Bu yazınızı şimdi okudum ve sonunda biricik yavrunuzun ismini görünce daha da ağlamaya başladım. Öncelikle başınız sağolsun. Yaşadığınız acı dünyanın en büyük acısı. Sabırlar dilerim. Kızım olursa ismini Leyla koymak istiyordum ama şimdi yüreğim buruk kaldı. B

allahım sabır versin, melek annesi olmuşsunuz. dilerim acınız biraz olsun diner, tekrar evlat sahibi olursunuz. malesef şu teknolojinin olduğu ülkemizde halen kadın doğum hastanelerinin durumu içler acısı. doktor ve hastane seçimi çok çok önemli. allahtan dilerim cezalarını çeksinler. Su perisi86 Başlangıç 86.6guncel 77.8 ilkhedef 70 tek ayak

ilk olarak başınız sağolsun rabbim size sabır versin. bende bilinçsiz doktorlardan çok çektim aynı devlet hastanesinde 3 farklı doktora gittim hepside çocuğum olamıyacağını söyledi boşa uğraşmamam gerektiğini tedavisinde olmadığını söyledir. hatta kanser olabilirsin dediler ben daha 22 yaşındayım günlerce kahroldum psikolojim çok bozuldu. eşimden boşanmayı onunda hayatını karartmamayı falan düşünür oldum. daha sonra özel bir hastaneye gittim son umut olarak çok iyi işinin ehli bir doktorla karşılaştım bana umut oldu tedavi etti çok yardımcı oldu ilk bebeğimi düşürdüm ama doktorum tedaviye devam etti hiç umudunu kesmedi bana çok destek oldu ve şuan Allah a şükürler olsun 23 haftalık hamileyim. insan hayatını kurtarmak da karartmak da bu kadar basit işte. sizin için çok üzüldüm hakkınızı sonuna kadar arayın gereken neyse yapın. ALLAH GÖNLÜNÜZE GÖRE VERSİN... F flower world

Korkunç bir acı. Seni o kadar iyi anlıyorum ki arkadaşım. Allah kimseye yaşatmasın... nisensei

rabbim bu acını başka bir bebekle dindirsin. allah sabır versin

Bu doktorlara umarım tek vakitte işinden olurlar bunları okuyunca çok üzülüyorum gerçekten. Ne yazık ki Türkiyede ki doktorların 80% acayip kibirli ve egolu. Doktor olmuş diye kendini bir şey sanıyor. Doktor olmuş ama adam olamamış!!!

Canım Allah sabır versin. Bir film izlemiştim adam bir zaman makinesi icat edip ölen karısını canlı tutmak için defalarca geçmişe dönüyordu ama kadın her seferinde başka sebeplerden ölüyordu. Sonra üzerine çok düşünmüşümdür. İşte vade dolunca demişimdir falan. Ama belkibaşka sebepten bebeğini kaybetseydin ve herkes elinden geleni yapmış olsaydı kabullenip acını yaşaman daha kolay olurdu. Sonuna kadar hak veriyorum. Ama acaba yaşar mıydı diye kendini hırpalama Allah'ın bizim hç bilmediğimi planları var. Olması gereken bir şekilde oluyor ne yaparsam yapalım... E

AMİN inşallah yaşadıkların çok zor çok ağır ve daha yeni bana da zamanla acısı geçer dediler inan ki zaman geçtikçe içim daha çok yanıyor birisi kalbimi yarıp baksa sadece yavrumun hasreti çıkar bende izmir gibi bi yerde yaşadım bu acıları Rabbim kimseye yaşatma sın acılarımızı dindirecek ömürlü evlatlar versin

Allah sabır versin arkadaşım. Ne yazikki doktorlarimizin %98i insan hayatini umursamıyor karşısındaki hastasına deneme tahtası gibi davranıyor canı istemezse ilgilenmiyor. Insanlarin bircogu artik insanlığı unutmuş kendilerinden baska hicbir canlının yaşam hakkı olduğunu kabul etmiyor. Cok acı cok yazık...

Maalesef o dediginiz yerde oturuyorum ve benim de bir kaybım oldu. O kadar dr gezdim bir tane adam akıllı düzgün birine denk gelemedim. Benim kaybımin sebebi dr degildi belki ama ihmalkarlik hat safhada. Başınız sag olsun. Rabbim kiziniza bir kardes yollasin ve sizin de yüreğiniz ferahlasin ins. Ama sebebini arastirin erken dogumun. Muhtemelen rahim ağzı yetmezliği olabilir. Sonraki gebelikleriniz icin önlem olur. Kendinize zaman tanıyın. Elbet izi gitmeyecek ama acısı zamanla hafifleyecek..

nisensei Rabbim sabır versin hep icinizdeki keskelerle geçiyordur günler geceler 2013 yılında bende kızımı doğuma iki hafta kalasi karnimda öldü kaybettim Dr ihmali varsa diyorum hakkımı helal etmiyorum son haftalarda haftada bir cagirmasi Gerekirken iki hafta sonra çağırdı Neyse hatırlamak bile istemiyorum Ikinci kızımı kucağıma aldım yedi aylık şuan Rabbim size bütün melek annelerine nasip etsin

Sizi okadar iyi anlıyorumki bende bir doktor ihmali yüzünden 38 yaşında 35 haftalık bebeğimi kaybettim sizin konunuzu tesadüfen okudum aradan yıllar geçmiş ama biliyorum ki acınız hala taze Beniö bebeğimin sebebi de bir özel hastane kendini güyaaa tecrübeli zanneden etikete önem veren bir doktor pandeöiden kaynaklı devlet hastasi tercih etmedim ama beninin pişman etti nst mi beğenmemesine rağmen beni gönderdi aynı sisin gibi güvendim ve aynı sizin gibi düşünüyorum eşinden geleni yapmadı yapsaydı yaptı derdim Allah'ından bulsun Dilek kalkan Yalçın her ayağın taşa takıldığında benim bedduam gelsin aklına

Yaşadıklarınızı okurken cok üzüldüm başınız sağolsun Allah sabırlar versin

Allah sabır versin;okudukça tüylerim diken diken oldu. Bu acının tarifi yok... S

Yaşadıklarınız gerçekten tarifi zor şeyler. Allah size sabır versin. Bahsettiğiniz hastane ve doktoru internetten buldum bi yüzüne tüküresim geldi inanın.

Ahh canım Allah yardımcın olsun Allah o doktor bozuntularinida ıslah etsin, hiç bir can guvenligimiz yok insaniz sadece diyebileceğim Allah iyi insanlarla bilgili insanlarla karşılaştırın, rabbim meleğinle seni ölünce kavustursun sana şefaatçi olsun yavrun amin b9595 tüm canlılara guzel bak hayat sanada guzel

Rabbim sana sabirlar dayanma gucu versin ablacim. 3,5 yildir bebegim olsun diye ugrasiyorum ama bir taraftan da bebegimin acisini yasamaktansa olmasin diyorum. Cani gonulden soyluyorum Rabbim guc versin sana. Saglik teknikeri olarak ve 3,5 yildir bircok doktor tecrubesi olan biri olarak ben de sunu eklemek istiyorum ablacim, ulkemizde tip fakultelerine maalesef sadece puani yuksek olanlar girebiliyo. Vicdan, messlek sevdasi, insana saygi, empati yoksunu insanlar belki de sadece maasi yuksek, adi var.. gibi sebeplerle doktor diye hastanelerde basimiza dikiliyolar. Tamam derdini anlatamayan, anlatilani anlamayan bircok hasta olabilir. Ama siz ve sizin gibi kendini bilen sikintisini, olaya nasil yaklasmasi gerektgini, bazen doktorun yapmasi gereken seyi bilen hastalara da tabiri caizse geri zekali gibi davranmalari gercekten yurekler acisi. Eminim ayni dertten muzdarip yuzlerce insan vardir. Doktor hatasi, doktor ihmali... tamam onlar da insan elbet hata yapabilirler ama mevzu bahis burda insan, bir cann. Onlarin hata yapma paylari minimumun altinda. Kac yil egitimini aliyolar ama beyinleri dolu bedenleri bos. Eksik tip fakulteleri yonetmeliginin eksigidir bana gore. En luks ozel hastaneye de gitsen bu boyle devletin hastanelerine gitsen de... Rabbim bu acini sindirebilecek guzel gunler yasatsin sana ve ailene.

