canım üzüntüsü sıkıntısı olmayan ev malesef yok denecek kadar az. elimizdekilerin değerini bilmemiz gerekiyor. ne güzel bir hamilelik geçiriyorsun, allahım inşallah tamamına erdirir kucağına da alırsın. bebeğinin anne karnında geçirdiği bu günler inan bana çok çok önemli. hem fizyolojik hem psikolojik olarak. ona yansıdığını bile bile üzme kendini. erkekler malesef çok acımasız olabiliyor bazen. umursama, hiç takma kafana. konuşsun konuşsun geçsin. önemli olan sen ve bebeğinsiniz. ben ilk hamileliğimin tadını çıkaramamıştım bu yüzden. şimdi bu hamileliğimde hiiiiiiç tınmıyorum. sende takma. bu günler geri gelmicek kendi değerini bil. a. s.

canım ya öyle düşünme benimde sorunlarım var benim eşim biraz duygusuz öyle konuşmayla yok hamilelik yok bunalım falan dinlicek birisi değil 9 haftalık hamileyim daha sevincini bile yaşayamadım dur diyo doğsunda ondan sonra sevin hep umtlarımı kırıyo ama o işe gittiği zaman konuşuyorum bebeklerimle onlarıda kendimide iyi hissettirmeye çalışıyorum çok üzülüyorum eşimin destek olmadığına ama benim meleklerimin aslan gibi anneleri var kimseye ihtiyacımız yokki sitede çok arkadaşım var dertleştikçe uzaklaşıyorum sıkıntılardan çok güzel bi paylaşım allah herkesten razı olsun barby_zennure minik oglum

arkadalar ne güzel yazmışsınız. benimde ailem yok evlendim belki bi ailem olur diye severek isteyerek tabiki zorla yada mecburiyetten değil. ama okadar pişmanım ve mutsuzum ki.26 haftalık hamileyim ve bi oğlum olucak. keşke benimde sizler gibi sadece ilgisizlik yada doyumsuzluk olsaydı ama ne yazıkki değil. eşimin beni sadece taşıyıcı olarak görmesi ve sevmediğini bilmek ve üstüne sürekli aldatılmak okadar çok yıprattıki artık oğlumla bile mutlu olamıyorum. ağlamaktan bıktım. yaşla ağlamasam için için ağlıyorum. oğluma konuşabildiğim tek şey her düzelicek biz beraber mutlu olucaz demek. benim her üzüntümde onun çok hareketlenmesi beni korkutuyo artık. bu kadarını hakettiğimi düşünmüyorum. kimseden bişey beklemiyorum. sadece buraya yazmak istedim belki rahatlarım diye ama olmuyor işte... M

hamilelik deyince tek aklıma gelen sıkıntı, kaygı vs. asla geri dönüp hatırlamak istemediğim bir dönem. şimdi kızım 2 yaşında, eşimle hala mutlu değilim ama kızımın sevgisi dünyalara bedel. güzel hamilelik geçirenlere hayret ediyorum, ben hiç hoşlanmamıştım ve ikinci kez asla yaşamak istemem. her kadının kimyası farklı, herkes sevgi kelebeği olup uçuyorum sanmak zorunda değil. bunları söylediğimde çok tepki alıyorum ama kabul görmek için yalan mı söyliyim?ben böyle yaşadım. M

Allah yardımcınız olsun hepinizin.. ne diyebilirimki çok üzüldümsenağlama bende çok şükür aile sorunu yok ama herşeye ağlar oldum çok hassasım ve bu bende baş ağrısı yapıyo:1no2:

öncelikle merhaba... bu siteyi biraz geç keşfettim ama bulduğuma da sevindim... bundan sonra güzel paylaşımlarla beraber oluruz inşallah.. ben 19 hafta 2 günlük hamileyim... cinsiyetini henüz bilmiyorum.. hayırlı ve sağlıklı bir evlat duasıyla benim ve tüm hamile arkadaşlarım için... dünyanın en güzel duygusudur heralde annelik ve ben bir anne adayı olarak yeteri kadar heyecanlı değilim... genelde hep üzgünüm... karnımdaki bebeğin sevincini hissedemiyorum o yüzden... eşimle sıkıntı yaşıyorum.. onunla mutluyken hamileliğimi anlıyorum ve bebeğimle konuşuyorum ama eşimle sıkıntılıyken ne bebeği düşünüyorum ne anneliği ne de başka birşeyi... hatta doktorda kalp atışlarını duyduğumda bile yeteri kadar heyecanlanmadım... bu durumu bebeğim hissediyordur kesin ve bunun için de üzülmeye başladım... benim durumumda olanlar var mı yada tecrübeli olupta bana öneri ve nasihat verecek olanlar... paylaşırsanız müteşekkir kalacağım...

tsk ederim ilginiz ve desteğiniz için... moral oldu yazdıklarınız... ben ailemden uzaktayım ve eşimden başka arkadaşım sırdaşım ve yakınım yok.. ondan çok şey bekliyorum belkide... eve geç gelmesi bile problem oluyor tüm gün yalnız olduğum için.. o da çalışması gerektiğini söylüyor haklı olarak... ama kendimi çok yalnız hissediyorum, psikolojim bozuldu ve nerdeyse 2 günde bir o veya bu sebepten dolayı tartışıyoruz, bağrışmalar oluyor devamlı.. bebeğimiz tüm bunlara tanık oluyor biliyorum ve duyuyor bağrışmalarımızı... ve bunun içinde ayrıyeten üzülüyorum... annelik sıfatı olmadığını düşünüyorum kendimde...

iletişimsizlik çok kötü. 14 aylık evliyim 7 aylık hamileyim kız bebek bekliyorum. aynen sen gibi bebek istedim neyime güvenip istedim bilmiyorum. eşimle ilişkimiz oturmamış daha hamile olunca anladım. senin eşin gibi süper iyi bir insan ama anlaşamadığımızda oluyor ve hep ben tolere ediyorum huyum bu hwerkese karşı istemesem de böyleyim ve bi gün gelecek idare edemeyeceğim o zaman neler olacak bilmiyorum ama eminim kimsenin evliliği 4 4lük değil. evlilik zaten böyle bişymiş. pişman değilim bebek yaptığıma ama böyle olacagını bilsem 2 yıl daha beklerdim birbirimize alışmak evliliği anlamak adına.. insan evlensede ailesi ile kalsada yalnız bir noktada. ne yapsada yalnız. dediğin gibi bişey beklememek en güzeli. sen kendine kızına da yetersin. ilerde değişebilirde herşey eksik kaldığı noktaları anlayabilirde ama anlamazsa buna takılma. hamilelik herkes diyor bana tadını çıkar ben bir tat göremedim hamilelikte tad çıkaracak. çok şükür sağlık sorunum yok maddi sıkıntım yok ama bebek beni heyecanlandırmadı ilk 7 ay şimdi alışveriş yaptıkça az biraz acaba nasıl olacak demeye başladım anne olmak korkutuyor düşününce beni. ama artık anne adayıyım son iki ay. bir daha fırsat olur bebek yaparsın veya yapmazsın ama bir bebeğin annesi olmak yine de bir mucize.. yalnız olmadığını bil. sen kızına yetersin ve ilerde kızında sana. nice anneler var eşlerinden görmedikleri sevgiyi ilgiyi çocuklarından görüyor. annelik seni eşinin yalnız bıraktığı noktada tatmin edecektir ve çok şükür ki inançlı birisin. Allah sıkıntılarını giderir minik prensesin ısıtır kalbini ve hatta belki babasının kalbini de. peşin peşin üzülme. bebek de üzülmesin anneside. erkekler böyle eşin olan erkek benim eşim olan erkek erkekliğin doğası böyle. bu hassas dönemden anlayan bir kaç adam varsa onlarda bize denk gelmedi maalesef. aldırma hiçbirşeye. minik prensesin unutturur sana herşeyi inşallah:)

Canım hepimiz zaman zaman üzüntü yaşıyoruz. Kimsenin hayatı mükemmel değil. Ben de hem üzüntü, hem iş stresi yaşıyorum. Kafama bir sürü şey takılıyor. Eminim bebek de hissediyor ama yapabileceğimiz bir şey yok. Tek elimden gelen o üzüntülü anlarda bebeğim olacağını hatırlamak ve kendimi mutlu etmek. Çünkü anne olmak ve dünyaya bir canlı getirmek, bir kadına verilebilecek en güzel armağan... J jiji

bencede canım bende arkadaşların dediğine katılıyorum sıkma canını bak bende olsa bir hisset içimde onun mutluluğunu diyorum ya sıkıntını derdini hepsini boş ver sen karnındaki bebişini düşün olumsuz şeyler düşünme boş ver ya takma kafaya sen bebeğin olduğunda gelecekle ilgili hayallerini kur. eşiyle sıkıntılı günler geçirmeyen kimse yok ki ve her hamilelik döneminde bayanların bir çoğu eşiyle sorun yaşar etrafımda çok gördüm. herşeye pozitif bak içinde o meleğide pozitif biri yap. ne dim artık Allah yar ve yardımcın olsun. İnşallah hayırlısıyla Allahım banada nasip eder

mnv canim SIKINTILARINI okudumda Rabbim ferahlik versin ins canim. oncelikle butun bu uzuntulerini bir kenara birak sadece ve sadece bebegini dusun canim çunku bebegind bu uzuntulerinden etkileniyor annesi o çok hassas daha sen mutlu ol ki oda daha guzel gelissin içinde. ha esine gelince erkekler cocuk dogunca çok degisiyo canim. 1. de olmasa 2. de 2. olmasi 3. de benim esim gibi dusunsene 3. cocukda degisti adam inanilmaz derecede çok sabir lazim canim. bana ilk bebegimde hiç kimse demedi sen hamilesin çok hassa donemindesin diye. 20. yasimda idim ilk bebegimde. bir yandan ilk bebegin tecrubesizligi bir yandan aile sorunlari. hiç bir seyi takma canim Rabbime sigin bebegini en guzel sekilde buyut içinde. bu gunler oyle guzel ki kiymetini bilmeye calis canim. simdi bir de net var ac oku bilgin olmadigi seyleri. guzel beslen, bebegine kuran dinlet maneviyatini ihmal etme. oyle kotu dusunceleri at beyninden. ben ilk bebegimde ki tecrubesizligimden ve bazi ihmallerimden çok pismanim simdiki aklim olsa ah ah... Rabbim sana ve esine bebegine huzur dolu gunler versin...

cnm şimdi dua ettim sana Allah yardımcın olsun inş eşinle sevginiz aşkınız büyür sıkıntılarınız azalır inş cnm. sen şuan çok hassassın böyle duygular yaşaman gayet normal. bazı erkekler bebek konusunda çok heyecanlı olmuyorlar ama ben inanıyorum kızını kucağına aldığında eşin olumlu yönde değişecek. sen de çok dua et bence dua herşeyin ilacı. biz kadınlar zaten normade ilgi isteriz bir de hamilelikte bu istek daha da artıyor sanırım. Allahım en kısa zamanda sıkıntını yüreğinden kaldırır inşşş M

canım ne yazıkki hiçbir evlilik bal kaymak olmuyor tartısmalar evliliğin tuzu biberi sorun daha mı büyük bilmiyorum ama kafanıza takmayın bebişinizi düşünün yerimseniben

canım hepimiz aynı dönemden geçiyoruz bu konuyu ancak eşinle çözebilirsin şu dönemde anlayış göstermesi gereken kişi eşin sana en büyük desteği o werir. ona bir ewlat wereceksin bu duyguyu hissetmesini sağla bence. bu gebelik dönemini tek başına yaşama onunda duygusal anlamda yaşamasına izin wer. iş sana düşüyor bu konuda biraz. sana we çocuğunuza karşı sorumluluğu hissetmeye başlamalı... senin tüm çabana rağmen hala üzüyorsa seni sen kafana takmıycaksın nekadar mümkün olur meçhul ama bebeğinle bul mutluluğu sana kalıcak tek gerçek o çünkü...

canım benim çok üzüldüm allah sana sabır annene bol bol rahmet versin inşallah. yaşadıkların gerçekten zor ama bebeğina sarılıp tutun oldumu.. biliyorum ne dersem diyim bişey deişmicek ama şu an sen ne kadar bunalıma grersen gir gene deişmicek sadece bebeğini düşün eşin destek oluyosa yanındaysa bi nebze daha dayanılır olcaktır bişeyler. allah sabır versin canım. herşey insanlar için dayanabildiğimizden değil mecburiyetten dayanıcaz.. allahın takdiri.. allah yardımıcın olsun.. P pyazar bis büyüyos

canım benim yaşadıklarımı anlatmışın nerdeyse bende aynı şeyleri yaşadım ailemden uzagktım yeni tayinimiz çıkmış kimseyi tanımıyorum hakkari gibi bi yerde oturuyorum eşimde ewe 22.00 de geliyoduu ben deli oluyodum gelince başlıyodum benle ilgilenmiyosun herşeyini sorun ediyodumm allahtan hep alttan alıyodu hakkını yemiyim sonra eşim nisanda bi gitti başka bi yere göreve 3 aydır yalnızım diyorum eşim olsada kavga etsek geç gelse o yüzden şükret bebeğini düşün sen artık bi can taşıyosun bunları çok sorun etmemeye calış allah daha beterinden sakınsın hammer

İyi günler bende 1. buçuk aylık hamileyim ve sevinemiyirum. içimde bir skntı daralma var. Hiçbirşey gelmiyo içimden. Esim le hiç skntm yok ama. kendimi mutsuz hissediyorum. bunaliyorum. ağlıyorum. ne yapabilirim. Yardımcı olurmusunuz E

canım seni çok iyi anlıyorum ailenden arkadaşlarından uzaktsın eşinide bütün gün görmediğin ve yalnız kaldığın için sıkılıyorsun tabi birde buna hamilelik psikolojisi eklenince ister istemez alt üst oluyor insan ama sakin olmaya, sakin kalmaya çalış yoktan sebeplerle kavga etmek senide eşinide bebeğide evliliğinizide sarsar her evde her evlilikte bazı sorunlar oluyor mümkün olduğunca görmemezlikten gelmeye çalış bilyorum kolay değil ama. bizlerinde kendine göre sorunları var ama bir şekilde üstesinden gelmeye çalışıyoruz. Allah yardımcın olsun O ocean_girl

İyi dileklerin için çok teşekkür ederim. Bu konuda bana en yardımcı kişi elbetteki eşim... Hem anne olacağım için, hem bu durumum yüzünden adamın canı çıkıyor ister istemez. Beni sevdiğini ve yanımda olduğunu göstermek için elinden geleni yapıyor. Düşünsenize sırf ben istiyorum diye kaplumbağa aldı, kaç km gittik onun için Allah bilir. İnşallah en yakın zamanda atlatacağım. Hayatımın bu kadar hızlı değişmesi bunalıma soktu sanırım beni... M

Ah şu erkekler al birini vur ötekine hepsi aynı... ne kadar takma kafana desekte takıyoruz... ben eşim yüzünden kürtaj olmak zorunda kaldım hemde ilk gebeliğimdi bi anlık öfkeme yenildim şimdi çok pişmanım keşke diyorum ama çok geç... şimdide çok istiyoruz ama 6 aydır olmuyor... demem şu ki erkek milleti hep aynıdır... boşvereceksin önemli olan sen ve meleğin bunu hep düşün canım bütün arkadaşlara katılıyorum... ama senide çok iyi anlıyorum... lütfen mutlu ol... sunseet

kaç yıllık evlisin. planlı bir hamilelik miydi. eşinle aran iyiyken hamilelik sürecinde mi bozuldu? merak ettim bunları. ben de kötü bir hamilelik süreci geçiriyordum ama senin yazdıklarını okuyunca iyiymişim dedim. hepimiz daralıyoruz Allah sağlıkla kucagına almayı nasip etsin sıkıntıların geçer inşallah. İnan bana bir bebek bazen herşeyi değiştiriyor. zaman neler getirecek belli olmaz. peşin peşin üzülme. güçlü ol. ve herkes böyle şeyler yaşıyor bir tek ben yaşıyorum sanma. Allah yardımcın olsun

