Yaşadığın şeyler psikoloji ekonomik şartlar çok doğal olarak seni bunaltmis ama şöyle düşün onu korunmaniza rağmen sana nasip eden Allah'ın bildiği senden çoktur. Kucağındaki bebeğinden nasıl ki vazgeçemezsen karnındakinden de vazgeçme hayırlı kapılar açılsın diye bolca dua et.

Herkese merhaba, Geçtiğimiz Mart orta derece prematüre bebek doğurdum, ancak hamileliğim inanılmaz zor geçti. Çünkü; Daha önce rahmimde adeno karsinoma in situ denilen çok nadir görülen bir rahim ağzı kanserini sınırda yakaladıkları için rahim ağzımı çok derin almışlar neredeyse rahim ağzım yok ancak çocuk doğurabilirsin şeklinde bilgilendirilmiştim, her 6 ayda bir patolojik muayeneye giriyorum Lakin, hatalı bilgilendirilmem sebebiyle hamilelikten önce abdominal serklaj olmam gerekirmiş, dolayısıyla çoook ama çok sıkıntılı bir hamilelik süreci geçirdim. 5 buçuk ay yattım, sadece tuvalet için kalktım, yatarak yemek yedim, tekerlekli sandalye ile hastaneye götürüldüm, hergün karnımdan iğne oldum, haftada 3 kere hastanede arkadan iğne oldum,3 kere hastanede yattım, çok zor bir serklaj ameliyatı geçirdim. Ameliyat olurken bebeğin başı görünmüş, ve 30. Haftada 3 gün boyunca çığlık çığlığa doğum sancısı çektim ve 30 haftalık prematüre bebek doğurdum. Bebek küvözde yaklaşık 1 ay yattı. 30 haftalık doğurmam mucize olarak görüldü ki düşünün ne kadar zor şartlarda doğurdum. Şuan doğuralı 4 buçuk ay oldu, hamilelik testim eşimin korunmasına rağmen pozitif geldi. Ancak ben kendi başıma bebek bakıyorum ve cidden zorlanıyorum, ayrıca işe de dönmem gerekiyor ki bebeğime bakabileyim. Ayrıca psikolojik olarak hiç hazır değilim, şuan depresyonda hissediyorum kendimi çünkü kendi bebeğime yetemiyorum ve sütüm çok ama çok azaldı bebeğime çok az verebiliyorum. Yukarıda belirttiğim zorlu ve riskli hamilelik koşulları, şuanki bebeğin bakım koşulları, işe geri dönebilme şansım ve ayrıca rahim ağzımla ilgili sağlık problemlerim sebebiyle bebeği aldırmak istiyorum, çünkü hamilelik çok zor benim için, şuan bebek bakarken de abdominal serklaj olmak istemiyorum bebeğe kim bakacak? ve bunu hamilelikten önce olmam gerekiyormuş zaten, olsam bile tekrar yatarak hamilelik geçirmeyeceğimin garantisi yok ve bebeğim daha çok küçük ona bakmam gerekiyor, Vicdanen rahat değilim ama aldırmazsam ben çok zor durumda kalıyorum, lütfen bana fikir verin çok müşkül durumdayım L

Bence buraya danisip karar vermen saçma. Burada doğduktan 24 saat içinde aci çekip ölecek bebeğim, aldirayim mi desen hayır doğuracak binlerce kadın var. Aldırmak istiyorsan aldır. Çünkü iki tarafında hayati riski olacak. Ben bunlara katlanırım diyorsan da dogur

Bu zor bi karar insanlar kendi veremiyorken bence vicdan rahatlatmaya çalışıyorsunuz. Hakkınız da hayırlısı olsun

Merhaba, evet haklısınız zor bir karar olduğu için dışarıdan bir göze ihtiyaç duydum, bunu vicdan rahatlatma olarak kabul edebilirsiniz ancak şuan sadece içinde bulunduğum müşkül durum için sadece fikir sordum. Zira ne kadar zorlu sağlık durumlarından geçtiğimi yukarıda belirttim, teşekkürler. M

Merhaba, bence de nasılki kucağındaki senin evladın ise karnındaki de senin evladin ;( çok zor bir karar ama rabbimin verdiği bir can... yapma... Geçen sene 10 haftalıkken bebeğimin kalbi durdu ve kürtaj olmak zorunda kaldım. Hayatımın en zor günüydü. Şimdi 7 aylık hamileyim çok şükür rabbim tekrar nasip etti. Buraya sorduğuna göre bir anne olarak fevri bir karar verip yapamamıssın belliki. Allah korunmanıza ragmen o bebegi size nasip ettiyse sizde o gücü görmüştür, dağına göre kar verir.. bilmiyorum çocuk konusunda çok hassasım. Duacınızım hiç tanımasam bile, umarım en doğru kararı verirsiniz.. E

Esiniz sanırım geri çekilme yontemi ile korunmuyordu. Yaşadıklarınız çok zor gerçekten sizi anlıyorum. Fakat üstteki arkadaşın dediği gibi karnınızdaki bebeğin de kucağınızdakinden farkı yok. Kararı verecek olan sizsiniz kendi durumunuzu en iyi siz biliyorsunuz ancak ben yapamazdim. M