Böyle bi koni ile karşılaştıgıma sevindim dediğiniz gibi anlamıyorlar artık anlamalarını beklemekten de Yoruldum oğlum yanımda olsun hayatta olsun varsın kimse anlamasın

iyi cnim şuan 12yaşına girecek ve gayet saglikli gözüküyor ama engel olarak %99 çok ağır.

Ablamin 11 yaşında dow sen. Bir oğlu var ve iki yıl önce sağlıklı bi kız çocuğu dünyaya getirdi. darisi sizlere olsun

Kusura bakmayın arkadaşlar geç gördüm yazdıklarınızı. birkac aydır test, tahlil, biyopsi, DNA sonucu vs ile uğraştığım için giremedim foruma.

Sıradan bir hayatı, bilinen bir yaşam düzeni olan insanlar bizi anlamıyorlar. Anlamalarini da beklemiyorum, zaten bu mümkün değil. -Biz bir parmak oynatmasina dünyayı verecekken, çocuğunun ne kadar yaramaz olduğunu anlatıp duran, -Evladinin solunumu hatta kalbi durduğu yada nöbet geçirdiği için aylarca hastahanede yatan, defalarca kez yogunbakima giren yavrusu ölmesin diye kapı önlerinde elinde yasin le bekleyen bizlere; bebeğinin asi yapılırken ne kadar çok ağladığını anlatan annelerin neler hissettiğimizi anlamasını beklemiyorum evet... Çünkü biz yaşadık bütün bunları ve daha fazlasını. Yasamadan ne olduğunu bilemeyecekleri bir acıdan geçiyoruz. Bu yuzden ne hissettigimizi anlamıyor birçok insan. Yasiyorsaniz eğer ayni seyleri, bulun yazımı, gelin... Çünkü biz anlarız ancak bizi ve birbirimizin güzel yaşanmışlıklarını duymak, alacağımız psikolojik desteklerden çok daha fazlasını yapacak eminim

Sizin neyiniz var, problem ne? Şuan gebelik takvimi 40 haftayı gösteriyor doğum oldu mu bebek ve siz iyi misiniz? A

Aynı durumdayım ben de maalesef...

Merhaba. Suan buradaysaniz buyuk ihtimalle aynı yollardan geçiyor, aynı düşünce ve korkuları yaşıyoruz. Ya engelli bir cocugunuz var ve yeniden ama bu sefer sağlıklı bir bebek istiyorsunuz. Korkulariniz var... Ya engelli çocuğunuza kardeş geliyor ve sizin de tıpkı benim gibi endiseleriniz var... Veya test sonuçlarınız bebeğinizin engelli olduğuna dair yüksek bir oran gosteriyor. Ve siz bir karar vermeye çalışıyorsunuz... Yada engelli çocuktan sonraki gebeliginiz de aynı şekilde sonuçlandı... Amaaa belki de sağlıklı çocuklarınız oldu ve başlığı görüp geldiniz, bize umut olacaksınız. Biz ozeliz anneler. Hem de zannettigimizden de çok. Sayımız çok da fazla değil zaten. Biliyorsunuz ki bir çoğumuz yeni bir gebeliğe kendini hazır görmüyor hiçbir zaman. Azinlik olarak da ciddi anlamda yıpratıcı bir süreçten geciyoruz. Yeni gebeliği kendimize zehir etme potansiyeline sahibiz. Cunku daha gebelik başlamadan endiselerimiz başlıyor. Gelin " biz başardık" diye mutlu bir son yazıp umut olun. Umut olacak bir gebeliginiz henüz olmadıysa korkularinizi, yasadiklarinizi yazın, yazalım destek olalım. Destek olacak gücünüz yok, psikolojiniz buna yetecek durumda değilse içinizdekileri dökün birlikte aglayalim.