anlattığına benzer çok şey yaşadım ama sakın kendini üzme nasılki her gecenin sabahı varsa her zorluğunda bir kolaylığı vardır lütfen kendini üzme...

her insanın dara düştüğü zamanlar vardır ve seninkide son olur canım inşallah. her şey insanoğlu için sen sabret rabbim mükafatını verir

çook isteyipte bir bebeğe sahip olamamak dünyanın en zor şeyimiş.. Allah kimseyi bu dertle sınamasın

uzun süredir dokunmamışım bu başlığa, derdim, mutluluğum yada üzüntüm olmadığından mı...?hayır hepsini yaşıyor insan ama bazen yaşamaktan bile yoruluyorken girip yazmaya üşeniyor. yada geçmişi okumak istemiyor. bölük pörçük duygularım, tam ortasından gireceğim konunun, abimin eşi hamileymiş ve 1 ay sonra doğum yapacakmış ve ben bunu bugün misafirliğe gelen halamdan duyuyorum. niye abimden değilde bir başkasından. çocuğum olmuyor diye üzüleceğimimi sanıyor oysaki eğer öyle düşünüyorsa beni kısır bir kadın, acınacak, bebeği olan veya olacak diğer kadınlara kıskanarak gıptayla bakıp bir köşede ağlayan bir kadınmı sanıyor, acıyorlar mı bana? üzüldüm, kırıldım ve içimde o ismini adlandıramadığım diğer duygular var yüreğimde, şaşkınım, anlamsızım, saçma, zavallımıyım, bir hiçmiyim, kimim ben? yamukprenses

lutfen üzülme bole diyorum ama nasıl üzülmezki insan rabbim sana sabır versin

uzme kendını bu kadar bazen aılede olsa senı anlamıyor..

günler hızla geçiyor... aynaya bakarken saçlarımın önünde ki beyazlıkları, gözlerimin kenarındaki kırışıklıkları görebiliyorum artık. eskiden hiçbirşey düşünmezken şimdi geceleri yastığa başımı koyduğum zaman hemen uyuyamıyorum, düşünüyorum! herkesin hayattan istediği şey başkaymış, kimisine göre sıradan olan şey başkasına göre bir ömürmüş onu anladım. benim için hayat hep 3 kademeliydi, merdiven basamağı gibi aynen,20 den öncesi,30 dan sonrası birde 50 den sonrası.20 den öncesini hakettiği gibi yaşadım, okudum, çalıştım, gezdim tozdum, evlendim. 30 dan sonrası benim için çalışmak, çoluk çocuk sahibi olmak, sonra onların büyümelerini izlemekti.50 den sonrası ise artık dinlenme zamanım gelmiş olmalı, çocuklarımı iş sahibi olduklarını görüp evlendirmeliydim, aslında sıradan bir hayat isteği benimkisi. biliyorum herşey mükemmel gidemez, bu hayallerimin içinde hastalıklar, ölümler, sevinçler, üzüntülerde olacak. herşeye hazırlıklıydım, dedim ya sıradan bir hayat istiyorum o kadar. ne çok para, ne evler, nede arabalar... 33 yaşındayım arkadaşlarım komşularım 2. çocuklarını doğurdular, kuzenimin eşi göbeğini ben üzülmeyeyim diye saklayarak geçti önümden, kendimden başka demekki insanlarda üzülüyor benim için, demekii arkamdan vah vah çocuğu olmuyor diyorlardır. ne diyordum...30 yaş sonrası biryerlerde takılı kaldım işte, ne genç bir kızım artık, nede bir anne! kendimi ortalarda biryerlerde sıkışmış gibi hissediyorum. aslında ne komşularımı kıskanıyorum, nede kuzenimin eşini, sadece onlara ne kadar şanslı oldukları için gıbtayla bakıyorum. her akşam eşimle yapayalnızız evde, birkaç eş dostun arasıra yarattığı geçici kalabalıktan başka. bende isterdim evimde ağlayan gülen bir bebek sesi, alt komşuyu rahatsız eden koşturma sesi... yamukprenses

Böyle yapıyorlar da ne oluyor, birtaraftan da bize iki liralık satılanı onlara onliraya satıyorlar. Turist kızları oğlanları güzel diye faydalanmaya bakıyorlar. Hepsinde sahte bir bakış, davranış... Öte yandan diyorsun ki, iyiki turist değilim bana böyle davranmıyorlar. :) sahtekar insanlar... ne halleri varsa görsünler. Öte yandan yerli olmuş yabancı olmuş bir insana yardım etmek çok güzel bir davranış keşke taraf gözetmeksizin, gönülden yapılsa...

birisi bana kendi memleketimde neden turistlere öncelik verildiğini anlatsın lütfen, bunun elle tutulur bir açıklaması varmı? Antalyalıyım ve antalyada yaşıyorum, hersene eşimle 2-3 günlüğüne alanyaya tatile gideriz, her gittiğimizde uğradığımız bir bar vardır, rock bar. herneyse bu sene yine gittik, kapıdaki bodyguartın bize dediği şu;kusura bakmayın Türkleri alamıyoruz sadece iskandinavları alıyoruz. bu ne demektir ya, bu resmen ırkçılıktır, gece boyunca adamın söylediği aklımdan çıkmadı, eğlencemin içine etti, moralim bozuldu. acaba tipimizi mi beğenmedi diye senaryolar kurdum ama olamaz çünkü yıllardır gittiğimiz yer. hıncımı alamadım 2-3 saat sonra önünden geçerken türklerle bir sorununuzmu var, daha önce böyle değildi dedim, adam sezon başı iskandinav şirketle anlaşma yaptıklarını, sadece türk değil, alman ve ruslarıda almadıklarını söyledi! peki dedim almanları nasıl ayırt ediyorsunuz, tiplerinden anlaşılıyor dedi. ne derse desin dediklerinin hiçbir mantıklı açıklaması yok, kendimi aşşağılık hissettim, oraya girmeye çok meraklı değilim, ama söylenen kelime çok ağrıma gitti, Türkleri almıyoruz! bu ne ya, bu nedemek, ben nerede yaşıyorum, türkiyede yaşıyorum ve türküm, sen önce beni almalısın asıl, düşünsenize diyelimki isveçe gidiyorsunuz, isveçteki adam diyorki kendi vatandaşına, kusura bakmayın isveçli almıyoruz sadece türkleri alıyoruz, böyle saçma sapan birşey olabilirmi, valla hemen orayı şikayet ederler, kapatırlar. oranın sahibi ne olursa olsun kusura bakmayın ben kendi milletimide alırım demeliydi. bende şikayet etmek istiyorum ama herşeyden önce bu duruma çok üzüldüm, yazıkki ne yazık, vay benim ülkemin haline. başka ülkelere yabancıydık amma velakin kendi ülkemde de yabancıymışım meğer.