi bebeğini sevmeye korkar oldum. Dün eşim dışarıda bi arkadaşıyla konuşuyodu adam sordu bebek yokmu diye eşim kısmet dedi bende duyuyorum içerden adam dalga geçti kısmetimi var ya istersen yaparsın yada istemezsen yapmazsın diye o kadar üzüldümki olan olmayanın halini anlayamıyo eşim hiçbişe diyemedi ve bu duruma düşmemizin sebebi büyük ihtimalle benim çokta korkuyorum dr. dr. sürünmekten allah hepimizin yardımcısı olsun kimseyi çocuksuz bırakmasın... hazel82 Rabb'im mucizemi

canım uzun ama anlatımı çok güzel bir yazı olmuş hiç sıkılmadan okudum. Ama bu kadar umutsuz olma burda öyle hikayeler okudum ve öyle imkansızlıklarla mucizelerine kavuşanları gördüm ki herşey kader kısmet. Rabbimin bir ol demesi yetiyor. Kafana takma demicem çünkü takmamak mümkün değil biliyorum. Herşeyin bir zamanı var herkes bir şeylerle sınanıyor senin ki de bu olsa gerek ama tevekkül et sabır et nazlı bebişinin gecikmesi myomdan kaynaklı olabilir mi gerçi rahimin dışında demişsin ama? Bende 7 aylık evliyim 1 aydır bizde çalışmalara başladık gebelik öncesi tetkikler için hastaneye gittiğimde bende bir myomum olduğunu öğrendim. İlk öğrendğimde dünyam başıma yıkıldı sandım hala korkularım var ama doktor gebelik denemeyi tavsiye etti. Myom bir kısırlık nedeni değilmiş ama yeri itibari ile geciktirebiliyormuş. Belki seninkide gelmeye nazlanıyordur annesi. Rabbim inşallah en kısa zamanda sana ve tüm isteyenlere sağlıklı hayırlı evlatlar nasip etsin. Moralini bozma herşeyin hayırlısı olsun. Allah kimseyi evlat acısıyla ve onun yokluğuyla sınamasın.:teselli:

canım benim umudunu kaybetme lütfen. bende de kist vardı hiç korunmadık buna rağmen 7. ayda bana merhaba dedi minik mucizem. inşallah sende en kısa sürede hamile olduğunu öğrenirsin. tamam gerçi ben illa olsun gözüyle bakmıyordum daha erken diyordum arada kondom ile korunuyorduk arada geri çekilme yöntemiyle buna rağmen Rabbim nasip etti ve oldu hiç hesapta yokken. doktorum bana kistin var tedavi edilmezse hamile kalamazsın demişti. ben o ay sırf adetlerim kistten dolayı düzensiz düzene girsin diye tedaviye başlayacaktım ki yine bir gecikme yaşadım. bu sefer farklıydı ama kendimi halsiz hissediyorum çok sevdiğim yiyeceklerden tiksiniyordum ve göğüslerimde şişkinlik vardı ve damarlarım belirginleşmişti. yinede yok canım diyordum. artık 6 gün gecikince test aldı eşim onu da kendisi ısrar etti sen normal değilsin birşey var öğrenelim dayanamıyorum dedi. yok dedim bence birşey her zamanki gibi düzensiz adet işte. ama o beni dinlemedi o gün dışarı çıktı ve eczaneden test almış eve geldi ve lütfen yap bunu dedi. ben isteksiz isteksiz yaptım ama birkaç kere daha yapmıştım hep negatifti yine negatif sonucu beklerken hemen ikinci çizgi çıktı ve havalara uçtuk. hiç planımızda yokken ve beklemiyorken geldi küçük mucizem. doktorum bile çok şaşırdı bravo dedi sadece. yani Allahtan umudunu kesme canım mutlaka verecek sanada mucizeni. en kısa zamanda güzel haberlerini alacağımıza ben eminim sen yeter ki istemekten vazgeçmeopuyorumnanaktan

Teşekkür ederim hayırlısı...

ya canım o kadar duygulandımki okurken şuan gözlerimden yaşlar akıyor çünkü aynı beni anlatmışsın yazında. Biran kendim hakkımda bişeyler yazsam yüzde yüz bunların aynısını yazardım dedim kendime. Rabbim inşallah bizlerinde yüzünü güldürecek ve bebek sahibi yapacak en yakız zamanda asiyan_1010

bende senin gibiyim norrmal insanlarda hemen istemeden olan seyler beni en az uc sene ugrastirir tam ucurumun kenarina geldigimde biseyler olur sende ne varki benim tam 24 ay oldu ve benim cocugum olamazmis olsada dusuk yada ozurlu olurmus yada yasamazmis ne guzel bi hayat demi pelin67 cok şükür

allah tum isteyenlere saglikli bebekler nesib etsin. ezelcim yazdiklarini okudum canim. allah kolaylik, ic ferahligi versin sana. ama henuz umutsuz olman icin cok cok erken. nasil mucizelerle karsilastiriyor allah bizi.. seninkinde henuz oyle korkulacak bir durum yok... sakin isyan etme. cunku veren de alan da allah unutma. allah hasta bir bebek de verebilir ve biz allaha hesap sorma yetkisinde degiliz, cunku yaraticimiza borcluyuz herseyimizi.. goren gozlerimiz, isiten kulaklarimiz, saglikli bir bedenimiz oldugu icin sukretmeliyiz.. bunlarin tam tersi de olabilirdi.. cok zorluklarla karsilasmis olabilirsin herkes farkli sekilde imtihan oluyor. gosterdigin sabirlarin karsiligini er ya da gec alirsin... herseyimizi allaha borcluyuz... rabbim sana da isteyen herkese de saglikli nur topu gibi evlatlar nasib etsin..

ahh canım senın su yazdıklarını okurken acaba benmı yazdım dıye suphe ettım. sankı benım yasadıklarım ve benım hayatım. bende senın gıbı en bahtsız ınsanlardan bırıyım. bırseyı elde etmek ıcın zahmet cekmem sart. hıc armut piş agzıma düş olamamıstr. evlenırken bıle neler cektık esımın aılesınden. ayırmaya kalktılar bızı. ki tek bır sözüm olmamıstr onlara. sımdı esım konusmuyor onlarla 3 yıldır. daha neler neler. benım hep bı gedık konulur her ısıme. bebek ısındede boyleymıs kaderım. beklemek lazımmıs. benım esımde sorun. varıkosel var. ılk sperm testınde cok sorun yktu. sınırın ustundeydı degerler. cok yuksek olmasada. sımdı yıne yaptrcaz test duzelme yada bozulma varmı dıye. kürler uyguluyrum. ama ben onu herseyıyle sevıyorum. zaten amelıyat olucak duzelme ıhtımalı yuksek varıkoselın. tabı bıze bıraz pahalıya malolcak ama ıyı olsunda. onemlı degıl. rabbım hepımızın yuzunu guldursun en kısa zamanda amin