idrar takibini neden yaptırmıştın? 2ba-

Allah hepimizin yardımcısı olsun... dile kolay değil çünkü yaşadım bu acıları... ama emin ol geçiyor... o içindeki ilk yangın külleniyor... çalışıyor musun bilmiyorum ama bana çalışmak da çok iyi gelmişti... kafam dağılıyordu... ameliyatımın ikinci haftası, 2 ay analık iznim olmasına rağmen gittim işe... istediğim saatte gidip, istediğim saatte geliyordum ama inan iyi geliyordu... evde hem gelen giden hem de hatıralar mahvediyordu beni, çalışmak iyi geliyordu... 2ba-

Allah I'm bebeklerimizin kardeşleriyle acımızı azaltsın inşallah. eğer vaktinde olsaydı. oğlum bugünlerde doğacaktı (. o yüzden son günleri daha kötü geçiriyorum aslında ( 2ba-

Allah razı olsun. C

Preeklampsi geçirdiğimi söyleyince doktor yaptırdı, protein kaçağı var mı diye 2ba-

Allah sana da sabırlar versin canım. Hiç hafiflemiyor bu acı, sanki hiç geçmeyecek gibi ama elbet azalacak biliyorum, Allah hepimize yardım etsin ne diyeyim. A aysnrmzn cennete uçuran iki kanat: SABIR ve

Zaten inancı olmayan bir insan böyle bir durumu nasıl atlatır bilemiyorum.. Çok zor bir sınav işte, Allah kimsenin başına vermesin. Kabullenmek, sabretmek çok zor, çok. Özlem insanı kahrediyor. Anneler doğum yaptıktan sonra bebeklerinin karınlarında olmasını özlerlermiş, benim hem karnım, hem kucağım boş. Çok üzgünüm

tabiki düşündüklerinin konuştuklarının hiçbir önemi yok, ben zaten kimseyle konuşmuyorum ama bana acımı yaşatmayacak olan olsa, ağzının payını veririm, hıncımı alırım. Zaten bütün dünya gözüme batıyor, ciddi bir zarar verme isteği var mutlu olan insanlara karşı bende bu aralar Ben de gidemiyorum mezarına, hiç gitmedim, öylesi istiyorum ama gücüm yok, gittiğimi düşününce bile ağlama krizleri.. Toprak oldu yavrum (( Gözümün yaşı dinmedi bunca gündür.. Allahım yüreğimize ferahlık versin. A

once basin sagolsun. Allah baska aci vermesin. yasadigin aciyi tum kalbimle hiss ediyyorum, ayni aciyi 2 ay once yasadim. oyle pismanim ki minnacik kizima doya doya bakmadigim icin, ona sarilmadigim icin. simdi iki ay gecmesine ragmen hic hafiflemiyor acim, dahada artiyor sanki. kimseyle paylasamiyorum, kimseyi uzmek istemiyorum, acimi kendim yasiyorum. ruh gibi geziyorum ama kimseye belli etmiyorum, her kes ayni seyi soyluyor, yine bir bebegin olucak diye. ama kimse anlamiyor ki ben onu, biriciyimi, ilk yavrumu cok ozluyorum... belki bir birimize destek olursak acilarimiz biraz hafifler.

Amin canım benim... girme bir süre okudukça daha kötü olursun eşine yansır bunu kendine ve eşine yapma, geçecek inşallah.. Biz şimdi çocuğa karar verdik bu ay artık inşallah rabbim verir. yüzümüzü güldürür B betumutlu

Canım benim Allah dayanma gücü versin, cennette oğlunla kavuştursun inşallah

Sonraki hamileliğinizi sağlıklı geçirmenize çok sevindim, bir de bu endişeyi taşıyorum elimde olmadan. İnsan sanıyor ki bu acıyı kendinden başka yaşayan yok, ama o kadar çok ki aslında, dediğiniz gibi hatta belki de aynı odada aynı yatakta.. Çok zor şeyler, Allah bir daha yaşatmasın hiçbirimize.. 2ba-

Umarım bu defa sağ salim kucağınıza almışsınızdır bebeğinizi..

Amin canım, Allah sana da sabırlar versin. Benim yan odamda vardı, bebeği 700 gramdı, yaşıyordu. Kader işte, başımıza geleceği yaşıyoruz, keşkelerin anlamı yok. Ömrü olan yaşıyor, olmayan türlü sebeple gidiyor. Allah yardımcımız olsun

Mecburen dışarı çıktığım zamanlar oluyor, aksine daha kötü oluyorum.. Birileriyle iletişim kurunca daha kötü oluyorum, insanların nasılsın demesi bile sanki yeniden yaşamama neden oluyor aynı şeyleri, zamanla geçecek umarım.

amin canım çok zor günler geçirdim RABBİM beterinden korusun. sana tavsiyem benim gibi yapma. kendini eve kapatma. uğras bul insanların arasına çık. ben kendimi kapadım iyice kötü oldum. atlatmam çok zor oldu. taki dışarı ne zaman çıkmaya basladım o zaman iraz daha rahatladım. 2ba-

Merhaba 2k1. Konuyu baştan sona okudum. Acınızı anlamaya çalıştım gözyaşlarıyla. İnş şimdi daha iyisinizdir. Ben hamileyim şu anda ve çok korkuyorum preklampsiden. Sizin tansiyonunuz ne zamandan itibaren yükselmeye başlamıştı ve kaç çıkıyordu. Diğer belirtilerin hepsi bir anda mı çıkıyor. Benim tansiyonum 13-8 civarı ve idrarda protein çıktı. Cevap verirseniz sevinirim. 2ba-

canım başın sağolsun benimde oğlum gideli 50 gün oldu 23 haftalıktı meleğim annesinin ilk heyecanı. acını yaşa ağlamak istiyosan ağla. bana da hiç ağlama hep dediler hep başka şeylerle avuttular. şimdi de yas dönemini kapattığım yaşamadığım için daha çok acı çekiyorum. psikolojik yardım almaya başladım. rabbim yardımcın olsun. X

amin canım, inşaallah...

Allah sabır versin kardeşim kalbine de ferahlık.. yoksa çok zor 2ba-

Kaç haftalık hamilesiniz inşallah bu sefer Sağsalim kucağınıza alırsınız bizede umut olursunuz 2ba-

merhabalar. Paylasılan yazılara cok uzuldum gözyaşlarıma engel olamadım okurken Rabbim sabırlar versin butun annelere bu hastalıgın ne kadar agır oldugunu cok ıyı bılenlerdenım. Dogum yapmadan 2 saat once ogrendım preeklampsi oldugumu.. El ayak sısmeleri vucut balon gıbı tansıyon yukselmelerı ellerın acılmaması ozellıkle sabahları parmakları kullanamama... en basıt belırtılerı bunlardı 7. aydan sonra baslamıs benımkı her hafta kontrollere gıttım ama hersey normal denıldi şikayetlere ragmen. İnsan doktoruna guvenıyor elnde olmadan Şırnak gibi bi yerde ne kadar ıyı olabılırse... Şikayetlerim artınca memleketımızde dogum yapmaya karar verdık esımle kendı doktoruma kontrole gıttıgımde bebegın hareketsız oldugunu karnımın tamamı ödem, bebegın eşinde kireclenme oldugunu yalnız bebegın suyunun normal oldugunu bebegi kaybedebılecegımızı soyledı o an dunya durdu benım için. Apar topar amelıyata alındım. Doktorum, eşime anneyi bebegı kaybedebılırız herseye hazırlıklı olmasını istemiş. Amelıyata gırmeden eşimle vedalaşma anını anlatmak imkansız. Amelıyathaneden yanında bebegın olmadan cıkma fikri beni bitirmişti.38 hafta 4 gunluk dogum yaptım ve cok sukur kızımında saglıgı iyiydi 4 gun hastanede kaldım tansıyonum cok yuksek gıttı magnezyum destegı agrı kesıcıler derken normal hayata donebıldık. Şükürler olsun su an 8 aylık kızım... ben hala atlatamadım korkularımı bi daha asla diyorum bebegımı kaybedemem. Bu hastalık berbat bişey insan yavrusunu kaybedıyor insallah bı dahakı hamılelıkte yasamassınız arkadaslar Allah butun hamılelerın yardımcısı olsun 2ba-

Benim tansiyonum başından beri 12-8 civarındaydı, hiç düşük olmadı yani, o yüzden takip ediyordum. 11 nisanda yani 21+2 olması lazım, detaylı ultrasonda oğlumun gelişimi 2 haftaya yakın geri ve suyu az çıktı. 1 hafta sonrasında kontrolüm vardı o arada bebeğim hiç gelişmemiş görünüyordu. 3 hafta boyunca haftada 1 takip edildim. Ama bebeğim 3 haftada anca 1 haftalık gelişim gösterdi ve suyu hep sınırda çıkıyordu. 23+1 de benim tansiyonum yükselmeye başladı, 15-9 lara kadar filan, ama fiziksel olarak baş dönmesi filan öyle bir şey hiç olmadı. 2-3 gün içinde de olan oldu. Her zaman böyle mi bilmiyorum ama benim tansiyonum son 2-3 günde bir anda arttı. Bir de nefes almada çok sıkıntı yaşıyordum ve burnum normalde hiç kanamaz, böyle şarıl şarıl kanamıyordu ama devamlı kandan tıkalı oluyordu. Sabah özelde kontrolde tansiyonumu 14-9 ölçtüler, 2 saat sonra çapada 18-11 yarım saat sonra 20-12 ve inan ki bende hiç yüksek tansiyon belirtisi yoktu. Canım senin yapacağın çok önemli iki şey var, birincisi kendini boş yere üzme, bu her hastalığın başlangıcı inan ki, ikincisi en kısa zamanda bir üniversite hastanesine git. Maalesef bu gibi durumlarda özeldeki bir çok doktor yetersiz kalıyor. Sonradan üzülmenin bir anlamı yok. Senin durumun preeklampsiye benziyor ama belki de gebelik tansiyonudur, her halükarda sana tansiyon ilacı başlanması gerekebilir. İdrarda protein de çıkmış, tansiyon böbrekleri etkilemeye başlamış bile, lütfen geç kalmadan araştırma hastanesine git canım. İçin rahat etmiyorsa doktorun seni yeterince tatmin etmiyor demektir, o zaman sadece ona gitmekle yetinme. Beni doktorum çapaya yönlendirirken bugün veya yarın çapaya gidin, yatışınız yapılabilir ona göre tedarikli gidin dedi, oradan çıkar çıkmaz çapaya gittik. Her hafta görüyordu beni doktorum, be kadın bu duruma gelene kadar aklın neredeydi, bir de bir gün sonra gitmiş olsam neler olabileceğini düşünmek bile istemiyorum. Kaçıncı haftadasın, bebeğin gelişimi nasıl? Bana istediğin zaman yazabilirsin, elimden geldiğince yardımcı olmaya çalışırım, kendini üzme ama, belki de hiçbir şeyin yok. Allah şifa versin, zamanında, sağlıkla evladını kucağına almayı nasip etsin canım

Ben de herkesten gizli yaşıyorum acımı, ah ne zor.. Bazen dayanamıyorum, eşim tanık oluyor. Yeniden bir çocuğumuz olacak, geçecek diye avutmaya çalışıyor ama bana başka bir çocuğun hayalini kurmak bile kuzuma ihanetmiş gibi geliyor. Başka bebek için değil, onun için yanıyor kalbim... Ahhh, yanıyor kalbim.. Mezarına gidesim geliyor, Allahım nasıl dayanırım böyle bir acıya, kabullenemiyorum. Allah hepimize sabırlar versin.. İnanır mısınız hastanelik olmadan önceki hafta çok ciddi nefes darlığı yaşamaya başlamıştım ve bebeğime bir şey olacağından ciddi endişeler duyuyordum artık, tesellim Rabbimin hiçbir kuluna katlanabileceğinden fazla yük vermeyecek olmasaydı, ben böyle bir acıya katlanamam, güzel Allahım bana bunu yaşatmaz diyordum. Ama Allahım kuzumu çok sevmiş ki melek yaptı hemen.. çookkk özlüyorum onu, geçsin bu acı ((((((( 2ba-

canım benim Allah sabır versin sen en zor olanla imtihandasın.. ben preeklampsi ne demek bilmiyordum sanırım yüksek tansiyon, bebeğide etkiliyor anlaşılan demek ömrü o kadarmış.. canım inan seni üzmek istemiyorum ama bebek karnında mı melek oldu yanı herşey tansiyondan kaynaklı mı? . push ; 2ba-

Öyle bir derdim var ki.. Dermanı yok. Dünya başıma yıkılmış gibi, ne yapsam, ne etsem bitse bu acı. Çok özlüyorum kuzumu, mis kokulumu hiç koklamadım ama biliyorum ne güzel koktuğunu, görmedim ama biliyorum çok güzel elleri olduğunu Yumuk yumuk eller Allahım sabır ver T

Allah sağsalim üçünü de kucağına almayı nasip etsin canım. Doktorun ne kadar iyi olsa da arada bir başka bir gözün görmesi de iyi olur, sen bahsettiğin perinatoloğa da 2-3 haftada bir görün bence. Evet preeklampsi çok tehlikeli birşey, ben de çok zor şeyler atlattım, Allah kimsenin başına vermesin. Ben hastanede yatarken ikizlere hamile genç bir bayan gelmişti sonradan, senin bahsettiğin gibi birini donduracaklardı ama diğerini de kaybetme korkusu vardı ama yaptılar ve sorun yaşamamıştı. Ben de olsam vazgeçemem herhalde, seni çok iyi anlıyorum ama diğer yavrularının canı da tehlikeye giriyor böyle Allah korusun. İnşallah hiçbir sıkıntı yaşamadan vaktinde sağlıkla doğurursun canım. Tansiyonunu elinden geldiğince dijital olmayan bir aletle ölçtür canım, dijital yanlış olabiliyor ama düzenli olarak 14 15 filansa yanlış değildir bunu da söyliyim, hastanedeyken kim ölçüyor tansiyonunu, benimkini asistan ölçüyordu, bence yanlış ölçtü son gün, o yüzden ben güvenemiyorum şimdi kimseye. Sen 15 çıktığını söyledin mi doktora? Alfamet diye tansiyon ilacı veriyorlar hamilelere, zararı yok. Bence sana kesinlikle başlanması lazım. Allah şifa versin C

yazınızı kaç kere okudum bilmem ama bir türlü cevap verecek gücü kendimde bulamadım, neden bilmiyorum. Çok zor, Allah size de sabır versin, en kısa zamanda meleğinize bir kardeş göndersin inşallah. Ben hala oğlumun mezarına gidemedim, aslında çok isteyip bir türlü cesaret edemiyorum, çok kötü olacağım kesin çünkü. Bir şekilde insan kendini avutmaya çalışıyor işte. Ama çok özlüyorum, hayattan soğudum resmen. Annem ve eşim dışında kimseyle konuşmuyorum. Gücüm yok, tahammülüm yok. Çok garip duygular içindeyim aynı zaman da çok sinirliyim. Bilmiyorum.. Allah yardımcımız olsun. T

Allah sabır versin inşallah. En büyük pişmanlığım bebeğimi hiç görememiş olmak, sizin hatıralarınızda var, ben rüyalarıma girsin diye yalvarıyorum hiç görmediğim kuzumu.. Cennet meleklerimiz bizim, elele oynuyorlardır belki.. Allah kavuşmayı nasip etsin Görmek mi görmemek mi ya da kucağına almak mı almamak mı hangisi daha üzücü bilemiyorum ama her türlüsü çok yıpratıcı. Allah hepimize güç versin. sabır versin inşallah... burayı önce çok okudum bebeğimi kaybettikten sonra da devam ettim ve yalnız değilim beni anlayan birileri var dedim. çünkü herkes aynı şeyi söylüyor gençsiniz olur. anlayamadıkları ise onun olmayacağı ( 2ba-

Evet yaşamayanların asla anlamayacağı birşey.. Bir kayıp yaşadık biz, yerine koyulacak birşey yok ki bunun, gençlikle alakası olsun. Anca yeni bir evlatla insan acısını azaltmak istiyor. Belki başka bir çocuğun olacak işte, ama günlerce, haftalarca karnında okşadığın, konuştuğun, hayalini kurduğun, hasretle beklediğin 'o' yok artık, geri de gelmeyecek. Özlem insanı mahvediyor. Hatta yeni bir çocuk düşününce oğluma ihanetmiş gibi geliyor, ama anlayamazlar işte.. Konuşurlar anca, kim bilir arkamızdan neler düşünüp konuşuyorlardır. A

yazılanların hepsini okudum ve yaşadıklarımın hepsi canlandı gözümde. özellikle tahes senin yaşadıkların birebir benimle aynı... gözyaşları içinde okudum. 25 ağustos gecesi yüksek tansiyonla acile gittim. 25+4 günlük hamileydim. 25+5 günlükken sezeryan ile doğum yaptım. kuzum, oğlum 650 gr doğdu ve iki gün yaşayabildi. oğlumun nasibi iki gün nefes, bir yudum sütüm oldu... kuzum, recep muhammed kaan'ım cennet kuşu oldu... ve bizi, annesini ve babasını cennet kapısında bekleyecek ve onlar girmeden cennete girmem diyerek bize şefaat edecek inşaallah... oğlumun yeri cennet bahçesi... annesinin koynundan daha güzel yerde şimdi inşaallah... anlatacak o kadar çok şey varki... ama yazmaya bile dayanamıyorum... her yazılanı okudukça ağlamadan duramıyorum. ama hepsini de okuyorum ki belki bi yardımı olur... belki bir tavsiye, bir öneri faydalı olur diye... lütfen hastane ve doktor isimlerini yazın... ankarada hangi hastaneyi ve doktoru önerirsiniz? bir an önce tekrar hamile kalmak istiyorum. ama sezeryan ile doğum olduğu için endişeleniyorum. ayrıca tansiyonum da tam olarak düzelmedi daha... arkadaşlar dualarınızı eksik etmeyin... Allahım sizlere de bana da en kısa zamanda sağlıklı, hayırlı hamilelikler ve sağlıklı hayırlı evlatlar nasip etsin... 2ba-

başınız sağolsun.. bende acımı paylaşacak yer arıyorum.. 3 aralık 2014 carsamba gecesi sancı ile doktora gittim.34 artı 2 günlük bebeğimin oğlumun kalbi durmus.. bir-iki günde olmus üstelik.. dogum yaptım bakamadım yavruma.. Şimdi evdeyim.. tutunacak bir yer arıyorum.. Beni anlayacak birini arıyorum.. Herkes hayırlısı böyleymiş diyor.. Ben de diyorum ama benim acımı anlayacak biri yok etrafımda.. Boğuluyorum sanki.. Ben oğlumu bir kere bile koklayamadım.. göğsüm süt dolu sıcacık benim oğlum soğuk toprakta yatıyor.. Kızım var bir de onunla uyuyorum ama oğlumu içimde kıpırdanmasını özlüyorum.. Sabır ver Allahım.. T

Amin arkadaşım. o bazan bendede oluyor. aramızda 15 gün olan arkadaşım var çok seviyorum tatbiki hala ama. oğlum geliyor aklıma( yakında hayırlısıyla doğum yapıcak. eşim o bizim tesellimiz diyor. dün resimlerini gördüm benim oğlum yok yanımda diye oturdum ağladım. ona haksızlık etmek değil tatbiki ama ne bileyim. kafam çok karışık ( . push ; 2ba-

Allah sana da sabır versin canım, ne mutlu ki onca acıya rağmen yavruna kavuşmuşsun. Benim de fark edilmedi hastalığım maalesef, her hafta kontrole gitmeme rağmen fark edilmedi. Onca fiziksel acıyı ve sıkıntıyı yaşamanın yanında evladımdan da oldum. Allah kimseye böyle acılar vermesin. Gerçekten insanın psikolojisini bitiren şeyler Allah evladına sağlıklı, hayırlı ömür versin inşallah.

Canim inan kolay değil ben hamile olmasaydim anlamazdim doğmamis daha derdim ama inan çok iyi anlıyorum.. zor elbette ama elden birsey gelmiyor keşke bir tatile çıkabilsen ya da üzüyorsa kapa bakma konuya, sana destek olacak kişilerden kaçma canım benim inan yakın olup sana öyle çok sarılmak isterdim ki.. Lütfen üzme kendini sağlıkla kucağına alacaksın elbette yavrunu toparlan olacak inşallah Allahın izniyle. . Hiç kimsenin yağmurun bile böyle küçük elleri yoktu. .

İnan arkamdan ne konuştukları umurumda değil. benim acımı yaşamama bile izin vermiyecekler nerdeyse. azıcık suratım asılsın 'aacak hiç yakışıyor mu sana 'diyenler bile var. oğlumu o kadar özlüyorum ki son günlerde. karnımda olmadığını kabullendim artık. ama halen mezarına gidemedim kuzunun. düşününce karnımda bişeyler uçuşuyor sanki. yakıştıramıyorum ona ((.

Ben biraz da bu yüzden kaçıyorum insanlardan, hem katlanamıyorum, hem de kırarım diye korkuyorum. Çok kızgınım hayata ve herhalde bu normaldir, zamanla geçer inşallah.. Allah tez zamanda sağlıklı evlatlar nasip etsin bize ve bizim gibilere.. Belki acımız hafifler. A

Tahmin ederim, benim 20 Ağustos gibi doğacaktı, ben de o günlerde çok kötü olmuştum. Allah gönlüne ferahlık versin.

bunu duymayıda söylemeyide sevmiyorum canım... başın sağolsun bende senin gibi 4 ay önce ağır preeklemsi ile bebeğimi kaybettim. mide bölgemdeki ağrı ile gitmediğim doktork kalmamıstı hepsi normal deyip gönderdi. 2 hafta o ağrıyla sabahlara kadar bağıra bağıra gözümübi dakika yummadan ağlaadım. en sonunda bebeğimi benden aldılar ( 1120 gram doğmuştu ciğerleri gelişmediğinden tutunamadı hayata. ben bi yoğun bakıma o diğer yoğun bakıma kaldırıldı. en sonunda yavrum dayanamadı uçtu gitti melek oldu. annesinin kuzusu. RABBİM acımızı hafifletsin tez zamanda sağlıklı uzun ömürlü kızlı erkekli evlatlar versin bizlere evlat hasreti çeken herkese

Ah yaa içim acıdı Başın sağ olsun.. Çok zor. Ama atlatacaksın inşallah zamanla. Allah sağlık sıhhat verdiği sürece olur, belki de hayırlısı böyleymiş. Vefat etmesi çok acı ama belki vefat etmeseydi engelli/sakat vs doğacaktı. Ya da hastalıklı olup ömür boyu acı çekecekti. Allah seni seviyormuş ki ömür boyu üzülme, yeni bi yavrun olana kadar acını yaşa istemiş. Bunun iyi tarafı tabiki yok. Ama her şerde bi hayır olduğunu unutma canımm Cennette bi meleğin var artık...

Başınız sağolsun. herşey çok yeniyken çok zor. benim 6 ay oldu ama bazan kötü oluyorum ağlıyorum. ama bizi ayakta tutan inancımızda. meleklerimiz bizi bekliyorlar iyiler diye düşünüyoruz. yoksa çekilir bi acı değil. acınızı yaşayın zaten. içinize atmayın. ağlamak istediğinizde ağlayın. ben uzun bi süre gidememiştim mezarına şimdi gittikçe daha iyi hissediyorum kendimi oğlum annesini babasını yanında hissediyor diye.

merhaba canım; aynı hastanede belkide aynı oda ve aynı yatakta aynı şeyleri yaşamışız. ama ben bunu altı sene once yaşadım. bebeğim 27 haftalıktı. benimde doktorum beni üniversite hastanesine yönlendirdi. ve o gece ben bebeğimi karnımdayken kaybettim.3 gece yoğun bakımda yattım. kabus dolu günler yaşadım. suni sancıyla normal doğum yatım. belkide aynı şeyleri yaşadık sadece senesi farklıydı. ve tam altı ay sonra hamile kaldım tekrar ve bu sefer hiçbir sorun yaşamadan bebeğimi bu sefer kucağıma aldım. inşallah sende en kısa zamanda tekrar hamile kalıcan bu yaşadıklarını unutmayacaksın belki ama acın ilk günkü gibi olmayacak. yaşadıklarımı ilk zamanlar ağlayarak anlatsamda şimdi en azından ağlamadan anlatabiliyorum. allah sabır versin canım. kolay bir dönem değil senin için ama kader diyelim.

Amin Allah razı olsun. Darısı tüm isteyenlere..

Evet bana da 16 hafta analık izni verildi. Ben işe gitmiyorum insanlardan kaçtığım için ama dediğim gibi ben onun dışında da kimseyle görüşmüyorum, telefonla bile. Bana acımalarını istemiyorum. Başkalarından örnekler vermelerini, sözde teselli etmelerini dinlemek istemiyorum veya normal hayatlarına devam edişlerini görmek vs vs. bunların hiç birine şahit olmak istemiyorum. Farkındayım aslında, yaşadığım kötü olaya olan kızgınlığımı insanlardan çıkarmak istiyorum, off offf çok tahammülsüzüm. Allah hepimize bol sabırlar versin.

Merhabalar bende 4 ay oldu preeaklemsi sebebiyle doğum yapalı maalesef bebeğimi kaybettim bende 25 haftalıktı tekrar hamile kalmaya korkuyorum, doktorlar ilk gebelikte daha sık rastlanır 2 gebeliklerde daha az olur yakın takiplede Sağsalim kucağına alırsın diyorlar ama Birtürlü kaygılarım korkularım geçmiyor

bekliyor inşaallah... dualarınızı eksik etmeyin... Rabbim hiçbir annenin kucağını boş bırakmasın...

Ben de herkesten gizli yaşıyorum acımı, ah ne zor.

Sonraki hamileliğinizi sağlıklı geçirmenize çok sevindim, bir de bu endişeyi taşıyorum elimde olmadan

Aminnn. Çok sevindim adınıza... Rabbim sağlıklı uzun ömürler versin. Vatanına milletine ve Size hayırlı bir evlat olur inşallah... 2ba-

Merhabalar bende agir preeklampsi yuzundn bebegimi kaybettim 3 ay oluyor... burda yazilanlari okumaya başladm hem birseyler öğreniyorum hem de biraz olsun byle guzel seyler okuyunca cesaret aliyorum... ikinci bebeginizi saglikla kucaginza almaniza inanin cok sevindim bebeginizi gule gule saglikla buyutun Allahim uzun omurler versin... insallah birgun bzde bu duygulari yasariz birdaha ayni seyleri yasamaktan cok korkuyrm preeklampsinn tekrarlnsndn krkyrm bazi doktorlr olumlu bazilari olumsz knsyrlr ins brgn bende cesaretlenip bebek sahibi olup sagsalim kucagima alirim ve bnm gbi herkes insallah

başınız sağolsun... ben de kızımı kaybettim...2 gün yaşadı...25+5 de doğdu preeklampsi nedeniyle, 565 gr. dı... ben 565 gr doğan kızımın yaşayacağını sanmıştım... şimdi düşünüyorum, örnekleri olsa da çok zormuş yaşaması o gr daki bebeğin... eşim, belki beni teselli etmekten kendisi acısını yaşayamadı... ki inanın hayatımın şimdiye kadar ki en acı anı, eşimin kollarında kızımın minicik kefenlenmiş görüntüsüydü... nefes alamadım... ama yaşayamam diyorsunuz, yaşanıyor... ben ocakta kaybettim kızımı... ve sonra eşim askere gitti... yalnız kaldım bi de bu acının üstüne... kızımın mezarına eşimle o gitmeden önce de çok sık gidiyorduk, eşim gittikten sonra aklıma geldikçe vaktim oldukça kendim de gidiyorum... ki şehir merkezine uzak bi köyde mezarı... kendimi iyi hissediyorum kızımın yanına gittiğimde... ilk aylar berbat dönerdim kızımın yanından... artık kötü dönmüyorum evet onu orada bırakıp gelmek çook zor geliyo mahvoluyorum ama hep diyorum ki kendime onun evi artık burası... size saçma gelebilir ama mezarları birbirinden çok uzakta da olsa, vefat eden dedemin ve ananemin ona orda baktıklarını, yanında olduklarını düşündüğümde çook rahatlıyorum... ve 6 ay geçti kızım gittikten sonra, biz tekrar bebek düşünüyoruz şimdi... eşim askerse olmasına rağmen belki denk gelir diyoruz... evet çook korkuyorum tekrar aynı şeyleri yaşar mıyım diye ama bu sefer olmayacak diye telkin ediyorum kendimi sürekli... kızımı hiç unutmuyorum, aklıma geldikçe burnumun direği sızlıyo... biz kızımızı çok sevdik, o da bunu biliyordu bence... ve yeni bir bebek gözüyle bakmıyorum ben tekrar bebek yapma fikrine... ben kızıma kardeş yapmak istiyorum... acınızı tahmin edebiliyorum, biliyorum o çaresizliği, ama aynı acıyı yaşayan biri olarak şunu söylemek istiyorum ki, inanın kendinizi iyi hissedecek gücü, allah veriyor size... zamanla canın şimdiki gibi yanmayacak inan... unutulmayacak hiçbi zaman, hep burnunun direğini sızlatacak aklına geldiğinde ama ilk günkü gibi olmayacak... uzun oldu ama kusura bakmayın, allah kimseye evlat acısı yaşatmasın, allah herkese hayırlı, sağlıklı ve ömürlü evlatlar nasip etsin...

Hamilelik takviminde yazana bakar mısınız, "Şiddetli baş ağırısı, bulanık görme, ani kilo artışı, veya ellerinizde, ayaklarınızda, ayak bileklerinizde ve yüzünüzde şiddetli şişme gördüğünüz durumlarda hemen doktorunuza başvurunuz. Çünkü bu belirtiler, hem sizin hemde bebeğiniz için çok tehlikeli olan yüksek tansiyonun belirtisi olabilir." Keşke daha önce uyarmış olsaydı. Ben bunların bir çoğunu yaşadım ama neyse yaa neyse, keşkelerin hiçbir anlamı yok. Preeklampsi konularını görürdüm, olumsuz şeyleri okumıcam derdim, kötü etkilenmeyeyim diye, nereden bilecektim.

Allah veriyor sabrını bir şekilde.. Sürünsen de yaşıyorsun. Bu yıpranmanın yanında fiziksel etkileri de çok kötü, benim hala zaman zaman tansiyonum yükseliyor, ödemim oluyor, geçen hafta protein kaçağı çıktı idrarımda. 6 aya kadar olabiliyormuş ama normal kabul ediyorlarmış. Ama bir sıkıntı olması da insanın psikolojisini iyice bozuyor. Eşim kafam dağılsın diye beni tatile götürmüştü. Orada ödem yaptı ayaklarım, devlet hastanesine gittik, çok önemsemediler, idrar söktürücü yaptı. Diğer gün zorla İstanbula döndük korkumdan. Ölümden korktum, bana bişi olsa bu doktorlar acemi, beni iyileştiremezler diye düşündüm ve tabi aksine kendimi inandırmaya çalıştım ama kendimi ikna edemedim bir türlü, beynim normal çalışmıyor ki resmen korkudan besleniyor. Benim hamileliğimde eve hırsız girdi, çok korktum. Bebeğimi kaybettikten sonra deprem oldu, uykumdan uyandım, korkudan ölecektim neredeyse, geçen hafta da karşı evin çatısına adamın biri çıkmış öldürecem kendimi diyor, yere kiremitleri fırlatıyor, yüreğimi ağzıma getirdi. Hep olumsuzluklar çevremde sanki, biraz normalleşiyorum, yeni bir travma çıkıyor başıma. Şimdi azıcık kendimi kötü hissedeyim hemen deprem korkusu sarıyor. Banyoya gireyim eve hırsız girdi diye duramıyorum. Sinir sistemim çöktü herhalde Allahım iyi etsin beni de herkesi de. Amin A

