8. aydan geliyorum. Ilk 3 ay bu sekilde geciyor. Merak etmeyin yasadiklariniz cok normal. Bende hic birseye yetisemiyorum diye aglardim. Ama sonrasinda hersey cok guzel olacak. Uykulari duzene girecek, sizinle oyun oynamaya baslayacak, ilginizi cekmek icin yalanci hapşırık yapacak, alkis ogrenecek. Kendinizi asla gelecegi dusunerek korkutmayin. Mesela Benim bebegim diş cikarirken ne atesi cikti ne zorlandi. Tek tavsiyem sallanam besigi varsa orada uyutmaya alistirmaniz yonunde olacak. Karni tok, altı temizse endise etmeniz gereken bir durum yok. Rahat olmaya calisin. Siz strese girerseniz bebeginiz bunu hissedip iyice huysuzlaniyor.

Doğrusunu biliyorsun Laale. İlk 3 ay zaten alışma söz konusu değil. Alışkanlıklar 4. ayda oluşmaya başlar. Diğeri güvensiz bağlanmanın sebebini oluşturur. Eskide kaldı bu düşünceler. Çocuk doktorumuz bile ilk 3 ay meme ise meme kucaksa kucak. O ne istiyorsa o. 4. aya girince dikkst demişti

Teşekkürler

Öylr zaten. Sana ihtiyacı var. Sen ilgilenmiyorsun kucağınıza almanız lazım. Ağlamak tek iletişim yöntrmi. Ağlayarak sizinle iletişim kurmaya çalışıyor. İlk 3 ay kucağınızs alın. Evet çoook daha zor. Farkındayım. Kolay olan kucağa almamak. Ama sağlıklısı bu. Zaten sonra kucağa gelmiyorlar 1 yaşındayız. Demin düştü. Kafası morardı. Doktor gece 2 saat sonra uyandırın dedi. Büyüdü ama bana bu geve yine uyku yok mesela

Kucağa alıştırmayın söylemini sakın dinleme Bebeğinle arandaki güvenli bağlanmanın temellerinin atıldığı dönemdesin Ben resmen ilk 3 ay mememde yaşattım. İlk 3 ay hamileliğin 4. dönemi olarak da bilinir Bebek kendini hala senin vücudunun bir parçası sanıyor. Benliği oturmamış durumda Bu dönemde alışma diye bir durum söz konusu değil. İstediğin kaynaktan araştırabilirsin. Alışkanlıklar 4. ayda başlar Bu konuda bebeğini sar sarma kucağında tut öp okşa İhtiyacı olan o Sağlıklı olan o

Ben kucakta alışmadan büyüttüm iki çocuğumu. Daha kolay oldu. İkiside mutlu çocuklar ama bilemem tabiki kucakla alakası olup olmadığını. Yakınımda yardımcı olacak pek kimse yoktu böylesi daha kolay oldu benim için. Mesela enzirir yatağa koyardım bebeğim kendi kendine biraz oyalanir uyurdu. O arada ben temizlik çamaşır yemek hallederdim. Örnek değilim belki ama kolay olanı tercih ettim

Teşekkür ederim güzel mesajınız için. Bazen bebeğimin beni sevmediğini bile düşünüyorum. Lohusa psikolojisi..

Ah hayır olur mu hiç emin olun bir bebeğin annesine olan sevgisi sayfalarca anlatılamaz

Sakın yetmediğini düşünme sen bebeğinin bu dünyadaki kahramanısın. Ben ilk bebeğime de 2. bebegimde de aynı şeyleri yaşadım tecrübe ile alakası yok geçici bir süreç. Bol bol kucağına al enerjini sıcaklığını hissetsin.2 çocuğumuda göğsümde büyüttüm. Ben çalışan bir annenin annesini özleyerek büyüyen bir çocuğuyum. Anneciğim günde 14 saat çalışmak zorundaydı. O yüzden imkanım varken bol bol kucağıma aldım göğsümde sıcaklığımı verdim çocuklarıma. Canları acısa göğsüme yatirinca sakinlesiyorlar. Oğlum 9 yaşında hala okulda vs üzüleceği bir durum olsa gelir göğsümde yatar. Evi bok götürse umurum olmaz.

Evet bizim de en az 15 oluyor kusması, bi dahaki kontrolünde doktora sormayı düşünüyorum. Teşekkür ederim

öncelikle allah analı babalı büyütsün bebeğinizi... bu süreçler geçici inanın tünelin ucunda ışık var..:) bende sezeryanla doğum yaptım ve evet bir ameliyat zorladı beni de.. normal yani.. bebeğinizin kucaktan inmemesi normal çünkü anne karnında hissediyor şu anda kendini ve hemen hemen 3 ay da öyle hissedecek.. çok zorlanıyorsan annen destek isteyebilirsin tekrar.. çünkü iyi uyuyup dinlenmen gerek sütün için bir de tavsiye eşine verip bebeği akşamları dinlendirebilirsin kendini

Kesinlikle doğru. Şu dönem en çok kucak istedikleri dönem Bir sıkıntısı yoksa dahi kucağımı istediğinde alıyorum Güvenli bağlanma çok önemli. Konu sahibi her sey çok yeni daha Benim de böyle hissettiğim oldu, ama zamanla azalıyor. Bizim de daha çok olmadı Ben de kafaya çok taktım bir ara yetişemiyorum edemiyorum diye. Sonra saldım gitti Hiçbir sey çocuğumdan önemli değil. En çok seni istediği zamanlar şuanda. Kendini doyurabilşyorsab gün içinde yeter. Kalanı zamanla oluyor. Git gide de kucak isteği azalıyor merak etme. Benim konuştuğım arkadaşlarım keşke o zamanlarda olsa da kucaktan indirmesem diyor Sağlıkla büyüsün inşallah

Evet eşim anlayışlı Allahtan. Çok titiz biri değilim normalde de, ev şimdi dağınık olunca beceriksiz gibi hissediyorum kendimi. Alışacağım inşallah. Teşekkür ederim . push ; Sibelim84

Sevimli kuzuu

1 yaşı yeni geçtik Emin ol aynı yollarda bende yürüdüm Geçiyor hepsi Benim bebeğim günde 15 kez kusuyordu O kadar kusuyordu ki ultrason çekildi midesinde sorun mu var diye Ama normal çıktı her şey Doktoruna güven. Ev işine takılma. Bi süre hazır şeyler tüketin. Veya akşamdan pratik hazırla. Sling vs kullanmayı deneyebilirisn. Bebeği kendine memene yakın yere bağlayıp iş yaparsın girlinred

Ayy çok geçmiş olsun, birşeyi yoktur inşallah. Mesela şimdi bebeğim uyuyor ben telefon başındayım diye bile kötü hissediyorum N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Bir şey yapmadık. İlaç da kullanmadık. Geçti bizim aylar önce. Beslenmesini azalttık sadece

Teşekkürler perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Tebrik ederim ne kadar güzel ki annelik duygusunu tadabilmişsiniz bu kıymetli zamanların değerini bilin. Hemde her saniyesinin.. gelip geçici bir buhran içerisindesiniz sadece :)

Ben değer vermiyorum demedim ki gün boyunca bebek kucağında hiçbir şey yapamamış konu sahibi. Her an da bebekle olunmuyor ki. Hassas zamanlar biliyorum bende anneyim. Ama hizmetçi yemekci vesaire yoksa o evde yemek yapmak temizlemek zorundayiz değil mi. Ben çocuğu hiç kucağına alma demedim nasıl bu kadar yanlış anlaşıldı anlam veremiyorum. Sadece konu sahibinin şikayeti üzerine yorum yaptım. Kendisi bu konudan dert yanmış farkında iseniz perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Teşekkürler yorumunuz için perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Kucağa alıştırma diyenleri boşver. İnsan kaç kere anne oluyor, kaç kere bebek oluyor. Sling al bir tane, tak kendine bebişini, ister yemek hazırla ister temizlik yap ister yürüyüşe çık. Eşinle ilişkin de düzelecek, kimse çaktırmaz ama gebeliğin sonu ve ilk bir sene bayağı zonklatır evliliği bebek. Herkes o yüzden abartılı abartılı ÇOK GÜZEL DUYGU YA diye gezer. Özellikle birbirine bağlı çiftlerin evliliğinin ortasına bomba gibi düşer bebek geçecek. Ne derdin varsa hepsi bitecek. Şimdilik önerim gerçekten sling kullan, gaz vs derdi de bitiyor onunla. Mesela yukarıda banyo demişsin ya. At o fileyi bilmem neyi, sen duşa girerken o kaydırak gibi aparata koy bebişi az suyla. Zaten hava sıcak üşütmez bu havada. Beraber alın duşu, gözün üstünde olsun tabi. Erteleme, bebişle yapmaya uyum sağla.

Sana doğrusunu söyliyim bacım sen çocuk 3 yaşına gelene kadar rahat edemiceksin, bebeklik problemleri derken yürümeye başlıcak herşeyi ağzına koyucak, 2 yaş sendromu zamanı gelicek avmlerde kendini yere atıcak birşey gördümü tutturucak al diye. 3 yaşında anlamaya başlıyolar ve rahat etmeye eski günlere dönmeye başlıyosun. Öncesi zor.

Aha bak mesela Karnı tok Kaka yaptı Gazı yok Meme keyfi de yaptı Koydum güya dalmak üzereydi Uyuyamadı bir türlü Tam göğsümde yatıyor şuan aldım burada hemen uyuyacak:) Dalınca yerine koyacağım Yani sadece alt değiş besle olayı değil bu olay Sevgiye doyurmak lazım

Oglunuzda da boyle olmus muydunuz? Benim şu an 37. gün. 1 aydır kendim bakıyorum bebişime. Aklıma kötü şeyler gelince üzerinde durmuyorum. Ben de ağlıyorum sürekli. Ama bu duyguların lohusalıktan kaynaklandığını kabullendim, daha iyiyim. Eşim eve geç geliyor, ben de korkuyorum tek başıma bakarken, ama bazen iyi ki de yalnızım diyorum. Geçenlerde kayınvalideme gittik evde çok sıkıldığım için. Bebekle ilgili her kafadan bir ses çıkıyor, onlara kalsa berbat bir anneyim. Psikolojim iyice bozuldu orada. Bi de ev işi falan yapmak zorunda kaldım orada. O kadar çok yoruldum ki. Haberim yokken bebeğe bitki çayı vermişler, ben vermeyin sakın dediğim halde. Ağlayarak eve geldim. Bebeğim uyumuyor, hep kucak istiyor. Daha sabahki kurduğum kahvaltı sofrasını bile toplayamadım. Ama yine de kendi halimeyim. Gelip bana yardımcı olmayan kişilerin yorumlarından uzağım.

Teşekkür ederimm. Kuzum uyumuyor uyumuyor, uyuyunca da bu sefer ben özlüyorum onu

Çok teşekkür ederim WOMAN

Çok teşekkür ederim ☺

Allah analı babalı büyütsün

kızım 2 yaşında. yenidoğan dönemlerini özlemeye başladım hiçbir zaman "oh be" deyip arkanıza yaslanıp içiniz %100 rahat yaşayamazsınız bence çocuk sahibi olduktan sonra. yaşı kaç olursa olsun. 3 ay daha tremester gibi geçecek. sonra uyku gerilemesi yaşayacak. sonra dişleri çıkacak. sonra ek gıda dönemi. yine dişler. sonra yaş sendromları vs vs derken zaman geçecek nasıl geçtiğini anlamayacaksınız bile. ama bi yandan da artık etrafa ilgisi artacak. kucakta durmak istemeyecek emeklemek isteyecek. hatta yürüdükçe daha da heyecanlanacak. yemek yemesi banyosu parka gitmesi derken her şey bir düzene binecek. hayatınız hem heyecanlı hem stresli olmaya devam edecek. zaten bunları göze alıp anne olmadık mı? tek tavsiyem, sakın ama sakın yardım almaktan da istemekten de çekinmeyin. eşinizi geri plana atmayın en çok o yardım etmeli tek başınıza yapmadınız. bırakın evde yemek olmasın dışardan söyleyin ya da eşiniz gelince yapsın. bulaşık kalsın çamaşır beklesin bu anları bi daha geri gelmeyecek inanın. kusması reflüsünden olabilir gazını iyice çıkartmayı deneyin. emdiği de fazla geliyor olabilir. uyku için en iyi tavsiyem banyo ve beyaz gürültü. resmen hayat kurtarıcı ikisi de. ve o 5 dk uyusa bile bi kahve yapın telefonda boş boş takılın ya da canınız ne istiyorsa onu yapın. kendinizi ihmal etmeyin. birkaç ay sonra bile burayı okuduğunuzda bi düzen oturtmuş her şeyi yoluna koymuş olacaksınız inanın

