1 buçuk yıllık evliyim. 3 ay önce sezeryan ile acil bir şekilde dopum yaptım. İlk hafta annem geldi ve sonra 17 günlük yasakta memlekete gitmek zorunda kaldı. Kaynanam geldi sözde bana bakmaya. Oturup hiç bir iş yapmadı. Ameliyatlı halimle ben yaptım. Çocuğa bakmadı. Bide bebeğim küçük doğmasına rağmen hastalanır gibi boi boş konuşup ağlattı beni. zaten her şeye karışıyodu da. Yasaktan dolayı sıkılmış sürekli gezmek istiyodu. Yaptığım yemeklerde bile eşim olmayınca ben sevmem yemem dedi eşim varken oturup bi güzel yedi. kendi yemek yapınca da mutfağı hiç toplamazdı. Ocak berbat durumda olırdu. Temizlik desen ben bunları bilmem der kanepede oturdu. Canımın acısıyla bayramda sadece bayramınız mübarek olsun dedim onuda duymamış. Sabah ta çay içmek istemiş ama her yere kuru çay dökmüş. Döküldüyse temizle yada söyle. Ama o akşama kadar oturup yatmış. Sonrada ben görünce sinirlendim artık. Yoruldum. Anne neden temizlemedin dedim. O da temizlicektim dedi. Sonra sinirle ben temizledim. Gözünde problem var eşimin parası olmamasına rağmen en pahalı doktora gidince eşimde memleketine gönderdi. Lohusalıkta hep ağladım onun yüzünden. Eşimde annesine hiç bişey diyemiyor. Tepeme çıktıda çıktı. Giderken koca kadın güle güle demeden koşarak kapıdan çıktı. Oğlunu her aradığında beni kötülüyor. Allahtan eşim önem vermiyor. Ama bayramda geliyor aramak istemiyorum. Hatta hiç konuşmak istemiyorum. Ne yapmam lazım?

Bayram sabahı sen ara ve nasılsın bayramın mübarek olsun deyip eşine ver, kısa kesmiş olursun. Bu tip insanlar hem yapar hem de saygı bekler, eklediği gelmeyince daha da beter olur. Anladığım kadarıyla uzaktasın onlardan, gitmezsen görmeyeceksin buna da şükret. Maalesef atsan atılmıyor satsan satılmıyor. Bunun benzerlerini kendi annemle yaşıyorum, mutsuz ediyor ama kurtulamıyorsun maalesef M Morlale8 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik