bu aralar taktım.. bebişimin geleceği için çalışmam lazım ama bir yandan da kendime hiç vakit ayırmadan onunla oynaşmama rağmen acaba ihmal mi etmiş oluyorum çalışarak diyorum. hangisi doğru ben bulamadım. çalışan anne olmak mı yoksa işten kariyerden vazgeçip tamamen onunla ilgilenmek mi doğru olan? ben mi çok taktım yoksa benim gibi vicdan yapan başka annelerde var mı? hislerimizi, düşüncelerimizi paylaşalım istedim.. ipexgximu Tombik

senin yerinde olsam yani işimi sevmesem bende aynı senin gibi bırakırdım çalışmayı. ama işimi çok seviyorum. hamilelikten önce terfi de almıştım. üniversiteden beri aralıksız çalıştığım için doğum iznini doğuma son iki hafta kala çıkmama rağmen evde olmak çok sıkmıştı beni. benim en büyük korkum bebişimi babaannesi bakıyor ve saolsun gerçekten iyi bakıyor. o anlamda gözün arkada kalmıyor ama ya ona benden çok bağlanırsa. o zaman dünyam yıkılır. kolay sahip olmadım oğluşuma. dediğin gibicanım yanıt bende ama aklım başka diyor duygularım başka. kardeşiminde bir çocuğu var ona da benim annem bakıyor. geçen gün gece anneanne diye ağlayarak uyanmış ve zor avutmuşlar.. o da üzülmüş ve sabaha kadar ağlamış:2: ben de ondan çok etkilendim galiba. yanıtın için çok saol canım.

o kadar doğru yazmışsın ki.. her iki durumunda kendine göre zorlukları var. şu an o kadar yoğun geçiyor ki günlerim bir dinleneyim desem tekrardan aynı tempoya alışamam. tek sosyal hayatım oğluş uyuduktan sonra kk ya girmek. ama hepsine değiyor onun bir gülüşü. çalışmaya ara vermicem. maaşımın abartmıyorum yarısını onun ihtiyaçlarına harcıyorum kalan yarısını da onun için biriktiriyorum. düşündüm de çalışmasaydım ona kaliteli bir gelecek için bu kadar birikim yapamazdım. pahalı diye istediğim bir kıyafeti yada oyuncağı düşünmeden alamazdım. tek derdim babaannesi bakıyor, Allah razı olsun çok iyi bakıyor, benim söylemediğim hiç bir şeyi kafasına göre yedirmiyor ama malum 65 yaşında kadın. ne kadar oyun oynayabilir onunla. onun için de yürüyüp derdini iyi kötü anlatınca kreşe versem diyorum, sosyalleşmesi için.. çok mu geç olur sosyal gelişimi için. çocuk büyütmek sadece yedirip içirmekten ibaret değil sonuçta işin psikolojik boyutunu da düşünmek lazım. offff ne zormuş annelik yada ben mi çok takıyorum acaba. fazla bilinçli olmak da iyi değil