kara melek hatırlamayan yoktur sanırım qusel İnci

siyah okul önlüğüm vardı tabi ablamlardan kalanları giyiyodum nasılda özenirdim mavi önlüklülere okulda mavi önlük dağıtılırdı öğretmen ısrarla bana vermezdi neden vermiyosun öğretmenim die titrek bir sesle sorardım öğretmenim senin babanın elma bahçesi var fıstık bahçesi var die vermezdi sanki bahçeler bana nakit para veriyodu

Birde o suyu cam bardakta satardık herkeste o bardaktan içerdi :44: sweedy

Gerçekten ne kadar iştah açıcı çiziyorlardı onu. Amy lee

63 doğumluyum. Benim çocukluğumda değil cep ev telefonu yokdu. Mektuplaşılırdı. Evimize ilk tv gelişi 70li yıllar sanırım sweedy

Atari, taso, meybuz, yerden yüksek, pazar günü banyosu, sobada kestane ve ekmek kızartmak vardı benim zamanımda da... :) eSmerimSin

O mavi ekranları hatırlıyorum:). Çocukdum ozaman. Kasetler çıkmadan önce buna benzer vardı bir tane. . push ; N nscckts Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

90'lı yılların çocuğuyum bende 4 yaşlarındayken elimde bir liste ile bakkala giderdim çokta yakın değildi bakkal kendime hep yumiyum alırdım para üstü ile Sitede oturuyorduk ve sitenin tüm çocuklarını tanırdım ip atlardık hep balkondan atla rahat otur abla eteğini topla falan gibi sözleri olan gibi şarkılarımızla beraber Paranın çok önemli olduğunu ve parasız kalırsak aç kalacağımızı da hiç bilmezdim. Annem dışarda kimseden birşey almamam konusunda tembihlerdi beni ama çok ekmek arası yemişliğim vardı:) Kolumda 2 küçük altın bileziğim ve küpemle gezerdim, oynardım ben. Park şimdiki gibi her eyrde yoktu kaç kere gittiğimi bilmiyorum ama lunaparkalar vardı çarpışan arabalar en büyük heyecan aldığım eğlencelerden bir tanesi idi. Öyle işte...

ailecek oturup izlemeyi özledim safahat Önce usul sonra

Nasrettin hoca ve küheylan vardı, bir de Bay yanlış ve doğru Ahmet bir alışveriş-bir fiş veee office yaşlandığını ilan eder

bir de ben çok severdim trt de prenses sisi vardı.. çok hatırlayıp izleyen yok bildiğim ama ben hiç kaçırmazdım.. en basiti bir de seksek oynardık ya.. tebeşirden çizerdik.. şimdi seksek oynayan çocuk bile yok( çocuklar hep avm lerdeki oyun salonlarında, parklarda.. bizim için park bile mahalleye gelen seyyar salıncaklı amcadan ibaretti. sweedy

Zenginlerde Ağlar Manuela Webster

trt de bir kız vardı kanun çalardı bulamıyorum onu yavv:26:

87 doğumluyum. bayramlarda uzak yerlere gidip, tanımadığımız insanların kapılarını çalardık kimse kaçırmaya çalışmaz, alıkoymaya çalışmazdı bizi. okuldan kaçardık, güzel bir halt yedik sanırdık. komşunun erikleri için ağaçların en tepesıne tırmanırdım, bişi olmazdı. o zamanlar marketler değil, bakkallar vardı veresiye vardı annem, ekmeğimize salça sürer salardı sokağa... hani, dilencilerin veya çocuğunu çayıra salan aile modellerinin çocukları olur ya, bağışıklık sistemi alışmıştır bazı şeylere ve kolay kolay hasta olmazlar bir de, çocuğunu gözünden sakınan aıleler vardır ne kadar sakınsalar da o çocuk hasta olur yaa... işte çocukluk böyle bir şeydi, zaman ve mekana göre farklıdır hepımızın çocukluğu. Jelesec

en kıymetlilerimizdir kaybettiklerimiz Ferdi Tayfur un şarkısı geldi aklıma http://www.youtube.com/watch?v=SZma5ewj54M Keşke Hep Çocuk Kalsaydık

bazı nedenlerden dolayı hatırlayamadığım yıllarım var benım. ama yınede hatırladıklarım yeter de artar bana az olsun, öz olsun :) T Tweety -Zık- tek ayak

86 dogumluyum en basta susam sokagı olmak uzere, alf, jetgiller, hayalet avcıları, tas devrı, he man, redkit, agackakan, tom ve jerry, mufettıs gadget, temel reıs, nınja kaplumbagalar hatırladıgım cızgı fılmlerdı hıc kacırmazdım perıhan abla vardı. yalan ruzgarı unutulmaz fılmler beter bocek, gelecege dönüs ya parlament gece sineması buz patenı yarısmaları olurdu bıde kırmızı noktalı fılmler basladımı bızı hemen uyuturlardı onun ne oldugunu buyuyunce ogrendım ben trt vardı ozaman gece 12 de ıstıklal marsından sonra ekran kararır beyaz bı saat cıkar tık tık saat 12 derdı bı ses ve yayın bıterdı gece dıger kanalların acıldıgı gunlerı hatırlıyorum... gunluk yayın akısı sabah 5 bucuk - 6 da baslardı ozamanlar gercekden ızledıklerımız, dınledıklerımız goz ve kulak doyurucuydu... tansu cıller mesut yılmaz sıyasetcılerın ozaman karikaturu yapılır rahat elestırıldı atv de sureklı haberden sonra cızgı kalemcı ele alırdı olacak okadar. bı demet tıyatro vardı ve adam olacak cocuklar 7 den 70 e... inermısın cıkarmısın ısımlı yarısmalar ızlerdık yılbası programlarında dansöz cıkardı banu alkan ahu tuba nurı alco hulya avsar ıbrahım tatlıses ılk aldıgım kaset sezen aksu dan gulumse idi... teyip vardı ustelık bızımkı ozamanlar pek kımsede olmayan modeldı gerı bıle sarıyordu ama yınede kalem ıle kasetın ılıskısını tabıkı bılırım ustelık oyle bı sarardık kı kalemle tam da sarkının basladıgı yerı tık dıye bılırdık gameboy walkman ateri super mario mahallenın cocuklarıydık, leblebı tozunu avucumuza koyar hepımız bırbırımızın avucunu yalardık yahu piihh sımdı olsa cocuguma yaptırmam yumiyum vardı ne severdım o şekeri... burak kut, athena, tarkan, mustafa sandal, çelik, yonca evcımık, cici kızlar bunlar bızım odamızda posterıyle hayranlıgımızı kazanmıstı enteresan olan ozamanlar kısa sort gıyerdık kımse bıze laf atmaz kotu gozle bakmazdı... acık hava sıneması vardı, ya o gazozlar... o balık kraker, o tuptekı saralle aynı tadı vermıyor artık... ya tadı degıstı ya bız buyuduk ev telefonu tek tek numaraları cevırırdık ve herkesın numarası ezberımızdeydı saat yonunde cevırır bırakırdık tıktıktıktıktık ederdı ankesörlü telefon jetona ıp gecırıp uyanıklık yapan tek bızmıydık? mektup arkadasım vardı... 80 lerın sonu 90 ların bası... en guzel cocuklar bızlerdık

89 yılı haber bülteni :) Cemil Çiçek o zaman bakanmış halaaaa bakan TrtHaber Bulteni 1989 - YouTube C

Son düzenleme: 16 Eylül 2014 electra

ben de siyah önlüklü nesildenim :) rahmetli annem yeşil bir hırka örmüştü kışın önlüğün üstüne onu giyerdim ama yeşil de nasıl bir yeşil türbe yeşili gibi mübarek okula gelen her müfettişin gözüne çarpardım haliyle tahtaya beni kaldırırlardı hırkam yüzümden derslerle ilgili soru sorarlardı pek de çalışkan bir öğrenci sayılmazdım soruların bazısını bilemediğimden müfettiş gittikten sonra öğretmenimden paparayı yerdim T TinyLove

Ve o yılların unutulmaz sesi, unutulmaz sunucusuyla beraber... http://youtu.be/nBn6o9l22hE

Bayramlarda annelerimiz komsulara gittigimizde korkmazlardi biri kaciricakmi diye. bayramlar neseli gecerdi. Önceki

bizim evin yanında bir x aga vardı, bahçesinden buram buram nane kokuları gelırdı, gizli gizli girerdik bahçesine tırsa tırsa çok kötü bir adam olduğu için yalnız kaldığı söylenırdı.

kolonya dediniz de kızlar tütün kolonyası ve brüt kokusuuuu

Bizde giderdik park gezmelerine, seke hoplaya cümbür cemaat. Havuzbaşında oturur çekirdeklerimizi çitler, gazoz alsın babamız diye gözünün içine bakardık. Gece karanlığında, bir kaç parkta bulunan lambanın altında sallanır, kayardık. Eminim annemizin ve babamızın gözleri hep üzerimizdeydi, ama biri bizi kaçıracak diye hiç korkumuz olmazdı. Parklar temizdi bir defa, tinercisi yoktu, sağa sola atılmış kırık şişeler yoktu. Sadece çocuklar ve masum oyunları vardı... ogltkn

evimizin olduğu sokağın su kanalları çok kötüydü. çok yağmur yağdığında sokak göle dönerdi, karşı komşumuzda sandalını çıkarır venedik misali sokakta gezerdi:) LadyMarmelad

84 doğumluyum, ömrümün en güzel ve özlediğim zamanları... çocukluk yıllarım... o yıllarda neler yapmazdık ki... sokaklar bizimdi, saklambaç, dokuztaş, güzellik mi çirkinlik mi, dansa davet, yakalamaca, ip atlama, istop vs.. en sevdiğimiz oyunlarımızdı.. düşe kalka bisiklete binmek ama pes etmemek.. arkadaşlarla kaset doldurup dinlemek, kendi sesimizi çekmek... sokaklardan, inşaatlardan çivi demir toplayıp hurdacıya satıp kendimizce para kazanıp afiyetle yemek... kendi kendimize piknikler düzenlemek... herşeyimizi paylaşmak, paylaşmayı bilmek daha neler neler... kokulu kağıt biriktirmek, hatıra defteri, anket defteri ve günlük tutmak... ve o vazgeçilmez, unutamadığım tadı damağımda lezzetler... benim en sevdiklerim... cino, meybuz, leblebi tozu, rulo kat dokuzkat, yumiyum, panço, badem kraker, abc say say bitmez... eminim birileriyle ortak noktalarımız vardır o yıllarda çocuklar birbirine benzerdi çünkü... o yıllarda çocuk olmak güzeldi... Amonra

80'li yılda darbe olduğunda gece yarısı çalan kapıyla fırlamıştık açtık karşımızda askerler evde arama filan yaptılar her evi arıyorlar tabi.. Yasaklı kitaplar varmı diye ne kitabı olacak bizde ne arar.. 1 paket margarin almak için bakkal amcaya yalvarırdık ne olur varsa verin diye.. Az tüp kuyruğuna girmedim 2kg lık tüpü almak için... sweedy

85'liyim. akşam ezanı okunana kadar sokakta oynardık. çamurdan tencereler tavalar otlardan yemekler yapardık. yaylaya çıkar kızak yapar kurumuş otların üzerinden kayardık. olmadı çalıların içine dolardık. çam ağaçlarına salıncak kurar onlardan düşerdik. Alikayasından çam pürleriyle son hızla kayardık. ceviz toplar elimize kabuğunu sürer her yerimiz cevir geri yapardık. bir kere elimi ot doğrarken jilet kesti. ayağımı cam kırığı kesti. salıncaktan düşünce dişim kırıldı. elimde yüzümde ayağımda kolumda heryerde çocukluk anılarım var. :) parkon bence

televizyonda aklıma gelenler: cumartesi günleri yayınlanan furi at vardı. hadi şu anlında beyaz yıldız işareti olan. sonra polis köpeği co vardı. flipır, lesii, bak racır(25. yüzyıl filmi), stıngrey, izzet öz pop saati, sigortacı iki adam vardı dizi, sonra tatlı sert, komiser kolombo, zenginler de ağlar, aşk gemisi, çizgi filimlerden aklımda kalanlar esteban, şeker kız kendy, jorjiya, çiçek kız, he men, hop hop değiş ton ton, marko, yakari, musti,... sonra çocuk dergilerinden hatırladığım yüzbaşı volkan, tengiz, asteriks, gül mahmut, mucit macit... her cumartesi akşamı türk filmi olurdu. düğünlerden filmi kaçırmayalım diye erken dönerdik(70 li yılların sonlarında.).80 yıllarda pazar günleri sabah valt disney filmi yayınlanırdı. doğal yaşamlarında ki hayvanların seslendirilip sanki birbirleriyle konuşuyormuş gibi olduğu. sonra hikmet şimşeğin sunduğu pazar konseri . hele dany key'in orkestra şefliğini yaptığı bir bölüm vardı ki ailecek gülmekten kendimizden geçmiştik. kovboy filimleri,5 dakika mini aralar olurdu, kısa kısa hatırlatmalar. bizimkiler, gençler(aynı evi paylaşan 4-5 erkek öğrenci arkadaş. yanlış hatırlamıyorsan fikret kuşkan, oktay kaynarca gibi ünlüler vardı. çok genç halleriyle tabiii. şimdilik hatırlayabidiklerim bunlar.

:)) bizim için cuma günleri süper baba günüydü.. kumandamız da kardeşimdi :) zavvallı çocuk neler çekti benden :) bir de süper baba deyince mandalina geliyor aklıma. annem dizi boyunca mandalina yedirirdi bana çünkü hiç sevmezdim ve bir tek o diziyi izlerken hayır demezdim ne güzel günlermiş ya, o zaman değerini bilememişiz. keşke çoculuğumuza dönebilsek :) C

cokokremler vardi dis macunu gibi sklp yenilen, simdide var ama o eskiden yediklerimizin tadi yok.. . push ; T Tweety -Zık- tek ayak

leblebi tozları vardı birde... minik bir kab içinde satılırdı... yanında bi de pipeti olurdu... üüüüffffp diye çekerdik içimize... her seferinde tıkanırdım ama yine alırdım. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Bizim bi kuzine sobamız vardı, üzerinde hem yemek pişer hem de devamlı sıcak su dolu bir güğüm olurdu. O güğüm ne çok işe yarardı, hem bulaşıkları yıkamaya, hem çay demlemeye su ısınırdı içinde. Annem sobanın kuzine kısmında patates yapardı, o zamanlar kumpir nedir kimse bilmezdi. ama bildiğin kumpir gibi patates yapardık, içine tereyağı koyardık, üzerine tuz serperdik, peynir koyardık içine. Nerde o zamanlar garnitürler vs. herşey mevsiminde yenirdi ki, öyle şimdi marketlerde olan bir çok ürün yoktu o zamanlar. Paramız yoktu orası muhakkak, ama çok mutluyduk biz ya. qusel İnci

Kader, 87 doğumlu musun sen de? Ben daha büyük birini bekliyordum, nedense bakmak hiç aklıma gelmemişti Konuyu dağıtmayayım :)) Ben de 87'liyim.. O kadar çok şey götürdü ki zaman... Polis lojmanlarındaydık, kocaman bahçelerde tüm sitelerin çocukları toplanırdık.. İstop, saklambaç, ortada sıçan oynardık.. Akşam ezanı oldu mu eve gitmek zorunda olmayanlar vardı.. Bir kez takıldım onlara, annem eve almadı, kapının önüne oturup ağlamıştım Bir gün 5-6 çocuğu topladım (7 yaşında yoktum), çiçek tarlasına diye götürdüm.. Tüm lojman bizi aramış, dökülmüşler sokaklara... Eve gelince elebaşı olarak sonum malum Ne kaçırıldık, ne çalındık sokaktan... Okulun ikinci günü "kendin gidebilirsin" demişti annem.. "Kaybolurum" dedim azıcık sırıtarak Her yaramazlığa kafan güzel çalışıyor ya, dedi güldü ve yolladı annem.. Taşındık.. Ağlaya ağlaya.. Her taşınmamız öyle oldu zaten... Ağlayarak... İstanbul apayrı bir aşktı... Hayatımız ondan sonra mahvoldu zaten.. Hep parasız kaldık, kendi evimizde kendi memleketimizde... Babacım gitti.. Kaybettik.. Kolumuz kanadımız kırık... Melankoliye bağladım sabah sabah... Ama geçmişe dönünce çok canım yanıyor... Özlüyorum... safahat Önce usul sonra

91 dogumluyum.. cılgın bedıs ve kaynanalar vardı onları ızlerdık.. sımdı fazla bırsey gelmdı aklıma ya. ama 97de ılk okulda oldugumu hatılıyorum cok salak bır cocuktum

hatirliyorum uzaktan kumandali tvler daha yaygin degildi 8 yada 9 kanallik televizyonumuz vardi, sirayla degistirip babamin kanal begenmesini beklerdim Önceki

aynen, gıcıktı yaa T Tweety -Zık- tek ayak

Ekmeğin üstüne salça sürüp kapı önünde arkadaşlarla onu yemek paha biçilemez bi duygudu benim için.. Hava kararana kadar sokakta oyardık, ne zaman ezan okundu annem seslenir " hadi artık sabahın hayrı, akşamın şeri girin içeri" diye.. Öğlen arası okuldan eve koştura koştura gelirdim harçlığım yanıma kalsın evden yiyeyim diye.. O harçlığa da sonra 50 kuruşluk dondurma alır yerdim.. Bakkala yada çarşıya gitmek için anneme bozuk paralar benim olacak şartı koyardım.. O bozuk paralar beni nasıl mutlu ederdi.. Keşke şimdide hayat bu kadar masum olsa keşke.. burfur Merdümgiriz&Şevk-i

Ne hasret kalmışız.. Meğer bahane arıyor muşuz o günlere dönmeye :) Tek kanal vardı, yayın gittiğinde bir müzik çalardı hastaydım ona, kapattırmaz dinlerdim : Rodrigo'nun gitar konçertosu http://www.youtube.com/watch?v=LcNu7w9rv-k . push ; qusel İnci

82 liyim. net 2 yaşıma kadar anımsıyorum. babamın boyaları ile oynardık. annem gazla çıkarmaya çalışırdı, dedem bağırır çağırırdı. odun kömürü taşıycaz diye üstümüz başımız kapkara olurdu. ölmedik, zehirlendmedik. gecenin on ikisinde kardeşimin sütü biter, süt almaya gider. tecavüz edeni, keseni yoktu. tüm bakkal amcalar tanırdı bizi. bisiklete binerdik, deli gibi yokuşlardan aşağı inerdik. güç bela aldırmışız o bisikleti nasıl zevkli olurdu. okula 6 yaşımda başladım ben. annem babam hiç bir zaman okul konusunda elalem ne der, şu bu diye üstüme düşmedi. okulun ilk günü kendim gittim okula, ağlamadım tek bir damla. gidiş o gidiş. beşinci sınıfa gelirken önlüğümü kendim ütülerdim, kendim beslenmemi hazırlardım. annem diğer kardeşlerim ki biri küçüktü onunla ilgilenirdi. merdaneli de çamaşır yıkardı kadın. hangimize yetişsin? karanlık olmaya kalmadan gelen babamın arabasını göründü mü başlardı herkes "eylül koş, baban geliyor." ben nasıl kaçardım dayak yememek için. erkek arkadaşlarımla oynadım diye dayak atmıştı babam hiç unutmam:)) şimdi adam melek oldu orası bir gerçek ve pişman. yıllar O nu da geliştirmiş. yerli malları haftasında sınıfça bişiler yapardık. para biriktirip ilk okul öğretenimize yüzük almıştık, altın. ederin nedir anımsamıyorum. ama kıymeti çook büyüktü, ağlamıştı koskoca kadın. teneffüslerimiz oyun parkı misali idi. ip atlardık, yakartop oynardık 5-10 dk da ne kadar olursa.. ne cep telefonu, ilkokul ikinci sınıfta köye mektup yazmıştım. telefon 1990 yılında girmişti ilk sanıyorum evimize. rastgele numara çevirir yaramazlık yapardık aklımızca ilk bir yerden bir yere taşınmak çok koymuştu bana.. okula gidip nakil belgesi alıncaktı. babam dedi, kardeşinle sen gideceksin. pendikten üsküdar a!! çift vesait. ben 13, kardeşim 11 yaşında, el ele gittik. şimdi bilmediğim yer yok gibi, sağolsun babacım.. ayy daha neler vardır, bunlar geldi aklımaa

Her sonbaharda bir soba kurma telaşı başlardı. Kömür alınırdı tonla, kamyon evin yakınına bir yere döker giderdi. Ailecek taşırdık kömürlüğe, bi telaş bi telaş. Sonra banyoya, akşama da sıcacık sobanın başına:) Her haftasonu merdaneli çam. mak. telaşı olurdu bir de. Okulda lambada, sokakta tilki tilki saatin kaç oynardık. Lambada ayakkabıları çıkmıştı süngerden, renk renk, içine de beyaz çorap, bilekleri fırfırlı olcak :)) Yıldızlı pek iyiler vardı, şimdi var mı bilmem. Küçücük üçgen poşette renkli kolonyalar vardı, çok güzel kokardı. Altın şeklinde çikolatalar, cam şişede kolalar, tebrik ve simli simli yılbaşı kartları. Ev telefonu yıllarca beklenirdi, hat sırası gelmediğinden. Tel. klübeleri boş kalmazdı hiç. Bir başka gece programı yılbaşlarında yakın akrabalarla toplanarak izlenir, hadi anlat bakalım bölümünde heyecan doruğa ulaşırdı. Pazar konserlerinde t. v. kapatılır, Barış Manço' da açılırdı. Pazar gününü hiç sevmezdim ertesi gün okul var diye.

Grup vitamin dinleniirdi, Bendeniz meşhur ozmanlar, mahallede erkekler, toplaşıp köşelerde oturup muhappet ederlerdi, Hatta eskiden şu varmış ; Yolda kadınlara kızlara arabayla yaklaşıp gideceğiniz yere bırakalımmı dediklerinde kabul edilmiş götürürlermiş, Şimdiki gibi allah belanı versin sapık denmezmiş.

evettttt birde yoğurdu ya annemiz yapar ya da seyyar satıcılar vardı... Önceki

geçen gün nette bu resmi gördüm, anım depreşti. en sevdiğim şarkıcının kaseti mahvolmuştu, elim titreyerek kalemle düzeltmeye çalışmıştım. HanimKelesimiGetir

bir de piramit şeklinde minik kolonyalar :) C

Bunu bilmiom ben.. maltepeyi biliorum resusitasyon

Bunları haatırlayan varmı?

89'luyum. Eve istedigim saatte girerdim, hic aksam ezani, hava kararmasi gibi sinirlamalar yoktu bizde. En son arkadasim ne zaman eve girerse o zaman ben de giderdim, sokak cocuguydum vesselam. 9 yasimdan itibaren minibusle baska ilcedeki doktoruma filan kendim giderdim. O zaman bu kadar teshis yoktu galiba, ozellikle halk arasinda. Cekingen bilinirdim sadece. Simdi benim gibi cocuklara sosyal fobi bilmemne gibi 40 tane teshis koyuyorlar Pazarda arkadaslarla boncuk satardik. Bilmedigimiz mahallelerde macera arardik. Basimiza bela filan alirdik. Guzeldi yani. Hayatta kaldik. Bu zamanda cocuk olmak istemezdim. 90'larin, biraz da 2000 baslarinin cocuguyum, iyi ki daha da gecikmemisim. :)

Babamın vardı bundan duruyomu bilmiyorum. Bilgisayarla tanışsa severdi herhalde.

evet canım oğlumun adı Deniz :) yaa seninkinin de mi adı Deniz ayyy Deniz'ler yiğit olur bizimkiler de inşallah öyle olurlar :) evet o çam ağacı kolonyaları da hatırlıyorum kokusu da değişik olurdu onların resusitasyon

Aynalı tahirrrrr dırım dırım diye bir müziği vardı ahahahah

80lerde Perihan Abla vardı http://www.youtube.com/watch?v=uYhJqIAs1_I kadesa

Reactions: Sevketi_Bostan, AklinYolu1 ve burfu

Okula giderken saçlarım hep kısaydı annem kuş boku diye tabir etiği kıvrımı koyar papatyalı tokayla tuttururdu. alıç ve meybuz aldır okul köşesindeki büfeden. dansa davet oynardık teneffüslerde. beslenmesini unatan arkadaşlarımıza kendi beslenbemizden verirdik tek tek. kokan şeyler konmazdı meyve olarak alan var alamayan var diye. yerli malı haftası kutlanırdı çeşit çeşit yiyecekler yapardı annelerimiz. Tiyatrolar yapardık. sweedy

hiç kaçırmadığımız pembe diziler vardı nasılda ertesi günü beklerdik onların yaşadığı aşkı sanki biz yaşıyoduk dizideki kötü karaktere ailece düşmandık rüyalarıma gireerdi baş roldaki kıza o senin baban yada o seni kandırıyoo yapma die çokk söylemişliğim vardır rüyalarımda

Konu harika.. Her yoruma okudukça unuttuğum anılar canlandı.. Ne günler di bee.. Ben 78'liyim. Oyunun hakkını vere vere büyüdüm. Eve giriş saati; akşam ezanı olan o günlerde, kızlı erkekli arkadaş grubumuzla dönemin oyunlarını oynar, sokak sokak mahalle mahalle dolaşırdık. Bakkal amca aileden biri gibi gördüğümüz bir büyüğümüzdü. Dönemin abur cubur kategorisine giren şeyleri bol bol yer, eve girince de annemizin yemeğini de yerdik. Abur cuburlar iştahımızı kesmezdi. Oyun oynarken çay bardağı hesabıyla alınan siyah çekirdeği, kot pantolonumun cebini patlatacak derecede doldurur hem oynar hem yerdim. Dudaklarım tırnaklarım kapkara olurdu. Tv de ilgimizi çeken çekmeyen herşeye bakardık. Cumartesi sabahı cumartesiden cumartesiye, akşamı türk filmi kaçırılmadan izlenirdi. Susam sokağı, çok sevdiğim arkadaşlarımı dışarıda bırakıp eve girmeme sebep olan programdı. Hayat Ağacın'nda ki Sam, Cesur ve Güzel'de ki Broke hayran olduğum karakterledi. Dizilerdeki uygunsuz sahnelerde hemen kanal değiştir, bakmaya utanırdık. Herkesin paylaştığı dizi ve programlara ek;Cinayet Dosyası, A Takımı, Webster, Köle Isaura, Altın Kızlar, Macgyver, Şöhret hatırladıklarım. Cinayet dosyasındaki Jesseca Flacher zekasıyla hayran olduğum başka bi karakterdi. Tv'nin karşısındaki koltuk benimdi. İhtiyaç dışında kalkmadan tv izlerdim. Anneannem;sen gelin olurken bu koltuğıuda götür derdi hep. şimdi kızıma çok tv izliyorsun diye kızıyorum. Ama o zmanlar tv deki programlar bu kadar ahlaki çöküntü içinde değildi... Ortaokul dönemlerinde saçlarda amerkan kesimi, mantar ve tavuk g.. tü diye modeller çıkmıştı. Ben uzun süre mantar kestirmiştimEvvelden de annem hep saçlarımı kısa kat kestirir, oğlan çocuğundan farkım olmazdı. Sokakta oynarken oğlum diye seslenenlerde çok olmuştu. Biraz daha büyüyünce bir sürede küt kestirmiştim. Sobanın üzerinde devamlı cızırdayan su olurdu. Ihlamur çaydanlığıda eksik olmazdı. Ekmekler sobanın üzerinde kızartıllır, yağ sürer tatlı tatlı yerdik. Kolumu bacağımıda yakmışlığım çoktu. Uzaktaki akrabalrdan bayramlarda mektuplr ve kartpostallar gelir, bizlerde gönderirdik. Peçete, anahtarlık ve kartpostal koleksiyonu yapardım. Hele hele ortaokul döneminde başlayan Sibel Can hayranlığımla bütün paramı onun karpostallarına verirdim. Silik kayık resimleri bile alırdım. İlimizde senede bir defa açılan fuar en büyük eğlencelerimzdendi. Penguene dondurma yemeğe gitmek ödüldü. Şimdilik aklıma gelnler bunlar.. Piquania_Dedove_

parkon bence

Reactions: Sevketi_Bostan ve AklinYolu1 PapatyamsiHatun Dum spir

http://www.youtube.com/watch?feature=player_detailpage&v=4yaRr0BT-nE bir alış veriş bir fişşşş Önceki

benim annem hala evde mayalar, hazır yoğurt sevmiyor kadın.

bu komik bir anımı hatırlattı bana döğmeli sakızlar vardı bir gün bakkala gittin dövmeli sakız istiyorum dedim bakkal bana dövmeli yok dayaklı var vereyimmi demişti bende saf saf onasıl bişeyki die sormuştumm A aledax Yine

Ben bu resim amcayla buyudum resmi bana bu sevdirdi, Ben bundan görüp resimn yaprdım belkide onunsayesinde şuan mükemmel resimler yapıyorum Amonra

Konuyu okurken geçmişe şöyle bir gittim, Bende nasıl hayatta kalmayı başardığımızı düşündüm aslında. 1977 doğumluyum, çoğunuzdan büyüğüm heralde, siyah önlüklerle saçımızda beyaz kurdelayla giderdik okula. Sabahtan akşama kadar sokakta oyanar, ağaç tepelerinden inmezdim. En büyük eğlencem yazın sivrisinek ilaçlaması yapan mazot pikabının ardından koşmaktı, eve yağ akan saçlar ve pis mazot kokusuyla giderdim. Televizyonda tek kanal vardı, uykudan önce programını izler yatardık. Atari bile yoktu, ama hiç sıkıldığımı hatırlamam yaz tatillerinde, saklambaç, yakartop ve bisikletimiz vardı... daha ne olsun derdik arkadaşlarla. Şimdiki çocuklar için sadece çizgifilm gösteren tv. kanalları var, bilgisayar, playstation var. Oturduğum sitede basket sahası, yüzme havusu bile var, ama benim çocuklarım sıkılıyorlar yaz tatilinde Malesef bukadar korumacı ve çocuk merkezli yaşantımız doyumsuz yapıyor çocuklarımızı. Okulum yürüme mesafesi 10dk ydı, ilkokul 2. sınıfta arkadaşlarla yürüyerek giderdik okula. Şimdi 6. sınıftaki oğlumun okuluda aynı mesafede evimize ve daha küçük bir şehirde oturmamıza rağmen servisle gidiyor okula. Karşıdan karşıya geçemez gibi geliyor bana:26:sanki ben öyle büyümemişim gibi... Oturduğumuz lojmandaki süs havuzu donardı, üstünde buz pateni yapardık, arkadaşlarımızla tiyatro gösterisi hazırlayıp anne babalarımıza bilet satardık. Bilet paralarıyla oyuncak ayılar alıp çekiliş yapardık. Doya doya, eve hapsolmadan, yarış atı gibi ders çalışmadan, harika bir çocukluk geçirdim ben. Şimdi ise çevremdeki koşturmaya ayak uydurup ona göre yetiştiriyorum çocuklarımı. Her yılbaşı renkli kartpostallar yollardım akrabalarımıza, mektup arkadaşlarımız vardı Almanyadan, Avusturyadan. Çatpat ingilizcemizi mektup arkadaşlarıyla geliştirmeye çalıştırırdık. En kıymetli şeyim Anılar 9 ve Anılar 11 kasetlerimdi. Hala dinlemekten bıkmam ''both on the river'',''stop'' ve''hotel california'' şarkılarını. Lambada dansı çıktı 80 lerin sonunda, kilpteki kıza bayılırdım. Anı defterlerimiz ''bana bu kalbin kadar temiz sayfayı ''diye başlayan''sepet sepet yumurta, sakın beni unutma ''diye biten dostlarımızın yazılarıyla doluydu. Günlük tutmayı çok severdim, sevdiğim şarkıcı ve artistlerin çıkartmalarıyla doluydu günlüğüm. Cep telefonunu üniversite 3. sınıfta aldım. Şimdi ilkokulda alıyoruz çocuklara, merak ediyoruz başlarına bir işmi geldi.. Biz nasıl hayatta kalmayı başardık sorusunun yanında, annem nasıl kalp krizi geçirmeden büyüttü bizleri acaba diye geldi aklıma:26: qusel İnci

88 doğumluyum. Müstakil mahalle arasında bir evimiz vardı. Annem çamaşırları merdanelide yıkardı. Bebek bezi henüz yaygın değildi sanırım amerikan bezi ve muşambayla bezlerdi kardeşimi. Biz çamurdan pastalar yapardık. Kız- erkek ayrım yoktu hepimiz kardeştik mahallemizde. Heidi, şeker kız candy, herkül, he-man, şirinler izlerdik. Para çikolatalar alırdık bakkaldan ve saat kaç olursa olsun bakkala gidebilirdik korkmadan. Su savaşları yapardık, üstüne çamur. Kirlenmek cidden güzeldi o zamanlar. Komşularımızın keçi, koyun gibi hayvanları vardı. Heryerde gezerlerdi. Onların gezdiği yerlerde oynardık bizde. Hiç bulaşmazdı toksoplazma bize. O zaman kedilerde temizdi herhalde. Aklımda kalan annem bahçede yıkardı bulaşığı, çamaşırı. Bense kardeşimi ayağımda sallardım. Sallanmakta kafa travması yapmazdı o zamanlar. Komşularımız tandır ekmeği yapardı. Bütün mahalle çocuklarını pay düşerdi. Paylaşmak vardı. 5. Sınıfta sınavlar için minübüs tutup bütün sınıf gitmiştik. Beslenmelerimiz vardı ve yumurta kokmuştu tüm araba hepimiz gibi. Yere düşenleride yerdik. Yada bisikletlerden düşünce yaralarımızla övünürdük. Hani şarkıda diyor ya biz büyüdük ve kirlendi dünya. Mecaz değil gerçekten kirlenmiş işte C

87 liyim. ezan okununca eve giren çocuklardık biz. dizlerimiz yaralıydı her defasında bisikletten düştüğümüz için. başka çocuklarla kavga ettiğimizde '' onlardan dayak yersen seni bir de ben döverim!'' diye balkondan bizi tehdit eden annelerimiz vardı. dokuz taş, yakan top oynar; tek kale maç yapardık. üç korner bir penaltıydı ve topu her defasında dışarı atan gidip alırdı. meyve veren ağaçlara tırmanırdık biz. sonra sahibi gelir bizi kovalardı. bizim kopardığımız iki meyve onun servetini eksiltiyordu sanırım. durup düşünüyorum da, şimdiki çocuklar çok şanssız...

Çantanın içinde neler olurdu neler.. Hep mazi onlar bizler için tatlı birer anı olarak kaldı SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Çok severdim ben bunuuuu... kadesa

1964 doğumluyum ahhhhh çocukluğum ahhhhh ne güzel günlerdi o günler Sokağın havanın çamurun tadını en güzel çıkardığımız yıllardı, sokak mikrobunu en tabi şeklide aldık sindire sindire hemde.. Ağaç tepelerine çıkıp meyve aşırırdık, yıkamadan yemenin tadı hazı başka oluyordu o yıllarda.. Öğlen yemeğini evde yemezdik, elimizde ekmek domates olurdu, akıta akıta yerdik onu, mis gibi toprak kokardı.. Bisiklet tepesinden inmez düşerek pantolan dizlerini yıratrdık, eve de korkuyla giderdik annemiz kızacakmı acaba diye.. Çeşikli oyunlar oynardık tadını çıkarırdık, yakantop istop, kuka, ip atlama vs vs gibi.. Okul hayatımız renkliydi, uzaktan öğretmenimizi gördükmü titrerdik kotkudan değil elbette saygıdan olurdu bu titrememiz.. Yazılılarda kopya çekerdik, yan sınıflara gidip hoca ne soru sordu diye tüyo almaya çalışırdık.. Daha neler nelerrrr.. O zmaanlar flört bile farklıydı, yanımıza gelip utana sıkıla seninle arkadaş olmak istiyorum benimle çıkarmasın diye teklif ederlerdi.. Pastane kültürü vardı o yıllarda, limonata içilir muhabbet edilirdi.. Anket defterlerimiz vardı verirdik arkadaşlarımıza yazsınlar diye, bide evde köşe bucak saklanırdı o defterler görmesinler diye.. Aklımaaa çok şeyler geliyor o yıllarda keyifle vede doya doya yaşadım çocukluğumu, özledim o günleri keşke geri dönüş imkanımız olsa.. N

Bizde küçükken bahçe de toprağı suyla karıştırır, elde ettiğimiz çamurla araba, kaplumbağa, koltuk vs şekiller yapar kurumaya bırakırdık.. Okul bahçesinde kantinimiz vardı yanındaki ağaca tırmanıp kantinin tepesine çıkardık... Kapının önünde ip atlardık, sek sek oynardık. Toprağın içinden solucanları çıkartıp aklımızca ameliyat edip doğurturduk birazcık kesiyorduk ucundan Kaykayımız vardı tüm mahalle çocukları yokuşun oraya gider sırayla kayardık yokuş aşağı... Sandalyeleri koyardık 2 şer tane üstüne battaniye serip çadır yapardık kendimizee, altına girip evcilik oynardık... Çam ağaçlarından kozalakları düşürüp içindeki fıstığını yerdik... Evimizin arka bahçesinde dut ağacı vardı üstüne çıkıp dut yerdik, Gazete ve dergilerden sevdiğimiz ünlülerin resimlerini kesip biriktirir, birbirimizdeki sevdiğimiz ünlülerle değiş tokuş yapardık... Meşe oynardık... Barbie bebeklerimize kendimiz kıyafet dikerdik, hatta ben okul kitaplarımla oturma grubu falan da yapardım barbie bebeğimi oturturdum üstüne

sokaklarda yada okulun onunde alli balli satilirdi, simdikiler yedirmez cocuklarina yok boyali zararli diye, biz yedik daha ölmedik.. bende 90lardanim T Tweety -Zık- tek ayak

benim de.. oğlunun adı Deniz galiba, oğlumla adaşlar :) bu arada piramit şeklinde kolonya dedin de bir de çam ağacı şeklinde yeşil şişede kolonyalar olurdu :) sweedy

Ne zaman adını duysam hep aynı melodi kulağımda; bana bir masal anlat baba içinde denizle balıklar, yağmurla kar olsun, güneşle ay. Önceki

Ne çok baloncuk yapardık Annem sokağa bırakmayınca balkondan aşağıya yapardım, arkadaşlarımda yaptığım balonları yakalayıp patlatmaya çalışırdı aşağıdan Ama bizim böyle afilli baloncuk yapma aletlerimiz yoktu Bi kapta hazırlar, hortum ile köpürttükten sonra şişirirdik.. Ben önce bilmiyordum ilk ablam verdiğinde, hortumu kabın dibine dayadım köpürt dediklerinde üfleyeceğime içime çekmiştim iğrenç bi tadı vardı:120::120::120: Sonra da püskürdüm tabi üstüm başım ıslandı Büyük ablam saydıra saydıra üstümü değiştirdi küçük ablam taktiği doğru düzgün öğretememiş ondan olmuş diye.. . push ; kadesa

Uzaylı Zekiye :)

Rahmetli Cenk Koray ın pazar günleri sunduğu programda vardı Önceki

vitamin - turkish kovboylar - YouTube ooo çekilin yoldan vahşi batıdan geliyorlar :))) Mustafa Sandal - Onun Arabası Var - YouTube Serdar Ortaç - Karabiberim - YouTube HanimKelesimiGetir

Bizimkiler yaa süper bir diziydi :)) Valla çocukluğuma gittim.. saatlerdir gülümsüyorum :))))) iyi geldi :) Beverly Hills ve Clementine unutulmaz :)))

Yalan Rüzgarı, Cesur ve Güzel içinde bol bol çarpık ilişki entrika barındıran dizilerdi. Kimin eli kimin cebinde belli değildi. Bunlarla büyüdük ama ahlakımız bozulmadı... resusitasyon

bizde atari oynardik mario filan hep tvnin renk tupunu bitirecegini soylerlerdi :44: T Tweety -Zık- tek ayak

Ben de aksine genclesiyorum. LadyMarmelad

süper konu:):) ben 78 doğumluyum.. sabahları trt de kovboy filmi izlerdik, red kit çizgi filmlerimiz, voltaranımız vardı.. he-man vardı.. şiddet yanlısı olmadık, silah alıp kimseyi vurmadık.. şimdi oğlum için günde kaç saat tv izlemesi ya da izlememesi gerek diye araştırma yapıyorum, sanırım annem hiç düşünmemişti:) sokaktan eve gelmezdim, özellikle haftasonları, sadece öğlen, üzerimi değiştirmeye eve gelirdim.. zaten öğlen yemeği, reçelli, yağlı ekmek olurdu genelde. o da hangi arkadaşımızın annesi verirse elimize.. gelişimimizde sorun yok, sağlıklıyız hepimiz..:) cep telefonumuz yoktu, tüm gün nerede olduğumuzu ancak, mahalle arkadaşlarımıza sorarak bulurdu annem.. çağırmak istediğinde de, şöyle sokağa doğru QUARTAAAAA d, iye bağırdı mı, sokak inler, koşar giderdik evimize... yakartop oynardık, cidden yakardı, her tür yara bere, kafa travması geçirdik heralde, ölen de olmadı, sakat kalan da..:) kız erkek, kalabalık guruplarımız vardı, bize de mahalle abilerimiz ablalarımız gözkulak olurdu, hiç bir " yanlışlık" görmedi, k hiçbirinden.. voleybol oynadım,10 yaşımdam 18 yaşıma kadar, okuldan sonra , hergün antremana gittim. Ankarada otobüsle her yere gittim geldim, ve cep tel. falan yoktu.. akşam 8 gibi evde olurdum hergün, başıma hiçbişey gelmedi.. bisiklet olmazsa olmazdı, kaykay lükstü:) şimdilik bunlar geldi aklıma SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Ablam bu çikolata yahu.:26: qusel İnci

sakız canım o... sweedy

o dönemlerde, alacağın bir çikolatanın bile değeri vardı o anlık ondan daha büyük bir mutluluk olamazdı. kara şimşek vardı, A takımı vardı bir yerlerden geçerken bir bakkal görsem hemen girerim, zor bulunuyor artık bakkallar.

bayramda kapı kapı dolaşıp el öperdik. arkadaşlarla harçlıklarımızı sayardık. kiminki daha fazla diye. ip atlamayı çok severdim. pek kıyafete düşkün değildik. annemiz ne verirse onu giyerdik. zaten dışarda hemen kirletirdik:) eski çaydanlıklar, tabaklarla evcilik oynardık. evde sandalyeleri dizer üstünü örter, mağara yapardık:))) haftasonu sabah kalkar çizgi film izlerdik. bir televizyon vardı, onu da büyükler yoksa istediğimizi izlerdik

Bir de şimdiki gibi çocuklar için makyaj setleri yoktu, annemin neyi varsa sürerdim yüzüme, palyaço gibi :)) Örgüden etekler yapılırdı, pantolonlar yapılırdı çocuklara. Muşambadan bebek bezleri vardı, içine koyulan bez yıkanıp tekrar kullanılıyordu. Örgü paspaslar, kilimler vardı. Aklıma geldikçe yazıyorum, böyle bi konu olsa da yazsam diye bakıyomuşum :)

Eskiden herşey daha kısıtlı ama çok daha güzeldi.. Çamurdan pasta yapar üstüne çiçek saplarından mum yapardık Barbi bebeklere kıyafet dikerdik, sonrada saçlarını kel olana kadar keserdikk Taso oynardık kardeşimle, ya da beştaş. Arkadaşlarımızla birlikte evimizin altında piknik yapardık herkes evinden birşey getirirdi yerdik Kardeşimle kavga ederdik döverdik birbirmizi. Sonra annem birimize vurunca hemen kurtarmaya girişirdik, az önce kavga eden biz değilmiş gibi Herşeye rağmen psikolojim çok düzgün herhangi bir travma yaşamıyorum

aaa bu konu ne güzelmiş 90 doğumluyum bende... ben küçükken unutamadığım nadir şeylerden biri annemin ıslak kekiyle her cumartesi mahalledeki kızlarla yaptığımız piknikti şimdikilere bakıyorum cipsler kolalar alıp yapıyolar aah ah bir de topuklu spor ayakkabılar çıkmıştı bütün topuk 9 tlydi pahalıydı o zamanlar, babam aldığında ne kadar mutlu olmuştum, aldığım hiçbişey bana o alınan ayakkabı kadar sevinç vermedi. ve tabi en önemlisi oyunlar. saklambaç, üçgen ip, körebe, istop... şimdikiler gibi pes falan yoktu. güzeldi yaa HanimKelesimiGetir

ufalda cebime gir lütfen... Bu arada Küçük evi hatırlayan da vardır değil mi? Amy lee

geceleri mahallede bütün çocuklar toplanıp, saklanbaç oynardık. saatlerce yorulmadan oynardık birde bundan oynardık ben hiç beceremezdim :)

Parlement sineması batman hayranlığım şeker kıZ candy bizimkiler dizisi pazar banyosundan sonra.. sokak sobelemesi bom renkli istop çelik çomak piskilet yarışı:) çakma piknik yan komşu teyzenin reçelli ekmekleri armut ağacından düşüşüm olmamış üzümler korukları tırtıklayışımız mısırlıkta terliğimi kaybedişim...84lüyken.. Annemin kasetlerini record tuşuyla mahvedişim kendi sesimi dinleyişim mustafa sandal değişmeyen tek şey olsa gerek bu kız beni görmeli bana kazak öööörmeliiii:)

nefret ettiğim dedemin sigarasıydı birinci

erkekler maç yaparken aranılan o son adam ben olurdum dokuz aylık denilen bir oyun vardı, onuda oynardım. misketlerle mors oynardık. topla dayan dayan.. sonracığıma, dondurma yerken o sıcakta erir asfalta düşerdi ben üste kalan kısmı yemiştim. annemler bizi evde bırakırdı onluyaşlarda falan balkona çıkar flüt çalar şarkı söylerdim. su ve nişastadan tatlı yapardım yine o zamanlar. 86 mı ne bir kar yağmıştı istanbul a.. tüm kapı kapanmıştı. babasızdık o zamanlar. gurbetteydi. bir bebek göndermişti sarı saçlı bana bir de yine kardeşimle bana oyuncak arabalar. geldiğinde kardeşim, babamı tanımıyordu "amca" demişti."amca değil kardeşim, babamız o babamız." demiştim.. SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

burfur Merdümgiriz&Şevk-i

kıyafetlerimizi annem dikerdi. kalan artık kumaşlarla da ben bebeklerime birşeyler dikerdim. takas usulü oyuncak değiştirirdik.1 barbi bebek ayakkabısına bir tarak bir bebek kıyafetiydi qusel İnci

:) işte meşhur heidi ve peter :) Önceki

sulu göz sakizlar vardi eksiligi bitince atardik meybuz vazgecilmezdi... aksam disarda kartopu oynardik butun bina cok eglenceliydi... yakan top saklambac ip atlama evcilik... kokulu silgiler, monami boyalar... cekmece oyunu vardi tenefuste oynardik bi kere dusup cok kotu kafami vurmustum ama hala yasiyorum Amy lee

kardeşim su satarken " buz gibi lalık lalık suuu" derdi...

İlk renkli televizyonu amcamlar almıştı, memlekete gidince onlarda alırdım soluğu ama bak sen Allah'ın işine nedense izlendikçe tüpü bitecek tezi ile çizgi film başladığında bir anda çöt diye kapatırlardı... Regulatörü hatırlayan var mı? Amy lee

ay savascilari kiyafetleri degisirdi cok ozenirdim cocukluk iste Amy lee

pekii bu cosby ailesini hatırlayanınız var mı :)

annemin dizileriydi T Tweety -Zık- tek ayak

Hatirlamam mi ya. Dylan vardi yakisikliydi ve capkindi. Kelly dizide burnunu estetik yaptirmisti. Brandon dahi cocuk. Brenda her zaman guzeldi ama uyusturu kullandigi icin diziden atilmisti. Donna otekilere gore biraz daha vasatti. Meger yonetmenin kiziymis ondan. Ikincisini de izledim de otekinin verdigi tadi alamadim. Keske otekiler de HD olsa da yeniden seyretsem.

Bayılırdım leblebi tozuna.. hala severim :)))) açık gofret vardı bakkalda bütün harçlığımla gofret alırdım.. o açık gofretin tadı şimdiki gofretlerin hiçbirinde yok Müzikler de başkaydı :)) Modern Talking-Your my heart, Chery chery lady MC Hammer-U can't touch this Aha- europe-the final countdown europe-rock the night george michael Sadece birkaçı qusel İnci

meraklı melehat C

Ben de takılırdım bir de at arabasında meyve-sebze satan köylüler gelirdi.. adam tartmaya çalışırken atı yürütürdük, ot falan uzatırdık :)))) çok yaramazdık Önceki

Çok özel bir nesildi bizimkisi... Ambalajsız bisküvi yerdik.. Depozitolu şişede kola içerdik... Turbo ciklet çiğnerdik.. Sokaktaki macuncudan renkli macunlar alır kusana kadar yerdik... Oyunumuz yarım kalmasın diye, öğünleri bir dilim salçalı ekmekle geçiştirirdik... Evden götürdüğümüz tasla açık yoğurtla, bakkalın kendi bıçağıyla kestiği açık peynirle büyüdük... Hala hayattayız... Biz çocukken yazışmazdık, facebookta takılmazdık; konuşurduk... Saçma sapan savaş ve dövüş oyunları oynamazdık; sokakta istop oynardık.. Lastikle ip atlardık... Hulohop çevirirdik belimizde... Masum, güzel, eğlenceli ama en önemlisi tertemizdi bizim çocukluğumuz... Sanal değildi... Tüm bunlara rağmen hala hayattayız, en güzel ve temiz anılarımızla... Önceki

yediden yetmiş yediye Barış abimiz vardı. ogltkn

Hanımcım muhtemel ay farkı var aramızda. 74 yılından öncesi annem bakkala yollardı ekmek için. Hergün ekmekle beraber yuvarlak tulumba tatlılarından alır, yer eve öyle giderdim. Apaynısından vardı

aynen, ne kadar büyük bir zevkle yerlerdı T Tweety -Zık- tek ayak

81 doğumluyum Ben küçükken herşey çok güzeldi. İnsanlar daha güvenilir, hayat bu kadar acımasız değildi.. Dışarda parklarda Akşam ezanına kadar İp atlar, saklambaç, körebe oynardık.. Babamın işi dolayısıyla soğuk bir Doğu şehrindeydik. Haziran sonunda yaz gelir Ağustos ayında kış gelirdi.. Bahçemizde bir vişne ağacı vardı çicek açar meyveler olmaya başlardı daha kızarmadan hava soğurdu. Soğuk ama sıcak insanlarla dolu, bir kap yemeği paylaşabildiğimiz insanlarla doluydu. Bayramları hiç unutulmaz Yörenin adetlerine göre arefe günü çocuklar bayramlıklarını giyinip kabuklu fındık, fıstık toplardık. O günleri hiç unutmam. Kurban bayramında babam 1 hafta önceden bir koç alırdı bahçemizde gün boyu oynardık. Pembe panter, susam sokağı, temel resi, edi-büdü hatırladığım çizgi filmler. Çok oyuncağımız yoktu ama çok arkadaşımız vardı. Okula giderdik ama ailemiz bu kadar derslerimizi takmazdı. Şimdi çocuklarımızı karşı markete yollayamıyoruz Oyun oynamak nedir bilmiyorlar ancak pc oyunları. İnsanlara güven yok. Bayramlar, arkadaşlık, akraba ilişkileri çoktan bitmiş.. Okulda ayrı bir yarış. Her türlü imkanlar var ama çocuklar mutsuz, doyumsuz.. Oysa ben annemin bana aldığı ilk et bebeği dün gibi hatırlıyorum.. Keşke hep çocuk kalsaydım yada çocuklarımda benim yaşadığım gibi çocukluk yaşasaydı

bir de Kaygısızlar diye bir dizi vardı onu da hatırladım şimdi :) sonra İzel-Çelik-Ercan üçlüsünden Çelik' e aşıktım ben:) birde Fenerbahçeli futbolcu Boliç'e sonra Kerim Tekin, Ajlan Büyükburç, Vitaminin solisti Gökhan'dı adı galiba onlar aklıma geldi

heidi ve peter vardi onlarin yedigi ekmek ve sutten hep canim cekmistir Amy lee

Hepimizin odasında bir adet deli yürek bir adet de memoli posteri olmuştur o halde K KRoNiKDeLi KAREN'İM

Bunu hatırlayan varmı:)

1987 doğumluyum Çok şey değişmedi aslında, sadece biraz boyum uzadı Önce Sonra Daha sonra Şimdi safahat Önce usul sonra

bir de anneden, babadan korkardık, annemin o bakışı var ya yerin dibine geçmek isterdim... böyle bir göz süzdü mü, misafirlikte falan, eve gidene kadar o korku bitirirdi valla... bu bende psikolojik travma yaratmadı, annemle ilişkimide sorun yok..:) en önemlisi, kazenin yazdığı birşey;görevlerimiz, sorumluluklarımız ve yasaklarımız vardı.. gerçekten de öyle.. annem çalışıyodu, sabah kalkıp kahvaltı yapıp giyinip okula giderdim sabah 6 da, ders çalışmam gerekliydi, en azından sınıfta kalmamam, ki voleybol antremanlarıma gidebileyim. yoksa volybolu unutacaktım... haftaiçi arkadaşımda kalamazdım, arasıra çok iyi bildşkleri ark. kalabilrdim ama klasik olarak onlar istedikleri zaman bizde kalabilirlerdi.. şimdi ise düşünüyorum, oğlum 2 yaşında vicdan azabı çekiyorum, ona vakit ayıramıyorum diye.. ama bne hiç böyle birşey düşünmedim annem için, benim kendi hayatım, yapmam gerekenler, yapmamam gerekenler vardı. ben onlarla meşguldum. anneme ihtiyacım olduğunda da ordaydı işte.. sanırım biz kendi çocukluğumuzu unutup, çağın bize dayattıklarını yaşatıyoruz çocuklarımıza... sweedy

şuraya küçük mutlu bulutlar ve ağaçlar yapalım ben de zevkle takip ederdim bob ross'u. bir de barış abinin adam olacak çocuklarını hatta kabakulak geçirmesem katılacaktım ben o programa ne çok üzülmüştüm susam sokağı saatim vardı benim bir de trt çocukları çıktı sanırım ortaya

şirinler şeker kız candy nasılda severek izlerdimm izlememem için arkamdan terlik fırlatan ablam benden beter müftelası olmuştu özledimm ben o günlei hemde çokk

Grup Vitamin - Zonta - YouTube parkon bence

O zamanlarda hepimiz temizdik.. resusitasyon

Renkli bilezikler takıp, saçlarım kabardırdım. çiçekli taytlar giyer, annemin cantasıyla gezerdim. Evimiz Hollywood da dizisini izlemek için okul çıkışı koşa koşa eve gelirdim

bende 90lar çocuğuyum annem benimle bi gün bile okula gelmedi şimdi çocuklar 4-5. sınıfa gidiyo hala anneleriyle beraber yok araba çarpar yok sapık olur hem anneye hem çocuğa eziyet . push ;

hayatın çok acımasız olduğunu anladığımda eşim ve çocuğum için güçlü olmam gerektiğini hissettim.. ondan sonrası kendiliğinden geldi zaten..

Biliyorum o lojmanları. Su kanallarında az yüzmezdi çocuklar. Ah memleket:) Irmagı deresı sukanalı çoktur Tokatımın. Ama kızlar yüzemezdi. Ayıp diye. Erkek çocukları arabadan çıkma şamyellerle çup çup.. dalarlardı. İçimiz giderdi bizde dalsak diye Yaşasın Yeşilırmak ve kolları. ogltkn

ordaki kızı bana benzetirlerdi yanağindaki ben gibi olan şeylerden dolayı K

"ip atlardık evde masaların altında kanepe arkasında leblebi tozu üretirdik sek sek vazgeçilmez oyunumuzdu. yakar top, istop, sıçan, isim şehir hayvan, istanbul saklambacı... daha ne oyunlar oynardık." resusitasyon

Solotest. :) Amy lee

ay ben bunu okuyunca sobanın üstünde kızartıp margarin salça sürüp yediğimiz ekmeklerin kokusu geldi burnuma

yazlari koye giderdik ordada amcamlarin tvsi vardi sadece trt1 gosteriyordu bu amcada cikiyordu bazen hatirliyorum Amy lee

Galatasaraylı Prekazi ye aşıktım ben. Posterleriyle doluydu odam, şimdiki çocuklar poster bile biriktirmiyorlar, okadar çok ilgilenecekleri şey varki...

yok canım o sakız, çingene kızı mabel çikolata olanlar şemsiye şeklinde olurdu mabelin.. C

dedim ya ben köy çocuğuyum kendi leblebi tozumuzu kendimiz yapardık limon tuzu biber nane nasılda güzel gelirditadıdı annem sabah erkenden kalkar yayık yayardı ayranı mis gibi olurdu tereyağının tadına doyulmazdı yanındada sıcacık bazlama ohh miss şimdi düşünüyorumda ne kadar şanslıymışız şimdi hakiki tee yağını bulamıyoruz qusel İnci

bir de 'yarınlardan gelen kız' diye bir dizi vardı yarından gelen kız "the girl from tomorrow" - YouTube . push ;

Macun yerdik. Her hafta "macuncuuuuu" diye gelirdi... Yemesi güç olsa da, dişlerime yapışsada bayılırdım;

Tipitip 30 yaşını devirdi Karikatürist Bülent Arabacıoğlu'nun yarattığı karikatür kahramanı Tipitip'in maceraları sakızların içinde hala devam ediyor. Çocukların neşeli dostu Tipitip geçen zaman içinde kıyafetini ve saç şeklini değiştirdi; evlendi ve çocukları oldu... hatırladınız mı?

Geçen sene fırından ekmek alırken yeğenime fırıncı para çikolata verdi. Belli etmemeye çalıştım ama benim gözlerim parladı. Yeğenim ise anlamsız anlamsız baktı Eve giderken de yavrum yazık " yengeee ben seni çok seviyorum bu para senin olsun" dedi Ambalajını açıp çikolatasını gösterince nasıl sevindi yavrucak. Para çikolataları ne severdim SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

1987liyim. 90lara ait ne gorsem duysam icim burkulur. Cocukken her sey baska guzel oluyor. Biz bisiklete bindik mi dunyayi fethedecegiz gibi gelirdi, simdiki cocuklar bir tusla dunyaya ulasirken o duyguyu hissediyor mudur? Hic sanmam. Ucgen posetlerdeki renkli kolonyalar mutlu ederdi bizi, misketlerimiz desen desendi. Mutluyduk sahiden... Komsu teyzenin bahcesinden kabaklarini koparip camurla yemek ypmistik. Azari da fena yedik tabi. Topraktan kahve pisirirdik. Esyalarimiz eski tabak canaklardi, bulasik makinesini biz icad ettik. Kirlileri kasaya koyar mahalledeki dereye daldirirdik. Rengarenk cicekleri toplar renklisular yapardik. Ne gunlermis ya Amy lee

Aaa benim babamın sigarası bu:) Bol paça pantalonlar, platform ayakkabılar. Siyah beyaz tv de Zafer Cilasun

insan ulaşabildiği hiçbir şeyden pek zevk almaz, bu çocuk olsa bile... şu resim heralde ne demek istediğimi anlatıyordur. sanırım önemli olan tek şey ; her şeye sahip olmamaktır.

Öğlen sepetle ekmek arası domates peynir sarkıtırdı dedem. Akşam ezanında eve girerdik Pazar günleri banyo günüydü, Kestane sobada pişerdi Beş taş oynardık Nalburdan boru alıp kağıttan ok yapıp arabalara üflerdik

banyolar pazar günü yapılırdı. banyodan hemen sonra el öpülürdü ve daha sonra ardından bizimkiler ailecek seyredilir yatılırdı. D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

O dizileri hiç kaçırmazdım, hele Thalia ve Yalan Rüzgarı. K

Susam sokağını izlerken bi yandan da derslerime çalışırdım güya . push ; resusitasyon

Küçük ev dizisini hatırlayan varmı? . push ; C casper87

Enişten zattiiiiii bana öyle diyo SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Benim de kardeşimin lakabı canım. T Tweety -Zık- tek ayak

ne demiş usta Sezen," çocuklar ergen doğuyor, ninniler kahramanlık masalları".

Maltepe sigarasını bende hatırlıyorum... Amy lee

Favorilerim He-man ve yakari... Gölgelerin gücü adına, hep aklımdaydı da, yakariyi yıllar almış götürmüş hafızamdan, şimdi görünce hatırladım.. Müzigi bile kulaklarımda. çocukluğumu özlemişim, hem de çok ogltkn

http://www.youtube.com/watch?v=zxsMW4w3Iwo Kuruntu ailesi Chess

hayat ağacıııııııııı hayat ağacındaki sam karekteri hayaranıydım bir gün dizi saatinde babamla bahçeye gitmek zorunda kalmıştım nasılda kızgındım dizi saatinde yapılacak işmiydi

Minik çokokremler vardı, para şeklinde çikolatalar, halley, çokoprens.. Süper baba vardı, bizimkiler, kaygısızlar.. Gece trt istiklal marşıyla kapanırdı.. Kızkaçıran vardı, Bisikletlerimiz vardı şimdiki çocukların kaçı binebiliyor koca koca binalardan yollardan, Taş ekmeği tava ekmeği diye ayrılırdı ekmekler fırında. Kokulu silgiler vardı. Tom ve jerry vardı, kara şimşek, taş devri, resusitasyon

http://www.youtube.com/watch?v=o33baiccu60 Kaynanalar

90lar çocuğuyum bende en çokda cino, yumiyum, patlayan şeker, tüp çikolatayı ve vazgeçilmezim toz muhallebileri severdim muhallebinin hepsini ağzıma alırdım birden boğazıma kaçardı her defasında da ama ölmezdik bir sürü misketim, tasom, legolarım vardı Pikachuya bayılırdım en güzeli bilgisayar yoktu atarim vardı iki üç tane de oyun kaseti tabiki süper mario :) Dallası, Sıdıkayı çok izlerdim Hugo ve Tolga abinin müdavimiydim ve daha birsürü şey aklıma gelmeyen özledim o yılları :26: anılarım canlandı gözümde teşekkürler Kazen HanimKelesimiGetir

annemle birlikte izlerdik Amy lee

Deniz Gezmiş gelir aklıma C

Bozulanlar var elbette depresifim Biz şanslı gruptanız Allah'tan K

83 doğumluyum bayramlarda dedeye gidilir, sülalenin bütün çocukları orada toplanır. akşamları bahçeli ev oldu için dışarı çıkılır saklambaç oynanır. bir keresinde karanlık olduğu için düşüp dizime tel batmışlığı var ama evde pansuman yapmıştık. bisikletle düşmeler mi dersin, 1,5 metrelik duvarlardan aşağı yuvarlanmak mı dersin, arka bahçemizdeki kuyuya düşüp kendi çabanla çıkmak mı dersin her türlü şeyi yaşadım. bizim öyle pek süslü bebeklerimiz olmadı, sıradan bebeklerimiz vardı onlara kendimiz elbise dikerdik. evcilik oynardık bütün gün sokakta, çamurdan tencere tabak yapardık. hey gidi günler. şimdiki çocuklar bu yaşadıklarımızın hiçbirisini yapamıyorlar, pamuklara sarılıp bakılıyorlar ama hala hastalar. evde enerjilerini harcayamadıkları için devamlı ilgi bekliyorlar.

94 lüyüm. Ve kendimi bildim bileli annemin ve babamın " aman yavrum canım yavrum " ları eşliğinde el bebek gül bebek her şeyden sakınılarak büyüdüm. Değil sokaklarda koşturup oynayıp zıplamak, yan dairedeki arkadaşıma bile tereddüt ederek bırakırlardı.. Şuradaki yorumları okuduçada aklımdan geçen tek şey " Ben neden 80 ler çocuğu olmadım!? " Oldu.. ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Bunu hatırlayanınız var mı? Ben çok izlerdim ya bunu... Rüzgar Gülü http://youtu.be/23HmEW12Bds Önceki

Şifam Ferdi Tayfur ilk ünlü olmaya başladığında 13-14 yaşlarındaydım sanırım

93'lüyüm ama bu yaşımda eskiyi benim kadar özleyen varmıdır bilmem. Deprem olduğunda evimizde ne var ne yok getirip tezgah açıp köşede satardık deprem zedelere yardım edin diyip bağırırdık. Ve toplanan parayıda gönderirdik. Kimsede telefon denen illet yoktu akşam ezan okunduğu an evde olurduk. Yada annemiz bağırırdı hadii eve yemek yenicek diye. Şimdi evin içinde insanlar birbiriyle mesajlaşyor yada araşıyorlar. Ahh ahh ben eskiiyii özledimm D Deniz M Gunes 💞Benimsin💞 tek ayak

ahahah iki dk da cocukluğuna indik ve olayı çözdk görüyosun K

72 doğumluyum.80 leri de 90 ları da doyasıya yaşadım. şimdi çocuklarımın adını bile duymadıkları oyunları hava kararıncaya kadar oynardık. longuz, gazoz kapağı ütmece, istop, yakar top, ankara sobesi,9 kiremit, ip atlama. hatta bazen annelerimiz, ablalarımız da katılırlardı oyunumuza. birde bizim evimize çok yakın bir tepeye ağaç dikmek için kürt işçiler gelmişlerdi. dillerini bilmiyorduk ama hem korkarak, hem merakla süzüyorduk birbirimizi. sonra binnaz abla vardı o kürtlerden. nasıl güzel anlaşmıştık. ama onlara kürt diye çekingen davranmazdık. sonuçta yabancıydı. o zamanlar başka mahalleden olanlar bile yabancı gelirdi biz çocuklara. karşı komşumuz huriye teyze vardı bir de, karşı dediysem öyle cadde madde yok arada taş yol, yosunlu. nereden baksan iki metre ya var ya yok. göksulu armut ağacı var. sonbaharda esen rüzgarlarla bir düşerdi, diğer komşularla yarış yapardık kapmak için. sonra bazen sokak arasında kazanlar kurulur tavuklu tutmaç çorbası kaynatılır, bol naneli. gelene gidene, çocuklara ayak üstü dağıtılır, yakın evlerden kaşık, tabak tedarik edilirdi. babaannem ve halamlar lokma dökerler konu komşuya biz çocuklar dağıtırdık. bizi lokma döktükleri yere almazlardı. maazAllah patlar matlar yanardık Allah korusun. gavurküfürü derdik biz çocukken. sabah erkenden kalkar ateş yakardık. kalmayanların, perdesi açılmamış, yakacak bişeyler getirmeyenlerin kapıları bağlanırdı. bir tarafta soğan kabuğuyle, lohusa şerbeti boyasıyle renklendirilmeye çalışılmış konserve kutuları içerisinde yumurtalar kaynatılır bir taraftan da yanan ateşten atlanırdı. çocuklara izin verilmezdi ama. sonradan öğrendik ki nevruz bayramı imiş bizim yaptığımız. şuan da bile neden ne zaman yaptığımızı bilmediğim, büyüklerimizin senede bir defa yaptırdığı''ahmet abe kabe kabe ''diyerek sokağımızın tanıdığımız, bildiğimiz amcalarımızın önüne geçer bu tekerlemeyi söyledik. onlar da üç beş kuruş verirlerdi her birimize. bizim sokağımız da cami önüne gelirdik ramazanlarda. karşıda tüm heybetiyle kütahya kalesi. elimizde tabanca şeklinde hamurdan yapılmış iftariyelikler hep bir ağızdan bağrırırdık''topçu topunu atamıyo atamıyo helvacıya gızını veremiyo veremiyo!'' diye. sonra top atılır çil yavrusu gibi eskilerin tabiriyle seyirte seyirte evlerimize koşardık. yazın mahallecek pikniklere, kaplıcalara gidilirdi. kaplıcalarda şimdiki gibi rengarenk şişme simitlerle değil içi boşaltılmış su kabaklarıyle yüzmeye çalışırdık. annelerimiz harıl harıl çeyiz yaparlardı. birbirlerinden dantel, iğne oyası modelleri alıp verirlerdi. birbirinden pek hoşlanmayan genç kızlar aynı model olunca surat asar somurturlardı. bu örneklerin model isimleri de pek bi ilginçti doğrusu. mesela;türkan şoray kirpiği, zeki müren modeli vb. meyve ve sebzeleri dalından kopartmanın tadına doyasıya vardık biz. öyle şimdiki gibi organikmiş, gdo luymuş bilmezdik. elmanın kurt girmiş yerini keser ya da dişlerimizle kopartır yemeye devam ederdik. yanlışlıkla yarım kurt çıkarsa içinden kıymalı elma yedi diye dalga geçerdik birbirimizle. sabah kahvaltısında kümesten yumurtaları almak, biber, salatalık, domates kopartıp sofraya koymak. bakkaldan sıcak sıcak dumanı üstünde ekmeyi sen alacaksın ben alacağım tartışmaları arasında alınan ekmekle hep birlikte kahvaltı etme. bizim buraların tabiriyle ''gülüş çığrış''. ... C

bilmem hatırlarmısınız ilk öpücük diye yabancı bi gençlik dizisi vardı hastasıydım o dizinin... sonra pembe dizi furyası, manuela, kirli yüz, marımar çok sonra vahşi güzel onu da çok severdim... yerli dizierden kızlar yurdu vardı, bizimkiler, süper baba, kaygısızlar, çılgın bediş, kara melek, baskül ailesi vs... çizgi filmler asıl çocukluk favorilerimiz tabii... beverly hills, şirinler, he-man, she-ra, scobb doo'nun yarış yaptıkları bi çizgi film vardı adını hatırlayamıyorum çok severdim.. erkek kardeşim tam bi tsubasa hastasıydı ben hiç sevmezdim tabi... ve şeker kız candy ne güzel çizgi filmdi gerçi onu izlerken pek küçük sayılmazdım:)) ateri oyunları, hugo ve tolga abi, süper mario ve tetris çılgınlığı anamm bi ara ne modaydı herkes ama herkes tetrisçiydi artık rüyamızda bile şekiller inerdi... sonra kızma birader furyası, borsa diye bi oyun vardı, milyoner oooo ne güzel eğlencelerimiz vardı... giyim kuşamdan aklımda kalanlar taytlar ama böyle ayaktan geçmeli flnn ıyyy iğrençti o zmn bile giymedim heralde hiç... vatkalı gömlekler, ceketler, bahçıvan pantolonlar, ispanyol kollu gömlekler, lambada etekler, kotlar, oduncu gömlekler aklıma gelen bunlar... bi de bi ara saçları kısa kestirip ensede bi tutam uzun saç bırakma modası vardı... çok hoşuma giderdi bi kere kestirmiştik sonra bi akrabamız bu ne kız ne biçim diyip kesmişti ne kadar üzülmüştüm... benden 90's hatıraları :)))

hatırlamaz mıyımmmmm çok teşekkürler çok iyi oldu bu ya bu topik ne güzelmiş kadesa