Ayy beni tarif etmişsin cnm vallaha, 13. haftalık hamileyim ama iş yaparken kaygılıyım, çalışıyorum zor oluyor acaba yanlış mı yaptım, çocuğa birşey mi oldu diye diye zaman geçiyor. Doktora sordum normal geçer diyor ama korkuyorum ben üzerimde kalmasından.

hepsi aynı desene.. canım benim başkasına sölerken bağıra bağıra güçlü sölenio ama dyana dayan bi yere kadar sonra hüngür fışırt ağlanıo işte.. ama burdakileri okudukça ilglenenleri yazanları çokmutlu oluyorum.. bi parça azalıyo insanın üzüntüsü. sende hep bebğinle yapacağın şeyleri düşünmnicik ufacık sen beslersen beslenicekk büyücek.. savunmasız sadece sana bağlı.. üzülüp büzülmek yerine sağlam durup maşallah dedirtebilmek dileğiyle.. bebeklerle ilgli kitaplar okuyorum. bayada iyi.. bebek bakımında mucizevi çözümler. tavsiye ederim edin oku canım.. allah sağ salim yavrularımıza kavuşmayı hayırlı anne babaolmayı nasip etsn inş:ecrin_bebek: M

ah canım hep aynı muhabbetler hiç üzme kendini diycem ama bende aynı şeyleri yaşıyorum eşim ilgili olmasına rağmen hep daha fazlasını istiyorum bende ailemden uzaktayım belkide bu yüzden çok ilgi bekliyorum ama kimse beni anlamıyo doğumuma 20 gün kaldı ve ben 2 günde bir nerdeyse problem çıakrtıyorum elimde değil çok kaygılarım var doğumu düşünüyorum aile problemlerimiz var bebeğim sağlıklı olucakmı bi sürü şey aklımda artık kabus gibi oldu günlerim sanırım bi psikolojik desteğe ihtiyacım var ağladıkça daha da ağlıyorum bebeğim hareket ediyo onu üzüyorum diye daha çok duygulanıyorum bilmiyorum kafayı yemek üzereyim. ama eşimin hakkını yiyemem biraz doyumsuzum galibakafamçokkarıştı Y

moonlight_10 YALNIZLIK ZOR CNIM ALLAH KOLAYLIK VERSIN BENIM ESIMDE IS DOLAYISIYLA 11 GIDIP 11 GELIYOR BENDE GUNBOYU YALNIZIM... ESİMLE BENIM ARAMDA COK KOTU 14+3 GUNLUK HAMILEYIM COK KISKANC BUNALIYORUMM... senağlama BAZEN CEKILMEYECEK HAL ALIYOR CEKIP GITMEYI DUSUNUYORUM FAKAT HAMILEYIMM... senağlama . push ; M

canım bence bu durumu eşine anlatmalısın ki o da bu dönemde üstüne fazla gelmesin seni üzmesin. malum hamilelikte hormonlarımız değiştiği için daha alıngan daha kırılgan olabailiyoruz. bende normalde biraz sinirli gerign bi insanım ama eşim sağolsun hamileyken hep idare etti beni ben kızdım o sustu hep. bu da işimizi kolaylaştırdı. ama ne olursa olsun hiçbişeyi kafana takma çünkü o kadar güzel o kadar heyecanlı günler bekliyo ki seni şimdiden tadını çıkarmaya başla bence. tamamen bebişine konsantre ol. umarım sağlıcakla kucağına alırsın bebişini. sarmasik

mnv bu sabah işe o bırakır beni sabah gelince yine kavga ettik ağlattı beni... Oluyor böyle şeylerr işyerine geldim hala ağlıyorum.. Dayanılmazsa ayrılmak lazım.. Ama benden sana tavsiye komşularına git konuş gez toz... kafanı dağıt akşam geline kadar eşin... evde durursan sıkılırsın sonra onla dertleşmek konuşmak istersin.. Ben evdeyken akşama kadar eşimi gözümde büyütürdüm büyütürdüm sevgiyle beklerdim ama aynı heyecanı -onda görmezdim hatta hayal kırıklığına uğrar ağlardım... Bebeğin doğana kadar uğraş bul... boyama yap ne bileyim grup arkadaşların olsun erkeklere çok bağlı kalmayalım bence... M

