Bir güLdük, bin ağLadık İddaa-Tahmin - BeŞiKTaŞK Ne vazgeçtik sevdandan, Ne isyan ettik aşkına... Bazen sevda türküLerinden nağmeLerLe anLattık sana, Bazen içimizde kopan fırtınaLarı beste yaptık aşkına&#8230; SevdikLerimizden koptuk, AiLemizden horLandık, Ne arkadaşLarımız anLadı bizi, Ne de biz can gibi sevdikLerimizi&#8230; BEŞİKTAŞSIN SEN BİZİM CANIMIZ derken Harbiden diyorduk, haybeden değiL Sana geLen, bize geLiyordu Canımızı acıtıyordu, DaLımıza basıyordu&#8230; ANLATAMIYORUZ YAŞIYORUZ Yazarken asi ve bir o kadar asiL pankartLarımıza İstedik ki anLamasaLarda saygı duysunLar Bize, sana ve aşkımıza&#8230; Ne saygı gördük yaratıLanLardan, Ne takdir, Sadece sevdik seni, kimseLere anLatamadan, KimseLere öğretemeden, Ve kimseLere aLdırmadan&#8230; Çünkü sen sadece YAŞANIRSIN BEŞİKTAŞ&#8217;ım ANLATILAMAZSIN...

Seyirci değil... TARAFTAR Bayramda değil... KARA GÜNDE Moda için değil... FORMA iÇiN Kupa için değil... ARMA iÇiN Hava için değil... SEVDA iÇiN 90 dakika değil... ÖMÜRBOYU Yalanla değil... KANIYLA Ayrı ayrı değil... OMUZ OMUZA Şerefsizce değil... ONURLA Utanarak değil... GURURLA Eğilerek değil... DİMDİK Sefaya değil... CEFAYA Koltukta değil... BETONDA Minderde değil... ÇAMURDA Skorda değil... VEFADA Bazen değil... HER MAÇTA Yuhlayan değil... AYIPLAYAN Oturan değil.. LAYAN Köstekle değil... DESTEKLE Puroyla değil... ATKIYLA Çekirdekle değil... BAYRAKLA Muhabbete değil... TEZAHÜRATLA Kendine değil... KARTALA Söverek değil... TAPARAK İhanetle değil... SADAKATLE Zaferde değil... HEZiMETTE Şampiyonken değil... HASRETKEN Görüntüde değil... ÖLÜMÜNE BEŞİKTAŞ'A VE BÖYLE YAŞAYANLARA ::::::: 'KARTAL' :::::: DENiR...

inanmıyorum kimse yok lmaz: haniii nerdesiniz dişi kartallar :teytey: Her beyaz günün bambaşka parıltısı Her siyah günün en parlak beyazı Öyle bir sevdadır ki bu anlatılamaz Anlanamaz, iliklerimize kadar işlenmiş..! Öyle bir umuttur ki bu tarifi imkansız... Beyazında kaybolan Bir isyandır ki BEŞİKTAŞım, küçücük kalbimize sığmayacak şekilde kazınmış..! Sevmeyi geçmişiz, varsın elalem sevedursun, biz yaşıyoruz..! Biz farklıyız, biz yaşıyoruz, yaşatıyoruz... Biz BEŞİKTAŞığıyız..! Yokluk siyahsa, varlık beyazdır Ben siyahsam sen beyaz! Gözyaşım siyahsa, tebessümüm beyazdır! Hayat siyahsa, umut beyazdır! Gerçek siyahsa, hayaller beyazdır! Yok yalnız ölmek..! Tertemiz bembeyaz kefenimle, ruhumun siyahı bütünleşir, yine siyah-beyaz ölürüz..! Aslolan hayatsa, hayat siyah-beyaz'dır! Ve bu nedenledir ki... Hayat da BEŞİKTAŞ'tır..! opuyorumnanaktan

turkbayragi Kulübün faaliyetlerini hızlandırdığı ilk dönemde futbol gölgede kalmışsa da, 1910&#8217;ların sonundan itibaren kulüpteki atlet ve jimnastikçiler futbola daha fazla ilgi duyup, kendi aralarında maçlar yapmaya başladılar. O yıllarda gençliğin ilgisi futbola kaymak üzereydi ve Beşiktaş Kulübü&#8217;nün az ilerisinde Valideçeşme ve Basiret gibi iki güçlü futbol takımı kurulmuştu. 1911 Ağustos&#8217;unda Valideçeşme futbol takımının başkanı ve kurucusu olan Ahmet Şerafettin Bey futbolcularıyla Beşiktaş Kulübü&#8217;ne katıldı. Beşiktaşlı gençlerin kurduğu futbol takımlarını tek bir çatı altında toplamayı amaç edinen Şeref Bey&#8217;in girişimleri sonucu, Basiret Kulübü de Beşiktaş&#8217;a katıldı. Bu şekilde Futbol Şubesi, resmi olarak Kulüp&#8217;te faaliyete başladı. Resul, Rıdvan, Behzat, Doktor Sabri, Şair Kazım, Sadi , Doktor Mehmet, Asım, Şeref, Doktor Ali ve Fahri&#8217;den oluşan ilk futbol takımının malzemelerinin masraflarını da İpekçi İhsan isimli bir sporsever karşıladı. Birinci takımın yanı sıra ikinci, üçüncü, dördüncü takımlarını da kuran futbol şubesi, Kulübümüz&#8217;ün Akaretler&#8217;deki bahçesinde futbol idmanlarını hızlandırdı. Böylece futbol Beşiktaş&#8217;ta bir anda 1 numaralı spor olmaya başladı. Ancak Balkan Savaşı&#8217;nın ardından Dünya Savaşı&#8217;nın da başlamasıyla Beşiktaş&#8217;ın sporcuları cephelere koştu ve spor faaliyetleri yok denecek duruma geldi. :asigim::teytey: