nedendir bilmem hüzünlendim birden! sabah kalkıp gece olup uyuyana kadar içimi kemiren şeylerle boğuşmaktan, aklımdaki sorulara cevap bulamamaktan, herşeye rağmen seviyor olmaktan, bütün bunlarla savaşmaktan nedense hala yorulmadım... sevgimi göstermekten, riyalarla yürümekten, kalleşlerle öpüşmekten, hakkımızı yiyenlerle görüşmekten nedense hala yorulmadım... uyuyoruz aynı, kalkıyoruz aynı, seviyoruz aynı, gidiyoruz aynı, kalıyoruz aynı, yaşıyoruz aynı, ağlıyoruz aynı, gülüyoruz aynı nedense ben hala yorılmadım... sevdim suç oldu, gittim suç oldu, ağladım suç oldu, güldüm suç oldu, istedim suç oldu, verdim suç oldu ama nedense ben hala yorulmadım... ve ben hala bunları yaşadığımı yazıyorum ve ben nedense hala yorulmadım... biliyorum ki:herkes ben, ben herkes gibiyim çünkü hayat benim ben ve ben hala yorulmadım çünkü ben nefes almaktan, hala seviyor olmaktan, birilerinin hayatında olmaktan, birilerini mutlu görmekten, birilerini yaşatmaktan mutlu etmekten hala yorulmadım eğer ki hala varsa böyle birileri tabii... sesimi duyan, duymayan, beni anlayan, hisseden, okuyan, tanıyan, tanımayan, sesime ses yüreğime eş, hayatıma nefes ve hala benim gibi seven birileri elbette vardır die düşünmekten ve beklemekten yoruldum sadece... EY HYAT! ne olursan ol benimsin sadece benim ve ben hala seni yaşamaktan, sana inat yürümekten nedense hala yorulmadım... inadına sevip yaşamak adına hayata mutlu gözlerle bakmaktan sıkılmayanlara ben hala benim inadına isyanına hayata benimmmm... nedendir bilmem hüzünlendim birden!:hooray: Nil KK

çok güzel bir yazı gerçekten insan bazen böyle duygulara kapılıyor haya insaın yoruyor, yıpratıyor ama bir yerlerden yakalamak tutmak gerek yüreğine sağlık... M

hayat engellerle doludur, ve uğruna yaşanabilecek değerlerle... gerçekten de sihir sensin, benim, biziz, hepimiziz... yeter ki; , içimizde büyütmeye gayret edebildiğimiz umut, sevgi, hoşgörü, anlayış tükenmesin... içindeki bu güzelliklerin ve bu yaşama ve hayatla mücadele gayretinin tükenmemesi dileği ile sevgilerimle... hadibakem oğlum bırakma

bense bazen bunlardan o kadar cok yoruluyorum o kadar cok yoruluyorum ki... hele de icimi kemiren seylerle bogusmaktan! keske diyebilsem ki "ey hayat, dur orda ben seni inadina yasamaya devam edicem, yoramicaksin beni"... haykirabilsem böyle daga tasa.. :1no2: zor geliyo yasamak ama, bu dimdik ayakta duran portren bi nebze canlandirdi beni... yüregine saglik!! M

HAYAT GERÇEKTEN YORUYOR OLSADA VAROLSUN YORSUN BİZ UMUTLU, GÜÇLÜ OLMAYI HİSSETTİĞİMİZ SÜRECE HAYAT SADECE NEFES ALMAK DİİLDİR. BEN HEP DERİM Kİ:HER KAPANAN KAPININ ARDINDAN YENİ BİR UMUT DOĞAR, HER BATAN GÜNEŞİN ARDINDAN YILDIZLAR PARLAR... O PARLAYAN YILDIZLAR YÜREĞİMİZE, UMUTLATAR YORGUN KALBİMİZE GELSEDE İNAN Kİ HİÇ CANIMIZ ACIMAZ ÇÜNKÜ: HAYAT BİZİ YORSADA GELİP GEÇER, ÇEKERİZ ÇEKTİĞİMİZCE, GÜLERİZ GÜLDÜĞÜMÜZCE AMA BANA TEK YETEN ŞU KISACIK ÖMRÜMÜZDE SADECE VE SADECE SEVGİNİN SİHRİ... BUNA ENGEL OLAMAYACAK GÜÇLÜ BİRTEK SİHİR VAR Kİ: O DA SEVGİNİN TA KENDİSİ! HAYATI YORSADA, KALLEŞLİK YAPSADA, ÜZSEDE, RİYALARKLA BENİ KARŞI KARŞIYA BIRAKSADA İNANDINA MUTLU OLMAK İÇİN YAŞAYACAĞIM ÇÜNKÜ BEN BU HAYATIN DİİL KALBİMİN VE SEVGİNİN SİHRİNE İNANIYORUM SİZLERE DE ÇOK GÜVENİYORUM SİHİRSENSİN DİYORUM HERKESE... BANA İNANAN, BANA GÜVENEN HERKESE SEVGİLERİMLE... HAYATA İSE İNATLA GÜLÜMSEYLE GÖZ KIRPIYORUM.. yerimseniben M

çok güzel yazmışsın. bunu okuyunca bi cesaret geldi nedense =)

hayat gerçekten çok yoruyor bazen doluyor taşıyoruz o boşalınca yeniden başlıyor.