bende yazayım doğum hikayemi 3 yıl buraya doğum hikayemi yazacağım günü hayal ettim şimdiyse şaka gibi herşey kızım karşımda mışıl mışıl uyuyor ben pc başında doğum hikayemi yazıyorum rabbim isteyen herkese yaşatsın bu duyguyu kimsenin kucağını boş bırakmasın. 40. haftanın sonu 26 ağustostu ama ben hamileliğimin başından beri 36 yada 37 haftada doğurucağımı düşünürdüm neden bilmiyorum ama takmıştım buna hiç bi bebek 40 a kadar beklemez diyordum neden beklemezse işte insan bir an önce doğsun istiyor:)) çok zor bi hamilelik geçirdim bide hayatımın en kilolu döneminde hamile kalmam durumu dahada zorlaştırdı tansiyon şeker ne ararsan vardı dra ne zaman gitsek bi sorun çıkıyordu ama ben yılmıyordum o kadar dikkat ettim ki tabi 20 kilo aldım ama zaralı hiç bir şey yemedim 9 ay kola sürmedim ağzıma çay günde sadece 1 bardak oda hergün değil kahvede içmedim hiç meyve suyu bile katkılı diye içmiyordum ama yinede zor bi 9 ay geçirdim. yaz iyice yüzünü hissettirmeye başlamıştı ve artık sıcaklar hemde o kilo ve kocaman bi göbişle dayanılmayacak gibi oluyordu klimanın yanından ayrılamıyordum ve bir an önce doğum yapmak istiyordum normal doğuma şartlamıştım kendimi hiç ama hiiçç korkmuyordum herşeye hazırlıklıydım gözümü korkutmak isteyenler olsada hep tıkıyordum kulaklarımı. iddalar başlamıştı doğumun hangi gün olacağına dair akrabalar iddaya giriyordu eşim 16sı diye takmıştı ben rüyamda 18ini görmüştüm drda 20 si diyordu sürekli. ayın 18 sinde nst için hastaneye gittik eşim gelememişti kayınvalidemle gittik. nst sonucu aldık dra göstermeye gittik şöyle bi baktı yarın şu saatte ağır şeyler yemeden gel tekrar nst çekicem dedi tabi benim aklıma bile gelmiyor ama meğerse dr karar vermiş sezeryana heycanlanırım tansiyon sorunum var diye bi şey söylememiş ertesi gün drun dediği saatte gittik hastaneye tekrar nst çekildi bu sefer drum geldi yanımıza ve anlattı kızımın kalp atışları sabitti zaten bu yüzden 3 hafta önce 2 gece hastanede kalmıştık serumlarla düzeltilmişti durum ama bu sefer yapıcak bi şey yoktu 39. haftadaydık suni sancı vermek istediği söyledi dr suni sancı takıldı aynı zamanda da nstye bağlandım nstde sancı çıkıyor bende tık yok tabi kızımda da durum aynı oda hiç etkilenmedi sancıdan kalp atışları hala sabit dr artık fazla yormanın anlamsız olacağını o yüzden sezeryana alacağını söyledi. hemen hazırlamaya başladılar beni o kadar mutluydum ki kızıma kavuşacağım için yanımdan kaçıp kaçıp ağlıyordu herkes farkediyordum ama ben uçuyordum havalara herkes soruyor korkmuyormusun neden korkayım hasret btiyor diye cvp veriyordum hasta bakıcı lavman için geldi kızlar o kadar kolay bi şey ki sadece bağırsaklara su veriyorlar ve wcye gidiyorsunuz bu kadar. bu arada genel anesteziye karar verildi tansiyon sorumla iligli anestezi uzmanı geldi anlattı herşeyi bayılmadan önce bütün hazırlıkların yapılacağını falan söyledi bebeğime fazla narkoz gitmemesi için. neyse alındım sedyeye doğru ameliyathaneye eşimi öptüm ama gülüyorum ben o kadar mutluyum ki bıraksalar koşarak gidicem :)) ameliyat masasına yattım yatırıldım demiyorum ay resmen kendim yattım :)) sonda taktılar onda da canım acımada sadece kastım kendimi utandım tabi ameliyat hane dolu benim her taraf açık :) bu arada ebe kameraya alıyor duyguları falan soruyor ben cır cır konuşuyorum aynı zamanda hissediyorum aşağıda hazırlık var temziliyorlar derken drum geldi ama söylemedi geldiği ben anladım eliyle yokluyor nereyi keseceğini :) o sırada anestezi uzmanı benimle konuşurken hoop gittim ben. sonra bi ses hadi kalk kızın doğdu açtım gözlerimi allah allah dr nerde kimse kalmamış 5 dak uyumuş kalmışım herhalde diye düşünüyorum halada ameliyat masasındayım hemen sedyeye aldılar hiç ağrı yok ama bende sonra sedyeye alırken hafif bi sızı hissettim hıh dedim ameliyat bitmiş :) çıktım eşim kapıda beni bekliyor ilk sorduğum soru kime benziyor oldu bide güzel mi diye sordum :) odama geçtim kızım orda yatıyordu o kadar güzeldiki başladım ağlamaya hemen getirdiler göğsüme emzirmem için yavrum bilmiyor ki emmeyi uğraştı uğraştı başardı sonunda mükemmeldi mükkemmell hep dua ettim o emerken rabbim isteyenlerede versin diye tabi bi taraftanda ağlıyorum. ağrım sızım olmadı şükür 6 saat sonra ayağa kaldırdılar yürüdüm o akşamda kalktım çünkü bebeğime bakmak zorundaydım. çok uzun oldu galiba kızımda uyandı tekrar isteyen herkese nasip etsin rabbim bide benimki gibi kolay doğumlar inşallah A Aanggel

nurcancım, canancım çok çok geçmiş olsun veee tebrik ederim. maşalllah kuzularınız kollarınızda, bir ömür sağlık, mutluluk huzuur getirsin sizlere.. darısı bizlere inşallah.. epic @ZR@ DURU'NUN

Eveeeet, sıra geldi bizim hikayemize. Biraz uzun ama baştan sona yazmak istiyodum hep. opuyorumnanaktan 13 Aralık pazar günü, regl günüm 3 gün gecikince test almak için dışarı çıktım. Nöbetçi eczaneyi aradım aradım bulamadım. Orda bi hastane vardı, kapısında da bi doktor, doktora sordum nöbetçi eczane nerde acaba diye. Doktor beni içeri çağırdı, vezneye kadar gittik beraber, ordaki bayana baktırdı. Sonra tarif etti bana yerini eczanenin. Teşekkür ettim, o da geçmiş olsun dedi giderken. Test alıcağımı söylemedim tabi ki. kaydirigubbakcemile3 Sonra baktım eczane benim gittiğim yerin tam ters tarafında, o kadar yürüdükten sonra bi daha öbür tarafa gidemem deyip eve geldim. Akşam kocamı aradım, test almaya çıktım ama nöbetçi eczaneyi bulamadım, sen gelirken alır mısın dedim. O da tamam dedi. Sonra kocam geldi, testi de almıştı, yemeğe oturduk önce. Sonra daha fazla dayanamayıp testi yapmaya gittim yemeğin ortasında. kaydirigubbakcemile3 Testi yapar yapmaz çıktım wc den. Baktım ilk önce tek çizgi var, yok dedim yine olmadı. Aradan bir kaç dk geçti ikinci çizgi belirmeye başladı. Yavaş yavaş koyulaştı. Kocama dedim kimseye haber vermeyelim önce, hastaneye gidip kan testi yaptıralım, emin olduktan sonra söyleriz. Kocam daha fazla dayanamadı ve en yakın arkadaşını aradı, bende onu görünce hemen annemleri aradım, ilk ben haber vermeliyim dedim. Sonra herkes duydu zaten. kaydirigubbakcemile3 Hastanede kan testi yaptırdık,4 haftalık hamileydim.2 hafta sonra tekrar gel dedi doktor, şimdi görünmez, çok ufak dedi. 2 hafta sonra gittik kuzumuzun kalp atışlarını gördük. Ertesi gün annemlere sürpriz yapmak için yola çıktım( 2 saat mesafe var annemlerle) . Kapıda beni görünce şok oldular tabi. Aradan 15 dk geçti, wc ye gittim ben. Birde ne göreyim, kan geliyo benden. :1shok: Çıktım wc den, anneme seslendim, annem ve teyzemlerle hemen acile gittik. Kan testi yaptılar 2 kere. Vajinal ultrsonla baktılar, bebişim hala ordaydı. Çok korkmuştum ama orda olduğunu duyunca çok rahatladım. Evime döndükten sonra kendi doktoruma gittik, kahverengi akıntılarım devam ediyodu. Düşük tehlikesi var dedi doktor. 3 ayı doldurana kadar dinlenmem gerektiğini söyledi. Sonra zaman geçti hızlıca. ( Hiçte hızlı değildi ama, şimdi bakınca öyle geliyo kaydirigubbakcemile3 ) 9. ayımıza geldik.36+6 haftalıkken kontrole gittik, kızımız 2980 gr görünüyodu. Her hafta kontrol ve nst vardı. Normal doğum istiyodum, ama son 1 hafta kalana kadar hiç sancım olmadı. 37+6 haftalıkken kızımız 1 hafta geri görünüyodu. Doktor 1 haftadan bişey olmaz dedi. 38+6 haftalıkken kızımız bu defa 2 hafta geride görünüyodu, çünkü 36+6 haftalıkken gelişimi durmuştu kızımın. Nst de sancı yoktu. Ultrasonda suyunda küçük küçük parçalar yüzüyodu. Doktor bebeğin sıkıntıda olduğunu söyledi. 1 hafta daha beklersek sancın gelir belki ama doğumda bebek kakasını yapar, çünkü küçük daha dedi. Küveze girer, enfeksiyon kapar dedi. Antibiyotikte veremeyiz ufak olduğu için dedi. Şu an bebeğin durumu önemli dedi. Senin normal doğum yapmana izin veremem dedi. Ben şok oldum tabi.9 ay boyunca hep normal doğum istedim. Doktor dedi sezeryan yapıcaz. Ben de, istemem ben sezeryan dedim. Fazla beklemeye gerek yok, yarın sabah alalım bebeği dedi. Bu defa daha da şok oldum. akannehir Çünkü hazır değildim böyle bişeye. Ama yapıcak bişey yoktu. Ertesi gün sabah 08:30 da hastaneye gittik. Yatış yapıldı. Odamıza çıktık. üstümü değiştirdim. Sonda takıldı. Biraz acıdı takarken. . kaydirigubbakcemile3 Sonra beni ameliyathaneye götürdüler. benden önce bi bayan vardı, onu çıkardılar ameliyathaneden. Ben sedyede bekliyodum. Ebe geldi, kız mı dedi, evet dedim. O zaman göbek adı Şükran olsun, bugün benim doğum günüm dedi. kaydirigubbakcemile3 Tamam dedim. Zaten çok sevdiğim bi Şükran teyzem var dedim. Daha sonra doktor geldi, sen fazla heyecanlı değilsin, o yüzden seni tamamen uyuşturmayız dedi. Tamam dedim, ameliyathaneyi hazırladılar. Beni içeri aldılar. Oturdum, belimden iğne yaptı anestezi uzmanı, o da az bişey acıdı. Bebeğin göbek adı Önder olsun dedi, kendi adı Önder'miş. Aaa dedim erkek değil ki benim bebeğim kız. Hem Şükran koyduk göbek adını dedik. kaydirigubbakcemile3 Olsun dedi Şükran Önder olsun göbek adı dedi. İsmini ne koyucaksın dedi, Irmak Öykü dedim. Tamam o zaman adı Şükran Önder Irmak Öykü oldu dedi. kaydirigubbakcemile3 Tamam öyle olsun dedim. İğneden sonra ayaklarım karıncalanmaya başladı. Sonra uzandım ebe ayaklarını kaldır bakiim dedi, kaldırdım ama azıcık kalkıyodu ayaklarım, bu kadarcık mı kaldırabiliyosun dedi. Evet, daha kalkmıyo dedim. kaydirigubbakcemile3 Sonra üstümdeki önlüğü bi demire taktılar, kapattılar benim önümü. Ellerimi bağladılar. Karnıma falan bişey sürdü doktor, ebe soğuk mu bu dedi, hayır ılık bişey dedim. O da aslında buz gibi ama sen hissetmiyosun dedi. Sonra üstüme bir sürü şey örtmeye başladılar. Kestiğini hissettim doktorun, ama canım acımadı hiç tabi ki. Sanki kalemle çizdi biri karnımı, öyle hisettim. Sonrasında üst tarafımdan bastırmaya başladılar, garipti o zaman. içimden bişeyler çektiler, göbek deliğim yerinden çıkıcak gibiydi, az biraz acıdı o zaman. Sanki göbek deliğimi çekiyolardı iç taraftan. İlk kestiklerinde çoooooook susadım, doktora dedim ki su istiyorum, doktorda en son ne zaman su için dedi. Dün gece içtim dedim. Şimdi su veremeyiz, başka şeyler düşün dedi, başka bişey düşünemiyorum ki dedim. kaydirigubbakcemile3 Bari dudaklaıma su sürün dedim, sürmediler. kaydirigubbakcemile3 Çok üşümeye başladım. Az sonra kızımın sesini duydum, o an susuzluğum gitti gerçekten. Kızımı gösterdi doktor bana. O benim kızım mı dedim. Çok garip bi duyguydu. Kızımın üstünden elime 1 damla kan aktı. )sonra bebek hemşiresi sanırım kızımı aldı, temizliyodu, bi daha görebilir miyim kızımı dedim. Getirdi hemşire yanıma, yanağını uzattı kızımın, öptümmmmm, sıcacıktı kızım... opuyorumnanaktan opuyorumnanaktan Ebeye ellerimi çözer misin dedim, ama sakın ellerini uzatma ön tarafa dedi. Yok dedim, üşüdüm de, üstümdeki önlüğü biraz yukarı çekicem dedim. Çözdü ellerimi, üstümü biraz örttüm. Sonra dikişlerim yapıldı. Kızımı giydirmeye götürmüşlerdi. 2900 gr. , 49 cm doğdu kızım. Anestezi uzmanı hala üşüyosun dedi, evet donuyorum dedim. Önlüğünü çıkarıp üstüme örttü. opuyorumnanaktan Erkek hemşire ve Anestezi uzmanı beni ameliyat masasından alıp sedyeye yatırıcaklardı, bende onlara " hadi iyisiniz ben zayıfım, kolay taşırsınız beni " dedim. Gülmeye başladılar. Erkek hemşire beni yarı yola kadar götürdü sedyeyle, kaç yaşında olduğunu falan sordum o sırada, 19 dedi. kaydirigubbakcemile3 Ayy ufacıkmışsın dedim. Evet daha büyük duruyorum değil mi dedi, evet dedim 22 duruyosun. Sen de 22 duruyosun dedi. Dosyama bakmış. kaydirigubbakcemile3 Kızında sana benzerse çok güzel olur dedi. Fotoğraf makinasını bana verdi, resimlere bak dedi.50 ye yakın resim çektim dedi. Sonra hastabakıcı aldı beni, bak seni bekliyolar, sen de onların resmini çek bari dedi. Kapı açıldı, o sırada herkes beni bekliyodu, bende o anın resmini çektim. Tabi herkes beni baygın bekliyodu, ama ben gayet rahattım. kaydirigubbakcemile3 Hastabakıcının soyadı da bizimle aynıymış, ameliyata girerken ve çıkarken herkese bu benim akrabam heee deyip durdu. kaydirigubbakcemile3 Çok komikti ameliyat öncesi ve sonrası. Bi daha çocuk doğurmam dedim ameliyattan sonra herkese. kaydirigubbakcemile3 kaydirigubbakcemile3kaydirigubbakcemile3 Ama şimdi sanki ben hiç doğum yapmamışım gibi geliyo, çünkü pamuk prensesim artık yanımda. opuyorumnanaktan

spinal epidural anestezi ile doğum hikayem; selam 07 ağustosta. daha 37+5 iken dr a kontrole gittim. hemde tek başıma ve otobüsle. okadar eminimki daha çok vakit olduğuna :) dr beni nst ye aldı. bebeğin kalp atışları 120 lerde. baktı beğenmedi. ultrasonla baktı ve git bişeyler ye tekrar gel bakalım dedi. yedim ve tekrar nst ye girdim. değişiklik yok. zorla uyandırıyorlar 130 ları görüyor sonra hooop 120 ve altına düşüyor. çok korktum. dr um ''özlem riske atamayız alıyoruz bebeği'' dedi. bu arada saat 13:30 civarı. anestezi uzmanını aradı. kek yediğim için beklemek gerektiğini söylemiş. saat 17:00 de anlaştılar. dr bana 15:00 de hastanede ol dedi. çıktım hastaneden eşimi ve annemi aradım. nasıl ağlıyorum anlatamam. hem çok erken diye korkuyorum. hem bunuda oğlum kadar sevebilecekmiyim diye korkuyorum. korktum işte o an herşeyden. :) eşim geldi hemen aldı beni hastaneden ve eve gittik. oğlum çok mutluydu kardeşi gelecek diye. hazırlandık. sırayla duşa girdik ve 15:30 da anca hastaneye gidebildik. yatışımız yapıldı. tekrar nst çekildi. birsürü evrak imzaladım. kan alındı falan sonra 17:00 de beni almaya geldiler. oğlum arkamdan bende gelicem diye ağladı. işte o an çok kötüydü. onu bırakmak çok zordu. neyse Allahtan koşup geldiler onlarda asansöre ve güzelce öpüşüp konuşup ayrıldık ameliyathanenin kapısında. eşim annem ve canım oğlum orada kaldılar ben içeri girdim. drumla epidural olacağımı konuşmuştuk ancak spinal epidural yapıldı. açıkçası spi, nali hiç sevmedim. epidural çok rahat ancak spinalde belden aşağınızı hiç hissetmiyorsunuz felç gibi kılınızı kıpırdatamıyorsunuz. doğum kolay ama hiç duymadan doğuyor da o hissizlik bana kötü geldi. neyse. ameliyathane çok kalabalıktı. önce dezenfekte ettiler belimi. sonra uyuşturucu küçük bir iğne sonra spinal iğnesi ve epiduralin kateteri takıldı. tabi bu işlemler çok yavaş yapıldığı için biraz uzun sürüyor. sonra dr um ''şimdi seni yan yatıracağız ve sonrasında herşey hızlanacak merak etme'' dedi. gerçektende öyle oldu. herkes koşturmaya başladı. önce benim görüş alanımı kapattılar. spinal anestezi hemen uyuşturuyor. sondam takıldı. hiç bişey hissetmedim tabi. sonra sildiler üstümü örttüler. ben eşim gelecekti dedim. arkanda oturuyo dediler. ? gelmiş oturmuş ama bana geldim demeyi unutmuş. benden daha çok heyecanlıydı. :)))) elimi tuttu. bana bişeyler anlat dedim. o daha cevap veremeden göğsümün altından bastırdıklarını hissettim ve eşime dönüp ''geliyor bebek'' dedim ve... canım kızım ağlamaya başladı. huzur budur :) hemen çocuk dr u ve bebek hemşiresi kızımı aldılar. ben sürekli nefes alıyormu iyimi iyimi diye sorup duruyrdum. ÇOK ŞÜKÜR. herşeyi çok iyi. getirip göğsüme yatırdılar. ohhhh. eşimi ve bebeği alıp götürdüler. sonrasını çok net hatırlamıyorum çünkü ben çok heyecanlıydım ve sakinleştirici yapmalarını istedim. 10 veya 15 dk kadar beni uyuttular sanırım. kızım 17:34 de doğdu benim ameliyatım 17:55 de bitmişti. ameliyathaneye odadaki yatağım ile getirmişlerdi. ameliyat masasından beni gene yatağıma alıp yukarı odama çıkardılar. ben odaya geldiğimde kızım henüz gelmemişti. çok korktum. sorun var sandım ki çok şükür yokmuş bir şey. anne gelmeden getirmiyorlarmış. ben kızım kızım deyince hemen getirdiler. oğluşuma öne ayaklarını gösterdiler. kıskanmasın diye öyle yapılırmış. sonra getirip kucağıma verdiler ve emzirmeye başladım. oğlumda yanıma gelmek istedi. ben ortada kızım bir kolumda oğlum diğer yanımda çok güzeldi. ÇOK ŞÜKÜR. ayaklarımdaki uyuşuklu birkaç saat sonra geçmeye başladı. gece 00:15 de ayağa kalktım. sonra sık sık kalktım. ağrım olmadı genel olarak. ancak pazar günü 3 kez sağ omzumda çok şiddetli sancım oldu. omuz ne alaka diyebilirsiniz. gaz oraya vurabiliyormuş. volteren jel sürdüler. ayaklarıma sıcak su torbası koydular. bu spinalin etkisi. çünkü bağırsaklarınız bile uyuşuyor. tavsiyem şu. kayısı kompostosu. hastane bir sürahi getirdi hepsini içtim. :)))) rutin olarak veriyorlarmış. eğer sizin hastaneniz vermezse anneleriniz yapsın ve getirsin. dr izin verdiğinde için. gaz çıktıktan sonra herşey çok kolay. bizim canımız b. rsa ac. b. dem hastanesinde 07 ağustos tarihinde 3424gr 49 cm ve oğlumun minyatür bir kopyası olarak dünyaya geldi. HOŞGELDİ :)))) not: kordon kanını bağışladık. inşallah ihtiyacı olan bir çocuk hayata döner.

Nurcancım nekadar da net ve içten anlatmışsın demek bağırmak güzel birşeymiş hekaydirigubbakcemile3 allahım hayırlı evlat kılsın bebişini. biraz zor ama çok çok uzamayan bir doğum olmuş anladığım kadarıyla canımcım toplam kaç saat sürdü?anestezi uzmanının olmaması da ayrı bir vak a ayrıca. ama neyseki geçmiş ve bebeciğine kavuşmuşsun. o gün mesaj gitmeyince anlamıştım doğumda olduğunu ben de yoldaydım biliyorsun içim kalbim pırpır etti inan aynı heyecanı ben de hissettim. eşim bile bi tuhaf oldu bana ööyle baktı kaydirigubbakcemile3allahım hayırlı sağlıklı uzuuuun uzun ömürler versin bebişine. opuyorumnanaktanve darısı bizim başımıza inşallah canım. opuyorumnanaktan Önceki

her hikayeyi gözlerim dolu dolu okuyorum, Allah hepinizin bebeklerine sağlıklı sıhhatli uzun ömürler nasip etsin. inşallah ben de doğru zamanda sağlıklı sıhhatli kavuşurum bebişime... ipekyol51

dorukcum ağlattın beni çok vallahi tutamadm kendimi Allah huzurunuzu mutluluğunuzu bozmasın arkadaşım:) Hepimiz böyle güzel haberleri yazalım inş.. Z Zeynop Gg tek ayak

arkadaşlar hepinizin hikayesini gözüyaşlı okudum :sinifsinif:, çok duygulandım ve heyecanlandım. Kendimi düşündüm ve birazda korktum aslında ne bileyim. Ama dahada sabırsızlandım minik perime kavuşmak için, doğumlar ne kadar zorda olsa kolayda olsa hep ortak bi son hepsinde, mutlu sonboshayallersmile Hepinize geçmiş olsun ve allah bağışlasın bebeklerinizi Allah banada kolay ve sağlıklı doğum nasip eder inşallah durulina

Nurcancım maşallah maşallah ne güzel doğumun rahat olmuş:) Allah bizlere de nasip etsin seni ve eşini çok çok tebrik ederim Allah bize de tez zamanda yaşatsın inş. sen böyle anlatınca suni sancıdan yana olan korkularım da bir nebze olsun azalmış oldu.. çok sağol :) Allah oğlunun bahtını açık etsin... dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

berrakada cnm çok hoş bi hikayeydi. allah kızına ve sizlere uzun ömürler nasip etsin.

Ben de kendi hikayemi yazayım. Şu an bebişlerim uyuynlara bakarak 18 gün geriye dönüp de olanları anlatıyorum.20 temmu benim ve eşimin doğum günümüzdü. Aile içi bir doğum günü kutlaması yaptık. Eşime en büyük hediyem 10 ağustosda doğacak olan ikizlerimdi. Ağırlaşmıştım. Geceleri uyurken rahatsızlanıyordum. Hep ah ufla uyuyup uyanıyordum. Eşim artık bu ah ularıma alışmıştı. böğlece 3 gün gecti.23 tammuz akşama eşime sarılarak güzelce muahbbete başlamıştıkyatakta. Bebişlerimizle ilgili pilanlar yapıyorduk. Konuşa konuşa uykuya dalmışsız. Bu gün çokk karpuz yemiştik. Sabaha kadar wc de kaldım. Sabahın 4.30 da uyandım ki sular içindeyim. Ağrım acım yok. Her yanım su sanki ıdrarımı yapıyormuşum gibi. Hemen eşime seslendim ve tekrar wc ye kaçtım. Eşim de her zamanki gece rahatsızlıklarından sanıp aldırmamış gibi yaptı. WC de klozete oturdum su gelmesi durdu. kesin ıdrarımı yapmışım diye düşündüm. Öok utanıyordum yarın annemlere ne diycem yerime çiçmi yaptım diycem. Ayy neyse ayağa kalktım bir baktım hayır gelen idrarım değilde suyumdur. Oysssa bebişlerim gelmeye kalkmışlar. Çok korkuyordum onları karşılamaya hazır değildim. Iç çamaşırımı çıkardım. Baçaklarımın arasına bir havlu aldım hemen annemlerin odasına kaçtım. Annee diye bağırdım. Annem babam her kes uyandı. Kimse bebişleri karşılamaya hazır değildi. Gelmelerine daha 20gün vardı. Her kes çok telaşlıydı. Eşim hemen telefona sarıldı sabahın 5 de doktorumu uyandırdı. Kadın izine ayrıldığını söğledi ama yardımcı oldu bize çokkk sağ olsun. Hastanede çalışan bu işin uzmanı olan doktorlardan birini ayarladı. Acil hastaneye kaldırıldım. Çok sitres yapıyordum bebişlerime bir şey olur diye.. arabada annem ve eşim beni sakinleştirmeye çalışıyodu. ama konuşurken onların da dudakları titriyodu. Kaö senedir bekliyorduk kuzucuklarımızı. Onlara bir şey olursa dayanamazdm.. Telaştan evden çıkarken hiç bir şey almadık yanımıza.. Yolda arabada kustumm. Ne yediysem hepsi dışarı üstüme.. Eşimin arabada olan tshortunu giydim. Hataneye vardığımızda her kes bizi bekliyodrdu. Ameliyathane hazırdı. Anestezi uzmanı doktorumun ayarladığı doktor her kes önümdeydi. Ve korkmamamı söğlediler. Haftamız 34+4 dü. Küveze gire bilirler ama yaşıycaklar kızım dedi doktor. Bi baktım kendi doktorum da duramamış arabaya atlayıp gelmiş. Onu gördüğümde içim azcık rahatladı. İşlemler yapıldı. Acil ameliyathaneye alındım. Şimdi o masada her zamanki kimi başka hastalar kendi hastalarımız değil ben vardım... Anestezi doktorum beni rahatlatarak konuşa konuşa epiduralı yaptı hiçç acı hiss etmiyordum. Ameliyat başladı. Ağlama krizine girdim..% dakkageçmeden oğlumun bağırtıları odayı sardıı... Aaayy ne güze bebek esmermiş sna benzemiyormuşdediler.. Artık çok rahattım. Canlarımdan biri yanımdaydı sağ salimm.. Hemen ardımdan kızım bağırmaya başladı. Sarışın ebbeğim geliyodu annesinin kopyasıı.. Çok mutluydum. Bebişlerim oğlum 2400 kızım 2500gr doğdu. Hemen bebişleri benden aldılar. Tansiyonum indi. Her yerim titremeye başladı. Soğuk ameliyat otağında bebişlerimsiz yapa yanlz kaldımm.. Az sonra odaya alındım.. Saat 7 olmuuştu. Akrabalarımın hepsi hastaneye toplaşmış meğer. Annemi gördüm korkular içindeydi. Sarılarak o kadar ağladık ki sevinc ağlamalarıydı korku ağlamalarıydı bilmiyorum. Artık ben de bir anneydim. Ve eşime söz verdiğim doğum günü hediyesini o gün onun kucaklarına verdim.. Oğlum uyandı galiba kaka yapmışş..)))) Her kese sağlıklı sorunsuz doğumlar dilerim kızlarr... F Fotokolik

Canım arkadaşlarım; sizin mutluluğunuz bizim de mutluluğumuz... Çektiğiniz tek acının bu olmasını, bebeklerinizin bahtının açık olmasını yürekten diliyorum... K

Sağolun kızlar, gerçekten de güzel ve kolay geçti. Hamilelik ve doğum süperdi. Ama doğuma girmeden önceki o 2 saatlik suni sancıyı saymıyorum. Öyle bi acı olamaz ya

bende anlatayım.. ancak fırsat bulabildim...:) 2ağustos pazartesi günü eşimle 39. hafta rutin kontrolümüze gittik.. önümüzde baya bir hasta vardı.. uzunca bekleyişte, eşim sürekli hazır gelmişken doğurda öyle geri gidelim diye taklıyordu.. sıramız geldi, usgde kuzumun 3200gr. a ulaştığını herşeyinin normal, ancak suyunun sınırda olduğunu ve bu saatten sonrada beslenmesine kan akışına zarar vereceği, birde tüpbebek olduğu düşünülerek doğumun başlatılması gerektiği söylendi.. sunni sancı verilerek normal doğum olacaktı.. çatı muayenesi yapıldı ve normal doğumada elverişli olduğum söylendi.. eşimle şaşkınlığımız.. ailelere haber verme yatış işlemleri vs vs.. saat 4te hastanede olmalıydım hastane çantam annemlerdeydi hem onları alıp hemde duş almak için oraya gittik.. tabi giderken sizlere haber vermeliydim..:) dua istemeliydim.. duşumuzu aldık, eşyalarımızı ve annemide alıp hastaneye yeniden gittik.. o saate kadarda hiçbişey yememiştim, doktor her duruma karşı yine yeme dedi sadece az bir çorbaya izin verdi.. başıma gelecekleri bilsem tıkabasa yemezmiydim:) eşimle annemlerle kapıda vedalaşıp doğumhanenin yolunu tuttum.. lavman yapıldı.. saat 9. da serumum takıldı, vajinadan ilaç konuldu, nstye bağladılar.. bağladıklarında kendimden sancım olduğu da görüldü.. kimse korksunda istemem.. hani kişiden kişiye farklılıklar var mutlaka.. bünye meselesi ya.. tüm gece sabaha kadar 101 rakamlarını göre göre sancımı çektim.. ıkınma hissediyorum olmuyor.. belim ağrıdan kopmak üzere.. karnım sancılı.. sırtüstü o halde yatıyorum.. ben inledikçe oksijen veriliyor... 5dk içerisinde 2defa sancı giriyordu sürekli ve hep 80-90-100 arasında gelip-giden.. sabaha kadar kendimden geçmiş haldeydim.. açım, susuzum, ağrılıyım artık takatim kalmamıştı.. eşim defalarca yalvarmış doktorlara yemek verin, onu vermiyorsanız bari su verin diye.. aksi durumda sezeryana alabiliriz diyerek aç kalmam gerektiği söylendi hep.. herkese dualarımı ettim.. isim isim sayamasamda hepinize dua ettim:) tüm tüpbebek yolunda emek verenlere.. çocuk isteyenlere.. sürekli yapılan açılma muayenelerinde tüm geceden sabaha kadar olan açıklık sadece 1cm.. 3ağustos salı günü de aynı şekilde yine serum, vajinal ilaç, nst eşliğinde sancımı çektim.. gece saat 12,30a kadar.. açıklık 2cm! e ulaştı.. hala açım, susuzum, ağrılıyım midem bulantısı ayrı ve midemde olmayan ne varsa bir güzelde çıkardım.. artık acıdılar halime ki ilaç çıkarıldı serum kesildi hafif bişeyler yiyebileceğim söylendi.. beklemeye alınmıştım.. ilaç çıktıktan sonra beklemedeyken vücut kendiliğinden de açılabiliyormuş.. sabaha kadar da bekleyelim dediler.. gece boyunca ara ara giren sancı nst ile sabah olmuştu sonunda.. sabah yapılan muayenede açıklık yine 2cm.. ilerleme olmamıştı.. doktor 2seçenek sundu.. ya 1gün bekleyeceğiz-dinleceğim sonrasında yine sunni sancı.. eğer yine açılmazsa en son nokta sezeryan.. yada bunlara hiç girişmeden sezeryan.. 'sezeryan istemiyorum ben doktor bey, normali bekleriz! ' diyen canım annem! 2,5gün sancı çekmiş, annemi yatağa yatırıp nst ye bağlama ve sunni sancıyı ona verme planları yapan ben..!!! neyseki doktor, hastanın söylediği uygulanacak kimsenin değil dedi:) doktora normal doğum hakkımı kullandığımı, yeterince sancı çektiğimi ama sonuç vermediğini söyledim.. bu bebek için çok uğraştık.. hani çıksın yaşadığını bileyim sağlıkla, sunni-sezeryan yinede acının bana ait olduğunu biliyorum alın artık dedim.. yeniden lavman yapıldı, önlüğümü giydim eşimle annemle vedalaştım ve ameliyathanenin bekleme bölümüne geçtim.. dualarımı etim.. göbişimi sevdim.. kızımla konuştum.. doktor geldi aldı bizi ve ameliyathaneye geçtik.. masaya yattım.. kızım o kadar kıpır kıpırdı ki..:) genel anestezi yapılacaktı, serum takıldı, sonda takıldı.. batikonlu temizlik yapıldı.. çok yoğun oksijen verildi doktor kızımın ismini, göbek adının olup olmadığını sordu, varsa eğer kordon kesilirken o ismi söyleyebiliriz dedi:) yok dedim.. ozaman uyku vakti dedi.. :) 4 ağustos çarşamba 10,39 minik kızım ipek dünyaya gözlerini açmış sonunda..39. haftamda usg. nin aksine 2920gr ve 47cm olarak:) uyandığımda bekleme salonundaydım kızımın iyi olup olmadığını sordum.. iyiydi.. bu kelimede yeterdi.. nasıldı neydi.. hiçbiri yoktu aklımda.. O İYİYDİ.. HAYATTA YAŞIYORDU YA.. ÇOK ŞÜKÜR.. Odaya çıkarıldım herkes orada bekliyordu.. ablam annem çok güzel bir bebek görsen diyordu.. tam kendimde değildim ama söylenen herşeyi hatırlayabiliyorum.. yada kızımla ilgili söylenen herşeyi... eşim geldi.. öptü güldü.. kızımızın fotoğrafını gösterdi.. kendisini getir dedim.. anne bekleniyormuş bebeğin odaya gelmesi için.. ARA NOTkızım doğduğunda eşim annemler çağırılmış gösterilmiş onlara.. ilk eşime verilmiş tabi.. eşimin eline almasıyla hıçkırıklara boğulması bir olmuş.. arkasından annemler.. masum yüzüne mi yoksa sarfettiğimiz onca emekten sonra ona kavuşmamızamı hangisine ağlayacağımı bilemedim diyor:) ömrüm benim..) kızımı odaya getirdi eşim.. yanıma verdiler.. ağrım vardı doğrulamadım.. o kadar tuhaf bir duygu ki.. ağlamak istiyorsun.. yada kahkahalarla gülmek.. ikisinin ortasında kalakaldım.. baktım kızıma uzunnn uzuuunnn öptüm kokladım.. gözlerinizi ayırmak istemiyorsunuz kesinlikle..:) emzirme alıştırmaları.. gezinmeler vs vs.. cuma günü hastaneden çıktık.. şimdi evimizdeyiz.. çok şükür bugün 11. günümüz.. ALLAH tüm yavrulara sağlıklı-hayırlı ömürler versin.. benimkinede inş.. kesinlikle burada kelimelere yansıtılamayacak kadar çok çok çok güçlü mükemmel bir duygu anne olmak.. ona sahip olmak.. ALLAH herkese nasip etsin hayırlısıyla sağlıklısıyla inş.. siz geride kalan doğurmamış arkadaşlarıma da sağlıklı doğumlar nasip etsin RABBİM.. hikayem oldukça uzun oldu.. kusuruma bakmayın olurmu.. döktüm içimi:) ipekimle hepinizii çok çok öpüyoruz..

canancım ben de ağlayarak okudum Allah hayırlı uzun ömür versin ikinize de hayırlı evlat olur inşallah ve darısı sağlıkla bizlerin başına

haticem gözün aydın canım valla o kadar güzel anlatmışsınki çok duygulandım maşallah sanada kuzunada canımm Pretty

foto kolik ve gurbetcim maşallah sizlere kızlar allahım mutluluğunuzu daim etsin öpüyorum sizleri ve güzel meleklerinizi F Fotokolik

dorukcum ılk ağustos annelerı paylasım alanına yazdığında okumustum kotu olduğunu cok gecmıs olsun ama kuzularını gorunce hepsı unutulmus... tutamadım kendımı ağladım 4 kişilik cekırdek ailenle sana mutluluklar dılıyorum Son düzenleyen: Moderatör: 23 Temmuz 2010

doruk, nurcann Allah hiçç ayırmasınnn. çok ağladımmm yine P

mafoldumbenmafoldumben Allah bağışlasınnnnnnnnn sl34 Evli mutlu

canım didemim ne güzel anlatmışsın allahım mutluluğunuza mutluluk katsın inşallahhh :)) I italyadan

ayyy süper anlatmışsın canım çok güzel bir hikaye bu sorunsuz sıkıntısız. çok özeniyorum valla çokk allah analı babalı buyutsun bebişinizi inşallah...

Ağlattın beni laydfog. Bu doğum anılarını okuyunca zaten içim bi fena oluyordu. Sona doğru yaklaştıkça iyice kendimi tutamaz oldum. Doğum yapan bütün annelere:Rabbim bebeğinizi Hayırlı ve sağlıklı evlat eylesin D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

hikayeni aglayarak okudum canım ALLAHIM analı babalı buyutsun ınsallah yavrunu D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

Allah bağışlasın analı babalı büyütmeyi nasip etsin inş P

teşekkürler bi tanemm mevlam isteyen herkese yaşatsın. bütün bebekleride Allahım annelerine babalarına bağışlasın.

merhabalar benim de doğumum oldukça rahat geçti bu yüzden paylaşmak istedim. benim en büyük fobimdi diyebilirim oldukça korkuyordum hele çevreden herkes korkuttukça doğurmayayım diyesi geliyor insanın. ama doğumdan sonra anladım ki korkacak hiç birşey yok. Medical park bursa da Ahmet Yılmaz eşliğinde gerçekleştirdim doğumumu. 19:/08 itibariyle hastanemize gittik ve özel odamıza yerleştik. önlüğümü giyerken ağlamamk için zor tutuyordum kendimi çok korkuyordum ama herşey ameliyathaneye girne kadarmış. mükemmel bir ekip karşıladı beni herşeyi anlatarak bolca sohbet ederk beni rahatlattılar ve ben hazırım demeden hiç birşey yapmadılar. uyandığımda gayet iyiydim gülerek çıkabildim ameliyathaneden zira uyandıktan sonra da sohbet edip kendime gelmemi sssağladılar ve öyle çıkardılar odama veeeeeeeeeee büyük an geldi canımmmmmm oğlumu getirdiler sıcaklığını hissetmek mükemmeldi herşeyi unuttum zor geçen hamilelik korkular hiç birşey kalmadı hala da hisssetmiyorum hemen kalkıp yürüdüm eve gidebildim hatta 5. katta olan eve merdivenlerden çıkabildim 2. günümde.. Rabbim herkese böylesine rahat doğum nasip etsin... asspirin minik

nurcan cım allah bağışlasın bebeğini. sonunda kavuştun hayırlısıyla darısı bizlere inş.

Çok duygulandım yaa... dorukcum ve nurcancım.. bebişleriniz hayırlı olsun. ve Geride kalan bizlerin de bir avazda kolayca doğurması nasip olsun inşallahhh. Gözümüzü kapasak açsak ve tüm herşey geride kalmış olsa keşkee. bluspirito

Allah'ım ne büyük bir mutluluk... yavrunu Allah analı babalı büyütsün canım... o kadar duygulu yazmışsın ki sanki bu olayın içindeyim gibi hissetim kendimi... zaman yaklaştıkça daha bir duygusallaştım sanki ya... herşeye ağlamam geliyor... ıslak gözlerle okudum doğum hikayeni... candan tebrik ederim prensesim... P

doğum hikayelerimizi okuyoruz ne güzel. sanki bu günler gelmiycek gibiydi. allahım hepimizin bebeklerini korusun. ne mutlu bizlereeee. DrGunay

maşallah canım kurtuldun ve de kavuştun meleğinee allah analı babalı sağlıcakla hayırlısıyla büyütmeyi nasip etsin inşallah darısı bizlerin başına canım opuyorumnanaktan qulquzeli

canancım dorukcum nurcancım hepinizin gözü aydın. allah yavrularınızı size bağışlasın hayırlı evlat olmalarını nasip etsin inş. ayy hepiniz öyle güzel öyle içten anlatmışsınız ki her bir hikayede ben yaşadım sanki. içim katıldı ağlamaktan hıçkıra hıçkıra ağladım ne varsa bu kadar çoşacak :kedi: nasıl bi mutluluktur bu? ben nasıl yaşayacağım bunun heyecanı olsa gerek.. off kalbim çarpıyo düşündükçe. inş. rabbim hepimize güzel hikayeler yazmayı nasip eder. öpüyorum sizi ve meleklerinizi opuyorumnanaktan M melisesra maşallah benim

kızlar ağlamaktan gözlerim şişti yaaaaaa allah yavrularınızla bir ömür geçirmenizi nasip etsinnnnnn tabi biz geri gün sayan anne adaylarınındaaaa . push ; F Fotokolik

ağla ağla mahvoldum, arada bir de telefon geliyor belli etmemeye çalışıyorum ağladığımı.. Allah uzun beraber, sağlıklı yıllar nasip etsin bebeişlerinizle birlikte, bizim de kavuşmamıza yalnızca 13 günümüz kaldı, dualarınızı bekliyoruz taze anneler :)) D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

hallisnacım geçmiş olsun hayırlı olsun biraz zahmetli olmuş ama eminim değmiştir ipek bebeğe, bir ömür boyu mutluluklar dilerim bebişinizle beraber.. . push ; dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

Canım ya çok çok güzel anlatmışsın.. pür dikkat büyük bi heyecanla okudum yazdıklarının her kelimesini :)) ne güzel atlattın hemde hiç müdahelesiz normal doğurarak.. sana gıpta ediyorum inan.. mert bebekle mutlu sağlıklı güzel bir hayat diliyorum size.. allah analı babalı büyütsün.. a. s.

nurcancım canım... allahım hayırlı evlat olarak kılsın canım... allahım sizi nazarlardan saklasın... D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

hepinizin hikayeleri harika allahım bizde vaktimiz geldiğinde sağlıkla kucaklamayı nasip etsin inşallah La Que Sabe Atanamamış

İşte sonunda ben de okuduğum yüzlerce doğum hikayesinden sonra benim küçük mucizemi size anlatma fırsatı buldum. Allah herkese bu duyguyu nasip etsin öncelikle. Hepinizin bildiği gibi çok rahat 1 gebelik sürecinden sonra 26.07.10 tar, h, nde berat günü saat 12:00'ye sezeryan randevusu aldım.40. haftaya girmeme sadece 1 gün kalmıştı ve ben o güne kadar dayandığı için kızımı içten içe kutluyordum pazar günü son eksiklerimizi de tamamladık. hastane için çikolatalar aldım kurabiyeler pişirdim vs. En son gece eşimle oturduk uzun uzun konuştuk yeni hayatımızı artık son kez 2 kişi olarak yattık sabaha kadar uyumuşum. Sabah 9da hastanedeydik odamız açıldı eşim sağolsun herşeyi ayarlamış odamı süslemeye geldiler, suit oda açtırmış zaten her şey çok güzel gidiyordu. Önlüğümü giydirip kan vs aldılar derken herkes akrabalar arkadaşlar hastaneye akın etmeye başladı 20 kişiyhi geçmiştik, ben gayet sakindim taki doktorum gelip sondayı takana kadar artık son yarım saatteydim ve kendimi kurbanlık koyun gibi hissediyordum nst cihazı bebeğimin kalp atışlarını dinlettikçe benim kalbim sanki onun 2 katı atıyordu. Derken hemşire geldi bonemi taktı ve hadi gidiyoruz dedi kamera açıldı çekim başladı bir baktım annem ağlıyor babamın gözler kızarmış eşim ortalarda yok başladım ben de ağlamaya asansöre bindim baktım eşim de bindi arkamdan şişmiş gözleri ağlamaktan "ben iyiyim biz iyiyiz üzülme herşey süper olacak dedim" ameliyathanenin önüne kadar eşlik etti bana ben içeri girdim o camdan bana bakıyordu artık hüngür hüngür ağlıyordu. İster inanın ister inanmayın ilk ke eşimi ağlarken gördüm. evvveeet artıkameliyathanedeydim fonda serdar ortaç çalıyordu ameliyat masasına geçirdiler beni 2 kolum bağlandı sorular soruyorlar işte ilk çocuk mu kaç yıllık evlisin filan diye ben cevao veriyorum ama gözüm br duvardaki saate bir de küvezin de durduğu kapıya kayıyor. Saat 12:10 küvez bebeişim için hazır bekliyor ama doktorum yok "mehtap hanım nerede diyorum" ama korkudan ölmek üzereyim oradan kaçmak ve bebeği içimde tutma kararı vermek üzereyim ve ben emin olun çok ciddiyim. jeller sürüyorlar filan mehtap hanım geliyor saçımı okşuyor "üşüyorum" diyorum üstümü örttürüyor artık ağlamak üzereyim anesteziste artık uyutun kötüyüm diyorum tamam başlıyoruz dedi "ben bayılmadım" durun diye bağrınırken meğer dalıp gitmişim sonra huzurlu ne gördüğümü hatırlamasam da rüyalarla dolu biir uykudan 1 sesle uyandım "didem hanım kızınız bekliyor bir an önce ayılın da yanına gidin" diyordu gözlerimi açmakistedim olmadı derken 2. kez seslendiler ve gözlerimi açabildim kızım nasıl dedim çok güzel dediler uyumuşum. Bu sefer doktorumun sesini duydum "didemcim bak annenler yoğunbakım bölümünün kapısındalar uyan da el salla dedi" meğer annemler ayılma odasının kapısına kadar kaçak göçek gelmişler annem eşim babam bana bakıyorlardı uzaktan. Kızım nasıl dedim doktoruma kapkara saçlı bembeyaz tenli 1 prenses çok sağlıklı dedi. Artık dünyalar benimdi. Ağrım yoktu kendimi süper hissediyordum ve kızımı görmeliydim. BU arada annemler yine kovulmuşlar doğum katından eşim zar zor saklanmış asansörün oraya tam asansöre bşnerken baktım o da geldi hemşireler yarı sitemle hadi gelin bari dediler. O anda içimi korku kapladı 1a kızıma bir şey olduysa ya küvezdeyse diye ama eşim resmini gösterdi bana bak çok sağlıklı dedi o an o resme aşık oldum zaten kapkara 2 göz bana bakıyordu odama çıktım bizim 20 kişi 30a çıkmış her yer curcuna derken 2-3 dk sonra 1 ağlama duydum bak kızın geliyor dediler kollarımın arasına pamuk kızımı bıraktılar ve sustu benim yanıma gelince bana bakmaya başladı "hoşgerldin kuzum iyiki geldin sefa getirdin" dedim ona 9aydır o muydu içimdeki inanamadım çok güzeldi süper kokuyordu ve her şeye değerdi. O an karar verdim gerçekten insan ömrünü verirmiş onun için ve hiç bir sevgi onun yerini tutamazmış. O günden beri uykusuzum bazen yorgunluktan her yerim ağrıyor ama mis kokusu herşeye değer. Allah herkese en az 1 kez bu duyguyu tattırsın. Arife günü hamile olduğumu öğrendim berat kandilinde doğdu dünyam ve ben de yeniden doğdum. Yer bebek doğunca 1 de anne doğarmış ve yeni doğum tarihim 26.07.10 12:20... tüm hamileliğim boyunca yanımda olan desteklerini esirgemeyen can yoldaşlarım tüm kk arkadaşlarıma sonsuz teşekkürler siz olmasanız bu süreçte ne bu kadar bilgi sahibi olur ne de bu kadar mutlu olurdum. iyiki varsınız

CANIM OĞLUMMMM Önceki

ayy halisna kuzum valla gülerken ağladım ağlarken güldüm yahu :) bu nası hikaye böle... allahım ipek kuzunu sana ve babasına sizide ona bağışlasın inşallah... herwood can oğlum bal

tebrik ederim canım allah sağlık sıhhat versin bebeğine

yazılarınızı tamamen okudum şuan anne olan yada anne olmayı bekleyen herkese allah kolaylık versinben şuan 2. kez anne olmayı bekliyorum henüz 6 haftalık hamileyim... ama size BALBÖCEĞİMİN doğum hikayesini anlatmak istedim... 03/05/2005 kuzumun nehirimin doğduğu gün... beklenen doğum tarihi o gün itibariyle 2. kez geçmişti ve doktorum her gün beni çağırıyordu... normal doğum yapmak istiyordum ama tansiyonum düşmeye başlamıştı ve doktorum senden ve bebekten korkuyorum artık ben bugün akşam 9 a kadar kararını ver ve beni ara seni sezeryana alalım dedi... neyse ablam yanıma gelmişti eşim ablam ve ben evimize döndük ama ben dokunsanız ağlayacak pozisyondayım... bebişim 42 haftalık olmuş ya kakasını yerse vs.. vs... sorular ve bir yandan normal doğum beklentisi... sevdiğim bi komşum vardı yanına gittim onunla konuştum rahatladım ve doktoruma geleceğimi haber verdim... biz üçümüz yola koyulduk eşime ben hastanenin içine girene kadar kimseye haber verme çünkü o kalabalığı görürsem ağlamaktan masaya yatamazdım heralde... neyse beni tekrar neseteye bağladılar alttan muayene edildim sadece 2 cm açılma var dendi.. buarada söylemeyi unuttum benim çatı gebelik boyunca doğuma uygunda açılmamıştı, aynısını ameliyata girmeden başka bi doktor daha söyledi... sonunda ameliyathaneye girdim karşımda kullanacakları aletleri açtılar sonra belimden uyuşturdular sonra apar topar beni yatırdılarki uyuşunca ağırlaşmayım diye... neyse başımda doktor sağ ayağını kaldır diyor ben ikisini birden hop diye havaya dikiyorum.. karnıma dokunuyorlar herşeyi hissediyorum uyuşmadım ben diye ikidebir uyarıyorum derken ikinci anesteziyi uygulamak zorunda kaldılar ve tamamen uyudum.. gözümü araladığımda asansöre bindiriliyordum ve eşimin sesini duydum iyimisin diyordu... ablam beni o halde kısa süreliğine görmüş ve üstümdeki batikonları kan sanmış zor sakinleşmiş kardeşim ne hale gelmiş diyerek... beni yoğun bakım odasına aldılar bu nedenle sabaha kadar hiç bir yakınımı göremedim ve sabaha kadar uyumadım kuzumuda 2 kez yanıma getirdiler ilk geldiğinde onu bir güzel kokladım ve dikişlerimden dönemediğimden yüzünü görebilmek için ne acı çektiğimi hala unutamam ama kuzuma herşey değer... allah herkese annelik duygusunu yaşatsın bundan daha kutsal daha güzel birşey yok... İYİKİ VARSIN NEHİRİM BALBÖCEĞİM... zemeksiz peri kızım

canım çok zor zanalr gecırmışsın ama bebeklerının kokusunu duyduğunda sdanırım bütün acıların gitmiştir.. allah sağlıklı mutlu hayırlı evlatlar olmasını nasip etsın sıra bızde bızlere dua et... DrGunay

hepinize çok çok teşekkür edrim kızlar.. allahım iyi dileklerinizi karşılıklı kılsın... F Fotokolik

Nurcan ve Doruk allah analı babalı buyutsun.. bebeklerınızı sag salım kucagınıza aldınız darısı bızlereee. gule gule buyutun ınsallah.. yusuftaha

cnm çok güzel bi hikayeydi. oğlunla ve sevdiklerinle güzel sağlıklı bir yaşam diliyorum sizeee... GriPin

çok teşekkürler hepinize...

Ayşecik çok teşekkür ederim darısı sizlerin başına artık, bu arada duygusallığın, bebişini alınca kucağına iki kat artıcak canım çünkü bende çok duygusallaştım bebişimin topuk kanı alnırken bile ağlamaya başlamıştım, şimdi onu uykda izlerken bile ağlıyorum canım..

valla ben doğumdan sonra çok sulu gözlü oldum. durmadan ağlıyorum. allah ım bebişlerimize uzun ve sağlıklı bir ömür nasip etsin inş... gul_sultan

doğum yapan tüm anneleri tebrik ediyorum allah analı babalı sağlıkla mutlulukla büyütmeyi nasip etsin, darısı bizlerin başına O ozlemkg

merhabalar buda canım kızımla bizim doğum hikayemiz 3 ağustos sabahı lavaboya gittiğimde nişanımın geldiğini gördüm ve hemen eşimi aradım ama bende ne bir heyecan nede bir korku eşim benden daha panikti o gelene kadar evimi toplayıp temizledim :)))) sancı falan hiçbirşey yok durmadan yürüyorum evin içinde ee tabi doğum çantamda hazır eşim geldi hemen çıktık hastaneye yaklaşırken sancılarım başlamaya başladı 20 dk da bir hastaneye vardık hemen dr kontrolüne grdik dr ooo 4 cm açılma var çok güzel 2 saate doğurursun inş dedi işte o an beni müthiş bir duygu kapladı heyecan ve korku karışımı birşey hemen yatışım yapıldı serum takıldı sancılarım sıklaşmaya başladı tabi bu arada hafif hafif dayanılmayacak gibi değil neyse 1 saat geçti benim sancılar ağırlaşmaya başladı dr arada gelip kontrol ediyo ama kontroller çok acı veriyordu çünkü bebek tamamen aşağıdaydı son kontolünde açılma 8 cm dedi lavmandan sonra doğuma alıcaz dedi lavman yapıldı allahım o çok komikti wc den çıkamıyosun tam bitti diyosun yine geliyor tuvaletin neyse artık sancılarımın dayanılmaz olduğu zamanlarda beni doğumhaneye indirdiler bende müthiş bir korku eşim annem yanımda ellerini bırakamıyorum doğumhaneye geldim içerisi buz gibiydi dondum soğuktan dr sancın geldikçe ıkın diyo sanki kabız olmuşsun gibi tabi biraz daha sancılısı ıkın ıkın olmuyo bebeğim benden daha ısrarlı kendini ittiriyo ama ben ıkınamıyorum tüm gücüm bitti eşim yanımda ağlaya ağlaya öldü adamcağız hayatımda hiç okadar ter dökmemiştim artık öyle yoruldumki sancılarımı sakladım dr dan :))))) tabi sonra itiraf ettim tam artık yapamıcam sezeryana alın beni derken kafası çıkmış hiç farkında değilim zaten vücununun çıktığını hiç hissetmedim öyle bir anki o an tüm acın ve sancın kesiliyo bu bir lütuf sesini duyduğum an hayat durdu hemen sarıp yanıma verdiler allahım çok güzeldi bebeğim yanıma gelince hemen sustu aşkımız işte o an başladı eşime baktım ağlıyordu defalarca öptük birbirimizi tabi bu arada sürekli ağlayarak şükrediyorum sonrasında epizyotomi dikişi ve odaya çıkış kızıma kavuşmam tüm acıyı unuttum o gece doğum yorgunluğuma rağmen hiç uyumadım hep bebeğimi izledim sürekli emzirdim o küçücük çenesini titrete titrete emmesi ise tarif edilemez rabbim bu duyguyu bebek hasreti çeken hrkese yaşatsın inş... F Fotokolik

opuyorumnanaktan... asspirin minik

dorukcum, endişe, sıkıntı, ve her anı heyecan dolu bir dokuz ay sonunda kuzularına kavuştun. öncesini saymıyorum bile... rabbim mis kokularından seni ayırmasın. kızlarınla, eşinle bir ömür boyu mutluluklar.. opuyorumnanaktan

Cümlenize maşallah süphanallah, Allah ım bize de nasip eder böyle bebeklerimizi kucağımıza alıpta anılarımızı yazmayı inşallahopuyorumnanaktan bee009 Kızıma kardeş

neden doğuran arkadaşlarımız doğum hikayelerini yazmıyor. çok merak ediyorum. belkide bebeklerinden fırsat bulamıyolar. dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

allah bağışlasn meryemcm Allah ım sağlıkla huzurlz mutlulukla büytmeyi nasip etsin Hepimiz böyle güzel haberler vereşim inş Yine ağlattınz beni

ayy çok duygulandım yaaa:çok üzgünüm::çok üzgünüm: ben de kavuşabilecek miyim oğluma böyleee:çok üzgünüm:

yusuftaha

Biraz geç kaldım ama doğum hikayemi yazayım artık hazır Duru da uyuyo :)) Daha 18'imde tanıştım canım kocacımla, uzun yıllar yaşanan aşkın ardından yani tam 7 sene sonra Kasım 2008 de evlendik :)) Hemen birsürü çocuğumuz olsun istedik hehe ;P ama ben yine de ben 2 sene sonra olsun istedim eşimde hemen! En sonunda 1 yıl sonra da karar kıldık! Ilk yıl dönümümüz olan kasım 2009 da korunmayı bıraktık ve hasta olmama henüz bi kaç gün varken dayanamadım test aldım. Koşa koşa eve geldim :)) ama kime sorsam ne zaman hamile kaldın diye, en az 2 ay, 3 ay diyolardı. Çok umudum yoktu, hemen ilk ay olmaz diye. Testi yaptım ve beklemeye başladık. Ilk çizgi kırmızı, ikinci çizgi belli belirsiz. Olmadı heralde dedim. Bi arkadaşımı aradım, hamilesin kızz dedi. Ama ikna olmadım. Bi daha test alacaktım, eczanedeki kız, bi daha test alacağına git kan testi yap dedi. Ki aklıma gelmemişti bile :)) kan testi yaptık, anaaa hamileyim. Ama nedense ikna olmuyorum. 6 haftalıkken ilk ultrasona girdim. Ayy ordaydı Duru'm.. Sevinçten ağladım, çok ağladım. Meğer ne çok istiyormuşum ya. Çok güzel bi 9 ay geçirdim. Kusmadım, midem bulanmadi, hiç aşermedim, belim ağrımadı. Yani çok dinç bi hamilelik geçirdim. Doğuma 3 hafta kalana kadar bile çalıştım. Hiç ağrı, sancı olmadı ben korkmaya başladım. Ya bebek gelir de ben anlamazsam diye :)) doktorum bu halimi çok seviyodu. Gülerek girip, gülerek çıkıyodum. Son güne kadar bile doğum korkusu yoktu. Hala ikinci çocuk dicek kadar bile cesaretim yerindeydi. 39 + lara geçtim ama hala sancı filan yoktu, hala koştur koştur yürüyor, iş yapıyordum. 39+5 te NST girdim ve sancım çok fazla görünüyordu. Çeken kız sancın çok arttı ama sen hala gülüyon dedi :)) ağrı yok mu dedi. Vaaaar dedim. Ama ağrılarımı belli edememe gibi bi sorunum var nedense :)) kız senin doğumuna girmek isterdim dedi. Sancım yükselince, o kaçıpta kurtulamadığım çatı kontrolü olayına girildi. Gerim gerim gerildim valla, o neydi öyle ya :)) dr güldü ben çok utanınca. 2 cm açılma olmuş, eve git sancı süresi azalınca ve dayanamayacak gibi olunca gel dedi, eve gittim dk tuttuk ve süre azaldı bi daha gittik bi kaç saat sonra. Hala 2 cm miş. Güldü niye geldin dedi doktorum, ee dayanamayacak kadar olunca demiştim dedi, dayanamadım dedim :)) bi kere o sancı gelince bu kadar dinç duramazsın, o anda yüzünün şekli bile değişir dedi. Bi daha eve geldik, sancım geldiğinde eşime diyodum ki; aşkım bak, yüzümün şekli değişiyomu? Hahaha :)) sana hayret ediyorum aşkım, bu ne enerji, hiç doğuma girecek gibi değilsin dedi. :)) kayınvalidem de geldi bize, her sancı geldiğinde "hadi gidiyoz hastaneye" dedi. Yok daha değil dedim. Bi kaç kez aynı şeyi yapınca, sancım gelince söylemedim. Bi ara cidden yüzümün şekli değişti, şimdi gitme zamanı gelmişti. Saat 22 de hastanenin yolunu tuttuk, taaaa evin arkasına kadar gittik (eve 2 dk hastane) ama bu hastanede gece nöbetçi dr giriyo. Benim dr bana dedi ki, eğer gece sancın artarsa sakın suni sancı verdirtme ve benim söylediğimi söyleme dedi :)) çünkü benim normal doğumu çok istediğimi biliyordu. Çok dua ettim inşallah sabaha kadar doğmaz da benim doktorum gelince doğar. Sabaha kadar sadece 6 cm olmuştu açıklık. Ama sancı geldi mi delirtiyodu ama geçiyodu. O arada dinleniyodum ve tekrar geliyodu.. Sabaha kadar böyle oldu. Doktorum geldi sabah 8 de ve beni görünce ve bende onu görünce çok sevindim. 7 cm olmuştu, suni sancı verip açılmayı hızlandırıcaz dedi. Içim rahat ee nasılsa benim doktorum. Ama öyle susamıştım ki anlatamam. Son bi kaç gün doğru dürüst yemek yememiştim. Çok halsizdim. Konuşmaya bile halim yoktu. Suni sancı çok fenaydı. Dinlenme aralığı bile olmadan 2 saat boyunca resmen öldüm bittim. Çığlık atmak istiyorum ama gücüm yok, eşim seni böyle direncsiz göreceğim aklıma gelmezdi dedi. Sen ki o kadar güçlüsün. Sancı geldikçe "Aşkımmmm" diyodum, yazık eşim çaresiz sırtımı ufalıyordu. Bi ara "özür dilerim" dedi, gülümsedim, saçmalama dedim. Yavrum ya, kendini suçlu hissetmiş. Ikinciyi yapmayız dedi, ben de banane dedim ve o anda hala sancı çekiyorum :)) muhabbete bak hehe :)) annem, eşim ve kaynanam vardı yanımda. Çıkardılar onları, eşim öyle masum bakıyodu ki çıkarken, hala aklıma geldikçe sıkıca sarılmak istiyorum. Neyse, geldiler keseyi patlattılar, lavman filan.. Biraz sonra doğumhane için beni aldılar. O an sadece eşime baktım, elimi öptü seni seviyorum Allaha emanet ol dedi ve ben ilk kez o an ağlamaya başladım. Acidan değil, eşimin o halinden... Dogumhane buz gibiydi, üşüdüm ki ben kolay kolay üşümem. Çatala çıkardılar, benim bacağımı oynatacak halim kalmamış ama, doktoruma gücüm kalmadı nasıl ıkınıcam dedim. Sen yaparsın dedi. Pür dikkat doktorumu dinliyordum, dedim şimdi çığlık atarken duymam filan. Ikinci ıkınmaya Duru geldi! o an inanılmaz bi rahatlama, ayy kuş gibi oldum ve dinçleştim. Doğar doğmaz bana gösterdiler ki ben doğuma şahit olmak için sürekli gözümü açık tutuyordum. Duru sanki yıkanmış gibiydi, tertemiz di. Aaa dedim :)) ebe dediki 'kız aynı sen bu maşallah, kocan seni çok seviyo demekki dedi' sonra ben napıyosunuz dedim doktora, dikiyoruz dedi gülerek, kaç dikiş dedim, 3 dedi. Her saniye "ee hadi, ne kadar kaldı diyodum. Dogumhaneden çıktım, odaya gittim, bi abla beni giydirdi. Doğumda da hep başımdaydı. Doğum anında sürekli başımı öpüyodu moral vermek için. Giyindim, ayağa kalktım, inanın sanki doğum yapan ben değilim gibi. Hani Duru dedim. Biraz sonra geldi, ayy melek melek, bu nasıl bişey ya. Herkes çok mutlu, eşim baba oldu ve çok şaşkın :)) harika bi duygu, kelimelerle anlatilmaz bu. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Eylül 2010 GriPin

allahım hayırlı evlat olarak yetiştirmeyi nasip etsin... senin gibi 5 senenin sonunda aldım bende yavrularımı kucağıma.. bu zmana kadar nerdeydiniz die soruyorum şimdi hep:) senide babayıda kutluyorum canım... yusuftaha

prensessss ladyfog ve Drgunay çok ağlattınız beni bundan sonra özellikle sabahları bu topice girmicem kızlar üstelik 3 hikaye birden ağır geldi üstüm başım gözyaşı içinde :) ama sonu güzel biten hikayeleri okumak duymak muhteşem bi duygu çünkü ağlarken gülmeye başlıo insan :) Allah ım hepimize yavrularımızı bağışlasın ve hep sonu güzel biten hikayelerimiz olsun inş P

tekila cnm üzülme sen ya. boşver kim ne yaparsa yapsın. sen bebeğine kavuştuğuna bak. insanın bazen hayatında herşey istediği gibi olmuyor. benim doğumum iyiydide sonrasını ve şimdisini anlatmayayım hiç. o yüzden herkesi unut bebeğini düşün. en iyisi bence yoksa hayat bu saatten sonra çekilmez. D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

zaman yaklaştı heyacan arttı ve yeni konularımız açılmaya başladı:) Tşkk. ler hallisnacm ellerine sağlık:) Tüm hikayeleri sevinçle heyecanla mutlulukla okuyalım inş H hallisna

Eksik ya da yanlış yazdığım bir cümle, kelime varsa şimdiden affola kucağımda bebeişimle ancak bu kadar oldu. Bu yasadığım olayı, bu hissettiğim duyguları yazıya dökebilmek gercekten cok zor... Önce rabbim sonra eşim sonra da kızım tarafından hayatımda belkide bir daha tadamıyacağım duyguları, hisleri en güzeli ve önemliside sevgiyi tattım... 17 temmuz cumartesi günü kontrole gttik bebeğim 39 haftalıktı. Bende bağsur oluşmustu son 1 haftada ortaya cıktı ve sancılıydı son 2 gnde de kanamalı olmaya basladı doktorum normal doğumda cok zorlanacağımı bağsurumun büyüyeceğini ve ilerde ameliyat gecirmek zorunda kalabileceğimi bnun dısında normal doğumda dikişlerimle mesafeleri cok yakın olacağından doğum sonrasıda cok cekiceğimi söledi ve seni pzt. sezeryana alalım dedi, o an bütün vücudumda bi elektriklenme karıncalanma oldu kitlendim sanki arada sadece 1 gün vardı sezeryan dı, doğumdu, ürktüm kızıma kavusucaktım evet ama o anda sdece yasıcam aacıları cekiceklerimi düşünmüştüm, cumartesi günü öyle böyle gecmişti işte pzt. günü sabah 8:30 da hastanede bekleniyordum 9:00 ameliyathaneye randevu alınmıstı... pzr günü ise resmen aksam üzeri 6'ya kadar mayısık bir sekilde uzandım uyukladım, kuzenim yanımdaydı 6 dan sonra kalktık bir güzel banyo yaptım sonrasında kuaföre cıktık ellerime manikür yaptırdım sacımı balık sırtı ördürdüm ve eve geldik ama içimdeki hisleri tarif etmek güç gercekten evde kuzenim süpürge actı yerleri sildi ben tozları aldım etrafı toparladık sonrasında hastane cantamı kontrol ettik o gün yemek hiç aklıma gelmiyodu karpuz peynir yemiştim onun dısında kuzenime canım patates kızartma istiyo yparmısın dedim ve onu yedim aksam 9'dan sonra saat gecmiyordu bnm iiçn perdemi actım balkon kapısından saattlerce dısarıyı isledim gözlerim dolu dolu müzik dinledim ne düşünücemi bilemeden bazen boş bazen dolu isledim dısarıyı saat 1 30 gbi eşim geldi kuzenim ve o gayet skinlerdi doğumdan kimse bahsetmiyordu, saat 3 ü geciyordu yattık eşimin tek sorduğu korkuyo musun? EVET dedim ve kappatıık konuyu uyuduk sabah saat 6da kalkmıstım ve eşimle kuzenime cok kızgındım bn uyandm onlar normal gn gibi yatıyodu saat 7 15 de kuzenimi 7 30 da eşimi ancak kaldırabildim hazırlandık evden cıktımız da saat 8 di bnm ağzımı bıcak acmıyodu bişey sölendinde sert cevap veriyodum hastaneye gidene kadar gık demedim hastne de hemen odaya aldılar hasta bakıcılar ameliyat önlüğünü getirdi ilk onu giydim sonra kan alındı sonra serum ve narkoz için ddamar yolu acıldı sonra sondam takıldı, bu arada amcamın eşi gelmişti kuzenim ve eşim yine yanımda ben dokunsalar ağlıcam eşim sakin ol bebeğimize kavusucaz diyerek beni cesaretlendiriyodu ama ona da beni öle görmek koymustu gözleri kırmızı kırmızıydı belliydi ama yine de beni sakinleştirmeyi basrmıstı gözümden 1 damla yas akmadı bnki daynamam derdim neyse sonra sedye getirdiler bni ona aldılar asansöre götürülürken eşim elimden tutuyodu diğerleri yanımda, assansöre geldimizde ise sadece eşimi almıslardı, ve ameliyathane girişi hast. en üst katı, fotoğraf makin. varsa bebeği cekelim dedi ve aldılar eşimi geride bırakıp o soğuk odaya girmiştim bölüm bölüm odalar vardı, sedyeden ameliyat masasına yatırıldım, ellerim actırıldı bacaklarımda öle ben düz yukarı bakıyorum ellerim bağlandı bacaklarımda sonra koluma serum sanırım takıldı, önüme demir cubuk cekildi ve üzeerimdeki önlük önüme kapatıldı doktorum geldi bana doktorumu gsterdiler hiç konusma yok sonra anestezi uzmanı geldi odada da ziyaret etmişti beni yüzümü oksadı sonra eline hava seysini aldı o an basım dnüyor dediğimi hatırlıyorum, gözümü actığımda basımda bir sürü kişi aysun aysun diyodu benim tek sorduğum eşim nerde bebeğim nerde ayşin nasıl odaya gidene kadar bunları sayıkladım odaya gittiğimde kızım yine yoktu kalabalık vardı ama ben kimseyi secemiyodum gözlerim çift görüyodu yakından uzağıysa cok bulanık odada ağladım cok kızımı istedim babamı eşimi yanıma istedim eşim geldi babam geldi babama kızımı vermiyolar diye sikayet ettiğimi hatırlıyorum, bu arada sedyeden yatağıma konulurken ki acıyı ve fitil koymak için beni yan cevirdiklerindeki acıyı tarif etmem mümkün deil, neyse kızımı yanıma getirdiler bn çift görüyorum ama cok güzel bi bebek ve bana benziyo dediğimi hatırlıyorum doğduğu gün bana benzeyen kızım şimdi babası sadece teni burnu ayak elleri vs. ben neyse insanlar yavas yavas gitmeye basladılar, ben ufak ufak ayılmaya canımın yandığını daha fazla hissetmeye basladım saat 5 gibi yürütüldüm yatakdan kimseden yardım almadan kalktm kendi gücümle en zor anı ilk ayağa kalkılan an eşme tutulup ağlıyodum,2dk. sürüyo cok deil sonra yavas yavas adımlarım işte öle böle yürüdüm altımda hasta bezi ::::) ilk ayağa kalktığımda hemen kısımı kucağıma almıstım ve insana en cok koyan ne biliyo musunuz? onun sana verilmesini beklemek emzirmek için verdiklerinde tutamıyorum karnım acıyo die sızlanmak üstünü değiştirip altını alamamak sadece isliyosun insana cok kokuyor bu arada su kum torbasıda sadece orada bir ağırlık onun dısında aman aaman accısı yok ama alındığında cok rahatlanıyor, ikinci gecemde eşimin yeğeni ve eşim yanımdalardı kızım uyuyodu eşim uyumustu yeğenimizde onu uyandırdıkdan sonra uyucaktı anlasmıslardı, büsraya sende uyu ben ayaktayım yürümem gaz cıkarmam lazım demiştim kızım nasıl sa uyuyodu aldım elime 1 lt suyu holde hasta bakıcı bile uyuyor ben elimde sasalla o gece gezindim durdum ki ertsi gün hastane den cıkabilmeliydim gaz sancısıda ck kötüymüş gercekten bnuda gördüm bu arada unuttuğum birsey 2. gün bana kan takıldı kansız kalmısım suanda da şişe şişe kan ilacı içiyorum 3 ay devam edicekmişim herneyse en son o gece artık yoruldum yatım biraz dedm kızım uyanınca eşime seslendim kalktı ama bizim kız emmek istiyodu emzirdim napım uyku muyku yalan oldu saat oldu 7 kızımdan geldi kan aldılar en kötüsü işte bdur ki saat 9 gibi geldiler giyindik hazırlandık esyalar toplandı kıızımın doktoru geldi dosyaya baktı siz cıkamazsıınız bu bebeğin yoğun bakıma yatması lazım dedi ve alıp kızımı götürdüler neler hissettimi tahmin edeniniz mutlaka vardır canımdan can kopardılar eğer yatarsa sadece emmeden emmeye görücektim yavrumu neyse sonra tekrar kan alıp bakılmıs ve yoğun bakıma yakıcak kadar bir sarılığı olmadığı ortaya cıkmıstı o an dunyalar benim ve kızımda benimdi... sonra cıktık eve geldik ama o yolda taksinin sarmasıyla da cok acı cektim veee ben evde hiç yatmadım kızımla hep ben ilgilendim, yanımda da sadece pazar gününe kadar kuzenim ve annem kalmıslardı şimdi 2 haftadır tek basımayım dikişlerim iyi ağrılarım hafif kızıma eşime ve kendime bakamıcak gibi hiç olmadım sadece hastanede muhtacctım ve inanın 5. günü doğumu acıları herseyi cok tan unutmustum doğum sancısı abartıldığı kadar kötü deil yasıyosun geciyo, bitiyo cok cok uzun oldu ama bilg. kayıtlı olarakda saklıyacağım için kızıma her ayrıntıyı yazmak istedim ki hala atladığım küçük ayrıntılar olduğu halde işte benim kızıma kavusma hikayemde böyle gercekleşti...

Sevgili ağustos anneleri doğum hikayemi daha önceden yazmayı çok isterdim ama meleğim bir türlü izin vermedi... O yüzden müsait olduğum şu saatlerde sizinle paylaşmak istiyorum... EVET o gece başıma geleceklerden bir haberdim 30 ağustos cuma günü saat 14.00 gibi doktoruma çatı muayenesi için gittik, doktorum henüz bir açılma olmadığını ve tahmini doğum tarihimin 2 ağustosta olduğu için daha fazla bekleyemeyeceğimizi söyledi... Doktordan pazartesi gününe son randavuyu alarak ayrıldık, duruma göre açılma yoksa pazartesiden sonra sezaryanla alınacaktı bebişim... Eve geldiğimizde kendimi çok üzgün hissettim son güne kadar normal doğum planlarken sezaryana hiç alıştırmamıştım kendimi... O gün eşimde evdeydi, sonra ablam iş çıkışı bana geldi yemek yapıp yedik saat 23:30'da bir ağrı saplandı ve bebiş aşağıya doğru bir kere baskı yaptı ve geçti, sonra ablamı gece evine bırakacaktı eşim bende geleyim dedim çünkü tek başıma kalmak istemedim... Neyse ablamı eve bıraktıktan sonra hemen yatmak istediğimi karnımın biraz ağırdığını söyledim eşime ve saat 24:00 gibi uyudum... Gece saat 2'de tekrar uyandım ve balkona çıktım biraz ağrım vardı balkondaki çekyata uzandım orda uykuya dalmışım... Sonra uyanmamla bir ıslaklık hissetmem bir oldu, hemen ayağa kalktım yarım çay bardağı kadar suyum geldi ayaktayken, hemen eşime söyledim o da sakin ol hiç telaş yapma falan dedi ama ben gerçekten çok sakindim eşimde bana belli etmedi ama oldukça heyecanlıydı aslında, hemen ablamı aradık çünkü ablam doktorumun özel muayenesinde asistanı olarak çalışıyor, ablam hemen doktorumu aradı ve kendisinin o gece Alikahya Kadın Doğum Hastanesinde nöbetçi olduğunu söyledi ve bizi oraya çağırdı, biz doktorumuzun durumuna göre nöbetçi olmazsa acıbademle görüşmüştük oraya gelicekti doktorumuz ama nöbetçi olduğu güne denk geldiği için oraya gitmek zorunda kaldık... Fazla uzatmadan ablam ve annemi alıp doğruca hastanenin yolunu tuttuk, bu arada bana adet sancısına benzer çok çok hafif bir ağrı girdi belime ama hiç canım acımıyordu, hastaneye geldiğimizde hemen doktorum çatı muayenemi yaptı ve yine hiç açılma olmadığını söyledi yanlız muayene yapıldıktan sonra kalkarken inanılmaz derecede suyum geldi içimdeki tüm su yereboşalmıştı doktorum hemen nst çektirdi, sancılarımın başladığını söyledi ama bu açılmayla seni ve bebeği tehlikeye atamam dedi çünkü bebeğin suyu tamamen bitmişti... Apar topar amaliyathaneye alındım o sırada ne annemi ne eşimi ne de ablamı görabildim moralim çok bozuldu korkmaya başladım çünkü hiç kimseyi içeriye almadılar, o şekilde ameliyata gitmeyi gerçekten istemezdim neyse bana genel anestezi verildi ve burnuma gelen bir koku hissettim ve gerisini hatırlamıyorum, ama çabuk ayıldım, ameliyathaneden çıkarken gözlerim aralandı ve canım yanmaya başladı ve iğne yapılmasını istedim sonra herkes etrafıma toplandı eşim geldi beni öptü annem babam vs... bebişi sordum hemen iyi getirecekler dedi eşim 2 saat geçti gelmedi sonra öğrendim doğar doğmaz ağlamamış 1 saat kadar küvezde tutmuşlar yavrumu, 31 temmuz cumartesi tam olarak saati 5'te (Dokorum saatine bakıp tam 5 te çıkarığını söyledi) dünyaya geldi meleğim... 2 saat bekledikten sonra işte muhteşem son bebişime kavuştum allahım ne güzel bir duyguydu o 3 kilo 600 gr şişko bir kız maviş gözlü dünyanın engüzel bebeği bizim için... İşte böyle arkadaşlar şimdide kucağımızdan düşmüyor inanılmaz alıştı kucağımıza yere bırakına ağlıyor yavru kuş... Arkadaşlar ben ve eşim çok mutluyuz Allah'tan Bir an önce sizlerde kucağınıza alamanız için dua ediyorum, bütün annelerive doğan bebişleriniyanaklarından öpüyorum... . push ; aysecikcik sağlıklıyım... yeter

canancım allahım analı babalı büyütsün ömrü uzun olsun inşallah çok duygulandım darısı bize sl34 Evli mutlu

ne güzel anlatmışsın benim de 3 günüm kaldığımdan zaten sulu zırtlak bir durumum var iyice duygusallaştım. Allah bağışlasın, hayatı da karşılaştıkları da kendi gibi güzel olsun inşallah. D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

Teşekkür ederim canım benim, Allah isteyen herkese nasip etsin ve herkesin yavrusunu bağışlasın :)) herwood can oğlum bal

mafoldumbenmafoldumben Canım allah analı babalı büyütsünhayırlı bir evlat olsun inşallah.. Çok duygulandım.. inşallah bizlerde sağ alim yavrularımızı alırız kucaklarımızaaa.:Saruboceq:

Tatlım üzülecek hiç bir şey yok, sonunda mutluluğa boğulacaksın ve içindeki sevgi hergün biraz daha büyüyecek, Allah tüm hamilelerin yardımcısı olsun bir an önce bebişlerinizi kucaklarınıza almayı nasip etsin... O ozlemkg

Pelincim ve gurbetcim hikayeleriniz çok güzel valla. durulina

canım dorukcum zor zamanlar geçirmişsin ama şimdi meleklerinde evindesin umarım hayatın boyu mutlu huzurlu olursunuz çok duygulandım valla rabbim hayırlısıyla bizlerede nasip etsin meleklerimizi kucağımıza almayı inşalah :) D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

günay ve özlem hayırlı olsun bebişleriniz, Allah mutluluğunuzu daim kılsın, geriye dönüp baktığınızda artık güzel bi anınız var. H hallisna

hepinizin hikayes, n, ağlamaklı okudum darısı bizim başımıza gel hadi minik kızım gel sende maşllah hepinizin kuzularına

canım yaa çok çok tebrik ederim ağlayaraktan okudum hikayenizi kızlarını allah bağışlasın son yaşadığın sorun olsun inşallah allaha şükür şimdi iyisin canım maşallah tatlımm herwood can oğlum bal

Nurcancım allah analı babalı büyütsün, allah bizede senin ki kadar acı göstererek doğurmayı nasip etsin hiç acı çekmedende olmuyor dimi canım bakalım biz ne yapacağız... herwood can oğlum bal

haklısın sultancım. gerçekten kelimeler o duyguları anlatmaya yetmiyor. allah bağışlasın bebeğini. gul_sultan

inş canımmm... inş KOLAY geçen SAĞLIKLA geçen POZİTİF doğum hikayeleri yazmamız nasip olur D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

canım benim sende o kadar şanslısınki sağlıkla kucağına aldın bebeğini Allah ım ayırmasın sizleri off çok heycanlıyım biz ne yapacağız bakalımbilmiyorumkismile

doruk allah güle güle sağlıkla mutlulukla büyütmeyi nasip etsin kızlarını . push ; bluspirito

dorukk bebeklerinle sana çok sağlıklı bir ömür diliyorum.

:çok üzgünüm:mafoldumbenmafoldumben sevinerek okuyacağımı düşünmüştüm bu hikayeleri... ağlayacağım hiç aklıma gelmezdi... duygularınızı birebir yaşadım sanki... Allah hepinizin yavrusunu analı babalı büyütsün... betulhan gurbet

02.08.2010 pazartesi günü doktor kontrolüne gittik dr hanım suyumun bittiğini ve yarın yatışımın yapılması gerektiğini söyledi istemedğim tek şey suni sancı veya sezeryandı. çarşamba gününe kadar bekleyelim dedim zorda olsa kabul etti. 04.08.2010 çarşamba sabah valizimizi aldık annemi evden aldık düştük hastanenin yoluna. hala inanamıyorum vaktin geldiğine o gün bebeğime kavuşacağıma. sanki hayat hep böyle devam edecek gibiydi. son muaynemi oldum hiç açılma yok bebeğimin suyu bitik doktorum normal doğum istediğim için suni sancıyı deneyelim ama bebeğin suyu az olduğu için normal doğumu kaldıramayabilir dedi yinde şansımızı denedik. odamıza yerleştik 10.30 koluma serum takıldı nst cihazı yanımda ve sancılar 110 a vuruyor ben bu sancıları en fazla regl dönemimdeki ağrılar kadar hissediyorum. yanımda annem ve eşim var annem gözümün içine bakıyo eşim yanımda elnde netbook bi yandan işleri takip ediyo bi yandan bana moral depolamaya çalışıyo. derken 2 saat geçti ebe geldi muayne etti hiç açılma yok. saat 14.30 gibi doktorum geldi tekrar muayne etti yine açılma olmayınca sezeryana alalım dedi. sonrası su gibi geçti. serum çıkarıldı ben hemen abdest aldım namazımı kıldım güzelce duamı ettim. ebe hemşiler geldi sedye geldi masaya alındım sonda takıldı ve çıktık ameliyathanenin yoluna kalbim nasıl atıyor nasıl heyecanlıyım hem korkuyorum hem bebeğime kavuşucam mutluyum karmakarışık dugular. önce anneme baktım sonra eşime gözümün taa bebeğine bakıyodu ikiside dualar emanet etim onlara. ameliyat masasındayım sadece bir an önce bayılmak istiyorum bi yandan hazırlık yapılıyo veee doktorum geldi üzerime sımsıcak bi şey örtüldü doktorum nasılsın sultancım dedi heyecanlıyım dedim hiiç heyecanlanma dedi başımdaki hemşire başlıyoruz dedi doktorum güle güle sultan hanım dedi vee depderin bi uyku. o derin uykudan kalktığımda başımda iyimisiniz diyen hemşireye çok canım acıyo dediğimi hatırlıyorum. odama çıkarıldım herkes nasılda mutlu eşim bebeğimizin başında meftun bi şekilde kalakalmış. fakat benim sancılarım bebeğimi görmeye bile izin vermiyo. ağrı kesici istedim 1 saat sonra kalmadı bişey. ve rahat rahat meleğimi gördüm. Allahım bu nasıl bi mucize ne kadar güzel bi bebek bu benimmi?bu koku nasıl bi şey insan doymuyo. ve ilk emzirmem hayal ettiğimden daha müthiş bi şeyy.2 gün kaldı evmizideyiz çok mutluyuz. uyurken çook özlüyorum. ayyy ne kadar uzatmışım böylee. aslında az bile anlatılmaz yaşanır. herkesi kocaman öpüyorum. D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

canım benim Allah ım sizi hiç ayırmasın inşallah yavrularını sana bağışlasın sağlıklı hayırlı bir ömrü hep beraber geçirirsiniz inşallah koskocaman öpüyorum sizi dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

Benim güzel kızım ne kadar çok beklemişim seni, meğer aldığım her nefes sana biraz daha çabuk kavuşmak içinmiş.. Şimdi yanımdasın ya elimi o minik ellerin ile tutuyorsun ya aklım başımda değil inan ki.. Hala geldiğine inanamıyorum.. Ben hiç yaşamamışım öncem yokmuş ve sonram ise sadece sensin.. Sensiz ben ne kadar azmışım meğerse.. ne kadar eksikmişim.. yeni anladım.. Kalbim senin için atacak, her akıttığın gözyaşın da benimki de akacak.. Beni tamamladın artık ben benim.. Tüm benliğim seninle doldu.. Oysa 2 senedir sana kavuşmak için ne kadar zorluklar çektim ben.. Senden önce 4 kere canımdan can gitti.. Ve senin içimde olduğunu anladığımızda hemen iğnelere başladık.. her gün karnımdan iğne olurken canım hiç acımadı çünkü biliyordum ki her bir iğne seni bana biraz daha yaklaştırıyordu.. Günler günleri aylar ayları kovaladı ve sen içimde her gün biraz daha büyüdün.. hele tekmelerini hissettiğim o günleri asla unutamayacağım.. mucize gibiydin.. babanda ben de her gün her dakika dua ettik sağlıkla kucağımıza gel diye.. Doğumu nerede yapacağım konusunda hep kararsız kaldım, baban ise kararı bana bıraktı.. Öyle ya İtalya&#8217;da yaparsam anneannen ve teyzen sadece kısa bir süreliğine yanıma gelebilirler ve bana yardımcı olabilirlerdi.. O yüzden en mantıklısı İstanbul&#8217;da doğumu yapmaktı ve sen 34 haftalıkken İstanbul&#8217;a geldim. Doğuma daha 4 hafta daha vardı ve baban da doğumdan 1 hafta önce İstanbul&#8217;a yanıma gelecekti.. Yani planlar böyleydi.. Hatta sırf baban değil.. dayın ve deden de doğumdan önce İstanbul&#8217;da seni karşılamak için hazır olacaklardı. 21 Temmuz 2010 sabah saat 09:30 uyandım ve banyoya gittim bir baktım ki sen gelmeye hazırlanıyorsun. Hemen doktorumuz Prof. Hayri Ermiş&#8217;i aradım ve durumu anlattım bana şayet suyum gelirse hemen kendisini aramamı söyledi ve telefonu kapattık. O gün teyzen ve anneannen dedenin evinde olduğum için oraya oturmaya geldiler. Çok ısrar ettiler gidip onlarda kalmam için ama ben bir şey olmaz diyerek gitmedim. Gece yarısı saat 24:30 civarında uyandığımda suyumun geldiğini gördüm ve hemen önce teyzeni aradım sonra da doktorunu aradım. Hayri hoca bana hemen Florance Nightingale Gayrettepe hastanesine gelmemi söyledi. Allahtan doğum çantamız hazırdı teyzen hemen taksi ile beni almaya geldi. Anneannen bizimle gelemedi çünkü Pıtırımın yanında birisinin durması gerekiyordu. Ve böylece doğuma teyzen ve ben yalnız başımıza gittik. Bu arada hemen babanı aradım ve ertesi gün hemen gelmesini çünkü senin geldiğini söyledim. Çok heyecanlandı ve tabii ki o gece hiç uyuyamamış olarak ertesi gün gelmek üzere hazırlanmaya başladı. Hastaneye gittik odamıza yerleştik teyzen ve ben seni beklerken çok eğlendik çok güldük. Çünkü sana kavuşacağımız için çok mutluyduk canım kızım. Böylece doğumunda ne baban ne deden ne anneannen ne de dayın yanımızda olamadılar. Ama teyzen, benim canım ablam, zor günlerimin en büyük destekçisi her zamanki gibi yanımızdaydı. 22 Temmuz saat 05.37 de sezeryan ile dünyaya, dünyamıza merhaba dedin canım kızım. Tam 44 cm ve 2 kg 190 gr olarak. Genel anestezi yaptı doktorumuz. Ameliyathanede masada yatarken hiç ama hiç heyecanlanmadım çünkü biliyordum ki her şey yolunda gidecekti ve emin ellerdeydik. Ne kadar uyudum bilmiyorum ama hemşirenin sesi ile uyandım ve hayal meyal tam kendime gelememişken bile bebeğim nasıl iyi mi diye sorduğumu hatırlıyorum. Bebeğiniz çok iyi diyen hemşirenin sesi hala kulaklarımda. Allahıma şükürler olsun dedim içimden. Tam bir ay önce gelmiş olmana rağmen çok şükür hiçbir ek müdahaleye gerek kalmadı ve hemen seni kucağıma verdiler. Allahım seninle ilk göz göze gelişimiz ilk seni koklamam sanki rüyada gibiydim. O anlara tüm hayatımı verebilirim canım kızım. Bu arada Baban o gün ancak akşamüzeri İstanbul&#8217;da olabildi. Aynı zamanda dayın da hemen koşarak seni görmeye geldi. İşte Lara Yeşim&#8217;cim seninle koskoca bir yaşama merhaba deyişimizin kısa hikayesi böyle. Allahım bana senin en güzel en mutlu günlerini göstersin, o güzel gözlerin hep çok güzel şeyler görsün ve karşına hep iyi insanlar çıkarsın. Bütün dualarım senin için. Seni çok seviyorum, sen benim her şeyimsin, bir tanemsin.. P pinar110

