çok haklısınız. her zaman yapıyor eşim bunu, anlatıyorum konuşuyorum bu defa inkar ediyor yaa kulağımla duyup gözümle gördüğüm halde anlattığını inkar ediyor, annesine de anlattım istemiyorum size söylemesini diye. annesi ne olacak yabancı mıyız sen böyle diyince çok kırılıyoruz diyor... eşim çok çabuk öfkelenip öfkelendiğinde annesini arayıp haber veren hatta benim babamı arayıp bana hakaret eden bir insan... sonra pişman olup günlerce af diliyor... ama hem beni kırıyor hem ailesine kin duymama yol açıyor... hem benim babamı kırıyor ve babam şu an eşimi görmek istemiyor artık evine de almıyor... ben ise ne yapacağımı şaşırdım bu olaylar 2 yıl 9 aylık evliliğimde yaklaşık 4 defa oldu tuana28 Herşeyin

bu halde iken seninle ugraşıyor olmaları gercekten insanlığa sığmaz. eşinin orta yolu bulması gerekirken seni tek bırakıyor. fikir knusunda yüreğini dinle. allah sonunuzu hayır etsin aSeL_k

Bu durum çok zor gerçekten, iki kişi arasındaki sorunlara 3. bir kişi karıştığı zaman en ufak bir problem bile dağlar kadar büyüyor malesef. Siz mümkün olduğunca bu konuda eşinizle her zaman ve sürekli konuşun. Tartışarak değil güzellikle anlatırsanız biraz daha etkili olabiliyor:). Daha çok eski evli sayılmassınız inşallah o da zamanla bu huyundan vazgeçecektir. Siz şu an bebişinizi düşünün inanın o hayatınıza dahil olduğunda her şey çok daha iyi olacak. Babanızda torun olunca fikir değiştirecektir merak etmeyin. Rabbim evladınızı hayırlısıyla sağ salim kucağınıza almayı nasip etsin inşallah. Size de kolaylık versin,3. aydan sonra hamilelik açısından biraz daha rahatlarsınız üzülmeyin. . push ; G

canım hıc kımseye hakettıgı degerden fazlasını verme sen kendıne esını ve bebısını dusun esınde bak emınım yaptıklarıne pısman olacak ınsallah erken farkına varır benım yasadıklarımı bı anlatsamm ooo 8 senelık evlıyız alesıne bana yaptıklarına ragmen hıcbır saygısızlık yapmadım hep dogru olanı yaptıgıma ınandım ve sımdı esım anladı aılesının kısılıgını o sure ıcerısınde cok yıprandım hıcbıseyı ıcımden atıp cıkaramam ama sukur bugunume 2. hamılelıgım bazılarını hamıleleıgı guzel gecer bazılarınınkı kusmayla sankı bız ıstıyoruz bu zor gununde yanında alacaklarına allahım yaaa... sen bosver bunları esınede gecmıste gunlerını hatırlatma zamana bırak... bebısınle konus canın sıkıldıgında azcık kıprasmaya baslasın sen gor ozaman... aSeL_k

Böyle insanları Allah bildiği gibi yapsın gerçekten. Yani insan olamaz bunlar. Akıl almıyo ya. Ne istersen oğlunun kızının evliliğinden. Niye her halta burnunu sokarlar. Allah yardımcın olsun cnm. Şanslısınki ailen senin arkanda. Her ne karar verirsen yardımcı olacaklardır sana. Yani biraz daha sabret derim eşinle sakin sakin konuşmayı dene yanlız bi yerde. bi süre daha dene evliliğinize şans ver. Ailesiylede gerekmedikçe muhattap olma konuşma. Bişey derlersede ses etme. Baktın susmuyolar eşine dersin bak ben hç bişiy demediğim cvp vermediğim bi saygısızlık yapmadığım halde sürekli üstüme geliyolar falan diye. Oda belki anlar. Bakın olmadı değişen hiç bişiy yok ozaman ailenle konuşup ayrılmayı düşün. Çünkü bu şekilde devam ederse hayatın boyunca hep mutsuz olursun. Çünkü hep kendinden ödün vermek zorunda kalıcaksın. Buda zor bir durumdur. Umarım eşinin aklı başına gelir. tuana28 Herşeyin

Sıkıntılı bir hamilelik geçirmenize ragmen eşinizin bu tutumu gerçekten çok yanlış. Hastaneye uğrayıp gitmek nasıl bir olay bir kere zaten erkeklere de doğum izni verirler eşi hamileyken veya bir problem oldugunda yanına gitsin diye. Her kavgayı kardeşine niye anlatıyor ki onu ne ilgilendiriyor yanlış anlamayın ama bu tip erkeklerden genelde hayır gelmiyor artık evlenmiş karısı var çocugu doğacak hala annesinin kardeşinin agzına bakıyor ayrıca nasıl bir vicdan torunu için canı cehenneme der? İnsan degil bunlar çocugunuz var yuva yıkılması hiç iyi degil ama böyle biriyle yaşlanılmaz boşanın gitsin. hll_legend

Hamileliğin boyunca o insanlardan uzak dur. Küsen küssün..

istersen bana kız hakaret et fakat eşim benı sevıyor aslında demişsin ya sana bu şekilde davranan biri seni aslında sevmiyordur arkadaşım. G

canım estafirullah... çok haklısın ben de düşünmüyor değilim sanırım sevmediği fikrini kabullenmek istemediğimden seviyor diyorum... şimdi bile sürekli beni sevdiğini söylüyor... ama çok kırıcı bir insan hemen öfkeleniyor sonra bir anda unutuyor yaptıklarını ne yapacağımı şaşırdım... kendi ayakları üzrinde duramayan biri değilim... çalışıyorum da. ama ne biliyim karnımdaki yavrum için sabrediyorum doğru mu yapıyorum bilmiyorum... bir de benim hiç çevrem yok... eşimle tanışalı 9 yıl oldu... 9 yıldır hep o oldu hayatımda... eşimde istiyor ki sadece onun ailesiyle gidip geleyim gerçi zaten öyle gidip gelecek arkadaşlarım da yok kendi aileme gidiyorum tabi ancak kendi akrabalarımda biraz sorunlu sürekli açık arayan cinsten o nedenle onlara gitmek de istemiyorum G

öyle yapıyorum canım... çok dengesizler zaten... hem beni suçlu görüyorlar, kayınvalide kızıma iftira attın gözümde değerin sıfır, kızımın yüzüne nasıl bakacaksın diyor. hem de onlara gideyim sürekli istiyor. ben anlamıyorum bu insanları gerçekten benim arkamdan konuştukları halde çekiştirdiniz dedim diye iftira atan ben oldum... Rabbime havale ettim..

En başta şunu söylim ki görümcenizin kocası saçmalamış, ruhsuzluk yapmış diye bu eşinizin de haklı olduğu anlamına gelmez. O görümcenizin mutsuzluğunu, kocasının ona verdiği değersizliğini örtbas etme şekli. 2-Burada en büyük hatta tek suçlu diyebilirim ki eşiniz. Ne o öyle aranızdaki her sıkıntıyı ailesiyle paylaşmak. Evlilikte en büyük problemler bundan çıkıyor zaten ya. Arada yaşanan neyse karı koca arasında kalır. Eşiniz bu şekilde davranarak onlara paye vermiş oluyor. Ben bile kadın olduğum halde anneme kalkıpta eşimle şöyle oldu böyle oldu diye anlatmam. Çünkü siz yeri gelir kavga bile etseniz gece olunca yanına sokulup yatarsınız unutursunuz ama aileler unutmaz, sonra her fırsatta böyle şeyler kafaya kakılıp durur. O yüzden eşinizle konuşun aranızdaki problem aranızda kalsın. Yoksa kaynana da görümce de daha çooookkk araya girerler G

sen de çok çekmişsin arkadaşım sağolasın tesellin için, haklısın kendimi ve bebeğimi düşünmeliyim... bugüne kadar zaten her şeylerine he dedim... kayınvalideme bir kez olsun anne demedim hep annecim diye hitap ettim. sürekli beni salak yerine koydular, gerizekalı, kepçe kulak şaşı göz gibi pek çok hakarette bulundu sesimi çıkarmadım... ki çirkin bakımsız biri de değilim.. ilk yıl sorun yoktu pek. ben kpss yi kazanıp çalışmaya başlayınca eşimin değil ama onların sorunları arttı ben hiç değişmediğim halde durmadan çalışmaya başlayınca burnun büyüdü demeye başladılar... daha iki aya kadar kayınvalidemde görümcemde ne zaman gün olsa onlar misafir gibi otururlar ben mutfaklarında misafirlere hizmet ederdim... eşim ailesine ben ısrar etmesen gitmez, telefon bile açmazdı benim ısrarlarımla kardeşiyle annesiyle ilgilenir oldu... boşuna bu kadar iyi davranışım en çok da bu acıtıyor içimi salak olduğum için yapmadım bunları içimden geldiği için yaptım ama boşunaymış( G

Ah canım ya ( anlattıklarını okuyunca kendi çektiklerim aklıma geldi. Cok KUCUK yasta evlendim ben aynı evdenkaldik onlarla. İki sene cehennem HAYATI yasadım. Ben tam tip fak kazandıgım sene ailem esimi istemediği icin sonra dan vermezler beni diye evlenmek icin kendimi yerden yere attım mecbur kaldılar basedemediler evlendirdiler. Okulu bıraktım. Onu cok seviyordum. Ama evlendiğim ilk hafta sorunlar başladı. Esim ailesinin yanında baska biri oluyordu sanki hayatımı cehenneme çevirdiler. Arkadaslarım geldi evden kovdular ailemi evden kovdular. İstediki hep onunla gezeyim o ne derse onu yapayım. Görümcem sorunlu bir evlilik yasıyordu hep bak ne haldeyim ben sana rahat batio diye söyleniyordu. Rahat vermediler geceleri uyutmadılar esimi doldurdular üstüme saldilar dayak yedim evden kovuldum. Neler neler... 2 senem böyle gecti. En son kaynanam muska yaptırmış bana evden gideyim diye onu buldum artık dayanamadım anneme söyledim sonra aileler birbirine girdi. Bir aksam esim de nasıl oldu ise dayanamadı beni aldı çıktık evden o çıkış o çıkış. Sonra kendimize başla bir sehirde yeni bir hayat kurma mücadelesi başladı. O donem ailesinden ayrı kaldı cok zorlandı 2 sene de öyle gecti. Yavaş yavaş yerine oturmaya başladı her sey. O günlerde neler yaşadığımı bir ben bilirim. 12 sene gecti simdi cok mutluyum esim ne dersem yapar ailesi de anladı ayrilmayacagimizi onlarda çekildiler köşelerine. Hiç küsmedik ama bazen nefret ettim hepsinden. Bir Ev'in bir kıziyom sizin yüzünüzden anamdan babamdan ayrı kaldım diyorum söylüyorum. Onlarda çahildik gecti o dönemler derler. Ben inatçı biriyim kaynanama bir kavga esnasında demisim hatırlamıyorum :)) bu adam size inat benden ayrılmayacak biz cok mutlu olacağız diye ) hep söyler hayatta senin kadar keçi inatli kimseyi görmedim diye. Aramız kötü degil ama ben onlara sadece esimin ailesi olduğu icin saygı duyuyorum. Ve esimin beni sevdiğinden emin oldugum icin mücadele ettim. Bebek yoktu bizde olsa nasıl olurdu bilmem tabi. Sen simdi hamile oldugun icin duygusalsin yanlız kalmak istemiyorsun seni anlıyorum ama sabret tatlım. Konuşma bosver. Herkes hatasını anlar er ya da gec bebeğin daha KUCUK o biraz büyüsün esın de hissetsin baba olacağını eminim o da anlayacak bazı seyleri. Migde bulantisi 3 ay sonra geçer insl. Bunun icin istersen kraker falan yemeye çalış cok kötü bir sey kusmak biliyorum ama dayanmaya çalış. Kendini yanlız hissetme icinde senden bir can var yaradana sığın ve dua et bol bol. Hamilesin stres yapmamaman lazım. Bebeğini uzersin annesi. Kayın validen ne derse desin he de gec. Bebeğini duşun kendini duşun artık. Rabbim yardımcın olsun insl tez zamanda her sey yoluna girer I

Arkadaşlar merhabalar. Çok sıkıntılı zamanlar yaşadım. Bunalımdayım Hamileliğimin 7. haftasında aşırı bulantım ve on dakikada bir kusmalarım başladı. su dahi içemedim. hastaneye yattım. o sürede eşim iki üç güne bir yanıma beş dakika uğrayıp hemen gidiyordu ki işyeri yakın olduğu halde. hastaneden çıkınca kusmam geçmedi, günde 8-10 defa kusuyordum.. kusarken kendimden geçiyordum ve Rabbim dayanamıyorum yardım et diye ağlıyordum... eşime beni 15 gün kaldığım hastanede yalnız bıraktığı için kırgındm ve eşime söyledim bunu biraz tartıştık... eşim bana kızarak başka odaya geçti biraz sonra ben lavaboya çıkınca onun telefonla konuştuğunu duydum... tartışmamızı kardeşine anlatıyordu( telefonda kardeşi ona abicim ben çocukla 3 gün yattım ya benimki gelip beş dakika durup gidiyordu ne olacak canım niye sorun ediyor ki bunu demiş..) ben de duydum zaten çok kırgınım açtım kapıyı ben burada hastalıkla boğuşuyorum siz utanmadan beni çekiştiriyorsunuz diye bağırdım... görümcem buna çok alınmış ben ona iftira atmışım... bu konu uzadı... ben eşimin ailesini bir hafta aramadım onlar da beni aramadı. kaldı ki hasta olan benim onların araması lazımdı... o sürede annemlerde kaldım çünkü yataktan kalkamıyordum. eşimde beni 4-5 gün hiç aramadı ve sonunda aradı seni eve getireyim diye.. hayır dedim 5 gündür aramıyosun hasta karım nasıl diye şimdi mi aklına geldi dedim... bana bağırdı annem kardeşim sana ne yaptı da onları aramıyorsun diye. ben de onlar beni arasaydı dedim. bu bağırdı çağırdı. babamı arayıp beni şikayet etti kardeşime iftira attı dedi.. akşama annesi aradı ilk yarım saat ayrıl oğlumdan hamile kaldığından beri burnumuzdan getirdin diye bağırdı.( oysa ben bir aydır hastaydım ve annesi hastaneye 2 kere geldi yarım saat oturdu ve orada bana akrabalara bulantı yüzünden hastanede yattığını söylemeye utanıyorum dedi)bir tek hamile sen misin işin gücün hastayım demek, kussan ne olacak altı üstü günde 2-3 kere kusarsın, çocuğunun da senin de canınız cehenneme dedi.. sonraki yarım saat ay kızım böyle yapma alttan al gibi yapıcı konuşmalar yaptı... ben de ertesi gün eşime ayrılalım dedim.. annen öyle istiyor dedim... sonra benim dedem vefat etti.. ailem cenazeyle uğraştığından beni eşim evimize getirdi... 2 gün evde kaldım hastalık devam ederken... sonra eşim beni annemlere bıraktı... içeri girmedi ben onunkilerle konuşmuyom diye ve bana dediği çocuk olmasaydı şimdiye çoktan başanırdım annemlere yaptığın yüzünden.. . attı gitti beni annemlere... aynı gün kendi annesi bize 60km uzaklıkta akrabalarında gezmedeymiş gel bizi al diye eşimi çağırmışlar dedem için başsağlığına gelmesi-gelmeleri münasipken sırf kardeşi gezmede diye onların yanına gitmiş. ben buna çok kırıldım. boşanmayı kabullendim... bunlar iki gün sonra annesiyle annemlere geldi o cenaze arasında kavgaya geldiler... ben yanlarına çıkar çıkmaz utanmıyorsunuz babama başsağlığına geleceğe yerde gezmeye gitmeye dedim... bunlar bozuldu bağırarak konuşmaya başladılar... kayınvalide bana ettiği hakaretlerin gerçek olmadığını şaka olduğunu benim kızına iftira ettiğimi söyledi... kızımın yüzüne nasıl bakacaksın dedi... eşim de durmadan bana bağırıyor... babam geldi yanında bile saygı göstermeden devam ettiler... bababm oğlum böyle olmaz anlaşıp ayrılın ben kızımın arkasındayım dedi... senin bababn ayrıl diyor ayrılın kızım diye başladı kayınvalide sanki kendi ayrıl oğlumdan dememiş doğmamış yavruma canın cehenneme dememiş gibi... sırf babamın üzerine kalcak diye o gün eşimle eve geldim... şimdi kayınvalide ve görümceyle görüşmüyorum eşime şart koştum sen benim ailemle görüşme ben de seninkilerle dedim kabul etti... ancak biz çok pikniklere gezmelere giderdik, şimdi sıkıntım bu onlarla tek takılırsa diye aslında bana çok düşkün bir eşim var, hatalarına rağmen seviyorum onu... çok da kırgınım ailesinden ise nefret ediyorum... siz olsanız ne yaprdınız?

rumeysamustafa