Umarım bu defa sağ salim kucağınıza almışsınızdır bebeğinizi... 2ba-

off off bir yaralı yürek daha.. seni en iyi bizler anlarız canım. ben de eylülde 22 haftalık bebeğime veda etmek zorunda kaldım. suyu bitmesi ve kanamalar sonucu.. biz de ayrıldık meleğimle.. ama aylarca acım benimleydi. ağlama krizleri, düşünceler arasında boğulma vb.. sınav bu da RABBİM geçebilememizi nasip etsin. meleklerimize kavuşabilemeyi nasip etsin. sana tavsiye edebileceğim h, ç bişey yok bu acıları yaşamış biri olarak. zaman iyi gelecek ama hiç geçmeyecek.. Z zeynepsude

İlk kez 3 hafta kadar önce detaylı ultrasonda fark edilmişti bebeğimin suyunun az olduğu, gelişiminin geri kaldığı. Her hafta bir umutla gittim kontrollere ama nafile. Son kontrolde özel doktorumun durumun riskli olduğunu söylemesiyle gittiğim Çapa da ölçülen ilk tansiyonum 18-11 di, yatış verildikten sonra 20-12. Tansiyonumu ölçen hemşire nasılsın sorusuna iyiyim diye cevap alınca, iyi değilsin, senin haberin yok dedi şaşkınlıkla. 5 dakika sonra yoğun bakımda yatıyordum. Birkaç saat sonrasında ilk kez bir doktorun ağzından özetle ağır preeklampsi geçirdiğimi ve benim sağlığım için gebeliğin sonlandırılmasından başka çare olmadığını duyduğumda sanırım yarım saat boyunca bacaklarım titremişti, engel olamamıştım. Tüm gece boyunca nöbetçi doktor ne yapmaya karar verdiğimizi sormaya geldi; şoktaydım, insan böyle bir şeyi nasıl kabullenebilir ve bir karar verebilirdi. İkinci gün dopplere girdim, sonuç aynıydı, önce anne düşünülmeliydi, bu yüzden bebekten vazgeçilmeliydi. Her yerim şiş, burnum kanamaktan tıkalı, sık sık bayılır ve nefes alamaz durumdaydım. Ama yine de bunları duyarken bilmiyorum fiziksel mi yoksa psikolojik acım mı daha çoktu. Konseye girdim, karar aynı. Bebeğimden vazgeçmek zorundaydım. Suni sancı verildi. Çektiğim o kadar sancının sonunda 23+6 haftalıkken bebeğim 5-6 saat sonra ölü doğdu, 23 cm, 340 gram, kuzum minicik kuzum.. Hiç bakamadım dayanamam aklımdan çıkmaz diye, o kadar pişmanım ki.. O güzel yüzünü bir kez görseydim.. Onu o kadar özlüyorum ki.. Daha dün gibi içimde kıpır kıpırdı, şimdi toprak oldu.. Geçmiyor bu acı, hiç aklımdan çıkmıyor yavrum.. Geceleri yastığım hep ıslak, dünya, yaşam, her şey anlamını yitirdi

Kuzuummmm, canım oğlum. Seni o kadar özlüyorum ki, canımın parçası, boğazımdaki düğüm.. Sensiz olmak ne zor.. Rabbim tez zamanda kavuşturur inşallah bizi T

Çok geçmiş olsun söyleyecek dogru sözü bulamıyorum inanın. Meleginizi kaybetmediniz ewet belki bu dünyada ona hasretsiniz, ama cennetinde sizi bekliyor. 2ba-

Tüm arkadaşlarım ve eşim çok güçlü olduğumu bu olaylar hep dik durabildiğimi söylüyorlar. işin aslı bende kendimde bu kadar güç beklemiyordum ama Allah I'm veriyor o gücü. hiç isyan etmedim. hiç aklımdan bile geçirmedim. baştan beri söyledim hep insanı inancı ayakta tutuyor. yoksa katlanılabilrcek bi acı değil.. 2ba-

Benim durumum biraz karışık canım. En baştan itibaren riskli gebeyim üçüze hamileyim. Bir tane bebeğim doğru düzgün gelişmiyor diğerleri de geri kalmaya başladılar. Hafta olarak bugün 30. Haftaya girdim fakat küçük olan 21 haftalık gelişim olarak. Diğer ikisi de gelişim olarak 28 lerde. Kalplerinin atmasına bile şaşırıyor doktor. Bu şekilde 37 haftayı göremezsek sorun olur diyor, bir haftada iki kere acile gittim 7 hafta nasıl geçer bilmem. Evimde dijital tansiyon aleti var bozuldu mu ne çok yüksek çıkıyor tansiyonum, 15-10 14-9 gibi. Doktorda ölçünce 12-8 den aşağıya düşmüyordu dün en son ölçtüler10-6 çıktı şaka gibi. Aslında benim bu kadar korkmam ablamdan dolayı. Ablam 7 aylık bebeğini preklampsiden kaybetti ve dahası nerdeyse ablamı kaybediyorduk çünkü preklampsi HELP sendromuna çevirdi. Kalbi durdu, yoğun bakımlarda kaldı, beynine karaciğerine pıhtı attı ya da atacaktı. Kanını defalarca değiştirdiler. Biz bebişe hiç üzülemedik ablamın canı sağ kaldı çok şükür. Sadece ablamdı yani bebeğine ağlayan. Ama şunu da söyleyeyim ablam tekrar hamile kaldığında bu sıkıntıların hiçbirini yaşamadı, devamlı tetikteydik iyi, ilgili bir doktora gitti 37. haftada doğum yaptı. Şimdi üç yaşında baldan tatlı bir yeğenim var şükürler olsun. Doktorum iyi aslında. Zaten başka bir doktora, hastaneye gidemiyorum çünkü ' senin sorumluluğunu ben alamam ' deyip başlarından sağıyorlar. Bir sürü azar işitip ağlayarak geri dönüyorum. Azarlamalarının nedeni de bebeklerimden birini öldürmelerine izin vermeyişim. En baştan bana denilen ; üçüyle devam edilmez, üçünü de kaybedebiliriz, birinin kalbini durduralım veya kordonunu kesip öldürelim. Nasıl atan bir kalbe kıyılır ki. Kendiliğinden de durmadı ben de Allah büyüktür dedim zamana bıraktım. Bu haftalara kadar gelebilmek bile benim için inanılmaz çünkü 'ikizden ikize kan transfüzyonu sendromu' diye birşey oldu iki bebeğin arasında ve her an kalpleri durabilir, doğum olabilir falan dediler. Çok ağlardım stres yapardım şimdi alıştım rahatım kötü şeyler düşünmüyorum. Tedirgin olduğum tek şey tansiyon, preklampsi. Herşeyin hayırlısı artık. Insan kendini herşeye hazırlamalı da bunu ne kadar başarabilir ki. Doktorum araştırma hastanesinde prof, ayrıca beni gösterdiği bir perinatolog var ama yine de bazı şeylerin önüne geçilebilir mi bilmem. Biz önlemimizi alalım da. Ben de sizin gibi bişeyler yaşamış insanları dinleyip sonra keşke dememek için uğraşıyorum işte. 2ba-

