ve sonunda annemi de delirtmeyi başardım ağlıyorum diye kızdı şimdi annem de ağlıyor ben ağlıyorum annem ağlıyor kocam mutsuz çevremdeki herkesi mutsuz ediorum onlara da acı çektiriyorum herşey benim yüzümden herkes benim yüzümden:...( M

Canimm Allahım Sabrını arttırsın inşallah.. Öyle kötü oldumki geceden beri kaç kez yazıp siliyorum... Ben bebeğimi kaybetmedim ama canım diyebileceğim biri 3 kez ustuste kaybetti hepside farklı nedenlerden... biliyorum, anlıyorum o yüzden neler hissedebildigini... Allah eşinle sana sabır ve saglık versin ki yeniden bir bebek sahibi olabilesiniz.. Cennetteki kızına bir kardes versin kucağınıza Rabbim tez vakitte hayirlisiyla.. Ama hiç korkup endiselenme nolur... belki beklemen daha doğru olabilir ikinci için ama hiç korkma ustuste sezeryanda o kadar zor değil.. Yeterli saglikla al bebeğini kucağına... Yanlış anlamamissindir umarım beni canım.. Allah yar ve yardımcın olsun... yesho mutlu anne, mutlu

bana vakit ayırdığın için öncelikle çok teşekkür ederim... beni benim gibi insanlar anlayabilir bende o insanları anlyabilirim şükrediyorum dua ediyorum ama bazen neden demekten de kendimi alamıyorum kimi zaman delirmeye başladığımı düşünüyorum kimi zaman hala karnımdaymış tekme atıyormuş meleğim gibi hissediyorum ne yapacağımı ne düşüneceğimi bilemiyorum bazen ölmeyi düşünüyorum ama eşim 13 yaşında annesini kaybetmiş şimdi evladını kaybetti bir de beni kaybederse ne yapar onun için yaşamaya çalışıyorum yaşayabileceğim kadar yemek yiyorum yaşayabileceğim kadar su içiyorum.. elimden başka hiç bir şey gelmiyor yesho mutlu anne, mutlu

dilerim ki allah tan hayırlısıyla güsel bir doğum yapasın ve sağlıklı bir bebeğin olur inşallah bende yeri geliyor kendimi suçlıyorum yeri geliyor dr u suçluyorum sanki bi suçlu olmak zorundaymış gbi hissediyorum sanki acım o zaman hafifleyecek gibi geliyor dua etmeye devam et canım... benim de dualarımdasın...

elbette ki erkekler bizim kadar duygusal değiller... ama hakkını yemeyeyim kocam bir hafta da 3-4 kilo verdi benden gizli gizli ağladı saklamaya çalışsa da şişen gözlerinden anladım bunu ben bebeğimle anne-kız olmayacaktım iki arkadaş olacaktık o benim herşeyim olacaktı bu şehirde kimsem yok kime arkadaş dediysem bi şekilde kuyumu kazmaya çalıştı kimseye güvenim kalmadı çevremde güvenebileceğim kimsem de olmadı zaten kızımla gezip tozacaktık kızımla dertleşecektik bu yalnız dünyamda o olacaktı benim gün ışığım ama olmadı ben yine yalnız kaldım kimsesiz kaldım( şuan bi bebeğim olsun çok istiyorum ama 1 yıl çocuk yapmamız yasak ve 2. çocuğumu da kaybetme riskim çok yüksek:...( A AED

Sevgili hnf Rabbim sana ve diğer arkadaşlara da sabırların en kuvvetlisini versin. Elbette ki evlat acısı kolay birşey değil Rabbim kimseyi ne çocukla nede çocuksuzlukla sınamasın. Bence çevrendekiler seni anlamıyor değildir, sadece acını artıracak şeyler yapmak, senin daha çok yıpranmana müsaade etmiyorlardır aslından biraz yanlış tabi ki acını taze iken doyasıya yaşamalısın, ağlamalı içini boşaltmalısın. Daha kırkın bile çıkmamış çok yeni. Ailene, çevrene anlatamıyorsan buraya gir anlat içinden geçenleri. Rabbim cennetteki şefaatçine yeni sağlıklı kardeşler nasip etsin. O çalıştığın hastanede acıların evet hep yıpranacak ama sen hamileliği bildiğin için hamilelere daha çok yardımcı olmalısın, bebek gördün mü evladını hatırlayıp onun yerine birkez sevmelisin. Evet hiç kolay olmayacak ama zaman herşeyin ilacı. Derdi veren Rabbim dermanı da nasip eder. Dilerim tekrar anneliği tadarsınız Allah yardımcınız olsun.

amin canım aminn ne hissettiğini anlayabiliyorumm seda1986 çooook

dularınıza ihtiyacım var:..( benim kızımda umudumuz bittiği anda gelmişti ama olmadı...

günüm kötü geçti biliyonuz mu işte(((((((((

yanlış bişey yazarsam kusura bakma. sadece seni iyi anladığımdan telaş yaptım. bi an önce kafanda fikirler oluşturup daha iyi, daha sağlıklı, daha yararlı düşünmeni sağlamaya çalışıyorum.

amin... rabbim sabır ve akıl ihsan eylesin bana...

kuzum döktürmüşsün yine ay ay aynen canım ağla sakın kendini tutma hemde bağıra bağıra ağla en fazla 5 dakka sürer sonra rahatlıyorsun elif abla günüm kötü geçti yapamıcam galiba ama çalışmak zorundayım ama kendimi veremiyorum işe

baskalarini tekrar yapmak gibi olmasin ama bende ne yazacagimi bilmeden sadece tepkisiz kalamadigim icin girdimm cok üzüldümm gecmis olsun ALLAH sabrini versin

canım içinden geliyorsa namaz kıl... yada yasin oku.. tavsiyem...

