Merhaba kızlar, Buraya yazdığımın üzreinden 3 ay geçmiş ve bu geçen zama baktığımda ufacık şeyleri ne kadar dert etmişim kendime braz uzaklaşınca daha iyi anladım verdiğiniz fikirler ve yol göstermeleriniz için tşk ederim. Şuanda iş çevremde epey değişiklikler oldu eş durumu atamları vs. ler ile yeni yeni insanlar geldi ve şuanda çok güzel bir ark. grubumuz var sıkılmadan zevkle gidip geldiğim bir işim zaten işimi çok seviyor özveriyle yapıyordum şimdi dahada sarıldım onun dışında tiyatro konser gibi sosyal aktiviteler de başladı aynı zamanda yüksek lisans için adımlar atıyorum. ve bir yandanda pilates yapıyorum :) bütün bunlar biraradayken mutlu olmamama imkan yok hepinize tekrar tşk ederim değerli fikirleriniz için. :))

alışamazsın uyum sağlayamazsın bir zaman herşey güzel gidecek gibi olur ama göz açıp kapayıncaya kadar yalnız kalırsın.. spora yazılırsın aynı tip insanlar kafana göre bulamazsın bırakırsın.. el işine merak sararsın bi kaç ay seni oyalar yine eski aline dönersin. filmler alırsın izlemek için ondanda sıkılırsın.. hasret çöker memleketini özlersin.. bakarsın yanında kimse yok dışarıya çıkarsın üçerli beşerli gruplar sen kalabalığın arasında yalnız.. işte öylece bakarsın.. bunlar benim yaşadıklarım.. hiç bu kadar yalnız kalmamıştım.. alışamıyorum buralara.. hiçç hemde hiçç. o yüzden çok iyi anlıyorum sni Allah başka dert vermesin ne yapalım.. vardır bundada bir hayır.. insanlar o kadar çıkarcıki çıkar için arkadaş olcaklarına böyle yalnız kalmak daha iyi.. Mannnolllyammmm

Yaşadığım çalıştığım yere atanarak geldim, hiç bir çevrem arkadaşaım yakınım yok kocamn bir şehir herkes kim kime dumduma iş yerimde arkadaş edinirim çevrem olur diye düşünürken ortamımda bulunduğum işyerinde 1 -2 kişi vardı kız bunlardan biri sürekli bana laf sokan eleştiren kıran hakkımda konuşmak için malzeme arayan bir tipe benziyordu fakat ben önceleri ii yaklaştım sonra sürekli hayatımda birilerinin olduğu imasını yapmaya başladı durmadan senin hayatında biri vardı sen ne işler çeviriyorsun bak bak birde saklıyor söylemiyo diye ve ardından bu laflara dayanamamdım zaten ezmeye faland a çlaışıyorlardı beni mesafe koydum ama baktım ki bbbi r. evrem yok onların arkdaşlarıda beni ve benimle atanana arkADAŞIDA kendini beğenmiş insanlar olarak yaftaladı ve kedni çevrelerinden uzaklaştılar yapayalnız kaldım benle atanan arkdaşta birkez olsun dışarda bir haftasonu birşey içelim demez kaldım ölece napıcağımı bilemiyorum çok moralim bozuluyo 1 kça yıprattım kendimi işe giderken bile nefret ederek gidiyorum önceleri o insanları görmek bunaltıyordu üsteilik hayatımda kimse olmaadığı arkadaşalrımındab ir bir evlenmesi sözlenmesi nişanlanması ve benimde ailem yok arkadaşım yok çevrem yok kafayı yicem bazen gerçekten çok kötü hissediyorum kendimi ( M

kurslara katıla bence.. ilgi duyduğun bi alan vardır muhakkak..

Yabancı dil kurslarına, spor salonuna filan git ya da halk eğitimde hobi kursları filan oluyor. Oralarda yeni insanlarla tanışabilir, çevre yapabilirsin. Patti