O zaman genetik sebepler aklıma geliyor. Ailenizde varsa sizde de sebepsiz yere çıkmış olabilir. İntihar düşünceleriniz oluyor mu peki? Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Bende majör depresyon yok fakat anksiyete var. Ama depresyonunuzu tetikleyecek bir şeyler illaki vardır diye düşünüyorum. Kaç yaşındasınız, üniye gidiyor musunuz veya çalışıyor musunuz? Ailenizin desteği nasıl? Bunların hepsi önemli detaylar Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

rica ederim faydam olursa ne mutlu. istediğiniz zaman konuşabiliriz. ben de çok araştırdım ama o tarz bi gruba hiç rastlayamadım maalesef Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Evet bende de aşırı uylusuzlukve iştahsızlık vardı. Tam 4 gün hiç uyumadığımı o kadar acı vericiydi ki. Uykuya dalmak üzereyken aniden kalbim atıp anksiyetem başlıyordu. Doktor bana cipralex ve redepra yazdı ama ben sadece redeprayı kullandım uykumu gerçekten güzel getirdi ve iştahımı açtı. 1 sene oldu hala tam bırakamıyorum. 2-3 gğnde bir içiyorum artık. Ama anksiyetem tam olarak düzelmedi ara ara geliyor ama takmıyorum artık. Üstüne düşüp kurtulmaya çalıştıkça daha güçlü gelen bi illet malesef Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Umarım bende artık kendimi bu kadar kasacağıma bırakma evresine geçebilirim elimde olmayan birşeyin beni yönetmesi hissi beni bunaltıyor ve devamlı ne zaman düzelecek sorunsalı yaşadığım için umarım bende akışına bırakmayı başaracağım teşekkürler yanıtlarınız içinde Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Onlarda yok ilk zamanlar vardı uyuyamamaktan kafayı yiyecek gibiydim çünkü artık ona bağlıyorum yetersiz uyku çünkü psikolojimi çok bozdu sonrasında kendimi dış dünyaya kapadım zaten komple bunlar gelişti siz anksiyete için yaptığınız birşey var mı size iyi gelen Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Başlarda her gün geceleri 15 mg alıyordum. Evet başlarda sersemlik yapıyodu fakat bünye alışınca geçti o durum. İlerleyen aylarda yarıma düşürdüm 7.5 mg içmeye başladım her gün. Şimdilerde ise 2-3 gğnde bir alıyorum. İçmeyince bende uyuyamama gibi bi durum yapmadı açıkçası. Hiç uyumamaktan iyidir eğer doktorunuz gereklı gördüyse devaö edin bence. Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Kıdemli majör depresyon ve yaygın anksiyete bozukluğu hastasıyım. Bu ara anksiyete ile daha haşır neşiriz ama olsun. Terapi aldınız mı uzun süreli ve düzenli? Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Bende şuan selectra kullanıyorum uyku için de redepra verdi bana da doktor ilk tam aldım iki hafta ama mal gibi yapıyordu resmen sonra yarıma düştüm şuan çeyrek alıyorum bölük bölük uyuyorum ama redepradan kurtulmak istiyorum çünkü yapay bir uyku beni dinlendirmiyor redepra kesince de bazıları aksine uykusuzluk yapıyor diyor siz kullanım şekliniz nasıldı Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Merhaba ailem herşeyime destek devamlı yanımdalar hatta tüm doktor süreçlerimi bile onlar aracılığıyla sağladım istemeden çok iyi bir işim var 8 yıldır fakat şuan raporluyum mevcut durumumdan ötürü tetikleyici hiçbir sebep inanın bulamıyorum fakat bunu yaşadığım için işimde de sorun çıkacak başladığımda diye anksiyetede başladı depresyona ek olarak hep eskisi gibi olamayacağım korkusu sardı ne kadar iletişimi yüksek aktif özgüvenliysem tam tersi oldu resmen kendimi tanıyamıyorum Olumlu oy 0 Olumsuz

Terapi toplamda 10 seans kadar aldım farklı psikaytrlardan ama fayda sağlayamadım yani ilk gittiğim bana duşa bile girmiyorum dışarı dahi çıkmıyorum dediğimde az az çık diyen bi insandı yani asla empati yapamadığını düşündüm beden dili vs uyuşmadık. Yani ikinciside kaynağını bulmama yönlendirdi fakat bulamıyorum ve çözümsüz kaldım normal diyor yani bir yönlendirme vs yok ağır yaşamı etkileyen hatta yaşamadığımı ifade eden şeyler söylerken böyle normal normal hım hım konuşmaları daha sinirimi bozdu siz depresyonla ilgili yaptığınız şeyler var mı yada belirtiler Ağlama krizleri nasıl baş ediyorsunuz Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Herkese merhaba yaklaşık bir yıldır sebepsizce bir depresyona girdim yataktan asla çıkamıyor duş dahi almıyordum ki normalde çok canlı enerjik kirpiğinin bir tanesine bile bakım yapan ben kendimi tanıyamaz oldum bu dönem önce iştahsızlık ve akabinde uykusuzlukla başladı herşeyim hayatımda çok güzel olduğu bir dönemde bir anda yaşamdan zevk almayan uyuyamayan kendimi devamlı negatif hisseden bir insan haline geldim adeta yaşamıyordum bir çok terapistle görüştüm şuan antidepresan kullanıyorum 2 aya yakındır biraz daha iyiyim ama gene de kendimi eskisi gibi hissedemiyorum ve normalde keyif aldığım hiçbirşey yapamıyorum zoraki yapıyorum herşeyi ve hayat devam ettirmem kaynağını bulamadığım için çok zor buraya yazmamdaki amaç belki yalnız değilimdir ve benzer konuda muzdarip olan insanlarla belki toplanıp birbirimize fikir verebiliriz çünkü ne olursa olsun yaşamayan anlamaz bu hissi doktorlar bile sadece teorik yaklaşıyorlar toplu bi grup terapisi olabilse çok araştırdım yeterli sayı yokmuş bireyselden asla sonuç alamıyorum bu gibi durumu yaşayanlar var mi benim ve çevrem içinde zor bir durum devamlı ağlama krizlerine giriyorum 1 2 Sonraki 1 of 2 Sayfaya Git Git Sonraki Last Tarihe göre sırala Oylara göre sırala

Yok olmaz mı her şeyin en negatif tarafını görüyorum. Ama ilaçların bi yere kadar etki ettiğini düşündüğüm için kendimi saldım nasıl düşünürsem düşüneyim umursamıyorum artık. Eğer çalışıyorsanız redepra biraz zor olabilir evet. Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Ben her gün youtubden izzet güllüyü izliyordum. Bu hayata bir amaç için geldik sonuçta her şeyden zevk almak zorunda değiliz diye kendimi telkin ettim. Dini inancınız nedir bilmiyorum fakat maneviyata yönelmekte çok çok iyi geliyor Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Kendi deneyimlerimden uzun uzun bahsedeyim umarım işinize yarayacak birşeyler bulursunuz. 15-25 yaş arasını ailemden kaynaklı bol travmalı manipülasyonlu ağır sorumluluk altında ve suistimal edilerek geçirdim . Evlendikten sonra ortamdan uzaklaşmam çok az fayda sağladı. Bu süreçte aynı psikolog ile uzun süre çalıştım. İki sene kadar. Şöyle ki seanslar sırasında mimiksiz ve duygusuz olmaları bilerek ve her hastaya yaptıkları birşey çünkü duygularını belli ederlerse bu sizin anlatacaklarınızı ve anlatma şeklinizi etkileyor. Başlarda sinir bozucudur fakat zamanla bunun daha konforlu olduğunu fark ediyorsunuz zaten terapistinizle bağ da kurmuş oluyorsunuz. Kırmızı oda mıydı adı hatırlamıyorum ama o dizideki gibi terapi yapılmıyor gerçek hayatta. Terapiste sinirlenmek, ne anlatacağını bilememek, seanslar sırasında ağlama krizlerine girmek, bağırmak ne bileyim aklınıza gelecek insani ne varsa çok normaldir ve sizi asla bunlar için yargılamazlar. Depresyon hakkında keşfettiğim şeyler ise ilk olarak kesinlikle aniden ortaya çıkan bir hastalık değil bir birikim. İkincisi geçmişle ilgili. Üçüncüsü beynimiz bizi korumak için bazen kötü anılarımızı silebiliyor. Sebebine gelince, bunu sizden başka kimse bilemez. Dünyanın en iyi terapistine gidip en iyi ilacı kullansanız da bu zihninizde yapacağınız yolculukla alakalı birşey. Bu konuda klişe ama çok sevdiğim bir söz vardır: Sebep bulmaya bu kadar odaklanmanız başlı başına bir seans konusu mesela. Tek bir olay veya kişi buna neden olmuş olamaz. Nelerin neden olduğunu hatırlamak sizin için neden bu kadar önemli? Geçmişi değiştirebilecek misiniz? Önceki yaşamınızda çok enerjik olduğunuzdan bahsetmişsiniz. Belki de ruhunuzun bir molaya, dinlenmeye ihtiyacı vardı ve size bir sürü uyarı gönderdi. Siz görmezden geldikçe de böyle bir yol buldu? Eskisi gibi olmanız zaten mümkün değil herhangi bir hastalığınız olmasa bile her gün yeni birşeyler deneyip öğreniyoruz ve her gün değişiyoruz. Yeni benliğinizin de eskisi kadar saygı duyulası ve sevilesi olduğundan eminim. Ağlama krizlerine gelince maalesef bu bende de bitmiş birşey değil ve üç sene önce sinir kriziyle kokteyl şeklinde gelmeye başladı. Bazen kontrol hissinin bende olmaması korkutuyor ama o an vücudumun ve zihnimin buna ihtiyacı varsa yaşanabilir. Neden olmasın? Herkes zaman zaman rahatlamaya ihtiyaç duyar ve bu kadar insani çok az şey var. Sadece bizim diğer insanlardan daha sık rahatlamaya ihtiyacımız oluyor hepsi bu. İlacınıza alıştıkça veya ileride doz arttırımı yapıldıkça azalacağını tahmin ediyorum. Anksiyete konusunda ise öğrendiğim iki şey var. İlki geleceği düşünmekle ilgili olduğu. İkincisi ise kafamda canlandırdığım senaryoların %99.9 oranında gerçekleşmediği. Enerjinizin uyuştuğu bir terapistle uzun süreli ve düzenli terapi yapmanızı şiddetle tavsiye ediyorum. Kendi kendinizi iyileştirme konusunda size çok faydası dokunacağından eminim. İyileşme de tıpkı depresyon gibi adım adım ilerleyen bir süreç fakat kendimize verebileceğimiz en güzel hediye. Umarım yazdıklarım bir nebze faydalı olmuştur ve bilmeden sizi kırabilecek birşey söylememişimdir. Uzun olduğu için kusura bakmayın.

İşimden dolayı o ilacı alarak devam edemiyorum çalıştığım işte vardiyalı bir de üstüne ondan tedirginliğim arttı açıkçası sizin sanıyorum onun dışı negatif düşünceleriniz kaygınız yok bende bu depresif duygu durumu olduğu içinde zorladı beyini Olumlu oy 0 Olumsuz oy O

Dini inancım yüksektir normalde duaya sığınırım ama inanın bu dönemde yani böyle robot gibi oldum dua bile edemiyordum şimdi daha iyiyim dediğim gibi ama bu durumda böyle işe dönme durumum vs de beni kasıyor tam eskisi gibi hissedemeyince hayattan kopuk hissediyorum umarım toparlanır siz ilaç kullandınız mı hiç Olumlu oy 0 Olumsuz oy

Terapi toplamda 10 seans kadar aldım farklı psikaytrlardan ama fayda sağlayamadım yani ilk gittiğim bana duşa bile girmiyorum dışarı dahi çıkmıyorum dediğimde az az çık diyen bi insandı yani asla empati yapamadığını düşündüm beden dili vs uyuşmadık. Yani ikinciside kaynağını bulmama yönlendirdi fakat bulamıyorum ve çözümsüz kaldım normal diyor yani bir yönlendirme vs yok ağır yaşamı etkileyen hatta yaşamadığımı ifade eden şeyler söylerken böyle normal normal hım hım konuşmaları daha sinirimi bozdu siz depresyonla ilgili yaptığınız şeyler var mı yada belirtiler Ağlama krizleri nasıl baş ediyorsunuz Olumlu oy 0 Olumsuz

Çok teşekkür ediyorum inanın çok iyi hissetmeme sebep oldunuz aldığım terapilerde bile bu kadar farkında olmamıştım ve biri tarafından anlaşıldığımı hissetmemiştim umarım bende sizin baktınız perspektiften bakarak kendi yolculuğumda ilerleyebilirim bir milat olarak ve yalnız olmadığımı bilmek bile iyi geldi tekrar tekrar teşekkür ederim sizin içinde umarım süreç güzel devam eder kişi kendine çare olamıyor bazen dışardan bir göz bir tavsiye iyi olabiliyormuş gerçekten keşke böyle yaşayanlar bir platformda toplanabilsek konuşabilsek sesli olarakta araştırdım fakat öyle birşey bulamadım böyle bir whats app grubu gibi vs siz hiç bu tarz platformlar araştırdınız mı bana mesela böyle şeyler daha iyi geliyor insanlarla paylaşım yapmak onu farkettim genelde Olumlu oy 0 Olumsuz oy . push ; Cucuthecat