Yeni topik hayirli olsun i sallah hep guzel anlarimizi paylasiirizburdan innuk

Bütün eski topik arkadaşlarım, cici anne adayları.. Hepinize bir avazda hayırlı, sağlıklı doğumlar dilerim canlarım.. Miniklerinizi sağ salim kucağınıza alın, benim için poposunu mıncırmayan, topuğunu ıssırmayan olursa hatırım kalır, haberiniz olsun.. Topiğin ilk kahramanı kim olacak bakalım.. Ne maceralar yazılacak sabırsızlıkla bekliyorum.. Hepinizi öpüyorum

günler geçtikçe insanı daha da heyecan basıveriyor. bebeğim nasıl olacak, kime benzeyecek, gözleri, saçları, teni... ama hepimizin söylediği tek bir şey var, Allah hepimize sağlıklı ve hayırlı bir evlat versin kızlar. güzel doğum hikayelerimizi paylaşmak nasip olsun. çoğu gitti azı kaldı zaten

Ana kasım annesi doğurdu mu, tüm dualarımız onlarla...

Rabbim mucizeni sana erken gönderdi hayırlı evlat olsun inşalllah yazı çökmüş uzun ben hiç farketmedim

Canım ben kürtaj olduğum zaman vermişlerdi o sancıdan hiç nefes aldırmadan sürekli geliyordu... Öyle diyorlar ya bi de normal doğum sancısı nefes aldırıyormuş ama suni sancı sürekli geliyormuş diye o yüzden onan korkuyorum...

allah bir daha ayrı düşürmesinn... ne güzel kucağında artık oğlunn maşallah... bizler bir fotoya hayır demeyiz benceee bak maşşallahı da hazırladımm

İnş hiç anlamadan bi çırpıda bebişine kavusursun

sıradakini çok merak ediyorum yazın yazın kasım anneleri doğum hikayelerinizi yazın. az kaldı sıyırıyorum

bu konuda hareket gorunce korkuyorum

Darısı başına ablam benim seni merakla bekliyorum hadi iyi haberler ver bize annesi

Aa hadi hayırlısı olsun inşallah sağ salim kendi sancınla yavrunu kucağına alabilirsin... allah yardımcın olsun

kızlar doğum için nefes egzersizleri yazmışsınız ama nasıl olacak öğrenmek isterdim çünkü ben şimdiden doğru dürüst nefes alamıyorum ihtiyacım var buna tşkler

Oyy maşallah canım gözlerim doldu valla.. Allah analı babalı büyütsün inşaallah...

Burası terk edilmiş sanki kızlar! Kimse doğum için hazırlık yapmıyor mu yoksa? Sanırım herkes doğumdan çok bebiş için hazırlık aşamasında.. Ama Son 3 aya girildi artık yavaş yavaş doğum içinde hazırlık yapmanın zamanıdır. Ama önce neler yapacağız onları bilelim dimi? Sizin için araştırıp, öğrendiklerimden bir yazı hazırladım ama biraz uzun oldu. Sıkılmadan okumanız dileği ile :) Detaylarını gün gün paylaşacağım.. Sevgilerle.. Doğuma Hazırlık; Bebek beklediğimiz dönemde doğuma hazırlık demek sadece bebeğin ihtiyaç listelerini tamamlamak, odasını hazırlamak vs. değildir. Bebeğimizi sağlıklı bir doğumla kucağımıza alabilmemiz için bedenimizi ve zihnimizide doğuma hazır hale getirmeliyiz. Doğuma nasıl hazırlanılır? Doğuma hazırlık genellikle annenin kendini en yüksek enerji düzeyinde hissettiği 2. Trimester döneminde başlamalıdır. Bunun için en uygun hafta 20. haftadır. Bu dönem itibariyle anne bebek ile gerekli duygusal bağıda sağlamaya başladığı için iş birliği yapabilir durumdadır. Doğuma hazırlık fiziksel ve zihinsel olarak iki aşamalı yapılmalıdır. Başlangıçta fiziksel hazırlık olarak düzenli ve dengeli beslenme ile doğru kilo alımı, düzenli beden ve nefes egzersizleri gereklidir. Zihinsel hazırlık olarak ise bebek ile bağ kurma, doğum olumlamaları, zihinsel gevşeme yapılabilir. Fiziksel Hazırlık; Beslenme; Gebelikte beslenme asla iki kişilik yemek değildir. Bir çok gebe hamileliğin ilk aylarında bulantıları nedeniyle neredeyse sağlıksız seviyede beslenmekte ve bebeğe zarar vermekten endişe duymaktadır. Ancak bu durumun bebeğe olumsuz bir etkisi yoktur. Gebelikte beslenme ile ilgili bilinmesi gereken şey aslında çok basittir. Her besin grubundan gerektiği kadar yemek, Besin grubunu dörde ayırırsak, Et ve süt , sebze ve meyveler, Tahıl ve ekmek Grubu , son olarak yağlar. Her öğünde bu dört gruptan da yeteri kadar yediğimizden emin olmalıyız. Günde 3 ana 3 ya da 4 ana öğün yemek hem bebeğin yeterli beslenmesine hemde annenin kontollü kilo almasına yardımcı olacaktır. Günlük beslenmemizde şekerli gıdaları mümkün olduğu kadar minimum seviyede tutmalıyız. Şekeri zaten doğal yolla aldığımız unutmamalı ve ekstra şeker ve tuzdan kaçınmalıyız. Yediğimiz herşeyi bebeğe faydasını sorguladıktan sonra yersek, gereksiz ve zararlı gıdalardan uzak durmuş oluruz. Beden Egzersizleri; Hamileler için en çok tavsiyele edilen spor kesinlikle yürüyüştür, yaz aylarında ise bol yüzme tavsiye edilir. Ama sadece bu ikisi bedeni doğuma hazırlamak için yeterli değildir. Doğum bir kas işi dir. Bu nedenle şimdiye kadar farkında bile olmadığımız bir çok kasımızın aktif ve güçlü olmasına bir çok eklemimizin ise esnek olmasına ihtiyacımız var. Bu nedenle düzenli egzersizlerimize özellikle pelvis hareketlerini eklememiz bel ve sırt kaslarımızı güçlendirmemiz gereklidir. Ayrıca doğum öncesi ve sonrası güçlü olması gereken bir diğer kas grubumuz ise vajina kaslarımızdır. Bu kaslarımızı ise kegel egzersizleri ile güçlendirebiliriz. Nefes Egzersizleri; Doğum süreci başladığında bir diğer ihtiyacımızda doğru nefes alıp verebilmektir. Nefes egzersizleri hem doğum dalgaları ile kolay baş etmeyi, hemde etkili bir şekilde gevşemeyi sağlayacaktır. Nefes egzersizlerine erken başlamak ciğer kapasitemizi zamanla arttıcağımız için önemlidir. Ayrıca nefes egzersizi çalıştığımız süre içerisinde bebeğimize daha fazla oksijen göndermiş oluruz. Zihinsel Hazırlık; Doğum korkusunu Yenmek ; Doğum başımıza gelene kadar ne olduğu ile ilgili fikrimizin olmadığı bir durum olduğu için, yaşadığımız kültüründen dolayı bir çoğumuzun kaygılara kapılmasına sebep olan bir süreçtir. Ancak insanın bilmediği bir şeyden korkması çok normaldir. Doğum konusunda bize öğretilmiş en önemli ve en yanlış durum çok ağrılı olduğu yönündedir. Bir çoğumuz yaşanılmış kötü doğum hikayeleri ve doğum travmalarını görmüş ya da duymuş olmamızdan dolayı daha çok paniğe kapılabiliyoruz. Ancak doğum istekli, bilinçli ve iyi hazırlanmış bir gebe için hiçte zor olmayabilir. Doğum bir kas işidir. Korku kasları gerginleştirir, gergin kaslar doğru çalışamaz, Doğru çalışamayan kaslar ağrı oluşturur. Ağrı daha çok korkuya neden olur ve kaslarımız daha çok gerilir.. Bu kısır döngü bu şekilde devam eder. Fakat zihnimizi ve bilinçaltımızı doğum konusunda korkular ve kaygılardan arındırırsak, etkili bir gevşeme ile doğumu olması gerektiği gibi yaşayabiliriz. Aynı zinciri düşünürsek kaslarımız gevşedikçe rahatlarız, rahatladıkça kaslarımızı doğru çalışır ve ağrıyı minimum seviyede hissederiz. Zihnimizi gebelik boyunca olumlu telkinlerle, korkudan arındırabilir, başaracağıma ikna edebilirsek, doğum başladığında herşeyin kendiliğinden ve kolayca geliştiğine şahit olabiliriz. Doğum anne ve bebeğin iş birliği ile gerçekleşen bir mucizedir.

akıntıyı doktora soyleyeyim dedim ve hastaneye girdik. ebe hemsire alttan baktı ve 7cm açıklık var acil yatışın yapılsın dedi ve yüzüm dahil tüm vücudum o an yandı uyuştu heyecan yada korku.. eşim e haber verdim hemen durumu belirttim annemi aradim biz gelemiyoruz yemeğe ama siz gelin hastaneye bizi sevmeye çünkü doğuyoruz diye. :) beni hemen işlemler için aldılar sonra sancı odasına yatışım yapıldı üstümü değiştirdim ve bağladılar nst ye saat 6ya doğru. iğne yaptılar damar yolu derken sancılarım başladı ama ne bağırdım ne kıvrandım herkes 7cmlik açıklık ile geldiğim için bana odaklanmış durumda. ara sıra gelip açıklık baktılar saat 21.30a kadar duzensiz olan sancılar artık o an tetikledi beni ve dayanamıyorum diye bağırdım hemen baktılar açıklık 9cm birden ıkındım karnım da nst karşımda hemsireler ebeler doktorum. sakın devam etme kafası çıkıyor diyerek beni hemen kaldırıp doğumhane ye götürdüler çıktım çatala 5 6 sert ıkınmam la oğlum doğdu arkasından eşi çıktı. gördüğüm an ağlamaya başladı seslendim duydu beni sustu bebeğim sonra rahim agzi yaram varmış temizlediler dikişlerim ve o yara temizleme anında cektigim acıyı oğlum doğarken çekmedim çok ağladım iğne yapsinlar diye yalvardım çok kanamam oldu bastırdılar göbeğime içimde kalmasın bi şey diye. defalarca icim kıyıldı çekin artık ellerinizi diye bağırmışm tampon sokmuşlar içime kanama dursun diye, onu da tuvalete gidince gördüm. çok zorlu bi doğumum oldu zorlu olan kısmı oğlum doğduktan sonrasıydi. odamız a hemen çıkmadm bi süre müsade altinda beklettiler beni. onu kollarıma alıp emzrmeye başlayınca son buldu tüm sıkıntılarm artık bende anneyim çok şükür :) kucagmda oğlumla, dışarıda bekleyen ailem eşim bizi sedye ile doğumhaneden çıkarken görünce anladım değerimi. hepsinin gözü yaşlı beni bekliyorlardi. defalarca aradilar sancı odasini merve nasıl diye. yaşadıklarım hala gözümde büyülü bi an.. ıbugün 15günlük olduk Allaha emanet her şeyimiz oldu ve geriye dönüp bakınca iyiki diyorum. her şeye Değer oğlumum masum yüzü.. bu arada eşim beklerken baya kendinden geçmiş beni anlatmış önüne gelene. aşkını bağlılığını anlatmış ailem e.. etkilendi sanırım doğuma girerkn helallik istemiştim. kısacasi o gün yanim da olan herkese teşekkür ettiğim gibi sizlerde iyiki varsınız hepinize teşekkür ederim bana çok şey kattınız. . uzun oldu k. bakmayın

Inşallah herkesin güzel haberleri yer bulur burada, minik ve miss kokulu bebeklerle dolsun topiğimiz... Teşekkürler Pınar harika bir topic olmuş :) eşimin lafını söyliyim size " hadi bakalım son 300 metreye giriyoruz" :)) Kadınlar Kulübü Mobil uygulaması kullanılarak gönderilmiştir.

tikita ablacm alıntı yapamadım telefondan. Rabbim bağışlasn bereketli sağlıklı uzun ömürler versin size de evladınıza da inşallah. okurken gözümde canlandı resmen.

hayatının en önemli günü gerçekleşti demek dünyaya bir birey getirdin. Allahım bizede kolay yollan nasip etsin inşallah. arkadaşım öncesini sonrasını kendini toparladığında yazarsan seviniriz. biliyosun soluksuz okunuyor doğum hikayeleri I

kzım uyurken bende doğum hikayemi yazayım dedim önce biraz eşimle tanışmamzdan bahsedym biz 5 yılın flört dönemnden sonra 6. yılımzda evlendik ve evliliğimizin ilk 1 yılı vajnusms belasıyla geçti onu yendikten 3 ay snrada kızıma hamile kaldm amaa aklmda hep soru ve korkular vardı vajnsmusu yenmeme rağmen acaba normal doğum yapabilrmym diye sonra hamileliğmin 8 ayı boyunca kendimi hep buna hzırladm normal doğm yapabilrm diye olumlu düşündüm sonçta yenmiştm bu belayı neyse gelelim o güne 30. haftalıkken doktor muayenede bebeğin baş aşağı döndüğünü çok aşağıda olduğunu ve açıklık olabiliceğinden şüphelenip alttan bakmak istedi tabi ben bunu duyunca bi panik oldm tabi paniğimin sebebi kesinlikle alttan bakma korkusu değil bebeğimn eerkn mi geleceği şüphesiydi bu streslede çok kötü bi muayene geçirdim kendmi kastm öyle oluncada doktor elyle bakamadı probla bakabildi ve çok şükür açıklık filan yoktu sonra korku stres geri başladı bende doktorda böyle olursan normalin zor olabilceğini düşündü bende bu defa sezeryana yöneldm mecburi olarak sonra doktor günümüzü verdi 30 ekimde prensesmi alacaktm kucağıma başladık bütün hazırlıklara ve eksikleri tamamlamaya son kontorlümüze gitiğimzde yani 27 ekimde doktor normal doğum haftasına girdiğimi her an doğmun başlayabilceğini nişan veya sancım çok olursa gelmem gerektiğini söyledi bende pek öenmsemdm açıkcası zaten şurda 3 günüm kalmş bunların hiç biri olmaz diye düşünüp rahat rahat geldm eve ve gelince bide ne görüm nişanım gelmiş doktoru aradm hemen hemen gelmem gerektiini doğumun her an başlayabilceğini söyledi bizde apar topar hazırlığı yapıp hemen koştuk hastaneye ve yatış verdi 1 saat içindede kızım dünyaya açtı gözlerini tam 27 ekim 16.54 de 48 cm 2.900 kg olarak geldi miniğim kucağıma verdiklerinde mis gibi cennet kokuyordu içime çektm doya doya ağlıyordu minicikti bu arada ilginç bi olay daha oldu eşim normalde perşembe günü olacağı için o gün direk doğum iznini kullanacktı gitmeyecekti işe ama pazartesi sabahı sanki içine doğmş gibi ben bgünden rapor alaym götüreyim götürmişkende arkadşımın profsyonel fotog. mak. var onu alayım perşembe günü çekim yaparz dedi o gün onları almaya gittiği sırada tam benmde nişanm gelmişti eşim elinde kamerayla geldi o gün direk hastaneye gitmiştk yani bu kader değildirde nedir acaba herşey bi anda oldu rabbim ne zaman isterse o zaman veriyor gerçkten sezryanda olsa planlıda olsa onun isteği doğrultusunda oluyor hep rabbim herkesin yavrusunu sağlıklı bi şekilde kucağna almayı nasip etsin inşlalh

Amin canım hepimizinkini inşallah

aşk olsun ark topik açılmış haberimiz yok ya hayırlı olsun inş güzel haberler paylaşırız burda kolaycacık doğrudum deriz inş

ALLAH analı babalı büyütsün hayırlı bir insan olsun inşallah

:)) aminn hepimize hayırla büyütmeyi nasip etsin Mevlam. demek kızımın aynı özelliklerinde bir arkadası var :)) o an gercekten insan birçok şeyi unutuyor.

Maşallah... Demekki gerçekten doğru o dedikleri... Suni sancı normal sancıdan çok daha zor.. Ama yine de normal doğum yapmışsınız... İnşallah bize de nasip olur öylesi...

rabbim hepinizi birbirinize bağışlasın canım çok büyük geçmiş olsun.. gelişmeleri paylaşırsan çookk mutlu edersin..

Doğum tarihi:20 11 2014 saat : 16:20 Doğum Şekli :spinal anestezi Kilo boy :4370 gr 53 cm Sare kızımız Dünya'ya geldi allaha çok şükür Rabbim bu yolda Olanları en kısa zamanda kurtarsın

Canım bende yazmak istiyorum unutmadım bu topiğimizi de ama biliyorsunuz miniğim halen küvez de onun çıkmasını bekliyorum herseyimi ertelediğim gibi doğum hikayami yazmayı da erteledim. Küçük horozum evimize gelince bizim hikayemiz tamamlanacak o zaman severek paylasıcam hikayemizi teyzelerimizle.

en kısa zamanda yazıcam guzelim

Mrb kusura bakma lilipit paket bittiğinden giremedim. Dün kontrolümde vardi. 3 cm açıklığım hala var. Sanci çıkmadıniz ağrımda yok. 35+5 iz. 3 kiloyuz. Doktor bebegin gelisimi iyi artik doğsada sorun olmaz dedi. 13 kasımda tekrar gideceğim ins o zamana doğmaz

Tekrardan merhaba süper enerjik Kasım anneleri. Benimde 29 Ekim gecesi Nişan kanım geldi. Ama hiç sancım olmadı. Öncesinde adet Sancısı gibi hafif ağrılarım oldu o kadar. Doktorla görüştüm. Önce bekle dedi ama sonra garanti olsun gel ns t çekelim dedi. Sizinle aklınızda bulunsun, bazen bu Nişan Kanı geldikten sonra bebek kalp atışlarında ve hareketlerinde yavaşlık olurmuş bu tehlikeli işte. Suni Sancı veriyorlarmış doğum sancısını beklemeden. Çok şükür ki bende öyle bişey olmadı. Geri eve geldik ve doğum sancılarını beklemeye başladım. Artık Kasım ayına da girmek üzereyiz, benim çok hafif belime sancılar vurmaya başladı. Allah hepimizin yardımcısı olsun. Sizlerden çok dua bekliyorum inşallah. Kasım'ı yakaladık galiba

Çok saol zeyim Rabbim dünya güzeli iki kızını sana bağışlSın inşAllah:)

Allah analı babalı büyütsün canım. Ben de Ankaradayım. Dogumu medicanada yapcam doktorum da orda ama mecburi oldugu için zubeydede bi gün yatmıştım. Ahhh ahhh

Canım okurken çok etkilendim, doğum hikayen tek kelimeyle mükemmel. Kocaman maşallah sana ve oğluna. Allah'ım sağlıkla size bağışlasın. Analı babalı büyüsün inşallah. Darısı hayırlısıyla, sağlıkla bizlerin başına inşallah.

Doğum Tarihi : 24.10.2014 (38+4) Doğum Şekli : Normal Doğum Saati: 17,40 Kilo / Boy : 3,080 gr / 53 cm Bebeğimin adı: Elif Berin Doğum yapalı iki ayı geçti ama yeni yazabiliyorum doğum hikayemi. Dogum yaptıktan hemen sonra yazsaydım daha acı dolu daha korkutucu bir hikaye olabilirdi ama ben simdi gülerek hatırlıyorum doğumu. Doğumdan cıkıp kendime ilk geldigimde ' annem nasıl yaptı bu kadar dogumu' diyip durdum. annemin cevabı ise su an mantıklı geliyor bana. ' unutuluyor kızım dedi o an cektigin herşeyi unutuyorsun'. Evliliğimin dokuzuncu ayında hamile kaldım ve ilk dört ay boyunca korkunc mide bulantıları ve kusmalarla geçti hamileligim. hiç bir şey yiyemiyordum ve içtigim su bile mide bulantımı arttırıyordu. çalışan biriyim ve işe giderken bindigim taşıtlar midemin daha korkunc bir hal almasını saglıyordu. iş yerinde zorla yedigim her lokmadan sonra koşa koşa cıkarmaya gidiyordum bir kaç sefer tramvayda kustum. Allah ım cok zor zamanlardı. sonrası ise cok zor gecmedi hamd olsun. 38. haftada en korktugum şey catı muaeyenesi zamanı geldi ve doktorum 3 cm acıklıgımın oldugunu ve beni yatırması gerektigini söyledi. tabi şok oldum benim tahminlerime gore 2 hafta vardı en azından doguma. sonunda bir kaç gün daha beklemeye ikna oldu kuzenim. aslında dogumdan korkmuyordumama zaman istiyordum cünkü kızımın odasının hazırlıklarını bitirmem lazımdı :)) simdi bunların ne kadar gereksiz oldugunun farkındayım. 38+2 de tekrar muayeneye gittim nst ye baglandım. kalp atıslarında sorun cıkmadıgı için bir kaç gün daha beklemeye karar verdik ve iki gün sonra yani 38+4 de suni sancıyla dogumu baslatmaya karar verdi kuzenim. O gün hastaneye giderken bile dogum yapacagıma inanamıyordum sanırım. Bilmiyorum herkes aynımı ama hamilelik süresince her karnımı gördügümde ben bir kez daha şaşırıyordum hamile olduguma. evet hamileydim ama sanki bu süreç hep surecek gibi geliyordu, sanki dünyaya bir can gelmeyecek, sanki ben bir hayalin içindeyim gibi. tam anlatamıyorum hislerimi sanırım... 24 ekim günü saat 9 da hastaneye girişim yapıldı ve acıklıgımın 4 cm oldugunu soyledi ebe. güzel bir dogum olacagını soyledi ve suni sancı verilmeye baslandı. aynı zamanda nst ye baglandım. aslında normal dogumu hem cok merak ediyordum, cok istiyordum ama bir yandan da ablalarımın çeşitli nedenlerle son anda sezeryana alınmasından dolayı bende de aynı sey olacagı düşüncesi vardı. yani ben bu dogumun sezeryanla sonlanacagına inanıyordum. bir kaç saat suni sancı verildi sancılar 100 ve cok kısa aralıklarla cıktı. fakat ben hiçbir şey hissetmiyordum. nst de bebegimin kalp atısları biraz yavas cıktı ve sancıyı kesip bana serum verdiler. sancı odasında 5 kişiydik ve onların cektigi sancılar ve bagırısmalar gercekten strese girmeme neden oluyordu. sürekli dua ettim tesbih cektim. hastaneye gelirken meryem ananın elini de yanımda getirmiştim ve eşim bir kaç saat sonra onun tam acılmıs fotosunu gnderdi bana fakat benim hala sancım yoktu. kuzenim sürekli kontrol ediyordu beni ve tekrar alttan muayene edildim. ebe kesemi patlattı ve artık sancıları hissedecegimi soyledi. soyledigi gibi de oldu sancılarım hızlanmaya basladı ama dayanılmayacak gibi degildi. hemsireler ara ara gelip cikolata ve meyve suyu yediriyorlardı bebegi beslemek adına. kesem patladıktan cok kısa bir süre sonra kuzenim tekrar kontrol etti ve acıklıgın 8 cm oldugunu. pilates topunu verip zıplamamı soyledi. serumlar dısında toplamda 3 saat suni sancı almıs oldum ve sancılar ara ara gelip gidiyordu. sancıları tutmaya basladım ara ara gelen sancılar 20 sn ye sürüyordu. saat 17 gibi beni catala aldılar ve acılmanın 8,5 oldugunu soylediler. yani bebek inmiyordu ve acılma devam etmiyordu. aslında gercekten can yakan kısım sancıdan cok bu kısımdı. ebe elle mudahele etti ve acılmanın devam etmesini sagladı. sancılar şiddetlendi, bebek hala inmiyordu ve ben gerçekten doguramayacagımı düşünmeye basladım. zaten kendimi boyle sartlandırmıstım bastan beri sacma bir şekilde. artık dyanamıyordum. çatala cıkmamı soylediler ve nst baglamak istediler ama ben müsade etmedim. sürekli yalvarıyordum kuzenime beni lütfen sezeryana alın diye. ben yalvardıkca o da bana ısrarla dayanmamı cok az kaldıgını soyluyordu. bu kadar açıklıkla yazık olur diyordu. cataldan indim kesin kararlıyım diye bagırıyorum beni alın sezeryana. bu sırada dısarıda sesimi duyan akrabalarım hatimler indiriyor tabi :)) kuzenim beni ikna edemeyecegini anlayınca eşini cagıralım dedi içeri o seni ikna eder. hayır dedm istemiyorum kimseyi beni ameliyata alın. bu sefer 2 ablamı ve yengemi içeri aldı kuzenim beni normal doguma ikna etsin diye. tabi dogal olarak benim o halimi gören ablalarım biraz ikna etmeye calıstlar ama o halimi görünce dayanamadılar. hepsi birden sezeryana alınmamı istedi :) tabi kuzenim bu sefer onlara kızıp hepsini cıkardı dışarı.:)) bu arada dogumun basından beri tıp fakültesinde okuyan bir arkadasım yanımdaydı ve sürekli bana destek oldu. aradan 15- 20 dakika gecti ben hala yalvarıyorum ve en sonunda serumu kolumdan cıkardım. gercekten dogumun en sancılı zamanlarıymıs o anlar. kuzenim en son tamam dedi 15 dakika daha istiyorum senden. olmazsa sezeryana alıcam seni. hala pazarlık yapmaya calıstım orda ama sonunda kabul ettim. küçük ablam tekrar içeri alındı ve yanımda kuran okumaya devam etti. catala cıktım bir kaç ıkınmadan sonra ebe bagırdı 'saclarını goruyorum bebegin hemen bebek hemsiresini cagırın' diye. iste o an tüm olumsuz düşünceler kafamdan gitti, tüm acılar tüm korkular silindi. bir kaç ıkınma daha ve benim güzel kızım dogdu. hemen yukarıdaki saate baktım 17.40 :) o an ablamın cıglıklarını ve aglamasıni unutamıyorum cok güzel bir andı:) bebegimi gördüm ama hala bir hayalin içinde gibiydim. sonradan ogrendigime göre dısarıda akrabalarım ve eşim o kadar stresin üzerine bebek sesini duyunca havalara uçmuşlar:) dogumn hemen sonrasında dikişlerimi yapmak için beni uyuttular. kalktıgımda geceligim üstümde ve heryer tertemizdi. hiç bir agrım sızım yoktu. illk işim kuzenime ve ebeye teşekkür etmek oldu, iyi ki dedim dinlemediniz beni almadnız sezeryana:) başka bir doktor olsa eminim o kaadar kaprisimi cekmez coktan ameliyata alırdı beni. odaya gittikten cok kısa bir süre sonra kızımı getirdiler ve eşimin ilk işi sünnet oldugu üzere kızımın agzına hurma sürmek oldu. su an o anlar hayal gibi geliyor bana. kuzumu kucagıma almam, emzirmem hepsi harika duygulardı. su anda dogumla ilgili kotu olan düşünceler silindi kafamdan. zordu evet ama bu mucizeye tanık olmak müthiş birşey. aradan iki bucuk ay gecti neredeyse ve her gün kızımı bir öncekinden daha fazla seviyorum sanırım. ona bakarken gözlerim doluyor hep ve bir kez daha şükrediyorum Rabbime ve bir kez daha anlıyorum ki insana verilen en güzel nimet evlatmış...

bugün nasılsınız kasımın güzel anneleriiiiiii A

Şükür Rabbime bugünleri bana gösterdiği için.. Bende doğumumu yaptım oğlumu kucağıma aldm... darısı henüz alamayanların başına inş.. ve inşş Rabbim tüm hamile kalmak Anne olmak isteyenlerin kalbine göre versin inşş.. 10 kasım sabahı rutin kontroller için hastaneye gittim.. artık 40. hafta bitmek üzereydi..2 gün vardı.. nst dede düzenli sancılar vardı ama ben hissetmiyordum.. 2 doktora birden görünüyordum.. sabah develetteki doktoruma göründüm en geç perşembeye kada beleyebileceğimi bebek gelmezse önce suni sancı deneyeceklerini sölediler.. öğleden sonrada özeldeki doktoruma gittim.. o da hemen 11 kasım sabahı hastaneye yatıracağınu ve suni sancı vererek doğumu başlatmak zorunda olduğunu rahimde kasılmaların fazla olduğunu düzenli sancılar çıktığını ama benim hissetmediğimi söledi.. hemen eve gekdik son hazırlıkları yaptık.. 11 kasım sabahı sabah ezanında uyandım.. hem korku hem heyecan herşe mevcuttur.. suni sancıdanda biraz tırsıyordum.. saat 8 de hastanede olduk.. yatışım yapıldı odama alındım.. hemen rutin kontroller yapıldı kan alındı nst bakıldı.. ve geli tekrar çatı muayenesine.. bakıldı açklık 1 cm... suni sancı saat 9 da düşük dozla verilmeye başlandı saat 10 oldu bende hiç ağrı yok.. ebe geldi ve dozu artırdıt.. saat 11 oldu bende hala ağrı yok.. ebe yine bantı açılmaua ve 2 cm olmştu çok sevindik ma ebe endişelendi ben ağrı hissetmiyordum.. dozu biraz daha artırdılar sanırım 100 e getirdiler.. saat 2-3 arası tekrar ebe geldi bende sadece adet ağrısı gibi ağrı vardı.. sürekli yürüyordum.. ebeler ve doktorlar bana bakıyor nasıl sancı hissetmezsin diye şaşırıyorlardı.. 2-3 arası yapılan muayenede rahim uyarıld çok canım acıdı ve ağladımm kasıldım.. bu arada rahim 4 cm açılmıştı saat 3 te doz artık baya artırıldı.. ve saat 4 te tekrar bakıldı açıklık 4 cm di.. artık beliyorduk ben sadece hala adet ağrısı gibi ağrı çekiyor gülüyor oynuyordumçç bu arada plates topu getirildi onun üzerinde hareketler yaptık.. belime masaj yapıldı.. sonra otur kalk hareketleri yapıldı ebe ile ama ağrılar yoktu bende.. ve saat 6 da serum bitti doktorumu aradılar bende hala tık yok sancı açısından... doktorum 2. serumu bağlatmamalarını sabah 4 e kadar kendi sancımın gelmesini beklemlerini söledi.. suni sancı kesildi ve benim kasılmalarımda anında kesildi.. gece saat 23 te dokorum geldi muayene etti nst çekti sıfır ağrı vardı ama bebeğin kalp atışları 120 nın altında çıktı.. uyuyor diye düşündük gece 1 de tekrar bağlandı yine düşüktü.. saat 4 te tekrar suni sancı verildi 8 de doktorum geldi...4 saatte açılma hiç olmamıştı.. 4.5 cm de kaldı açılmam ve bebek hareketleri artık yavaştı doktorum bana elimden geldiğini yaptığımı ama artık sezeryana alıncağımı söledi.. çok ağladım o anda ve benim 10 dk içine ameliyat hanede olacağımı söleyince korku kapladı içimi.. eşimi hemen çağırdık ama yetişemedi onu göremeden hemen ameliyathanaye indim.. o an neler geçti aklımdan artık 10 dk içinde oğlum yanımda olcaktı.. heyecan kemiklerie işlemişti konuşamıyor sadece heyecandan titiryordumç.. anestesi uzmanı geldi va spinal için beni ikna etti.. heme iğnemi vurdular.. ayaklarım uyuşuyordu ve artık hissetmiyordum.. biraz sarsılma sonrası bir ağlama sesi ve dünyanın en güzel varlığı göğsümdeydi.. öptüm öptüm ötpümmm bebeğim bana öle bir bakıoduki içim eridi ağladımm.. sonra aldılar ve bebeğin kontrolleri yapıld yukarı çıkardılar.. doktoruma heme sordum kaç dk sürecek beni kapatmaız yarım saat dedi.. o yarım saaat çok uzun süreydi biran önce oğluma gitmek istiyordum ama şükürki ameiyahanedeki tüm personller beni güzelce oyaladı ve hemen geçti o yarım ssaat.. gittiğimde bebeğim yatağımın hemen yanında babasının kollarının arasında beni bekliodu.. odaya girdiğim anda kokumu aldıki ağlamaya başladı ve hemen ebe göğsüme verdi emzirdi.. Alahhım o koku en güzel kokuydu.. ben bugüne kadar yaşamamışım dedim kendi kendime.. ağlıyor gülüyordum herşey karışıktı.. tek oğlum vardı.. benim hikayede böle kızlr bugün 5 günlük olduk.. bebeğim sarılık tehlikesi aldtında ve inşş biz bunu atlatıcaz oğlumla.. Rabim tüm dileyen herkese bebek sahibi olmayı nasip eder inşş Canımm mustafammm iyi geldinnn.. Rabbim sana bin şükürler olsunnn..

şükürler olsun ki yavruna kavuşmuşsun yavrunuzla nice yıllara inşallah

Bİ SİTEDE OKUDUM KIZLARR.. :) Doğumda ağrı algısı-Mahremiyet ve destek...10 Eylül 2013 Salı Doğumda annenin hissettiği yoğun duygular, sancı, ağrı, dalga, baskı adını nasıl koymak isterseniz bu hisler, çevresel koşullara oldukça duyarlıdır. Doğum yaptığınız yer, yanınızda destek olan kişilerin davranışları sizin doğum dalgalarıyla olan ilişkinizde oldukça önemli bir rol oynar. Öncelikle herkesin bilmesi gereken en önemli nokta, kadınların doğum yapmak için düşünen, soru soran, hesaplayan tarafının çalışmaması gerektiğidir. Doğumda kadının ihtiyacı olan aynen diğer memeli hayvanlar gibi yapmak, düşünmemek, kendini içgüdülerine teslim edip ilkel beynini uyandırmaktır. Bunu başarabilmek için gerekli ortamı sağlamak aslında oldukça kolaydır. Öncelikle annenin mahremiyet alanının oluşturulması ve korunması gerekir. Doğum yapan bir kediyi düşünün, kendisine gizli saklı bir köşe bulur. Karanlık ve sıcak... Kimsenin onu rahatsız edemeyeceği, sessiz bir sığınak, mahremiyet alanı olan doğum yeri... Bir türlü uygulanamayan ilk kuralımız bu kadar da basittir aslında. Annenin rahat edebileceği, kendini güvende hissedeceği mahrem alanı ona hediye etmek, doğumda anneye destek olacakların ilk ve en önemli görevi olmalıdır. Ve bu kişiler bazen bir hayalet, bazen doğum yapan kadının annesi, bazen de kaybettiği dayanma gücünü gözlerinde göreceği, "Evet sen çok güçlüsün ve çok güzel başarıyorsun, bebeğini harika bir şekilde doğuruyorsun!" kelimelerini duyarak güçleneceği destekçiler olmalıdır. Endişe, korku ve bunlar gibi negatif duyguların doğum alanında işleri yoktur. Bu negatif duygular oldukça güçlü ve bulaşıcıdırlar. Anne doğum destekçilerini seçerken öncelikle sakin, kendisine gerçekten destek olabilecek, doğumun ve kadının gücüne inanan, kendi doğum tercihlerine saygılı, pozitif bir ya da iki kişi seçebilirse harika olur. Kalabalık mahremiyeti bozar! Mahrem alanda annenin doğum destekçisi olarak bulunan kişiler asla ona acıyan gözlerle bakmamalı, bunu anneye hissettirecek şekilde onunla ya da onun yanında başkalarıyla konuşmamalıdırlar, aksi taktirde doğum yapan kadın kendini çok daha güçsüz ve güvensiz hisseder. Bu destekçileri seçerken yanlarında tamamen rahat edebileceğiniz, kendinizi doğumun zaman zaman yükselen, güçlenen dalgalarına kolayca bırakabileceğiniz, yanlarında içgüdülerinizi rahatça takip edebileceğiniz kişileri seçin. Unutmayın doğum bazen sesinizi biraz güçlü çıkartabilir ve bu sizin ilkel beyninizden vücudunuza yayılan "doğru yoldasın, bu sancıları bu seslerle geçeceksin" sinyalidir. Destekçiler bu sesleri çıkartmanız için bile size yardımcı olacak kapasitede olmalıdırlar. Bunun tam tersinin yaşandığını düşünün, kalabalık ve endişeli destekçiler odada dolaşıyor. Anneyi destekleyecekleri yerde neredeyse anne onları destekliyor. Korkuyorlar ve korkuları anneye bulaşıyor. Bulundukları oda apaydınlık, bolca yükselen insan sesine arada çalan telefonlar eşlik ediyor. Bir de odaya zırt pırt giren hastane personeli yüksek volümden acıyan gözlerle kalabalığa ve anneye bakıyor. Kalabalık, bir yardım dilercesine odaya giren sağlık personeliyle konuşuyor "Kurtarın kızımı, çok ağrısı var, daha ne kadar sürecek, daha çok acıyacak mı..." klasik kurulan cümleler... Bu senaryodaki kadın, doğum sancılarını çok şiddetli geçirebilir, doğal doğum yapma olasılığı azalır ve buna kuvvetli ölçüde çevresel faktörler ve yarattıkları korku, stres, gerginlik sebep olur. Siz siz olun doğum yaparken mahremiyet ortamınızı iyi kurun ve destekçilerinizi iyi seçin. Unutmayın bu, doğum dalgalarınızı daha hafif ya da daha sert hissetmenizi sağlayabilecek ilk basamaktır. İkinci basamak da haftaya...

Amin inşallah

Masallah I icmimarmelike yaa Allah anali babali buyutmek nasip etsin, yavruya saglik versin... Bebisin boyu ve kilosu gayet iyi, dogum erken gibi olunca sezeryan olcak zannetmistim ben ama masallah sana normal olmus... sanciyla mi gitmistin? P

canım sağsalim kurtulduğunuza çok sevindim. hikayenin bana uyan tarafı 6 gün sonrasına sezaryan günü aldım ama bu 6 günde normalde doğura bilirim demekki. yavrunla mutluluklar bir ömür boyu

kızlar merhaba. hamilelik öncesini ve hamilelik sürecini bu doğum hikayesiyle bitiricem. bir yandan da üzülüyorum uzun ve bitmesini istemediğim bir film gibi oldu... 2003 yılında evlendim ilk birkaç yıl cocuk istemedik eşimle. sonrasında eşimin görevi nedeniyle 3 yıl uzak geçti eşimden. hada sonrasında ise denemelerimize rağmen cocuğumuz olmadı. hatta öğle dayanılmaz bir hale geldi ki bu çocuksuzluk izinlerde memlekete gitmez olduk çünkü çocuk yok mu tedavi görün lafları o kadar canımızı yakıyordu ki. tedavilerde de olmadı en son tüp bebek denemesi ve 12 gün sonra kanda gebelik testi sonu negatif dünyam yıkıldı. ama insan oğlu bir şekilde kendini teselli ediyor. gebe kaldığım ayda o tüp bebeğin sonucunu atlatmış kendimi alışverişe ve gezmelere vermiştim. adetim düzenlidir ama o ay 1 hafta kadar geçmişti ama hiç oralı değildim ki çünkü ben kimim gebe kalmak kim durumundaydım.15 gün geçince eşim idrar testi almış gelmiş ben testi yapmak istemedim ama eşim sen testin üzerine idrarını damlat ben bakarım dedi ve bir cumartesi günü sabah idrarını damlattım ve tuvaletin önüne koydum geldim yattım. biraz sonra mutfaga su almaya giderken gözün takıldı ve çift çizgiyi gördüm. test bozuk mu diye düşündüm sonrada bebek varsa düşmesin diye göbeğimi tuttum istemsiz. sonra eşime seslendim koş galiba hamileyim diye sonrasında hamilelik ilk kese kalp atışı ömrümden ömür aldı. çok şükür ki ilk 3 ayı arkasından diğer ayları saya saya atlattık. bu hamilelik sürecinde en güzel anlarımdan biriside avm lerde hep çocuk giysileri malzemeleri satan mağazaların önünden boynum bükük geçerdim hep bu sefer onların tozunu attırdım ne hoşuma gittiyse oğluma aldım 10 yılın öcünü aldım bir nevi. sonrasında iyi bir hastane aradım malum çocuk kıymetli her şeyi iyi olsun.32 haftalık doğum yapmak zorunda kalan bir arkadaşım hastaneyi ve doktoru tavsiye etti, bizde memnun kaldık. çok şükür 9 ekimde çocuğumu 39+1 de sezer yanla dünyaya getirdim. çok şükür artık bende normal bir insandım artık bende çocuğun var mı sorusuna evet cevabını vere bilecektim. hatta sormalarına gerek yok ben direk çocuğum var demeye başlarım yakında. ALLAHIM İLK ÖNCE KUCAĞI BOŞ OLUP TA İSTEYEN HER KULUNA EVLAT, HAMİLELERE SABIR VE KOLAY BİR HAMİLELİK BİR AVAZDA DOĞUM, DOĞUM YAPANLARA DA ÇOCUKLARIYLA MUTLU UZUN BİR HAYAT DİYORUM. AMİN. sizleri seviyorum hakkınızı helal edin lütfen. benden yana varsa helal olsun. bir ömür sürmesi dileğiyle THE END

