Canlarım benim cok tatlısınız.. İnsanın şüphelerini konusabileceği birilerinin olması ne kadar güzel, sayenizde daha sıcak bakıyorum su an konuya.. Allah'ım yavrularınızı korusun, evlat sahibi olmak isteyen ve uğrasanlara da hayırlı birer evlat sahibi olmayı nasip etsin.. kim bilir belki bir gün hamilelik baslığının altında da yorumum olur..

innuk arkadaşımın dediğine harfi harfine katılıyorum. Özellikle ANNE OLUNCA ANLARSIN'ın öylesine söylenmiş bir laf olmadığı ve ONUN KARNINDAKİ İLK KIPIRTISI İLE HAYATIN DEĞİŞİR'e. Çok güzel anlatmış. Benimde 6.5 aylık bir oğlum var ve ben kendi çocuğumdan önce hiç kucağıma bi çocuk alıp sevmedim. Eşimede çocuk istemediğimi söyledim çünkü gezmeyi ve eğlenmeyi çok seviyorum. Eşim beni üzmemek ve kaybetmemek için tamam demiş ve içine atmış. Evlendikten 2 yıl sonra yine konu açıldı gözlerinin dolduğunu gördüm o an içimden o harika bir baba olacak ona bunu yapamam dedim. Hazır olmadığım halde 2 ay içinde hamile kaldım. Ve innuk arkadaşımın dediği gibi onu ultrasonda ilk gördüğüm andan beri eski ben değilim onu çokkkkkkkkkkkkk seviyorum için rahat olsun onu çok seveceksin

Teşekkür ederim cevapladığın icin.. Senin de köpeğin varmıs bak, sen de anlarsın onların bizdeki değerini.. Amin canım benim, insallah Allah sana da dünyalar güzeli bir yavru nasip eder sağlıklı bir sekilde, umudunu sakın kaybetme..

Aslında bıraz korkun var dıye baslıcakdım FAkat benı kızdıran kısmından baslayabılırım Kedı kopek bır deneme tahtası degıldır ne yanı bakdın oldu hamıle kalınca kedı yada kopek dısarımı gıdıcekkı keza bu hep boyle olur VE kedı/kopek =bebek bıraz degısık geldı bana Ayrıca korkman normal sorumluluk ısteyen bır durum YAlnız hıcbır zaman boyle dusunme bırgun sen ıstersın bu sefer olmaz Bende hep derdım aman olmazsa olmaz nabalım dıye Suan bebek ıcın cırpınıyorum resmen Oncelıkle kac yasındasın buda onemlı bır faktor tabı

Sadece biz kadınlara özgü bir mucize, ANNElik. Dünyanın en güzel, en onur verici duygusu, yoktan var ediyorsun, ona bakınca benim diyorsun, ben doğurdum, ben dünyaya getirdim, ben bir can verdim diyorsun, Yüce Allah'ım nekadar büyük ki bu mucizeyi bize verdi, dünyanın en güzel duygusunu yaşattı. Daha karnındayken başlıyor sahiplenme, koruma duygusu, ilk kıpırdadığı an karnında müthiş bir heyecan, mutluluk sarıyor içini, gözlerin doluyor, daha bir sıkı sarılıyorsun hayata, çünkü artık sana muhtaç bir canlı var içinde, senin bir parçan, senin canın, senin yavrun... Sakın karamsar olma, sevemem deme ve sakın erteleme, emin ol hiç ama hiç pişman olmayacaksın, yaşama sebebin olacak, hayata daha güçlü tutunacaksın. Hayatında ki en büyük ve eşsiz mutluluğu yaşayacaksın. Emin ol. Ufka Yolculuk Guru Anneler

henüz nişanlısın bence bunları düşünüp kendini üzmen için çok erken. Evlendikten sonra hemen çocuk düşüneceksen bilemem ama düşünme derim :) en az 3sene beklerim yerinde olsam Sonrasında çevrende arkadaşlarını çocukları vs. olur görüp özeniyorsun, mesela tatillerde çocuk havuzlarında anne babasıyla eğlenen çocuklara bayılırdım, parklar çok eğlenceli gelirdi daha bir çok şey oluyor yani en azından benim yaşadıklarım bunlar. Yani evlendikten bir süre sonra annelik içgüdüsü de oluşmaya başlıyor.:116: innuk

dünyanın en güzel duygusu verene hamd olsun evet sorumlulukları cok agır ama gülüsü kokusu annecimmm die sarılması herseye deger ıgrenme sevmıyorum filan demeyin allah imtihan eder çok ararsın hastanelerde tüp bebek merkezlerinde hayırlısıni herseyde hep böyle dua et

daha bebek isteme saatin gelmemiş senin.. bebek istemek duygularla ve hormonlarla ilgili bişey.. bir kadın anne olmak isterse biyolojik saati ona "bebek bebek" diye hatırlatır durur.. başka bişey düşünemez olur zaten... seda1986 çooook

Anam bende yorum yazacaktım da arkadaşlar birşey bırakmamış sağ olsunlar :) katılıyorum her birine.. ben 4 yıllık evliyim, 7 aydır da korunmuyoruz tahlillerimiz de iyi, detaylı araştırmaya yazık gireriz artık.. bende ilk evlendiğim zamanlar aman 2-3 yıl bekleriz diye düşündük, çalışalım biraz.. birbirimizi daha iyi tanıyalım diye uğraştık, çünkü inanın nişanlılık dönemi çok farklı evlenince çok farklı.. evliliğin ilk 3 bilemedin 7 ayı cicim dir.. sonra da birbirinizi idare etmeye öğreniyorsunuz.. karşınızda sanki bambaşka biri var.. evlilik hayalı kurduğunuz prens aslında sıradan biri.. okadar da büyütülecek bişey yoktur.. derken anca evliliğin 2-3. yılında tamam ben bu kişiyi gerçekten tanıdım diyorsunuz.. kadınlarda evlendikten sonra zaten bir annelik "hormonu" olur.. biraz da yakınların baskısı vardır.. hadi çocuk yok mu diye.. bazen diyorsun sorun mu var acaba bizde.. neden herkes bunları soruyor.. ve sonra karar veriyorsun evet artık ailemizi büyütme zamanı geldi diye.. bu sefer de sandığın gibi kolay olmuyor hamile kalmak.. 1 denemede hamile kalan kadınlara imreniyorum demiyim de.. haberlerini alınca çok seviniyorum.. bazen işte böyle sebepsiz her ay bekler durursunuz.. tavsiyem.. eğer nişanlınızı iyi tanıyorsanız.. evlenir evlenmez çocuk yapın.. Rabbim herşeyin kolaylığını verir.. ama bir de şunu ekliyeyim.. kesinlikle oturabileceğiniz kendi eviniz yoksa ev alana kadar çabalayın birlikte.. ev olmazsa herşey zorlaşıyor.. Rabbim güzel günler yaşatsın.. sende bir hayvan seversin... ama şunu da unutma hamilelikte risklidir... benim arkadaşımın kedisi vardı.. çok titiz temiz biridir.. ama ciğerinde tüyden kaynaklanan kist oluşmuş.. ve tedavi gördü.. uygulanan tedaviden kaynaklanan durumdan da çocuğu olamıyormuş şimdi ona çok üzüldüm.. ben de çok seviyorum hayvanları benimde kedim vardı bekarken ama.. işte bazen geleceğimizi okadar erkenden düşünemiyoruz.. ayrıca ben görümcelerimin çocuklarını gördükçe kesinlikle çocuk istemiyorum diyen biriyim.. onların yetişme yetiştirme tarzı bana çok zıt geliyor.. belki de ondan.. ama çocuğu nekadar çok istediğimi bir ben ve Allah bilir...

oncellikle daha nisanlılık devresinde çocuk düsünüp istemediğine karar vermen pek doğru gelmedi bana. çok kisi tanıyorum en azından bir kaç yıl çocuk istemiyoruz deyipte evliliğinin ilk yılında hamile kalan. çünkü eğer evlendikten sonra bir yerden sonra insan bir değisiklik istiyor, bir eksiklik hissediyor evinde. benim suanda 4 yaşında bir oğlum var. evliliğimin 3. ayında istemeden hamile kaldım. hatta gebelik testi yaptırdığımız hastanede sonuç pozitif çıktığında hiç sevinmemistim. bize sonucu bildiren hemsireninde dikkatini çekmis bu durum "herhalde dısarıya çıkınca çığlık atacaksınız burada çok sakın duruyorsunuz" demisti bana. ama bende bebeğim karnımda hareket etmeye basladıktan sonra ancak basladı heyecan. sen yine gordüğün bebekleri seviyormussun, ben bebek sevmezdim. bana gore bir bebeğin sevilebılmesi için en az 1 yaşını doldurması gerekirdi, yeni doğan bebekleri sevmeyi oğlum doğduktan sonra öğrendim. bu arada unutmadan ben kız çocuğu istiyordum erkek çocuklarının, kızlar kadar, sevimli olmayacağı gibi bir on yargıda vardı bende. yani kısacası insan zaman zaman sağlıksız düsünebiliyor. 26 yaşındayım ve 2. bir bebek istiyorum şimdi. allah nasip eder insaallah. son olarak sahip olduğun kedini ne kadar sevdiğini bir düsün, ileride sahip olacağın bebeğini onu sevdiğinden kat kat kat daha büyük bir sevgiyle seveceksin. senin için dünyada ki herkesden ve herşeyden çok daha değerli olacak...