çok ilginç gerçekten tam tersinden okuyunca da aynısı çıkıyor adı da ambigrammış öğrenmiş olduk teşekkürler D

Bir rivayete göre... Sultan Mahmut bir gün tüm vezirlerini toplayıp, &#8220;bana bir yüzük yaptırın ve üzerine öyle birşey yazdırın ki ona her baktığımda, hüzünlüysem neşeleneyim, neşeliysem hüzünleneyim&#8221; diye buyurmuş... Vezirler toplanmışlar dört bir yana haber salmışlar. Sonunda bir gün bir yüzükle sultanın karşısına çıkmışlar, yüzüğü vermişler. Sultan Mahmut tamam işte bu demiş... Yüzüğün üzerinde ;" Bu da geçer ya hu " yazıyormuş... Hattatlar bu lafı çok sevmişler ve eserlerinde sıkça kullanmışlar. Günümüzde bile latin harfleriyle yazılıp, duvarlara asılmıştır. rnek yazı ise bir Ambigram'dır. Yani 180 derece cevrildigi zaman bile degismeyen yazidir. esyn

bu söz BU DA GEÇER YA HU ve EDEP YA HU sözü hayatıma yön veren sözlerdir. sözler muhteşem paylaşım muhteşem. yüreğine sağlık, teşekkürler canım. HanimKelesimiGetir

Bu da geçer Ya Hu Hu, Allah demek biliyorsunuz, ismi azamlardandır Hu. Yani; bu da geçer Ya Allah... gibi düşündüm ben ilk başta:) Çok güzel.

Çok ilginç, güzel ve anlamlı. Teşekkürler... HanimKelesimiGetir

çok güzelmiş paylaşım için teşekkürler HanimKelesimiGetir

Çok teşekkürler canım benim beğenmene çok sevindim kaydirigubbakcemile3 canayakxixn Bir Nefes&Düş

Rica ederim... a. s. burfur Merdümgiriz&Şevk-i

"Bu da geçer Ya Hu!!!" Dervişin biri, uzun ve yorucu bir yolculuktan sonra bir köye ulaşır. Karşısına çıkanlara kendisine yardım edecek, yemek ve yatak verecek biri olup olmadığını sorar. Köylüler kendilerinin de fakir olduklarını, evlerinin küçük olduğunu söyler ve Şakir diye birinin çiftliğini tarif edip oraya gitmesini tavsiye ederler. Derviş yola koyulur, birkaç köylüye daha rastlar. Onların anlattıklarından Şakiri'n bölgenin en zengin kişilerinden biri olduğunu anlar. Bölgedeki ikinci zengin ise Haddad adında başka bir çiftlik sahibidir. Derviş Şakir&#8217;in çiftliğine varır. Çok iyi karşılanır, iyi misafir edilir, yer içer, dinlenir. Şakir de ailesi de hem misafir perver hem de gönlü geniş insanlardır&#8230; Yola koyulma zamanı gelip Derviş, Şakir&#8217;e teşekkür ederken, &#8220;Böyle zengin olduğun için hep şükret.&#8221;der. Şakir ise şöyle cevap verir: &#8220;Hiçbir şey olduğu gibi kalmaz. Bazen görünen gerçeğin ta kendisi değildir. Bu da geçer&#8230;&#8221; Derviş Şakir&#8217;in çiftliğinden ayrıldıktan sonra bu söz üzerine uzun uzun düşünür. Bir kaç yıl sonra dervişin yolu yine aynı bölgeye düşer. Şakir&#8217;i hatırlar, bir uğramaya karar verir. Yolda rastladığı köylüler ile sohbet ederken Şakir den söz eder. &#8220;Haa o Şakir&#8217;mi&#8221; der köylüler, &#8220;O iyice fakirledi, şimdi Haddad&#8217;ın yanında çalışıyor.&#8221; Derviş hemen Haddad&#8217;ın çiftliğine gider, Şakir&#8217;i bulur. Eski dostu yaşlanmıştır, üzerinde eski püskü giysiler vardır. Üç yıl önceki bir sel felaketinde bütün sığırları telef olmuş, evi yıkılmıştır. Toprakları da işlenemez hale geldiği için tek çare olarak selden hiç zarar görmemiş ve biraz daha zenginleşmiş olan Haddad&#8217;ın yanında çalışmak kalmıştır. Şakir ve ailesi üç yıldır Haddad&#8217;ın hizmetkarıdır. Şakir bu kez Derviş&#8217;i son derece mutevazi olan evinde misafir eder. Kıt kanaat yemeğini onunla paylaşır&#8230;Derviş vedalaşırken Şakir&#8217;e olup bitenlerden ötürü ne kadar üzgün olduğunu söyler ve Şakir&#8217;den şu cevabı alır: ''Üzülme&#8230;Unutma, bu da geçer&#8230;&#8221; Derviş gezmeye devam eder ve yedi yıl sonra yolu yine o bölgeye düşer. Şaşkınlık içinde olup biteni öğrenir. Haddad birkaç yıl önce ölmüş, ailesi olmadığı içinde bütün varını, yoğunu en sadık hizmetkarı ve eski dostu Şakir&#8217;e bırakmıştır. Şakir, Haddad&#8217;ın konağında oturmaktadır, kocaman arazileri ve binlerce sığırı ile yine yörenin en zengin insanıdır. Derviş eski dostunu iyi gördüğü için ne kadar sevindiğini söyler ve yine aynı cevabı alır: &#8220;Bu da geçer&#8230;&#8221; Bir zaman sonra Derviş yine Şakir&#8217;i arar. Ona bir tepeyi işaret ederler. Tepede Şakir&#8217;in mezarı vardır ve taşında şu yazılıdır:&#8220;Bu da geçer&#8230;&#8221; Derviş, &#8220;ölümün nesi geçecek?&#8221; diye düşünür ve gider. Ertesi yıl Şakir&#8217;in mezarını ziyaret etmek için geri döner; ama ortada ne tepe vardır nede mezar. Büyük bir sel gelmiş, tepeyi önüne katmış, Şakir&#8217;den geriye bir iz dahi kalmamıştır&#8230; O aralar ülkenin sultanı, kendisi için çok değişik bir yüzük yapılmasını ister. Öyle bir yüzük ki, mutsuz olduğunda umudunu tazelesin, mutlu olduğunda ise kendisini mutluluğun tembelliğine kaptırmaması gerektiğini hatırlatsın&#8230;Hiç kimse Sultanı tatmin edecek böyle bir yüzük yapamaz. Sultan'ın adamları da bilge Derviş&#8217;i bulup yardım isterler. Derviş, Sultan'ın kuyumcusuna hitaben bir mektup yazıp verir. Kısa bir süre sonra yüzük Sultan&#8217;a sunulur. Sultan önce bir şey anlamaz; çünkü son derece sade bir yüzüktür bu. Sonra üzerindeki yazıya gözü takılır, biraz düşünür ve yüzüne büyük bir mutluluk ışığı yayılır: "Bu da geçer Ya Hu!!!" yazmaktadır. . push ; olgu35 ölümden başkası

Ben teşekkür ederim... W

" Ya Hu" kaydirigubbakcemile2 semuxsx Güle Aşık

Güzel bir yazı, birkaç yerde okumuştum, emeğine sağlık... HanimKelesimiGetir

valla çok güzel. teşekkürler..