2. Çocuğum oldu inanki bu düşüncelerim yüzünden mutlu anılar biriktiremedim, sevgimi eksik etmem çocuklarından ilgimi vs Ama kendi kafamda milyonlarca tilki var sanki beynim beni yönetiyor sürekli bir vesvese sürekli kötü senaryolar Ozge

Evet tatliyi çok severim, tatlının bu durumla bir alakasimi var merak ettim Ozge

Resmen ayniyiz. ve beni en çok üzen şey etrafımdakiler beni anlamıyor. esim hariç o her zmn yanımda. ama arkadaşlarım falan yinemi doktor yinemi hastasin. cunku istemsiz şekilde biyeriniz agriyormu. sizdede bir durum varmı sürekli aklım sağlıkta olduğu için sağlık muhabbeti yapıyorum onlarda anlıyor çok takintilisin vs diyorlar Ozge

Ben notlar çıkardım başa döner gibi olunca hemen notlarıma bakıyorum N

Aynen öle Ozge

Çook gittim. Sağlık anksiyetem var. Ayrıca bedenselleştirme yapıyormuşum. Ara ara ilaç kullanıp sonra kendi kendime hata olduğunu bile bile bırakıyorum. Siz de sağlık sorunu olduğunda tamamen ona konsantre olup herşeye kapatıyor musunuz kendinizi? . push ; Ozge

Ben de birde korktuğum ya başıma gelirse korkusu oluştu. Hani şu evrene yanlış msj verme olayı. Düşünmek istemedikçe düşünüp kaygılanıyorum. Bende de 2 çocuk var. Ayrıca depresyona çok meyilliyim. Sen de çevrendeki hastalıklardan çok kolay etkileniyor musun Ozge

Fazla şekerli besin tüketmenin psikolojik problemlere neden olduğuna dair bazı yazılar okudum. Ben çok tüketen biriyim. Size yazarken aklıma geldi sadece.

Hemde nasil cok tetikliyor, biri bi ortamda birinin hastalığından bahsediyor mesela hemen kendimdede varmi acaba kemiriyor beni, sürekli bir ölüm korkusu çocukların. nolur korkusu, biri biyerim ağrıyor desin hemen oran. agrir, bi yerde kotu bi hastalık belirtileri okuyim hemen bendede bu hastalık varmi acaba Ozge

Beni eşimde dinlemiyor artık. Anneme anlatırdım o bile kaçıyor hastalık konusunu açtığımda şimdi. Ben bile inanmıyorum kendime. Sadece engel olamıyorum. 1,5 yıl geçmeyen kasık ağrısı yaşadım. Yürüyemedim ama hiç bir şey çıkmadı. Sonra geçti. Ani işitme kaybı yaşadım tek kulakta. Neyse işitmem geri geldi. 7/24 kulak çınlaması bıraktı. Gözlerimin önünde siyah noktalar uçuşuyor o da 1 sene oldu. Anlayacağın artık stresten kendimi hasta edip hayattan keyif alamamaktan yoruldum

zor şeyler yaşamışsınız. Peki siz de ki bu rahatsızlık ilk bebeğinizi kaybettikten sonra mı başladı yoksa her şey normal giderken mi stres yaptınız? Allah sağlıklı evlatlar nasip etsin size inşallah. N

Ne yazık ki hep öyle oluyor. Doktora gitmek birkaç gün rahatlasa da takıntı geri dönüyor. Ben çok kez psikiyatriste gittim. Fakat psikoloğa gitmek istikrar gerektireceğinden maddi anlamda zorlar diye gitmedim. Psikiyatristler de hep ilaç verdi. Kimi zaman kullandım kimi zaman böyle yaşamayı tercih ettim.

Bende OKB belirtileride var benimde çocuklarım olunca arttı çok fazla. esim harika bi insan. ben sürekli bi problem yaratıyorum, suandada tek üzüntüm bunlari yaşarken hayatı kaçırıyorum mutlu olamıyorum

Ben de çayı kahveyi şekerli içmem ama tatlı çok tüketirim. Herkesin bir derdi var. Bizim derdimiz de kendimizle.

Neden böyle olduk acaba. Ben küçüklüğümden beri böyleymişim ama evlendikten sonra arttı sanki. Halbuki eşimle bir problemim yok. Çok fazla şekerli gıda tüketiyor musunuz

Aynısını yaşıyorum. Ben anneannemi çok sever genelde onda kalırdım. Çok hastaydı. 6 yaşındaydım yanımda vefat etti. Ölümden çok korkarım. Yakınlarımdan biri vefat ettiğinde kendimi uzun bir süre toparlayamam ve bedenselleştirip hasta olurum. Psikoloğa gitmek lazım aslında ama o da süreklilik istiyor ve ücretleri çok yüksek Ozge

merhaba başlıktan anlaşılacağı gibi hastalık hastasiyim kendimi bildim bileli böyleyim sürekli bir hastalığım varmış gibi hissediyorum, bunu cocuklarimada yapiyorum, normal bir günüm yok sürekli vucufumu dinliyorum araştırmalar yapıyorum kendime kötü hastalıklari düşünüyorum sürekli, son zamanlarda artik çığrından cıktı. melek gibi eşimi cocuklarima yansımaya basladi. Sürekli acillerdeyim sürekli elimde telefon hastalık araştırıyorum agliyorum cok sinirli bir insan oldum, benim gibi olan varmi, psikiyatriye gittim ilaç kullanıyorum, özele gitmeye durumum yok,

Nedeni bulunamayan rahatsızlıklar, belirtiler yaşıyor musunuz?

Ayrıca o sinir konusu bende de var. Aniden çok sinirleniyorum. Tepkilerimi ayarlayamıyorum. Sonrası vicdan azabı ve yine huzursuzluk

Merhaba, size Mutluluk Tuzağı kitabını öneririm. Ama eğer vakit bulamıyorsanız Pembe Fili Düşünme'yi de okuyabilirsiniz o daha kısa, özet gibi. Bu kitaplarda genel olarak düşüncelerimizi kontrol etmeye çalışmanın süreci nasıl zorlaştırdığı anlatılıyor. Olumsuz düşüncelerin varlığını kabul etmek ve onlara biraz daha uzaktan bakabilmek konusunda yardımcı olabilir. Ozge

İşte ben çocuklarıma karşı hastalık konusunda çok pimpirikli değilim. Psikiyatrist bana somatizasyon ve sağlık kaygısı teşhisi koydu. Zaman zaman ilaç kullanıp sonra bırakıyorum. Bir de bildiğin hastalık belirtileri gösteriyorum. Kafaya takıyorum, araştırıyorum sonra da kendini yiyorum. Böyle gençliğim gitti o kadar üzülüyorum ki anı yaşayamadığım için. Ozge

Birebir aynısını yaşıyorum. Sonra doktora gidiyorum. Bir hastalığımın olmadığını öğreniyorum. Bir kaç gün o beni idare ediyor mutlu oluyorum. Sonra başa sarıyorum

Evet hemde çok fazla eşim bana biselr soruyor mesela aklım hep orda suratım düşük hicbisey yapmak istemiyorum. bazen kendi kendime soruyorum insanlar ne kadar mutlu fotoğraflar paylasiyorlar evlerinde mutlular ben niye böyleyim diye Ozge

Bu arada çevrem bana hangi ara düşünmeye fırsat buluyorsun diyor. Çünkü hayatım çok yoğun. Çalışıyorum, çevrem kalabalık ev desen çocuklarla zaten yoğun geçiyor ama yinede düşünüp kendimi hasta etmeyi başarıyorum

Şeker kullanmam cayimda kahvemde ama tatliyi çok severim, çikolata şerbetli tatlılar bisküvi kek tarzi

Tavsiyeniz için teşekkür ederim. Kişisel gelişim kitapları bir süre fayda ediyor ama sonra başa dönüyorum. Mutluluk tuzağını hiç duymamıştım. Araştıracağım RockPurpleDay

Siz hiç pskiyatr gittinizmi, ben ilaçta kullandım. çok iyi doktorlar buldum ama ücretleri yüksek olduğu için gidemedim Ozge

Seni cokiyi anlıyorum. evet ücretler uçuk nabicaz bilmiyorum RockPurpleDay

Ben de aynı durumu hamile kaldığım an yaşamaya başlıyorum. Sürekli kendimi dinliyorum sürekli bedenimde bir hastalık arıyorum. Bu yüzden bacaklarım kasılıyor kasıklarım ağrıyo gebe kalınca sabahlara kadar uyuyamıyorum. Acaba bebek öldü mü yaşıyor mu diye hayatı kendime zindan ediyorum. 2 kere gebeliğim sonlandı karnımda kalp atışı durdu. Şimdi tekrar denemeye cesaretim yok. Hiç çocuk sahibi olamadık belki de benim bu stresim yüzünden. Bu korkuları bir türlü aşamıyorum şimdi psikolog arıyorum

Çok teşekkür ederim Allah hepimize kalıcı sağlık nasip etsin. Her şey normal giderken birden başladı benim bu takıntılarım malesef. Doktora gidip bebeğin iyi olduğunu her şeyin yolunda olduğunu öğrenince biraz rahatlıyordum. Ama ertesi gün yine aynı takıntılar. Bu konuda hiç psikolog araştırdınız mı bu takıntılarımız için etkili bir psikolog arıyorum araştırıyorum şuan. Bilginiz var mı Ozge