süper bir hikaye yine ağlama moduna girdim.. özellikle 40tan sonra normal bi doğum beni yüreklendirdi, ayy benim oğlum da hayırlısı ile gelse:26: bu arada maşallah bebişine, allah sağlıklı ve hayırlı bir evlat olmasını nasip etsin. M melikexsxan

Dizlerim mi titriyor ne!!! Sesini duymam lazım... dr. hemen açıyor sesini... dünyanın en güzel şarkısı çalıyor sanki... nasıl bir karmaşadan sıyrılıyorum o an... yavaşça baktığım ekrandan minik kuzum bana teminat veriyordu sanki... güçlü ol annem ben geleceğim yanına... 2011 ekimin de 7 haftalıkken yukarıda yazdığım cümleler yaşanmıştı yüreğimde... nasipse 14 haziran düğünümüz, bayramımız olacaktı... ve evet Rabbime sonsuz şükürler olsun ki yanıma geldi söz verdiği gibi bademim... 10 haziran doğum günüm... o gün başlayan olağan dışı kanamam sezeryan olacağımı garantilemişti 11 hazirandaki dr. mun kararıyla... 12 haziran... korku, endişe, sevinç, heyecan, hüzün... yatış işlemlerimden sonra, odama alındım... korkuyorum sanırım... yok ama farklı bir şey bu... tam olarak korkuda değil ancak tarifte edemiyorum... işte bu duygu seliyle birlikte, çevremdeki insanların yoğun heyecan ve sevinç davranışları arasında ağlamaklı bir halde ameliyathaneye alındım... anestezistin beni konuşturması... çevremde dolanan insanlar... sondanın o nefretlik hissi... bebeğimin isminin sorulması... çağan deyişim, dr. mun sesini duyuşum, hadi bakalım Ada oğluna kavuşma vakti... yüzüm uyuşuyor demeye çalışmam... ve saçları ne renk diye ağlayarak uyanışım... işte bunların hepsi... bu muhteşem kavram 45 dk. lık zaman dilimine tekabül etti... ayıldıktan sonraki zamanı ise anlatabileceğim bir sözcük bulamıyorum... mutluluk gözyaşlarımı bir türlü tutamadığım ve hoşgeldin Çağan'ım, hoşgeldin annemmmmmm diye ağladığımı hatırlıyorum ama ilk karşılaşma anımızda... bir de şunu belirtmeden geçemeyeceğim... kadınlığımdan daha önce böylesine gurur duyduğumu hatırlamıyorum... kadın olmak... anne olmak... bu çok gurur verici... işte böyle kızlar Çağanım... tüylü bamyam...6 gündür evimizde... anlatamayacağım yoğunlukta geçiyor günlerim... örneğin doğum hikayemi öğlen 13:00 gibi yazmaya başlamıştım... şimdi bitirebildim... gerisini siz düşünün şimdi uyuyor yavrummmm... ben de rezene çayım eşliğinde dinleniyorum... J

bildiğin gaz T

gelellim benim doğum hikayeme Doğumum normal ama koşuşturmalı ve adrenali yüksek bir doğum olmadı. sezeryan gibi planlanmış bir şekilde eşyalarım hazır doğuma gittim diyebilirim. bu yönden şanslıydım. sabah saat 9 gibi nst ye girdim. hemşire kasılmamın olmadığını söyledi bence bugünde doğum yapamazsın gününde geçiyiyor büyük ihtimal sezeryan olursun dedi. ben bukadar direnmişim beklemişim bebeğimin hayatı tehlikeye girmediği sürece normal olmasını istiyorum dedim hem doktorum da söz verdi bana normal doğurtturacam diye. nst kağıdını alıp doktorun odasına girdik. geç muayane edecem dedi. alttan baktı ve 4 cm açılman var dedi. ama suyum falan gelmemişti aksi gibi sancım da yoktu. bana bence bu kadar beklememiz yeterli suyunda az. ben daha düşüneyim falan derken altımdan sıcak bir suyun geldiğini hissettim meğersem doktor su kesemi patlatmış. içimden kızım artık kurtuluşun yok doğum başladı dedim. Doktor eşime sen git aşağıda işlemlerinizi yap. ben eşini odaya alacam dedi. suyum geldiği için heryerim ıslandı. peçete istedim doktorun yardımcısından altıma yerleştirdim ama durmadan akıyordu. beni hasta bakıcı tekerlekli sandalyeye oturttu odaya çıktık herşey heyecan bir yana yanımda kimse yoktu anneme de sancım falan yok bugünde doğurmam gelmene gerek yok dedim o da gelmeyince yalnız başıma kaldım. eşimde işlemleri yapmak için gitti. kala kaldım odada. hemşire geldi üzerimi çıkarmama yardım etti önlüğü giydirdi ve yatırdı. ama gram sancım yok. biryandan korkudan heryerim titriyordu ama kendimi sürekli sakinleştirmeye çalışıyordum. hemşire gelip lavman yaptı bir 10 dk kadar tutmaya çalış dedi bir yandanda suni sancı vermeye başladı. sancı başlayınca korkma deyip çıktı aradan birkaç dk geçti bir an altıma yapacam sandım ve hemşirelere seslendim ama kimse sesimi duymayınca bende serumu alıp lavaboya koştum yanımda kimse olmayınca ağlamaya başladım bir an odanın kapısı açıldı ve kuzenim gülşahın seslendiğini duydum burdayım dedim can havliyle sen nerden çıktın dedim rüyamda seni gördüm doğuruyordun bende eşini aradım hastahanedeyiz deyince bende hastahaneye yakın biryerde işim vardı hemen yanına geldim dedi. yatağıma geçtim ve sancının gelmesini bekledik beraber. hemşire tekrar kontrole geldi ve 5 cm açılman var ve sen hissetmiyorsun öylemi dedi valla maşallah ağrı eşiğin yüksekmiş. bazı kadınlar 5 cm için kaç saat sancı çekiyorlar. bence korkma kolay bir doğum seni bekliyor dedi. aradan bir kaç dk geçti ve sancılarım başladı ilk sancılar adet sancıları gibiydi. dayanabiliyorsun sancılar sıklaşıp süre kısalınca dayanmak biraz zor oluyor. Rabbim onada dayanma gücü veriyor. sancılar sıklaşınca ben doğuruyorum diye çığlık attım çünkü birşeyin tıkandığını hissediyordum ve doktorum geldi kontrol ettikten sonra 9 cm açılma var ve hemen hazırlayın dedi. annem yengemler kardeşim ve eşim benimle asansöre kadar geldiler eşim elimi tuttu ben ona dua et olurmu dedim başıyla onay verdi ve zorla gülümsemeye çalışarak. asansörün kapıları kapandı. doğum odasına girdiğimde saat 12 08 di. o an doğum anı acayip bir duygu. normal olunca herşey canlı canlı gözünün önünde bebeğim içimden çıkması. ağlamayla karışık gülme duygusu içinde biran duygu karmaşası yaşadım. bebeğimi gördüm o anı anlatamam inanamıyorsun bendenmi benim bedenimden mi çıktı diyorsun imkansız geliyor kelimeler işte şimdi kifayetsiz kalıyor. çıktığımda 12 30 du yani yarım saat bile sürmemişti doğumum. çok şükür Rabbime. sizlerede böyle doğumlar nasip etsin. şimdi şirinem benimle Allah ayırmasın inşallah. Rabbim herkeze böyle duygular yaşatsın... minilya BOND GIRL 007 tek ayak

canımm tekrar tebriklerr sen yazdın ben okurken çok duygulandım.. en çokta eşinin ameliyattan çıktığında ilk seni sorması çok güzel yaa nasıl bebişimiz fotoları bekliyoruzz 09nursen61 ipeğim küçük

13 Mayıs Pazar anneler günü akşamı saat 11'de yatmak için hazırlanıyordum. Gün içinde hiçbir belirtim olmadı, her zaman olan kasılmalarım vardı ama çok dikkate almamıştım. Koltukta uzanırken karnımın alt kısmında balon patlaması gibi bişey hissettim. Gazdı sanırım deyip lavaboya gittim. Önce az miktarda su geldi. Lavabodan çıkıp panikle eşime suyum geldi galiba dedim, emin misin dedi o da panikle. Çünkü daha erkendi, 36 hafta 3 günlüktük. Sonra suyum şakır şakır boşalmaya başladı. Doktorumu aradım, hemen hastaneye gidin dedi. En son ne zaman yemek yediğimi sordu, saat 5 gibi sezeryana alırız dedi. Şaşkınlıktan soramadım bile neden hemen sezeryan dedi diye. Tabi bu arada benim çantam hazır değil.. İçine koyacakları hazırlamıştım Allahtan. Eşim hemen çantayı doldurdu. Eşim evden çıkalım diye diretiyor ama suyum durmadığı için ben evden çıkamıyorum bir türlü. En son altıma bir havlu koyup araba koltuğuna da alt açma bezi koyup yola çıktık. 12 gibi hastanedeydik, odada ilk muayenemi yaptılar, açıklık kontrolünde açılma çıkmadı. nst'de sancı vardı ama ben panikten hissetmiyordum bile. Bu arada suyumun tamamı geldiği için göbeğim yarısına indi beklerken. Doktorum geldiğinde bebeğin haftasının küçük olduğunu, rahmin ve bebeğin normal doğum için uygun olmadığını ve riskli olacağını söyledi. Mecburen güveniyoruz tabi o anda yapacak birşey yok. 5:15 gibi beni ameliyathaneye aldılar. Bu arada benim bacaklarım titriyordu, inşallah bebeğim sağlıklı doğar diye. Epidural kateteri taktılar, 10 dk sürdü yaklaşık. Sonra uyuşmayı bekledik. Bütün yaptıklarını hissettim. Hatta bir ara bebeği çıkarmak için karnımın üstüne bastırdıklarında nefesim kesildi. Acı yoktu ama herşeyi hissettim. Bebeğim 06:04'te doğdu. Doğduğunda kontrol eden çocuk doktoruna iyi mi diye sordum. İyi demesiyle rahatladım. Doğuma eşim de girdi. Sonrası ise malum, biraz ağrılı geçiyor sezeryan sonrası. Ama önemli olan tabi ki oğluma sağlıkla kavuşmak oldu... Anneler gününde annesine sürpriz yapmak istedi benim aceleci oğlum... Z zemka

evet gelelim benim hikayeme geç oldu ama anca fırsat bulabildim... ... sabah 8:30dayatıiımı yaptırdım odaya alındım önlüğümü giydim ve hemşire geldi serum taktı serum yarım olunca bana söyle dedi serum daha yarım olmadan sedye geldi arkadan baktığımda görümcem oğlumu getirmiş onun bakışları beni mahfetti amelyathaneye girerkende beni öpmesi öldürdü beni ama zor tuttum kendimi ağlamadım herkesin bakışları bendeydi duygulandılar tabiki bende içeri girdim masaya yatırdılar beni pozisyon verdiler başımı ve bacaklarımı karnıma çektiler anestezi uzmanı iğnemi yaptı ve uyuştum ben miden bulanınca haber ver dediler o arada tanıdık ebe vardı bizimkiler fotoğraf makinası vermiş o sırada mide bulantım başladım nefes alamadım beni bayıltın dedim tamam dediler ama sakinleştirici yaptılar hemen mide bulantısı iğnesiyle hemen geçti tabi orada bayıltın derken bebek çıkmış bile ebede bütün resimleri çekmiş keserken felan doktorumla çekmiş bebek kucağındayken de kistimi bile çekmiş bebek kafası kadar vardı kızlar çok büyüktü sol tüpüm yapışmış bağırsaklarım tıkanmış hep o arada bebeğimi gösterdiler öptüm aynı oğlumdu sonrada diktiler beni sondayı taktılar ve çıktım amelyattan gayet iyiydim gülüyodum herkes maşallah diodu yatama yatırdılar bebeğim geldi hemen oğlumun kucana verdirdim 2 yaşında ççünkü garipleniyo hemen sonradan saat 5 gibi gazımı çıkardım çok ağrım olmadı bu hemşireler geldi sildiler giydirdiler sondayı çektiler acımadı hiç kaldırdılar beni biraz zorlandım ama kalktım amelyattan sonra hemen bisküvü ve çay içebildim spinal olduğum için ertesi günde taburcu oldum bugün 5 günlük olduk bebeğimde biraz sarılık var gayet iyi ilk doğum yapmış gibi hissediyorum rabbim herkese kolay doğum nasip etsin amin... t. u. a. n. a Popüler

Hamileliğim boyunca toplam 4-5 kilo almama rağmen, son bikaç gün iyice ağırlaştığımı hissediyordum.20. haftada başlayan karında sertleşme ve kasılmalarım 23 mayıs gününe kadar sıklaşarak devam etti. yine 23 mayıs günü gündüz çamaşırımda açık sarı kokusuz bol bi akıntı farkettim. su gibide değildi, akıntı ama herzamankinden daha fazlaydı. hatta nişanmı acaba diyede düşünmedim değil.. tuvalete gitmeler çok sıklaşmıştı. yinede daha günüm var nasılsa diyerek rahat davranıyordum, evde yapılacak bi sürü iş vardı daha.23 mayıs gecesi uyumak üzere yatağıma girdim. son aylar rahat yatayım diye, içerde yatan kocam ne hikmetse o gün yatakta uyumuştu ve çok fena horluyordu, içimden kızdım ama yapacak bişey yok. horuldamalar arasında uykuya dalmaya çalışırken hafif adet olacakmışım gibi sızılar hisettim ama doğum yine aklıma gelmedi. sabaha kadar sağa dön sola dön, doğumla ilgili ilginç rüyalar, arada uyanıp adet ağrılarının devam ettiğini farketmelerim ve yine tekrar horuldamalar arasında uykuya dalma çabalarımla sabahı ettim. sabah hala ağrıların devam ettiğini ve arttığını farkettim. ağrılarla birlikte kasılmalarda oluyordu. bi an alt kasık bölgemde sanki ufak bi balon patlamış hissi oldu, acaba suyummu geldi diye yataktan kalkmadan kontrol ettim ama su falan yok, kalkmayada korkuyorum azdaha bekleyeyim dedim. baktım ağrılar devam ediyor ama öyle dayanılmayacak gibi değil hafif hafif vuruyor ve aynı anda kasılma... bi taraftan eşimin alarmı çalıp duruyor oda erteleyip duruyor son bi saattir. bi tuvalete gidip bakayım leke falan varmı derken, ayağa kalktım ve çamaşırımda yoğun bi ıslaklık hissettim. kontrol ettiğimde açık pembe su akıntı karışımı bişey geldiğini gördüm. Hemen lavaboya gittim baktım devamı gelmiyor, o an anladım bu su değil nişan denilen şeydi. bi ped koydum ve hiç paniklemeden eşimi kaldırdım. iyiki işe gitmemiş telefonu erteleyip durmuş diyorum kendi kendime :) bu arada hemen duşa girdim, sıcak bi duş aldım, kasılmaları az daha fazla ama şiddetli olmamakla birlikte devam ediyordu ve 5 dk. bir geliyordu.4 yaşındaki kızımı halasına bırakacaktık, onun için bi çantaya kıyafet pijama v. s. hazırladım ve sütünü ısıtıp kızımı uyandırdım. o sütünü içerken ben saçlarımı taradım, kuruttum, ayak tırnaklarımı eşime kestirdim, okuyacağım duaları okudum. sonra kızımı giydirdim ve kimlik, muayene kartı v. s. kontrol edip valizimizide alıp evden çıktık. önce arabayla 10-15 dk. süren görümcemin evine gidip kızımı bıraktık, ordan tekrar bi 15 dk. sonra hastaneye vardık. ben yolda okumaya hep devam ettim, kendim ve doğumu bekleyen tüm hamileler için. kasılmalar devam ama çok rahatsız edici değil yine. acil muayene ile doktorumun odasına girdik, ve doktor kontrolü sonrası 4 cm. açıklık daha önceki doğumuda epidural yaptığım için, ve doktorlada daha önce konuştuğum üzere tekrar epidural isteğimi belirttim. doktor tamam dedi ama, açılman hızlı ilerliyor zaten pek bişey kalmamış yinede sen bilirsin dedi. bende eğer kendi sancımla bekleyeceksek beklerim dedim, doktor suni sancı vermemiz gerektiğini şu aşamadan sonra oluşabilecek tehlikelerden bahsetti, bunun üzerine ben epidural isteğimi yineledim. sonra işlemlerim başlatıldı ve odamıza alındık. kan ve idrar alındı, epidural için bazı testler yapılacakmış onun içinde yaklaşık bi yarım saat bekledik odamızda. bu arada ben rahatça sancımı çekiyordum, eşimle şakalaşıyorduk tv. izliyorduk. derken ebe geldi ve açıklığı kontrol edelim dedi ve açıklık 7 cm epidural istiyormusun bak çok az kaldı istersen alma dedi. anlam veremediğim bişekilde sanki epidural engellenmek isteniyordu. önce doktorum sonra ebe... ilk doğumumdan suni sancının nasıl bişey olduğunu bildiğim için almak istediğimi ısrarla tekrarladım. test sonuçlarım geldi ve beni anestezi yapılmak üzere ameliyathaneye götürdüler. orada test tozu yapıldı ve herşey yolundaydı. o sırada suni sancı takıldı, suyum boşaltıldı v. s. sancıları daha yoğun hissetmeye başladığımda asıl doz yapılacaktı. veee sancılar vurmaya başladı, anestezi uzmanı geldi ve epidurali verdi. daha önceki doğumumda bıçak gibi sancıları kesen epidural etkilemiyordu sanki ben hala çok yoğun sancı çekiyordum. anestezi uzmanı 20. dk. bulabileceğini söyledi ama yok hala çok fena vuruyor sancılar.20. dk. sonra belimdeki sancıyı kesmişti ama özellikle sol kasık fena vuruyordu. yinede belimdekini kesmesi bile süperdi. yarım saat sonra son bi açıklık kontrolü ve 9-10 cm. hoop doğumhaneye. suni sancıyı kestiler sanırım o ara çünkü sancılar hafif vuruyordu yada epidural daha yoğun etki etti bilemiyorum gerisi çok kolay oldu. doğum anında alttan bişey hissetmedim tek yapmam söylendiğinde ıkınmamdı, bikaç ıkınma sonrası yaramaz kızım doğdu. yaramaz diyorum çünkü kordonu heryanına dolamış, bacakları, kafası :) doktor aslında ilk ıkınmada doğurabileceğimi ama kordonun biraz geciktirdiğini söyledi. dikişlerim atılırken ebe ve doktorla güle oynaya sohbet ediyorduk. yan taraftaki doğumhaneden bağırma sesleri geldikçe iyiki tekrar epidural almışım diyordum çünkü gerçekten nerdeyse hiç sancı çekmeden doğurdum. kızımı silip göğsüme koyup götürdüler ilk muayenesi ve aşısı için. benim işim bitince odama geçtim ve 10 dk. sonra mucizem geldi çok şükür. sabah 9 gibi evden çıkışımız,13.50 de kızımın doğumuyla mutlu sonla bitti... 24 mayıs kandil günü,3250 gr.50 cm. boyunda elif kızım kollarımdaydı artık. Normal yada sezeryan, doğumu bekleyen herkese güzel doğumlar diliyorum...

çok saol canım ya cevap verdiğin için özelden mesaj atamıorum msj hakkım henüz yokmuş valla benimde çok içime sinmedi ama evime yakın diye tercih ettim. artık dua etcem gündüz olsun doğumum diye en azından banu hanım girer. epüdral olmadınmı peki acaba anastezi uzmanları nasıl bi bilgin varmı. buarada zor da olsa bebeğine kavuşmuşsun Allah bebeişini sana bağışlasın. darısı başıma:) pelloshe Prensim Anneler

bizde anlatalım hikayemizi : )) 09 haziran ctesi sabahı 7.30 da hastaneye gittik işlemlerimizi yaptırdık odamıza gittik hemşire ve ebe geldi önlüğümü giydirdiler, damar yolumu açtılar serum verdiler ve saat 09.50 de ameliyathaneye götürmek üzere odadan aldılar ben sedyede eşim elimi tutarak yanımda ameliyathaneye geldik o kapıda kaldı beni içeri aldılar anestezi uzmanı geldi epidurali yaptı hiiiç anlamadım eli acayip hafifti : ))) sondayı epidurali takrtıktan sonra yaptılar ve ben hiiiö bişi hissetmedim sonra faruk bey geldi bu arada anestezi uzamnı ve diğer ekip sürekli benimle konuşuyorlar espriler gülüşler : )), ameliyata başladılar saat 10.10 du 10.23 te bebiştom ağlamaya başlamıştı hemen sarıp yanıma geirdiler sıcacıktı bembeyaz tatlı yumoş bişicik öptümm miss gibi kokuyordu kuzucum sonrası onu aldılar yıkadılar doktor kontrol etti falan bu arada da dikişlerim atılıyordu bebişimi odaya götürmüşler anane ve babanesi, halası karşılamış babası beni beklemiş kapıda saat 10.45 te bende odadaydım hiç bişi hissetmemiştim herşeyi duymuş ama hissetmemiştim, saat 16.30 da ilk ayağa kaldırlar sonra her 2 saatte bir kalktım ve yürüdüm eşimler ikinci kalkışımda gaz sorunumuz bitmişti üçüncü kalkışımda tuvaletimi bile yapmıştım doktorum muhteşemsin dedi : )) ilk ayağa kalkışımdan sonra emzirdim oğlumu ve birdaha hiç dırakmadı memeyi kuzuucummm ertesi gün de işlemler bitene kadar mecburen hastanedydik sonrası evimiz allahım herkese güzel hayırlı doğumlar nasip etsin şimdi mışıl mışıl uyuyor minik meleğim bu arada bana anlatılan epidural sezryan hikayelerini iyiki dinlememişim gayet güzeldi gayet kolaydı gönlüm hep normal doğum istedi ama rabbim böylesini yazmış korkulacak hiçbişey yok ama önemli iki faktör var kızlar biri doktorunuz diğeri anestezi uzamnının profesyonelliği!!!! ilk günü akşamından beri herşey gayet eskisi gibi... sanki hiç kesilmemişim dikilmemişim gibi bakalım yarın doktor kontrolüm var ne diycek doktorum? hayırlısı inş. öpüldünüzz anişler... minilya BOND GIRL 007 tek ayak

Sezeryan doğumda bu gaz çıkarma olayı nedir? bildiğimiz gaz mı, tuvalete gidip ıkınıyor musunuz? Merak ettim? utopya06

Merhabalar, 23 haziran cumartesi gunu esim evde yanliz kalma dedi ve beni annemlerin yazlik evine birakti, hava aksama doru cok bozuldu ve sogudu yagmur yagmaya basladi cok usudum orada. Aksam saat 9 gibi esim geldi eve gittik cok usudugum icin sicak bir banyo yaparsam usumem gecer diye dusundum. sicak suyu acip banyo kapisini kapattim ve iceriyi iyice isittim, sonra girdim iceri 1 saate yakin suyla oynadim dusun icinde. dustan cikincada uyudum hemen. gece 3.5 gibiydi ani bir bel agrisi ile uyandim, yagmurdan usuttugumu dusundum geri uyudum 4 de tekrar ufak bir bel agrisi ile uyandim, uykum kacti bel agrisina sicak su iyi gelir dedim bir daha banyoya girdim 15- 20 dakika suyun altinda oturdum. ciktim kurulanip tekrar yataga girdim, 4.5 -5 arasi bel sancilari 10 ar dkka ara ile vurmaya basladio zaman anladim bel agrisinin dogum sancisi oldugunu :)) 5-5.30 arasi sancilar 4 dkka da bir olmaya basladi ama dayanilmaz degildi esimi uyandirdim hadi gidiyoruz dedim neye ugradigini sasirdi adamcagiz, saat 6 da hastaneye varmistik beni hemen sanci odasinda nst ye bagladilar ama sancilar duzenli fakat cok az cikiyordu 35-40 gibi hemsire kiz cok az sanciniz var dedi ben ama daha yogun hissetmeye baslamistim sancilari, ebe geldi bu kadar duzenli sancilarin bu kadar az olmasi imkansiz diger nst cihazina baglayalim dedi ve o da nesi sanci 80-90 :))) ebe muayne edelim dedi ilk defa alttan muayne oldum hamilelikten beri doktorum hep sanci gelmeden muayneye karsiyim diyordu veee acilma 8 cm cikti :))) ne zaman basladi bu sancilar dedi 4.5 gibi dedim nasil yani 8 cm aciklik olana kadar duz duvara tirmaniyor insanlar dedi doktorumu aradilar saat 8 de doktorumuz geldi. muayne etti aciklik hala 8 cm dedi suyu patlatalim hemen baslar dogum dedi suni sanci verelim birde dedi. suyu patlatti, hemsire geldi suni sanci takmak icin Allah yuzume bakti damar yolu tikanti o esnada benim son sanci tavan yapti doktor bunu gorunce tamam suni ye gerek yok hazirlanin doguma basliyoruz dedi :)) Doktorum Allah razi olsun cok iyi motive etti hersey sana bagli dedi guzel ikinirsan 15 dkka da biter 45 dkkada surebilir dedi. sonrasi tam bir komedi idi doktorum bana hep kiziyordu dogum oncesi kurslara katilmadigim icin :) ikin simdi diyor ama ben ikinmanin nasil birsey oldugunu bilmedigim icin agzimi acip bagirmaya basladim doktor kafasini kaldirdi ne yapiyorsun dedi, ikiniyorum dedim bu nebicim ikinma diyor ne biliyim filmlerde hep boyle oluyor dedim, herkes gulmekten yerde bu arada benim sanci tavan yapmis durumda yerimde duramiyorum sanci gelince ikinilacakmis megerse ama benim srekli bir agrim oldugu icin sanci hangisi ayirt edemiyorum durmadan soyledikleri gibi abidik gubidik hareketler yapiyorum baktilar olmayacak nst yi bagladilar sancinin ne zaman geldigini kendileri soylediler nitekim butun bu samataya ragmen dogumhaneye girdikten 15 dkka sonra bebis cikti, hayatimda bu kadar haz duyup rahatladigim baska bir zaman yoktur bebege bakamadim bile rahatliktan aglamasini duydum sadece sonrasi acaip kolay zaten plesantayi cikardilar tek bir ikinma ile, ben onu cok merak ediyordum, bakabilirmiyim nasil bisey bu plesantta dedigimi hatirliyorum :) dikislerin atildigini hissetmedim bile, sonrasi mutlu sooonnn... İste hersey 5 saatin icinde boyle oldu bitti :)) ama kesinlikle sunu soyleyebilirim ki doktorum ve ebelerde ayninseyi soylediler bilmeden aldigim o sicak duslarin acaip faydasi oldu kesinlikle :)) simdi bebisimiz iyi cok sukur emmeyede basladi ufak ufak :)) 24.06.2012 saat 09:44 de 3381 gram mini minnacik bi bebisimiz var artik :)) 2

kızlar gelelim doğum hikayeme 23 mayıs çarşamba günü doktorda kontrolümüz vardı gittik nstye girdik hiçbirşey yoktu normal istediğim için doktorum 3 hazirana kadar bekleriz olmazsa alırız demişti bende doktoruma bu gece doğurucam ayşe hanım hazırlıklı olun dedim benimle dalga geçti neyse eve geldik akşam ara ara alt tarafıma adet sancısına benzer sancı giriyodu gece uyuduk saat üç gibi yatakta sızıntı şeklinde çiş kaçırıyomuş gibi su geliyodu ayağa kalkmamla boşalması bir oldu beyaz bir suydu eşimi kaldırdım sakince anneme gösterdim suyun dedi doktorumu aradım hazırlan hastaneye yatışını yap dedi banyomu yaptım abdestimi aldım kandil günü olduğu için ayrıca mutluydum üstümü giydim makyajımı yaptım hastanenin yolunu tuttuk çok sakindim gece boyunca nst ile takip ettiler bebişimin kalp atışları çok iyiydi 1 cm açılmam vardı sabaha doğru 2 cm oldu çok yavaş ilerliyordu sonra pilates topu getirdiler üstünde yaklaşık yarım saat zıpladım çok iyi geldi hem sancılarımı azalttı hemde açılmayı hızlandırdı, bundan sonra işte sancılar başlayacaktı suni sancıyı taktılar saat 10da, 2 saatte kasılmalar 15dk bir gelmeye başladı ve en son 2 saniyeye inince doktorum morfin yaptırdı sarhoş gibi oldum ağrıları hissediyorum bağrıyorum ama umursamıyorum çok değişik bir duygu anlatılmaz sonrasında kustum gelip tekrar açılmama baktılar ebeler bile inanamadı 2 saatte 10cm olmuştu doğumhaneye aldılar ayaklarımı bağladılar başıma 1 anestezist geldi doktorum beni çok güzel motive etti sancı geldiğinde derin nefes alıp ağzımdan ve burnumdan çıkmayacak şekilde ıkınmamı söyledi dediği şekilde 3 defa ıkındım 4. ıkınmada bebeğin başı çıktı o sırada anestezist beni bayılttı ne omuz çıkışını ne kesiyi ne dikişi ne de plesantayı çıkarışını hiçbirşeyi görmedim uyudum kalktığımda hepsi beni tebrik etti tabi ben şok bu kadar kolaymıydı dedim doğumhanedeki ebe gençti benim makyajımı yaptı üstümü giydirdi doğumhaneye girmemle çıkmam bir oldu alttan 3 dikiş attılar çok şükür kızım sağlıklıydı. ama doğum yaparken gıkım bile çıkmadı eşim sesimi duymamak için odaya geçmiş tam 7 tane yasin okuyacaktım birini okudum ki hemşire geldi müjdeli haberi verdi şok oldum dedi annemler doğumhanenin kapısında beklerken sesimi duymayınca panik olmuşlar bana bişey olduğunu zannetmişler içeriye girmeye falan kalkmışlar o derece yani ama doktorum mükemmel kızlar verdiğim her kuruş helal hoş olsun herkese öneriyorum kendisini şimdi. Op. dr. ayşe büyüköğüt muayenehane vatan cad. aksarayda. Allah sizlerede böyle kolay ve güzel doğumlar nasip etsin. kızım şimdi yıkandı mışıl mışıl uyuyo kandil hediyemiz oldu bizim.

