Evlendiğimden beri çalışmak nasip olmadı, eşim istemiyor sartlar elvermedi. Çalışma saatleri çok düzensiz ve tayinci yani üç dört yılda bir şehir değistircez. Ben çalıştığım zamanlari Cok özlüyorum Sabah hazırlanıp evden çıkmayı akşam iş çıkışı bir kahve içmeyi maaşımla birseyler yapmayı... Bazen kendimi çok ezik hissediyorum. Bir çare yok şimdilik bebeğim var ufak zaten sadece paylaşmak istedim kendini benim gibi hisseden varmi evde çok bunaldim sanırım E Eses98 Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bebeğiniz biraz büyüdüğünde bence pek ala da çalışabilirsiniz.. Eşiniz 4 yılda bir iş değiştirse bile deneyimleriniz sayesinde kolayca iş bulabilirsiniz.. Bende beneğim doğmadan önce çalışıyordum hepte çalıştım ama sorunlu gebelikler ve kayıplarımdan sonra çok yıprandık bu hamileliğimde sonlara doğru işi bıraktım.. Atanamamış da olsam iyi sayılabilecek bir kurumda öğretmendim.. Beni tekrar alabileceklerinin garantisini vermediler ki birşey diyemiyorum özel okul sonuçta.. Yani kısaca işimi kaybettim yerime çoktan birini aldılar.. Almalılardı da zaten.. Neyse olan oldu.. Şuan bebeğim 4. 5 aylık biraz büyüdüğünde hemen iş bakmaya başlayacağım.. Bende kadının kesinlikle çalışması gerektiğini düşünen ve bunun keyfini almış biri olsam da başlarda evde durmak çok hoşuma gitti.. Ama sonra hem maddi hem manevi anlamda işsizliğin ne kadar da üzücü olduğunu anladım.. İnanın kendimi şuan işe yaramaz bir parazit gibi hissediyorum.. Şu zamanda tekrar bir işe girebilir miyim hiç sanmıyorum ama tabi ki mücadele edeceğim.. Diğer taraftan sınava hazırlansam atanma şansımı değerlendirsem mi diyorum o da bana pek mümkün gelmiyor.. Yani bunalım içine girmiş durumdayım.. Ne yapacağım ne olacağım belli değil.. Zaten çok zor girmiştim işe.. Şuan daha böyle bir fırsatım olmayacak gibi.. Baya uzun uzun yazdım.. Konu sizindi ama ben içimi döktüm kusura bakmayın lütfen.. Ama iyi geldi teşekkür ederim Sonuçta aynı dertten muzdaripiz.. B

Siz zaten en güzel ve en yüce mesleğe sahip olmuşsunuz; "annelik"... İnsanoğluyuz hepimiz hayatımızın çoğu noktasında birçok şeye özlem duyuyoruz... Bebeğiniz ile evden çalışmanın keyfine bakın, kendinizi ezik hissetmeniz zamanında çalışan bir bayan iken şu an ev hanımı olmanız. Dediğim gibi asıl çalışan, emekçi sizlersiniz. Kendinizi annelik mertebesinin güzelliğine bırakın, bebeğiniz ile evden çalışmanın keyfine bakın B

Hislerimiz ortak aslında evdeki işler çok yorucu, kendimizi ise yaramaz hissetmek çok büyük bir haksızlık. Daha önce çalışmış biri olarak her sabah düzenli bir amaçla evden çıkmak, ay sonu, hafta sonu kendini ödüllendirmek, aile bütçesine katkıda bulunmak, aybaşı maaşını cebine koymak bunlar çok güzel insana özgüven katan şeyler izleniyor. Çocuklu iş bitiremeyen eve bir ileri iki geri ilerleyen bir ev kadını olarak çokça ozleniyor ama işe yaramayan bir parazit değiliz asla annelerimiz bizim için ne kadar degerliyse, emektar kadınlarsa ileride bizi de çocuklarımiz öyle değerli gorucekler inşallah uzun vadede kazanacağız inşallah annelik en zor meslek