Bİr kez gitmiştim bir arkadaşımla, daha sonra yine gitmek istedik ama kısmet olmadı. Belki bahane ama koşuşturma, telaş bir türlü gidemedik. Allah nasip ederse bir gün yine huzur evine ve çocuk esirgeme kurumuna gitmek istiyorum. G

4-5 kere gittim huzurevine. yanlarına gidince nasıl mutlu oluyorlar anlatamam. resmen gözlerinin içi parlıyor. ellerini öpsen bile sanki bir kese altın vermiş gibi seviniyorlar. üniversitede okurken de çocuk esirgeme kurumuna gitmiştim, orası beni daha çok yaralamıştı. çocuklar bacaklarımıza kollarımıza sarılınca ağlamaktan helak olmuştum mafoldumben o kadar çok sevgiye muhtaçlar ki. o günden sonra da evlatlık alma düşüncem iyice depreşti. L Lost_Dreams

ben tam 3kere bayramlarda gittim okadar güzel bir duyguki anlatamam insanın içi burkuluyo ama sanki babanne gb anneanne gb baba gb yaklaşıyo çogu size hemde gittigim öyle lüks yerlerden degildi çok harika insanlarla tanışma fırsatım ve onlardan hikayeler dinleme fırsatım olmuştu keşke bu bayramda eşimle gidebilsem aslında bu hoş fikir eşimle pğaylaşcam bunu asspirin minik

canım biz bi topluluk yani ankardaki kk tanışıp kaynaşan hanımlarla beraber gittik çok şekerler bi o kadarda hüzünlü hikeyeleri var onların ben arkadaşlarım gelenkadar iki saat ti onlarla gecirdim dertleştim ağlamaktan gözlerim şişti çok acıdımm bi annneler günüydü ziyaretimiz orda bi annemiz var çok tatlı ve şirin bi anne çok garibler ya bak şimdi üzüldümmmmm L

iki gere gittim... birinde tanıdıklarımızla bi kaç parça giyecek alıp götürmüşdük... o kadar çok ihtiyacı olan varki... birindede üniversite hazırlık kursundan arkadaşlarla gittik kızlar pasta yapıp götürmüşdük erkeklerde içecek çiçek felan almışdı... beraber yemiş içimişdik oradakilerle... ama bunlar yıllar önceydi.. bidaha gidemedim... aslında gitmek ne kadar iyi geliyor insana... oradaki yaşam çok farklı herkesin başka başka hikayesi var... ama çok acı günlerce kendime gelememişdim... hele yatalak yaşlılar var... onların hali içler acısı... Allah orada yaşayanlara sabır ve kuvvet versin... çok zor Allah düşürmesin kimseyi... mafoldumben

bir kere gittim... annem, babam ve ben gitmiştik...1 kutu tatlıyla... hepsine ben ikram etmiştim... aslında sık sık yapmak istiyorum... bir huzur evi birde kimsesiz çocuklar yurdu:a015: ay_yuzlum PaMbık

yakınlarda gidemedim... daha önce gidip ziyaret etmiştim.. çok etkilenmiş ve ağlamıştım... kızım okul arkadaşlarıyla gidip, huzurevini ziyaret ediyor. giderken de meyve götürüyor... bu bayram ailece huzur evine gidip ordaki büyüklerimizin ellerini öpmeyi planlıyorum... bence herkes gitmeli, unutulan değerlerimize sahip çıkmalıyız...

öğretmen ona komposyon ödevi için oraya gidip onlardan bir yazı hazırlamasını istedi ve çok duygu dolu yazı yazdı biz nerdeyse ağlayacak duruma geldik, bu yazıdan en iyi notu aldı. Halende o yazıyı saklıyor =)yesil(= Popüler

merhaba kızlar, kayseride erkilet yolu üzerindeki huzurevini ziyeret ettim.. kız kardeşim, çalıştığım yüksekokuldaki öğrencileri idari amirimle birlikte ziyaret ettik.. erkekler girişteki lobide toplanmıştı, bayanlarıda odalarını tek tek dolaşıp ellerini öpüp sohbet ettik.. görevliler fazla içli dışlı olmayın ellerini öpmeyin gibilerden uyarılarda bulundular öğrenciler gözüme baktı abla ya neden böyle diyolar ne yapıcaz dediler... şaşırdımmm.. öğrencilere içinizden geleni yapım sonuçta siz Allah için yapıyosunuz dedim.. uzaktan el sallamaya gelmedik sonuçta dedim... çocuklar beni çok duygulandırdı.. ellerini saygı ve hürmetle öpüp büyüklerimizi onurlandırdılar.. hal hatır sorup gönüllerini aldılar.. çok güzeldi... çıkışta ayrılamadık ordan.. Zehranur

2 yıl kadar önce.. ziyaret olarak düşünürken sonradan gönüllü çalışmak aklıma gelmişti :1closedeyes:.. gitmiştim de ama görevli bugün git yarın gel diyince o işin yarını olmadı maalesef benneyaptımki :mymeka: kulitta İlahi

ben gidemem ki senağlama kıyamam yaşlılara.. görmek istemem huzur evlerinde.. zaten yolda yürüdükleri zaman bile içim acıyor.. kimsesi var mıdır diye bakınıp duruyorum benneyaptımki

Gittim lisede okulla gitmiştik gercekten insanın gözünün içine bakan insanlar var duygu seli olusuyor içinizde bir his kaplıyor ki içinizi tarif etmekle olmaz. En kısa zamanda tekrar geleceğim dedim ama günlük kosusturmadan fırsat bulamadım... Gitmek isteyenlere hiç olmazsa bir kez gidin ihmal etmeyin derim

çocuk yuvasının önünden hergün geçiyorum.. ziyaret etmek kısmet olmadı. öğrenciyken biraz şeker almıştım bahçede oynayan çocuklara ikram etmiştim ama olmadıı neden bilmiyorum... N

çok teşekkürler zehranurcum güzel yorumun için. bu arada dediğini yaptım fakat shçekte yazmasına rağmen yanlış no çıktı biri. diğerini de açan olmadı bi kaç kere aradım. yarın tekrar ararım artık. bu arada gerek tel gerek adres biliyorsanız paylaşabilirseniz çok sevinirim arkadaşlar. TbZ Mulier Amicta

Hic gitmedim ama evlendikten sonra esim ile hem büyüklerimizi hemde kücüklerimizi ziyaret etmek isterim...! :1hug: Hatta gecen gün geldi aklima, KK daki kadinlar ile bulusupta gidilir aslinda...:enbuyukkk: büyük kücük gönül almaca..! :asigim: Ben yurtdisindayim ama TR de bulunan arkadaslar toplu halde gitmeyi bi düsünsünler..! a. s. Z

arkadaşlar mrb. ben de huzur evine ziyarete gitmek istiyorum fakat ziyaret saatleri nedir huzur evi nerdedir bilmiyorum. bu arada izmirdeyim. huzur evinin yanı sıra engelliler ya da başka bir kurum da olabilir. çocuk esirgeme kurumunun sitesine baktım ziyaretler bir süre askıya alınmış. nolur yardımcı olun bana Zehranur

bız lısede okulla gıttık okadar sevındılerkı okadar ınsana muhtaÇlarkı anlatamam bır ses bır nefes onlar ıÇın herŞley kımseden bıŞı beklemıyolar beraber kıtap okuduk sohbet ettık onları dınledık Çok sevınmıŞlerdı ay_yuzlum PaMbık

evet haklıısn benim bulunduğum şehirdeki huzurevide tam yeşilliklerin içinde manzarası çok güzel gerçekden hzur veriyor insana ama oradakiler alışmışlardır bu duruma belki kimi artık bu güzellikleerin farkında bile değildir:gitme: ema1 Hayat, sen plan yaparken başına

Ben de Edirne'dekine tek başıma gitmiştim, önce bir süzüyorlar seni, çok kırgınlar, baştan soğuk duruyorlar biraz. Sen onlarla konuşmaya, hallerini hatırlarını sormaya başlayınca onlar da açılıyor, bütün hünerlerini göstermek istiyorlar, çok güzel saz çalan bir amcayla hep birlikte türküler söylemiştik biz. Bana en çok, sürekli çocuklarından ve torunlarından bahsetmek isteyen amcayla, çok özlediği abisini dilinden düşürmeyen hanım dokunmuştu.. Onları kendi aileleri bile o kadar az ziyaret ediyormuş ki.. Ve yine orda çalışan bir yetkili anlatmıştı, kurum tamamıyle doluymuş ve 2 yıl, 5 yıl sonra oraya yerleşmek için bekleyen yaşlılarımız varmış.. Bu şu demek, şimdi başvuruyorsun yerleşmek için, sana "biz seni iki yıl sonra kabul edebiliriz" diyorlar. Devlet kurumuydu benim ziyaret ettiğim ve çalışanlar da, kurumun yaşam şartları da çok iyiydi, her yer tertemiz ve düzenliydi. Onları en çok üzen sevdiklerinden ayrı nefes almak zorunda bırakılmak. Çoğunun hayattan hiç bir beklentisi yok, sessiz, kırılmış ve küskünler..

internetteki arama motorlarindanda bulabilirsin bulundugun bölgede olan huzurevlerini listeler ona göre tel acar ziyaret saatlerini ögrenebilirsin... Allah c. c yardimcin olsun düsüncen cok güzel :) G

Annem-ben ve 8 yaşındaki kızımla birlikte yıllar önce özel bir huzur evine gittim. Yaşlıların tamamına yakını yatalak durumdaydı. bazılarını yatağa bağlamışlardı. Yatalak olmayanlar ise ya tekerlekli sandalyede ya da destekle yürüyorlardı. Hiç biri kendini anlatacak durumda değildi. Bakıcılar tarafından besleniyorlardı. Uzun süre etkisinde kaldık. Hele kızım aylarca bana anne sakın anneannemi huzur evine yatırma-bende seni yatırmıycam diye sayıkladı. Şunu da açıklamadan geçmiyeyim. Yatağa bağlananlar için yanlış anlaşılma olmasın. Sürekli hareket edip düşme tehlikesi olanlarmış. Rabbim akıl ve beden sağlığımızı yitirmeyecek yaşlılık nasip etsin hepimize.

Bi kere şeker bayramında el öpmeye gitmiştik cancer68 2 prens,1 prenses Anneler

bende edirnede öğrenci iken evim huzurevine 1-2 dk. mesafedeydi. bide yalnız yaşıyodum o sebeple huzurevi de yakın diye orda gönüllü olarak çalışmak istedim.. gittim konuşmaya ama ne yazık ki prosedürler değişmiş artık öyle ben burda çalışmak istiyorum deyipte çalışılmıyomuş sebebi ise yaşlıların özel hayatları ile ilgili herhangi bir soru sorup psikolojilerini bozma ihtimali olabiliyomuş örneğin ben desem ayşe teyze senin oğlun gelmedi diye o ayşe teyzenin psikolojisi bozulmuş olcak gibi.. bide ben öğrenciydim o yüzden de istemediler o da hem onlar bana bağlanır hem ben onlara bağlanırım diye.. benim gidemediğim günler üzülebilirlermiş mesela niye gelmedi bizi sevmiyo mu diye mesela veya ben onlara bağlancağımdan okuldayken hep aklımda onlarda olur derslere kendimi veremem diye örneğin ogün biri hasta olucak ben bida okulda hep onu düşünürüm gibi.. ama olmadı tabi sonra benim çalışma işi isterdim ama.. çok içim gidiyodu onları görüyodum hep huzurevinin yakınında şok vardı oraya alışverişe giderlerdi o poşetleri iki büklüm taşımaya çalışırlardı((offf yaa hadibakem oğlum bırakma

ben hiç gitmedim.. gitmeyi hep isterdim ama... şimdi daha çok istiyorum. gidip görmeli o yaşlıları hal hatır sormalı. sevgilimle gideceğimmm kesinlikle!! satanistkesenpsikopatkedi