Doğum Tarihi : 28.11.2014 (40 Hafta 1 günlük) Doğum Şekli : Genel anestezi sezeryan Doğum Saati: 19:03 Kilo / Boy : 3.800 gr / 53 cm Merhaba kızlar, bebeğimi uyutmuşken ben de doğum hikayemi yazabilirim artık. Eşimle kısa zamanda tanışıp evlendik, öyle uzun uzadıya bir aşk hikayemiz yok ama kısa ve öz bizim hikayemiz ilk görüşte AŞK Tam tamamına 17 ay 14 gündür evliyiz ve çok şükür çok mutluyuz.. Geleyim kızımızın ilk bizimle oluş hikayesine; Eşimle çok fazla bebek seviyor olmamıza rağmen henüz kendimizi manevi olarak hazır hissetmediğimiz için korunuyorduk. Ve aramızda ciddi sorunlar oluşmaya başladı, hergün kavga gürültü, anlaşmazlıklar derken ikimiz içinde evlilik hayatı tam bir işkenceye dönmüştü.. Boşanmaya karar verdik ve kesin kararımızdı, ailelerimizle konuşmak için zaman ayarlaması yapıyorduk. Eşimle doktorların kesin dediği sadece %2 ihtimal verdiği yöntemle korunuyorduk bu yüzden hiç gebelik beklentim yoktu. Adetim düzenlidir ama o ay tam 13 gün gecikti. Doktora gittim kan testi yaptırttı ve 2 saat sonra tabi ben negatif sonucu beklediğim için gayet sakin sonuçlarıma baktım bir de ne göreyim 0-5 değer aralığı negatif yazan tahlil sonucunda benim değerim 7,85 şoka girdim, iki gün sonra testi tekrarladım ve değer ikiye katlanınca gebeliğim kesinleşti yani mucize bir şekilde anne adayıydım Hem korunduğumuz halde hem de geç yumurtladığım ay tevafuk ederek bizim eşimle adet olmam gereken tarihte birlikte olmamız benim için mucize Ve kızımız eşimle olan tüm sorunlarımızı çözdü, o kadar değiştik ki birbirimize yeniden bağlandık yeniden aşık olduk ve boşanma kararını asla bir daha dile getirmedik çok şükür Rabbim bizim ayrılmamızı, hediye vererek istemedi.. Doğum hikayem ise; Hamileliğim çok güzel geçti çok rahattım hiç mide bulantısı yada başka sorunlar yaşamadım yalnızca çok kilo almak dışında (tam 23 kilo almışım). Kızım 40 haftam dolduğu halde gelmedi ve hatta ne sancım ne doğum belirtim ne de başka hiçbirşeyim yoktu. Halbuki 7. aydan itibaren bebeğim aşağı inmişti ve erkenden doğum pozisyonunu almıştı. 40+1 de doktor kontrolümde bi takım tahliller yapıldı bana ve maalesef idrarda protein değerim yüksek çıktı, tansiyonum da yüksek çıktı. Doktorum seni bekletemeyiz 2 gün içinde doğurtmalıyız dedi ve aynı gün 28.11.2014 tarihinde yatışım yapıldı ve sadece 1.5 cm açılmam vardı başka da hiçbir şeyim yoktu. Önce suni sancı denemesi yapıldı saat 12.30'da başlandı ve anında etkisini gösterdi saat 4e kadar suni sancı çektim ve 6 cm açılmam oldu ardından suyum kendiliğinden geldi. O saate kadar olan sancım çekilebilir gibiydi ve çektim ama sonrasındaki sancı resmen nefes alacak vakit vermiyordu bana, çığlık çığlığa acı içinde kıvranıyordum resmen, yanımda olan herkesi eşim, annem, kv, eltim, teyzem, kız kardeşim ve ablam tabii yanında hemşireleri de azarlıyordum bağrıyordum sürekli o acıyı şimdi anlatırken yeniden hissettim ve içim ürperdi.. Daha önce bel fıtığı ameliyatı olduğum için epidural de yapamadılar ve bebeğim gelmiyordu aşağıya inmişti ama vücudum hiçbir şekilde normal doğumu destekleyici hareketlerde bulunmuyordu. Ne ıkınma ne de kendi sancım hiçbirşey yoktu. O an anladım ben normal doğum yapamıcam, ve çığlıklara devam ederken sezeryan istediğimi söyledim. Şu zamana kadar normal doğum yapabilmek için direnen ben, sezeryan diye bağrınıyordum hastane ayağa kalkmış bağırmalarıma.. Ama inanın çok acı çekiyordum suni sancının böyle bir şey olduğunu bilsem asla baştan kabul etmezdim. Doktorum, annem ve teyzem beni normal doğum için ikna etmeye çabaladılar ama ben kafama koymuştum 5 dakika bile bu sancıyı çekebilecek gücüm kalmamıştı. Zaten doktorum da son açılmamı kontrol ederken kendimi kasıp geri çekilmemden dolayı normal doğum yapamayacağıma inandı. Aslında herşey güzel gidiyordu açılmalarım, suyumun patlaması falan ama ben alttan muayenelere kendimi kapattığım için bebek geri kaçıyordu ve bende kendimi çok kasıyordum bu da bebeğin hayatını tehlikeye sokuyordu. Yani bir nevi vajinismus yaşıyordum. En sonunda ben onları sezeryana ikna ettim, hemen hazırladılar beni. Eşim yanımdan hiç ayrılmadı ben acı içinde ağlarken o da çıkmış kapıda ağlamış. Ameliyathaneye giderken herkesten helallik istedim, annemi ve eşimi öptüm ve gittim. 28.11.2014 saat 19.03'te kızım Serra dünyaya gözünü açmış, eşime götürmüşler ve eşim şoka girmiş şaşkınlıktan hüngür hüngür ağlamış inanamamış bir bebeğimiz olduğuna J sonra beni de 19.30 da odama aldılar kızımı sayıklayıp durdum hastane bizimkilerle dolup taşmıştı hiçbirini gözüm görmedi bebeğimi istiyordum, hemen ardımdan kızımı da getirdiler bana ve o an tarif edilemez müthiş bir duygu.. Artık dünyam kızım SERRAM

canım Rabbim yardımcınız olsun ikinizinde

evett doğum hikayemi anlatayım bende canım kızım elif'im 04/11/2014 akşamı arkadaşlarımla beraberdim benimle dalga geçtiler bunun çıkmaya niyeti çok yukarda ne bu filan dediler güldük kızımı sevdiler filan akşam 10 gibi eve geldim yorulmuştum erkeden yattım normalde tuvalete kalkmam gece ama 1 buçuk gibi tuvaletimin geldiğini hissettim sıktım kendimi ama birden tutamadım kaçtı tuvalete zor attım kendimi sonra yatağa geçtim ama içime şüphe düştü sağdan sola dönerken yine aynı şey oldu o ara annem uyandı anlattım gidelim dedi yok çişimdir dedim her neyse yarım saat sonra agrım başladı 5 dakikada bir ve 25 sn sürüyor o ara yine geliyor suyum ama annem meraklanmasın diye kalkmadım en son dayanamayıp kalkınca annem hemen gidiyoruz dedi eşimi kaldırdım ve yola çıktık 2 saatlik yolculuktan sonra 6 buçukda vardık hastaneye nst de sancım çıktı 1,5 cm açıklık vardı 8 buçukta doktorumun isteğiyle suni sancıya başladım 11 buçuk gibi artık dayanılmazoldu ve nst de ağrı çekmek çok çok zordu açıklığıma bakldı 5 cm olunca epidural istedim yapıldı epidural olunca masaya alındım 20 dakika sonra miniğim dogmuştu 2570 di ve 47 cm di miniğim giydirip yanıma koydular ve heyecan vericiydi tek üzüldüğüm eşimin yanımda olmamasıydı ve doğumda sonra çok üşüdüm çorap giyidğim halde

güzel anneler doğum için egzersiz yapıyor musunuz? neler yapıyorsunuz paylaşır mısınız? . push ;

İnsallah erken dogumlar olmaz kizlar, Guzel hikayelerle bulusuruz insallaahh iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

yaaa arada oylee olmasıı normal canım belki rahim genişliyor bu hissettiğin baskı ondandır telaş yapma hic annesi yakın zamanda doktor kontrolün var mı yada bunu cokk hissetmeye baslarsan bi doktora gorun dilersen A

Canım çok güzel fikir.. Yalnız ben hep telefondan giriyorum, pcye gecer gecmez yapıcam, söz!

İnşallah

4 saat içinde birden anne olmanın psikolojisini yeni atmanın ve çok yoğun 28 gün sonunda ancak yazabiliyorum doğum hikayemi. Bebek sahibi olmak istiyorduk, bu süreç içersinde bir akciğer filmi çektirmem gerekmişti. Adet günüme 2 gün vardı. önceki 4 ay hamile kalamadığım için yine bi beklentim yoktu ama doktorum ne olur ne olmaz kandan bir test yapalım adet günün yakın kesin sonuç verir bir gebelik varsa ona göre röntgen çekilir dedi. Test sonucumuz negatif çıktı, ve röntgen çekildi. tedavim için de çeşitli ilaçlar kullanmaya başladım. Yine olmamıştı gebelik galiba olmayacak, bir sorun var sanırım diye düşüncelere dalmıştım. Adet günüm 6 gün geçti, ama kesinlikle ihtimal vermiyor kullandığım ilaçlara bağlıyordum durumu. Kan Testi yanılacak değildi ya.. 10. gün bir şüphe kapladı içimi ya varsa? Üstelik ilaç kullanıyordum. Kalkıp hemen bir test yaptım, ikinci çizgi belli belirsizdi. Aman Allah'ım yoksa o beklenen bebek yola çıkmış mıydı? Ama çok sevinemedim, içimi bir korku kapladı. Röntgen çekilmiş ve ilaç kullanıyordum. Ertesi gün hemen doktora gittim. Bebeğimin kesesini görmüştük. Doktorum da içimi rahatlattı, gebelik belli olana kadar kullanılan ilaçların büyük bir etkisi olmadığını, röntgenden de etkilenen gebeliklerin anne fark etmeden düşükle sonuçlandığını söyledi. Kalp atışını da duyduğumuz haftadan sonra o mucizevi sürecin tadını çıkarmaya başladım. 32. haftaya kadar Hamilelik boyunca büyük bir sorun yaşamadık. 32. haftada bebeğimin kilo alımı haftasının gerisine düşmeye başladı. Gebelik şekeri için yaptığım diyeti gevşettik ama gelişim hala çok yavaş, karın bölgesi olması gerektiği haftanın gerisindeydi. kontrol Geldik o muhteşem güne.. 20 kasım... 36. haftadaydık. 2 gün öncesi bebeğimin hareketlerini hissedemiyorum diye acil hastaneye gittik kendi doktorum yoktu. Ultrasonda bebeğin hareketleri görünmüştü ama nst olması gerektiği gibi değildi. Pazartesi muhakkak kendi doktoruna görün demişti nöbetçi doktor. Pazartesi 17.00 de randevum vardı. Hareketleri eskisi gibi kuvvetli hissetmiyordum ama yine de vardı. Nst yine istenildiği gibi değildi, bebeğimin gelişim de 2 haftanın da gerisine düşmüştü. Doktorum sonra üzülmemek için hamileliği hemen sonlandırmamız gerektiğini, beyfendinin artık dünyaya gelmek istediğini söyledi. Hemen yatışım yapılacaktı ve akşam sezeyana alınacaktım. Başladım ağlamaya.. Daha çok zamanımız vardı ve ben bugün anne olmaya hazır değildim. Üstelik zayıf olduğu için yoğun bakıma da alınabileceği söylendi bebeğimin. Ama içimde kalması onun için daha da tehlikeliydi. Eve gitmeme bile izin verilmedi. Hemen nstye bağlandım. Annem eve gidip doğum çantamızı getirdi. Eşim yanımdaydı ve sürekli ağlayan beni sakinleştirmeye çalışıyordu. Kendimi durduramıyordum bir türlü. Saat 20.40 ta beni ameliyathaneye indirdiler. Psikolojik durumum iyi olmadığı için doktorumla genel anestejiye karar vermiştik. Ameliyat masasına yatırıldığım hala gözlerimden yaşlar dökülüyordu. Kendi doktorum anestezi uzmanı hemşireler hepsi az sonra dünyaya gelecek mucizeyi bana anlatıp rahatlatmaya çalışıyordu. Ama korkuyordum, kendime değil de ya ona bir şey olursa.. Anestezi uzmanı artık beni uyutacaklarını ilacı alınca başımda bir ağrı hissedersem endişelenmemi söyledi. O an beynimde bir yanma hissettim, durumu söyleyemeden uyumuştum bile. Gözümü "Karnım acıyor" diye söylenirken açtığımı hatırlıyorum. Gözlerimi araladım. Ameliyathanedeki hemşire yanımdaydı. "Bebeğim iyi mi, kuvöze alındı mı diye sordum hemen" meğer bu soruyu defalarca kez sormuşum. İyi olduğunu ve az sonra odaya çıkarıldığımda yanıma getirileceğini söyledi. Ağrım vardı,"iğne yok mu bi iğne yapın karnım çok acıyor, hadi beni çıkarın odaya, bebeğim iyi mi?" Defalarca kez sorduğum sorularmış.. Ameliyathaneden çıktık eşim ve annem dışarda bekliyorlardı, eşim bebeğimizin fotoğrafını gösteriyordu telefondan, annem uzun simsiyah saçlarını anlatıyordu. Bir türlü inanamıyordum.. Bebeğim iyi mi sorusunu kaç kez onlara da sormuşum. Anestezinin etkisi, eşim ve hemşirelerin anlatışlarıyla bunları sizlere aktarabiliyorum tabi. Yoksa hafızamda birçoğu hala bulanık. Ve o kavuşma anı, odaya geçtiğimde özellikle yatağa alınırken karnım kopuyor sandım. Çok ağrım vardı. Tam o an kapı açıldı ve hemşire oğlumu getirdi. 2500gr doğmuştu. yanıma yatırıldı. "Çoook minik"dediğimi hatırlıyorum. Ama o gözlerini açmış ne güzel de bana bakıyordu. Emzirmem lazımdı ve yan dönmeliydim. KArnımın acısını unutup daha doğrusu o acıya katlanıp bebeğimle ilk temasımız sağladık. evet çok minikti ama nasılda emmeye çalışıyordu. O videomuzu izleyip hala ağlıyorum. Şimdi 28 günlük olduk. Annliğealışmak yeni bir hayata başlamak elbette bazı yönlerden zor. Ama onun mis kokusunu koklayıp, gözlerimin içine bakan gözlerine her baktığımda Allah'a binlerce kez şükrediyorum. Rabbim isteyen herkese versin ve bizleri onların yokluğuyla imtihan etmesin.

