Bosna adını duyduğum ve hatırladığım zaman dehşete kapılırım tüylerim diken diken olur... Bosna ile ilgili en kanımı donduran olaylardan biri de hafta sonları avrupalı zenginlerin insan avına çıkmalarıdır... 1991'de Aliya ızzetbegoviç, Bosna-Hersek cumhurbaşkanı seçiliyor. Fakat Sırplar kabul etmiyorlar. Nisan 1992'de bir gece Saraybosna'yı her taraftan kuşatıyorlar. Biz, Sırpların daha sonra eski Sovyet cumhuriyetlerinden ve bazı Avrupa ülkelerinden gelmiş insan avcılarının mevzilenip caddeden gelip geçenleri avlamaya çalıştıkları, işte o kuşatmanın yapıldığı tepelerden, Trebeviç Tepesi'ndeyiz... Oradan rahatlıkla şehrin bu caddesinden geçenleri görüyoruz. Ama insan avcıları, dürbünlü tüfekle bakıp hangi düğmesinden vuracaklarına dair aralarında iddialı bahisler yaptıktan sonra ateş ediyorlar. Aslında ilk gece işi bitirip zaferlerinin kutlamasını yapmayı planlamışlar. Ama sinsi planı sezen Bosnalı bir grup mücahit, 15 bin Sırp askerini ordugâ;hta basıp silahlarını alıyor ve kışlaya hâ;kim oluyorlar. Ele geçirdikleri cephanelikle silahlanıp 15 bin Sırp askerini rehin olarak elde tuttukları ve öldürmekle tehdit ettikleri için Sırplar planlarını tahakkuk ettiremiyor; Saraybosna'yı teslim alamıyorlar. Ama o sırada ızzetbegoviç, Bosna dışında... Duyunca hemen ıtalya'dan geri geliyor. Ama havaalanını işgal eden Sırplar, onu yakalayıp gözlerini bağlıyorlar. Yanında bulunan kızıyla beraber ikisini gizli bir yere kapatıyorlar. Yanında sadece bir telefon var. Bir Boşnak kadın yanlışlıkla bu telefonu arıyor. ızzetbegoviç, kadına, "Devlet televizyonunu ara... Orada Senat Hacı Feyzullahoviç var. Ona, Cumhurbaşkanı Aliya ızzetbegoviç'i Sırpların kaçırıp bilinmedik bir yere hapsettiklerini söyle. Hemen canlı yayında bunu dünyaya duyursunlar." diyor. "Ben ızzetbegoviç'im" dese belki kadın inanmayacak, işte böylece televizyon haberdar oluyor. Oradan mücahitlere haber veriliyor ve dünyaya duyuruluyor. 15 dakika içinde meselenin canlı yayında öğrenilmesine Sırplar bir türlü akıl erdiremiyor ve şaşırıp kalıyorlar. "Vatanseverler Cephesi" kurucularından ve Bosna-Hersek askerî; polisin komutanı Kerim Luçareviç'in mücahit timi işgalci Sırp generali Kukanyaç'ı kaçırıyor ve A. ızzetbegoviç ile elde tutulan Sırp askerler ve generali takas ediyorlar. 1992 Nisan'ından 1995'in sonuna kadar süren bu savaşta 250 bin Boşnak şehit ediliyor. Sırplara başta eski Sovyetlerden bazıları ve maalesef Avrupa'nın pek çok devleti destek veriyor. Fransa Cumhurbaşkanı Mitterrand'ın o zamanki Meclis konuşmaları şimdi açıklandı, diyor ki: "Ben Avrupa içinde Müslüman bir devletin varlığını hazmedemem!.." Böyle düşünenler az değil. Onun için bu çağda Avrupa'nın ortasında bir millet katliamla yok edilmek için gaddarca ve vahşiyane saldırıya uğruyor ve dünya vicdansızca seyrediyor. En son silahlarla saldıranlara karşı aç susuz Boşnaklar su borularından yaptıkları bir-iki atımdan sonra şişen silahlarla karşı koymaya çalışıyorlar. Bir sene sonra düzenli ordu kurabiliyorlar. Tek geçiş noktası havaalanı. Birleşmiş Milletler kontrolündeki bu bölgeye gelebilmek için havaalanı yolunda 800 kişi şehit oluyor. Nihayet şimdiki başbakan Necat Brankoviç'in projesiyle bin evin altından 800 metrelik bir tünel kazmaya başlıyorlar. Bir metre eninde, bir metre 60 santim boyunda olan bu tünel dört ayda bitiyor. Bütün irtibat, iki buçuk sene buradan sağlanıyor. Gaz ve elektrik bile... ılk gelen eğitim gönüllülerimiz de Bosna'ya bu tünelden giriş yapıyorlar. Sırtlarında kitap ve diğer yüklerle üç gün aç kalıyor ve sonra baygınlık geçiriyorlar. Bu çağda insan avının yapıldığı Trebeviç Tepesi'nden yavaş yavaş şehre doğru iniyoruz... Sokaklarda, yollarda duvarlarda hâ;lâ; kurşun ve top mermisi izleri var. Bazı duvarlarda o mahalleden şehit olmuş insanların isimleri yazılmış... Her şey canlı tutuluyor. Adım başı şehitlik desem mübalağa etmiş olmam. Sadece cami avlularındaki mezarlıklarda değil; parklarda, mahalle aralarında yani şehrin boş olan her yerinde şehitlerin mezarları var ve hemen hepsinde de şehitlikle ilgili â;yet mealleri var... Halikarnas

Boşnak soykırımının 14. utanç yılı Srebrenitsa 'da 8 bin Müslümanın dünyanın gözü önünde Sırplarca soykırıma uğramanın 13. yıldönümü. Avrupa'da yaşanan en büyük soykırımın failleri hala yakalanamadı. Bosnalı Müslümanlar, bugün, Sırp güçlerinin 1995 yılında Srebrenica kasabası ve çevresinde katlettikleri 8 bine yakın kişiyi anıyor. Srebreniça'da, 11 Temmuz 1995'teki katliamın dönümü dolayısıyla düzenlenen anma törenine binlerce kişi katılıyor. Mültecileri korumakla görevli "barış gücüne" bağlı Hollanda askerlerinin, BM'nin "güvenli bölge" ilan ettiği kasabayı Sırp güçlerine teslim etmesi sonucunda, Srebrenica kasabası, Avrupa&#8217;nın, İkinci Dünya Savaşı&#8217;ndan bu yana gördüğü en büyük soykırıma sahne olmuştu. Bölgede yaşananlar, BM 'ye bağlı Uluslararası Adalet Divanı ve Savaş Suçları Mahkemesi tarafından 'soykırım ' olarak nitelendirilirken, katliamın arkasınaki iki isim olan Sırpların eski liderleri RadoVan Karadziç ve eski komutanı Ratko Mladiç ise hala yakalanabilmiş değil. Bugün Srebrenitsa yakınlarında düzenlenen bir törenle, katliamda yaşamlarını yitirenlerden kimlikleri tespit edilenler yeniden toprağa verilecek. Katliamın üzerinden 13 yıl geçse de, hemen her yıl ortaya çıkan toplu mezarlardan çıkan cesetlerin kimlikleri tespit edilenler yeniden toprağa verilirken, katledilen binlerce kiş ise DNS testleri sürdüğü için gömülemiyor. (Haber 7) Ölenlere Allah 'tan rahmet dılıyorum..

Geçen yıllar acıları unutturmadı Sırpların 8 binden fazla Bosnalıyı öldürdüğü Srebrenitsa katliamının 14. yıldönümü yürekleri parçaladı. Binlerce Müslüman Bosnalının vahşice katledildiği Srebrenitsa&#8217;da dün yine acı ve gözyaşı hakimdi. Barış Gücü&#8217;nün Sırplara teslim ettiği kasabada 2. Dünya Savaşı&#8217;ndan bu yana görülen en büyük katliam yaşanmıştı. Soykırımın eli kanlı katilleri Karadziç ve Mladiç ise hala yakalanamadı. gullerdiyari hayat beni nden

böyle bir olay unutulurmu hicsenağlama allah kimsenin yaptigini kimsenin yanina koymaz eminim herkes yaptiginin cezasini bulur... hayatlarini kaybedenlere allah rahmet eylesin mekanlari cennet olsun:Saruboceq: decemBer medeniyet bekarların omuzlarında

F fairtale ver bana

Nasıl unutabiliriz ki? Oluk oluk dökülen kanları... Kırılası ellerin yaptıklarını, dökülen gözyaşlarını... Birileri, bir yerlerde; azınlık halindeki müslümanları görmeyedursun; hemen kabarıveriyor hayvanlıkları... Başlıyorlar katliama, öldürmeye, kesmeye, tecavüz etmeye... İnsanlığı unutanlar; tahammül edemiyorlar işte, insanca yaşayanlara... Bilmiyorlar ki, her gecenin bir sabahı, her yapılanın bir hesabı vardır... Bilmiyorlar ki, yaptıkları fitil fitil burunlarından gelecek... Bilmiyorlar ki, mazlumun ahı, er geç çıkacak... Bilmiyorlar ki... Halikarnas

Uçtu kuş dün kafesinden Kesti nefesi ciğerinden Düğümlenir Gülendam Asıldı aşkın ateşinden Hiç sende insaf yok mu Can alır ellerin Hiç sende vicdan yok mu Sızlamaz yüreğin Ne zaman süzülür hüzün başımdan Ne zaman diner bu gözyaşım Ne zaman silinir bela yazımdan Ne zaman rahatlar bu gönlüm... bu katliamda vahşice öldürülen minicik bir kız için yazılmış bu şarkı.. unutmadık.. F fairtale ver bana