Ah canım ya neler yaşamışsın... Allah bol bol sabır versin. Yaşın genç, bir daha bebek düşünür müsün düşünmez misin bilmiyorum ama en önce psikolojik destek almalısın bence... Bu arada ben de 2014 Nisan annesi olamayacağım, 24. haftamda bebeğim karnımda öldü, sezeryanla ölü doğum yaptım. Başka da bebeğim olabileceğine ihtimal vermiyorum. Benim yaşadıklarımın merhemi yeni bir hamilelikti ama olmayacak.. Rabbim senin oğluna, benim kızıma uzun uzun sağlıklı öümr versin. Senin yaşadıkların da sözün bittiği yer GÜlay. Allah'a dua edip sığınmaktan başka yapacak bişey yok... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Hemen pes etmek istemiyorum şuanda yeniden düşünemiyorum daha o kan ve kanama şoklarını üzerimden atamadım bazen durup duruo o tuhaf hisle kanlar akacak gibi geliyor ama daha sonra oglum ıcın denemelıyım bende ısterım esımde ıstıyor allah korusun bana bısey olsa oglum yapayalnız kalacak o yuzden bır kardesı olmalı dıye dusunuyorum senınde haberını almıstım basın sagolsun sanırım bebegının bır hastalıgı varmıs ve tekrar dusunmuyorsun anladıgım kadarıyla Keşke bir yol gösteren olsaydı sanırım biraz tıkanık bir noktada duruyorum frambuaz SIKINTI ve MUZ

benim durumum suanda ıyı Allaha sukur tabı dusununce butun hersyeı sadece tek soru neden alllahım maddıyatı manevıyatı gecıyorum ben oglumu nasıl sevıyorum nasıl cok sevıyorum oysa cocuklarına zarar veren ınsanlar bıle cocuk sahıbı olurken neden ben susuyorum kalıyorum senınde hayatını etkılemesıne ızın vermemelısın sonucta senın bır kızın var ya o olmasaydı ya benım oglum olmasaydı herhalde bıterdım Allah kolaylıklar versın bıze selin18 Guru Anneler

Çok ağır şeyler yaşamışsın çok çok geçmiş olsuninsan söyleyecek hiçbir şey bulamıyor inan.. eminim bir çok kişi de okuyup ne yazacağını bilemediği için yazmıyordur... Allah sana sabır versin bence psikolojik yardım almanın faydası olur ancak.. bir de yakınlarından destek görmenin.. Sevdiğin insanlara sarıl, onlarla vakit geçir ve önüne bak geçmişte yaşama olur mu? Yoksa çok yıpratırsın kendini ve bundan en çok ta çocuğun zarar görür malesefbenim de kaybım oldu bilirim acısını ama toparlandım çok şükür.. güçlü olmalısın başka çaren yok.. salarsan ipin ucu kaçar.. uzaktan gazel okuyorum gibi gelmesin sana lütfen yanlış anlama acını yaşa ama hayatın devam ettiğini de unutma canım.. Umarım artık her şey yoluna girer senin için.. kendine iyi bak.. S

taşınmışlardı bırde adım soyadım o donem yabancı oldukları ıcın belkıde 1 harf hatası var nasıl bulunamıyor bende bılmıyorum halbukı bu cok onemlıydı benım ıcın ocak ayında saglık sıgortası yaptıracagım 1 sene dolunac sıgortayı yenıletıp artık hamıle kalabılırım yanı 2016 gıbı gozukuyor en yakın isyan123 12.11.2014 mustafammmm

kimsenin söyleyecek bir şeyi yokmu? kendimi çaresiz hissediyorum

Canım nasılsın nasıl oldun umarım her şey yolundadır iPad 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Öncelikle geçmiş olsun konunu okumuştum. Benimde 7 yaşında bir kızım var onda sorun yaşamadım ama 2. bebeğim ocak ayında 9 haftalıkken kalbi durdu. Baştan beri gelişimi yavaştı doğsa bile sağlıklı olmayacaktı. Çok acı ama Allah sabrını veriyor. İlk önce destek alman şart ayrıca daha gençsin ilk önce takıntılarından kurtulman lazım. Aynı şeyi yaşayacaksın diye birşey yokki ilk çocuğunun tüp bebek olmasıylada ilgisi yok. CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Sağol. Bebekte kalp yetmezliği çıktı 5. ayda. 1 ay dayanabildi. Benim şu dünyada en çok istediğim şey kızımın bir kardeşi olmasıydı. Ama benim istememle olmuyor. Allah yeniden nasip eder mi bilmiyorum. Hayatım da psikolojim de altüst olmuş durumda. Sen de inşallah biran önce üstündeki yükü sıkıntıyı atarsın. Senin yaşadıkların benimkinden de zor. Allah dayanma gücü versin Gülaycım diyecek söz de yok başka.. Bir daha bunlarla imtihan etmesin... CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Teşekkür ederim ilgine tüp bebek kliniğim dosyamı bulamıyor :S o sebebten genetık testlerı yenıden yaptıracagız yazzz isimli dkh bıraktım 1 ay oldu adetımı normal gordum sanırım hap benı etkılıyordu yaz donemınde gereklı testlerı yaptırıp bıtırmek ıstıyorum ınsallah isyan123 12.11.2014 mustafammmm

Çok büyük geçmiş olsun. Okuduklarım beni çok etkiledi. Çok dayanıklı dirayetli bir kadınmışsınız Rabbim gönlünüze göre versin Evladınızı bağışlasın inşallah frambuaz SIKINTI ve MUZ

cutemm dosyanı nasıl bulamıyorlar yahu.. zaman aşımınamı uğramış yoksa bir sorunmu var kuzum.. genetik testlerden sonra bebek düşünüomusunuzzz CuteMom Dünya vazgeçenleri değil, azmedenleri

