Hangi başlığa açmalıydım bilemedim. Dert değil çünkü kişisel bir problem mi demeliyim onu da bilemedim. Aslında bazen böyle Hissettiğim için ve buna engel olamadığım için kendime çok kızıyorum vicdanen çok rahatsız oluyorum. Ağabeyimin 2 tane oğlanı var birisi 5 buçuk yaşında diğeri 3 yaşında. Altlı üstlü oturuyoruz her gün buradalar. Küçük oğlan doğduğundan beri sanki kendi çocuğum gibi öyle çok seviyorum ki alıyım şunu içime sokayım Diyorum öyle tatlı öyle komik bir çocuk ki Allahım diyorum bir gün yavrum olursa tam böyle bişey olsun. Ama diğerine karşı hiç bir ilgi sıcaklık hissedemiyorum neden bilmiyorum oyun oynuyorum bazen alınmasın diye çünkü çocuklarda hep etki kalıyor böyle şeyler içleri kıyılıyor çocukların psikolojisinden çok iyi anlayan biriyim ve onlarla nasıl iletişim kuracağımı iyi biliyorum ama o kadar sıkılıyorum ki ondan hep çocuğun eksi yönlerini gördükçe ay bu ne ya gibi içten içe sevgisizleniyorum ona her ne kadar hissettirmek istemesemde bir anda iyiyken bi anda buz kesiliyorum. Böyle olmasının sebebini babama ve annesine yoruyorum çünkü öyle şımartıyorlar ki onu kendi ayakkabısını giyemez kendi suyunu bize getirttirir pijamasını çorabını bize giydirir değişik bir çocuk hayırdan anlamaz hep istediği olmayınca evi alt üst getirir küçük oğlan öyle değil yırtık dondan çıkar gibi her işini kendi halleder çöpünü bile yerde bırakmaz bide onunla aramızda çok ayrı bir bağ var 2 saat görmeyeyim özlüyoruz birbirimizi babam hep bana bağırıyor onun yüzünden evlatlıktan reddederim ona karışırsan onun üzerinde bu kadar otorite kurmana tahammül edemiyorum diye kaynıyor. Aslında kötü bir davranış sergilemiyorum inanın ki. Ve durun dediğimde anında dururlar çekinirler benden ama çokta severler öperler ama annesi o anda girsin büyük oğlan hemen Bana dil çıkarıp bağırmaya başlar secita bana sürekli kızıyor diye şikayet eder Çocukların ikisinde de hayırdan doğrudan yanlışdan haberleri yok annesiyle babam özgür olsunlar diye bardak kırmalarına bile razı geliyorlar. Aşağıda kiracı var ama ev sahibiyiz kimse Bize bişey diyemez edasıyla yengem koltuk üstlerinden hoplayıp gürültü yapmasına müsade ediyor ben utanıyorum onun yerine ve gece 3 4 e kadar uyumuyorlar gürültü yapıyorlar uyarıyorum diye ne halalığım kalıyor ne insanlığım. böyle oldukça iyice soğuyorum çocuktan yanımda oturması bile beni irrite ediyor ve vicdanen çok rahatsız oluyorum diyorum ne aptalım küçücük çocuğu niye sevemiyorum kanım hiç ısınmıyor diye kendimi suçluyorum. Sizinde böyle yakınınızın çocuğu olmasına rağmen bir türlü sevemediğiniz çocuklar var mı ve ya böyle bir durumda kendinizi nasıl telkin edersiniz?

Bdv de açsam görürdünüz ama abukkusu Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

aynen öyle bende öyle düşünüyorum tabi burnumu da sokmuyorum ama kanım bir türlü ısınmıyor buda kendimi sorgulamama neden oluyor kötü biri miyim acaba niye böyle hissediyorum diye

akrabalar veya yengemin yakınları da ona karşı ilgisizler bir tek babam ve annesi çok üzerine titriyor. Aslında çok üzülüyorum hiç bir çocuk sevgisizliği hak etmez ah yavrum ya diye içten içe tasalanıyorum ama babamın veya annesinin ufak hareketi beni çocuktan buz gibi soğutuyor ne yazıkki

Kötü biri değilsiniz. Ebeveynlerin çocuğu yetiştirme tarzı kötü malesef. Ama sorunun farkında olmanız güzel bence. Ailede sizden başka farkeden yok sorunu farkettiyseniz

Kuzenimin 2 cocugu var biri ball digeri aci biber banaBoyle hissetmemin sebebi kisilikleri. Bende aci biber dedigime yansıtmıyorum ama çoğunlukla onu görmem duymam ama üzmem de

o zaman tamamen kimya ile ilgili değil mi ben çok ta kötü bişey yapmıyorum yani. çünkü kendimi sorguluyorum ufacık çocuk niye böyle hissediyorum kötü biri miyim diye :)

sizi anlıyorum. Ama ebeveyni olmadığınız için sizin tek başınıza bu soruna çözüm bulabileceğinizi düşünmüyorum. Çocukları bu şekilde yetiştirmek çok yanlış. Özgür olsunlar, biz yaşayamadık onlar yaşasınlar, ben giymedim çocuğum giysin vb vb şeyler çocuğa sınırları öğretmiyo, saygıyı öğretmiyo malesef. Anne baba eğitimden disiplinden sorumlu ilk onlar öğretecek ki sizin olayınızda önce anne baba eğitilmeli gibi geldi bana. Onlara da sizin öğretecek haliniz yok bilemedim çözüm ne Ruhum