rica ederim arkadaşlar. Juliette annesinin

paylaşım için teşekkürler emeğine sağlık

amin canim rabbim hepimize saglikli hayirli uzun omurler versin yavrularimizla insallah sonra da zamani gelince cennetine dahil etsin insallah :) bu arada paylasimlarin da gercekten cok guzeller ellerine saglik

ne güzel demişsin ölüm de böyle gerçekten.. asıl ebedi yurt orası bzim için.. inşallah RABBİM cümlemizi güzelliklerle karşılaştırır ebedi ahiret yurdunda.. Juliette annesinin

tek kelimeyle ellerine sağlık paylaşımın için Miss. Destiny Aktif

opuyorumnanaktan çok güzel yaa. Tskler paylasim içinn ellerine saglik yagmur38

süper canımm çok duygulandım okurkenn

zamanı gelince evet canım ne eksik ne 1 salise fazla zamanı gelince hepimiz oraya gideceğiz, inşallah RABBİM cennetine kabül eder biz aciz kullarını, rica ederim beğendiğine sevindim.. a. s.

DOĞUMDAN SONRA HAYAT VAR MI? Anne rahmine düşen ikiz kardeşler, önceleri herşeyden habersizmiş. Haftalar birbirini izledikçe onlarda gelişmişler. Elleri, ayakları iç organları oluşmaya başlamış. Bu arada etrafında olup bitenleri fark etmeye başlamışlar. Bulundukları rahat, güvenli yeri tanıdıkça mutlulukları artmış. Birbirlerine hep aynı şeyi söylüyorlarmış. -Anne rahmine düşmemiz, burada yaşamamız ne harika değil mi? Hayat ne güzel şey be kardeşim.. Büyüdükçe içindeki yaşadıkları dünyayı keşfer koyulmuşlar. Öyle ya Hayatın kaynağı neymiş?İşte bunu araştırırken karşılarına anneleriyle onları birbirine bağlayan kordon çıkmış. Bu kordon sayesinde hiçbir zahmet çekmeden, güven içinde beslenip büyütüldüklerini tespit etmişler. ''Annemizin şefkati ne kadar büyük, Bize bu kordonla ihtiyacımız olan her şeyi gönderiyor.'' Artık aylar birbiri ardınca geçiyor, ikizler hızla büyüyor, başka bir deyişle yolun sonuna yaklaşıyorlarmış. Bu değişiklikleri hayretle gözlemlerken, bir gün gelip bu güzelim dünyayı terk edeceklerinin belirtilerini almaya başlamışlar. Dokuzuncu aya yaklaştıklarında, bu işaretleri daha kuvvetli hissetmeye başlamışlar. Durumdan telaşlanıp ikizlerden birisi diğerine sormuş, -Neler oluyor? Bütün bunların anlamı nedir? Öteki sakin ve aklı başındaymış. Üstelik bulundukları bu dünya çoğu zaman ona yetmiyor, duyguları daha geniş bir alemi arzuluyormuş. O cevap vermiş: -Bütün bunlar bu dünyada daha fazla kalamıyacağımız anlamına geliyor. Ve eklemiş: -Buradaki hayatımızın sonuna yaklaşıyoruz. -Ama ben gitmek istemiyorum. diye haykırmış kardeşi.'' Hep burada kalmak istiyorum. -Elimizden gelen bir şey yok. Hem belki doğumdan sonra bir hayat vardır. ''Bize hayat veren o kordon kesildikten sonra bu nasıl mümkün olabilir ki?diye cevaplamış öteki. Bize hayat veren o kordon kesilirse nasıl hayatta kalabiriz, söyler misin bana? Hem bak bizden önce başkaları da buraya gelmiş, ve sonra da gitmişler. Hiçbirisi geri gelmemiş ki bize doğumdan sonra hayat olduğunu söylesin. Hayır, bu herşeyin sonu olacak. Bütün bunları söyledikten sonra eklemiş: -Hem belkide anne diye birşeyde yokk! ''Olmak zorunda diye itiraz etmiş kardeşi.'Buraya başka türlü nasıl gelmiş olabiliriz, nasıl hayatta kalabiliriz ki? -Sen hiç anneni gördün mü? diye üstelemiş öteki. -O belki de sadece zihinlerimizde var. Bir annemiz olduğu düşüncesi bizi rahatlattığı için, onu belkide biz uydurduk. Böylece anne rahmindeki son günleri derin sorgulamalar ve tartışmalarla geçmiş.. Sonunda doğum anı gelmiş çatmış. İkizler dünyalarını terk ettiklerinde gözlerini başka bir dünyaya açmışlar ve sevinçten ağlamaya başlamışlar. Çünkü gördükleri manzara hayallerinin bile ötesindeymiş... MURAT ÇİFTKAYA ''DÜŞÜNEN ÖYKÜLER''

cok guzel bi paylasim eline saglik.. olum de boyle bisey iste

cok cok eskilere gittim birden. Yillar once daha lise ogrencisiyken okumustum bu oykuyu, o zaman da cok etkilenmistim. Tesekkurler paylasim icin.