Kendimi anlatmak istedim sana ama boşaydı. Senin anlamak gibi bir niyetin yoktu. Çırpınışlarım boşaydı. Çabalarım sonuçsuzdu. İnsan görmek istediğini görür derler. Sen bende görmek istediklerini gördün, bana ait olan şeyleri değil. Beni anlamadın ya, ona yanıyorum şimdilerde! Seven bir çift göz vardı bir zamanlar. Sana her bakışında yaşlarla dolan bir çift göz. Başkalarının kaybolmak için her şeyi hiçe saydığı, seninse görmediğin bir çift göz. Şimdi nerelerde, ne yapıyor, kime bakıyor o gözlerdiye sorma bana! Sana bakmayacak, baktığında huzur bulmayacak artık o gözler. Sevdasını dillendirmeyecek. Onu anlamayan gözlerine "Beni anla." der gibi bakmayacak. Beni anlamadın ya, ona yanıyorum şimdilerde! Sen haketmedin ne beni ne de sevgimi... Sen saygı duymadın ki aşka... Sen hiç bilmedin ki sevgi nedir? Sen hiç bilmedin ki seven bir yürek nasıl çarpar? Sen hiç sıladakini özlemedin ki... Sen beni hiç anlamadın be sevgili. Beni anlamadın ya, ona yanıyorum şimdilerde! Yanışım boşa, bitişim boşa... Bu alevlenen kor boşa... Küllerinden yeniden doğan yüreğimi yeniden yakmak mı niyetin? Bu yangın boşa be sevdiğim. Yine geleceksin, yine alevleneceksin yüreğimde ve yine beni anlamadan çekip gideceksin buralardan... Beni anlamadın ya, ona yanıyorum şimdilerde! Bu son yanışım olacak bu son bitişim. Yeni bir yangın daha yok sana. Yine gideceksin beni anlamadan... Ardından da küllerini göndereceğim. Beni anlamadın ya, ona yanıyorum şimdilerde! Dedim ya bu son yanışım olacak bu son bitişim. Yan-dım. Bit-tim. Sende bende bittin. Küllerinden tekrar doğmamak üzere bittin. Bu son yangın! Artık ne sen varsın ne de ben. Sende bende bu son yangında kül olduk! Yeniden doğamayacak kadar yok olduk!

kutlarım arkadaşım harikaydı. Mahbile Acem