Doğumun kolaylık derecesi dışında bebeğin durumu daha kritik. Açsa, sancısı varsa ağlayıp duracak. Uykusuz kalacağınız zamanlarda desteğe ihtiyacınız olacak. Bir de ağır kanlıysanız kendinize vakit ayırmak neredeyse imkansız olur. Mutfağa ayak bile basamayabilirsiniz. O zaman da bir süre size destek verilse o süreci rahat geçirirsiniz.

O bence değişkenlik gösterebilir. Mesela benim arkadaşım tek başına baktı çünkü doğumu rahattı falan ilk bebeği idi bi de, rahat rahat evinde baktı...

Ben sormadım, kendi gel dedi. Ben de ne gibi bir yardım, nelere ihtiyacı olur diye size sordum.

Sezeryan olursa 15 20 gun biri olsun dikişler kalkma vs sorun oluyor. ama uykusuz geceler olacagi icin yardimci olursa sizin icin daha iyi olur istediginiz anlasacaginiz biri ise 2 ay kalsin. ben tek baktim 1 hafta durdular yanımda kraldim hizmet vardi. ama yanınıza gelecek kisinin size hizmet etmesi gerekir sizden hizmet almasi degil bazi konularda ky lar oturuyormus torun yanında baska bisey yok

Yazılanları okudum da nasıl cevval herkes nasıl Herkül! Ben iptaldim doğumdan sonra, psikolojik olarak kafam gitti. Evi derleyip toplamak için bir çalışan aldım. Bu arada annem on gün kaldı yalnızca yanımda. Anne, abla bilmem kim varsa süper ama kaynanadansa yalnız olmayı seçerim.

O zaman doğumdan 1 hafta, 10 gün sonra sorabilirsiniz taze anneye. Bana ihtiyacın var mı, ne kadar kalmamı istersin diye. Bunda çekinecek bir durum yok. Tabi sizin ne kadar süreniz var o da önemli. Sonuçta sizin de vardır belli meşguliyetleriniz. Görümce olduğunuzu düşündüm ben :) Süre bilgisi sormanız cok zarif geldi bana. Eminim cok güzel destek olacaksınızdır.

zorlanıyorsunuz diye kendinizi kesinlikle eksik, yetersiz, güçsüz görmeyin. bir yenidoğana bakmaya bir kişi yetmezken insan kendine veya evine nasıl bakabilir? gebe kalan arkadaşlarıma hep şunu diyorum ilk 3 ay evde 1 değil 2 yardımcı olmalı. biri sana diğeri eve bakmalı. ve evet geçiyor :) üstelik bir buçuk yaş sonrası çok daha eğlenceli. kendi yürüyor, sevdiği şeyi kendi yiyor, konuşuyor, şaka bile yapıyor. günü geçirmeye bakın. her gece bebeğinizi gece uykusuna yatırırken, bir gün daha geçti diyin ve kendinizle gurur duyun. kolay gelsin.

Bencede hiç kolay degl yeni bir yaşama alışmak kafası rahat olanlar için bir tık kolay olablr bende yetişemedim yemeğe temizlige normaldede düzenli biriyimdir yemek konusunda da 11 de kahvatli yapıp birde akşam yemeği yiyenlerden deglm 52 kilo olmama rağmen sabah öğle akşam yemeğini yerim. Ama yemek yemeğe bile vaktim olmuyordu uykusuzluk vs zor ama geciyor

Ben bir yakınıma yardıma gittim. Sezaryen olduğu için bebeğin altını değiştirmek, kucakta sallamak vs. zor olduğundan o tarz işleri ben üstlenmiştim. Tabi bir de yemek, çamaşır, ütü vs. tarzı işlerde de yardımcı oluyordum. En azından ilk 1-2 hafta bence birilerinin destek olması iyi olur.

1 Aylık bebegim kucağımda uyurken yazıyorum. Sezaryen oldum. Spinal anestezi olduğu icin doğumdan sonra 1 hafta çok ciddi bas ağrısı çektim. Dikiş acım umrumda bile olmadı baş ağrısından. Annem kayinvalidem ve yakın bir arkadaşım dönüşümlü bana yardımcı olmak için kaldılar sağ olsunlar. ben nedendir bilmiyorum tek başıma yetişemiyorum su an bebek, yemek, temizlik ev düzeni vs. Ben beceriksiz de olabilirim bilmiyorum. Dogru duzgun yemek bile yiyemiyorum acikcasi. Surekli memeler açıkta, uykusuz bi tuhaf gezip duruyorum. Eger yardımcı olacak birileri varsa bu fırsatı kaçırmayın. Ama gerçekten yardımcı olacak birileri, yemek hazırlasa, cocugunla ilgilenme şekline karışmadan sana da ruhsal destek olsa bile yeter. Bu dönemde anneme bile kirginligim kizginligim var.. belki de ben çok duygusalimdir, tecrubelerimi yazmak istedim. Ben de dolmuşum.

Yemek harici ihtiyaç duymadım kimseye. Yemek için de buzluğu doldurup doğuma giden akıllı kadınlar var ben biraz gerzektim o konuda

Bence bu tamamen kişilerin kendi, o anki durumla ilgili. Ben mesela zor bir süreç atlatsam da çoğunu kendim hallettim. Ancak iş arkadaşımız var çocuk 10 aylık hala Aileler birer hafta gelip kalıyor bebeğe bakıyorlar.

Yeni doğan ilk 2 ayını kastettim pardon. Hamileliğin ilk 2 ayı değil. Bebek doğduktan 2 ay sonra bakımı zor mu, annenin yardıma ihtiyacı olur mu?

Ben de burada gördüm bu kadar herkül ruhlu çoğunluğu Bir de bunun üst leveli var ; yardım alanları- almayı düşünenleri neredeyse taşlayacak olan.

Bazen gelen anneler ya da kayinvalideler anneyi daha cok tedirgin ediyor. O sebeple sakin, pozitif insanlar daha faydalı oluyor. Siz destek olacak taraf mısınız? Yoksa doğum yapacak mı?

9. Aydan selamlar anneme ben de o kadar kirginim ki çok az destek oldu ve başka kimsemiz de yok yalniz kaldim. Bebegim cok zordu, ben cok zorlandim ve hala zorlanıyorum. 6. aydan sonra gunduz aglamalari azaldi oyuncaklardan anlar oldu. Yenidogan doneminde kolikti krizi tuttumu sadece çarsafta sallayinca sakinleşiyordu eşim işe gidince çarşafin ucundan tutacak biri olmadigi icin sallayamiyordum çingen beşiği aldim fayda etmedi. Kaç kez 12 saat susmadan uyumadan agladigini biliyorum çok yipratici o süreç. o zor zamanlarimda yapayalniz kaldigimda anneme hergun daha cok kizdim ve kirildim. Artik cok sukur daha rahatim. Emekleyene kadar odadan çıkmama izin vermiyordu emekledikten sonra peşimden gelebilecegini keşfettiği icin ben odadan cikinca bagirmiyor en azindan wc gidiyorum suyumu vs alabiliyorum her bebegin adaptasyon sureci farkli. Bizim oğlanin biraz fazla uzun surdu . Sizin bu kadar uzun surmez insallah. Rahat ettiginiz zaman kendinizde bambaşka bir güç göreceksiniz. Ben yine de anneme artik eskisi gibi olacagimi düşünmüyorum. Kurt kışı geçirir ama yediği ayazi unutmaz saglikla büyütün

Kendi kendine, bebeğine, evine yetmeyi öğreniyorsun. Kizginliklar ve kirginliklar hep içinde bi yerde kalıyor tabi ama alisiyosun:) Deerreenn 💙G Anneler

Herkes bir olmaz ama ben tek başıma ikiz kızlarima baktım. Kimseden yardım istemedim hatta kibarca işine bak dedim Hiç korkma bebek senin düzeni sen koyacaksın. Zorlanir mıyım dersen evet ama üstesinden gelirsin başka çaren yok zaten. Saglikla büyüsün

eger becerikli biri iseniz bir iki hafta birisinin kalmasi yeter. ben calismaya hemen basladigim icin dogum sonralari annen bir hafta geldi, sonra ise baslarken geri cagirdim. aradaki zamanda kendim baktim, cok guzeldi. hizuran Olur öyle Anneler

Aslında kendinize güveniniz ve biraz tecrübeniz varsa, birine ihtiyacınız olmayabilir.. ama yedekte biri olması fena olmaz. bir kap sıcak yemek uzatanınız da olursa, o süreçte ilac gibi gelir..

Sizin çocuğunuz var mı? Taze anneye sorun. Ne yapmamı istersin deyin. Yemek pişirin, çay demleyin, bulaşık makinesi boşaltın, kuruyan çamaşırları katlayın, kek yapın...

Beni anlatmissiniz resmen

Hic gecmicek gibi duvarlara kafami vurasim geliyo inanki

Normal ilerleyen bir gebelikse sanmıyorum yardıma ihtiyaç olacağını. Ama ekstrem durumlar yaşanırsa evet birisi gerekli. Hamile olan siz misiniz? Kimin adına konuşuyoruz şu anda?

3. Aydan bildiriyorum gecicek arkadaşım. Sonrası aydınlık ferahlık:)))

Dogumuna bağlı, sağlık sorununa bağlı... Ben ogluma cok zor gebelik+ doğum+ ameliyat oldum. Oğluma bakamadım. Bakmayı bırak musluk gibi terleyip yataktan kalkamıyordum. Ölücem diye şehadet getiriyordum. Sorunların yanında + yürüyememe sorunum da vardı. 4 ay sonra iyileştim. Fakat kızım da gebeliğim sıfır sorun, doğumdan sonra hiç zorlanmadım. İki çocuğumada zorlanmadan baktım.

Dogumla ilgili. Normal dogum ile hastaneye yattim 5 doz epidural anestezi verildi, acilmam olmayinca sezaryene aldilar. Sezaryen icin yine lokal anestezi verdilwr uyusmadim. En son genel anestezi ile sezaryen oldum. Aldigim anesteziyi vucumdan atmam 1 ay suruyormus, gercekten cok uykusuzdum. Yemek bile yemezdim, karnimdan sesler gelmesine ragmen uyumaya giderdim. Ustune Meme reddi, mastit derken ilk 1 ay gerçekten cok zordu. Ancak sezaryen olup eve gelip temizlik yapan bile varmış.

Ben kendim baktım kızıma. Gece uykusuz kaldığımda gündüz eşim baktı. O arada ben uyudum. Bakıcı tutmuştum. Güvenemedim. Annem zaten "Ben yaşlıyım, bakamam" dedi. Doğumdan sonraki 3 aya 4. Trimester deniliyor. Anne bebeğe, bebek dünyaya alışmaya çalışıyor. İlk 3 ay zor.

Benim annem 50 gun kaldi yaklasik. Uyumayan bir bebekti benim bebegim. Sabahlardik zor dayanirdik. Eger ictenlikle yardim edecek biri varsa bence kabullenmekte fayda var. Buna nazlanmak diyenler olmus hayret ettim. Hic de nazlanmadim, bebegime 2 aydan sonra hep tek basima baktim. Bu hic de kolay bir psikoloji degil ayrica. Esim de cok calistigi icin neredeyse hic yardimci olmadi. Simdiki aklim olsa her gun gelip gidecek bir yardimci bulurdum, en azindan arkamizi toplarsi, bi yemek koyardi onume. O kadar kucuk bebegi bir yabanciya guvenmem zaten

Bana gire cocugun en zor dönemi bu yenidogan dönemi Hele ilk cocuksa insan afalliyor Yardım eden olursa süper olur

Kesinlikle katılıyorum :) ben bir premses olarak sezaryenle doğum yaptıktan sonra 40 gün annem bizimle kaldı. Yemekleri yaptı, bulaşıkları dizdi. Ev işleri için haftada 1 yardımcı da geliyordu. Bebeğim emmedi. Emsin diye emzirme danışmanının önerisiyle kataterle biri az az mama basarken ben çocuğu memede tutup sıkıp süt çıkartıp emmesi için çenesini okşuyordum. Bunu bazen duşta, bazen yürürken de yaptık . Bunlar olurken psikolojim kötüydü emmiyor diye çok stres yaptım. Sürekli süt sağdım. 2 saatte 1 10 dakika sağım. 10 dakika makinelerin temizliği. 10 dakika çocuğu besleme derken doğru dürüst sadece ben değil annem ve eşim de uyuyamadı ilk 2 hafta. Evde 3 zombi, 1 ağlayan bebek vardı. Hadi 2 hafta sonra alıştım sağmaya, katatere, o sırada gaz başladı. Aman allah 1,5 saat kesintisiz ağlar, biz masaj yapar dururuz. Bebeğim de uykuyu hiç sevmeyen bir çocuktu. Kitapta çocuk 18 saat uyur diyor benim kız toplam 10 saat anca uyuyor ama ben o kadar da uyuyamıyordum . Çok çok zor zamanlardı. Sabah anneme bırakıp 2 saat kesintisiz uyurdum (süt sağma zamanım geldiği için en fazla 2 saat ) o ne tatlı uykuydu Kısacası herkes buradaki Zeynalardan değil düz piremsesler de var. Ben 3. aydan itibaren çok rahatladım (katateri çöpe attım, biberon aldım. Emmeyeceğini kabullendim. 9 aylık hala süt sağıp biberonla veriyorum. Sağma aralıklarım arttı. Şu anda 4 saatte 1 e çıktı. Gazı bitti. Gece uykusu en azından 2 saatte 1 uyanarak 8 saatte çıktı. Öğlen de 1 saat uyur vs.) Ama annem iyi ki 40 gün bizimle kaldı. O 40 gün yemek yapmamın imkanı yoktu öyle diyeyim. Uykusuzluktan da çok sinirli, hırçın bir insan olup lohusa depresyonuna çok rahat girebilirdim. Kısaca anne gibi yardımcı varsa bir gelsin. Baktınız Zeynasınız gider. Değilseniz benim eşin kuzenleri doğumdan itibaren dadı tuttu, anne de evdeydi.

Herhangi bir komplikasyon olmayan sağlıklı bir doğum olduğunu farzederek yazıyorum. Özellikle ilk doğumsa insan bebekli hayata adapte olana kadar zaten en az 1-2 ay geçiyor. Bebek bakımından ziyade annenin kişisel bakımı ve ihtiyaçları daha çok aksıyor bence. Yeni anneye en iyi gelecek yardım, sen git bir duş al tuvalet ihtiyacını gider ben bebekle ilgilenirim demek. Kek, börek, poğaça, çorba, hoşaf türü yiyecekler hazırlayıp bırakmak. Haftada bir eve süpürge tutup çamaşır bulaşık işlerine yardım etmek hayat kurtarır bence. Psikolojik olarak yıpratmamak ve destek olmak da çok önemli tabii

Seni coook Cook iyi anlıyorum gerçekten. Tuvalete gitmem gerek diye kaçıp dakikalarca ağlardım. Nasıl bakicam nasıl olucak hayatım bitti diye. Ve plansız bir gebelikti benimkisi. Ama simdi diyorum ki keşke o ilk günlere dönsek de tadını çıkararak yasayabilsem ilk günlerini. O ilk günler psikoloji cok farklı ya. Bunun gecicek olduğunu bil. Bana da herkes geçiyor geçecek derdi icimden küfür ederdim :) simdi onsuz günlerim aklima bile gelmiyor. Tabiki eskisi gibi bi hayatın olmuyor ama eskisinden daha güzel oluyor. O psikolojiyi dibine kadar yaşamış biri olarak sözlerime güven :) sabır ve cok zor olsa da tadını çıkarmaya çalış. Ne kadarlık su an 1 aylik mi Deerreenn 💙G Anneler

Durumdan duruma degisiyor. Doguma da bagli. Benim ilk dogumdan sonra annem benimle ilgilendi. Bebek bakimini tamamen kendim yaptim, ama yemekler felan annemden di hep Ablamin dogumu daha zor gectigi icin annem bir süre yaninda kaldi yardimci olmak icin. Bence "yedekte" birinin olmasinda fayda var. Ama kimse aylarca kalmamali saglik sorunu yoksa

Destek olacak.

eğer kolay bir normal doğum yaparsanız fiziksel olarak aslında birinin yardımına ihtiyaç duyulmayabilir. çoğunlukla bebekle vakit geçirerek, arada da yemek çamaşır gibi işleri halledebilirsiniz. fakat sürece adapte olmak, yataktan çıkmayı becermek biraz zaman alıyor. en başından kendinizi o kadar zorlamamak bence daha faydalı olur, yoksa "allahım ben neyin içine düştüm" derken bulabilirsiniz kendinizi.

Hayır olmaz normal koşullarda. Ama sorunlu gebeliklerde doğum sonrası destek gerekebiliyor anlamında söyledim. Mesela tüp bebeklerde anne daha çok yardıma ihtiyaç duyabilir. Ben normal bir gebelik geçirdim, kimseye ihtiyacım olmadı ama herkes bir olmaz tabi

Ihtiyacin olmaz hic zorlanmadim gibi yorumlari okuyan ben şok hiç kolik bebeğiniz olmamış Insallah konu sahibinin de bebeği uslucuk olur yoksa çokkkk zor ilk 10 günden sonrasi bunu yaşayan anlar. Hayirli dogumlariniz olsun

İlk iki hafta destek alınsa iyi olur sonra anne tek başına bakabilir. Ne kadar kısa sürede bebekle baş başa kalırsanız o kadar rahat bağ kurarsınız. Gün içinde gelinip yardım edilebilir ama yatılı yardım iki haftayı geçmemeli. Hele hele ben anneme yerleşeyim annem ikimize baksın sakin sakın... Tabii bunlar normal gebelik süreci ve sorunsuz doğum için geçerli. Allah korusun başka durumlar çıkar onu bilemiyorum

Yemek yapacak biri olsa güzel olur. Bebek bakımını anne yapar. Kimsede üstlenmiyo ztn. Hele kv hiç ama hiç tavsiye etmiyorum. Sizden önce lohusa depresyonuna girer. Sütü yok bunun bebek aç vs. Katil olmanıza ramak kalır

2 ay değilde doğumdan sonraki bir iki hafta destek iyi oluyor. Yemek pişirmek için özellikle. Yeni doğum yapan kadının iyi beslenmesi gerekiyor çünkü. Ama eş bu konuda başarılıysa dışardan birinin gelmesine de gerek kalmaz.

Tam olarak ne planladığınızı ya da neden çekindiğinizi söylerseniz daha rahat yardımcı oluruz. Bazıları mama vermiştir, gece eşi kalkınca uyuyup dinlenmiştir çok rahat der. Bazısı doğumdan önce bebek nasıl banyo yaptırılır nelere dikkat etmek gerekir izleyip öğrenmiştir hemen halleder. Bazılarının kardeşiyle arası on beş yaştır tecrübe edinmiştir... sizin durumunuza bağlı bunun cevabı

Senin psikolojine ve fiziksel sağlığına göre değişir bu durum. Doğum sonrası senin de bakıma ihtiyacın olabilir çünkü. Allah korusun enfeksiyon, doğum sonrası problem, sezeryan olacaksa sonrası biraz zor geçiyor. Ondan sonra bebeğin gazı, uyku düzeni, emzirme derken anne çok yoruluyor. Kendini sürekli emzirirken buluyorsun. Bazısı o işi çok rahat hallediyor bazısı ise çook sorunlu. Özellikle ilk 20 gün bence zor anne-bebek-ev üçgeni. İmkanın varsa annen vs gelsin derim. Yemek ve ev işinden kurtulur kendini toparlar, bebeğe alışırsın. İyi doğumlar.

Herkesin dediği gibi bebeğin nasıl bir bebek olduğuna annenin doğumunun nasıl geçtiğine ve annenin bebek bakımında korkan biri olmamasına bağlı . Güzel geçen bir doğum orta halli bir bebekse kendiniz bakarsınız gayette. Ben hastaneden eve eşimle geçtim bir sorun yaşamadım hiç yemeğimide yaptım işimide yaptım bebeğede baktım ama oğlum huzurlu bi bebekti.

Bazen, artık asla evde biri olmadan dusa giremeyecegimi dusunuyorum. Asla yemek yapıp yiyemem gibi.. geçecek değil mi.. anneme gelince, yanımda geldi kaldı ben onda kaldım ama annem temizlik ve düzen takıntılı bir insan. Kendimi sürekli rahatsız hissettim onun düzenini bozduğum için. Cidden kırgınım ya detaylar var da yazıp tekrar kendimi de üzmek istemiyorum. Oğlum asla uyumak istemiyor, daha doğrusu kucagim dışında bir yerde uyumak istemiyor. Surekli kucağımda. Onu cok seviyorum ama çok yoruldum.. umarım gecer bu günler..

Bu kişiye göre değişir Ben iki çocuğuma da tek başıma baktım, bana göre çok kolay bebek bakmak ama genelde kadınlar o dönem nazlanmayi pek seviyor gördüğüm kadarıyla insanların annesi falan gidip yerlesiyormus, bende burada forumda gördüm bunu ilk defa Bizim ailede ve çevremde bebek doğduğunda anne ile baba bakar, kimse öyle yatılı gelip de yardım etmez, bu tamamen sizinle ilgili bir durum

Bu çok spesifik bir konu. Ben gebelik zehirlenmesi yaşadım. Son 2 ay tansiyon ve preeklampsi sebebi ile çok kötü geçti. Bebeğin suyu alt sınırda seyrediyordu, 3 günde kontrole gidiyordum gelişimi devam ediyor mu yoksa durdu mu diye. Üstelik hamileliğe bağlı hipoglisemi de gelişmişti. 3 saat birşey atıştırmasam bir yerde yığılıp kalıyordum. Kan şekerimin 34 olduğunu hatırlıyorum doktor komaya girmemen mucize demişti. Çok sıkıntılı ve zordu. Doğuma 17 14 tansiyonla girdim, tansiyonum yüksek diye anesteziyi bile korka korka uyguladılar herşey yarım saate bitmişti. Kızım bir doğdu 2 kilo. Aşırı zayıf civciv gibi kimse eline alamıyor. Öncesindeki psikolojik yıpranma acil sezeryan derken o süreç benim için çok kötüydü. Şimdi baktığımda aslında yenidoğana tek bakılır diyorum ama annem benimle 1 ay kaldı kız kardeşim 3 ay kaldı. Allah razı olsun, onlar olmasa ne yaparmışım bilmiyorum.

İlk 8 günden sonra tamamen yalnızdım. Kimseye de şükür ihtiyacım olmadı. Bebeğim maşallah çok usluydu ama

Bende on gün annem ve kayınvalidem sonra ki on gün daha kayınvalidem kaldı. Eğer sezeryansa bence en az onbeş gün biri kalmalı tercihen sakin olan trip atmayacak tek bir anneyi seçin dogadostupanda

Simdiki aklim olsa normal dogurcam diye tutturmazdim. 8 saat dayanabildim suni sanciya. Sezaryen olur gecerdim. Maceraya gerek yokmus hic. Ha bide sarilik var. Allahtan onu olmadim sınır degerdeydi diye sagip sagip kasikla sut iciriyoduk cocuga. Ne günlerdi J

15-20 gün biri vardı yanımda sonrası tek baktım ikizlerime kişiden kişiye değişir bu durum. Genelleme yapmak yanlış olur S

Anneliğin ilk 1 yılı en zoru. Çünkü uyumuyor minnaklar genelde. Onun haricinde annelik zaten başlı başına sorumluluk. Seni uyutacak desteği verecek birileri yoksa gelmeselerdi olur

İlk bebeğim çok zordu kolik bir bebekti o kadar ağlıyordu ki hacettepe çocuk hastanesinin doktor hocası bile şaşırmıştı bu kadar rahatsız bu kadar gazlı bir bebek ilk defa görüyorum demişti o yüzden değil yardımcı annem kardeşim eşim kayinvalidem dahil 5 kişi bakamadık el kadar bebeğe neredeyse 5 ay sürmüştü gazı ama ikinci bebeğim daha rahattı gazı azdı sezeryan olduğum için mecburen bir hafta desteğe ihtiyaç duydum çünkü bir ameliyat geçiriyor insan dikiş ağrısı çok zor bir hafta sonra kendi işimi kendim yaptım bebegimede destek almadan baktım yani işin özü doğuma doğumun şekline ve bebegin durumuna göre değişiyor destek ihtiyacı

Nazlanmakla ne ilgisi var yahu? Niyeti buysa da nazlansın artık. Bir can getirmiş dünyaya. Çok da basite indirgenecek bir durum değil. Doğum öncesi, sırası ve sonrasında fiziksel ve ruhsal problem yaşayan kadınlar az değil. Ne şanslısınız ki siz ihtiyaç duymamışsınız. Ama duyan kadınları da görmezden gelemeyiz. Sevgili konu sahibi soruyu kendiniz için mi soruyorsunuz bilmiyorum ama 1-2 hafta az ve pozitif konuşacak, biraz soğukkanlı birinin yanınızda olmasında fayda var. Ha hiç kimse yanınızda kalamayacaksa da endişe etmeyin altından mutlaka kalkarsınız. Yemek konusunu dışarıdan, eşiniz ya da doğum öncesi buzluk doldurarak çözebilirsiniz. Temizliği de fazla dert etmeye gerek yok. Tuvalet ve mutfak temiz olsun yeter. Arada süpürür geçersiniz diğer odaları eşinizle. Hatta mümkünse o işleri tamamen eşiniz yapsın.

Maddi imkan varsa tutabildiginiz kadar cok yardimci tutun cunku psikolojik olarak oyle daha iyi olursunuz

Gebelik yaşamadım ama tek başına büyüten arkadaşlarım var. Sürekli de soruyorum zor mu diye, idare ediyoruz diyor. Eltim ise bebek 1 yaşına girecek hala kayınvalideme baktırıyor. İşe döndü bilmem ne oldu derken hadi baksın dendi ama kayınvalidem memleketine dönüyor, eltim bebeğin mamasını bile hiç yapmadığı için arayıp soruyor. Ne olacağı belli olmaz ama bu kadar bebekten uzak olmak ben istemezdim sanırım. Destek gerektiğinde alın ama birine tamamen bağımlı olmayın bence.