Öncelikle gerçekten bu yazımı bebeğini kaybetmiş herkezin okumasını istiyorum ve ne biliyorlarsa yazmalarını rica ediyorum Ben 26 yaşındayım bir tane Allah bağışlasın oğlum var 4 yaşında, oğluma hamileliğimde 3 tüp bebek denemesiyle gerçekleşti erken doğum yaptım suyum geldiği için, hamilelik boyunca vajinamda ağrım oldu ve 22 haftaya kadar coraspin içtim tabiki ne kadar söylesemde yetmez güzel bir klinikte iyi doktorlar elindeydim başta beri ağrılarım vardı bunların doğum habercisi olduğunu bilmeden hayatıma devam ettim evde tek bir iş yapmadım yağtığım tek şey 32 haftada bebeğimin kıyafetlerini sandalyede oturarak ütülemek ve dolabını yerleştirmek oldu bu kadar sürekli yatarak dinlerek çok seyrek banyo yaparak bu süreci tamamladım ve 6 günlük hastane macerasından sonrada onca yılın ödülü yanıma alarak evime döndüm aradan yıllar geçti çok talihsiz bir durumda korunurken hamile kaldım ve kesinlikle istemediğim için aldırdım 4 gün içinde, nereden tahmin ederdim ki bir gün bu duygularla yüreğim dolu dolu bu yazıyı yazabilecek şeyler yaşayacğaımı açıkcası bebeğim doğdugunda bu defteri kapatmıştım böyle düşünmüştüm çok yorulmuş çok emek vermiş bütün hamilelik boyunca insanlardan ve sosyal hayattan koparak bir yaşantım olmuştu fakat sonra herşeyi sıfırlayan şeyler oldu eski eşimle boşandık bunuda acayım önce nasıl olurda tüp bebekle bile hamile kalamayn ben sonradan korunurken nasıl hamile kaldığımı okuyorsunuz soru işareti kalsın istemem, bu yaz temmuz ayında olsunmu olmasınmı derken artık bır ayda 2 kere sanıyorum oluşan korunmasız ilişkiden sonra içimi o derin korku kapladı ya hamileysem diye korunmaya devam ettik temmuzun sonunda hamile olduğumu öğrendim o anda mutlu olmakla pişman olmak arasında gidip gelsemde bunu kendime itiraf edemesemde evet hamileydim çok kolay olmuştu ama nasıl gidecekti, dediğim gibi o duyguyu veremediysemde size oğlumun varoluş hikayesi beni 4 senedir gururlandırır hiç utanmam tüp bebek annesi olduğumdan kendimi ayrı tutarım bir çok anneden görünürde herşey iyi gidiyor gibiydi ama çok tedirgindim ve isteklerim vardı cokta doğal diğer hamilelerden daha farklı bişey yaşamıştım kendime bakamamış hem kilo almış hemde dilediğimce dünyaya göstere göstere dolaşamamıştım ortalıkta, hayatımda hiç idrar yolu enf geçirmemiştim nasıl olduğunuda bilmiyordum ama zamanla benden iğrenc kokular gelmeye başladı kaşınma olmasada günler geçiyor bu koku geçmiyordu ama inanın genede anlayamadım camasırları ıkı kere yıkattım ve pantolonlarıma kadar geçti doktorada gitmiyorum keseydi kalp atışıydı beni yormasın kafa olarak tek seferde cıksın dıye ılk kontrolumu 6+4 oldum sonrasında bu kokuları doktora soylemeıdm sonra devam ettı ve 8 haftalıkken kanama oldu kanama derken bır damla hatta kaasıntıdanmı oldu neden anlayamadım 2-3 gn boyle sallandıta gectı ıhmal ettım bır doktora gıdıp 7 tl'lık bır ıdrar ornegıne bakıyormus bu durum bilemedim sonrasında rapora ayrıldım damla olan kanamlar önce turuncu sonra kahve rengı git gide miktarı arttı bu arada idrar yollarımda enf cıktı ama cok onemli değildi ama doktor benım sıkayetlerım uzunca bır zamandır devam ettiğini söylediğimde beni ilaca başlattı günler geçiyor geçiyor ben düzeleceğime kötüleşiyordum acıkcası çok net hatırlamıyıorum ama bir gün evde oturuyorum bu arada yorgan dosek bakılıyorum ve bu durum ınanılmaz cnaımı sıkıyor bırılerıne muhtac olmak benı gerıyor sonra kendımı de cok uzdum oglumu kucaklayamıyordum bıle gercekten bu kondua kendımı cok uzdum her gun bır posta aglamısımdır bnların ısıgında neyse ılk buyuk kanamayı yasadım oyle bır kankı sankı buyuk bas hayvan kesmısınızde oluk oluk kanıyor yasadıgım duyguları yazmak ıstemıyorum sadece cığlık cığlığa bagırıyorum oldugu gıbı battanıyeler ıcınde hastaneye gıdıyoruz bıze soylenen tek sey dusuk tehlıkesı. sonrasında buna benzer 5-6 kanama daha yasadım her defasında 1 gün ve 1.5 gün hastanede yattım ve kanama durdugunda eve donduk doktorumun durumuma yeterlı geldıgını dusunmuyorum ancak oyle kotu gıdıyordu hersey para durumu kotuydu calısmadıgım ıcın zaten