Kızlar, Hepimizin bebişleri hayırlı uğurlu olsun, kucağımıza sağlıklı ve hayırlı bebişler almayı nasip etsin Allah . Hamilelikte hormonlarımız alt üst oluyor ve en ufak şeylere ağlayıp kırılabiliyoruz.. Eşlerimizden her zamankinden daha çok anlayış bekliyoruz - haklı olarak ama onları da düşünmek lazım. Onlar bizi anlayamaz, hissettiklerimizi hissedemezler, onlarda çalışıyor ve günleri stresli geçebiliyor. Belki onların da bebekle ilgili düşünceleri, sıkıntıları vardır ama biz üzülmeyelim diye söylemiyorlar? Birde böyle düşünmek gerekir bence? Ama erkekler gerçekten acımasız olabiliyorlar, Bu dönemde beklediğimiz ekstra ilgiliyi görmeyince bizde çıldırıyoruz - bende biraz asabiyim ve alınganım. Sağolsun eşim elinden geldiği kadar idare etmeye çalışıyor ama bazen olmuyor işte. Benim bütün ailem uzakta, ben gurbetten buraya gelin geldim. Yol iz hiç birşey bilmiyordum ama azmettim ve eskiden olduğu gibi kendi ayaklarımın üzerinde durmayı öğrendim. Tabii ki eş desteği çok önemli ama tamamen onlara bağlı olmakta biraz sağlıksız bence? Zor ama tınmayacağız arkadaşlar, herkes sorumluluğunu bilecek ve sorunları konuşarak çözmeye çalışmak en iyisi - her erkek ince düşünceli olmadığı için bazı şeylerin farkında değiller ve bizi kırdıklarını anlayamıyorlar. Bebişlerimiz bizim için çok önemli, madem dünyaya getireceğiz, böyle üzmeye hakkımız yok.. Allah hepimize yardım edip, hiç birimizin evinden huzuru eksik etmesin . B

ilgilenen dua eden arkadaşlar çok teşekkür ederim... gerçekten bgün yüzümü güldren bu oldu,3yıllık evliyim. gerçekten suratım yere değcek derler ya üzüntüden öleyim bol bol dua ediyorum bol bol. allahım sen içimi biliyosun bazen ağzımdan olmadık şeyler çıkıyor sen bana bakma die.. çünkü bazen bu bebğii neyime güvendimde yaptım acaba dediim olmuyo deil. allahın gücüne gitmesin.. zaten son ve tek umudum doğacak olan kızım.. ama szinde bildiğiniz gibi bu aylar zor. ağırlık bi yandan hareketler kısıtlanıyo bi yandan... gücünüze gidio olmadık şeyler.. ben evlendiğim günden beri sorunumuz iletişim old.. çok ii bi insan kesnlikle sesini bile yükseltmez herkesn sevdii saydıı biri amıa problem iletişim.. evledniimiz ilk haftadan beri bu böyle.. ayrılmayı çok düşündüm ama üzüleceini bildiimden ve iyi ni yetnden dolayı yaapamadım.. kesinlikle özellikle yapmıyo bişeyleri.. elimden bu kadar gelio dio.. ama istediğim çok şey değil sadece 2 çift laf.. ben yanındayım merak etme kzımızda sende iyi olcaksınız vsşeyler işte.. konuşkan gözlerinin içi parlayan ben konuşmuyorum artık.. çnkü biliyorum ki konuştuğum zaman gene başa dönücem. hani derler ya hiç bişey bekleme gelirse sevinirsin gelmezse üzülmezsin.. işte o hesap.. sadece susuyo ve ağlıyorum kndi halimde.. keşke o da benm onun gözünün içine baktığım gbi baksa beni düşünse öncelik ben olsam kendmi iyi ifade edebilmek için sayfalar gerekir.. kmsenin canı sıkılsın istemem.. ama hamileliğimi iyi hatırlamıycam kesnlikle.. sağlık problemim olmadıı için şanslıyım.. yoksa nolurdum kimbilir..

Ben de bir tek ben yaşıyorum sanıyorum. 13. haftaya girdik. Bir sıkıntı, bunaltı, endişe anlatamam.

Ya yanliz olmadigimi. Bilmek beni biraz rahatlatti bende 16 haftalik hamileyim allahim icim nasil daraliyor sanki yumruk var bogazimda herseye agliyorm gizli gizli herseyden cabuk bunaliyorum sıkılıyorum nasil geccek bilmiyorm bu bebegi cok istedim simdi allah nasip etti ama tadini cikaramiyorum hep icimde bi his var sanki basima kotu bisey gelmis gibi oturup kara kara dusunuyorum of puf diyorum ama ortada bisey yok allahim bisey olcak da malummu oluyor diyordum ama hemen herkesde olmus bu E

Evet üzünülmeyecek bi durum degil. Ama sen kendini yalnizca bebegine odakla ve onunla ilgili hayaller kur. Onunla yasamak istedigin herzaman bekledigin seylerin hayalini kur. Bebisine odaklan canim. Böylelikle üzüntün büyük bi miktar azalicaktir. hihoyyyt ist.1982 Aktif

İşte annelik bu noktada başlıyor canım... Öncesinde herşeyin eşin ve senin arandaydı üzüntünüz, sevinciniz... Şimdi bir bireyiniz daha var ve sen herşeyini ikiye bölmek zorundasın... Eşinle olan sıkıntılarına gelince detayı bilmediğim için bence oturun konuşun ortak noktaları bulun... Sen birde hamileliğin hassasiyetinide taşıyorsun şimdi sana destek olması lazım eşinin... Allah tamamına erdirsin canım...

Çok özel olacak ama anlatırsam rahatlarım diye düşünüyorum. Bildiğiniz gibi hamileyim ben de. Ancak öyle şeyler oldu ki hayatımda şimdi sadece durup bakabiliyorum, bir şey kattığım ya da eksittiğim yok hayatımdan: Biz annemle ayrı şehirlerde yaşıyoruz. Sık sık konuşurduk telefonda. 5 hafta önce nezle olmuş annem. Ortada hiçbir sebep yokken 3 hafta önce annemi kaybettim. Öyle perişan bir haldeydim ki anlatamam. Kalp krizinden gittiğini düşünüyoruz. Göğsüm ağrıyor demişti en son. Sonra o acı dinmeden, haftası yeni çıkmıştı 4 haftalık hamile olduğumu öğrendim. Sevinemedim bile doğru düzgün. Yani annemin cenazesinde hamileymişim. O acıyla bile düşmemiş çocuk. Ardından geçen hafta da eşimin anneannesini kaybettik. Çok severdim Allah Rahmet eylesin. Ona da çok üzüldüm. İnadına hayata tutunuyor bebeğim. Bu yaşadıklarımdan sonra çok kötü hissediyorum kendimi. Odaklanmaya çalışıyorum hamileliğime, ama mutlu olamıyorum; muhtemel depresyona da giriyorum. Önümüzdeki cuma randevum var, kalp atışlarını dinleyeceğiz ultrasonda. Bunun için bile mutlu olamıyorum. Sadece alışmaya çalışıyorum içimdeki bu boşluğa. Hormonlar bir süre sonra elbet düzelir, ama yürek acısı alıp gidiyor aklı baştan... . push ; M

Heeyy! ARKADAŞLAR ARKADAŞLRR! Bir tek ben mutsuzum sanıyordum.. Eşim akşama kadar dert dinliyoor başı şişiyor benle konuşmuyor Akşam olunca... Bende ışyerinde çok yoruluyorum ama onun gibi sinirli değilim bazen anlatıyorum bu bebek senin sesini duyuyor bana bağırınca doğunca sevmeyecek seni diyorum susuyor ikinci kızımda da çok ağlattı beni taa dogana kadar... Ama doğunca Bebeği kucağından indirmedi.. Erkekler çok Acımasız! Dün yaprak dökümü vardı bebek gösterdim bakmadı bile... Bazı erkekler hamile kadın sevmez benim eşimde ondan işte.. . mafoldumben A ma ben sinirlenince diyorum sen nafakayı ver ben bakarım çocuğuma diyorum o zaman da duruyor