Ankara da staj yaptığımız dönemdi ailelerimizden uzakta kirada 2 kız yaşıyorduk. Normalde paramız hep vardı fakat son gün yalnış hesaplamalar yüzünden cebimizde yol parası hariç 4 tl kaldı.. Yemek almamız lazım ve 3 kişiyiz.. Markete gittik 1 paket helva ve 2 ekmek aldık hem sabah hem akşam için. İçimiz buruk tabi merdivenlerden çıkarken bi kızın elinde köfte tabağı gördük. Birbimize baktık ve eve çıktık. 5 dakika sonra kapı.."Yarın yola çıkıyormuşsunuz size akşam yemeği hazırladık. " Kapıda ev arkadaşımla donduk nasıl ya falan diye? İndik aşağı karşımızda tatlısından tuzlusuna herşeyiyle hazırlanmış bir sofra.. Tabakları alıp eve çıktık yedik ve tabakları bırakmak için döndük. Kapı kapalı ve bi not tabakları bırakın gelince biz alırız. Donduk arkadaşla olurya Kalp gözü falan TV de dedik acaba öle bişimi bu insanlar hiç olmadımı nedir? Neyse bıraktık sabah 7de tekrar kapı kahvaltı hazırladık diye eşyalarımızı topladık indik kahvaltı ettik. Ve bizi metroya kadar bıraktı evin babası. Telefon numaralarını aldım fakat ulaşamadım. Her başım sıkıştığında bu olay aklıma gelir Allah çok büyük ve her zaman yanımızda. İsmini bile bilmediğim o anneye babaya ve kızına herzaman dua ediyorum. Allahıma şükrediyorum..

müthiş bir olay

Allah iyi insanlarlakarşılaştırsın :) böyle insanları duydukça gördükçe çok mutlu oluyorum :)

ahh tüylerim diken diken oldu..

Bu zamanda kalmışmı böyle insanlar demekten alıkoyamadım kendimi

Ayy bi solukta okudum çok şükür bu dünyada hala iyi insanlar var

Ayyyy kul sıkışmayınca hızır yetişmezmişşşş derler. Ne güzel olmuş sizin için.