canım ilk önce başın sağolsun diyorum gözyaşları içinde okudum yazdıklarını yüreğimi parçaladın çok acı bir durum heleki orda çalışman dahada acı ama inş çok çabuk toplanırsın.. bu nasıl bi acıdır ya rabbim kimseye yaşatmasın kimseyi evladıyla sınamasın.. herşeye rağmen güçlü olmalısın canımm

canım benim üst üste sezeryan olmak beni korkutmuyor ya da üzmüyor beni ayrıca üzen şey meleğime kardeş istiyorum ama meleğimin hastalığı kardeşinde de görülebilir ve 2 kat daha riski var... ya yine kaybedersem:...(

sabah sabah ne çok ağladım mideme bişeyler oldu boğazım düğümlendi allahım inşallah sağlıklı evladı versin bi an önce kucağına dünya imtihan dünyası bunu daha iyi anladım O

canım yanıyor içim acıyor ben her gece sabaha karşı 5 te uyanıyorum eşimin telefonu çalacak ebru 'onur hastaneye kadar gelsene diyecek' içime kızgın yağlar dökülecek işin kötü yanı da arayan kişi arkadaşım yenidoğan yoğun bakımın sorumlusu hastane de eşimle çalıştığımız yer her işe gittiğimde ben biraz daha yıkılacağım... ben düzelmeye çalıştıkça gözümün önünden başka bebekler geçecek... benim bi an önce hamile kalmam gerek ama dr um 1 yıl beklemen gerek sezeryan oldun vücudunun toparlanması gerek dedi peki bu 1 yıl nasıl geçecek sanki 1 asırmış gbi geliyor zaman hiç geçmeyecek ben çocuk sahibi olmayacakmışım gibi geliyor... meleğim de gelişim geriliği vardı o yüzden bi sürü sağlık problemi çıktı birinci bebekte gelişim geriliği varsa ikincisinde 2 kat daha risk oluomuş ya yine aynı şeyleri yaşarsam:...( P

kırkım çıkana kadar kaldı annem benimle... Her an her saniye ağladım... Annemi arayıp beni soranlara "fatma hiç iyi değil çok kötü deyip dedip ağladı... Ben ağladıkça bana kızdı... üstelik tansiyon hastası, ben ağladıkça tansiyonu yükseldi.. Sonra dank ettiki bende annemin zeynep duru'suyum... şimdi annemin yanında ağlamıyorum... Eşimin telefonunda doğum yapmadan önce çektiğim karnımın resmi vardı... Elimde kalan kızıma dair tek resim... ben ona bakıp ağlıyorum diye eşim resmi silmiş telefonundan... Benim iyiliğim içinmiş... Bir kez daha öldürdü beni haberi yok... kızımı sardığım bi battanye bile olmadıki kokusu gitmesin diye poşetin ağzını sıkıca bağlayayım... Hiç kucağıma alamadımki... Sütümü sağdım, hortumla beslediler yavrumu benim... Inan bana keşke dedim yazdıklarını okuyunca, keşke meleğimden geriye kalan onun dokunduğu herhangi bir şey olsaydı kalan bana...

temennilerin için çok teşekkür ederim... umarım bir gün tekrardan anne olabilirim ve umarım bu sefer evladım beni bırakıp gitmez...

rabbim sabırlar versin.. hakkınızda hayırlısını nasib etsin inşallah..

hnf 10 arkadaşım başın sağolsun ben de melek annesiyim seni çok iyi anlıyorum bu topiği açıp içini dökmekle iyi etmişsin. Ben de burada kendimi toparlamıştım benimle benzer acıları yaşamış olan arkadaşlarla. Bu arada şu an acın çok taze ama bir süre sonra daha sakin düşünebileceksin bence doktorun dediği gibi bir süre bekle hem ruhen hem bedenen hazır olduktan sonra tekrar gebeliği düşün. Anladığım kadarı ile tüp bebek yaptırmak zorunda değilsin ve bu da büyük bir avantaj. Gebe kalmadan önce de birkaç farklı doktora gidip yaptırman gereken tüm testleri yaptır ondan sonra gebe kal ve tüm bu süreçte de Rabbimizden başka sığınacak ve yardımcı olacak hiç bir kimsemiz yok bunu da unutma arkadaşım.

9 ay boyunca neler hayal etmiştim neler düşünmüştüm oysa şimdi kurabileceğim bir hayalim yok umudum yok bana bakan bir çift göze o kadar çok ihtiyacım var ki anlatamam 13.12.11 de doğdu yağmurum 16.12.11 de bana veda etti sadece 3 kere görebildim kızımı yoğun bakımdan çıkamadı meleğim oysa ben hep bekledim iyileşecek ve biz ewimize gideceğiz die bekledim ama olmadı meleğim ewine gelemedi beşiğine yatamadı ona aldığım hiç bir kıyafetini giyemedi küvezdeyken battaniye istediler ona sardılar kucağıma verirlerken 10 dk bile durmadı kucağımda o battaniyesini bi poşete koydum ağzını sıkıca kapattım meleğimin kokusu gitmesin diye... doğum yaptığım hastanede çalışıyoruz eşimle 2 ay sonra işe başlıcam ama yenidoğan yoğun bakımın önünden nasıl geçeceğim bilmiyorum hamile kadın görmek istemiyorum bebek görmek istemiyorum canım yanıyor kimse beni anlamıyor annem şimdiliik bende kalıyor ona doğru bakıp anne ben senin ewladınım bak yanındayım ama benim ewladım yanımda değil diyorum ama içimden diyorum çünkü o bile beni anlamıyor doya doya bile ağlayamıyorum buna izin bile vermiyorlar eşim gözümün önünde eriyor herşeyi içine atıyor korkuyorum ya ona da bişi olursa diye o yüzden güçlü gibi gözükmeye çalışıyorum ama çok yoruldum dayanacak gücüm kalmadı duvarlar üstüme üstüme geliyor daha bir hafta olmuş evladını kaybedeli internette ne işin var diyen olursa uzandığım çekyattan sadece lavaboya gitmk için kalkıyorum o kadar içime atıyorum ki herşeyi belki beni tanımayan birileri vardır die benim gibi evlat acısı çeken beni anlayan biri vardır die düşünüyorum... P

canım benim bilmezmiyimmm bende çok ufakken kaybettim meleğimii ama acısı hala içimdeee... herşey anlamsızlaştııı... Allah'ım tez zamanda acını hafifletsin inşallah ve en kısa zamanda kucağına hayırlısıyla alacağın bebek nasip etsinnnn... Unutma ki bize gelen herşey Allah'tan ben hep böyle dedim kendime yeri geldi hamile gördüğümde ağladımmm.. yeri geldi suçladım ama naparsam yapıyım sonuç değişmeyeceği için Allah bilir dedimm.. ve tam 1 yıl sonrasında yeniden hamile kaldım şimdi korkuyla devam ediyorr.. daha dün akşam bile rüyamda bebeğimi kaybettiğimi gördümm. ondan bugün çok kötüyüm çok etkilendimm. sadece ALLAH'A DUA EDEBİLİYORUM. Sağlıkla ve hayırlısıyla kucağıma almayı nasip etsin... herşey zamannn... Allah'ım inşallah gördüğün son acı olsun buuu...

hnf10 merhaba. Herkese merhaba az önce üye oldum. Öncelikle geçmiş olsun demek istiyorum ama hemen geçivermiyor acılar maalesef. Bundan tam üç ay önce ilk bebeğimi annesinin minik tavşanını kaybettim.11 haftalıktı daha 8. haftada kalbi durmuş miniğimin. Ve vedalaştık. Geriye acabalar, nedenler, kader kısmetler, bi de ne zaman ölürsem aklımdan çıkacak bi durum kaldı. Ben bunları 11 haftada bağlanıp yaşıyosam sana Allah sabır versin, güç kuvvet versin. Sakın kahretme hiç bir şeye, küstürme beynini bedenini. Acil şifalar.

desene sende benim gibisin... sende diyor musun eğer yaşasaydı şuan şunu yapardık bunu yapardık diye ben hep durmadan bu tür cümleler kuruyorum:..( sen niye kaybettin meleğini? . push ;

saol canım rabbim sana da sabır versin.. dünyada hiç bir acı bu acı kadar kötü değil(

yooooo sakın benim yüzümden suçlu hissetme rabbim mutluluğuna mutluluk katsın kimsenin mutluluğunda gözüm yok ağlama üzülme çocuğuna sarıl sadece ben sarılamıyorum sen sarıl ben öpemiyorum sen öp ona hiç bağırma onu hep sev:...(( A AED

rica ederim ne demek çok sevindim için rahatladığı için biraz olsun ah tabi ya lohusa olduğunu unuttum, tabiki tesbih çekebilirsin günah olurmu hiç tam tersi, tesbih çekmek, salavat getirmek, dua etmek hem sevap hem de terapi gibi. eşinin psikiyatriye gitmeni istememesinin nedenini anlayamadım. psikolog anlık olarak rahatlatır ama bu sonuçta ağır bir travma ve neden boşuna daha fazla acı çekesin ki. yani ben ilaç meraklısı gibi görünmek istemem ama yararını çok gördüğün için söylüyorum, yaklaşık 5 aydır cipralex 10mg kullanıyorum, hiçbir yanetkisini görmedim doktorun dediği gibi olaylara daha sakin bakıyorum, birşeyi uzun uzun düşünüp, kurgulayıp, vesvese yapmıyorum yani bunlar ilacın etkileri.. daha olumlu düşünüyorum. hayata daha pozitif bakıyorum kısacası. ve iyiki arkadaşımı dinlemişimde psikiyatre gitmişim. sen de bunu bir düşün derim canım.. ayrıca hemen başka çocuk istiyosun diye meleğine ayıp falan etmiyorsun bu çok normal ben de bu yollardan geçtim be burada gördüm ki herkes bu süreçten geçmiş. sonuçta onun senin hissettiklerinden haberi yok o mutlu mesut cennet bahçelerinde koşturup duruyor çünkü. lütfen hiçbirşey için suçluluk hissetme. duygularının dengesiz olması kadar normal bişey olamaz. yaşadığın beklenmeyen, istenmeyen bir olaydı, sonuçta bir kayıp yaşadın, üstelik lohusasın o da ayrı bir sendrom.. nekahat dönemindesin, hormonların ve vücudun eski haline dönmeye çabalarken duygu dünyanı altüst ediyor, ama inan ki herşey düzelecek zamanla, bakburada sana da mesaj yazan Doruk var ya, anlatsın sana, geçen ay nasıldı beni deli etmişti çok kötüyüm benim suçum ben sebep oldum şöyle böyle diye daha bir sürü yakınmaları vesveseleri vardı ona da sana dediklerimi dedim herşey azala azala rayına oturacak dedim ve şimdi görüyorumki daha iyi daha mantıklı, artık insanlara teselli verecek kıvama gelmiş maşallah. şekerim ben sana özelden facebook için ismimi cismimi yollamaya çalışçam galiba facede ismim çıkmıyo eşim ayarlamıştı ama dur bakayım değiştirmeye çalışıcam birbirimizi ekleyelim.. çok geç oldu Allah rahatlık versin hepimize uyku vakti gelmiş çoktan, inşaallah çok huzurlu ve kesintisiz bir uyku çekersin canım..

uykusuz bir gece daha geçireceğimden adım gibi eminim(( ben sadece sabaha karşı uyuyabiliyorum eşim ilaç kullanırsam daha kötü olacağımı düşündü cipralex i biliyorum daha önce kullanmıştım şuan düşünüyorum da daha önce ne salak saçma şeyleri kafaya takıp kullanmışım o ilacı yararlı bi ilaç ama lohusalığım bitmeden ilaç kullanmam ne kadar doğru olur bilemiyorum... insanın kendisini suçlaması çok kötü bir şey ben ve eşim sağlıkçıyız eşim günde kaç kişinin hayatını kurtarıyo ama gel gelelim kendi yavrumuza bi faydamız olmadı biraz da bu konu da kendimi suçlu hissediyorum başkasına yaptıklarımızı kendmize yapamadık bu çok kötü bir duygu(( umarım bende doruk gibi zamanla iyi olurum ya iyileşeceğim ya delireceğim başka seçenek yok((

kıyamam ben sana canım benim mecbur çalışmak zorundayız ki bu devirde şartlar durumlar belli bnde senin gibiyim çalışmya başlayınca iş yerindekiler ayrı konuşacak hastaların klasik sorusuydu bu çocuğun var mı o sorulacak hem de her zaman kime ne ki?

okadar zor okadar zorki... Gözlerimde hep bir damla yaşla dolaşıyorum. Bazen akıyo, bazen kalıyo... Rabbim sabır versin hepimize... Kimse annesi gibi yanmaz yavrusuna babası bile... Rabbim hiç bir anneyi böyle imtihan etmesin...

