Anladimm ne sıklıkla görüşüyorsunuz peki acaba

Haklısınız su an o durumdayım cunku mesela isle ilgili olsun bisey anlatinca enerjiden mi bilmiyorum hep o durum Bozuluyor gibi oluyor. Ama böyle olunca da içimde birikiyor birilerine anlatma ihtiyacı hissediyorum.. yenGEnC

Konuyu doğru yere mi açtım bilemedim yenGEnC

Kızlar selam size bişey danışmak istiyorum. Şu an reglyim oldukça da duygusalım. Genelde kız arkadaşlarım var düzenli görüştüğüm 3-4 tane. Hepsini de çok severim. İş arkadaşlarım var onları da severim aramız iyidir hiç kötü bir durum olmamıştır. Ama şunu fark ettim ki sanki hiç gerçek bir dostum yokmuş gibi hissediyorum. Mesela instagram hikayelerde gördüm bu sevdiğim kız arkadaşlarımın 3 ü buluşmuş bana hiç haber vermediler ve pazar günüydü ben de o gün çalışmıyorum. Veya mesela bir arkadaşıma bişey anlatıyorum örneğin işle ilgili olsun hemen kendi işiyle kıyaslıyor. Veya mesela bir derdimi anlatıyorum en basitinden mesela kalçadaki çatlaklarla ilgili hani şu yapılan işlemleri biliyo musun vs gibisinden sonra bana foto atıyo bende de var mı çatlak bi bakar mısın sence foto atıyo hani ben onu sormuyorum ki sadece işlemle ilgili bir bilgisi tecrübesi var mı bu konuda onu soruyorum. Mesela bir arkadaşım var o da diyetisyen çok çok severim her şeyimi anlatabileceğim biridir şu an ikimiz de KPSS ye hazırlanıyoruz bir yandan. Mesela bana bişey soruyo ben cevap veriyorum 8 saat sonra cevap veriyor o çok yoğun ders çalışıyo ama instaya story falan da atıyor. Ya da mesela geçen gün bana şeyi sordu günde kaç saat çalışıyorsun diye ben de 4-5 maksimum sen? Dedim ve hala cevap yazmadı üstünden 2 gün geçti bu neden sizce? Beni rakip olarak göremez çünkü o benden çok çok daha iyi alacak eminim yani ben onun kadar çalışamıyorum ki Mesela geçen gün instagramda bir gönderi okumuştum her şeyi filtresiz düşünmeden içini döküp anlatabileceğin kişi dostundur diye o an aklıma sadece çok samimi olduğum bir kuzenim geldi. Teyzeme sordum bu konuyu o dedi ki hayatta herkes kendini düşünüyor özellikle de belli bi yaştan sonra herkes önce kendini düşünüyor iş hayatında da böyle vs dedi. Sizler ne düşünüyorsunuz?

Ben insanları o kadar ciddiye almıyorum. Görüşmek isteyenlerle ben de istersem görüşüyorum. Onun dışında genel olarak kolay kolay herkese içimi açmam mesela. Siz de umursamayın.

Benim gerçek dostum diyebileceğim 1 tane arkadaşım var. 25 yıllık falan. Aynı yerde yaşamıyoruz, bazen günlerce konuşmayız. Ama her kim ararsa arasın yine kaldığımız yerden devam ederiz. Samimiyetimizden şüphemiz yok.

Benim gerçek dostum var, yirmi yıllık bir arkadaş grubumla kardeşten farksiziz, her sorunumuzda birbirimizin yanindayizdir. ama bensiz de buluşurlar. Hiç alinmam gucenmem açıkçası

Evet aslında benim de böyle 1 dostum var ama almanyada yaşıyor. Konuma yorumunuz ne olur acaba? İçimi dökmek istedim