Ve işte o an, ben ne zaman yazacağım diye düşündüğüm kaçıncı günlerden birindeyim yine. Tarih:12.08.2010 Bütün gün yarını düşünmek oğlumu düşünmekle geçti. annem kayınvalidem eşim görümcem babannem evde ve ben yatak odasında sürekli yarı ağlamaklı bir şekilde düşünüyorum karnımdaki oğlumla konuşuyorum ona hikayeler anlatıyorum ve buluşacağımız dakikalara az kaldığını onada anlatıyorum. zaman geçmiyor ama sürekli uyuyorum bende. derken gece oldu. eşimle birbirimize sarılıp hayallere daldık düşündük konuştuk. ve sabah... doktor en son saat 8 de kahvaltı edeceğimi ve bir daha yemek ve su içmeyeceğimi söyledi. kalktım iki üç lokma atıştırdım ve geri yattım. yemek yemeye halim yoktu sanki. içimde birşey dışarı çıkmak için can atıyordu gibi. herşey hazırlandı. herkes kalktı ve 2 araba hastanenin yolu tututldu. Tarih:13.08.2010 Yer:Medıcana avcılar hastanesi Hastaneye vardık hemen yatışım yapıldı odamız hazırdı zaten. hastanenin en serin en ferah suit odasına yerleştik. hemen hemşireler odadaki herkesi dışarı çıkardı üzerime önlüğüm giydirildi. önce lağman yapıldı. en çok bundan kokuyordum ama endişe ettiğim gibikötü değildi. sonra hemşireler geldi ve sondayı taktı. ameliyathaneye gideceğim sedyeye uzandım. ve içim kıpır kıpır coşuyordu. ne bir endişe vardı ameliyattan dolayı nede oğlumdan. o an içimi öyle bir sevinç kapladı ki, oğlumu sağ sağlim kucağıma alacağımı herşeyin çok güzel olacağını sanki birisi kulağıma fısıldadı. sevinçten uçuyordum. ebeler hemşireler bana şaşırıyordu ne kadar pozitifsin ameliyata giderken bravo dediler. ve odadan çıktım herkes görmek istediğim herkes ordaydı kimi ağlıyor kimi sevinçten gülüyordu tuhaftı. bir tek eşimi göremedim ameliyata giderken. onu bebeğin kıyafetlerini alması için arabaya göndermişlerdi. eşim nerde diye sordum onu göremeden asansöre bindim. binerken arkamdan herkese el salladım ve söylediğim söz bebeği görünce beni sakın unutmayın oldu. ve doğru ameliyathaneye indik. asansörde bile ne kadar neşeliolduğum hakkında yorum yapıyorlardı. ameliyathanede erkek bir anestezist beni karşıladı çok gülzer yüzlüydü. giderken soğuk duş almıştım saçlarım ıslaktı. bana burası çok soğuk üşüyeceksin dedi. olsun ben razıyım dedim ve ameliyat masasına yattım. örtüm açıldı ve doktoru beklerken ameliyat yardımcıları benimle konuştular. çok neşeliydi onlarda ben de. hepsi bu girdiğimiz en neşeli sezeryan dediler. doktorum geldi nasılsın hazır mısın dedi. bende bomba giyim sizi bekliyorum dedim. ne zaman ayılacağım dedim 40 dk sonra dedilaer. sonra yavaşça narkozu verdiler bende kendişm sayıcam dedim yavaş yavaş uyuşuyorum ellerim uyuştu kollarım bacaklarım ve uyuyorum dedim ve uyudum. sonra bir ses demet hanım uyanın hadi dedi ve uyandım gözlerimi açtım bebeğim nasıl dedim çok tatlı ama çok ağlıyor dediler. hemen görmem lazım deidm yukarı çıktık herkes odanın kapısının önünde bekliyor ve gene eşm yok. bu seferde babannem fenalaştı diye su almaya gitmiş. eşim nerde dedim su almaya gitti dediler herkes ağlıyor bana bakıyor bende ağlamayın çok iyiyim diyorum o halde teselli etmeye çalışıyorum onları ama canımda çok yanıyor. sonra odaya geldik bir fitil vbe iğne yediktn sonra eşim yanıma geldi bana sarıldı ve ağladı oğlumuz çok güzel bir melek dedi hemen kameraya çekilmiş gösterdi bayıldım ağlayaadım canımın acısından ağlayamadım. ama şimdi bu satırları yazarken ağlıyorum.

canancım canım ağlayarak okudum doğum hıkayenı cunku senın bıze gore hem daha zahmetlı hemde uzun bır bekleyısın ardından geldı bebısın allahım ona uzun omurler versın sızıde basından eksık etmesın ınsallah dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

bu annelik nasıl ulvi bi duygu yaa mafoldumben Allah hepinizin yavrularını bağışlasın, bizlere de sağlıklı doğumlar nasip etsin.. F Fotokolik

Canım arkadaşım yaşadıklarının çoğunu biliyorum zaten. Testi aldığın günden annenlere gitttiğin gün, mercimeği ilk görüşümüz ve daha arada olan bir çok şey. Bazı bölümlerde çok duygulandım mafoldumben bazı bölümlerde de güldüm kaydirigubbakcemile3 Çok güzel bi hamilelik geçirdin, çok da güzel bi kızın oldu. bayanssulusmile :Saruboceq: Allah bağışlasın, şansı da güzel olsun inşallah :Saruboceq: Mutluluğunuz hiiç eksik olmasın Şeniz Bak doğumda olduğun gün sen bi kez doğurdun ama ben de burda dokuz doğurdum bunu her zaman söyleyeceğim unutma kaydirigubbakcemile3 Yanında olabilmeyi de çok isterdim olumunekankayizsmile opuyorumnanaktan D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

sevgili nurcan ve doruk hikayenizi okudukça daha çok heyecanlanmaya başladım allahım evlatlarınıza hayırlı ömürler sizlerede şifalar versin güzel ALLAHIM evlatlerınızdan ayırmasın. Herkezede nasip etsin inşalllah canzi3445 ALLAHIM ŞÜKÜRLER

evet artık sıra bana da gelsin değil mi :) geç bile kaldım sanırım... Ağustos ayına girmemizle bizde ki heyecan başlamıştı ve ben her an doğumu bekler olmuştum... Oysa ki zaman geçiyor fakat bende ne ağrı ne sancı oluyordu. Bebeğim 2 ay önce almıştı doğum pozisyonunu fakat hala gelmeye niyeti yoktu. hem heycanla bekliyordum hemde normal doğumdan çok korkuyordum.. aslında hiç istemiyordum normal doğumu ama doktorum herşeyin normal olmasından dolayı doğumun normal olacak isteğe bağlı sezaryan olmayacak diyor ve beni sürekli normal doğum için motive ediyordu... 11.08.2010 eşimle 38+3 kontrolümüze gittiğimizde doktorumuz artık çatılara bakma zamanının geldiğini söyledi ve benim bunu duyduğum anda nutkum tutulmuştu çünkü herkes çok kötü birşey olduğundan bahsediyordu ve ben çok korkuyordum. O sırada tansiyonumu ölçen asistan gülmeye başlayarak doktor hanım kötü bir zmanlamaydı tansiyon 14e fırladı dedi :) tabii hepimizde bir kahkaha :) benim her zaman 9larda çıkan tansiyonum 14 olmuştu :) doktorum korkma doğuma girmiyorsun dedi ve kaçış yok çatı muanesi yapıldı veeee hiç söylendiği gibi korkutucu ve acıtıcı değildi. Boşa tansiyonumun çıktığıyla kaldım :) Çatılarımın normal doğum için müsait olmadığı, normal doğum yapmamın çok riskli olacağını söyledi doktorum ve bu seferde heycandan dilim damağım kurudu benim zaten hiç normal doğum istemiyordum ve çok mutluydum :) ve uzun uzun konuştuktan sonra sezaryan kararını aldık hep birlikte :) 16.08.2010 sabah saat 08.00'de bir büyük bardak meyve suyumu içmek için uyandım ve tekrar yattım keyif yapmak için:) bugün doğuma gireceğim fakat ben o kadar sakinim ki herkes şaşkın :) 1 saat sonra kalktık ve hazırlanmaya başladık :) doğuma giderken hep karbeyaz olmak istiyordum ve istediğim gibi beyaz elbisemi ve ayakkabılarımı giydim son hazırlıklarımı tamamladım bu arada kurt gibi açım ve sürekli karnımı severek ''bebeğim seni aç bırakıyorum ama sana kavuşmak için buna mecburum'' diyorum :) saat 10.30 gibi hastaneye geldik hamile halimle ve eşimle son kez hastane kapısında 1foto çekildik :) yatış işlemleri yapıldı ve o arada herkes hastaneye doluştu oysaki benim doğuma girmeme daha 3 saat var :) nst'ye bağlandım son kez ve çiğdem ebemize bu son dedik :) ardından çiğdem ebe odamıza gelip herkes dışarı hadi bakiyim diye bir bağırdı -ki herkes tırstı noluo die :) çok şeker bir bayan kulakları çınlasın :) önce önlüğümü giydirdi sonra ise sonda takmak benim işim değil ama sen çok korkuyosun kıyamadım geldim canını acıtmasınlar diye dedi veee inanın sondayı taktı hiç hissetmedim :) ee ne oldu dedim taktım ya dedi aaa dedim :) bak idrarın gelio dedi eee ben bişi yapmıorum ki nasıl gelio dedim :))) ama öyle oluomuş yaşamadıan bilinmiyor işte :) sonra insanlar hurrraa içeri :)) başhekim sekreteri baş hemşire ve doğum katının sorumlusu odamıza gelip bizimle çok güzel ilgilendiler odayı tanıttılar onlarlada bir fasıl sohbet ettik gülüştük ve gittiler 2 gece 3 gün kaldım hastanede veher sabah ziyaretemize geldiler sağolsunlar buradan teşekkürler hehehe :) anestezi uzmanı geldi son görüşmeleri yaptık.. ardından hemşireler geldi damar yolu açıldı 2tane. 1i yedek her ihtimale karşı.. bu arada bizim oda öyle kalabalık ki klima soğutmuo bile :) bizler ise kakara kukara eğlenioruz ben gayet sakin ve normal görünüyorum :) saat oldu 13.30 2 kişi geldi ve hastayı almaya geldik herkes dışarı dedi ve beni sedyeye almaları ile ben bir boşaldım ki sormayın salya sümük hemde :) Aaaa bu ağlıo bebişini istemio bırkaalım dediler ve gerçekten öylece bırakıp gidiolardı beni ben daha çook ağlamaya başladım gelin dedim ve çıktık odadan... kimsenin yüzüne bakamıorum herkes birşeyler söylüo ellerim ortünün altında kenetlenmiş ağlıorum eşimin elini bile tutmadım kimsenin yüzüne bakamadım asansöre bindik eşimde bindi.. asansör ameliyat kapısına açılıo eşim orada kaldı ben içeri... öpüşemedik bile... ameliyathaneye girdik beni 2 kişi aldı içeri herkes kendi halinde birşeyler yapıor ve ben çaresiz savunmasız kesilmeyi bekliorum :) gözyaşlarım dindi bu arada etrafı süzüorum :) hmeen önümü kapattılar ve hazırlıklar başladı... foto mak. verdim erkek asistanlardan birine o da ismi ne olacak dedi Uras Burak dedim aa benim ismimde Burak dedi :) isimleri kim koydu dedi diğer asistan 2 isminide ben dedim oo dediler yazık enişteye.. herkes gülerek hakkın dolmuş dedi :) anestezi uzmanı geldi havadan sudan sohbet edioruz ve benm hazırlıklar devam edio... veeeee canım doktorum geldi tatlım nasılsın herşey güzel olcak hiç korkma gözlerini açtığında bebişin kollarında olacak dedi ve son kez herkes hazır mı die sordu herkes hazırdı :) ve tüm ekip beni alkışladı iyi uykular dedi :) kafamı çevirmemle alet seslerini duymaya başladım ve korktummmm ya bayılmadan keserlerse die :) anestezi uzmanına baktım o arada saat tam 13.41di :) ne zaman bayılırım acaba ya bayılmadan kesilirsem diyecektim -kiiii ne zman bayılırım acaba dedim gerisi yok :) gözlerimi açmaya başladığımda ameliyathane kapısındaydım ve canım çok aciodu sanki binlerce kesik atılmış üzerine tuz serpilmişti canım acıyor diyemiyordum çünkü dilim dönmüyordu konuşamıyordum... kafamı sağa sola çevirmeye başladım herkes alkışlayarak günaydın çok şeker bir bebeğin oldu çok tatlı sana benziyor diyordu ben konuşmak istedikçe inliyordum ve sonunda lütfen su dedim kurumuştu içim canım acio lütfen su dedim ama yasaktı asansöre bindik odamıza geldik bu süre içinde ben sürekli canım acio lütfen su bebeğim nasıl saçı var mı nefes alıyor mu diye sayıklamışım ama bu kısmı hiç hatırlamıorum... odamıza geldiğimizde eşim bebişin fotosunu gösterdi hemen aman Allah ım o ne öyle dedim kapkara saçları vardı oğlumun inanın eşim kadar kadar gürdü saçları :) ve ben hep bebeğim kel olacak ben hiç mide sorunu çekmedim diyordum :) ve oğluşum geldi hemen emzirmeye çalıştılar ben hala yarı baygınım arada uyuyor uyanıorum ilk emzirme videomu çekmişler de o uykulu halimle bile anne nefes alıomu oğlum burnu tıkanmasın geceliğime 2 nazar boncuğu takmıştım biri bebeğimin onu takın nazar değmesin oğlumun yüzünüde tam göremedim diyorum ama gözlerim kapalı işte annelik böyle birşeymiş hemen başlıormuş :) mis kokulu oğlum kollarımda önemli olanda bu... çektiğim acıları çoktan unuttum... zaten hastanede 2 gece kaldım eve geldiğim günden beride yanlızım.. herşey yolunda Allah ıma şükürler olsun... bu arada doğuma gireceğim güne kadar ya beğenmezsem ya çirkin olursa ya sevemezsem diye içten içe kendi kendime düşünüp korkuyordum ama o dünyanın en çirkinide olsa anneye dünyanın en tatlısı mis kokulusu geliyormuş özellikle iyice ayıldığımda kokladım da yıkanmadığı halde mis gibi kokuyordu ellerini ayaklarını heryerini inceledim herşeyi öyle muntazam öyle güzeldi ki insanı meest ediyordu... işte böyle :) D dn0328 çok şükür bin şükür tek ayak

ladyfog tebrik ederim seni, ne güzel sıkıntısız güzel hatırlayacağın bir doğum geçirmişsin, şimdi bebeğin yanında. muttluluklar dilerim S seaandsun

ayy cnm ya çok duygulandım. allah bağışlasın yavrularını. çok zor anlar atlatmışsınız ama sonu güzel olmuş. inş hayatınızda hergününüz bugünden daha iyi olur. güle güle büyüt bebeklerini.

canım hayırlı uğurlu olsun, bebişinle beraber bir ömür boyu mutluluklar diliyorum P

Allah yavrularını sana bağışlasın canım. Hep bir yerde mutlu mesut sağlıklı huzurlu bir aile olun inşallah. Okumayı bitirdikten sonra ağladığımın farkına vardım ben de ordaymışım gibi geldi... dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

ayy canım benim yaa sanki dün gibi eczane bulamadım o kadar yürüdüm demen ve testi yapman.. ilk haftalar mercimek nasıl diye sorduğumuz günlerr ismiyle yaşasın ırmak öykümüz allah sağlıklı uzun ömürler versin Şeniz Şeniz Şeniz Şeniz Önceki

