evillik bekarlıkla aynı değildir ki... evlendiğinde tabiki eşinle daha fazla olmak isteyeceksin o bekar hayatı soner gider. aynı bende senin gibiyim evlenınce ne olacak çok merak ediyorum.. ama umrumda değil..

aynı bende öyle oldum. ınsan ruh esınıde bulunca tamamen cevresındekılerı unutuyor.. cunku esım benım her ıhtıyacımı karsılıyor benı gezdırıyor dertlesıyor ssıkıntılarımı alıyor.. bır kac arkadasımın yaptıgını tek basına yapabılıyor. bundan dolayı kımseyle gorusmek ıcımden gelmıyor.. sende benım durumumdasın sanırsam.. DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

üzülme canim tek sen degilsin.. bende evlendigimden beri gezmeyi tozmayi eskisi kadar aramiyorum her türlü imkanimda var hani desen gidemiyorum falan yoo valla zamanimda var ama bilmem, canim istemiyor evde kalsam, kocis gelice beraber biseyler yapsak... benim icinde en büyük zevk bu ama yakin cevremden benden olgun kisiler bunun zamanla degistigini söylüyorlar valla ben onu besi bilmem, dokunmasin kimse bana mirmir evimde pinekliyim:) dilegim artık bambaşka

Arkadaşlar bu tam olarak dert değil belki ama duygularımı çözemediğim için yorumlarınızı merak ediyorum. Evlenmeden önce çok aşırı sosyal, arkadaş çevresi çok fazla ve bol bol gezen alışveriş yapan bir insandım. Evlendiğim insan hiç bir kısıtlama yapmaz, tam tersi gezmem arkadaşlarımla görüşmem konusunda teşvik eder, alışverişime karışmaz... Ancak ben evlendikten sonra çok fazla arkadaşlarımla takılmaktan ve çarşıda vs gezmekten zevk almıyorum. çok önemli bir işim olmadıkça çarşıya bile çıkmıyorum, okulum ve evimde zaman geçirmek beni daha mutlu ediyor. eskiden zevk aldığım hobilerim bana yavan geliyor. Eşimle vakit geçirmek ve işimle evimle ilgilenmek beni daha mutlu ediyor. Ancak arkadaşlarım çok sitem etmeye başladılar. Çok aranılan bir dosttum insanlar için, şimdi çoğu '' evlendin bizi unuttun, eşin mi izin vermiyor gezmene, bizimle görüşmene diyorlar. Hayır alakası yok isterseniz eşime sorun tam tersi teşvik eder görüşmemiz için ancak benim içimden çok gelmiyor diyorum. yine görüşüyoruz ama ayda iki ayda 1. İşyeri yakın olan arkadaşıma bile zamanım olmasına rağmen gitmek içimden gelmiyor. Sık görüştüğüm 2-3 arkadaşım kaldı. içimden gelmiyor diyorum ama insanlar evlenince değiştiğmi düşünüyorlar, ilgisi yok halbuki. Eskiden zevk aldığım şeylerden değil farklı hobilerden zevk almaya başladım. Şiir yazıyorum, öğrencilerime tiyatro hazırlıyorum, okuyldaki arkadaşlarımla sohbet ediyorum ama geçmişteki hobiler gezmeler bana zevk vermiyor artık. Eşimle gezmekten daha çok hoşlanıyorum. Eskiden konuşmadan duramadığım, dertleşmek istedğiğim arkadaşlarımı çok nadir arar oldum. Vefasız değilim, antisosyal hiç değilim ama şimdi neden böyle oldum anlayamıyortum. siz de böyle hissettiniz mi hiç?yorumlarınızı merak ediyorum.:bbo::bbo::bbo: