Herkes çıkıyor bunlara bir halt olmuyor bir ben mi evdeyim deyip çıkmaktan korktuğum isyanlı günlerimi yaşıyorum Nişan ertelendi benim de. Sağlık olsun bekleyeceğiz

Bende 2 aydır yalnızları oynuyorum. Korona çıktığından beri üç dört defa işe gittim onun dışında evde miskin miskin yatıyorum. Bı ara puzzle falan yaptım sonra ondan da sıkıldım. Ailemle 8 saatlik uzaklıktayiz onları özledim. Nişanlıyım nişanlımla aynı şehirdeyiz. Düğünümüz ertelenmedi henüz ama gönlüme göre şu zamanlarda gelinlik, elbise vs. Bakmayı planliyorduk. Ama korona sürecinden hiç birşey bakamadık. Aslina bakarsan dışarıda rahatça gezmeyi bile özledim. Bı taraftan da evde yatma rahatlığını çok sevdim. Akşama kadar çay, kahve, kitap bı şekilde vakit öldürüyorum

Benim de erkek arkadaşım başka şehirde yaşıyor. Hem özlem oluyor hem de telefonda bir yere kadar anlaşıyorsun. Bu olaylar başlamadan önce gerilmiştik, konuşmayı hep buluşmaya erteledik ve inatla sorunumuzu halletmiyoruz, yokmuş gibi davranıyoruz. Zaman zaman geriliyoruz ama toparladık ilk zamanlara göre. Şu 4 ayı hafızamdan silmek istiyorum gerçekten. Meğer ne kadar kıymetliymiş ben evden çıkıyorum deyip rahatla aktivite yapmak. Bizim de tanışma durumlarımız vardı. Arkadaşımın düğünü vardı. Hepsi ertelendi. Hayırlısı diyelim vardır bir hayır, yeterki hepsi sağlıklı olsun şu zamanda.

Buna katılıyorum. Dip dibe olmak sıkinti olabiliyor.

Gezmelerimizi, tatillerimizi, yurtdisina cikma planiminiz filan mahvoldu. Ailemi de goremedim. Öyle işte... Sağlik olsun ama bir orman yuruyuşu dahi yapamiyor olmak iyice beni yordu. En son Mart başinda yürümüşüz. Özledim ama saglikli olduğumuz için mutluyum, sukurler olsun. NedirYani Kalbindeki Endişeleri

Biz de eşimle 16 Mart'tan beri evdeyiz, idari izinliyiz, işimizi bilgisayardan yürütüyoruz. Çocuk yok, 2 başımıza 3+1 evde takılıyoruz ☺ çok sıkıldık ama gerçekten. hava güzelken balkonda oturuyoruz, şu an yağmur yağdığı için içimiz daha da bunaldı. kendimizi de geliştirmedik mal gibi oturuyoruz markete bir gidişimiz var, maskeler, eldivenler, kolları sıyırmalar, saç toplamalar filan. gelince dirseğe kadar elleri yıkamalar, telefonları kolonya ile silmeler, nerdeyse asitle yıkanacağız, manyak olduk

Yarın kınam hafta sonuda düğünüm vardı ama umutsuz bi şekilde Temmuz'a erteledik bi ihtimal diye. bekliyoruz. belirsizlik çok geriyor insanı gerçekten. ayrı şehirlerdeyiz birbirimizi sadece tlf da görebiliyoruz.. ama hamdolsun ki ailem var onlarla geçiriyorum bu günleri

2 çocukla küçücük eve sığmaya çalışıyoruz, balkon yok tek gördüğümüz karşı binanın çatısındaki martı ve kargalar Bilgisayar 24 saat açık, eşim dersini bitiriyorum ben oturuyorum, benden sonra oğlum, sonra kızım. Onların dersi bitince öğrencilerimize çalışma hazırlamak için yine dönüşümlü eşim ve ben, geçen hafta bilgisayar da isyan etti, tamire götürmek zorunda kaldık. İlk zamanlar eve çeki düzen verdim, temizlik, dolaplar, verilecekleri filan ayarladım. Sonra bir sürü puzzle yaptım, yer kalmayınca başka hobiler bakayım kendime dedim. Etamin, punch, amigurumi, karakalem hepsini denedim ve sevdim. Online olarak birkaç eğitime katıldım. Bir sürü kitap da okudum, zaten yeni yılda liste yaparım o listeyi bitirdim desem yeridir, yenilerini ekledim listeye. Çok yoğun çalıştığım için çocuklarımla ve evle az vakit geçiriyordum, onların telafisini yaptığımı düşünüyorum bu süreçte. Ama en çok dışarıda yürüyüşü özledim, orman ya da bir deniz kenarı olabilir. Genel olarak sıkıldım diyemem. Ama bugün içim çok daraldı, hiç bir şey yapasım yok sabahtan beri pinekliyorum elimde telefon. TV izleyeyim dedim yüzbilmem kaç kanal var izleyecek bir tane program yok Neyse bu da geçer diyoruz, sağlık olsun yeter ki.

Düğünüme 10 gün kala yasak geldi

Kötü olmuş ne zamana ertelediniz?

Sokağa çıkma yasağı dışında bir markete s. gara almaya gidiyorum, paldır küldür eve geliyorum. Annemlerle oturuyorum. Artık iyice sıkıldık birbirimizden. Evde en ufak şeyden huzursuzluk çıkıyor. Odamdan çıkamayacak hale geldim. Yanlış anlamayın ailem uyumludur ama devamlı izole yaşamak herkesi gerdi. Tef gibiler.

Kimse bisey bilmiyor. ki

Koronadan önce de yalnızdım hala yalnızım. Şikayetçi değilim bu durumdan. Korona olmasaydı bir iki arkadaşımla bir yerlere gitmeyi planlıyorduk. Ama olmadı. Belki temmuz ağustos gibi ortam düzelirse kendimi yollara atıcam. Bu süreçte yapamadığım şeylere vakit ayırdım ben de. Kitap okuyorum, ingilizce çalışıyorum, resim yapıyorum falan. Şu an ücretsiz izindeyim. Haziran sonu temmuz başı gibi çağıracak muhtemelen ama gitmiycem. Çalıştığım iş yerinden ayrılmaya karar verdim. Başka şehre taşınmaya karar verdim. Aslında bunların hepsine karar vermiştim ama erteliyordum yaz sonuna. Ama artık hiçbir şeyi ertelememeye karar verdim. Bakarsınız bu korona benim dönüm noktam olur.

Üç çocukla evdeyiz. Bizim dışımızda herkes sokakta. Çocuklar tüm gün camda sokakta ki çocukları izliyor. Çok sıkıldılar. Kızımı özele okula kayıt ettirdik, koronodan önce, ödemesi daha kolay olsun ve erken kayıt avnataji dan faydalanmak için. Ama şimdi Eylül de okul açılacak mı diye endişe ediyorum.

7 ay sonra iş bulmuştum,25 gün çalıştım ücretsiz izne çıkardılar,2 ay olacak haftaya evdeyim. Bunun yanısıra kasım ayında açmış olduğum boşanma davam hala devam ediyor, ertelenip duruyor, ne olacak bu belirsizlik diye düşünüp duruyorum S Se-Be Aktif

Belirsiz bir tarih malesef. Duruma göre bakacağız. Ama 3 aydan önce değil o da düğün falan olmaz zaten

Açıldığında hemen yaparız diye konuşmuştuk şimdi de temmuzda açılacak haberleri var temmuza yer ayırttık kesinleşmesini bekliyoruz.

Ev hanımıyım kızım 2 yaşında onunda sokağa çıkma yasağı var evdeyiz. Sitenin bahçesine çıkıyoruz arada. Dağa bayıra çıkmayı özledim. Yasak bitse eşim ben kızım bi piknik yapsak. Kasım gibi doğa tatiline gitmeyi düşünüyoduk geçen seneden. Gerçekleşir mi bi umut bekliyoruz.

Coronanın başında sevgilimden ayrıldım, o arada ev aldım, idari izinliyim, evdeki tüm mobilyaları boyayıp evi dekore etmeye çalışıyorum. Arada mola verip bir bardak kahve alıp kk ya yazıyorum. Kedilerim hunharca uyuyor korona falan umurlarında değil tüy yumaklarının özetle çok fena gitmiyor. Ama işini kaybeden borcunu ödeyemeyen, yakınını kaybeden herkese sabırlar diliyorum. Allah yardım etsin

Biz de öyleyiz evde her seyi dezenfekte edip duruyoruz

Yolların açılacağı günün hayalini kuruyorum bu süreçte. İlk fırsatta yollara düşeceğim. Umut var beni ayakta tutan bu şimdilik yoksa şimdi öylesine yaşıyoruz işte ye iç yat günü bitir. Buna yaşamak denirse.