Merhaba, ben de melek annesiyim... Rahim ağzı yetmezliği yüzünden 8 ay önce bebeğimi kaybettim.. Oğlumu, İbrahim'i.. Senin hikayene benziyo hikayem.. Açılmam oldu bir anda, doğum normal gerçekleşti. Bebeğimin ciğerleri gelişmediği için yaşamadı.. 6. aya girecektik, çok sağlıklı bir bebekti. Haftasından önde gidiyodu. Ama kaybettim.. Gebelik oluştuğunda 12. haftada rahim ağzına dikiş konulacak-mış istirahat halinde 9 ay geçirmem gerek-miş... Başınız sağolsun. Bu acının bir tarifi yok.. İnşallah diğer gebeliklerinizde önlem alınır, sağlıkla kavuşursunuz... Hikayem alttaki linkte mevcuttur. Sevgiler. http://www.kadinlarkulubu.com/forum...-guzel-yavrum-can-parcam-gitti-benden.892861/

Satır satır okudum okudukça içim parçalandı allahım size sabır versin bende 20 haftalik hamileyim bir oğlum olacak kısmetse yarın ilk renkli utrasyona gireceğim ama sizi düşündükçe içim parçalandı bizim evlatlarımızın sizin gibi kalbi güzel ogretmenlere ihtiyacı var iyi ki varsınız sizi anlamayan o hastane gorevlilerinide izniz olursa bende allaha havale ediyorum Rabbim sorsun hesabınızı

Bir süre daha bunları içimde tutarsam kahrımdan öleceğim. Herkes bilsin bilsin ki başka anne adaylarının başına gelmesin. 39 yaşında Bodrum'da yaşayan 15 yıllık öğretmen bir bayanım. 4 Haziran tarihinde doğum yapıp 6 Haziran tarihinde bebeğini kaybetmiş iki günlük bir anneyim. Uzun uzun buraya yazıp yazmama konusunda düşündüm. Buraya yazmakta ki amacım ise 21. Yüzyıl Türkiye'sinde anne karnındaki bebeğin dahi ameliyat edildiği ülkemizde benim yaşadıklarımın ibretlik öyküsünün insanlar tarafından bilinmesi ve en önemlisi de toplumsal gerçekliğimizin durumunu açık ve net ortaya koymaktır. Benim gibi başkaları da aynı durumları yaşamış, yaşıyor ya da yaşayacak olabilir. Kimsenin benim gördüğüm muameleyi görmemesi adına sizlerle yaşadıklarımı paylaşmak istiyorum. Bir anne olarak benim en kötü günüm doğurduğum, hiç dokunmadığım, sesini duymadığım, kucağıma dahi alamadığım evladımı toprağa koyduğum andır. İnsanların onlarca yıl uğraşıp hamile kalmasının yanında benim raporlarla belgelenmiş sapasağlam bebeğimin yaşadıklarım sonucunda kaybedilmesi beni daha da içinden çıkılmaz bir hale sokmuştur. İstanbul'un göbeğinde bunlar yaşanıyorsa güzel ülkemin en ücra köşelerinde kim bilir kimler neler yaşıyordur? Kim bilir hangi anneler ya da anne adayları susmayı seçiyordur? En baştan başlamak gerekirse 28 Kasım 2015 tarihinde evlenip Ocak 12'de hamile olduğumu öğrendim. Allah yüzümüze güldü. 38 yaşında bir bayanla 42 yaşındaki bir beyin birlikteliğinde olabilecek en güzel haberi aldığımızda ben ve eşim havalara uçtuk. Onlarca yıl sonra tanışıp evlenmiş iki kişi olarak, ailemize bir canın katılacağını öğrenmek, geç anne ve baba olacak olan bizim için harikulade bir duyguydu. Bu nedenle hamileliğim boyunca yaşımın da ileri olması nedeniyle çok ama çok bilinçli, sorgulayan bir hamilelik geçirdim. En küçük bir aksilik olmasın diye de doktorların dediklerini çok önemsedim. Bodrum'da geçen 17 haftalık hamileliğim boyunca doktorlarım Şermin GÜVENÇER ve Nedret TANACI'ydı. Doktor olmadan önce insani yaklaşımı kendilerine gaye edinmiş yürekli doktorlardır. Buradan bana olan yaklaşımları nedeniyle her ikisine de sonsuz teşekkürlerimi bir borç bilirim. Gelelim asıl konumuza hamileliğim 17. Haftasında (8 Nisan tarihinde) kendi işimden ayrılarak hamileliğimin kalan kısmını geçirmek üzere ailemin yanına İstanbul Ümraniye'ye gittim. Sağlık koşullarının daha çeşitli olması, kalan hamilelik süresince tüm aile fertlerimin yanımda olması ve Bodrum'da yaz sezonunun açılıp eşimin sürekli yanımda olmayacak olması nedeniyle böyle bir tercih yaptık. Doktor ve hastane arayışına girdiğimde evime en yakın olan ve 7/24 kadın doğum doktorunun bulunduğu bir hastaneyi tercih ettim. Yıllarca gittiğim bu hastanenin yenilikçi yapısı en önemlisi de düzgün işleyişi bu tercihi yapmamdaki asıl nedendir. Bunca yıldır gittiğim bu hastanenin evime de yürüme mesafesinde olması tercihimin kesinleşmesinde son derece etkili olmuştur. Buradan olayların yaşandığı günün 1 gün öncesine geçmek istiyorum. (Doğum yaptığım günün 1 gece öncesi) 02.06.2016 tarihinde MEDICANA ÇAMLICA Hastanesi' ndeki Kadın Doğum doktorum AYLİN AKINCI Hanımı cep telefonundan aradım. Sağ tarafımda bir ağrı hissettiğimi söyledim. Safra kesemde taş olduğunu ağrıya bunun sebep olup olmayacağını ve bu ağrının ne olduğunu anlamadığımı söyledim. Bana dinlenmem ve bol su içmem gerektiğini ifade etti. Daha ileri ki ( 8 Haziran) bir tarihte olan randevumu 3 Haziran tarihine alıp alamayacağımı sordum. Kendisi 3 Haziran'da gelebilirsin, dedi. Bu nedenle randevumu saat 11.00 daha sonra ise 09.45 /03.06.2016 tarihine aldım. Bu arada randevu saatine kadar bol su içtim ve dinlendim ama ağrım geçmedi. Hatta daha da şiddetlenerek karnımın altına inmeye başladı. 2 Haziran akşamı ağrımın daha da şiddetlenmesi nedeniyle saat 23.00 civarında MEDICANA ÇAMLICA Hastanesi'nin ek binasındaki acil servisine kardeşim ve ablamla beraber gittik. Acil doktoru olan CAN ŞENER Bey isimli bir kadın doğum doktoruna yönlendirildik. CAN ŞENER Bey'e durumumu anlattım. Sağ yanımın ağrıdığını ve ağrımın karnımın altına doğru indiğini ifade ettim. . CAN Bey başlangıçta espri dilini kullanarak "Siz hamileler hep böylesiniz. Her şeyi bebeğe yoruyorsunuz." gibi kendince esprili ama insanda huzursuzluk yaratan bir üslupla konuştu. Bana kendimi karşımdakini gereksiz yere meşgul ediyormuş ve kendimce evhamlanıyormuşum gibi hissettirdi. Hatta yanındaki hemşiresine "Bu gece bu ikinci böyle gelen" gibi ifadeler kullanarak kahkahalar atarak daha da esprili olmaya çalıştı. Ben biraz ciddileşince kendisi de ciddileşti. Sonuçta hastaneyi boşa meşgul etmeyecek kadar sağduyuya ve eğitime sahip bir insanım. CAN ŞENER Bey daha sonra beni muayene odasına aldı. Karnımı açtırdı ve ultrason aletiyle bebeğimin kalp sesini dinletti fakat ne bebeğimin ne de benim bu ağrıdan nasıl etkilendiğimizi belirleyecek bir muayene yapmadı. Ağrının karnımın altına doğru indiğini söylediğim halde bu ağrının bebeğe bir şey yapmayacağını, bebeğin bundan etkilenmeyeceğini söyledi. Bana ilaç vereceğini ve ağrımın geçeceğini söyledi. Yukarı kata çıktık. Asansörde kendisi bana eşlik etti. Hemşire geldi. Bana damardan ilaç yaptı. 205 tl ödeyerek hastaneden çıktık. Ağrım az miktarda azaldı. O gece eve döndüm. Ağrım devam etti ama aynı şiddette değildi. Ertesi sabah ( 03.06.2016 / 09.45) kendi doktorum olan AYLİN AKINCI Hanım ile olan randevuma annem ile birlikte gittim. Odasına girdim. "Sizi aradıktan sonra ağrım çok şiddetlendi ama gece rahatsız ederim diye sizi aramadım. Doğrudan acile geldim." dediğimde "Ben de zaten seni gece acile yollardım." dedi. Bu cevaba şaşırdım. Ben onun hastası olduğuma göre gece ben onu aradığımda benimle ilgilenmesi gerekir diye düşünüyorum. Acil bir durum olmasa asla gece bir başkasını rahatsız etmeyi tercih etmezdim. Yine de rahatsız ederim düşüncesiyle aramamıştım. Dün gece neler yaşadığımı ve ağrımdan bahsedecekken beni susturup 'CAN ŞENERBey bana anlattı durumunu biliyorum." dedi. Şimdi bu tahlilleri yaptır öğleden sonra gel dedi. İdrar ve kan tahlili ile yan hastanede ultrason çektirmemi istedi. Tetkiklerden sonra konuşacak diye düşünüp odadan çıktım sonuçta o bir doktordu. Konunun uzmanı kendisiydi. Ben ondan daha iyi bilemezdim. Dediğini yaptım. Evrakları alıp tek tek istediklerini yaptırmaya başladım. Tüm tahlillerim mevcuttur. Saat 13.00 civarında annemle odasına geri döndük. Tahlillerime ve ultrason görüntülerime baktı. Ben tüm bu tetkiklerden sonra kendisinin beni ve bebeğimi muayene edeceğini bekledim. Hiçbir talepte bulunmayınca ben ' Bebeğe bakacak mısınız?' diye sorduğumda ' Hayır CAN ŞENER Bey bakmış.' dedi. Karşınızdaki insanın sizin doktorunuz olması ve onun konunun uzmanı olması bir de bir gece önce evhamlıymışsınız gibi ifadeler kullanılması sonucunda bir şey dememe gerek olmadığını düşünerek hastaneden ayrıldım. AYLİN AKINCI Hanım benden 24 saatlik idrarımı biriktirerek pazartesi günü laboratuvara getirmemi istedi. Ben de albumin başlangıcı olduğunu söyledi. Parasını (68 tl) ödediğim halde tahlili yaptırmak nasip olmamıştır. 17 Haziran gibi kendisini yeniden görmeye gelmemi söyledi. Eve döndükten bir zaman sonra belirli aralıklarla belimden başlayıp karnımın altına doğru ilerleyen sancılar başladı. Diyebilirim ki 30 dakika da bir kısa süreli. Anneme safra kesemdeki taşın ağrıdığını sandığımı söyledim. Bol su içip dinlenmeye çalıştım. Sonuçta iki gün iki kadın doğumcu doktoru beni görmüştü. Bu doktorlar bana herhangi bir şey dememişti. Demek ki endişe edeceğim bir şey yok diye düşündüm. Olsaydı ya da şüphelendikleri bir şey olsaydı beni hastaneye yatırıp gözetim altında tutarlar ya da daha sıkı bir kontrole alırlardı. Benim onlardan daha iyi bilmem mümkün değil diye düşündüm. Bir şey yok demelerine güvendim. Gecenin ilerleyen saatlerinde sancılarım sıklaşmaya ve sancının süresi uzamaya başladı. En son saydığımda 8 dakikada bir gelip 20 saniye sürüyordu. Anneme ağrımın daha da şiddetlendiğini ama dün bana öyle davrandıkları için yine önemsemeyeceklerini bu nedenle devlet hastanesine gitmeyi istediğimi söyledim. Tanıtımı yapılırken oldukça güven veren ÜMRANİYE EĞİTİM ve ARAŞTIRMA HASTANESİ KADIN DOĞUM ve ÇOCUK HASTANESİ Hizmet Binası'na gittik. Adlarını bilmediğim ama o gece (3 Haziran gecesi) nöbetçi olan iki bayan vardı hastanede. Rengarenk bir hastane olması nedense aklımda kalan diğer bir ayrıntıydı. Ü. E. VE A. H. K. D. VE Ç. H. EK HİZMET BİNASI'NDA YAŞADIKLARIM Başlangıçta son derece kaba bir tarzda yaklaşıldı. Hatta annem benimle birlikte muayene odasına girmek istedi. Doktor hanım çok kötü üslupla bağırarak annemi odadan kovdu. İlkel bir davranışla karşı karşıya kaldık. Annem bana da kötü davranırlar diye bir şey demeden odadan çıktı. Bir bayan beni bir makinaya bağladı ve sancımı ölçeceğini söyledi. Kendisine sancımın 8 dakikada bir gelip 20 saniye sürdüğünü söyledim. Hatta karnımın altına doğru bir basınç olduğunu ifade ettim. Kaç haftalık hamile olduğumu sordu. Doğuruyorum gibi hissettiğimi söyledim. Bana 24. haftada doğum olmaz dedi. Orada tahminen 20 dakikaya yakın yattım. Belli aralıklarla sancı çekmeye devam ettim. Doktor geldi. Elin karnında olursa yalancı sancı çıkar diyerek makineyi sıfırladı. Yeniden başlayacak dedi. Bir süre daha onlar sohbet edip bir şeyler yerken ben orada sancı çekerek yattım. Sonra doktor hanım geldi. Ultrasonla bakalım dedi. Yaşımı sordu. 