Hepsini tek tek hatırlıyorum; Önceki

:)))) evett, ben de severdim.. Minik renkli kolonyalar :)))

Bu topik sayesinde o günlere geri döndüm ya Ne güzel günlerdi saklanbaçlar, yakan toplar, simitler, ben bide maç yapardım Hemde ne maç yapmak mahallenin delikanlı abisi bendim sanki Ayy ne günlerdi bensiz maç yapamazlardı döverdm Onca erkek bi ben kız Ama hepsinden erkek gibi bi yürek Gece annelerimiz bakkala yollarken ben balkondan bakıyorum sana bişi olmaz diyip özgüvenimizi yerine getirirlerdi şimdi 10yaşındaki çocuk tek başına okula gitmeye korkuyor 90lar bir başkaydı çamurdan tencereler pastalar börekler Ağaçlara tırmanıp tepesinden dut yemekk mmmm lezzeti damağıma geldi valla Eriğee dalannn vaaar diye bağırıp kaçardık Daha aklıma gelmiyor ama çocukluğumu o masumiyeti çok özledimmm soslusarma hep Deniz kenarında... Anneler

85 liyim. televizyonlarda susam sokağı minik kuş vardı. şeker kız candy ile birlikte antonye ağladık terrye aşık olduk. bu çizgi film Türkiye de yarım kesildiğinden geçen yıl oturup kalan kısmı internetten izledim bende yeri hep ayrı olacaktır. georgia diye bir çizgi film vardı bir keresinde elektrik kesilmişti de ne yalvarmıştım Allah'ım nolur elektrikler gelsin diye. heman ve kuzeni she-ra kötülerle savaşıyordu. casper vardı ailemizin sevimli hayaleti kötü hayaletleri yakalayan hayalet avcıları da vardı. power rangerslar vardı hepimiz bir rengi seçer onlar gibi savaşırdık ben pembeyim o sarı rangers diye. beverly hills vardı havalı havalı kızlar erkekler olurdu bu çizgi filmde de. şirinleri vardı ki o zamanlar yahu bu şirinleri sadece iyiler görüyorsa gargamel nasıl görüyor diye sorgulamazdık. sokaktaki oyunlardan geri kalmamak için anneme domates ekmek yaptırırdık nasıl severdim o domates suyuyla hafif hamurlaşmış ekmeği. annem camdan bağırırdı haydi baban geldi haydi akşam oldu yemeğe diye. saklambaç, yerden yüksek, ebelemece, kör ebe, uzay yolu, 9 taş, istop, yakantop, don ateş, simiiiiit oynardık. oyunlardaki ebeleri çeşit çeşit tekerleme ile seçerdik o piti piti. ip atlarkende tekerlemelerimiz eksik olmazdı uçak uçak iki kanatlı içindeki kızlar elma yanaklı oğlanlara gelince maymun suratlı ahahaha ipin yüksekliği başarılı şekilde atladıkça artardı. aliler aliler çingene aliler oynar karşı tarafın güzelini alırdık. kolkola girip önümüze gelene bin tekme atardık. 1 nisanlarda suluğumuzu alır 1 nisan şakası derlerdi. sonra geri verirlerdi tabi. bisiklet sürerdik yokuşlardan aşağı. iki elini bırakıp bisikleti sürenlerin havasından geçilmezdi. arkadaşlarla senkronize olup birlikte bisiklette çeşitli akrobatik hareketler yapardık tek pedalın üstünde durma vs gibi. ipleri parmağımıza dolar çeşitli kilim deseni gibi şeyler yapardık. sinek diye bir şey vardı kağıdı katlayıp oynuyorduk. sağdan soldan duyduğumuz şiirleri sözleri ajandalara yazıp renkli kalemlerle süslüyorduk. vur hançeri kalbime kalbim kana bulansın fazla derinlere vurma çünkü içinde sen varsın yanda bir kalp kalbe saplanmış hançer yere akan damlalar resmi. o zamanlar süslü mektup kağıtları çok meşhurdu yazacak kimsemiz olmasa bile saklamak için alırdık. mavi önlüğümüz dantel yakamız kurdele şeklinde saç tokamız vardı. okullar açlınca herkesi tatlı bir telaş alırdı önlük küçükse büyüğü alınırdı fırfırlı çoraplar alınırdı. okulun kapısına ders kitaplarının yazarları yazılırdı. gidip yazarları alır bir önceki yılla aynı olan kitap var mı diye araştırmaya başlardık. o zamanlar kitapları kendimiz alıyorduk. sonrada bir kitap defter ciltleme işine girişirdik. etiketlere adımızı soyadımızı numaramızı sınıfımızı yazardık. demir ve oyuncak şekilli kalemtıraş, basmalı kalem, spiralli defter, faber castelin sulu boyası, pastel boyası lükstü şimdi heryerde var. kokulu üstünde arı maya olan silgimi hatırlıyorum hayal meyal. hocalar başarılı öğrencilere kurdele takıyordu. fişler ve fiş defterleri vardı ali ata bak emel eve gel. onları kesip fiş defterlerine dizerdik. 23 nisanlarda 19 mayıslarda kadrolu halaycıydım. mahalleden bir çocuk bir kızdan hoşlandığında fırlama arkadaşları kızın yanına gelip " ayşee ali var yaaaaa senden hoşlanıyooo" derdi ali de fırlamaların ağzını kapatmaya çalışa çalışa olay mahallinden uzaklaşırdı. sevgiliyle el ele tutuşmak büyük bir olaydı şimdi ohooo. tebeşirli tahtadan beyaz kalemli tahtaya geçmiştik herkes sırayla tahta kalemi alırdı. büyük külfet gibi gelirdi herkese. anadolu lisesi sınavları vardı. orta sonda kasar anadolu fen lisesi kazanmaya çalışırdık. pazarları banyo ve ütü günüydü benim için birde ödev günü ben ödevimi hep son gün yapardım. sınıf başkanı yeşilay kolu beslenme kolu gibi kollar seçilirdi. herkes seçildiği kola göre atemin üstüne kolun baş harflerini işletirdi. yk sb bk gibi. hale seçiliyor mu bu kollar bilmiyorum. o zaman kombi şofben mi vardı annem sobada su ısıtırdı o suyla banyo yapardık. sobada patates pişer yemek pişerdi. portakal kabuğunu sobanın üstüne dizer doğal ev parfümü üretirdik. sobanın bir aparatı vardı çamaşırlar onun üstünde kururdu. kışlar çok soğmukmuş ki soğuktan katılaşmış çamaşırları hatırlıyorum astığımız şekilde donup kalırlardı üstlerinde is desem değil değişik bir koku olurdu. yerli malı haftası olurdu herkes birşeyler getirirdi. hep birlikte yerdik eğer getireceğimiz şey bakkaldan alınacaksa özellikle bakardık üzerinde Türk malı yazıyormu diye. 5. ve 8. sınıfta okulun son haftası yapılan veda partileri sınıfta yapılırdı aynı yerli malı haftasında olduğu gibi herkes evinden birşeyler hazırlar getirir müzikler eşliğinde yenilip içilirdi. rosalinda, marimar, maria del barro, vahşi güzel vardı televizyonlarda bunlar lise dönemime denk geliyor diye hatırlıyorum. zavallı başrollerin başına gelmeyen olmazdı. bizimkiler vardı sabri beyin zabıt tuttuğunu bir görememiştik tutarım zabtı attırırım seni haa cıvık müdürüm afedersin benim adım cemilin her defasında bir tanıdığının meftasıyla milletin derdine dert kattığı diziydi. kaygısızlar vardı kültiğine aşıktım ben. pantolon etekler moda olmuştu pantolon üstüne kısa etek. hülya avşar giymişti sanırım ilk. küçük ibo onur günay lar fırtınası esiyordu. lambada çok meşhurdu yine 23 nisanda oynamıştık. para şeklinde şemsiye şeklinde çikolatalar vardı. meybuz alırdık renk renk birde çokomel. leblebi tozu vardı. para biriktirip alman pastası alırdık biliyorum alman pastası hala var ama onun gibisi yok tadı hala damağımda. uvv çok uzun bir mesaj oldu umarım okurken sıkılmazsınız.

yabanci dizilerden POLIS AKADEMISI vardi bayagi izlerdik kucukken temel reis ve safinaz... pembe panter... casper... Amy lee

yalan ruzgari, rozalinda, marimar, maria mercedes favori dizilerdi thaliada bayagi unluydu o zamanlar R Rossiene

90 doğumluyum ve kendimi şanslı görüyorum Son sokakta oynayan çocuklar benm yaşıtlarımdır sanırım Okuldan dönünce öğlenciyken hiçbişi yemeden şirinlerin başına oturmak O sobada totonu kızdıra kızdıra uyumak Sokakta oynarken annenin arkasından sana yemek yedirmeye çalışması Saklambaçlar, yakantoplar, simitleeeerrrrrrrr, isim şehirler... Daha neler nelerrr Eyyy gidi günler eeyyyyyyyyy Özlemişim okurken ilk sayfaları yüzümde bi tebessüm oluştu hepsini hatırlıyorum

85 doğumluyum. Pazar sabahları heyecanla izlediğim taş devri, annemin sobanın üzerine koyduğu caydanlığın yavas yavas kaynaması, bakkalla olan yakın ilişkilerimiz :), babamın bizimkilerden sonra izlediği maraton programı, evin her daim misafirle dolu oluşu. Çok özledim o günleri. resusitasyon

müfettiş gadget pek sevmezdim ama olsun :) K

Bizim yaşlarda olupta bunları yaşamayan var mı, diymi ama :) Annem çalışıyordu, o yüzden haftasonları yıkanırdı çamaşırlar, annem merdaneye verir, babam da sıkılanları alırdı leğene, suyunuda hortumla kendileri boşaltıyorlardı, onu bile makine yapmıyordu yani ya da bizimkisi bozuktu belkide. Teybe az sesimi kaydetmezdim, kaç kaset doldurdum öyle, hala duruyor kasetler ama seneleer oldu dinlemeyeli, bozulmuşlardır belki. Telefonumuz vardı fakat hat yoktu :)) açılması için çok beklemiştik. Açıldığında sevinçten ölecektim. Arkadaşlarımda bir telefona özeniyordum bir de uzaktan kumandalı tv. ye :) Hatta renkli tv almadan önce, bizim renksiz tvnin önüne konulan ayrı bir ekran vardı mavi renkli, şeffaf bir plastik ekran, onu takıyordun tvnin önüne, al sana renkli televizyon )

köyde bahçe komşumuz bakkalcılık yapardı. bizde doyamıyoz sakıza. çikolta falan yok şimdiki gibi. sakız, şeker çeşitleri. bi yumurtaya bi şeker. para nerde. tavukta kolay yumurtlamıyo. neyse bizim bahçeden ağaca tırmanıyon onların damdasın. çocuk aklı. kankamla tırmandık atladık dama. damdan açık pencere bulup daldık içeri. 5-6 yaşlarındayım. ne kadar sakız varsa... muhtelelen tipi tip amcalıyıdı. şekerler. doldurduk koynumuza. tam gidecekken enselenmezmiyiz. allahtan dayak yemedik. bi şekerle gönderildik.

atari oyunları vardı evde hep tvye takmak ıcın azar yediğimiz ve tabıkı kardeslerımız ıle önce ben önce ben kavgası :) Amy lee

Peki bunları hatırlayanlarınız var mı? Yalan Rüzgarı Eki Görüntüle 606377 Cesur ve Güzel Alf Tatlı Cadı Hayat Ağacı Charles İş Başında Patron Kim Cosby Ailesi Mavi Ay resusitasyon

Babam bize Commodore 64 almıştı yaaa... Hatırlayan var mı... C64 monitörü yoktu tv ye bağlıyorduk :)))))))))))))) İçinde oyun vardı samantha fox ile strip poker :))) kaybettikçe soyunuyordu :) en son pc ıslık çalıyordu aklımda bir bu kalmış, hoş kadındı HanimKelesimiGetir

şu tekerlermeyi bir çırpıda söyleyecek bir insanoğlu daha gelir mi dünyaya acaba..:26: SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

ESKİDEN Çember çevrilir, Su musluktan içilir, Ağaçlara tırmanılırdı. Bebekler bezden, Silahlar tahtadan, Resimler kömür karasından yapılırdı. Kızlara ninelerinin, erkeklere dedelerinin İsimleri konulur, Saatli maarif okunurdu. Komşuda pişen Bize... Bizde pişen komşuya düşerdi. Geceler ayaz, Sokaklar karanlık, Yıldızlar parlak olurdu. Turşu, salça, mantı Evde yapılır, Karpuz kuyuda soğutulurdu. Erik ağacının çiçeği, Pencere camımıza yaslanır, Güz yaprakları bahçemize düşerdi. Kardan adam yapılır, Evlerde soba yakılır, Kış gecelerinde masal anlatılırdı. Merdiven çıkılır, Aidat ödenmez, Yönetici seçilmezdi. Evler badanalı, Sokaklar lambasız, Mahalleler bekçili olurdu. Ajans radyodan dinlenir, Çizgi roman okunur, Defterlere kenar süsü yapılırdı. Hayat, Arkası yarın gibiydi, Kesintisizdi. Her gün yaşanacak bir şey vardı. Herkes kendi düşünü kurar, Kendi hayatını oynardı. ŞİMDİ Şimdi, Herkes Yoğun, Yorgun Ve Tek başına... Can Dündar Önceki

Ben Cesur ve Güzelciydim K

Olabilir :)))))) şehir merkezine uzak polis lojmanlarında oturuyorduk... su kanalı da vardı kışın buz tutardı içinde kayardık :)) o kartpostallardan her sene akrabalara gönderirdik :) ne günlerdi... sweedy

bizim tv bozulunca babm yaptırmadı. soluğu dayımlarda alırdık. dayımın büyük kızları bizi kapıdan kovarlardı, temzlik var diye. biz pencerdeen girer somyanın altına saklanırdık. oranın nemli kokusunu bile özledim. D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

ne güzel bir çocukluk geçirmişim. rahat rahat gece yarısına kadar sokaklarda oynamak çok güzeldi. evimiz okula uzaktı. evden erken çıkar yürüyerek giderdik arkadaşlarla. öğlen okuldan gelir yemeğimizi yer ve okuldan 2 katı yol yürüyerek arkadaşlara gider birlikte ders yapar ve akşam tekrar eve yürürdük. ne annelerimiz tanışırdı ne de güvensizlik vardı. gözü kapalı güven vardı zamanımızda benim çocukluğumda evlerde telefon yoktu. şimdi çoluk çocuk hepimizde cep telefonu var ve sürekli seslerini duymak istiyorum. çocuklar biraz gecikse tedirginlik yaşayıp telefona srılıyorum. biz nasıl yaşamışız telefonsuz hiç anlamıyorum babam ilk televizyonu aldığında daha ilkokul 2. sınıftaydım ve bana aldığını söylemişti. çok mutlu olmuştum o sihirli kutunun benim olmasına. her akşam mutlaka komşular gelir cümbür cemaat televizyon izlenirdi. o zamanlar televizyon sadece akşam açıktı ve ben istiklal marşı okunana kadar izlerdim. sokakta toz toprak içinde oynardık. bahçeye kendimize kulübe bile yapmıştık. kedilerimiz, köpeklerimiz bizimle o kulübede oynardı. eve gidince üstümüzü soyunur pijamalarımızı giyerdik. haftada bir banyo yapardık. ben çocuklarım sokaktan geldiğinde hemen banyoya sokardım. ben de sağlıkla büyüdüm. o toz toprak hasta etmedi beni. kar yağdığında akşama kadar dışarıda oynardık ama hastalanmazdık. şimdi çocuklar yarım saat karda kalsa hastalanıyorlar. yediklerimizden mi nedense narinleştik galiba. abim ilk kaste çaları alıp geldiğinde çok hoşuma gitti ve ses kayıt etmeyi öğrendim. abimin sevdiği kasete kendimce kayıt yapmıştım ve abim iş yerine götürüp dinlerken benim sesimi duyunca şok olmuştu. ve tabii bir süre kaset çalara dokunmama izin vermemişti of of ne güzel günlerdi Amy lee

Biz çocukken... 80 - 90 yılların da mı çocuktun? Nasıl oldu da hayatta kalmayı başardın? 1.- Arabaların emniyet kemeri, kafalıkları ve kesinlikle hava yastıkları yoktu. 2.- Arka koltuk tehlikeli değil de eğlenceliydi. 3.- Bebek yatakları ve oyuncaklar renkliydi. Ya da en azından kurşunlu, muhtelif zehirli maddeler ile boyanmıştı. 4.- Prizlerin, araba kapılarının, ilaç şişelerin ve kimyasal ev temizliyicilerinin üzerinde çocuk kilitleri yoktu... 5.- Kasksız bisiklete biniliyordu. 6.- Steril su şişelerinden değil de bahçe hortumundan ya da muhtelif başka kaynaklardan su içiliyordu... 7.- Oyun oynamaya çıkmanın tek şartı hava kararmadan önce eve dönmekti. 8,- Cep telefonu yoktu ve hiç kimse nerelerde gezdiğimizi bilmiyordu. İnanılmaz... 9.- Okul öğlen bitiyordu... Ve öğlen yemeği için evimize geliyorduk. 10.- Bir sürü yaramız, kırılmış kemiğimiz ve kırılmış dişimiz vardı, fakat hiçbir zaman birileri bu yüzden mahkemeye verilmiyordu. Kendimizden başka kimse sorumlu değildi. 11.- Bolca tatlılar ve tereyağlı ekmekler yiyorduk ve gerçek şekerli içecekler içiyorduk ve hiç kilo sorunumuz olmazdı - çünkü hep dışar da oynardık, aktif olarak... 12.- Dört çocuk bir limonatayı paylaşabiliyorduk... aynı bardaktan içebiliyorduk ve kimse bu yüzden ölmüyordu. 13.- Playstation, Nintendo 64, X boxes, Vídeo oyunlarımız, 99 kablolu kanalımız, dolby surround, cep telefonumuz, bilgisayarımız, internet de chat odalarımız YOKTU. Onun yerine bolca ARKADAŞLARIMIZ vardı. 14.- Yürüyerek veya bisiklet ile uzakta oturan arkadaşlarımızı ziyaret edebiliyorduk, kapılarını çalıp hatta çalmıyarak içeri girip onları oyun oynamaya çağırabiliyorduk!!! 15.- Evet dışarda, o acımasız korkunç dünyada! Korumamız olmadan! nasıl mümkün oluyordu bu? Tek kale üzerine maç yapardık ve birisi takıma alınmadığında psikolojik travma oluşmuyordu ya da dünyanın sonu gelmiyordu. 16.- Bazı öğrenciler diğer öğrenciler gibi başarılı değildi ve sınıfta kalabiliyordu. Fakat bu yüzden kimse Psikoloğa ya da Pedagoğa gönderilmiyordu. Kimsede Dislexia, konsantrasyon sorunu veya hiperaktivite yoktu, basitçe o okul yılını tekrarlıyordu. 17.- Özgürlüğümüz, üzüntülerimiz, başarılarımız, görevlerimiz vardı... ve bunlar ile yaşamayı öğreniyorduk. Soru: nasıl oldu da bütün bunlara rağmen hayatta kalmayı başardık? Daha da önemlisi kendi kişiliğimizi bu şartlar altında nasıl oldu da geliştirebildik? Sen de bu jenerasyondan mısın? Şimdiki çocuklar büyük bir olasılık ile bizim yaşama şeklimizi sıkıcı bulacaklar - fakat- bizler çok güzel ve mutlu yaşadık! Değil mi? Lütfen doğum yılınızı ve o yıllara ait yorumlarınızı alalım...

80'liyim, çocukluğumu çook çok özleyenlerdenim bende :) Tvler yeni yeni renklenmeye başlamıştı, gerçi tek bi kanal Trt vardı sadece. Çizgi filmler belli saatlerde çıkardı, günde bir saat, bilemedin iki saat belki de. O yüzden büyüklerin izlediği programları bizde izlerdik. İsimleri aklıma gelmiyor ama Brezilya dizileri falan vardı gündüz kuşağında, Köle Isaura mesela. Amerikan dizileri vardı, Şahin tepesi, Cuma akşamları Mavi ay için özel hazırlık yapardık, poğaça, kek, kurabiye falan yapardı annem, dizi başlamasına yakın hazırlıklar tamamlanır, ekran karşısında heyecanlı bekleyiş başlardı. Perihan abla vardı, Cumartesileri çıkıyordu, onu da genelde kısır eşliğinde izlerdik :)) Heman, Şirinler, Voltran, Uçan kaz ve niels, cumartesi, pazar sabahları Donald ducklı eski amerikan çizgi filmleri, sonra İngilizce öğreten kısa saçlı, yanında tavşan bulunan kadın... Ay neler neler, ne günlerdi be, anlat anlat bitmez. Sokakta özgürce, düşe kalka, atlaya zıplaya, her türlü mikropla haşır neşir bir şekilde, hunharca oynardık. İnşaat varsa etrafta, kumları bizden sorulurdu. Çayırlık alanlarda yuvarlanırdık aşağı kadar. Walkmaniyle hava atan veletler, bakkala gazoz almaya gelirler, içerkende walkmanlerini kurcalarlardı, amaç hava atmaktı tabiiki de :)) küçücük atariler vardı bizim en kolay ulaşabileceğimiz, onu bile herkes alamıyordu. Lahana bebek vardı hayalimde, yeni yeni çıkmaya başlamıştı onlar ve pahalıydı, alamamıştık. Ortak bir bisikletimiz vardı kardeşimle, beeş vitees hemdee :))) lakin ben hiç bir zaman binememiştim. Yazarken o günleri yaşıyorum tekrar, aah ah, iyi ki seksenler çocuğuymuşum :)

baharatlarla kesif yapmaya calisirdim hepsini birbirine karistirip camurdan pasta yapardik, bebek yapartik koltuk kanepe tv yapardik cokta eglenceliydi T Tweety -Zık- tek ayak

ailemden para alayım da öğle arası burgera ya da pizza pizza ya gideyim derdi yoktu o zamanlar. annem yarım ekmege domates peynir koyar, onu peceteye sarar, sonra gazete ile kapatıp elime tutuştururdu. anahtarlarımızı, silgimizi boynumuza asardık. kimse ezik misin sen diye terslemezdi. niye hep aynı ayakkabıyı giyiyorsun diyen yoktu. teneffüslerde ip atlardık, yakalambaç oynardık. bizim selpaklarımız yoktu. annelerimizin ütülediği jilet gibi kolalanmış havlu mendillerimiz vardı. dostlarımız, arkadaşlarımız vardı okuldan eve koşunca. akşamın bir saatine kadar annelerimiz kontrol dahi etmeden mahalle mahalle gezip oynadığımız insanların birbirine güven duyduğu mahallelinin birbirini tanıdıgı zamanlardı. sokakta deli gibi seksek oynayıp, üstümünüz başımız toz toprak olana dek ıslanmış kumdan keklerimiz vardı -solucanlı yokus asagı bisikletleri sıra ile sürme yarısımız vardı. bir tur versene dediklerinde hemen gel ama dediğimiz arkadaslarımız. balkonda saklanıp yoldan gecenlere su döktügümüz ama tebessümle karsılastıgımız insanlar vardı. kalpli kagıtlara özenerek yazdıgımız mektuplar vardı sevdiklerimize. merdaneli makinalarda esya sıkma derdimiz vardı, çocuktan ögrenme heyecanı ile. döndürmekten yoruldugumuz ev telefonları vardı. ogltkn

her saat başı çalardı, geceleri bunun sesinden çok korkardım bu saatın sayesınde gördüğüm fantastık rüyalar halen aklımda.. bunu da geçen gün antıkacıdan aldım, ara sıra anlılarımı tazelıyorum

tweety, anıların coştu senin R Rossiene

sokaktan pamuk şekerci ve salıncak geçerdi binmek sıraya girerdik hey gidi hey :) sweedy

82'liyim... Tokat'taydık, ilkokulda kimsenin annesi okula gelmezdi.. okuldan çıkınca alttan pantolonumuzu giyer üstten önlüğümüzü çıkartır, eve uğramadan meyve ağaçlarına tırmanırdık.. :)) oyun oynamaya çıkmışsam akşama kadar eve gitmezdim annem hiç merak etmezdi :)) dizlerimdeki yaralar hiç iyileşmezdi.. ağaçlara tırmanmaya bayılırdım :)) o tarlanın sahibi bizi tırmıkla kovalardı eğer yakalasaydı gerçekten kötü olurdu ama hiç yakalayamadı kışın ağaçlar, simli yılbaşı kartları gibi olurdu :)) Bir gün dereye girmiştik, merak işte bu su nereden geliyor diye akıntının tersine yürümeye başladık :) ormanlık alanlara gelmiştik, hayatım boyunca görmediğim ve görmeyeceğim hayvanlar, rengarenk böcekler görmüştüm.. hala unutamam.. :) A aledax Yine

Süper Baba! gelmiş geçmiş en güzel TV dizisi :) ve Yeni Türkü'nün bu şarkısı.. off içim bi garip oldu, nerelere gidip geldim şu anda Elmayra bir bilsen.

çok özlüyorum bazen çocukluk yıllarımı, mahallemizi. arkadaşlarla hala irtibattayız çok şükür. karanlık oldumu annem balkondan seslenirdi, tamam anne diyodum gitmiyodum. babam seslendimi uçarak gidiyodum eve. yaşça büyük arkadaşlar korkulu masallar anlatıp ödümüzü koparıyolardı. arkadaşımız evde cezalı olsa kapılarına gidip annesine yalvarıyoduk affetsinde oynamaya gidelim. greenjade... tek ayak

Önceki

ya bi dizi vardı. bi kızla oğlana aynı yerden tatil bileti kazanıyorlardı. oğlan fakirdi sonra mısırda ki dedesi ölüyodu miras kalıyodu. dizi biterkende grup vitamin zonta şarkısı çalışıyodu ismini hatırlayan var mı dizinin parkon bence

Bu konu ne guzel bır konudur boyle.. Okurken gozlerım kapandı, eskıler canlandı ve yuzume kocaman bır tebessum yayıldı. Ben 80'lerın sonunda dogdum 90'ların cocuguyum anlıyacagınız.. Sız soyleyınce hak verdım bız nasıl bugunlere gelebıldık. Eskıden tum mahalleyı dolasırdık ve annelerımız bılmezdı o an nerede oldugumuzu aksam ezanına kadar seksek, ıp atlama, bestas, vezırgan bası, sobe, mısket ve daha nıcelerını oynamaya doyamazdık. Yemek saatımız yoktu mesela acıkınca 'Aaaaaannnnneeeee ben acıktım ekmek ver' derdık. Annelerımızde ekmek arası peynır, domets verıverırlerdı ahhh o ne tatlıydı. Bır arkadas da yazmıs pazar gunlerı banyo gunuydu ve ben pazarları hıc sevmezdım Okulun onunde lahmacun, eskımo satılırdı ah o eskımo ne tatlıydı oyle hala satan bır yer olsa kosa kosa gıdıcem ama yok. Bırde leblebı tozu vardı agzımıza doldurur konusmaya calısırdık. Ahh ahhh keske demeyı sevmem ama keske 1 gunlugune cocuk olsam cocukluk ne kıymetlı bır mucevhermıs kaybedınce anladım Buarada konu sahıbıne cok tesekkurler bızı anlıkta olsa eskılere goturdunuz yuzumuze cocuksu bır tebessum yayıldı sayenızde.. EftenPuften

İnanılır gibi değil değilmi:)Şimdilerde uygulanası bir yöntem

Evet sanırım o dizi yüzünden di Alişan hayranlığım

kapının önünde toplaşıp, yoldan gelen geçenin dedikodusunu yapan teyzeler vardı onlar halen bıraktığımız yerlerde aynı şekilde yaşamaktalar safahat Önce usul sonra

inanılmaz bir olay yaşadım şuan bu diziyi bilmiyorum bile daha öncesinde ne duuydum ne gördüm zaten daha doğmamışım bile baksana çıktığında ama daha 1 ay kadar önce bu diziyi rüyamda gördüm ya çok iilginç kuruntu ailesi miymiiş

Benimde beslenme çantam bundandı nerde şimdiki gibi süslü çantalar, içini doldurur götürürdük okula.. Bunlar miadını doldurduktan sonra tarihe mandal çantası olarak adını yazdırmıitır resusitasyon

kartpostal koyan arkadaştan aklıma geldi. eski para, peçete, davetiye koleksiyonum vardı. kokulu not kağıdı biriktirirdim arkadaşlardan toplardık birbirimizde olmayanları. D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

ilkokulda iken eti puflar yeni çıkmıştı.8-10 arkadaş kalan paralarımızı birleştirir bir eti puf alırdık ve herkes bir çimdik yerdi. hiç birimizde mikrop kapıp hastalanmadık . push ; T Tweety -Zık- tek ayak

Pazar sabahları kovboy filimleri olurdu, ekmek almaya gitmek için abimle kavga ederdik kim gidecek diye.. Hepte ben gider alır gelirdim resusitasyon

Bu kadar düzgün Türkçe ve diksiyon ile zannetmiyorum canım... Bazı şeyler malesef ki o sanatçılar ile birlikte kara toprağa giriyor... :26: . push ; SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Yılan hikayesi ahhh ahhh K KRoNiKDeLi KAREN'İM

Kendimi buldum Ama bu bildiğiniz pakette satılan pufluğu sönmüş pamuk şekerlerinden değil bi kerem Bu pamuk şekerinin tozunu makineye boşaltıp anında böyle puf puf olan şekeri çubuğa sarıp bize veren amcanın pamuk şekerlerinden sweedy

Bayat ekmekler değerlendirilmeliydi Benim de burnumun direği sızladı. Sabahın köründe yakardı sobayı, koyardı o ekmekleri yağ sürerdi üzerine.

Bu arada bende 80 liyim zarifinci herşeyin hayırlısı tek ayak

Yalan rüzgarın da bir kadın vardı bilmem kaç aylık hamileydi ama karnı dümdüzdü dert almıştı beni bu kadın neden karnı yok diye T Tweety -Zık- tek ayak

ziyaretçiler hatırlamaynımız yoktur herhalede fare yiyen adamlar korkulu rüyamdı resmen ablam bayılırdı bende yorganın altından yarı açık gözle izlerdim:18::18: burfur Merdümgiriz&Şevk-i

Annem memurdu iş yerine gittiğimde çok severdim daktiloda yazı yazmayı :) Ayrı bi tadı, güzelliği vardı gerçekten. Geçen Kelebeğin Rüyası filmini izlerkende dikkatimi çekmişti. İleride evime alıp süs yapasım geldi bi an arada da yazırım diye

67 liyim ortaokulda en çok bisiklet sürerdik, ağaçlara tırmanırdık en çok oynadığım oyun samimi kız arkadaşımla badmington bütün yaz oynardık birde lastikli ip atlardık ve mahalle arasında rollerskates ile dolaşırdık diz kapaklarım hep yaralı olurdu pek evde olmazdım anne ve baba çalışınca daha çok dışarıda doğada oynardık güzel çocukluğum oldu, tv gelecek olan sinema filmlerine gün öncesi atıştırmalık alınırdı ve hep birlikte kardeşlerle izlenirdi en çokta yıl başında eğlenirdik,

canım benim de ağabeyim hayranıydı Ferdi Tayfur un tüm çıkan kasetlerini satın alırdı teyp ten sürekli çevir çevir dinleyerek bende hayranı oldum işte Ferdi babanın 82 liyim ben de bu arada

Ayyy dimi Susam Sokağı Kurabiye Canavarı lakeoftears

galatasaraylı olmama rağmen benim de boliç hayranlığım vardı. gazetelerden resimlerini keser altta yattığım ranzanın tavanına yapıştırırdım parkon bence

okul hayatı ne kadar rahattı 80'lerde... geçmemiz gereken sınavlar, gitmemiz gereken dershaneler, yapmamız gereken sayfalarca ödevlerimiz yoktu. okul çıkışı, sokakta oynardık biz. Önce ödev, sonra sokak diyen, ödevlerimizi tek tek kontrol eden annelerimiz yoktu.. öğreniyorduk bir şekilde, öğretmenlerimiz okulda öğretiyordu demek herşeyi.. dersler hayatın merkezi değildi. Bizdik hayatın merkezi... çocuklarıma içim acıdı şimdi bir kez daha... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

Benim oda duvarında Alişan vardı Önceki

ailelerle gece gidilen "park" gezmelerimiz vardı... anne babalar, ailelere ayrılan masalarda oturup, aile boyu coca-cola sipariş ederlerdi. Cam şişede kola gelir, bardaklara masada bölüştürülürdü. Çekirdek çitler, kola içerlerdi. biz kaydıraktan kayıp salıncakta gökyüzününün karanlığına uçardık.. . push ;

mahalle arasında hey corç versene borç ve aboneyim abone dansı yapardık.. akşam ezanı eve doğru koşulması anlamını taşırdı.. saçlara wellaform biriyantin sürülürdü.. şimdiki çocuklara yazık hakketen.. uçurtmanın bile hazırını kullanıyorlar.. biz babamla yapardık da ilk hamlede düşse bile mutlu olurduk.. . push ;

En sevdiğim çizgi filmlerdi. En çok Şeker Kız Candy'i beklerdim televizyon başında. Başka zamanlar televizyon izlemezdim ben, sadece çizgi film saatinde izlerdim. Diğer zamanlarda arkadaşlarımla oynar veya bahçede oynardım, televizyon alışkanlığım yok denilecek kadardı, sıkardı beni. Dışardaki çocukların sesi ve onlar ile oynamak daha cezbediciydi, veya bahçedeki kedileri sevmek...

Çocukluğumun en sosyetik sakızı buydu geçen sene tesadüf buldum aldım, ama tadı bile değişmişti sweedy

apartmanın bahçesinde top oynarken tüm gün kafasını şişirdiğimiz insanlar vardı, hiçbiri cinnet geçirip silaha davranmadı... en fazla bahçesindeki ağaçtan meyve topladığımıza kızan insanlar olurdu, o işin zevkiydi zaten..:) bakkala ekmek almaya gider, para üstüyle, boyalı pis şekerlerden ya da pamukşekerciden o ağdalı şekerlerden alırdık, obez olmadık.. bu kadar ilaç, şurup vs yoktu, ancak çok ateşimiz varsa evde yatardık, nanelimon, anne ilacı içerdik, kötüysek de penisilin iğne yerdik..:) SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

balkona ben de ip bağlar atlardım sandalyeden yükseltmek zor oluyordu vay be.. sınırsızdık yaa.. kimse bizi kaçırır diye korkmuyorduk... Otobüslerde sigara içiliyordu yaa!!!! duman altı oluyordu

kızlarrr çuf çuff çufffff http://www.youtube.com/watch?v=vrU4P_Pk-m8 SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

O yılların çizgi filmleri, dizileri de bir başkaydı :) macgyver'ı hiç kaçırmazdım, kara şimşek, he-man, she-ra, thundercats, yakari... favorilerimden sadece bir kaçı :))) D DatluCadu 5 dakkaya hazırım tek ayak

Eki Görüntüle 606540 işte ALF köpeğimin adını bile alf koymuştum :)) . push ; HayatSultan

Olma mııı ben hatırlıyorum K

Akşama kadar oynardık sokakta, eve geldiğimizde kir pastan gözlerimiz bile görünmezdi. Eve dönüş saatimiz akşam ezanına endeksliydi, ezandan sonra eğer sokakta kalırsak muhtar mahalleyi mühürlerdi biz de evimize gidemezdik ahahah sinirlerim bozuldu

yaz tatillerinde arkadaşlarım köylerine giderdi, bende ağlardım hep anneme sorardım: '' neden bizim de bir köyümüz yok dıye'' bir özenirdim onlara, anlatamam T Tweety -Zık- tek ayak

biz alli balli diyoduk buna T Tweety -Zık- tek ayak

hep diyorum ya millet akıllıya hasret biz deliye... Amy lee

Keşke sadece birkaç dizi izlediğimiz o yıllara dönebilsek. Günlerimizi dizilere göre ayarlamadığımız yıllar

ben sariydim bakkalda kartondan maskeleri satilirdi takar savasirdik o zamanlar T Tweety -Zık- tek ayak

duruyo o hatıra defterim bende. nasıl süslerdik. kızlarla yarışırdık resmen, benimki daha güzel olmalı. bugün bulup okuyayım.

coştum duramıyorum bir de "kalbin kadar temiz bu defterden bana da bir sayfa ayırdığın için teşekkür ederim" diyerek yazmaya başladığımız kilitli hatıra defterlerimiz vardı. Hep güzel şeyler yazardık, kalbimiz kadar güzel şeyler... Amy lee

Hı hı 87 liyim Hayat erken olgunlaştırmış beni demek ki böyle bir izlenim verdiğime göre Öhöm öhöm konuya dönersek Çok tehlikeli biliyorum ama o zaman bize eğlence gibi gelirdi Sokaktan geçen kamyonların ardına takılır sokağın başına kadar gittikten sonra geri zıplar inerdik qusel İnci

1984 doğumluyum, çocukluğumun çizgi filmlerinden Şeker Kız Candy'i tek geçerim. http://www.dailymotion.com/video/xa1hw3_yeker-kyz-candy-intro_music#. UPVqt2flbIW

Oynadığımız atlamalı lastik oyunları, biriktirdiğimiz tasolar, yediğimiz tombiler... İzlediğim Bizim ev dizisi... :26: Bunlar benim için nasıl da özlenilesi... Ah bir de o 90lı müzikler... Gir kanıma http://www.youtube.com/watch?v=V7DAzOf1Clg

Layd m solotest i biz kocamanken oynardık. Sen daha küçüksündür belki ozaman. Birde tetris. Hayal meyal Laleli de yoğurtçuları hatırlıyorum. Ozaman biz istanbulda değildik tabii. Anneannemin yanına gidip geldikce birkaç kere gördüm galiba

Bundan da vardı ama atıldı

ÇİNÇAN oynayan çocuk kaldı mı acaba? yalnız bile oynayabilir insan;ipleri balkonda bağlarsın diğer kısmını da sandalyeye, atlar durursun işte balkonda saatlerce.. sulugöz sakızlarını unutmuştum ben, geçenlerde oğlum (2 yaşında), marketten 1 tane sakız aldı, ben de bakmadım ne aldığına, evde çiğnemeye başladı, bi anda tipi değişti, ağzı gözü kaydı aman bi baktım sulugözmüş meğer.. sakızı tekrar gördüğüme sevinirken,, oğlum şaşkınlıkla bana bakıyodu, ağlamaklı ağlamaklı.. arımaya silgilerinin hastasıydım, o cezbedici kokuları yüzünden ısırmışlığım da çoktu, tadı fecidir ama.. ben he-man hastasıydım, voltrana da bayılırdım.. bay doğru, bay yanlış hatırlayan var mı? memoş abi vardı bir de.. susam sokağı hakan abiyi de unutmamak lazım tabii... evde olduğumuzda da bebeklere kıyafet dikerek, ip atlayarak, biraz büyüyünce, kaset ÇEKEREK:):) .. yeni çıkan orjinal kasetler pahalı diye, yeni çıkanlarda bile çekme olanlar vardı. kasetçilerde kartın olurdu, her doldurduğuna, bi çizik atılırdı,10 tane olunca 1 tane bedavan vardı..:) HanimKelesimiGetir

Bayıldım bayıldım ve bayıldım yazıyaYazık şimdiki çocuklar bizim gibi şanslı olamadı tabi her çağın kendine göre güzelliği var ama 80lerin sonu 90ların başında çocukluğunu deli gibi yaşayan biri olarak kendimi çok şanslı hissediyorum N NickimTam13Harf... tek ayak

Bunları hep yaşadım. Resimdeki merdaneli makinanın daha eskisi bizde vardı. Teybin de. Ev telefonumuz yokdu bile. Olduğunda ben 20li yaşları yeni geçmişdim.

Rodrigo'nun Gitar Konçertosunu sevmeyen 80'lerin çocuğu yoktur zaten... Ben de severim ve tüm versiyonlarını biliyorum desem yeridir... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

benim kaybettiklerim geldi aklıma...

Uuuu Memoliiii Hastasıydım polise karşı ilgim oradan mı geldi nedir

85 doğumluyum hatırlıyorum da en büyük zevkim annemle teypten ses kaydı çekmek olurdu ben elimde saç fırçası zeki müren şarkıları söylerdim annem benim izleyicim olurdu alkışlar alkışlar... sokakta saklambaç oynardık, yakan top, sek sek en sevdiğim oyundu dansa davet mahallenin bütün oğlanlarıyla dans ederdim ama kardeştik biz ne de güzel eğlenirdik. ağaçlara çıkardık meyveleri dalında tozun toprağın içinde yerdik komşuların zillerine basıp basıp kaçardık bahçelerden cam şişeleri toplayıp bakkala verirdik o da bize gazoz, leblebi tozu. yoğurtçu, sütçü kapıdan geçerdi. elimde tencere camda anneme haber vermek için beklerdim bu benim vazifemdi baloncular vardı sonra rengarenk uçan balonlar galeta satan amcalar. sokaklar hep bayram yeri gibiydi her daim çocuk sesleri... düşerdik dizler kan revan içinde kalırdı annem görürse sokağa daha çıkarmaz diye bezlerle sarardım ne tetanoz oldum ne iltihap kaptım çok hijyenik şartlarda büyümedim yani kedi de tırmaladı, çenem de patladı oyun oynarken ama hiç ağlamazdım bile.. o zaman dünya daha güvenliydi herhalde duymazdık annelerimizden bak seni çalarlar kapının önünden kaçırırlar uzaklaşma buralardan laflarını bütün sokaklar güvenliydi insanlar o zamanlar iyiydi... SouvveniR ❤+❤ = ❤❤ Anneler

şemsiye çikolatalar bunların bırde halkaları buyuk olanlar vardı bıtınce bılezık yapardık sweedy

hayat ağacına bayılırdım.. hatırlanmaz mı bunlar.. ama bir de şunlar vardı.. qusel İnci