Teşekkür ederim ikiz bebeklerinizle mutluluklar

Teşekkür ederimm . push ; Bitttter

Teşekkür ederimm perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Teşekkür ederim. Çok şükür büyüyor. Yürüme denemeleri kazaları dönemine girdik

Çok sık almayın emzirin yatağında dursun bu onun için kötülük değil sonuçta. Kendinizi de yormamis olursunuz. Oğlum üç ay kuvezde kaldı hemşireler sadece doyurmak alt değiştirmek için kucağımıza alıyoruz demişlerdi. Çok üzüldüm o zaman. Ama alışıyor çocuklar anne olarak benim ilgimi veremezlerdi tabi. Ama alışmaya müsaitler

Aslında güzel anneler yazılacak herşeyi yazmışlar ama ben de tecrübemi aktarayım, belki size iyi gelecek bir cümle olur :) Öncelikle sling ya da kanguru. Mutlaka edinin ve kullanın, eller boşta kalınca insan daha rahat hareket ediyor. Yeterince alıştığınız zaman içinde bile emzirebilirsiniz. Ben kızım 6-7 aylıkken koyardım kanguruya, abisi ve babasıyla gezmeye giderdik. Kızımı hiç çıkarmadan emzirirdim. Hem etrafı izler, hem emerdi. İlk 3 ay annenin de bebeğin de alışma dönemi. Oğlum ilk çocuğumu ve 3 ay boyunca ağladım. Neden ağladığımı bilmeden ağladım. Korku, yetersizlik, bilinmezlik, envai çeşit kaygı iç içe geçmişti. Ama zamanla azalarak geçiyor. Siz anne olmaya alışıyorsunuz, bebeğiniz dünyaya alışıyor. Şu an kızım 4, oğlum 6 yaşını geçtiler. Yeni yeni rahat ediyorum diyebilirim. Biraz daha alanım var, sosyal hayata dönüş yapabildim. Çalıştığım için epey bir sürem ev, iş, çocuklar ekseninde geçti. Herşey normale dönüyor ama bu çocuklu hayatın normali oluyor. Siz de buna adapte oluyorsunuz. Bu sebeple hiç kendinizi yıpratmayın. Akışına bırakın. Ağlamak istiyorsanız ağlayın. Gülmek istiyorsanız gülün, kaygılıysanız bundan pişman olmayın. Sadece bebeğinize doya doya sarılın, emzirin. Su akıp yolunu bulacak. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Teşekkür ederim. Kanguru almıştım, daha kullanamadım ama sling daha iyiyse onu da deneyeyim

Yenidoğan uyumlu ergonomik bir kanguruysa görür tabi ki

Ya sana kıyamam..

Çok çok geçmiş olsun canım yorma kendini iyileşmek için zaman ver. bu sürecin gececegini unutma S

Tebrik ederim öncelikle, sağlıkla güle oynaya büyüsün tatlı miniğiniz. Hissettiklerinizde o kadar haklısınız ki. Zaten pek çok anne üye de yazmış, benzer süreçlerden geçtiğini. Düzeninizde çok büyük bir değişiklik oldu, hormonlarınız tabiri caizse halay çekiyor, yeni bir kimlik edindiniz... Bu liste uzar gider. Yetersiz bir anne değilsiniz, sadece şu an çok deneyimli değilsiniz. Ama o en tecrübesiz, en aklı karışık halinizle bile bebeğinize sizden daha iyi gelecek kimse yok. Huzur da, güven de sizsiniz bebeğiniz için. Tecrübesizlik de suç değil, ayıp değil. Elbette zamanla çok tecrübe kazanacaksınız. Ki şu an bile bir düşünseniz, ilk güne kıyasla ne kadar çok şey değişmiştir eminim! Lütfen, ama lütfen kucağa alışır diye bebeğinizi kucağınıza almaktan vazgeçmeyin. Orası onun güvenli limanı. Bağınızın güçleneceği yer. O kadar ihtiyacı var ki dünyaya alışmaya çalışırken kokunuza, sıcaklığınıza ve kalp atışınızı duymaya. Bebek kucağa alışır düşüncesi şehir efsanesi. Bebek kucak istediğinde kucağa alındığında değil, bağımsızlaşmasına izin verilmediğinde, "ben" olmaya hazır olduğunda fırsat tanınmadığında bağlı yerine bağımlı olur. Dilediğiniz kadar alın kucağınıza. :)) Biliyorum çok zor, ama biraz sakinleşmeyi ve gevşemeyi deneyin lütfen. Bebeğiniz sizin korkunuzu, kaygınızı bire bir kopyalıyor şu dönemde. Siz iyi hissederseniz iyi hisseder o da. Ama ilk 3 ay çorba, çünkü adaptasyon sürecinde. Dilerim anneliğinizin tadını daha fazla çıkaracağınız günler çok yakındır. :))

Güzel tavsiyeleriniz için çok teşekkür ederim

Sizin doğrunuz budur olabilir tabi. Ama konu sahibi evin temizliği ve yemek konusunda yakındı ve bende yorum yaptım MorAnka

Alışmaz siz merak etmeyin beybiler kucak ister

Teşekkür ederim, dikkate alacağım bunları Konya'dayım, siz? perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Ah hayır olur mu hiç emin olun bir bebeğin annesine olan sevgisi sayfalarca anlatılamaz.

