Oydar

Ben de reelde ağlamaktan nefesim kesildiği için anlatamıyorum sjsjsjsksjs burası iyi o yüzden jsjsjs

İstedigin zaman bana yaz

Annemi seviyorum. Bazen onu ya da hayalimdeki anneyi çoook özlüyorum. Ama sevmek yaşanan şeyleri unutmaya yetmiyor. Biz unutsak bilinçaltımız unutmaz

Ben de son cocugum, 10 yasında babamı kaybettim ve benide bekaret testi icin zorlamıstı... hayat bazen bize acı bir sekilde öğretiyor bazı şeyleri

Gece mesaisi başladı burayı yeşillendireyim askdkfk Nevossss Bin dert var, bir sensin Deva Anneler

Herkese merhaba, şimdi size biraz da gerçek oydardan bahsedeyim. Şimdi yazacağım şeyleri yazma amacım ne? Bilmiyorum. İçimi dökmek mi, objektif insanlara anlatma isteği mi, kendim yazıp kendim dışarıdan bir gözle okuma arzusu mu... onu da bilmiyorum. Neyse çok uzattım. Zaten bu uzun bir yazı olacak. "Ay hiç okuyamam" diyenler için uygun olmayabilir. Ama okuyunca belki kendinizden, kendi ailenizden, annenizden bir şeyler bulursunuz kim bilir.

Sormamızı ister misin peki? Yani ne yapılır bilmiyorum. Sanaldan psikologculuk oynamak da doğru olur mu hic fikrim yok. Ama dinlemek isterdim anlatmak istediğiniz için. Teselli için uygun cümleyi bulamayacaksam da.

Bazen öfkeleniyorum oğluma. İnsan hali ya bu. Ben annemden çok korkardım küçükken. Ya evladım da benden korkarsa diye gözüme uyku girmiyor

Ben de psikoloğa anlattım çok kez. Kaşarlandım galiba artık askdkflgl. Reelde olsa böyle anlatamam zaten ki burada da yüzeysel anlatıyorum Gloria jr 🐾💜 Anneler

Benim güzel bi hayatım oldu sanki sizden çalmışım gibi üzülüyorum ben okudukça. Allah unuttursun inşallah kötü günleri.

İçindeki çocuğu sev geçmişteki çocuğa sarıl anneni de affet ve kendi çocukların varsa ya da olursa ne yasamadiysan iyiye dair onlara yaşat annenin nasıl olmasını isterdin hayal et ve öyle bir anne ol geçmişe dönüp duzeltemiyoruz ama gelecek bizim elimizde bize ait umarım çok ama çok mutlu olursun sana kocaman sarılıyorum ben de zamanında biraz incinmiş bir çocuk olarak ama geçti benimki annem daha beterini yaşamıştı ve hem anne hem baba olmak zorunda kalmıştı..

Gece çöktüğüne göre gecelerin yargıcı gibi buraya biraz güncelleme yapayım askdkflfl

Nasıl iyi anlıyorum. İnsan bazen anlamak istemiyor. Keşke bunlardan bihaber olsaydım diyor.

Teşekkür ederim çok incesin

Hep derim önceki nesiller ailesinin stres topu olmuş nesil. Şimdi bir kızım var sabrımı çok zorladığı, sinirlerimin uzerinde tepindigi zamanlarda o küçük kız geliyor gözümün önüne kendi küçüklüğüm. Sen bunu haketmiyordun, kızında haketmiyor diyerek kendimi sakinleştiriyorum. İnşallah en az hasarla evlatlarımızı yetistirebiliriz. Tabi bu içte kalan yaralarla ne kadar mümkünse

İyi geliyor mu bilmiyorum. İçimde sonsuz bir anlatma isteği var. Avutulmak teselli edilmek farkedilmek için değil. Sadece anlatmak boşaltmak

Kırmızı oda izler gibi okudum. Gayet güzel ifade etmişsin. Keşke geçmişe gidip küçük sene sarılabilsem benim de anne-baba tramvalarım var ne kadar zaman geçerse geçsin bilinç altımdan silinmiyor. Sokakta babasının elini tutmuş bir kız çocuğu görünce bile içim cız ediyor. Halbuki iyi de insanlarız neden böyle oldu anlamadım jsjsjsjsjs Eğer sana iyi gelcekse devamını da yaz ama kötü olcaksan boşver biz sonsuza kadar merak ederiz jsjsjsksjsjd

Unutmuyoruz ama geleceği bugünü mahvetmesine izin vermiyoruz

ah oydarım

Vicdan yapıyor insan ister istemez çünkü çocuklukta yaşanılan şeylerin unutulmadığını çok iyi biliyorsunuz...

Ben şimdi anneyim ve çocuğuma mükemmel annelik yapıyorum diyemem ama hasarsız güvenli sevgimi gösterdiğim şefkatli bir bağ kurmaya çalışıyorum bunlar benim eksiklerimdi çünkü Ve şuan boşanma. asamasindsyim annemin ne kadar güçlü beni ne kadar sevdiğini gördüm annenizi sevin açtığı hasarlar mazide kalsın ben öyle yaptım şuan huzurluyum

Ben anlatamıyorum kimseye psikologum hariç. Ona da üstü kapalı anlatıyorum çoğu şeyi. O kadar içselleştirmişim birine anlatırsam içimden bi parça kopacak gibi geliyor. Ama iyi gelir bence anlatmak umarım ben de anlatabilirim bir gün birilerine

Hiç ağlamıyorum garip şekilde. Başkası yaşamış gibi hikaye gibi öylesine bir şey gibi anlatıyorum anlatırken de. Bu da başka bir psikolojik tepki sanırım