Zeynep kendinşi yalnız hissettiğini eşinle konuştun mu canım. Bazen onlardan bir şeyler bekleyip karşılığını bulamamak yerine onalarla iletişim kurarak yapmak istediklerimizi, beklentilerimizi anlatmalıyız. Çünkü işte adı üstünde erkek :) Benim eşim de ne yazık ki işe gidiyorum uykusuzluk beni çoke tkiliyor diye ayrı odada yatıyor ama bir süre sonra ben de bunun daha rahat olduğunu anladım. Aksi takdirde bir de o uyanmasın diye dikkatli olmaya çalışıyordum. Ama bu birbirimize sarılmamızı ve sevmemizi engellemiyor. 1 buçuk ay sonra ben de işe başlayınca yeniden beraber yatıcaz çünkü ikimiz de aynı sorumluluğu taşıyacağız o zaman. Üzülme ve eşinle konuş canım yoksa birbirinizden uzaklaşırsınız. Eminim yardım edecektir sana. Mrs. Dincer Popüler

kızlar bebişim olalı daha bi sinirli olmaya başladım eşim bi hareketi yanlış yapsa ağlamak yerine çılgına dönmüş gibi saldırıyorum bebişimin yüzüne gülerken eşime karşı tam tersiyim ilişki açısından bana pek dokunmuyor yoruluyorsun kıyamıyorum vs diyo ama sinirleniyorum odamızın kapısını bizde pek açamıyoruz :)))) yani kısacası aşk meleğime cennet bahçeme karşı sevgi doluyum ama eşime karşı aynı duyguları hissedemiyorum adam eve gelir gelmez çocuğa değilde bilgisayara sarılıyor arada yardım ediyor ama nebileyim belkide şuan sıkıntıdayım inşallah aşıp eski aşkımıza ilişkimize dönücez yazı bende iple çekiyorum zeynep58 Guru Anneler

sana katılıyorum elifcim iyiki açmışım konuyu yalnız olmadığımı görmek daha bi güven cesaret verdi bana. iyiki varsınız ve iyiki sizlerle hayatı paylaşıyorum.. a. s. Swetter

valla zeynepcim ev eş ve cocuk hepsi bir arada bermuda şeytan üçgeni gibi bence bir kadın için benim ilk bebeğim, ve bi çok zorluk yaşadım. hala da yasıyorum. belki de planlanmış bir bebek olmadığından kendimi doğuma giderken bile hazır hissetmiyordum. sorumluluklar cok ağır geldi bana. evin işleri bebek sosyal hayat... Allahtan eşim cok yardımcı, adam gündüz işte akşam evde mesai yapıyor. Allah ondan razı olsun. ama kızıma karşı dugularım bambaşka. onu canımdan cok seviyorum. bazen sebepsiz yere onun yüzüne bakarken gözyaşları dökülüyor. işte böyle zamanlarda omuzlarımdaki ağır yükler hafifleyiveriyor. cok şükür diyorum. COK SÜKÜR... S sebepsiz

ilk bebeğim 22 yaşımdayım nisanda evleneli 3 yıl olcak... bazen daha ben kendimi çocuk gibi hissediyorum çocuk yaptım diyorum ama kızımı kucağıma alıp sarılınca erken anne olduğum için seviniyorum iyiki yapmışım kızımla bukadar erken tanışmışım diyorum. benden daha erken anne olanlarda vardır tabi. kızıma doğduğundan beri yalnız bakıyorum. ev, eş, bebek bunların arasında kendimi unutuyorum ama daha çok yeni anneyiz bu tempoya ayak uydurup kendimizede vakit ayırmayı öğreniriz bence. eşimde bana çok yardımcı birlikte bakıyoruz kızımıza. benim bunaldığımı hissedince beni hemen biyerlere götürür. her konuda yardım eder bana bazen canımıda sıkar ama okadar da olsun:)evde çok sıkılıyorum bazen ama yaza kadar bebeklerimiz biraz büyüycek kızlar o zaman onlarla birlikte gezcez... elifdem

pirayecim; bende yazı bekliyorum yaza dair büyük umutları var hepimizin havalar ısınsın gezeriz diyoruz. inşallah hepsi gercek olur ninem derki; yazın doğan kül ilen; kışın doğan gül ilen oynar. yaza kadar kocaman olurlar inşallah... PirayeHira

evlendiğimin ikinci senesi anne oldum... iyikide olmusum.. hihoyyyt Allah isteyen herkese yaasatsın bu duyguyu:Saruboceq: artık evi fln gözümün gördüğü yok.. haftada bi anca eve benziyookaydirigubbakcemile3 kendim desem saldım cayıra hesabıı bazen pijamalarımı bile degistiremiyorumkaydirigubbakcemile3.. ama kociş destek oluyo neyseki hakkını yemeyim:asigim: bazı konulardada bilmişlik taslamasa hiç bi sorun kalmıyacakklava:

evet elifçim herkes yazı bekliyo sanırım. bütün umutlarımızı yaza bağladık:)) Mrs. Dincer Popüler

zeyne ve julianne ve kasım anneleri yardımlarnız için çok teşekkürler ama konşmayı çok denedim olmadı bana işte ne kadar yorulduğundan akşam eve gelince dinlenmek istediğinden bahsedince pes dedim çünkü ben yaklaşık iki aydır uyku ney bilmiyorum gece bebeğim hiç uyumuyor gündüzde eşimin içine ettiği evi toplamaktan vakit bulamıyorum ama mucizenin bahsettiği gibi bebeğim herşeye değer iyiki rabbim nasip etmiş bu güzelliği bana. benimde ablam bebek sahibi olamayanlardan bebeğim doğunva o kadar çok ağladıki anlatamam hem sevinç hem kendi durumu için heralde. rabbim isteyen herkese versin inşallah :Saruboceq:

eyyy yaz gel yaz seni bekliyoz 4 gözle...:1ninca: Asortie bun@luzumvar.

kızım hayatıma öyle renk kattı ki... bende hala 22 yaşında olmama rağmen bu yaşı erken görmüyorum çünkü ben daha ilkokula giderken 4 yaşında kardeşime baktık babamla... onu ben yetiştirdim bir çocuk bir çocuğu yetiştirdi yani... zorlanmıyorum demeyeceğim evet zorlanıyorum ama bunlar tatlı yorgunluklar bazen kızıyorum baş edemediğim oluyor fakat, onun bi gülüşü dünyayı unutturuyor bana.. meğer ne güzel bir duyguymuş annelik evet kendimi iyice saldım saçımmış, makyajımmış hepsi fasa fiso kendime vakit ayıramıyorum ama olsun hiç önemli değil hayata bir melek kazandırdıktan sonra işte biz şimdi tam bir aile olduk:) LAVXIXNYA4134 mutluluk=kızım ve

ay mucize sabah sabah gözlerim yaşardı valla ne güzel anlatmışssın. evet bırak dağınık kalsın boşver. sen böyle anlatınca aklıma dayım geliyor. senelerdir onlarda bebek sahibi olabilmek için uğraşıyorlar ama nafile sonuç hep olumsuz. bi an anlattıklarınla aklıma dayım geldi. kızım dünyaya geldiğinde gözlerindeki o bakışı unutamam. allah tüm isteyenleri bu duyguyu yaşatsın.. bize de böyle bi mutluluğu yaşattığı için şükredelim. aman etraf dağınık olsun, aman kendimle ilgilenemeyim yeterki bebeğim sağlıklı olsun benimle olsun, bizimle olsun... elifdem

ben de çok zorluklar yaşadım. evlendikten sonra ev işleri, kpss hazırlığı, kocanın istekleri derken çok zorlandım. üstüne bir de beklenmeyen ani fakat sevimli bir misafirimiz daha eklenince sorumluluklarım kat kat arttı. ne doğru dürüst yemek yapabiliyorum, ne ders çalışabiliyorum. bu gidişle atama da olmayacak. neyse atama olmadan bebeği bari aradan çıkarmış olduk :roflol: PirayeHira

herkes başlamış ben 22 yaşındayım 23 yaşındayım diye.. ay ben yazamıycam yaşımı :))) benimde şu an en önceliğim kızım melis.. koca ve ben ikinci plandayız şimdilik.. ev işleri desen pazardan pazara kociş evdeyken.. onun dışında tık yok.. aşk hayatımız hala aynı heyecanda ama yatak odasının kapısını unuttuk :)))ben desem aldım başımı gidiyorum.. ne ağda ne kaş :))) AnlamadanDinlemeden HayaT BeNimLe GüSeL :)) Kayıtlı Üye 1 Ekim 2007 11.617 27 9 Ocak 2009 Konu Sahibi Mrs. Dincer #12 MAşallah hepiiz genç annelerdensiniz

bu arada yazılanları okuyunca acaip rahatladığımı hissettim kızlar. cünkü yanlız olmadığımı benim sıkıntılarımı paylaşan benimle ortak zamanlarda aynı seylere üzülen insanların varlığını bilmek ve paylaşımda bulunmak cok rahatlatıcı. hiç birimiz yalnız değiliz, hiç kimse yoksa kasım anneleri var:)) iyi ki varsınız... Mrs. Dincer Popüler

Ben cok erken evlendım su anda 7 yıllık evlıyım ve ılk cocugum. Isteyerek yaptık bebısımızı. Bebekten oncekı hayatımız daha cok flort eder gıbıydı. gelecek kaygısı olmadan gezıp tozuyoduk. evle ılgılenmıyordum bıle dogru duzgun. bıldıgım yemekler makarna et sote hep kolay hep basıt seyler. yanı kısacası ev kadınlıgı yanımdan bıle gecmıyordu. bebıs dogunca bır sure annemde kaldım. eve geldım 20 gunlukken. hersey guzel hos ama vakıt anca bebege yetıyor yemek yemek lazım kı sut olsun eee ekmek arasıda olmaz eskıden oldugu gıbı :)) asıl o zaman anladım evlılık ne demek sorumluluk ne demek. oyle kendımle kala kaldım. hala altından kalkmaya calısıyorum. kımı zmaan yemek gecıkıyor kımı zaman bulasık kımı zaman camasır. ama manevı olarak hıc zorlanmadım. sankı anne olarak dogmusum. hersey ıcgudusel kendılıgınden. bebısle hersey yolunda yanı. ama esımle uzagz genelde herkesde oldugu gıbı. acıkcası hıc dert etmıyorum cunku bende ıstemıyorum :S. sımdılık ıyı boyle butun dıkkatım bebıste ay bı de zor gelıyo walla bebek uyudumu yok uyandımı yok hemen banyoya vs kosturmaca bı seyde anlamıyorum kı :)) zeynep58 Guru Anneler

valla ben hep hayal ettiğim yaşta bebek sahibi oldum.. planlı bir bebek değildi bizimki yani istiyorduk ama birkaç ay daha sonra ama olsun aşk böcüğü oldu bizimki :))) iyiki de oldu valla ama ağlak bi kadın oldum onun yüzünden sürekli her şeye ağlar oldum.. hatta artık rüyalarım bile tamamen onun üzerine :)) siz yine gündüzleri sadece bebişlerle uğraşıyorsunuz bende iki bebek var biri peri kızım diğer ise kocişim :)) adam öyle bir iş yapıyorki gönderiyorum 5 saat sonra evde :)) ee haydi bu sefer öğle yemeği hazırla onunla da ilgilen vs. gerçi bir bakıma çok çok iyi bana her konuda yardımcı oluyor ama bazen çekilmez bir hal alıyor ona da söylüyorum valla hani şimdi gitsen akşam gelsen diye :)) ama olsun hayatımın artık iki aşkı var bir kalp iki aşkı taşıyor :) Strawberry_83

bu arada kocişim en büyük yardımcım onu çok seviyorum:asigim: eylul166

jüliye katılıyorum zeynepcim bu hayat ikinizin bu bebek ikinizin ve iyi kötü paylaşacaksınız herşeyi. tamam belki senin kadar sorumluluk alamaz ama en azından bir ipin ucundan tuttar. konuşmayı dene hatta deneem konuş. eminim sen anlattığında anlayacaktır.. mucizee annesinin bir

genç anneler iyiki genc anne olmuşsunuz. keşke bende 22 hatta 20 yaşımda anne olsaydım. çünkü şu an o zamanki enerji ve cesareti kendimde bulamıyorum. ben bu bebeği çok bekledim. uzun seneler hep olcağı zamanı bekledim. ve elhamdülillah 29 yaşımda kızıma kavuştum.(10 gün sonra 30 olacam). ben de onca senenin üstüne yıllardır kurulu bir düzenimizin ve 2 kişilik hayatın rahatlığından ve başıboşluğundan sonra bebekli hayata alışmaya çalışıyorum ve tabiki çok zorlanıyordm, önce den her işim planlı idi. misafirimi en güzel şekilde ağırlıyordum. akşamları ve haftasonları eşimle dolu dolu vakit geçiriyordum. ve ütüm temizliğim yerli yerindeydi. ben bebek oluncada herşey aynı olacak sandım heralde ki şimdi akşama kadar pijammaılı yatagını bile kapatamayon darmadağınık biri oldum. ve bunları yapamayınca ve bebeğimi durduramayınca dayanamadığımı hissediyorum. napıcamı şaşırıyorum. mesela buğun 11 den beri kızımı uyutmaya çalışıyorus saat suan 6 ve eşim kucağında bebişle solonda 4 dönuyor.. ben artıkk zayıflayan sinirle kızıma bağırdıgımı fark ettim ve çok üzüldum çünkü buna hakkm yoktu. bu zorluğa biz kendi isteğimizle talip olduk hatta olması için günlerce ağladım. inanın arkadaşlar öyle üzülüp ağlamaktansa böyle yorulmak, dağınık olmak, bakımsız kalmak, eşinle iki kelam edememek, uykusuz kalmak hepsi büyük bir nimet. şimdi onun yüzüne bakınca iyiki uykusuz kalıyorum iyiki onun için dağınık yaşıyorum diyorum. çünkü o benim yıllarca beklediğim en büyük mutluluğum. ya hiç olmasaydı. allah butun bunları anne olmak isteyen herkese yaşatsın. bizde şimdi eşimle bir nisan gelse diye gün sayıyoruz. durmayınca alır kızı sokağa atarız kendimizi diye LELAL fınfık kurdum

valla baksana güzelim herkes çok genç yaaa, ben sene itibariyle 31 oldum ((

eylülcüm evet benimde dikkatimi cekti herkes yastan girmiş mevzuya bu arada niye yazamıyomusun yasını yaz kız yaz aha da ben yazıyorum :):sm_cool: 27 yasındayım ve ben de erken bebek yaptığımı düşünüyorum iş hayatımda cocuktan önce yapmak istediklerim vardı ama carsıdaki hesap pazara uymadı:) genc anneler size gelinceee!!; fazla hava atmayııın!!!! sizde bi gün 27 yasında olacaksınııız!!! cok uzakta değil o günler ona göreee... :jeyyar: saka bi yana erken anne olmak cok daha zordur heralde, hepinize Allah kolaylık versin. a. s. elifdem

bende kasım annesiyim normalde aralıkta beklediğim bebeğim dayanamayıp erken geldi hep okuyorum yazılarınızı ama ilk kez yazıyorum umarım benide alırsınız aranıza benimde ilk bebeğim 25 yaşındayım bir yıllık evliyim o kadar çok istedimki bu meleği bebeğimi kucağıma aldığımda sebepsiz yere ağlamaya başlıyorum keşke eşim tarafındanda bu kadar şanslı olabilsem doğum sırasında uzun süre eşiminailesinde kaldım ve bu süre zarfında ayrı kaldık eşimle bilmiyorum ondan bilmiyorum bebekle ilişkiyi yüretemiyorum ama kocam eve geliyor ve bil. başına oturuyoe gecede bbek ağlıyor diye beni yalnız bırakıp başka odaya gidiyor ve bende bebeğimle ağlamaya başlıyorum kendimi yalnız hissedip çıldıryorum iyiki bebeğim ve kadınlar kulübü var:enbuyukkk::enbuyukkk::enbuyukkk::enbuyukkk::enbuyukkk::enbuyukkk::enbuyukkk::enbuyukkk: J julianne

Hepimiz hemen hemen doğum yapalı 2 ay oldu arkadaşlar. Bu süre içerisinde mutluluklar, mutsuzluklar, sevinçler, heyecanlar ve kırgınlıklar yaşadık. Hayata yeni bir birey yetiştirirken kendimizden neler kaybediyoruz?Kaybederken bebişlerimize vermemiz gerekenleri atlıyormuyuz?Eşlerimize evimize ne kadar faydalı oluyoruz?Eşlerimiz bizi bazen neden anlamıyor, kırıyor bizmi eksik anlatıyoruz yoksa?Bu büyük tempoda bize ne kalıyor kendimiz için ne yapıyoruz? Hanımlar bu konuda ne yapabiliriz?.. Büyük bi kapanda hissediyorum kendimi ve yola ihtiyacım var.. elifdem