Tabi bizler anne olmadan her zaman o korkular olacak. Acaba başarirmiyim diycez. Ama eminim çok iyi anne olucaz N

Bireysel bi hayattan şimdi bir bireyin sorumlulukları almak o sevgiyi verebilecek miyim herşeyini yapabilecek olmak falan bunları düşününce korkuyorum sizde de oluyor mu normal mi

kıızz ben ılk oğlumm doğdu ıkı hafta adıyla seslenemedım cocuga gelıyolar odaya bı bebek bırakıyolar yabancı tanımıdagın bır surat evet cok guzel bambaşka, ıkı hafta bebek acıktımı babak aglıyormu bı tuhaftım benım benden ama bı okadarda yabancı gıbı mıs bır kokusu var cok degısık tarıf edıleemeyecek ıkılemler gel gıtler, sonrasında sen ona o sana alısıyor ve ask başlıyor

Normal tabiki 9. Haftama kadar zır zır ağladım ben napıcam diye. Şimdi ne kadar yorucu olsa da onun her gün başka bir sey öğrendiğini, keşfettiğini görmek harika bir sey bebeklinick Bu karanlığın sebebi

Bugün ben de biraz iç dökmek isitiyorum. Planlı bir hamilelikti ama içimde o havalara uçma diye tabir edeceğim şeyi bulamaıyorum. Yani evleneceğim zamanki mutluluk heves gibi bir şey olur sandım ama yok çok yabancı bir duygu bu. Büyük çoğunluğunu kaygı oluşturuyor. En büyük kaygımsa eşimle olan ilişkim bozulursa diye. Sonra vicdan azabı çekiyorum çocuğunu değil de eşini mi düşünüyorsun diye. Geçen biri yazmış "çocuk, mutlu evliliklerin ortasına düşen bir bombadır" diye akşımdan atamadım

2 yaştan bildiriyorum; Çok anne olma heveslisi değildim açıkcası. Şimdi de mesela ikinciyi asla doğurmam diyorum hamileliğimde hiç anne gibi hissetmedim. Doğumdan çıktım, kızımı getirdiler ağlıyordu ve ilk düşündüğüm şey bu çocuk ya susmazsa ne yaparım oldu. Doğum gecesi hem eşim hemde kayınvalidem uyudular ben kalkıp baktım ama çocuğa. Gece uyurken hiç ses duymam mesela ama gık dese kızım hemen kalkarım. Sorumluluk konusunda uzun süre hep görevimmiş gibi geldi çocuk bakma işi. Yani ilk görüşte aşk değil bizimki. Doğar doğmaz kızıma vuruldum diyenlerden olmadım hiç. Ama şimdi bakıyorum ve onsuz bir hayat düşünemiyorum bile. Annelik iç güdü evet ama büyük bir kısmı öğreniliyor. Hamilelik, annelik hep kutsal şeyler gibi yansıtıldığından böyle hissetmeyenler anormal gibi geliyor ama gerçekler öyle değil maalesef. Gayet insani duygular, keyfini çıkarın sevgili hamileler

Kesinlikle birkac gun sonra tekrar test yapın geç döllenme olabilir. 2 güm arayla erken hamilelik testi yaptim ilki negatif ikincisi pozitif olmustu P patili_annesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Size de bebeğinize de masallah. Demek ki anne olunca o dirayet geliyor insana. İnsallah bizler de böyle oluruz

Evet kimse bahsetmediği için de kendimizi sorguluyoruz N

mınık tatlı bır bomba, onunla bırlıkte yasamaya ayak uyduruyorsun kendı standartını yıne yakalıyorsun yanı cınsel hayat olsun gezme tozma olsun.. sonucta yenı bır bırey gelıyor evıne herseyın eskısı gıbı olması zaten ımkansız nasıl olsun.. ama hersey eskısı gıbı olmayacak dıye kotu olacak değil, cok daha guzel yenı bı dinamiğiniz olacak. Eş olacaksınız evet ama anne baba sıfatınızda olacak.. anne baba olup eş olmak cok farklı bir duygu el ele goz goze gelıp aynı anda evlat askıyla gozlerının dolması bebegıne bakarken cok ayrı duygu.. Bomba evet katılıyorum aslında ama en basında da dedıgım gıbı mınık tatlı bir bomba :) etrafa gülücük saçan yeni bi sen yaratacak bir şey :) ben anne olmayı cok sevdım tüm zorluklarına rağmen ki ikinciyi istiyorum büyük bir aşkla :) ki gecen ay hamıle kaldım biliyorsun dedım hıc moda gıremedım nasıl yanı zaten ılk ıkı ay kalp atıslarını duyana kadar ee noldu sımdı hamıs hamıs oallaım dıye gezıyordum oldum ee falan dıye dolandım kalp atısını duyunca ılk anlıyorsun orda bısey var ıcınde haraket etmeye baslayınca da hhıc unutturmuyor kendını zaten akısına bırak bazen her duygu herkesde aynı anda gelmeyebılır :) hepımız farklı ınsanlarız herkesın duygu yogunlugu karakterı farklı kımı gorur gormez vurulur kımısde bebek bebek der ıste benım gıbı

Yaaa harikasın kesinlikle öyle her ailenin her ilişkinin dinamiği farklı elbette hiçbir şey bir daha asla eskisi gibi olmayacak ve bazen eski çocuksuz rahat günlerimizi arayacağız özleyeceğiz belki ama eminim sevgisi her şeyin üstünde olacak. Ben de çok merak ediyorum acaba süreç içerisinde ne zaman anne gibi hissetmeye başlayacağım umarım çabuk adapte olabilenlerden olurum bir bakmışsın anne olmayı ben de çok sevmişim birkaç seneye ikinci için buralarda geziyorum Papatyamaviss

bir kac seneye degıl belkı ama 3 -4 seneye gezersın rahat batıyor cunku cıs ogrendı emme bıttı okula gıdıyorr ee hadı bıtane daha yapayım bebek kokusu mınnosluk o pamuk ayaklar ozluyor ınsan istiyor hakkaten bee

Kimse bunlardan bahsetmiyor ama

Peki benim yaşadıgım duyguları siz de yaşadınız mı? İsteyerek oldu ama sonradan vazgeçtim olmasa mıydı acaba dedim ve hamile gibi hissetmiyorum ya hiç annelik duygum oluşmazsa

Siz ben olabilir misiniz ya okudukça bunları ben mi yazdım dedim bir an... Benim de hislerim çok karışık dakikası dakikasına değişiyor, şu an hamile olup olmadığımı bilmiyorum test günüm gelmedi henüz ama Ağustos ayından beri istiyoruz sadece hep bir yanım acabalarla dolu ve bazen yalan yok ilk an testte negatifi görünce çok üzülüyorum ama sonra bir rahatlama geliyor oh bu ay da olmadı diye bazen neden böyle iki ayrı uçta yaşıyorum diye soruyorum kendime. Dediğiniz gibi aşırı hassas bir yapım var, rahatıma da çok düşkünüm ve bu halde annelik yapamayacağımı düşünüyorum bazen. Hamile olduğumu öğrenirsem muhtemelen ilk tepkim sevinç mutluluk falan değil büyük bir şaşkınlık ve beraberinde gelen ben şimdi ne yapacağım, hayatım bitti, kökten değişti korkusu olacak. Ayrıca aşırı evhamlı biriyim ve kendime düşünüp kafaya takacak kırk yaşına bile gelse aklımın onda olacağı yeni bir evham nedeni çıkaracağım gibi geliyor. 34 yaşında dokuz yıllık evliyim biyolojik gerçekler olmasa, sınır yaşlara gelmemiş olsam eminim daha da öteleyebildiğim kadar ötelerdim çocuk mevzusunu ama işte Zaten eğer kendiliğinden olmazsa tedavi olmayı falan da düşünmüyoruz eşimle. Umarım Allah eğer bakabileceksem bana çocuk verir yoksa benden daha layık olanlara daha çok isteyenlere versin diyorum öyle bir korku yani

Ben de 32 yasındayım. Her ay test yaptığımda o tertemiz tek çizgiyi görünce üzüldüm yine olmadı diye. Ben söyle tanımlıyorum o an onu takmıstım kafama olana kadar işte, pozitifi gördüm 1 hafta yine mutlu gecti. Sonra gercekler yüzüme vurdu gün gibi, bu muydu dedim Hayatımın değişecek olması, gelecek dağ gibi sorumluluk. Hatta cok ayıp bunu söylemek ama eşime sonsuza kadar bağımlı mı olacağım simdi hic ayrılmak sansım kalmadı diye bile düsündüm, ki güzel giden severek yaptığım bir evlilik düşünün artık. Kalp atısı dinlemeye gittiğimde kalp atısları zayıftı erken diye bir hafta sonra tekrar gel dedi hic endişelenip üzülmedim bile. Eve geldim belki de bitti bu iş dedim. Düsününce bunları ne kadar yanlış diyorum ama kendime de engel olamadım yani. Karamsar ve hassas bir yapım var hormonların etkisiyle psikolojik olarak çöktüğüm icin bunları düsündüm bence ki arkadaslarımla paylastığımda cocuğunun da bunları yasadığını gördüm. Düsününce ne kadar sanslıyım kendiliğinden oldu, coğu kadın bu kadar uğrasırken. Ben her seye rağmen iyi ve sevgi dolu bir anne olacağıma inanıyorum. Kedime köpeğime bile bu kadar bağımlıykrn onları kendime evlat yapmısken cocuğuma da güzrl bir anne olurum bence, hepimiz oluruz. Bu düsünceler gecici kucağımıza alana kadar

Yalnız değilmişim P patili_annesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Şanslısınız o zaman ben bulantı ve kusma yüzünden hayattan soğudum N

Diyorum ya size resmen pişman oldum keske yapmasaydım dedim, eşimle aram bozuldu aşırı dengesizlestim, asla annelik duygusu olusmadı, hala da oluşmuş değil. Bunlar bence hormonlardan ve tüm hayatımızın değişecek olduğunu bildiğimiz icin oluyor. Kucağımıza alınca hepsi gecer diye düsünüyorum. Hic bir zaman aşırı hevesli, her anından mutlu olan sevgi pıtırcığı hamileler olamayacağız bence. Ama kucağımıza alınca annelikte hic bir eksiğimiz olmayacak diye düsünüyorum. Biraz da karakterimle alakalı oldığunu düsünüyorum ben, cünkü genel olarak karamsar, her seyin olumsuzunu düsünüp mutsuz olan fazlaca hassas bir yapıya sahibim. Düsününce aslında ne kadar sanslıyız anne olmak icin cırpınıp olamayan kadınlar var. Bize nasip olmus bunun değerini bilmemiz gerek başta.

Allah ananlı babalı sağlıklı büyütsün herkesin bebeğini. Şimdi bu konuyu okurken gerçekten o günleri tekrar yaşadım hiç istemeden işten ayrılmak zorunda kaldım, pandemiydi falan. Uzun süre hamile olduğumu kimseyle paylaşmak istemedim çünkü kabullenemedim. Pamuk şeker gibi aşırı mutlu hamileler görünce içim kalkardı gerçekten. Hem hamilelik hemde doğum sonrası hissettiklerim; endişe, stres ve eşime karşı olan nefretti sağlık sorunları olan bir hamilelik, berbat bir doğum ardından ufak bir bebekle kalakaldım resmen. Benim bu süreci atlatıp tam anlamıyla anneyim işte be oh demem 1 senemi aldı. Asıl acı olan ise kimse bana bunların normal olduğunu söylememesiydi. O yüzden ben masallar yerine gerçeklerin konuşulması taraftarıyım. Herkes bunları yaşar demiyorum ama bunlar olabilir ve normaldir demek istiyorum. Şimdi kızım sarılıyor ve annem benim diyor bende iyiki doğurmuşum diyorum

hanımlar merhaba geçen ay regl tarihimi unuttugumdan bu ay ne zaman olacagim bilmiorum ama 20 li tarihlerdir diye tahmin ediorum. reglim düzenlidir asla gecikme olmaz bir hafta once peceteye gelen pembelik geldi kesildi simdide 3 gundur ilk gun belli olacak sekilde diger gun ve saatlerce belli belirsiz kahverengi skinti gelmekte bugun beta yaptirdim 2.39 cikti 5 deger alti gebelik yok deniyor fakat erken oldugu icin boyle cikar mi suphe icerisindeyim baska belirti yok sadece hafif baş agridi ve bacak agrisi disinda lutfen yardim N

Bu duygular çok normal. Oncekinde hamile kalmak için çok uğraşmama ragmen hamile kaldikdan sonra depresyona duşmuşdum. Ağlama krizlerine giriyordum. Ama bebeklerim buyudukce içimde hareket ettiklerini gordukce ultrason gunlerine kadar zor sabrediyordum. Gideyimde goreyim diyordum. Nasip olmadi kucagima almak ama annelik duygusu onlarla beraber yarandi. Yine zorlu yollarla ve tup bebekle hamileyim. Bu kez de bazen korkuyorum ama biliyorum bebegim buyuyunce geçecek. Merak etme her hamilenin geçirdiği duygular bunlar. Allah sagsaglim kucagimiza almayi nasip etsin

Hamileyken insan ne hissedeceğini bilmiyor aslında bence pek birşey anlamıyoruz annelik duygusu onu kucağınıza aldığınızda başlıyor kesinlikle.

Ben de 9. haftadayım hic bir his yok içimde bebeğe veya anneliğe karşı. Düsünüyorum bazen keşke bu kadar istemeseydim diye sonra tabi pişman oluyorum, ama hormonların etkisi, gelecekteki sorumluluğın bizi korkutması, insanın tüm hayatı değişiyor sonucta. Bence normal bu yasadıklarımız.. Zaten her sey kucağına alana kadar demişler O

demek ki hepimiz aynı yollardan geçmişiz çok duygulandım şu an N

Zorluğa alışınca rahat batıyor diyorsun yani haha Hayırlısı artık kuzum bir tanesi olsun da bir önce bakalım nasıl maceralar olacak. Yine hiç belirtim yok millette hep göğüs hassiyeti falan olmuş bende tık yok valla bu ay da nanay gibi

Başınız sağolsun. Amin sizde sağlıcakla alın kucağınıza inşallah inşallah dediğiniz gibi olur mutlubiroz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Valla ben de korkuyorum. Uykuya cok düşkünüm, üşengecim işe sabahları sürünerek kalkar giderim. Her hafta eve kadın gelip yapar işleri, yüksek bir maaşım olmamasına rağmen asla kadına verdiğim gözüme gelmez, yeter ki bana kalmasın, uykuya da çok düşkünüm nasıl olacak bilmiyorum. Çevremdekiler anne olunca Allah o dirayeti verir diyorlar, üşenme falan kalmaz diyorlar balalım nasıl olacak. Gerçi yaralı falan bulduğum eve getirdğim, gece kalkıp saat başı ilaç vermem gereken, aşırı bakıma muhtaç hayvanlar oldu, onlarda hiç gocunmamıştım. Demek ki sevince ve mecbur kalınca kolaylaşıyor:)

Aynen his yok şuan bende de. Benim hormonlarım da normal sanki normal bi gün gibi çok şükür bulantım falan da yok P patili_annesi Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

2-3 gün sonra tekrar test yap mutlubiroz Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

İnşallah doğumdan sonra da yazalım buraya herkes aynı hissediyor dogum sonrası da destek oluruz birbirimize . push ; O

9. aydan sesleniyorum nerdeyse 8aydır her akşam ağlama krizine girip çocuk bakmak çok zor diyorum. Bilmiyorum belkide bana çok zor geliyordur yemek yemek imkansız bir hal aldı benim için tuvalete bile gidemiyorsunuz yeri geliyor. Dünyanın en güzel şeyi anne olmak sevgisi anlatılamaz ama bir o kadarda zor... hemde çok zor.. N

Bence bu düşünceleri yaşamayan hamile kadın yoktur sonuçta çok büyük bir sorumluluk altina giriyoruz. Hamile kalmadan önce bu kadar ugrasip hamile olduğumu öğrendiğim zaman ben de cok tedirgin olmustum ama bu duygular cok normal

Benim ilk bebeğimde vardı bu düşünceler. Doğduktan sonra öyle bir sevgi patlaması oluyor ki onun için herseyinizi veriyorsunuz. Çok normal bu düşünceler.

Evet öyle yansıtıyorlar kimse böyle şeylerden bahsetmiyor sanki o duygu da oluşmayacak mı acaba diye tedirgin oluyorum bazen ve sadece ben böyle hissediyorum gibi geliyordu etrafımdakilere söylesem belki yadırganırım.

2 yaşta ben ( su an 9. haftadayım) İcimde ne annelik hevesi var ne hamilelik hevesi ama gecer diye düsünüyorum, bunu yaşayan tek biz değilizdir heralde. Meslektaşımsınız bu arada Bearhug Once upon a time there was a happy bear family... Anneler

Aha ben de kesin böyle olurum evet şimdi heyecan oluyor her ay beklenti oluyor ama hamile olsam asla benimseyemeyeceğim ben de o annelik içgüdüsu yokmuş gibi geliyor bana nedense ama bak sende de olmuş demek ki geçiyor sonradan geliyor o his Hatta ikinciyi istediğine göre evliliğe atılan bomba falan da değil yani herkes için olumsuz olacak diye bir şey yok valla senden de duyunca rahatlama geldi yalan yok Papatyamaviss

Normal mathildays beni al zamanın dışına götür Anneler

ben... N

Aynı benim gibisiniz. Günde 10 saat uyur yine sabah sürünerek kalkarım Allah güç veriir umarım B

Evet herkes söylüyor bu cümleyi ve benim bir dönem bu yüzden kabuslarım çoğaldı gece rüyamda sürekli eşimle boşandığımızı görmeye başlamıştım hatta gece ağlayarak uyanıyordum sonunda eşim ne oluyor sana dedi de anlattım böyle diyorlar ben daha çok korkuyorum çocuk sahibi olmaktan, seni kaybedecek seninle arama girecek hiçbir şeyi kendi çocuğum bile olsa istemiyorum dedim eşim de madem öyle neden ikinci üçüncü dördüncü çocukları yapıyorlar madem bu kadar kötü madem bombaymis dedi. Düşününce o da mantıklı çocuk bu kadar kötü bir şey olsa insan nesli biterdi heralde Sizi çok iyi anlıyorum ben de evleneceğim zaman dünyanın en mutlu insanıydım büyük hevesle heyecanla başım bulutlarda gezerek evlendim keza sonrası da öyle geçti tek bir gün bile pişman olmadım evlenmek istediğimden çok emindim yanilmadim da Allah'a şükür ama çocuk meselesinde asla bu kadar heyecanlı hevesli ve kararlı olamıyorum malesef asla bir yanım yapma bak yanarsın diyor Of çok zor ya

Daha bebeginiz cok minik bence birsey hissetmemeniz cok normal bendede aksine korku yoktu ilk zamanlar bi hissizlik vardi sadece karnimda hic birsey yok gibi hissediyordum zamanla bebisim büyüdü tekmelerini hissettim o andan sonra aramizda bi bag oluştu bence sizinde öyle olacaktir simdi ki düşüncelerime gelirsem yetebilecekmiyim korkusu var evet bence o her annede vardır

Anneliğin 16. ayından bildiriyorum. Kendinizi öyle bir koşuşturmada bulacaksınız ki, bunlar aklınıza bile gelmeyecek. Boş vakitlerinizin tadını çıkarın. Mesela şuan kahvemi yaptım oturdum ve bir yudum bile almadan biri uyandı. :)