çok duygulandım Didemcim. allah analı babalı büyütsün, sizlere bağışlasın inşallah. bakalım bizim doğum hikayeleri nasıl olacak. kazasız belasız biz de atlatsak keşke... . push ; eduslu minik meleğim

kızlar okudum hikayelerinizi. mahvettiniz beni, ağlamaktan şişti gözlerim. ama mutlu son... hepiniz adına çok sevindim. ve benim için son 5 gün... korku, heyecan, merak, herşey var...

amin canım allah hepimizi korusun. haticesu hoşgeldiniz iki

Evet kizlar dogum hikayeleri topigini aciyorum ilk dogum hikayesi benden. Ilk uc ayi bulantilarla beni zorlayarak gecen ikinci uc ayi oldukca sakin ve huzurlu, son iki ayida hafif agrilarla baslayip oldukca zor biten bir gebelik donemi gecirdim. Gebeligin 8. ayinda yani 35. haftaya girdikten sonra agrilarimda degismeler baslamisti. Bi gayret evin islerini cocugun eksiklerini tamamlamaya calisiyordum. icimden bi ses bebegimin doktorlarin dedigi gibi mart 5e kadar beklemeyecegini soyluyordu. Ama her hamilede erken dogurma korkusu vardir diye gecistiriyordum.28 ocaktan itibaren suren bir agrim vardi ardindan tuvaletten ciktigimda jole kivaminda hafif sari seffaf bir akinti geldi ama oldukca fazlaydi. Hatta 2011 mart anneleri topigindede sormustum. benden bi akinti geldi diye ve herkes doktoruna sor demisti. Inatla ay agrilaridir diye gecistirdim cunku geciyordu agrilar. Butun gun gelmiyordu gece basliyordu. Buna ragmen bi hisimla hastane cantamizdakileri yikayip kalorifer peteklerinde kurutarak hazirladim. Allah tarafindan hazirlaniyordum sanki. Esim cocugun odasini badana yapmaya baslamisti sonrada mobilyasini alacaktik. gece gec saate kadar calisip isten gelip badanayla ugrasti canim benim.30 ocak gecesi o duvar kagitlarken ben yine sancilandim artik kimildayamaz haldeydim. Zar zor biseyler yedim yattim gecmedi. Acile telefon ettirdim esime. bu arada yurtdisinda yasiyoruz. Dil konusunda zorlaniyorum o yuzden esim aradi. Hastaneden agri kesici icsin. sicak su dolu kuvete otursun gecer demisler. dedikleri gibi yaptik. Esim banyoyu hazirladi oturdum sancilar geliyordu kesiliyordu. Ciktim sudan yine yattim yarim saat kesildi yine basladi. Artik dayanamicak haldeydim sabahin 5i olmustu. Kalkip giyinmeye basladim ben gidiyorum dogum olmayacaksada baksinlar dedim. Hastane yolunda dakika tutmaya basladim 5dakikada 1 girip 1 dakika suruyordu sancilar. Ama biz hala esimle agrimi kesip beni yollayacaklar dusuncesindeyiZ. Yanimda kimligim bile yok kapidan bir hisim cikmisiz. Neyse acile geldik. Nobetteki ebeler gulduler ilk once, duramadiniz geldinizmi dediler. Onlarda ihtimal vermiyor dogum olacagina. Alttan muayeneyle akinti alip test edeceklerini soyleyip gittiler hepsinin yuzunde bir gulumseme var. Birazdan sizi yollayacagiz diyorlar. Esimle eve gidip uyumayi biseyler yemeyi hayal ediyoruz helede esim yorgunluktan bitmis durumda.5 dakika sonra ebe gelip dogumun basladigini en gec 2 gun icinde olacagini, suyumun geldgini ve beni hic bir yere yollayamayacaklarini cunku bebegin erken dogacagini riskli oldugunu soylediler.35+5 gunluktum adeta soktaydik. beni bi odaya aldilar serum bagladilar icinde antibiyotik oldugunu soylediler. o gece cok hafif giren cikan sancilardan sonra sabah oldu. arada bir ebe gelip bakiyor acilma 2cm diyordu.31 ocak gunu yine aksama kadar beklediler serum serum ustune verdiler bu arada serum sudan ibaret. derken 1 subat sabah oldu. saat 8de geldiler baktilar bende tik yok ama surekli olarak her idrara cikisimda o akintidan geliyor. sanci hafif var ama duzensiz. acilma hala 2 cm. dogum odasina alip suni sanci vermek zorundayiz dediler. gectik sanci odasina serumu verdiler sancinin hafif hafif yukselecegini dayanamadigim noktaya geldiginde dugmeye basmami soyleyip gittiler. O arada esim yemek yemeye gitti. Bende sancilar oyle bir arttiki nerdeyse ortaligi yikacaktim. Daha onceden doktorumla gorusup epidural istedigimi konusmustuk. hemen odaya 2 anestezist gelip bana epidural yapacaklarini soyluyorlar. Bu arada esim geldi onu epidural yaparken iceri almayacaklarini soylediler. Dil konusundada yetersizim az konusup anliyorum. Beni tam iki sanci arasinda cenin pozisyonuna getirip igneyi yaptilar. Ama inanin bana o igne vurulduktan 10 dakika sonra hicbirsey hissetmiyorsunuz adeta cennet:)bir saat o sekilde yattim sancilar takip edildi. dakikada bir sanci geliyordu ama ben hissetmiyordum. Ebe gelip kontrol etti veeee tam 9 cm olmustu.2gun bekleyip 2 cmden yukari cikmayan acilma bir saatte 7cm acilmisti. Ebe soktaydi normalde saatte 1cm acilir dedi. bana dinlen uyu 20 dakika sonra dogumu yaptiricaz guclu olman gerekiyor dedi.20 dakika sonra 3 ebe gelip beni dogum pozisyonuna getirdi. Tam sanci gelince ikinmami soyluyorlardi ama bende guc kalmamisti. Cok zorlaniyordum. bu arada esimde yanimda bana destek oluyor elimi tutuyordu.20 dakika kadar ugrastilar. bebegin basi gorundu sarisin olacak dediler. Ama daha fazla inmiyordu. Sonunda doktoru cagirdilar. Doktorla beraber 10 taneye yakin ebede odaya dolustu. Ben soktaydim sanki butun hastane basimdaydi. Bir iki ikinma daha yaptirdilar gelmiyordu. Sonunda doktor vakum denen aleti vajinaya yerlestirdi ve son bir kez ikin dedi ve kucagima bi bez serip oglumu gogsume yatirdilar. Oglum sanki herseyden haberdar, gozlerini faltasi gibi acmis bi babasina bi bana bakti. O kadar mutluydumki hungur hungur aglamaya basladim. O ani size kelimelerle ifade edemiyorum. Melegim kucagimdaydi. Sonra hemen onu oksijene bagladilar. Erken dogdugu ve kanalda cikamayip biraz bekledigi icin.1 saat sonrada cikarip herseyinin saglam oldugunu bir sorunun olmadigini ogrendik. Su an 10 gunluk olduk ve sanki melegim hep vardi hep benimleydi. Allahima sukurler olsunki onu bize bagisladi. Allah herkese bu duyguyu yasatsin. Annelik mukemmel bir duygu...

didemcim çok güzel bir doğumla kavuşmusun kuzuna, darısı başımıza olsun inşallah.. allah kuzunuzu anneli babalı büyütsün.. sağlıkla, huzurla.. senin için yeni bir hayat başladı tecrübelerini paylaşırsan seviniriz.. H

ddiiiddeemm cnm teberık ederım okurken bende heyecnladım duygulandım Rabbm melegınle uzun guzel omurler nasıp etsn A aret Mucizemizi

canım bir nefeste okudum ne sıkılması çok güzel anlatmışsın çok teşekkürler.. ben evlendikten hemen sonra hamile olduğumu öğrendim hasretle beklemedik ama bebeğim bu kadar kıymetli.. siz bu kadar bekledikten sonra bu bebeğe sahip olmak kimbilir nasıl bir duygudur.. Canım seni tebrik eder bebeğine hayırlı uzun ömürler dilerim.. F firstNimbus

Canım tebrik ederim!!!!!! 41 kere maşallah Darısı hepimizin başına inşallah sermest hoşgeldin nazlı

Bu da bizim hikayemiz ; Eşimle 2005 yılında tanıştık..2008 yılı ekim ayında evlendik.. ben ilk günden beri çocuk istiyordum ama eşim daha zamanı var diyordu, biraz borç harç ödendikten sonra korunmayı bıraktık veee haziran ayında faranjit olmayı başarabilen ben gece 12 de acilde hamile olduğumu öğrendim tabi bi heyecan bi sevinç hastalık uçtu gitti sanki.. İlk günler her şey normaldi 6. haftada başlayan hafif bulantılar vardı 8. haftaya geldiğimizde feci bir istifra ve karnıma giren krampla tuvalette iki büklüm kalmıştım apar topar acile koştuk bebeğin kalp atışları durmuştu.. sonrası kürtaj Aylar sonra eşim bebek konusunu açtığında aslında ne kadar çok istediğimi farkettim herkes bizden bebek haberi bekliyodu ama stresten olsa gerek güzel haberi veremiyoduk.. her zamanki gibi iş dönüşü yine eczaneden umutsuzca aldığım testle eve geldiğimde yine olmycak diyodum testi yaptım 2. çizgi silik miniğim bana göz kırpıyodu işte.. inanamadım tabi bekledim odadan odaya koşup durdum ve ağlamaya başladım hemen babamıza yapcağımız sürpizi düşünmeye başladım.. önce hastaneye gittim kesin olsun die kan testimi yaptırdım eşimi arayıp hastalandığımı iş çıkışı hastaneye gelmesini söyledim eşim geldi kan verdim sonucu alır mısın hayatım dedim aldı zarfı açtı içinde bir not TATİL PLANLARINIZI BOZDUĞUM İÇİN ÖZÜR DİLERİM BABACIM.. BEN GELİYORUM.. ARTIK SENEYE HEP BİRLİKTE KISMETSEyazdım.. tatile gidicektik eşim otel bakıyodu bu arada)Eşim notu okudu bu ne makine bozulmuş galiba Merve diyerek yanıma geldi telaşe müdürü eşim bana bi şey oldu die heycan yapmış telaştan notu nasıl okuduysa artık orda koptum zaten.. neyse sonunda anladı baba olacağını Hamileliğin ilk haftalrından itibaren mide bulantılarım rahat bırakmıyodu 2 günde bir hastaneye yatıp serum yiyordum en son çareyi akupunkturda bulduk..5. ayda gebelik şekeri 36. haftada erken doğum riski derkeeen 39+2 de sezeryanla kucağıma aldım oğluşumuo gün topikte tek kaldım tek kaldım die dolanırken kasılmalrın düzenli geldiğini fark ettim gitmiycem diyodum çünkü sancı yoktu doktoru aradım hemen hastaneye git diyince mecburen ama kimseye haber vermeden gittik hastaneye nstye aldılar doğum sancıları başlamış ama ben bişey hissetmiyorumaçılma yine 1 cm birde ebe demez mi çatın dar senin normal olmaz die neyse sancı yok die suni sancı için taktılar serumu başladık beklemeye bu arada aradık annemleri doğum başlıyo dietabi büyüklerden bi ton azar nie habersiz gittiniz die neyse ki hastane yakın.. bu arada serum bitti bende tık yok yine nstye aldılar kasılmalar tavan yapıyo ama sancı yok yine bi muayne doktorum arayıp son durumu sormuş ve sezeryan için hazırlansın o zman geliyorum demiş.. herşey o kadar çabuk oldu ki baktım sonda getirdiler sezeryan olcak gidiyoruz dediler beni nst içinaldınız kimseyle vedalaşmadım eşimle konuşcam dedim eşime söylediler kapıdan.. ebe geldi sondayı takıcaz dedi ben acırmı derken taktım bile dedi takar takmaz nasıl oldu işeyivermişim sanırım heyecandanneyse ameliyathaneye inmek için kapıya çıktık ve bi baktım eşim titriyo herkes gelmiş çok duygulandım eşim anlımdan öptü vedalaştık veee ameliyathane.. buzzz gibi ben titriyorum zangır zangır doktorumu görünce rahatladım biraz sohbet muhbbet derken narkozu yedim oğlum 3.250 gr 48 cm olarak 23:13 de dünyaya geldi.. gözümü açtığımda ameliyathanedeydim bebeğim dedim çok iyi giydiriyolar dedi ebe odaya çıktım saat gece 12 ve odamda tam 13 kişiben gözümü zor açıyorum bu kim bu kim diyorumveeee o an oğluşumu getirdiler mememe yapıştı tarifi zor ama muhteşem bi his hmen emmeye başladı kuzum.. Allah herkese nasip etsin inşallah annelik çok başkaymış.. hastanede 3 gün kaldık benim toparlanmam biraz zor oldu gazım çoktu zaten sezeryan istemiyodum benim için büyük şok olmuştu sonrasında oğlum sarılık oldu şimdi iyiyiz çok şükür tek derdimiz uykusuz geceler ve gaz onuda atlatıcaz Allah ın izniylebu arada oğluşumun boynuna 2 kez kordon dolanmış açılma olmaması ondanmış iyiki sezeryan olmuş Allah bizi korumuş

aaayy canımsın ya.. nasıl agladım... Allah esirgesin seni eşini bebişini... hep mutlu olun insallah... darısı bizlerin de hayırlısıyla bebeklerimize kavusmalarına... ccoook duygulandıııımm coookkk . push ; viyole N & E &

okurken çok duygulandım uzaklara gittim kızımın doğumunu hatırladım çok istememe rağmen yenik düşüp sezeryan olmuştum ama ne güzel dimi çearesizlikten çare arıyorsun tanımadığın insanlardan yıllardır tanıyormuşçasına medet bekliyorsun herşeyin sonu sağlıkla büyüteceğimiz bir evlat yavrunu güle güle büyüt hikayeni edayla birlikte okuduk anlıyormuş gibi pür dikkat ekrena bakıyor sizleri çok seviyoruz haticesu hoşgeldiniz iki

Tebrik ederim didemcim Allah analı babalı büyütsün hayırlı evlat olsun, doğumunu çok güzel anlatmışsın, senin doğum maşallah çok zor geçmemiş bebişin seni çok üzmemiş.. Aslında doğum hikayelerini okumak istemiyordum korkar kötü etkilenirim diye ama didemcim senin yazdıkların daha çok cesaret verdi bana teşekkürler.. Tivoli

Rabbim sağlıkla huzurla büyütmeyi nasip etsin çiğdemcim. deniz bebeğimiz denizler kadar çok şanslı bir bebek olsun... A

iyi teyzesi çok şükür senin bebeğin nasıl S syble

Ah canım benim ne zorluklarla bebeğine kavuşmuşsun umarım bundan sonra çok mutlu olursunuz hiç bir zorluk çekmeden bebeğini büyütürsün. Allah bağışlasın canım.. Seni ve eşini çok tebrik ediyorum ilk haberi aldığınızdaki anı gözümde canlandırdım ve çok duygulandım.. bynkutluay

Erken doğupta kuvöze girmemesi çok güzel Çok güzel anlatmışsın. Allah analı babalı büyütsün inşallah. Darısı biz bekleyenlerin başına inşallah. Bende epidral sezaryen olacak Allah nasip ederse.. Bebişine öpücükler BenPeriKizi

eşimle 2005 temmuz ayında tanıştık. ilk görüşte aşk ve 3 yıllık birlikteliğin ardından 2008 ağustos ayında evlendik. çocuk istemiyorduk henüz askerlik vardı önümüzde hep.2010 mayıs ayında askerden geldi kocacım kararsızlıkla beraber bebeğimizin gelmesini istiyorduk artık. düzensiz olan regl lerimden dolayı test yapmadım ama içimden bir ses hamile olduğumu söylüyordu ve test yapmamnın zamanı geldi artık dedim..12 temmuzda test yaptım sonuç negatifti çok üzüldüm.. bu arada sat 8 haziran. pes etmedim nedense 1 hafta sonra tekrar test yaptım silik olan ikinci çizgiyi gördüm inanamadım o zaman tatilde ailelerimizn yanındaydık oyunlarla yalanlarla ertesi gün hastaneye gittik kantesti yaptırdım sonuçta b-hcg çok düşük çıktı hemsireler doktora göstermemi istediler doktor yoktu ertesi güne kadar bekleyemedim hemen yol üstündeki bir özel hastaneye gittik. oarada vajinal muayene oldum doktor adet düzensiliğimden dolayı kist olduğunu bu değerin o yüzden yükseldiğini söyledi. bir sürü ilaç yazdı bu sayede kolay hamile kalacağımı söyledi. Allahıma şükürler olsun o kadını hiç dinlemedim. eğer dinleseydim yavrumun varlığını bilmeden düşük yapacaktım ve salak gibi adet oldum zannedecektim. ertesi gün devlet hastanesine gittim doktor gebesin ama yinede kantestini bi tekrarlayalım dedi. tekrarladık değer 3 e katlamıştı vee 20 temmuzda meleğimin benimle olduğunu öğrendik:))henüz 3 haftalıktı bebeğim.7 haftalıkken bulantılarım başladı dünyam karardı resmen. ne bişey yiyebiliyordum ne de bi yere gidebiliyordum herşey kokuyordu.4. ayda geçer dediler ama nafile doğum yapana kadar çektim.. referandumda görevliydim ve eve dönerken kaza yaptım henüz 3 aylıktı meleğim ve tutundu annesine 2. kez direndi hayata 3lü tarama testi sonucum riskli çıktı amniyosentez önerdiler down sendromu riski varmışonu da istemedim sonuçta o benim bebeğimdi kimse benden alamıcaktı dolayısıyla amniyosenteze gerek yoktu.. bel ağrılarımdan dolayı izne erken ayrıldım. ve bekleyiş başladı. o kadar çok istiyordumki normal doğum yapmayı fazla kilo almadım hamilelikte çok umutluydum. kızım tersdi 37. haftada döndü umudum dahada arttı fakat minik kelebeğim doğum kanalına bir türlü girmedi. hatta kafası yan duruyordu. bu durumda dğurmamın hem onun için hem benim için riskleri vardı.40. haftası dolduğunda sezaryen olmaya karar verdim.29 mart sabahı genel anestezi ile bebeğimi kucağıma aldım doğum raporunda bileğine ve boynuna kordon dolandığı yazıyordu. Rabbime şükürler olsun kızım çok sağlıklı bir şekilde doğdu. Allah evladı olamayan herkese nasip etsin bu duyguyu.. benim güçlü kızım inat etti hayata sağlıklı gelmek için. mis kokulu Nehir'im seni çok seviyorum annecim iyi ki doğdun, iyi ki doğurdum seni Z zambak33

Tebrikler Didemcim. Allah analı babalı büyütsün. Hepimizi normal doğum konusunda yüreklendirmiş oldun. Umarım hepimiz hayırlısıyla kavuşuruz bebişlerimize... MoonLightttt Hoşgeldin Pamuk

ne güzel anlatmışsın canımm. sayende desteklerinle bizde çoook güzel bi doğum geçirdik. Allahım senden razı olsun canım. mertimide sağlıkla sana ve eşine bağışlasın İnşallaaaah. çoook teşekkür ederiz Sultanelifali Rabbimin

keşke hepimiz normalini yapabilsek ama bazen bazı şeyler istediğin gibi gitmiyor yanii sezeryan olanlarda sonuçta amilyat oluyorlar sonrasıda zahmetli kolay değil allah katında bütün doğum şekillerinin kutsal olduğunu düşünüyorum K

bu sonda olayını bende okadar büyütmüşümki sanırım ondan pek acı duymadım ben yada ameliyata okadar konsantre olmuştum ki ondan anlamadım... hayırlı olsun tatlı kızın A

geçmiş olsun canım kurtulmuşsun allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inşallah emir_bebek: N

oyy kuzum yaa acı çektin psikolojin o anda bozuldu ama allaha şükür paşamız kollarında sağlıcakla büyüt canım.. gerçekten sancı çekenleri bir araya toplamaları hiç normal değil sancısı olan bile korkudan sancısı gider :26: bynkutluay

Biz 1,5 senelik beraberlikten sonra 29. Mayıs.2010da evlendik. Çooooook mutluyduk, artık hep beraberdik. Yeni bir semte, yeni bir eve taşındık, artık evliydik!!!! Yeni bir projeye başlamıştım Haziran ayında. Herşey yepyeni, pırıl pırıldı. Derken Temmuz ayı geldi, ben niye hala regl olmuyorum diye düşünmeye başlamıştım. İşim gereği yaptığım görüşmelerde herkes bana çocuğun var mı diye sormaya başlamıştı. Biranda gittiğim heryerde ya hamile ya çocuklu kadınlar gözüme gözükmeye başlamıştı!!!! Allahım evren bana bir mesaj mı gönderiyor yoksa dedim, daha dur dedim, acaba dedim:))))) Bir akşam iş çıkışı test alıp eve geldim. Eşime çaktırmadan testi de alıp duşa girdim. Daha yapar yapmaz çift çizgi belirdi. İnanamadan duşa girdim, duş boyunca kalbim hızlı hızlı attı, acaba acaba acaba hala çift çizgi mi? değişir mi, şimdi ben hamile miyim? Duştan çıktım, kopkoyu çift çizgi bana bakıyor!!!!!! Hep bu anı düşünmüştüm, ne yaparım acaba diye. Şunu yaptım: ağlayarak aşşşşkımmmmmmmm baaaaaaaaaaaaaaakkkkkkk diye eşime koştum. Takriben bir saat ağladım:))) Eşim uzun süre elimdekinin ne olduğunu anlamadı, bana soruyor, ağlamaktan cevap veremiyordum. En sonunda prospektüsü verdim eşimin eline, çift çizgi=hamilesiniz!!!!! Sarıldık ve kaldık öyle. Evet ben hamileydim:))) İlk iki hafta ağlamaya devam ettim. Şimdi ne olacak yapabilecek miyim, gerçekten hamile miyim, benden anne olur mu. Sonra kalp atışlarını duydum bebişimin. Ve bütün sorularımın cevabını buldum. Çok şükür rahat bir hamilelik geçirdim, 7. Mart pazartesi günü için sezaryen randevumuzu aldık. Haftasonu ben işlerimi bitirip teslim edip Pazar günü keyif yapıp Pztesi doğuracaktım. Cumartesi akşamı 1de son dosyaları emaille gönderdim, emaille vedalaştım, hafta içi haberleşiriz diye. Sonra 4te yatmaya karar verdim, ama o ne, suyum geliyordu. Daha bir gün vardı ve kızım geliyordu!!!!!!! Eşimi uyandırdım, o da yarın uzuuuun bir gün olacak, sen hiç uyumadın, uyuyalım mı dedi. Baktım sancım yok, suyum da az az geliyor 9a kadar uyuduk. Evet çok serinkanlıydık:)))) 9da doktorumu aradım, hemen gel, ameliyata alıyorum seni dedi. 11de hastanedeydik. Epidural sezaryene karar vermiştik ve ben rica etmiştim, ben sakin olucam, ne olursa olsun beni uyutmayın diye. Öyle de oldu. Ben çok fazla uyuşmadım, bacaklarımı hep hissettim, bebişin çıkarılışını da. Ama öyle feci bir acı vermedi. Doktorlarla konuşarak keyifli bir doğum oldu. Epidurali herkese tavsiye ederim. En sonunda minik bir kızın ağlama sesi geldi, sonra o kızı yanıma getirdiler. O gün bu gündür o kız benimle, o kız gönlümü fethetti, etmeye de devam ediyor:))) Annesinin keyfine değil, kendi keyfine göre bir gün erken bizimle kavuşmaya karar verdiği için. bana anneliği tattırdığı için ona hergün teşekkür ediyorum:))) bynkutluay

inş cnm inş:87: E

aayy hem ağladım hem güldüm, allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsin arkadaşım B

tekrar tebrik ederim haticecim... prensesine Allah sağlık sıhhat uzun ömürler versin inş... çok tatlı maşallah ebruli1820 herşey düz bir karın

ALLAH SAĞLIKLA BÜYÜTMEYİ NASİP ETSİN İNŞALLAH... NE GÜZEL SORUNSUZ Bİ DOĞUM YAŞAMIŞSIN... GÜLE GÜLE BÜYÜT BEBİŞİNİ.. RESİMLERİNİDE BEKLİYORUZ Sultanelifali Rabbimin

didemin hikayesi dahil burda okuduğum birkaç hikaye bana çok cesaret verdi. B

hayırlı uğurlu olsun. benim doktorum norml doğuma izin vermiyor. onun için sezeryan olacak.

AY YÜZLÜM GÖZÜMÜN NURU BAL OĞLUM'un doğum hikayesi 2008 yılında eşimle çok zor bir şekilde evlendik sonrasında borçlar eşimin masterını tamamlaması benim master'a başlamam faln derken bir yıl geçmek üzereydi ve benle aynı zamanda evlenen herkes hamileydi:26:annem kızım oku oku nereye kadar okumanın sonu yok bak herkes hamile güzel güzel bebişlerini büyütecekler hem istediğinde Rabbiim verecek mi niye böyle yapıyorsun dedi ve benim içimde anne olamama korkusu başladı... öyle çok üzüldüm ki anlatamam. sonra hamile kalan arkadaşımın evine oturmaya gittik hep beraber ve bana ayyy sen kısırı az ye sonra kısır kalırsın dedive bana tedaviye ne zaman başlıyosunuz eşinde mi sorun var sende mi demez miöyle çok ağrıma gitti ki bu laf sadece biz henüz düşünmnüyoruz ben master yapıcam dedim kız imalı imalı tabi tabi dedi... neyse o gün bitti eve geldik ve ben ilk kez olmayan bebeğime mektup yazdım... hiç kimseye okutmadım bunları ilk kez sizinle paylaşıyorum tabi bir kısmını """hamile olmak istiyorum... miğdemin bulanmasını başımın dönmesini canımın turşu çekmesini istiyorum. baban turşuyu getirince yemeden daha başka bişeye aşermek nazlanmak istiyorum... sonra ilk tekmelerini hissetmek ve babanın ellerini karnıma götürüp onunda bu mucizeyi hissetmesini istiyorum. kocaman karnımla dolaşmak ve bu halimle gurur duymak istiyorum... seni bağıra bağıra doğurmak ve aramızdaki o bağın göbek bağının kesildiğini gözlerimle görmek ve seni kucağıma alıp sıcaklığını duymak istiyorum. o güzel cennet kokunu doya doya içime çekmek istiyorum. geceleri senin için tatlı uykumdan kalkmak ateşini kontrol etmek, dışarı çıkarken sen üşümeyesin diye havayı kontrol etmek istiyorum... evet istiyorum ve Allahımdan seni diliyorum geleceksin değil mi bitanem meleğim seni çok ama çokkkkkkkkkk sevecek olan annen...""" işte bu mektupla benim bebiş isteğim tavan yaptı eşim hala zamanı var deyip durdu ve ben burdan günaşırı olması hamile kalma ihtimalini kolaylaştırıyormuş diye okudum ve giymediğim gecelik yapmadığım ilginçlik kalmadı eşime vee ben tabi ilk seferde hamile kalınmaz diye düşünüp üzüyorum kendimi derken tatil oldu ve erkek kardeşim evlenecekti düğün hazırlıkları için erkenden gittim ben... annemle halı yıkadık ev sildik eşyaları başka bir odaya taşıdık ki bizim orda ev düğünü makbuldür..3 gün düğün yapıcaktık.. annemle baklavalar mantılar yaptık... akşam yatağa öyle yorgun giriyordum ki edebildiğim tek dua Allahım dr dr gezdirmeden bana meleğimi gönder hayırlısıyla oluyordu... bu arada bizim gelin evlenmeden triplere girdi ve birgün yine bitmek bilmeyen istekleri için çarşıdaydık.. öyle kötü oldum ki anlatamam heryer dönüyo üstüme üstüme geliyo herşey :94:anında eczanye gittik tansiyonumu ölçtürdü babam eczacı acıkmış dedi canım babam hemen karnımı doyurdueve geldik babam fenalaştığımı anlattı zaten adet günlerimi bir bir sayan annem hemen kız hadi bakalım inşallah hamilesindir dedi ve beni gülme tuttu bir an yok artık dedim ama içimde öyle bir sıcaklık hissettimki hemen elimi karnıma koydum inşallah ordasındır bebeğim diyebildim ama dışardan ben bebek istemiyorum diyordum ertesi gün düğünümüz başladı ben nasıl oynuyorum ama yerimde durmuyorum bir ara baktım kimse yok annem ortada gözükmüyo babamın arabası da yok allah allah dedim misafirlerle ilgilenmeye başladım annemle babam geldiler çarşıya gitmişler annem babama kına almayı unutmuşum demiş babam kınayı alırken eczaneden test almış eve gedi kolumdan tuttuğu gibi beni banyoya attı anne napıyon dememe kalmadı elime testi uzattı tabi bizi bir hışımla içeri girdiğimizi gören teyzemler halamlar ve diğer akraba kadınlar eve doldu.. ben utana sıkıla dışarı çıktım annem elimden testi aldı ve bir çığlık koptu hamilesinnn kızım nasıl olur ya dedim çubuğu aldım bakıyorum inanamadım yok ya yanlıştır inanmayın dedim annem kolumu çimdikledi suss Allah korusun de dedi.. herkes bir anda üstüme titremeye başladı öyle ki halay çekmek için halay alayına katılınca birdenbire halay duruyordu bebek vaarr diyolardıvay be dedim acayip güzel bişey Allah'ım yüzümü kara çıkarma diye dualar ediyorum... ertesi gün acilde kan tahlili yaptırdık ve sonuçkesinleşti çok şükür artık hamileydim.. herkes yeni gelini unutmuştu bu nedenle hala düğünümü mahvettin der dururbizim öyle romantik bir haber verme durumumuz olmadı annem hemen belli etti eşime bir söylemediği kaldı neyse onuda ben yapayım bari dedim der demez eşim ağlamaya başladı öyle çok sevindi ki annemle babamın yanında beni öptüsonra çok şükür dedi ve şükür namazı kıldı... böylelikle artık güzel olan evliliğimiz muhteşem bir hal aldı.. evimize geldik prensesler gibiyim valla bir elim yağda öteki baldayatağa bile eşim kucağında götürüyoartık ciddi ciddi dr arayışına girdik ve bir özel hastaneye gittik kadın baktı 4 tane kese görüyorum dedi ben bişey anlamadım o anda sonra dördüz bu deyince şok oldumdört tane bebek ne demek diye düşünmeye başladım kadın bana 2 tanesi aşağıda düşer onlar zaten 2 tanesi kalır dedi ben ilk şoku atlatmadan ikinci bir şok bebeklerimi kaybedecektim hemen dışarı çıktım eşime sarıldım öyle çok ağlıyordum ki eşim kötü bişey olduğunu sanmış ve bana ne oldu diye bile sormadı sadece Allah büyük dedi... yolda hep ağladım eve gelince ağlamaktan yoruldum ve eşime biliyo musun bizim 4 tane bebeğimiz olacakmış dedim eşim bunun için mi ağlıyosun dedi yok 2 tanesi ölecekmiş onlar için ağlıyorum dedim olayı anlattım hemen başka bir dra gidelim dedi tabi benim cesaret etmem 3 haftayı buldu sanki dra gidince o alttaki 2 bebeği alacakmış gibi zannediyordum.. anneme söyledim kadın zil takıp oynamadığı kaldı hatta babamla konuşmuş doğumdan önce istanbula taşınmayı bile düşünmüşlerbiz arkadaşların tavsiyesiyle medicanaya düzgün beye gittik dedim ben hamileyim dördüz olacakmış hemde dur hele bir bakayım ben eğer öyleyse çok güzel şeyler yaşarız dedi bebekleri almaktan bahsetmedibaktı baktı ben herhalde sayıyo kaçtane var derken kız yok burda bir tane var bak bu da kalp atışı dedi ve sesi açtı güm güm güm... sağlıklı mı dedim koç gibi hemde dedi evimize geldik artık herşey güzeldi aylık kontroller bir yıl gibiydi fakat drda usgde zaman su gibi çabuk geçiyorduhatta bir hafta öyle çok özlemiştim ki kuzumu sancım varmış gibi numara yapmıştımherkes neyin olacak diye sorunca ben hep kız diyordum kızım olacak ama eşim erkek diyordu oğlumuz olacak vee cinsiyet öğrenme haftası yani 5.5 aylık hamileyim veee dr hadi gözün aydın kalk bakıyım oğlun olacak dedi bir an nee oldum sonra kendimi toparladım eşim dra sarıldı nasıl seviniyosonraki tüm muayenelerde erkek dimi dedidr evet erkek ve hatta biraz iri bir erkek diyordu sonra 37. haftadayız ve ben artık izin alıp evde dinlenme dönemine geçtim 1 hafta evde dinlendim sonra bir ptesi sabahı misafirlerimiz gelecek diye hazırlık yapıyordum ve bacaklarımdan aşağı bişey akıyo.. vay be epey terlemişim azıcık oturayım dedim ama baktım hala akıyo banyoya gittim kanamam var bebeğim oğlum geliyokorktum önce sonra üzüldüm sonra heyecanlandım sevinmeyi en sona bıraktım.. eşime dedim ki bu sabah işe gitme istersen her an hastaneye gidebilirz eşim önce anlamadı sonra bir çığlık attı ve evin içinde koşuşturmaya başladı hatta bir ara sıcak su sıcak su nerde bu kettle diye bağırıyordu aşkım sıcak suyu napıcan dedim doğumda hani hep derler ya sıcak suyu hazırlayın diye su hazırlıyca dedi bende aşkım o filmlerde olur biz hastaneye gidicez dedim aslında birsürü araştırma yapmıştı ve kitap okumuştuk ama hepsini unuttu şaşkın herifim benimsonra çantamızı alalım hadi çıkalım dedim tamam dedi ben sancı hissetmiyorum ya ayakkabımı falan bağladım eşimi bekliyorum içerden ilk yardım çantası ve bebeğin hastane çantasını almış ilk yardım çantasını bıraktırıncaya kadar ne dil döktüm bilemezsiniz sonra baktım herif acayip bişekil oldu hemen taksiyi aradım eşime asansörü çağır dedim kapıyı kilitledim çıktık. taksiye benden önce bindi eşim taksici elimden tuttu oturdum eşim derin derin nefes alıp veriyo sakin ol diyorum yok anlayan... hastaneye az kala sen nefes almıyosun nefes al nefes al diye bağırıyo bana hastaneye vardık dra bu nefes almıyo dedi dr tabi tabi dedi beni odaya aldılar... hemşireler geldi yaa ben nasıl doğuracam hiç bir yerim ağrımıyo diyorum ebe geldi baktı açılma yok drum suni sancı verin dedi tam 8 saat suni sancı verdiler gıkım çıkmadı bağırırsam normal olmaz diye korkuyordum sancılar 160ı bulunca ben artık kendimden geçtim dr geldi tekrar muayene ve hala 1 cm açıklık dedi nstye bağlayın yavrumun kalp atışları yavaşlamış dr artık normali bekleyemeyiz dedi acilen ameliyathaneyi hazırlayın ben başladım ağlamaya ama nasıl çok ağlıyorum gözümdeki yaşlardan hiçbişey göremiyorum... sedye geldi ben hayır diyorum olmaz beni kesmeyin... eşim herşey mükemmel olacak hiçbiryerin ağrımayacak söz ben hep seni bekliycem hadi artık oğluşumuzu görelim sevelim öpelim annesi dedi ve ben tamam dedim... aşağı indik bir kadın geldi dedi otur nasıl oturayım sancıdan kıvranıyorum 2 tane adam beni tuttu birine öyle çok sarılmışım ki adam kendini zor kurtardı bendeneşim doğuma girmek istedi dr um zizn vermedineyse bizde kamerayı soktuk içeri bir hasta bakıcı beni çekti:93:ben hep hala bacaklarımı hissediyorum dedim hatta 8. hissediyorum dediğimde dr az kaldı birazdan tambik oğlun kollarında olacak dedi aaaa ne zaman kestin beni dr bak canımı sakın acıtma acıtırsan seni babama derim o seni döver demişim cümlemi bitirir bitirmez bir ses öyle ince öyle tatlı öyel muhteşem ki anlatamam... hemen baktım sesin geldiği yöne ama bebeğim yok nerde oğlum diyorum bak orda dediler jkafamı çevirdim mosmor bir bebek gözleri kapalı öyleee duruyo dr oksijensiz kalmış biraz dedi ömrümden ömür gitti ben normal doğurma hevesine yavrumun canını yakmıştım kahrettim kendime dr iyi iyi merak etme dedi yanıma yakşatırdı biri öptüm ellerini gördüm morarmıştı... çok ağladım yukarı çıkardılar eşim geldi ne kadar yakışıklı bir oğlumuz var dimi aşkım bak işte burda oğlumuz demesini bekliyorudum ama o başka bir drun yanındaymış daha ayrıntılı kontrol edeceklermiş..10 dakika sonra geldi benim yanıma o 10 dakika Allah'ım yavrumu bana bağışla deyip ağladım sonra bebeğim gelince hemen emzir dediler annem oğlumu yanıma yaklaştırdı tosunum aç doğmuş hemen emmeye başladı öyle güzel bir duygu ki kadın olduğumla ilk kez bbu kadar gurur duydum öncesinde hep bende şans olsa erkek doğardım derdim.. meğerse ne boş bir sözmüş.. dünyanın en şanslı insanıydımm... oğlum gözünü açıyo bana bakıyo gülümsüyo tekrar uyuyordu.. rengi biraz daha açılmaya başladı nurdan yaratılmış oğlumun vee ne kadar yakışıklı olduğu ortaya çıkmıştı ve artık eve gitme zamanı geldi hastaneden çıktım yan basa basa.. niye diyeceksiiniz çünkü kar yağıyordu ayağım kaymasın diye evimize girer girmez ışığıyla nuruyla aydınlattı evimizi yavrum... Rabbim o ışığı istenildiği tüm evlere nasip etsinn...7 mart 2011 de bal oğlum Talha'm dünyamıza geldi... HOŞGELDİN YAVRUM İYİ Kİ GELDİN İYİ Kİ BENİMSİN OĞLUMSUN... epey uzun olmuş dimi beni bıraksanız sayfalarca yazarım hem oğluş da uyuyoneyse bu kadar yeter..15 gün sonra tüm ağrılarımm geçti ve ben o gün nasıl bir ağrı olduğunu unuttum şimdi ne suni sancıyı ne de sezaryen ağrısını hiç birşeyi hatırlamıyorum . push ; K kakarakubara

canım bebeğin hayırlı olsun Allah analı babalı büyütsün İnşallah. yaz aşkının devamı baharda aşkların en güzeli olmuş sizin için. sağlıkla mutlulukla büyü eymen bebek. ömrün uzun olsun. annenin koruyucu kanatları hep üstünde olsun. viyole N & E &

oy oy yerim ben o kızı yaa maşalahh canım sağlıkla büyüt inşalah sabırsızlanmış cee dmek için X

canım ya ağlayarak okudum çok şükür bebeğinde sende iyisin Rabbim sizlere hayırlı ömürler versin daisy84

çiğdemcim iyiki doğrumuşsın denizini sağlıkla büyütmeyi nasip etsin F firstNimbus

canım yaa çok zor olmuş doğumun ama çok şükür kuzucuğun sağlıklı ya. herşeye değerler canım. her şeye. Allahım bağışlasın İnşallah. Allahım uzun sağlıklı mutlu bi ömür nasip etsin Kedersiz canim

Allah sağlıklı uzun ömür nasip eylesin öykü bebişe... tekrar tebrik ediyorum canım...

yazılardaki hatalar benden kaynaklanmıyor kızlar, niye öyle oldu anlamadım, umarım yazdıklarım anlaşılır:) Sultanelifali Rabbimin

maşallah maşallah... darısı başımıza inşallah

Tesekkur ederim canim benim emilyyyyyy06

canımya şakınlıklarla okudum ilk okuduğumda mart anneleri grubunda ne işi var dedimki yazının devamında sende benim gibi melek annesiymiş meğer gerçi benimki daha büyüktü benimde oğlum cennette teyzesi arkadaşlardır belkide sıkıntılarlageçen ama sonu tatlı biten halilelik yaşamışsın RABBİM sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inşallah O onurcuk

öncelikle oglunu sana we eşine bagıslasın rabbim... hikayeni aglayarak okudum allahım bi mucıze istiorum bnmde bebegım olsun artık die Posedion

Posedion

Sabah uyandığımda kahverengi hafif bir akıntı olmuştu. Doğumdan bir gün önce de kontrolüm vardı normalde hiç akıntım olmamıştı pek nişan olabileceğini düşünmemiştim nişanı kanlı bayağı büyük bir akıntı zannediyordum ki kontrolde doktorum nişanın gelmiş dedi ve beni nts'ye bağladı. NTS'de düzenli sancılarım çıktı ama henüz açılma olmamıştı. Doktorum bu gece doğurursun büyük ihtimalle dedi. Sancıların her 5dkya düştüğünde beni ara dedi aramazsan da sabah 8.30da hastanede bulaşalım dedi biz tamam deyip eve döndük. Ama ben de hiç heyecan yok her zamankinden daha sakindim neyse akşam yemeğimizi yedik ben suyun gelmesini ya da kan gelmesini falan bekliyorum hala ama bişey yok neyse akşam 8 gibi koltuğa uzandım tv izliyorum eşim annemler her hareketimi izliyorlar ben sancı gelince ah uff diyorum sonra uykuya dalıyorum 15dk 20dk da bir böyle uyuyorum resmen. Evdeki herkes çok heyecanlı her an hastaneye gitmeyi bekliyorlar ben sancı çekiyorum ama inanılmaz uykum var annem Allah Allah bu ne biçim sancı böyle normalde böyle uyuyamazsın sancıların başlamadı herhalde diyor. yatağıma gittim uyumak için ben rahat bir şekilde sancı gelene kadar uyuyup uyanıyorum kimse uyumuyor eşim elinde saat dakikaları sayıyor sancı 1 dk falan sürüyor ben hemen geri dalıyorum uykuya şimdi düşünüyorum da ne rahatlık yani uyuyamam normalde çok ilginç.. Sabah 5.30 gibi artık her 5dk da bir sancılarım gelmeye başladı. Ben duşa girdim duşda sancılar geliyor duşumu bitirdim saçımı kuruttum hattaa biraz da fön çektim rimel sürdüm süslendim:) sancı 1 dk sürüyor ya o geçtikten sonra bir ağrı hissetmiyordum neyse kahvaltı falan yapttık saat 7.30da yola çıktık doktoru aradık o da hastaneyi aramış beni karşıladılar hemen doğum odasına aldılar.. doktorum geldi kontrol ettiler 3cm açılmam olmuş anestesi doktoru da geldi epidurali taktı. 3cm'den sonra sancılar kötüydü artık anestesi uzmanı epidurali niye takmıyor diye bağırıyordum:) Sancılar çok fenaydı yani neyse epiduralden sonra çok rahatladım hiç birşey hissetmedim. Yavaş yavaş bebek geliyordu hatta doktor çok saçlı bir bebek dedi ben de saçları ne renk dedim siyah dedi eşime döndüm bebek esmermiş bana benzeyecek herhalde dedim bi baksana saçları çıkmış dedim o da baktı ama adamcağızın rengi atmıştı keşke bak demeseydim annem odaya girdiğinde bir an beni öyle görmüş çok fenaydı demişti.. Beni o halde gördü ama kötü yönde etkilenmemiş çok özel bir ana tanık oldum bir mucize deyip durdu.. Epidurale gelince ben de çok kötü yan etkisi oldu sürekli istiğfar ettim doğum sırasında. Aslında benim suçum.. anestezi uzmanı soruyor nasıl ağrın var mı diye ben de sanki heryerim ağrıyormuş gibi hissediyordum heryerim ağrıyor heryerim ağrıyor diye ağlıyordum ve bacağını hissediyor musun dediğinde bacağımda çok ağrıyor dediğimi hatırlıyorum neden böyle yaptım şu an anlam veremiyorum tabi doktor da dozunu yükseltti bende de yan etki yaptı ama çok ıkınmama gerek kalmadı istiğfar ıkınma yyerine geçti 3-5 ıkınmada saat tam 11de bebek geldi. O an çok muhteşemdi doktorun bebeği karnımdan çekmesi onu hissetmek ilk ağlamasını duymak bebeği görmek tarifsiz bir duyguydu ben ağlamaya başladım eşimin elini hala ıkınıyormuşum gibi sıkıca tutuyordum elimi gevşettim ve eşime bir baktım o da ağlıyor onu öyle görünce ben daha çok duygulandım ve daha çok ağladım sonra bir baktım annem odaya girmiş o da ağlıyor:) annem, bebek doğunca doktorlar hemşireler çok sevinmişti beni farketmediler ben de bebeğin sesini duyunca içeri girdim dedi daha önce iki kez odadan çıkarmışlardı da:) heyecanlı annem benim:) Neyse bebeği doktorum pediatri uzmanına verdi o da hemen yanımda bebeği temizleyip kontrolünü yapıyordu bebeğim ağlıyordu ben de bir taraftan ağlama kızım melisam dedim ki sesimi duyar duymaz kızım sustu bu da çok özel bir andı sonra doktor maşallah çok sağlıklı bir bebek deyip kızımı göğsüme koydu öptüm hemen.. ama içimden de niye hiç bana benzemiyor diyordum:) Sonra odama aldılar bebeği emzirmem için kucağıma verdiler ama o kadar halsiz o kadar kötü hissediyordum ki emzirmek çok zor geldi parmağımı kımıldatamıyordum nasıl yorulmuşum epiduralin etkisi geçince daha iyi anladım.. Ama çok şükür çok güzel bir doğum geçirdim 40+4 de sağlıkla kızımızı kucağımıza aldık.. Darısı doğum yapmayı bekleyen diğer anne adaylarına.. Posedion

tesekkurler kizlar hepinize. Birazda olsa sizi yureklendirebildiysem ne mutlu bana N

canım doğumunu hangi hastanede yaptın, etrafta ağlayan kadınlar vardı yazmışsın, bende zekai tahirde yaptım aynı şekilde aldıkları odada bir sürü hamile vardı ağlıyorlardı bende onları görünce korktum, hemşirelere sinir oldum. Acaba dedim aynı hastanedemi doğum yaptık. bynkutluay

canım benim teşekkür ederiz sarpla birlikteben de ancak sizin hikayelerinizi okuma fırsatı buldum.. gerçekten her bebek bir mucize.. ne yollar katediyorlar bizden habersiz... senin mertinde sana tutunmak için çaba sarfetmiş, anneliğimiz işte o sıcaklarda zorunlu yatışlar yaptığımızda başlamış.. tedavi ile yada tedavi beklerken kendiliğinden gelen kahraman bebişleri de kutluyorum.. annelerini de zorlu süreçleri sabırla atlatıp, bebeklerini kucaklarına alma mutluluğunu yaşadıkları için tebrik ediyorum... Önceki

Aslında benim doğum hikayem çok hüzünlü başladı ama allaha şükür sonu güzel bitti. Biz eşimle beş yıllık evliyiz ve bu beş yılın üç yılı boyunca hiç çocuk istemedik ikimizde. Çocuk istediğimiz dönemlerde ise ben tez yazığım için bebek yapımı ile ilgilenemedik Bu arada benim her zaman adet düzensizliklerim oluyordu ve 2010 Mart ayında nihayet doktora gidebildim çocuk yapmaya çalıştık bi kaç aydır ama olmuyo diye. Doktor kan değerlerime baktı polikistik overin var hipofiz bezinde lezyon var prolaktinin yüksek bu şartlarda hamile kalamazsın dedi ve bunu söyleyen bi prof. tu. Ancak sana bir ilaç vericem hamile kalacağını sanmıyorum ama sen yine de iç dedi. Ben kahrolmuş bir şekilde eve geldim eşime olanları anlattım eşim üzülme tüp bebek deneriz başka çareleri vardır doktor sana hiç olmıcak demedi ya dedi. Hatta canım eşim her zaman bana sen merak etme bizim normal yoldan çocuğumuz olacak diyodu. Ben bu ilacı 3 ay kullandım ama son bir ayında adet görmedim allahtan ilaç bitmişti ki hamileyken kullanılması çok sakıncalı bi daha doktora gidip yazdırayım die beklerken o sırada adet günüm geçti ama benim aklıma asla hamilelik gelmiyo sevgili doktorum hamile kalamazsın dediği için hamile olabileceğim aklımın ucundan bile geçmiyo. Bu arada eşim ısrarla şirkette hamile bi kız var senin gibi kokuyo deyip duruyodu bana o şüphelenmiş ve bir pazar sabahı ben uyurken nöbetçi eczaneden gidip iki tane test almış. Ben de çok kızdım ona beni üzmek için mi alıyosun doktor dedi ya hamile kalamazsın die. Sen dene benim hatırım için dedi. O anı hiç unutamıyorum o çift çizginin çıktığı anı oğluma her bakışımda o an aklıma geliyo. Nasıl bağırdığımı anlatamam. Tabi hemen sevincim geçti çünkü hala doktorun dedikleri aklımdaydı yok dedim kesin bu test yanlış çıktı. Öbür testi de uygulıcam dedim. Eşim onu da yarın sabah uygula dedi ve pazartei günü sabahı uyguladığımda yine çift çizgi hemen başka bir doktordan randevu aldık altı haftalık hamilesiniz dedi. Allahtan o ilacı zamanında bitirmişim de biraz daha içseydim bebişime zararı olacaktı. Sonrası ise muhteşemdi. Asla bulantı, kusma, halsizlik, uyku hali hiç birini yaşamadım benim için enkötü şey hamileliğimde hiç göbeğimin olmaması oldu sadece buna üzüldüm hiç kimse hamile olduğumu sekizinci aya kadar anlamadı bile son ay ise bikaç aylık hamile gibi duruyodum. Bi daha böyle hamilelik geçireceğimi bilsem 10 tane daha doğururum mükemmel bir hamileliğin ardından doğuma iki hafta kala doktoruma rutin muayeneye gittim beni nst ye bile almayan doktor birden telaşlandı hemen nst ye aldı ve yarın doğuruyosun dedi. Ben de şaka yapıosunuz di imi deyince çok ciddiyim istersen hemen şimdi yatışını yapalım dedi sezeryan yapıcaz dedi. Ben kahroldum oğlumu normal doğurmayı o kadar çok istiyodum ki bunun için bir sürü egzersiz yapmıştım bu arada çantam bile hazır değil ve doktordan çıktığımızda akşam 17 00 gibiydi saat. Ardından hemen gecelik ve bebekle ilgili çikolata vs. alımlarını yapıp eve akşam 21.00 de geldik sabaha kadar çamaşır yıkama kurutma ve ütü ile zamanımı geçirip hiç uyumadan sabah hastaneye gittik. Bütün ailem de ordaydı Aydından geldi hepsi bir gecede insancıklarla hastanede buluştuk. Ardından ameliyathaneye indik beni görenler ne ameliyatı dedi ben yine üzüldüm tabii. Sonra epidural anestezim yapıldı doktorum geldi yaptığı bütün işlemleri hissettim ama asla acı hissetmedim. Ebe karnıma bastırdı oğlum ağlamaya başladı dünyanın en güzel şarkısını duydum bu şarkıyı çok beklemiştim susma oğlum dedim içimden. Tam o sırada oğlumu bana gösterdi doktor ben şok oldum o kadar ufaktı ki kedicik kadardı.11 Mart 2011 saat 8.38 de canım oğlum Ali kerem 2.340 gram ve 47 cm olarak doğdu. Ellerim kollarım kordonlarla kaplı olduğundan oğluma sarılamadım ama verniksini sildikten sonra yanağıma dünyanın en yumuşak teni değdi ilk öpücüğümü hıçkırıklarla ağlayarak verdim oğluma unutulmaz bir andı. Eşimi doğuma almadılar onun da görmesini isterdim doktorum sordu neden ağlıyosun diye düşündüm hiç bi sebebi yoktu oğlumu gördüğüm anda herşey kendiliğinden oluştu zaten ama sanırım yine de mutluluktan akan gözyaşlarıydı. Yüce rabbim biz kadınlara bu anı yaşamayı hediye etmiş aylarca içinde yaşayan büyüttüğün canlıyı ilk kez görmek. Muhteşem bir hamilelik çok rahat bir doğum ya sonrası hastanede iki gece kaldık ben hiç uyumadım bir an bile sürekli oğlumun elini tuttum ve hep ağladım ama asla ağrı sızı hissetmedim hatta ilk gece bile çıkabilirdim sağlığım süperdi ama oğlum küçük doğduğu için loğusalığım iki kat zor geçti bu kadar küçük beklemiyodum çünkü yaklaşık iki ay her gün ağladım ama şimdi ben de oğlumda iyiyiz çok şükür oğlum şimdi beş aylık oldu. Bir gün bana hamile kalamazsın diyen doktora oğlumu da alıp gitmeyi düşünüyorum. Bebek bekleyen ve de bebeği şu anda olmayan herkese sabır ve pozitif düşünceli olmayı öneriyorum ben de yaşadım bu zorlukları hepsi geçiyo. haticesu hoşgeldiniz iki

canım handancım rabbim bu zorluklardan sonra güzel yavrunu sana bağışlasın güle güle büyüt bebeğini viyole N & E &

çok teşekkürler arkadaşlar. Allah hepimize bu güzel duyguları yaşattı, yaşatacak. binlerce şükürler olsun F firstNimbus

Didemcim bende tebrik ederim canım. Bebeğimize de nazar değmesin Bakalım bizim doğum hikayalerimiz burada nasıl yer alacak. S syble

çok sağol haticecim amin viyole N & E &

ay canım beklemek hayattaki en büyük işkence.. ama sabrının neticesini almışsın çok şükür... bebğinle ailenle bir ömür sağlıkla mutlulukla yaşarsınız inşallah... sütün bol olsun haticesu hoşgeldiniz iki

Rabbim en kısa zamnda cennetten meleğini gönderir inşallah önce göbüşüne sonra kollarına tatlım K kakarakubara

Slm annecikler... fırsat bulmuşken bende hikayemi yazayım dedim... eşimle 2006 yılının temmuz ayında yaz tatilinde tanıştık... herkesin yaz aşkıdır uzun sürmez biter gider dediği sadece yaz aşkı olarak baktıkları bir ilişkiydi bizimkisi... ama ben okadar eminimki hayatımı birleştireceğim doğru adamı bulmuştum... ist-muğla arası mesafe benim için problem değildi belki aiemden uzaktı ama ben bu adama aşık olmuştum... 2008 haziran ayında hayatımızı birleştirdik... ve 2010 haziran ayında artık bu aşkın meyvesi bedenimde canlanmıştı... onu merakla sabırla 9 ay bekledik... normal doğum tarihim 30 mart gözüküyordu ama ben normal doğum isteyen ben son zamanlarda korkmaya başlamıştım... doktorumunda sezaryen taraftarı oluşu açıkçası işime gelmişti ama zaten bunun haricinde bebişim iri çıkıyordu usgde... derken son kontrol için gittiğim 18 mart cuma günü nstde bebişimin kalp atışları yavaşladı... zaten 23martta sezaryen olacaktım doktorum riske atmaya gerek yok bugün alalım dedi tabi biz şokkkk hemen yatışım yapıldı... oakşam artık yavrum kollarımda olacaktı saater geçmek bilmedi... ve sonunda ebe hadi seni hazırlayalım diyerek odaya geli beni hazırladılar... ve tüm ısrarlarıma rağmen eşimi sokmadıkları ameliyathaneye doğru yol aldık... artık o soğuk odada anestezi doktorunun yanındaydm bana sakin olup hrşeyi ona bırakmamı istedi ama ben bir türlü sakin olamıyordum titriyodum... sonunda iğnemi yptı ve belden aşağısı yavaş yavaş uyuşmaya başladı... sanırım kısa bir uyku haline geçmişim hissediyordum ama acı yoktu veee mutlu son EYMENİM dünyaya merhaba dedi... onu orada ilk görüşüm şaşkın bu benimmi der gibi garip bakışım... ve artık o aşkın meyvesi kollarımızda... o kadar güzel birşeyki anlatılmaz bir duygu... Allah isteyen herkese bu mutluluğu nasip etsin... . push ; Sultanelifali Rabbimin

Eşimle 2007 de bir forumda tanıştık.. İkimizde forumda görevliydik.. hani forum geyikleri olur ya adminler evlenirse diye işte bizim tamda öyle oldu..:) 2009 da nişanlandık ve 2010 haziran da evlendik.. Kocam saolsun ceketini üstüme attı oda yeterli geldi evlenir evlenmez hamile kaldım :) Çok zor bir hamilelik geçirdim.. başlarda düşük tehlikesi vardı.. daha sonrada bebeğimin kilosunda problem ve en sonunda 36. hft da bebeğim artık benden beslenemediği için acil ameliyat.. bn mersinde yaşıyorum ailemse istanbulda.. çarşamba günü öğrendik ki cuma günü doğum var tabi aldı bizi bir telaş.. annem apar topar geldi. eksiklerimizi tamamladık, çantamızı hazırladık.. hele o son gece bir türlü geçmedi.. doğum için saat 9 da hastaneydik.. 2 tane serum taktılar ve ameliyatı bekledim.. hasta bakıcı arabayla beni almaya gelince bn orda artık koptum.. hüngür hüngür ağlayarak girdim ameliyata.. eşim bi yandan annem bi yandan teselli ediyorlar.. ama tabi bn hiç birşey duymuyorum öle bi zamanda.. ameliyathaneye girdim hala hüngür hüngür ağlıyorum.. anestezi uzmanı kadın sağolsun çok yardımcı oldu beni sakinleştirmek için epey bu uğraştı.. bu arada o halde bile çok dikkatimi çekti kızın gözleri çok güzeldi ve sonunda beni uyuşturdular belimden aşağıyı.. ama bacaklarımı hissedebiliyordum sadece oynatamıyordum.. sonrada doktorum geldi ve beni kesmeye başladımidem bulanmasın diye iğne yaptılar ama yinede çok midem bulandı benim.. bu arada epidural sezeryan olucaklar korkmasınlar çünkü acı hissedilmiyor sadece sarsılıyorsun biraz o kadar.. Veeee 11.15 de kapkara saçlı ufak tefek bi şey çıktı 2 kilo 400 gr doğdu kızım.. ilk doktra sorduğum şey sağlıklımı oldu doktorda korktuğumuz gibi değil sağlıklı deyince derin bir oh çekti ve geri kalan işlemde sanırım uyudum yukarı çıkarttıklarında yavrum inim inim inliyordu 2 gece küvezde kaldı 2 kilo olarak hastaneden çıktık ve şuan tam 32 günlük. 3 kilo oldu ama yavrum çok çekti kızlar 2 gün küvezde burdundan midesine hortum salındı sayısız iğne yedi.. eve geldik bi süre sonra kanında mikrop çıktı. o düzeldi aşırı gazdan kakasını yapamıyor sancı içinde kıvrılıyor.. üstüne bide dili pamukçuk oldu.. antibiyotik kullanmaktan yavrumun poposu şimdide iğne ucu gibi delindi.. korkuyorum bide koliklere yakalanırsak tam olucak.. sanırım fazla uzattım hepsi bu kadar.. ameliyattan korkulacak bişey yokmuş sadece daha sonrasında şu gaz çıkarma konusu insanı zzorluyor. hamileliğim boynca bile hiç yürümedim o ilk gece koridorda yürüdüm kadar. onuda zaten bebişini görünce untuyorsun

ne güzel ya tama hayalimdeki doğum ama bana nasip olmadı böylesi... ben de yazayım bari:) O onurcuk

çok zor günler yaşamışsınız gözünüz aydın allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsin Sultanelifali Rabbimin

Amiin canım Rabbim hepimize evladını analı babalı büyütmeyi nasip etsin İnşallah. Bu arada beni de güldürdün yaa karnını şişirme konusunda:) Bana kimse tarif de etmedi, bir ebe vardı, Allah razı olsun ondan, gene de ilgilendi. Ama ne kadar bilsek bile o an çok farklı olurdu, kitaplar dergiler, videolar hep teorikte kalıyor. Kocişlerden evet onların hakkı ödenmez yaaa. Sevgiler canım:) haticesu hoşgeldiniz iki

cook tesekkur ederim cnm darisi basina insallah viyole N & E &

canım benim izleme bilmeden girmek daha iyi inan bana bu benim 2. doğumum olcak ben biliyorum da noluyo bölesi çok daha kötü heyecan ve panikten başka bir işe yaramıyo sen sadece sakin ol allah hepimize yardımcı olsun sağlıkla kucağımıza aldığımız günleride görürüz inşallah N

ayy haticesu ağladım... Allah esirgsin bebişini.. ömür boyu mutlu olun inşallah... haticesu hoşgeldiniz iki

maşallah didemcim Allah yavrunu sana bağışlasın... çoookk güzel bir doğumun olmuş inşallah bizede nasip eder Rabbim... S syble

canım banada hep çatın dar diyordu doktorlar ama rabbim büyük nasıl olduysa bi anda açıldı ve gerçekten doğumum kısa sürdü.. etrafdan duyardık yok 10 saatte doğum yaptım yok 8satte falan onun için korkuyordum birde eşim 10saati falan duyunca geç gidelim hastahaneye falan dedi ama iiki gitmişik evde hiç dayanamazdım herhalde M

didem ne guzel anlatmıssın ama en cok neresı hosuma gıttı bılıyo musun bebegın dısarı cıkınca o kadar ınsan arasında bı sana bı de babaya bakmıs ya cok hosuma gıttı. eşime de soyledım o kısmını o da cok hoşlaştı kuzu84 Allahıma emanet

ben de hep normal doğumları okur özenirdim. sen daha çok bekledin, hayırlısı böyleymiş. kuzucun nasıl iyidir inşallah . push ; A arim

adın gibi onurlu yaşamaşsın hamileliğini hiç yılmadan bu zorlu yoldarabbim sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inşallah bu dr uysak bi çoğumuz kaybetmiştik yavrumuzu

Allah anneli babalı büyütsün kızını. gerçekten haklısın canım her doktora güvenmemek lazım bende 25 haftalıkken kadın doğum hastanesinin aciline kontrol için gitmiştim nöbetci doktor ulturasonda bebeğin eşinin aşağıda olduğunu söyledi sezeryan olmam gerekirmiş diyip bide telf nosunu veridi halbuki ayrıntılı usgde herşey normal görünüyordu. ertesi gün tekrar gittiğimde normal çıktı. Normal doğum yaptım doğum sonrasında izin almaya gittiğimde oradaki görevliler kendi aralarında konuşuyorladı işte falan doktor 300milyara mercedes araba almış ne tesadüfki o doktor bana sezeryen diyip numarasını verenmiş sırf para için insanları kesiyorlar doktordur diyip güvenip sezeryanda olabilirdim. halbuki doğumumda çok rahat oldu haticesu hoşgeldiniz iki

eevt canım o doğum anında o kadar ihtiyacın oluyor ki birilerine, tanıyıp tanımaman hiç önemki değil gerçekten... çok şükür sağlıkla doğdular sağlıkla büyür inşallah evladlarımız... benim edamla senin edanı öpüyoruz canım... R

gökçencim maşalhh canım çok güsel bi doğum olmuş melissanı sağlıkla büyüt inşalahh Önceki

rabbim bize verdiği canları öyle ir koruyorki bende çok zor yollardan geçtim hamileliğim rabbimin bana verdiği çok büyük bir mucizeydi asla olmaz denilen oldu ilk üçay koruyor işte rızkı verilmişse dünyada ben ne antibiyotikler kullandım evi temizledi 6 kapılı gardolabı tek aşıma bi duvardan karşı duvara sürükledim daha neler neler bbenim kızımda 2750 doğdu 48cmdi oyo çok küçüktü yoğunakımlarda kaldık sarılıkladan hastanede yattık şimdi sadece anne sütü veriyorum sağlığıda çok iyi küçük bebek daha çabuk büyüyüomuş şimdi kucağımda yazdırmıyor çok fena büyüyorlar işte gülü güle büyüt bebeğini sağlıkla sıhatle annesi Önceki

hepinize teşekkür ederim rabbim sizlerede yaşamayı nasip etsin inşallah MoonLightttt Hoşgeldin Pamuk

yıl 2002 temmuzun 14 ünde evlendik hayatımın aşkıyla... herşey çok güzeldi düğün borçlarımızı ödemek adına ilk bir yıl bebek düşünmüyorduk ama öyle sıkı sıkıyada korunmuyorduk. Allah verirse hesabı yani. bir yılı doldurduk ve hadi bebek gelsin evimiz şenlensin istedik. veee kabus başladı... korunmayı bırakınca planlı gebelik için k. doğum uzmanının yolunu tuttuk ve bizim normal yollarla bebek sahibi olamayacağımızı öğrendik. tüp bebekten başka şansımız yoktu aşılama bile olmazdı. yıkıldık tabiki... özelliklede eşim psikolojisi bu konuda epeyce bozuldu. neyseki henüz gençtik epeyce vaktimiz vardı beklemek alışmak durumu sindirmek için. böylece 2003 ten 2009 un ilk ayına kadar bekledik. ama nasıl beklediğimizi birde bana sorun her ay belkide bir mucize olur mu düşüncesiyle geçen hayal kırıklığı... nihayet 2009 ocak 1 de bizde tedaviye başladık herşey çok güzeldi olumlu bir tedavi süreci sonunda hayallerim gerçek olmuştu hamileydim... sonra bebeği görmeyi umut ederek gittiğimiz doktordan dış gebelik olduğunu ve ameliyat olacağımı öğrenerek çıktık... ameliyat, bebeğimin gidişi, acılar... ama yılmadık hemen tedaviye devam ettik bu sefer olmadı... sonra tekrar... yine olmadı... sonra yani bu kez yani 4. denemede umutlar tükenmek üzereyken yahyama kavuşacağımızı öğrendik gerçi içten içten biliyorduk çünkü geleceğini ve adını yüce rabbim belirlemişti bile... sıkıntılarla geçen heran bebeğimi kaybetme tehlikesi yaşadığım nadir görülen bir durum yüzünden doktorumuz 3 kilo olduğunda alacağımızı söyledi yahyamı kucağımıza son zamanlarda yaşanan sıkıntılar doktorumuzun değişmesi hastane yatışı derken işte o gün gelip çatmıştı 2 mart sabahı 8:30 da sezeryana girdim ve 9:10 da yayham dünyaya gözlerini açtı. minik mucizem artık benimleydi. dünyanın en güzel duygusu bu... onun dünyaya benim ona alışmamla geçen 6 günün sonunda bunlarıda yazmak nasip oldu işte... narkozdan az önce benim gibi bu yolda uğraş veren henüz benim tattığım bu güzel duguları tadamamış tüm arkadaşlarım için dua ettim. inşallah rabbim onlarada en kısa zamanda mucizelerini gönderir... inşallah rabbim böyle meleklerini bekleyen kimsenin kucağını boş bırakmaz... AMİNNNNNNNN... viyole N & E &

