Canım sanırım doğum sonrası bir depresyon yaşıyorsun.. Bunu atlatmanın yolu, Öncelikle Eşinle konuşmalısın.. Konuşamıyorsan kağıt kalem alıp içindekileri yaz ona.. Eminim işe yarayacaktır... Yakın arkadaşların, komşuların, Ailenden birileriyle vakit geçirmeye çalış Evine davet et Hem değişiklik olur senin için.. İnşallah düzelirsin canım.

Canım benim merak etme doğum yapan birçok anne aynı dertten muzdarip. Bende aynı durumdayım bazen nedensiz gözlerim doluyor ağlıyorum hatta.. Zamanla geçecek diye düşünüyorum. Daha yolun başındayız henüz 1 ay oldu birbibirimize alışmaya çalışıyoruz bebişler dış dünyaya adapte olmaya çalışıyorsa bizde anneliğe.. Biraz sabır..:1hug: elif445

sanırım evde otura otura bunalmışım kızlar... eşim işten geldi ve süpriz yaptı yemeğe götürdü, sinirim stresim gitti bir anda. mutluyum huzurluyum... yazdıklarınız için teşekkür ederim kızlar... demekki yanlız değilmişim... her yeni anne bu sorunları yaşıyor anlaşılan. eskiden olduğu gibi eşlerimize gereken ilgiyi göstermeliyiz, onları ihmal etmemeliyiz demekki... ben iyiki böyle bir başlık açmışım. yazdıklarınızda moral oldu bana. neler yapmam gerektiğini daha iyi anladım... belos evet seninde dediğin gibi biraz kendime çeki düzen vermeliyim. dağıldım resmen doğumdan sonra... adama yanaşmıyorum bile, o gelincede yorgunum, uykum var deyip duruyorum 50 yıllık evli karılar gibi. canım kocam benim ya... bazen çok kızıyorum ama çokda seviyorum...

kesinlikle katılıyorum. bende yaşadım emin ol geçecek. eşinle konuş kesinlikle. çünkü bu dönemde ipler çok geriliyor. ağlamayan çocuğa meme vermezler.

sağol canımcım oh be üstümden bir yük kalktı sanki patlamaya hazır bomba gibiymişim meğersem. patlamadan kurtuldum :) a. s. a. s. a. s. a. s. zinedila Çok şükür bin şükür ❤❤❤❤ tek ayak

Canım benim üzme kendini. erkekler bizim gibi düşünmüyorlar bizi pek anlamıyorlar kendilerini bizim yerimize koymuyorlar. Benim bebeğim henüz 15 günlük. geceleri bebek ağlayınca eşim uyanıyor ama yine uyuyor pek bana bir yardımı olmuyor. Artık ne elimi tutuyor, ne sarılıyor, ne öpüyor, ne güzel bir söz söylüyor. Umarım kırkımız çıkınca herşey düzelir diye umuyorum. Bende çok üzülüyorum ilk günler hep eşimden gizli ağlardım ama kimin umurunda. Sen sıkma canını elbet düzelir herşey..

canım yok mu yakınlarda arkadaşların falan onlarla görüş derim ne bilim aynı durumu bende yaşıyorum kendimi kötü hissediyorum ama geçecek bu süreç yeni bir yaşamımız yeni bir dzenimiz var şimdi ona uyum sağlamaya çalışıyoruz o yüzden insan kendini kötü hissediyor ama bebişlerimiz herşeye değer canım sıkma cannı hepsi geçecek C CORUMUNCADISI 3 yavrum

bende de oluyor merak etme cok normal bi sey hele ben olumle yani olmekle kafayi bozdum bu aralar tovbe allahim sen hayirlisi ver iycene kafayi siyirmam insallah allahim sen sonumuzu hayir eyle insallah hayirli olumler versin kafaya taktim ben sabir sabir

kızlar nasıl anlatsam bilemiyorum. aslında eşimle ve bebeğimle çok çok mutluyum. evde yanlızım yani eşim akşam geliyor malum çalışıyor. haatta para yetiştiremediğimiz için genelde hafta sonları ek iş yapıyor. bebiş gündüz doğru düzgün uyumuyor. çok yoruluyorum, kahvaltı zor yapıyorum, sonra eşim gelince yemek yiyebiliyorum. ama açlıktan şikayetçi değilim. eşim ilk başlarda bebişle hep ilgileniyordu. altını değiştiriyordu, geceleri bile kalkıyordu. şimdi ise gece ruhu bile duymuyor, benim kalktığımdan haberi bile olmuyor. bu da başlı başına sorun ama esas sorunum bu da değil. eşim benimle hiç ilgilenmiyor. oturup doğru düzgün konuşmuyor. durumumuz malum kalkıp biyerede gidemiyoruz, gezemiyoruz. gerçi illa gezmeye tozmaya gitmek şart değil, yürüyüşe çıksakta bana yetecek ama yorgun oluyor, işyerinden steresli geliyor, hiç bişey yapamıyoruz. bunalım takılıyorum bu aralar. ağlayıp duruyorum gece gündüz sinirlerim çok bozuk. soruyor aşkım bişeymi dedim farkında olmadan diyor, anlatamıyorum derdimi nedense.. eşim çokda ii davranıyor bana. ben olay çıkarıyorum. sonra üzülüp yine ağlıyorum... üffff nasıl anlattım bilmiyorum ama benim durumum çok kötüüüüü...

canımmm aynı durum bendede varr.. gunduz bende yanlızım esım cok gec gelıyo eve ısı ıtıbaıyle... banyo bıle yapamıyorum cok bunalıyorumm... depresyonda oldugumun farkındayım ve gececegını umuyorum.. hatta gecen gece cok uykum olmasına ragmen agladım hepp sabaha kadar sonrada kavga ettık malesef.. bende anlatamıyorum esıme anlat neyın var dıyor ama kelımeler dugumlenıyo bogazıma... bende sneın gıbı sonradan cok uzuluyorum onuda uykusuz bıraktıgım uzduum ıcın... ısın kısacası bence canımm eslerımızz degısmedı onlar hala bızızmle ılgılenıyolar ve hala eskısı gıbı sevıyolar sorun bısde yenı hayatımıza uyum saglamaya calısıyoruzz kolay degıl ama gecıcek bıtanemmm.. uzmee kendınıı.. ben bugun karar verdımm sukredıcem halımee.. bıanecık esıme soraaa dun ya guzelı bebegımee:asigim:a. s