Teşekkür ederimm . push ;

Beslenmesini bizde azalttık ama kaka yapıyor diyelim ikindigi için kusuyor çok koşarsa kanepede atlarsa öksururse ve en önemlisi ağlarsa kusuyor. iki yaş sendromun da herşeye ağlıyor nasıl geçecek bilmiyorum Dr a da gidiyrz takipteler simdilik

Bugünden itibaren hayatınızın 3-4 yılında hiçbir şeyinizin mükemmel olmayacağını kabullenin. Bu işin normali bu. Kendinizi germeyin. Mesela biz İstanbula gezmeye geldik, küçük hastalandı gezemeden geri dönüyoruz yarın yapacak bir şey yok. Yani vay giyinemedim, gezemedim, kilo veremedim, evim kirlendi, yüzümde sivilce çıktı, bunlarla beyninizi yormayın. Yerine oturuyor her şey zamanla

Evet dün fışkırır biçimde kustu. Yatağında yatıyordu, oradan taa halıya kadar fışkırmış. Çok korktum ama ondan sonra rahatladı. Midesi boşalıverdi. Teşekkür ederim

Çok teşekkür ederim☺ Kanguru da aynı işi görür mü? C

Teşekkür ederim, bebişinizle mutluluklar

Evet farkındayım Yeni anne. Tecrübesiz Daha tecrübeli annelerden fikir istemiş, bu günler geçermi demiş Geçer... öyle bir geçiyorki hemde. Her anı çok kıymetli iken yemekti temizlikti kafana takma ev işi birşekilde hallolur ama bebeğinin bu günleri bidaha geri gelmez tadını çıkar doya doya sarıl, kucağına al denmesi onu daha çok motive eder. Eski kafalar gibi kucağı alıştırma koy işini yap demek değil I

Anne topuzu hem de taranmamış saçla Teşekkürler yorumunuz için perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

3. Aydan sonra çok rahatlayacaksın bebek de kendine gelecek. Kucak isteği azalacak. Şimdi istiyorsa bol bol kucağına al. Sling tavsiye ederim. Her bebeğin ihtiyaçları farklı. Alıştırma diyenlere kulak asma. Evin işini boşver. Ailenden yardım iste. Bebek gak dese emzir guk dese emzir. Uyudukça temel ihtiyaçlarını karşıla yemek ye uyu Bitecek bugünler her şey güzel olacak

Yeni taze anne olarak bende o hüznü çok yaşadım hiç bitmeyecek gibi geliyordu

Çok sevindim. Ben tecrübeli değilim de inandığım gibi yaşamaya çalışıyorum süreci. Tüm yavrular sağlıkla mutlulukla büyüsün inşallah. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Önemli olan kolay değil, çocukları sevgiyle, sıcaklıkla büyütmek. Büyüdükçe kendi kendine oyalanıp uyuması güzel olabilir ama ilk aylar anne kokusu ile uyması daha önemli bence. Çamaşır, yemek için bebeklerin ilk aylarını bu şekilde geçirmek üzücü. Bunlar ömür boyu yapılcak işler, hiç birzaman sonu yok. O yüzden bebeklerin özellikle ilk bir yılı kucakta, ten tene geçmeli. 1 sene sonra, en geç yürümeye başlayınca zaten artık onlarda kucak istemiyorlar. İstesende gelmiyorlar çoğu zaman, bu değerli dönemi iş yapcam diye kaçıramazdım.

Merhaba hanımlar. Doğum yapalı 27 gün oldu. Sezaryenle doğum yaptım. Allahım isteyen herkese nasip etsin, şükürler olsun. Annem 5, kayınvalidem 2 gün yanımda kaldı. Sonrasında yalnız bakmaya başladım bebeğime. Eşim haftaiçi akşam 8'e kadar çalışıyor. Yalnız olduğum için mi bilmiyorum, yoksa lohusa depresyonu mu, sürekli huzursuzum, yetersizlik hissim var, çok ağlıyorun ve herşeyi kafaya takmaya başladım. Bebeğim gündüz çok uyumuyor, sürekli emdiğini kusuyor, hep huzursuz ve kucaktan hiç inmiyor. O uyumadığı ve hep kucağımda olduğu için ben de uyuyamıyorum, kendime yemek yapıp yiyemiyorum, evi derleyip toplayamıyorum, bu yorgunlukla bebeğimle de iyi ilgilenemiyorum diye düşünüyorum. Yetersizlik hissim olunca bu sefer diğer insanlara ve kendime kızmaya başlıyorum. Eşimle bir daha eskisi gibi olabilecek miyim, bebeğime nasıl daha iyi bakabilirim, ben evdeyken dışarda hayat devam ediyor mu ve sizler bu süreci nasıl atlattınız. Kendimi toparlamam için tavsiyeleriniz nelerdir?

Teşekkür ederim güzel yorumunuz için perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Yatağa koyduğum an ağlıyor. Şaşırmış durumdayım ben de ne yapacağımı. Bi de sanki yatakta yalnızken bana ihtiyacı varmış da ben onla ilgilenmiyormuşum gibi hissediyorum. Lohusalık döneminde çok duygusal biri oldum.. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Allah analı babalı büyütsün. Emin olun bu günler göz açıp kapayıncaya kadar geçiyor. Doya doya kucağınıza almaya bakın çünkü bir müddet sonra siz istesenizde o kucağa gelip durmayacak. işler olmasada olurBen ilk üç ay ev içinde sling ile dolaştım gayet de rahat oldu. Sizde sling deneyebilirsiniz eminim size de iyi gelecektir L lacrimas

Büyüyecek annesi. Her şey güzel olacak inşallah. Her anı ayrı heyecan! Tadını çıkar. Allahım analı babalı sağlıkla mutlulukla büyütmeyi nasip etsin inşallah.