Hayir canim sonrasinda epiduralle alakali hicbir agri sizi yasamadim. Sadece dikislerimin agrisi oldu biraz oda 10 gun oldu baya bir hafifledi. Ben normal dogum yapmak isteyenlere siddetle tavsiye ediyorum. Belden asaginiz yok gibi oluyor. En siddetli sancilari hic hissetmeden sadece ikinarak dogumunuzu yapiyorsunuz. Benim catim cok dar oldugu icin vakum kullanildi yoksa normalde dar olmayan bir vajinaniz varsa dogum iyice kolaylasiyor.

arkadaşlar içinizde doğum videosu izleyen var mı. yaklaştıkça merak ve korku artıyor. insan bilmediği şeyden korkarmış ya. faydası mı olur zararı mı? S syble

nasıl okudum bilmioyrum, allah yardımcınız olsun bu kadar olduya bundan sonra bişey olmaz allahın izniyle içini ferah tut... M

çok zor bir doğum olmuş canım sizin içinama olsun sonunda kuzunu kucağına sağlıkla almışsın yaa bütün acıların dinmiştir sağlıkla büyütmeyi nasip etsin allah bynkutluay

13 martta eşimle çok güzel bir pazar sabah sabahına uyandık, tv karşısında saatlerce süren kahvaltımızı yapıp kahvelerimizi içtik paşamı bekliyorduk sürekli ne zaman gelecek diye söylenip duran kocam bugünde sancın yok mu bir şey hissetmiyor musun aşkım derken sanki oğlum bugün gelmek istiyorum babacım der gibi kasıklarıma baskı yapıyordu derken saat 14:00 de belime ağrılar girmeye başladı çok nadir şekilde devam ediyordu eşime bir şey belli etmeden kalkıp ortalığı toparlamaya başladım, eşim hadi yürüyüşe götüreyim seni diye ısrar edip duruyordu saat 16:00 olmuştu sancılar hiç kesilmeden aralıklarla geliyordu gitmeyelim dedim galiba oğlum gelecek onunla çıkarız yürüyüşe deliler gibi napacağını bilemeden oradan oraya gezinip durdu sürekli hastaneye gidelim diyordu ama ben korkuyordum hem daha sancılarım beni rahatsız etmiyordu bekledik çantamı kontrol ettim bebeğimin hiç birşeyi eksik olsun istemiyordum, duşumu aldım, saat 18:00 de artık ne yatabiliyor ne doğrulabiliyordum kayınvalidem üst katta oturuyor onu çağırdık anlattık oda hadi gidelim hastaneye daha ne bekliyorsunuz dedi ve herşeyimizi alıp arabaya bindik annem hissetmiş gibi beni aradı konuştuk hafif ağrım var dedim hastaneye gittiğimizi söylemedim muayene olup öyle haber verecektim gelmesi en fazla 15 dk dı çünkü neyse telefonu kapattım tutamadım kendimi eşime sarılıp ağladım hastaneye vardık o an sanki o bina üstüme üstüme geldi ama oğlumuda kucaklamak istiyordum eşime çok korkuyorum diye sarıldım sürekli beni teselli etti hadi bebeğimizi kucağımıza alıp öpücez kokusunu içimize çekebilicez bunu anı bekliyorduk aylarca geldı dedı... kapıdan içeri girdik herkeste bir telaş ben yürüyebiliyordum ama hemşireler tekerlekli sandalye falan getirdiler gülmeye başladım herkes bana bakıp hem ağlıyor hem gülüyordu doktorumu aradılar nöbetçi dr muayene olup duruma göre gelecekti neyse muayene olup nst ye bağladı nöbetçi dr sancılarım vardı ama daha sadece 1 cm açılmam vardı dr bu kadar çok hissetmen iyi değil doğum sabahı bulur ama seni eve gönderemem dedi, annemi aradı eşim anne dileğin yatışını yapıyorlar gel dedi ama canım annem zaten birşeyler olduğunu anlamış çoktan hastaneye gelmiş nst odasının kapısındaydı, yatışım yapıldı odama geçtim sancılarım şiddetle devam ediyordu annem kayınvalidem eşim yanımdaydı saat 01:00 de sancılarım baya şiddetlendi ama açılmam hala yoktu, saat 03:00 dayanamaz hale geldim artık sancılar hiç gitmiyordu açılmam 4 cm olmuştu seviniyordum eşim hiç elimi bırakmadan nefes almaktan kuruyan dudaklarımı pamukla ıslatıyordu annem odadan çıktı artık benim sancı çekmeme dayanamıyordu saat 09:00 a kadar bu şekilde devam etti açılmam 7 cm olmuştu doktorum geldi suyumu patlattı bacaklarım titriyordu resmen sancıdan inliyordum doğumhaneye aldılar artık hiç gücüm kalmamıştı bırakın ıkınmayı nefes bile alamıyordum doktorum hadi dilek saçlarına dokunuyorum biraz güçlü ol diye beni teselli etmeye çalışıyordu ama gelmiyordu oğlum defalarca ıkındım sonra bayılmışım gözlerimi açtığımda doğumhanede annem ve eşim vardı oksijen veriyorlardı bana ben artık sezeryan istiyorum yapamadım doğuramadım diye ağlıyordum doktorum artık tehlikeli çok az kaldı biraz daha desede ben kesinlikle kararlıydım bebeğime bir şey olmasından çok korkuyordum sezeryan istiyorum dedim dr eşime dönüp sezeryan tehlikeli olabilir az kaldı bebeğin gelmesine dedi eşimde ne kadar sürer normal doğumu beklesek diye sorunca doktorum yarım saatte sürebilir 2 saatte deyince ben asla dayanamam hemen sezeryan istiyorum dedim ve sedyeyi getirdiler ameliyathaneye eşim ve hemşirelerle gittim konuşamıyordum bile ameliyathanenin girişinde doktorum hazırlanmış beni bekliyordu lütfen hemen uyutun beni bayıltın dıye resmen yalvardım ellerimi tuttu dilek hadı ayaklarını karnına çek belki gelir dedi aman bebeğim kaplumbağa gibi kafasını çıkarmıyordu :))ve saat 12:22 uyandığımda odama doğru yola çıkmıştım eşim yanımdaydı bana çok yakışıklı bir oğlumuz var bayılacaksın görünce dedi gülümsedim cevap bile veremedim yatağıma yattım hemşire kucağında oğlumu getirdi gözlerini açmış bana bakıyordu sanki anne üzülme artık der gibi kokladım Allah ım o koku o an anlatılmaz sarıldım ona yumuşacıktı emzirdim o an işte her şeyin bebeğim için olduğunu düşündüm...

ay ne güzel normal doğum hikayeleri. bende çok istedim ama olmadı. of of sezeryan ağrıları aylarca geçmez artık. neyse bebişim sağlıklı ya biraz ağrım oluversin. A arim

sende bendensin bende senin gibi mucize yaşadım hoş hala imanımıyorum bu benimmi diye sağlıkla büyüt yavrunu Önceki

Şuan oğluşum mışıl mışıl uyurken bende doğum hikayemi paylaşayım. 4yıllık evlilik, bir dış gebelik düşük ameliyatından sonra tek tüpümün alınışı ve diğer tüple hamile kalırım diye tıkalı olduğunu bilmeden yılların geçmesi ve nihayet rahim filminden sonra tek çarenin tüp bebek olması,, yerleştirilen iki embriyodan birinin tutunması ancak 9 haftalıkken onunda boş gebelik sonucu kürtajla noktalanması.. hüzün çaresizlik isyan... Ancak kürtajdan 3 ay sonra doktorumuzun kalan embriyoları yerleştirmek için 3 ay sonra gelin demesi üzerine çook güzel moral verici bir tatile çıkılış ve sonucunda adet olmayı bekleme ama bir türlü olamama derken ben kürtajdan 45 gün sonra hamile kalmışım. Mucizem mucizem benim.. çook rahat bir hamilelik sonucunda 31 mart beklenen doğum tarihimdi. Son ay hastanemin uçuk fiyatlar vermesi üzerine doktor değiştrdim ve üztelik birkaç doktor normal olucak olmaz ise mutlaka epidural sezeryan derken son gittiğim kontrolde bebeğin çok yukarda olduğu ve c, tesiye kadar beklememiz ve doğuma karar vermemeizdi ben salı günü muayene olmuştum ve çok rahattım hastane çantam bile hazır değildi, ama doktor o gün yinde bebeklere güven olmaz demişti. 17 Mart perşembe sabahı eşim işe gittikten sonra başladım ütü yapmaya bir yandan son aldığım geceliğimi yıkıayorum bir yandan hastane çıkışını ütülüyorum sözde c, tesiye veya en geç pzt. siye hazırlık yapıyorum. Ütüler bitti bende kanepeye oturdum dinleneyim dedim bir yandanda midem çok yandığı için son aylarda hep sütle yaşadım diyebilirim. Ayağa kalktım mutfağa giderken bacaklarımdan sıcak bir şeyler süzüldü oha dedim bu akıntıda bayağı arttı son günlerde banyoya gidip çamaşırımı yenileyecektimki dahada gelmeye devam ediyor sildikçe akıyoo. İşte o an direk annemi aradım annemde şehir dışında oda cumaya bilet almıştı ah kızım doğum başladı tabi kadıncağız çook üzüldü onun erken gelmesini ben istememeiştim babam yanlız kalmasın diye. Hemen eşimi aradım o da doktoru duş alsın hemen gelsin demiş. Eşim eve geldi çamaşır makinesi bir yanda çalışıyo, bulaşık mak. bir yanda ütü masası ortada ütüler yapılmış eşim tabi çocuk dayanamadı çıkmak istiyor gibi espriler yapıyo ama benim bacaklar tir tir titremede. bir tarafta hastane çantası hazırlıyorum bir kez daha kendime kızdım bir daha hamile kalırsam öğrendiğim gün hazırlıycam )))))apar topar hazırlandık ve yola çıktıkbu arada ne suymuş be evde arabada acilde muayenede ve doğum sırasında ak ak bitmedi 20 kilo almıştım heralde 15 kilosu suydu)) Nstler sancılar duyanların hastaneye gelmesi derken 17 mart 2011 19.17de bebeğimizi eşimle birlikte girdiğimiz doğumda kucağımıza aldık Allah ayırmasın şimdi mucizem melekler gibi uyuyor içerde Allahın izniyle en yakın zamanda bir mucize daha yaşamak istiyoruz eşimle.. haticesu hoşgeldiniz iki

ilknurcum canım arkadaşım ne güzel anlatmışsın yahya paşanız sağlıkla büyüsün jololo

evet tatlım ikimizde yaz aşkımızla evlenmişizAMİN canım ALLAH hepimize sağlıkla büyütmeyi nasip etsin İNŞ... Önceki

inanırım biz eşimle yılardır evlenirsek 4 çocuğumuz olsun derdik bu plan hamilelikte hiç değişmedi, ama ne zaman ki narkozun etkisi geçti acı başladı her şey değişti eşim de eski coşkum kalmadı diyor ödü kopmuş beni ağlayıp inlerken görünce, annem babam hepsi ağlamış benimle şimdi bebeğim tek kalsın istemiyorum ama tekrar sezeryan mı:84::84::84::84: M

canım benim okadar hikayemiz benziyorki bende 5yıl bekledim bitmek bilmeyen tedavilerden geçtim tüp bebek yapmaya karar verdiğimiz ay mucizem geldi dileğim gerçek oldu ve prensesim geliyordu hala inanamıyorum 20 gün oldu doğum yapalı ama bazen acabamı diyorum bu benimmi ben annemiyim rabbim meleğinle sana ailene uzun ömürler versin sağlıkla büyüsün inşallah Sultanelifali Rabbimin

Doğum yapan arkadaşlar hayırlı olsun Posedion

çok şükür canım sağlıkla büyüt inşalahh maşalahhh sağlıklam almışsın kucağınaa hakkaten çok zormuşş ama herşeyede değermişşsaol canım Allah razı olsunn cennet kokulunu sağlıkla büyüt inşalahh sende canım Rabbim acısılarını göstermesinn Önceki

canım yaaaa. okurken öyle duygulandımki anlatamam sana. Allahım yaaaaaa. bizde görecez bugünleri inşallah çok az kaldı. Allahım sağlıkla hayırlısıyla büyütmeyi nasip etsin İnşallah canım. ebruli1820 herşey düz bir karın

okurken koca bi offf cektim benimde ilk oglum böyle oldu inan herşeyi birebir yaşadım belki daha fazlası dogduktan sonra herşey bitti şükür şimdi ikinci oglumda inş böyle olmaz annesine fazla acı cektirmeden gelir cnm ogluşum bynkutluay

ANNE &#8206;.. İlk kundağın Ben oldum, yavrum; İlk oyuncağın Ben oldum. ... Acı nedir Tatlı nedir... bilmezdin Dilin damağın Ben oldum. Elinin ermediği Dilinin dönmediği Çağlarda, yavrum Kolun kanadın Ben oldum Dilin dudağın Ben oldum. Belki kıskanırlar diye Gördüklerini Sakladım gözlerden Gülücüklerini... Tülün duvağın Ben oldum! Artık isterlerse adımı Söylemesinler bana 'Onun Annesi' diyorlar... Bu yeter sevgilim bu yeter bana! Bir dediğini iki Etmiyeyim diye öyle çırpındım ki Ve seni öyle sevdim sana O kadar ısındım ki Usanmadım, yorulmadım, çekinmedim Gün oldu kırdın... İncinmedim; İlk oyuncağın Ben oldum.. Yavrum Son oyuncağın Ben oldum... Layık değildim Layık gördüler Annen oldum yavrum Annen oldum.. tüm dogum yapan mart annelerine S syble

allah sağlıkla kucağına almayı nasip etsin kolay bir doğum diliyorum caznur

hikayeler birbirinden içten kızlarrrr sizler anltınca hamilelik sürecimizde birlikte geçirdiğimiz günlermiz aklıma geldi bebişleri sağlıkla büyütmeyi nasip etsin allah viyole N & E &

didemcim tebrik ederim Allah analı babalı büyütsün... sağlıklı sıhhatli hayırlı bir evlat olsun oğluşun inş... doğum konusunda sezaryenmi yoksa epiduralli normal doğummu diye ikilemde kalmış biri olan ben doğum hikayeni okuyunca biraz daha epidurale sıcak bakmaya başladım... sonrasında sıkıntı yaşadınmı acaba onu merak ediyorum baş ağrısı v. s.

canım benim ne zormuş anneeeeee olmak bize dünyanın en güzel hediyesi verildi bende 5yıl bekledim anne olmak için bende 26 şubat sabahı acil sezaryan oldum kordon dolanmıştı meleğimin boynuna çok şükür 23gün oldu hiç ama hiç uyumuyorum geceleri umrumda değil yavrumun kokusu cennet kokusu meleğini rabbim korusun inşallah güzel günlerde büyüt annesi bynkutluay

Didemcim gözün aydın, Allah analı babalı büyütsün inş. canım.. hikayeni okurken ağladım, korkularımı alıp götürdün bir anda darısı bizlerin başına kızlar.. kocaman öpüyoruz bebişini:81:

Biz eşimle dört yıllık beraberlikten sonra 2009 dsa evlendik... ben arada bir eşime cocuk yapsakmı derdim.. cocukları cok sevmeme ragmen emin değildim cünkü büyük sorumluluktu. ama yaslarımızda kücük değildi. eşimde bekle 2 sonra simdi istemem diyordu hiç sıcak bakmıyordu.. ilk evlilik yıldönümümüzde yavrum aramıza katılmaya karar vermiş bende adetlerimi eskiden beri hiç takip etmezdim tek takip yolum cevremdekilerdi. sonra birden bende bir iştah artısı olduki anlatamam... Yediğim her yemekten ikincisini alıyorum... Adet günüm gecmiş ama haberim yok ama kasık sancısı cekiyorum. herkese soruyorum ben senden sonra oluyordum sen oldun mu falan diye baktım gecikmişim eşime söyledim oda sanmıyorum daha öncede olmustu dediç.. hayır dedim farklı bir sey var hissediyorum.. Ertesi gün test aldım ve 2. cizgi cok silikti. bende negatif diye düşündüm aradan bir hafta gecti herkese sancım var bir türlü olamıyorum bir garibim diyorum... saglık sektöründen bir arkadasımla bulusmustum sohbet arası testten bahsetti silik cıktı dedim oda elini uzattı tebrik ederim hamilesin dedi ben hemen o aksam bir tane daha aldım hemen yaptım cizgi belirginlesmişti.. eşimle 1 saat karsımızla testle sok halinde kaldık eşim benden cok sevindi.. bende cok sevindim ama cok karmasık oldum mutluluk korku heyecan birbirine karıstı... Sonraki gün kosa kosa kan tahlili yaptırdım... eve döndüm eşim 10 kere aradı sonuc için bende tabii 10 kere labratuvarı...:):)Adam en son hanfendi biz sizi arıycaz sonuc cıkınca dedi... veeee yavrumun olacagını esime söyledim o aksam kocaman bir demet cicekle geldi... Daha sonra 7. haftadan itibaren cok zor bir hamilelik gecirdim... cok fazla kustum 6 kilo verdim.. hiç bir sey yiyemedim.9. ay bile kustugum oldu..3. lü testim tehlikeli cıktı amniyosentez oldum... yavrumu kaybetme korkusu yasadım hiç unutmuyorum.. amniyosentez sonucunu bekliyordum moral olsun diye alışverise cıkmıstım. arkadasım bebeğine ciciler alırken bende bir sort gördüm pembeydi... elimi uzattım alamadım o kadar cok üzüldüm ki. hep dua ettim allahım yavrumu benden ayırmasın diye... 36. haftam dolmak üzereydi ve içime hep erken doğum yapacagım doğuyordu. tontişim cok hareketliydi masallah.. eşim cok calısıyordu evde hep yalnızdım. tek korkum yanlızken sancılanmaktı.. o aksam zorla spagetti yapmıstım soslu hiç unutmam herhalde cok yorgun hissediyordum kendimi eşim gec geldi yedik ve ben uzandım. o an su geldiğini hissettim. eşime bir sey söylemedim emin değildim. baktım devam ediyor ayaga kalktım sakince kızımız galiba geliyor dedim... sakin bir sekilde hazırlandık cantalarımızı aldık eşim fotograf makinasını bile boynuna takmıştı yolda eşime dedimki galiba 2 gidip 3 kişi dönücez evimize... hastanede hemen nst aldılar beni sancılar düzenli değil dedi hemsire... sonra gelen suya bir kagıtla baktı... dogum baslamamıs dedi.. bizde eve dönmeye hazırlanıyordukki sancılandım. bu sefer muayne ettiler. acılma var dediler tekrar nst simdi tamam dediler. hemen dr aradılar benimle konustu hazır olsabah doguracaksın dedi. ben sezeryan istiyordum. ebeler sabaha kadar beni normal doğum için ikna etmeye calıştılar.. sabaha kadar dayanılmaz sancı cektim. 4 cm acılma vardı sabah dayanamıycam alın artık dedim. zaten daha fazla hasrete dayanamıyordum yavrumu kucagıma almak istiyordum. Sonra gözlerimi actım eşim vardı. bana hemen yavrumun kameradan resmini gösterdi... O duyguyu hiç unutamam boynu bükük yorgun.. aglamaya basladım.. İyi ki dogurmusum yavrumu keske diyorum daha önceden dogursaymışım nasıl güzel bir duyguymuş nasıl bir mutlulukmus... Kızım cok büyük sıkıntılarla dünyaya geldi hamileliğimde cevresel cok büyük sıkıntılar yasadım beni cok üzdüler.. anlatmadım cünkü hatırlamak istemiyorum yazdıgım kısımları hatırlamak istiyorum.. ama cok sükür bu kadar zorluktan sonra yavrumu saglıkla kucagıma aldım... allah onu bana bagısladı.. sizlerinkinide bagıslasın Z zambak33