Canım benim kendimi suçlu hisettirdin bana. Bence sende mutlu bir anne olmalısın bunu zamanla sağlayabilirsin, herşey henüz çok taze. Senin yerine koymaya çalışıyorum kendimi, yaşadıklarını anlamam, bilmem imkansız ama tahmin edebiliyorum... ve insan olarak inana bende okuduklarımdan sonra çok derin üzüntü hisediyorum. İnanmanı isterim ki şuan bende seninle ağlıyorum. Yanlış bir şey söylemekten çok korktuğum için kısacık yazıp geçtim. Sakın etrafındakilere aldanıp ta içine atma ve eşine güçlü görünmeye çalışma bunlar senin duygularını ötelemekten ibaret sadece, nerde olursan ol ağlicaksan ağla hatta çığlık at iyi olmanın yolu önce içindekilerden kurtulmak. şuanda yeniden hamile kalmayı istemen çok normal ama önce zihnen sağlıklı olmayı hedeflemelisin beden zaten kendini toparlar. Lütfen içine atma hiç bir duyguyu...

canım benim desteğin için çok saol yazdıkların bir nebze olsun içimi rahatlattı yani yaşadığın kötü olaylar değil önerilen dualarımdasın demen benim içimi rahatlattı şuan lohusalıyım yani kanamam var namaz kılamıyorum ama kendi kendime hep dua ediyorum günah olur mu bilmiyorum ama tesbih çekiyorum içimi böyle rahatlatmaya çalışıyorum ben psikiyatriye gitmedim eşim istemedi psikoloğa gittim o gün konuşunca rahatladım hiç ağlamadım ama ertesi gün yine aynıydım( aslında psikiyatriye gitsem iyi olacak geceleri uyuyamıyorum meleğim gözümün önünden gitmiyor geceleri kendimi daha kötü hissediyorum duvarlar üstüme üstüme geliyor senin de başlarda dediğin gibi şuan bi yavrum olsun diye yanıp tutuşuyorum ama sonra kendimden utanıyorum sanki meleğime ayıp ediyormuşum gbi geliyor onu kaybedince hemen başka bir bebek düşünmek suçmuş gibi geliyor ne düşüneceğimi nasıl hareket edeceğimi şaşırdım dakikası dakikasına uymayan biri oldum dengesizleştim istersen özelden msj at facedeki ismini seni ekleyeyim ben daha yeni üye olduğum için msj atamıyorum

:...( benim hep boğazım düğümleniyor konuşmak istiyorum konuşamıyorum:..( içim acıyor

canım çok geçmiş olsun. Rabbim bi daha yaşatmasın. bende aynı şeyleri yaşadım. ama benim bebeğim daha küçüktü kaybettiğimde. ne kadar zor dimi insanın en yakınının bile onu anlamaması... anlayamazlar çünkü evlat kaybetmediler. şu dünyadaki en acı şey hakikaten evlat acısıymış... ben 22 eylülde kaybettim melis ahsenimi:))) sana ağlama, kendini hırpalama demiyorum. ağla hemde bağıra bağıra. içine atma yeterki. ben öyle yapamadım kafayı yiyecem zannettim. eşim evden çıksa da ağlasam diye bakıyordum. acısı hiç bir zaman geçmeyecek ama inan bana hafifleyecek. bizden çok daha kötü durumda olanlarını gördüm. kimisi hiç hamile kalamıyor. kimisi 9 kez düşük yapmış. bunları okudukça daha çok şükrediyorum rabbime. enazından hamile kalabiliyoruz. bizim cennette şefaatçilerimiz olacak inşallah onlar. sen, ben şimdi oldukları kadar onlara bakamaz mutlu edemezdik. bide böyle düşün. tabi anne yüreği diyorlarya mantığı, acıyı reddediyo. ama acımızı hafifletecek tek yol yeni bir bebek, meleklerimize kardeş...

burda hiç tanımadığım insanlara derdimi kolay anlatabiliyorum benim gibi meleğini kaybeden insanlarla konuşunca rahatlıyorum annende en doğrusunu yapıyor aslında çünkü bazen insan yakınlarına bişileri anlatamıyor ya da anlatmak istiyor ama ilgisizce geçer herkesin başına geliyor deniliyor ya işte o zaman yalnızlığına yalnızlık katılıyor:..(umarım sende bi bebek sahibi olursun inşallah onu kucağına alır öpüp koklarsın... ve umarım bi gün bende kucağıma alırım yavrumu... ABERK Canım

insan ağlayınca açılıyor ama bende senin gibi ağlamaya başladığımda durduruluyorum avazım çıktığı kadar bağırmak ve ağlamak istiyorum gündüzleri öyle böyle vakit geçiyor ama geceleri hiç vakit geçmiyor duvarları karış karış ezberledim ben duvara bakıyorum duvar bana bakıyor ve bir türlü sabah olmuyor:..( elbette rabbim böyle uygun gördü ama dayanmak çok zor be canım herşeyi hazırdı bir tek meleğim eksikti tamamen eksik kaldı((

çok saol teşekkür ederim meleğime kavuşmayı o kadar çok istiyorum ki anlatamam umarım bende sizin gibi bir gün mutlu anne diyebilirm kendime... E

şimdi hatırladım seni canım ben sana hamile görünce içim sızlıyor konusuna yorum yapmıştım canım benim şimdi yesho mutlu anne, mutlu

meleğimin arkadaşlarından biride senin meleğin nerden biliyorsun deme içimden öyle geldi öyle hissettim hemen hemen aynı zamanlarda doğmuş olacakmış ikisi de sen doğmadan kaybetmişsin ben dünyaya geldikten 3 gün sonra kaybettim rabbim hepimizin yardımcısı olsun... kelebek8 hiçbişey eskisi gibi

şu an yazacak hiç ama hiç vaktim yok. ama duyarsız kalamazdım. karşımda bir ben daha var ve onu tek başına bırakamazdım. gözünü seveyim sakin ol hnf. yazabileceğim çok şey var. saçmalayabilirim şu an. çnk o kadar taze ki acın. o tazeliğin neler hissettirdiğini neler söylettiğini bilirim. öncelikle tamamen sakin ol ve ağla. görüşmek istemediğin tek kişiyle görüşme şu anda. içinden hep dua et. O seni görüyor ve duyuyor açılan ellerini geri çevirmeyecek. şu an hiç bir cümle sana yyetmeyecek. ettiğin dualarla rahatlayacaksın sadece. tekrar tekrar yazacağım sana. aklıma ne gelirse geldikçe yazacağım. hemen şunu yollayayaım oku da. yanındayız hnf yanındayız yanındaaaaaa... seni en iyi anlayacaklar yanında olacaklar. NKOB New Kids Over the

meleğimin 2 buçuk kilo doğduğunu söylemişlerdi meğer 2 kilo doğmuş kızım o kadar küçükmüş iyileşeceğini söyledikleri gibi kilosunu bile yalan söylemişler ben üzülmeyeyim diye peki şimdi ne oldu üzülmedim mi daha da üzüldüm meleğimin bu kadar küçük olmasına gelişememesine üzüldüğüm gibi sizlerin dediklerine de artık inanmıyorum acaba yine benden bir şeyler mi saklıyorlar diyorum meleğimi kaybettiğim gibi çevremdekilere olan güvenimi de kaybettim:...(

hnf merhaba, bende bebeğimi kaybedeli bugün tam 1 hafta oldu. küçücük bir kızım olmuştu ama bende senin gibi onu toprağa verdim ve yazdığın acıların aynısını yaşadım. Herkes geçecek diyor ama unutulmuyor. Onun o küçük masum yüzü gözümün önünden gitmiyor...

Sakın öyle düşünme.. Bak benim tanıdığım sorunsuz ilk çocuğunu dünyaya getirdi koca cocuk oldu, sonraki gebeliği problemli oldu.. Tabiki tibben ne gerekiyosa yapmak lazım ama tevekkül ol biraz, korku gelmesin icine.. Hiçbirimizin garantisi yok biliyosun... Allah en kısa zamanda sana ve esine güzel günler göstersin inşallah canim

Canım arkadasım acın daha çok yeni üstelik sen bebeğini gördükten sonra kaybetmissin daha da acı Ben 4 ay önce 5.5 aylık hamileyken kaybetmiştim bebegimi acısı hafifleri ama hala icimde malesef hele bugünlerde dogum yapanları duyunca boğazım dugumleniyo çünkü yasasaydı bugünlerde doğacaktı Arkadasım isin güzel yanından bak olaya ben hep öyle yaptım bizlerin seçilmiş anneler oldugumuzu düşündüm. Cennette bekleyenin var o minik melek sana şefaatçi olacak ona geç cennete diyecekler o da annem babam gelmezse gitmem diyecek bana bir akrabamın dediği gibi o senin cennete biletin olacak inşallah ve biliyormuşum ben bir yerde okumuştum kıyamet günü ana babas yanına gelene kadar o meleklere Hz. İbrahim. Ve esi Hz. sare bir dagın üstünde bakıyorlarmış düşünsene kızın yağmurun Hz. ibrahimin yanında çok iyi bakılıyor senin bu kadar üzüldüğün goruyordur ve o da uzuluyordur Kendini bırakma esın icin ve ileride doğacak bebeklerin icin, gerekirse profosyonel yardım al Rabbime sığın dua et bol bol ve Rabbim seni sabredenlerden olmanı nasip etsin sabrın mükafatı büyük

Umudunu hiç yitirme canım, beni ayakta tutan umudum olmuştu. Ben de sebebi bilinemeyen bir nedenden dolayı 37+5 de bebeğimi karnımda kaybettim, 15 mart 2009 da. 11 ağustos 2009 adet tarihine göre 2. bebeğime hamile kaldım. 22 nisan 2010 da bebeğimi sağlıcakla dünyaya getirdim. Ben de 1 yıl arayla 2 sezeryan oldum yani. Evet her bünye farklıdır belki ama ben sezeryanlardan dolayı hiç problem yaşamadım. Sana umut olsun diye bunları yazıyorum. Ben de hiç zaman geçmeyecek diye düşünüyordum ama neredeyse 3 yıl olacak. Unutmak mümkün olmuyor ama yeni bir bebek hayata bağlıyor yeniden. Hep şunu düşün, Allah aynı şey ile insanları sınamazmış. Sen tekrar aynı şeyleri yaşamayacaksın tatlım, ben buna gönülden inanıyorum. Sen de inan lütfen.

inşallah canım okadar çok istiyorumki sağlıklı, hayırlı, uzun ömürlü bi bebeğimin olmasını. Rabbim isteyen herkese versin. bende hep aynı şeylerle suçlamıştım kendimi. düzgün beslenmedim, vitaminlerimi düzgün almadım, dikkat etmedim diye. ama biz ne yaparsak yapalım Allah onların ömrünü okadar yazmış. elimizden hiç bişey gelmez. millet hamile kalıyo, bebeği istemiyo, düşürmek için neler yapıyo yine de düşmüyo. herşey alın yazısı... ben kızımın bütün ultrason resimlerini attım. psikoloğum at dedi. ilk başta atmak istemedim. sanki kızımı atıyormuşum, onu istemiyormuşum gibi geldi. ama baktıkça daha çok üzülüyordum

canım benim inş sağlıklı bir bebeğe sahip oluruz rabbim inşallah bize bugünleri tekrardan yaşatmaz bende kendimi suçlu hissediyorum onu ben öldürdüm bunda benim suçum var düzgün beslenmedim haplarımı kullanmadım hamileliğim boyunca çok stres yaptım kardeşim kaza geçirdi ameliyat oldu 40 gün kalkmadan yattı benim evimde kaldı onu gördükçe üzüldüm... yoğun bakımdayken birkaç fotografını çekmiştim yağmurumun onlara bakıp bakıp ağlıyorum elimden başka bir şey gelmiyor onun fotoğrafına bakıp beni affet kızım diyorum ondan milyonlarca özür diliyorum bebeğimi kaybetmenin yanında çektiğim vicdan azabı da beni mahvediyor P

atamam ki canım resimlerini evet bakıp bakıp ağlıyorum belki daha da kötü olmama sebep oluyor ama kıyamam ondan kalan birkaç fotoğraf ve battaniye bebeğimin beyninde iskemi ve ödem vardı hep uyku halindeydi 3 defa yanına aldılar beni sadece bir defa gözünü açtığını gördüm ve şans eseri o sırada fotoğrafını çekiyordum o fotoğrafını büyüttürdüm hep o fotoğrafına bakıyorum... bizler böyle çocuk acısıyla can çekişirken nasıl oluyor da insanlar bebeklerini istemiyorlar sokağa atıyorlar düşürmeye çalışıyorlar... NKOB New Kids Over the

saol arkadaşım evet bende benim gibi melek annelerinin yazılarını okuyorum sanki onlarla acımı paylaşıyorum tüp bebek yaptırmak zorunda değilim ama tekrar hamile kalırsam aynı şeyleri yaşama ihtimalim şuankinden daha fazla ve bu beni çok korkutuo(( ya yine kaybedersem ya yine olmazsa(