Kuzular Teşekkür ederim

Sitede yeniyim, oraya da bakayım, teşekkürler perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Evett ben de eşime sarılıp sarılıp ağlıyorum. Sanki artık biz, biz değiliz gibi.. Güzel mesajınız için teşekkürler

İki aylık oldu benimki 2. Çocuk tecrübeli olduğum halde hep var o yetersizlik hissi küçüğü uyutup yatırsam bu sefer büyükle yeterince ilgilenemedim üzüntüsü başlıyor anneliğin yan etkisi yetersizlik hissi galiba

inşallah verebiliyorumdur sevgimi. Uyumuyor benimki göğsümde perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Çok teşekkür ederim perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Çok teşekkür ederim. Akşam eşime bebeği verip hızlıca sofra kurup duşa giriyorum. Günler, saatler yetmiyor sanki. Bi bakıyorum gece olmuş, ev ve ben bitik haldeyiz. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Maşallah Ben de hastaneden çıkarken iyiydim, bizim evde asansör yok. Hastane dönüşü 4 kat merdiven çıkınca tekrar yatağa düştüm

Yorumlarınızı okuycam hanımlar MorAnka

Tunelin ucunda ışık var. "Bunlar iyi gunlerin" diyenler olursa inanmayin. Buyudukce yurumeye baslayinca vs biraz bagimsizlasiyorlar insan rahat ediyor. "Annelik bir anksiyete bozuklugudur. " Diye bir soz okumustum. Surekli kaygi, yetersizlik hissi bunlar normal. Ve evet malesef disarda hayat devam ediyor. Erkekler icin evde de hayat devam ediyor. Esinizi bilemem ama babalarin cogu yuku sorumlulugu anneye birakip "erkek" kimlikleriyle yasamlarina devam ediyorlar. Evrim geciren kadinlar. Her sey mukemmel olsun diye ugrasmayin. Bebeginiz birakin hep kucaginizda kalsin. Bir daha bu zamanlar geri gelmeyecek. Ve surekli oyle kalmayacak duzeliyor inanin. Sevgiler

Yeni taze anne olarak bende o hüznü çok yaşadım hiç bitmeyecek gibi geliyordu. O hissettiklerinin hepsini fazla fazla yaşadım yalnız değilsin emin ol. O yüzden tekrar yazıp hatırlamak istemiyorum. Bir de bana bunlar iyi günlerin deyip iyice kötü duruma sokuyorlardı ama daha şimdiden diyebilirim ki aslında gittikçe daha rahat oluyor. Sana gülücük atıp tepki vermeye başlayınca inan o zaman bu düşünceler gidecek kafandan. Düzene ve yemeğe gelince uzun süre istediğin gibi olmayacak ancak eşinle dönüşümlü yapabilirsin birşeyleri. Bol öp sev kucakla çünkü şuan bunlara ihtiyacı var. Ve geçici olacağına inan. tugcemma Ege ❤ Anneler

Bu arada kucağa alın kucağa alıştırmak kötü değil

Bana kucagina alistirma diyenlere "bebegimi kucagimda en fazla 3-4 yasina kadar yasiyabilirim, sonrasinda istesem de tasiyamam. E kucagimda tasiyamadigim bebegi niye dogurdum" diyordum, iyi ki de oyle demisim sevgi pitiri oldular Dogru yapiyorsunuz, tasiyabildiginiz kadar tasiyin, koklayabildiginiz kadar koklayin; bi sure sonra peynir gibi kokuyorlar cunku

En doğrusunu yapıyorsunuz, kucağa alışmak diye bir şey yok çünkü bebeğin özelikle ilk üç ay yeri zaten anne kucağı. Düşünsenize dokuz ay karanlık, sulu sıkışık bir dünyanın içindeydiniz bir anda sizi alıp oradan çektiler ve kokusu sesi bile başka aydınlığın gözlerinizi kamaştırdığı bir yere pat diye geldiniz. Bildiğiniz tek şey var size tanıdık gelen tek şey o da bir ses ve koku... Karnında olduğunuz kişinin sesi ve kokusu. Dünya değiştirdi o şuan ve buraya alışıp kendini güvende hissedene dek tabii ki sadece tanıdığı bildiği şeye güvenecek. Sizin teninize kokunuza kucağınıza yani. Tamam şimdi güvendeyim diyecek. Bu yaşımızda biz bile yabancı yere gitsek tanıdık yüz görünce mutlu oluruz şuan kucağınız bebeğiniz için tam da bu. Evet zorlanıyorsunuz ama o çok daha büyük iş yaptı küçücük bedeniyle annesi, dünya değiştirdi. Kendinize de ona da zaman tanıyın ikiniz de yeni düzene alışınca geçecektir, geçiyor da zaten yoksa kimse ikinci üçüncü çocukları yapmazdı. Sağlıkla büyüsün

Sitede yeni olduğum için kullanmayı bilmiyorum pek, cevaplarda gecikme olabilir ama okuyorum hepsini Bearhug Once upon a time there was a happy bear family... Anneler

Kıyamam bebişlere.. Teşekkür ederim yorumunuz için

Ah yeni anne Kolay gelsin hepimize

Eşim sağolsun yardımcı oluyor da bir yere kadar işte

Bende 17 ağustosta doğum yaptım bir süre annemlerde kaldim bugün eve geçtim ama inanılmaz derecede kötüyüm bir oğlum var Rabbıme bin şükür kızımız oldu ama tahammül edemiyorum oğluma kızdıkca bu sefer daha da kötü oluyorum evde duramaz hale geldim surekli ağlıyorum evden nefret ediyorum daha ilk günüm doğum yapalı 20 gün oldu. Ne yapmalıyım geçecek mi bu durum bana da dua edin Allah rızası için içimi bir sıkıntı kaplıyor esim 24 saat nobete gidiyor o gidince tek başıma ne yaparım nasil yaparım korkuları ben iyi anne değilim düşünceleri mevcut. Geçiyor mu gececek mi ben cok zayıf bir insan mıyım? Kafam da hep bu sorular...

Sen her fırsatta sarıl ve konuş Emin ol anlıyor :)

Maşallah sağlıcakla kucağınıza alın ☺

"Dışarida hayat devam ediyor mu" o kadar tanıdık bir cümle ki, artık hiç birşeyin eskisi olmayacağı gerçeği, Allah'ım ben ne yaptım hissinin arkasından gelen vicdan azabı, belki bebeğe bakıp ağlama. Ama hepsi geçiyor. Büyüdükçe herşey kolaylaşıyor. Benim size tavsiyem mutlaka sling edinin. Bebeğiniz anne koynunda mis gibi uyurken siz de ufak tefek işlerinizi yaparsınız. Yürüyüş, markete gitme vs. İçinde kurtarıci. Ve son olarak yardima ihtiyacınız varsa yardım istemekten çekinmeyin

Siz motive edebilir, bildiğiniz doğruyu söyleyebilirsiniz tabiki. Bende kendime göre doğru olanı söyledim. eski kafa sözü de pek hoş değil. Yinede her birimiz yardımcı olmak adına yorum yazıyoruz. Bu kadar rahatsız olacak bir yorum yapmadım. Konu sahibi de kendine uygun olan yorumu uygular zaten.

