Hanımlar hamileliğimin 6. ayını yaşıyorum, şu ana kadar hep hastalık ve sorunlarla geçti, ilk hamileliğimdede durum aynıydı, yani benim için hamilelik demek ağır hastalık demek... şu andada ileri derecede bir stres, gerginlik ve zaman zaman krizler yaşıyorum... hergün gün sayar oldum... benimle aynı sorunu yaşayan ve çaresini bulan varsa lütfen paylaşsın... ben melissa çayı içiyorum ve bazen passiflora alıyorum ... paylaşımlarınıza ve yardımlarınıza ihtiyacım var... hayatımın en zor dönemindeyim... ilayda cem

arkadaşlar hiç mi bu sorunu yaşayanınız yok...

Benim de 6. ayım bitmek üzere, ilk gebeliğim... İlk 4 ay bulantılar yüzünden hiçbir şeyden keyif alamadım... Tam bulantılar geçti derken, idrar yolu enfeksiyonu çıktı bu sefer. Bu sefer de her gün yanmalarla zindan oldu... Bol bol su içip rahatlamaya çalışıyordum, derken gebelikteki hormon değişimleri nedeniyle mantar enfeksiyonu gelişmiş... Şimdiye dek hiç bu kadar moralim bozulmamıştı, yıkıldım resmen psikolojik olarak.. Hele ki şu sıcaklarda... Tam mantarı iyileştirdik derken bu sefer de iki gecedir böbrek ağrısıyla kıvranmaya başladım, dün geceyi acil'de geçirdim. Serumlar, iğneler, ilaçlar... Bebeğin yaslandığı taraftaki böbreğimin kanalı daralmış, idrar mesaneye bu kanaldan yeteri kadar gönderilemediği için bir kısmı böbrekte kalıp böbreği genişletiyormuş, ağrılarım bu yüzdenmiş. Bununla beraber, su içerek iyileştiğini düşündüğüm idrar yolu enfeksiyonum meğer eskisinden kötü bir hal almış , böyle giderse enfeksiyon rahme yayılıp bebeğe zarar verebilirmiş, o yüzden ilaç başlandı... Şimdi de başlanan antibiyotiğin tekrar mantar enfeksiyonunu tetiklemesinden korka korka alıyorum ilaçlarımı... Ben ne kadar "iyiyim, bir sıkıntım yok" dersem, hastalıklar o kadar beni buluyor gibi geliyor. Moralim sıfıra inmek üzere. Hele ki dün acilde iki gözüm iki çeşme geçirdiğim geceden sonra.. Eşim benimle bu kadar ilgilenmese bütün gün oturup ağlayabilirim mutsuzluktan... Eşimin ilgisi beni ayakta tutuyor... Artık gün sayıyorum hamilelik bitsin diye, ben doydum hamileliğe, Allah olmayanlara versin ark, ben uzun bir süre daha cesaret edemeyeceğim sanırım... Bakalım asıl son 3 ay nasıl geçecek... almira85

Canım çok çok sağol..

canım çok geçmiş olsun çok üzüldüm sana inşallah hayırlısıyla atlatırsın hamileliğini daha fazla sorun yaşamadan bebişinede bir zarar gelmeden H

Arkadaşlar hepinize geçmiş olsun diyorum, herkesin bünyesi farklı tabiki... Ben de yapı olarak panik ve stresliyim benim de biraz sıkıntılı geçiyor açıkçası... Henüz 10. haftadayım, iki haftadır vajinal akıntı var enfeksiyonsa ilk üç ay bir şey yapamam dedi doktorum o yüzden çekiyorum, geçen hafta tatile gittim. Giderken sir ağda yaptırdım kıl köklerim enfeksiyo olmuş. Her zaman gittiğim temiz kuaförüm ama beni bulacak ya tğm vücudum yara içinde ilaç da kullanamıyorum. Perişan bir tatil geçirdim şimdi de antibiyotikli krem verdiler onu kullanıyorum, bulantı ve kusmalarım da var. Dua ediyorum sağlıkla gelsin bebeklerimiz çektiklerimize değer... Amam insan gerçekten depresif olabiliyor... ilayda cem

bende kavun yiyorum stere hormonlarını azaltıyor:) her gün 2 dilim filan. birde harnup yiuorum:)) Harpy Today is a gift, thats why they call it

Kızlar benim de hamileliğim çok stresli geçiyor. Öfke nöbetleri ve gerginlik yaşıyorum. Çok çabuk sinirleniyorum. Bir tane oğlum var ve maalesef o da bu gerginlikten nasibini alıyor. İkinci çocuğumun olmasını aslında çok istememe rağmen şu anda içimde bir heyecan ve ona karşı sevgi maalesef yok. Umarım bu olanlar hormanal nedenlere bağlı olmş olsunlar ve düzelirim. Allah'a karşı hergün şükretmem gerekirken neden böyle oluyor anlamıyorum. Allah hepimize yardım etsin. N

ya benim de ilk hamileliğim bizde 5. aya giriyoruz ve ben belediye de başkan asistanıyım önüne gelen vatandaş küçücük şikayetle bize geliyo illa başkanla görüşmek için ve bende aşırı takıntılıyım hemen panik oluyorum ilgili birime yönlendirmeye çalıştığım da memnun olmuyor vatandaş bu sefer ben arada kalıyorum. eşimle aynı yerde çalışıyoruz beni sakinleştirmeye çalışıyor garibim ama ne fayda en ufak bişiy de zaten hemen sinirleniyodum şimdi iyice gerginiim. aynen bende genelde huzursuz ve suratsızım açıkcası ve eşimede çok yansıtıyorum bıkıcka benden diyede korkuyorum ama garibim oo kadar anlayışlı ki bebeğimiz ve benim için elinden geleni yapıyor.

benim de hiç iyi gitmiyor doğrusu, bu benim ilk hamileliğim ve hep hayatımın en güzel günleri olacağını düşündüğüm bu dönem kabus oldu.. ne bel ağrıları ne yorgunuk ne de kilo almak umurumda değil tek korkum bebeğimi kaybetmek.. erken doğum tehtidi yüzünde 20. haftadan beri diken üzerindeyim.. artık dayanamıyorum.. onu bırak eşim benden de gergin farkında değil ama bana çok yansıtıyor.. yani hem onu hem kendimi taşıyorum son zamanlarda. çok yoruldum, en sonunda gün geçtikçe daha depresif olduğumu söyleyince dikkat etmeye başladı ama ne fayda.. beni rahatlatan 1-2 şeyle karşılaştım şimdiye kadar biri dondurma biri waffle, ayrıca bebeğimin kıyafetlerine bakmak ve onun için örgü örmek beni az da olsa mutlu ediyor onun dışında genelde suratsız ve bezginim.. umarım hepimiz sağlıklı bir şekilde bebeklerimizi doğurabiliriz.. almira85

Bence psikolojiktir ama sen yine de çok dikkat et ve oğlunla dengeyi bozma, bu sefer kardeşini o da sevmez, kardeşinin yüzünden onunla iletişiminin bozulduğunu düşünür.. Aman dikkat, kime kızarsan kız, oğluna farkettirmemek için elinden geleni yap.. Allah yardımcın olsun..

hanımlar dün doktoruma gittim... doktorum nasılsın demeye kalmadan ben ağlamaya başladım... durumumun sebebi hormonalda olabilirmiş, ilk doğumda ve bu hamileliğimde yaşadıklarımda... farkında değilsin ama korkuyorsun dedi... ilk kızımda hem hamileliğim hem doğumum, hemde doğumdan sonraki 3 yılı yaşamadım sayıyorum, kolikli ve hiç uyumayan bir bebek düşünün... bunun için 7 yıl cesaret edemedim, zaten bu hamileliğimde planlı değildi, ve bu şekilde olmasada cesaret edemezdim. şu an elimde melisa çayı var, günde iki defada pasiflora içiyorum, her gece olduğunda bugünde bitti diye seviniyorum... hiç birşeye karşı isteğim yok... kriz halinde ağlama nöbetleri bütün vücudum aynı anda titriyor, kasılıyor sanki... yine şimdi geçen haftakinden iyiyim çok şükür... dualarınızı bekliyorum...