Canım benim yaa... ağlattın beni gece gece... kıyamam ben size... Allah sizi birbirinizden ayırmasın hiç inşallah. L Loiseauxrouge

Ben o dönemde annemden ne istiyordum biliyormusun, benim annemde arkadaşlarimi yemeğe alsin onlarla tanişsin. aileleriyle görüşsün. benim kaçamaklarimdaki eğlencelerime gülsün kizmasin istiyordum

Ben bu konuda bir kitap okumutum... ergenlik döneminde cocuklar... kabuklarini düsürmüs yengeclergibi... daha kendilerini koruyamiyorlar... ne dersen batiyor... onun icin hemen saldiriyorlar... ne derse cidiye alma... o seni seviyor... Ben anne kiz günleri yapmistim... ara sira evden gidiyorduk... pastaneye... tatli yiyip tatli konusalim diye... ordada dedikodu yapiyorduk... baya gün gibi... ben kendimden o da kendinden anlatiyordu... onun hakinda beklentilerimden... ona güzel seyler söylüyordum... arasira aksam büyükde olsa öpüp kokluyordum... bu yaslarda pek sevmiyorlar... ben sekerleme bagim diyordum... cukulata bahcem... bedenleri büyüdü ama kafalari daha cocuk Birde yok kokulu banyo köpügü veya vucut losyonu gibi hediyeler aliyordum... bedenlerinden korkuyorlar... birden degisiyor... kendi bedenine saygi dumayi ögrensin diye... sabirla sevgiyle hersey düzelir... söylüyordumda... ben sana kizsamda seni seviyorum... seni sevdigim ve seni korumak icin bu uyarilar... veya yasaklar bagris caris bu günlere geldik... MonaPisa

ergenlik doneminde olur boyle seyler hepimizin basindan gecmedimi ayni seyleri bende anneme yapardim o ne soylese tersini yapardim hic dinlemezdim guzel annem benim simdi yanimda olsa onu hic uzermiyim bunda gorev sana dusuyor canim onun tam kotu caglari ergenlik donemi yeni yetisip geliyor hayatin gercek yuzunu yeni anlayabiliyor arkadas gibi olmayi dene mesala ona kizin degilde arkadas gozuyle bakmayi dene belki boyle asarsin sorunlari insallah yoluna girer ama bu yasta her kiz cocugu ayni seyi yapar diye biliyorum ben bilmiyorum haksizmiyim?

Sevgili Tülce, Sanırım sizin sorununuz sadece ergenlik dönemine yönelik. Arkadaşlar gayet güzel öneriler yazmışlar. Sabır, hoşgörü, sevgi ile bu evreyi aşabileceğinize inanın, gerisi gelecektir. 14 yaşını okuyunca hemen ilgimi çekti. Benimde 14 yaşında bir kızım var. Maalesf çok sorunluyuz, çok hırçınız, çok asiyiz. Ne yapacağımı şaşırmış haldeyim. Çünkü benim kızımın durumu ergenlikle alakalı değil. Hani zor çocuk tanımlaması vardır ya, fazlasıyla zor bir çocuk. Gerçi artık çocuk denemez, geç olma yolundalar. Doğduğunda ağlayarak başladı, iki yıl abartısız hiç susmadan ağladı. Doktorlara taşınırdık.. Neden mi, gaz dedik, kabızlık dedikuykusuz dedik, dedik, dedik hep birşeyler söyleme ihtiyacı duyardık. Adı huysuz kız olarak kalmıştı. Bu yaşına kadar her evrede sorunlu olmuştur. Hiçbirşeyden mutlu olmaz, herşeyden olumsuzluk çıkarır, kardeşinden nefret ediyor. Her ortamda bir huzursuzluk çıkarır. Kelimelerle anlatmak o kadar güçki. İlk olarak okula başlamadan 5 yaşındayken çocuk psikatristine götürdüm. Belirli aralıklarla sürekli götürdüm. Ama olumlu sonuç alamadık. Bunları şikayet adında yazmıyorum ama böyle bir çocuk sahibi olmak çok zor, Allahım güç, sabır versin, versin ki asi olmayım. Elbet bundada vardır bir sebep diyorum. Sabrım kalmadığı zaman Allahım çok şükür sağlıklı, engelli değil diye düşünüyorum. O yüzden sadece ergenlik dönemi sorunlarını hiç dert etmeyin derim. Belirli bir dönem çünkü bilinçli yaklaşırsanız, kolay atlatırsınız. Allah hepimizin yardımcısı olsun inş.