canım benim çok geçmiş olsun.(((( çok üzüldüm. bende 29 ekimde yirmi haftalık bebeğimi kaybettim. seni çok iyi anlıyorum. aynı duyguları bende yaşadım. biz annemlerde kaldık. kimse anlamıyordu sanki beni. azıcık gözlerim dolsa hemen durdurulmaya çalışıyor. ama ağla canım dilediğin kadar ağla. o iç yangınını ancak böyle atabilirsin. ben bebeğimi kaybedeli 56 gün oldu. daha az evvel yine höyküre höyküre ağladım. bebeğin melek oldu. Allah böyle uygun görmüş demekten başka çaremiz yok. kimse sana neden nettesin demez. burada canı yanan çok arkadaşımız var. hepimizde buradaki arkadaşlarımızla teselli buluyoruz. M

canım doktorun bekle dediyse bekle bence. vücudun toparlansın, vitamin depolarını doldursun. allah göstermesin 2. de de bişey olur kendini daha çok suçlarsın bekleseydim diye. zaman hiç geçmeyecekmiş gibi geliyo ama inan bana akıp gidiyo. bende hemen hamile kalmak istiyordum. doktorum 3 ay bekle dedi. günleri saydım adeta. ama şuan biraz daha beklemek istiyorum. şubattan sonra deneyecem. benim bebeğimde anensefali vardı. o yüzden sürekli folik asit kullanıyorum ve 2. gebeliğimde tekraralama riski yüzde 5. bu beni okadar korkutuyorki. yine aynı şeylere nasıl dayanırım bilmiyorum. canlı bebeği doğurup ölmesine izin vermek inan bana kendiliğinden ölmesinden daha acı. kendimi hep katil gibi hissettim. İnşallah Rabbim bizi bi daha evlat acısıyla sınamaz. kucağımı sağlıklı evlatlarla doldurur

benimde dostlarım yok ama arkadaşım var. Dostlar çok zor bulunuyor. Arkadaşlar ise vakit geçirtiyor insana. Annem teyzemlerden sonra zaman zman parklara gider orada hiç tanımadığı insnalarla sohbet ederdi. gerçi bizim de şu an yaptığımız o ya:) Umarım en kısa zamanda yeniden bir bebeğiniz olur. Inan bende o kadar çok istiyorum ki bir bebeğe dokunmak bana ait bir varlığa. sabırla beklemeye çalışıyorum. Düşünmemeye... dediğim sana tabiki düşünme hiç diyemem aklına gelecek. Bu mümkün değil. Off ne denir ki. Güçlü ol. Başka diyecek ne var ki.. eskileirn dediği gibi zaman he rşeyin ilacıdır. Acılar dinmiyor ama kabulleniliyor ve onunla yaşamayı öğreniyor insan

öyle ama işte elimde deil herkese zarar veriyorum dakikam dakikamı tutmuyo aslına bakarsan bende yalnız kalmak istiyorum meleğimin fotoğrafını karşıma alıp saatlerce konuşmak istiyorum ama annem yalnız bırakmıo( eşim de öle tek dayanağım eşim bazen onu çok boğuyorum elimde olmadan çok üzüyorum gözümün önünde olsun hep istiyorum ona birşey olacak gbi geliyor korkuyorum ya bi gün benden bıkarda beni bırakırsa diyorum kendi kendme daha da moralim bozuluo

başın sağ olsun söylecek hiç birşey bulamıyorum. Allahım size güç sabır versin bunun tesellisi olamaz biliyorum. Meleklerin mekanı cenettir orda kavuşmanızı ve sizin iyi olmanızı dileyebiliyorum sadece. Ailene ve sana sabır dilerim.

ASLA BÜYÜDÜĞÜNÜ GÖREMEYECEĞİM YAĞMUR BUĞLEM'İM Annem bir tanem canım kızım seni bir daha göremeyeceğim bunu bilmek bana çok acı veriyor bu gece tam bir hafta olacak seni kaybedeli meleğim sensizlik çok zor kontrol için gittiğim sırada senin alınman gerekti hareketlerin yavaşlamıştı 9 ay boyunca sensiz kalabileceğimi hiç düşünmemiştim senin geleceğini öğrendikten sonra bi defter tutmaya başlamıştım sana yazıyordum senin için yazıyordum sen büyüyünce okuyacaktın annenin senin için neler hissettiğini öğrenecektin her sayfanın sonuna babanla seni çok seviyoruz yazmıştım sen bu yazıyı okuyamasanda biliyorsun değil mi kızım?ameliyathaneye girdiğim zaman aklıma gelen bütün duaları okudum hemşire ablalarınla aylar öncesi konuşmuştuk öyle olur böyle olur diye bi an da gözüm karardı uyutmuşlardı beni uyandığımda ellerim babanın elleri arasındaydı onun sıcaklığını tüm hücrelerimde hissettim biraz ayılınca odaya indirdiler beni odayı görmen lazımdı kızım her yer pembeydi bir sürü balon vardı bebekli çiçekler vardı seni getirmelerini bekledim yavrum ama getirmediler seni bana getirmediler yan odadan ağlayan bebek sesleri duydum içim cız etti benim kızım niye yanımda değil dedim bana yoğun bakıma aldık doğunca bradikardiye girdi solunum sıkıntısı var dediler düzelir dediler akşam 10 buçukta ayağa kaldırdılar odanın içinde bir tur attık ve yatağıma yatırdılar gece herkes uyuyunca kimseye duyurmadan tek başıma tutuna tutuna ayağa kalktım içimde bi yerlerde bi acı hissettim ama acıyan yer ameliyat yerim değildi yavrum kalbimdi yürümeye başladım bi elimde serum vardı diğer elimle duvarlara tutunarak yoğun bakımın önüne kadar geldim hemşire beni ayakta görünce şaşırdı sana gelmeme az kalmıştı ama gelemedim kızım gelemedim annem cesaret edemedim nefes alıp verebilmen için burnuna subap takmışlar seni öyle görmeye dayanamazdım bekledim bütün gece sabah olmasını bekledim sabah olacaktı babanla birlikte gelecektik sana ama zaman hiç geçmek bilmedi solunumun biraz düzelmişti seni görmeme izin verdiler ağlamadım annem bütün gücümü topladım yanında hiç ağlamadım odaya gidince de ağlamadım düzelmen için dua ettim ikinci gün seni üç defa gördüm üç defa emzirebildim seni ama en başta sütüm gelmedi pompayla hiç durmadan süt çıkarmaya çalıştım bir yudum bile senin için çok önemliydi en son seni gece gördüm ertesi gün yine sana gelecektim öyle umut ediyordum ama sen gece kötüleşmişsin yine burnuna subap takmışlar beyninde iskemi varmış ödem varmış solunum merkezini etkilemiş hiç gözlerini açamıyordun meğer beynindeki problem yüzündenmiş üçüncü gün hastaneden çıkardılar beni sen kaldın bebeğim yoğun bakımda seni bırakıp gitmek çok koydu bana ama sen düzelecektin o gün göstermediler seni bana eve geldim beşiğini orda köşede görünce mahvoldum boş beşiğini sevdim geleceğini söyledim o akşam babanla etmediğimiz dua kalmadı sabah olacaktı ve biz sana gelecektik baban söz verdi götüreceğim seni onun yanına diye ama olmadı be yavrum gece 05.05 te babanın telefonu çaldı gözüme uyku girmemişti ki yatakta gözlerim kapalı yatıyordum çalan telefonla hissettim birşeyler olduğunu babana ne olur beni de götür dedim beraber yola çıktık hiç bu kadar uzun gelmemişti hastanenin yolu babana dedim beni acile bırak diye o sırada o gece yanında olan hemşire geldi yanımıza hiç bir şey demedi ama ben anladım o da ağlamıştı gözleri kığ kırmızıydı o anda dünyam yıkıldı o hastanede ne bebekler kurtuldu ne canlar döndü hayata ama sen dayanamadın tutunamadın hayata... o gün mezarlığa geldim ufacıcık bir tabutun içine koymuşlar seni ben o gün seni hastaneye görmeye gelecektim be annem tabutunu görmeye değil üzerine atılan topraklar üzerime atıldı annem seni o kara toprağın altında bırakmak çok acı geldi... bazen aklımı yitirecek gibi oluyorum baban bana destek oluyor ağlama o ağladığını görür daha da üzülür diyor ama kendisi de gizli gizli ağlıyor... sensizlik çok zor kızımmm... sensiz nefes almak sensiz konuşmak sensiz bu evde yaşamak çok zor... seni çok ve çok seviyorum canım kızım...

hnf2010 canım benim acın şu an çok taze. rabbim sabrını arttırsın. şu anda en zor dönemdesin. akut dönemsin. canım kendini suçlama. rabbimiz herşeyin iyisini bilir. canım kaybetsende sen bir annesin. kızın inşallah sana şefaatçi olacak. şu dönemde kimseyi dert etme. eşin ve annen olsa bile. pepuke çok güzel yazmış. ne eş, ne anne, ne arkadaş kimse neler yaşadığımızı anlamıyor. rutine dönmemizi bekliyorlar. canım arkadaşım nete çok vakit ayıramıyorum ama burası bana çok iyi geliyor. yanlız olmadığımı benim acımı bilen içimi rahatça dökeceğim birilerinin olması bana güç veriyor. asla ümisizliğe kapılma. şeytan çok vesvese veriyor. sanırım bende biraz kapıldım ama bu dünya nasıl olsa geçiyor. burada yaşadığımız acıların karşılığını inşallah ahirette kat kat fazlasıyla alacağız. seninle uzun uzun dertleşmek isterdim canım ama çıkmam lazım. hepimiz yanındayız acını paylaşıyoruz. yanlız değilsin bunu hiç unutma canım. salsa84

bu yaşadıkların sana imtihan amaçlı verildi. olayın taze olduğu anda gösterdiğin sabır ve tevekkül büyük mükafatlar kazançlar getirecektir sana. bebeklerimiz en güzel yerde. bir damla hayat kadar yanımızda olmayacaklar sadece. ve buluşma günü geldiğinde sonsuza dek beraber olacaksınız kardeşleriyle onunla hepiniz. NKOB New Kids Over the

amin... rabbim sabır versin ben başka birşey istemiyorum... biliyor musunuz bende eşimde sağlıkçı eşim günde kaç kişinin hayatını kurtarıyor kaç kişiyi ölümden döndürüyor ama kendimize bi faydamız olmadı boşuna dememişler terzi kendi söküğünü dikemezmiş elimiz kolumuz bağlı hiç bir şey yapamadık yavrumuza bana söylemediler bile iyileşecek sandım arkadaşlarım kandırdı beni düzelir dediler eşim herşeyi biliyormuş umudu yokmuş sadece beni üzmemek için söylememiş bana kurduğu cümle orası yoğun bakım bizim ordan da bilmen lazım her ihtimale karşı kendimizi hazırlamalıyız anlayamadım bu cümleden ya da anlamak istemedim hep umut ettim dua ettim düzelecek evimize gideceğiz diye narkozun etkisi geçince kalktım ayağa yoğun bakımın önüne kadar gittim ama giremedim içeri kapının ordan geri döndüm yan odadan bebek sesleri duydum keşke kızımda yanımda olsaydı dedim... dedimmm... dedimmmm... ama olmadı:...(

Okurken ağladım. Göz yaşlarım sel oldu. hala gözlerim doluyor. Erkekler ne yazık ki pek anlamıyor ya da işlerine öyle geliyor. yazdıklarını paylaşmak istedim. Duymak bile istemedi. Tüp bebek planlıyorum. En korktuğum şeylerden biri düşük yapmak ya da yavrumu kaybetmek. sahip değilim daha bile ama düşüncesi bile içimi mahvediyor. hele ki bunu yaşamak... Yine de güçlü olup bir an önce kendini toplamalısın. 99 depreminde teyzem, teyzemin kızını ve eşini yitirdik. cenazeleri enkaz altından biz çıkardık. her şeyde biz vardık. üzerine evde çok konuşup çok ağladık. Acı yaşanmalı ki atlatılsın diye düşündüm hep. Annem depresyon geçirdi. Bizim de pisikolojimiz bozuldu. Hala bile zaman zaman düşünüp ağlarım. Annemden 8 yaş büyük teyzem ve 6 yaş büyük teyzem enkaza gelmediler bile. her şey bittikten sonra misafir gibi cenazedeydiler. hele büyük olan kendini resmen korudu. belki bencilce davrandı ama onun pisikolojisi hepmize göre çok daha iyi. Mutlaka üzülmüştür ama aynı sıkıntıları yaşamadı. demek istediğim bir an önce kendini topla. Dışarı çık. ve bunu bilmeyen insanlarla birlikte ol. Onlarla zaman geçirmek için kendini zorla. seni konuşturmayıp başka şeylerden bahsedenlere kızabilirsin ama şimdi onlara hak veriyorum. Kendini kapamak yas tutmak acıya acı katıp seni depresyona sürükler. Olan olmuş hayata tutun yeniden. Bir kaç ay sonrada tekrar dene ve hamile kal. bebeğin doğumunda 1 seneyi geçmiş olur zaten. Hiç bir şey yokmuş gibi davrananlara kızma doğrusu bu. Evden çık ve hayata tutun sevgiler

