:)))hadi bakalım yeni topiğimiz hayırlı olsun. sanırım en çok vakti olan benim açılışıda ben yapayım bizim hikeyemiz evliliğimizin 2. yılı başladı. aslında evlendikten 1sene sonra tamamen alakasız muhabbet ortamında hadi bi fal bakalım lafıyla ortaya çıkan o falda çocuk sorunu var falan diye anlatılan olaylardan sonra olabilirmi acaba diye şüphelerimize şüphe katan gelişmeler sonucunda gerçekten bi problemimiz olduğu ortaya çıktı. tabi şoklar hayal kırıklıkları ama biz bunun üstüne 1 sene daha bekleme kararı aldık. 2 senemizde ilk defa bi tüpbebek merkezine gittik o zaman özeldi merkezler maddi manevi bi sürecin ardından malesef olmadı. 2 sene sonra bida karar verdik bu sefer üniverste hastanesine gittik maddi olarak daha uygundu tabi ama maneviyatta hiçbi değişiklik yok gene ilaçlar gene işlemler ordaki süreçte malesef işe yaramadı.2008 yılında gene 2 senelik bi aradan sonra (ki bu arada 2 sene arayla zaten 3 çocuk yapardım denk geldi :))))). ankarada özel bi merkezde tekrar tedaviye başladık ordaki merkezde kişiye özel tedavi uygulandı diğerlerinde normal yumurta artırıcı ilaçlar çatlatma iğneleri ve toplama işlemi uygulanıyordu. aynı ilaçlar ve hemen hemen aynı dozlarla. bu merkezde tutmamasının sebebinin benim yumurta sayımın çok olmasına bağlandı şöyleki bende bi problem olmadığı için yumurta sayımda fazla bide ilaçların dozuyla bu katlandığında benim 40 lara varan yumurta sayım çıkıyordu. klinikte ilaç dozlarını azaltarak bunu 10-15 arası olması sağlandı . işlemlemleri anlatmakla uğraşmıycam hatırlamak istemediğim hepimimiz yaşadığı bi süreç sonuçta eve gelmeden ankarada 10 gün kalkmadan yattım. eve geldiğimizdede durum aynıydı sonuç günü geldiğinde kardeşim ve eşim hastaneye gitti ben annemle beraber evde bekledim sonuçları o dakikalar geçmek bilmedi zaten. kapı çaldı o zaman kalbimin nasıl sıkıştığının tarifi yok eşim ve kardeşim ağlayark yanıma geldiler onları ağlıyor görünce olmadı gene dimi dedim eşimin bi yandan hıçkırıp bi yandanda oldu hayatım bu sefer hamilesin diyen hali hala gözümün önünde. ağlamalar korkudan arayamayan eşe dosta haber vermeler :)) eltim ebe hemşiredir bursada ona haber verdiğimizde bu rakamlar çok yüksek ben sana diyim enaz üçüz bekle demişti. sonra doktorumuzu aradık ikiz olabilir dedi. tabi herkeste bi sevinç bi hafta sonra ultrosona girmemizi istedi. gittik doktor 2 kese gördü keselerin oluştuğunu ama kalblerin oluşması için bir hafta sonra tekrar bakılması gerektiğini her ihtimale karşı hazırlıklı olmamı söyledi. o bir hafta biraz korku biraz heyacenla geçti. sonraki gittiğimizde keselerin durduğunu ilk kesedeki sesi gayet rahat duyduğunu ama diğer bebeğin sesini alamadığını söyledi o an kaldım sadece ne diyeceğimi bilemedim sonrasında ankaradki doktorumun bana 10. haftaya kadar vajinal muayne olabilirsin daha garantilidir sözü geldi bide dedim diğer muayene alın gönülsüz biraz alalım istersen ama bak kendini alıştır muhtemelen bir bebek var dedi. bende tamam dedim ne olursa olsun ama net bişey olsun. yatıyorum sedyede yanımda eşim kardeşlerim herkes bi haber bekliyor. doktor kontrol ediyor aa dedi öbür bebek arkada kalmış o yüzden sesi net alamamışım 2. side yaşıyor dedi ama hala muayene ediyor bende şaka yapıcam güya doktor bey napıyosunuz üçüncüyüdemi arıyosunuz dedim. arzu valla bak bişey göstericem size dedi. ekranı çevirdi hepimiz bakıyoruz şunu görüyomusunuz evt bu ilk, şunu evt bu 2, ya şunu eveeeetttttttttt işte buda 3. gerçekten 2 kese var ama sende 3 bebek var dedi. o anki halimizi anlatamam kardeşlerim zıplıyorlar eşim şaşkın ekrana kilitlenmiş ben dedim size ölmezdiler işte bak çogaldılar şeklide bi yandan ağlıyorum :)) tabi kontrollerin sonrasında doktorcuğum hemen hikayelerle bak şöyle olur böyle olur moduna girdi. beslenemzler dedi. yapışık olabilirler dedi dedide dedi. daha sedyeden kalkmadan burnumdan getirmeye çalıştı ben sadece güldüm garantin varmı dedim. seninde benimde verebileceğimiz bi garantimiz yok yaşarlarsa istiyorum hepsini yaşamazlarsada bırak benim karnımda veren allah alsın ben bu kalp atışlarını duyup ordaki pırpır atan kalbi gördükten sonra hayatta aldırmam. verdiğim o karardan sonrası hep bi telaş bi heyecen bi korku içinde geçti. hamilelik sürecinde vitamin takviyesiyle beraber bazı ilaçlar alındı 11 hafta civarı doktorumun önerisiyle serklaj oldum . hafta hafta yapılan kontroller iyi çıkıyordu onları ilk renkli olarak ekranda görmek çok heyecanlıydı inanamıyosunuz ekrana bakıp karnıma bakıyordum bunları benimmi diye. güzel günlerdi :)) sonrasında tarama testleri geçerli olmadığı için sanırım 19 hafta gibiydi doktorumun önerisiyle gene hacettepe proflarından birinin ayrıntılı ultrosana girdim. ultroson odasıda doktor beyde çok iyiydi. genel incelemeler yapıldı herşey iyi derken bebeklerden birinde takılı kaldı doktor ama soru soramıyorum çünkü öyleki o ultrosonda kandan beyne bütün iç organlardan kalbe kadar herşey inceleniyor. bana kalbinde yada beyninde bişey var diyecek diye nefes bile alamadım sadece gözümden sessizce gözyaşı aktı şuan bile yeniden yaşıyorum nerdeyse nefes alamadım yok gibi düşündüm sonra bebeklerden birinde sorun var dedi. biraz daha baktı ve dudak yarığı var bi bekbekte dedi. o an hıçkırarak ağlamaya başladım zaten ben kalple beyinle ilgili bi sorun beklerken gelişememiş diycek diye nefes alamazken bana sadece ve sadece dudak yarığı var diyodu. o ank ettiğim duaların şükürlerin haddi hesabı yoktu zaten 1 saat kadar inceledi her yönden resimlerini çekti damakta bi problem olup olmadığını anlamak için esnerkenki halini yakaladı allah şükür damakla ilgili bi sorunumuz yoktu. hepsinin sağlıkları gelişimleri gayet iyiydi. geneteki bi şey olduğunu düşünmüyorum çünkü diğer kardeşinde yok ama aklımızda kalmasın istiyorum genede bi amniyosentez yapalım dedi. sonraki güne randevu verildi. amniyosentez ilk 2 bebekte bana kolay geldi çok canım yanmadı ama 3. tam kasıklarımdaydı havaya fırladım resmen ama korkulacak kadar değilmiş söyliyim. sonuçlarını almak uzun bi zaman aldı o süreç nasıl geçti zaten anlatamam yaşayan anneler bilir allah kimseye hastane kapılarında derman aratmasın. allaha şükür sıkıntılı sürenin sonunda sağlıklı oldukalrı haberleri geldi zaten diğer olaylarda normaldi 22. haftada doğum iznine ayrıldım ondan sonraki hamilelik sürecim keyifli geçti bol bol resim çekildim, sürekli kıyafet yeniledim çünkü günden güne duba gibi oldum, son 1 aya kadar yatmadım sürekli gezdim zaten etraftakilerin bakışı çok komikti herkes dönüp dönüp bakıyordu ben şaşırıyordum tabi niye bu kadar şaşırıyorlarki diye doğumdan sonra kendi fotolarıma bakınca anladım yürüyen fil insan kırması birini kim görse dönüp bakarmış :))) sonrasında doğum zamanı yaklaşmaya başlatyınca 28. hafta olarak baz aldık başlangıç süresini bursaya gitmemiz gerekti doğumu orda yapacaktım. 4 saatlik yolu her 15 dakkada bir durman lazım nidalarıyla 8 saatte aldık millet felç geçirecekti artık ama napıyım çok baskı vardı :)) sağ salim ulaştıktan sonra ordaki kontrollerde normal çıktı ev hastaneye yakındı bide eltimde hemşire olunca doktor ilk başta gerek görmedi yatmama. allah razı olsun eltim ve kaynım bana gerçekten çok iyi baktılar yememe içmeme çok dikkat ettiler. hergün düzenli olarak kesinlikle 3 yumurta ve yarım kilo süt içtim. ihmal etmedim bunun yanı sıra balık et sebze hamur işi ne buluyorsam yedimki doğuma girdiğim kilodan bu çok belli oluyordu. 31. hafta artık hastaneye yattım bursanın havasımı suyumu hastaneden 3 tane üçüz bir sürüde ikiz vardı :))) parsellemiş gibi yalnız hissetmedim hiç kendimi odamız 2 kişilikti yanımdaki arkadaşda ikizdi bir ay onlarla beraber aynı odada kaldık. seruma falan bağlanmadım öyle ama düzenli kullandığım 2 ilaç vardı doğumu geciktirmek için. hastanedeki en tatsız olayım benim için sabah ezanıyla gelen kahvaltıydı 2 zeytin biraz peynr bide çay valla oturup ağladığımı biliyorum ben bunla doymam diye :)))zavallı annem her sabah fırına gidip cevizli çörek alırdı, arada birde tereyağlı simit :)))33 34 lerde doğum kaşıntılarımla birlikte benimde stresim iyice arttı tabi yükde ağırlaştı tuvalete bile kalkmak işkence oluyordu bazen kaşın kaşın geçmeyen bi kaşıntı heryerim yara berre. artık doktora allah aşkına alın dayanamıycam bu kaşıntılara diye yalvarır olmuştum biraz daha bekle gayet iysin bişey yok diye oyaladı durdu beni sağolsun artık dedimki ya allah aşkına sen kes şu kaşıntıyı ben sana 40 da bekliyim ama beni bundan kurtar malesef o kaşıntılar doğum yapmadıkça geçmiyormuş öğrenmiş oldum. benim sancım açılmam yada suyumun gelmesi gibi olaylar olmadı tarif edemiyorum eğer eltim yoksa en büyük sıkıntıyı nst lerde yaşadım bi türlü alamıyorlardı 1,5 saat yattığımı bilirim hala tık yok kalkıp gitmiştim tamam kalsın dayanamıyorum artık diye. eltim varsa 5 dakkadan 15 dakkada işlem bitiyordu normal sürede kalmıyordum zaten çocuklarda kuzu gibi duruyorlardı heryerde eltimi arıyorlardı artık gel arzunun nst si var diye :)) neysem 9 şubatta artık ben isyanımın doruklarındayken eltim geldi nst ya bağladı kayracıkda bi sorun var kalp atışı çıkmıyor ama ben zaten stresliyim bana biraz sakinleş tekrar bakalım dedi. sonra gene baktık yok makina bozuk diğerine gidelim dedi ben arkada badi badi yürüyorum tüm hastaneyi dolaştık yok alınmıyor kendi hocalarını çağırdı bakıyorlar yok. artık doktoru aradılar doktorda sakin olsun gece ani bişey olursa alsınlar yoksa beklesin ben yarın sabah ameliyata alıcam demiş. ben ne zamanki bunu duydum kendime geldim bütün çks ve nst ler düzgün alınmaya başlandı. burdanda annenin bebekler üzerindeki etkisini kesnlikle kendim yaşayarak görmüş oldum. böylelikle 36. hafta 10/02/2009 da saat 9:30 da çift ameliyat önlüğü giyerek :))ameliyahanenin yolunu tuttum. genel anestezi istedim çünkü ordaki en ufak bi olaya dayamazdım görebilmeyi isterdim ama kameradan seyrettim artık. sonunda 3 küçük meleğime sağlıklı sıhhatli kavuşmuş oldum 9:48 kayra umut 2.450 9:50 eymen mirza 2,190 9:53 azra nildem 2.600 bende 59 kiloyla hamile kaldım 110 kiloyla doğuma girdim. doğum sonrası 80 lere düştüm 20 ay geçti hala 65 kiloyum :))) bu kısa bi doğum hikayesinden çok hayat özeti gibi oldu ama idare edin artık çocuklara kavuşmakda zor olunca kısaca geçilip gidelemiyor daha yazacak ne ayrıntılar var amma neysem. allah isteyen herkese hayırlı evlatlar nasip etsin hepimizin çocuğunu ailesini korusun

Pitoscum atlattıgımız yollar hep zorlu zahmetli allah hepimizin gönlüne göre verdi melekler yanımıza geldi inşallah isteyen herkese verir. Hamilelik testi iyi fikirmiş bak ben hiç aklıma bile getirmedim heyecandan.tria mucize

trıa masallah sana canımmmmmmmm ve bebeklerıne rabbım guzel bı omur vers ınş bende yazıcammm fırsat oursa cokk opt... burcın bebeklerını opt canım benımmmmmmmm tria mucize

hepsıne masallah... F

daha yolun başındayım... ama hikayelerinizi okuyunca ilk kez korku yerine heyecan hissettim. kimi yerlerinde güldüm, kimi yerlerinde ağladım.. biz çoğul anneleri, anne adayları özel insanlarız.. heyecanımız kat kat, korkumuz kat kat ve mutluluğumuz... heyecanı ve korkuyu hergün hissediyorum.. umarım yaşadığınız bu mutluluğu bende yaşayabilirim.. tek duam bebeklerimin sağlıklı olmaları ve gelebildikleri kadar geç gelmeleri bu dünyaya.. bebeklerinizle beraber sağlıklı, mutlu ve uzun ömürler sizlere.. bu topiği takip etmek bundan sonra daha da ümitlendirecek beni..

Surdan bi de ben el sallayim bakim herkes ben gibi tükenmislik sendromuna girmis mi hayirli olsun bu arada guzel topik olmus esmerhatun66 Hunili Anne Anneler

pitos birsey daha soracam kilosu en az olani ilkmi cikarttilar küvezden orayi anlamadim canim, tria mucize

Allah bağışlasın, hayırlı evlat olsunlar inşallah

hepsi çok güzel bütün hikayeler hepsi çok zor ama harika ee ne de olsa mutlu sonn... maaşallah herkesin bebişlerine nazar değmesin...tria mucize

05/02/2009 da evlendik eşimle çocuk düşüncesini 2 yıl boyunca hiç düşünmedim ama bir sabah kalktığımda sanki anne olmam gerektiği duygusu içime yerleşmişti. her ay heyecanla testler alıp bakıyordum hatta bazen okadar kaptırıyordum ki kendimi midem bulanıp başım dönüyordu ama her ay negatiff sonucu görüp üzülüyordum sonra dr gittim ugs tahliller herşey iyi çıkmıştı şükür hatta dr bana normal bir kadına göre yumurtalıkların daha hızlı çalışyor hamile kalamamış olman ilginç değince muayne olması gereken eşim olabileeğini düşündük eşim tahlil yaptırmaya gitti ben evde onu bekliyordum bana telefon açtı moralim bozuk diye buz gibi oldum neden dedim sonuçlarım çok kötü çıkmış dedi üüzülme başka yerdede tahilil yaptıralım dedim 3 yerde daha tahlil yapıldı her seferinde sonuçlar daha kötü çıktı nerdeyse spermlerin tümünde morfoloji bozukluğu vardı aşılama yaptırmaya karar verdik iki aşılamada sonuçsuz çıktı okadar üzülüyordumki anlatamam.. sonra eşime ben tüp bebek istiyorum dedim hiç düşünmeden tamam dedi oda hemen netten iyi bir hastahane araştırmaya başladık karar vermekte güçlük çektiğim için bir daha dr gittik eşimle sonuçlara bakınca aşılamada ve spotan şansınız nerdeyse hiç yok olsada büyük ihtimal bebek ölür yada düşer dedi o akşam bir hastahne buldum ve 2 gün sonrası için randevu aldım tedavi sırasında hiç sorun çıkmadı herşey iyi gidiyordu transfer yapıldıktan sonra ablamda kaldım sadce tuvalete gidip yatıyordum hemen herkes stersle ve heyecanla bekliyordu gün gelip çattı hemşire kağıdı uzattı açıp bakamdım ablam açtı sarıldı annem ablam ben hepimiz ağlıyoruz herkes bize bakıyor hemen eşimi aradım işteydi gerçetenmi gerçektenmi deyip durdu :) ben hep 2 çigiyi görmek istediğim için evde üç gebelik testi daha yaptım hala saklıyorum onları :) 3 kese görünmüştü ama birinin kalp atışı yoktu dr bu kendiliğinden gidebilir dedi hayırlısı dedim 1 hafta sonra tekrar gittik onunda kalp atışı duyuldu 3 gün geç döllenmiş meğer artık üç küçük kuzu bana emanetti 10 haftamda kanmam oldu çok korktum sonra 27 haftamda birden hastalandım kusma baş ağrısı yaşıyordum gecenin bir yarısı gittik hemen dr geldi ugs ile bebklere baktı açılma var sanırım alttan bakıcam dedi korkudan yaptıramadım sabah tekrar bakıcam açılma varsa bebkleri kaybedebilirz hazırlıklı ol deyine dünya başıma yıkıldı... sabah tekrar bakıldı açılma yokmuş şükür ama ne yemek yiyebiliyordum ne su sadce serumla beslendim 5 gün bebkler susuz kaldığı için kasılmaya başlamışlar içerde ben bunu duyunca yiyip içmeye başladım şükür atlattık bebklerden birinin başı rahim ağzına dayandığı için 2 günde bir acile gidip iğne serum yiyip döndüm okadrki hemişereler drlar arkadaşım olmuştu çay börek yiyyorduk oturup :) 29. haftada ciğer geliştirici iğnelerimi oldum 33 haftada iki gün boyunca sancı çektim ama okadar çok ouyorduki önemsemedim o sabah kalktığımda sanıdan yürüyemiyordum bile eşim bugün sen doğum yapıcaksın ben işe gitmiycem dedi ne doğumu git sen dedim ısrar etti benim sancılarım arttı hadi gidelim dr dedim ama iğne ve serum yemek için yolda gayet iyiydim hemen beni görünce hemşireler nst yi hazırladılar baş hemşireyi çağırdılar o an yine tedirgin oldum geldi eee sen nasıl duruyorsun böyle sancılarım 100 e gelmiş ddi ben bişey hissetmiyorum arada karnım ağrıyor dedim hemen dr aradı dr beni istedi telefona hoş beş ettik eğer kanama yada suyun gelirse haber ver bu gece alıcam yoksa sabhı bekliycez dedi tamam dedim tuvalete gittim baktım kan gelmiş az bişey hemşireye dedimki kan gelirse alttan muayneme olmam lazım tabii bakmak gerek dedi söylemedim bende odamıza çıktık annemle açtık yaprak dökümünü izledim sonra dualarımı okuyup arkadaşlarıma çocukları olmayanlara da dua ettim uyudum sabah neşe içine girdim ameliyata ep. anestezi oldu bebişlerimin hepsini gördüm alkışladım öpücük attım onlara anestezi uzmanı bana amigoluk yaptı sağolsun bebişlerimi hemen küvöze koydular dr geldi bilgi vermek için birinin durumu iyi oksijen desteği bile almadı ama ikisi beni şaşırttı yoğun bakıma aldık dedi oracıkta ölüyordum çok ağrır geçti ameliyatım doğumdan bir kaç saat sonra rahimi toparlamak için suni sancı verdiler iğneler fayda etmiyordu yerimden 3 kişi kaldıramıyordu son olarak morfin vurdular hemen bebişlerimi görmeye gittim kızım kendi nefes alıyordu erkekler cihaza takılmıştı yüreğimin biri yanı orda kalarak eve geldim her dakika ağlıyor her gün iki kez telefon açıyordum hastahaneye durumları yavaş yavaş iyiye gidiyordu kızım 12. gün bayramda yanımdaydı 22. gün taham 36. günde ahmet eymenim geldi şimdi kocamaaaaaan oldular bana göre onlara aşığım nekadar zorda olsa yine razı olurdum herşeye onların sevgisi bambaşka rabbim olmayanlara versin inşşş ahmet eymen 2kg 41 cm muhammed taha 1970 gr 41cm gökçe 1500 gr 40cm doğduuuu bu masalda burda bitttiiiii :)

Bakalım yaramazlardan fırsat bulabilirsem bende yazayım artık. Ben bekarken de hep çocukları çok severdim. 4 senelik bekleyişten sonra eşimle 2007 yılında evlendik. İlk günden itibaren hep bebek istedik. Yumurtlama dönemlerine hep dikkat ettim. Her ay bu sefer inşallah diyordum ve umutla bekledim. Her seferinde hayl kırıklığı. Neden olmadığını bilemiyordum. Eşimin fırsatı da yoktu dr. a gitmeye ve sorun olduğunu da düşünmüyordu. Bi süre sonra ben dr. a gittim. Bana bi sorun olmamasına rağmen iğne, hormon hapları folikül takipleri v. s kullanıyorum ama yine olmuyo. Böylece şişmeye de başladım. Bebek isteyen arkadaşlara tavsiyem, eğer olmuyorsa lütfen eşinizle birlikte sıradan kadın doğuma falan değil direk tüp bebek merk. gitmeleri çünkü orda karsılıklı her ikisine de bakılıyo. Sorunu bulmak daha kolay. Zaman kaybı olmaz en azından ve gereksiz tedaviler olmaz. Neyse baktık ki olmuyo eşimi bi şekilde ürolojiye götürdük varikosel ameliyatı oldu. Sonuçlara göre olur deniyo olmuyo. Hangi bölümlere gidileceğini dahi bilmiyoruz. Stresten belki reglim 1 haftaya kadar gecikiyo test alıyorum yok. Ağlamalar v. s. Artık eczaneden test almaya utanır oldum. Eşime aldırıyordum. En sonunda internetten araştırıp bir merkez buldum. Gittik aşılamaya karar verdik yine olmadı. Ama her sefer kendimi o kadar kaptırıyorum ki, ister istemez sonuç negatif olunca epey hırpalanıyorum. Ardından 6-7 ay sonra galiba microya karar verdik. İğneler, ilaçlar deken transferim yapıldı. Aynı gün çıkaracaklar hastaneden. Israrla yattım o gün. İlk kez birisi hastanede kalmak için bu kadar ısrarcı dediler. Sanki eve gitsem yürürken falan bebişler yerinden oynar gibi geldi. Ertesi gün eve geldik hep yatıyorum. Ananas yiyorum. Protein alıyorum falan. Ateşim sanki gitgide yükseliyo gibi umutlanmaya başlıyorum ama kendimi frenlemeye çalışıyorum. Test gününden bir gün önce evde önceden bi gebelik testi kalmış. Gidiyorum elime alıyorum açıyorum. Ellerim titremeye başlıyor, kalbim duracak gibi. Korkuyorum negatif sonuç görmekten geri bırakıyorum. Neyse uzun bi gitgelden sonra yaptım bakamıyorum sonra baktım inanamadım ilk kez çift çizgi. Hep görmek istediğim şey buydu. Ertesi gün hastaneye gittik sonuç aldık annemle yüksek ihtimalle ikiz dendi. Dünyalar benim oldu. O kadar mutluyduk ki sonucu alır almaz eşime müjdeledim. O da çok sevindi. Bi kaç kez kanama geçirdim. İlkinde dr. alttan bakarken biri gitmiş o yüzden kanama olmuş, tek kaldı dedi. Üzüldüm. Sonra bakarken yok hayır duruyo gitmemiş, hatta burda üç kese var dedi. Ayrı bi sevinç yaşadım. Ellerim titriyor heyecandan kalbim pır pır. Epey bi zor hamilelikten sonra, hep yattım ben. Annem baktı hep sağolsun. Arkadaşım arada yemek, hamur işi getiriyordu. Son ana kadar bulantı ve kusmalarım vardı. Bir de preglamsi oldum. Tansiyon şişlikler, wc ye anca yardımla gidiyordum. Sonunda dayanamadım bir an önce de gelsinler istiyordum. 34+3 de alın artık diye gittim ve o gün yatış yapıldı. İlk kez istanbula o gün lapa lapa kar yağdı. Heryer bembeyazdı. Meleklerim o gün 22-01-2010 da dünyaya geldiler. Epudural anestezi yapıldı. Sadece ağlamalarını duyuyorum doğum sırasında. Görceksin birazdan dediler. Hemen göremedim Kızımda dudak damak yarığı var dediler. Çok korktum o ana kadar öyle bişey duymamıştım beslenemez falan dediler. Neyse Enesde de solunum problemi vardı. 1 hafta kadar ikisi hast. kaldı. Şimdi çok şükür bizimleler. Hatta canıma okuyolar diyebilirim. Allahım isteyen herkese bu mutluluğu yaşatsın..

meryemcim allah hepsinede hayırlı ömürler versin ama resimleride bizim topiğede koyda minişleri görelim tatlım . push ; tria mucize

bide hiç hoş olmayan bi maceramızı anlatayım bu arada benim yaramazlar emeklemeye ilk başladıkları zaman ben içerde oturuyorum bunlarda arlarda oynuyorlar sonra ses kesildi malum ses kesilince mutlaka bi vukuat vardır bi bakayım dedim napıyorlar anam odadan bi çıktımki koridora üçüde oturmuş habire ellerini halıya sürtüyorlar neki diye bi baktım bişey köpürüyor meğer tuvaletin kapısını iterek açmışlar daha doğrusu kesin mirza açmıştır kenarda domestos vardı bi kabın içinde onu almışar allahtan halıya dökmüşler bide üçüde ellerini sokmuş halıyı köpürtüyorlar eşimde evde yok yüreğim ağzıma geldi napcamı bilemedim ilk ağızlarına baktım içmişlermi diye içmemişler. bi yandanda düşünüyorum nasıl yapsam halıyı alsam ellerini ağızlarına sokarlarmı tek tek alıp yıkasam o arada diğerleri gene tehlikede :)))valla saniyeler içinde bir sürü olaslık bulmuştum hani şu bilmeceler gibi kurt kuzu sal olayı :)) en sonunda hepsini kucaklayıp banyoya aldım ellerini duş yerinde yıkadım baktım üstleri falan hep renk atmış böyle olmayacak diyip hepsini soydum küvetide doldurdum boyunlarına kadar suyla beya bi bekletmiştim suyun içinde allahtan o zamanı sorunsuz atlatmıştım bi dahada öyle bişey yaşamadım. ama çocuklara asla yapamaz diye güvenmemek lazımmış bunu çok iyi anladım.

:)))))))) inşallah atatlım hayırlısıyla kucağınıza alırsınız burdada yazarsınız bizde ağlayarak okuruz. T

ne diyebilirim ki... hikayelerinizi okuyunca gözlerim doldu... allahım sağlıkla sıhhatle büyütmenizi nasip etsin... annelik duygusunu herkese nasip etsin... tarcinim Rabbim sana

Rabbim bizlere de sağlıkla doğumlar yapıp hikayelerimizi buraya yazmaya nasip etsin. hepsini okurken sanki o anları ben yaşadım gibi hissettim. bizede dua edin kızlar. bizde evimizde bebek sesleri duyalım. onların kokusunu içimize çekmeyi nasip etsin. o kadar heyacanlıyım ki şimdiden onları o kadar çok seviyorum ki. ben sadece onlarla konuşmayı beceremiyorum. karnımı seviyorum. okşuyorum. sanki konuşmadan anlıyorlar beni. ne desem diye düşününce gülümseyerek kalıyorum öyle. hikaye kitabı okuyanlar varmış hamileyken. siz nasıl iletişim kurdunuz kuzularla. ne yapsam onlar daha huzurlu ve mutlu olurlar... tarcinim Rabbim sana

Tşkler diğer hikayeleri bekliyoruz :) fazla duygusala kaçmadım onda bile ağlamaktan zor yazdım :)) M

mrb bende üçüz gebeyim. hikayeniz çok güzeldi gerçekten. inşallah bende hayırlısıyla bebeklerimi kucağıma alırım... angel-devil Aktif

maaşallah bebişlerinize kızlarr... allah nazarlardan saklasın.. xxnilxx

yuhhh ne çok yazmışım yazarken bu kadar farketmemiştim :))) N

TRİA eline sağlık ne güzel dile getirmişsin yaşadıklarını. uzun olacak tabiki, adı üstünde "hikaye" bu. Allah size sağlıklı, mutluluk dolu, uzun ömürler versin.

şuan senle aynı şeyleri yaşıorum ama ben başındayım.. 10. haftadayım ankaradaki takip eden doktorun kim di? İnşaalah sonum seninki gibi olur.. angel-devil Aktif

Canım çok güzel bölüm bize yakışır bölüm olur sanada elituyada tşk... ama zaman alır zaman içinde eklerim bende öptm :)

elitucum, muallimcim anlatırken valla yazarken çok kısa geliyorda yaşananlar hamilelik zamanları aslında anlatılamıyor şimide o kadar uğraş ve yaramazlıklarını paylaşıyoruz ne güzel elitu Rabbim sen yardımcımız

slm ucuz anneleri biraz vaktim var bende hikayemi yazayim 2004 yilinda evlendik ilk sene cocuk istemedik biraz hayatimizi yasayalim dedik sonraki yil artik dusunmeye basladik 6 ay denedik olmadi dra gittik bir sorun yoktu ama yinede hormon haplari verdi hamile kalmam icin haplarda ise yaramadi bir 6 ay daha gecti sonra asilamaya karar verdi dr esimde sperm sayisi azdi ve hareketlilikte sorun vardi 1. 2. 3. asilama ama yine olmadi dr bidaha deneyelim dedi yok dedik artik tup bebek istiyoruz dedik tamam dedi baska bir hastaneye yolladi bizi gittik gorustuk o ay basladik belcikada yasiyoruz ve burda tek embriyo transfer ediyolar olsun dedik rabbim nasip ettiyse olur dedik 1. tup bebek tedavisi basladi 12 gun nasil zor gecti test gunu geldi ve hamileyimmmm cok sevindik tekrar kan tahliline cagirdilar 2 gun sonra sonucta kotu giden birsey vardi ikiye katlamamis dunya basimiza yikildi dis gebelik olmus 2. tup bebek denemesi yine 12 gun bekle ve yine hamileyimmmm cok dua ettim nolur allahim bu sefer hersey yolunda gitsin ama yine olmadi kimyasal gebelik oldu ve degerim dusmeye basladi artik bir daha belcikada asla denemicem dedik sonra 2010 ocakta turkiyeye gittik ve orada 3. tup bebek denememizi yaptik ve hamileyim degerim 100 cikti ama ben yine korkuyorum acaba yinemi kimyasal dedim dr hersey yolunda degerin guzel dedi ikigun sonra tekrar gittik ve degerim ikiye katlandi sukur rabbime cok dua etmistim 10 gun sonra keseye gormeye gittik ve sok iki tane kese vardi ikiz bebeklerim olcakti sonra kalp atislari icin cagirdi ve hersey yolundaydi artik belcikaya donebilirdik cok korktum yolda birsey olur diye sukur rabbime sorunsuz sekilde eve geldik 2 gun sonra drda randevum vardi ve bir sok daha uc tane kese ve uc tane kalp atisi sok olduk dr riskli dedi ve birini alalim dedi reduksiyonla cok dusunduk turkiyedeki drumu aradim burda cok var ucuz bebek doguran sen guclu bi kadinsin basaririsin dedi allahin izniyle cok dusunduk ve karar verdim ucunude dunya getiricem rabbim nasip ettiyse vardir bir bildigi dedim butun hamileliyim boyunca yattim disari sadece dr kontroleri icin cikiyordum annemde kaldim hep allah razi olsun o bakti bana bulanti ve kusamalardan kac kere acillik oldum 1 hafta hastanede yattim serumla beslendim sukur hafifledi bulantilarim 4. ayda tamamamen kesildi bulantilar kipirdamalar basladi her harekette rabbim sukur ediyordum olmayanlara nasip et diyordum 30. haftada sancilarim baslai hastanede 1 hafta kaldim ve kesildi sancilar eve geldim ama haftada 2 kez kontrolle gidiyorduk ve 32. hft daki kontrolumde acilma vardi dr yatmalisin dedi sancilarda basladi tekrar yine yattim ve 1 hafta daha dayana bildik 33 haftada 3 kizim dunyaya geldi 5 hafta hastanede kaldilar cok zordu onlari orada birakip eve donmek hergun onlari gormeye gidiyordum sut goturuyodum 5 hafta sonra evimize geldik sukur simdi canimi okuyorlar ucude rabbim isteyen herkese nasip etsin insallah

sanırım çoğu yerde yanlış yazmışım kusura bakmayın uykusuzluktan bu kadar oldu çok öpüyorum herkesiii sevibade Güzel Bakan, Güzel

İnşallah sende hayırlısı ile kucağına alacaksın canım merak etme, Tevekkül edip Rabbimize sığınacağız,, O en güzel zamanda bebişlerini sana kavuşturacaktır.. Tali tan canım sende güzel bir haftada doğruyorsun çok şükür,, kuvöz olayına gelince benimkiler girmediler canım.. firdos Allah seninde evlatlarını hayırlı evlat eylesin,, el-muallim canım resimleri buraya eklemeyi bilmiyorum ama sana mesaj atayım facebook ta ekle beni oradan bakarız bebişlere bol bol tira canım bende sana ve bebişlerine maşallah diyorum.. dediğin gibi bana da ortalama 33. haftada da doğum olur dediler,, hatta bir dr. sen 28. haftadan önce doğurursun, tek yumurta ikizi çok riskli demişti, ama ben hiçbirine kulak asmadım,, Rabbime sığındım, bol bol dua ettim, çok şükür en güzel zamanda çok da zorlanmadan kavuştum bebişlerime.

talicim ben toplamda 25 kilo aldım canım bunun 10 kilosu bebişlerdi eve geldiğimde 10 kilodan kurtulmuş geldim toplamda 15 ilo aldım aslında şimdi 48 kilo civarıyım eridim bittim yani 75 kiloyla doğuma girdim evet kızım önce çıktı 1500 gramdı çıktığında oksijen desteğine ihtiyaç duymadı hiç belki seninkilerde küvöze girmez canım sıkıntı yapma ben tüm kiloyu üç ayda aldım hiç aşermedim sürekli uyudum ve kan şekerim ani düştüğü için gözlerimi açmadan eşim annem beni kuş gibi beslediler muz kan şekeri için iyi geldiğinden bir kilo muz yedim ilk üç ay hergün artık ev muz kokuyordu :)

sagolun kızlar rabbım tum ısteyenlere nasıp ets... zorlu gecen kuvez gunlerınden sonra cok sukur ıyıyız yaaaaaaaaa tarcın ne dıyosun kız agzını hayra ac ya besıncı mı... zaten gecen gun ruyamda yıne hamıleymısız ve uçuzmus valla ruyada bıle erken dogum anları yasadım hesaplıyorum yedı cocuk ayy uyandım cok sukur ruyaymıs dedım... ınş bu cadları saglıkla buyuteyımm yeterler bana ınşş ama valla bellı olmaz dımı ben de hıç korunmadım sımcıye kadar anam ısım zor kız aklıma neler getırdın bal yollarım sana ınankı... opt tum bebeklerı... meryem42 ALLAHIM SANA

ne anlamlı hikayeler bunlar ya rabbim elitu Rabbim sen yardımcımız

meryem masallah senınde kızlarına... üçüzler cok ozel bence... rabbım hepsını korusun meryem42 ALLAHIM SANA

Mrb Arkadaşlar... Uzun zamandır bende yazmak için fırsat kolladım artık etrafımdaki üç canavar izin verdikçe yazıya dökeceğim... Uzun bir süreçten sonra tedavi olmaya karar verdik ilk denememizdi eşimde bende bu sıkıntılı süreçte bedenen ve manen yorulmuştum ve bu dönemlerde bizi anlayan bizim gibi olanlardı. ilk tüpbebek girişimimizde toplam 4 embriyom vardı ve o zaman yasal olarak sadece 3 tanesini transfer ediyorlardı benim tüm ısrarlarıma rağmen üç taneyi yerleştirdiler transferi yapan doktorun da 4. yü banamı baktıracaksınız aramızda kalır doktor bey dememle dört tanesi nasıl aramızda kalacak diyip gülüştüğümüz bir transfer diyologları olmuştu nitekim hamile kaldım inanamdımki imkansız olarak gördüğüm şey artık benimde başımdaydı neyse günler günleri kovalarken dedilerki değerlerin yüksek ikiz olabilir dediler bende yine şok nasıl ya ben nasıl taşıcam ikizi hem sevinçle hemde korkuyla garip duygulara giriyor insan böyle süreklii kendi kendine sorular sorup duruyorsun işin içinden de çıkamıyorsun çünki bu süreçler herkeste farklılık gösteriyor du günlerden 8. haftalık hamileyim doktor kontrolüne gititğimizde üç minik kalbin atımını gördük aman allahım ben henüz kendimi ikiz fikrine anca alıştırmıştım korkularım sevincim böyle karışık duygularım sorularım cevaplarım birbirine girdi seviniyorum şükrediyorum üzülüyorum korkuyorum garip garip hallere gidiyorum eşim mutlu ama endişeli sonuçta en kısa sürede karar vermemiz gerekti ister devam ister 1 rini sonlandırarak biz böyle bir karar veremedik devam dedik rabbim verdi o alsın dedik ne olucaksa olsun dedik hamilelik sürecim devam etti hamileliğim döneminde en çok alerjiden çektim her yerim kaşıntıdan yara halindeydi 48 kilo başlayan hamileliğim 71 kiloya kadar çıktı :) geldik son haftalara 28 haftada acil olarak hastaneye yatırıldım kasılmalarım varmış serumla 33 haftaya kadar durduk doğuma tansiyonum yükseldiği için girdim artık kullandığım ilaçlardan ve karnımın basınçından tansiyonum yükseliyordu sanırım genlerimdede var aileden gelen bir şey doğuma girerken annem yoktu söylemedim eşimin ailesi yoktu herkes farklı illerdelerdii eşim ve ben yanlız başka şehirdeydik biliyordukki emin ellerdeydik doğuma girerken ki heycanımı korkuma asla unutamam doğum sonrası çıkarken eşim beni videoya çekmiş yani kendime bakıp ağladım çocuklar teker teker çıkıyor o zamana kadar 3 erkek olduğunu tam bilmiyorduk biri hep muallaktaydı eşim soruyor cinsiyetleri ne? doğuma giren ekip doktorlardan biri üçüde erkek baş belası yani diyerek espri yapmış... onlar benim başımın tatlı belaları :) uyandığımdan sorduğum tek şey doğru söyleyin yaşıyorlarmı eşim ve hemşireler geçrekmi söylüyor yalanmı söylüyor diye o kadar diklkatli baktımki :) inandım gerçek söylüyorlardı üçüde kuvezde gayet sağlıklılardı ama bir müddet kalmaları gerekiyordu biri 1800 1450 1780 kg civarında doğmuşlardı işin en acısı beni en çok acıtan doğar doğmaz görüp kucağıma alamadım onları bir yabancı gibi bilgisayar camından izledim onlar acı çekerken ben kokumla onları saramadım işte o 10 gün çok zordu beni sevindiren ayakta tutan sağlıklarında bir gerileme olmadığıydı doktoruma rica minnet dedimki 10 gün oldu ben bebeklerimi yakından görmek istiyorum diyip yalvardım resmen oda benim halimi anlayarak gözlerime kadar steril örtülerle kapanıp yoğun bakım ünitesine girebildim inanamadım çok küçüklerdi ekranda gördüğüm gibi değillerdi ve ben hayatımda hiç bu kadar minik bebekler görmemiştim. 11. gün 15. 20. birer birer kucağıma aldım ve artık 25. günün sonunda hepsi benimle birlikteydi detayları yazmak istemedim onları kendime saklıyorum burada çok uzun ve sıkıcı olabilir :) İlk bebeğimi kucağıma aldığımda gözyaşalrıma hakim olamadım nasıl güzel bir duyguymuş bu ya nasıl tarif edilemez gerçekten yaşanır ve şükrettim halada ediyorum rabbime şükürler olsun rabbim isteyen bütün kadınlara bu duyguyu yaşattın ve hep dua ediyorum ki rabbim bizleri evlatlarımızla sınamasın..

tugok bengisu Allah inş. tez zamanda sizlere ve tüm isteyenlere de bu mutluluğu yaşatsın. Sizlerin hikayenizi de biz okuyalım. tarcinim Rabbim sana