Canim benim de 5 ay oldu olu doğum yapali. hemen geçmiyor. ama biraz hafifliyor. bol bol yasin oku. sagligina dikkat et Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir. 2ba-

Allah sabır versin inşallah. En büyük pişmanlığım bebeğimi hiç görememiş olmak, sizin hatıralarınızda var, ben rüyalarıma girsin diye yalvarıyorum hiç görmediğim kuzumu.. Cennet meleklerimiz bizim, elele oynuyorlardır belki.. Allah kavuşmayı nasip etsin A

Benim daha fazla üzülmeme imkan yok zaten ama anne adaylarını üzmekten çok korkuyorum. Benim önce bebeğimin 2 hafta kadar geri kaldığı çıktı ortaya, ki o zamana kadar hiçbir sorunu yoktu, 3 hafta kadar sıkı takipte kaldım ve gerileme arttı, buna yüksek tansiyon da eklenince preeklampsi geçirdiğin anlaşılıyor. Protein kaçağı oluyor ve vücudun etkileniyor. Ben kötü bir durumdaydım gerçekten, her yerim şişti, bel oyuntum bile şişti, tasvir edemem, inanmak çok güç. Preeklampsinin tek tedavisi doğum, öncelikli olarak anneyi ve tabiki bebeği de düşünerek ne kadar uzatılabilirse süre uzatılarak sonunda doğum yaptırtıyorlar ancak benim bebeğimin gelişimi 21 haftalık kadardı ve durumumdan ötürü bekletmek istemedi doktorlar, hastaneye yattığımın 2. günü bebeğimi doğurdum, o gün ultrasonda canlıydı, ben de hareketlerini az da olsa hissediyordum, ancak ne zaman öldüğünü (( bilmiyorum tam olarak. Sormaya da gücüm yoktu BuzlarUlkesi aşkım oğlum tek ayak

Allah sabır versin canım, yüreğine ferahlık versin. Tepkilerini içinde tutmak için kendini sıkma. Ağlamak istediğinde ağla, acını akıt. Acın daha çok taze, bir kızın varmış, Allah ona sağlıklı hayırlı ömür versin, ona sarıl, ondan güç al. Evlatlarımız en güzel yerde, bizim onlara kavuşmamızı bekliyorlar. Elele, kol kola oynuyorlar. Rabbim bu sınavımızın mükafatını verecek inşallah.

bende yaşadım çoğu belirtiyi doktorlara söylediğimde normal deyip beni hep başlarından attılar. verdiğim paraların bir kuruşunu dahi hak etmiyor onlar. 1 haftada on doktora gittim. o kadar kadın doğumcu bilemedi en sonunda bi çocuk doktoru bildi. hangi bi doktora hakkımı helal edeyim bilemiyom. içimin yanmasıyla oturup ağlıyom ancak :'( :'(

Amin canım yaşadıkların hiç kolay değil ki... imtihandayız.. A

Cok uzuldum allah yardimcin olsun bnimde tansiyonum vardi ilk gebeligjmde simdi ikinci ins olmaz tansionum zor durum allah sabir versin okuyunca agladim

idrar takibini neden yaptırmıştın

Mesajını bunca zaman sonra yeni gördüm.. Hala hasretle yanıyorum.. Ama hayat devam ediyor işte Çok şükür oğlumun mezarına gittim, yakınlarında bir mezarda annesinin babasının kuzusu diye yazıyordu bir bebeğin mezar taşında, aklıma sen geldin. O kadar çok bebek mezarı var ki, Allah ana-babalarına sabır versin.. A

Bende ağır preeklemspiden 28 haftalık bebeğimi kaybettim.7 gün yaşadı benim bitanecik oğlum ((. insanın inancı olmasa kim bilir neler yapar (( bende gidemiyorum oğlumun mezarına(. düşünürken bile karnım da bişeyler oluyor sanki ( bu acıyı hiç bişey alıp götürmüyor ki (( çok özlüyorum son günlerde. doğduğuna alışamadım ki yokluğuna nasıl alışayım kuzunun (( 2ba-

İnşallah kavuşmak nasip olur. Çok sağolun.