Evet sonlardaydik bizde bdt miz 25 hazirandi, 39+6 da geldi bir gun oncesinde. Pazartesi yani bugun doktorumuzla son kontrolumuz vardi zaten sali ya dogmazsa sunni ile dogurtacakti bende hep dua ettim Allah im suni ye kalmadan kendi kendine gelsin diye. Ama cok fazla sanci cekmesemde hep dua ettim, sizler icinde kolayliklar versin diye :)) İsimlerinizi bilmedigim icin ve sona kalip sanci bekliyenleri az cok nickleri ile bildigim icim ve sesli dua eden biri oldugum icin " Allah im olipps'ede yardim et" diyorum esim yanimda cins cins bakiyor :)) ne diyorsun sen diye :)) ama aklima gelen herkes icin nicki ile dua ettim :)) insallah hepiniz kolayca dogum yaparsiniz, ama kesinlikle sicak dusun cok faydasi var, gerek yok kuvet falan doldurup oturmaya zaten bizim evde kuvette yok ayakta yikanincada rahatliyor insan. 2

jelibons ve truth88 kısmet olursa bende sincan lokman hekimde doğurcam 35 haftalık hamileyim memnun kalmadınızmı korkularım var benim doktorum banu hanım yardımcı olursanız sevinirim

ınanmıorum artık dogum hıkayelerı baslıgıda acılmış zaman öyle bı gecmıs kı bewıched cnm hıkayenı okurken duygulandım cok guzelkı normal dogum yapmıssın ve nişanın gelmış ıns dedım ıcımden benımde o nısan gelır cunku cok korkuorum nışan gelmesse vss vss deyıp dusunup duruyorum dogumumda yaklastı sancılarım var fakat senın dedıgın sancılar mı bılemıorum korku endıse vss suan duygular karısık umarım bende normal dogum yaparım hıkayemıde sızlerle paylsrım dusduru

Mesaj tekrarı...

seni çok iyi anlıyorum. suni sancı feci bişi anlatılmaz. bende aglaya aglaya bagırarak cektım sancımı hep. ama normal dogumdu benim. kac kez çatı muayenesı yaptılar hatrlamıyorum o kadar canım yandıkı. logusalık huznune gelınce bende yasadım o sendromu. sureklı aglıyodum bebek de durmayınca daha kotu oluyodum şimdi yavas yavas alısıyosun duzelıyo. sanada kolay gelsın hepımıze :) S

21.06.2012 de gece saat 03.15 de wc için kalktım ve nişanım geldi hemen doğum olmayacağını bildiğim için panik yapmadım eşime söyledim hastaneye gidelim dedi bende emin olamadım çok hafif sancım vardı hastaneye telefon ettim ve gelmemi söylediler gittik nst ye bağlandım ufak sancılar çıktı alttan kontrol etti açılmam yoktu eve geri döndük. ertesi gün yine aynı saatte sancılarım başlamıştı bu sefer eşime söylemedim sıklaşmasını bekledim saat 5 e kadar oturdum 5 dk bi giren sancılarım vardı adet sancısı gibi belden kasıklara doğru ama dayanılmayacak kadar çok değil tekrar hastaneye gittik nst ye bağlandım 60 ı bulan sancılar çıktı tekrar alttan kontrol ve 2 3 cm açılma doktor yatış verdi bizde son kez eve gelmek istedik kahvaltımızı yaptık son işlerimizi halledip saat 09.30 da tekrar hastaneye gittik doktorum izinliydi başka bi doktor önermişti onada kontrol olayım dedim tekrar alttan kontrol etti bana baktı ve sen çok iyisin yatış yapmayalım evine git güç topla uyu yemek ye dinlen sancıların iyice artsın anne diye bağırana kadar gelme dedibebek kanala yerleşmişti ve çatım müsaitti doktor kesinlikle normal doğum yapmalısın çatın çok müsait kolay doğum yaparsın dedi. evimize geldik akşam saat 21.30 a kadar evde sancımı çektim pilates topunun üzerinde zıpladım duşuma girdim yemeğimi yedim vs.. yatışım yapıldı doktor geldi kontrol etti açılmam 4 cm o kadar saat sadece 1 cm daha açılmam olmuş sabaha anca doğurursun dedi benim sancılarım çoğalmıştı artık dayanamıyordum 100 e vuran sancılar çıkıyordu ama açılmam çok yavaş ilerliyordusancılarıma rağmen sesimi çıkarmıyor dişimi sıkıyordum ayakta dolaşıyordum yürümek iyi geliyordu. ara ara nst ye bağlıyorlar yatakta beklemek çok daha zor geliyordu. saat gece 2 oldu doktor geldi tekrar muayene ve 6 cm açılma sonra suyumu patlattı sancılarımın daha da artacağını söyledi ve benim dayanılmaz sancılarım asıl şimdi başlamıştı sesim hastaneyi inletiyordu kendimden geçmiştim 1 saat sonra kolumdan bi iğne yaptı ve ıkınma hissimin geleceğini artık bağırmamam gerektiğini gücümü kaybedeceğimi söyledi o iğne neyin nesiydi öyle vurduğu an vücudum titremeye başladı ellerim uyuştu ve sanki büyük tuvaletim gelmiş gibi hissediyordum bağırdım beni tuvalete götürün çabuk altıma yapacağım diye annem kaldırdı tuvalete gittim bişey yok doktor hemen yatmamı söyledi tekrar yatağa geçtim artık bağırmıyordum çünkü sonum sezeryan olsaydı çok üzülürdüm saatlerce acı çekmiştim artık sona yaklaşıyordum gözüm kararıyordu kendimden geçmiştim annem sürekli dua ediyordu bi kayınvalidem bi annem belimi ovuyordu. saat ilerlemişti 4 gibi artık bayılacağım sandım yalvarıyordum ne olur beni kurtarın ben ölüyorum diye başımda konuşuyorlar ama ben hiç bişey duymuyorum anneme falan baya bağırmışım susun kesin sesinizi ben ölüyorum siz anlamıyorsunuz diyeeşim zaten sesime hiç dayanamıyordu durmadan dışarı çıkıyordu annem ağlıyordu kayınvalidem moral vermeye çalışıyordu durmadan yüzümü ıslatıp su içiriyordu kabus gibiydi. son kez doktor geldi ve yatakta bacaklarımı kendime doğru çekip yavaş yavaş ıkınmamı ve doğru nefes almamı söyledi. kendini kasma bebeğin kafası geri kaçar çok az kaldı dedi ve son kez bebeğin kalp atışlarını dinlemek için nst ye bağladı bebeğimin kalp atışları düşmüştü artık kafası ve saçları görünüyordu beni hemen doğumhaneye aldılar. çatalda bacaklarımı uzatmadım kendime doğru çektim çenemi göğsüme yaslayıp uzun uzun ıkındım çok güzel ıkınıyorsun hadi bi daha bi daha derken 3. ıkınmamda oğlumun başı çıkmıştı resmen ölüp yeniden dirilmiştim gözüm açılmıştı ve inanılmaz rahatlamıştım anlatılmaz yaşanır. oğlumu aldılar hemen temzilediler giydirdiler ve yanağıma koydular gözyaşlarımı tutamıyordum saatlerce acı sancı çektim ama onu görünce hepsi geride kalmıştı sağlıklıydı sağ salim doğmuştu bende onunla yeniden doğdumoğlumu odaya götürdüler doktor bi taraftan benimle konuşmaya başladı bi taraftan karnıma bastırıp içimi temizliyordu karnım bomboş kalmıştı sonra dikişlerimi attı çatın çok müsaitti gerçekten doğumun kolay oldu dedi ve doğum çok kolaydı ama sancılar beni mahvetmişti ama oğluma değerdi. doğumhaneden gülerek çıkmıştım eşim bekliyordu kapıda korkmuş ben oğlumdan 10 dk sonra falan anca çıktım. sonuç pazar sabahı 04.35 de ezandan sonra oğlum gözlerini dünya ya açmıştıAllah ım isteyen herkese nasip etsin onun hala bana ait olduğuna inanamıyorum harika bi duygu herkes tatmalı.24 saat sancı çektim şimdi hepsi geride kaldı 2

herkese merhaba :) haziran annesi olmayı beklerken aceleci oğluşum sayesinde mayıs annesi oldum bende geleim doğum hikayeme; 18 mayıs günü acayip huzursuzdum hatta topikte konuşurken huzursuz olduğumdan ve ağrıum olduğundan bahsedip oğluşum gelmez inşallah daha erken demiştim. çantam bile hazır değildi. o akşam bir korkuyla kaltım çantamı yerleştirdim ne olur ne olmaz diye. gece saat 23.30 civarında ilk kez eşime beni hastaneye götür dedim çünkü ağrıya dayanamıyordum. hastaneye gittiğimde hemen nst ye bağladılar ve bu gece burda kalın yarın durumunuza bakalım dediler. 19 mayıs günü sabah gayet iyiyken öğleden sonra sancılarım başladı. kendi doktorum şehir dışında olduğu için diğer kadın doğum uzmanı muayene etti ve 2 cm açıklığın var doğum her an olabilir oyüzden bu gece de misafirimizsin dedi. yarın durumuna bakarız dedi. iyiki o gün beni çıkartmamış çünkü gece oğluşum kordonuna bası yapmaya başladı ve kalp atışları düşmeye başladı. evde olsam bunu asla fark edemezdim. doktor o gece bütün doğum ekibini topladı heran doğuma alabiliriz seni dedi. bir iki saat sonra oğlum sakinleşti ve kordona bası yapmaktan vazgeçti ama doktor sabaha kadar her 10 dk da bir gelip kontrol etti neyse ki herşey normale döndü. pazar günü açılmam hala 2 cmdi ve nst ye göre sancılarım vardı ama ben sancı hissetmiyordum . öğleden sonra kendi doktorum geldi ve beni muayene etti. ben çıkmayı beklerken ultrasonda kordonun bebeğin başının hemen yanında olduğunu ve bu durumun riskli olduğunu ve beni taburcu edemeyeceğini söyledi. sonra esas bomba patladı 'bebek daha fazla durmak istemiyor, başı kanala girmiş ve bası yapmaya başlamış, yarın doğuma alalım seni, istersen sabah sezeryana alaım istersen de suni sancı vererek normal doğumu deneyelim' dedi. bende suni sancı verin normal doğum istiyorum dedim ve böylece doğum serüvenim başladı. bu karar verildikten sonra başta eşim olmak üzere herkes panikledi, eksikleri tamamlamak için sağa sola koşturmaya başladı bense bütün bu hengameyi garip bir sakinlikle izliyordum. geceyi sorunsuz geçirdim ve 21 mayıs sabahı saat 6 da suni sancı vermeye başladılar. saat 9 gibi doktorum geldi açılmamı kontrol etti hala 2 cmdi. saat 15 olduğunda 2. şişe suni sancı verilmesine venst de sancım çıkmasına rağman ben ne sancı hissediyordum ne de açılmam vardı. bunun üzerine (9 saat sonra) doktorum "bir 9 saat daha beklesek farklı bişey olmayacak bu saate kadar açılman olması lazımdı, oyüzden sezeryana alalım, bebeği de daha fazla strse sokmayalım" dedi. bundan sonra herşey çok kadar hızlı gelişti. hemen anestezi uzmanı geldi ve epidural için katateri taktı bu arada ben soruları ardı ardına sıraladım."hissetcekmiyim, başım ağrıyacak mı vs. ve 15.30 civarında beni sedyeye aldılar ve o an kopma anı oldu başta eşim olmak üzere herkes ağlamaya başladı bense gülerek "bir gidiyorum iki gelcem, çıktığım da sizi kapıda görmezsem fena yaparım" gibi geyikler yapıyordum 15.40ta ameliyathaneye girdim operasyon başladığı andan itibaren anestezi uzmanı ve doktorum beni rahatlatmak için ellerinden geleni yaptılar. ve 15.58 de oğlumun ilk ağlamasını duydum operasyon devam ederken benim gözüm de oğlumun üstündeydi. çocuk doktoru kontrolunu yapıyordu. daha sonra hemşire annesi oğlunla tanış bakalım diyerek yanıma getirdi ve o an oğluma aşık oldum bir taraftan da başka bir hemşire her anı videoya alıyordu sonra oğluşumu aşağıya götürdüler ve ben doktora ben ne zaman gitcem, bitmedi hala gibi sorular yöneltmeye başaldım ki kendisi her soruma sabırla cevap verdi herşey bittikten sonra eşim beni ameliyathanenin kapısında bekliyordu ve ilk sözü "aynı sen" oldu 21 mayıs 2012 pazartesi günü saat 15.58 de 3000 gr ve 48 cm olarak dünyaya geldi meleğim işte benim doğum hikayem de böyle. biraz uzun oldu ama meleğim uyurken hazır fırsat bulmuşken her detayı yazmak istedim Allah hepinize sağlıkla bebişlerinizi kucağınıza almayı nasip etsin inşallah

oğluşum uyumuşken hikayemizi anlatalım... Beklenen doğum tarihimde 40+0 da sabahtan hafif hafif adet sancısı gb sancılarım vardı Bir gün öncesi ise gece bebişim acayip hareketliydi Ben pek sancıları takmadım çünkü son zamanlarda hep vardı :) Eşimle alışverişe falan gittik ara ara beni yoklayan sancılar devam ediyordu Doktorum da 40+2 de çağırmıştı beni Bebek çok yukardaydı gelmeye pek niyeti yok demişti Sancılar saatte bire derken bir baktım 14.00 da 5 dk bire düştü ama hala ihtimal vermiyordum çünkü dayanılmayacak bir ağrı değildi Yaklaşık 1 dk sürüp geçiyordu doğum sancısı bele vuracak demişti dr ama belime de vurmuyordu saat 17.00 kadar böyle sürdü sonra sancılar 3 dk bire düştü hastaneyi aradık durumu söyledik tabi pazar olduğu için başka bi doktor vardı Kendi doktorum yoktu neyse ebeler beni karşıladılar nst ye bağladılar ama beni yürüyerek rahat bi şekilde gördükleri için hiç oralı olmadılar nst de sancılar 90 lara 100 vuruyordu Senin baya baya sancın varmış doğum başlamış dediler Doktor ebe hepsi başıma toplandı Çatı kontrolünü orda oldum emin olmak için 2 kere yaptı Baya canım yandı 5 cm açılmam olduğu söylendi O ara kendi aralarında konuşmalardan ters bir durum olduğunu anlamıştık ama Ne olduğunu anlayamıyorduk Eşim ve annem başımda sürekli dua ederlerken Ekranda bebeğin kalp atışlarının 150 lerden bi anda 80&#8211;90 düştüğünü hatta bir ara hiç Ölçmediğini gördük benim tansiyonum da 7&#8211;5 düşmüştü Ne olduğunu sorduğumuzda bebeğin ya kordonu doladığını ya da kakasını yaptığını söylediler Acil sezaryene alınacaktım O kadar açılma olmuştu ve ben normal doğum istiyordum Riske atamayız dediler halada bebek yukardaydı İnmemiş olması normal doğumu bu durumda kaldıramaz dedi veee sezaryen için ameliyathaneye götürüldüm Şaşkındım korkuyordum tarif edilemez duygular içindeydim Belimden iğne çok zor yapıldı Dördüncü denemede takabildiler bir bacaklarımda anda elektrik çarptı gb bir his oldu lamanı uyuştuktan sonra yaptılar hiçbir şey hissetmedim oğluşumun ağlama sesini duydum Doktorun dediği gb kakasını yapmış Temizlediler yanıma getirdiler Mosmordu kiraz dudaklıydı Ağladım öptüm kokladım Sonra beni uyutmuşlar Odaya getirmişler hemşireler geceliğimi giyindirmiş Hiç birini hatırlamıyorum Kendime geldiğimde inanılmaz üşüyordum Üzerime iki pike örtüler odaya geldiğim andan itibaren bebeğimi verin bana demişim hep annem kaç kere bebeği veriyoruz tutamazsın diye geri alıyoruz Tekrar tekrar istiyorsun diyor hiç hatırlamıyorum 6 saat sonra yürüttüler Sonrada ben hep yürüdüm Ne kadar ayağa kalkarsan o kadar çabuk iyi olursun dediler Maşallah ben hep ayaktaydım Evde de hiç yatmadım hiç ağrım olmadı Yalnız ilk dklarda belden yapılan iğne bana alerji yaptı Kaşın kaşın öldüm onun için 2 kere iğne yaptılar Sonrasında ise şiddetli baş ağrısı çektim Spinal sezeryanda bazı bünyelerde baş ağrısı yapıyormuş Tam 1 hafta sürdü nescafe ve bitter çikolata yememi söyledi Doktorum anında kesildi ağrı falan kalmadı Buarada ertesi gün tekrar çoçuk doktoru muayene etti oğlumu Kakasını yuttuysa enfeksiyon kapmış olabilirdi öyleyse kuvezde kalıcaktı Çok şükür enfeksiyon çıkmadı Ama doktorumuz yüzde 80 ölü bebek bekliyordum ben dedi Allahıma şükürler olsun paşam sağlıklı çok üzldüm çok ağladım Ama rabbim yüzümüze güldü Herkese sağlıklı doğumlar diliyorum minilya BOND GIRL 007 tek ayak

uzun bir süreç olmuş, ama ilk sancılarını oldukça rahat ve soğukkanlılıkla geçirmişsin. öyle ya da böyle sağlıkla bebeğine kavuştun ya darısı başıma:))Allah bebeğine sağlık, sana da süt versin:)) 2

selam kızlar. şu hikayeyi yazdığım günleri hayal ediyordum şimdi çok mutluyum geçen yıl 18 haziran günü bizim kına gecemizdi eşimle o günü konuştuk yatarken nasıl heyecanlı olduğumuzu falan anlattık gülüştük. sonra uyumuşuz gece saat 2.30 gibi ben hafif bir bel sancısı ile uyandım. kalktım yataktan bir ıslaklık ama su desem su için az akıntı için fazla. anlamadım ne olduğunu tuvalete gittim iç çamaşırımı değiştirdim yine uyudum 15 dk sonra yine aynı şeyler. baktım iç çamaşırı değiştirmeyle baş edemiyorum bir de acaba su mu ki diye düşünmeye başladım sancı da daha şiddetliydi. giydim hasta bezimi ohh mis gibi ak artık istediğin gibi dedim 40+2 olduğum için artık bekliyordum gittim hurmamı yedim açılmaya yardım eder diye sonra doğum dualarını okudum bu arada sancılar 6 dk da bir geliyordu düzenli olarak. annemin yanına gittim anne ben doğuruyorum dedim o daha erken dedi kaç haftalık doğurmamı bekliyordu bilmiyorum artık eşimin yanına gittim dedim kalk suyum geldi sancım geliyor paşam rüya görüyormuş tahsildar mısın diyor bana. dedim ne saçmalıyorsun kalk doğuruyom anlamadı bide sinirlendi onun sorduğu soruya cevap vermiyorum ya neyse ayıldı algıladı sonunda kalktı. o arada annem de kalktı. bu arada sancılar şiddetlenmeye başlamıştı. ben rahatlayım diye sıcak duşa girdim acaip rahatlatıyor ağrılar azaldı biraz. sonra hazırlandım giyindim baktım annem ütüye başlamış anne napıyosun dedim erkenden gitmeyelim hastaneye dedi ben daha önceden ona hastaneye erkenden gidip saatlerce tek başıma sancı odasında yatmak istemiyorum demiştim ondan oyalanıyormuş. anne 4 dk da bir sancım geliyor gitmemiz gerek dedim annem panik yapıp acele ettiğimi düşündü. neyse zor zar çıktık evden ki 2-3 saat daha dursalar evde doğum yapıcakmışım. hastaneye vardığımızda saat 5.30du 3 dk da bir geliyordu sancı. korktuğum için o zamana kadar alttan muayene olmamıştım hep kaçmıştım baktım artık kaçış yok ebe baktı 6 cm açıklığın var dedi. nst ye bağladılar ben suni sancı vermeyin diye yalvarıyordum çünkü kendi sancılarıma zor dayanıyordum. ebe gerek yok zaten senin sancın iyi dedi oh çok şükür dedim. sancılar sıklaştı iyice doktorumu aradılar şansıma onun da toplantısı varmış hastanedeymiş zaten geldi hemen o da baktı 8 cm olmuş çabuk açılıyorsun iyi dedi. ama sancı geldiği zaman çok zorlanıyordum normalde de canım tatlıdır benim zaten.7.30 gibi tekrar baktılar tam açık dedi doktorum doğumhaneye aldılar beni ama ben artık sezeryana al beni diye yalvarıyordum doktora o da ne saçmalıyorsun doğurcan 5 dk ya dedi. anlattılar sancı geldiğinde şöyle ıkıncan hiç kesmeden sürekli ıkın dedi. o ara şiddetli sancı geldi ıkın dedi ıkındım hadi 1-2 kez daha ıkınsan çıkıcak çok güzel ıkınıyorsun aferin sana falan dedi ben gaza geldim tabi sonra tekrar sancı geldi ıkındım doktor sürekli kesme devam et devam et diyordu sonra oğluşumu gördüm fırça gibi saçı vardı ağlıyordu. saat 7.45ti. ben hala doktora biraz dinleneyim diye yalvarıyordum o da kanaman var kesi yerini hemen dikmem gerek dedi. sonra bebeğimi getirdiler o arada dikişlerim atıldı. gözlerini yarım açmış bana bakmaya çalışıyor gibiydi çok güzel bir duyguydu. sonra beni giydirdiler bebek kucağımda tekerlekli sandalyeyle beni odaya götürdüler baktım eşimin gözleri dolmuş annem ağlıyordu. çok şükür kısa süren normal bir doğum oldu. çok güzel bir duygu Allah tüm isteyenlere nasip etsin inş. 2

kızlar mayıs annesi oldum ben. buraya da çok şey paylaştığım için mayıs anneleri forumunda anlattığım hikayeyi buraya da alıyorum. umarım herkes sağlıklı bi şekilde kavuşur yavrusuna. 21 mayıs 2012 saat 13:56'da normal doğumla dünyaya geldi Ada. bir gece önce arkadaşlardaydık, yeni evlenmişler beyaz koltuklar falan. kızım dedim bu gece sakin ol da temiz evi kirletmeden gidelim. hafif sancılarım vardı tabi son haftalarda olduğu gibi ama doğum sancısı gibi değildi. geyik yapıyoduk artık burdan hastaneye gideriz diye. eve geç geldik, uyurken regl agrısı gibi sancılar başladı, her uyandığımda karnım sancıyodu ama uykumu bölmedi. sabaha kadar idare ettim. 5.15te tuvalete kalktım ve bi gördüm ki çok hafif kanlı beyaz bi akıntı var, sanki adetin ilk başladığı günkü gibi. kocamı uyandırdım dedim böyle böyle. bi bebeğin hareketlerini takip edelim de doktoru arayalım şimdi tel. de sorar belki bebek hareket ediyo mu diye. yarım saat bekledik ama o sürede hiç hareket etmedi kızım. bi de midem bozulmuş ki her geğirdiğimde ağzımda acayip bi tat. bebek hareket etmeyince o da zaten beni endişelendirdi acaba kalbşi durdu da beni mi zehirliyoyu bile düşündüm. hemen doktoru aradık, midemi söylemeyi unuttum, duş alayım mı diye sormayı unuttum sadece kanlı akıntıdan, geceki sancılardan bi de bebeğin hareket etmediğinden bahsettim. hemen hastaneye geç dedi. hastaneye vardığımızda saat oldu 6.15 falan. nöbetçi ebe açıklığı kontrol etti, normal mi istiyosun dedi her şey yolunda giderse evet dedim. 1 cm açıklık var ama bebeğin başı hala yukarda normal olabilmesi için başının daha aşağı inmesi lazım dedi ve doktor gelene kadar nst'ye bağladı sancıların düzenini ve şiddetini uzun bi süre takip edelim dedi. sancılar hafif ve düzenliydi. 1 saat sonra tekrar kontrol etti 2 cm olmuştu ama baş hala yukardaydı. doktor geldiğinde sancıların gayet iyi bugün doğurursun dedi, baş aşağı inmezse de sezeryana alırız dedi. o andan sonra açıklık 4 cm olana kadar sancılar öyle bi şiddetlendi ki anlatamam. bebeğin başı aşağı inebilsin diye yürüttüler ve ara ara gelen her sancıda sanki karnımın içini oyuyolar gibiydi. epidural istedikçe henüz değil, 4 cm olmalı ki bebek baskı yapabilsin sonrasında, şimdi verirsek rahatlarsın bebek aşağı baskı yapmaz dediler. saati hatırlamıyorum ama aşağı yukarı 11 gibi açıklık 4 cm olmuş ve bebek biraz aşağı inmiş dediler ve epidural taktılar. 15 dk sonra etkisini gösterir ama ancak %50 etki edeek yoksa ıkınmayı zorlaştırır dedi. ama 15 dk sonra bile ağrıda gram azalma olmadı ve kadın şaşırdı. ilk hastamsın dedi hiç etki etmeyen. bi doz daha yaptı ki bu doz sınırmış ama sonrasında sancılar geldiğinde hissetsem de rahatça yürüyebiliyor ve dayanabiliyordum. espri falan da yapıyodum. bu arada tüm sancıları odamda çektim ve ailem yanımdaydı, kontrol için doumhaneye alıyolardı. epidural sonrası o kadar hızlı geçti ki, ilk kontrolde bebek baya aşağı inmiş ve baya baskı yapıyo dediler bunu da sancı geldiğinde ellerini vajinaya sokarak takip ediyolardı o anlar dayanılmaz acı çekiyıdum işte. hem sancı hem ebenin elini çevirmesi falan zordu. her kontrolde 1 cm 1 cm daha açıldı ve sonunda sancı yokken 8, sancı varken 9 cm açıklık ölçüldü ve bu andan sonra büyük tuvaletin gelmiş hissi veya makata baskı hissedene kadar kontrol etmiyoruz bu his geldiğinde de bize haber ver deidler. ilk hissettiğimde gittik doğumhaneye biraz ıkındırdılar bebek baya yol alıyo dediler ama ben ıkınmayı uzun süre devam ettiremediğim için biraz daha bekleyelim dediler. bu his gittikçe şiddetlendi ve tekrar kontrole girdiğimde resmen doğumu başlattı ebeler. tek derin nefeste mümkün olabildiğinde uzun süre tutarark ıkındım. kızım hızlıca yol aldı ve hemen doktoru aradılar. doktor geldiğinde harika ıkınıyosun dedi. her sancı geldiğinde ıkındım ve ben ıkınırken ebe baskı yaptı karnıma, o anlar resmen patlayacakmışım ve bütün parçalarım odaya dağılacakmış gibi hissettim. doktor geldikten sonraki iki ıkınmada çok yorgun düştüm, doktor bu ıkınmada doğuruyoruz artık dedi ve eline makası aldığını gördüm dedim kesecek beni. allaha dua edip çok derşin bi nefes aldım ve öyle bi ıkındım ki, kızımın yağ gibi aktığını hissettim ve o an benim için hem rahatlama, hem mucize hem şükür anıydı. 1 saat boyunca susturamadılar beni, ve o andan beri de hala şükrediyorum allaha her şey için. kızımı hemen temizleyip yanağıma getirdiler iç çeke çeke kokladım onu öptüm yumuşacık yanaklarını. dikiş kısmında acıları hissettim baya iğne yapılmasına rağmen çünkü doktorum acımasız dkişler attı 4 taneymiş. dikişlerden sorna plasenta da çıktı rahatça. tampon falan takıldı, genital bölgede bi benim vardı onu bile aldılar, estetiği de aradan çıkarmış olduk :)sonra kızımı getirin bana diye yalvardım, aşıları yapılıyo dediler. senden önce odaya gitsinmi dediler gitsin dedim, herkes görsün kızımı. benim pijalamarımı giydirdiler, sandlayeye oturttular ve çıktığımda herkes beni bekliyodu elinde kamerayla ve ben ağlıyorum. doktor geldikten sonraki her ıkınmam ve her inlememi duymuşlar, annem taklidimi yapıyo evde anne sus hatırlatma diyorum, çok zordu ıkınma kısmı. odaya girdim, kızım gelmiş yatağında yatıyo, babası başında. önce babasıyla öpüştük birbrimize sarılıp. çok güzel kızımız var diyo gülerek, çok tatlı biblo gibi diyo ben ağlıyorum. kıvırcık ama diyorum :) ben çok sarışınım, babası kumral ve ikimiz de kıvırcığız nasıl olacak diye çok merak ediyoduk :) ebe başın ilk gördüğünde koyu saçlı dediğinde şaşırmıştım, doğduğunda kıvırcık buuuuu diyip sevdiler onu hakkaten kıvırcıktı. şimdi ise kıvırcık değil ve rengi gittikçe açılıyo aralarda sarılarını görüyoruz. gözleri mavi. ikimizin teni de beyaz ama kızımız sanki buğday gibi. ben doğurmasam benim değil derim :) çektiğim her şeye ama her şeye öyle bi değiyo ki. hala şükrediyorum. sürekli onu seyrediyorum ve doyamıyorum. boynunu kokluyorum. yanağını öpüyorum. kucağımda uyutuyorum. herkes ama herkes bu duyguyu doyasıya yaşasın ve sağ salim kuzusuna kavuşsun inşallah. 38+5'te 2840 olarak doğdu, boyunu ölçmediler ölçmüyorlarmış önemli de değil. hastaneden çıktığımızda sadece 40 gram vermişti ki emme problemi yaşadık biraz. dün akşama doğru çözdük bu sıkıntıyı, küçük olduğu çin memeyi tutturamıyodum mamayla beslemek zorunda kaldık biraz. öyle işte. o hala benim mi inanamıyorum allahım hayattaki en ama en güzel şey, daha ötesi yok. minilya BOND GIRL 007 tek ayak

