ANNELİK YEMEK YEDİRMEK DEĞİLDİR Aşırı korumacılık toplumumuzda, iyi ebeveynlikle eşdeğer tutulmaktadır. "Aman koşma düşersin!, üstüne hırkanı giy üşürsün!" türünden ikazlar, çocuğun kendi algılarına, güvenini sarsar. Düşmekten korkmayı öğrenir; düşünce nasıl kalkacağını bilemez; üşümenin daha ne demek olduğunu kestiremeden fazlaca giydirilir ve ilk rüzgarda hastalanır. Hata yapmasına izin verilmediğinden, konuşmaktan veya fikrini söylemekten çekinir. Herşey önüne kolayca konduğu için, hayatın bu şekilde devam edeceği yanılgısına kapılabilir ve ilk hüsranda çöküntü yaşar. "Kahvaltıda süt, bal, yumurta yemeden okula gidemezsin!" türünden ısrarlar çocukla annenin, babanın arasını açmaktan başka bir işe yaramaz. Üstelik sizin, çocuğunuzun bünyesi, sabah sıkı bir yemeğe elverişli olmayabilir. Yemekleri daha az ve özle geçiştirebilirler. Böylelikle çocuğa acıkma duygusu bahşedilir. Acıkmadan yemek değil de, acıkarak yemenin olağanüstü keyfi sunulmuş olur. Oysa anne baba karar verdiklerini, yemek türünden ısrarla, çocuğun bünyesiyle yabanlaşmasına neden olabilir. 4-5 yaşlarında ki çocuklarla yemek konusunda yapılan araştırmalar, şayet izin verilirse, çocukların bünyelerinin gereksinmelerine uygun yemekleri, doğal olarak seçtiklerini göstermektedir. Yemek seçimleriyle bünye ihtiyaçları tahlil edildiğinde, çocukların seçtiği yemekleri, bünyelerinin o günkü ihtiyacına göre doğal olarak belirledikleri görülmüştür. Yemek zorlamaları anneyle çocuk arasında bir güç kavgasına neden olur. Bu olay, çocukta yemeğe karşı bir isteksizlik yarattığı gibi, yemek zamanlarının iki taraf için de bir kabusa dönüşmesine sebep olur. Özellikle iyi yemek yemesini sağlamak amacıyla kendi kendine yiyebilecek bir çocuğa annenin kaşık kaşık yemek yedirmesi hem çocuğa, hemde anneye verilecek en büyük cezalardan birisidir. Bunlarla uğraşacak vakti olmayan veya yemek yemeyi problem etmeyen ailelerde, çocukların yeme problemine pek de rastlanmaz. Pek çok anne, anneliğini bu alanda kanıtlamaya çalışarak hem kendisini, hem çocuğunu zora koşar. Çocuğunuzun peşinde tabak ve kaşıkla saatlerce dolaşan, yemek yemesi için masallar okuyan, televizyon karşısında çocuğunun ağzına yemek tıkıştırıp duran anneler, hayatın güzel ve hayati zevklerinden biri olan yemekle çocuklarının yabancılaşmasını sağlamakta, çocuklarına kötü yemek alışkanlıkları sunmaktadır. Öncelikle annenin çocuğun algılarına güvenmesi ve kulak vermesi gerekir. Ama aynı zamanda annenin anneliğini yemek yedirme alanında kanıtlamaya çalışmaması çok önemlidir.