ıcerden gıdıyoruz bırde hastaneler 2 gunde bır doktor kontrollerı bızı bızden alıyordu belkı bunların ezıklıgıyle ve gecmıstede aılemın haddınden fazla destek olmasıdnan oturu ben daha ıyıb ır doktora gıdıcem dıyemedım ama eskı doktorumu hep andım bu doktor bana yetmıyor yetmıyor dıyıp durdum. kımsede o doktora gıtm demedı henuz yanı en son artık 30 kusur gun olmus ben kotulesıyorum yuzumden renk alınmıs basım donuyor surkelı bu haldeyım hersey tavan bende hatat o donem bır konu acmıstım okumanızı ısterım buarada tek doktorla kalmamıstım cunku genelde gece yarıları hastanelık olduguman bır cok nobetcı doktorda gormustu benı düşük riski düşük riski başkada bişey demiyorlar öyle rezil bir durumki beni kapıda gördüklerinde yine bu ifadesiydi hastane çalışanları tarafından buarada bu kanamaların birinde artık hakketten cok fazlaydı bacaklarımdan oluk oluk ınıyordu yerlere sonunda biri beni aman allahım dıye karsılayarak elle muayne ettı ve acılmam yoktu son 10 veya 15 gun plesanta priva oldugumu soyledı doktorum plesanta asagıdaydı ve o yuzden kanamam oluyordu hatta bebek buyudukce baskı artıkca kanama dahada artacakmıs sonrasında artık gercekten bu durum ıcınden cıkılmaz bır hal almıstı psıkolojık olarak sürekli ağlıyorum öleceğimi düşünüyor kahroluyordum oğlum için derken artık kendi babamla konuşarak ilk bebeğimdeki doktora gitmeye karar verdik randevu alındı randevudan 2 gun once banyo olmayı ıstedım gunlerdır banyo olmuyordum hem saclarım hemde vucut olarak sureklı kanamadan oturu kokuyordum ( bu arada 18 eylulde kanamalarım basladı 22 ekımde gebelık sonlandırıldı ve kanamam hıc kesılmedi - günde 3-4 ped mutlaka) banyo oldum bırılerı gozetımınde ama cıkar cıkmaz sacımı dahı tarayamadan o kanamalar yıne basladı yatıtm bekledım 1 saat cok pardon cok acık yazıyorumkı cıdden ben ne yasadım bılınsın ve yol gosterılsın ıstıyorum popomun oldugu yer gol oluyordu artık esım benı hastaeney goturmeye karar verdı ve yıne battaıye eslıgınde hastaneye gırıs yaptık korkudan agrılarım vardı artık ben bu bebeğimi istemiyorum alın yeter artık dayanıcak gücüm kalmadı diye diye beni odaya götürdüler bebek sıkıntıdaydı zaten 10 hafatdan sınra onu bır butun halınde goremıyorduk suyum azdı ama gıt gıde azalacakmıydı cogalacakmıydı bılmıyorduk su bıtmek uzere oldugunu soyledı. doktor esımıde kapı onune cıkararak bak evladım kız cok genc bu gebelık bır yere goturmez sızı ya cocuk ölür ya anne ölür ya ikisi ölür yada birinden biri sakat kalır bu kadar kanamaya bebek beslenemez bri tanede cocugunuz varmış sizin yernizde olsam b u defteri kapatırım dedi nöbetci doktor yattığım yerden konusmaları dinledim o gece eve geldık sonrakı gun bu nobetcı doktora daha gıttık bebek yasam kosullarını kaybetmek uzere kendı doktorunuza gıdın dedı ve olan bıtenı kendı doktoruma anlattım oda bana bu kanamalarım kesılmedıgınde yanı akan kan damlaya donmezse hayatı rıskınolur alırız dıyordu ama buyuk kanamalar hep kesılıyor damlaya donuyordu evet dedı buraya kadar zaten 1 ay daha muallakta hersey demıstı cınsıyetıde soylemedıler o gun yatıs yaptırmak ıstedı ama korktum yaptırmadık sonrakı gun sunı sancı ıle 8.5 saat sancı cektıkten sonra vakumla bebegı aldılar plesanta priva totalis dendi bana ama kendi doktorum bunu kabul etmedi hemde totaliste vajinal yol kapalı oluyor sanırım benim gebelik tahliyem sezeryan değilde vajinal oalrak yapıldı 10 gun sonra kontrole gıttım halıyle neden ben diye sordum hiç bir acıklama duyamadım bundan sonra başıam gelecekmi gelmicekmi bilmiyorum neler yapmam gerek bilmiyorum durumla yüzleşemiyorum ama eşimle konuştuk ben 30 yasına gelene kadar erteleyeceğiz bu durumu o zamanlarda bır daha cocuk yapmam dıyordum ıcımden ama sımdı resmen 2 tane cocugum olsa dunyada cok mutlu olacagımı dusunuyorum :26: resmen eski ilk bebeğimdeki depresyon günlerine geri dönücemde kendimi bırakmıyor gibiyim direniyorum halbuki bütün hayallerim yıkıldı çocukla ilgili bitmek bilmeyen imtihanım ve yaşadıklarım önümü göremiyorum Neler yapmalıyım? dip not :ilk bebeğimdeki doktora gidemeden gebelik sonlandırıldı