39 ve ilk bebeğim dedim. "Tüp bebek mi?" dedi. Ben de normal yollarla hamile kaldım, dedim. Evlendikten 20 gün sonra hamile kaldığımı söyledim. Pek öyle değil galiba daha önce gibi diyerek de bana kısa bir ahlak nutku çekti. Sancımın olmadığı aralıkta doktor hanım ultrasondan bebeğe baktı. Her şey yolunda, dedi. Masaya geçtik. Masada kişisel bilgilerimi verirken yine sancım geldi. Doktor hanımın söylediği ise "O kadar acıyor mu cidden?" oldu. Ben de evet, dedim. "İdrar yollarında biraz iltihaplanma var, şu 1 şaselik ilacı al iç, sabaha geçer." dedi. Bu ana kadar tam iki hastanede 3 konusunun uzmanı kadın doğumcu beni görmüştür ama bir tanesinin de aklına bu sancımın ne olduğunu anlamak için beni tam bir muayene etmek akıllarına gelmemiştir. Bu üç kişi bana tam olarak bakmamıştır. Hep tahminlerde bulunmuşlardır. Hatta bugün sorsanız kesinlikle hakkımda tam bilgi veremezler çünkü beni muayene edip daha sağlıklı bir bilgiye sahip olmamışlardır. Not: Doktor hanım ve ebe hanım ile ilgili şu bilgiyi de vermek istiyorum. Başlangıçta oldukça kötü davranıp, sizin okumuş, bir meslek sahibi olduğunuzu ve kendilerinden daha kibar davrandığınızı gördüklerinde davranışlarının nasıl değiştiğini görmenizi isterdim. Başta annemi kovan doktor hanım annem dayanamayıp kapıdan baktığında içeri buyur etti. Demek ki adamına göre muamele hala ülkemde değişmemiş. Onlarca insan, milyarlarca liralık yatırımını, onlarca hayalini bu ülkenin gelişmesi için kullanırken değişmeyen bu zihniyetler hep bir engel olarak yolumuza çıkacaktır. Bir öğretmen olarak bu davranış değişikliğinden ben utandım. Biz istediğimiz kadar bina yapalım, teknolojiyi getirelim ama topluma hizmet eden kesimdeki insanlara bireye saygıyı öğretemediğimiz sürece değişen bir şey olmayacaktır. O güzelim gelişmişlikle donatılmış hastaneye asla bu davranış şekli yakışmamaktır. Bu yazıyı yazarken hastane ile ilgili olumsuzlukları haber bültenlerinde izlediğimde çokta şaşırmadım doğrusu. Bundan sonraki kısım ise daha içler acısıdır. Hastaneden eve döndük. Ben verilen ilacı alıp içtim fakat sancılarım çok daha sıklaşmaya ve şiddetlenmeye başladı. Bu sefer anneme "Bari Medicana Çamlıca Hastanesi'ne gidelim ben artık dayanamıyorum." dedim. Apar topar Çamlıca Medicana Hastanesi'nin ek binası aciline gittik. (Sabah 05.00 civarında) Nöbetçi kadın doktoru olmadığını söylediler. Oysa reklamlarında 7/24 kadın doğum acili diye tanıtım yapıyorlardı. Doktorumu sordular. Bana bir ebenin bakabileceğini söylediler. Beni aşağı kata indirdiler. 20 yaşlarında bir ebe soyunmamı ve bacaklarımı açmamı söyledi. Beni muayene ettiğinde açılmam olduğunu söyledi. Hemen doktorumu sordu. Onu aradı açılmam olduğunu söyledi. AYLİN hanım ambulansla yan binaya gitmemizi söyledi. Ben de ambulans gelene kadar arabamızla gidebiliriz dedim. Arabamız ile hemen yandaki hastaneye gittik. Beni apar topar doğumhaneye aldılar. Bir yatağa yatırdılar. Bir şeylere bağladılar. Elime iğne taktılar. Üzerimdeki her şeyi çıkardılar. Alttan muayene yaptılar. Bu arada benimle ilgilenen kişi durmadan ıkınmamam gerektiğini söyledi. Ben ıkınmadığımı ama altıma doğru bir şeyin baskı yaptığını söyledim. Sürekli ne olduğunu sorduğumda hep ıkınma dediğini hatırlıyorum ama bu bayan bana tam olarak ne durumda olduğumu ya da ne ile karşılaşabileceğim konusunda bana herhangi bir bilgi vermedi. Durmadan ıkınma dedi. Bir kere daha bacak aramı muayene ettikten sonra AYLİN Hanımı aradı. Telefonu bana verdi. AYLİN AKINCI Hanım telefonda bana iğne yapıp rahatlatacaklarını söyledi. Ne kadar daha o şekilde sancı çektiğimi hatırlamıyorum. Sonra çok şiddetli bir sancı daha gelip ben bağırdığımda bu bayan yanıma gelip bacağını aç dedi. Baktı yeniden AYLİN AKINCIhanımı aradı. Yanıma gelip "Doğum başladı. Seni doğuma alıyoruz." dedi. Beni kaldırdı. Tuvaletimin çok olduğunu ve tutamadığımı söyledim. Yapamazsın, gidemezsin dedi. Beni apar topar doğumhaneye aldılar. Bacaklarımı açtılar ve doğuruyorsun dediler. Tüm büyük tuvaletimi bacaklarım havada ve açıkken oraya yaptım. Kendimi durduramıyordum. Şimdi düşünüyorum da bu insanlar hiç mi benim doğuracağımı anlamadılar? Psikolojik olarak beni hazırlamadılar, neler yaşayabileceğim konusunda beni bilgilendirmediler ya da duyuyorum içimi temizleyen bir şeyler yapmadılar. Pisliğin içinde doğum yaptım. Ağrınız var diye gidiyorsunuz sizi 1.5 saate yakın bir odada (5.30'da gittim 06.50 'de doğum yaptım) tutuyorlar sonra hadi bakalım doğuruyorsun diyorlar. Anne karnındaki bebeği ameliyat eden bu ülkede 2 hastane 3 kadın doğumcu benim doğurduğumu nasıl anlamıyor aklım almıyor? Doktorum olan AYLİN AKINCI Hanım tam doğumhaneye alındığım sırada geldi. Bana beni neden aramadın, dedi. Şimdi düşünüyorum da ne saçma sapan bir soru. Bir gün önce aramışım "ağrım var" diyorum. "Bol su iç dinlen" diyor. Gel bakalım dahi demiyor. Ben "geleyim mi yarın" diyorum. "Gece acile geldim aramadım sizi" diyorum. "Ben de zaten acile yollardım" diyor. Söyleyin bana ben nasıl arayayım kendisini. Beni tam aynı gün içinde bu hastanedeki 2 doktor tam 3 kere görmüş bunlara sancım var demişim beni muayene etmemişler. Sancımı önemsememiş sonra da neden aramadın, diye bir soruyla karşılaşıyorum. Acile gidiyorum, iki kere kendisine gidiyorum 'Bebeğime bakacak mısın?' diyorum bakmıyor. Tam bir muayene etmiyor taaa 17 Hazirana gel diyor sonra da beni neden aramadın diyor. Ultrasonla tam doğum sırasında bebeğe baktılar. Kalbinin attığını göremediler. Bebeğimin kalbinin attığını ben gördüm. Beni doğurttular. Hiçbir şey anlamadan, korku içinde ve sıfır ruhsal hazırlıkla... Doğumun ne kadar acı verici bir şey olduğunu tahmin edersiniz. (Anlayamadığım 1,5 saat boyunca bir odada yattığımda neden kimse karnımdaki bebeğin ne durumda olduğuna ultrasonla bakmadı. Yaşayıp yaşamadığına bakmadı. Kalbinin atıp atmadığına ya da duruşunun ne olup olmadığına bakmadı. Eğer baktılarsa neden kimse bana bir şey demedi.) Bebeğim doğduktan sonra korkunç bir rahatlama hissettim ama aşırı korkudan saçmalamaya başladım. Şimdi hatırlıyorum da doktoruma öldüğümü falan söyledim. Yanımda bir makinadan ses geliyordu. Böyle tek bir dıttttt. Ona bağlı olduğumu sandım. Ve öldüğümü söyledim. Doktorum 'hayır' dedi. Bildiğim duaları okuduğumu hatırlıyorum. 'Şimdi bebeğin eşini almamız lazım ama o epey geride' dedi. Onun ne olduğunu sordum. Bana oksijen verdiler. Oksijen için uzattıkları boruyu burnuma tuttum. Seni uyutalım mı, dediler. Olur falan dediğimi hatırlıyorum. Sonrada bana okuyamadığım bir sürü kağıt imzalattılar. Okumadığımı söyledim, imzamın iyi olamayacağını söyledim ama yine de imzalaman gerek diyerek imzalattılar. Bacaklarım açık, kanlar bacaklarıma bulaşmış, içime bir şeyler sokup dururken, öldüğümü zannederken bana bir şeyler imzalattılar. Olurda ölür ellerinde kalırsam kendilerini haklı çıkarmak için yangından mal kaçırır gibi. Bu davranışlarını asla etik bulmadığımı da söylemem gerekir. O an neyim ben acaba? Ve genç erkek bir doktor geldi yanıma. Yanağıma dostça dokundu sonrasını hatırlamıyorum. Uyandığımda çok ağlıyordum ve doğurmuştum. Sonrada beni bir odaya aldılar. Sorularım: 1. O2.06.2016 gecesi ağrı ile ÇAMLICA MEDİCANA HASTANESİ'nin acil servisine gittiğimde neden kadın doğum doktoru CAN ŞENER Bey benim ağrımı hafife alıp tam kapsamlı bir muayene yapmamıştır? Alaycı tavrını da eklemek gerekirse daha öncede ayrıntılarıyla yazmıştım. 2. 03.06.2016 sabahı doktorum AYLİN AKINCI Hanım bir gece önce yasadığım ağrıyı neden benden dinlememiş ve beni susturmuştur? Beni hiç tanımayan CAN ŞENER Bey'in dediklerini daha çok önemsemiştir? Benim dediklerimin hiç mi önemi yoktu? 3. Aynı gün tahlil sonuçlarımla birlikte 2. kez AYLİN AKINCI Hanım'a gittiğimde neden beni ve bebeğimi tam muayene etmemiştir? Şiddetli bir ağrı çektiğim halde neden bunun bende yaratabileceği hasarı tam bir muayene yaparak kontrol etmemiştir? 4. Neden kendilerine ikinci defa sancım tuttuğu halde gitmeyecek kadar özensiz davranıp psikolojik olarak evhamlı bir hamile havası yaratmışlardır? Her bebek önemlidir ve anne adayı özen ister. 21. yy Türkiye'sinde bu özensizliğin nedeni ne olabilir? Onlar yüzlerce hasta görmüş olabilirler ama ben 39 yaşımda ilk defa hamilelik yaşıyorum. 5. ÜMRANİYE KADIN DOĞUM Hastahanesi' ndeki nöbetçi olan doktor ve ebe hanım nasıl oluyor da sancımın süresini ve sıklığını söylediğim halde "24. Haftada ne doğumu?" gibi bir tavır takınıp neden sancımın doğum sancısı olabileceğini öngörecek gerekli muayeneyi tam yapmamışlardır? Doktor hanımın verdiği ahlak dersini de ayrıca içler acısıdır. 6. Sabah 05.30'da gittiğim ÇAMLICA MEDİCANA Hastahanesi beni doğum öncesi bir odaya aldıklarında neden olabilecekler konusunda beni uyarmamışlar ya da psikolojik olarak gerekli açıklamayı yapmamışlardır? Doktorumun ambulansla götürün diyecek kadar durumum acilken neden doktorum gelmek yerine benimle telefonla iletişime geçmiştir? 7. Doğumum gerçekleştikten sonra psikolojik olarak bittiğim bir sırada okumaya fırsat bulamadığım hatta okuyacak dahi durumda olmadığım anda sayfalarca evrakı hangi zihniyetle imzalatmışlardır? Benim ailem dışarda beklemekteydi. Onlara sorabilirlerdi ya da daha ciddi ve temkinli davranıp doğuma girmeden önce bekletildiğim odada kafam daha ayıkken oluşabilecek durumları anlatıp imzalatabilirlerdi. 8. Doğum sonrasında hastane odasında yatarken AYLİN AKINCI Hanım vizite de odadan içeri girer girmez 'L... çok ama çok hastalığın vardı' gibi bir ifade kullanmıştır. Bütün bu hastalıklarım mı erken doğuma neden olmuştur? O zaman bunca hastalığım olduğunu biliyorsa doktorum neden benim ağrılarımı dikkate almamıştır? Bana ve bebeğime daha özenli davranmamıştır? Hastalıklarım ise şunlardı: · Safrakesemde ve böbreğimde taş vardı. · Hamileliğimin ilk aylarında şekerim yüksekti. ( 3 aylık şekerim 6.19 iken 2016 mayısının ilk haftası tahlil yaptırdığımda 4. 97 seviyesine kadar düşmüştü.) · Tüm hamileliğim boyunca (24 hafta) hiç kilo almamış oldukça sağlıklı beslenmiştim. · Tansiyonum normaldi. Sadece doktoruma giderken merdiven çıktığım için büyük tansiyonum 13 civarında seyretmişti. · Rahmimde miyomlar vardı. 6 Mayıs 2016 tahinde sayın Prof. Dr. Recep Has'a muayene olmuştum. Kendisi ne bende ne de bebeğimde herhangi bir aksaklık bulmamıştı. Dosyası mevcuttur. Bu arada Sayın Recep Has için şu cümleleri eklemem gerekiyor. Kendisi son derece beyefendi, tüm ayrıntıları kontrol eden, sakin ve saygılı bir doktordur. Teşekkürlerimi bir borç bilirim. 9. 05.06.2016 tarihinde doktorum AYLİN AKINCI Hanım bana telefon açmıştır. CAN ŞENER Bey ve kendi hastanesindeki tüm doktorlar ile konuştuğunu durumumun çok ilginç olduğunu, herkesin şaşırdığını, bu kadar kısa sürede bir bebeğin doğum kanalına girmesinin çok ender olduğunu hatta kendisini ilk aradıklarında 3 cm açılma olduğunu bir sonraki aradıklarında ise doğumun başladığını söylediklerinde çok şaşırdığını söyledi. Kendimi asla suçlamamam gerektiğini dağ olsa bebeğin önünde duramayacağını asla bebeğin doğumunu engelleyemeyeceklerini söyledi. Ben de gece kötüleştiğimi bana sakinleştirici verdiklerini söyledim. Ertesi gün hastaneye gelip hastanenin psikiyatristine beni yönlendireceklerini söyleyerek konuşmamıza son verdik. Doğumdan 3 gün sonra İstanbul'dan ayrılıp bebeğimi gömmek için Bodrum'a geldim. İstanbul'a bir daha da dönme gücünü kendimde bulamadım. Ben 21. Yüzyıl Türkiye'sinde aile kurmanın, çocuk sahibi olmamız için onlarca teşvikin yapıldığı bu dönemde bu kadar özensiz bir doğumun gerçekleşmesine hala inanamıyorum. Internet sayfasında onlarca yeniliğe imza attığını duyuran iki hastanenin bu kadar özensizce davranışlar sergileyerek ilk bebeğimde bana bu kadar travmatik bir acı yaşatmalarını anlayamıyorum. Bebeğimin ölmesi, kendimi eksik hissetmem kadar yandığım bir başka şey insani olmayan bu davranışlardır. Çaresizce iki hastanede üç doktora gittiğim halde kendimi sanki bir ülkenin en ücra köşesinde doğurmuşum gibi hissediyorum. Bağırıyorum bağırıyorum ama sesimi duyan yok. Üzerime düşen en önemli şeyi yapıyorum olağandışı bir durumda hastaneye gidiyorum ama sonuç ortada... Daha ne yapabilirim? İki gün içinde beni gören 3 konusunun uzmanı kadın doktorunun bu kadar özensizce davranması akla onlarca soruyu getirmektedir. Konunun uzmanlarına güvenemeyeceksek biz kime güveneceğiz? Tüm bu doğumum neticesinde bebeğim 2 günlükken 06.06.2016 tarihinde kalbi durarak vefat etmiştir. Acaba birileri neler çektiğimi anlasa, dalga geçer gibi bir tavır takınmasa, yaşadıklarımı benden dinlese, beni ve bebeğimi tam anlamıyla muayene etse, ahlak dersi vermek yerine sancımın nedenini araştırsa acaba tüm bunlar yine de yaşanır mıydı? Bebeğim hala karnımda olur muydu? Bir tek 05.30 da ÇAMLICA MEDİCANA HASTANESİ'nde nöbette olan ve beni hak ettiğim gibi muayene edip açılmamı doktoruma bildiren 20 'li yaşlardaki genç ebe ya da hemşire hanımdan şikayetçi değilim. Kendisi en olması gerektiği şekilde beni muayene etmiş ve üstüne durumumu bildirmiştir. Buradan kendisini mesleğini en iyi şekilde yaptığı için tebrik ediyorum. 15 yıl öğretmenlik mesleğini yapmış, bu ülkenin bir bireyi olarak şunu anladım ki mevzu binalar yapmak, teknolojiyi ülkeye getirmek ya da muhteşem reklamlar yapmak değil. Öncelik bu binaların içinde çalışan insanların empati duygusunu geliştirmektir. Bana bakan tüm doktorlar, hemşireler, ebeler hepsi bu ülkenin okumuş insanlarıdır. Konunun okumakla ya da okumamakla bir ilgisi olmadığına inanıyorum. Hatta inanın bana konunun ne ile ilgili olduğunu dahi bulamadım. Okumak mı? İşini hakkıyla yapmak mı? Empati kurmak mı? Merhametli olmak mı? Meslek demeden önce insan diyebilmek mi? Benim size bildirdiğim bu sancılı ve sonu bebeğimin ölümüyle son bulan olaya dahil olan, isimlerini bilmesem de görev yerleri ve tarihleri belli olan bu insanların bu konu ile ilgili resmi kurumlara ifade vermesini istiyorum. Belki beni suçlayacak, kendilerini haklı çıkaracak ifadeler vereceklerdir ama sonuç ne olursa olsun kimse ne bendeki eksikliği tamamlayacak ne de bebeğimi geri getirecektir. Sadece birileri, bu insanların yöneticileri bu insanlara bu olayı soracaklardır. Onlarda neler yaşandığını kendi taraflarından anlatacaklardır. Belki de bu ifade veriliş aşamasında ihmallerini görmeleri sağlanacaktır. Kendileri aklansa bile yüreklerinin bir tarafında ben ve bebeğim kalacaktır. Farz edelim ki bu insanların ihmalleri yok o zaman yaşananlar benim yanıma kar kalacaktır. Olan bebeğime ve kocaman bir boşlukla kalan bana olacaktır. Ve en önemlisi olan yine güzel ülkeme olacaktır. Koca koca gelişmiş binaların içindeki insanlara umut bağlayan güzel ülkemin insanlarına olacaktır. Ben o gece bir kız bebeği dünyaya getirdim. Adı Leyla Nisan. Babası kendisine nüfus kağıdı çıkarmaya giderken hastaneden aradılar ve öldüğünü bize bildirdiler. O yüzden kayıtlara geçmedi. Kayıtlarda adı Acar bebek olarak anılmaktadır. Şimdi burada Bodrum'da evime yakın bir mezarlıkta bir armut ağacının altında yatmaktadır. Belki her şeye rağmen yine doğacaktı, 24 haftalık olduğu için yine yaşamını kaybedecekti ama o zaman ben herkes her şeyi yaptı diyecektim. Oysa şimdi o gece ilk acile gittiğimde beni gözlem altına alsalardı, sancımı önemseselerdi ya da kendi doktorum ertesi gün gittiğimde beni gözetim altına alsaydı, gittiğim devlet hastanesindeki doktor ahlak dersi vermek yerine adam gibi muayene yapsaydı başka türlü mü olurdu diye düşünüyorum. Kızım Leyla Nisan kara toprak yerine benim yanımda Bodrum'un maviliklerine bakar mıydı? Ben artık eski ben değilim. Kalbimin en derininde bir yer hep ama hep sızlıyor. Gözlerime kadar ulaşıyor sızısı... Onun adının bir mezar taşından daha çok şey ifade etmesi için adını yaşatacak bir şey yaptım. Yaşasaydı belki de okuyabileceği çocuk kitaplarını ben okuyorum ve tanıtımını yapıyorum. Babasıyla kurduğumuz ilk hayal ona bir kitaplık yapmaktı. Bu amaçla bir blog kurup bir de instagram hesabı açtım. Bu bloğun adını Nisan'ın Çocuk Kitapları koydum. Buraya girip kitap tanıtımını okuyan herkes kızım Nisan'ın adını bir kez bile olsa anacak ve kızım Nisan hayat bulacak. Ve bilecek ki annesi onu hep ama hep çok sevecek. Ve bilecek ki annesi onu yaşatmak için çok bağırdı ama sesini duyan kimse olmadı. Belki sizler benim sesimi duyurursunuz ve böylece başka annelerinde benim gibi yanmasını önlersiniz.. Başka Nisanların mavilikleri görmesi umuduyla. L. A. Coğrafya Öğretmeni Son düzenleyen: Moderatör: 29 Kasım 2020

Anladım bende afiyete gidiyordum. ilkbebeğimde çokta memnun kalmıştım. çünkü 9 ay yatmıştım Hamileliğim de yakın diye tercih sebebimdi. ama risk almak istemediğim için devlete

Benim şikayetimden de bir şey çıkmayacak biliyorum. Üstlerine almayacaklar. Belkiyorum az kaldı. nisensei

Rabbim sabir versin size hayatimizin her aninda Rabbim bizi iyi insanlarla karsilastirsin cennette bekleyecek sizi insallah lutfen hakkinizi sonuna kadar arayinki bunu baska anneler vekmesin o insnlarda cezasini ceksin en kisa zamanda Rabbim size ikinci evladi nasip etsin saglicakla V Var Bir

Allah sabır versin seni çok iyi anlıyorum 4.5 ay önce sapa sağlam doğmuş bebeğimi sarılık için yatırdığım güya özel hastanede nedeni belli bile değil kaybettim sadece 7 gün oğlumla beraberdim 2 günü hastanede inan hala Ağlıyorum Rabbim sabrımızı çok versin yavrularımızla bizi cennette kavuştursun

Çok teşekkür ederim sizinde başınız sağolsun...

Rabbim sabır versin tarih çok eski ama benim açım çok yeni 4 ay oldu sizinkiyle aynı bi farkla benim doktorum nst yi beğenmemesine rağmen beni eve gönderdi ve otopsi yaptırmamam için beni ikna etti kafam yerinde değildi o an sağlıklı karar verebilecek durumda olmamamdan faydalandı ahlaksız doktor müsvettesi dilerim Allahtan böyle doktorlar iş bulamasın kapısına rabbim hasta göndermesin

Çok üzüldüm başınıza gelen olaylara.. malesef bende çok karşılaştım öyle dr cuk diyorum onlara rabbim ellerine düşürmesin kimseyi... Meleğinize Allahtan rahmet sizede sabır diliyorum... gerçekten çok zor yaşaduklarınız... unutulmasıda zor vir tramva gerçekten rabbşm kimsenin başına vermesin.. sarra13 Ahmet Arhan'ım <3 Annesinin minik oğlu<3 tek ayak

Burnumun direği sizladi, çok üzgünüm. Allah bizleri işinin ehli, merhametli doktorlarla karşilaştirsin, onlara muhtaciz Inşallah yüreğinin acisi tez zamanda yeniden bir evlat duygusuyla bi nebze olsun diner. nisensei

Nasıl üzüntü için de okudum Rabbim sabır versin ikiz bebeklerime hamileydim 5. aydan sonra sürekli şiddetli bel ağrısı yaşamaya başladım doktorum normal olduğunu kendimi yormamam gerektigini söyledi 6 buçuk iken gece yarısı kanamm oldu ki belden aşağım uyusuyor bacaklarima iğneler giriyor gibi hemen gittik doktor muayene etti ve eşime bakarak sert üslupla al karını götür sana naz yapıyor dedi eve döndük ve o günün akşam üstü birden mide bulantısı kusma ile birden kanama boşaldı gözlerimi acil de açtım doktorum ne dedi biliyormusunuz bebekleri kaybetmisiz acil kürtaj gözlerimi açtığımda kocaman bir boşluğun içinde buldum Rabbim kimseye yaşamasın ama cidden bu mesleğin hakkını vermeden yapan çok hakkı ile yapan elbette var ama devlet hastanesi neyse susayim eee işte yıllar geçti ama acısı ilk gün gibi ne zaman aklıma gelse çocuk gibi oturup ağlarım keşke diye hatta aa yasalardi suan şu yaşta olacaklar vs

Firdevs Yoreoglu profiline tıkladım buraya bakıomuşsun ağladım yaa Firdevs Yoreoglu Sen Bihter Ziyagilsin aptallık etme! Anneler

Eski bir konu baştan sona okudum ağlıyorum çok üzüldüm. Allah sana bunları yaşatanlara huzur vermesin umarım ızdırap çekiyorlardır. Ben de gebeyim ve safra kesemde çok fazla taş olduğu için sancı çektim acile gittim hemen yatış verdiler ilgilendiler ultrasondan baktılar tedavi devam ediyor. Allah inşallah size yine evlatlar vermiştir inşallah acınız bir nebze olsun dinmiştir

ne desem bilemedim Rabbim sabır versin. evlat acısı kadar can acıtan bir şey yok sanırım. ben öyle hissediyorum. yavrumu kaybedeli ne kadar oldu sayıyordum artık sayısını unuttum günlerin, 1 sene mi 1.5 sene mi hatırlayamıyorum bu bile içimi acıtıyor. şuursuz gibiyim. ama o anı ilk gün gibi hatırlıyorum. acı unutulmuyor zaman su gibi akıyor acı baki kalıyor. hepte kalacak devamlı canımızı acıtacak...

Bogazim dügğümlendi gozlerim yerinden cikti. Okuduklarima inanamadim. Yazdiklarinizdan cok ama cok etkilendm. Gercekten ne dicemi bilemiyrm. Ne desem sizin acinizi hafifleyemz onuda biliyorm. Ben sadece.. basiniz saolsun.. rabbim sizi cennetinde kavustursun ebedi alemde ebedi mutluluklar yasatsin.. belki tekrar anne olmak isterseniz umarim kalbinizdeki yaralari sarabilirsinz sizi kirmak istemyrm sadece guzel temmenilerim. Ve o insanlikdan nasibini almamis belki anne belkide anne adayi bayan doktor olmak uzere caninizin yanmasinaa bir tuz daha basan o insanlikdan yoksun doktorlari Allaha havale ediyorm.

Bu olay 2016 da olmuş. Okudum çok kötü oldum. Ama 5 yıldır hiç birşeyin değişmemesi de çok acı. Bende Ümraniye de oturuyorum. 2 hafta önce üşüme halsizlik ve ateş şikayetiyle kadın doğum acile gittim o renkli binaya. Bana doktor neden geldin dedi anlattım bunlar hamilelikte olağan şeyler aslında sana bakmazdım ama bekleyen hastam yok hadi geç sedyeye dedi. Ultrasonla bebeğime doktor bakarken Bi kapı sesi oldu. Doktor isim söyleyerek abla kapıya bakın hasta geldi dedi. Ben orada endişeli ağrılı yatarken bir kahkaha koptu çünkü iki koskoca kadın hemşire mi ne artık doğum acilde ŞAKA yapmışlar elleriyle masaya vurmuşlar. Amaç? Ve yaptıkları marifetmiş gibi gülmeler doktorun ilahi abla deyip gülmesi.. Neyse inceledi bebeğin iyi dedi gösterdi ve muayene bitti ama dediğim gibi rahatsızdım Siz bişey yapamıyorsanız normal hasta girişinden girsemde bana serum tahlil yapsalar dedim. Yapmazlar onlarda dedi. Ben çıktım ordan ümran tıp merkezine geçtim ayakta zor duruyorum başımdan ateş çıkıyordu. Orasıda randevusuz bakmıyormuş. Oradan Özel Afiyet e geçtim. Bir doktorun randevulu hastalarının arasına sıkıştıracaklarını söylediler ve 5 kişi muayene oldu üstüme hepside en aşağı 15 dak. İçeride kaldılar sonunda içeri alındım. Anlattım çok kötü görünüyorsun dedi. Hemen bir serum idrar tahlili ve ateş ölçümü istedi. Tahlili i verdim. Ateşim 37.6 çıktı. Doktor parol da yaptırdı koldan serum olarak. Ve serumlar bittiğinde odasına çıktım. Bende idrar yolu enfeksiyonu çıkmış. Antibiyotik vs yazdı. Ama en başta söylemem gereken şey COVİD zamanında o devletteki doktorun aklına bir test yaptırtmak gelmedi. Buradaki doktor 2 gün içinde iyi olmazsam covid testi yaptır dedi. Eve geldiğimde şu yaz ortasında 2 kalın battaniyeyi 2 şer kat şeklinde kullandım titremem geçmedi. 3 gün sürdü rahatsızlığım sonra toparladım. Belki covid atlattım bilmiyorum. Hamilelikte idrar yolu enfeksiyonu da çok tehlikeli. Şimdi ben eve gitseydim antibiyotik vs kullanmadım. Serum ateş için parol takılmasaydı başıma acaba nereler gelecekti işin sonunda ve ÜMRANİYE EĞİTİM ARAŞTIRMADAKİ DOKTOR NE İŞE YARIYOR ORADA? Bende bebeğimi kaybetsem geri gelecek miydi? Görevini yapmaktan aciz doktorları sanki çıraklık kursunda eğitir gibi bizi denek yapıyorlar. Ölen ölsün kalan sağlar bizimdir. Bunu okuyanlara tavsiyem asla ağrınızı hafife almayın. Doktor bişeyin yok dedi demeyin. Yarım yamalak doktorlar böyle insanı candan ediyor. Şikayet mevzusuna gelince bu sefer etme gereği bile duymadım. Çünkü bu hastaneyi o kadar çok şikayet ettim ki bana sağlık bakanlığından hep bir doktorda sorun yok dönüşü yapıldı. Kimi kime şikayet edebiliriz ki.. Umarım konu sahibi bütün o doktorları pişman etmiştir dicem ama Ümraniye Eğitim Araştırmada zerre ilerleme yok.

