Tatlım sakin olmayı öğrenmeye çalış ve dua et lütfen, bende henüz yeni hamileyim ama tamamuyle pskolojım bozuk etrafa sarıyorum, hormonol diyorum kendi kendime, ağlama kriZine giriyorum sürekli eşimle kavga ediyorum, saldırma modundayım ama kendimi dizginlemeye çalışıyorum, hem karnımdakine yazık hep etrafımdakilere yazık diyorum ve dua ediyorum bol bol... Z

Canim emin ol geçiyor yazdiklarini misli katı ile yaşadım dediğin gibi yaşam zulüm geliyordu ve benim biyolojik sorunların da vardı tüm bu anlattiklarinin yaninda dışarı cikamayacak kadar halsizdim tansiyonun çok çok düşüktü nerede ise hergün acile gidiyordum eşim sürekli iş yerinden izin aliyordu beni acile yetiştirmek için bunun yaninda olumsuz düşünceler tavan yapmıştı bu dünyanın kahrını çekiyordum adeta. Sürekli fatiha ayetel kürsü nas felak okudum. Namazlarını bile kılamıyordum yatalak hasta gibi sadece yatiyordum öyle rahatsizdim. hamile değil sanki hastaliğa yakalanmış tim ve bu ömür boyu böyle sürecek gibi geliyordu hayattan zevk alamamak öyle ölümü bekler gibi yasamak çok çok zordu... AMA GEÇTİ emin ol geçecek Allahin izni ile. Biyolojik sıkıntıların yoksa mutlaka sabah aksam yürüyüş yap gez dolaş ve arkadaşlarla muhabbet et en önemlisi dua dua dua Z

Ve bunların tüm yaninda bebeğinin down sendromlu olduğunu söyledi doktorumuz zatan sıkıntılı stresliyim bu haber iyice mahf etti beni.. Ama bebeğim saglikli sıhhatli elhamdülillah:)hem de yaşitlarona göre duyuları daha gelişmiş maşallah.. Benekler çok güçlü onlar insanların dediği gibi herşeyden hemen etkilenmiyorlardı öyle:)

Merhabalar aranıza yeni katıldım. çok kötü durumdayım.3 yıl önce panik atakla başlayan bir anksyete ve depresyon dönemi geçirmiştim. ilaçla atlatmıştım.2yıldır ilaçsızdım iyiydim. hamile kalmadan önce ufak ufak çarpıntılar uykusuzluk başlamıştı yine, tedavi olmak yerine ömrümün en büyük hatasını yaparak hamile kaldım. nerdeyse aldırıcaktım,3. Ayda geçer dediler. şimdiyse delirmek üzereyim bebeğe de bağlanamıyorum aklımda hep düşssün istiyorum. depresyon iyice şiddetlendi. geçen hafta ilaca başladım ama daha kötü oldum bebeği otistik yapıcak diye düşünceler panik ataklar günlerce uyumadım.8 gün içtim kestim. şimdi ilaçsız atlatmaya çalışıcam 4 ayım var daha. hiç geçmiycekmiş gibi geliyo ilaçla da yapamadım. ama şimdide hayata uyum sağlayamıyorum herşey için zorluyorum kendimi. yaşamak zulüm geliyo. var mı bunları atlatan beni anlayan nolur yardım.