harika anlatmışş... emeğine sağlık...

kronik bir hastalık gibidir. öyleki sürekli hissedersin, ama bazen sancısı öyle bir vurur ki; kıvranırsın. hiçbirşey yapmak istemezsin. önünde bekleyen tüm işler gözünde büyür, gözlerin ağırlaşır, ruhun daralır, uzanıp uyumak istersin yatağa kavuşamazsın. yatağa kavuşursun uyuyamazsın. zordur, boktandır, ama keyiflidir genede. onunla konuşmak istersin; telefon yetmez ya da gönderdiğin mesajlar... o'nu görmek istersin yanında, imkansızdır, daha çok zaman vardır. göresin gelir, içine atmak zorunda kalırsın. içine attığın sürece bağırmak istersin, bağırırsın, kimse duymaz, sadece o hisseder. tam da o an telefonunun ışığı yanıp söner; 1 mesaj alındı ibaresini görürsün. o'ndan gelen mesajla yetinmeye çalışırsın. yazıyla duygular ne kadar anlatılırsa o kadar anlatmaya çalışırsın, bir şeyler yarım kalır hep. susmak zorunda kalırsın. budur işte o'nu özlemek... özleyeceğini bile bile her yeni güne uyanmak. tek tesellisi o'nun varlığıdır. ben özlemedim ki seni kedi özledi dersin veya ne dersen de bahanesi yoktur, özlemişsindir. berbat bir histir. yanında olmadığını bilmek bir tarafa ona ulaşmak istediğinde ulaşamayacağını düşünmek durumu daha da kötüleştirir. sonra kendi kendinle oyun oynamaya başlarsın- "haydi bakalım bu ayrılıktan nasıl güzel dersler çıkarabileceğim?", "sabrımın sınırları ne?" vs. vs. ancak şu bir gerçek ki, özlem beraberinde yeni şeylerin farkedilmesine veya bilinen duygulardan emin olmaya neden oluyor. içinin acıması... çaresiz kalmak. çaresiz olmaktan dahada canının acıması. dokunmak istemek. her şeyiyle yanında olmasını istemek. acı çekmek, nefes alamamak elinden hiçbir şey gelmemesi. hasret şarkıları dinleyip en içten, en saf halinle deliler gibi ağlamak. gerçek yalnızlığı yaşamak. bazen yanınızdayken bile özlersiniz.. yakın zamanda uzaklara gidecekse, kısa bi süreliğine gelmişse yanınıza özleminiz hiç bitmeden onun geri gitmesiyle devam eder.. o yanınızdayken aklınıza göremiceğiniz zamanlar gelip durup durup sarılırsınız.. o bu davranışlarınıza bi anlam veremese de hiç önemli değildir. içimden geldi dersiniz.. kötüdür.. fenadır.. dayanılmazdır.. insan sağlığına zarar bir durum... dün gece ben uyurken düşümde benimleydin fütursuzca... ... ... bu sabah annem uyandırdı diye beni ağladım saatlerce... nerdeyiz şimdi? acı veren bi hadisedir. öle bi acı verirki etrafdında mutlu olucak onca şey varken sadece bunu düşünmekten ve özlemden insan kendi kendini yer. özlem in şerrinden kaçamamak. sarılmayı öpmeyi geçip ''uzaktan bir kere görsem yeter'' der bazen insan. telefona olan mahkumiyet yüzünden tiksinir insan teknolojiden de, sevgisinden de, sevgilisinden de. böyle ayrı gayrı mı geçecek zaman? evet. beklemekle geçecek zaman, göremeden, sarılamadan, göz göze gelip kopamadan, bakışamadan, öpemeden ve yapamadağınız bir sürü şeyin sadece özlemini çekerek geçecek zaman. ben kötü değilim, durum bu. beklemek kolay mı sanki. mesafeyle ilgili değildir, sevginizin kat sayısıyla alakalıdır. bazen akşama göreceğiniz sevdiğinize duyduğunuz özlem, kmlerce uzaklıktaki sevdiğinize duyulan özlemi kat kat bastırabilir. yaşamayı özlemek, elini tutup hiç bırakmamayı özlemek, sesinin hep kulağında olmasını özlemek, gözlerini özlemek, konuşmayı özlemek delicesine, belki de saatlerce gözlerine bakıp hiçbirşey söylememeyi özlemek, hiç konuşmadan anlaşabilmeyi özlemek, ağlamak istediğin zaman omzunu özlemek, o yumuşacık sesini özlemek... sen 'i özlemek, kaybetmemeyi özlemek... yürek yakar, iç acıtır, fena bi hadisedir. görmek istersin resmi yetmez hasretini dindirmeye, telefonda derman olmaz. alışılmış bi koku gelir yürürken birden burnuna, sürpriz yapmak için erken geldi o burda deyip heyecanla etrafına bakarsın, yoktur.. bazen nefes almak bile ağır gelir uyuyarak geçirmek istersin onsuz zamanını, göğsüne yatıp uyumayı hayal edersin, o gelene kadar böyle geçirirsin zamanı.. dayanılmaz seviyedeyse eğer yer zaman düşünmeksizin böğüre böğüre ağlatabilecek durumdur. sokakta "o"nun kokusunu duyunca bile çılgına döner insan. keşke keşke burda olsa birkerecik dokunsam birkerecik baksam diye sabaha kadar uyutmayan durum. kimseciklerin yaşamasını istemediğim gönül yakan durum. 1200 km uzaklıktaki sevgiliyi özlemek en kötüsüdür, en acil durumda yanında olamayacağını bilmek öldürür, özleminden hergün ağlamak hayata bile küstürür. hayatının tekrar tekrar oynayan 5 saniyelik bir sahnede takılı kalmasını dilersin, onu tekrar tekrar öpebilmek için. PEKİ SİZCE NEDİR BU ''ÖzLEMEK'' ? alıntı Filo