çok duygulandım okurken. bizimde zamanımız daraldı artık. allahın izniyle bende normal doğum yapmayı düşünüyorum. bebişini güle güle büyüt vatanına, anne ve babasına hayırlı bir evlat olur inşallah.

eşimle 4 yıl önce üni. de okurken tanışmıştık ve 01.01.10 da evlendik. ikimizde bisüre çocuk yapmayı düşünmüyoduk fakat bizim istediğimiz gibi olmadı çok şükür ki öyle olmuş minik erkeğim kuzucuğum bizimle 5 temmuz da adet olmam gerekiyodu fakat ayın 20si olmuştu hala olmamıştım. ara sıra böle düznsizlikler yaşadığımdan hiç önemsememiştim. o gün akşam eşim eve elinde gebelik testi ile gelmişti ben tabi hiç ihtimal vermiyodum ama yaptım hemen ve hızlı bi şekilde çift çizgiyi gördüm. gözlerime inanamadım. hemen eşime gösterdim o da şaşkındı benim gibi. duygularım karmakarışık olmuştu bi yandan ağlıyodum daha hazır olmadığımı düşünüyodum bi yandan da seviniyodum. herşeyin normal olduğu bi hamilelik süreci geçiriyodum. 36. haftadan sonra ağrılarım başlamıştı belimde ve bacaklarımda dr herşeyin normal olduğunu sölyedi nst de sancılarım vardı fakat düzeli olmadığından doğum sancısı değildi. 39. haftamda 9 mart günü evi baştan aşağı temizledim eşimde o sıralar işten ayrıldığı için o da bana yardım etti. o gün akşam saat 9 gibi kasılmalarım başladı kontrol ettik 15 dk da bir oluyodu. hep normal doğum yapmak istediğimden normal doğumla ilgili herseyi okuyodum. son ay sürekli hurma yedim doğumu kolaylaştıran egzersizler yaptım. sancılarım başlamıştı fakat hiç ağrım olmadığından uyumaya karar verdik sabah ağrım olursa hastaneye gitcektik. gece saat 2 gibi hafif bi ağrıyla uyandım yatakta oyalandım biraz sora kalkıp lavaboya gittim hafif pembe yeşil sümüksü bişey geldi onun nişan olduğunu biliyodum. hemen eşimi uyandırdım hadi gözün aydın dedi ve uyudu bende biraz uyumaya çalısıyodum fakat olmuodu sürekli saat tutuyodum sancılarım 5 dk da bir gelmeye başladı ve artık yatakta kıvranmaya basladım eşimde artık uyanmıştı tabi. ayağa kalkınca sancılarım baya bi hafifledi. saat 5 e kadar oyle bi oturup bi yatarak geçirdim. sora duşa girdim saat 6 buçukda annemleri aradık biz mersindeyiz onlar adanadan geleceklerdi. sora kayınvaldemi aradık ben sancıdan kıvranırken onlar ihtimal vermiyodu doğuracağıma bide 39. haftada düşünün artık. nese duştan sora hazırlandım eşyaları arabaya koyduk ve çıktık yola once kayınvaldemi alcaktık. yolda sürekli saate bakıyodum 3-4 dk da bir oluyodu sancılarım. oturunca ağrı hissediyodum ama ayağa kalkınca ağrı geçiyodu gayet sakindim. eşimle yukarı kayınvaldemlere çıktık orda biraz bişeyler atıştırdım. sora dr. u aradık onunda sabah ameliyatı varmış sen doğumhaneye git kontrol etsinler ben oraya gelirim o zamana dedi. saat 8buçuk da kayınveldelerden çıktık. kendi dr. umdan çok memnun olmadığımdan kayınbabam enson iyi bi dr bulmuş onun çalıştığı hastaneye gidin o yapsın doğumu dedi. yolda o hastaneyi ararken kaybolduk bide yine kendi dr. umuza gitmeye karar verdik. hastaneye vardığımızda saat 9buçukdu. doğumhaneye gittik hemen ebe kontrol etti gözde süpersin dedi tam açıklık var 9-10 cm dedi. hemen dr. a haber verdi o da çok şaşırdı. lavaboyagitmek istedim izin vermediler lavaboda doğurursun falan dediler. ne lavman ne epidral hiçbişeye gerek kalmadı. nese hemen suyumu patlattılar suni sancı taktılar falan. ayaktayken hissetmediğim sancılar yatınca dayanılmaz olmuştu. ebeye yeter artık dayanamıycam dedim tamam sen sancı geldikce ıkınmaya başla dediler sora hemen doğuma başladı. sancı geldikce ıkın dediler ama o ara korkudan ne sancı ne bişi hiçbişi hiisetmiyodum arttırdılar suni sancıyı yine bişi hiissetmeden ıkınmaya başladım güçlü bi sekilde 3üncü ıkınmamda dr. un yardımıyla simsiyah saçlarıyla tatlı kuzumu gördüm sonunda aalahım küçük bacakları elleri vardı gözleri fıldır fıldır etrafa bakıyodu ilk gözgöze geldiğimizde artık ondan başka hiçbise ile ilgilenmiyodum bu arada dikişlerim fln atılıyodu. içimden bisürü bişeylerin çıktığını hissettim. doğumdan çıktığımda saat 10du. şimdi minik erkekimden başka hçbişiyin önemi yok benim için. iyiki benimlesin bitanem benim çok şükür allahıma iyiki var. allah herkese nasip eder bu duyguyu insallah.

amin canım amin rabbim kimsenin kucağını boş koymasın inşallah bende çok okudum meryem suresini zekeriya peygamberin yahya sevgisini evlat hasretini rabbim nezaman isterse ozaman veriyor kim karışabilir işine isteyin vereyim demiş yeterki istemesini bilelim rabbim yahyana uzun ömürler versin adı gibi ulu olsun ailesine hayırlı evlat olsun Önceki

amin cnm F firstNimbus

Bizde hikayemizi yazalım artık. Eşimle 15 yıldır birlikteyiz,10 yıldır da evliyiz. Üniversitede okuduğum son yılda eşimle evlendim, okuldan da evli olarak mezun oldum Eşimin çok istemesine rağmen ben 30 lu yaşlara gelene kadar çocuk sahibi olmaya hiç cesaret edemedim, kendimi de hazır hissetmedim. Geçtiğimiz yılın Nisan ayından itibaren bebek sahibi olmaya karar verdim. Eşim çok sık seyahat eden biri olduğu için yumurtlama dönemini tutturmak oldukça problem oldu. Yine KK sayesinde ovulasyon testlerinden haberdar oldum. Evin içerisinde ovulasyon testleri ile eşini kovalayan ben Haziran 13 de amacına ulaşıp 15 de de yumurtlama ile birlikte hamile kalmayı başardım. Stressiz son derece rahat bir hamilelik geçirip 9 ayın sonunda 28 Şubat Pazartesi sabahı tarihine spinal sezeryan tarihimizi aldık. Pazar günü annem Çanakkaleden, kayınvalidemler Kocaeli'nden yanımıza geldiler. Akşamüstü kuaföre gidip fönümü çektirdim, manikür işlemleri halledildi. Akşam heyecandan uyuyamam derken gece oldukça rahat bir uyku ile Pazartesi sabahına uyandım. Hastanede 9 da olmam söylenmişti yatış işlemleri, odaya yerleşmemizle saat 10 u geçmişti. Odada hazırlıklar başladı, benim hemşirem ve bebek hemşireleri, anestezi uzmanı odada ayrı ayrı kayıt aldılar.10 gibi ameliyata girmeyi beklerken saat 11.30 olmuştu. 11.40 da hemşireler ameliyathaneye gideceğimizi haber verdiler. Eşim ve ailemle vedalaştıktan sonra ameliyathane yolunu tuttuk. Ameliyathanede anestezi uzmanı bayan işlemleri sırası ile anlatıp belden iğnemi yaptı. O arada drum geldi. Belden aşağıda sıcaklık hissi hissedip hissetmediğim soruldu. İğne etkili olmuştu belden aşağıyı hissetmiyordum. Hemen işleme başlayıp drum tüm yaptığı işlemleri anlatmaya başladı. 10 dk sonra evet görünüyor,, geliyoooorrrrrr kelimeleri ile kızım dünyaya geldi. İlk saniyeler ağlama sesini duyamadım o an panik oldum. Druma ağlamıyor mu diye sordum. Ağlamaz olur mu annesi ağlıyor, Seda eşine benziyor dedi. Hemen hemşireler yanağıma getirdiler minik aşkımı, kızımı görür görmez metanetli olan ben yelkenleri suya indirdim ve druma teşekkür ettim. Bebeğimi temizlemek ve kontrolleri için götürdüler. Geri kalan 10 dk da dr. um dikiş işlemlerini bitirdi. Ameliyathaneden çıkış anımda eşim beni kapıda bekliyordu. Acısı, sızısız bir operasyondan çıktığım için eşimi görür görmez ben sana bu yöntemle 2 çocuk daha doğururum dedim, gülüştük. Arayan, gelenlerle, kızımı emzirmekle akşam oluverdi. Akşam drumun talimatıyla süt gelmesi için ağrı kesiceler kesilince gerçekle yüzleştim. Dikiş yerlerim öyle bir ağrıyordu ki tarif edilemez bir acıydı. Bir de üstüne yürüyüşler başlayınca ilk gece kabus ötesi oldu. İtiraf etmeliyim ki sezeryanı hafife almışım. Ne saçım başım, ne manikür, ne makyaj 2 gün süresince gözüm acıdan başka bir şey görmedi Kızımı kollarıma aldıkça, yüzüne baktıkça da acılarım katlanabilir bir hal aldı. Genel anlamda doğumumdan drumdan çok memnun kaldım. 9 Ay süresince beklediğimiz o müthiş anı yaşadığıma da çok memnunum. Kızımın doğduğunu duymak, görmek anlatılamaz bir duyguydu. Daha çok ayrıntılar varsa da kısaca kızımdan kalan vakitle ancak bu kadarını yazmak mümkün oldu. MoonLightttt Hoşgeldin Pamuk

bende sezeryanla oldum belimden aşağısını uyuşturdular.. ameliyata girerken hüngür hüngür ağladım ama sonrasında çok fazla acım olmadı.. beni zorlayan dikiş yerlerim değilde o ilk gün çektiğim gaz sancısıydı hatta ameliyattan 3 gün sonra 5. kattaki evime kimsenin yardımı olmadan tek başıma çıktım haftanın sonunda marketti pazardı başladım valla valla dışarı çıkmaya.. ama ilk gece yürüdüm kadar hstane koridorunda hamilelikte bile yürümedim o çok zor işte A arim

okurken çok duygulandım uzaklara gittim kızımın doğumunu hatırladım çok istememe rağmen yenik düşüp sezeryan olmuştum ama ne güzel dimi çeresizlikten çare arıyorsun tanımadığın insanlardan yıllardır tanıyormuşçasına medet bekliyorsun herşeyin sonu sağlıkla büyüteceğimiz bir evlat yavrunu güle güle büyüt hikayeni edayla birlikte okuduk anlıyormuş gibi pür dikkat ekrena bakıyor sizleri çok seviyoruz . push ; haticesu hoşgeldiniz iki

canım ocak 2010da evlendik temmuzdada hamile kaldım:97:

duygulanmamak mümkün değil, hele ki herşey bu kadar yakınken.. maşallah bebeğine ve sana didemcim, sağlıkla nice yıllarını görürsün inşallah IILLGGAAZZ

şimdide biz anlatalım doğum hikayemizi eşimle 2004yılında ayvalık sarımsaklıda tanışmıştık herkes yaz aşkı olur uzak şehirlerdesiniz olmaz diyordu ben ankarada eşimde kocaelinde yaşıyordu eşimin askerliği benim üniversitede olan son 2yılım... uzun bekleyişin ardından 2009da evlendik... aklımda çocuk düşüncesi yoktu hatta söyliyenlere kızıyordum taki mayıs ayına kadar mayısda hem iş bulamam hemde ailem ve çevremden uzak oluşum beni bebek düşüncesine itti... temmuz ayında adet olma belirtileri baş gösterdi bebek olucağı aklımın ucundan geçmiyordu olsamda rahatlasam diyip duruyordum adet olucağım gün daha hala olmamıştım eşime test al demiştim almış hala gelen giden yoktu gece dayanamdım yaptım eşimle baktık veeeee 2. silik çizgi inanamıyordum bukadar çabuk gelmesine hemde o bahsdilen 13.-14. günde olmamasına rağmen... ertesi gün hastaneye gidip kan değerimden öğrenmem 2gün sonra yükselmesi artık kesindi bebişim göbişimdeydi... daha sonra keseyide gördük bir kalp atışını duymak kalmıştı... bir sabah saat9da wc. ye kalktım vee kanama olmuş nasıl ağladığımı tahmin edersiniz hatta topiğede yazmıştım bana destek olmuştunuz doktora gittik kese duruyor bozulmamış kanamada yok ama akşam gel alttan bakalım deyişi o süreç bana ne kadar uzun gelmişti dualarla girdim muayneye hemen oğlumun pıtpıtlarını duydum akşam hemen ankaradan annemle babam geldi ve anneciğim bana 1.5ay boyunca baktı zorlu bir süreçti mide bulantıları çıkarmalar kanamadan sürekli yatmam biryandan sıcaklar berbattı şükür 3. ay biterken hepsi geçti sonrasında rahat bir hamilelik süreci... benimde tembel oğlum dönmediği için mecburi sezeryan olmam gerekiyordu 11marta gün alındı 2gece düzgün uyuyamadım heyecandan hastaneye gittik hazırladılar nst. ye bağladılar sancı çıktıhemşire hissetmiyormusun diyor hayır diyorum... baya uzun bir bekleyiş şansımıza kalbi yavaşlayan bebişler varmış acil onlar alınmış vee biz saat 12.45de amilyathaneye girdik zaten doğumdan hiç korkmuyordum gayet rahat birşekilde girdim hangi yönetimi istediğimi sordular belden uyuşturma dedim en güzeli spinal sezeryan yapıyoruz dediler bende epiduralle spinal arasındaki farkı sordum anlattılar bana sonra film muhabbeti yaptık iğneyi vurdular ayaklarımı hissetmemeye başlamıştım doktorum geldi ve işlem başladı birara kötü oluyorum dedim sakin ol tansiyonun düştü dediler 1dak geçmedi kendime geldim... daha sonra bebişimin ağlaması doğdu deyişleri sonra ses kesildi meğer dışarı götürmüşler bir ağlama oğlummu ağlıyor dedim evet dedileryanıma getirip gösterdiler öptüm babasına benziyor dedim sonrasında uykum geldi benim dedim doktorumda sakinleştiricdendir dedi hemşirede yapmadık sakinleştirici hiç dedi çünkü ben gayet sakindimuykusuzluktan uykum gelmiş:26::26:işlem bitince burda nekadar durcam dedim hemen çıkıcan odana dediler çok sevindim oğlumun yanına hemencecik gidicektim veeeee odama alınışım oğlumla kavuşmamız... mis kokulum evimizde artık bizde 3kişilik bir aile olduk... haticesu hoşgeldiniz iki

amin sağol canım, Allah hepimizin yavrusunu bağışlasın inşallah haticesu hoşgeldiniz iki

Allah analı babalı büyütsün canım... ne güzel normal doğum yaptın, darısı başımıza.. ben sezaryenden ameliyattan cook korkuyorum.. hayırlısıyla normal istiyorum... dogum hikayeni okuyunca gözlerim doldu, çok etkilendim.. bebişini öp kokla bnm için. S syble

aynen sezeryan hikayelerini okumazdım bile ama hayırlısı böyleymiş demek S syble

canım benimmm Allah razı olsun çok saol senin cimcimen çok kolay bi doğumla dünyaya gelir inşalahhh A arim

merhaba arkadaşlar;biraz geç oldu ama bende doğum hikayemi anlatmak istiyorum.20.07.2008 te evlendim, eşimle karar vermiştik 2-3 sene çocuk istemiyorduk. evliliğimizin 2 yılı bitmek üzereyken ben artık yavaş yavaş çocuk demeye başladım:) beninle yaşıt aynı zamanda evlenen arkadaşlarımın çocukları da olunca isteğim daha da arttı, eşimde artık etrafında çok fazla çocuk görünce artık zamanı geldi artık sanırım demeye başladı.5 haziran 2010 da son reglimi oldum, benim adetim hep 1 hafta önce gelirdi temmuzun ilk haftası da adet olmayınca ben şüphelendim hemen her tuvalete geittiğimde acaba mı deyip durdum hep.4 temmuz günü annemlerdeydik eşimle evimize dönerken eczaneden test aldık. eve gelene kadar zaman hiç geçmedi, eve varır varmaz hemen testi yaptım birde ne göreyim 2 çizgi hamileyim... müthiş bir duygu eşimle sarıldık birbirimize çok mutluyduk. hemen kimseye söylemedik bir kaçgün. eşim o günlerde yurt dışına gidecekti seminere.. o geldikten sonra doktora gitmeye karar verdik. ama ben dayanamadım eşim yokken doktora gidip bebişimi görmek istedim daha 4 haftalıktı keseyi gördüm sadece.. çok güzel bir şey yaaa. eşim döndükten sonra doktorumuza gittik ve kalp atışlarını duyduk bebişimizin eşimin gözleri doldu, o kadar hızlı atıyordu ki.. zaman gittikçe ilerliyordu ayda bir kontrollere gidiyorduk bebişimiz gün geçtikçe büyüyordu içimde cinsiyetini çok merak ediyorudm hep kızım olacak diye geçiridm içimden tabiki eşim erkek istiyordu..13 haftalıkken doktorumuz erkek geliyor dedi ben hemen yaaaaa... dedim eşim çok sevindi tabiki.. hemen ailelerimize haber verdik erkek torun geliyor diye.. doktor biraz erken söylediği için cinsiyetini bende hala kız olma umudu vardı :))ama %100 erkekmiş doktor yanılmamış. neyse yavaş yavaş testler yapılmaya başlandı çok şükür hiç bir sorun yaşanmadı çok güzel bir hamilelik geçiriyordum bulantım, kusmam, aşermem hiç olmadı.. sen nasıl hamilesin diye soruyorlardı bana.. Hamileliğimde toplam 18 kilo aldım, herşeyden yedim bebişim sağlıklı olsun diye. Doktorumla doğumumun 3 mart olmasına karar verdik, spinal sezeryan olacaktım,1 ay öncesinden randevumuzu aldık ilk ameliyat ta benim olacaktı. doğumuma 3 hafta kala okula devam ettim hiç bir zorluk yaşamadım, evde işlerimi yavaş yavaş yapabiliyordum.. doğumdan 1 hafta önce hastane çantamı hazırladık, herşey hazırdı artık günümüzün gelmesini bekliyorduk..3 mart sabahı eşimle valizlerimizi arabamıza koyduk hastaneye doğru gitmek için hazırlandık ben tabi çok heyecanlıyım birkaç saat sonra bebişimin kucağımda olacak olması beni heyecanlandırıyordu. eşim arabayı çalıştırmak için uğraşıyordu araba çalışmıyordu hiç bozulmayan araba o sabah çalışmıyordu ben bir panikledim niye çalışmıyor diye o kadar uğraşmasına rağmen araba çalışmadı, yarım saat geçmişti 08.30 da hastanede olmak zorundaydık ve saat 8 e geliyordu hastanede 40 dk. uzaklıkta bu arada neyse eşimin babası yardım ageldi bize aküsü bitmiş meğer arabamızın tam d agününde :)) neyse hemen yaptılar ve yola çıktık hastaneye vardığımızda işlemler de uzun sürdü odaya geldiğimizde hemşireler nerde kaldınız diye sordular.. benden sonraki hastayı almışlar meğer ameliyata tabi geç kalınca sıramı kaptırdım :)) yarım saat bekledikten sonra sedyeyle beni almaya geldiler ve yolculuk başladı kalbim kütü küt atmaya başladı eşim asansöre kadar elimi hiç bırakmadı ve ikimizinde gözleri dolu doluydu... ameliyathane de hemşireler çok güzel karşıladılar müzik çalıyor çok rahat herkes konuşuyordu beni rahatlattılar hep sorular sordular.. ben tabi bir an önce bebişime kavuşma heyecanı içindeyim bir an önce doktorum gelsin istiyorum.. sonunda doktorum geldi anestezi uzmanı beni uyuşturmuştu belden aşağısını hissetmiyordum, doktorum geldi ben karnımı falan kontrol ediyor sanıyorum meğer kesmiş çocuğun çıkmasına çok az kala ben ne zaman kesecek diye yanımdaki hemşireye sorarken birden ağlama sesi duydum... bebişim doğmuştu doktor hemen bana gösterdi çoooook harika bir duygu bebişim çok ama çok tatlıydı, hemen götürdüler yıkamaya. benimde ameliyathanede işim bitince odaya aldılar beni, annemler, akrabalar hep beişimizin başındaydı bebişim ağlıyordu yanıma yatırdılar hemen sustu sıcaklığımı istemiş meğer. annelik çok güzel bir duygu. herkesin bu duyguyu tatması lazım... Bebeğim şimdi 4 ayını dolduracak şu an ananesinde ben birazdan okuluma gideceğim, adınıda ozan koyduk. şimdiden özledim oğluşumu.. onu çok ama çoooook seviyorum.. canım oğlum benim.. o benim herşeyim, bitanem.. Önceki

