Özgür bir kadınım, kendimi öyle hissediyorum kim ne derse desin. Çünkü ben istediğimi yapabiliyorum. Kendimizi donatmalıyız, geliştirmeliyiz. Yani çocuğumuz bize şunu dememeli yavrularım: 'Anne, veli toplantısına giderken lastik ayakkabı giyme, şalvar giyinme, saçını aç, dudağını boya.' Çocuk geliyor annesine 'Anne ödevimiz var hadi yapalım' diyor. Annesi diyor k,'Ben bilmem, babanlan' diyor. Birine kızdım. 'Kız neyi babasınlan yapacak Allah aşkına?' dedim. 'Baksana şunun dışına çıkarmayacan boyayacan. Bunda ne var? Bunu babasınlan değil senle yapması lazım.' Ama anne 'Ben yapamam' deyince çocuk büyüdükten sonra annesini küçümsüyor. Annesini cahil sanıyor. Cahilliği de bilgisine değil, görüntüsüne bağlıyor çocuk. Oysaki ne alaka? Bu şalvarları insan on dakikada çıkarır. Kafanın içini geliştirmek önemli, içindeki düşünceler önemli.. Ben bir tane bir kadının bile düşüncelerini değiştirebilirsem, o bir kadın iki çocuk doğurur kız veya oğlan, topluma iyi birer evlat yetiştirir. Böylelikle toplum değişir. Ümmiye Koçak