sana tek birşey söylicem anne olma arkadaş ol kızınla. benim o dönemden geçmiş 2 kızım var çok zor bilirim.. allah kolaylık versin C C@dI Aktif

moralini daha da bozmak istemem ama elinizden bişi geleceğini sanmıyorum bende aynen öyleydim anneme karşı hatta düşman gibi değil düşmandım konuşması gülmesi bakması kısaca herşeyi beni rahatsız ederdi ve bu evnene kadarda sürdü diyebilirim ne zamanki evlendim o zaman anladım annemin değerini L Loiseauxrouge

hepinize teşekkür ederim ne kadar sevgi dolu güzel mesajlar yazmışsınız çok duygulandım. hemen gidip yavruma sarıldım önce bir duvar gibiydi sonra oda bana sarıldı konuştuk artık daha çok şeyi birlikte yapmaya çalışacagız çok mutluyum ALLAHIM hepinizden razı olsun kalbi güzel arkadaşlarım MonaPisa

Ah ahh o yillarimi hatirladim yine :çok üzgünüm: bende annemle hiç ama hiç anlasamazdim... her dedigi igne gibi batiyordu, her emir verdiginde karsilik verirdim, çok asabi davraniyordum, bana dusmanmis gibi geliyordu :1shok: ondan kaçiyordum resmen... meger o benim en iyi dostummus..;beni hiç bir zaman hiç birsey için satmayan, hastaligimda, bunaldigimda, bikmadan, osanmadan, hep yanimda olan tek insanmis...:çok üzgünüm: o zamanda bana derdi "ah kizim, bizim dedigimiz tek laf batiyor sana yarin ele karisinca, anlarsin belki kiymetimizi, biz hep iyiligi isteriz ama yarin el iyilik miyilik dinlemez derdi :1no2: Cok hakliymis! hakkini helal et derim anneme her zaman.. allahin huzuruna nasil çikacaksam :sm_confused: sabir arkadasim... sabir... ne desen, ne yapsan, ergenlik çagina girmis, anlamaz... neolur sabret çok zor bir donem elbet geçecektir :teselli:

bazen hiç dayanamıyorum sanki herşeyin üzerime geldiğini hissediyorum 14 yaşındaki kızımla düşman ğibi olduk tükendiğimi hissediyorum büyürken asla benim kızım böyle olmaz dediğim asilikleri var yardım edin ne olur buzları nasıl eritirim nasıl sabırlı olurum sanki boguluyorum hiç beni dinlemiyor ne desem düşman gibi tepki veriyor nasıl atlatacağım bu durumu yardım lütfensenağlamasenağlamasenağlama fragola

Canım benim, merak etme canım herşey güzel olacaktır. Sana daha öncede yazdım canım, benim iki evladım var. Kızım şimdi 22 yaşında ve inan şu an hayatta güvenebileceğim en iyi arkadaşım. Bir kaç sene sonra kızında senin kankin olacaktır. Senin gibi duygulu kalbi güzel bir anneye sahip olduğu için o da çok şanslı. Sevgiler canım :1hug::1hug::1hug: kismetsiz kedi 15senedirseviyorum

Merhabalar Tülce; 14-15 ya dönemi minik bayanın artık hayatı grçekliğiylee idrak edebilme;kendini keşfetmeye çalışma kendi ve ailesiylebu sürecte çatışa dönemidir;kısaca sancılı ergenlik dönemi olarak da nitelendirebiliriz. Ergenlik dönemi insan hayatının en sancılı dönemlerinden biri olarak kabul edilir hepimiz yaşadık bunları kimimiz minimujm kimimiz maksimum seviyede... Gençler bu dönemde çevreleriyle kavga ve çatışma halindeyken en büyük kavgalarını ise kendileriyle yapıyor. En acımasız eleştirileri kendilerine yapıp, en ağır depresyonları bu dönemde geçiriyorlar 'Çocukluktan yetişkinliğe geçiş, ergenin çözmesi gereken önemli bir konudur ve kesinlikle üzerinde durulması gerekir.. 'Beden hızla gelişirken ruh ona uyum sağlamakta zorlanır. Bu nedenle psikolojik sarsıntı yaşanır. Fırtınaya tutulmuş bir gemi gibidir adeta. İyi bir rehbere ve doğru bir pusulaya ihtiyacı var O yaşa kadar çocuk güvenliğini ana-babanın her şeyi bildiği ve üstesinden geleceği inancından alır. Ergenlik çağında bağımsızlık dürtüsü bastırır ana-babayı beğenmemeye başlayacaktır. Hatta acımasızca eleştirecektir tartışacaktır. Bu ergenliğin doğal bir belirtisidir. Yine bu dönemde ortaya çıkan olumsuzluklardan biri de gencin yanlış kişilere, yanlış gruplara, akımlara kapılmasıdır.. Gencin gözünde ana-babanın geçici olarak değerini yitirmesi olgunlukla karşılanmalıdır.' Sizin yerinize başka dostlarını koymak istyebilir;sürekli özentive kaçış halindedir;en büyük destek yine siz olmalısınız pes etmemeli ne olursa olsun elin tutmalı ve olayı en ağrısız şekilde atlatmaya çalımalısınız çünkü bu dönemde yapılan hatalar kalıcılığını koruyup birtakım davranışları şekillndirebilir.. Sabırlı davranaya bakın;ERGENLİK, gencin davranış diliyle yaptığı bir yardım çağrısı çünkü. bu mesajı almalısınız bu fırtınalı dönemi sağlıklı geçiren genç değerler sistemi kazanır. Doğru ile yanlışı ayıran iç disiplin bu dönemde kazanılır. Vicdan ne yapması, ne yapmaması gerektiğini söyleyen zihinsel bir süreçtir. Yanlış yapmaktan onu koruyan bir bekçidir. Bekçinin olgunlaşması bu dönemde olur. Anne-babanın yuva sıcaklığını hissettirmesi, yol göstericiliği ve onu bunaltmadan yapılan denetleyiciliği gence yapılan en önemli ruhsal yardımdır. Azarlayan, hor gören, nasihatlerle onu düzeltmeye çalışan ebeveyn yerine onunla paylaşan, üzüntü ve sevinçlerini beraber yaşayan ebeveyn olunmalı... Farklı keyifli vedoyumlu zaman geçirin;kültür çatışması dediğimiz olayu burada boy gösterir gencien çok acıtan ise eleştirilerdir.. Dozunu ve uslubunu iyi ayarlamalı;yavrunuzun sağlıklı gelece için;size de çok sorumluluklar düşüyor;inşaallah en hayırlı en yarasız şekilde atlatırsınız... Sevgilerimle

TuRuNCu

Sevgi, şefkat ve arkadaşça iletişim kurma elbette çok önemli. Zaten tüm arkadaşlar yazmışlar. Ama asla taviz vermeden, saygıyı yitirmeden. Ergenlik çağıdır diyerek herşeyi hoşgörü ile karşılarsak bence olmaz. Yani benim evladım bana bağıramaz, karşı gelemez, sesini yükseltemez. Ben onlara sonsuz şefkat ve anlayış veririm. Her iki çocuğumla da arkadaş gibiyim. Ama anne babaya en küçük saygısızca kabul edeceğim bir davranış biçimini hoşgöremem. Ergenlik çağındaki hırçınlıklar, asi davranışlar hiçbirzaman saygı sınırını aşmamalı. Bu durumun çok da hoş karşılanmadığı çocuğa hissettirilmeli. Yoksa nasıl olsa "ergenlik çağındayım herşeyim hoş karşılanıyor " diyerek çocuk herşeyi kendinde hak olarak görür. Çevremde bazen öyle gençler görüyorum ki hayretler içerisinde kalıyorum. Geçenlerde bir yerde annesine sesini yükselterek küfür eden genç bir kız gördüm. Anne son derece aciz ve zavallı görünüyordu. İster istemez müdahale ettim. Kız bu seferde bana bulaştı. Yani böyle olmamalı."Ağaç yaşken eğilir "sözü çok demode gibi gelebilir ama hala geçerli. Gelecekte ruhsal sağlığı yerinde anne babaya saygılı bireyler yetiştirmek istiyorsak her şeyi dozunda verelim. Sevgi şefkat, anlayış, hoşgörü, arkadaşlık. Ama en önemlisi insanlara ve anne babaya saygı. a. s.

tülce seni çok iyi anlıyorum, o daha 14 yaşında bizim gözümüzde çocuk ama o kendini genç kız olarak görüyor ve kişiliğini bulmaya çalışıyor, belki kendi içinde kafasında büyüttüğü sorunlarıda vardır belkide incir çekirdeğini doldurmayacaktırama onun gözünde problemdir, o asi davranıyor diye sende asilik yapma sakın bağırma, sakin olmaya çalış canım bu onu tamamen kaybetmene neden olur, aynı şeyleri bende yaşadım canım, kızım küçükken büyümüşte küçülmüş gibi idi. Çalışkan bir öğrenci idi ama nedense OKS yi kazanamadı, onun kazanmamasına onu tanıyanlar inanamadı, Ondan sonra kızım çok değişti, Düz liseye başladı, başta bunu hazmedemedi, biizim zor günlerde başladı her gün acaba kızım hakkıda bugün ne duyacağım demeye başladık hiç huzurumuz kalmadı, ama pes etmedik, biz konuşabileceği dertleşebileceği bir anne baba olduğumuz halde bize kafasında büyüttüğü sorunları anlatmamaya başladı, Bir akşam anne ben düz bakamıyorum, dediğinde kızımın kafasını tavana dikilmiş gözleri tavana bakarken gördüğümde ne yapacağımızı şaşırdık, bir müddet psikolojik ilaç kullandı düzenli ilaç içtiğini bildiğimden ilacını kullandığını kontrol etmemiştim bu en büyük hatam oldu, ilacı birden bırakmak daha kötü sonuçlar doğurumuş, kızım intihardan döndü, biz hep anlaıyşlı davranmaya, onunla arkadaş gibi olmaya çalıştık tabii bizimle konuşmasını sağladık, şu anda 1,5 yıl oldu ve kızımın davranışları oturmaya başladı, ben kızımı kazandım, artık benden gizlisi yokher konuda konuşuyoruz, sıkıntılı günlerimiz son buluyor, merak etme arkadaşım seninde sıkıntıların son bulacaktır belki kafasında büyüttüğü oysa bizim için hiç problem olmayacak sıkıntıları vardır, arkadaş çevresini mutlaka tanı, kendisine günün nasıl geçti bugün neyaptın diye sor, pek birşey anlatmassa şu arkadaşın nasıl napıyor, erkek arkadaşı varsa hala o çocukla mı beraber diye sor zamanla konuşmaya başlayacaktır, kızmadan anlayışla dinle ve ona dğoruyu yanlişı anlatmaya çalış, böyle olursa daha iyi olur de, bazı şeyleri yaşadıkca ve gördükce annelerin haklı olduğunu anlıyor ve paylaşmaya başlıyorlar, Sana sabır diliyorum arkadaşım, umarım kızını kazanırsın.:Saruboceq: kuzum Bu konida

sabır sabır sabır ve yine sabır Barcman PR

Tembellik yapayım azıcık :) Evet, her kelimesine katılıyorum. İmzamı da atıyorum altına...

