Çocuk sahibi olmak demek herşeyden vazgeçmek demek kendi hayatından yasantindan ben kndi adıma yaziyorum çocuğum var ve herşeyi herkezi karşıma alırım onlar için annelik duygusu tarif edilemez yaşamayan anlayamaz ama olucaksan 2 çocuk 3 yapma benim gibi evin içinde 3 çocukla eşi kalırsın tabi sorumsuz bir eşin yoksa

Evet hayatiniz bitecek, siz diye bir sey kalmayacak

Bitiyor Önce onu düşünüyorsun çünkü kendini düşünmeye zaman kalmıyor.

Ben de sizin gibi düşünüyordum sonra 2 yıl geçti hamile kaldım çok güzel bir dönem başladı sonra bebeğimi kaybettim kaybedince anladım ki insanın kalbine ruhuna şifa veren bir şeymis evlat sahibi olmak o dönemi öğrencilerimi severek atlattım şimdi 18 haftalık hamileyim ne onu kendi hayatıma dahil edeyim ne de ben onun hayatına dahil olayım gibi bir endişem kalmadı fark ettim ki bebeğim benim hayatımı değiştirmese bile ben onun için seve seve hayatımı değiştiririm. Bebeğinizin varlığını bildiğiniz anda hayat farklılasiyor. Hamileliğimin ilk 3 ayında mide ağrısından bayılacak gibi oluyordum dahiliye kadın doğum acil gitmediğim yer kalmadı bana doktorum dedi ki hocam mide ağrısı mide bulantısı baş dönmesi vb bebeğin güzel gelistiginin işaretidir. O günden sonra ne kadar ağrı çekersem çekeyim mutlu oldum bebeğim sağlıklı diye böyle bir sevgi ancak insanın hayatını güzelleştirir

Gerçekten çok zor ve yorucu ancak bir gülüşü var güneşi gülüşüne nasıl sığdırmış diyorsun Er geç düşünüyorsan 2 kişilik evlilik hayatında yaşamak istediğin herşeyi az çok yaptıysan tatil, kamp, uzun sakinlikler vs. Erteleme çünkü ben 33 yaşındayım şuan hesap yapıyorum o okula başladığında ben şu yaşta olacağım evlendiğinde bu yaşta olacağım falan demeye Hayat kısa kuşlar uçuyor...

Merhaba arkadaşlar, ben 3 yıldır evliyim ve henüz çocuğum yok. Öğretmenim eve atama beklediğim için ertledim. Ama atamam olmuyor. Nasıl olmadi. Eşim ise artık çocuk istiyor haklı olarak. Ne zaman atanacağın belli değil diyor. Ben ise çocuk için kendimi hazır hissetmiyorum. Bir taraftan yaşım 32 oldu artık geç kalmamak iyim diyorum. Her şeyi geçtim Çocuk sahibi olmak bana çok zor geliyor yani özgürlüğünu çok kısıtlayan, hayatını sadece onun için yaşamanı gerektirecek bir şey gibi. Saçma gelebilir ama çocuk olursa benim hayatım bitecek gibi geliyor. Bu konuda çocuk sahibi olanlari dinlemek isterim.

Şu kadarını söyleyeyim 2 evlat sahibi bir anne olarak "Annelik akıl karı bir iş değil". Bir insanın başka bir insanı bu kadar sevmesi sevebilmesi başlı başına delilik. Ama nasıl tatlılar bal bal,. Ben eninde sonunda çocuk yapacağım diyorsanız tam zamanı. havese

Özgürlüğüne düşkünsen kesinlikle düşünme iki kızım var Allah hayırlı ömürler versin onlara ama kendime zaman ayırmayı bırak onlarla sağlıklı zaman bile geçiremiyorum. Dışarı çıkmak işkence o oraya gitmek istiyo öbürü başka bişey sürekli ağlıyorlar. Yani hep bir sorumluluk bu evrilerek devam ediyor.

Anne olduğu için pişman olan kadın sayısı %1den bile düşüktür bence. Herkes zor olduğunu biliyor ama verdiği his onu karşılıyordur bence. Kimse öncesinde hazır hissetmiyor.

bekarken özgürlüğüne düşkün, spor araba alıp dünyayı gezme hayalleri kuran çılgın bir genç kızdım, evlenmek çocuk sahibi olmak aklımın ucundan geçmezdi. taki eşimle tanışana kadar.26 yaşında evlndim. 4 yıl çocuğum olmadı. meğer anne olamıyormuşum. tüp bebekle ikizlerim oldu,11 ay sonra doğal yolla 3. ye gebe kaldım. ailelerimiz yaşlı, tek başımıza büyüttük 3ünü de. hiç unutmam, üçü de bezli iken bir gün saydım tam 21 tane toplamda bez almışım, ikisi azı dişi çıkarırken birini bi dizime birini bi dizime koyup avuturdum,3. de karnımda idi, o yrgunlukta kalkıp işe giderdim, ufakları kreşe bırakırdım, anlatsam hayatım roman olur, o uçuk kaçık ve çocuk istemeyen kızın yerine 3 çocuğa bakabilen ve çalışan bir kadın geldi. güzel kardeşim annelik öyle kutsalki ALLAH öyle bir güç veriyorki, normalde asla yapamazsın denilen işleri yapma gücünü veriyor, yapamasam benim çocupum olmazdı, bakamasam ben bakamazdım. şimdi deselerki yine olsa yine üçünü doğurup o eziyeti çekermydin, hiç gözümü kırpmadan evet drdim. hayatta insanın karşılıksız sevebileceği tek varlık evladı, onun sevgisinin üzerine bir sevgi tanımıyorum. insan ne annesini ne babasını ne eşini evladı kadar sevemez..

Düşünceleriniz doğru çocuk isteği olan kişiler bunlara katlanıyor ama isteğiniz yoksa yapmayın işin çoğu yükü sizde olcak neticede

Bütün hayatin cocuk oluyor, gece uyurken bile sürekli onunla ilgili şeyler düşünüyorsun, hayatinin merkezi değil bütünü oluyor, sen diye birşey kalmıyor çoğu zaman yüzünü yıkamayı bile unutuyorsun, uykusuz geceler sürekli olarak endişe, korku, heran kocaman bir vicdan azabı ama dünyanın en güzel şeyi böyle bir sevgi yok, evladim olmadan aşık oldum sanırdım meğer aşkı hiç tatmamisim, kısaca analık delilik arkadaşlar..