Selda Bagcan - Nenni bebek - YouTube

lohusalığımın 12. gnü malesef namaz kılamıyorum yasin okuyamıyorum( . push ;

:2::2:güzel arkadaşım aramıza hoşgeldin demek hiç istemezdim sana ama ne çare ki böyle tanışacakmışız, Rabbim bu acıyı aratacak daha büyük bir acı yaşatmasın, ne yapalım kaderimiz böyleymiş deyip sabrediyoruz. ben yürekten inanıyorum ki akıttığımız inci tanelerimizin tek bir damlası bile boşa değil, elbet bir gün karşılığını göreceğiz. Allahım sana sabırlar, gönlüne sekineler indirsin inşallah. yüreğine düşen ateş düştüğü yerde sönsün inşallah. seni en iyi anlayanlardan biri de şüphesiz benim.. minik oğlumu 6 ay önce erkenden doğurdum sezeryanla ve senin meleğin gibi 3 gün yoğum bakımda mücadele verdikten sonra cennete uçtu:2: benim ikinci çocuğumdu, Allahtan bir kızım var, teselliyi onda buldum, toparlanmaya mecburdum. çok zorlu bir sezeryan geçirdim, aşırı kanamam oldu bir sabah ve hastanedekiler aniden ameliyata aldılar,6,5 aylıktım. ben de yoğun bakımda kaldım, çok kan kaybetmişim, rahmimi son anda almamışlar. ve benim de tekrarlama riskim var. ama bu travmadan sonra tek istediğim hemen hamile kalmaktı, sanki tekar gebe kalırsam ve kaybettiğim yavrumun yerine bir başka bebişim olursa anca o zaman acım hafifleyecekti. ilk zamanlar manyak gibiydim. gece başımı yastığa koyduğum anda hesaplaşmalarım başlıyordu, doktorumdan hesap soruyordum hayalimde, kendime kızıyordum, niye öyle oldu niye böyle oldu daha bir sürü vesvese..:26:bu düşünceler hiç geçmicek sandım ama çok şükür şu an iyiyim, daha güçlüyüm, tekrar hamile kalmaya korkuyorum ama yine de istiyorum, benim yaşam riskim de var ama yine de istiyorum çünkü en iyisini Allah bilir. korunma sürem bitti ama özel sigorta yaptırdım kasım ayında ve 3 ay daha beklemem gerek, marttan sora çalışmalara başlıcam. canım arkadaşım bunları yazıyorum çünkü yalnız olmadığını anlamanı istiyorum diğer arkadaşlar gibi.. ben de senin yanındayım her şekilde. acın çok taze daha..6 ay önceki halim gibisin biliyorum. ben kızımın yanında rahatça ağlıyamıyordum bile çünkü o da ağlamaya başlıyordu, yavrum beni kaybettiğini sanmış, devlet hastanesi olduğu için çocukları almıyorlardı, anca benimle telefonda konuşunca ölmediğimi anlayıp rahatlamıştı. o da kardeşini heyecanla bekliyordu,10 yaşında kızım, harçlıklarıyla kardeşine hediyeler, badiler, patikler alıyodu, şimdi annemler hepsini kaldırmış saklamış, bilmiyorum nasip olurmu onları kullanmak.. sevgili arkadaşım etrafındakilerin seni anlamasını bekleme malesef anlayamazlar, ben bebişimden bahsedince annemler hemen lafıağzıma tıkıyolardı ben de uzun zaman önce onlarla dertleşmeyi bıraktım sanki yaşadıklarımızdan bahsedersek daha kötü olacağımızı zannediyorlar onların da niyeti bizim bir an önce toparlanmamız aslında. benim eşim bile beni anlamıyor, yoğun bakım kapısında benim için ayılıp bayılan adam daha kırkım çıkmadan eski haline döndü. kendisi bazen biraz hödük ve asabidir de.. neyse çok yazdım başını şişirdim biraz saçmaladım galiba insanın söyleyecek çok şeyi olunca şunu da yazayım bunu da yazayım derken saçmalayabiliyor. kusuruma bakma lütfen.. sana bikaç önerim var onları yazıp seni rahat bırakayım. ben hemen bir psikiyatre gittim ve antidepresan kullanmaya başldım, iyikine gitmişim çünkü pek hazzetmediğim bu antidepresan sayesinde toparlandım. tüm vesveselerim gitti. beynimi uyuşturmuyor, hayata daha kolay adapte oldum. ve puzzle yapabilirsin. ben eşimle puzzle yapıyoruz ve bu insanın zihnini rahatlatıyor. ve namaz kılabilirsin, yani inancını bilemem lütfen yanlış anlama.. ama ibadet depresyonun birebir en iyi ilacı.. Rabbinle bol bol konuş, dertleş, O seni hiç yalnız bırakmayacaktır.. ve unutma ki yavrun senden uzakta ama olabileceği en iyi yerde, Rabbinin yanında, sonsuz mutluluğun olduğu, hiç hastalanıp acı çekmeyeceği mükemmel bir yerde, bu kesin çünkü onlar günaha zerre kadar bulaşmamış minik melaikeler, biz aslında kaybolan hayallerimize ağlıyoruz, kendimize ağlıyoruz, öyle değil mi? hiç merak etme herşey geçecek, bu acı da hafifleyecek canım ve sen tekrar işine döneceksin, zamanla bebeğinden bahsetmek eskisi kadar canını acıtmıycak, daha olgun olacaksın, hayattaki ufak tefek zorluklar sana daha kolay üstesinden gelinir görünecek, insanların ota boka üzülmelerine güleceksin.. zaman herşeyin ilacı, şu anda yas dönemindesin ve anıra anıra, sümüklerin akak aka ağlamaktan çekinem, eşinle barber kafa kafaya verip duygu ve düşüncelerinizi paylaşın karşılıklı ağlaşın, haykırın, sarılın, dua dua yalvarın Rabbinize.. bu insanı çok rahatlatıyor.. sevgiyle kal şekerim, artık sen de dualarımdasın.. konuşmak, dertleşmek istersen numaramı da verebilirim, faceden de görüşebiliriz..