Başınız sağolsun Şişmancık. Kaybı işlemek herkes için farklı bir zorluktur. Siz yas sürecinizi zamanında yaşamamış olduğunuz için, şimdi farklı yerlerden çıkıyor o kaybın etkileri. Psikiyatra gidin, büyük ihtimalle ilaç verecektir. Ancak bunun yanısıra bir de psikologa giderek bir süre terapi görün. Kaybı ancak böyle işleyebilirsiniz. Sağlıkla, Dr. Meltem Kavcar Sırmalı Online Terapi

Merhabalar ve önereceğiniz bilgiler için şimdiden teşekkür etmek istiyorum. Bundan 11 ay önce 25 günlük ani bir hastane sürecinin ardından ani bir şekilde 52 yaşındaki babamı kaybettim. Hastaneye yürüyerek gittik, maalesef çıkışımız öyle olmadı. Ogünlerde acım inanılmaz büyük olmasına karşın tuhaf bir şekilde güçlü hissediyordum kendimi, yada öyle olmam gerektiğini düşünüyordum. Bu 11 ayın ilk 6 ayını hayatımıza kaldığımız yerden devam ederek geçirdik annemin ve kardeşimin yanındaydım sürekli bu arada evliyim. Eşimde çok destek oldu bize. Yalnız son 5 aydır zor günler geçiriyorum, zaten evhamlı bir kişiliğe sahibim ezelden beri sevdiklerimi kaybetme korkusu yaşarım sık sık. Temmuz ayından beri sürekli kötü şeylerin benim başıma geleceğini, her şeyimi kaybedeceğimi ve en kötüsü ölüm korkusu yaşıyorum. Bunun yanında hastalıklara karşı hassasiyetim son derece arttı her işittiğim şeyin bende de var olacağını düşünüp bu belirtileri bir yada iki saat içinde kendimde yaşamaya başlıyorum. En önemlisi baş ağrılarım ensemden ve boynumdan yayılan ağrılar, bunu izleyen sırt, bel ağrıları. Bu arada 4 ay önce bütün kontrollerimi yaptırdım, hiçbir sıkıntım yok. Son bir aydır ise artık nefes almakta zorlanıp balkonlara, pencerelere çıkıyorum, ağlıyorum ve bunları unutmak için bol bol uyuyorum. Yaşam kalitem düşmeye başladı, konsantre bozukluğu, ilgi dağınıklığı yaşıyorum. Pazartesi günü için bir Psikiyatri Uzmanından randevu aldım, aslına bakarsanız ilaç kullanma taraftarı değilim. Sizinde fikirlerinizi alabilirsem çok sevinicem, tekrar teşekkür ederim. Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali