yabancıların &#8220;akıl dişi&#8221; de dedikleri yirmi yaş dişleri geç çıktıkları gibi, çoğu kez problem de yaratırlar ve diş hekimlerince derhal çekilmeleri önerilir. aslında çiğnemede pek fonksiyonu da olmayan bu dişler bize henüz yiyeceği pişirerek yemeyi keşfedemeyen atalarımızın mirasıdır. onların çiğ yiyecekleri yemek için daha kuvvetli bir çeneye ve dişlere ihtiyaçları vardı. zaten diğer bütün dişlerimiz de aynı anda çıkmaz. önce süt dişleri çıkar. onlar döküldükten sonra ön dişler ve köpek dişleri çıkar sonra da azı dişleri. yirmi yaş dişleri bu sırayı biraz gecikerek takip eder. bütün bu olaylar olurken de çenemiz gelişmeye devam eder, ancak 20 yaşını geçtikten sonra yirmi yaş dişlerine çene kemiğimizde yer açılır. insanlık geliştikçe yirmi yaş dişine de çenemizde o kadar az yer kalıyor, yani insanın evriminde çene gittikçe küçülüyor. bu nedenle bazı insanlarda bu dişler hiç çıkmadan gömülü olarak kalabiliyor. yerine tam oturamadığından çürüyebiliyor, iltihap yapabiliyor. bir fonksiyonu olmadığından da diş hekimleri çekip almayı tercih ediyorlar. görevleri sadece çiğnemek olmasına rağmen dişlerimizin içinde sinirler de vardır. bu sinirler dişlerimizle ilgili acı, ağrı ve ısıyı beynimize iletirler. yani dişimiz çürürse sinir bir problem olduğu konusunda beynimizi ikaz eder ama nedense bu ikazı diş çürüdükten, iş işten geçtikten sonra yapar, diş hekimleri de o dişi kurtarmak için önce sinirini alırlar.