Merhabalar.. Ben İzmir'de üç kişilik çekirdek ailesiyle yaşayan minik bir kız annesiyim. İzmir de yaşamak hep hayalimdi ve başka bir Ege şehrinden buraya gelin geldim Nasıl mutluyum bilemezsiniz Hem sevdiğim adamlayım hem İzmir'de.. Geldiğimde eşimin bir kaç iyi arkadaşı vardı onlarla görüşürdük. Bunun dışında kurslara katıldım hem gelişim amaçlı hem de arkadaş edinirim belki diye. Bir kaç arkadaş da edindim ama bekarlardı çok da uyum sağlayamadık. Eşimin arkadaşları da hep başka şehirlere dağıldı. Tam o esnada benim atamam gerçekleşti ve ben havalara uçtum.. Yıllardır verdiğim emeklerin karşılığını almıştım ve içine düştüğüm yalnızlık sona erecekti.. Hemen hemen aynı zamanda hamile olduğumu öğrendim.. Çifte mutluluktu benimki kızım nasibiyle geliyordu. Hamileliğimde düşük tehlikesi olduğu için eşimle aktivitelerimiz dışında bu süreci evde asosyal olarak tamamladım.. Dünya tatlısı bir bebeğim oldu ve ailelerimiz uzakta olduğu için tek başına büyütüyorum. Ücretsiz izne de ayrıldım. Eşimden başka arkadaşım yok. İnsan sosyal bir varlıktır tanımını bilirsiniz. Ben geldiğim şehirde bu tanımın bir üst seviyesindeydim ve bir çok arkadaşım vardı çok sevilirdim Burada ise kimsemiz yok. Şimdi kızım 1 yaşında ve İzmir'de yaşadığımız yalnızlığa o da ortak oldu. Bebeklerin gelişimi için kendi yaş grubuyla bir araya gelmeleri çok önemliymiş ama kızım bizden başkasını görmüyor ve bu içimi paramparça ediyor.. Yeğenlerim hep kalabalıkta ananne dede sevgisiyle büyüdüler benim miniğim camdan gelene geçene bakıyor.. Bu şehre ne hayallerle gelmiştim ama şimdi içim daralıyor Başımızı alıp gitmek istiyoruz.. Gerçekten de şehirleri sevdiren içindeki insanlarmış Onlar olmayınca duvarda asılı tablo gibi bir süre sonra cazibesini kaybediyor. Eşimin ve benim görevimiz olmasa bir dakika durmayız zaten de elimiz mahkum.. İşe başlayınca belki değişir bir şeyler ama ona da çok var.. Kızım böyle bir tek beni görünce kreşe nasıl alışacak ki? bizim gibi yalnız kuşlar var mı acaba başka? Bunları yaşamış olan yada?

Allaha bin şükür yanımda minik kuzum inşallah sen de sağlıkla kucağına alırsın.

En azından bebeğin doğmuş sana arkadaş olacak benim doğuma 3 ay kadar var beren20 Bal oğlum Kerem💕💕 Bal kızım Gökçe Anneler

Ben de izmirdeyim benim de pek çevrem. yok 27 haftalık hamileyim. İnsan iki laf edecek birilerini arıyor gerçekten beren20 Bal oğlum Kerem💕💕 Bal kızım Gökçe Anneler

Ben de aynı sizin gibiyim ankarada yaşıyorum ne yaparsak eşimle yapıyoruz yalnızlık kötü gerçekten oğlum 36 günlük inşallah yalnız büyümez.

Tesadüfen gördüm mesajınızı okurken kendimi buldum içinde. Ben de 2 aylık oğlumla sırf aile birliğimiz bozulmasın diye kalkıp İzmir'e geldim, yapayalnız takılıyoruz. Gerçi benim oğlum sıkılmaya çok fırsat vermiyor ama iki insan görmek sohbet etmek istiyor insan