Alt komşumuzun çalıştığı camlıcada bir huzur evi var bir bayram oraya gitmiştik annem ve babamla. İlk defa yaşlıları ziyarete gideceğimizden ne götüreceğimizide bilemedik bir kutu lokum götürdük. Ben ellerini öpüp tam ikram edecektim salondaki yaşlılara ordaki görevli uyardıı " amann napıyorsunuz lokum yasakk hepsine ":kedi: ay bir utandımm iyilik yapalım derken şekerden komaya sokacaktık bilmedenmafoldumben. Amaa yanii hiç almamda demiyolarr nasılll hemen atıyolar ağızlarına lokumlarıı görevli görmese hiç birii yasak olduğunu söylemiyorr götürüyolar maşallahkaydirigubbakcemile3 Çok duygulanmıştım o gün elini öptüğüm bi kaç anneanne babaanneler dedeler benimde senin gibi torunum var diye ağladılarrr mafoldumben ama huzur evinin olduğu yer manzarasıyla olsun binanın iç yapısıyla olsun çok güzel biryerdi bayılmıştımmopuyorumnanaktan balkonundaaakii manzaraa insanaa gerçekten huzur veriyo istanbul ayaklarının altında resmenn. Normal günlerde gidemeseniz bile bayramlarda mutlaka gidip ziyaret etmenizi tavsiye ederim. İnsan hayatta hep genç kalmıcanı birgün onlar gibi yaşlanacağını birebir görüyor. Hayat onların yüzlerindeki çizgilerde, gözlerindeki hüzünde ve tatlı gülüşlerinde daha bir anlamlanıyoryerimseniben

Kızlar hiç huzurevinde yaşlıları ziyaret ettiniz mi?Açıksası benim hep lafta kaldı, istedim ama bir türlü yapamadım. Gidenlerin izlenimlerini merak ediyorum, yaşlıların size davranışları nasıldı, siz neler hissettiniz, ziyaretlerinize devam ettiniz mi?

çok istememe rağmen bi türlü kısmet olmadı. ama birkaç kez çocuk esirgemeye gittim. içeri girince çocukların birden ''abla beni sev abla beni sev'' diye üstünüze atlaması insanın içini parçalıyorsenağlama:1no2: . push ; Z

Evet kalabalık bir arkadaş grubuyla bir sene devam ettirmiştik gitmeyi. İlk gittiğimizde hem çok üzüldüm hem de o kadar çok mutlu olmuştum ki.. Bize görevliler ordaki amca ve teyzelerin hep kendilerini ziyarete gelecek birilerini beklediklerini söylemişlerdi. Gerçekten öyle.. İçlerinde daha çekingen olanları da var hani konuşmak istemeyenler ama zamanla onlarda geliyor ve kocaman bi aile gibi oluyor. Bi amca vardı saz çalardı hep birlikte şarkı söylerdik filan. Çok mutlu oluyorlar gerçekten. Hayat hikayelerini anlatıyorlar yani istedikleri kendilerini dileyecekleri birilerinin olması. İmkanınız varsa gerçekten gidin Brrk Dobarlan bırahma

Ortaokuldayken sınıfça ziyaret ederdik... Hala hatırlarım bir amcanın elini öpücektim izin vermedi,''Yaşlı mıyım ben!'' dedi. kaydirigubbakcemile