sibel arda amin çok sağol darısı başına inşallah. Biz genetik test falan da yaptırdık bir şey çıkmadı şükür ona dayanarak da kendimiz istedik doktorla görüşmedim açıkçası kontrole gittiğimde rahim iyi demişti bi daha da gitmedim. benim doktor da galiba psikolojik olarak falan da toparlanma açısından o kadar bi zaman biçmiş o zaman eşim görüşmüştü. Kalbi durmuştu benim bebeğimin ilaçla düşük yaptırdılar.

bu sayfalara yazmak acılarımı beni anlayan insanlarla paylaşmak beni biraz rahatlatıyor. Arkadaşlar aynı acıları paylaşmak bizleri birbirimize yaklaştırıyor sanırım. Bende alışkanlık yaptı hergün bu sayfaları okumak, sizlerden gelen cevaplara bakmak bana teselli veriyor. günlerin çabucak geçmesini bekliyorum. Günler çabucak geçsin ki allah ın izniyle yeni bir hamilelik heyecanını yaşayayım. İnşaallah allah bana ve bebek bekleyen tüm arkadaşalara bu sevinci nasip eder. Korkularımı biraz olsun yenmeye çalışıyorum. Beni bekleyen riskleri düşünmemeye çalışıyorum. Çünkü Allah ın izniyle bir bebek daha istiyorum. Yeniden anneliği yaşamak istiyorum. A

Evet trizomiden sonra sağlıklı bi bebeğe kavuştum mucizem bir buçuk yaşında

merhabalar.. hep kendi kendime sözler vermiştim burda kötü şeyleri paylaştığım gbi bir gün iyi şeyler de paylaşıcam die.. o günler geldi çok şükür.. ben de bugüne kadar yorum yaptığım her topiğe başımdan geçenleri yazıp umut olmak istedim.. o yüzden en başından paylaşıcam yaşadıklarımı.. ilk gebe kaldığımda lekelenmeler kanamalarla 10. haftaya kadar geldim. sonra bebeğimde ense kalınlığı tespit edildi.. sıvı alındı..trizomi 18 olduğu ve yaşamıycağı anlaşıldı.. fakat kürtajı istemedim 20. haftaya kadar bekledim.. dedikleri oldu karnımda öldü meleğim.. sonrası suni sancıyla düşük.. korunma..5 ay sonra yeniden hamile kaldım.. ikili testimiz falan yapıldı.. herşey güzelken 16. haftada bir sabah aniden suyum geldi.. sonrası yine suni sancıyla düşük.. yine korunma dönemi..6 ay sonra tekrar hamile kaldığımda ilk işim iyi bir doktor bulmaktı.. doktorum ikincide suyum geldiği için rahim ağzı yetmezliğinden şüphelendi ve 13. haftada rahim ağzına dikiş atıldı sonra devamlı yatak istirahati.. devamlı derken cidden devamlı.. sadece tuvalet ve banyo için kalkıodum ayağa.. imkansız gbi geliyo önce ama sonra alışıyo insan :) bu dönemin zorluğunu anlatmama bile gerek yok.. ilaçlar iğneler.. yeri geldi hastanede yattım.. vs. nihayet 38. haftaya geldiğimde dikişlerim alındı. ve sezaryenle aldım oğlumu kucağıma.. yaşadığım tüm acılara tüm üzüntülere değdi sonunda.. bugün oğlum bir aylık ve sünnetini bile oldu : allahım yaşamak isteyen herkese bu duyguyu nasip etsin.. size bunları böyle detaylı yazdım çünkü eminim bir yerlerde benm gbi benm asla bebeğim olmıycak die düşünüp kahrolan bi sürü insan var.. size sesleniyorum.. umudunuzu asla ama asla kaybetmeyin.. bugün ya da yarın o bebek size gelecek.. önce kendinizi buna gerçekten inandırın.. allahımın yanında zor die bişe yok.. günü geldiğinde allahım hepinizin kucağını sağlıklı hayırlı evlatlarla doldursun.. kimseyi evladıyla sınamasın rabbim..

