canım... önce denesen biraz.. işinden izin alsan.. ailenin yanına gitsen bi süre kalsan olmaz mı? yani yapamazsan onlarla en azından başka bi alternatif olur.. hem ailene nie yük olsan ki.. sen evladınız onların.. kaç yaşında olursak olalım hep cocuk muamelesi yapıp üzerimize titremezler mi..? umarım en dogru en hayırlı kararı verirsin canım :teselli: mlkhkn

ilk olarak canım şu evlenmeyi sitedm ama olmadı mantığını sl at aklından gençsn daha 80 doğumlu olmak ne k hayatının en güzel en aklıbaşında en kararlarını düzgün alacağın yaştasın başarılısın karyerin var... aklıbaşınnda bir insansın... doğru insan karşına çıkacaktır eminim ben tek çocuk olduğumdan ünv. dahl hep ailemleydim çok sıkıntısını çektm ders saat 4 te biter saat 4.30 da evde değilsem nerdesn dye aranırdım zordu anlayacağın şimd evliyim ailem hala şu yap bunu böyle yap onu sakın yapma dyorlar ben aa durun canım dedğimde bizi artık saymıyor musun dye üzülüyorlar bi saat gönül alamaya çalışyırom senin de böyle olma ihtimalin yüksek olur bunlara hazır mısın bence ailene söyle 1-2 ay senin yanındsa kalsınlar gurbaa prenses KK'nın Haylaz

Eklemek istedim.. Bence senin biyolojik saatin "evlen, evlen" diyor. Eksikliğini hissettiğin bence aşk, ve yuva kurmak. Yani şu var, şimdi mutsuzsun ama ailenle olduğunda da mutsuz olman muhtemel. Çünkü mutlu insan her koşulda mutludur. Bekarsın, özgürsün, kendi paranı kazanıyosun, mutlu olabileceğin o kadar çok neden var ki, arkadaşlarınla dilediğin gibi vakit geçirebilir, kendini şımartabilirsin. Ama sen evde ayak sesine hasretim diyorsun, ailenle olduğun zaman da o ayak sesleri rahatsız eder seni. Evlendiğin zaman da başka birşey.. Yani sen kendin mutlu değilken başkalarıyla da mutlu olamazsın..

Ailen yanına gelse biraz senle kalsa olmazmı? Ailenin yanına dönme derim, işin varmış sonuçta Oraya gittiğinde ne olur belli olmaz Birde evlilik olayına neden bu kadar çok taktınız anlamadım? DingiltereKralicesi

Bence dönme alışacagını sanmam bayramlarda gidiyorsun düşün bakalım mutlu mu geçiyor o birkaç gün sıkılıyor musun bunlara cevabın neyse ona göre hareket et. burda evlenme ihtimalim yok deme çünkü belli olmaz bu işler..29yas cok mu kötü?işin var eşin de olur mutlaka bu işler nasip.. arkadaslarının çocugu var ama senin gibi okumuşlar mı bi de bunu düşün..

sade kahve benim anlamadığın senin nasıl arkadaşın olmaz. 4 sene üniversite okumuşsun hadi 2 senede yükseği diyeyim. bu kadar sene. az mı.. insanın üniversiteden arkadaşı olmaz mı... daha sonra çalıştığın yerdede yok.. hadi iş yerinde yok, ama üniversiteden neden yok. ben hala üniversitedeki arkadaşlarımla görüşüyorum. bence biraz bu konuda suçu kendinde aramalısın. insanın 1 tane bile, nasıl arkadaşı, dostu olmaz. demek ki kimseye yaklaşmamışsın... yada sende birşeyler var ki kimse sana yaklaşmıyor..

hic arkadasim olmadigini nerden cikardin? sevgilim yok sadece neyse arkadaslar ya herkese tesekkur, yeterince yorum yapildi, herkes fikrini soyledi ben de yeterli fikir aldim sagolun . push ; O okypete

Bence ailenin yanında bocalarsın, ama evlenmeyi istediğini daha önce de okumuştum sanki.. Eğer gerçekten yanlız hissediyorsan kendini zorlama ailenle yaşa, ama sadece evlilik için orayı düşünme derim, çünkü bunlar kısmet işi. Nerden ne çıkacağı belli olmaz. C Cemre

tesekkurler donsem de ayni sartlari tekrar yakalamam cok zor olmaz sosyallesin demissin, kurslara derneklere gidiyorum tam uzerine bastin :) faaliyet alanlarim var hayırlısı diyorum artık belki de kafamda buyuttugum icin buyuk sorun haline geliyor biraz rahat birakmaya ihtiyacim var kendimi O okypete

ben de ailemden ayrı okudum istanbulda. okulum bitti, çalışma hayatımda yine istanbulda kalmayı tercih ettim. kendi prensiplerim sebebiyle ev arkadaşı ile değil, yalnız yaşamayı tercih ettim. çevremde dostlarım vardı. zaman zaman onlarla oldum. zaman zaman yalnızlığın keyfini çıkardım. ailem de büyük sayılabilecek bir şehirdeydi. onların yanına dönmemi aslında istediler ama bana da baskı yapmadılar. neticede bu önce benim hayatım. ben aileme çok düşkünümdür. ama insanın kendi hayatını kurgulaması sadece bu veri ile olmamalı. ailem yanıma gelip kaldı bazen, bazen ben gittim vs vs.. tabi ki zaman zaman yalnız yaşamak sıkıcı, yorucu. ama işim için, ideallerim için, kendi hayatımda merkez kendim olayım diye yalnız yaşamak oldukça güzeldi. evimdeki her düzen bana aitti, her kararı özgürce aldım. sonra eşimi tanıdım ve evlendim. bence dönmeyin. sabredin. yeni ortamlar deneyin. dostluklar kurun. sadece çalışma hayatı ile olacak şey değil. yalnız yaşadığın, kendine göre dizayn ettiğin süper bir evin olmuş, kahve içmeye davet edeceğin dostlar olmadıkça ne anlamı var? ayrıca bence önce iş, sonra diğer herşey.. iş bulma ihtimali önemli bir kriter dönmenizde ama ben yine de dönmeyin derim. hakkınızda hayırlısı olsun. talin

yaşadığından daha küçük bir şehir ve işin olmayabilir uzun zamandır ailenle yaşamamışsın kesinlikle zorlandığın olur ama güzel yanlarıda olur küçük yerlerde gayrı ciddi kimseler kolay giremez hayatına tabi sen izin vermezsen sonra ailenin desteğini hissedersin vs artılarıyla eksileriyle iyice düşün güzelim umarım yardımcı olabilmişimdir

yasadiklariniz 10 yil kadar önce yasadiklarima ve tereddütlerime cok benziyor.. saniyorum farkli sehirde yasayip calisan bekar bayanlarin eninde sonunda kafasini karistiran bir konu. ben de cok ikilemde kalmistim. hata ailemin bulundugu sehirden coook mükemmel bir is teklifi de gelmisti. uzun uzun düsünüp getiri ve götürülerini karsilastirip ben ailemin yanina dönmeye cesaret edememistim. cok anlayisli ve acik görüslü bir ailem oldugu halde. alistigim her türlü sorumlulugu bir yana birakip babamin sorumlulugu altina dönme fikri agir gelmisti. en basitinden kira, fatura takibi bile sorumluluktur. hepsinden vazgecersem bos bos is ve ev arasinda gider gelirim diye düsünmüstüm. iyi de yaptigimi düsünüyorum. tek basina ayakta durmayi ögrenen ve basaran birinin bunlardan vazgecmesi ve bir yere giderken evdekiler bekler endisesi yasamasi cok zor bence... iki alternatifi de cok iyi düsün ve degerlendir.. a. s.

sadece şunu söylemek istiyorum ama amacım asla kırıcı olmak değil, bir dost bir arkadaş gibi değerlendirip objektif olacagim hosgorune siginarak... sende ne var biliyo musun? üzgünüm ama komplex... farkında değilsin fakat kişiliğinden, karakterinden önce geliyor statün ben mühendisim havalarındasın ve karşı cinsi madde olarak gorusuyorsun sadece ruhuna dokunabilmeyi bilmiyorsun anlamayı denemiyorsun cunku kaliplarin var, taviz vermek gelmiyor işine önceliklerin kariyeri, maaşı, statüsü... bi kere evvela şu "kim ne der?" takıntısından bi kurtul insanlara, sonradan sahip oldukları şeyler için değil doğuştan kazanımları için değer ver... onları görmeyi dene... sen huzur aramıyorsun ki sen eş ariyorsun bi kere sıyrıl bu düşünceden yüksek ökçelerle yürüyemezsin çim üstünde, oysa sen buyu yapmaya çalişiyorsun kalıplardan kurtulamıyorsun, takıntılısın çıkar ayakkabılarını ve çimlere yalınayak bas, hissetmeyi dene kimi zaman ufak taşlar batar ayagına ama vucudundaki tum negatif enerjiyi alir toprak... güvendiğin şey kişiliğin değil, sonradan edindigin kazanımların paran mevkiin kariyerin üzgünüm ama cevrendeki insanların seni "sen" oldugun için sevdiklerini düşünmüyorum yoksa bunca takdir edilecek yönü varken niye yalnız hissetsin ki insan, niye bi başına olsun, niye ağlayacak bi omuz, 2 tek aticak bi arkadaşı olmasın başucunda? başkalarının egrisini dogrusunu muhasebe etmek yerine kendine bakmalı evvela insan... kendini eleştirmeli, kendini yontmalı, kendini hesaba cekmeli... ne kadar önde olursa olsun hep bi adım gerideymiş gibi yaklaşmalı karşısındakine... işte böyle yaptigin sürece mutlu olursun... aksi takdirde ancak oturup yılların su akmasını izlersin iç çekerek... yaş geçmektedir artık ve ne uzar ne de kısalırsın... kalakalirsin bi başına... ne zaman ki "ben"ci olmayı bıraktın, harici değil dahili yaşamaya başladın işte o zaman hissedersin aslında nefes almaya yeni başladigini... dilerim hayat sana bu günleri hatırladıgında yüzüne tebessümler kondurabilecek birini getirir tez zamanda...

yalnız kalmak bazen iyidir ama bazende insana kendi kötü hissettirir ama iş bulmakta kolay değil elbette.. bence biraz daha idare edip ailenizin yanına gittiğinizde kendinize uygun bir iş arayın eğer bulursanız hem işsiz hemde yalnız kalmamamış olursunuz yeni bir iş bulmadan işinizden çıkmayın işinizi garanti altına alın derim ben malum kriz ortamı bu zamanda iş beğenmemek lüks oldu artık bize ailenizin yanında bi iş bulamazsanızda kendinize işten arta kalan zamanlarda bir meşgale edinmenizi tavsiye ederim ya da bi evcil hayvan besleyebilirsiniz yani ben olsaydım öyle yapardım... a. sa. s KurabiYe Yeni

oyle guzel seyler yazmissiniz ki benim gibi olanlar da var dedim bu hayatta birtek ben boyle degilmisim kiminiz ailesinin yanina gitmis kimisi gitmemis herkese ayri ayri cok tesekkur ediyorum prill dedigin sey benim de aklima geliyor yani yalniz yasadigim icin cok sey yasadigimi dusunmeleri belki de bundandir... ama beni hic tanimadan boyle onyargi ile dusunen zaten gelmesin derim bir de buyuk sehirde kim kime dum duma yani, kimsenin kimseyi tanidigi yok kimbilir ne gozle bakiyorlardir bilmiyorum ki... oysa ki tertemiz bi insanim ama bunu bilecek kadar da tanimaya calismak icin kim ugrasacak.. zamanla birseyler degisir diye dusundum ama zaman geciyor hicbirsey degismiyor kendin birseyler yapmazsan ne yapmaliyim bilmiyorum tam bir cikmazdayim sanki okudugum icin, muhendis oldugum icin suc islemisim cok okuyan kizlarin sonu buymus oyle diyenler bile oldu, kendileri veya cocuklari okumayanlar benim mutsuzlugumdan pay cikarip mutlu oldular, ha iyiki de kazanamamis bak boyle olurdu seklinde oysa ki ailemi kurabilseydim bu sefer cocuk olmuyor mu demeye baslayacaklardi baskalarinin ne dusundugu umurumda degil ama surekli cevrenizdeki insanlar sizi bu sekilde degerlendirdigi zaman moraliniz bozuluyor sen emek vermissin, yuksek muhendis olmussun, iyi bir isin var bundan daha onemlisi temiz, ahlakli bir hayat yasamissin, tek basina herseyin ustesinden gelmissin bunlar onemli degil evlenmediysen adam yerine bile koyulmuyorsun bu ulkede gurbaa prenses KK'nın Haylaz