Öyle bir gelip geçtin ki hayatımdan Kurtulmak mümkün olmadı hiç izlerinden Ne kadar duygu varsa yaşadım sonuna kadar yaşattın... Sevdim seni biliyorsun hem de nasıl! Gözlerini kattım gözlerime seninle baktım herşeye seninle gördüm görülecek ne varsa görmek adına... Nefret ettim senden biliyorsun hem de nasıl! Sendin nedeni bana göre konulan bütün noktaların Ölmüştük biz artık İhanet ettiğimiz sevgimizle sevgilere layık değildik... Sana göreyse bendim arkasını dönen çekip giden hayatından Oysa ben yitirilmişlerimizi görmüştüm çoktan Onaramayacağımız yıkıntılarımızın farkındaydım sadece Gittim ama hiç unutulmuşum olmadın sen benim Senin gözyaşlarınla ağladım hep Her deniz kıyısında her köhne balık lokantasında Taksim, Beyoğlu, Anadolukavağı&#8217;nda ve içtiğim her yudum rakıda acıdan öleceğimi sanarak senin şarkılarını söyledim Ne büyük aşklar dahil hiçbir şeyin sonsuza kadar sürmediğini ben ilk senden öğrendim.. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Anlatma istemem, korkarım ben aşktan Adını bile andığımda içim ürperir Beni değiştirir Kendimi tanıyamam aşkla tanıştığımda Ne olur daha fazla yaklaşma Bağladım kendimi kördüğüm çözmene izin veremem Çözülürsem inanırım sizin aşklarınıza Daha doğrusu aşk adı altında toplanmış sevişmelerinize Bakma öyle gözlerimin içine Yalvarırcasına Ben senin gözlerinde aşkı görmüyorum İsteklerin, arzuların beklide ihtiyaçların Ama aşk yok Yok senin gözlerinde aşk Dokunma bana sevgime tutunup girme yüreğime Sinsice Hadi git Git artık ve aşk için gelme sakın bir daha kapıma Dedim ya Korkarım ben aşktan... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sensizlikte fırtınalar kopuyordu yaşadığım şehirde. Ölüm ise hırçın dalgaların maskesini giymiş kıyılarıma vuruyordu.. Üsüyordum.. Gözlerim gözlerini arıyordu gökyüzünde.. Ama gökyüzü kapalı.. Şehre yağmur yağıyordu. Yagmurlar ise acımasiz.. Bereket dagıtan yagmur, yüregime yalnızlıgın acımasızligini bırakıyordu damlalarında.. Korkuyordum karanlığa yenilmekten.. Tüm şehri dolaşıyorum önümde seni bulma umutlarım arkamda beni kovalayan yalnızlık.. Saatler geçmek bilmiyor.. Gözlerim bir an saate dalsa yelkovan cellatlığa, akrep ise karanlığa bürünüyordu.. Yapamıyordum sensiz.. Ayaklarım yoruluyordu su birikintilerine çarpa çarpa.. Sensiz duygularım bölük pörçük.. Ölümü ensemde hisseder gibiyim.. Kimsenin olmadığı sokaklara girmiyordu ayaklarım.. Korkuyordum sensizlikte ölümün kalbimi esir almasindan.. Kılcaldamarlarımdan canımı çekiyorlar sanki... Üşüyorum sensizlikte.. Yağan yağmurda sığanacak sıcak yüreğini arıyordum.. Fırtınada dev dalgalara karşı sığınabilecegim sakin bir liman.. Kısacası seni arıyordum... Ezan sesi, gecenin karanlığını dağıtıyorken gözlerim uykuya yenik düşecekti az daha... Koşmaya başladım güneşin ilk ısıttığı sokaklara... Güneşin sıcaklığında bulabilirdim. sesini... Soluk soluğa koşuyorum akşamdan ıslak kaldırımları.. Güneşi görüp kuruyan her kaldırım gibi bende sana kavuşuyorum sanki... Rüyadan uyandığımda ter içindeydim.. Korkularım bir anda mutluluğa dönüşürken varlığında rüyalarda bile sensizliğin acısını hissetmek kötüydü... Ne mutlu sevdiklerinin her an kıymetini bilip ölümüne sevenlere.. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

DÜN GECE ÖLÜMÜ GÖRDÜM.. BOYLU BOYUNCA UZATMIŞLARDI BENİ ÜZERİMDE YEŞİL BİR ÖRTÜ VARDI İŞLENMİŞ ÜZERİ YAZILI BİR TAHTA ÜZERİNE UZATMIŞLAR BOYLU BOYUNCA ÇIPLAKTIM... BEYAZ BİR ÖRTÜ VARDI SARILDIĞIM GÖZLERİMİ AÇMAK İSTEDİM AĞLAMAK İSTEDİM SENİ ÇAĞIRMAK İSTEDİM SANA BEN ÖLMEDİM DEMEK İSTEDİM AĞLAYAMADIM ÇAĞIRAMADIM ÇENEM KİTLENMİŞTİ SANKİ DİŞLERİM BİRBİRİNE YAPIŞMIŞTI. BIRAKMAK İSTEMİYORLAR SANKİ YANIBAŞIMDA AĞLIYORLARDI. ÇOK GENÇTİ ÖLMEYİ HAKETMEDİ DİYORLARDI SONRA SENİ GÖRDÜM BAŞINDA BEYAZ BİR SARGI VARDI O GİTTİ DİYORDUN GÖZLERİM BUHULANDI SANKİ AĞLAYAMADIM SANA BEN ÖLMEDİM DEMEK İSTEDİM SÖYLEYEMEDİM... SONRA BİRİLERİ GELDİ BENİ TABUTA KOYDULAR SIRTLARINDA TAŞIDILAR SEN HALA AĞLIYORDUN SONRA KANKAMI GÖRDÜMBİR KENARDA OTURMUŞ SESSİZCE GÖZLERİ BUĞULU DERİNLERE BAKIYORDU BELKİ YAŞADIĞIMIZ O TATLI ANILARI ANIMSIYORDU KARDEŞLERİM VE ARKADAŞLARIM AĞLIYORLARDI BANA DOKUNMAK İSTEDİLER NEDEN BIRAKMADILAR ONLARI BİR DEFA DAHA GÖRMEK İSTEDİM NEDEN BIRAKMADILAR SONRA KARANLIK BİR YERE KOYDULAR BENİ SESLER GİTTİKÇE UZAKLAŞIYORDU. ARTIK DIŞARIDA SADECE RÜZGARIN UĞULTUSU VARDI. KORKUYORDUM... ARTIK SANA ÇOK İHTİYACIM VARDI... ŞİMDİ OLDUĞU GİBİ... alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Rüyamda seni görüyorum en masum halinle Yine buluşup çay içiyoruz bir yerde Saatlerce oturup konuşuyoruz gelmeyecek bir gelecek için. Bazen sevişioruz, o bile masum be. Buğulanıyorum tenine dokunurken Birdaha dokunamamaktan mı ne? Rüyamda seni görüyorum hep, en geç 3 gün içinde Ağzım çok bozuldu sövüyorum herşeye. Olmayışına, seni tutamayışıma, gidişini çaresizce izleyişime, hiçbirşey yapamayışıma, bakkala bile sövüyorum hep. Rüyamda seni görüyorum "anca rüyanda görürsüncesine" Ne güzeldi başlarda seni görmek. Hiçbirşey bitmemişti sanki daha, yaram tazeydi hissetmiyordum herhal. Ama artık koymaya başladı her sabah yok olduğun gerçeğini ispatlamak, Başım ağrıyana kadar bağırıp duvarları yumruklamak. Gözyaşlarım da cabası. Seni ancak rüyamda görüyorum. Bu sabah seni yine rüyamda gördüm Yarın yanıma gel dedin. Heycanlandım acaba tekrardan mı başlıyacaktık... Rüya bu beklermiyim, hemen gittim yanına. İlk kez beni evine götürdün. Saniyelerce sarıldık, saliselerce seviştik. Herşey aşkım gibiydi ; masumdu, gerçekti ve ilk kez oluyordu. Birden sensizlik melodisiyle irkildim, Vakit dolmuştu sabah olmuş saatim çalıyordu. Kapadım gözlerimi uyanmak istemiyorum, devam etsin rüyam. Olmadı.. Bu sefer bağırmadım, duvarları yumruklamadım. Biraz öfke vardı sadece, beraberinde hüzün. Seni ancak rüyamda görüyorum. Seviyorum, sövüyorum, bitiyorum... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Yasa büründü tüm geceler. Gök kubbe, yıldızlı ihtişamıyla çöktü aşkımın üstüne, aşkın içinde biçare ruhum enkazında kaldı. Senin varlığınla kurduğum ne kadar toz pembe hayal varsa, üzerine siyah boya kutusu ters gelmişçesine siyaha boyandı. Bir an kaçmayı denedim buralardan, sensizlik alıştığım bir durumdu, sensizliğimde hayalin bir avuntu. Şimdi annesinin en sevdiği vazoyu kırmış bir çocuk gibi suçlu hissediyorum kendimi; seni sevdiğimi söylemekte keşkelerim olmasaydı derken kendi kendime, içim buruluyor. Düşünmeden yapamıyorum; bütün servetlerini ayaklarının altına dökerek sana sahip olmayı düşünen insanlar, sırf kendi egolarını tatmin etmek uğruna her şeyi yapmayı göze alanlar, sana mutluluğu da satın alabilirler mi? Gözlerin cezbedici zenginliğin rengarenk görüntüsüyle boyanır, sen ideallerinden vazgeçip, aşkını üç kuruşa satabilir misin ya da sattırırlar mı? Nasıl canım yanıyor bilemezsin, çakıl taşlarıyla dolu bir alanda top oynarken düşen bir çocuğun derisi yüzülen diz kapağından akan kan gibi yüreğim kanıyor. Yakamozlu gecelerde bir başka hayal ederdim seni, yakamozlu geceler bile şaşkın halime, hayallerim siyahı kadife gibi emdi, korkularım aydınlığa kavuştu, bu gece yarısı sabah olmak bilmez. Olsa ne değişir ki sevgili, sensiz olan her sabah sensizliğin üstüne doğan her güneş, ay benim için. Başlamadan son bulacak sanırım bu aşk hikayesi... Tamamlanamamış bir beste, yarım kalmış bir şiir gibi olmasından iyidir sevgili, başlamadan bitmesi belki her ikimiz içinde en hayırlısıdır. Bunları ben söylüyorum. Savaşmadan yenilgiyi kabul etmeyen bir adamdım halbuki, maneviyatın maddiyata yenilmesine izin vermezdim ben, bana ne oldu böyle bilemiyorum. Bu belirsizlik her geçen gün, yüreğimde daha da şiddetlenen fırtınanın benden bir şeyleri koparıp götürmesine sebep oluyor. Senden, varlığından, gerçekliğinden ve beni hayata bağlayıp, hayallerde seni yaşamamı sağlayan bakışlarından birazcık cesaret alsam belirsizliğe sebep olan bulutları, karanlık dünyanın üstüne güneş gibi doğan o gülüşünle dağıtsan, canımı bile ortaya koyarak savaşacağım ama yoksun işte ve yaşananlardan bihabersin. Şu an yorgun bedeninle masum bir çocuk gibi, melekler gibi uykudasındır, rüya görüyorsun belki de, merak ediyorum sevgili, sende rüyalarında yer veriyor musun naçiz siluetime, sende sevmelerinin en yücesini, aşkların en temizini yaşıyor musun? Seninle yalnız kaldığım o an söyleyebilseydim seni sevdiğimi, sonunun yıkım olacağını bile bile söyleseydim, şimdi böylesine seni kaybetmekten korkuyor olmazdım sevgili. Düşlerime giriyor kaç zamandır; ellerinde paradan oraklarıyla yüreğimde aşkının can suyuyla yeşeren sarı saçlı başaklarındaki her tanesinde aşkımızı gösteren ekinlerimizi yoluyorlar, ikimizi karşılıklı bağlayıp; sıcaklığını bile bilmediğim o pamuk ellerine tütünden bulaşan kolaları alıp gözlerime sürüyorlar, resmen seni bir daha görmemen için gözlerimi dağlıyorlar sevgili. Ben seni olduğun gibi seviyorum, bu insanlarsa bedenini, ruhunu bir eşya misali satın almak için çaba sarfediyor, bunları gördükçe canım acıyor, tüm bu yaşananlardan habersiz olduğunu düşündükçe, boğazıma düğümlenen ne kadar asi kelime varsa haykırmak istiyorum. Senin ağırlığınca altın verebilirler. Ya ben? Kalbimi, yüreğimin sınırlarına sığmayıp beni biçare eden aşkımı, sana hasret sevgimi verebilirim şu an ki sefaletimle... Seni koluna takıp bir süs eşyası gibi taşımayı düşünen bu zenginler gibi paraya boğamam belki ama sevgiye doymanı, aşkla sarhoş olmanı, aşk ateşiyle yanmanı sağlayabileceğim gibi o ateşte seninle yanmayı göze alırım sevgili. Yoruldum, biliyor musun? Zemheri ayazında kalmışçasına üşüyorum sensizliğimde... Bir tarafım para değer vermeyeceğini söylüyor, bir tarafımda fırtınalar koparıyor isimsiz korkularım ve sen hiç birini bilmiyorsun. Dayanması en güç acı bu; evladını yitirmiş bir anne gibi feryat edesim geliyor içimden, acısını yüreğine gömen bir baba gibi sessizce ağlıyorum, damla damla sen düşüyorsun gözlerimden, incinirsin diye korkuyorum. Meydan okurum tek başıma, Kuşatılsa, aşkımı barındıran yüreğim, Kafa tutarım tüm dünyaya, Ölüm gelse keskin kılıcıyla üzerime, Güler geçerim, sen yanımda oldukça, Kalemimden kan damlıyor sanki sensizliğimde seni ölümsüzleştirdiğim şiirlerdeki kelimeler ok olup yüreğime saplanıyor yokluğunda ve ben seni öylesine çok özledim ki, ne zaman özlemimi yazmaya kalksam kelimeler kifayetsizleşiyor. Tıpkı sensiz hayatın kifayetsizleştiği gibi. Hayallere bakarsan sevgili; zaman vuslata beş varı gösteriyor, gerçeklere bakarsan vuslatımız imkansızlaşıp, aşkımız efsaneleşiyor ve şu an ben sensizliğimde; hayalinle, yalnızlığımla, aşkımla gece yarılarının zifiriliğini yaşıyorum. Bir hücrede mahkum nasıl hasretse güneşe, bende gerçekliğine öyle hasretim sevgili. Ne olur gittiğin o uzun yollardan geri dön ve seni göreyim gün yüzüyle, daha fazla sensizliğe dayanamayacak bu yürek... Dayanamıyorum, yüreğime gömmek istemiyorum seni, gerçekliğinin başka birine ait olduğunu ve kendini onlara sunduğunu düşünmek istemiyorum. Eğer ki maddiyatı seçerse o yüreğin, işte yıkım o an olur benim için, o an aşkın enkazının altından cesedim çıkar, yatalak olur biçare ruhum, sensizliğimde değil ama bir eşya değerinde başka birine aidiyetinde ben, sen var oldukça yok olurum sevgili. Sessiz feryatlarımı duy gece yarısı, ikimizde uyanığız bak, rüzgar kokunu getiriyor bana, çığlıklarımı da sana getirsin ve yağmur yağsın yarın sevgili, belki o yağmurla bana gelirsin. Seni seviyorum. alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Beni bana bırakma İlk defa göz göze geldiğimiz anı hatırlıyor musun? Kaçamak bir buluşmasıydı bu gözlerimizin. Bakışların duygulu, anlayışlıydı, özlemliydi zaman zaman. Bakışların bir şarkı söylüyordu hiç bilmediğim. Seni dinliyordum, bakışlarını dinliyordum. Dağ başında apansız karşıma çıkan bir pınardı sanki gözlerin. Eğilip su içmek istiyordum kirpiklerinin arasından. İçimde yaktığın ateşi söndürmek istiyordum. Ama o ateş gitgide büyüdü işte! Şimdi biraz da sen yan artık, benim yanacak yerim kalmadı. İnanamıyorum, sen var mısın? İnanamıyorum bir türlü. Tuttuğum ellerin mi? Kim bilir? Belki de yoksun, ben bir rüya görüyorum, biraz sonra uyanacağım. Her şey ansızın silinecek. Ne saçların kalacak ortalıkta, ne gözlerin. Yine kahredici yalnızlığıma döneceğim. Biraz daha yıkılmış, biraz daha sensiz. O gün ilk defa seni gördüm. Düşün, sen dünyaya geleli beri kaç yıl geçmiş aradan. Düşün, ne kadar çok özlemiştim seni. Öyleyse hiç gitme, ne olur? Vereceğin her kedere razıyım. Acıların en büyüğünü sen tattır bana, zehirlerin en şiddetlisini senin elinden içeyim. Ama gitme ne olur? Yağmur olup yağdın üstüme, yeşerdim, filizlendim. Sonra güneş oldun, hayat verdin bana, koku verdin, renk verdin. Şimdi bırakıp gidersen bir daha ve son defa yine kuruyacağım, dağılıp toz olacağım anlıyor musun? Çünkü senden sonra kimse gelmeyecek, biliyorum. Kimseler çalmayacak kapımı. Gidersen beni bana mahkum edeceksin! Şimdi sendeyim, seninleyim, seni yaşıyorum. Beni bana bırakma! Senden bir parçayım artık, belki de baştanbaşa sen oldum farkında değilsin. Beni bana bırakma! Sen olduğun için mutluyum. Sen olduğum için de. İstersen ben olma. Hiç benim olma. Ama bırakma beni ne olur? Beni, bana bırakma! VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Yüreğimi eze eze veda ettim sana... Dilimin ucunda gidişinin hüzünlü türküsü, göz lerimdeyse bitmeyen, bitiremediğim, bitiremediğin aşkın yarım kalmış öyküsü... Derin bir çizikle kanayan çocuk yanım, bir yerlerde buz gibi donmuş kadın yanım ve geleceğe dair düşlerle geçmişin kaosunda boğulan kaderci bir yaşlı kadın... Hepsini harmanladım gidişinde, yüreğimi eze eze... Veda etmedin bana... Biliyorum terketmiyordun sadece kendini alıp gidiyordun! Kendini; bir beden ve bir ruhu koyup bir gemiye açılıyordun engin denizlere... Sen sadece kendini götürdüğünü zannederken aşkımın sınırlarından, benim aşkımı, aşka olan inancımı, dünümü ve yarınımı da yüklenmiştin omuzlarına... Nasıl çırpındım anlatabilmek için sana. Ama kelimelerin yetersiz kaldığı, bildik herşeyin anlamsızlık çarkında kaybolduğu bir hava boşluğundaydık... Gözünün yaşını görmedim izin vermedin buna... Ama ağlayan, hıçkıran, &#8220;seni seviyorum&#8221; diye defalarca haykıran adamın çığlığı silinmedi kulaklarımdan... Kaçışın boştu gülen gözlü adam... İnsan herkesten hatta herşeyden kaçabilir. Ama kendinden? ? Kaçamadın kendinden tıpkı kaçamadığım gibi kendimden... Hatırladıkça güleyim mi ağlayayayım mı bilemediğim mesajlarımı çerçeveleyip, hafızamın en ayaydınlık odalarına astım. Neler yazmıştım sana... Öfkemi kusmuştum bütün birikmişliğimle... Kudurmuştu öc alma duygum tüm deliliğimle... İstiyordum ki çektiğim acının tadı senin de dudaklarına bulaşsın... Haykırışlarım senin sesinde yankılanıp kulaklarımda dolaşsın... Benim bütün deliliğime inat bir olgunluk yapışmıştı sanki yakana... Kırmadım, kıramadım seni... Boyun eğmişliğin sessiz nidalarıyla süslüydü kelimelerin. Sen kaderin önüne katıp götürdüğü bir adamdın... Razıydın, biliyordun... Oysa ben çocuktum o veda gününde... Elinden en sevdiği, yerine başka hiçbir şeyi koyamadığı, kokusu ciğerlerine dolmayınca uyuyamadığı oyuncağı alınmış küçük bir kız çocuğuydum... Ninniler söyleyip uyutabileceğim bebeğim yoktu &#8211; ki o bebek belki aslındı hiç olmamıştı! -, gecenin kara kabuslarında avunabileceğim yumuşak bir temas eksilmişti yatağımdan &#8211; ki belki ellerim hiç dokunmamıştı böyle bir tene-... Ben yalnızlığın, en koyu en dipsiz yalnızlığın korkusuyla saldırırken silah yapıp kelimelerimi sana, sen, sen yürekli adam, sadece aşkını kalkan yaptın bu deli kadına... Ilık sular süzülürken bedenimden gözümden süzülenlerle daha çok ıslandı tenim... Sendin gözlerimden akan... İçim katılmıştı ağlamaktan... Yitirmenin ve yitirilmenin ne olduğunu öğrenmiştim eş zamanlı... Suyun beni o her zaman rahatlatan dost sesi, teskin edici teması da yetmedi gecemin karanlığına bir ayışığı katmaya... Gitmiştin, kendini alıp yanına... Güneşin altın tepsi silueti çok kez düştü denizin mavi dalgalarına gidişinden sonra... Yakamozlar kucakladı sahil boyunda denize değen ayaklarımı defalarca... Azalır mı diye bekledim yüreğimde gidişinin sızısı... Katmerlendi aşkım günden güne... Mayalandı sensizlik, sensiz gecelerde... Aşkının haykıran çığlıkları hiç eksilmedi hayatımdan... Bedeninin olmadığı günlerde kelimelerin yetişti beni ümide döndürmeye...&#8221;İçimdesin&#8221; diyen bir adamın sesi yankılandı hep başka seslerin içinde... Biliyorum aşkım içindeyim çünkü beni de götürdün yanında... Sensiz hudutlarda yaşayan bir kadın tanıyorum ama içi senle dopdolu... Ve bir adam tanıyorum kadının olmadığı bir mekana teslim olan... Ama yalnız değil adam. Kadını da götürdü yüreğinde... Aşkın adı, aşkın tadı hiç eksilmedi uzayan kısalan ama hep varolan günlerin ve gecelerin akıp giden ritminde... Tek bir ruh ikiye bölündü iki ayrı bedende... Sen ve ben... İçiçe, çözülmemecesine... Seni Seviyorum, Senin beni sevdiğin gibi hem de... Delirir ve delirtircesine... Seviyorum... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Aşk Canımı Aldı... İçimdeki acıları daha yeni dindirmiştim... Daha yeni bitmişti yüreğimi uyutmak için söylediğim ninni.. Yüreğimin kanamasına neden dikenler battı.. çıktı!!... Sen düşünme beni!! Ağlamam durdu!! Verdiğin güllerin dikenleri yoktu, rengi yoktu... Acılar gözbebeklerimde, aklım sende.. İçim kurudu!! Sevdan yine bende!!... Dönüp bakmam bundan böyle gözlerine.. Bakma sende kanayan ellerime... Dikensiz güllerin bu sefer kokusu battı.. çıktı... Sen düşünme beni... Kan kaybım durdu... Seni sevişim nedensiz, Nedensiz yürek ağrılarım, Elimden gelen birşey yok, Ben ağlarım... Bölüştüğümüz ekmeğin bende hep sıcak kalsa da Dönüp gelmem bunca zamandan sonra sana Arama gönlünün kilidini Kalbinin kapısındaki nöbetim son buldu... Ağlamam durdu!... Kan kaybım durdu!... Aşk canımı alacak!... der dururdum... Aşk canımı aldı!!! Duydun mu...? alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Birgün daha geçti sensiz. Ben yine aynı bilgisayar başında, radyomun sesini az açmış zamanımı ve işimi bitirmeye çalışıyorum. Öyle hasretimki yıldızlar altında seninle oturmaya, Deniz kenarında oturup martıları izlemeye. Hatırlarmısın izmit'in sıcak günlerinde yüzümüzü okşarcasına esen rüzgara doğru bir bankta otururduk, sen başını omzuma yaslar denizin ve sonsuz maviliğin birleştiği noktaya dalardın, Bende usulca saçlarını okşar esen yelin o büyüleyici serinliğine kendimi bırakırdım. Şimdi binlerce kilometre uzaktayız, Bazan mesafelere isyan edesim geliyor çünkü en ihtiyacım olduğu an sana, yalnızlığım yanımda oluyor. Yalnızlığım sarıyor senin yerine beni, Yalnızlığım paylaşıyor tüm dertlerimi, Yalnızlığıma haykırıyorum deli gibi sevdiğimi... ahh yanımda olsan, Deli gibi sarılsam sana, öyle hasretimki... Elimi kalbime koyduğum her an seni yanımda bulacakmış gibi oluyorum. Sessizce adını fısıldıyorum Gözlerimi kapayarak. Sıcaklığın sarıyor dört bir yanımı. Buz gibi odam birden sıcacık bir mekana dönüşüyor. Özlüyorum birtanem. Sensizlik çok zor, üşüyorum... Yazıyorum şuan hissettiklerimi, yazmaya çalışmak kar etmiyor çünkü inan hissettiklerimi yazmaya kelimeler yetmiyor. Meğer ne kifayetsizmiş sözcükler aşkın yanında, Gözlerine bir kere bakmam bir romanı yazmama yeter. Hiç bir şey yerini tutmuyor senin. soğuk klavyemin tıngırtıları beynimi kemiriyor adeta, Yoksun sevdiğim yoksun işte... Müziğin her notasında sen varsın sanki Bak ne diyor şarkıda, Onur Akın "Geceyi sana yazdım sızımı sana Tutundum güzel sesine tenine tutundum..." Yanarım sana... Sensizim sana koştum iklimler boyu Uykular yanan liman uykular haram bir vapur geçer dalgasında savrulan ben dön yürek yurduma evine dön... Yanarım sana... Bir gece daha geçti en insafsızından, ayrı kalmak ne zormuş be cancağzım. Yetmiyor yazmak hasretimi gidermeye Yetmiyor hiçbirşey senin özlemini gidermeye. Anladım ben sensizken yarım kalmış bir roman gibi anlamsızım. Unutma sevdiğim, ne kadar uzakta olursam olayım yine sendeyim. Birgün uzaklarda yakın olur, önemli olan YÜREKLER BİR OLSUN VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Bir masum bakışınla geldiğin gibi En zalim gülüşünle git... Sana ağladığım sessiz gecelerimi bana bırak Başkasının kollarına en sonsuz çığlığınla git... Hani ömrüm, sonum sen olacaksın demiştin ya Ben sonun olamadım şimdi sonuna git... Senden bana bir acı tebessüm kalsın sadece Anılarımızı yakta öyle git... Işığım olmasanda koyu karanlıklarda Bir kibrit çakarım umutlarıma düşünme git... Kaybolmuş olsamda puslu soğuklarda Ayak izlerini yüreğimden sil de git... Ben kovamadım seni şu deli gönlümden Kalbime hapsolmuş yüreğini al da git... Sende öğrensem de aşkı da acıyı da Sahte sevdanın küllerini savur da git... Hiç bakma giderken ardına Ben bir şiir daha yazarım onu basarım yüreğime git... Hiç düşünme yarıda bıraktığını Sana yıpranmış yüreğimi avuçlarıma bırakta git... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

&#8226; bu sabahta yine yokLuğunLa sarmaş doLaşım rüzgar oLmayan saçLarımı uçuşturuyo eLLerim boş savruLan yağmur damLacıkLarı yüzümü ısLatıp dudakLarımdan damLıyor... eLLerim cebimde biLmediğim sokakLara giriyorum kaLdırımLarı hırçınLığımLa arşınLıyorum hasretine, bu kahroLası hayata ağLıyorum süzüLen damLaLar çakan şimşekLe yağan yağmura karışıyo... ben ağLıyorum içim üşüyor idamın ipi gibi asıLı boynumda çaresizLiğim ve bir ceLLad durmadan onu vuruyo o vuruyo ben yaraLanıyorum o vuruyo ben y a r a L a n ı y o r u m... bir kuş konuyo ayak uçLarımLa gözyaşLarımdan bi damLa aLıyo tutmaya çaLışıyorum vermiyo özgürLüğünü avuçLarıma ürküyo ve gidiyor... yine başLıyorum içimde ki savaşa insanLar hep sen gibi geLiyo bana sancıLanıyorum her baktığımda biLmediğim sokakLarın sonundayım uçsuz bucaksız bi göL kıyısındayım eLLerim boş soğuk çaresiz ve ben öyLe yaLnız... geLsen şimdi sarıLsan canımı yaksan ağLasam ağLasam... ve yaksam yüreğini... yine bi ayine dönüşse kavuşmamız... yokLuğunu suLara çarpıyorum cebimden çıkardığım son sıgarımı yakıyorum, yangınımLa... iLk kez böyLe ciğerLerime kadar çekiyorumm ve sonsuzLuğuma üfLüyorum... eLLerimi başımın arasına aLıp oLduğum yere yığıLıyorum ben kendimi öyLe aciz hissediyorum.. yoksun yoksun yoksun Lanet oLsun... yeter... bırakıyorum kendimi dehLizime bırakıyorum kendimi suLarıma bırakıyorum kendimi yokLuğuna ve... alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Umutlu yıllara daldı yüreğim, Umudunu senden aldı sadece, Aydınlığa çıkan yolları aradı yıllarca sevginle, Sevginle ağladı yüreğim sevginle sızladı, Bir umut dedi bir umut belki yarınlara, Yarını olmayan sevdalara evet dedi, Bırakmak bilmedi beni yalnızlık, Adı yalnızlık olan vefasızlık, Beni benden çaldığın gecelerdeyim şuan, İsmi meçhul olan hecelerdeyim, Bitmek tükenmek bilmeyen kelimelerdeyim, Yüreğimi çaldığın geceye gel olurmu, Beni sırılsıklam ağlattığın geceye adımlarını at, Beni sensizlik denen yıldırımla vurma olurmu, Seni sevdiğim hecelere gel, Seni bulduğum gecelere gel, İstersen prangalar vurulsun ayaklarıma, Ben razıyım seninle geçecek yarınlarıma, Gittiğin yollardan gel olurmu, Sevdanı haykırarak kuş misali çıktığın pencereden gel yarınlarıma, Bir damla umut yarınlarıma, Bin damla mutluluk benden sana, Hadi gel çaldığın geceden al beni, Gözlerindeki kan damlalarında bul ismimi, Beni benden çaldığın geceye gel olurmu, Seni bulduğum geceye gel VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

şimdi uzaktasın ama biliyorum birgün döneceksin geleceksin tekrar tutacaksın elerimi herkese inat gezeceğiz bu sokaklarda tekrar dokunacak tenin tenime zor bu ayrılık bir gün sana tekrar kavuşacağımı bilmesem inan inan çekemezdim bu hasreti son verirdim hayatıma çünkü sensiz yaşamam imkansız artık seni çok sewiyorum bitanem bunu bütün dünyaya haykırmak istiyorum artık yanına gelmek seninle olmak seninle yaşlanmak istiyorum ve seninle ölmek istiyorum bitanem okadar çok şeye ğöğüs gerdikki seninle artık ağlamak değil hasret çekmek değil mutlu olmak istiyorum seninle işte askerim sana bunlar seni hayatımdaki herşeyden çok sewiyorum bitanem VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sen benimsin&#8221; demeseydin de &#8220;Ben sana aidim&#8221; deseydin.. Başka ellerde olsan da varlığını hissedebilirdim belki&#8230; Söylemedin ki&#8230; &#8220;Senin için her zorlukla savaşırım&#8221; değil de; &#8220;Senden gelen hiçbir şey zorluk değil&#8221; deseydin; inanırdım yüreğinin sadece bana ait olduğuna&#8230; Söylemedin ki&#8230; &#8220;Sen olmadan yaşayamam&#8221; değil de, &#8220;Sensizlik diye bir şey yok; sen var olmasan da benimlesin&#8221; deseydin; inanırdım sevginin sonsuzluğuna&#8230; Söylemedin ki&#8230; &#8220;Sen benim rüyamsın&#8221; değil de &#8220;Gerçekleşen rüyamsın&#8221; deseydin; uzağında da olsam yaşatırdım bu gerçeği sende&#8230; Söylemedin ki&#8230; &#8220;Sen benim eş ruhumsun&#8221; değil de ; &#8220;Sen aslında Bensin&#8221; deseydin; yokluğunda da devam ettirirdim sen olmayı&#8230; Söylemedin ki&#8230; &#8220;Seni Seviyorum&#8221; değil de &#8220;Seni hep seveceğim&#8221; deseydin yalan da olsa sevgin inanırdım bana bir gün döneceğine&#8230; Söylemedin ki&#8230; &#8220;Seni çok özlüyorum&#8221; değil de &#8220;Seni özlemek bile güzel&#8221; deseydin; ayrı da olsak inanırdım beni her dem yüreğinde yaşattığına&#8230; Söylemedin ki&#8230; Sen benim için çok özelsin&#8221; demeseydin de; &#8220;Özel olan her şey sende saklı&#8221; deseydin; kendimi şimdi böyle basit hissetmezdim&#8230; Söylemedin ki&#8230; Bir gün bitecek&#8221; demeseydin de &#8220;Aslında seni hiç sevmemişim.&#8221; deseydin ; en azından delikanlı biri yaşatırdım yüreğimde&#8230; Ama yapamadın ki&#8230; Vedalaşabilecek kadar yürekli olsaydın, aklıma geldikçe gülümseyebileceğim hoş bir anı, güzel bir tat olarak kalırdın bende&#8230; Yapamadın ki&#8230;&#8230; VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Unutmadım, unutamadım seni, o öldüren sevgini, vazgeçmedim senden umudu kesmedim gözlerinden, bekledim doğan güneşle, belki o getirir diye seni, karanlıkta yıldızlara sordum, yoksa onlar mı getirirdi sevdiğimi. durmadım, yılmadım kalbimden, kalbine duyurana kadar sevgimi, bitiremedim, nefret etsem bile bu yok eden özlemi, canımı yoluna verdim, yıkılmamak için savaştım, ah bir görsen beni, ben seni sevdim, ben sana kaldım, yeter artık çağır şu yüreğimi. elimden gelen sadece büyük bir haykırış, umutsuz belki, bir ihtimal bile olmasa da bu yakarış, neden bir tanem, neden, gelsen şimdi biter her acı yine kalplerde barış, sevgiye senin ki, hadi bir kalp bağışla bana, sanadır bu yalvarış. görmüyor musun bitiyorum sensiz, eriyorum bir mum gibi, hadi ateş ol tekrar yak beni, hatırla hor görme geçen günleri, boş kalmasın anılar kalmasın yaşanmışlığıyla, koparma içimden, bitsin bu ayrılık, ellerimi tut yine sen değil misin ki yaşamımın tek sebebi. koş tekrar benimle aynı hayallere, sımsıkı tut bırakma benim gibi, ben seni tutarken kaybetmemek için, yakala hadi attım sana kalbimi, gördün mü ışığı geleceği gösteriyor şimdi, ayrılmayan ikimizi, bitmeyecek sevgimizi, en güzel duyguların başladığı, senin bana gelen en saf halini. anladın mı seni seven bir kalp var yeryüzünde, seni arayan, buldun mu şimdi aradığını, yalnızlığın hain kollarında, verdin mi kararını, uyandıracak mısın beni bu kötü rüyadan, açacak mısın kollarını, yeniden ısıtacak mısın benimle varlığımı, yine her an. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sahile vuran köpük köpük dalgalar içinde Hayatımın bir bölümü karaya ulaşırken Diğer yarım denizde kalır Uçsuz bucaksız mavilikler Deli dolu renk cümbüşüne döner&#8230; aynı ritimle dans eder deniz kızları ve hiç bitmeyen suyun melodisine eşlik ederler ben katılamam bu devrana&#8230; köşeye atılmış deniz kabuğu gibi kalır birinin beni duyması için kulağını dayamasını beklerim, umutsuzca&#8230;. Nihayet gece olur Ve karanlığıyla örter kimliğimi&#8230; saklanırım&#8230; Kimsenin bulamayacağı Bulsa da tanıyamayacağı şekle bürünürüm&#8230; Yaşamak istemem&#8230; Bu ayrılık öldürmez beni anlıyor musun? Kim bilir kaçıncı vedan? Kaçıncı ayrılığa imza attı yüreğin? Ve kim bilir kaç sevdanın failiydin? Alıp alıp yüzüme sürdüğüm ıslak avuç içlerini Kim bilir kimler özlemekte&#8230; Ellerini tutan parmaklarımı sıkıyorum Kırmak, kanatmak istercesine&#8230; Ve sessiz bir sitem gönderiyorum Seni tanıdığım güne&#8230; Gün ağarıyor, her şey daha belirgin artık küçük dokunuşlarıyla rüzgar tenimi okşarken benden neler aldığını, bana neleri bıraktığını düşünüyorum giden sen miydin? Yoksa yarım mı? kalkmam gerek, yola düşmem gerek&#8230; Bu ayrılık öldürmez beni anlıyor musun? . push ; VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sensiz geçen birgünüm daha be gülüm ömrüm sensiz tükeniyor ben sensizim mutsuzum huzursuzum... Hayat senmişsin yaşamak senmişsin Hani bana gülüm derdin bebeğim derdin duyamıyorum artık duyamıyorum gecelerin sessizliğinde sensiz ağlıyorum hiç dinmeyecek gözyaşlarım başlıor ve hiç bitmiyor Hasretin öldürdü be aşkım yaşamak gelmiyor içimden sensiz tat alamıyorum hiçbirşeyden umudum kalmadı duygularım bitti hayat bundan sonra benim için sadece mantık duygularım seni bana kaybettirdi artık onları sevmiyorum Ben bende bittim be gülüm hayat boş benim için İnşallah mutlu olursun Bundan sonra. Ama bilki sevgilim beraber öleceğiz Ben seni Hep hissediyorum benim sende yüreğimin yerini biliyorum sen benim herşeyimsin... Ben seni sensiz sevdim be gülüm halada öle... hepte öyle olacak bigün ben evlensemde çocuğum olsada hep öyle olcak ama hep isterdimki senden bi parça dünyaya getirim bi bebeğimiz olsun senin ve benim ama olmadı sevgilim... Sen yoktun hala yoksun ama hep kalbimdesin nerde el ele bi sevgili görsem aklıma sen geliyorsun Kaçamak yaptığımız günler gecenin bi saatinde gezmeler... CESARET İSTEYEN GECENİN Bİ SAATİGülüm ben sevdanın sevginin oturduğu sokakta oturuyorum Beni ararsan orda bulursun Seninle bitmeyecek bi sevgimiz aşkımız vardı anlatılamayacak kadar adımızı Leyla mecnun katmışlardı Bizde onlar gibi kavuşamadık be gülüm sonumuz onlar gibi bitsin istemedim ama bu sölediklerim nafileydi ne kadar çaba göstersemde olmadı BİTTİ!!! Hayatımdaki sevmediğim kelimeden biri bunun içinde sende varsan o benim için daha kötü ama inanıyorumki kıyamet günü geldiğinde beni uyandıracaksın Ben seni sensiz sevdim gülüm... Neden bu kadar sevdim bilmiyorum ama kendimi senden alamıyordum olmuyordu sensiz Nefesimdin Vazgeçilmezimdin... Dünyamdın evrenimdin Ruh eşimdin ama YOKSUN YOKSUN YOKSUN Bundan sonrada olmayacaksın Öbür Dünyada Kavuşuruz Be gülüm İnanıyorum Ben Sevenler orda kavuşur derler ben inanıyorum inanmak istiyorum Hoşçakal Şimdilik sonsuz aşkım sonsuz RUH EŞİM... HERŞEYİM... BEBEĞİM... ßİTANEM... GÜLÜM... SANA GELMEDİĞİM GÜN ÖLDÜĞÜM GÜNDÜR GÜLÜM... BEN SENSİZ ARTIK BİR HİÇİM... MUTLU OLAMIYORUMMMMMMMMMMMM... YAŞAMA SEBEBİMDİN AMA ARTIK YOKSUN!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!! SENİ SEVİYORUM SENİ HEP SEVDİM HEP DELİCESİNE SEVECEĞİM... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

bu kentin koca betonları üstüme üstüme geliyor can buğulu sesin yankılanıyor yüreğimde tesellim oluyor zonklayan beynime balyozlar iniyor bu gece sarhoş olasım geliyor tut ellerimi sevgilim seninle dağlar aşmak istiyorum anlam veremiyorum içime hazan çöküyor bazan VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Üşüyorum:hüzün şarkıları söyleyen bir Sonbaharın zemheriye dönüşmesinin verdiği, fani bir üşüme hissi değil bu sevdiğim ve ellerim buz kesmiş olmasına rağmen, ıssız bir gecede yokluğuna mahkum bir ruhla seni yazarak unutuyorum üşümüşlüğümü... Yoruldum artık biliyor musun? Tek taraflı bir hayatı omuzlamaktan, hayatın yükü altında ezilmekten; birilerini arayıp sormaktan, anlatamayıp dinlemekten, sevmekten, seni beklemekten, her yeni güne belkilerle başlamaktan, sadece hıçkırıklarımı kendim duymalarımdan yoruldum ve sefaletin zincirleriyle hapsedilmiş bir aşkın yalnızlığında tükendim. Sabret diye diye erittim sabır taşlarını, bir an ümitsizliğe düşsem hayalin çıktı karşıma, gözlerine baktım ve kendimi yerli yerinde bulunca güzel gözlerinde, güç aldım acıların binlerce çeşidine karşı ama sabredecek gücüm kalmadı, hayalinin gözlerinde duramadım sevgili. Oysaki nasılda ihtiyacım var sana, bilemezsin. Sarılsan bana bir annenin evladına gösterdiği o kutsal şefkatle, başımı göğsüne yaslasam ve yiten ümitlerimin ayak seslerini duysam kalbinin atışında, içine düştüğüm çaresizlikle birlikte sana sımsıkı sarılırken, sıcaklığını hissedip boğazıma düğümlenen ve içimde yankılanan hıçkırıklarımı özgür bırakıp ağlasam. Sen saçlarımı okşasan bir babanın nasırlı elleriyle oğlunun saçlarını okşadığı gibi ve ben içimdeki zehiri nehir misali akıtsam ne güzel olurdu sevgili. Ama yoksun işte ve ben bunların hepsi bir hayalden öteye gidemiyor, ne acı değil mi? Dostlarım, bugüne dek hayatıma giren tüm sevenlerim, değer verdikçe canımı alan sevdiklerimin yokluğu kadar gerçek yokluğun... O kadar yalan ki insanların gülümsemeleri, o kadar menfaatperest olmuş ki yeryüzünde herhangi bir anı paylaştıklarım, artık alınacak bir canım, bir parçam kalmadığı için bir anda yok oluverdiler. Bir fotoğraf geldi gözlerimin önüme şimdi, kimdi hatırlamıyorum o fotoğrafı çeken, hatırladığım tek şey var ardında akbabanın olduğundan habersiz bir Afrikalı çocuğun çaresizliği ve resmi çeken kişi intihar etmişti sanırım o anı o karede ölümsüzleştirdikten sonra... Çünkü o çocuk ruhunu akbabaya teslim etmişti. Çaresizliğim o Afrikalı çocuğun ki gibi ve azabım o fotoğrafçınınkiyle aynı derecede acı verici, sevdiğimi sunduğum kim varsa sevgili, hepsi birer birer o akbaba gibi olup çıktı. Ama ben şimdiye kadar savaştım hayalinin sayesinde, bir yerlerde var olduğun ümidiyle yaşadım, seni delice sevdim ve yokluğunda bile seni içimde yaşattım her nefes alışımda... Ta ki, bu yazıyı kaleme aldığım şu ana kadar dayanabildim, bu saate kadar sen gelmedin, ruhumu akbabalara teslim ediyorum, gelsen de kurtaramazsın artık... Herkes bayram sevinci yaşıyordu sevdiğim. Kim bilir sende yaşadın belki, kutlu olsun geçmiş bayramın ve gelecek olan bayramların ve ben bu bayram sabahı yine sessizce ağladım. Her bayramda olduğu gibi... Kimsesizdim, çalmadım kimselerin kapılarını, kimsesizliğim kapımı çaldı, kapattım kendimi hücreme, gecenin karanlığına gizlenip çıktım dışarı gece saklar beni diyerek, kimsesizliğimle bayramlaştım, yalnızlığımın elini öptüm, sefaletimi bir tabakta sundum şeker tadında firari ruhuma... İçini karattım değil mi? Affet beni sevgili, inan ki bunun tek sebebi; kimsesizliğimden, kalabalıklarda bile yalnızlaşmamdan, sefaletimin bana sunduğu çaresizlikten ve bir sen kaldın bu çaresizliğin ortasında tek dayanağım, içimi dökebileceğim, yazarak yaşadığım bir sen varsın, sadece sen anlarsın beni, dilinde zehir zemberek kelimeleri cansız kağıtların bedenine aktarırken sıcaklığını hissettiren ve seni bana getiren kalemimden başka tek sen varsın beni anlayabilen, beni terk etmeyen bir sen kaldın. Affet! Sonuçta bende insanım, sana toz pembe bir dünya vermek, seninle toz pembe düşler kurmak isterdim. Gerçekliğinle el ele verebilseydim, iyi bir Ferhat olurdum ya da aşk ile yanmaların ötesine geçmiş bir Mecnun olurdum uğrunda, şüphen olmasın. Seninle gezmek isterdim, sen ne istersen alabilmek, gözlerine bakarak geceleri şiirlendirmek isterdim; bir yuvamızın olmasını, çocuklarımızın şen kahkahalarıyla şenlenmek, sen olunca yanımda üzülmelerin bile bir anlamı olurdu eminim. En çok neyi isterdim biliyor musun sevgili? Seni yazmak yerine yaşamak olsaydı kaderimde, ölüm kederlendirmezdi beni, doya doya yaşardım seni ve o an ölümsüzleşirdim. Kaç zamandır yokum kendimde, kaç zamandır yoksun. Ne ben alışabildim sensizliğe, ne tütün kokusu sinmiş odam alışabildi hayalinsizliğe... İnan çok gücüme gidiyor; öykülerimde can bulan kadınların senin yerine beni sahiplenmesi ve kimsesiz sokaklarda attığım her adımla sen uzaklaşıyorsun sanki, bunu düşündükçe, sensiz kalmak gücüme gidiyor sevgili. Gözlerimi açmak bile istemiyorum, sensiz bir güne başlayacağımı biliyorum ve onulmaz yaralar açıyor ruhumda, gözlerimi açmıyorum bende, tüm dünya beni uykuda biliyor, oysa uykuyu unutalı çok oldu. Hayalinde can bulan gülüşünü özledim. Kendimde unuttuğum ne varsa bulduğum hayalini özledim. Seni çok özledim, özlemlerim işgal edince yüreğimi, delice bir istekle, Neroncavari bir arzuyla bu şehri yakmak istedim, vazgeçtim daha sonra; eğer ateşe mahkum olursa bu şehir bende yanarım, bilmekteyim yanmaların acısını ama senin bu acıyı bilmeni istemiyorum sevgili. Sen yanmaları bilme, sensizliğimde yanmalarımı bilmediğin gibi... Bilme! Nasıl da huzursuzum. Evimin çatısına tüneyen bu baykuş, Azrail&#8217;in habercisi gibi, ölümün yaklaştığını haber veriyor sanki, annem hastalandı yine, ayağı tutmaz oldu. Ben çaresizim, sefilim ve sefaletime bir aşkla seni dahil etmekten, sonrasında kaybetmekten korkuyorum. Daha bin bir çeşit dert başımda, görsen tanıyamazsın beni, genç yaşta karlar yağdı saçlarıma... Sıkıntılarda sevinçlerin olduğu gibi biz insanlar için. Geçecek elbet bu günler, seni kocaman bir gülümsemeyle karşılayacağım bir gün sevgili. Bekliyorum seni, unutma beklemelerimi. Seni seviyorum alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Senden sonra bunları dinleyesim geldi; Şimdi hangi rüyadasın? Neredesin kim bilir? Seni ne çok sevdiğimi, bir ben bir Allah bilir... Hiç bir zaman görmesem bile, bildiğini bilmesem de... Bu aşk hiçbir zaman bitmez, o bakışlar; silinmez... Seni hep düşündüğümde; öptüğüm aklıma gelir... Seviyorum sensiz, Ankara' da bir kasım akşamında! Dönüyorum Sensiz, İstanbul' a tek kişilik koltukta, Seviyorum sensiz, Ankara' da bir barda Tunalı' da... Dönüyorum Sensiz, İstanbul' a Ucuz havayoluyla... Seni sevip sevmediğimi bilmiyorum... Durum değişti ağlıyorum şimdi; Kendi kaderimle oyun oynuyorum... Edepli aşk olmaz bunu görüyorum! VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Günün birinde birisi, karşınıza geçip 'Mesafeler aşkı öldürür' derse buna şiddetle karşı çıkın. Çünkü aşk, dil, din, ırk ve kilometre tanımaz... Ayrı şehirlerde, hatta başka ülkelerde de olsanız bile, 'seviyorsanız' bunun bir engel olmadığını anlarsınız. Bazen aynı anda telefonlara sarılırsınız, bazen de eş zamanlı mesajlar çekersiniz sevdiğinize. Bu özel anlara şaşırırsınız ama inanırsınız. Bunun tek açıklaması seviyorsunuzdur, seviyordur... Her zamankinden daha fazla hasret anlamı yüklenmiş şarkıları Dinlemeye başlarsınız, özlem dolu şiirler okumaya iter sevginiz sizi. Hiç umulmadık anlarda gözleriniz dolabilir, ağlamak istersiniz... Yaşamdaki her güzelliği uzaktaki sevgilinize adamaya başlarsınız. Artık yağan yağmur daha farklı hislere götürür sizi. Gördüğünüz gökkuşağının doğu ile batıyı renkleriyle birbirine bağlaması da uzaklardaki sevdanızı hatırlatır usul usul... Bazı zamanlar içinize bir ateş düşer... Sevdiğinizle özlem denizinde yüzerken, ona dokunmak, yüzüne doya doya bakmak istersiniz. İlk uçakla ya da ilk otobüsle karşısına çıkarsınız. Elinizdeki çiçekleri ona verdiğiniz an, onun gözündeki mutluluğu görüp aşkın en kutsal ödülünü alırsınız. Her görüşme yürekleri daha da büyütür ve kocaman harflerle 'aşk'ı gönül defterinize yazarsınız. Ancak akrep ile yelkovanın yarışı devam eder ve saatlerin her zamankinden daha çabuk tükendiğine şahit olursunuz sevdiğinizin yanında. Dönüş yolculuğunda bir sonraki buluşmanın hayalleri sizi sararken yolların ve dağların sevginize şahit olmasından memnuniyet duyarsınız. İşte uzaklarda aşkı böyle benzer tekrarlarla yaşarsınız, ayrı şehirlerin inadına... Ve biri günün birinde karşınıza geçip size 'Mesafeler aşkı öldürür' derse buna şiddetle karşı çıkarsınız! Çünkü aşkın dil, din, ırk ve kilometre tanımadığını herkese en iyi siz anlatırsınız... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

En acıtanı ne biliyor musun?.. ... hani o gidişlerin var ya... sessizce... suskun... ... kırılan sen olduğun halde... kendisiymis gibi... hani o arkasına dahi bakmadan gidişleri... hani senin "o an" "oracıkta" "ancak" arkasından baka kaldığın... anın durması için yalvardığın, tutup ucundan geri çevirmeye çalıştığı an varya, hani yapabilsen o merdiveni, hani yapabilsen o kapıyı, hani yapabilsen o sokağı tutup ucundan geri çevirmeye canını bile verebileceğin o an... ... o işte... en acıtanı o... ... hani o tıpkı elinden düşen en sevdiğin, en güzel "şeyin gibi"... hani o tıpkı tutamadığı gibi... hani o tıpkı tüm gidenlerde yaşadığı gibi... hani o bir ince sızı varya içe içe akan... hah işte... tam öyle incecik... yırtarak kayan... düşen kanatan... acıtan.. tutamadığın... parçalanan... tuzla buz olan... zamana savrulan... zamanda akıp giden... hani o zamanla catistigin ama zaman içinde yok olmayan herkesin inandığı o kocaman... "zaman her şeyin ilacıdır" yalanı... bunun bir yalan olduğunu tekrardan hatırladığın an... ve kendini kandırmaya başladığın an... istemeye istemeye inanmaya başladığın an... o işte... en acıtanı o... ... ama senin orda oldugunu hep bildiğin... ... ama senin hep hissettiğin... ... ama bir dahası olmayan... ... ama zaten hiç senin olmayan... ... ama senin hep bildiğin... ... ama senin hep hissettiğin... ... ama bir daha sana geri gelmeyecek olan... ... ama buna rağmen... gelmeyeceğini bile bile senin beklediğin... ... o işte... en acıtanı o... ... sonra o kocaman kocaman, akıp gitmek bilmeyen zaman... ... o durduramadığın an' ın karmaşası atlığı... ... kördüğüm oluşu... ... o "acabalarla" , "keşkelerle" dolu soruların... ... içindeki kısır döngülerin... ... ve o an... ... hiç bir şey yapamamanın çaresizliği... ... o işte... en acıtanı o... ... belki de sadece çaresizliğin... ... çaresizliğim... lütfen beni artık acıtma...! VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Ölmek üzere fakat gözlerinde hala ikimize yetecek kadar hayat ışığı var. Bir şeyler söylemek istiyor gibi fakat bir türlü konuşamıyor. Gözlerime bakıyor sadece. Ara sıra gözleri kayıp avuçlarımın içindeki eline bakıyor fakat ellerimi tutamıyor. Sadece bana bakıyor. Gittikçe nefes almakta zorlandığını hissediyorum. Ben ise hiçbir şey söyleyecek durumda değilim. Ama o öyle değil. Sadece gözleriyle de olsa şimdiye kadar birbirimize söyleyemediğimiz sevgimizi haykırıyor. Dudaklarım oynadı birden. Birkaç kelime döküldü ağzımdan. Öyle durgundu ki kelimeler, adeta süzüldü dudaklarımdan. Ne yüzümde, ne de sesimde duyguların hiçbir tonu olmadan, sessizce.. Seni Seviyorum dedim. Öyle durgundu ki, sanki ölen bendim. Yine gözleriyle bana karşılık verdi. Sonra... Sonra aniden yüzümdeki bütün kaslar gerildi. Gözlerim kısıldı. İki damla yaş yanaklarımdan süzüldü. İki kelime dışında varlığımın ifadesi olan bütün bir dil boğazımda düğümlendi ve son bir kez, kısık bir nefesle de olsa haykırdım. "Seni Seviyorum" alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

hayat uzun bir yolculuktur aslında. Gittigin zamanları geri alamaz, bir sonraki filmin en güzel sahnelerini bir saniye öne alamazsın.. Sadece sana sunulan hediyeyi zamanın altın tepsisinde nefes alarak yasarsın. Bu bazen hüzünlü bir öyküdür bazen ise mutluluk masaldır yasadıkların.. tek degisen nefesinin kalbine bıraktıgı renktir. bu hayat yolculugunda binlerce kalp tanırsın kah hüzünlü kah karamsar bazıları ise gamsız kedersiz bazıları senin gibi meleksi kalbli insan suretindeki periler..) dogan günes herkese farklı bir hediye sunar hüzünlerde mutluluklar verir ya da mutlulkukların icinde acıyı tattırır sana.. ne mutluluklarını elinden kacır ne de acılarına boynu bük.. Bazen hüzünlerinin kalbine yansıyan zamanında; acı bir sızıya gözbeklerindeki masum gözyasları eşlik eder; bazen de mutluluklarının resmine renk renk cicek hükmündeki gülüşlerin eklenir.. Her cicekte sana sunulmak üzere bir mutluluk vardır. Acelyaların mutlulukları, güllerin tatlı sevgisi ve lalerin ise gülüşleri vardır senin kalbini bekleyen.. Onlar senin hediyelerindir. Seni aramazlar sen bulmasın onları... bu hayat yolcugunda gittgin yer önemli degildir aslında; sadece bu yolculuktaki sonsuz beklentilerindir önemli olan.. kazandıkların, her zaman kaybettiklerinden cok olmalı ;mutlulukların ise hüzünlere her zaman galip olarak ayrılmalı.. ögrendigin güzellikler, kaybettigin hüzünleri aratmayacak olmalı.. Yüzündeki gülüşler gecmiste acılara hediye ettigin gözyaslarından daha güzeldir.. Farklı bir zamanda farklı sabahlara uyanacaksın.. Hayat bir sınavdır. kaybedeni cok kazanını ise cok az ama sen her zaman kazanacaksın bu gözlerindeki yasama sevinciyle dolu iken.. belki de bu sınavın ödülü senin gülüşlerindir... Acıların hüzünleri ve sevinclerin senin hayattan kazandırlarındır. Acılarda gözyası keder cekerken bunu nasıl kazanc olarak görürüm kalbime dersen sana cevabım ; hüzünlerindeki gözyasların yarınlarındaki mutlulukların habericisidir aslında... gözyasların ıslaktır ama bil ki yarınlarındaki mutlulukların günes kadar sıcak olacaktır. Yalnızlıkların ve dertlerin her zaman siyah ve soguktur. Ama gelecekteki bir gün yasayacıgın mutlulukların ne kadar rengarenk ve de ne kadar samimi oldugu ve gözlerin ne kadar ısıl ısıl parladagına sende sasıracaksın. icinde o kadar samimi mutluluklar var ki saklı kalan.. Onlar bi gün bir yerde tam senin ihtiyac anında avuclarında olacaktır.. Dikenler her zaman güllerle anılacaktır... Gülü koprarırken dikeni senin avuclarrını kanatsa da bir süre sonra güllün bülbülün bile övdügü büyüsüne kapılacaktır yüregin.. Aynı gül misali gibi kelebek ömürlü hüzünlerinde gözbebeklerinden süzülen gözyaslarını silerken o gözyaslarının bir gün sana binlerce mutluluklarınla avucları süzülecegini bilmek ne güzeldir degil mi? Yasadıgın dakikalar aslında bir kalemdir kalemin rengi senin kalbindeki hayata baktıgın pencerenin hangi rengin icinde boyandıgına baglı.. Hayatının beyaz defterinin satır aralarına bazen buruk ama umutlu yalnızlıklarını yazacaksın bazen de mutlulukların güzel anlarına gülüşlerin en güzel rengini cizeceksin.. ve de acılarının dayanılmaz yükünü yazarken satırlara belki gözbebeklerinin masum gözyaslarını eklenecektir ıslak ıslak.. Eger sen gözlerini kaptatırsan günese.. dünyanın en güzel renklerini bir anda elinin tersiyle itersin ama sen gözlerin kapalıyken günes her zaman ısıklarıyla insanlara aydınlı olmaya ve de umut dağıtmaya devam edecektir. Eger sen gözlerindeki mutlulukları değerini bilmeden acılara boyun bükersen hayat her ne kadar etrafına mutluluk perilerini de yollasa sen her zaman yalnızlıgın kahırlı sokaklarında gözyaslarnla dolasırsın... Hayatının her dakikasında dünyayın tüm mutlulukların en güzel renkleri elllerine cicek buketi olarak verilsin.. Yarınlarındaki umutların ise nakıs nakıs kalbine armagan edilsin Sakın unutma: hayat seninle güzel ve kısa ama hayatın en güzel yanı kısa zamanda en güzel mutlulukları tadma sansın var. Bu sans senin elinde.. Bu sans senin gözbebeklerin icindeki masumiyette... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Mazide kalan anıları, Kalbime gömdüm, Dün gece senin resmini, Küle döndürdüm, Sadece resmi değil. Kendimi de küle çevirdim, Dün gece resmini ateşe attığımda Alevler sardı seni Ben bir kez daha seni kıskandım Maziyi kalbime gömdüğüm gibi, Senide gömdüm Gömdüm ama ben senin, Gidişinle beraber bir kez daha öldüm. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Hayatımın Anlam'ına... Gözlerim kapalı, bir sonbahar akşamında; Seni düşünüyorum.. bu gece yaptıgım gibi.. ya da yarın sabah yapıcagım gıbı.. ya da diger yarınlar gıbı.. Sıcak göğsünün kokusunu içime çekiyorum, Dalıyorum yavasca, gozlerine uzun uzun bakarken... seni hayran hayran seyrederken... Sarıyorsun beni kollarınla, sıkıca sarılıyorsun bana.. benimsin, diyorsun.. sevdiğim.. Hissediyorum.. derin bir nefes cekiyorum.. evet, seninim.. sevdiğim... Varlığın benim icin sabah... Yokluğun ise gece... Gece karanlıktır.. çeker içine... Ben ise küçüğüm daha minicik.. aglarım belki de hemen... Ama sen hep yanımda ol.. ozaman asıl gece korksun benden.. Yanında huzur bulduğum... Sevgilim.. Bazen diyorum gizlice sevmelisin.. bilmemeli nasıl sevdiğini... Ama sonra vazgeciyorum.. olmaz diyorum.. bilmeli nasıl sevdiğini... korkmadan söylemelisin sevdiğini.. özgürce.. Seni seviyorum demesini sevmelisin.. ve hiç kimse umurunda olmamalı.. ya da herhangi birsey umrunda olmamalı.. öyle bir sevmelisin ki... senin gözlerinde başlamalı... onun yüreğinde bitmeli cümleler... mutluluk olmalı birde... düşünmemeli yarını... hep bugünde olmalı... kaçırmamalı güzellikleri... mutlulukları... öyle sevmelisin ki... kelimeler yetmemeli onu anlatmaya.. bir bakisin hissettirmeli.. neden sorularının cevabı hep ismi olmalı... aşk olmalı... sevgi olmalı.. aşık olmalı... sevgili olmalı... birde kaçmamalı... korkmamalı.. benim gibi olmalı... senin gibi olmalı... aşk sen... sen, ben olmalı.. aşk&#8217; ın da... aşk&#8217; ımda... -biz- gibi olmalı... Sen hayatımın aşkı.. Sen kalbimde en tatlı sızı... Sen bütün varlığımın en sevimli hırsızı... Sen sevdikçe sevilesi... Övdükçe övülesi... Öptükçe öpülesi aşkım... Seni çok seviyorum herseyim... Irmağın olurum senin.. ... Fırtınamsın sen benim, Sen estikçe ben titrerim... alıntı . push ; VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sevinci yıllar öncesine sarmış bir yarayım ben. Bir mutluluğun sergüzeştinde sarılıp sarmalanmış esrik bakışlı nihavendim ben. Yarım kalmış notaların en son dokunduğu ve güneşin yüzümü aydınlatmadığı bir ülkeyim ben. Susuşlarında bir adam boyu günah olan ve yabanıl çocukluığunda sapanı kırılmış, şekeri ellerinden alınmış bir hüzünüm ben.. Şimdi sana bu hal içinde bür düş kuracağım. uzak iklimlerden yüreğime akan tümcelerle. Belki boran olacak kızıl kıyamet bürüyecek yüreğimi. Belki kavruk dudaklarımdan akan iki damla kan olacak. Belki de yüreğimin hengamesinde volkanların sesleri duyulacak. Çünkü senle iligili düş kurmak yüreğin hazin ırmaklarına dalmaktır. Hüzünvari seslerle. Çünü seni anmak bir bakıma ölmektir. Şimdi sus ve dinle. Yüreğim sesleniyor sana... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Belki bir gün özlersin! Başka adamlarla/kadınlarla Başka şehirlerde. Yürürken Belki birgün benim yaşattıklarımı özlersin.. Gülüşümü Sesimi Gözlerine bakmaya cesaret edemeyen hallerimi Seni gördüğüm anda yaptığım tüm saçmalıkları Sadece seni özleyen yüreğimi Ve belki de özlediğin o an, benim bakmaya korktuğum gözlerine bir başkası sevgisini değdiriyordur Kimbilir? Okuduğun ilk roman Sevdiğin ilk adam/kadın Yasal acılarından Hatta yalnızlıktan Belki dolar gözlerin Ben sende ilkleri sevmiştim.. İlktin bendeki 'sen'... Sen sevmiş miydin benim kadar, yanımda aldığın nefesleri Soluduğum havayı, sen diye çekiyordum içime Sonrası huzur Sonrası mutluluk Seni; mutluluğunla, hüznünle sevmiştim ben Peki, ya sen? Başka adamlara/kadınlara Başka şehirlerde Belli etmezsin Belki bir gün özlersin! Hala ağlayabiliyor musun korkusuzca? Gözyaşlarını ben gibi gösterebiliyor musun ona? Belki de saklıyorsun en kuytularını Korkuyorsun suskunluğuna sığındığın şehirlerden.. Bilmiyorum.. Belki de çok yalnızsın onca kalabalığın içinde.. Ve beni özlüyorsun, kendinden bile gizleyerek özlemini Sil gözünün yalnızlıklarını O an fısılda duvarlara adımı Bin bıçak var sırtımda Biniyle de adaşsın Her biri hayran sana O an sil yüreğinin gözyaşlarını.. Haykır tüm gücünle yalnızlığa Bırak bulsun seni düşlerin Beni düşünme.. Boşver hançerlediğin haylaz yüreğimi Ben ve yine ben hayranım sana, tüm yaşattıklarınla Her acı da seni anımsıyor yorgun duygularımHerşeye rağmen özlüyorum, sende tutuklu günlerimi... Belki, Belki birgün yüreğin takılır gözlerime Ne dersin? VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

ALışkanLık ve benzeri haLLeri ihbar ediLmiş bir kaçamak sevgi güLücüğü seni unutturamayan zaman geçişLeri duvarımdan düşen resimLerin çıkardığı tınıLar seni bana anLatamayan, yerini sorduğumda söyLeyemeyen turuncu mavi kayboLuşLar ve yine mavi sebepLer gidişin geLmeyişinin habercisiyse geLmeyişin gidişinde sakLı mıydı, sebep ne oLursa oLsun bu geLmeyiş amaca bağLı mıydı¿ çektiğim durukLuk haLLeri ve durgunLuk söyLentiLeri yaLan değiL çünkü; taze oLmasına karşın yediğim ekmek içinin düğüm oLuşu boğazımda ve karışması nemiyLe yutkunamayışLarımın bir edepsizLik haLi ve uzaktan uzaktan bakışmaLar iki kıpırdayan ve iki durgun gözde bir çift ağLıyor, veriyor bir çift susuyor, güLümsüyor, ısLanıyor, güLümsüyor... oLumsuzLukLarı düşünüyorum varken istemedikLerini yokken yapamıyorum gözLerim daha çok buğuLu bakıyor sana yoruLuyorLar mı ne uyumak isterLer mi acaba, boşaLanLar haLisinasyon mu, insan kendi gözünden kendi gözüne yaLan söyLer mi anLık bir isyan bir sözden bir göze bu kadar değer mi! VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

tut elimi sana ihtiyacım oldugu anda nefesin bittigi an canda kalbim ufaktan acıyınca tut elimi sakın bırakma.. tut elimi göz yaslarım kuruyan yuregimi ıslatırken mutluluk az da olsa göz kırparken umutlar baslamadan biterken tut elimi sakın bırakma.. tut elimi sevgimiz solan bir gül olmadan baslangıclar hayatın sonu olmadan ilmeklenmis yuregimiz ayrılmadan tut elimi sakın bırakma.. tut elimi gülüsüm donmasın dudaklarımda minik incilerim olmasın yanaklarımda canın olsun benim canımda yuregimin yanında tut elimi sakın bırakma tut elimi bırakma sakın beni bana bırakma yalnızlıgınla VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Kendini kandırma kızım! Ne sanıyosun sen hayatı pembe bi eLbise mi? Bıkmadın mı etrafa Pembe gözLükLerLe bakmaktan Ya da poLyannacıLık oynamaktan? Geçmio işte acıLar Kaç kez anLatıcam sana Bu işLer internet bağLantına benzer Bi koparsa kaLırsın ortada Ne o küçük hanım niçin bu yaşLar? AğLama PaLyaço Makyajın Akar! . push ; VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sen&#8230; Başıma gelen en güzel şey&#8230; Sen&#8230; Tüm yüreğimle, tüm hücrelerimle sevdiğim&#8230; en&#8230; Hayatımın ilham kaynağı&#8230; Sen&#8230; Yüreğimin vazgeçilmezi, &#8220;arkadaş&#8221;tan,&#8220;dost&#8221;tan öte&#8230; &#8220;her şey&#8221;im&#8230; Bir &#8220;nefes&#8221; kadar yakınsın bana&#8230; Bir &#8220;hasret&#8221; kadar uzak&#8230; Bir &#8220;kar&#8221; kadar sevgi dolusun bana&#8230; Bir &#8220;yağmur&#8221; kadar huzur verici&#8230; Bir &#8220;beyaz&#8221; kadar güzelliklerle sırlısın&#8230; Bir &#8220;siyah&#8221; kadar koruyucu&#8230; Bir &#8220;ateş&#8221; kadar sıcaksın bana&#8230; Bir &#8220;su&#8221; kadar yürek soğutucu&#8230; Hayatımdaki tüm şeylere dair her şeysin, her şeyim&#8230; Vazgeçemediğim, vazgeçemeyeceğim, &#8220;vazgeçilmez&#8221;im&#8230; Kelimelere sığdıramıyorum seni, hayatıma sığdıramadıktan sonra&#8230; Seni anlatmaksa, hiç kolay değil&#8230; Bazen bir omuzsun, en rahat dayanabileceğim&#8230; Bazen bir yüreksin, kuytu köşede kalsam bile her an orda olacağım&#8230; Bazen bir yuvasın, ne olursa olsun, yüreğinde konaklayabileceğim&#8230; Bazen bir meleksin, en zor günlerimde o meleğe sığınıp, ağlayabileceğim&#8230; Bilirsin benim gözlerime ne kadar değer verdiğimi&#8230; Bak onlara, orda SEN varsın ve her zaman da SEN olacaksın&#8230; Her zamanki gibi bak onlara, umut dolu, sevgi dolu, ücük dolu&#8230; Bak ki; bu gözler onları görünce, bir kez daha anlasın, senin benim başıma gelen en güzel şey olduğunu... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Varlığın, yokluğuna özdeş şimdi&#8230; Yazıyorum birkaç dakika ağlamışlığın ve gözyaşının üstüne&#8230; &#8230; Sen bulanıklaşsan da, gözüm hep ufuktaki yalnız haberciyi gördü&#8230; Buğulanmış cama çarparken yağmur damlaları, ben çizdim bir kalp içine iki bedeni&#8230; Zamanın bilmem hangi köşesindeydik hatırlamıyorum. İşime gelmeyen buluşmalardan kaçmadım sen varsın diye&#8230; Çam diplerinde petunyaları kuruturken ellerimizde, sen bana SENİ SEVİYORUM derken bile bakamıyordum gözlerine. Utancımdan &#8230; alışık olmadığımdan belki &#8230; belki de o öpülesi dudaklarından ayıramam dudaklarımı diye, korkumdan.. Farkına varamadım gerçeklerin.. Gözlerine saklanmış hainliği sezseydim eğer; &#8230; eğer, denizlerden çaldığın dalganın, bir mühür gibi yüreğime leke yapacağını çözebilseydim, mayasız öperdim seni.. Özüm&#8217;süz &#8230; &#8230; Güzel kelimeler istiyordum senden &#8230; Ay ışıklarıyla yıkanmış, okuyunca en çirkin anlarımın anlamlaştığı, okuyunca dokunduğun gözlerimin mızmızlaştığı &#8230; &#8230; Kulağımın arkasına fısıldanmış güzel kelimeler biriktirmiştim ben sana oysa&#8230; terk edip gitmeseydin ansızın; duyacaktın &#8230; Ben çırpınırken bir kaşık suyun derinliğinde boğulmamak için, sen görünce beni böyle çaresiz, beni böyle çırılçıplak; tutup çıkarırsın diye uzatmıştım ellerimi.. Sen, biraz yukardan ifrit dolu yüreğinle bakıp gülmüştün halime. Oysa ben susmanı bekliyordum.. birde ıslak bedenimi sarmanı&#8230; bir &#8220;NEYİN VAR SENİN&#8221; e öyle ihtiyaç duymuştum ki o an; anlatmak istedim, ama sen &#8230; yoktun..! &#8230; Yıllar geçti aradan.. ve farkında olmadan&#8230; Adımlarım daha büyük, daha hızlı ve daha sağlam&#8230; Yokluğunda büyüttüğüm acılarımı her gün tazelemek zoruma gitmeye başladı. Ve hasretinin bitime uğraması gerekti. Eylüldü.. hüzün mevsimiydi.. nasıl unuturdum seni? Yaprakların salına salına karıştığı toprağı öpüyordum, &#8220;Vatanım&#8221; diye değil! Sen dön diye&#8230; &#8230; -Köylü kız- büyüsü bozulduğunda ben öğretmen olmuştum.. Hani rüyalarımın en güzel sahnesinde seyrederken, göz yaşlarımı tutamadığım &#8230; hani en mateminde gecenin; üzerimde bir hamal gibi taşıdığım sensizlik yükünü atmak istediğimde, düşünüp de derinlere daldığım&#8230;. Hatırladın mı? Saçlarım; senin bildiğin kadar sıradan değil artık.. Gözlerime durulmayı öğrettim.. Dudaklarıma kilit vurdum konuşmasın diye.. Yüreğimdeki seni her gece zindana attım bensizliğin acısını, sensizliğin acısını çektiğim gibi çek diye! ! &#8230; Gitme Sevgili! Sokak aralarında yitirdiğim aklımı geri ver bana.. yüreğim yüreğinde.. Böyle kuru bir beden ne işe yarar sensiz.. Ya dünümü ver, yada hakkımı! çok mu arzu ettiklerim? Hayatının kısa film akropollerinde hiç mi karem yok? Senaryoda figüran olarak ölmek istemiyorum.. al beni de gözlerine&#8230; &#8230; Gözünle gördüğün her seksiyonda bir sahtekarlık, her parselinde acı ve göz yaşı&#8230; Güzel kelimelerinden duymak istiyordum bir ikindi çayı ertesinde.. Dudaklarından dökülmedikten sonra, adıma yazılan mektupların ne albenisi var ki? &#8230; Evlendim&#8230;Soğuk duvarlarında, gece lambasının aydınlattığı kadar görebildiğim dünyanın eşiğinde, bedenimi saran başka kolları sen zannedip doyasıya, hissedilmeyen kokunu sineye çektiğim günler aklıma geldi.. Evlendin&#8230;İkinci sayfa haber bültenlerinden öğrenmek istemezdim&#8230; Bilmek isterdim yerime koyduğun biblonu&#8230; Kim bilir hangi Can sırada bekliyordu Yanmak için&#8230; Farkında olmadan işlediğin günahın bedelini ödeyeceksin demiştim &#8230; Yüreğimi yüreğine koymuş olsaydın farkına varırdın süzülmemiş gerçeklerin&#8230; Arsız gönül kuşun konmuştu bir başka evin bir başka penceresine&#8230;Açar mıydı? &#8230; &#8230; Yıllar geçti aradan &#8230; farkında olmadan. Cebimde kimsenin göremediği bir öfke saklı sevdiğim&#8230; Çıkardığımda dağ dayanmaz ki gönlün dayansın? Ben, kaybolmuşluğun sefasını sürerken, sen, bensizliğin nedametini çekiyorsun&#8230; Hissediyorum bunu&#8230;Ne ektin ki biçesin? Beni arıyorsan; Yokum! ! Sisle çevirdiğin bu evren, artık benim olmadığı kadar, seninde değil! ! Zaman hızla akıp gidiyor.. Yıllar sonra bugün, bakıp da halime gülmeyeceğim&#8230; Gözlerime durulmayı öğrettim&#8230; Dudaklarım, dudaklarında güneşe selam çakmayacak artık.. Erkekçe, namusluca çekip gideceğim gözlerinin önünden; Arkasına bile bakmadan&#8230; &#8230; Dur! ! Yaklaşma&#8230; Yollarına toz olduğum sevgili! ! Dudak büktüğüm gidişine&#8230; Yüz eskittiğim zamanla.. Ey Yüreğimi yüreğine bir kez olsun konuk edemediğim sevgili! ! ! Dokunma ellerime.. O eller ki, zamanın bir köşesinde, okul kaçışlarının heyecanıyla atan kalpleri bir bedene dolduran; sonra Tek can ile kenetlenip kaderin vahametini inadıyla kıran eller&#8230; &#8230; Git.. Varlığın, yokluğuna özdeş şimdi&#8230; Yazıyorum birkaç dakika ağlamışlığın ve gözyaşının üstüne VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sensiz yaşanılacak olan bir hayata atılmaktan korkuyorum. Böyle bir hayatta ayakta durabileceğimi hiç sanmıyorum. Sonu hiç gelmeyecek gibi görünen yaz gecelerinde sensizlik beni bitirmeyecek de ne yapacak? Seni sevmek mutluluksa, ben çok mutluydum. Senin de mutlu olduğunu düşünüyordum. Bu mutluluğum hiçbir zaman bitmeyecek çünkü ben seni hep seveceğim, sevgi bende var oldukça. Aşık olup da kavuşamamak insana acı verebilir ama ayrılığın verdiği acının yanında hiçbir şeydir. Aşık insanın umudu büyük olur, ayrılığın umudu ise sönük bir ateş gibidir. Gecenin bu saatinde ikimizi sorgulayıp hangimizin suçlu olduğunu bulmak, bir çare olacak mı ayrılığımıza? Suç kimin olursa olsun, o suçun oluşmasına olanak veren daima her iki taraftır. Sevmek çok zor değil, zor olan ;sevgiyi devamlı barındırabilmektir. Arada küçük kaçamaklar olsa da her zaman sevgiye yer bıraktığımı düşünüyorum. Ayrılıklara neden olan en büyük yanılgımız;sevmek ve sevilmek kavramlarına farklı açılardan bakmamızdır. İşin içine saygıyı da almayan bir düşüncenin doğruluğunu kabul etmek bana çok mantıksız geliyor. Her olayda olduğu gibi duygularda da sadece kendi tarafımdan bakmıyorum. Yada şöyle söyleyeyim sadece kendimi düşünerek sevmek ve sevilmek gibi bir düşüncem yoktur. Yaşaman gerekenleri, sevginin hak ettiği duyguları yaşaman için üzerime düşen her şeyi yapmaya hazırım hiç bir karşılık beklemeden. Sonu bana acı verse de yine yaparım. Bugüne kadar ben öyle yaşadım. Doğru mu yaptım yanlış mı?Bilmiyorum. Ama bu yolda yürümeye devam edeceğimi biliyorum. Bu benim hayat felsefemdir. Bundan taviz vermek, kendi değerlerimi hiçe saymak anlamına gelir ki, böyle bir durumda da boşlukta dolanan bir cisim gibi bir o yana bir bu yana savrulacağımı biliyorum. Seni sevdiğim için "seni seviyorum"diye haykırmadım sevgi nedir bilmeyen insanlara. Mutluluğu yakalama şansını yitirmemen uğruna ayrılığı seçtim. Acı veren, zor bir karardı benim için. Gün gelir de bu kararım mutluluğuna bir katkısı olacaksa, bilki ben hiç bir acıyı yaşamadım. Sevmek acı verir, sevmemek de. Sen hangisini yaşıyorsun şu an? Ben seni yaşıyorum birtanem. alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Saçının telini dünyalara değişmem derdin ya ben kısacık kestirdim, o saçları hem sen yoktun ki zaten kim okşayacaktı? Evlenmedim, kızlarım oğullarım olmadı. Ama dünyadaki tüm kimsesiz çocukları evlat edindim. Hepsinin saçlarında yıldızlar parladı, kaç doktor büyüttüm, bir bilsen hepsi de çok başarılı ameliyatlar yaptı. Kim derdi ki gülüm bir gün Leyla ünlü olacaktı, yayınevleri kitabını basacaktı, televizyonda kanaldan kanala koşacaktı. Kim derdi ki gülüm o sana tapan kız bir gün seni unutacaktı. O hani; 'ocağında ateş olsam yar yar pencerende güneş olsam yar yar bahçende gülün olsam yar yar dalında bülbül olsam yar yar' diyen kız seni unutacaktı. Hani o kız gülüm, hani o kız sana her şeyden yakın olacaktı. Biliyor musun hep gülecek? Hep şiirden bahsedecek. Sen bilmeyeceksin yaralarını belki kitabını okuyanlar da. O, hep güldüğü için göğsünde kanamamış yaraları görmeyecekler sevgili. O hayaller artık bize çok uzak sevgili, ben artık gece yatağında üşürken sevgilisini düşünen o küçük kız değilim. Ben gece yatağında üşürken elektrikli battaniyesinin fişini prize sokan kadınım. Ben hayallerimi seninle kurdum, hayallerim kirlenmedi nereye gittiği belli olmayan hayatlarda. Evet sen hep vardın, yakındın. Evet beni bu gerçekleşmesi mümkün olmayan hayaller ayakta tuttu. En güzel şiirlerimi seni değil ama hayalini düşünerek yazdım. Ve ben seni değil gülüm, o hayali sevdim. Bağışla sevdiğim şiirden başka bir şey gelmedi elimden karın gibi ikiz çocuk veremedim sana, hem biliyorsun evlenseydik, bizim, iki oğlumuz, iki kızımız olacaktı, kızımızın saçında yıldızlar parlayacaktı, her birinden aşıklar dilek tutacaktı, onun adı bahar olacaktı, aynı aşkımız gibi. Küçük oğlumuz ablasını kıskanacaktı. Büyük oğlumuz doktor olup, yaşlandığın zaman seni katarak ameliyatı yapacaktı. Küçük kızımız doğduğunda benim göğsüm yara olacak, sütüm akmayacaktı. Ama biz ona sevgimizi verecektik, mama yedirirken ve hep ellerinden öpecektik yavrucağı. Evet sevdiğim ben o, gerçekleşmesi mümkün olmayan hayali sevdim. Aynı yalnızlığım gibi, çocuklarım gibi, şiirlerim gibi &#8230; Ben senin hayalini sevdim sevgili O HAYAL BANA HİÇ KAZIK ATMADI ÇÜNKÜ. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

senden ayrı saatler gün, günler yıl, yıllar mevsiz, mevsimler asır gibi... senden ayrı kalbimde dinmeyen bir sızı... hasretenden örülü bir özlem kaneviçesi hayat; dokusu gözyaşı, ilmegi ızdırap, düğümü çile olan.. senden ayrı gözlerim buğulu, yüreğim uğultulu tepeler gibi feryatlı figanlı. dudaklarımda serenatlar, senilerimde dualar, ellerimde bilekçeler, kalamlemimde sana özlemle yazılmış dilekceler... Senden ayrı baharlar kış, kışlar ise zemheri oldu. Yıldızları söndü mehtabın. Asuman karardı, karardıkça karardı, zalam zalam geceye döndü... Senden ayrı içimde binbir burkuntu. 'Gel!' çağrılarıyla örülü bir melodi özümde. Sözümde bir orman yangını; her alevi hasret, her kıvılcımı özlem yüklü. Senden ayrı acılarım katmerlendi. Dizlerim daha da dermansız kaldı. Kalbim taşıyamıyor yükü, ruhumun kanadı kırık bir yaralı kuş gibi kuytularda gizlenmeye durmuş. Kalbi küt küt. Her taraf avcı, hem de acımasız sayyadlar... Gözlerim dolu, sinem de dolu... Yolu görüyorum ama öncüm yok; yol gösteren uzakta, kalbimi ona bağlayıp, hislerimle yakalamaya çalışıyorum düşüncelerini, rüyalarımla anlamaya çalışıyorum. Bazen kaşları çatık bir silüet giriyor hayallerimi, bazen kederli bir çehre rüyalarıma.. Ama gülümsediği de oluyor. Bana selam gönderdiği de... Gece yakarışlarında, gündüz açlık ve susuzluk anlarında çakıyor bir gamze gibi ufkumda... Çakırkeyf olduğumuz dakikalar yüz çizgileri kederli bir görüntü, iki büklüm inleyen bir muzdarip, çizgileri keder tufanıyla buruk bir bakış, zonklayan bir şakak, yücelere açılmış bir çift el gördüğümüz.. Senden ayrı içim sızım sızım. Yalnızlık kol geziyor obamda, ovamda. Kimsesiz yavrulara döndüm.. Yetim ve öksüz... Ey özüme binlerce kıvılcım salan ateş dokulu yürek! Ey soluğuyla içime bahar dirilişi sunan! yitik cennetimi avuçlarıma koyangüzel, elmas kalem sahibi! Gel!... Ve hasretimiz ebedi bitsin... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

gel gel artık yeter beklettiğin bunca zamandır susuşun gel elin kanda da olsa gel biliyorum seninde saçların özlüyor bir sevgili okşayışını prangalarda olsan da gel bizi bekliyor kekik kokulu dağlar bereketli bağlar işte şafak vakti gel bir türkünün sırtında şiirlere sarıl gel alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Beklemek mi gitmek mi oldu adın, hiç bilmedim. Gittiğim zamanların bekleyeniydi yerin, Geldiğim zamanların gideni. Kocaman uğultuların gözü yaşlı sessizliğiydi sende durmak, sana bakmak ve belki her gelişte senden gitmek. Bir valiz dolusu kimsesizliği sırtlanmaktı sana gelmek; kente bırakılan yalnızlıkları umuruna bile almadan&#8230; Yalnızlık basamak olurdu kimsesizliğime ve sen kimsesizliğim olurdun. Gelmek alacanın beyaza döndüğü bir gülümseyiş, gitmek akşam kızıllığı kaplı bir ağlamaktı senin yüzünde ve sana her bakışta basamak basamak tırmanırdı gözyaşlarım yerçekimine inat gözlerimden gözlerine. Sesine de sessizliğine de yoldaş ederdin kıyına gelmiş çığlıkları. İnleyen her vapur düdüğü, yalnızlığına tecavüzdü. Sen kalabalıklaşır, ben yalnızlaşırdım... Bazen bir kaçıştın sen. İçinin duvarlarına suçumu haykırdığım. Kaçandım.. Tanıktın... İs rengi sesin ihbar ederdi beni, kimseler duymazdı&#8230; Ve ne zaman sana baksam gözlerimden avuçlarıma kusuyorum geçmiş diye içime kilitlediklerimi. Siyah beyaz hayaletler dans ediyor hayat ayamda. Müzik kırgın, gitar ağlamaklı&#8230; Bir şarkının dizelerinden asıyorum kendimi boşluğa. Ellerin yok. Sesin gömülmüş içine. Bağır şimdi. Bağır çağır&#8230; Sustur çığlıklarımı sana... Yan, yak. Bırakma öyle; öleyim gitmelerin ertesinde. Bil sözlerin düştüğünden beri içime, an&#8217; ın gerçekliğinde Hak&#8217; tı her şey. Kelimelere asılı heceler tersine döndü, gizlendi isimler. Yüreğimin kalemiyle yazıyorum; gözlerin kapalı oku sevdiğim... alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Adı Yok Yaşanılanların Ötesinde Zaman tüketir içinde seni Sen zamanı içersin Sonsuz hayal çeşmelerinden. Hayatın pelerini Durgun sularında serili Ellerin O narin, pamuk ellerin Kanatır düşlerini Tanımaz kimseler seni. Yüzünde dinlenen yorgun güneş Sarhoş bir yıldızın ayıklığına direnir Oysa Bulutları kaçıran aynı yağmurdu Islanan sokaklarda Sen de öyle. Çocuksu düşlerini kovaladığın Mevsimsiz sancıların tekrarıdır Yaşadığın hayatın kırıntıları. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Yokluğunda uzun uzun yazmaya başladım. Pencerenin önünde saatlerce oturup, gelip gidenlere daldığım zamanlar oluyor. Gidişini unutamıyorum. İçimdeki boşluğun iliklerime geçişine seyirci olup, izliyorum. Her şeyden, herkesten uzaklaşan kopuk bir ruha yataklık ediyorum. Eskiden de severdim yalnız olmayı, ama şimdi, daha bir hoşuma gidiyor bir başına kalmak, yaşamak. En iyi kendime ifade ediyorum kendimi. .. Kendi filmimi yazıp, yönetiyorum. Tek kişilik bu oyunda sensizliği ve yalnızlığımı anlatıyorum. Bir rüyanın içinde uyanır gibiyim. Gerçek hangisi, ben nerdeyim çözemiyorum. Sen de yoksun... İçimdeki boşluğun derinleştiği gündü gidişin. Gitme diyebilmeyi her şeyden çok istedim. Ama, söyleyemedim. Küçük hayallerim vardı büyük umutlara gebe kalan. Düzgün, koca adamdın sen, bense hiç büyümek istemeyen bir çocuk. Aslında senin gidişinle değişti her şey&#8230; Yokluğunu kaldıramayacak kadar büyüdüğümü fark ettim. Oysa büyük olmak can yakıcı duygulardı benim için. Bundan iyice emin oldum. Kuşkusuz artık gelmeyeceksin biliyorum. Kalabalık, en tenha köşelerde yakalıyor şimdilerde beni. Sensizlik darbe üstüne darbe indirirken, gelişigüzel duygulara demir atıyorum. Düşüncelerimi karıştırıyorum. Karışıyorum. Hep aynı duygular etrafımda dönüyor. Alışkın bir eda içinde yere çivileniyor ayaklarım. Kaçmak istiyorum. Kaçamıyorum... Yalnızlık benden kalabalığa bulaşıyor. Kendimi bırakıp, duygularımı salıveriyorum sokağa. Her yer gözlerim değdikçe grileşiyor. Sensizliğe tahammül gücüm gün ve gün zorluyor düşüncelerimi. Çıkıp gittiğin anı düşlüyorum tam orta yerinde evimin. Kapıya dokunamıyorum. Sadece sen varsın orada, bakamıyorum. Gidişine ortaklık eden kapım yalnızca yokluğuna açılıyor... Aramıza kapıdan başka her şey giriyor. Zaman giriyor, ayrılık, özlem bir de sensizlik. Kalan son gücümü çıktığın kapıyı kapatmak için kullanıyorum. Sessizliğin içinde buluyorum artık seni. Ruhumdaki tüm duyguları boşaltıyorum kapının arka yerine. Bıraktığın yerdeyim hala. Her gün gidişini yeniden izliyorum. Üzerimde ince yorgunluğun, yüreğimde külçe ağırlığınla duruyorum... Yokluğuna alışamadım. Ancak, bu şekilde yaşamaya çalışıyorum... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

heyy! gözlerini hiç kırpmadan can alan azrail tepemdesin farkındayım almadan muradımı, almadan aşktan tadımı açıp uçmadan kanadımı torosun yamacında gelmem bırak beni... ben gözyaşı dökmek istiyorum aşk için ben ağlamak istiyorum sevdiğimin peşinden ben ben alıkoysam da seni en önemli işinden sen sen bırak beni VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sevgilisi değildim kadınlarımın Bir papağan tüneğiydim belki Ama birkaç sözcük öğrendiysem Kadınlardan öğrendim, yine de Bilemedim sevgilim diyebilmeyi Büyülendim ama büyüyemedim Aklım ermedi aynalara ve suya Yüzümü gösterip kalbimi neden Sakladıklarını öğrenemedim Şaşkınım, cahilim ben bu dünyada Ahmet Telli VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Şu an parmaklarım sadece seni yazmak istiyor&#8230; Kalbimin seni istediği gibi.. Seni yazmak ne kadar güzelse.. bir o kadar da zor&#8230;Bir bilsen bu aralar ne kadar uzaksın bana.. Sana daha yakın olmak için.. Durmadan seni hayal ediyorum.. Seni..!! Hayaller kuruyorum seninle ilgili.. Hani olsaya diyorum;.. Her sabah senin kokunla açsam gözlerimi güne.. ve her sabah sana dokunsam gözlerim kapalıyken henüz&#8230; Tüm gece sıcaklığında dalsam uykuya, ve bütün gün seni görmenin heyecanıyla beklesem akşamı... Gecelerden korkuyorum şimdi sensiz geçtikleri için.. O gün gelse&#8230;her geceyi öyle basarim ki bağrıma sen gibi!..&#8230;Ama.. ama sen yoksun &#8230; Şu an çok güzel bir aşk şarkısı çalıyor.. Aynı şarkıyı defalarda baştan baştan dinliyorum, öyle bir an geliyorki huzuru hissediyorum ve duruyorum onu sadece hissediyorum&#8230; bir an içindeyim sanıyorum ama aslında baktığım bir resim bu&#8230; Şarkı hala çalmaya devam ediyor kim bilir belki onuncu kere dinliyorum ve hala hissetmeye devam ediyorum. &#8230;İçine girmek istiyorum bu güzel şarkının bir notası olmak istiyorum... Gücümün yetmediği şeyleri istiyorum bir notanın içinde erimek, duyulmak, sevilmek, dinlenmek sonrada tekrar çalınıncaya dek susmak kaybolmak istiyorum... Şarkı hala çalıyor ve ben orda olamıyorum içine giremiyorum ruhum notalarında eriyip yok olmuyor. Sadece dünyadan kopuyorum bir kaç saniyeliğine.. Sonra gerçeğe dönüyorum.. Senin için varolduğunu bildiğin, senin için nefes aldığının farkında olduğun bir yürekten zorunlu olarak ayrı kalmak ne zor&#8230; Çok uzakta bir sen görürüm hayalimde, koşarım kavuşmak, koklamak, sarılmak için sana; Sonra uyanırım.. her tarafım uçurum.. Sanki bir adım atsam sensizlikte yok olup gidecekmişim gibi.. İşte o an ölürüm.. Gözlerimden bir damla sen düşer, ağlamaklı olurum. Gecenin karanlığı korkutur, göz yaşlarım boğar beni. İnan ki bir fısıltı gibisin karanlıkta kulaklarımda çınlayan, ruhumu, duygularımı okşayan ve kanımda damla damla akan. Seni bekliyorum her güneş ışığında ve her gün doğuşunda. Her kızıllığında akşamın, içime bir ok giriyor tüm bedenimi tarıyor sanki... İçim kanlanıyor, akışı yavaşlıyor&#8230; Her akşam ümidimi kendime gömüp tutuyorum evin yolunu... O yalnız yatak, sensiz sesler ve boş içim. Sen olmadığından mı bu yabanilik diyorum bazen... Öyle evet... Senin olduğunu anımsıyorum.. Gülümserdim ben... Gülerdi yüzüm, gözlerim. Sana bakmak, bakmasam da seni hissetmek yeterdi bana&#8230; Yine hissediyorum ben seni ama ellerim havada... Boşluğu tutuyorum&#8230; Boslukta geziyor gozlerim&#8230;Ey adına ömrümü adadığım nerdesin?. Gelsen&#8230;Çok şey de istemiyorum aslında sadece son bir kez gelsen.. Yumaşacık teninle sarsan beni.. derin derin çeksem kokunu son bir kez içime.. Çekeyim ki; bir daha gitsen de kokun kalsın üzerimde&#8230; Bilirsin ben en çok geceleri paylaşırım sevgimi seninle... Gözyüzündeki bir yıldıza bakacağım bu gece ve bu bizim yıldızımız deyip gülümseyeceğim gecenin karanlığında.. Yüreğimi yüreğine katmış koşuyorum yine sana... Savunmasız, sakınmasız, sınırsız sevgimi haykırıyorum sana... Evet.. Seni hala.. ama hala Çok Seviyorum. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Ne çok özlemisim seni. Seni düsünerek kurduğum ve rüyalarımad delice sarılıp dizlerinde agladıgım sevdana ne cok özlemisim.. Rüzgar olup saclarının dagılışını, esen yelde saclarını bukle bukle omuzlarından beline dökülüsünü özlemisim ben.. Gece yarısı gözlerin düsüyor aklıma bir yıldız gibi.. Gözlerinde sanki bir gece saklı.. Gözbebeklerinde ise yıldızların en güzeli parlıyor.. Dagılan saçlarının arasından teninin kokusunu cekiyorum icime... Gözlerine dalıyorum gözbebeklerinde bir ömür boyu yasayıp özleminde alev alev yanmak icin.. Aman Allahım tenin büyüleyici kokusu.. Hangi ciceğin kokusuydu bu? Menekselerin mi sümbülllerin mi yoksa akasyaların mı kokusuydu bu.. hayır bu sadece Cennetin bahcelerinden gelmis bir kokuydu... Mest oldum bir an sana.. Yeniden asık oluyorum sana.. Yeniden seviyorum seni.. Sanki gözlerimin önündeki deniz kızıydı belki de.. Öyle tutulmusum ki sana.. Tarif edilmez duyguların icinde özlemini cekiyorum icime... Senin kalbinde buldum baharları.. Ucurumun kenarındaki kalbimimle sadece saan tutundum.. Kalbimin kurak cöllerine düserdin damla damla.. Karanlık geceden korktugumu bilirken her gece yıldız yıldız düserdin gözbebeklerime.. Ne cok sevmisim seni.. özlemlerinde yandıgım, sevgiye susadıgım yalnızlık cöllerinde kana kana ictigim, kalbime ismini sevgilerimle kazıdıgım canımdın sen.. Seher vakitlerin soğuk gül yapraklarının ılık dokunuşlarındadır ellerinin nazeninligi, beni benden alan baharın güzelliklerine masum güzelligini katan sebnemleri bile kıskandıran tatlı gülüşlerindir.. İçimde büyüttüğüm mavi kusların kanatlarında saklıdır sana olan sevdamın beyaz umutları.. Ne cok özlemisim seni... uykuya haram gözbebeklerimle bir an dalsam düslere beyaz gelinliğinle geliyorsun bana.. Hayran hayran bakakalıyorum sana.. Kırların en güzel ciceklerini toplayıp tac yapıp saclarını süslemişler.. Gecenin aydınlık yıldızlarını gözbebeklerine verip yüzüne güllerin en güzel gülüşünü bırakmışlar.. Of ya uyanmak istemiyorum hayallerimden.. Tatlı hayallerinin arasında huzur dolu yüregim... uyandırmayın beni.. Bu kadar özlemisken seni; rüyalarımda yasamalıyım belki bu mutlulukları.. Tam hayallerimden uyanıp gözbebeklerimi günese cevirmisken aklıma düsüyor özlemin... Bu gece gelecektin.. Gittigin diyarlardan kalbime kesin dönüş yapacaktın.. Adı konulmayan bir heyecan var. Bekliyorum seni... Sen geleceksin ya bakma bana bos bos odaları kacıncı kez dolastıgıma.. Mırıldanıyorum kendi kendime... Senin özleminde bir sigara daha yakıyorum.. Biri bitmeden birisini daha yakıyorum.. yanan sigarayla beraber senin özleminde bende yanıyorum alev alev. Bir an merdivenlerden bir ses duyuyorum. Ayak sesiydi bu. Aman Allahım, yoksa bekledigim özlemi gözlerimde tüttügü sevda cicegim mi geliyordu... Heyecan daha artıyor.. Terledigimi, ellerime bir titreyisin girdigin farkında bile degiliim.. gömleğimin bir düğmesini acayım.. Terim sinmesin senin dogum gününde alıp simdi giymeye nasip beyaz gömlegime.. ne cok özlemisim seni... Ürkek bir ceylan gibi yüregim.. Dilim susarken kalbimin tüm hücrelerinde senin özleminin alevi yanıyor.. Sanki bu gece deniz tüm dalgalarını bana vermişcesine nefesim gel-gitlerde kesiliyor.. Sanki karanlık gece tüm yıldızlarını gözbebeklerime armagan etmiscesine gözlerimin ici ısıl ısıl.. Sen geleceksin ya... Özledigimi karsılayacagım ya bu gece.. Kendi kendime nedir bu telas diye sorarken ayak sesleri yakınlasıyor.. yaklaştıkca sesi bir yakından geliyor.. Bekledigim zil caldı sonunda.. Kimsiniz diye sormayacağım. neden sorayım ki sendin kapının ardındaki.. uzun zamandır özledigim canım sendin.. Bir nefes kadar yakınsın.. Canım diye sarılacagım sana.. Ve ne kadar özledigimi anlatacagım sana.. Meğer ne cok özlemisim seni... Bu gece özlemlerimde bir kez daha sana sevgimi anlatacagım ve senin dizlerinde huzura uzanacagım.. Seni seviyorum gözbebegim.. Canım uzaklarda olsan da seni cok özledim.. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Alışıla gelmişin dışında şimdi zaman kavramlarımız. gök gürlerken, güneşin doğmaya çalıştığı görülmezdi sanki. yanılsama mıydı gülüşlerim? kulaklarımda farklı bir melodi.. ve mutluluk oyunu oynadığımız bir sahneydi bize sunulan. oysa gövdemle yaşıyordum epeydir. aklım hayatın en kirli kıvırımında yer almamalı.. ses beklediğim kuyuya insem, ipucu bulabilir miyim? ya da seni? VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Aşkım benim, hayatımın anlamı. Seninle konuşurken, gözlerine bakarken, hatta sen yanımda yokken, seni düşündüğümde bile gürül gürül bir ırmak akıyor yüreğimden. Her damlasında mutluluk ve heyecan taşıyan bir ırmak bu. Su yalan dünyada ölüm kadar gerçeksin benim için. Yaşamak kadar tutkulu. Pılımı pırtımı toplayıp acılardan, gideceğim tek adressin. Sen benim dönüşü olmayan yolumsun. Seni tanıdığımdan beri, tebessüm etmekle, içtenlikle k arasındaki farkı anladım. Sen benim dudağımdaki gülücüksün. Gelmiş ve gelecek tüm sıkıntılara, dertlere attığım kahkahasın. İkinci baharı yaşıyorum diyemem. Çünkü sen ilkbaharsın. Geç kalmış ilkbaharımsın. Senden önce sadece karakışlar vardı ömrümde. Kaybetmekten korktuğum tek hazinesin. Saklı kalmış mutluluğumsun. Eğer günün birinde beni istemezsen, sana gitme diyemem. Ama sunu bilmeni isterim bebeğim, giderken, özümü de beraberinde götüreceksin. Ruhundan arınmış bir beden bırakacaksın ardında. Sözlerimde hiçbir abartı yok sevdiğim. Sadece eksik var. Senin yüreğime yazdıklarının yanında, benim yazdıklarım hiçbir şey. Evet, sana hiçbir şey yazıyorum bu mektubumda. Oysa ki seni anlatmaya niyetlenmiştim. "Duygularımız sözcüklerin ötesindedir. Utanmalıyız şiirlerimizden" demiş Nizar Kabbani. Belki de utanmalıyım yazdıklarımdan, seni anlatamadığım için. Seni çoook seviyorum. Beni sensiz bırakma... BeBeĞiM... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Öldürecektim seni bende ;kendimde o gücü bulabilseydim eğer... Sindiremeyecektim senden kalanları benden uzak mezarlara koymaya!! Diyar diyar dolaşıp yine içime gömecektim seni en sonunda... &#8221;Ben demiştim&#8221; diyenlere, üzüntümü belli etmemek için kuşandığım, mekanik tebessümlerimin ardındaki yaşlarla sulayacaktım taze mezar toprağına ektiğim çiçekleri... Ama ben seni içimde öldürmeye kıyamadım... Başarabilseydim incitecektim seni, incinmişliğimin verdiği cahil cesaretle.. Ne var ne yok sayıp dökecektim karşına geçip.. Kendimi hayrete düşürürcesine birer tokat gibi vuracaktım hiç kullanmadığım o ağır lafları.. Kıracaktım seni bin bir parçaya ayırana kadar.. Duvardan duvara fırlatacaktım sevgi diye önüme sunduğun hastalıklı duygularını... Ama ben seni incitmeye de kıyamadım... Elimden gelseydi unutacaktım seni.. Gözlerimden silecektim hayalini ve dilimden adını. Duman duman atacaktım seni bu şehirdeki tüm bacalardan; ama soluduğum havaya karışıp yine dolacaktın ciğerlerime. Onlarca damla döküp göz pınarlarımdan akıtacaktım seni sevgimin atığı diye; ama ıslaklığın kalacaktı elmacık kemiklerimde.. Bu kez de tenimin tuzuna karışacaktın.. &#8220;Sözümü tutacağım, adını anmayacağım&#8221;nağmelerini dinleyip neyi unutacağımı unutacaktım seni unutayım derken.. Zaten ben seni unutmaya da kıyamadım... Ne kadar çabuk geldi ayrılık... Oysa daha yeni başlamıştık birbirimize ayak uydurmaya, daha doğrusu ayak uyduramamaya.. Nedensizliklerin iç çekişlerini dinlerken vedalar bozdu suskunluğumuzu.. Bana mıydı kızgınlığın yoksa kendine mi anlamadım... Kaçar gibi veda ettin... Oysa ben seni sevmelere doyamadım!!! Öldürecektim seni.. incitecektim seni.. unutacaktım seni... ama lanet olsun!!! kı-ya-ma-dım. Oysa ben seni sevmelere doyamadım!!! VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Sen, gönlümün bahçesinde vakitsiz açansın. Okulda, evde, vapurda, otobüste Hayali gönlümün tepelerinde uçansın Sevmemeye yemin edip te, Kalbimi sözünden döndüren Ve bir senedir gönlüme dur diyen Aklımı başımdan alansın. O gül yüzüne uzaktan bakıp ta Yaklaşmaya cesaret edemedigim, Hergün defalarca görüp te Bir selam bile veremediğimsin. Gündüz söyleyemeyip te Gece rüyalarımda dediğim, Hep bir daha ki sefere deyip te Hiç Seni Seviyorum diyemediğimsin. Yalnız şunu da bilesin ki; Sen aşka dair son sözümsün Sen yıllardır aradığım özümsün VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Çağır beni, çağırda büyüsün içimde biriktirdiğim bütün yalnızlıklarım! Adım adım büyür yalnızlık, yürüdükçe devasallaşır kimsesizlik! Dur! Ne olur Sende gitme! Yalnızlığın üzerime yüklediği bu sessizlik artık beni boğuyor. Buradayım baksana karanlığın tam ortasında. N'olur artık gitme. Sana çok ihtiyacım var. Kurtulmak istiyorum ama koşamıyorum. Çaresizlik öyle bir bulaşmışki bu sokaklara takılıp düşüyorum. Off.. bu kadar mı zor sen, bu kadar mı zor sensizlik!! Canım o kadar çok acıyor ki.. Artık bağırmak istiyorum sesimin yettiğince. Bağıra bağıra ağlamak ve haykırmak istiyorum "Anla artık anla!! seni seviyorum" diye. Ama olmuyor işte. Ve yine o şarkı başlıyor bir uğultu misali; "gitme nolur gitme itirazlar elimde değil yalnızım yalnızız yalnızlıklar elimde değil düşerken son birkez yalana benimsin benim yalansan yalanı severim elimde değil.." Biliyormusun... "Seyirci kaldıysam bu yürek yangınlarına.. Her yıla bir nefes tutar oldum.. Arta kalan küllerden.. Kurşuni sevdalara bir adım var.. Lakin.. Yüreğime adım geçmiyor.. Ömür defterimden hüzün yapraklarını yırttım.. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Görüyorum, Uzak diyarları görüyorum Sadece senle benim olduğumu görüyorum Bize adanmış bir ülke görüyorum, Sensiz ama hala güzel bir ülke Senin gibi canlı Senin gibi rengarenk, Her an mutluluk saçan bir diyar Pamuklar kadar yumuşak tenine Dokunduğumu hissettiriyor bana Ilık esen rüzgar Teninin kokusu yayılıyor her yere Hayat nefesim oluyor her an Masmavi gökyüzü Yeni umutlar açıyor yüreğimizde Yaşam suyumuz Nehirler gibi çağlıyor tabii bunların hepsi sensiz oluyor benim küçücük düş penceremde yalnız başlarına yaşıyorlar hepsi birazdan bitecek uyandığım an küçük düşümde bitecek rüyalar diyarım bitecek sen biteceksin, ben biteceğim fakat sadece bir şey bitmeyecek sana olan ve sonsuza kadar sürecek olan rüyalarımda, düşlerimde anlattığım aşkım işte o hiçbir zaman tükenmeyecek ta ki hayat beni ölüme götürene kadar bebeğim!!! Sadece bil sadece anla istedim Aşkımın senin için ne kadar büyük Ufuklar, diyarlar yaratabileceğini Zaten ölümümde düşlerim bittiği zaman olacak Minik bebeğim alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Bir şiir yazsam oturup bir gece Hem anlatsa sana sevgimi hem dinlese Bir su damlası fısıldasa sana aşkımı O zaman sende beni sevsen keşke Bir aşk uzansa benden sana Olmazsa bırak kalanlar karışsın sularıma Değişmeyen bir şey söyle bana bulabilirsen Öğüt verme, görebilirsen halimi Olurda bir su perisi gibi değebilirsen Dokunuşunla değiştirsen kalbimi Birazcık ağlasam oturup bir gece Sen görsen halimi, sen duysan sadece Bir masal perisi gibi insen düşlerime Sırılsıklam uyansam ter içinde Göz yaşlarımı damla damla indirebilirsen Sanki bir yağmur gibi gökyüzünden Bir su perisi, sevdim seni Nasıl bir aşka attım ben kalbimi VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Martılarla Randevu Uzaklarda kara gözden bir selam vardı, saramadım, soramadım ömrüm zarardı. Artık bu ayrılıklardan kalbim usandı, bir gökyüzü, bir duvar, bir resmin kaldı. /Oysa dünya ne geniş, koğuşum dardı. Bıraksalar martılarla randevum vardı.../ Çömeldiğim avlularda düşler sarardı; o muhteşem dostluklardan şimdi kim kaldı? Hançerlendim akşamların alacasında. Ne yaşadım ne öldüm, ömrüm talandı! /Oysa dünya ne geniş, koğuşum dardı. Bıraksalar martılarla randevum vardı.../... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Keşke seni farklı bir zamanda, Bambaşka bir ortamda Tanısaydım ve sevseydim yine delice, Bu sefer çıkıp ta karşına sadece Seni sevdiğimi bilmeni istemezdim Vefasızlığına böyle sükut etmezdim. Ancak her şey istediğim gibi de olmuyor Sevdamın zararı yalnız benle son bulmuyor Ve ne yazık ki ellerim kolllarım da bağlı Seni düşünür dururum gözlerim yaşlı. Hayatta bir tek seni ummuştum neler buldum. Sayende yalnız bile kalamaz oldum. Çünkü ne zaman kalsam Hayalinle saatlerim gidiyor Ne zaman seni hayal etsem Sonu hep hüzünle bitiyor. Sonu hep sensiz bitiyor VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Aradığım sendin yıllarca, Kokuna hasrettim, gülüşüne yangın, Sendin istediğim, tenindi sarhoşluğum, Sesindi rüyalarım, sendin aradığım. Buldum derken uzaklaştığım, Koklamak isterken saçını, Hasretine aşık gibi yeniden sarıldım, Gülüşündü yangınım, köz olup yeniden yandım. Çok kereler sevdim, bir o kadar yalnız kaldım, Sen onlardan bir yalnızlık olmadın, Sendin aradığım, Avuçlarında eriyişimdi yalnızlığım, Gözlerinin ışığıydı yangınım. Arkamı dönmek isterken kayıp yıllara, Yenilerini ekleyeceğim, Gidişinin ardından yıllara, Belki bir gün biriken küllerimden doğacağım, Her doğuşumla seni bulacağım, Her buluşumda yanıp kül olacağım. Kokuna hasretim, gülüşüne yangın, Sesin rüyalarım, tenin sarhoşluğum, Sendin aradığım küllerimden her doğuşumda, Buluşumdu seni yangınımın başlangıcı, Sendin aradığım!.. VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

&#8220;Fani dünya.. ölüm gerçek..&#8221; Ne kadar çok duymuşuzdur bu sözü, ne kadar çok amenna ve sadakna demişizdir peşinden.. Kaç kereler ağlamışızdır gidenlerin ardından, kaç kere dinlemişizdir ölümle biten kariyer hikayelerini, evlilik hayallerini, son bulan genç hikayeleri&#8230; Ama hep başkalarının başına gelir, bilsek de kendimize pek de yakıştıramayız ölümü. Ebediyete namzet ruha, lezzetlerin zevklerin bitmesinden korkan asi nefse önüne çıkan bir sondan daha azap verici ne olabilir? Zevkler kadar acıların da sonsuz olduğunu sanan zavallı nefse, ölüm pek acı gelir.. Son mudur Ölüm? Sahi&#8230;Nedir Ölüm? nedir ki Ölüm? Yolu tek yönlü ve hiçbir zaman kalkış saati belli olmayacak bir yolculuk&#8230; Gerçeğin başladığı andır ölüm.. Rabbim iyi ki ne zaman olacağını bildirmemiş bize, yoksa yaşamak pek de kolay olmazdı bunca çaresizlikle.. Unutmak dahi bir nimet ancak arada bir ölümle ayrılanlar bize &#8220;başkası yalan&#8221; diyorlar.. Mezar ziyaretleri insanın aklını başına getiriyor, şehrin bir yanında hiç bitmeyecekmişçesine devam eden bir film.. Bir yanında ölüm var, ayrılık muhakkak, hesap günü pek çetin diyen taşlar.. Merak ediyorum bazen, çok mu acı duyuyor insan ölürken? Nasıl bir ölümü tercih ederdim bana bırakılsaydı diye düşünüyorum. Film biter, herkes ayağa kalkar, salonun kapısında gözleri ışıktan rahatsız olur, dışarıda devam eden hayatı görür ve kendine gelir.. bunun gibi birşey olsa gerek.. Yok diyorum kendime sonra.. Boşuna düşünüyorsun, yanlış noktaya odaklanıyorsun. Hz. Ömer&#8217;in sorgusunun dünya zamanıyla altı ay sürdüğünü öğrenince ölümden çok, sonrasından endişe etmelisin diyorum.. Tekrar düşünüyorum, nasıl bir ölüm olsa ki ve daha da önemlisi, nasıl bir yaşam olsa ki, hesap biraz hafiflese.. Ölümün hep var hayat içinde.. fark edilmiyor çoğu zaman.. Her an ölen bir şeyler var, bedenimizde veya ruhumuzda&#8230; Katil olmak da ölüm gibi, bazen farkında olmuyoruz.. Öldürüyoruz birilerini, yaşam sevinçlerini alıyoruz ellerinden, içlerine korkular hayal kırıklıkları salıyoruz&#8230; Yoksa nedir ki ölüm? Çekip gitmek, ardında gözü yaşlılar bırakıp karışmak mıdır toprağa? Yoksa artık pişmanlıkların fayda vermediği geri dönülmez bir yol mudur ölüm?Yaşam mı daha önemlidir, ölüm mü? Hangisi daha acı vericidir? Nedir ki ölüm, yaşamın zorluğu yanında? Ölüm Nedir ki? VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Titrek dudaklarımdaki keder, ağlamaklı bir çocuğun yüzünde belirirken inceden; yelkenleri paramparça olmuş benliğim, bilinmez bir girdabın içine sürüklenmeye başlıyor gecenin kan kokulu sessizliğinde&#8230; Korkudan sislenmiş gözlerimdeki hüzünle birlikte giyiyorum yağmurları üzerime. Rüzgarın fısıltıları ürpertiyor içimi sessizliğin derinliğinde... Ay kanıyor bu gece, oluk oluk akıtıyor kanını geceye ve akan kanın yol aldığı ırmak sessiz sedasız ulaşıyor denizin enginliğine. Hırçın kayalara çarptıkça her dalga, martılar bağırmaya başlıyorlar çığlık çığlığa. Her çığlıkta karanlığa daha bir gömülüyor gölgem ve her çığlıkta biraz daha senden uzak, seni aramalara başlıyorum inadına&#8230; Gölgeden, sudan ve sessizlikten gelme bir hüzün sarıyor dört bir yanımı; ben mühürlediğim geçmişimi katlediyorum, benliğimi tamamlayan kederin eşliğinde&#8230; Seni idam ediyorum önce giyotinle, Sonra kendimi.. . Ve Ve en sonunda bizi yok ediyorum acımasızca geceye. Seni her katledişimde, yeniden doğmanı sağlıyorum ve yeniden idam edileceğin günü bekliyorum acıyla. Seni her buluşumda sevgili, yumuşak bir keder ufalanıyor bakışlarıma, yorgun öksürükler tutuyor bedenimi&#8230; Her defasında hüznün yok olacağını düşünürken umutla; sarıyor dört bir yanımı keder umarsızca. Ve ben her hızlandırdığında acımın ateşini, seni atıyorum onun içine. Titreşmekte olan ürkünç gecede yakıyorum seni tekrar tekrar, yüreğimin çığlıkları arasında yok ediyorum benliğini ve yine, yeniden mühürlüyorum senli geçmişimi&#8230; Ardından tekrar ve yeniden atıyorum kendimi yüksek binaların üzerinden, kan kokuyor gece, ay kanın rengini giyiyor üzerine&#8230; Sonsuz martı çığlıkları arasında bırakırken kendimi boşluğa, kan kırmızı bir yağmur boşanıyor kente, bilinmez bir tünelin girişinde karanlığa doğru ilerliyor ruhum. Dokunmasın istiyorum kimse, kimse dokunmasın soğuğun titremelerinden başka bedenime. Zaman geçiyor, ben yeniden aramaya başlıyorum seni, o sırada katlettiğim anlardan kalma kan pıhtıları takılıyor gözüme&#8230; Dokunuyorum&#8230; Kan hala sıcak, daha yeni katletmişim sanki seni&#8230; Daha yeni yok etmiş gibiyim benliğimi&#8230; Ellerime bulaşıyor kan kokusu; gözümde bir buğu, seni özlediğimi anlıyorum sildiğim geçmişime inat. Sonra seni aramaya başlıyorum tekrarlardan ibaret hayatımda, yine bir tekrara başlayarak&#8230; İhanetini her unutuşumda, karşıma dikileceği ana kadar seviyorum seni defalarca&#8230; Seni çiçek vermeyen bitkiler gibi seviyorum oysa, kendini kendinden taşıyan gizli saklı; nasıl olduğunu bilmeden seviyorum seni, başka türlü sevmesini bilmiyorum belki.. Ama seviyorum, tekrar tekrar acıyacağını bildiğim halde seni sevmeye devam ediyorum sebepsizce&#8230; Ve sen her karşıma dikilişimde, acımı arttırıyorsun&#8230; Sen her acımı arttırışında ben yelkenleri paramparça bir gemiye binip önce seni yok ediyorum geceni sessizliğinde&#8230; Sonra kendimi&#8230; Ve en son bizi&#8230; Gölgeden, sudan ve sessizlikten gelme bir hüzün sararken içimi, ben mühürlediğim geçmişimi katlediyorum benliği kaplayan kederin eşliğinde&#8230; Kan kırmızı bir yağmur boşanıyor işte tam o sırada kentte VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

hiç olmayanlara, hiç gelmeyenlere, hiç sevmeyenlere. ... unutana yazma adımı, unutulana yaz... ki ben seni... hani Nazım der ya 'yere saplı bıçakların ışıltısında' ben seni yüreğime saplı bıçakların ışıltısında. bıçaklar ki bursa işi, bıçaklar ki söğüt yaprağı. ha bire dem vurur kanamalardan. ben seni en amansız... hani adresimizi yitirmiştik zaman içinde, hani iklimimizi, coğrafyamızı. yıllar sonra bulup bir birimizi ben seni en utangaç ben seni en masum... bir çocuk bulmuştum uzak zaman içinden, yanaklarında güneş çatlağı ve sarıya çalan saçları. bir zeytin ağacının dibinde acı ninniler çalınan mayasına. gözleri dalgın, hiç gelmeyecekleri bekleyen. bir çocuk incir sütlerinde hasretini yineleyen. bir çocuk bulmuştun, tüm hayattan vazgeçti sini kuşanmış, ellerinde bir tutam ayaz, ellerinde kar karası, yüreğinde barikat, gözleri intihar bakan. bir çocuk kaybolmuş, bir göç telaşesinde unutmuş kendisini. bir çocuk bulmuştuk ikimiz. bir ceylan, bir serçe, bir ürkek... sevgi koymuştuk adını. bir çınar yaprağıydık ikimiz. sen bir yarısı, ben bir. bir çınar yaprağı rengimiz ilkbahara çalmıştı hani. kışları erken açtı ve yana yana sarıya bir çınar yaprağı. döne döne unutulana yaz beni. rüzgarlarda, rüzgarlarında çekip gittiğinin. Unutulana... bir bıçağın ucuyla. kalın çizgili notlar düşemediysen benden yana satır aralarına hayatının, ne desem ki? ne desem çare değil bilirim. ne etsem çare... hayasızlıklarımı unuttum, bağırıp çağıran yanımı, çocuk yanımı, şımarık yanımı sende bıraktım. büyüdüm, adam oldum. 'zaten büyüktün, zaten adamdın' dersin sen şimdi. olsun, yinede daha bir büyük, daha bir adam. artık bilirim yola çıktıların sona gittiğini. artık bilirim döngellerin ayaküstü merhabalar gibi soğuk ve kısa olduğunu. artık bilirim kopunca tutmadığını... büyüdüm dedim ya. artık göz yaşlarımı ar bilirim, utanırım kendimden. artık bir İsa gibi... sağ yanıma tokat atarsın, sol yanımı dönerim. olmadı çarmıhına ger beni!! ve unutulana çak yüreğimden. Küsmem. ben artık bir yunus, bir emre, bir evliya, bir derviş. artık rahat değilsen, artık 'aman' lar la anıyorsa dilin beni, ve ekşitiyorsam yüzünü... UNUTULANA YAZ ADIMI, UNUTANA DEĞİL BELKİ BİR GÜN YİNE BİR ÇOCUK KALABALIĞIYLA DÖNER GELİRİZ... VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ

Seni özlüyorum. Gecenin en zifiri anında bile odamı aydınlatan bu aşkı özlüyorum en çok da her gün duyabilmek için çırpındığım sesini. Seni özlüyorum işte&#8230; Her kavgamızın sonunda çekdiğim sancıları, seni kaybetmek korkusu yüreğimi bir bıçak gibi kestiği anları bile. Seni özlüyorum kabul ettim artık bunu&#8230; Gözbebeklerimin içine yerleşmişsin ve dünyada iyiye ve güzele dair ne varsa içinde sen varsın. Meleklerin kanatlarında geliyorsun sen bana her gün, martıların gözlerinde. Bir papatya demetinin üstündeki uğur böceği oluyorsun, ayın şavkında, umudun mavisindeki en çok bu renge tutkunum bilirsin sen varsın. Yüreğime işlemişim seni bir dantel gibi ince ince düğümlerle&#8230; Çözülemezsin çözmem seni. Oradasın orada kalmalısın. Çünkü bir tek sen yüreğime yakışırsın. Her gün içimi ısıtan asıl sensin sıcacık ışıklarında tüm ruhumu saran, her yeni güne gözümü acar açmaz içine doluştuğunbir günaydınsın. Seni özlemek dayanılmaz hale geldğinde bile hiç isyan etmiyorum. Çünkü içimdesin ve seni göz yaşlarımla akıtmaya kıyamıyorum. Özlemin sancılarıyla bedenim her gün ölse de aslında her güne yeniden doğuyorum. Seni özlüyorum çünkü seni seviyorum hemde çok.. Doğrularını yanlışlarını sorgulamadan, bir çocuk yüreği gibi masumca yaşıyorum seni. Bu hayata verdiğim her nefesde gittiğim her yerde sende benimle birlikte varsın. O yüzden yalnızlığı hiç bilmiyorum. Asla değiştirmeden, en katıksız halinle seviyorum seni. Özgürleşiyor aşkımız, sevdikçe büyüyor özledikçe yüceliyor. İşte en çok bunu, özlüyorum seni sevmeyi özlüyorum. Sevdikçe daha çok özlüyorum, özledikçe daha çok seviyorum... alıntı VAZGECILMEZIM DÜDÜKSÜZ