Canim yaa... Allah anali babali büyütsün insallah... darisi artik bana :) yalniz hurma ne etkisi yapiyor, neye iyi geliyor anlamadim ben yaa :/ anlatabilirmisin acaba? oksitosin ne bilmiyorum da :/ 88prenses22 İlk hedef:93🎉2. Hedef:87 Anneler

Allah anali babali buyutsun Ilk defa kahkaha ile okudum bir dogum hikayesini Alemsin ya Ne guzel hizli gecmis :)) C

arkadaşlar bu topiğimizde sohbet etmeyelim sadece doğum hikayelerini paylaşalım doğumu yapan arkadaşlarımız doğum tarihini kaçıncı haftasinda doğum yaptğnı normalmi sezeryanmı oldğunu doğumkilosunu ve boyunu doğumdan bir gün önceki belirtilerinden bebeğini kucağına alana kadar y aşadıklarını yazarsa sonraki günlerde biz bu bilgilerden yararlanabiliriz eğer bu topikte yorum vs yapmazsak iyi olur çünkü şöyle bir baktğmizdaa tüm doğum hikayelerini alt alta görüp hepsine birden göz gezdiririz yine kaynatacaklarımızı kendi topiğimizde yaparız ben böyle bir fikir sunuyorum geliştirmek isteyenler daha güzel bir fikri olanlar olursa değiştiririz topiğmizi hatta kız annesi olanlar pembe erkek annesi olanlar maviylede yazabilir ne bileyim işte artık yaratıcılğn sınırı yok sadece ilerde baktğmzda sadece kendi doğum hikayelerimizi alt alta görebilecğmiz bir topğmiz olsun ilk hikayemizi gelinceee sarıbeybi yapar artık 2012 haziran annelerinin ilk doğum yapan annesi olarak :) ALLAHIM HEPİMİZİN BEBEKLERİNİ NAZARDAN KORUSUN İNŞALLAH SAĞLIK SIHAT VERSİN B

Valla 2 surahi bitirmissimdir 1 surahide sekerli icecek. Dogumu kolaylastiri diye. Sancilar fenalasmadan kizarmis ekmek ile recelde getirdiler ama 2 dilim anca isirmistim Ay vermeseler mahvolurdum ki. Enerji ile kuvvet veriodu resmen.

Zypzyp cnm senin bebeiş ne yaptı etti temmuz bebeişi oldu... MAŞALLAH bak içerde durmuş ama boş durmamaış beslemiş kendini... sen türkiyedemisin? su fln vermişler doğum esnasında... GENEL Mİ OLDU ANESTEZİN? NEYSE CNM GÜLE GÜLE BÜYÜT BEBEĞİNİ... ALLAH İKİNİZEDE SAĞLIK SIHHAT VERSİN... S

Wayyy be en sona ben kaldım haziran annelerinde we cok sükür 06.07.2012 de kawustum yawruma.. Böylesine harika bişeyle karılaşmasam asla yasadıklarımı unutamazdım.. Öncelikle 40+5 de suni sancı için yatısım yapıldı.. Cok umutluydum ama tuhaftım. korku heycan mutluluk, anlatılması zor bi boşluk.. Hep kendi sancım suyum gelicek de gidicem diye hayal ettiğim hastane yollarını gayet hazır nazır bi şekilde annem kardesim esimle gidiyordum.. eşimin ailesi de 1 saat sonra geliceklerdi.. Hastaneye wardık doktor kontrolüne girdim son kez.. ağladım ağlıycaktım icimde bi boşluk.. doktorum sağıolsun cok güzel karsıladı beni we muaynede yine acıklık yoktu.. beni odaya gönderip yatısımı yaptılar. serum bağlandı saat 10 da.. biraz kendi sancılarım wardı ama yetmiyordu.. serum yarıyı gectiğinde ben hala siddetli sancılar cekmiyordum. o sıra arkadaslarım ailem hepsi sancı odasında gülüp eğleniyorduk resmen.. arkadaslarım gitti saat 4 oldugunda doktorum kontrole geldi we hiç açılma yok dedi sonra rahim ağzıma bi hap yerleştirdi. tabii bende yine bişey yok. sonra ebe geldi dedi bi tane plastik bişey warmıs rahim açılmasını hızlandırıyomus eger kabul ederseniz doktorunuzla görüşün ondan yerleştiricek. eşim doktorun yanına indi fiyatı 100 lirayymıs. 1 saatte acıladabilir hiç açılmayadabilir demiş. bizde kabul ettik. doğumhaneye indirdiler, catalda doktoru beklemeye basladım. o sırada yandaki odadaki kadın doğum yapıyodu. Allahım o kadar zorlanıyoduki resmen ödüm patladı. tek basıma doğumhanede beklemekte sarstı beni basladım ağlamaya.. kadın öle zor ıkınıyoduki en son sustu we bi meleğin sesini duydm. resmen yaşadım o anı orda.. kadına nasıl sewindim.. doktorum geldi wajinama bişey söktü we ilacı yerleştirdi.. kelebeğe benzeyen plastik bişeydi. ama anamı ağlattı, öyla canım yandıkii sessizce gözlerimden yaslar bosaldı.. doktorum öyle sewecendiki hep bana moral we destek werdi.. sonra odaya cıktım herkes beni bekliyodu.. neyse saat 4-5-6 derken işte benim asıl sancılarım o zaman basladı. Allhım o anı anlatamam.. yerleştirdiği ilaç, suni sancı we sürekli çatı muaynesi beni resmen öldürdü.. koridorda gezmemei söylediler. o sıra yan odadaki kadınlar ciyak ciyak bağırıyodu.. benden sonra gelenler benden önce 10 cm olup aşağıya iniyodu. bense boş boş sancı cekiyodum we saat 6 da sadece 1 cm acılmam wardı.. artık bayılacak oldugumu düşündüm, sancılar cok siddetliydi. cok sık we cok uzun geliyodu. ağlamaktan gözlerim şişmişti. yanımdaki herkes kendini dısarı atıyodu. lawman yaptıkları icin bi taraftan da onunla ugrasıyodum.. bütün wucudm kıpkırmızı olup kabarmaya basladı. sürekli kasınıyodum.. en sonunda ebe geldi acılma warmı diye bakmya we haala 1 cmdi.. rahmin celik gibi kuwwetli bebek de inmemeiş cok zor bu saatten sonra dedi. ben hala bekleyebilirim diyodum i taraftan ağlarken... sonra eşim geldi herkesi cıkardı. doktorun onunla konustgunu, bebeği artık almaları gerektiğini, bana zarar werrdiğini we acılmamın olmayacagını sölemiş.. bunu gülcana söylemyemem sen konus ikna et bana haber werr hemen gelirim demiş.. o an bittim resmen. o kadar sancı cekerken bile sezeryana alın bei demedim cünkü cok korkuyodum. o an esime öyle bi korkuyorum demişimki gözlerindeki ifade bambaska bi hal almıstı.. bana hep destek oldu. benim icin sen önemlisin herseyden önce, bebek sana zarar wermeye baslamıs nolursun kabul et dedi. ama zaten o bütün kağıtları imzalamıs.. ben tamam der demez bütün hemşireler basıma üşüştü. tekrar damar yolu sonda ws. o sıra ben artık boğulur gibi ağlamaya basladım. hem bunların acısı hemde hala suni sancı cekmek cok fenaydı.. beni apar topar sedyeye yatırdılar. eşime bırakma beni diye inledim, annem de bi taraftan ağlıyo.. ameliyathaneye indik.. artık bende film kopmustu. kimse beni susturamıyordu.. o buz gibi ameliyathaneyi hiç unutmıycam.. beni çıplak bi şekilde yatırıp ellerimi ayaklarımı bağladılar.. ama ben 5 dk da 3 kere gelen sancılara artık dayanamıyordum.. genel anestezi olucaktım.. sancılar o kadar sidetliydiki nolur ayaklarımı çözün ayaklarımı karnıma cekmem lazım diye ağladım. çözdüler doktor gelene kadar we ben orda 10 dk hiç dinmeyen sancılar cektim ağlaya ağlaya.. doktorum geldiğinde nolur beni bayıltın diye yawarıyodum.. doktorum elimi tuttu hepsi gecicek geldim dedi. yanındaki kadın hadi iyi uykular dedi.. o an ne zaman bayılıcam acaba duygusu cok tuhaf bi his.. boğazıma bi ferahlık geldi we uyandıgımda beni odama cıkarıyolardı hayal meyal hatırlıyorum karnım boş bebeğim nerde dediğimi.. beni yatagıma koyarlarken ki acı hala aklımda.. hep anne karnım acıyo diye ağlamısım, birde eşim nerde diye.. esim beni görene kadar bebeğe hiç bakmamıs.. onun o büyük desteği we aşkı beni bi kere daha yüceltti.. bebeği göstermek istediklerinde hep simdi değil demişim hayal meyal hatırlıyorum.. gördüğümde ağlarım karnım acır diye.. ama sonra görümcemin eşi zorla aldı göğsüme koydu.. we o an ben bambaska bi insan oldum.. aşık oldum.. unutamıycağım bi koku duydum.. gercekten anlatılamaz bi duygu.. dökemiyorum kelimelere.. hala boğazımda düğümleniyor 5 günlük bebeğime baktıkca kelimeler.. aslında doktoruma kızıyorum bazen.. çelik gibi rahmim oldugunu bildiği halde acılma olmayacagını tahmin edemedi mi.. ameliyattan cıkıp kendime geldiğimde hala suni sancıları hissediyodum.. dikişlerime mi yanayım sancı cektiğime mi bilmiyorum.. sağ omzumun tutulması da cabası.. üstelik hemen wc ye cıkamadım we bi sürü hap yiyip sonunda lawman yaptılar.. normalde bi gece kalınan hastanede ben 3 gün 2 gece kaldım.. gercekten cok zor bi doğum gecirdim.. resmen iki doğumu da yasadım.. ben normali cok istedim, cokk direttim.. elimden geleni de yaptım.. 11-12 saat suni sancı cektim.. ama hayırlısı böyleymiş.. doktorun 3600-3800 arası doğar dediği oğlumun 4.130 gr 55 cm oldugunu duyunca sok oldum.. sanırım en cokta bu yüzden doğuramadım.. olsun sağlıcakla aldım kucagıma, suan ewimizde ya önemli olan bu.. suan yanımda uyuyor uslu miniğim.. masallah beni hic üzmüyor.. belimde sinir sıkısması oldugu icin işlerimi kendim yapamıyorum annem we kw yardım ediyor sağolsunlar.. hele eşim resmen elim kolum oldu.. manewi desteği we bebeği bu kadar sewmesi ise moral kaynağım.. doktor zor bi doğum gecirdin dikkat etmezsen fıtığa cewirir dedi, o yüzden ben sadece oğlumla ilgileniyorum.. Rabbim isteyen herkese bu duyguyu yasatsın insallah.. Gercekten tarifi olmayan muhtesem bi duygu.. Suan üzerimde lohusalık hüznü war.. bebeğime baktıkca ağlayasım geliyo. ona bişey olucak diye ödüm patlıyo. duygularım karma karısık, hersey karıstı ama düzelicek insallah biliyorum.. Allahım beni onun kokusundan mahrum bırakmasın.. 2