ikili ve üçlü testler tek başına bi anlam ifade etmiyor benim gördüğüm kadarıyla. ultrasonda gördüklri şeylere dayanarak doktorlar yönlendirme yapıyorlar. benimdoktorum amniyosentez sonucunda trizomi18çıkınca hemen sonlandırılmalı senin sağlığın tehlikeye girmeden demişti. çünkü bu hastalıkta bebek büyük bir ihtimal anne karnında ölücek ve senin de hayatın tehlikeye girecek demişti. çok acı şeyler ama yaşamak gerekiyomuş. bundan sonrası için umut besliyorum ki sağlıklı bi bebeğe kavuşayım.1 adet gördükten ssonra tekrar deneyeceğim. ben genetik analiz yaptırmadm kendm ve eşim için doktor bunun bizimle bir ilgisi olmadığını söyledi. aileden geçen kromozom anomalileirin bu hastalıklar değilde daha farklı şeyler olduğunu uzun uzun açıkladı bize. bu yüzden gerek görmedk ve yaptırmadk. bundan sonra tekrar edecek diye bir durum yok demişti. ama ben korkuyorum yine de herşeye umutla bakmak istiyorum. hemen bi bebeğe sağlıkla sıhhatle kavuşursam bu günleri çabuk atlatırım diye düşünüyorum. ne mutlu size ki sağlıklı bebğe kavuşmuşsunuz. bende o günleri göreceğm zamanı bekliyorum.

arkadaşlar bunları yazdıktan sonra hamilelik yaşadınız mı? paylaşın lütfen. uzun süredir cevap yazılmamış ama

aynı duyguları paylaşıyorum bende sizinle. burda aynı şeyleri yaşayan insanların ortak duygulara sahip oldukalrını düşünüyorum. merak ediyorum bende insanlar aynı olayı yaşadığında ne hissetmiş o zamanları nasıl atlatmış okudukça kendimi buluyorum. umarım buraya tekrar hamileyim diye yazıcaz en yakın zamanda. bu benim en büyük dileğim. artk bebkleri gördüğümde hamile insanları gördüğümde ağlamak istemiyorum bir an önce vakit geçsin istiyorum geçsinde bende hamile kalabileyim. bebeğimi kucaklayabileyim. zor zamanlar hemde çok zor. bu durumu yaşayıp sağlıklı bebkler dünyaya getirenlerin de bizlere yardımcı olmasını rica ediyorum. bizlere moral olabilmesi açısından bu önemli bence

edb hanım teşekkür ediyorum temennileriniz için. umarım herşey yoluna girer. insanın elinden bişey gelmedikçe çaresizliği daha bi artıyor. ben bu sorunla 12. haftada karşılaştm. amniyosentez için 16. haftayı beklicez dedi doktorum 4hafta gece gündüz ağladım sonucum ya kötü çıkarsa diye. amniyosentezden de korkuyordum ayrıca. neyse yaptırdık bu defa da 3hafta sonuç için bekledik. sonucu aldğm gün ömrümden ömür gitti. doktorun yüz ifadesi bebeğiniz kromozom anomalisi taşıyor deyişi hala gözümün önünde. benim bittiğim andı sanki. o gün yattım hastaneye 4gün sancı verdiler ve bebeğimi kaybettim. tarifi imkansız bi acı. ben onun için hayaller kurarken o ellerimden kayıp gitti. hala ağlıyorum şunları yazarken dahi. benim yüzüm güler mi acaba diyorum sürekli kucağım dolar mı. allahım sabrını versin diyorum hep. bura ya yeni üye oldm benim durumumdaki insanlarla dertleşebilemk için. etrafımızda yok bunları yaşayanlar beni anlamasını beklemiyorum o yüzden insanların. beni ancak bu durumu yaşayanlr anlar. siz tekrar bebek düşünüyor musunuz doktorunuz neler dedi tekrarlar mıymış mesela. D

iyi günler arkadaşlar... başlığı görünce içim sızladı... ben ilk gebeliğimde bebeğimin 13 haftada kalp atışı durması nedeniyle kürtaj olmuştum 2010 ocak ayıydı... kendimiz genetik test yaptırdık sorun yoktu... aradan 1 sene geçti ve ben ikinci kez hamile kaldım herşey yolunda giderken 15. haftada yaptırdığım 3lü test sonucu trizomi 18 için artan risk 50:1 den yüksek... dünya başıma yıkıldı ve dedim tekrar başa dönüyoruz... dr um bu sonuç çok önemli değil dedi ama bana yetmedi cevabı... 20. haftada detaylı ultrason yaptırdığım dr hiç bi sorun olmadığını söyledi sonra kendi dr umla tekrar konuştum oda amniyo sentez için geçti ama kordiyo sentez yapabiliriz dedi ancak bebekte sorun çıkınca aldıracaksan yapalım her halukarda devam ediceksen hiç gerek yok dedi bende artık bu kadar büyüttüğüm bebeğe kıyamam her şekilde kabulum dedim ama kalan 20 hafta hep kaygı içinde geçti herşey yolunda olmasına rağmen... şimdi bebeğim 36 günlük ve çok sağlıklı ama doğduğu anda bile çocuk dr una trizomi 18 riskim vardı diye bağırdım... 1 haftalık olunca götürdüğüm dr un tatminkar ve kasin konuşmasına kadarda her gün ağladım ya bu dr lar anlamıyorsa bişey varda diye... Allah kimseye bu acıyı yaşatmasın çok zor günlerdi... iyiki bebeğime kıyıpta kordiyo sentez yaptırmamışım... ben şanslı çıktım... Rabbim ikinci kez acıtmadı canımı... sizlerinde inşaallah sağlıklı sıhhatli yavruları olur... bu arada buradaki tıp fakültesinin genetik bölümünde babamın arkadaşı doçent o kalıtsal hastalık bile olsa Allah istedikten sonra sağlıklı bebekler doğar kalıtsal olmayan hastalıklarda herkeste görüle bilir... bu edward sendromu ve down sendromu kalıtsal değil döllenme esnasındaki ihtimallere bağlı... tekrar temennim çok dua ederek sağlıklı evlatlara kovuşursunuz inşaallah... A

Merhabalar ben de gecen hafta 14haftalık kızımı trizomi 18 tanısıyla tahliye ettirdim. Hala şoktayım. Gerçekten yaşadım mı, bir kabusun içinde miyim bilmiyorum. Son hafta nifty testi sonucu beklerken üç ayrı doktor ve ayrıntılı ultrason incelemelerinde bebeğim gayet normaldi. Uzun uzun seyrettim onu. Kalp atışlarını dinledim. Masal gibiydi. Şimdi yaşadığım boşluğu ancak sizler anlarsınız. O kadar üzgünüm ki hiç geçmeyecek sanki. Herkes etrafımda hızla toparlamamı birşey olmamış gibi devam etmemi bekliyor. Bebeği olan arkadaşlarım geçmiş olsun ziyaretleri biter bitmez bebek fotoğrafları paylaşıyor. Hamile arkadaşlarımı görmeye dayanamıyorum. Herşey beni inciityor. Nasıl geçecek bilmiyorum çok zor... Bunu yaşayan herkese sabır ve güç diliyorum

Yesimyc ayyy ne güzel. Allah'ım sana ve bebeğine sağlık versin. Inşallah herşey Güzel geçicek Allah'ın izniyle kucağına da alacaksın inşallah. Muayeneye gittinde doktor erken olmasından dolayı bişey dedimi. cünki her doktor farklı bişey dio. bide sen gebelik sonlandırmayı normal doğumlami yaptın canım...

5 ay önce trizomi 18 sebebiyle 15 haftalık ilk bebeğimi kaybettim yaşım 27. 4 ay korunduktan sonra şimdi tekrar 5 haftalık hamileyim. Aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum Allahım herşeyin hayırlısını versin hepimizin hakkında. Allah herkesin gönlüne göre versin S

merhaba yorgunbulutlar. ben 8 ekimde kaybettim bebeğimi trizomi18 den. Önceden bu sayfalarda o kadar çok dolaşırdım ki. Derdime çare olabilecek birileri var mı diye. Artık yaram kabuk bağladı. Neredeyse 1 yıl olacak. Doğsaydı 4 aylık olacaktı bebeğim. Cinsiyetini öğrenmeye gittiğimde kalbinin durduğunu öğrendik. Tabi koskaca hastane başıma yıkıldı.12 haftalıktı bebeğim. sebebinin trizomi18 olduğunu söyledi doktorum.8ekim akşamı bebeğimi aldılar benden. Araştırılmasını istemedik. doktorum tekrarlama riski olabilir dedi tam kesin konuşmadı. Araştırılırsa o zaman kesinleşir dedi. Ben 3 ay korundum. Daha sonra 3ay bebek denemeleri yaptık. Herşeye rağmen... ama olmadı. İçimde hep bir korku vardı yeniden aynı şeyleri yaşarsam diye. her ay bir kabus gibiydi. bir taraftan istiyorum bir taraftan adet günüm yaklaştıkça içimi bir korku kaplıyor. Yine aynısı olursa diye. Yani anlayacağın iyice psikolojim bozuldu. İyiki de olmamış, İyi kide hamile kalmamışım... sonra tesadüfen troid rahatsızlığımın olduğunu öğrendim. 2 aydan beri tekrar korunuyoruz. tedavim devam ediyor. Bu rahatsızlık ne zamandan beri var onu da bilmiyorum. Belki de bebeğimi kaybetme sebebim oydu. bu arada yaşım 39... Ben acılarımı biraz çabuk unuttum arkadaşım. Neden diyeceksin. Çünkü ben 3 çocuk annesiyim. Onlarla kendimi avuttum. ama bir sene önceki halimi düşünüyorum da seni anlıyorum. 3çocuğum olmasına rağmen yine de çok yaralandım. Bu sayfalarda saatlerce dolaşır kendimi avutacak bir şeyler arardım. şimdi artık pek uğramıyorum. Daha doğrusu yazmıyorum sadece yazılanları okuyup geçiyorum. Bİlmiyorum bundan sonrası ne olur. Rabbim bize bir bebek daha bağışlar mı. ama sanırım ben artık pek düşünemiyorum çünkü yaşım geçiyor. Rahatsızlığım var, ayrıca 3 ay denedik olmadı vs. vs. Senin bebeğin var mı arkadaşım. yaşın kaç, nerede oturuyorsun ne iş yapıyorsun. seni tanımak isterim. Ben öğretmenim. hoşçakal yorgunbulutlar... Kendine iyi bak arkadaşım senin sağlığın ve psikolojin önemli. Sağlığın yerinde olsun ki yeniden bebek sahibi olabilesin arkadaşım... Allah gönlüne göre versin. Y yorgunbulutlar neylerse güzel

benim başıma da aynı şey geldi maalesef. amniyosentez sonucunda trizomi 18 görülünce 19haftalık hamileliğimi sonlandırdık. hem psikolojik hem de fizyolojik açıdan çok acı çektim.2hafta oldu hala ağlıyorum. nasıl unuturum bilemiyorum. doktorum 1adet geçirdikten sonra tekrar deneyebileceğimi söyledi. ancak aynı korku bende de var. ya tekrar ederse korkusu. hem kendi doktorum hemde aniyosentezi 17gün inceleyen laboratuvardaki doktor riskin yükselmediğini herkeste ne kadarsa bende de o kadar olacağını söylediler. beklemekgibi de bir düşüncem yok çünkü tekrar sağlıklı bir bebekle bu yaşadıklarımı unutabileceğimi düşünüyorum. allah kimseye böyle bi acı yaşatmasın.

aysebc hanım sanırım meslektaşız. Ben de öğretmenim. Sınıf öğretmeniyim. Siz ne öğretmenisiniz?Nerde görev yapıyorsunuz?Yaşadığım acıları çocuklarım ve öğrencilerim sayesinde epeyce atlattım. sanırım sizinki biraz daha yeni. Ama inanın zaman herşeyin ilacı. Tabi ki yaşadıklarımızı tamamen unutmak imkansız. Ama zamanla acılar hahifliyor ilk günkü gibi olmuyor. ilk günler bu satırları hep ağlayarak okuyordum. bana her şey bebeğimi ve hamileliğimi hatırlatıyordu. Ama artık biraz daha iyiyim.trizomi 18 diye bir rahatsızlığnı varlığından bile habersizken bebeğimi bu rahatsızlıktan kaybetmiş olmak içimi acıtıyor. Hele hele bu rahatsızlığı internetten araştırdığımda gözlerime inanamadım. Benim bebğime benim meleğime neler olmuştu. Oysaki ne hayaller kurmuştum. Doğum izinlerimihep ayarlamış, nöbetten yırtacağım günleri bile düşünmüş, beşiğini bile beğenmiştim. Cinsiyetini öğrenmeye gittim ama bebeğimi kaybettiğimi öğrendim. Allah ım ne büyük bir acıydı. Bütün hayallerim, bebeğim canım içimden kaydı gitti. tutamadım onu. Ak sütümle besleyemedim, kokusunu alamadım. Minik ellerini tutamadım. Geceleri tatlı uykumdan kimin için uyanacağım artık. Artık bebeğim yok. inşallah bu satırlara tekrar anne olduğum zamanlarda da yazmak nasip olur. Sİzin için de aynı duaları ediyorum sevgili meslektaşım. Allah bebeğinizi kucağınıza aldığınız günleri gösterdin size.

@sevgicany @bebekaycali Yesimyc kardeşlerim, öncelikle başınız sağolsun. Maalesef bende 24 eylül de 18 haftalık gebeliğimi trizomi 18 teşhisi ile sonlandırmak zorunda kaldım. Dedigin gibi çok ama çok zor bi süreç. Bende burda formlardan okudum okudum okudum... bizim gibi talihsizlik yaşayıp sonra sağlıklı gebelik geçirip te evlatlarını kucağına alanlar okudum. once allaha sığındım tabi. dua ediyorum. Ama 1 ay oldu hala gece yatamıyorum gecicek elbette. Derdi veren sabrınıda veriyo. Ama zaman geçmiyor işte. 3 ay Korun dedi doktor. Ben 40 çıkmasını bekliyorum. Beni eski halime getirecek yeniden umutlanmama tek care yine evlat olucak. Ben psikolojik olarak istiyorum. Genel muayenemde güzel dedi doktor. Testlerdede sorun yokmuş. Artık beklememe gerek yok bence. Gelişmeleri yazicam elbet. Sizde metanetli olun. Unutmayın ki herşey sizin sağlığınızada bağlı. Olanla ölüme care yok derler. Çok şükür gebe kalabiliyoruz. neler okudum duydum. Toparlanıcaz başka caremiz yok. Sabır kardeşlerim. Selamlar...

ben henüz normal yoğun tempoma dönemedim. bende öğretmenim. miniklerimle eminim daha yoğun dolu geçecek günler ama ben biraz dinleniyorum. ne hikmetse geceleri çok koyuyor bana. uyuyamıyorum sürekli aklıma bu olay geliyor. ne hayaller kurmuştum bende doğum iznimi hesaplamıştım yavaştan kıyafetler bakmaya beğenmeye başlamıştm 3arkadaş hamileydik aynı zamada doğum yapıcaktık. elleri bomboş kalan ben oldum. şu an onları görünce mahvoluyorum. apartmanımdaki bebklerin ağlamasına dayanamıyorum bende ağlıyorum onlarla. zaman mı geçmiyor ne herşey kaplumbağa hızında. adet görüp tekrar hamile kalmak istiyorum. bu acıyla ancak böyle avunulur gibi geliyor. evlat çok büyük bişeymiş çok önemliymiş. ben ikidir ulaşamıyorum umudumu kaybetmemeye çalışıyorum. olucak. bebek kokusunu bende duyucam. sabır. sadece sabır. Y yorgunbulutlar neylerse güzel

sibel arda çok geçmiş olsun. Allah sabır versin. Başlarda zor oluyor tabi alışmak kolay değil ama sen de kendini bırakma inşallah şefaatçilerimiz olacak yavrularımız bize. Ben de bebeğimi kaybedince hemen hamile kalmak istedim doktor 6 ay bekleyin dedi. Ben de bekleyemedim kendimi hazır hissettiğim zaman gebe bedenen de toparlandıktan sonra gebe kaldım. 3 ay korundum 4. Ay gebe kaldım şu ana 16 haftalık gebeyim. Bi sorun yok şu ana kadar. İnşallah isteyen her kadın anneliği yaşar. Sen kendini iyi hissediyorsan ruhsal ve bedensel olarak da bir sorunun yoksa erteme tabi. Kendine çok dikkat et

