Aranızdaki problem üzücü tabiki.. ama şöyle bir şey de var çevremde annesinden hiç ilgi görmeyen bir büyüğümüz var, eski kafalılık işte, kız diye hep hor görmüş kadın 50 yaşında annesi hala öyle davranıyor ve o teyze hala üzülür buna, ama kendi kızlarına o kadar güzel annelik yaoiyorki, kendi annesinden görmediği her şeyi kızlarına gösteriyor.. inat olsun diye cocuk doğurmak hiç doğru değil ama gerçekten istiyorsan bence sende çok iyi anne olabilirsin.. içinin rahat etmesi açısından, yukarda bir arkadaşta söylemiş, psikoloğa gidebilirsin en azından sana doğru zamanda olup olmadığınla ilgili görüş bildirebilir. Birde şu var, annemden daha iyi anne olacağımı ispatlamak için mi diyorsun ya, Allah nasip edip anne olduğunda kendi annenle bile olsa anneligini kimseyle kiyaslamamalisin bence, çünkü bu kez çocuğunu da kendi çocukluğunla kıyaslamis olacaksin

Bende 1 bucuk yıllık evliyim annemle aramda hep sorunlar vardi babamla bosandigindan beri 2 yıldır gorusmuyorum ve hic bana ulasmaya calismadi aramizda buyük bir kavga oldu ve o sucluydu suan ondan daha iyi bi anne olcam hırsıyla mi cocuk istiyorum birseyleri kanitlamak icin mi yoksa gercekten anne olmak icin mi buna karar veremiyorum ben bu dusuncelerle bogusurken etrafimdan cocuk yap baskisi beni iyice bunaltti artk inada bindi yapmicam iste gibisinden zamana birakmaya karar verdim umarım hepimiz vicdanlı saglıklı cocuklar yetistiririz

Aynen o bizi hazırlıyor, yok o öfkeyi ona değil ama çevremdekilere çok gösterdim ben, her şeye bağırıyordum falan, ama eşim çok destek oldu, hep sakinleştirdi tamam olabilir falan diye diye, yanınızdakilerin desteği gerçekten çok önemli.. inşallah güzel sağlıklı kolay normal doğumla güzel yavrunuza kavuşursun, o o güzel bakışıyla da iyiki doğurmuşum dersiniz, anne olunca anlarsın diyenler her konuda çok haklılar galiba, annelik çok değişik yorucu ama çok çok güzel

Başka bebeklerin gülüşü bile insanın içini eritiyorken, kendi bebeğinin gülüşü neler hissettirir tahmin bile edemiyorum... Realist olduğunuz için çok teşekkür ederim ayrıca, pembe yalanlar mı diyeyim ya da aşırı romantik güzellemeler insanın gözünü boyuyor evet ama seni neyin beklediğine seni hazırlamıyor. Ben bu yola az çok zorluklarını ve bu zorlukları yaşayanın tek ben olmadığımı, korkularımın doğal olduğunu bilerek, yani her şeyi göze alarak girmek istiyorum ki mümkün olduğunca hazır olabileyim. Ahh ben de büyük ihtimalle sizin gibi yalnız kalacağım büyütürken, eşim ve annem tam zamanlı çalışıyor, kayınvalidem farklı bir şehirde vs vs... Ama hepsi hallolacak sanıyorum bir şekilde. Annesi böyle fedakar olduğu için çok şanslı miniğiniz. Dilerim uyku problemi de çözülür :) Bol, huzurlu uykulu günleriniz olsun umarım :) :)

Sizin de sağlıkla büyüsün umarım miniğiniz. Desteğin ne kadar önemli olduğunu çevremden de gözlemledim ve size kesinlikle katılıyorum, ne şanslı size ki eşiniz destek olmuş. Dilerim hep böyle birbirinizin arkasında durmaya devam edersiniz. Kızınızın da ne kadar şanslı olduğunu söylemeden geçemeyeceğim onu böyle seven bir annesi olduğu için sevginiz kelimelerinize akıyor resmen. Maşşallah

Sağlıkla büyüsün miniğiniz, ömürlü olsun "büyüdükçe daha da güzelleşiyo" dediniz ya pek çok şeye yetti, beni korkutan bebeklik değil de çocukluğa geçiş aşamaları esas. Ama insan alıştıkça birlikte büyüyor demek ki...

bir gulusu var her seye degiyor derler ya ona katiliyorum. Her ogrendigi seyde, her gulumsemesinde, benimle iletisiminde cok cok mutlu oluyorum, tarifi zor duygular. Ancak hic ama hic kolay degil. Dogdugu gece hic kucagimdan inmedi, hep emmek istedi. Ilk 40-50 gun gece uykumuz yoktu annemle pertimiz cikardi. Simdi 1 yasinda olacak hala saat basi bile uyaniyoruz. Uyku en zoru. Bir de yalnizlik benim icin. O sorumlulugu paylasamamak cok zorluyor. Esim ilgilense, ailem de yakinimda olsa daha rahat ederdim. Annelerin hakki odenmez derler ya cok dogru. Ben esimle cok severek evlendim, kendi cocugunjn sevgisi baskaymis realist olun dediginiz icin boyle yazdim. Cok detay dusunmeden icinizden anneligi yasamak geciyorsa korkmayin derim. Her sey oyle ya da boyle halloluyor. Mesela benim icin sut urunleri vazgecilmezdir, bebegimin alerjisi oldugu icin 4 ay agzima sut urunleri, yumurta, dana eti, tavuk, balkk, kuruyemis, domates, cilek, kakao vs vs surmedim. Zordu ama gocunmadim o iyi olsun diye. Bir suru sey icgudusel halloluyor. Zamanla tecrube de kazaniliyor. Korkular baki tabi hala nefesini dinlerim. Sadece soyle diyorum; hamileyken bebek bakim kitabi vs okumak cok da onemli degil ama bebeklerin uyku matematigini bilsem cok iyi olurmus. Hangi ay ne kadar uyanik kalir, kac uyku yapar, nasil uyur? Bir de imkaniniz varsa yardimck tutun derim, ben kendime zulm ettkm resmen gereksiz yere Gonlunuze gore olsun.

Anneliğin bana çokta uygun olmadığını ben biliyordum mesela, anne olunca iyice emin oldum açıkcası bebek diye deliren biri değildim. Hala daha çok fazla çocuk seven biri değilim. Şuan 21 aylık bir kızım var. Aslında bu çocuğu eşim çok istedi ve evet iyiki bir kızım var. Ama mesela ben kızıma ilk görüşte aşık olmadım. Onu ilk gördüğümde ben bu çocuğu nasıl susturucam diye düşünmüştüm. Korku, endişe hatta dehşet diyebiliriz çocuk büyütmek zor. Hele ülkemizde bakım veren rolü anneye yüklendiğinden kadınlar için çok zor. Ama neyseki her dönemin zorlukları başka da sıkılmıyorsunuz. Her daim doğru şeyler yapmaya çalışmak önemli ama mükemmel olmak imkansız. Bence bunu kabullenince ve elinden geleni yaptığında gayet güzel anne olur her kadın. Kızımı çok seviyorum canımı veririm ama saçımı süpürge etmem mesela. Hem uyusun da biraz kafa dinleyim diyorum hemde uyuyunca özlüyorum. Annelik delilik gibi zaten.

Merhaba hanımlar 1.5 yıllık evliyim ve kendimi bildim bileli bebekleri, bebek bakmayı çok severim. Son zamanlarda da eşimle çocuk sahibi olmak istediğimize karar verdik. Sorun şu ki ben çok korkuyorum!! Hazır mıyım anne olmaya, yapabilir miyim? Ben istediğim için dünyaya gelecek o savunmasız yavruyu hakettiği gibi büyütebilir miyim? Saçma sapan şeylere çabuk sinirlenebilen bir insanım, çocuğum olduğunda büyüme döneminde onu bu huyum yüzünden üzer miyim? Uykusuzluk, yorgunluk bunlarla baş edebilir miyim? Nasıl ederim?... gibi gibi sayfalarca uzayıp gidebilecek onlarca soru var aklımda. Sizden kendi tecrübelerinizi öğrenmek istiyorum. Ama olabilecek en realist şekilde anlatın mümkünse, romantik güzellemelerle değil. Sadece çok sevmek her şeyin üstesinden geliyor, her zorluğu kolaylaştırıyor mu? Mis gibi bebek kokusu dünyanın en güzel kokusu, gülüşü insanın içini ısıtıyor biliyorum ama... ama korkuyorum işte. Öyle bir duygu geçişi ki yaşadığım hem deliler gibi anne olmak istiyorum hem de bir insan yetiştirmenin sancılı dönemlerinden, o sancılı dönemlerde doğru hareket edememekten, belki de annelikten yorulma ihtimalimden korkuyorum. Ve annelik yoruldum diyebileceğim bir sorumluluk değil bunu biliyorum. Kk'nın tecrübeli anneleri normal mi aklımdaki bu kaygılar? Her anne adayı ya da aday adayı illaki yaşıyor mu bunları? Nasıl içimi rahatlatırım. Anneliğin bana uygun olup olmadığını nasıl anlarım?

ahahahha bu cümle beni çok rahatlattı diyebilirim. Her gün yeni bir macera... Hmmm aksiyon severim Annelik kesinlikle bir delilik katılıyorum size. Sağlıkla büyüsün miniğiniz, çocuk delisi olmadığınızı söylemenize rağmen bebeğinize olan bağınız hissediliyor. Çok teşekkür ederim. . push ; J

4 bucuk yasinda bi oglum var ikinci oglumu 27 gun once dogurdum. Hala hazir degildim galiba diyorum. Cunku insan yetistirmek cok zor oyuncak bebek degil. Ama cok keyifli. Buyudukce daha da guzellesiyo. En zor zamanlarindayim suan. Ama geciyo daha once gecti

Annenle ilgili yaşadıklarına çok üzüldüm Lütfen kendinden başka kimseyi düşünme bu noktada. Çünkü ağzı olan konuşuyor, kimse senin içinde neler yaşayıp, nelerle boğuştuğunu bilmiyor. Öncelikle eğer mümkünse terapi alman senin için iyi olabilir belki. Böylece annenle aranızdaki sorunların senin üzerindeki etkilerini öğrenir, azaltır, iyileşme şansı verirsin kendine. Senin içinde bulunduğun durum daha stresli, bizim genel geçer ebeveynlik kaygılarımızın ötesinde bir durum ve eğer şu anda anne olmayı istemenin sebebi annene olan hırsın ise bu çocuğun için daha zararlı olabilir, ya da annenin sana karşı yaptığı bir hareketi istemeden çocuğuna karşı gösterdiğini farkedersen bu seni çok büyük psikolojik sorunların içine sokabilir. Umarım hepimiz vicdanlı, mantıklı birer ebeveyn olur ve vicdanlı sağlıklı çocuklar yetiştiririz

Ay maşallah bebişine ya yerim onu tam benlik çocuk ne güzel erken uyanmayanlardan yerime öp bol bol annesi. Amin inşallah yaa gerçekten iyi bir anne olabilecek isem, o emaneti hakkıyla yetiştirebileceksem hak ediyorsam anne olayım inşallah hep öyle dua ediyorum. Allah kulunu, kulundan daha iyi bilirmiş, benim hevesim var istiyorum ama bilemiyorum işte ötesini, o yüzden anne olmaya layık değilsem eğer olanlara nasip etsin Allah, bir çocuğu dünyaya getirip büyütmek yetiştirmek ama bunu en güzel şekilde hakkını vererek yapmak önemli olan ve bence hem dünyanın en güzel hem de en zor şeyi. Umarım layığımdır anne olmaya da nasip eder Allah bana da

Bu sorular galiba hiç bitmiyor anne olunca bile hep bir sorgulama ile devam edecek gibi hayat gördüğüm kadarıyla Sanırım ne olursa olacak deyip akışa bırakmak gerekiyor, bazen keşke kazayla falan olsaydı suya girince alışırdım diyorum yoksa böyle bilinçli bir şekilde bu kararı almak cidden zor. O da hiç olmadı maşallah millet çift yöntemle korunurken hamile kalıyor, biz geçen ay her şeyi bıraktık ama yine olmadı korunmadığımız zamanlarda bile korunuyoruz nasıl işse... Yine de regl olunca bir rahatlamadım değil bir yanım çok istese de bir yanım hala çok korkuyor

Sorma yani bu durumda ya gerçekten ekstra Allah tarafından da korunuyoruz ya da kolay hamile kalabilen insanlar değiliz heralde anlamadım bu işi dokuz sene yaaa dokuz sene hiç mi kaza kurşunu olmaz çelik don giysem bu kadar korumazdı Ay evet ya keşke öyle bir sınav olsa birebir aynı şey geçiyormuş aklımızdan onu ben de diyorum yani bu zamana kadar aldığım tüm büyük kararlar hep en kötü ihtimalde geri dönülebilecek şeylerdi ama bu öyle değil hayatımda ilk defa asla geri dönüşü olmayacak bir karar alıyorum bazen çılgınlık gibi geliyor ömür boyu sorumluluk kalp ağrısı bir de ben kendime bir şey olsa asla sallamam ama sevdiklerim söz konusu olunca aklımı kaçırıp panik atak geçiriyorum eşim serçe parmağını incitti diye saatlerce ağlamıştım, adam yaralı ayağını unutup beni sakinleştirmeye çalışmıştı, bu evhamla hiç anneliğe uygun biri değilim gibi geliyor yani hakkımızda hayırlısı Evet biraz da ondan rahatladım açıkçası şu test gelmeden olursa onun için de evham yapacağım çünkü kendimi biliyorum bir yandan da kafam karışık test gelmediği için yeniden korunmaya dönelim diyorum eşim de diyor ki gördün zaten bizim olacaksa da kolay olmayacak bence kasmayalım nasılsa olmuyor diyo