canımmmm çok içten anlatmışsın yaşadığınız sıkıntıları ve sonunda mucizeye kavuşmanızı... Allah eşinle sana bağışlasın yavrunu... analı babalı sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inş... S syble

datlımmm aynen öle yaşanmamış gibi şimdii RABBİM sizede tattırsın inşalahhhhhh hakkaten kolay değilmişş quzummm Allah razı olsunn öperim teyzoşlarının yerine quzumm bizde sizi öptükkk nurten36 askım

rabbim sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inşallah haticesu hoşgeldiniz iki

sermestcim okadar güzel ifade etmişsinki biran kendi hikayemi okudum sanki benim yaşadıklarıma tercuman olmuşsun yüreğine sağlık prensesinle sana ömür boyu sağlık huzur mutluluk diliyorum kokla cennet okulularımızı

bykutluay canım çok tebrik ederim zor bi doğum olmuş ama sorunsuz olmuş çok şükür çok da gerçek anlatmışsın, çok beğendimm haticesu hoşgeldiniz iki

bugün olabilecek en tembel günümdeyim ve şansım varki kızım bugün uyuyo bende bütün gün en ufak bir iş yapmayıp canımın istediği gibi takılıyorum küçük bir kaçamak ARYA GELDİ HOŞ GELDİ 25 temmuzda öğrendim hamile olduğumu aslında adetim geçikince hemen anlamıştım bişey olduğunu hiç günü şaşmazdı ama böyle bir niyetimiz yoktu henüz 5 yıllık evliydik ve hep aynı yöntemle korunmuştuk nasıl olsun felan diyordum test bile yapmak istemiyordum sonra bir sabah eşimi işe geçirdikten sonra tekrar yattım ve öyle bir rüya gördümki gözümü açınca kendime kesin hamileyim dedim bisikletimi aldım ve eczaneye gittim test aldım dönüşte arkadaşımı aradım evdeysen kahveye geliyorum dedim gittim geciktircem ya nolcaksa artık eve geldim ve testi yaptım sonuç iki çizgi çok ağladım ogün çok ağladım sonra çok ağladım şimdi ise ağladığıma yanıyorum allahım affetsin diyorum çok zor alıştım bu fikre anne olmak nasıl olcaktım bilemedim... eşimi aradım hemen eve geldi şaşkın şaşkın bakındık belki yanlıştır gidelim kan testi yaptıralım yaptırdık pozitif hamileydim işte bir bebeğimiz olacaktı hamileleğim çok zor geçti önce dostlarım çok üzdüler beni gerçi şimdi bilemiyorum belkide ben çok hassastım ama hep buna hakkım var dedim bu kadar olmalı dedim o yüzden kaldıramadm belki olanları ki bence hala böyle ve daha başka şeyler ama bu güzel bir hikaye bunları anlatmıcam sadece hamileler hassastır dikkat etmek lazım bunu anlamadım 18 haftalık hamileydim içimde bişey süzüldü 21 haftalık hamileydim kızım elime minicik bir tekme attı belli belirsiz halbuki elimi karnımda tuttuğumun farkında bile değildim ve ilk kez bu kadar heycanlanmış hamile olduğumu anlamıştım 25 haftalıktık kızım olucağanı öğrendik ve ilk cicisini aldık aynı gün şimdi üstünde onu görmek ayrı bir mutluluk veriyor kızımız olucaktı ve ismi ARYA olucaktı böyle geçti günlerimiz yenilikler değişiklikler getirdi kızım bize babasına yeni bir iş ama uzaktaydı bu iş çok değil ama uzak uzaktır işte kızımız gelcekti ama biz ailemizden uzaklaşmalıydık değer dedik ona daha iyi imkanlar sunmak için şimdiden fedakarlık etmeliydik topladık çantamızı geldik çerkezköye karnım burnumda 7.5 aylık hamileyim ozaman annem ve ablam canlarım elimi sürmedim hiç bi işe zaten bidaha hamile kalmadan taşınmam heraldeama bu kadar zamandan sonra doğumu evde ailemin yanında kendi doktorumla yapmalıydım bu yüzden 37 haftalıkken döndüm bursaya ve başladık beklemeye hep normal doğum istedim o kadar gönülden diledim bunu ve nasip oldu çok şükür hemde çok güzel haftalık kontröllere gitmeye başladım hiç işaret yok bu arada ben deli gibi geziyorum özellikle yürüyüş hayatımda yürümediğim kada belki son 3 hafta yürüdüm son haftaya kadar böyle geçti ve artık beklemek hamilelikten daha zor gelmeye başladı en son kontrole gittik artık 40 haftamız dolmuştu açılma aynı son iki hafta olduğu gibi 1cm nst de ki çizgi cetvelle çizilmiş gibi tık yok eşim dalga geçiyor bi doğurmayı beceremedin bidaha bebek yok sana felan ve karar verdik ertesi gün suni sancıyla doğumu başlatıcaz 29 mart günü kızımız kollarımızda olucaktı doktordan çıktık ve ben son hamile günüm olarak şımarmaya başladım gezdik dolaştık yiyebileceğim hatta bir insanın bir günde yiyemeyeceği ne kadar şey varsa yedim akşam 10.45 te eve geldik bu arada ben ailemin yanında kalıyorum ablam evde oturuyoruz ama arya okadar hareketliki inanamazsınız karşıdan hareketleri görülüyor bu haftada bu kadar hareketli olması ilginçti gece 12 de yattık veeeee benden hafif bir akıntı oldu kalktım kanlıydı çamaşırımı değiştirdim yattım yarın doğurcam yaa sancımda var kasıklarımda ama çok gezdim yaayattım veee tekrar kalktım değiştirdim yattım veee tekrar anca anladım bişeyler olduğunu bir süre oturdum sancıları takip etiim 10 dk da bir düzenli olarak geliyorlar ablamı uyandırdım önce odasına girip abla dedim zaten bismillah diye fırladı yerinden ben hala farkında değilim biraz bekledik sancılarım var ama ablam bile şaşıriyo nasıl var yüzünün rengi bile değişmiyor valla var abla diyorum sonra eşimi uyandırdık hazırlandık sancılar gittikçe şiddetleniyor ama biz hala geyik yapıyoruz gecenin 2.30 da dörtler yanık korna çalarak hastaneye gitmeler felan hastaneye gittik hemen muayene 6 cm açılma nst bağladılar sancılar var doktorumu aradılar hemen geldi bu arada her seferinde daha şiddetli sancılar artı tavan yapıyo geyik yapcak hal kalmadı yani iş ciddi doğuruyorum allahım inanamıyorum ve gururla söylüyorum epiduralsiz normal doğum yaptım sancılar sırasında gık etmedim bir kere bile sesim çıkmadı doktor ve hemşireler tebrik etti keşke herkez böyle olsa dediler sancı odasında çok kustum ama ve sancı aralarında hep kendimden geçmişim uyumak değilde sanki baygınlık gibi sancı girince hemen eşimin elini sıkıyormuşum ve ayaklarımı topluyormuşum her sancı anında hep dua ettim dudakların hep mırıl mırıldı dediler saat 4 gibi beni doğumhaneye aldılar ve 4.30 da kızım kollarımdaydı 3.550 ve 50 cm bembeyaz tenli kapkara saçlı bir bebek doğum an çok güzel pek bişey anlamıyosun çıkarken sancı zor ha birde itiraf edeyim hemşire karnıma bastırdı çok fazla bi ara nefesim kesildi resmen son gücümü toplayıp bi çığlık attım döndü baktı biraz hafifletti sonra onun dışında herşey çok güzeldi kızım doğar doğmaz çığlığı bastı karnım baln gibi puffff diye söndü kızımı gördüm uzattılar öptüm hazırlamaya götürdüler sonra sıra beni dikmeye geldi ama herşey o anda bitmişte biz bu sırada atamalardan havadan sudan konuşup gülüşüyoruz bile doktorum adını anmadan edemicem EVRİM AYDIN harika bir insan resmen insanın elini tutuyo öyle güven veriyo insana ordaki herkez öyleydi hemşire ben hala çataldayken hadi geçmiş olsun iki sene sonra yine bekleriz dedi ben oldu canım tabi deyincede hep öyle derler ama yine gelirler dedi 2. istiyormuyum evet istiyorum kızım şimdi yanımda uyuyor çok mutluyuz allahım dileyen herkeze bu güzel duyguyu tattırsın... nurten36 askım

ben 9ay inanamıştım her dr kontrolümde ya dr bana bu bebek değil derse diye korkuyla yaşadım hastaneden çıkarken anneme hadi çabuk gidelim demişim annem niye diye sorunca bebeği alırlar demişim çok harika bİr duygu okadar yorgun ve uykusuzumki umrumda değil uyumak istemiyorum rüya bitmesin uykuda seyrediyorum saatlerce bu benimmi diye bana annemi diyecek rabbim sağlıkla büyütmeyi nasib etsin inşallah hepimize . push ; haticesu hoşgeldiniz iki

Didem'cim, İlknur'cum, Çiğdem'cim, Azize'cim, hepinizin hikayesi ayrı ayrı duygulu. Allah analı babalı büyütsün inşallah. Bahtları açık olsun. jololo

canım benim izleme bilmeden girmek daha iyi inan bana bu benim 2. doğumum olcak ben biliyorum da noluyo bölesi çok daha kötü heyecan ve panikten başka bir işe yaramıyo sen sadece sakin ol allah hepimize yardımcı olsun sağlıkla kucağımıza aldığımız günleride görürüz inşallah Önceki

kızlar okuynca hem heyecan hem korku hem de sabırsızlık bastı beni karmakarışığım bir an önce kucağıma almak istiyorum ama korkuyorumda :)) haticesu hoşgeldiniz iki

Ağrı eşiğinizmi yüksek acaba bende14 martta oldum 5. gün ev süpürdüm Normal dogum yapan akrabalarımda bana özendi Doktorun elide önemli diyolar acaba ne kadar dogu bilemem A arim

amin haticeciğim amin Allah razı olsun. hepimiz için İnşallah. ne ilginç hatice bizde ben hamile olmasam o ay tüp bebek yaptıracaktık. herşey konuşuldu halledildi adet olmam bekleniyordu. bide baktıkki minik prensesim gelmiş. ve hamileliğim boyuncada hep hayaldemiyim dedim. şimdi kızıma baktıkça acaba rüyamı uyanacakmıyım diyorum. ve her an Rabbime o kadar şükrediyorumki.. doğumda bile bu benimmi ben annemi oldum. gerçekmi bu oldumu o kadar yılın hasreti beklemesi bittimi demişim. Z

canım dediğin gibi hikayelerimizin başlangıcı aynıymış allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsi viyole N & E &

didecim çok güzel anlatmışsın allah bebişine uzun ömürler versin sağlıkla büyütmeyi nasip etsinsancılarıda okadar güzel anlatmışsınki bizlerde sayende öğrenmiş olduk jololo

ddiiddemcim çok duygulandım canım. Bende allah izin verirse normal doğum yapacağım moral oldu banada. Allah analı babalı büyütmek nasip etsin bir ömür boyu oğlunla beraber mutluluklar dilerim.

çok sağolun kızlar Allah sizleride kurtarsın inşallah viyole N & E &

allah analı babalı büyütsün hayırlı bir evlat olsun inşallah çok duygulandım okurken bizimde 1mart bekliyoruz sağlıkla gelsinler inşallah A

eşimle 2007de tesadüfen tanıştık ve ilk görüşte aşk bu olsa gerek çok zor imkanlarla çok acılar çekerek 2009 temmuzda nişanımız aralıkdada düğünümüz oldu ilk bebeğime 3ay sonra hamile kaldım ve kalbi durunca kürtaj oldum. dünyamız yıkılmıştı ama rabbim tekrardan yüzümüze güldü ve tekrar hamile kaldım ilk 3ay kistim olduğu için çok ağrılar çektim belki 10doktor değiştirdim hatta bebeğimi bile almaya kalktılar ama vermedim onu kimseye kist ağrısını çekeceğim yinede aldırmayacağım dedim sonraki aylar biraz daha rahattı sadece sinizütüm olduğu için baş ağrısı mahvediyordu derken midem başladı ialçlarla tedavi gördüm son aylar oldu bacak ağrılarım başladı vee derken 15mart geldi sabah uyandığımda belim çok ağrıyordu ama normaldir dedim akşam oldu hala ağrıyordu yattım biraz saat 7olmuş eşim yürüyüş yapalım dedi 9ay boyunca hiç yürüyüş yapmadım ogün yürüyüşe çıktık nasıl olduysa tam 8de eve geldik ama merdivenleri zor çıktım hemen yattım merdivenler yordu zannettım doğum aklıma gelmiyo aslında 16martta tam doğumum var yani neyse eşim ve kayınvalidem yemek hazırlamaya başladılar bana arada bi ağrı girmeye başladı ilk doğumum olduğu için sancı nasıl olur bilmiyorumki sonra dk tuttum 10dkda bir 50sn falan giriyo ağrı bana dedim yemeği bırakın benım sancım var eşim duş al dedi duşa girdim çıktım rahatladım sancılar bitti yemek yedik çay faslı derken saat 10oldu ve başladı sancılarr 10bucukda hastaneye gittik ve doktor 5cm açılmış dedi şaşırdık özel odaya alındım nst bağlandı susuz kalmışım serum bağlandı sancılar hafif ben seviniyorum ohhh diyorum doğum sancısı zor olur diyorlar hiçde zor değil falan diyee ama aradan yarım saat geçtiii ben resmennn afedersiniz ama anırıyoruuumm yeterrr diye damla yaş akmıyo sadece gözüm kapalı bağırıyorum 10cm olunca alacağım dedi doktorum 9cm oldu ama ben bittim artık dedim alın beni yazık doktorda kıyamadı ameliyathaneye çatala yatırdılarrr ama nasıl ağrıı ıkın diyorr sürekli ebeler ama ıkınmak nasıl birşeyyy bilmiyorumkiii o an sancıyla ıkın dedikce karnımı şişiriyormuşumm sonra güzelce tarif ettiler falan ıkındım ama ses gitti boğazım kuruyo sürekli su içiriyorlar falann vee saat 2ye çeyrek vardı tam 16martta doğumum gerçekleştiii başını hissettim bebişimin vee başı çıktığıı an tümm ağrılar bitti biraz önce bağıran benmiyimmm dedim yaaa bebişimi gösterdiler öptüm ağladıom sonra dikişimi attı doktor ve odama aldılarr sonra bebişimi getirdileerr emzirdim onu dünyanın en güzell şeyiii M

azizecim allah sağlıkla büyütmeyi nasip etsin meryem cereni Sultanelifali Rabbimin

didemciğim yazan ellerine sağlık çok güzel yazmışsın. çok duygulandım. tüm güzellikler bebeğinle olsun O onurcuk

çok şükür aplam kolarımda Rabbim sizlerede versin inşalahhh Allah razı olsun aplammmmm aaynen aplam walla insan doğuracağı varsa doğuramazz viyole N & E &

15 nisan 2007de evlendik eşimle.. çocuk istemiyorduk bir süre ve korunuyorduk takvim yöntemine göree. hiç bir kaza olmamıştı taaaaaaki 2009 ocak ayına kadar. tabi ben bu zamana kadar bir sürü test yapmıştım bir gün bile geciken adetlerim için eşim nöbetçiydi 31 aralıkta. rüya gördüm dedi eve gelince.. rüyasında minik bir serçe kuşu görmüş bizim mutfakta. tencereden ymek yemeğe çalışırken eşim içeri giriyormu ve kaçıyormuş. eşim acaba nedirki tabiri deyip nete bakmış, serçe kuşu erkek çocuk demekmiş. ama pek oralı olmamış. rüyayı sonra anladık biz. ocak ayının ikisinde olmam gerekiyordu olmadım ama çok karnım ağrıyordu, kesin regl olcm ama yinede test yapalım dedim eşime, pazar günü gidip test aldık nöbetçi eczaneden. wc de yaptım testi ama eminim yine negatiftir deyip oh çekicem diye düşünürken bi de baktım çift çizgiii... o hışımla çıktım wc denn.. hatta pet bardağı bile devirdim wc nn önundeki paspas idrar olduu. ne yapacağımı şaşırdım eşim inanmadı, sonra baktı pozitif.. şaşkındık. ikimizde sevinemedik.. hele ben, şimdi napıcam bir gardrop giysim çöpe gidecek, kilo alıcam vs... diye düşüncelere daldım. ne kadar salakmışımmm. sonra hemen özel bir hastaneye gidip kan verdik. gebelik vardıı. sonra dr. dan randevu aldık. dr başarabilirse 9.9.2009da doğacak dedi.. evet başarabilirseeeeeeebaşaramadı yavrumm..15şubat günü hafif bir pembemsi akıntı oldu eşime dedim, günlerden yine pazar, doğumevine gittik. nöbetçi dr kalpatışı alamdık dedi, vajinal muayne yaptı, yine yok, kürtaj olacaksın dedi. ama bebek 10haftalık olduğundan ilaç vericez, kalanı temizleyeceğiz dedi.. inanamamdık. eşim başka dr. a gidelim dedi. ertesi gün farklı üç dr a daha gittik. sonuç aynı. bebeğimi kaybetmiştimmm... üzüldüm çok, çok ağladımm, inş. cennete göreceğim onu,, erkekmiş pataolojide çıktı. sene 2010... artık bebek istemeye aslamıştık. haziran ayının beşinde son reglimi oldum... hep kız bebek istedim. o ay korunmadık.. tabi ben tetikteyim. daha günümün gelmesine varken hep erken gebelik bilgilerine bakıyorum netten. sonra 3temmuzda olmam gereken adetim için bekleyemedim.1temmuzda test yaptım silik çıktı, sonra bi daha yine silik. beklesem iki gün netleşecek ama dayanamıyorum. neyse iki gün geçti kan yesti yaptırdım, hamileyiiimm. ama hep bir şüphee, hep bir kuşku var içimde, bir tarafım korkarken bir tarafım o kız olacak, dünyaya gelmek için sana tutunacak diyordu.7. haftadan itibaren kusmalarım başladı, su içsem çıkarıyordum.. neyseki dördüncü ayda bitti.16 haftalıkken cinsiyet öğrenmeye gittiğimizde dr. suyu çok azalmış, plesanta yaşlanmış, hareketleri net olmadığından anlaşılmıyor demesi bizi çok üzdü.2 hafta sonra kontrole çağırdı, tekrar gittik. aynı şeyler hatta yne cinsiyeti öğrenemedik. eşim farklı dr a gidelim dedi. gece gece acil maltepe ünv. hastanesine gittik, tabi şikayetim hareketlerini alamıyorum demek oldu. asistan dr 20. haftadan önce alamamanız normal deyip yinede muayene etti. o gece öğrendim kızımın olacağını. suyunun normal olduğunu da ekledi. bizi bir uzman perinatolga yönlendirdi. on gün sonra randevu aldık, doçent bayandan suyumun alt seviyenin biraz üstünde olduğunu iki hafta sonra detaylı usg de kontrol edilmesi gerktiğini, istirahat etmemin şart olduğunu söyledi ve bana onbeş gün rapor verdi. ben doçentle kendi dr. umun örtüştüğünü duyunca dr. uma tecrübesinden dolayı bir kez daha güvendim ve ona devam etmeye karar verdim.. her ay aynı şeyleri duyuyordum ama yapacak bir şey yok hep istirahat hep istirahat... okula da artık gidemiyordum.. yerime ücretli öğretmen bile görevlendirildi daha doğum iznine ayrılmadan. dr 3 ocakta 30 haftalık hamileyken beni doğum iznine ayırdı bu bebek erken gelecek diye.. neyse ben 31 ocakta kontrole gittiğimde beeğin 2.600 olduğunu gayet sağlıklı oldugunu söyledi, dünyalar benim oldu. ayrıca sadece on kg almıştım dr süpersin demişti. bir sonraki randevum15 şubattaydı. eşim görev nedeniyle ankaraya gitmişti. kontrole bir arkadaşımla gittik. altı buçuk randevusuydu.. girdik, dr bebeğin 2.400 olduğunu gelişiminin geri olduğunu, ciğer gelişim iğnesi yapılması gerektiğini söyleyip nst istedi. ben dedim nasıl olur 15 gün önce 2600 şimdi nasıl 2400?suyu azalmış, ödem atmış dedi. ilk defa duydum anne karnında ödem atıldığını diye düşündüm ve ciğer gelişim iğnesinin 35 haftadan önce doğan bebeklere yapıldığını araştırmalar yaparken okumuştum. halbuki benim bebeğim 36+4 günlüktü, doğsa belki kuvoze bile gerek kalmayacaktı.. neyse saat 7 ye iki dk vardı ilk önce iğneyi alalım sonra nst ye gireriz diye düşündük arkadaşla. aşağı ecz. indik. eczanenin kepenkleri kapanmak üzere, kasa kapanmış, ancak nöbetçi eczaneye gidip alabilirsiniz dediler. bizde de araba yoktu arkadaşın eşi işimiz bitince almaya gelecekti.. en iyisi nstye girelim dedik. çıktık doğumhaneye. ebe beni bağladı nst ye ama ben çok dalgın olduğumdan ayakkabılarla girdim odaya sonra özür dilerim dedim, çok üzgünüm birden giriverdim içeriye. kadın sorun değil dedi, ve üzgün olduğum konuyu sordu. ciğer gelişim iğnesini anlattım durumumdan bahsettim, kadın birden rutin işler diye ağzından kaçırdı. sonrada dr istemişse yaptırın dedi. ama ben bir kere duydum ya ağzından, soru sormaya başladım. sonrada ebelere daha çok güveniyorum filan derken kadını konuşturdum. kadın dediki bu iğneden sonra doğurtulmak zorunda kalırsın sana üç gün soraya gün vermiştir kontrol için, o gün sezeryan yapacaktır seni. gerçektende öyleydi dr bana cmt ye gün vermişti.. çık bak yoğun bakım ünitesine o dr un hastalarından 35haftanın üzerinde doğuran varmı?dedi. anne bir tarafta çocuk bir tarafta rezil oluyorlar, aklın varsa git burdan, özel hastaneler hep müşteri görüyorlar hastayı, vicdanım el vermeğinden anlatıyorum bunları dedi. ben şok oldum ve çıktığımda rahatlamıştım buarada nst de gayet iyiydi. ama yinede ne yapacağımı şaşırdım eşim yoktu gece gelecekti. annemleri aradım.. teyzem buraya gel burda doğur gözümüzün önünde dedi ve ben memlekete gitmeye karar verdim, millet istanbul a gelir ben istanbul dan gidiyorum. gece eşim gelince durumu anlattım. h. sonu gidelim dedi buarada rica minnet bir dr ayarlandı bana özel bir hastanede.37 haftalıktım ta tamına. dr muayene etti beni ve bebğin 3.10 gr olduğunu suyumun fazla bile olduğunu belirtti, tabi bir de ünv. mezunu iki insan olup nasıl tongaya düştüğümüz ve hiç sorgulamadığımız için kızdı bize. ardından sancın gelirse gelirsin yok eğer 40. haftaya kadar gelmezse 40. haftada son muayeneyi yaparız dedi, tabi haftalık nst istedi. buarada eşim haftasonları yanıma geliyordu, nst ye gidiyorduk beraber. o giderken hep üzülüyordum, annemler vardı ama eş başka işte... hep dua ediyordum o yanımdayken doğurayım diye.38. haftada sancı çıkmamıştı.39. haftada ara ara sancı göründü nst de bende zaman zaman kasılmalar oluyordu ama önemsemiyordum.40. haftaya girdiğimde hala doğurmadın mı diye millet telefon ediyordu. bu arada yasal olarak doğurmam gerekiyordu ama ben doğurmamıştım çünkü gerizekalı istanbuldaki dr. um beni erken izne ayırdığında 38. haftada iznim bitmişti, bir taraftanda onu düşünüyordum okula ne vereceğim diye. miad aşım raporuda on gündü.. 40. hafta 12 martta doldu yine nst ye girdim sancılar geçen haftadan da azdı. tamam dedim kesin fillerle bir akrabalığım var benim diye düşünmey başlamıştım. o gün eşimle dolaştık, balık aldık, annem pişirdi ama ben yiyemedim.. midem ulandı, sofrada bir iki kez kasılma yaşadım ama babamdan çekindiğim için belli etmedim. saat dokuz gibi wc ye gittim hafif pembe sümüksü bir şey geldi, netten okuduğuma göre nişandı bu. ama nişan gelenin dr a gitmesi gerekmediğini de okumuştum. sonra dedim bir banyo yapayım belki sancı gelir. duş aldım ama yyine sancı yok. ben yinede saçımı düzleştireyim dedim, belki doğrurum annem hatta garipsedi, neyse doğumun kolay olması için perine bölgeme hep z. yağı masajı yaıyordum. yine z. yağlanırken birden bir akıntı oldu. ama kokusuzdu. hemen yattım, ama su gelmeye devam ediyordu sanki, kokluyordum koku yoktu, gece oniki olmuştu. eşim net başında, annem yatıyor, babam mutfakta açıkoturum izliyor. eşime dedim bu bebek geliyor galiba.. ama kimseye çaktırma... neyse annemi kaldırdım anneme su geliyor galiba anne, ama sancı yok merak etme dedim. annem zaten hep sorunlu su hikayem olduğundan ve sancımın olmadıından rahattı, bir şey olursa ararız deyip çıktık. atbi yinede doğum bavulumzu da aldık ne olur ne olmaz diye. hastaneye geldik. gece bir buçuktu. ebe kontrol etti,3cm açılmış dedi. dr. uma haber verdi. dr. müşahade altında tutun dedi... sabah dokuzda nöbet değişimine gitmeden önce ebe tekrar kontrol etti, hala 3cmmm.. dr aradı ne yapıyorsun diyeee, hala sancın yok mu dedi, yok deyince suni sancı talimatı verdi.. saat ona doğru suni sancı aldım. fakat ikinci doz arttırlıdında sancıdan geberiyordum ama nst de sancı yoktu... ebe ölçtü 7 cm olmuştu.. ardından yirmi dk sonra 9cm. dr geldi epidürel tekın dediğimde dr güldü doğuracaksın artık dedi ve çatala yattım. ıkınma hissi geliyordu ama çok komik ben kakamı yapacağımı düşünüp adamın suratına etmeyeyim diye rahat ıkınamıyordum. halbuki hiç bir şey yememiştimmm, ne çıkaracaksammm üçüncü ıkınmada ebeninde yardımıyla minik prensesim doğdu.52 cm ve 3.400 gr olarak. ve dünyalar beim olmuştu... hem normal doğurup hem doğumu görerek hem de kızımı kucağıma alarak işte az suyum vardı ama ilk o boşaldı birden.. ve doğurtan doktoruma göre, iyi bir kadın doğumcu her halikurda normal doğurtabilirmiş, ters olduğunda, kordon dolandığında bile. o sadece bebeğin kilosu ve annenin çatısı uyumsuz olduğunda sezeryan öneriyormuş, o da dikiş çok olmasın diye. ve bana asafra keseni durup duruken aldırmazsın değilmi, sadece zorunluluk olduğunda alırlar sezeryan da, işte böyle, zorunluluk olmadıkça yapılmaz dedi. ama özel hastane olduğundan hastaların isteklerini göz önünde bulunduruyorum diye ekledi. işte böyle kızlar, çok sağlıklı bir doğum oldu. her dr a güvenmeyin derim. ha bu arada erken ayrıldığım için doğum iznime ondört gün olan boşluğu istanbul daki dr. dan zorla aldık, vermeseydi iş büyüyecektiii, çünkü yasal sorumluluk onundu. neyse her şey bitti, kızım sağlıklı, ve dünya tatlısı... darısı herkesin başına... ske bal oğlum, kaymak

her doğum hikayesi kendi içinde ayrı bi güzel Allah tüm yavruları bağışlasın ben hala yazamadım fırsat bulursam yazıcam inşallah bynkutluay

oy kuzum benimyaaaaaaaaa allahıma binlerce kere şükürler olsun ki bebeiğin sağ salim seninle dünyanın en güzel en cici annesisin bence rabbim bebeğine hayırlı uzun ömürler versin bebeğini size bağışlasın inşşşşş

doğum hikayelerinin hepsini okudum. hepinizi ayrı ayrı tebrik ediyorum vede hayatımda ilk kez yaşadığım bu süreçte iyiki mart anneleri grubuna katılmışım diyorum. hepinize bebişlerinizle mutluluklar diliyorum. darısı benim gibi bebeğini bekleyenlerin başına... haticesu hoşgeldiniz iki

herkes başka başka demek canım ben 4 çocuk istiyordum ama sezeryan sonrası ağrılar beni hayattan soğuttu bu kadar zor olacağını tahmin etmiyordum yani benim de psikolojimi bozan sezeryan oldu üzülme belki sezeryan da olsan aynı şekilde zor olurdu senin için

demek sizde tatilde tanıştınız neslihancımamin tatlım tez zamanda darısı seninde başına sağlıcakla oğluşunu kucağına almayı nasip etsin allah viyole N & E &

canım benim çok zor bir süreç sonucunda yahyana kavuşmuşsun... Allah sağlıklı sıhhatli uzun ömür nasip etsin mink mucizene inş... seni de tekrar tebrik ediyorum... gözünüzaydın canım... MoonLightttt Hoşgeldin Pamuk

evet canım tatilde tanıştık amin canım inş. Sultanelifali Rabbimin

bilmiyorum ki canım ben de senin gibi yazanları okuyunca cesaretlenmiştim ama öyle olmadı odaya geçip ağrı kesici verince ayılıyormuş diye duydum herkes, ben hemen ayıldım ondan diyorum doktorum baya iyi, narkoz az geldi heralde dayanıklıyımdır da normalde ama evde bile ağrıdan ağladım

gerçekten çok güzel anlatmışsın benim hamileliğim çok ani beklemediğimiz bi anda korunduğumuz halde oldu kısmetmiş. İstememiştim ilk başlarda Allah affetsin ama böyle okuyunca çok kötü hissediyo insan kendini geç olmuş ama kavuşmuşsun bebişine hayrlısı buymuş... maşallah 41 kere çok tatlı viyole N & E &

canım çok teşekkür ederim Allah hepimizi ailemizle mutlu etsin inşallah haticesu hoşgeldiniz iki

Bende paylaşayım doğum hikayemi: En son adetimi 7 Haziran da oldum bende. bir aydır da hamile kalmayı düşünüyordum. eşim henüz erken biraz daha bekleyelim diyordu ama ben beklemek istemiyordum ee yaşta geçiyor malesef. eşim kaçtı ben kovaladım derken isteğime kavuştum sonunda:)). ama kötü bir durumda öğrendim hamile olduğumu 4 Temmuz pazar bi akrabamızın düğünü vardı. dönüşte eşimle kavga etmiştik benim kafamdan kötü kötü düşünceler geçiyordu yolda bana araba çarpsa şimdi ben ölsem hamile olduğum ortaya çıksa falan diye saçma sapan şeyler düşünüyordum. o gün aklımdan ne geçse hep hamileliğe bağlıyordum. ertesi gün işe gittim. sabah hastalardan kan alacağız yaşlı bir teyze geldi. teyze sen daha önce burda kan verdin mi diye sordum verdim kızım sen hamileydin o zaman dedi. olmaz teyze ben daha yeni evlendim ne hamilesi dedim bilmem ben sen hamileydin dedi. hemşire arkadaş hadi gözün aydın teyzenin içine doğdu sen hamilesin dedi. ben de inşallah dedim. aynı zamanda olduğumuz bir doktor ve bir hemşire arkadaş vardı. onlar adet olmuş ben olmamıştım. doktorumuz öğle arası bana hadi bi test yap dedi. testi yaptım ve pozitif çıktı halbuki adetime daha 2 gün vardı. iki çizgiyi görünce ne yapacağımı şaşırdım. bi korku sardı beni ben ne yapacağım şimdi diyerek ortalarda dolandım durdum. eşimle küs olduğumuz içinde ona haber veremedim. akşam eve geldiğimde testi gittim yanına koydum ve mutfağa gittim. peşimden geldi bu ne sen hamilemisin dedi. ağlamaya başladık ikimizde. barışmışta olduk bu arada:)) hamileliğim bazen iyi bazen kötü geçti doktorumla hep normal doğum olacağı konusunda konuşup planlar yapıyorduk. 14 Mart günü yine eşimle kavga ettik. ben çok üzüldüm çok ağladım. hayatımda hiç bu kadar ağlamamıştım. doktora yalnız gidecektim bırakmadı neyse beraber evden çıktık dolaştık dolaştık akşam gittik doktora. Doktor ultrasonda bebeğin doğum kanalına oturmadığını daha bir 10 gün bekleyebileceğimizi söyledi. bende olur dedim bu arada kilosu da artar bebeğimin diyordum. muayenehaneden çıkıp eve geldik yine eşimle tartıştık ben yine ağladım. Sonra birden sıcak birşeyin geldiğini hissettim. normal akıntı diye düşünüp önemsemedim. baktım hızlı hızlı sıcak sıcak akmaya başladı aman allahım suyum geliyor diye bağırmaya başladım eşim birden panik oldu. ben su bolaşdıkça daha çok bağırıp ağlamaya başladım suyum bitiyor bebeğime birşey olacak diye. Hemen hastaneye koştuk. yatırdılar beni hiç açılma yok. sabaha kadar suni sancı verdiler ama bebeğim bir türlü doğum kanalına girmedi. bir gün önce yaşadığım üzüntü, sabaha kadar dayanan sancı sabah o kadar perişandım ki doktorum beni görünce hemen sezeryan yapalım başka çaremiz yok bebek kanala girmiyor dedi. ameliyathaneye giderken beni uyutun beni uyutun hiçbir şey görmek duymak istemiyorum diyordum. ama sağolsunlar beni tamamen uyutmadılar bebeğimi hemen görebildim. kucağıma aldığımda öyle minik öyle savunmasız duruyordu ki. bebeğim dayanamamıştı annesinin bu kadar üzülmesine zorda olsa erken gelmeye karar vermişti. Yeter artık annemi üzmeyin diye. onun gelişiyle hayat daha da güzel oldu. canım birtanecik meleğim hayatımız ahep güzellikler getirdi getirmeye de devam ediyor...

belki canım bilemem ama bi daha ne normal şekilde ne sezeryan şekilde çocuk mocuk yok A arim

Merhaba kızlar, Doğum Öykülerimize de ekledim, buraya da ekleyeyim dedim İşte benim doğum hikayem... Sancı odasındayım&#8230; hastanenin 4. Katı, pencereden baktığımda Pendik ayaklarımın altında&#8230; şehir geceyi yaşıyor, her yer karanlık&#8230; gece saat 4, sancı odası hiç hayal ettiğim gibi değil, iki tane yatak, bir plastik sandalye, bir ilaç dolabı ve duvarda şirinlik olsun diye rengi solmuş birkaç bebek resmi&#8230; arada sancım giriyor, 1 m2 alanda yürümeye çalışıyorum, derin nefes alıp veriyorum&#8230; heyecandan ayaklarım titriyor&#8230; mucize gibi geçen 9 ayın sonuna gelmiştik, bu rüya bitecek, yeni bir hayat başlayacaktı.. biraz hüzünlüydüm doğrusu&#8230; dolu dolu yaşadım 9 ayımı, en güzel şekilde&#8230; ilk aylardaki mide bulantımı, son aylardaki kaşıntımı saymazsak mükemmel bile diyebilirim&#8230; kendimi olmadığım kadar güzel, rahat, mutlu hissettim&#8230; bebeğimin içimde kıpırtıları, onu hissetmek ayrı bir heyecandı&#8230; bir kelebek vardı sanki içimde, hani birisine çok aşık olursunda onu gördüğün zaman için bir tuhaf olur ya, onun gibi işte, ama sürekli yaşıyorsun o heyecanı, 9 ay boyunca&#8230; dediğim gibi, hamilelik bir mucizeydi&#8230; hayatını yeni birisi için hazırlama sürecide diyebiliriz&#8230; her şeyi onun için hazırlıyorsun, eşyaları, kıyafetlerini başka kimsede özenmediğin kadar özenerek seçiyorsun&#8230; her gün bakıp koklamaya doyamıyorsun, yatağını her gün havalandırıp, &#8216;böyle yatırırım, şöyle geri kucağıma alırım&#8217; diye hayaller kuruyorsun&#8230; ve bunu hiç görmediğin tanımadığın birisi için yapıyorsun&#8230; aslında çok garip değil mi? Ve yine sancı giriyor&#8230; yine ayaktayım, dilimde sürekli &#8216;Ya Ragibu Ya Allah&#8217; &#8230; artık her sancıdan bilinçsizce dilimde&#8230; zaten o an başka kimden yardım isteyebilirim ki? Kim bana O&#8217;nun kadar yardım edebilir? Nöbetçi doktor bana sürekli yatmamı söylüyor, hatta beni yatırıyor Benn geri kalkıyorum&#8230; yattığım zaman sancılarımı daha şiddetli hissediyorum, yürümek ve ayakta durmak daha iyi geliyor&#8230; Hemşire çağırıyor, eşim görmek istiyormuş beni. Üstümde hasta önlüğüyle doğumhanenin kapısına geliyorum&#8230; eşimin gözleri dolu, &#8216;nasılsın diye soruyor.. iyim merak etme diyorum&#8230; anlımdan öpüyor, sakın korkma, yanında olmasam kalbindeyim unutma diyor ve tekrar sancı odasına gidiyorum&#8230; Bana güç vermişti eşimi görmem&#8230; zaten bütün hamileliğim boyunca bana güç vermişti, o olmasaydı bu kadar güzel geçmezdi&#8230; bebek gibi baktı bana, nazımı çekti&#8230; onu çook seviyorum, onunda beni çok sevdiğine o kadar eminim ki&#8230; kendim için en iyi eşi, kızım için en iyi babayı seçmiştim&#8230; Ve sabah ezanı okunuyor&#8230; şehir artık aydınlanmaya başladı ve Benn hala kızıma kavuşmayı bekliyorum&#8230; son bir ayda olduğu gibi&#8230; her an doğabilir diyen doktorumun sayesinde bir ayı tetikte geçirdik&#8230; ama kızım inatla 11 martı bekledi&#8230; Sancılarım artık çoğalmaya ve şiddetlenmeye başlıyor.. nöbetçi doktor tekrar kontrol ediyor ve doğum yakın az kaldı diyor&#8230; açılmam 7 cm olmuş&#8230; heyecan ve korku sarmaya başlıyor beni&#8230; ya bebeğime yada bana bir şey olursa? &#8216;Allah&#8217;ım nolur onu bensiz, beni de onsuz buradan çıkarma&#8217; diye dualar ediyorum&#8230; Saat sabah 8 oldu, ebenin son muayenesinden sonra sancım iyice dayanılmaz oldu&#8230; yinede ayaktayım, yatmak istemiyorum&#8230; hemşireler yatırmak istedikçe &#8216;hayır ayakta duracağım&#8217; diye bağırıyorum&#8230; zaten doğumhaneye yanıma kimseyi almama izin vermemişlerdi&#8230; o an &#8216;keşke yanımda birisi olsaydı&#8217; dedim&#8230; birisinin elimi tutmasına o kadar ihtiyacım vardı ki&#8230; hemşirenin elini tuttum ve bırakmadım&#8230; kimdi, adı neydi bilmiyorum, şimdi görsem tanımam&#8230; ama o an onun elinden güç aldım&#8230; Ve o korkunç doğum masasına çıktım&#8230; etrafımda 5 kişi dönüyor, kendi aralarında muhabbet ediyorlar, arada bana sancım gelirse ıkınmamı söylüyorlar&#8230; ilk iki denemede beceremiyorum, bu yüzden birde azar işitiyorum&#8230; ıkınmayı becerince ebe karıma bastırıyor ve Benn ölüyorum sanıyorum&#8230; can havliyde bağırıyorum, bırakın diye çığlık atıyorum&#8230; tekrar beni sakinleştiriyorlar. son defa ıkınıyorum&#8230; Ve final&#8230; saat 08:55 kızımın doğduğunu görüyorum&#8230; &#8216;Allah&#8217;ım yardım et&#8217; olan dualarım &#8216;Allahım sana şükürler olsun&#8217;a dönüşüyor&#8230; ama kızım ağladığını duymuyorum&#8230; birden panik oluyorum, &#8216;neden ağlamıyor&#8217; diye bağırıyorum&#8230; doktor &#8216;korkma, bişey yok, sessiz ağlıyor sen duymuyorsun&#8217; diyince sakileşiyorum&#8230; geri kalan teferruat, dikişlerim vs. hiçbir önemi yok&#8230; kızım doğmuştu ve sağlıklıydı, binlerce şükürler olsun&#8230; Minik mucizemi ilk gördüğüm anda aşkın ne olduğu anladım&#8230; ne kadar güzel bir bebekti&#8230; ve aynı bana benziyordu&#8230; &#61514; Şimdi kızım 4 bucuk aylık ve bana daha önce yaşamadığım duyguları yaşatıyor&#8230; ona aşığım&#8230; onu bana layık gören Rabbime binlerce şükürler olsun&#8230; Rabbim isteyen herkese yaşatsın&#8230; AMİN&#8230; haticesu hoşgeldiniz iki

Ağlaya ağlaya okudum tüm hikayeleri.. çok güzel ifade etmişsiniz çok içten anne olmak işte bu.. Tüm yeni anneleri kutluyorum Allah bebişleri korusun.. bynkutluay

çok teşekkür ediyorum arkadaşlar. darısı çok çok çok kısa bir süre sonra sizlerin başına inşallah jololo

didem okurken gozyaslarıma hakim olamadım. Ananlı babalı buyusun hayırlı evlet olsun canım gozun aydın. . push ;

sağlığı iyi çok şükür. gaz sancıları ile uğraşırız işte. o da olacak artık. Y

biz de öyle yapıyoruz canım bi ara şikaeytçi olmayı da düşündük basit bi olay değil çünkü normal gebeliği sonlandırıcaktı ama delil yoktu elimizde sonra o doktorun bunu çok kişiye yaptığını duydum. verilmiş sadakamız varmış Allah hepimizin yavrusunu bağışlasın canım

Sağol canım teşekkür ederim hepimiz sağlıkla bebişlerimizin mürvetlerini görebiliriz inşallah A

oyy kıyamam yaaaa canımm benimm çok şükürki sağlıklı bir şekilde aldın ya oğluşunu kucağına gerisi hiç yaşanmamış gibi dimi:97: .. eee bide boşuna anne olmak kolay değil dememişler :82: Allah ananalı babalı. uzun ömürlü büyütmek nasip etsin canım.. sağlıcakla kalın... tosuncuğunu öp teyzoşunun yerine bynkutluay

o kadar içten ve duygu dolu ki yazdıkların etkilenmemek elde değil. Rabbim hayırlısıyla, analı babalı yetiştirmeyi nasip etsin. Hayırlı, faydalı evlatlardan olsun. Maşşallah size MoonLightttt Hoşgeldin Pamuk

kızlar, bu çok özel anlarınızı paylaştığınız için teşekkürler. her birini okurken sanki o olayları ben de yaşamış gibi oldum. çok duygulandım, ağladım. inşallah bu sevinç gözyaşlarınız daim olur. bebeğiniz ve eşinizle her gününüz mutlu ve aydınlık geçer.