evlılıgımın ılk yılı... mutluyuz bebegımız olsun artık dedık ama yok olmuyoo nasıl olmaz kı... dr a gıdıyoruz sorun eşımde varıkosel amelıyatı oldu ılaç tedavısı basladık beklıyorum tup bebek mı asla ya korkarım ben dedım ınşş gerek olmaz... ve uç sene sonra hamıleyımmmmm cok mıutluyuz bı oğlum oldu gecem gunduzum onunlaaa... bes yaslarında bıde kardesımı olsa dedık yıne dra artık cıddı sorunumuz yok sonuclarımız ıyı dr olmalı dıyo ama olmuyoo ılaç kullanıyorum yıne... hamıleyımm... ama ıkı aylıkken kanamam oluyo dusuyoo bebegım uzuldum agladım ama gectı.. yıne tup bebek dendımı korkuyorum tabı bı tane var ne gerek varkı ya bosver desemde oğlum neredeyse her gun soruyoo anne kardesım olmıcakmı... yanı dıyorum olmuyoo neden kı bak su hamıle bak su da hamıle sen neden bebek alamıyosunkı cevap vermek zor... neyse artık ıyı bı tedavı gerek ama dr sebep bulamuıyoo sonuçlar ıyı... asılama tutmadı... ve mıkroı enjeksıyon yolu gıozuktu yumurta toplama transfer off cok korkuyorumm yaaa... neyse oğlum cok mutlu... hamıleyım ıkız... bı kız bı oğlan ama malesef kızın durumu ıyı degıl dıyo dr dıgerı ıçın onu almalıyoız karar verın... cok zor aglıyorum nasıl vereyım karar... tamam dıyoruz zorda olsa kzım gıdıyoo dıgerı ıyı yataktan cıkmıyorum ıgne ılaç...24 hafta bıtecek nolur dayan oğlum... ama olmuyoo suyu azalıyo nedenı bellı degıl malesef bı gun sancılar ve acıl amelıyat belkı yasar mınık kuzum 500 gram kıpır kpprr elım bıos o kuvezde... buı hafta sonra acı haber kaybettık... aglamak gecen gunler... oplum cıok uzuldu bebek lafıı duymak ıstenıyo... aradan uç yıl gectı oğlum anne nolur son kez dedı bıgun sakın dedım bı daha deme ben ıstemnmıyorum sen bana yetersın asıkım ama dınlemıyoo... son kez ıkı mıkro deneme basarısız... nedenı yok... oğlum benımde cocugunm olmaz dıyo... cok etkılendı gızlıyoruz her tedavıyı ama ığnelerı bı sekılde ılaçları gorumnce anlıyo aklı hep bende cunku... artık son deneme dedım cok sevındı... hamıleyım cok mutluyuz ama sonuc 476 dr ıkız olabılır dedı... kk da gezıyorum ıyıkı burası var üçüğz sayfasına bı gırıp baktım yok benım ıkız olucak ınş üçüz ımkansız tasıyamam... ama bırı sonucu benımkı gıbı aman allahım olabılırnı dedm korkularım basladı kaybetme korkularım... dr bakıyoo kese gorucez... oda ne uç kese dedı dr... sok... naparım dedım napıcamm... dr da mutlu olmadıı ama zaten alttakı kese cok mınık gıder dedı onbesgun bekleyelım... tamam... böle beklenırmı gıtsın ıstenırmı off ne zor... dr yıne üç kese dıyoo gıtmemıss ve cok ıyı... tamam dedım asla sonlandırmam... artık onlar benıle... gunler korkuyla gecıyoo rabbım bı otuz hafta dıolsaa... dokuzuncu hafrta kanamam var buyuk bı korku tamam kaybettım gıttıler dedım... oh cok sukur ıyıler... ıkı gun hastabnede yattım eve geldım kalkmıyorum.. yıne kmorku dolu gunler 16 hafta dıkıs atılıyo rahıme off cok canım yandı agrım cok... olsun razıyım bebeklerım ıyı olsun... yırmıncı hafta hareketlerını hıssedıyorum canım mınıklerımın dahada sevıyorum onları... ama korkularım var hala... dr uçude kız dıyo cok sevınıyoruz... bısey almadım bı otuz dolsun abımler getırdı almanyadan badıler tulumlar...28 hafta artık daha mutluyum otuza az kaşldı dr cıgr gelıstuscı yaptı o gun bıraz alışverıs yaptım bı magazadan... eve geldım aksam ıyı hıssetmıyorum... sabah neyım var dıyorum... esım de yok sabah altı yok ıyı degılım kalkmamla kan bosaldı oğluma seslendım caresız korkuyla canım cok korktu kan akıyo ayklarıma... napayım anne dıyoo off korkma oğlum dedım telefonu getur... havlu yetısmıyoo... dr hemen gel dıyoo hastanetye gıdıyorum hemsuıre muayene edıyoo dr telefonda amelıyathenetyı hazırlayın dıyoo hayır dıyorum gozumden yaslar akıyoo dr gelsın o baksın sen anlamadın kanamam az benım kesılır... amelıyathanedeyım dr eldıvelerı gıyıyoo yalvarıyorum ona nolur durdururamazmısın kanamayı hayır doyoo omer bey ımkansız hayatın tehlıkeye gırmıs bekleyemeyız... uyanıyorum kucagıım bombossss aglıyorum sureklı... bebekler nasıl ılk sorum... ehhh... cevap cok soguk... tamam dıyorum bunlarıda kaybedıcemmmm... hastanenın camından bakıyorum boslıuga bakar gıbı yarınlar belırsız onumde... ertesı gun pompa geturyo hemsıre sutunu sag bkalım bu haldemı bu gozyaslarıylamı... ama acı versede sagıyorum rabbım onları nasıp et bana... sutum azalmıyoo arrtuyoo... evdeyım... bebeklerım kuvezde... lohusalık yok yasamak hergun hastanedeyım... nasıllar eh degısen bısey yok sozlerı her sabah calan telefonn kan lazım... her ıkı gunde bır kan lazım reyhan ela ıyı degıl... ıkı hafta sonra hemsıre bı paket sutunu getuır dıyoo ohhhh sevıncımı anlatamam agzına kadar dolu derındondurucu bı tane cuıkmı evet bı tane olsun cok mutluyummmmm... gunler gecıyoo hala oksıjen alıyolar hal kan gazları ıyı degıl... sevıyoırum tek tek kuvezın camından bazen mınıcık parmaklarını oksuyorum dualar okuyorum herbırıne... umut verın bana baslıgıyla umut almaya calısıyorum burdan cok sagolsun herkes... cok guzel dulalrla temenılerle herkesten yardım alıyorum... gunler gecıyo bebeklrım toparlıyo... seda 1 bucuık oldu bıleee cok guzel oldu... cok cırkınlerdı... ohh oksıjenı kesmısler monuterlerın o sıkıcı sesı yok artık... bı gun baktıuım bıberoıonla beslenıyolar rabbım cok mutluyummmmmmmm artık hergun sut goturuyorummm veeeeee emzırıyorummmmmmmm cok guzel yaaaaaaaaa ne guzel... dr sedayı verıcemm dıyoo... hazırlıklarımı yapıyorum artık hıçbosey alamdım o gune dek bebek odasını sparıs verdım kıyafetler aldım cok sevınçlıyız rabbım tamamına erdır... tam seksen üç gun sonra dr hepsını verıcem dıyooooooooo üç pusetle yogunbakımın onundeyoz... artık gozumnden sevınç yaşları akıyoooooooooooo... artık bu kapıdan son cıkısımmmmmmmmmmm rabbım kımın bebegı burdaysa bıran once kavustursıun... evdeyız... mıs kokulularımlaaaaaaaaaaaaaa cok mutluyuz... abımız cok mutlu... rabbım kımseyı ayırmasın evladındannnnnnnnnnnnnnnn... kırk yasımın cıceklerı onlar... rabbım saglıklı hayırlı bı omur versın ınşşşşşşşşşşş

tatlım gelişmiş cevaptan ekleyebilirsin en basiti albümle uğraşamazsan eğer elitu Rabbim sen yardımcımız

insallah canim az kaldi cok özlemisim bebek sevmeyi ama sevemeyecem küveze girecekler cocuk druda geldi ditti esinle konusmam lazim dedi o ne diyecek bakalim insallah fazla kalmazlar küvezde. . push ;

meryemcim sağlıkla büyüsünler, hayırlı evlat olsunlar inşallah. Allahım hepimize kolaylık versin. Burda çok kişiden duyuyorum. Bizim bi arkadaşın bebeği oldu. 7 kişi bakıyolarmış. Bakamıyoruz falan diyolar. Birazda kızıyorum. Biz mi canımızın kıy i bilmiyoruz. Neyse Allahım sağlık versin de yeterki. Şöyle böyle zaman geçiyor. Daha dün giydirmeye bile korkarken, şükürler olsun büyüyolar bi şekilde.

inşallah burçincim.. onlar sağ salim gelsinlerde, ben razıyım bu günlerimi aramaya:) tarcinim Rabbim sana

süperr... tarcinim Rabbim sana

:)))amain canım hepimize inşallah. yazın tabi bizim anlatacak daha çok şeyimiz var. daha yaramazlıkları var ş konuşmaları var boş kalnasın buralar tria mucize

aaaaaa konumuz çok gerilere gitmiş,, bende unutmuştum,, nil güzelim senin hikayeni yeni gördüm maşallah sağlıkla, tek başına bu günlere getirdin ya helal olsun sana... taze üçüz anneleri,, doğum hikayelerinizi burayada kopyalarmısınız,, ben sizin konuyu takip edemediğimde pek okuyamadım...

maşallah canım maşallah.. Allah nazarlardan esirgesin.. yaramazlık hikayelerinizi de bekliyorum :)) U

...tria mucize

arzucum okurken gözlerim doldu, her satırda tüylerim ürperdi. Kendi hikayem gözümün önünden geçti. Ne çok şey yaşadık. Yaşayan bilir. Allahım isteyen herkese bu mutluluğu yaşatsın. Yavrularımızla sağlıklı hayırlı bir ömür nasip etsin

tarçıncım maşallah sana ve bebişlere. zor yollardan geçtik ama muradımıza erdik allah sağlıkla ömrümüzü tamamlamayı nasip etsin inşallah. bide bu hikayelerde sürekli bebekleri kaybetme korkusu yaşayan hep gramla çocuk doğuracağını düşünen çogul annelerinede örnek olsun inşallah.tr deki doktorların sıklıkla söylediği gibi o haftalara gelemezsinizler çokda doğru değil çogu çogul gebelikler anne tansiyon yada farklı hastalık taşımıyorsa 30. haftaları buluyor gözünüz korkmasın herşey süper gidecek demek de değil ama hep olumlu düşünmek lazım.

ne güzel hikayeler böyle.. bir solukta okudum hepsini, nefes bile almadım sanki:)).. üçüz annelerini görünce içim bir garip oluyor.. benimde bebişlerim üçüzdü ama sizler kadar cesur olamadım.. neyse, bu güzel sayfayı böyle bir şekilde hüzne boğmayayım. diğer anneler sizlerinde hikayelerinizi bekliyoruz... burcinn Ayşenur ve Çınarın