Arkadaşlar lütfen yardım. Benimle aynı hikayeyi paylaşan varsa lütfen bir cevap yazsın.trizomi18 den sonra sağlıklı bebek dünyaya getiren var mı?İkinci bebekte risk var mıdır?Lütfen bir cevap yazın. Bebeğini bu yüzden kaybeden arkadaşlar lütfen bir şeyler yazın. A

benim yaş faktörüm yoktu. yaşım 27. hatta ikili testte de trizomi 18riski baya düşük çıkmıştı. ancak doktorum ultrasonda bazı şeyler gördü amniyosentez önerdi. amniyosentez sonucuda trizomi18çıktı. ikili üçlü testler bu anlamda kesinliği olmayan şeyler.1ay adet görüp tekrar deneyebilirsn dedi. tekrarlayacak diye bişey yok demişti. ancak dediğim gibi bende korkuyorum. benim ikinci gebeliğimdi. ilki kimyasal gebelikti. şimdi de bu şekilde bitti. umarım allah tez zamanda sağlıklı bebeklere. kavuşturur. siz çok şanslısınız ki 3cocuğunz varmş. sıkı sıkı sarılın onlara.

aysebc canım senin yaş kaç acaba. yaştan dolayı risk faktörü var mı? Doktor sebep olarak ne söyledi?Benim yaş riski vardı. Yaşım 38. Acaba bu rahatsızlığın yani trizomi 18 yaş faktörü varmı?Senin doktorun neler söyledi?Benim doktorum 3 tane sağlıklı bebeğim olduğu için tekrar düşünmemei söyledi. Ama ben yeni bir bebek daha çok istiyorum. Senin ilk bebeğin miydi arkadaşım. Senin için de çok üzüldüm. İnşaallah en kısa zamanda sağlıklı bir bebeğe kavuşursun canım. Allah gönlüne göre versin. A

slm yazılanları okuyorum ağlıyorum ama yinede elhamdulillah isyan etmiyorum 12 haftalık gebeliğim yarın son buluyor t18 teşhisi kondu maalesef suni sancıyla dogum yapılacakmış çok korkuyorum dogum zamanı gelmiyor diye gün sayarken şimdi 3 ay bekliceZ lütfen birşeyler yazıp teselli edin nefes alamıyorum

canım hiç bebeğin olmadan böyle bir şeyi yaşamış olmana çok üzüldüm. Benim ver da onlarla teselli buluyorum. Ama annelik içgüdüsü biliyor musun insanın 5 -6 veya 8çocuğu olmuş hiç fark etmiyor. İçim hala çok acıyor. Tek tesellim çocuklarımın olması. Demek sen de yaş faktörü yok. Doktor bana bu rahatsızlığın yaşla alakalı olduğunu söylemişti. araştırdığım kadarıyla yumurtalardaki yaşlanma, kalite düşüklüğü ayrıca döllenme sırasında kromozomların bölünmesindeki sorunlarla alakalı birşey. Senin yaşını o yüzden merak ettim. Yeni bir hamilelikte aynı sorunu yaşamak beni korkutuyor. Senin 2. gebeliğinmiş. İnan çok üzüldüm canım. Allah sabırlar versin. Benim bebeğimin kalbi durmuştu. cinsiyetini öğrenmek için doktora gittiğimizde öğrendik.12. haftadaydık. Kürtajla da sonlandırıldı. Tabi ben de bittim. İnsan çok üzülüyor yıpranıyor ama elden gelen bir şey yok. Allah sağlık sıhhat versin canım. İnşallah yeniden hamile kalır sağlıcakla bebeğini kucağına alırsın. A

cevapladığın için teşekkür ederim öncelikle arkadaşım. ben de öğretmenm.25 yaşındaym. benm ilk bebeğimdi ve tahmin edebilirsn çok yıkıldım. bize tekrarlamaz dediler ama aynı korkuları yaşıyorum. şu an 1.5 ay geçti üzerinden. doktorum 3 ay sonra bebek düşünebilirsn dedi ama hem çok istyrm hem de çok korkuorum. sanırım denemeden önce eşimle bana bir genetik inceleme yapılmasını istiycem. psikolojim önemli evet ama insanın elinde değil bazı şeyler. A