yatın kalkın halinize şükredin bence kızlar. ben hala buraya hikayemi bile yazamadım o günü hatırlamak istemediğim için... kabustan beterdi benim için.. bunu yazarken gözümün önüne geliyoda ciddi pskolojik bozuklk yaptı doğum bende şanslısınz sezeryan olmuşsunuz Önceki

evlenmedenmi hamile kaldın canım\?yoksa tarihi mi yanlış yazdın G

Çok güzel anlatmışsın canım... her dogum hikayesinde old. gibi yine cok duygulandım. Allah bagışlasın bebişini.. mutluluklar diliyorum canım Önceki

ne zamandır bende paylaşmak istiyordum bugüne kısmetmiş. ben radyoloji teknikeriyim. mamografi çekimi yapıyorum. bizim meslekte hamile kalmak çok risklidir. genelde tatil zamanına denk getirmeniz gerekir tabi rabbim nasip ederse. biz eşimle 2008 mayıs ayında evlendik 2 yıl boyucada korunduk çünkü ev için bankadan kredi çekmiştik ve benim çalışmam gerekiyordu mseleğim yüzünden çok dikkatli olmamız gerekiyordu. bazen hamile kaldığında açığa alınabiliyorsun. 2010 yılında tam taksitlerimiz bittiğinde korunmayı bırakmayı planladık. yıllık iznimizde de umreye gitmek istedik. dediğim gibi korunmayı bırakalı 1 ay olmuştu ve radyasyon yüzünden eğer tatilde hamile kalamazsam mamografi çekerken hamile kalma ihtimalim yüksekti. 16 temmuzda 1 haftalık umre ziyaretimize gittik. tavaflarda bile dua ediyordum ama ilk ayımız olduğu için hamile olma ihtimali hiç aklıma gelmemişti. meğer oda benimle berabermiş umremizin son gününde leke gördüm dedim heralde adetim başladı. yinede istanbula geldiğimizde eczaneden test aldık negatif çıktı. ertesi gün işyerine gittiğimde doktor hanımdan rica ettim usg ile bakmasını oda hamilede olabilirsin ama yinede net değil bugün çekimlere girme kandan baktır dedi. sabah verdiğim kan saat 4 gibi çıktı. testi almaya yalnız gitmiştim laborant pozitif diye söyleyince aklımı kaçırdım sanki çıkışta araba çarpmadıysa rabbimin hikmetş öyle alıktım yani sevinçten. sonrasında eşinden önce şirkete bilirmen lazım çünkü artık çalışamıyorsun ya. sonasında akşam eşime deniz kenarında buluşalımmı moralim çok bozuk dedim. o da işten erken çıkmıştı. sahilde eline testi verdim anlamadı tabi hamile olduğumu söyleyince çok şaşırdı ve ağladı. çünkü bizim için mucize olarak gelişmişti herşey. sonrasında ise daha annemlere bile haber vermeden müdür çağırdı ve çalışabileceğim bi pozisyon olmadığını izne çıkaracaklarını söyledi daha 24 saat olmadan böyle bi muameleye de maruz kaldım mesleğimizin cilvesi. hem radyasyonda hamile kalıyosun hemde kovulma kaygısı yaşıyorsun. sonrasında ise 2 hafta sonra call centera görevlendirildim. ama farklı arkadaşlar artı bi de 3.5 ay inanılmaz bulantılar. 7 kilo vermiştim ilk 4 ay. sonrası rahat geçti. bu arada sürekli normal doğum istiyordum adeta takıntı olmuştu bende. int te filan sürekli araştırıyordum bir kere bi sezeryan ile ilgili bi bilgiye bakmadım herşey çok normal seyrediyordu. 38 haftamda doktor kontrolune gitmiştim. doktor 3 cm açılma olduğunu ve 2 3 gün içerisinde bebek gelebileceğini söyledi. 3. günü sonunda anneme bebeğin doğabileceğini yanımda gelmesini söyledim. kayınvalideye de haber verelim dedik tutturdu bende gelicem diye kontrol filan dedik ama nafile. ertesi gün doktora giderken annem de kaynanamda sürekli hastane uzak çok ters yeri nasıl geliriz filan deyip durdular. neyse hastanede doktora girince doktor yatışını yapalım sunisancı ile doğum yaptırıcaz dedi. hem annem hem kayınvalidem sancı yok nişanı da gelmedi olmaz dediler eşimle çaresiz uyduk. eve dönerkende sürekli başımın etini yediler. panik yapmışım onlar ne sancılar çekmiş gık demeden doğurmuşlar. bende inat ettim bi daha haber vermem kimseye diye. 2 gün sonra evde otururken birden suyum geldi ama ara ara yeşil renki parçalar vardı. sürekli boşalıyordu su apar topar hastaneye gittik. yalvarıyordum hala neolur normal olsun diye 5 cm açılma var ama bebek kakasını yapmış suni sancı vericez 1 saat içinde doğmazsa sezeryan dediler. hiç sancım yokken birden suni sancı etkisi ile başladı. AMA işin kötü yanı karnımda nst yanımda annem kaynanam eşim. bağırsam bağıramam kalsam kımıldayamıyodum bile ebe baktıki kalp atışı yavaşlıyor sezeryane alıcaz seni hem ne dayanıksızsın kıvranıp duruyosun demezmi hele işin komik tarafı kaynanam gelen ziyaretçilere ebe bile sen normal doğuramzdın zaten dedi diye söylenip durdu ama 23 mart saat 17 00 de oğlumu kucağıma aldığımda tüm sıkıntılar geçti gitti. hele ilk emme çabaları öyle tatlıydı ki. gerçektende doktorun söylediğine göre yüzü gözü mekonyumluymuş normal doğum için az daha riske atacaktım yavrumu... benim hikayem de böyle paylaşmak istedim

Allah ikinize de sağlıkla büyütmeyi nasip etsin arkadaşlar... maşallah bebişlerinizedarısı başımıza inş... sermest hoşgeldin nazlı

ayşeciğim o kadar güzel anlatmışsınki inan ağladım kendi doğumum geldi aklıma. helede eşim ağlıyormu dedin ya. benim eşimde ağlamış bebek ağladıkça oda ağlamış aklıma o geldi. çok güzel anlatmışsın canım. hayırlı olsun bebeğiniz. Allahım sağlıklı uzun mutlu bi ömür nasip etsin İnşallah. bu arada kızlarımız adaş eliflerimizzz. MoonLightttt Hoşgeldin Pamuk

ve sıra bizde:)) eşimi daha tanımadan asık oldum ben.. kim oldugunu bile bilmeden hayatımdaki en özel yeri alacagından adım gibi emindim.. baska hayatların insanlarıydık.. uzakların yabancılarıydık belki.. ama RAbbim ol dedi gönüllerimiz baglanıverdi ansızın birbirine.. bundan sonrası oldukca zor bir sürecti.. herseye ragmen nasip oldu binbir zorlukla olsun kurduk yuvamızı bütün engelleri astık.. sonra benim gurbette baska bir hayata yolculugum baslayıverdi.. hayatın zorlukları bir bir serilince önüme anne olmaktan korktum halbuki en cok istedigim seydi taa evcilik oynadıgım günlerden beri anne olmak.. bir yıl kadar dogum kontrol hapı denen zıkkımla korunduk.. simdi gülüyorum aptallıgımıza.. tam korkumu yenip anne olmayı deli gibi tekrar istemeye baslamısken gelmesini istemedigim ama ısrarla peşpeşe gelen regl dönemleri... tek cizginin gözüme girdigi test cubukları... bir türlü yavrumuzun müjdesine eremeyişimiz.. acabalar... ilk doktor yoluna düşüşümüz.. ve ilk hüsran.. meger bosuna korunmusuz biz onca süre zaten bişeyler yolunda değilmiş.. anne olmaktan korkarken ben annelige erişmek meger o kadar kolay değilmiş.. birden içine düştük en apansız ucurumların.. hayat baska bir hal aldı.. bebek icin yapılan calısmaların stresi kürler her yeni duyulan bilgiyi deneyiş falan baktık zaman geciyor daha iyi bir şeyler yapmak lazım düştük tedavi yollarına.. tabi bu süreçte yalnızız eşimle ben.. aslında ikimiz de yalnızız ayrı ayrı aramızda tayin nedeniyle bir de kmler varken.. cok zor oldu ilk asılmayla basladık.. oldugundan fazla uzun süren cevap alamadıgımız bir tedavi döneminde kendimde de sorun oldugnu ögrendigimde dünyam basıma yıkıldı.. cok agladım cok kahrettim kendime.. üstelik tüm bunları hasret cekerken yasamak zorunda kaldık eşimle birbirimize.. bir sonraki asama tüp bebek icin karar verdigimiz ay.. eşim ayda bir kac kez gelebiliyordu yanıma izne.. yumurtlama günleri desen bilen kim.. periyodlar uzamıs hesaplar şaşmış.. o ay sadece bir gün beraberdik.. ve Rabbim o tek günü bize mucize kıldı çok şükür.. tedaviye baslayacagız derken asılamanın ardından kendiliginden hamile kaldım.. işte bu bizim mucizemizdi.. günüm gecti mi gecmedi mi bilmiyordum bile.. öylesine bir test yapayım dedim icimde farklı bir his vardı gerci.. ben anne olcam diye dalga geciyordum kendi kendime.. sabahın köründe testi yaptım.. tek cizgi cıkınca yine işte amannn dedim tam cıkarken tuvaletten aman Allahım o ne.. aylarca bekledigim sey.. sonunda ben de gördüm işte cift cizgiyi.. Binlerce sükür RAbbime. eşimin yanına gidene kadar söylemedim müjdemizi.. önce emin oldum mucizemin gelişinden.. sonra babamızın yanına gittik.. onunla verdigmizi mücadelenin meyvesini birlikte tatmak istedim.. cok şükür ki nasip oldu bize de.. onun da yüzünde o eşsiz şükrü görmek nasip oldu hamdolsun.. derken yeni bir dönem basladı bizim icin.. hamilelik sürecinde de mecburi yalnızlıklar kuzucugumun karnımda oldukca sükunetli olusu annesini korkutuşu evhamlar büyümeyen göbegimin hamilelikten süpheye düşürüsü derken dokuz ay geciverdi bisekilde.. ama tembel kuzum dönemeyince sezeryana karar vermek zorunda kaldık.. dogum zamanı gelinceye kadar yogunluktan yorgunluktan heyecanı yasayamadım pek.. ancak doguma girmeden evvel bastı yüregimi bir telas.. nasıl bişeydi acaba anne olmak.. kuzum iyi miydi.. saglıklı mıydı.. kavusmak nasip olacak mıydı derken kendimi ameliyathanede buldum heyecanla.. damar yolu acımı ve epdrualin yapılması oldukca zor oldu bende.. bir an korkmadım degil ama melegime kavusmanın heyecanı bastırdı tüm korkularımı.. derken tatlı bir aglama sesi ardından dudaklarıma degen sıcacık bir yüz anında susan küçük kelebegim.. ne kadar kücüktü Yarabbim.. benimdi şimdi bu melek öyle mi.. minicik bedeni bedenimden cıkmıstı işte kavusmustuk nihayet.. nasıl güzeldi nasıl özeldi o an benim icin yeniden doğuş vaktiydi.. bebegimle yeniden dogmuştum sanki.. nasıl şükretsem az RAbbime o an cennetlere bedeldi.. kuzumu aldılar bakıma götürdüler ben de sabırla dikişlerin bitmesini bekledim ona kavusabilmek icin.. dakikalar gecmek bilmedi o an.. nasıl hasret cekiyordum daha şimdiden biricik varlıgıma.. öyle tarif edilemez bir rüyanın içinde büyülenmiş gibi cıkardılar ameilyathaneden.. herkes kapıda karsıladı beni gözlerinde tarifsiz bir parıltıyla.. biricik askım sükranla baktı gözlerime.. artık tam bir aileydik işte biz de.. zor yollardan gecmiştik fakat sonunda kavusmustuk işte melegimize.. odamıza cıktık prensesimi cicileri icinde getirdiler kollarıma.. akca pakca pamuk gibi bir kuzu.. minicik elleriyle sıkı sıkı tutundu annesine.. artık hayatın tamamen baska bir boyutundaydım kızımla.. artık anneydim ben de.. şükürler olsun ki mucizeler nasip oldu bize de.. şimdi melegimin annesi olarak bambaska bir maraton icindeyim.. kuzucugumla dogum sonrası bitakım sıkıntılar yasadık.. beslenme sorunu sarılık annelige alısma hayata tutunma derken zaman hızla akıp geciyor işte.. hamdolsun ki o kollarımda artık.. hamdolsun ki ben de anneyim sayesinde.. dilegim o ki yetebilirim yavruma saglıkla huzurla büyütebilirim kelebegimi huzur icinde.. Allahım bu yolda kimseyi sınamasın eksik bırakmasın dogum anında da cok dua ettim anne olmak isteyen herkese nasip etsin RAbbim bu eşsiz duyguyu bir an önce saglıkla hayırlsıyla.. işte bu da bizim hikayemiz... basındaki tüm olumsuzluklara inat mutlu sonla biten yepyeni mutluluklara baslangıc olan en özel hikayem... MoonLightttt Hoşgeldin Pamuk

güzincim çok zorlu bir süreç küvez olayı ama yılmadan sütünün gelmesi için çabalaman taktir edilcek durum sarp bebişi sağlıkla büyütmeyi nasip etsin sarp bebiş çok ama çok güçlüymüş herbir doğum hikayesini okurken duygulanıyorum F firstNimbus

2010 haziran ayında eşim kızım ve en yakın arkadaşımla memleketim olan Bilecik'e gitmiştik. son reglimi orada olmuştum 3 haziran 10 gün sonra evimize döndük. ben 5 yıl doğum kontrol hapı kullandığım için regl dönemim 28 günlük periyotla devam ediyordu. mayıs ayında hap kullanmayı bırakmıştım.28 günü tamamladım regl olmadım arkadaşımla aynı gün olduğumuz için hemen onu aradım o da olmamıştı sonra 10 gün boyunca o bana ben ona oldun mu diye sorduk durduk arkadaşımda olmadığı için aklıma hamilelik hiç gelmiyordu. sanırım açıkçası birazda korkuyordum iremin daha küçük olduğunu düşünüyordum. hem eşimde o ara işten ayrılmıştı bu da beni ürkütüyordu hamileliği aklıma bile getirmek istememiştim. en sonunda test alıp yapmaya karar verdim ama heyecandan biraz da korkudan ellerim titriyordu:18::18:en sonunda yaptım ve beklemeye koyuldum 5 dk sonunda birde ne göreyim POZİTİF :26: o an çok karmaşık oldum bi anda sevinsem mi üzülsem mi bilemedim içim kıpır kıpırdı boğazım düğümlendi gözlerim doldu sonra eşim geldi hiçbişe söylemeden koydum önüne 1 dk öylece kalakaldı bi teste bakıyordu bi bana şaşkın balığım benimsonra ayağa kalktı sarıldı bana tabi ben o arada hüngür hüngür ağlıyorum gülümseyerek niye ağlıyorsun aşkım tamam biraz zamansız oldu ama sonuçta istiyorduk 2. çocuğu üzülme hakkımızda hayırlısı diyerek teselli etti beni. o gün akşama kadar ben ağlamaklı eşim sırıtan bi suratla öylece oturduk evde.. kayınvalidemler daha taşınmamıştı o zaman birlikte onun yanına gittik ben başladım yine ağlamaya eşim anne gamze hamile dedi aa ne güzel işte iremde büyüdü zamanı gelmişti dedi bana niye ağlıyosun kızım böyle bişe için ağlanırmı dedi. zaten tam olarak niye ağladığımı bende bilmiyordumilk doktora 5 haftalıkken gittim sadece keseyi gösterdi doktor.2 hafta sonra gel kalp atışını dinletelim dedi 2 hafta sonra gittim kalp atışı yoktu çok korktum bi anda kendimi suçlamaya başladım o kadar ağladım falan allahın gücüne mi gitti bebeğime bişey mi oldu dedim.1 hafta sonra tekrar gel dedi gittik 8haftalıkken bebişimin kalp atışlarını duydum derin bi nefes aldım 10 haftalık olduğumda mide bulantılarım başladı yemek yiyemiyor herşeyden midem bulanıyordu. o ara kayınvalidemlerde taşındı ve ben o halde üst kata taşındım. ve eşim iş buldu çok sevinmiştim bebeğimiz kısmetiyle gelmişti. eşim o aralar aşırı bir şekilde üstüme düşüyor hatta bazen bunaltıyordu beni ama çok da hoşuma gidiyordusonraaa bu şekilde günler aylar birbirini kovaladı 20 haftalık olmuştu hamileliğim doktorum hala cinsiyetini söylemiyordu. ikimiz içinde aslında pek bi önemi yoktu ama tabi erkek diye geçirdim içimden eşim söylemese de o da düşünmüştür mutlaka.1 hafta sonra gelin tekrar bakalım dedi gittk gamzecimm kzı bu dedi tamam dedim bi cadı daha geliyoondan sonraki kontrollerin hepsinde eşim doktora kız mı diye sorup durdu ve orası neresi burası neresi ben göremiyom sen nasıl anlıyon diye söylendi durdu tekrar günler aylar birbirini kovaladı artık 36 haftalık olmuştum hamilelik çok bunaltmıştı artık beni ne uyuyabiliyor nede yürüyebiliyordum. doğum tarihi olarak doktor bana 3 mart demişti. bende eşim 28 şubat doğumlu olduğu için o tarihi istedim ilk başlarda olmaz dedi sonra ikna ettim ve beklemeye başladık ama eşim çok sabırsızdı doğsa da artık sevsek deyip duruyordu. en son 21 şubat kontrole gittim herşey yolunda kilosu da iyi 28 şubatta alıcaz dediertesi gün sancı gelmeye başlamıştı ama doğum sancısı değildi. tekrar ertesi gün kasıklarım belim çok ağrıdı öğlen saatlerinde pedime kahverengi pembe arası krem kıvamında bişeler akmıştı. çok korktum hemen annemi aradım geldi baktı nişan bu dedi :18: ben hemen doğurucam sandım eşimin gelmesini bekledim gelince doktora götürdü beni ebe alttan muayene etti açılma yok nts de sancı yoktu:26: ama nişanın gelmiş gece çok sancın olursa gel dedi. ama ben bilgilerini doktoruna ileticem sabah kontrole gel dedi. heyecandan sabahı zor ettik eşim o gün izinliydi. o gün ne olur ne olmaz diye sadece bir bardak süt içtim. saat 11 gibi çıktık evden eşim beni hastanenin önünde bıraktı arabayı park etmeye gitti. giderken de aşkım söle de bugün alsın bebeğimizi bekleyemiyorum daha dedi sanki benim istememle oluyo bu işler. doktorun yanına gittim baktı kilosu gayet iyi nişanında gelmiş bugün alalım demez mi eşim de ne temiz kalpliymiş saat 1-2 gibi yapalım sezeryanı dedi. çıktım odadan ne yapacağımı bilemedim kalbim sanki boğazımda atıyordu. bu arada eşim hala arabayı park edip de gelememişti hemen aradım söyledim sevinçten delirmiş gibiydi geldi beni aldı eve geldik ama ben bu arada telefon elimde herkesi arıyorum :18: annemde geldi saat 12 de eşyalarımı aldım even çıktık. yatış işlemlerim yapıldı asansöre bindik odaya gidiyoruz bi anda aklıma kızıma hala isim koymadığımız geldi bi kaç seçeneğimiz vardı asansörde yağmur ismine karar verdik odama geçtim ameliyat önlüğümü giydim nts ye bağlandım bekliyorum ama ne bekleme heyecandan kalbim duracak. hemşire geldi sonda vs. halletti sedyeye yatırıldım ve yolculuk başladı eşimi gördüm baktım gözleri dolu dolu ben zorlada olsa gülmeye çalışıyorum. ameliyathanenin kapısından girerken eşim hadi bakalım aşkım kızımızı yolla sonrada sen sağ salim gel ikinizi de bekliyorum burda dedi. ameliyat masasına yattım anestezi uzmanı h. geldin kızını merak ediyomusun bakalım derken ben küüüt gittim. uyandığımda odamdaydım herkes başımda eşim elimi tutuyo annem başımı okşuyo tabi ben oksijene bağlı olduğum için konuşamıyor gözlerimi bi açıp bi kapıyordum.10 dk sonra tam olarak kendime geldim başımda arkadaşım vardı kızım iyi mi dedim ilk olarak evet çok iyi çok da tatlı dedi. eşimi göremedim ortalıkta nerde dedim çiçek yaptırmaya gitmiş hemşire kızımı çıkartırken size gülmeyen kızı getiriyorum demiş çatık kaşlı kuzum benim eşim gördüğünde çok ağlamış kıyamammm çok duygusaldır benim bitanem veeee sonra hemşire bebişimi getirdi aman allahım bu siyah saçlı kara kız da kim der gibi bakakaldımkoynuma yatırdılar öptüm o mis gibi kokusunu içime çektim. baktım meme arıyo benim kızzz hemşire emzirmeme yardım etti nasıl da emdi yavrummm. annelik 2. kez de olsa ilk defa gibi yaşanırmış bunu o gün anladım. iyiki varsın iyiki benimlesin canım kızım huysuz prensesim

canım tebrik ederim. allah analı babalı büyütsün bebeişimizi. darısı başımıza.