Üçüz anneleri olarak bizlerde bir yerde doğum hikayemiz olsun istedik,, aslında elitu arkadaşımızın fikriydi ama konu açma görevini bana verdi.. hadi kızlar vakit buldukça yazılarımız gönderelim,, bizden sonra üçüz annesi olacaklarda ufak bir faydamız olur belki.. xxnilxx

harika olmuş kızlar hikayeler tüylerim diken diken oldu okurken rabbim uzun ömür versin bebişlerinize

Bir gün doğum hikayemi yazacak mıydım, doğum hikayelerini hep merakla okurken bunu düşünürdüm.. Allaha dua ederdim. kısmet bugüneymiş meğerse,, şimdiden söyleyeyim ben ayrıntılı yazmayı severim uzun olacaktır yani 2004 yılında evlendik, tanışma evlilik arası 3 aydı,, anlayacağınız aceleci bir eşim var, anneler nasıl hazırlandı, biz nasıl yetiştirdik sormayın :)) hemen çocuk düşünmüyorduk, 5. ayımızda adetim gecikince geldi bizim yaramaz dedik. ama test öyle söylemiyordu, eşimin o anki hayal kırıklığı ile korunmayı bırakma kararı aldık, sonrasında bebiş yine yoktu, 1 seneyi tamamlayınca dr. a gittik tahliler falan derken sağ tüp tıkalı çıktı, klomen verdi dr. um ikinci ayda kan testi sonucum 67 çıktı, ben o zaman değerlerin ne anlama geldiğini bilmiyordum tabi, telefondaki hemşire pozitif deyince şok olmuştum, iki gün sonra tekrar dedi dr. um değerim yükselmişti, bir hafta sonra ultrasona gel dedi,, bir hafta sonra kanamam oldu, değerim 13 e düşmüştü,, olabilir dedi dr. um klomene devam neyse çok uzatmayayım 6 defa kullandım olmadı. sonrasında eşimde doktor, zeynep kamilin tüp bebek şefi ile tanışmıştı, gelsin bakalım demiş, baktı bence direkt tüp bebek yaptırın boşuna uğraşırsınız dedi,, iki defa o dr. un çalıştığı özel merkezde denedim,, sonuç negatif.. böyle kolay anlattığıma bakmayın,, ağlamalar sızlamalar, eşim ve annemin teselli çabaları işyerinde kimseye söylemeden bu işleri yapmam,, neler neler o konulara girmiyorum.. sonrasında başka bir dr. önerdiler kadın prof. muayehanesine gittik, inceledi, açık olan tüpünde kapalı bence, ama net bilmemiz gerek bir laparoskopi ile anlarız dedi,, belkide yapışıklıktı tamamen açılacaktı,, o umutla ameliyat masasına yattım,, iki tüpümde iltihaplı olduğu için alındı.. çok yıkılmıştım,, ama kapalı bile olsa tüplerden rahime akıntı olabildiğinden belki tüp bebeğin o yüzden tutmuyor dedi dr. lar, alınması şansını arttırdı dediler.. 6 ay sonra cerrahpaşada tüp bebek denedik, bu arada ben işten ayrıldım, sadece bu konuya yoğunlaşmak istedim,, sakin stressiz olarak tedavi görmek istedim.. herşey çok normal gitti,, bu arada benden ortalama 12-13 yumurta çıkıyordu, kaliteleri hep iyiydi, diğer tedavilerimdede çok şükür hep kolay geçmişti, eşimdede sorun yoktu,, neyse cerrahpaşada da 13 yumurta topladılar, 9 u döllendi, 6 sını dondurduk,, bu sefer hiç kalkmamacasına yattım her tedavimde olduğu gibi annem bebekler gibi baktı, bir hafta sonra ultrasona çağırdılar, bunlarda prosedür biraz farklıydı, baktılar birşey söylemediler, kan sonucunu telefonda öğrendim, çok düşük dediler ( bir hafta sonra kanama ile olay netleşmişti,, bu sonuncu çok yıkmıştı beni, tüplerin alınması ile kesin olur diyorduk yine olmamıştı,, ara verelim dedik,, bu arada bitkisel birşeyler yapıyordum kendimce soğan kürü, marankinin kozmik beden temizliği falan :bbo: Ay çenem düştü yine daha hamileliğe gelmedik kaydirigubbakcemile3 3 ay sonra başka bir formda arkadaşım o da tüp bebek deniyordu, hamile olduğunu öğrendim,, memorial hastanesinde yaptırmıştı çok memnun kalmıştı, onun tavsiyesi ile randevu alıp gittim,, eşim çocuk konusuna artık fazla takılmıyordu, üzme kendini olmuyorsa olmuyordur diyordu, tek başıma görüşmeye gittim, kadın bir sürü tahlil ve histereskopi istedi, ayrıca genetik testler istedi,, neyse hepsini yaptırdık, sonuçlar güzeldi, genetik testte eşimde birşey çıktı ama çok önemli birşey değil dediler,, dr. um döllenmiş yumurtaya genetik test yapabiliriz sağlam çıkanları koyarız ama bu senin için kesin çözüm diyeyem dedi,, bende denemediğimiz sadece o kaldı onuda deneyeyim artık yolun sonuydu benim için, tıpta daha ilerisi çoktu çünkü,, cerrahpaşadaki döllenmişleri inceleyelim dedim, çok sağlıklı olmaz sıfır tedavi ile olsun dedi,, yine ilaçlar, her gün kan değerlerine bakılmalar, yumurta toplama 13 yumurta, bu sefer genetik testte yapılacağı için 5. gün transfer yapılacaktı,, genetik test sonucu 4 emriyo sağlam çıktı,, gerçi bunu okuyanlar sakın yanlış anlamayın,, bazen geriye kalan emriyolarda sonrasında sağlam çıkabiliyormuş,, yani bu kesin çizgilerle bu iyi bu kötü demek değilmiş.. neyse transferim yapıldı, yarım saat sonra çıktım,, bu sefer daha rahat olmaya karar verdik annemle, yatmadım ama çok da dışarıya çıkmadım, dinlendim, iş falan yapmadım,, önemli gün gelip çatmıştı, ama Allah şükür benim sancım falan yoktu,, bundan öncekilerde adet sancısı gibi sancım olurdu,, hiç test gününü varamadan kanamam başlardı, ilk defa test e kanamam falan olmadan gidecektim,, hastanede saatler geçmek bilmedi,, en sonunda hemşire elime kağıdı verdi,, 444 aynen değer böyledi kaydirigubbakcemile3 kalakaldım, annemin gözleri doldu, etraftaki insanlar anlamıştı tebrik ettiler,, eşim arabaya kadar inmişti, ona aşağıda söyledim, fazla kaptırmamaya çalıştı kendini hayırlısı olsun dedi sadece,, dr. olduğu için soğuk kanlı davranmaya çalışır hep.. 3 hafta sonra gel dedi dr. um,, haftalar geçmek bilmedi,, tabi 2 gün sonra tekrar test yaptırdık 900 lerdeydi eşim ikiz olabilir dedi.. ilk ultrasonda dr. um alttan baktı tebrikler iki kese ikiside canlı dedi sonra ayrıntılı bakarken aaaaaaaa bir kesede iki bebe,, böylelikle üçüz gebeliğim başlamıştı,, 7. ve 13. haftalarda az kanama oldu ama çok korkuttu beni,, 6. haftada başlayan mide bulantıları 20. haftalara kadar sürdü,, çok az yiyebiliyordum.. hamileliğim boyunca suya çok dikkat ettim,, günde 3-4 lt su içtim, 2 bardak süt yumurta, mutlaka ceviz ve meyve annem sağolsun 9 ay boyunca bana sürekli birşeyler yedirmeye çalıştı.. balık ilk başlarda yedim sonra tiksinti geldi, balık hapı yuttum,, haa bu arada kan sulandırıcı iğnem vardı,, dr. um tedbir amaçlı başlattı 30. haftaya kadar devam ettim,, hesapladımda 300 iğne olmuşum hamilelik boyunca her şey bebişler için insanın gözü hiçbirşey görmüyor 12. haftada tek yumurta ikizlerim erkek diğerinin kız olduğunu öğrendik. 6. ayıma kadar kendi dr. uma gittim ama orası özel olduğu için doğum bize 100.000 tl ye mal olabilirdi, felik felik dr. aradık,, ayrıntılı ultrasonda gittim dr. um çapa da prof. ismi verdi,, hiç memnun kalmadım,, adam o kadar olumsuzdu ki,, sürekli lafı niye birini aldırmadına getiriyordu,, ben hep o canı ben vermedim ki ben alayım dedim,, neyse düşündükçe bile sinirlemi bozacak olaylardan sonra 28. haftada cerrahpaşa da bir prof. gittik adam sakince işini yapıyordu,, hiç olumsuz şeyler söylemedi,, bebişlerim kilolarıda sağlıklarıda iyiydi çok şükür, 30. haftada ciger geliştirici iğnemi oldum.. 32. haftada ağrın olursa hemen gel dedi drum kasılmalara dikkat diyordu,, ben bu kasılma nasıl oluyor diye arkadaşlarıma soruyordum,, bu dönemde gebelik alerjisi oldum midem bulantısından sonra en zorlayan şeydi beni,, ocak ayında kar yağmıştı,, gizliden karı alıp karnıma sürüyordum,, annem görünce torunlarım üşüyecek yapma diyordu delikafadulden dayanılmaz kaşıntı vardı, bir ara gülsuyu iyi gelmişti onu sürüyordum, ilacım vardı ama kortizonlu bir ilaçtı çok az sürebiliyorsun sonra yine kıpkırmızı bir göbek, geceleri bez ıslatıp karnıma koyuyordum, kuruduğu an kaşınıyordu çünkü,, öylelikle 36. haftaya geldik,, kontrolden sonra dr. um yatış verdi, 36+2 de almaya karar verdiler sonra durum iyi gidince 37. haftayı bekleyelim dediler, hastanedeki dr. ve hemşireler şaşırıyordu, ne kadar az kilo almışsın, rahim ağızın benden bile iyi, kan değerlerin benden iyi daha neler neler,, çatlatacaklardı resmen :bbo: nst ye bağlanmayı hiç sevmedim,, herkes gidiyor, ben yarım saatte anca çıkıyordum,, ama bebişler çok hareketliydi maşallah,, doğuma bir gün kala sancım çıkmıştı,, 37. haftamda salı günü sabah aç bitap doğuma alınmayı bekledim,, ama acil hastalar girince beni 12 ye kadar beklettiler, ben kendimi kötü hissedince eşim şekerimi ölçtü, 55 e düşmüştü, bir bağırdı koridorda apar topar beni ameliyata aldılar,, ben girmişim 15 dak sonra bizim oğluşları çıkarmışlar, sonrasında kızımı,, asansörde abim resimlerini gösterdi,, hayal meyal hatırlıyorum sürekli iyiler mi diye sordum,, çok şükür benim arkama odaya getirdiler üçünü de sonrasında 5 gün hastanede kaldık,, benim kanamam çok oldu 2 ünite kan verdiler,, bir oğlumun sarılığı biraz yükseldi, bir gün ışın tedavisi aldı, sonrasında çok şükür evimize geldik.. 59 kilo hamile kaldım 76 da ameliyata girdim,, hastane dönüşü 62 ydim.. o 3 kilo hala göbeğimde :1rolleyes: Kazım Selim 12:40 2460 gr. 48 cm Ömer Eren 12.41 2300 gr. 48 cm Elif Nur 12.42 2650 gr 49 cm Rabbim bekleyen isteyen herkese sağlıklı ve imanlı evlatlar nasip etsin inşallahhh

Benim de vaktim olduğunda yazarım inş. 2 kelimeyi bir araya getirip yazana kadar, klavye, mause herbiri biyere çekiştiriliyor. Müsait zamanda inş. tarcınım sen döktür bence bakıcın, annen siz maaşallah kalabalıksınız.tria mucize

tarcın ya sende yazmıssın canım sanada masallah ya... bende hayalım otuzları gormek ıdı ama malesef kısmet olmadı... bende yazayım bı ara resımlerını koy ya... yerım onları ben ya rabbım cok guzel omur versın hepsıne ınşşşş kadesa

pitos cok güzeldi ya 33 haftayi bitirmismiydin canim, ben yine unuttum kac kilo almistin. ben simdi 16,200 gr olmusum.tria mucize

uzun ama çok tatlı bir hikaye, 5 dakikanızı ayırıp okuyun lütfen :) elitu Rabbim sen yardımcımız

evet talicim öyle olmuş canım küvezde önemli olan kilo olayı değil çocuğun kendi kendine nefes alabilmesi yada herhangi bi probleminin olmaması. sen bunlara takılma tatlım hayılısıyla az zamanın kaldı merak etme küveze girmeleri demek illa yaşamsal sorunları var demek değil hepimizinkiler küveze girdi ister sorunlu olsun ister koruma amaçlı olsun inşallah seninkilerde hiç gerek kalmadan yanına gelirler

pitos canım çok güzeldiii,, bayılıyorum doğum hikayeleri okumaya özellikle bizim gibi mücadelelerle bebişlerine kavuşmuş olanların hikayeleri,, Rabbim seninkileride hayırlı evlat eylesin.. bu arada ilk atışta tutturmuşsunuz hemde 3 tane bende kan testinden sonra eve gelince hemen annemi gönderip idrar testi aldırdım,, ömrü hayatımda ilk defa çift çizgiyi gördüm :)) hala saklıyorum..

Kızlar sonunda okuyabildim hikayelerinizi.. ufff dedim ya valla midem burkuldu burkuldu durdu, nasıl heyecanlandım. gözlerim doldu defalarca. neler yaşamışsınız, neler atlatmışsınız. alnınızın akıyla onları yaramazlık yapacak hale bile getirmişsiniz, maşallah. bir yandan da dedimki ne kadar şanslıyım Allahım bana da nasip edecek inşallah o günleri. inşallah bu sayfaya bende yazabileceğim hikayemizi. yupppiiiiii yaşasın üçüzler tria mucize

sakin ve stresten uzak olursan, gelecek endişesi içerisine girmezsen, tevekkül edersen onlar daha mutlu olacaktır canım,, inşallah sende sağlıkla kucağına alacaksın,,, bebişlerinle nasıl istersen öyle iletişime geç güzelim, çünkü sen onların annesisin, hayatta en önemli varlıklarısın onların.. T

tiracım çok güzel bir doğum hikayesi Rabbim bebişlerini size bağışlasın,, benim hikayemde biraz seninkine benziyor,, açeyla

benim dogum tarihim haftaya carsambaya alindi, cocuk doktoru geldi konusmak icin anlatti yalvardi lütfen dedi 32 haftayi bitir öyle alalim dedi acil birsey olursa zaten alacagiz dedi hemen dogum sancilarin var ama ilaclarla geciyor dedi, cok yalvardi bende bir bildigi vardir dedim 8 gün daha dayanacam kizlar, kadin doktorumlada konusmus zaten ondan sonra benimle konustu. tarcinim Rabbim sana

Allahım emeklerimizi boşa çıkarmasın. Hayırlı evlatlar olsunlar inşallah. burcinn Ayşenur ve Çınarın

kızlar bi solukta okudum yazdıklarınızı benim bir süredir bebişim olmuyor eşim belki varikosel ameliyatı olcak morfolijimiz %1 lerde ama olsun ben sizlerin bu güzel hikayeleriyle umut doluyorum çok zor şeyler yaşamışsınız ama başarmışsınız ya hepinizi canı gönülden kutluyorum. allah bebişlerinizle eşlerinizle uzun ömürler nasip etsin inşallahhh...tria mucize

Okurken çok duygulandım. Çok zor şeyler yaşamışsınız. Çok güzel doğum hikayeleriniz. Bende geçen sene ikizlerime hamileydim. Evlenmeden önce hep ikiz bebek isteğim vardı. Allah bana doğal yolla bu mutluluğu yaşattı kısada olsa.18. haftamda meleklerimi kaybettim erken doğumla. Hala içimde tekrar ikiz bebek özlemi var. Hala ikiz anneleri topiğini takip ediyorum. Bir an sizin hikayelerinizi ve diğer ikiz annelerinin doğumlarını okuyunca mutlu oldum. O kadar ilerilere kadar gelemedim ama içime bir umut serpildi işte. Rabbim hepinizin yavrularını bağışlasın, uzun ömürlü kılsın. Bebeklerinizi nazardan korusun.

canım allah gönlünüze göre versin hepimiz aynı yolardan geçtik biraz zaman aldı ama sonunda oldu inşallah sende bizimle burda paylaşırsın yaşadıklarını bengisu82 İki Cennet kuşunun

kızlar hikayelerinizi yazın nolurr biliyorum işiniz çok zor ama harika bi topik bu okudukça umut oluyor... xxnilxx

Bütün üçüz annelerine ve bebeklerine kocaman bir maşallah diyorum. Gerçekten harikasınız:) . push ;

amin canım sagol güzel dileklerin için inşallah sende en kısa sürede gönlündeki bebeklerine kavuşursun.

merhaba tria cım doğum hikayeni okudum galiba bursada doğum yapmışsın bizde bursa düşünüyoruz acaba hangi hastanede yaptın yardımcı olurmusun şimdiden teşekkürler...

bende okurken çok duygulandım ikiz annesi olcam bende zorluklarını şuanki haftlarda yaşıyorum ama seninkinin yanında benimki hiç gibi geldi rabbim evlatlarına uzun sağlıklı ömürler versin sizi birbirinizden hiç ayırmasın... dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

hepinize 41 kere maşallah ne güzel haftalarda yapmışsınız doğumlarınızı. ben de üçüz gebeyim, şuan 29+3'üm. inşallah çoğunluğunuz gibi dayanabilip 36 yı görürüm esmerhatun66 Hunili Anne Anneler