Herkesin hissiyati farklidir ama beni en zorlayan ilk bebeklik kismi oluyo bence. Emeklemeye yurumeye basladigi zaman daha kolay. Konusmayan bebek kismi zor ama cok cabuk geciyo

Ben korunurken hamile kalanları görünce biz de görece korunuyo sayılırız Allah Allah bizde bi probem mi var niye kazayla tutturmadık hiç dedim Ya annelik seçme yerleştirme sınavı falan olsa. İnsan başına gelmeden bilemiyo ki bunun sonuçlarını. Hayır, ben bunu istemiyodum annelikten çekiliyorum deme şansın da yok. Şu tartıştıklarımızı anneanne babaannelerimiz ya da kayınvalideler vs okusa duysa rahat batmış bunlara, doğur geç diyip topa tutarlardı herhalde. Öylesi gamsız mı olmak lazım bu konularda bilmiyorum. Senin henüz sonucun çıkmadığı için de rahatlamışsındır eminim :)

Annelik/ebeveynlik delilik hali dedikleri bu olsa gerek. Bir ünlünün annelik açıklaması geldi aklıma "annelik kızgın kumlardan serin sulara, bir geçiş hali" diyordu. Çok teşekkür ederim, kendi hikayenizi paylaştığınız için. Bunları duymaya bu endişeleri taşıyanın, bunları yaşamaktan korkanın sadece ben olmadığımı bilmeye ihtiyacım vardı ve yazdıklarınız yolumu aydınlatıp içme su serpmedi ama bunların normal şeyler olduğunu anlamama çok yardımcı oldu. Sağlıkla büyüsün yakışıklı, eminim onu olabilecek en iyi şekilde yetiştireceksiniz

yaaa... çok duygulandırdınız çok teşekkür ederim

Valla eşimle aynı psikoloğa gidiyoruz, psikologumuz çok fazla kişisel görüş bildiren biri olmamasına rağmen ısrarla bize çocuk sahibi olmamızı söyledi. Aslında haklılık payı var, eşimde bende fedakar, merhametli insanlarız. Hatta çocuklar için gönüllü etkinliklere felan gideriz birlikte. Bizim karakter yapımıza çocuk çok uygun. Gelin görün ki hamile kaldığımı ilk öğrendiğimde hayatımın eskisi gibi olmayacağı gerçeğiyle yüzleşmem gerekti. Eşim çok destekti bu süreçte. 1-2 ay buna adaptasyonla geçti. Kabul etmek zordu. Doğum yaptım 43 gün önce ve çocuğu inanın hiç istemedim. Yani aşırı seviyorum ama zarar görecek korkusu, büyük sorumluluk hissi derken eşimle bebeği bırakıp terketmeyi bile düşündüm ara ara sürekli ağladım istemiyorum ben bebeği niye yaptık ki diye Ben hiç bi zaman ayy görür görmez bebeğime aşık oldum, görür görmez eşime aşık oldum vs gibi bi insan olmadım. Bebek hayatıma girdiğinden beri bir süreç yaşıyorum ben onu o beni sevmeyi öğreniyoruz. Evet bakımı çok zor ciddi fedakarlık istiyor. Bende sizin gibi çabuk parlayan bir insanım ama gidip diğer odada öfkeden yastık yumruklayıp bebeğime gelirken güleryüzlü davranıyorum. Benim için annelik fedakarlık ve sabır demek. Evliliklerde öyle mesela ilgi ve emek istiyor. Bebeğe bir kez yüksek sesle kızdım ve aşırı vicdan azabı yaşadım o yüzden korkmayın psikolojik olarak hasta değilseniz öfkenizi bebeğe isteseniz de yansıtmazsınız. Eşimle bana şimdi çocuk ister misin diye sorsanız hayır deriz hiç düşünmeden ama oğlumu tekrar ister misin derseniz isterim. Öyle garip bir durum işte

Kizim kendi başına uyumaya alışana kadar hep derdim ki bir deliksiz uyusa da ben de sabaha kadar deliksiz uyusam. 1.5 yıldır gece uyanmıyor. Ama ben her gece 3 4 kez kalkıp evi geziyorum bir şeyler yiyorum yani geri dönüşü olmayan epey değişik bir paket o, öyle böyle değil bir de galiba çocuklar annelerine benziyor. Hiç sabah 6da uyanmadı mesela kizim. Hep 8 9 gibi uyandı. Ben de öyle uyanirim zaten. Yani insallah bebeğin de sana çeker diyeyim

Ayyy umarım benim paketimi yüklemeyi unutmazlar keyfine rahatına uykusuna acayip düşkün bir insanım yarım saat erken uyandırsalar tüm gün sinirli gezerim. Çabuk yorulurum, nazlıyımdır, dayanıksızımdır. Anneler uykusuz gecelere, hastalıklara, sürekli yedi yirmi dört bir canlıya ilgilenmenin yorgunluğuna nasıl dayanıyor derim hep. Benim kesinlikle bambaşka bir insan olmam gerekiyor yani yoksa yandık. Bebe bir köşede ağlar ben diğer köşede

"çelik don giysem bu kadar korumazdı" Doğum kontrolü uzmanı Bearhug, sizi çelik dondan bile daha iyi koruyacak yöntemler için kendisine ulaşın Evham durumu fenaymış ama ki annelik başlı başına evhama bulanmak demek!!!! Ben yakın zamanda eğer kafama uyan birini bulabilirsem terapiye başlamayı düşünüyorum. Sırf bir sorunum olduğu için değil, özellikle olursa gebelik ve sonrası süreçte kendi sorunlarımı bebeğe yansıtmamak, yaşadığım süreci eziyet haline getirmeden hasarsız atlatbilmek için. Belki bu kadarı fazla pimpirik oluyo ona da emin değilim, yine de işimi kolaylaştırır gibi geldi. Özellikle evham konusunda sen de düşün istersen böyle bir şeyi çünkü hayat çok çok çok zorlaşır diğer türlü. E bu ay tutmadı, bi dahaki Bat'a da var, bence o zamana da sizin sonuç çıkar. Çünkü evham diyince işin ya bi sorun varsa noktası da var. Ben beklediğim her ay ya bi sorun varsa ve biz şimdiden tedavi dahil olmak üzere deneyeceğimiz süreyi uzatıyosak diye de korkuyorum..

En güzeli destek almak kesinlikle bende panik atak da olduğu için çok uzun zaman psikolog desteği aldım ve onunla da paylaştım zamanında anne olma korkumu, üzerine de çalıştık zaten bir adım atma noktasına da öyle gelebildim öncesinde ilk evlendiğim yıllarda asla çocuk sahibi olmayacağım asla anne olmak istemiyorum çocuk istemiyorum diyordum. Şimdi daha ılımlıyım işte hatta adım atma noktasına bile geldim ama buradan ötesine terapiyle bile geçemedim o korku o ne yapicam duygusu hiç geçmiyor. Ki bunun için birçok yöntemi denedik sanırım sadece aile dizimi kaldı Doktorum istersen onu da al ama şu anki korkuların artık normal boyutlarda birçok kadın anne olmadan önce yaşıyor bunları başına gelince çok kolay aşarsın demişti. Umarım öyle olur çünkü dediğin gibi olmama ihtimali var tedavi görmeye karar verme ihtimali var, şu an olmazsa dünyayı gezeriz tedavi olmakla uğraşmayacsğız doğal yoldan olursa olur olmazsa bir doktora gider öğreniriz sorun varsa üzerine düşmeyiz modundayız ama fikrimiz değişebilir de ileriyi çok kestiremiyoruz o yüzden bekleme lüksümüz de yok... Riske atmayalım daha fazla dedik. İnşallah yaaa sma testi gelirse bu ay da hız kesmeden devam artık denemelere İnşallah sen de çok geçmeden kervana katılırsın, anne topiklerinden birinde beraber oluruz Z

ne güzel anlatmışsınız, çok teşekkür ederim Galiba biz ona hazırlanamıyoruz da o bizi kendine hazırlıyor alıştırıyor. Lohusa depresyonu döneminde öfkeyi mutsuzluğu bebeğe yansıtma ihtimali korkutuyor mesela beni ama "bebeğe bir şey olacak diye sürekli nefesini dinliyordum uyuyamıyordum" şu cümleniz aksine annelik duygusunun buna izin vermediğini anlatıyor sanki...

Hamile olmayı çok istediğim halde Hamile olduğumu öğrendiğim anda o korku bana da geldi, bu sorumluluğu alabilecek miyim, ya yapamazsam, ya ona bakamazsam, bütün hayatım değişecek gibi bir sürü duygu, sonra bunlar yine oluyor ama o kadar stres yapmıyorsunuz.. hamileyken onu içinizde hissettikce kayboluyor o korkular, o zamandan başlıyorsunuz onu o kadar güzel sahiplenmeye, aman şunu da yiyim de yavruma yarasın ama şunu yapmayim bunu yapayım diyorsunuz, karninizdayken başlıyor dünya bir tarafa o bir tarafa duygusu, öyle güzel.. sonra doğum zamanı geliyor, kendinize bir şey olmasından korkmuyorsunuz da ona bir şey olmasın diyorsunuz.. sonra doğuyor sadece sizin kucağınızda sakinleşen, size muhtaç bir minnak.. cok güzel duygular, tabiki zorlukları var, artık kendi kafanıza göre yatayım dinleneyim, şuraya gideyim bunu yapayım olmuyor, onu da düşünmek zorundasınız. Benim sezeryanim biraz zor oldu sonrasında iylesmem uzun sürdü ve lohusa depresyonu denen şeyi yaşadım, ilk bir ay barut gibiydim, uykusuzluk yorgunluk adapte olamamak, sürekli ağlıyordum, bebeğe bir şey olacak diye sürekli nefesini dinliyordum uyuyamıyordum sütüm olmadı sonra mastit oldum falan falan.. suan kızım çok şükür 6 aylık, gece en geç 2 saate bir kalkıyor, dün gece 3 ten 6 ya kadar gunduz gibi oynadı oturdu, bende oturdum ne yapayım, her zaman uyumuyor, gunduz uykusu hiç yok sürekli yanında olayım istiyor. yeri geldi saatlerce wc ye gidemedim, bazen duş almak bile lüks oldu, ev darmadaginik yemek çoğu zaman esim gelene kadar yapamıyorum, bunlara önceden çok kafamı takıyordum ama şuan hiç umurumda değil, kızım bembeyaz bir sayfa, benim aynam, onunla geçirdiğim her bir dk çok önemli, geri kalan şeyler olur gider. Bu konuda eşinizin desteği ve yardımı da sizi rahatlatır. ama şu hiç geçmiyor, ona iyi bakabiliyor muyum sorusu.. Dr az kilo almış dese, bakamadimmi diyorsun mesela.. yoruluyosun uykusuz kaliyosun kendine bakamiyorsun ama onun sana bir bakışı, gülüşü, seslenişi hepsini tüm yorgunluğunu alıp götürüyor, keşke diyorum keşke daha önce gelseymis hayatımiza, o yokken biz çok eksikmişiz.. Hem olayın şu yönü de var, bi kaç ay sonra mesela, her şey düzene girecek ve o kadar uykusuz yorgun olmayacağım belki de

Ben hep diyorum ki çocuk doğduğu anda kadına annelik paketi yükleniyor. Anında bambaşka biri oluyorsunuz. Çocuğunuzu sevmek sahiplenmek için demiyorum bunu. Bi4den bebegi kucağa alıyor emziriyor altını değiştiriyor sanki senin hala parcanmis muamelesi yapıyorsun. Ama asla biri sana söylemiyor. Paket program yükleniyor içinden geliyor. Hissediyorsun ne yapman gerektiğini. Mucize

Bu arada böyle düşünüyorsanız bence annelik tam da size göre

Amin insallah sizin de gonlunuze gore olsun Oyle bisey ki her seyin annesi kendine. Bazen kendimi cok beceriksiz goruyorum ama bebisim anne de anne pesinde olunca fark ettim bunu. Herkesin annesi bebegi kendine ozel bir iliskisi var, hepimiz apayriyiz. Ondan herkes anne olabilir illa kaliplasmis bir anneligi uygulamak ona uymak zorunda degiliz

Canım benim ne güzel yazmışsın sen zaten böyle dusundugun için kötü anne olamazsın zaten. Çabalayan düşünen kadınlardan kotu anne çıkar mi İnşallah Rabbım en hayırlı zamanda kucağını doldursun