Tebrik ederim demetcim. Allah bağışlasın, sağlıklı mutlu uzuuun bir ömür versin opuyorumnanaktan Çok duygulandım hikayeni okurken. Kıyamam eşini de hep bi taraflara yollamışlar o an kimbilir neler hissettin onu göremeyince. Mutluluğunuz daim olsun canım, bebeğin resimlerini görmedim eklediysen de, bize bekliyorum resimlerle kaydirigubbakcemile3 öpüldünüz opuyorumnanaktan

fındık kızım özgü irem'im kara üzümüm öykü beren'im hayatıma hoşgeldiniz canım kızlarım... dünyada en güzel en büyük mutluluk soğuk bir ameliyathane masasında duyduğum minicik gırtlakdan çıkan ıngaaaaa sesiydi... o an allahım sana şükürler olsun çok şükürler olsun dediğimi hatırlıyorum... duyduğum en güzel sesler... en güzel kokular... tarifi mümkün olmyana ancak yaşanınca anlaşılan bir his... 07/07/2010 çarşamba... o gece uyumak ne mümkün... sabah kadar ne ben ne eşim uyuyamadık... saat 7 de canım komşum sevinç ablam geldi heyecandan uyuyamamış... son hazılıkları tamamladık... sattin 8.30 olmaısnı bekledik.. biz çıkdık yola sevinç ablam sonra gelecekdi.. neyse hastaneye geldik. dr umuz aldı odaya bakdı ölçdü ilk çıkacak bebeği belirlerdi... bende ilk çıkan bebeğimin adını söyledim onlara :) odaya aldılar beni.. beklemeye başladık.. herkes gelmeye başladı sonra halam. arkadaşlarım ablam yengem abim kaynanam. herkes nerden baksanız küçük bir ordu gibiydik :) önce anestezi uzmanı geldi. ben genel anstezi istiyordum. ama o beni ısararla spinale ikna etmeye çalışıyordu.. tüm ailem ikna oldu ben olamadım nedense... neyse sonra dr um geldi herşeyin daha kolay olacağını çok çabuk toparlanıp hiçbir ağrım olmayacağını söyledi.. peki dedim istemeyerekde olsa. saat 12 de son hazırlıklarım yapıldı ve bebeklerime olan yolculuğum başladı.. herkes beni amliyathane kapısına kadar yolladı.. ağlaya ağlaya girdim oraya.. canım kocam herşeyim elimden son kez tutup öpdü beni... ordan çıkınca artık biz 4 kişilik bir aile olacakdık... ben ameliyathanedeyken sevinç ablam cam sehpaya çarpıp düşmüş sırtı resmen parçalanmış herks onun başına toplanmış tabi kadıncağıza 42 dikiş atılmış az daha cam sırtına saplanıyormuş.. ameliyathanede anestezi uzmanı beni bekliyordu... belden iğne yaptılar önce bacaklarım karıncalanıp uyuştu.. dr um geldi. önüme bir perde çekdiler... bişi hissetmiyordum evet.. bebeklerimden biri çıkdı sesini duydum.. işte hayattı o candı kuzumdu... sonra diğeri o an dünyalar benimdi iyiydi kuzlarım.. sonra başım döndü dr uma kendimi iyi hissetmiyorum dedim. bebeklerimi getirdiler hayal meyal gördüm onları... sonrasınıda dr umun anestezi uzmanına uyutalım isterseniz dediğini duydum sonraısını hatırlamıyorum... uyandığımda ameliyathaneden çıkıyordum... ablamın eşimin sesini duydum.. geriye kalanlar sevinç ablamın başındaymış haliyle.. ablamla eşim bebeklerimin iyi olduğunu çok güzel olduklarını söylüyorlardı... boynumun çok ağrıdığını hatırlıyorum... sonra odaya geldik.. bebklerim geldi yanıma kalabalıkdı odamız kucağıam aldım büyük kızımı emzirmek için ama kendimi hiçiyi hissetmiyordum sadece bebeği tutun dediğimi hatırlıyorum... sonrası çok kötüymüş... suratım kaymış felaç iner gibi. gözlerimin beyazı çıkmış... annem ablam fenalaşmış beniöyle görünce herkes öldüm sanmış beni.. tüm dr lar başıma toplanmış... uyandığımda başımda nerden bakasınız 20 kişi vardı.. dışardan feryat eden sesler geliyordu.. ablamın bağırdığını duydum kardeşimi öldürdünüz die... nolduğunu anlayamamışdım tabii... ben iyim diyordum sadece... meğer adını bile bilmediğim bir sendrom geçirmişim.. çok nadir insanın başına gelebilecek bir durum.. tansiyon yerlerde.. kanmam anormal.. hemen serum takmışlar tandsiyon yükseltmek için... kendime gelmem nerden bakasınız 4 ü buldu... ama belimden aşağısını malesef saat 8 e kadar hissedemedim... maceralı bir doğum oldu anlayacağınız.. hep derdim kuzularımı bi kere göreyim o gün öleyim... az daha öle oluyodu :) o iki miniği görünce ne yaşadıklarım ne ağrılarım ne sızılarım hiçbiri umurumda değildi... yaşadıklarımı ben unuttum bile... ama annem öle demio:) hayatımda yaşadığım en büyük korkuydu dio.. şimdi biz 4 kişilik bir aile olduk... mutluyum.. çok mutluyuz:) ameliyata girerken hep dua ettim sizler için hepiniz bir avazda kurtulun die.. bebek hasretiyle yanıp tutuşan bu uğurda canlarını ortaya koyan tüp bebek annelerine... isteyipde dileyen herkese nasip et rabbim die... kızlarım ve ben sizleri çokkk seviyoruz teyzeleri... allahım sıkıntısız doğumlar verisn hepinizee...

didemcim gözün aydın aylarca beklediğin son işte ya da başlangıç, hayırlı olsun tekrardan herwood can oğlum bal

Bu da bizim hikayemiz.:) Hatırlayanlar vardır aranızda, bizim minik patates hamileliğim boyunca çok korkuttu bizi. Kanamalar, riskler, olumsuz test sonuçları derken 38. hafataya kadar geldik. Hamile olduğumu öğrendiğimden beri normal doğum istiyordum. Fakat anladım ki benim istemem bir işe yaramıyormuş. Doğum şekli son ana kadar belli olmuyormuş. 37. hafta kontrolümüzde doktorumuz değerlerimizin bir hafta geri olduğunu söyledi. 36. haftada 3100gr olan bebeğim 37. haftada 3000 olmuştu. Bebeğimiz beslenmiyordu. Gelişimi 36. haftada kalmıştı. Yapılan muayene sonucu bir hafta daha beklemeye karar verdik. Durum devam ederse müdehale edilecekti. 21 temmuzda yapılan muayenede durumun aynı olduğunu hatta bebeğimin kilo kaybettiğini gördük. Doktorumuz daha fazla içeride kalmasının anlamı olmadığını, dışarıda çok daha iyi besleneceğini söyledi. Ertesi güne randevu verdi. Saat 12 gibi alacağını söyledi. Çok şaşkındım. Daha iki haftam vardı. Karnımda olmasına çok alışmıştım. Sanki hayatım boyunca hamileydim ve bebeğim hep benimleydi. Hep öyle kalacaktı. O zaman anladım ki ben doğum anını gerçek anlamda içselleştirmemiştim aslında. Nasıl olacaktı? Ona yetebilecek miydim? İhtiyaçlarını karşılayabilecek miydim? İyi bir anne olabilecek miydim? Bu sorular beynimde dönerken bir yandan da kendi kendime yarın bu vakitler bebeğim kollarımda olacak diyordum. Ama hala inanılmaz geliyordu.:) O gece zor da olsa uyudum. Annem ve babam da apar topar gelmişlerdi. Sabahları saatler kurup sürüne sürüne kalkan ben o sabah kendiliğimden uyandım. Herkesi kaldırıp duşa girdim. Onlar kahvaltı yaparken saçlarımı yaptım. Eşim endişeli bir gülümsemeyle takip ediyordu her hareketimi. Saat 9.30 gibi evden çıktık. 10.00'a doğru hastanedeydik. Girişimizi yaptık. Odamıza yerleştik. Hemşireler testler için kan aldılar. Bu arada beni hazırladılar. 11.30da hemşiremiz hadi dedi. Nasıl yani hemen mi dedim.:) sedyele çıktık odadan bütün aile de peşimizde. Ben tavandaki lambaları sayarken hemşiremiz bizimkilere bebeğin eşyalarını alıp bebek odasına inmelerini söyledi. O kalabalık birden nasıl dağıldı anlatamam:)) Ameliyathaneye girdik. İçeride anestezi uzmanının asistanı, benim doktorumun asistanı, iki hemşire ve bir ameliyathane asistanı vardı. Doktorumla anestezi konusunu hiç konuşmamıştık. Fırsatımız olmamıştı ki... Ben genel olmak istemediğimi söyledim. Ayılma süresinden korkuyordum. Doktorumu aradılar spinal olmak istediğimi söylediler. Doktorum buna sıcak bakmamış. Ben anestezi uzmanını istedim. Bana sen ne istiyorsun önemli olan senin isteğin dedi. Spinal dedim. Nedenini sordu. Sadece bebeğim dedim. Tamamdır dedi ve beni oturttu başımı eğdirdi ve spinal iğnesini yaptı. Bir süre sonra ayaklarım ısınmaya başladı. Beni yatırdılar. Doktorum geldi. Hafif bir müzik açtılar. Onlar birbirleriyle konşup şakalaşırken bir asistan yapılan şeyleri bana anlaıyordu. Şimdi vücudunu dezenfekte ediyoruz dediği zaman benim midem bulanmaya başladı. Anestezi uzmanı bunun normal olduğunu anestezinin işe yaradığını söyledi. Başlayalım mı dedi? Hala hissediyordum. Parmakları dokunuşları. Hayır dedim. Dokunuşları hissediyorsam, kesildiği zaman acıyı da hissedebilirm dedim. Peki, biraz daha bekleyelim dediler. İşte o anda bir baskı hissettim, ardından da dünyanın en güzel sesini duydum. İşte küçük prensim beni arıyordu. Göbeğini bile kesmeden koydular göğsüme. Koklaştık miniğimle hemen sustu. Sonra temizlemek için aldılar. Ameliyathaneden çıkarmadan bir kez daha göstediler. Bu benim bebeğim miydi şimdi? İçimde mi büyümüştü gerçekten? Artık hep benimle mi olacaktı? Muhteşemdi arkadaşlar... Dikişlerim atılırken zaman geçmek bilmedi. Bir an önce çıkıp miniğimi görmem lazımdı. Onun bana, benim ona ihtiyacım vardı. Odama götürüldükten on on beş dakika sonra geldi aşkım. Hemen emmeye başladı. Yaklaşık iki saat sonra bacaklarımı hissettim. Akşam üzeri yürüyüşlere başladık. Sabaha yardımsız ayaktaydım. O günden beri her işimi kendim yapıyoorum. Hiç yatmadım. Ağrım olmadı. Sadece dikişlerim ilk gün sızladı o kadar. Anlatılan hiçbir olumsuzluğu yaşamadım. Şimdi bir mucize yatıyor yanıbaşımda. Bazen gerçekten inanamıyor ve gidip gidip ona bakıyorum. Bugüne kadar yaptığımız en güzel şey olduğuna dair hemfikiriz eşimle. Kokusunu bile özlüyor insan. Biraz uzun oldu kusura bakmayın. Umarım herkes kolay bir doğum yaşar. İnanın şekli hiç önemli değil siz ve bebeğiniz sağlıklı olduktan sonra...

zaman... nasıl hızla geçiyorsun.. dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

canancım tekrardan hayırlı olsun sanunda Rabbim gönlüne göre vermiş ya gerisi önemli değil, bebişinin elini öpmüşsün o da bırakmamış ya ne güzel bi duygudur o, annesini bulmuş bırakır mı yavrucak herwood can oğlum bal

Aminnnnn. :Saruboceq: opuyorumnanaktan F Fotokolik

teşekkür ederim herkese. allah ım hepimizin evlatlarını bağışlasın. hakikaten annelik çok başka bişeymiş. her geçen gün daha ii anlıyorum. aysecikcik sağlıklıyım... yeter

canan ağlaya ağalaya okudum hikayeni canım benim... rabbim tüm bekleyenlere tattırsın inş. meleğinle size hayırlı uzun bi ömür diliyorum...

Canan cım o kadar duygulandım ki anlatamam senin adına çok ama çok sevindim cnm.. darısı bizim gibi yavrularını bekleyen annelere olsun inşalllah.. hepsi sağlıkla kucağımızda olsun inşallah.. bluspirito

Yenı konumuz hayırlı olsun. Bu sayfa benı Çok heyecanlandırdı. F Fotokolik

gözlerim ağlamaktan şişti... Allahım bize de hayırlı, güzel doğumlar nasip etsin...

yvzyvz çok geçmiş olsun, allah analı babalı büyütsün bebeğini. durulina

allaım ya süper hikayeler var nerdeyse ağlayacaktımmm allah bazılarımızı kurtardı bazılarımızı da kurtaracak nşallah... sıra bende... 21 temmuzda son kontrolümüz için dr a gittik kocişimle annem evde kaldı neyse biz kızımızın hala dönmediğini öğrenmiş olduk inatçı kızım hala oturur vaziyette idi bşrazcık rahatına düşkündü kendisi hla aynı:) değişen bişi yok... neyse bize kilosunun 3800 old. dönmeiği içnde 26 temmuzda sezeryan olacağımı söyledi daha fazla beklememeliymişiz öle ddi dr teyzemiz neyse çıktık dr dan biraz gezdik eve geldik annem sağolsryeri temizliyo bende dayanamadım kalktım gece 12 buçuka kadar kap ları sildik 3 ümüz sora yattık. saat 4 gibi wc yegittim çok öle sıkışmış hissim yoktu ama küçük tuvalet gelince duramıyorsun işte daha tam iç çamaşırımı indirdim oturuyordum ki alafranga ya foşur diye su geldi dedim demekki son haftakarda kadınlar idrarlarını tutamıyoz diye buna diyolar neyse bekliyorum ama bitmioy tam bitti kalkayım diyorum yok banamısın demiyo tekrar ahanda doğuruyom herhal dedim:) kocişimi çağırdım ne dese beğenirsin kalk hadi bizde gircez heralde tuvalete dedim nah girersin kalk üstünü giy hastaneye gidiyorz adam çok geçirdi annem içerde uyuyo ddim çaktırma şimdiden belki bekletirler kadın telaş yapması boşuna neyse çıktık gittik hastane zaten hemen yanımızda 2 dk hastanedeyiz ebe gördü beni yine mi sn sen daha dün sokakta gezmedin mi dedi bana bende heee diye güldüm dedi birazdan bende sana aynısı yapıcam çatalda:) ki yaptı da dediğini. beni çatala aldı evet doğum başlaamış ama çock dönmemiş dedi bi hasta bezi sardı tamam geç uzan yatakta bekle dedi bekle bkle vakit geçmiyo birde cıscıbıl oturuyorsun giydim bene üstümü çıktım kocamın yanına dedim bizim dr u arayalım nede olsa sezeryanım yani ben ebe hanım saat 8 i bezkliyo mesai baaşlasın dr geldsin diye bende 6 buçukta aradım kadını oda hemen ebelere yatış işlemlerimi yaptırdı sonda takıldı lanet birşey nefret ediyorum ondan ıyyyyyyyyyyyyyy ben artık sondayla gezmeye başlaım satt 7 buçukta drum geldi saolsun hemen ameliyat hneye gidiyorduk annemle eşim kapının önünde bekliyolardı zaten kocam aat 6 da gitmiş annemi almış aama anem sinirden heyecandan kocama saydırmış durmuş:)))))))) ameliyathaneye girerken baktım annem ağlıyo dedim ben gelene kadar kızmı süsleyin onlarda gülmeye başaldı... ameliyathanede drumu gördüm korkudan titriyom ama çaktırmıyom:) kadın dedi hadi bakalım adı ne olacak falan dedi bi baktım tavan dönüyo bayılmışımmmm... saat 8 buçuk ve ben yavaş yavaş ayılıyorum herşeyi duuyorum am gölerimi açamadım ilk sonra karnımda kocaman bi ağrı hisettim kalktım bi açtım gözlerimi ilk dediğim kelimene olur bi ağrı kesici daha verin yaaa. sonra dedim e kız nerde o aada hemşireler de kızla ilgileniyo tosun bu tosun maşallah 4.750 demezmi az kaldı tekrar bayılıyordum ne dedim e 3800 olacaktı flan derken bi bakıtm yanakları kıpkırmızı bi kzuu var kucağımda aç mı aç hstaaneyi yıkıyo resmen tabbi hemen memeyi tutamadı süt yoktu derken baya bi kavga etti kıxım benimle:) ama öle bişi ki onun o mis kokuusunu içime bi çektim dedim beni bununla bırakın gidin ben bunu yerimmmm allahım tekrar aşık oldum hem kocama hem kızıma allahıma binlerce kez şükürler olsun ki bu duyguyu tattırdı bana allah herkese tattırsın inşallahhh benden şimdilik bu kadar melekim ağlıyo