Benimkinin korkusu kreşte yaramaz bir erkek çocukla başladı çok itmiş saçın felan çekmiş sınıfta kendi yaşıtları ile ilgili korkusu devam ediyor. Beni bırakma ile sıkıntı yok. yazları anneanne 3 ay kalıyor beni veya babasını aramıyor. orda kuran kursuna gidince anneanesini bırakmamış. kızımın ki foni gibi bir durum. kendi yaşıtları zarar verirse büyük biri olması ona yardımcı olacagını düşünüyor ve halen haftalar oldu aglıyoruz karate kursuna verdim bakalım kendine güven gelsinmi.. bu hafta düzelmezse pedagog tekrar gidecegim. Y

öncelikle içeri kadar asla girmeyin onunla kapıdan bırakın o sınıfa girdikten sonra gizliden durumunu izleyin. ikincisi ben kapıda bırakırken ağlamaya başlıyıcağını bildiğim saniye de cebimden o naneli şeker severdi oyuzden şeker yermisin bak oğluma şeker vereyim ben diye algısını dağıtıp içeri yollardım ağlamasına fırsat vermeden. o şeker aşkına bir hafta sonra ağlamaları kesildi :) önemli olan çocuğunuzun dışarda sizi beklediği bilincini yıkın devamlı anlatın ben işe gidiyorum babanda yok evde kimse yok diye bide görev biraz da öğretmene düşüyor sınıfa alıştıracak olan kişi o.. zor biraz sabır gerekiyor ama emin olun alışır pedagoglara fln para vermenize gerek yok. Y

Gerçekten zor bir durum kızımın korkuları geçtiğimiz yıl başlamıştı. Hiç akıl edemedik bir uzmana götürmeyi ne yazık ki sonrasında gitgide yer edindi bilincinde parka gidemiyorduk derken çocuk korkusu tamamen kaldı ve hiçbir destek almadan da hemen başlattım. 2. haftası bitti ilk haftaya göre nispeten daha iyi ara ara korkuyorum arkadaşlarımı sevmiyorum durumları devam ediyor üstünde çok durmuyoruz cesursun sen çok güçlüsün başarırsın sen kararlısın bunun da üstesinden gelirsin biz babanla sana inanıyoruz gibi cümlelerle ikna edip sarılıyoruz. Neden kreşe başladığını anlatıyoruz her gün bıkmadan usanmadan sabırla... ilk hafta sınıfa girmedi bizi bekleyeceğini söyledi, camın kenarında oturur sizi beklerim dedi. Kreş öğretmeni yumuşak geçiş olmalı sınıf istemiyosa burada oyalansın dediler asla zorlamak yok kendisi inanana kadar, ara ara öğretmeni teklif etti sınıfa almaya ikinci haftasında sınıfa girdi ve öğretmeni bizim sınıfımızda ağlamak yok gülmek var diye arkadaşlarıyla koro halinde elifi sınıfa aldılar kızım da tamam dedi. bikaç gün sonra kendisi öğretmene beni arkadaşlarımla tanıştırır mısın demiş!!! çok büyük bi adım ama yine ara ara gitmek istemiyorum dese de mutlu genel itibariyle sabah yine de mızmızlandı neden gittiğini soruyo her fırsatta ama atlatıyoruz gibi yine de korkmuyo herşey yolunda demek için çok erken gelişmelerden haberdar edicem sizin hangi sebeple başlamıştı korkusu? birde sarılın hizasına eğilin gözlerinin içine bakarak her uğurladığınızda onu ne kdr çok sevdiğinizi mutlu olması ve hayatla ilgili önemli şeyleri öğrenmesi için okula gönderdiğinizi her nolursa olsun arkasında olduğunuzu onun korkularını çok iyi anladığınızı zamanla hiç kalmayacak bak göreceksin demeyi unutmayın... dr un ödül mantığıyla hareket etmesi anlamsız geldi neden alışkanlığa dönüşebilir asıl amaç oluşan korkusunu yenmesini sağlamak değil mi?

Biz bu hafta aştık durumu. öncelikle kızımla evde oyum oynadık. Sınıf yaptık ve oyuncaklar dan arkadaşlarını yaptık ben ögretmem oldum wc gitmem gerektigini söyledim. kızımda bana " sınıfta güvendiği bir ögrenciye, nuray sana emanet onunla ilgilen"dememi istedi. yani sınıfta biri bununla ilgilenmesini istiyor. bu durumu ögretmene anlattım. ve ilk gün ögretmen müdürün yanına giderken kızıma, Dogukan arkadaşınla ilgilen demiş. kızım hiç aglamamış. Ögretmen çıkarken herzaman birine emanet ettiği için kızım kendini güvende hissediyor artık. bu güvenle okula sorunsuz gidiyoruz çok şükür. ve çizelgemize gülücük kazanmaya başladık. sizinki düzeldimi?

Kreş kurucusu 30 yıllık deneyimim var şuan için pedagoga gitmenizi önermem 3 hafta gibi süreçle bu sorunu atlatıyoruz eğer hala çözemezsek o zaman uzmana başvurun deyince götürmeme kararı aldık ama tabi geçici bir süreliğine gidişhatına bakıcaz bilmiyorum ikinci hafta ağlamalar kesildi. çok soru soruyoruz dediklerinizin bi kısmını uyguluyoruz hala

Kızım henüz 3 yaşında kreşe başladı 1 hafta oldu fakat çocuklardan çok korkuyor o nedenle 2. günden beri sınıfına girmeyi reddetti, aslında arkadaşları var fakat kalabalık çocuk ortamlarında çok korkuyor. Parkta başlamıştı. 1 yıldır böyle benim gibi aynı durumu yaşayan anneler sizler neler yaptınız? nasıl aştınız? Ya da önerebileceğiniz Uzman bir pedagog var mı? gerçi çok pahalı araştırdıklarım... senayaz34

Bu durumdan kurtuldugunuzda banada nasıl yaptıgınızın bilgisini verirmisiniz lütfen

Aynı sorunla ben halen mücadele ediyorum. benimki kreşte başladı su an anaokuluna gidiyor ve halen devam ediyoruz. pedagog gittim çizelge verdi aglamadı gı haftasında ödül kazanacağını söyledi. fakat 2. haftamız halan hergün sabah aglıyoruz çoçuklarla kalmak isetmiyorum diye. valla tekrar gidecem dr bakalım ne önerecek. Y