ergenlik çağında ve kişiliğini ispat etme çabalarında bir genç hanım var karşında sen anne olarak kızına karşı görevlerini yapıp onu uyarırken bunu tatlı bir sohbet havasında yapmaya çalış sinirlerine hakim olmaya çalışarak ona bağırma ve asla onu çok sevdiğini ve onun iyiliğini istediğini söylemekten vazgeçme sıksık sarılıp öperek ona sevgini göster yakında düzelecektir ve anne kız çok güzel bir ilişkiye kavuşacaksınız bazı şeyleri anlaması için biraz daha büyümesi gerekiyor çocukların en zor dönemidir bu dönem allah yardımcın olsun

haklısın bu çok doğru ama nedennn kimilri böyle kimilerinde hiç sorun yok gayetakıllı uslu davranıyorlarr benim kızımda asi son derece hırçın ben rahat batıyor diyorum her dediğinizi yaptıkça tepemize çıktın diyorum artıık yoruldum bu ergenlik sevdasından bi bitsede rahatlasam :-(

İşin özü emapti, sabır, hoşgörü Arkadaşlar çok güzel şeyler yazmış her biri doğru, yaşanmışlıkları göz önüne alın... Küçükken o kadar düşkünler ki bize, diğerlerinden farklı bizim çocuğumuz bizi üzmeyecekler sanırdık her aile gibi. Öyle olmuyor maalesef zaman içinde farklılıkları bastırılmış duygular ortaya çıkıyor Sabırlar diliyorum size

Böyle bilinçli ve sevgi ile tartışılan konulara bayılıyorum.. Ne kadar lezzetli oluyor...

bu siteyi işte bunun için çok seviyorum... 13nü bitirmekte olan bi kızım var. ve benzer sorunlar bizdede mevcut. asilik, dik başlılık, hırçınlık... elbette biliyorum bu dönem onun içinde zor. kendini bulmaya ve hayata karşı birşeyler ispat etmeye çalışıyor. bazen çatışıyoruz.. bazen sarmaş dolaş oluyoruz. onunla beraber bizde eğilip bükülüyoruz. yeniden büyüyüp şekil alıyoruz. bazen hayatın yogunlukları yüzünden çabuk sinirlenebiliyoruz. bence ergeliği beraber yaşıyoruz. çok zor bi dönem... anne olmak gerçekten zor.. ah anacım o dönemlerde anne olunca anlarsın derdi. annecim haklıymışsın...:1hug:

Sende atlatirsin... benimki 18 olacak... zaman su gibi akip gidiyor... gecen kendi eski 13-14 yasinda resimlerine bakti... aayy ayni cadi gibi bakiyorum dedi... yerlere yatti gülmekten... birde süslenmis... simdi gülüyor... ama o zaman... kaydirigubbakcemile sende sabedeceksin... unutma bunlar en güzel yillarimiz... ileriye dogru o evden gidince... keske kapilari carpsa dersin...

canım seni cok iyi anlayabiliyorum benim kzım da 14 yasında tam asi dönemleri kendilerini kabul ettirme onların dediklerinin olması için ne gerekiyorsa yapacakları bir dönem ispat sanırım büyüdüklerini anlatmaya calısıyorlar sakin ol görme duyma onun büyüdüğünü onun da söz sahibi olduyunu hissettir aynı seyleri biz de yasıyoruz sabır sabrediyorum biliyorum ki ğeçecek snede sabret hosgörülü ol sevgiler ve sana cokkkkkkkkk kolay gelsin allah sabır versin diyorum