ama benim buraya keşfetmem baya bi zaman aldı, çok gazlı olduğundan sürekli ağlayan oğlum dolayısıyla 19 haziran salı günü sabah kalkınca nişanım gelmişti ama nişandan sonra sancınız olmadan dr a gitmeyin, bi kaç gün sürebilir doğum denildiği için dr a gitmek aklımın ucundan bile geçmedi zaten arkadaşlar gelip evi temizleyeceklerdi ve geldiler, baya yoruldular, ben de onları izlerken yorulmuştum, biraz uzancam dedim, arkadaşım uzanmış halimi görünce, senin karnın inmiş, yarın doğurursun dedi, ben de sancım yok hiç demiştim neyse ertesi gün, yani ayın 20 sinde sabah kalkınca gene nişan geldi, gene sancı yok ama bi ebeyi arayım dedim, o da ilk doğumum olduğu için, ne olur ne olmaz git dr una diye yönlendirdi hemen dr u aradım ama hastanede değildi, asistanına ulaşmamda biraz zaman aldı ama o da hemen gel deyince gittim muayeneye aldı, pazartesi iki parmak dedikleri açıklık, çarşamba üç parmak olmuştu biraz da biz yardımcı olalım dedi asistan ve açılması için elinden geleni yaptı ama hala sancı yok nst ye soktu beni, bakıyorum 30 dan yukarı çıkmıyo, oda bir iki defa 30 a ulaştı ama biraz sancı çoğaldı gibi geldi bana, dr geldi, nst de çıkmıyo ama senin karnın taş gibi, sancı başlamış, doğru yatışa dedi ben hala bi eve gideyim, çantamı falan almadım diyorum, ne evi doğum başlamış, doğru doğumhaneye diye kışkışladı beni doğumhaneye girer girmez beni yatırdılar, direk lavman ve akabinde serum ama benim sancılar bi çoğaldı, bırakın beş dk yı, üç dk, iki dk arayla giriyo. serumda suni sancı var mıydı bilmiyorum, bana öyle bişey söylemediler bebek tam aşağı inmemiş biraz yürü dediler, yaklaşık 15 dk yürüdüm sanırım sonra beni tekrar muayeneye aldılar, açılma 7 cm olmuş, orda suyumu patlattılar, ya da kendi patladı, sancıdan gözüm bişey görmüyo, kimseden bilgi de alamıyorum. bu defa yatakta tekrar nst bağlıyım ve dr lar başımda bekliyolar, sancı geldikçe elle kontrol ediyolar, el yordamıyla artık nasıl yaptılarsa bebeği çevirdiler, yardımcı oldular, yürüyerek doğumhane bölümüne götürdüler, bi 15 20 dk da orda çok büyük sancı çektim ama gene de dayanılmıcak sancılar değildi her sancı geldiğinde nefes tekniğiyle ıkındım, onlar da karnıma bastırmadan yardımcı oldular ve benim için dünyanın tüm tatlarından daha tatlı yavrum dünyaya gözlerini açtı 3600 gram,54 cm, ben babasına benzediğini söylesemde, herkesin bana benzettiği bi oğlum olmuştu çok şükür. ilk ağzımdan çıkan da çok şükür oldu zaten, çünkü çok korkutmuştu drlar beni, normal doğum senin bebeğin için riskli olabilir, yaş faktörün var, çok uzun süredir beklediğin bi bebek, riske atmamalısın diye ama rabbim yardım etti ve saat 16 da yatıp,21 de doğum gerçekleşmiş oldu. hemen bebeğimi silip kucağıma verdiler, o kadar mutlu bi andı ki benim için, rabbim isteyen herkese nasib eder inşallah doğumdan sonra dikişler biraz uzun sürdü sadece ertesi gün de çıkışımız verildi ama daha öncede dediğim gibi, hem mutlulukla, hem de ilaçların etkisiyle kendimi çok iyi hissederek hem çocuk, hem iş koşturmacasına girince güçten düştüm, ağrılarım da arttı ve bi kaç gün hiç kıpırdayamadım işte benim doğum serüvenim de böyle oldu rabbim tüm yavrularımızı korusun inşallah

normal doğum yapmışsın neden sonda taktılar peki?

BENIM NORMAL DOGUM HIKAYEM 06 hazıran 2012 de saat 7 de yatısım yapıldı. o an cok korktum sancımın oldugunu nst de ögrendım gece cektıgım agrılar sancıların baslangıcıymış. vede 2 cm acılmıs rahım. saat 10 a kadar beklettıkten sonra hemsıremız sancı odasından benı cıkarıp dogumhaneye göturdu orda baktı kı 4 cm e ulasmıs suyumu patlattı dogumu hızlandıracak dedı.4 cm den sonra basladı sancılar annem ve eşim yanımdaydı sancı geldıgınde annem ve eşimin elınden tutup onlardan destek alıordum annem sureklı yanımda kur an okuyor sancı geldıgınde bana nefes almam gerektıgını söluyordu nefes aldıktan sonra sancı gecıyordu saat 12 olmustu ben dayanıksız bırı olarak daha fazla cekmek ıstemedım sancıları bı an önce olsun bıtsın ıstedım sunı sancı verılsın ıstedım cunku hemsıremız kontrol ettıgınde acıklıgım 5 cm olmustu 2 saatte daha 5 cm dı cunku.. sonra sancı ıgnesı yapıldı sancılar 3 dk bır gelmeye basladıgında yıne kontrol ettıklerınde 7 cm olmustu.. tanıdıgımız ebe hemsıremız bırazdan senı dogumhaneye alıcam bı anlasma yapalım senınle dedı cok mıymıy ım dır cunku sancı geldıgınde bagırıodum aslında hıc bısey yoktu asıl sancı 7 cmden sonra bastırıormus..:) senınle bı anlasma yapalım dogum masasında ıkınacaksın dedı pekı dedım ıkınıcam sakın sancı geldıgınde bagırma dedı ok dedım hemen benı dogumhaneye göturduler dogumhanenın kapısı onunde Allah ım dedım bana yardımcı ol vede sevınıodum bırazdan sancılarım bıtecek bebısımı kucagıma alıcam dıordum.. dogum masasına cıktım sancım yoktu baktılar aaaa 10 cm olmus doguruosun dedıklerınde dr um geldı.. sancı geldıgınde ıkın dedı sancı bı geldı dogum masasının yanındakı demırlere tutunup ıkındım ama cocuk cıkmadı sancım gıttı hadı kızım dedı bak sancı geldıgınde tum gucunle ıkın cocugun basını göruyorum dedı ben aglamaya basladım bebısın cok akıllı oda kendını kaydırıor annesı dedıklerınde tum gucumu toplamıstım sancı geldı ıkın dım daha fazlaaa ıkıııınnnnnnn dedıı dr um daha fazla ıkındımm hadı kızım bı dahaaaaa dedıı bı daha tutunup ıkındıgımda ustumden de bastırınca bı anda kaydıı gıttı an nasıl rahatladım anlatamammm hersey bıttı dogum yapmam 5 dk surdu... benım dıkıslerım atılırken bebısımı yıkıorlardı bebısım ıngaaaaaaa dedıgınde bende aglıordum canını yakıorlardı bebegımın ıcım acımıstı hemen sarıp yanıma verdıler öp dedıler bebısmı ıkı defa doya doya koklayıp öptümm sonrası 15-20 dk dıkıs surdu dıkısler atılırken anlamıosun zaten.. dogum yapınca rahatlamıstım 2 saat yemek yıyemedım bıraz kendıme gelmek ıstedım sonrasında rahattım... dr um cok rahat dogum yaptın ama bebegın bası buyuk oldugundan dıkıslerın cok oldu dedı.. ona ragmen uc gun sonra rahat oturabıldım.. Allah herkese kolay dogumlar nasıp etsın.. tansell Allahım kızım sana

Merhaba anneler Sonunda kavustum bende yavruma Pazartesi 41+2 haftalik hamile iken hastaneyi arayip sali gunu 41+3 iken randevu verdiler. öglen 12 de gittim hastanede. Ilk basta ultrasonda ölcumler yapildi. Nst e baglantim. Hersey guzel yolunda dendi. Sadece suyun azalmaya baslamis ve pek aktif degilmis oglum. Ordan ebeye yönlendirildik. Onunla konusupda nst de bagli kaldikdan sonra, acilmam kolaylassin diye hap vermeye karar verdiler. O gun 16da donduk eve. Hafif hafif adet sancilarim baslamisti. Tekrar nisan geldi.. Aksam 20-23 e kdr uyudum sonra. O gece sancidan uyuyamadim. Rahatsiz etti ama okadar cok degildi.. Sabah 7de hastanede tekrar randevum vardi. 41+4 olmustuk artik. Hastanede 3-4 cm olmam oldugu ortaya cikti ve rahim agzi yumusamisti. Hersey dogumun baslatilmasi icin guzel gorunuyordu.. 8De odamiza cikarildik. Once esim ile kahvalti yaptik filan derken 10 da suyum patlatildi.. Artik 10cm olmami beklemek kalmisti.. Her 11⁄2 saatde ebe kontrol etmeye basladi. Ve hizla aciliyordum, herseyde cok guzel gelisiyordu. Oglumun kalp atislari bi ara hep ayniydi. Ozaman endiselendiler.. Sancilarimda sklasmisti artik Doktor geldi. Oglumun kafasindan kan almalari gerektigini söyledi.. Ben ne dedilerse tamam dedim. Bana acimiyacagini oglumun hissedecegini ama agri olmiyacagini soylediler. Neyse igne soktular asagidan, dürbün e benzer birsey ile. Kan alindi, esimde o ara o durbunde bakiyordu. Oglumun kafasi gorunmus:) Saclari kap kapa ayni senin gibi diyordu Neyse sonra sonuclar geldi hersey cok guzel, normal cikti. Oglun uyuyor o yuzden buyuk ihtimal dendi.. Saat 19 da 10cm acilmam olmustu. Ebe ikinmamami soyledi. Daha inmemisti oglum. Agrilari icin akapunktur yapildi. Saat 20 gibi cok kotu olmaya basladim. Oglum inmiyordu bir turlu. Sancilarim cok kotuydu 1dk da bir girip duruyordu, bazen daha sIk. Artik ebeler ikindirtmaya basladilar beni. Bir carsafin ucundan ben tuttum birinden ebe. Ikindikca cektik ikimizde. Bir yandan nefes alipda onu tutmaya konsantre olmak zordu. Tabi yaninda tavan yapmis sancilar.. 21e kdr boyle devam etti. Artik mahvoldum, enerjim kalmamis. Oglum hala inmiyor. Kayiyor gibi olup tekrar yukari cikiyordu. Ebeler benim elimden geldigimi yaptigimi ve bana daha fazla aci cektirmenin manasi olmadigini soyledi. Onu der demez bende bagirdim sezeryan yapin bana Doktordan onay geldi sezeryan icin. Esimden dogum odasinda benimleydi tum surecde. Adamcagiz bir su verio bir yandan terimi silip soguk bez ile siliyor alnimi boynumu Neyse alindim sezeryana 21:30 da.. 21:58 de tonton oglum dogdu. Masallah tosunum 4kilo 320 grmdi. Esimide aldilar gittiler oglum ile. Oksijen verildi 2 saat. Yavrum korkmus o surede. Dikislerim atildi 22:30 da odaya alindim. Gözetim altindaydim 00:30 a kdr. Ordan direk ogluma goturduler. 2 saat dösümde yatti. Sonra kan sekeri testi yapilacakti. Ikinci sonucu beklemeden odaya indirdiler beni. sabah 4de geldi kuzum odama Suan evdeyiz misil misil uyuyor 2

doğum çok kolaydı canım karnıma falan bastırmadılar sancı zor oluyor ama geçiyor işte ikiniz içinde hayırlısı olsun

cnm saat 10 da verdıler sunı sancıyı saat 2 de de dogum yaptım yoooo öle bısey yok cnm yaa 5 dk da dogum yaptım ıkındıktan sonra sorun yok hemen dogum yaparsın yeterkı kendını kasmadan ıkın.. K

Merhabalar sabah basladığım mesajı anca bitirip yollayabiliyorum 30 haziran da 40. hafta doldu. 29 haziranda doktora gittiğimde hiç bir belirti yoktu. 30 haziran akşamı hadi bi avm ye gidip son alışverişlerimizi de yapalım uzun süre ugrayamayabılırız dedık. AVM de bir magazaya girmemizle bikac damla altıma kacırır gibi hissetmem bir oldu. Hemen dışarı cıkalım ya da eve gıdelım ya suyum gelıyor ya da altıma kacırıyorum tuvaletımı tutamıyorum dedım eşime... o da yolda tutturdu hastane yakın önce doktora gidelim içimiz rahatlasın eve gitmeyelım... neyse hastanede nst ye bagladılar muayene ettıler baktılar kı suyum azar azar gelmeye baslamıs 1 cm acıklık var ama hıcbır sancı belırtısı yok biz doktorunuza haber verdik. Sizi müşaade altında tutmalıyız eve gönderemeyız dedıler olurdu olmazdı cumartesı aksamı 10 da yatışım yapıldı. ailelere ne zmn hbr verelim vermeyelım derken sabahı beklemeye karar verdik. Sabahleyınde doktorum geldı muayenemı yaptı durumda bır degısıklık yoktu 1 cm acıklık vardır... sancılarım baslamıstı duzenlıleşti 116ları vurdu fakat acılma olmadı. Suni sancı verdiler acılmayı artırmak ıcın devamlı yürüdüö fakat yıne acılma olmayınca aksam 6 da sezeryana aldılar sezeryan sırasında gördük ki prensesimiz kakasını bile yapmış neyse pazzar akşamı 18.14 de bizde prensesimize kavuşmuş olduk:) darısı tüm bebek bekleyenlerın başına... prensesimizle cok zor 4-5 gün gecırdık uyum problemı yasıyoruz ve bebegımız her gece sabaha kadar aglıyo

canım çok zorlu bir süreç geçirmişsin, Allah hayırlı evlat olmasını etsin, uzun ve sağlıklı bir ömrü olsun inş.

normalde Aylin hanımdı ama o izine çıktığı için Günnur hanım baktı... . push ; J

epidural normal doğum hikayeleri okuyunca içime su serpiliyor nedense hepinizin hikayesi de birbirinden güzel heyecanla okudum hadi kızlar herkes yazsın merak ediyoruz amaa yavrularınıza da kocaman maşallah

Oğlumla evimizde ikinci günümüz. Emzirdim. Altını değiştirdim ve şu an eşimle aramızda mışıl mışıl uyuyor. Doğum hikayeme gelince; 13/06/2012 günü randevumuz vardı. 40+3 olmuştum artık. Bir yandan artık acilmam, sancım olsun bugün dogurayım diyordum. Bir yandan da sezeryan demesin doktorum biraz daha bekletsin diye dua ediyordum. çünkü ne sancım vardı, ne açılmam. Oğlum da daha kanala girmemişti. Net ye girdim muayeneden önce iki kez. Sancılarım çıktı. Sevindim çok. Sabırsızlıkla doktoruna görüşmeyi bekliyordum. Girdik yanına. Sancim var bi de alttan bakalım dedi. oğlum çok gerideydi ve açılmam da yoktu. Ultrasonla baktı. Suyu azalıyor dedi. Bugün alalim seni artık dedi. Önümüzde iki seçenek var. Suni sancı verip açılma olmasını ve bebeğin kanala girmesini bekleriz ya da direk sezeryana alırız dedi. Ben ilkini tercih ettim. Hemen işlemlere başladım. Eşimi aradım. Ben doğuma giriyorum evden çantaları al gel dedim. Bi de sakin ol sen gelene kadar doğurmam dedim. 3 saat suni sancı verdiler. hiç hissetmedim. Doktorum 3 kez muayene etti. Oğlum kanala girmedi. Açılma da olmadı. Alıyoruz artık dedi ve dogumhaneye gidiyordum artık. Dogumhanede tanımadığım 3 kişiyle yalnızdım. O kadar savunmasız hissettim ki kendimi. Anestezisti bana yapacaklarını anlatmaya başladı. Çok şeker bi adamdı. Beni çok rahatlattı. Epiduralimi takarken sürekli benimle konuşarak oyalamaya çalıştı. Bir anda belden aşağıyı hissetmemeye başladım. Çok rahatsız edici bir durumdu. Felç böyle bişey mi diye sordum. Şimdi bunları düşünme dedi anestezist. Sonra doktorumu çağırdılar ve artik eşimi de aldılar yanıma. O ana kadar kendimi zor tutan ben başladım ağlamaya. Eşim elimi sımsıkı tutarken doğum başladı. Ben ne olduğunu anlamadan da bitti. Bebeğini karşı masaya aldılar. Ilk önce ağlamadı. Ben panik halde onun ağzından hortum sokup çıkarmalarını seyrederken ağlamaya başladı. Hemen getirip yanıma koydular. Gözlerini kocaman açmış beni seyrediyordu. O an Allah a şükürler ettim binlerce kez. Oğlum bizi korkutmuştu. Içerde kakasini yapmış ve belki bir gün daha fazla kalsa sıkıntı olabilirdi. Allah a şükürler olsun ki şu an benimle. Allah im isteyen bekleyen herkese bu duyguyu yaşatsın. utopya06

36+1 deki doktor muayenemde bebeğin doğum kanalına girdiği ve her an doğabileceği anlaşıldı, cumartesi günüydü ve perşembe kontrole çağırdı doktorum, eve geldim ve özellikle geceleri ya aniden sancım başlarsa diye korka korka uyumaya başladım çarşamba sabahı eşimin işe gitmesine 10 dk. kala yatakta yarım çay fincanı kadar sıcak su geldi, ben hemen '' suyum geldi suyum geldi diye telaşladım, eşim korkma hadi hemen hastaneye'' dedi, sonra tekrar geldi aynı miktar, tuvalete gittim ve birazda kan görünce hemen gidelim dedim, yolda az az gelmeye devam etti ama bu süreçte hiç sancım yoktu, 1 saat sonra hastanedeydik 9:30 da muayenem yapıldı, lavman v. s. derken 10' da suni sancı verilmeye başladı zaten 1,5 cm açıklık olmuştu, saat 12:00 ' ye kadar açılmam 4 cm oldu 12:00 de bel sinir cerrahı tarafından epudral iğnem yapıldı ve ondan sonrası benim için cennet oldu, 14:30 da doğumhaneye alınana kadar güle oynaya zaman geçirdim, epudralı mutlaka tavsiye ediyorum bende hiç yan etki yapmadı Allah' a şükür ne baş ağrısı nede başka bişey, yaptırma demişti herkes ama benim o neşeli mutlu halimi görünce pişman oldular bebeğimin doğumuna babası da girdi, ben ıkınamadım pek çünkü hissetmiyordum ama doktorum ve ebenin becerisiyle bebeğim 8 dk da doğdu, hemen temizleyip kucağıma verdiler, babası ağlıyor ama ben ağlayamadım bile o kadar gevşemiştim ki ilk gece babamız ben ve oğlum kaldık hastanede, sevinçten, şaşkınlıktan ve sütüm gelmemesinin telaşından belki 1 saat uyumuşuzdur babasıyla, oğlumsa hiç uyanmadı bugün 8. günü, doğum sonrası ise apayrı bir macera, uykusuz geceler, inip çıkan ruh halleri, aşırı mutluluk, bazen aşırı hüzün, koruma duygusu, yetersizlik hissi, ben bu işi kıvırdım hissi, hepsini hergün sırayla yaşıyorum ve daha da yaşayacağımı biliyorum, bebeğimden gelen herşeye eyvallah diyor ve onu bana veren Rabbim' e sonsuz şükran duyuyorum... utopya06

Saol canim. Evet inatci tosunum Temmuz bebisi oldu Yok canim Danimarkadayim ben.. Vallahi acik soyleyim, ben hic sezeryan olmayi dusunmedigim icin, zerre kadar bilgim yok genel nedir anestezi nedir.. Belime vurdular igneyi, uyustum sona, soguklugu hissediyormusun dediler.. Hyr dedim.. sonra kisa bir surede oglum dogdu. Esim ile yenidogan bolumune gittiler ben 30dk masada yattim, uyumadim yani. Cikana kadar uyanikdim E

ozaman bende gününde suni sanci isterim olmazsa, kendi gelmezse, peki suni sanciyi verdikten sonra nekadar sürede dogum yaptin canim? dogumun daha zor olabiliyormus rahim agzi acilmadigindan dogrumu?

canım gözün aydın, çok rahatlatıcı ve çok güzel bir hikayen var. allah bebişine de sana da sağlık versin. sen de biizim gibi sona kalanlardandın değil mi yani kaçıncı haftada doğum yaptın?senin de hiç sancım yok falan dediğini hatırlıyorum çünkü.. o konuda da yazarsan ii olur ben hala bekliyorum çünkü

bende lokman hekimde doğum yaptım canım benide çok bağırttırdılar hemde hiç ilgilenmediler sana en azından 10 dk bi bakmış doktor 10 cm olana kadar doğuma almadı odada yatakta ıkındırdı bebeğin kafasını görüyorum dedi hala bekledi nabız düşmeye başlayınca doğumhaneye aldılar. doktorun kimdi? truth88

öncelikle çok geçmiş olsun canım inşALLAH en kısa zamanda toparlarsın kendini, yavrunada RABBİM uzun, sağlıklı ömürler versin, bişey sormek istiyorum doğum sancılarını çekerken epidural filanmı yaptılar canım yoksa canlı canlı sancıyı çektinmi, birde bebeğin kafasından kan aldılar demişsin okuduğuma göre bebek doğmadan almışlar kanı zararlı değilmi acaba, ben bilmiyorumda o yüzden soruyorum, o kadar sancıdan sonra sezeryan olmuşsun ama yavrunu kucağına alınca bütün sancılar geçiyor yine hayırlı olsun

artık zamanı gelmişti.. kendimi hazır hissediyordum.. bikaç gün gecikmiştim.. içten içe seviniyordum. gizliden gizliye bi test aldım eşime süpriz yapacaktım.. eve geldim cok heyecanlıydım.. o bitmeyen 5 dk beklemeye basladım gözlerim çubukta ama o da ne bozukmuydu yoksa bu test tek bi çizgi çıkmıştı! o an dunya başıma yıkıldı sandım o kadar da emindim ki! eşime bunları anlatırken o da cok üzüldü.. planlı bi şekilde bebek istiyorduk artık ortak bi kararla:) bunu takip eden 2 ay daha bi sonuç alamadık her ay hüsran aglamalar.. o kadar dikkat ediyordumki yediğime içtiğime bebeğimiz olacak diye.. en sonunda dedim kendime Allah bilir zamanını ne olcaksa olur diye ve hiç umursamadım aklımdan cıkardım rahatlattım zihnimi.. cok sukur ki bu kararı aldıgım ay o mutlu haberimi de aldım:) yine gecikmiştim ve eşim umutlanma yine üzüleceksin bak diyordu ama ben emindim bu kez! ve melegimle yolculugumuza başlamıstık.. cok yogun bi çalısma temposundaydm mide bulantılarım başlamıstı.. işi de bıraktım ewde ayakları uzatıp güzelce beslenip meleğimi beklemeye basladım.. son aylarda dr dogumun normal olamayacagı sinyalini vermeyee baslamıstı 37+3deki kontrolmuzde ultrasonda bebegın basının büyük görundugunu söyledi benide muayene etti ve çatımın cok dar oldugunu normal dogumun neredeyse imkansız gözüktügünü söyledi o an cok üzüldüm normal yapamayacagım için kendimi o kadr şartlamıstım ki! ben üzerimi giyinirken eşime hemen yarın sezeryana alınmam gerektiğini çünkü suyumun cok azaldıgını söylemiş eşimin yüzü bembeyaz olmuştu banada söylediler benimde ilk tepkim yok artık yarın mı hemen mi oldu! o kadar şaşkındık ki elimdeki teli gözlük kılıfına sokmaya çalısıodum girmeyince farkettim:) o gecem nasıl gecti anlamadım bile hemen hazırlıklarımı tamamladım sabah annemde gelmişti 9da hastanedeydik tel hiç susmuyodu zaten bende acayip bi heyecan bide aclık ve susuzluk başıma vurmaya baslamıstı artık ama beklemek zorunda kalmıstık cunku acil bi dogum almıslardı benden once 2 saat daha bekledik artık bendeki heyecan sinir merak tavan yapmıs tansiyon aclık şekeri yerlerde sürünüyodu en sonunda hazırlanmak için bi odaya aldılar beni soyunup hastane kıyafetimi giydim damar yolunu fln açtılar sıra geldi sondaya ben sonra takılamaz mı dedim dr um geldi elimi tuttu bişy olmıcak merak etme sıkma kendini dedi ama acıdı biraz tabi beni iyice bi korku sardı basladım aglamaya bitaraftan annemde basladı birlikte aglasıyoruz hastabakıcı diyo aglamayın bakalım birazdan bebeginiz kucagınızda olcak neyse aldılar beni tekerlekli sandalyeye ameliyathaneye dogru yola cıktık aklımdada ya uyanamazsam bişey olursa bana bebegimi göremessem minicik annesiz kalırsa diye dusunceler dönüyodu dokunsalar yine aglıcaktım yani zor tutyodum kendimi o arada eşimle annem geride kaldı biz kapılardan geçmeye devam edioduk gözüm hiçbişi görmüodu buz gibi ameliyathaneye girdik dr umu gördüm beni ortadaki ameliyat masasına yatırdılar üzerimdekileri cıkardılar cırılcıplak kaldım.. kollarımı ayaklarımı bagladılar boynumdan aşagısını göremeyecegim sekilde bi demir taktılar üzerinede bisürü yeşil örtüler örttüler dr um karnıma soguk bişeyler sürmeye basladı bitaraftanda yaptıgı seyi anlatıyordu ben epidural istiyodum ama beni caydırdılar cok heyecan yaparım korkarım diye bende o an ne deseler kabul edecek moddaydım anestezi uzmanı şırıngayı enjekte ederken bi soru sordu diger dr a, cevabı duyamadan karardı heryer sanki saniye geçmeden karnımda acayip bi burkulma hissi hemen altında yanma ve acıyla sancıyla etrafımda seslerle ruya goruyorum sandım ilk anda sonra neden orda oldugumu anlamaya calıstım eşim bana sesleniyodu cewap veremiodum sadce uff uff cok acıo diyebiliodum elimi karnıma götürüodum biri çekiodu ne kadar öyle zaman gecti bilmiorum yarm saat yada 10 dk.. bebegi görmek istiomusun dedi eşim cok tatlı fln dedi ama o kadar cok sersem gibiydimki dogru duzgun göremiodum bile biraz kendime geleyim dedim neyle karşılasacagımı cok merak ediyodum acıkcası.. sonra onu kucagıma verdiler.. ne hissedecegimi bilemedim.. inanması cok zordu bu bebek benimmiydi şimdi? o minicik agzıyla emmeye çalısması bakışları elleri ayakları ona baktıgımda zaman duruodu.. yasadıgım baska hiçbişeye benzemiyodu hislerim bebegim beni beklemiş hiç aglamamış yalanıp durmus öyle:) ilk günüm cok zordu ilk ayaga kalkışım fln konuşamıyodum ses cıkaracak kadar guclu nefes alamıodum.. ama sonraki gunler cok cok daha iyi oldum.. bebegim bana güç verdi hemen iyileştim:) şimdi 2 aylık olmak üzereyiz hergün onunla birlikte ögreniyorum hayatı koşulsuz sewgiyi sabretmeyi uykusuzlugu:) hayatımıza hoşgeldin oğlum çınar'ım... J

21 haziran sabah 03.00 gibi idrar kaçırıyormuş gibi su geldi hiç sancım yoktu başlarda... annemi uyandırdım annem sancın gelirse hastaneye gideriz dedi... bekledim bekledikçe suyum daha çok gelmeye başladı hafif pembemsiydi... sonra eşimi uyandırdım valizimizi alıp Lokman Hekim Hastanesinin yolunu tuttuk... taksi sarstıkça bende 10 dk bir sancı gelmeye başladı... hastaneye vardığımızda sancı 5 dk da bir girmeye başladı... doktor odaya aldı 3 cm açılman var çatın müsait normal olur dedi... ondan sonra bende sancılar arttı birazcık hastaneyi inlettim... annee diye:)))bir yandan da anneme ''sen nasıl 3 tane yaptıınn?''diye bağırıyorum... eşim sakin ol biraz dedikçe onada bağırıyorum beni anlamıyorsun diye.. derken doktor 10 dk bir gelip bakıyordu açılmam sabah 9:00 sularında 8 cm oldu... ve ben tam yeterr artık alın beni doğuma diye bağırdım:))doğumhaneye aldılar... bebişin elbiselerini istediler... artık mutlu sona kızıma kavuşacağım ana yaklaşmıştım heyecanlıydım... hemşirelerin talimatlarını dinledim kuvvetli nefes alıp. nefesimi tutup ıkındım... hemşire karnıma çöktü kızımın sesiyle rahatladım... o rahatlama öyle bir şey ki tüm acılar sancılar bir anda silinip gitti... kızımı bakmaya doyamadım dr benle uğraşırken bende kızıma odaklandım... çok şükür diye ağlıyordum... koklattılar.. öptüm mis kokulu cennet kokuluydu... Rabbim o an herşeye değerdi... çok şükür normal yaptım ve o anları yaşadım... Şimdi evdeyiz minik kızım uyuyor... J

Cok tesekkur ederim. Amin Canli canli sanci cektim 7 cm acikligim olunca verdiler. Suyumu patlattiklari icin 18 saat icinde dogum yapmam gerekiyordu. Yok canim hic bir zarari. Oglumun kalp atislari 3 saatde 130-140 arasindaydi surekli. Saga dondum, sola dondum hala degisiklik yoktu. Piltes topu, koltugada oturdum ama banamisin demeyince endiselendiler. Oyle canim suan hic hatirlamiyorum agrilari. Sorsaniz adet sancimi derim. Evlenmeden once cok kotuydum benim agrilar, onlardan biraz daha fazla derim. Arasinda daglar kadar fark olsada K kardelen5233 RABBİM SEN

normalde sizin topiğinizde değilim çünkü inş. Ağustos annesi olacağım.. ama takip ediyorum hikayeleri büyük bir merak ile.. ama ilkkez senin hikayende ıkınma durumunu okurken birden kahkahalara boğuldum ve yanımda eşim tip tip baktı ona da okudum o kısmını o da gülüyor.. çok mutlu oldum böyle kolay doğumunuzu okuyunca.. Rabbim hepimize hayırlı kolay doğumlar nasip etsin inş. Rabbim bebeğinizi analı babalı huzur dolu bir yuvada büyütmeyi nasip etsin inş. J

ben epidural spinal karisik sezeryan oldum tarih 15 haziran, beklenen doğum tarihinden 9 gün önce spinal kesinlikle etkilu ve guzel bir yontem sabah 8de hastanedeydik, yatışım yapıldı, önlüğü giyip beklemem söylendi ilk lavman yapildi, tum dogum aninda hissettigim teksey oydu kendimi kastim diye sokarken azcik acidi ama acisi hicbisey tabi ikinci sezeryan bendim, saat 9:30 gibi odama geldiler ameliyathaneye gidiyoruz hazir misin deyip beni aldilar odadan o an cok heyecanliydi babam agladi ben de aglamayim diye kastim kenimi esim ameliyathaneye kadar geldi kapida optu beni el salladik ayrildik orda iyice duygulandim esimi ilk kez bu kadar endiseli gordum hemen anestezi uzmani geldi ekibiyle kadin ne yaptigini anlatarak yapti igneyi sokarken normal igne acisi hissettim ilaci skinca bacaklar isindi hemen uyustum ekibi beni sedyeye aldi hemsireler cocuk doktoru doktorum vs geldi hepsi tek tek nasil oldugumu sordu hemsirenin biri surekli basimdaydi muzik actilar konusa konusa basladik kisa surede oglum cikti mosmor sekilde hemen agladi doktorum kordonu kesmeden gosterdi bana sonra kordon kesildi cocuk doktoru aldi kontrole o kontrol edilirken ben gormedim hic gorus alanimda degildi o kadar tuttum kendimi o orda aglarken basladim ben de aglamaya herkes sordu mutluluktan de mi diye evet dedim cocuk doktoru geldi bebegimin saglikli oldugunu soyledi sonra oglumu getirdi hemsireler koydular yanagima optum oglumu tabi ben agliyorum hala resmimizi falan cektiler oyle sonra aldilar oglumu uyuyacak miyim simdi dedim evet dediler ve uyumusum daha once defalarca bayildigim icin bayilip ayilma aninda ne hissediyorsan aynen oyle ayiliyosun derin bi uykudayim ve gozumu zor aciyorum ben gozumu acmaya calisirken dikislerim atiliyordu sanirm tam kendime gelmeden cikardilar beni isim bitti bu ararada hicbisey hissetmedim ameliyatta sadece dokunduklarini ve oglumu cikarmak icin midrmden bastirdiklarini hissettim sonra da orda bi bosluk ameliyathaneden cikarken sersen gibi ama ayiktim esim kapida bekliyormus gordunmu oglumuzu dedim hayir dedi uzuldum cok tatli dedim o da iyi olup olmadimi sordu hemen iyiyim dedim ki gercekten iyi hissediyordum herkese tesekkur ederek ciktim yukari odama dun gun boyu cekilmez olmayan sabcim oldu gece biara epey yogunlasti hemsireye soyledim epiduralden sonra agri kesici yapti epidurlin etkisi heralde sag omzum fena aciyodu ama agri kesiciden sonra gecti 4 saatte bir belimdeki baglntidan ilac veriliyor sancilatim cok siddetli degil dayanilabilir yururken ve hareket edince aciyor norml olarak ama eve gitmekten korkuyorum acikcasi acim artar diye hemsire zor kısmi atlattigimi bundan sonra evde 4 saatte bir parol icmemin iyi gelecegini soyledi ertesi gün doktorum ve çocuk doktoru gelip gerekli kontrolleri yapıp çıkabileceğimi söylediler bu arada ilk gün akşam 5-6 gibi gazımı ancak yaptım, sonra da tuvalete gittim tekrar şimdi oğlumla evimizdeyiz 2 günlük olduk, yanımda uyuyor meleğim ağrım sancım da yok denecek kadar az çıkarken antibiyotik ve ağrı kesiciler verdiler onları kullanıyorum allah herkese hayırlı doğumlar nasip etsin tondora Mucizem sona

bütün hikayeleri tek nefeste okudum Allah bağışlasın bebeklerinizi uzun ömurler diliyorum.. T

Doğum hikayem 11,06,12 de sancılarım sabahın en erken saatlerinde başlamıştı öğlene kadar hiç seilmedi ara ara dewam etti bende elimde kağıt kalem hep sancılarımın geliş gidiş saatlerini yazdım öğleden sonraya kadar arttı sancılarım eşimi aradım saat 5de geleceğini söyledi annemler k. valdemler hep yanımızdaydı Allahtan yalnız değildim eşim saat 5de geldi sancılarımın daha sıklaşmasını istedi hastaneye götürmek istemedi hemen belki o da kendince haklıydı ama ben o an korku ve panik içindeydim ve beni önemsemedğini düşündüm babam da ısrar edince mecbur götürdü ona göre erkendi daha herneyse saat 20:22 de ayvalıktan edremite doğru yol aldık yaklaşık 40dk sonra hastanedeydik saat 10 sularında hastanede kontrolüm yapıldı 2 cm açıklığım varmış bana lağman yaptılar hemen sonra serum taktılar beklemeye başladık sabaha karşı doğurursun dediler bir saat kadar sonra tekrar kontrol ettiklerinde açıklğım 5 cm olmuştu bile ben hemen heyecanlandım o zaman açıklğım çabuk ilermeişti bana göre sonra dr. um geldi beni kontrol etti suyumu patlattı doğumu hızlandırmak için yaptğnı söyledi saat 11:30 sularında tam tamına doğum sancılarını hissetmeye başladım ben ki sessiz sakin bir kızdım eskiden ama her sancıda nasıl bir bağırdım ki anlatamam sonunda kasıklarımdan aşağıya çatır çatır bir şeyin indğini hissttim ama hastaneye çok acil bir doğum gelmiş ebeler beni 5 10 dk beklettiler o sırada bir ebe bana sancı gelince ıkınma dedi ama ben ıkınadan bile aşağı indğini hissetmiştim ama ebe öyle diyince korktum sıktım kendimi ve o sırada yaptğim hatanın boyutnu doğuma girdğimde anlayacaktım bebeğimin kafası sıkışmış çatıma herneyse gece 12ye doğru beni aldılar doğumhaneye o sırada sancılarım vardı ama ebe bebeğin kafası görünüyor ha gayret bundan sonra biraz daha çabalamalısın dedi ama ben ne kadar ıkınsamda kızımı dışarı itmeyi başaramıyordum yardımcı ebeler karnıma çökmüşlerdi hem karnım acıyor hemde çatı kemiklerim acıyordu tüm kemiklerim kırılırcasına bir acı yaşıyorum sebebi ise bebeğimi dışarı çıkartamam ıkınmam yetersiz kalıyordu ebe bana tatlı sert bir kızdı sonra hadi yavruvum gayret et diye zamanımız azalıyor dedi o sırada kızımla buluşamayacağım korkusu içime dolmaya başladı annemde ilk evladını aynı bu şekilde kaybetmişti aynı şeyi yaşama ihtimali içimi kemirmeye başladıkca kötü oldum sezeryana alın diye bağırdım içerde bu arada ebeler hala karnımın midemin üstünde tepiniyorlar nerdeyse bir iğne yaptı doğumu yaptıran ebe ve kesiği attı iğneden sonra biraz rahatladım gibiydi artık ne sancı hissediyorum nede başla bir şey bir ara ellerim düşüverdi tutundğum yerden fark ettim ama engel olamadım sonra beni tokatladılar yardımcı ebelerin biri dudağıma pamukla su sıktı kendime geldim o sırada bana doğumu gerçekleştiren ebe kım yavrucum hadi ne olur son bir ıkınma istiyorum senden en son gücünle dedi o sırada ne belimi nede kasıklarımı hissettim yardımcı ebenin biride artık nerdeyse doğum sandalyesinin üstüne çıktı karnımı yumrukluyordusonra etrafıma bir bakındım ebeler çekildi bir sessizlik kapladı odayı ama belki saniyeler sürdü sadece bana ise asır gibi geldi doğumu yaptıran ebenin elinde beyaz kanlı bir şey gördüm ardından gelen ince kibar nazıik ve naif bir ağlama sesi aman allhım oldu başardım meleğim doğdu bir anda kendimi zor bir savaştan başarı ile çıkmış biri kral gibi hissettim aman allahım oldu allahım sana şükürler olsun bir süre ağzını falan temizlediler sanırım o sıra arkama yaslandım ameliyathanenin ışıklarına baktım daha önce hiç fark etmemiştim o kadar parlak olduklarını.. meleğimi yeşil bir beze sarıp getirdi ebeler aman allahım minicik o eller o kollar kıpır kıpır ağzı kocaman açmış son ses bağarıyor yanağımı yanağıma dayadılar sonra annecim dedimmm burnumu emmeye çalıştı annem benim dedim o sırada çektğim tüm acılar puff dedi uçtu gitti sanki yeniden doğdum prensesime aşık oldum meleğim benim sonra içimi başladılar dikmeye heryeri parçalamış benim yaramaz kızım içten başladılar dikmeye sonra dışlarıda dıktiler kendi attıkları keside yani ama ben meleğimi seyrettğim için dikiş ipinin uzun tutmasına bile kızamadım miniğimin silinip cicilerinin giydirilmesini seyrettim doya doyaaa tek kişi girdğim o soğuk doğumhaneden artık iki kişi çıkıyorduk yaz gelmişti ama biz presnsesimizle bahar yaşıyorduk zor bir doğumdu ama normal doğum yaptğıma hiç pişman değilim&#8230; prensesim 40. haftamda 12,06,12 saat 00:15de 50 cm 3400 kg doğdu C

Canim ya, hayirli ugurlu olsun bebegin... bende cok korkuyorum dogumdan ama sezeryan istemiyorum yinede.. darisi bizlere... Allah bebegini anali babali büyütsün, saglikla büyüt insallah truth88

1.06.2012 gününü verdi, doktorum prensesime kavuşmam için. tam bir haftam vardı zaman ilerlemiyordu. ama senin gelişinden ziyade doğumdan dolayı bir korku sarmıştı içime. şimdi çok kızıyorum kendime. Gelişini beklemeyi annemlerde sürdürmeye devam etmiştim. psikolojim kat ve kat fazla bozulmuştu. hala inanamıyor yakıştıramıyordum kendime anneliği birde malum şu sancılı doğum olayı epey korkutmuştu beni. prensesim doğmadan babasına benzediğinin sinyalini vermişti bize. illa birisinin itiklemesi gerekirdi babasına bişey yaptırmak için, kızımda öyleydi illa zorlicaktık gelmesi için. ve o gün yaklaşıyordu. gün 31.05.2011 perşembe olmuştu. duygularım beni epey korkutmuş iyice içime kapanmış sessizleşmiştim. kimseyle konuşmuyordum baban aldı beni ve evimize götürdü. akşam oldu baban çok heycanlıydı malüm ben tüm duygularımı içime saklamıştım. babana donuk bir iyigeceler demiş yatmıştım yatağıma. ve ogün geldi kızım gün 01.06.2012 cuma erkenden kalktık tüm hazırlıklarımızı arabamıza yerleştirdik ben tüm o geçen haftanın aksine çok neşeli bugün doğum olmicakmışım gibi herzamanki ben gibi davranmaya çalışıodum. kimse korkumu anlamasıın diye. hastaneye gelmiştik kontrollerimiz oldu ve doktorun yatışı vermişti bile. ilkte önlüğümü giydirdiler daha sonra vajinaya hap yerleştirdiler ve nstye girdim. daha sonra odama geçmiştim ve serumu taktılar ve yine nstyi bağladılar. sancılar çok hafifti 4 saat boyunca bu sancıların biraz ağırlaşmışını çektim ve alttan kontrol ettiklerinde sadece 1 cm açılmam olduğuna karar verdiler. herkes çok heycanlanmıştı sezeryan diye ısrar ediyorlardı doktorlarda açılmamın çok zor olacağını hatta çok saatlerce sancı verilebilme ihtimalini söylemişti ve bende artık tamam dedim ve o an. sedyeye aldılar meleğim benim odamdam hazır sedyeye yatılı şekilde çıkardılar tüm sevdiklerim karşımdaydı hepsi gözümün içine bakıyordu hepsi seni bekliyordu meleğim. babam beni götürürlerken eşimle beraber durdurup sarıldılar bana sevdiklerini tekrarlardılar ve ameliyathanedeydim. sevenlerde kapının önünde. o soğuk odaya soğuk kanlı birşekilde girmiştim. herkes koşturuyor bende onları izliyordum sonra iğneyle uyuuttular beni. heryeden zeynep zeynep zeynep sesleri geliyordu ama cevap veremiyordum ama farkındaydım odamdaydım ve hemşireler üstümü giydiriyordu. sonra ablam girdi odama zeynep zeynep zeynep sesleniyordu ama gözümü açıp cevap veremiyordum. sonra eşim geldi gözümü yeni açmıştım gözleri yaşlıydı meleğim baban kıpkırmızı olmuştu. kameraya çekmişti seni ve bana göstermeye çalışıyordu gözlerimi araladım ve seni seçmeye çalışıyordum. ve sen prensesim hemşireler kontrollerini yaparken kıvranıyordun orda. ilk sorduğm soru sağlıklımı oldu. sağlıklı dediler şükür allahıma dedim. ve sen odaya geldin meleğim. ne çirkin gelmiştin gözüme hiç hayallerimdeki gibi değil dedim ben öyle dedim anneciğim. ne sarışındın nede gözlerin renkli gibi duruyordu. tam tersine simsiyah saçlı beyaz tenli bir bebektin. şaşkınlık olsa gerek veyada acemilik işte benimki. sonra sana baktıkça güzelliğini dahada farkeder oldum. bana muhtaçlığını, parçam oluşunu. bennki hiç ummazdım meleğim bir nefes alamadın diye gözlerimi senden hiç gece boyunca ayıramayacağımı, ah meleğim sen annene dünyanın birde başka yerden bakışını gösterdin ama en güzelini en şahanesini anneliği gösterdin meleğim. sadece 48 saatte anladım bunu meleğim anneciğin hep seninle sen ona muhtaçsın ama şunu unutma meleğim ben sana artık dahada muhtacım. chanel

Canim yaa... ne güzel yazmissin... bir an benim dogum hikayemmis gibi hissettim sanki, bende senin gibi düsünüyorum, erkek cocuklari gec gelir diye, ara ara sancim oluyor ama yalanci sanci deyip geciyorum... ayrica benimde doguma 1haftam kaldi ve bebegim 2,5kilo civariymis dedi doktor... kendimden bir cok sey buldum dogum hikayende... dilerim bebegini saglikla büyütürsün insallah... darisi da bana... bebegimi koklayabilecegim günü iple cekiyorum... D