yok canım inan sigarayı daha çok özlüyosun en en çok zorlandığım sigara idi.. aklıma şüphe düştüğünde bir pakedin son sigarasındaydım.. yarısında bıraktım ya hamileysem diye.. sonrası eczane.. hala aklımda o yarım kalan sigara.. kahveler, çaylar öksüz kaldı valla

Merhabalar.. Anksiyete bozukluğu için ilaç tedavisi görürken hamile kaldım.. İlaçları ve beni rahatlatan bazı zararlı şeyleri bırakmak durumunda kaldım.. Buraya kadar çoğunuz biliyorsunuz takip edenler yani.. Bunun dışında hamileliğimin %90 nında geceleri yanımda olamayan bir eşim var.. Yine mesleğinden dolayı hamileliğin külfetli zamanlarını ona yansıtıp onu üzmek istemediğim için her zaman sorunsuzmuş gibi davrandım.. Ama artık son haftalardayım.. Ağrım sızım olmasa da, psikolojik olarak tükenmiş durumdayım. O kadar ki, doğurup çocuğu bir yere koysam da 1-2 ay kimsesiz bir yerde yaşasam rahatlicakmışım gibi geliyor. İstanbul dışında hiç yaşamadım ama yine eşimin mesleğinden dolayı doğu görevimiz var.. Bebeğim 4-5 aylıkken Allah'ın unuttuğu yerlere gidecek olmak düşüncesi bile şurada inanın bana bir rakı sofrası kurdurtur.. Bu kadar kötü hamilelik geçireniniz var mı? Bebeğin neşeli şeyleriyle bile yalnız ilgileniyorum. Eşim hiç hevesli değil. Bu kadar mutsuz olup bir bebeğe hayatın güzel olduğunu falan nasıl söyleyeceğim ben? Yoksa tüm bu düşünceler anksiyeteden kaynaklı mı oluyor? Doğumdan sonra bunlar geçiyor mu? Yardımcı olabilecek biriniz var mı?Kötü yorumlara ve eleştiriye hiç açık değilim lütfen yanlış algılanmasın.. Z

ben de bir işe başlamadan önce bi sigara içerdim.. iş bitiminde bir sigara.. film arasında, dizi reklamında her molada her fırsatta :) şimdi ölmüş birini anar gibi anıyoruz

Ben de sigara alkol kullanıyordum. Hamile olduğumu öğrenince bıraktım. Zorlandım ama alıştım. Vicdan ağır basıyor. Sağlıklı beslendim falan... Fakat eşim çok hevesli ve istekli. Kıyafet, çanta hazırlama, alışverişi hep birlikte yapıyoruz. O isteksiz olsa, yanımda olmasa ben de umutsuzluğa düşerdim. Bu durumun tamamen onla ilgisi var bence. Neden böyle? İstemiyor mu bebeği, bu konu hakkında konuştunuz mu? Siz annesiyseniz, o da babası.

evet sonrası da çok zor olacak.. 4-5 ay sonrasında da dediğim gibi şark görevimiz var.. gideceğimiz yer tamamen kumar.. hepsi Allah'ın unuttuğu yerler.. bunların evlenirken farkına varılması gerekirdi tabii.. ama işte insan bazı şeyleri göremiyor.. neyse işte umarım düzelir.. mektuplar ve şiirler de karşılık bulamayınca öksüz kaldılar.. Teşekkürler yorumlar için.. en azından içimi rahatlattım..

Ben öğrenir öğrenmez bıraktım canım. Çünkü aynı anda çokça tedavi görüyodum. Anksiyete için hafif bir şey vermişti doktor, şimdi adını bile hatırlamıyorum ama en hafifiydi ve işe yaramıyordu tam arttıracaktık hamileymişim bıraktım. Onun dışında insülin direnci için glifor kullanıyordum yine öğrenince bıraktım. Bir de anksiyete bende kronik ürtiker yani kurdeşen yapıyordu onun için de antihistaminik kullanıyordum.. yine öğrenince bıraktım.. çünkü hepsi zararlı hamilelik için.. doktora kullanabilir miyim diye sormadım bile.. pat diye kestim attım.. doktorunuza danışın mutlaka.. kadın doğumcunuza da söyleyin anksiyeteniz olduğunu ona göre davransın.. en iyisini doktorlar bilir ama süreci kolaylaştırmak sizin elinizde.. ben hala sorunluyum umarım siz başarırsınız :) Guzelseylerolsun88

Yok arkadaşım tabiki o kadar çekilmez benim o zamanlarım beş yıl kadar sürdü.. Sonra aklım başıma geldi. Söylemek istediğim biraz daha sabırla her şey güzel olacak inanki :) belliki zaten güçlü bi kızsın sen öylr olmasa şimdiye kadar çoktan yakmıştın gemileri :)

Ben hala arada bi içiyorum sonrada suçluluk duygusu ile kendimi yiyip bitiriyorum

inşallah canım darısı senin de başına inşallah.. allah hepimize önce SAĞLIK versin.. hayat çok zor..

annenin yoksunluk hissinin, sigaraya oranla daha zararlı olduğunu düşünüyorlar.. alkol ile ilgili sıkıntısı olanlara da şarap izni var diye duyuyorum.. iyi bir şey değil ama doktor diyorsa haklıdır :) :) tüm doktorlar haklıdır.. çünkü tüm hastalar farklıdır :)

inşallah öyle olur canım benim.. çok sağol..

Çoğu gitmiş canım zor zamanlar bitmek üzere şimdi kaygılanman normal bu koşullarda fakat inan bebeğin gelince en iyi antidepresan o olacak sana

anksiyete=kaygı bozukluğu demek canım.. yani şöyle düşün mesela İstanbul'da olsam ne olur Şırnak diyorsun ya... Anksiyete bozukluğu olan biri şöyle düşünüyor.. 3 kişi gittik, babamız polis.. Orada ölürse ne olur? Şimdi komik değil mi bu? Komik.. Allahın işi yani belki az sonra hık dicek ölcek kocam.. Ama o iş öyle olmuyor ki.. Üstüne bir de anksiyetesi olan insan korktuğu şey olmuş gibi davranıyor. Yani şöyle: Gittim Şırnak'ta kocam öldü diye yaşamış ve olmuş gibi davranıp oturup ağlıyorum.. Bunun gibi bir sürü şey düşün.. Mesela şuanda bebeğim kilolu.. Doğumda kolu takılacak, ya da bir sürü kesi olacak doğuramicam diye acı çekiyorum. Ama bunlar ihtimal? Oysa anksiyetesi olan insan için bu gerçek.. Yaşanmış gibi.. bilmiyorum tam anlatabildim mi

Yaa aynen günde 1 serbest olmasına rağmen kahve içmek istemiyorum bana sigarayı hatırlatıyor

:) Teşekkürler güzel sözleriniz için.. umarım geçer her şey.. çok sağolun..

Bazen eşler oldukca duyarsız olabiliyor.. Üzülme sakın son zamanlarına gelmişsin işin büyük kısmını atlatmışsın zaten arkadaşım. eşine de fazla takılma kendisi senden daha çok üzülecek bu günlere inan bana.. İlk hamileliğimde 18 yaşındaydım annemden felan uzakta kaynanamın evinde yaşıyorduk eşimle annesi burnumdan getirdi çoğu şeyi hemen her günüm ağlayarak üzülerek geçti. Ama yıllar geçti 16 yaşına geldi oğlum eşim bana pişmanlıklarını anlattı ilk oynadığını ultrasonlarını doğumunu bilmedi hiç. Yanlızım. Bana bir evlat daha ver hepsini telafi etmem için dedi. Ve şimdi onca yıldan sonra yine hamileyim :) sakın bozma moralini senin dünyanda belliki iki kişilik. Evladın sana öyle bir yoldaş olurki..

ne diyim kuzum umarım bırakırsın, ahkam kesmeyeceğim.. çünkü çok zor..

Gerçekten çok güçlü ve iradeli bir annesin masallah sana o ilaçları öyle pat diye bırakmak kolay değildir

Çok iyi anlıyorum canım ben bi kere psikoloğa gitmiştim 3 düşügüm olmuştu banada çok kaygilisin en tehlikelide budur demişti gerçekten çok zor bi durum. Kaygilarla yaşamak kolay değil. .. Bebeğin kilosuna takilma benim kardeşim 4.5 kilo doğmuştu ve annem de tek bi dikiş bile yoktu Rabbim kolay bi doğum yaşatır sana inşallah. ..

Teşekkürler.. umarım geçer bu zamanlar.. 15-16 yıl bekleyebileceğimi sanmıyorum.. hiçbir aşk buna değmez.. gerçekten aşık olmasam bunların hiçbirine katlanmam.. Allah size peygamber sabrı vermiş maşallah kutluyorum..

anlayabiliyorum canım benim.. ben o kadar da olmadım hiçbir zaman.. belki olurdum ama bazı şeylere anlam yükleyip kafa dağıttım.. çok düşünmemek için çok çalıştım gece gündüz.. bir de tabi ohhh içtim içtim durdum kafa dağıttım geçti mi en azından rahatlattı mutlu etti mi.. valla etti.. yine özendirmek değil amacım yanlış anlaşılmasın ama bana iyi geldi.. pişman değilim... çok zor bir durum, ben bu kadarıyla bile baş edemiyorum.. allah kolaylık versin inşallah.. B _buhara_

benim eltide var bu geçmek bilmedi

valla çok zor geçiyor ama bir yandan da garip bir güç destek veriyor.. yani ben müthiş inançlı biri de değilim ama şöyle diyeyim diğer hamilelerin yaşadığı çoğu problemi yaşamadım.. Allah yardım etti.. İlaçsız olarak kaşıntılarım geçti.. Nasıl geçti hiç bilmiyorum :) insülin direnci de yok şuanda.. miras kalan anksiyete oldu.. yapıştı yakama gitmiyor.. ama bazı günler tek başına tüm gebelerin sorunlarını ekle çarp ikiyle.. öyle ataklar oluyor.. eşin destek olabilecek biriyse çok iyi gelebilir.. emzirme konusunda ben de yeni araştırıyorum eğer başedemezsen ilaca başlayıp emzirmeyi bıraktırıyorlarmış ama yeni doğum yapan ve senin gibi uzun yıllar tedavi gören arkadaşım bebeğim bana baktı ve güldü.. anksiyetem geçti diyor.. böyle duygusal yaklaşımlara çok inanasım gelmiyor ama öyle diyor.. belki sana iyi gelir.. :) Guzelseylerolsun88