Gerçekten mi! Ben de kucakta büyüyen bebeklerin daha sağlıklı ve mutlu olduklarına inanmışımdır.

Daha çok küçük kucağınıza o kadar alıştırmayin zorlanırsınız. Annenizden rica edin beş gün daha kalsın. Zorlaniyorsunuz belli. Ama bu günler geçecek üzülmeyin. Mutluluklar dilerim

Ya sana kıyamam... Tabi ki geçecek her şey eskisinden de güzel olacak; çok normal hissettiklerin. Mümkün oldukca bebeğini de al 15 dk da olsa dışarı çık canım. Ben de o dönemleri çok sancılı geçirdim. Kızım şimdi 4 yaşında. Her şey gerçekten çok güzel artık inşallah 2. Bebeğime hamileyim hatta. Geçmese hiçbirimiz cesaret edemezdik başka bir çocuğa. Böyle konularda çok duygulanıyorum geçmişe gidiyorum. Elimden gelse bütün lohusalarla tek tek ilgilenmek istiyorum N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Cok normal yasadiklariniz öncelikle yetersiz hissetmeyin her şeye de yetişmeye çalışmayın Dinlenin fırsat buldukça uyuyun Aynılarını hissetmiş biri olarak söylüyorum bunlarj chamallows 🇹🇷 PARLA..

Oyy.. Güzelce büyüsünler ☺

İstanbuldayım. Keşke burda olsaydınız mutlaka yardımcı olurdum en azından yemek temizlik konusunda

48. günden yazıyorum, sizinle aynı şeyleri yaşadım, geçiyor o duygular en azından benim geçti. Bebeği istemediğim anlar olmuştu benimde Şimdi daha iyi durumlar, haftasonu kahvaltıya bile gittik. Oğlanın dilinden daha çok anlar oldum. O uyurken fotoğraflarına bakıyorum zor ama sanırım böyle böyle alışacağız bu hayata C

9. Aydan sesleniyorum hala kucağımda ve ben Baska odaya gidince görüş alanından çıkınca ağlamaya basliyo gece kaç defa uyandigimizi artık saymıyorum bnmde kimsem yok yaşadığımız yerde geçen gün arkadaşıma rica ettim dedim sen çocuklara bak ben evi temizleyeyim dedim onunda iki tane çocuğu var akşama kadar uğraştık hem evle hem çocuklarla bnm büyük 8 yaşında ama 8 çocuğa bedelbelki sizde bir arkadasinizdan yardım isteyebilirsiniz oda mi olmadı yapacak bişey yok bir şekilde buyuyecekler bir sekilde kendinizi uzunce yipratinca bişey degismiyo havalar guzelken çıkın hava alın bebisle beraber bol bol. Benim diyeceklerim bu kadar

bu durumun gecici alistikca bu bebekli hayatina hersey yoluna girecektir sen kendini mutsuz edersen seni sevenlerde mutsuz oluyorlar onun icin herseyi kafana takma yeni anne olmus birinden kimse mükemmel derli toplu ev vs beklemiyor bekleyenleride kaale alma zaten ic ve dis dünyani önce yerli yerine gelmesi icin kendine zaman tani oldugu kadariyla yetin ev isi vs zamanla hersey yoluna girecektir tikir tikir yolunda gidecektir bugünleri yasadiklarinida bir baska yeni anne olmuslara motivasyon olacaksin kendi yasadiklarindan yola cikarak hicbirsey kolay degilki sen yeterki umutsuz mutsuz olma kendine ve bebegine cok iyi bak en önemlisi bu simdilik söyleyeceklerimi kulak ardi yapma tmm neyi düsünürsen o sun üzüntü vs düsünmek yok tmm Önceki

Neredeyse her mesajı gözlerim dolu dolu okudum. Bizim bıdık da on aylık ama o minnak hallerini o kadar özledim ki... Geçen foto albümü yapmak için geçmişe döndüm. Ne çabuk geçmiş zaman dedim. Çok zormuş ama çok özelmiş... Ben de tektim canım. Dışarıdan yemek işini hallettik. Robot süpürgem Kazım sağ olsun süpürdü ben sildim Seni çooooook iyi anlıyorum. Asla yalnız hissetme. Benim oğlum da çok gazlıydı. Sürekli emziriyordum, ama inanılmaz kusuyor ve gaz çıkarıyordu... Doğru düzgün yemek yiyemiyordum o gaz yapar bu gaz yapar diye neyse buna rağmen geçmedi kusması üçüncü aya kadar... Bir gün bir ağladım. Çocuk gazdan ağlıyor, ben ona yardım edemediğim için ağlıyorum. Yan komşu duyup gelmişti. Sağ olsun biraz gazını çıkartmaya çalışmıştı. Sonra geceleri ninnileri dinlerdik, ben ağlardım ay bazı ninnilerin sözleri ne öyle ağıt gibi tövbe yarabbim Bak şimdi hepsini gülerek anlatıyorum... Bugün alkış dediğimde alkış yapmayı öğrendi. Her gün yeni güncelleme geliyor. Her anın kıymetini bil. Bebeğiniz ile güzel bir hayat sizinle olsun

Dibine kadar zor günler geçirdiğim bir süreçti.11 aylık, evet hala eski hayata dönemiyorum hala uykusuzum ama eskisinden çok daha iyiyim. :) Hiçbir zaman eskisi gibi olmayacak. Ama onunla beraber yeniden keşfedeceksiniz hayatı. Bambaşka bir şey. Yetemiyorum hissini üzerinizden atmahya çalışın. Unutmayın onun şu anda yegane varlığı biziz. Onu sadece sıkıca sarmalayın sevginizle. Siz rahatladığınız zaman o daha az ağlayacak emin olun. Ayrıca reflü yatağı alın kusma, geri kaçma olayını biraz da olsa engeller. Eğer fışkırır seviyede ise doktorla görüşürsünüz. Reflü var ise reflü mama tavsiye ederler, geceden gece verseniz dahi rahatlama sağlarsınız. Ağlama noktasında ise gazlı. Bir bebek olabilir. Sizin yediğiniz gıdalardan etkileniyor olabilir vs.. Zamanla keşfedeceksiniz. Hepimiz doğumdan sonra yetemiyoruz hissiyatına kapılmıştır. Ama şunu unutmayın dünyanın en iyi bakıcısı olsa da eksik bakan anneden daha iyi bir his vermeyecek çocuğuna perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Heosi gelip geçiyor. Ben kızımı ilk doğurduğumda geceleri emmeye uyanınca eyvah beim hayatım bitti, artık kocamla istediğim gibi gezip tozamicam, ömrüm hep evde geçecek diye düşünüp üzülmüştüm. Sonra o büyüdü, büyüdükçe sevgisi büyüdü. Gece uyanmadığı zaman ben uyandıryordum emzirmek bahanesiyle çünkü özlüyordum. Gece ağlasada yanıma alsam diye bekliyordum bazen. Şuan biri 13 biri 9 yaşında. Hayatın anlamı onlar. Bu güzel zamanları iş yapacam diye kendinize zehir etmeyin. Doya doya kucakların, koklayın, kucağınızda taşıyın. Hergün kısa da olsa dışarı çıkın, o arabada uyurken siz dolanın. Hiç bişey olmasa bile ekmek almaya çıkın. Eve kapanmayın. İlerde istesenizde geri gelmeycek bu zamanlar keyfini çıkarın. Güle güle büyütün.

Tesekkur ederim kolay gelsin size de

Teşekkür ederim. Bebeğim ilk gün kucağa alışıverdi. Ben de ağlayınca kıyamayıp hemen alıveriyorum

Sağlıkla büyüt inşallah.. henüz çok taze annesin... bak benim sipa on aylık ben ev işlerini anca gece uyuyunca yapabiliyorum... ev işini unut ama kendini unutma... al yemeğini uyutamiyorsan salla ayağında uyut sen yemegini ye... bende sallamak taraftarı değildim ama hiç olmazsa yemeğimi yiyenildim kahvemi icebildim... köy bebek arabasına dışarı çık hava al sık emdiği için fazla durmazsin o kadar. . çok kusuyorsa fışkırır kusuyorsa reflusu olabilir doktor bilsin mutlaka... Unutma bir ay sonra felan ufaktan tepkileri başlayacak... şimdi anne olmayı fazla anlamamış olabilirsin.. hiç darlanma hepimiz o yollardan geçtik... şimdi gaz durumları başlamıştır huzursuzluğu bu yüzdendir... sıksık bacak hareketleri yaptır sen yanındayken karın ustu koy gazını atsın... Bu süreç geçecek merak etme sende daha iyi olacaksın.. sağlıklı uzun ömürler inşallah

Eger anneniz yakinsa esinizin nobete gittigi gunlerde destek almaniz psikolojiniz acisindan daha iyi olur. Oglunuza ofkenizi yansitmamaya calisin, kardesinin olmasini, bu kadar yorulmanizi o istemedi. Bu sekilde davranirsaniz kendinizden uzaklastirirsiniz. Daha yeni dogum yapmissiniz duygularinizin karman corman olmasi normal. Sureci kabullenmek en onemlisi. Hayatiniz birsure duzensiz olacak, duzenli olmaya calismayin. Bebeklerin ihtiyaclarini giderin ama evi supurmek zorunda hissetmeyin. Birkac ay sonra yenidogan bebeginizin uykulari duzene girecek, sizde dinlenmeye firsat bulacaksınız, iste o zaman diger isleri yaparsiniz. Etrafınızda size yardim edecek birileri varsa mutlaka destek isteyin. Cocuklara baksınlar, siz 2 saat uyuyun. perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Benimde seninle aynı hemen hemen. bebegim 1aylik oldu ve lohusa hüznünü dibine kadar yaşadım emin ol artık ağlamıyorum, doğumdan sonra ilk günden itibaren hep ağlıyordum ota boka. fiziken çabuk toparlandim ağrım sizim pek olmadı ama psikolojik olarak çok zorlandım. allahtan ailelerimiz yakın eşim çok anlayışlı harika bir baba. Sana tavsiyem kendini bırakma fırsat buldukça spor yap bebeği eşine bırakıp, bebek uyurken sende uyu eşinle aranızdaki tutkuyu asla bitirme. ben lohusayken sevisilmez diye gotunden hurafe sallayanlari kaale almadım, fiziken iyi hissettiğim andan itibaren doğumdan ongun sonra falan eşimle eskiye döndük çok ciddiyim benim kadar hızlı dönüş yapan olmamıştır buna eminim. Annelik olayını ayrı bir yerde tut eşinle olan ilişkini ayrı tut. bebek ayrı odada yatsın, hem alman disiplini gibi yatağına alışır hemde yatak odanız size özel kalır. gorjntulu bebek cihazlari var ondan aldık nefes sesi bile duyuluyor gece beslemelerinde sırayla kalkıp gidiyoruz, ağladıkça da öyle.. Yani demek istediğim bu hüzün sonra bunalıma dönebiliyor ama dönmemesi senin elinde ben ilk günden ayaklanmistim sezaryen yaram bile onuncu gün tamamen kapanmıştı nerdeyse bırakma kendini güçlü ol N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Hayır canım ondna bişi olmaz. Ben bazen oyun oynarken de kk da takılıyorum

Allah analı babalı büyütsün hepimiz bu süreçleri ama ağır ama hafif geçirdik. Ben 2. bebeğim doğduğunda Allahım ben ne yaptım, her şey başa sardı diye ağlamıştım günlerce. Benim kızım da çok kucak isterdi ben kanguru almıştım. Yemek yerken, yaparken hatta uyurken hep kucağımdaydı. Sakın kucağa alıştı eyvah deme, bu bir süreç, geçecek. Şimdi en güvendiği yerde olmak istiyor. Bırak ev işleri kalsın, saç makyaj yapılmasın, birkaç ay böyle geçecek zamanla işler kolaylaşıyor. Hep bunlar iyi günlerin diyenler olurdu, hiç alakası yok, ilk aylar en zoru emdi emmedi derdi, uyudu uyumadı, eski hayattan bir anda çok yoğun ve stresli mesaiye geçiş. Şimdi o uyurken uyuma, dinlenme zamanı. Biraz babaya atacaksınız ev sorumluluklarını, ev biraz dağınık kalacak, belki arada bir yardımcı gelip yemek, temizlik yapacak. Stresle engüzel günleri mahvetmeyin bu günler çok çabuk geçiyor. Evet dışarda hayat akıyor ama siz birkaç ay bebeğe ve anneliğe alışma sürecindesiniz, yaşadığınız yer müsaitse bebek arabasına koyup dolaşın, parka gidin, bir yerde kahve için. Bebekler arabada, açık havada uyur genelde. Emzirme örtüsüyle emzirme işini de halledersiniz. Büyüdükçe, birbirinize alışacaksınız. Yürümeye başladıktan sonra çok rahatlamıştım ben, hatta emeklemeye. Evi güvenli hale getirip onu uzaktan izlerken kahvenizi yudumlamak pahabiçilemez zeynones

Teşekkür ederim perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Teşekkür ederim. Allahım isteyen herkese nasip etsin

Ah çok geçmiş olsun. Büyümüş maşallah!

1 yaşı yeni geçtik Emin ol aynı yollarda bende yürüdüm Geçiyor hepsi Benim bebeğim günde 15 kez kusuyordu O kadar kusuyordu ki ultrason çekildi midesinde sorun mu var diye Ama normal çıktı her şey Doktoruna güven

Kusmalar ne durumda iki yaş olduk hala devam bizde. sizin gectimi. Neler yaptınız D dgdln

Yaşadığınız ve hissettiginiz her sey normal. Annem ve kv iki ay yanimda kaldı ama o sürecin kendisi zaten zor. Hormonlar alt üst olmuş durumda. Yavaş yavaş her şey düzelecek. Bırakın saatleri dakikalar bile gecmiyodu benim için. Kendi hayatımı mahvettigimi bile düşünmüştüm. Sürekli ağlayan kolik bir bebek ve eşim hiç yoktu. Sonra yavaş yavaş o büyüdü benim annelik sancılarım normalleşti. Çocuk sancısı bir defa yasaniyor5ve doğum olup bitiyor ama annelik öyle değil. Onun içimize düşmesiyle başlıyor doğumuyla bizim anne olusumumuz devam ediyor. Lohusalık bir annenin doğum sancısı gibi düşünün. Sevgi ve sağlıkla kalın. Her şey geçiyor doyasıya yaşamanız dileğiyle N NauNau Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

Psikolojim düzelecek ama de mi biraz

çocuk zaten kucağa alısmazki, emekledikten sonra kucaginda tutabilene denk gelmedim ben henuz. kizim kolikti 4 ay uyurken bile oturarak cocuk kucagimda uyudugum zamanlar oldu, gunduzleri vs ne mumkun zaten birakabilmek alışsaydı o alisirdi diyorum simdi gel seveyim diyosunda zapt edemiyosun tepemden takla atiyor. 4 5 ayda isler kaliversin bebişler bol bol sevilsin kucaklansin evet zor, evet yorucu ama anne kokusu, kendini guvende hissetme ihtiyacida bence onlar icin yemek icmek kadar ihtiyac.

Eşim sağolsun yardımcı oluyor da bir yere kadar işte. Çok teşekkür ederim yorumunuz için H

Evet psikolojin düzelicek zaten lohusalık en fazla 1 sene sürüyor

Teşekkür ederim

Bütün bunları güzel anılar olarak hatırlayacağınız zamanlar gelecek. Oğlum 2 yaşındaydı ve bana yapışık olarak yaşıyordu, WC ye gittim bir gün kapıda bekliyor, babası oğlum neden burda bekliyorsun annen içeri gelecek zaten dedi ama napıyım baba çok seviyorum dedi ben orda eridim. Şimdi 6 yaşında aklıma geldikçe gülüyorum :)Sağlıkla büyütün bebeğinizi.

Öyle zor ki yeniden bir hayata adapte olmak haklısınız ama geçecek güzel anne.. Benim ikizlerim var o ağlamak krizleri uykusuzluktan olan sinir harbi bakımsızlık evin dağınıklığı pisliği anlatamam yani :) ama geçiyor artık ikisini de alıp çıkıyoruz geziyoruz 2 yaşındalar bu arada evimin işini yapıyorum onlarla aktivite yapıyorum eminim seneye daha da iyi olacak eğer haftada bir gün de olsa bi kaç Saat annenize ya da Kv bırakıp dışarı çıkarsanız bence iiy gelecek perdono pero no olvido forgive but don't forget Anneler

Bu sitede yaşadığınız duyguları yaşamayan yoktur emin olun ve geçiyor canım anne, ilk zamanlar günleri zar zor bitirip yeni bir güne yine yeniden yorgun başlarken zamanla bir ivme kazanıyor ve siz zamanın nasıl böyle hızlı geçip gittiğine şaşıp kalıyorsunuz. Hayatın devam ediyor olması bana daha iyi geliyordu biliyor musunuz, ben olağan bir durum yaşıyorum ve evet hayat devam ediyor, azıcık mola verdim hayatımı sessize aldım bir köşeye çekildim, bir zaman sonra o devam eden hayatın akışına ben de kapılacağım diyerek telkin ederdim kendimi. Kendime evde de iyi bakardım hala öyleyim, azıcık saçım dağılsa anne topuzuna geçiş yapsam silkelenip kendime geliyorum modumu yükseltecek şeyler yapıyorum, bir makyaj yapmak müzik açıp çılgınca dans etmek, bir evi havalandırmak bile iyi geliyordu bana. Hayatınızı tek bir yöne odaklarsanız kafanızı dağıtamazsınız, size iyi gelecek şeyler yaparsanız duygusal anlamda da değişim yaşarsınız.

Yerim ben yalancı hapşırıkları Çok teşekkürler