Çok üzüldüm.. Çok üzüldüm.. Öyle üzüldüm ki.. sağlıkta, insanlikta, merhamette geri olduktan sonra bulutlara uzanan hastane diksen neye yarar? Daha ilk ağrıda alttan muayene ile açılma görülse idi belki doğum engellenebilirdi Nisan koynunuzda olurdu şuan.. Ama her okuyan bir şey olamıyor malesef. Bulundukları konumu hak etmeyen tonla insan var. Ve biz bunlara güvenmek zorundayız maalesef Benim de hastane ile ilgili çok elem bir anım vardır. Çocukluğumdan beri devlet hastanelerine onyargiliydim zaten. Çünkü çok hastalanır, çok doktora giderdim ve o da genellikle devlet hastanesi olurdu. Oraların atmosferini çok iyi bilirim. Kendi ayaklarımın üzerinde durdukça asla gitmez oldum, ne isim varsa özele. Neyse. Bundan 5 sene evvel iki çocuğumdan sonra tekrar kazara hamile kaldım. Ilkin aldiracaktim, sonra dedik veren Allah gücünü de verir.. anne yüreği.. kendi özel doktorum hikayemi bildiği için doğurmama taraftar değildi. 3. Sezeryan cok riskli olur, zaten iki çocuğunuz var vs diyordu. Velhasıl ben dedim dogurucam. Üstelik çoğul gebelikti.. Muayene tarihimden bir gece once sabaha karşı saat 4. Kanama eşliğinde ambulans cagirdim eve. Beni kanuni sultan süleyman eğitim ve araştırma hastanesine götürdüler. Tabi o an diyemiyorsunuz beni şuraya götürün ben devlet hastanesi istemiyorum diye.. Kendinizde olamıyorsunuz ki.. Neyse, daha doktorun odasına girer girmez odasında doğum sancısı çeken kadına küfrederek çocuk gibi azarladigina şahit oldum. "Sus yoksa dogurtmam seni, kes sesini!".. . . . . Ben şok.. Sonra Bana birkac soru sordu. Bana diyor ki yarimakilli seytan; "araban yok muydu? Neden ambulansı işgal ettin?" "Arabam yok" dedim. "Eşinin de mi yoktu?" "Yoktu" dedim. Zaten kanamam var deliriyorum kadındaki üsluba bak. Sonra ambulans görevlisine döndü dedi ki "Neden getirdiniz bunu? Sanki çok acil gibi? Ya o sırada bir adam kalp krizi geçiriyor ve ölmek üzere ise?" Ambülans görevlisi helal olsun "kadının cok kanaması vardı, durumu acildi. Görevimizi yaptik" dedi sert bir üslupla ve cıktı gitti. Ama nasıl bir hayvan muamelesi gördüm anlatamam. Kanaması olan insandan, yani benden kan alınıyor bir de üzerine, sonra "sen çık sonuçlar çıkana dek bekle" deniliyor. Bu nasıl bir hastane? Nasıl insanlara canımız emanet? Güç bela duvarlara tutuna tutuna basım done done çıktım odasindan doktor olacak o şeytanın, koridorun sonuna gelmeden bayıldım. Kan kaybından. Ama umurlarında mı? Ölsen süpürge ile süpürüp halinin altına saklarlardı herhalde.. Annem gelip kaldırmış beni yerden... Daha ne rezillikler.. Herkes görüyor o halimi doktoru, hasta bakıcısı bile.. kimsenin gözü bile seyirmiyor.. Bir de derler ki kanuni iyi hastane.. Hadi ordan! Neyse kürtaja alinacagim.. Yanımda 7 8 kadın daha.. onlukleri giydik bekliyoruz.. karsimizdan bu sefer başka bir dr musveddesi geçiyor; "Şunlara bak şunlara; kurbanlık koyun gibi dizilmişler ahahaha" diye yanindakiyle gülüşüyorlar.. bunu yapan doktor. Bunu diyen doktor! Ve orası en güvende olman gereken yer!! O kürtajı nasıl oldum anlatamam. Inanın işin hem psikolojik kısmi; evladını kaybetmişsin, kananaman var, bitmişsin yok olmussun; Ama insana yapılan tavır daha ağır.. Hayvan yerine konmak. Lanet olsun olduğu yeri hak etmeyen, içinde merhamet, vicdan, varakter yoksunu insanlara!

Allah acınızı hafifletsin, kucağınızı doldursun inşallah. Allah belasını versin o doktor olacak kancık ahlaksızın, çok üzüldüm ve sinirlendim. Konu sahibine de Allah sabır versin, tez zamanda unuttursun bu acıyı dilerim.

Bende 30 Haziran'da 25 haftalık bebegimi kaybettim. Kendi rahatsizliklarim vardi. Fakat riskli bir gebelik gecirmeme ragmen doktorların ihmaline cok geldim. Keske Recep beye devam etseydiniz. Ben tekrar gebelik düsündügümde tüm imkanlarimi zorlayarak en iyi, yüregi merhametli bir doktora devam edicem Allahimin izniyle nasip olursa. Allah yüregimizdeki bu aciya derman versin insallah. Cok zor yasamayan gercekten anlayamaz. Insanin bir an aklindan cikmiyor. Allahim bundan sonra insallah hayirli, merhametli insanlar cikarsin karsimiza. Akil vermek degil size sadece tekrar talihsiz bir durum yasamamaniz icin sunu soylemek isterim tam bir tibbi muayeneden gecmeniz tekrar bir gebelikten once. Genetik arastirmanizi v. s yaptirin mutlaka. Ben suan onlari da yaptiriyorum. Allah büyüktür. Gecmis olsun, basimiz sagolsun...

athena Goddess of

Allah gördüğümüzden geri koymasın devlete düşürmesin geneli suratsız insana değer vermeyen şekilde davranıyor parasıyla aynı doktor özele gitsin bambaşka biri oluyor kendini savunduğunda tartışma çıkaran doktor hakları falan diye üste çıkıyorlar

Zaten istanbulda ikamet etseydiniz hangi hastanenin iyi olup olmadığını anlardınız. gecede kontrole gittiğimde Ümraniye devletten gönderilen gebe vardı 38 haftalık bebek anne karnında ölmüş anlamamişlar göztepe ye göndermişler göztepe gerçekten işinin piri poliklinik hizmetini beğenmiyorum hatta bunda orada doğum yapmiyacagim dedim ama gittiğim devlet hastanesi beni kabul etmedi riskli hamileyim diye yine orada doğum yaptım takip için gitmiştim beni yatırdılar sabah erkenden beni ameliyata aldılar. O kadar ani olduki eşim yanımda yok ben doğum yapana kadar herkes eşim gelmişti kristinnn

Bende 22+6 haftalikken bebegimi erken dogumla kaybettim doktor ihmali yuzunden seni cok ama cok iyi anliyorum!!!!

geçmiş oldum çok üzüldüm yaşadıklarınıza ben kızımı evde doğurdum tecrübeli ebe ile anlaşmıştım bundan 28 yıl önce hemşirelerin nasıl yaratıklar olduğunu bildiğim için ve hastane ve ebelerin, o vakit hastaneler pisti tuvaletleri temizleyenler yoktu, halen değişmeyen insanın değerli olmayışı herkes işte de olsa keyif sürmenin derdinde insana ne zaman değer verecekler bunu merak ediyorum işini sevmeyen insanlara denk gelmişsiniz kimsenin ilgilenmemesi buna bağlı olarak bebeğinizi kayıp etmişsiniz

Allah sabır versin size, çok üzüldüm gerçekten... Lütfen hukuki yolları sonuna kadar zorlayın

Cok uzgunum cok duygulandim okurken nefesim kesildi gozyaslarimi tutamiyorum ne demem gerek sana bilemiyorum rabbim cok sabır versin bu kotu olayda kimin payı varsa dilerim cezasını belasını bulsun yeni dogum yaptim cok hassas ve duygusalim dualarim seninle

Canım benim çok teşekkür ederim... Allah sana da güzeller güzeli bir evlat nasip etsin.

Yaşadıklarınız gerçekten çok acı. Allah kimseye evlat acısı yaşatmasın ve sizede çok sabırlar versin. Maalesef ülkemizde hukuk sistemi de sağlık sistemi gibi ama inşallah adaletin vicdanına denk gelirsiniz ve hak yerini bulur. Bu ülkede doktorlar sadece ezberledikleri gibi ilerliyorlar. Takip etmek incelemek gibi işle ugrasmak istemiyorlar. Allah herkesi iyi vicdanli insanlarla karşılaştırsın. Bu arada kızınız için hayata geçirdiğiniz fikir içinde sizi tebrik ediyorum. En kısa zamanda kalbinizin iyileşmesi dileğiyle... nisensei

Bu hastaneyi yani çamlıca medicanayi seçmemdeki tek neden evime yürume mesafesinde olmasıydı. Birde yıllarca gittim ben başka hastalıklarla. Şansıma mi nedir bilemedim. Kisiler kotu

Nisan ı tanımadık görmedik ama ben o artık bizim de kızımız oldu. Minik nisan küçük melek.

Rabbim sabır gücünüzü arttıraın inşallah D

Cunku otopsi yapilsaydi bebeğin gelisiminin yavaslamaya basladigi hemen alinmasi gerekip neden alinmadi sonucu ortaya çıkacaktı. kendi sucu ortaya cikacakti. buyuzden otopsi yaptirmani istemedi. seytan kiliklilar S

Umarım her şey daha da güzel olacak. İnşallah iyi herkes hakkını alıp bu olaydan. İhmal varsa ihmalleri olanda alır...

Başın sağ olsun arkadaşım. Farklı olaylar yaşasak da sonumuz aynı maalesef. Ben de 11 ay önce 36 haftalık hamileyken oğlumu kaybettim, anne karnındayken kalbi durdu oğlumun Preeklampsi ve kan pıhtılaşması sebebi ile kaybettim evladımı. Bebeğimi kaybetmeden 3 gün önce hareketlerini hissetmiyorum diye Dr. uma baş vurmama rağmen NST'ye sokulup, ultrasonla bakılıp hiç bir şey yok deyip gönderildim. 3 gün sonra da bebeğimin kalbinin durduğunu öğrendim. Bebeğimi kaybettiğim gün yapılan idrar tahlilinde yüksek miktarda protein çıktı ki 3 gün önce yapılmış olsaydı bu tahlil o gün fark edilecek ve bebeğim acil olarak alınacaktı... Uzun uzadıya anlatmayayım yaşadıklarımı ancak benim de oğlumu kaybetmemde Dr. ihmali mevcut maalesef. Sizin gibi ben de şikayet ettim ilgili kurum ve kuruluşlara ancak herhangi bir sonuç alamadım maalesef Bebeğimi kaybettikten sonra gittiğim onlarca Dr., Dr. ihmali var deseler de maalesef bilir kişi Dr. ihmali yoktur kararı vermiş İnşallah siz bir sonuca ulaşabilirsiniz. Evlat acısı çok zor, Rabbim yardımcınız olsun ve en kısa ve hayırlı zamanda meleğinizin kardeşini nasip etsin size...

Kendilerini aklasalar bile vicdanlarında hep bilecekler eksikliklerini. Yukarıda allah var. ona havale ediyorum.

Herkese canı gönülden iyi dilekleri için teşekkür ederim. Umarım benim gibi bir başkası bunları asla yaşamaz. P Prometteur Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Çok teşekkur ederim. Kirkimi bebeksiz çikardim. Allah kimseye evlat acisi yasatmasin. Hepsine yaziklar olsun.

Cok eski bir konu ama yine de yazmak istedim. İçim parçalandı, acınızı hissettim her bir satırında. Allah size bol sabırlar versin. İhmali olanlar cezalarını bulmuşlardır umarım. G

Gerçekten ağlamadan duramıyor insan, nasıl bir acıdır. O doktorların da hastaneninde elbet bu ihmalkarlık başına yıkılacak, vicdanlarını kaybetmiş insan müsveddeleri Dolunay89 Là sonsuzluk

Cok gecmiş olsun. Bastan sona okudum yasadiklarinizi ve cok uzuldüm. Ama malesef böyle bir ulkede yaşıyoruz. Ama lütfen onlari tek tek sikayet ettiginiginizi söyleyin ki icim az da olsa ferahlasin. Bence kesinlikle ihmalkarlıktan onlar basinıza gelmiş. Baksaniza düzgün muayene bile edilmemişsiniz yoksa erken gitmişsiniz tedbir alınabilirdi. Lütfen hakkinizi arayın birazda onlarin içi yansın. Umarim bundan sonra ki hamileleginiz yaşadıklarinizi unutturmaz ama teselli olur. Umutla kalın. Allah karsimıza hic degilse bundan sonra dogru ve vijdanlı insanlar cikarmasi ümidi ile... cundagg Some dance to remember, some dance to

Teşekkür ederim. A

Hep mi kötüydük bilemedim. Ne işi var bu insanların bu meslekte anlayamıyorum. Doģum odasına girip bacaklarımı açana kadar bana kimse doğuruyorsun demediler. Kötüler hem de çok kötüler. Mesaj için teşekkürler... nisensei

Ben devlete gittim iste eve yolladi 2 saat sonra dogum yaptim. A

Evett E

Başın sağolsun. Annem koah hastası diye kendimi saatlerce parçalamama rağmen bir oksijen takmak 2 doktorun aklına gelmedi, olaylar zincirinin akabinde annemi kaybettim. Bu nedenlerle kaç tane doktor değiştirdim, doktora güvenemediğim için. Şimdilik yeni doktorumdan memnunum güven de verdi, ilgileniyor da kendisi umarım pişman olmam ve umarım sen de kendini toparlarsın ve evlat sahibi olursun. Tekrar başın sağolsun.

Öğretmenim meslekdaşım başınız sağolsun. Allahım yavrunuzun ve sizin çektiğiniz acıların karşılığını bu merhametsiz insanların yanına bırakmasın. Ben farklı bi şey söyleyeceğim malesef eğitim sistemimiz sadece bilgi üzerinswn gidiyor. Merhamet duygusuna sahip insana değer veren bit eğitim veremediğimiz için böyle insanlar çıkıyor karşımıza. Onun için elimizden geldiğince çocukların yüreğine merhamet aşılamalıyız ki büyüyüp bizim çocuklarımızla karşılaştıklarında bizim çocuklarımızda zarar görmesin. Güzel öğretmenim Rabbim acınızı hafifletsin size yeni bebişler versin. Allaha emanet olun

Hocam ya içim acıdı resmen. Dehşet verici bir olay. Bu insanlara güveniyoruz işte işinin ehlidir diye. Ama gerçekten doktor seçimi çok önemliymiş bunu anladım. Rabbim acılarınızı dindirsin. Onları da islah etsin ya. Bu bile isteye cinayettir ya S Sarikuzum

Çok üzüldüm anlatamam Rabbim çok çok sabırlar versin inşallah. .. göz yaşlarimi tutamadim okuyunca inşallah en kisa zamanda suçlulular layikli cezalarını bulurlar. .. Rabbim birdaha acı yaşatmasin inşallah. . Zordur tahmin bile edemiyorum. . benimde hamileyken kalbi durmuşdu bebeğimin o zaman çok çok üzülmüstum sizin acınızi tasavvur edemiyorum tekrar sabirlar diliyorum