Cok tesekkur ederim insallah hepimiz mutlu olalim

Hayırlısı olsun şimdiden, en güzel ve özel doğum hikayelerimizi paylaşırız inşallah sırayla... A

Ben de kasım annesi olacakken ekim annesi oldum. 6 ekimde 2770 gr olarak doğdu oğluşum. Benim hikayem de şöyle; 22 eylülde 32 haftamı doldurduğum için doğum izni almaya hastaneye gitmiştim. Doktor önce nst ye gitmemi söyledi. Ben hiçbişey hissetmiyodum ama nstde sancı çıktı. Doktor seni gönderemem dedi. Serum verdiler yine baktılar, sancılar devam ediyodu 100lere çıkıyodu. 5 gün hastanede yattım sancı durdurucu ilaç tedavisi verdiler. Sonunda normale döndü ve çıktım. Sonra hep yattım, hiçbiyere çıkmadım. Ama bayramın ilk günü kahvaltıdan bi kalktım, altımdan su aktı birden. Biraz bekledim sonra yine aktı. Hemen apar topar hastaneye gittik. Acildeki doktor test yapmak için bi alet taktı, birden kan boşaldı. Yaptığı test de negatif çıktı. Yani güya o su bebeğin suyu değilmiş. Ama 2cm açıklık olduğu için yatırdı. Hastanede yattığım sürece suyum hep aktı. Yatağım hep ıslaktı. Her gelen doktora söylememe rağmen, dosyamda test negatif yazıyo diye önemsemediler. Bana sancı durdurucu ilaç verip durdular. Bayramın 2. günü akşama kadar devam etti. Sonunda bi doktor suyumun geldiğini gördü ve sancı durdurucuyu kestiler. Bu sefer de doğum için sancı gelmesini beklemeye başladılar. 3. gün akşam saat 5 gibi sancılarım başladı. 10 buçuğa kadar sancı çektim. Sancı geldiğinde elem neşrah okuyodum, ara verdiğinde aklıma gelen herkese dua ediyodum. Normal doğumu düşünürken bebeğimin kalp atışları hızlandı. Hemen sezaryene aldılar. Ameliyat başladıktan 5 10 dk sonra bebeğimi gördüm. Önce ağladı, sonra nefes alamadı. Yoğun bakıma götürdüler. Ertesi gün öğleye kadar ondan haber alamadım. Yanına girdiğimde solunumu düzelmişti. Beslenme güçlüğü vardı o yüzden 5 gün orda kaldı ama sonunda kavuştuk oğlumla :) Rabbim'e şükürler olsun. Herkesi sağlıkla kavuştursun yavrularına.

Çok teşekkür ederim canım. Darısı senin başına

Maşallah canım suyun mu geldi sancın mı oldu biraz bahseder misin M mrymerhn 10.11.2014 ElifBilgem

Günaydın kızlar işte doğum hikayem... Eşimi ilk gördüğümde tamam dedim işte bu benim çocuğumun babası olcak adam içimde bişey koptu ve oracıkta sevdim onu büyük bi sevgiyle aşkla evlendik derken düğün bitti evimize geldik sıcacıktı yuvam ama istediğim halde eşimle birlikte olamıyordum kendimi kasıyordum ve ardından mütiş bir kanama oluyordu eşim hiç sorun etmedi bekledi bekledi günler geçiyordu ve ben çok çaresizdim napıcagmı neden böyle oldugunu bilmiyordum oysa bi bebeğim olmasını herşeydrn çok istiyordum her gece eşime sarılıp bin defa özür dileyip ağlıyordum çok kötü günlerdi bizim için sonunda herhangi bir doktora gittim kanama oldugu için doktor canımı daha fazla yaktı ve vajinamın çok çok dar oldugınu asla ilişkiye giremiycegimi ameliyatla genişletilebilceğini söylüyordu bana odadan nasıl çıktım bilmiyorum günlerce agladım bu sırada eşim hep yanımda hep destekti bana internette vajina darlığını araştırırken vajinismusla tanıştımm ki birebir aynı şeyi yaşıyordum günlerce okudum hikayrleri evet işte bende öyleydim ve başkaları gibi yıllarca bekleyip yuvamı huzursuz etmiycektim çevreden utanıpta 10 yıl kardeş gibi yaşayanları okuyunca çok üzüldüm hemen ankarada alanında çok iyi bi dpktora başvurdum oda teşhis koydu ve ben vajinismustum ama 3 gündr düzelceğimi söyledi ki 3 gündr normale döndüm meger ne kolaymış boşuna ağlamışım okadar eveet sonunda bebeğime kavuşabilirdim hemen çalışmalara başladık ve daha ilk ayda ben hissediyordum bebeğim benimleydi adetim 1 gün geçmişti ben dayanamayıp test aldırdım eşime gece 4 te lavoboya uyandım test geldi aklıma yaptımm ve iki çizgiyi görünce bastım çığlığı eşim koşarak korkuyla geldi noluyor dedi baba oluyodun dedim ve sarılıp beraberce ağladık.. Sonrası zor geçen bir hamilelik 5 ay boyı öide bılantısı kusma ama hiç biri önemli değildi yavrum içimdeydi benimleydi sona yaklaştık artık ama bebeğimin gelmeye niyeti yoktu 27/10 da doktot randevumuza gittik nst de bebeğimin hareketleri yavaşlamıştı ve o güne kadar gelmeyen sancılarım vardı artık 80-100 ü bulan sancılar hemde çok acılıydı doktorum yatış verdi normali deneriz bu sancılarla deyince mutlu olmuştum sancılarım giderek arttı ancak bebeğimin kalp ayışları giderek düştü strese girmişti çünkü be açılma vardı nede aşağı inmişti bebeğim hemen sezeryana aldılar hazırladılar veee veda zamanı eşim annem arkamdan yaşlı gözlerle bakıyorlardı bense sakin olmaya çalışyrdum çünkü bebeğim orda tehlikedeydi ve ben kendimden çok onu düşünüyordum doktoruma iyi olcak demi derken yaşlar süzülüyordu gözümden ameliyathane ekibi 4. Dörtlüktü çok sıcak cana yakn anestezi uzmanı bayan sarılıp öptü beni yanaklarımı okşadı sakinleşmem için ve uyuşmuştum artık onlar çoktan başlamışlar beni kesmeye ben panikten titriyordum ve nefes alamıyrum diye bağırıyrdum sonra midem bulandı ama kusmadım neysekikarnımı bi o yana bi bu yana sallayıp duruyorlardı yolunda gitmeyen bişey vardı bebeğim usg ye göre byktü ve çıkmıyordu bir türlü karnıma bastırıyorlardı befesim kesiliyordu ve bi rahatlama hissettim sonrada ağlama sesi yavrumm çok tatlıydı ondan gözümü alamıyordum hemşireler bu koca adammış ya diye diye seviyorlardı bebeğimi doktorumda koca kafalı komik adam diye sevdip durdu içim gitti öylece bakıp kaldım sonra getirdiler öptümm sıcacıktı agladım agladımm o ise sustu Dikişlerim bitince çıkardılar odaya paşam yatıyordu gögsüme verdiler emdi hemen buluşmamız çok güzeldi eşimde öylece bakıyordu bize yaşlı gözlerle. Allah'ım herkese nasip etsin bu duyguları şimdi agrı sızı çekiyorum evet ama bana bakışı kokusu yetiyor herşeyi unutmama. Doktorumun dediğine göre iri bir bebek oldugundan normal doğum olsada çok zorlanırmışım başıda çatıma göre büyükmüş biraz sezeryandr bile zor oldu dikişim çok fazla çünkü.. Size tavsiyem doktorunuz ne derse ona uyun ve güvenin herşey yavrular için..

Sanv="sevgimizvebiz, post: 37470123, member: 432615"]Masallah I icmimarmelike yaa Allah anali babali buyutmek nasip etsin, yavruya saglik versin... Bebisin boyu ve kilosu gayet iyi, dogum erken gibi olunca sezeryan olcak zannetmistim ben ama masallah sana normal olmus... sanciyla mi gitmistin? Çok tesekkur ederim darisi sizlere. Sancim hic yoktu. Ama gittiğimde toplam 4 cm acilma vardi. O yüzden suni sanci verdiler

inş güzel haberla alacağımız bir topik olur.. zamanında ve sağlıklı doğan bebeklerimizin müjdeleri ile dolar inşşş

evet cnm ıyı fıkır gercekten, ınsan cok merak edıyr yavruları, ılk paylastıgın fotolar gozumun onunden gıtmıyor ne kadar tatlıydı masallah kuzuya yaa

Allah yardımcın olsun canım kolayca kurtulun inşallah I

Doğum Tarihi : 02.12.2014 (41+0) Doğum Şekli : Normal Doğum Saati: 15.05 Kilo / Boy : 4.130 gr / 55 cm Bebeğimin adı: Mehmet Alperen 38ç haftada daha önceden planladığım üzere hastanemi değiştirdim. evime daha yakın olan, daha teşekküllü, adı oldukça iyi anılan bir doktora gitmeye başladım. vajinal muaeyene oldum. 2 cm açıklığım vardı. Doktor hanımla ilk muayenemizde benim ve oğlumun durumunun normal doğum için elverişli olduğunu, artık bol bol yürüyüş yapmam gerektiğini, hatta eğilerek yer silmem gerektiğini konuştuk ve haftaya görüşmek üzere sözleşerek ayrıldık hastaneden... doğum çantamız hazır bekliyordu. hava çok soğuktu ama aldırış etmeden, sıkı sıkı giyinip her gün yürüyordum. en olmadı Metro Gross markete gidiyordum Allahım hayırlısını versin di ama normal doğum istiyordum. ameliyat beni çok ürkütüyordu. 39. haftada yine kontrole gittik. nst çekildi. sancı mancı yoktu. ağrı yoktu. o kadar yürüyordum ama tık yoktu işte. tekrar vajinal muaneye yapmılasına gerek olmadığını, sancı olması, suyumun veya nişanımın gelmesi halinde hemen hastaneye gelmem gerektiğini tembihledi doktorumuz. 25 kasım günüydü. beklenen doğum tarihi gelmişti. 40 haftayı tamamlamıştık. ama hala bir değişiklik yoktu ben de. suyumun seviyesinin çok iyi olması sebebiyle doktorum bekleyebileceğimizi söyledi. yine vajinal muayene oldum. açıklık hala aynıydı. ama oğlumun hiç gelesi yoktu. 28 kasım.. nikimden de anlaşılacağı üzere benim için çok özel bir tarih. hem benim hem eşimin doğum tarihi.. sabah uyandık. annem, kayınvalidem gözüme bakıyorlar yok anam diyorum hala hiç bir şey yok... akşam oldu. doğum günümüzü kutlamak için arayanlar "daha doğmadı mı, ne bekliyo bu oğlan" dediler hep dayım ise "gidip kestiriver yavv" dedi 01.12.2o14 40+6 konrole gittik. doktorum artk beklememizin riskli olduğunu, suni sancıyla açılmanın ilerleyebileceğini, daha sonra epidural yapılabileceğini söyledi. ben artık harektlerini takip etmekten, aman bugün kaç kez hareket etti diye saymaktan, 2 güne bir nst ye girmekten sıkılmıştım. ertesi gün yani 02.12.2014 sabah 6 da gelip yatış yapmamı söyledi. 6 mı dedim şok olmuş halimle. sabahın köründe napıcaktık evet dedi :) nasıl heyecan nasıl heyecan... artık beklenen gün gelmişti. kasım anneleri topiğinde olsam da aralık gelmişti şaka maka ve doğum günü belliydi bebişimin... sabah erkenden kalkıp hazırlandım. bebeğimin ve benim çantalarımızı kapıya çıkardım. annem, kv, eşim ve ben hastaneye gittik. nöbetçi hemşire odamızı gösterdi. bir kaç evrak doldurduk. hastane önlüğü getirdiler ve hemen giymemi istediler. ardından o çok korktuğum lavmanın yapılacağını söylediler. ama hiç de korktuğum gibi bir şey değilmiş :) çok komikti yaa. anlatmıyım ama pis bi anıydı ve hemşire geldi. kan aldı. tansiyon ölçtü. damar yolu açılıp suni sancı serumu bağlandı. 3 saat "aman canım ben bir şey hissetmiyorum hala" diyip durdum... tabi bu arada mesai başladı. hastane görevlileri gelip gidiyo odaya.. ben de kah koridorda eşimle yürüyor kah pilates topunda yaylanıyordum. saat 10... hadi bakalım bi muayene edelim dediler. çok canımı acıttı ayşe ebe başka bir ebe geldi. suyumu patlatmak için. kadın ebe değil de psikolog sanki. aman ya rabbi nasıl sakinleştirdi beni :) Allah razı olsunn. suyumu patlattı. çok berrak olduğunu söylediler suyumun. yani daha beklesem de olurmuş doğum için :) veee artık o cool hallerimden eser kalmadı... ah o sancılar... saatte bir vajinal muayene oldum. açıklık 4 cm di.. epidural için az daha az daha diyip duruyordu ebe. saat 14 civarıydı. yine muayeneye gittim. anaammm o da nee!! açıklık tamamlanmışşş, doğuımhaneye gidiyoruz diye bağırdı ebe. içimden hani epidural, hani ağrısız doğum diye çığlık atıyordum... bi tekerlekli sandalyeye oturduğumu bi de doğumhaneye girdiğimi hatırlıyorum. doktorum karşımdaydı. hadi canan diye bağırıyordu millet ama ben de değil ıkınmaya nefes almaya bile hal kalmamıştı. doktorum artık teşvik etmekten öte kızmaya başlamıştı hadi ama, saçını kesip göstereyim mi, çok yordun bebeği, yeter artık, ıkın!! offf... hiç gücüm kalmamıştı kiii... ayşe ebeye hadi ayşe diye seslendiğini hatırlıyorum doktorun, ve ayşe ebenin üstüme çıktığını gücüm kalmadığı için mecburen karnıma baskı yaptılar. sonrada oğlumun herkesin deyimiyle balık gibi kaydı :) oğlumu getirin dediysem de dinletemedim. çok soğuk, bebek çok üşüdü dediler ve götürdüler. (doğumla ilgili tek keşkem budur. baştan anlaşmalıydık. 5 saniye de olsa oğlumla temas etmeliydim..). o ıkınma evrelerinin sonunda bana bir iğne yaptılar. bunun beni uyutacağını, dikişlerimin ağrısınını hissetmeyeceğimi söylediler. oğlumu görmemden sonra bayıldım zaten. uyandığımda yine tekerlekli sandalyedeydim. geceliğimi hangi ara nasıl giydirdiler bilmiyorum :) odama geldim. bebişimi de getirdiler. kavuşmamız bir saat sürmüş buna çok üzüldüm. tam bir saat sonra dokunabildim ona. gerisi malum.. ağlaşma, dokunma, ilk emzirme... ben normalde de hemoglobini düşük bir insanım. malum, doğumda fazlaca da enerji kaybetmişim.. normal doğumdan sonra hemen ayağa kalkılır ama ben malesef ertesi sabah 10 da kalkabildim. o saatte kadar 5 kez ayağa kalkma girişimim baygınlıkla sonuçlandı. oraları hatırlamak istemiyorum. Alperen'immm kuzum benimm. iyi ki geldi.. iyi ki bizimle. Rabbime binlerce kez şükürler olsun. nefes alamadığım o ıkınma anlarında bebeği olmayanlara bebek, hamilelere kolay doğumlar diledim Rabbimden...

Oyyyyyyyyyyyyyyyyyy... Doğum Hikayeleri diye görünce yüreğim pır pır oldu valla Ay buralara kimbilir neler yazıcaz... "Kızlarrr sancım 5 dk bir hastaneye gidiyoruz, kızlar bebeğimi kucağıma aldım" vs.. Heyecan tavan yaptıı Geri sayım başladı... Şafak sayıyoruz ne güzel yaaaaaa...

Allah yardimcin olsun canim, inşallah tez zamanda saglikla kucagina alirsin yavrunu

Tatlım ağladım okurken çok şükür miniklermze kavuştukk bu arada nişanı gelen arkadaş ben miyim cımartesi gelmişti

Benim 3. bebegim. ikinci kizim 10 aylık. Adet geciktirici sonrasi umre dönüşü sonrasi adetolmadim. spiralli olduğuma gebelik gelmiyo aklıma. Olurum diyorum hep. Evde insaat ağır işler yapıyorum lekelenmeler var adet olcam saniyorum. Biraz bas donmesi mide bulantisi arkadasimin sozleri dank ediyokafama."sen hamile olmayasin" yok kız diyorum spiral varemziriyorum. .. ama kurr düştü mu icime bi kac gun sonrasi test aldm yazik diyorum bosa para verdim cocuklara bisey alırdım. .. ama daha damlatir damlatmaz cift cizgi.. Cok şaşırdım... üzüldüm hatta... daha cok erkendi.. Ama inatci cikti bzim kiz vegeldi... simdi cok sukur diyorum... Doğum hikayemi anlatayim kizlar... korkulu ama zor olamayacak vi süreçti. 10 kasim sabah ultrosanagirdim kordon dolanmis bebegin boynuna iki tur hareketleri nde azalmada olunca doktor yatis verdi dogumhanaye ama bebeggn hareketler ini takip edicez dedi duruma gore dogum... önce bos serum verildi ardindan hemşire demezmi lavman sonra suni sancı vrcez fitille... sok... korku... ama ben doğurmucaktim falan desemde ne care fitil kondu 13.40 da. agrilar öyle rahatsiz edici olmadi hic bi zaman 6 ya kadar boyle geçti gitti. Ben biraz siklastim ama kendime diyorum daha var bu yolun basi daha çok cekicem... gigim çıkmıyor ilk doğumu olanlar korkmasin yeternce bağıran var ne de olsanefrslerle gecistiriyorum sancıları. 7 de fitil cikarildi suni sanci damardan verildi. Biraz gitti serum benim midem bulaniyo ve kasilmam cok güçlü lavman ds yapildi ama kakam var... suyum patladi ve ben kusmaya başladim doktor bakti 5 cm ohooo dedim kendime daha cok var. Karnima dokundm bebeğim az kaldi ha gayret ben elimden geleni yapicam sende yap 2 saate kucagimdasin dedim... ikinma hissi geldi doktor 5 cm diyeli iki dakika oldu nasil olur ebe bakti 7 cm bi iki dk daha geçti tm aciklik ve ikindirma çalışmaları ama idrar varmis sonda takti mesane bosaldi... elimden geldikce güçlü ikindim hemen masaya aldilar kordon dolandigi icin iknmama rağmen bebek biraz zor cikti ama cok sukur kurtuldum... simdi donup bakıyorum bi selliyağmur... daha var diye kendimi avuturken birden açılmam tamamlandı doğum oldu... Allah o yolda kimseyi darda bırakmıyor hanımlar. Rabbi esir cok okudum ayetel kursi nas felak ihlas cok faydasi oldu. bunlara guc yettiremezsem kelime tevhid salavat ve allahuekber dedim... darisi bekleyenlerin basina... suniyle kendi sancimdan daha rahat dogum yaptim aşırı sikistirmadi bu kadar beklemiyordum bende

ne demek canım gonlunu ferah tut birde sen biliyorsundur zatennn boylee cokkk cokkk agrıı olmadığı surece kanama olmadığı surece olan seyler normal.. dediğim gibi kese genişliyor rahim genişliyor arada butur ağrıların olması normal.. birde bebek sunada göbek deliğinin altından kasıga kadar olan kısımda duruyor biraz daha buyuşun ustte de o baskıları hissedecez A

maşallah allahım çocuğuna analı babalı mutlu sağlıklı uzun ömür versin canım

Doğum hikayeleri hiç uzun gelmiyor bana. Hooop okudum hemen bitti gibi geldi. Allah meleğinle, sevdiklerinle bir ömür boyu mutlu etsin inşallah canım. Yalnız ben de bi ton hazırlık yapıyorum kendimce makyaj, manikür, saç fln seninki gibi olursa ne gülerim kendime :) Eehehheh.

allahım gün geçtikce günler azalıyor. bildiğiniz doğuracaz kız. göbeğimi görmesem hala inanamıyorum. arkadaşlar ben rizedeyim ama yetişe bilirsek trabzon da doğuracağım. başımdan geçen iyi veya kötüne varsa herşeyi buradan paylaşacağım. sizlerde paylaşırsanız sevinirim

Geçmiş olsun canım hayırlı evlat olsun inşallah

Bebişlere kalmış yani hadı bakalım hayırlısı ozaman :)))

nerede doguracaksın? ben karadenız hastanesıne gıdıyrm

Allah hepimizi bi nefeste kurtarsın. Sağlıklı bir şekilde yavrularımızı kucağımıza alırız inş..

Hic sikilmadim... bir solukta okudum.. Allah uzun omurler versin arda pasaya

arkadaşlarım ben dün gittim iki zıbın takımı aldım incelerinden atlet yerine kullanmak için onları yıkadım bir tane de dayanamadım oğluşumun hiç tulumu yoktu bir tanecik tulum aldımm çok tatlı y aaa onu da yıkadım bugün ütüleyip zıbınları hastane çantasına koyacağım ve çantayı arabaya koyacağım

canım ALLAH KORUSUN erken doğum gibi seyleri aklınaa getirme hicc annesi Allah bagıslasın tum evlatlarını bu bebeğini hayırlısıyla kucağına alırsın inşallah.. bnce eger bu sekilde devam ederse seni rahatsız edecek boyuta ulaşırsa herhangi bir acilden de giriş yapıp bir jinekoloğa baktırabilirsin tatlım 1 ine kadar beklemen sart deil dediğim gibi cok rahatsız ediyorsa gorun ama için rahat olsun kuzun belkide kendine yer acıyor annesi A

RABBİM TÜN HAMİLELERİ BİR AVAZDA KURTARSIN

Selamlar bi kasım annesi daha geldi geç de olsa... Ben de ilk çocuğumu suni sanciyla doğum yaptım, dediğini ben de duymuştum normal sancı nefes aldırıyor suni sancı aldırmıyor diye. yanımda bi kadın vardı normal sancı çeken arada bi rahatliyordu, ben ise mümkün mü? Ama normal doğum sonucta tabi ki zorluğu olacak ama şunu bilin sonrası çok rahat ben dogumhaneden yürüyerek çıkmıştım zorla oturttular tekerlekli sandalyeye nazar değer diye

E efsunkarr masallah hem sana hem kizina, dogum hikayeni gozyasi icinde okudum, ozellikle de Rabbime teslimiyetin noktasi cok hosume gitti, insallah bizlerin de dogumlari boyle guzellikler icinde gecer, kizinla bir omur mutlu olman dilegimle :)

Allah'im evlatlarimizi bizlere bizleri de onlara bagislasin...

Doğum tarihi:17 Kasım2014 Doğum saati:12.15 Bebeğin kilosu:3.850 Tam 40 haftalık Evet arkadaşlar oğlumu çok şükür cuma günü bana verdiler artık doğum hikayemi yazmak istiyorum benim Hikayem 14 Kasım Cuma günü muayene olduktan sonra başladı o gece bende kanama oldu bende aldırmadım çatı muayenesindendir diye aldırmadım bir saat sonra tekrar oldu bende hastahaneye gittim önlem amaçlı fakat ordada hersey normal çıktı Annemin ısrarıyla o gece 12de memlekete gittim (1.5 saatlik yol)annem hep bana bakıyordu varmı bir gelisme diye fakat hiç bir belirti yoktu çamur gibi lekelenmë hariç ara ara lavaboda su sızıntısı olduğunu fark ettim ufak ufak sancı da vardı bende artsın diye kimseye söylemedim fakat hep geçiyordu pazartesi annemin ısrarı ile doktora muayene olmaya gittim doktor bakınca suyun bitmiş nerdeyse hiç mi fark etmedin dedi bende az birsey dedim neyse suni vericem bekleyeceğiz bu bebek bugün doğmalı dedi tam 40 haftam dolduğu gün ben çok sevindim oh normal olur inş dedim fakat 1 saatte suninin dozunu arttıriyorlar ama ben birşey hissetmiyordum işin kötüsü oğlumun kalp atışları yavaşlıyordu ben anladım sezaryen olacağımı doktoru aradılar ve hazır landım acil sezaryen 2 normal doğumun üstüne çok korkuyordum üstelik eşim de evimize dönmüştü arıyordum fakat acil alındığım için yetişemedi annem ve Teyzem yanımdaydı oğlum için bunu başaracağım dedim ameliyathane buz gibiydi etrafımda müzik dinleyenler gezinen kızlar sanki resim yapıyorlar spinal anestezi yapıldı bu hiç de korktuğum gibi değildi kolay olmuştu evet sonunda o an geldi toplam 5dk sonra oğlum Dr un elindeydi ama ağlamıyordu Dr um inanmıyorum şuna bak dedi oğlumun kordonu kör düğüm olmuştu şok olduk nefes almıyordu bu arada benim tansiyon çok düşmüştü müdahale ettiler sonunda oğlum ağladı sesi çıkıyordu Rabbime şükr ettim tam onu bana getirdiler bilincim kayboldu göremedim bana iğneler yapıldı ve evet nabız gelmişti oğlum gitti onu odaya gönderdik dediler fakat gittiğimde yoktu meğer küveze almışlar solunum sıkıntısı çekiyorMuş bebeğim bir gece onu göremedim ertesi sabah görmeye gittim çok kötü oldum bir sürü hortumlara bağlanmış garip garip yatıyordu yavrum ağladım ben hastahaneden çıktım ama oğlum orada kaldı Rabbim sen kimseye Yaşatma bu acıyı neyse çok uzattım ark hiç dinlenmeden devamli oğlumu görmeye ona süt sağıp götürmeye gittim sonunda onu emzirmeme de izin verdiler çok güzel bir duygu en sonunda oğlumu bana verdiler kuzum şimdi yatağında mışıl mışıl uyuyor çok şükür biraz uzun oldu ama ben hikayeleri okurken detayları bile okurdum bunu okuyan anne adayları unutmayın ne çekerseniz çekin en sonunda onun kokusu herşeye değiyor ve normal mi sezaryen mi deseniz normal diye haykırırım o buna göre çok rahat bence umarım bir an önce bebeğinizi kucağınıza alırsıniz

Merhaba tatlım çok sağol güzel dileklerin için sende durumlar nasıl merak ettim açıkçası inş. herşey yolundadır ve gönlüne göre olur dualarım seninle

Ilk dogum tugceden bebisi kuvezde dua edin kizlar

ayy çok heycanlı gerçekten.. yolun yarısından çoğu bitti bile.. hepimize hayırlı doğumlar olsun iPhone 'den Kadınlar Kulübü aracılığı ile gönderildi

Dr ne dedi 3 cm iyiymis lilipit

Aa bugun dogruyorsun Allah yardimcin olsun

tikita canım hayırlı olsun sağlıkli günler geçirin inş Bebeğinle

henüz öğrenemedim canım kusura bakma malum yoğunluktan bakamadım sayfaya 3 oğlum var Rabbim inşallah hayırlısından sağlıklı birde kız evlat nasip eder. en başta sağlıklı ve hayırlı olsun inşallah...

çok geçmiş olsun 2 yavruna da sağ salim kavuşursun inşallah. Allahım dertlerimize derman doğumumuza kolaylık versin.

hep derdim, bende bigün doğum hikayemi yazabilecekmiyim diye.. çok şükür kısmet oldu.. bebeğimin adı:defne doğum tarihi :11/11/14 doğum kilosu :3.330gr boyu :50cm doğum şekli :spinal sezeryan bir haftayı doldurduk bugün aynı hastaneye atandığım eşimle isim ve soyisimlerimizin aynı olması kaderlerimizi birleştirdi ve 2010 yılı ağustos ayında evlendik.. kendimi bildim bileli hep bi bebek özlemi vardı ama korkuyordum sanki büyük sorumluluk kolay değil.. kız kardeşim ve yakın bi arkadaşımın peşpeşe hamile kalması sonucu artık bende heves ettim.. konuyu eşime açtım oda onayladı hemen ve geçtiğimiz yıl nisan ayında çalışmalara başladık..5ay sonra hamileydim.. rüya gibiydi, ama sadece 10 hafta sürdü, çok acı çektim zordugerçekten.. yapılan testlerden sonra fibrilasyon sorunum olduğu öğrenildi.. bi dahaki hamileliğimde clexan kullanıcaktım doktor denemeye devam dedi ve sadece 2ay sonra tekrar hamileydim.. sat ım13 şubat tı 17 martta öğrendim bu muhteşem haberi.. ilk hamileliğimden daha zordu çok daha tedirgin.. dokuzuncu haftada yaşadığım ufak kanama aklımı başımdan aldı.. ağlayarak gittim dr a.. çok şükür bebeğim benimleydi.. o sıralar 2014 kasım anneleri ni keşfettim burdan.. ve hamilelik daha keyifli olmaya başladı.. hamileliğimi öğrendiğim ilk andan beri içime doğdu kızım olacağı.. vee doğru tahminn.. içime doğan ve gönlümden geçen gerçek oldu.. bi prensesim olcaktı.. hemen gidip beğendiğim elbiseyi aldım pamuğuma, o günün anısına genel olarak keyifli ve oldukça sabırsız bi hamilelik geçirdim öyle böyle deken dokuz ay geçti.. normal doğum korkum olduğundan sezeryan istiyordum, hoş istesemde normal olmazmış, kızımın başına 2kere kordon dolanmış, telaş etmeyim diye dr son ana kadar söylemedi.. 11/11/14 sabahı na karar verdik kızım o gün tam 38+5 olcaktı.. sezeryandan önceki gün çok mutluydum, kızıma kavuşcaktım artık vee beklenen gün geldi.. allahımm çok heycanlıydım sabahı zor ettim.. hastaneye geldik nst çekimi hastaneye yatış derken saat 10 a geliyordu amelyathaneye girdiğimde..9aydır kadın doğumda, o salonda çalışıyordum zaten, ve çevremde dört dönenlerin hepsi arkadaşımdı.. büyük şans.. spinalim yapıldı ve operasyon başladı.. geçmek bilmeyen 5dk sonunda kızımın ağlama sesini duydum, duyduğum enn güzel sesti.. ağlamaya başladımbiraz sonra yanıma getirdiler.. allahımm o nasıl bi güzellik, görür görmez aşık oldum, bağlandım resmen.. defnemi babasının yanına götürdüler.. evet herşey bitmişti, şükürler olsunki kızımı sağ salim dünyaya getirmiştim.. evet sezeryan bitmişti kızıma kavuşma vakti geldi.. amelyathaneden servise uzanan yol bitmedi bitürlü.. ve artık yanındaydım.. göğsüme yatırdılar.. emmeye başladı hemen çok güzel masum savunmasız.. işte yeni hayatım, artık onun için yaşıycam ve hiç şikayetçi değilim bu durumdan.. allahım hepimizin evladını koru içindede benimkini.. isteyen herkese yaşat bu duyguyu..

Dogum : 28 Ekim Beklenen doğum: 6 Kasim Sezeryan doğum Birgün burada doğum hikayemi paylasacagim aklima gelmezdi evet 9 ay hamilelik yasadim ama bebeğimi kucagima alincaya kadar bir bebeğimin olacaginin farkında degildim belki su an kelimeleri tam anlamlariyla kullanamiyorum ama inaniyorum ki siz beni anliyorsunuz 24 ekim aksamindan itibaren bebeğimin hareketlerinin azaldigini düşünmeye başladım 25 ekim günu de bu duygularim devam etti 26 ekim pazar aksami ise bebeğimin hareketleri normalden çok daha fazlalasti sanki karnimin sağ tarafini yirtip cikacak kasilmalar başladı ve bunlarim yalanci kasilma olduguna karar verdik bu arada ben kendimde olan değişiklikleri de buradaki arkadaslarima soruyorum ve onlardan aldigim yanitlar doğrultusunda rahatliyorum ayni aksam rahmimde oluşan agrilari da onemsemedim ve bölük pörçük bir uykuya yattim ertesi sabah doktor ayrintili USG istedi ve suyumun orta derecede azaldigi ortaya cikti nst de ise benim onemsemedigim agrilar doğum sancisi olarak ve 100 lere varan derecelerde cikti Dr 3 Kasima kadar bekleyelim dedi ve evime dondum Aksam bebeğim önceki geceden daha hareketliydi ve agrilarim hat safhadaydi acile gitmek istemedim oradaki müdahaleden cekindim doğrusu... Ertesi sabah yani sali günü esimi ise ugurladim sonrasında kahverengi bir akinti geldiğini gördüm ve dr u aramak icinde mesaiyi beklemeye Karar verdim bu arada o gun okula gitmem lazim müdürüm hamilelik izninde bile bos durmuyor rahat birakmiyor o gun mudur yardimcisi arkadaş beni geçerken alacakti dedim benim sanirim nisanim geldi san git nen kendim arabamla geleceğim hala doğum yapabileceğim aklima gelmiyor sadece arabada cantalarim var o nedenle yanimda olsun istedim Okula gittim sancilarim başladı isleri hizli hizli yaptik ben dedim gidiyorum Hastaneye doğru suruyorum arabayi Annemi aradim anne gel hastanede bulusalim kahvaltiyi evde yapariz dedim Arabayi hastanenin hemen girişe parkettim ki gelen olursa benim hastanede olduğumu anlasin diye Doktor USG de suyun bitmek üzere normal doğumu beklersek bebek sikisip kalabilir dedi sezeryana aliyoruz seni dedi ben sok oldum o sirada kimse yok yanimda annem babam eşim gelsin kararimi size bildirecegim dedim annem babam geldi esimi aradim kisaca anlattim o da hemen geldi beni nstye bagladilar sanci başlamış alttan muayene ettiler suyu patlamamis içeriden sizinti olmuş dediler ben agliyorum elimde değil kendime hakim olamiyorum odaya aldilar herkes geldi KV agliyor annemin tansiyonu cikmis ben berbatim Ameliyat icin hazirlayacaklar beni herkesle vedalastim dilimden kelimeler dokulmuyor hakkinizi helal edin diyemedim Esim ameliyat hanenin kapisinda veda ettim bebegimize iyi bak dedim Ve girdim içeri Önce lagmn yapildi sonra idrar icin hortum ve sonra o soğuk oda... Kendimi çok yalniz hissettim agladim agladim müzik actilar bir yandan epiduralim yapiliyor anestezi uzmani beni atik tutmak icin espriler yapiyor farkettim ki o odada kadim erkek ayrimi yok yabancilamiyorsun elini tutan adami seni ciplak görenleri.. Kesmesinler daha bak uyusmadim ayaklarimi oynatiyorum diyorum halbuki hareket yok perde cektiler oksijen maskesi ve benim hickiriklarim Esimi istiyorum onu getirin diye bagirdim sesim ne kadar alçak ciktigini bilmeden ama haykiriyorum doktorum gelsin onu istiyorum diye bagiriyorum yaninda sadece anestezi uzmani oğlan dondum ona elimi tut lütfen sakin birakma korkuyorum dedim ne olur esimi getir bana. Bayiliyorum sanki midem bulanmaya basladi dedim tamam dedi sana simdi mide koruyucu yapiyorsun dedi ve ben sanki uykuya daldim sanki ucuyorum sonra bir aglma sesi.. Minicik bir yürek atiyor duyuyorum o an basladim aglamaya oğlumu getirin bana diye bagirdim veya ben bagirdigimi saniyorum yine uyku.. Ve hemsire bak oğlum annesi dedi basini yanagima surdu Allahim o ne güzel bir duygu ne tarifsiz bir an evet ben bulutlardayim su an ucuyorum ve yine aglamaya basladim annem annem oğlum diyerek.. Sonra yine uyku.. Herkes gitmiş odada sadece hastabakicilar kalmis beni goturecrkler hemen götürün beni dedim başka bir odaya aldilar çok usuyorum bir bahtaniye daha örtüler bekliyorum bekliyorum ne kadar bekledim bilmiyorum oğlumu merak ediyorum yavrumu... Götürdüler beni çok sonra esim gitmemiş kapida bekliyor beni oğlunu kapida gormus ama beni beklemiş kapida ben agliyor istemeden... Su an bunlari yazarken de gozlerden yaslar dökülüyor... Sevdi beni basimi oksadi odada yatagima yatirdilar beni.. Kuzumu verdiler kucagima sadece ellerimi tutuyor hissetmiyor belden asagimi Yinede simsiki sarildim ona kokusunu içime çektim yavrumun Essiz bir an... Tarifsiz... Kelimeler kifayetsiz.. Allaha sukurler olsun bugün 18. Gunumuz ve gaz sancisi dişinda iyiyiz Rabbim bebek isteyen her aileye nasip etsin bu guzellikleri...

allah hayırlı uzun ömürler versin evlatlarınıza..

Bu arada Abdullah Kerim'im 3080 gr 52cm doğdu

canım ağrım oluyor bugün biraz halsiz hissediyorum yani bırak oturmayı uzanmak bile rahatsız ediyor

rabbim yavrunuzla eşinizle sevdiklerinizle nice mutlu günler nasip etsin.. sağlıklı sıhatlı doğum yapmak bizlere de nasip olur inşallah..

Ve doğum hikayem.. kızım yanıbaşımda uyuyor ve ben bu fırsatla ona bakarak başlıyorum serüvenime.. hamilelik öncesini ve doğum sonrası olan şeyleri yazamıyorum çünkü doğum hikayem bile çok uzun tutacak biliyorum.. Bismillah.. 18 Ekim bir sınav sonrası ayağa kalkmamla ardından çokça ıslaklık hissetmem.. su gelmesi hep şarıl şarıl olur derlerdi ve bu sebeple aklımı karıştırmayıp akşama kadar dışarda gezmem.. sonra içime kurt düştü hastaneyle konuştum önce ve hemen çağrıldım.. elim ayağıma dolaştı, daha hiç hazır değildim.. eşim işinden apar topar geldi ve bir saat uzaklıkta olan hastanemdeydik.. nöbetçi doktor muayene etti ve suyumun gelmediğini söyledi kocaman bir oh çekiyordum ki 3 cm açılman ve düzenli doğum sancıların var nasıl hissetmezsin, sabaha doğum başlar yatış yapman lazım dedi.. eşim, annem kimse hazır hissetmiyordu kendini o akşam bizim için çok önemli bir karar vermemiz gerekiyordu.. ben kendi doktorumda doğum yapmak istiyordum ve doğum başlasa mutlaka hissederim sancıyı diye eve gitmek istiyordum.. istişareyle evimize dönmeye karar verdik.. bütün gece yanlış mı yaptık acaba diye eşimle gözümüzü bile kırpamadık.. 19 Ekim sabahı koyu kıvamlı kanlı akıntılı nişanım geldi.. evet bu da doğum alametiydi ama hala hiçbir şey hissetmiyordum.. bu sefer hazırlıklıydık sakince kahvaltımızı yaptık tüm eşyalarımızı hazır ettik ve bebeğimle eve döneceğime hazırlamıştım kendimi.. pazar günü olduğundan yine nöbetçi doktor, 3,5 cm açılma ve düzenli doğum sancıları.. bu doktor da yatışını yapalım pazartesi sabahına yakın suni sancıyı veririz kendi doktorunda doğum yaparsın ya da pazartesi çok erkenden gel yatış yap dedi.. biz yine eve döndük.. 20 Ekim sabahı doktorumla görüştüm ve kendisinin de muayene etmesi gerektiğini söyleyip çağırdı.. biz yine tüm hazırlıklarımızla hastanedeyiz.. bir baktı ki açılmam 4,5 - 5 cm olmuş, düzenli sancılarım var, nişanım gelmiş, bebeğimin suyu azalmış.. sen sancı hissetmesen de seni böyle eve gönderemem açılmandan dolayı bebeğin enfeksiyon kapabilir dedi.. yatışını yapalım biraz daha kendi sancını bekleyelim olmazsa suni deneriz dedi.. vee bebeğimize kavuşma zamanı gelmişti sanırım.. yatış işlemlerini eşimle beraber yaptık görevli kız sezaryen diye kaydedecekken normal olduğunu duyunca nasıl da şaşırdı.. normal doğum başlamıştı bense gülüveriyordum.. Odamıza yerleştik yemek yemem ve su içmem yasaklandı.. odamıza bir o hemşire bir bu hemşire girdi.. doğum kıyafetim giydirildi nstler, tansiyonlar, konuştuğumuz lavman denilen o şey.. (korktuğum gibi değilmiş bir ilaç enjekte ettiler ve 15 dk sonra lavaboya kalkmam söylendi) titriyordum ben, bu hengame de neydi böyle? sonra önce ebe ardından doktorumun muayenesiyle açılmam hala aynıydı ve suniye karar verildi.. doktorum dozunu çok aza ayarladı.. koluma serumla suni bağlandı, ben açılmam hızlı olsun diye koridorda o serumla hızlı hızlı koca adımlarla yürüdüm bana bakan hemşirelerle sürekli gülüştük :) Nst. ye bağlıyım ara ara, ben de suni sancı ama hala hiçbir şey hissetmiyorum.. doğuma böyle gideceğim sandım.. tüm arkadaşlarım akrabalarımla telefonda konuştum herkes hayretler içindeydi.. akşama doğru doktorum yine muayene etti ve 6 cm olmuştu.. ne kadar da sevinçliydim her şey çok kolay olacak diye.. annem, eşim, ben, kardeşim sürekli Kuran-ı Kerim okuyorduk.. sürekli dilimde dualar vardı bir mucizeye koşuyordum ben.. yine ebe muayene etti ve üstüne doktorum geldi böyle çok yavaş olacak bu gece ben de nöbetçiyim doğumunu ben yaptırmak istiyorum süreci hızlandırıyorum dedi ve suyumu bir çubukla patlattı.. bacaklarımdan aşağı ılık sular boşaldı.. doktorun odadan çıkmasıyla bana bir şeyler oldu.. o an eşimin eline sımsıkı sarıldım ve doğumhaneye gidene kadar asla bırakamadım.. Doğum sancılarıyla tanıştım ama benim olmayan suni sancıyla.. normal doğum sancısından çok çok daha fazla derlerdi hep.. tüm bedenimi öyle sancılar kapladı ki sancı gelince elimde olmadan nasıl da bağırıp ağlıyordum.. kızkardeşimi odadan çıkardım şahit olsun istemedim eşim ve annem benimleydiler.. onlar da neye uğradıklarını şaşırmışlardı.. yatağımda nst. ye bağlıydım babeğimin kalp atışları 100 ün altına düşerse derhal haber verilmesi gerektiği söylendi.. yatağımda nasıl da kıvranıyor, kalkıp gitmeye çalışıyordum.. eşimin ellerini kollarını morartacak kadar sıkıyordum.. sürekli teskin etti beni ah o olmasa asla dayanamazdım.. annem de benimle ağlıyor dualar ediyordu.. ben her sancıda kendimden geçiyor sancı kesilince bir oh diyor dualar ediyordum.. tertemiz mi olacaktım ben, Rabbim tüm dualarımı kabul mu edecekti şimdi.. ah o anlar... Annem eşimle beni yalnız bırakmak için bazen çıkıp giriyordu odaya.. sesimin dışarı gidip gitmediğini soruyordum yok diyordu meğerse odamızın önünden her geçen Allah yardımcısı olsun diye dualar ediyormuş.. yatakta sancı çekmeye dayanamıyordum ebe bir pilates topu getirdi sancı gelince üzerinde zıplamamı, gidince başka hareket yapmam gerektiğini gösterdi.. nst. den çıktığım için endişeliydim ama arada gelip bebeğimin kalp seslerini kontrol ettiler.. ebe bağırıp kendimi çok yorduğumu doğuma gücümün kalmayacağını söyleyip nefes alış verişlerimle sancıyı çekmemi söyledi.. sancı gelince topun üstünde nasıl da zıplıyprdum bir yandan mum üfler gibi nefes alıp veriyor bir yandan eşim belime masajlar yapıyordu.. ilk 45 dk yatakta diğer 45 dk topun üstünde geçmişti.. nasıl da yorulmuştum doğurmak istemiyorum, eve gitmek istiyorum diye söyleniyor içimden de bir daha doğuma asla cesaret edemeyeceğimi düşünüyordum.. kasıklarımda çok baskı hissettim bebeğim çıkacak gibiydi götürün artık beni odada doğuracağım diyordum.. ebe daha o kadar olmamıştır saatte bir cm açılma olur dedi ben neee daha ne kadar dayanacağım dedim.. ama beni muayene etmesiyle şaşırması ve doğumhaneye götürmesi bir oldu.. 10 cm açıklık olmuş ve bebeğim artık gelmeye hazırdı.. son ana kadar eşimin elini bırakmayan ben doğumhaneye girerken kendimi çok çaresiz hissettim.. ama olsun eşimin yine de doğuma girmesini beni öyle görmesini istemedim.. zaten asıl önemli zamanda yanımdaydı.. ve ben oradan onun evladıyla çıkacaktım hayırlısıyla.. Ve doğumhane.. Güçlükle ayağa kalkıp çatala yattım.. ebe sonda takıp idrarımı boşalttı.. çatalın kenarlarında ıkınırken itebileceğim, güç alabileceğim hareketli demirler vardı.. sancı gelince onlardan güç almamı ve sürekli ıkınmamı söyledi.. nasıl da deli gibi ıkınıyordum, doktorum gelsin diye bağırıyordum.. ebe önce bana ıkınmayı öğretecekmiş ama o süreçte o kadar hızlı işledi ki doktorum hemen geldi.. sürekli beni teskin etti.. şimdi ne kadar büyük mertebeye ereceğimi, Allah dememi, mucizeye kavuşacağımı, bebeğimin saçlarını gördüğünü söyledi... ben inanamadım gözlerimi sımsıkı kapadım sancı gelince son gücümle sürekli ıkındım.. evet bebeğim geliyor ben hissediyordum, bir ara ıkınmayı sakın kesmememi sürekli ıkınmamı söylediler.. ve o uzun ıkınmanın ardından bir ağlama sesi.. aman Allah'ım bir anda tüm acılarım, sancılarım kesiliverdi.. şimdi ben doğurmuş muydum? bir meleği omzuma yatırdılar hemen, gözyaşları içinde öptüm öptüüüm öptüüüm.. koklamaya doyamadım.. benim meleğim hep nasıl olacak, kime benzeyecek, yoksa çok çirkin mi olacak diye düşünüp dururdum.. onunla karşılaştığımda Rabbimin bana böyle bir güzelliği verdiğine inanamadım.. nasıl da güzeldi öyle bıraksalardı da hep o an içinde kalsaydık öylece anne-kız.. çocuk doktoru muayene için bizi bekliyordu ve bebeğimi aldılar.. ben sürekli onları izliyor, bu melek benim olamaz Rabbim sana şükürler olsun diye ağlayıp duruyordum.. doktorum bu sırada eşimi çıkardı, dikişe başladı ama doğum sancısının yanında onlar bir hiçlerdi.. göğüslerim doğum olur olmaz sızlamaya başladı.. öğrendim ki sütüm doluyormuş göğüslerime.. her an bir mucize... sonra bebeğimi götürdüler giydirmek için.. doğumhaneye girmemle bebeğimi doğurmam arasında 15 dk bile geçmemiş.. hemşire hayırlı olsun nur topu gibi bir kızınız oldu diye müjdeyi verince kimse inanamamış.. herkese doğuma girdi diye haber verirlerken doğdu bile diyerek geri dönmüşler hemen.. (bebeğim son usg. de 3.450 gr çıkmasına rağmen 3.100 gr ve 49.5 cm doğdu) Ben hala doğumhanedeyim ve zangır zangır titriyorum.. doktorum çok az kesik attığını ve estetik dikiş attığını söyledi.. hiçbir şey umrumda değildi artık.. kulaklarıma çalınan bir ağlama sesi vardı ve benim aklım hep ordaydı.. buzgibi doğumhanede titrememe engel olamıyor, çok üşüyorum deyip duruyordum.. öyle bir titremeydi ki ters birşeyler mi oluyor diye düşündüm fakat fazla kan kaybından dolayı çok olası bir şeymiş.. sonra annem pijamalarımı göndermiş ama kirlenmesin diye sadece üstünü giydirdiler çok üşüdüğümden yorganıma deli gibi sarıldım.. ve artık odama dönüş zamanı.. tüm gözler gözyaşlarıyla üzerimde.. doktorum beni harika bir doğumdu, çok güzel ıkındın diye tebrik ediyor.. odamızda kızımızı bekliyoruz heyecanla.. ve kucağıma bir prenses getiriliyor.. ama bu çok güzel diye sürekli ağlıyorum eşim annem kardeşim herkes hayranlık içersinde.. hemşire bebeğimi emzirmek için yardımcı oluyor bana.. göğüs ucu olmayan benim nasıl da göğüs uçlarım olmuş öyle bebeğimi emzirebileyim diye.. ve o ilk emzirmem.. nasıl da acıkmış, nasıl da aranıyor güzel kızım.. istediğini bulunca o minicik dudaklar ve çene nasıl da biliyor bu işi.. onu emzirirken seyretmek dünyalara bedel.. ona sağ salim kavuşmak, onu koklamak, onu doyurmak tarifsiz... Elhamdülillahi Rabbil Alemin...

Sıkılır mıyız ilgiyle okudum valla. Allahım kurtardı meleğinle seni.. darısı bizim başımıza artık

cok tesekkür ederim hepimiz kurtulalım inşallah bir avazda M mrymerhn 10.11.2014 ElifBilgem

allah sağlıklı uzun ömürler vrsin

Yaşanması gereken bir duygu.. Ben hayatımda ilk kez ameliyathane gördüm, soguk, buz gibi.. En baştan beri sezaryandan korkuyordum.. 37. haftaya kadar kızım tersti.. Kesin sezeryan gòzüyle bakıyorlardı, bebegim 37+6 da döndü.. Ama boynuna kordonu dolamıştı.. 38+3 te bize gün verdii.. 18 Kasım Salı Saat:9.15 Hazırdım, korku, heyecan doluydum.. Tam saatınde çantalarımızla hazırdık, rutin işlemleri hallettik ve yatısım yapıldı.. O gun doktorumun 3 ameliyatı vardi.. Ebe geldi, hadi dedi.. Beraber dogumhaneye gittim, heyecan ve korkudan kimseyle konuşamadım.. Direk aldılar beni.. Nst ye baglandım, sonra beni giydirdiler. Ameliyathaneye dogru yürüdük.. Kapıdan girdım, ilk kez boyle bir durumla karşı karşıyaydım. Dişciye gidersin mesela, kapıdan dönme şansın vardır, ama burda yok, vazgeçme şansım yok.. Ama korkuyordum, korkudan tıtriyordum. Yattım ameliyat masasına, önüme örtüler gerildi, tansiyon aleti, gogsume pedler yapistırildi, elim ayagım baglandı, bir ses duydum, bir şey sürecegim, soguk, korkma diye.. Gerçekten soguktu. Sonra doktorum geldi, Geldim Kızım diye, ben sadece korkuyorum dedim, aglamaya başladım, Korkma, ne korkması, çok sanslisin ilk seni aldım dedi, ben o anda gözlerm falan kaydı ve uyudum, 5dakikada kızımı almışlar, babasına teslim etmisler.. Uyandıgımda ameliyathanedeki sesleri duydum ama gözümü acamıyordum. . ben masadan masaya gecirdiler, ameliyathaneden odaya kadar sayıkladım, ne söyledigimi biliyorum, ama istemdisi söylüyordum.. Annecigim, canım yanıyor diye hem anneme seslendim.. annemi de yanıma aldılar asansöre, tabi gözümü acamadım ama sesini duydum.. ilk gözümü açtıgımda odamda eşimi gördüm, gözleri kıpkırmızı elimi tutuyor, herkes bebegimin basında.. Kayınvalidem, gorumcem falan. Bi tek annem ve esim benim elimi tutuyor. O an kimin ne oldugunu daha da iyi anladım.. Bebegimi getirdiler, göstermeye calistlar ama net göremiyordum, gözlerim perdeli gibiydi, ilk cumlem cok cirkin oldu. :) Ama melegim, o kadar güzeldi ki Maşallah.. Suan da karsımda her geçen gün daha da güzelleşıyorr.. Bugun 10. Günümüz.. Başkalarının kucagına bile vermek istemiyorum.. hep yanimda kalsn istiyorum.. Evlat gerçekten farklıymışş. Acılar unutuluyor, ilk 1hafta zorlandım, suan iyiyim, bebegim iyi.. Çok mutluyum. Gözlerimi ondan alamıyorum.. 2. kez aşık oldum :) Rabbim herkese nasıp etsin.. Dogum Tarihi : 18.11.14 Dogum Saati : 13.15 Kilo : 3.500 Boy : 51

Darısı basımıza

şükür günlerin nabzını tuta tuta bu zorlu süreci sağ selamet geçirdik hepimiz.. benim hikayem; 9 Kasım sabahı wc de çok yoğun sarı akıntım olduğunu fark ettim ve bunu gün boyu takip etmeye karar vermistim. o gün akşam yemeğine annemlere gidecektik saat 5e doğru eşim abim ben hazırlanıp evden çıktık arabaya binerken eşim e 5dk hastaneye uğrayalım akıntıyi

İnan canım isterse 7. Olsun hepsinin ayrı bir heyecanı var inşallah Rabbim hepimizin gönlünün muradını versin öğrenebildin mi cinsiyetini? A

Canım Rabbim uzun ömür versin sizlere.. Direk mi suni sancı verdiler nasıldı o sancı bir de kaç saat çektin Önceki

17.40 da Minik kizimi kucagima aldim arkadaşlar. 3060 gr 53 cm boyla, 38+4 haftalıkken normal dogumla bebegim dünyaya geldii. Darisi basiniza

Hazırlıklar başlasın! Biz de anne olacağız! 2014 Kasım Anneleri olarak hamileliğimizi öğrendiğimiz günden beri burada hep beraber hayatı paylaşıyoruz. Doğumlarımız yaklaşırken topiğimiz de hazır olsun istedik! Güzeller güzeli 2014 Kasım Anneleri Doğum Hazırlığı ve Hikayeleri topiği hayırlı olsun. Dileriz en güzel doğum hikayelerini bizlere de yazmak nasip olur burada.

Hayırlı olsun hepimize şimdiden çoook heyecanlı motiwe kuş ölür sen uçuşu

evetttt kızlarrr ben de ancak yazabiliyorum doğum hikayemi geçmişi hiç anlatmıcam direk doğuma giricem oğlumu 07.11.2014 saat 15.30 3.350 gr ve 49 cm olarak dünyaya getirdim o gün uzun bi aradan sonra dışarı çıkmıştım biraz abartıp kv ve görümcemle beraber aksama kadar dısarda gezdik beni gören sen hala doğurmadınmı diye dalga geçiyodu bende gününü beklicek herhalde deyip ona kendimi adapte ediyodum aksam görümcemle bize geldik ona kamerimin eşyalarını fln gösteriyodumki tuvalete bi girdim kahverengi sümüksü bi akıntı vardı çamaşırımda o kadar sevindimki nerdeyse göbek atıcaktım çünkü çok bunalmıştım ve hiçbi belirtim yoktu daha sonra görümcem gitti eşim geldi ben yine tuvalete girdim o kahverengi akıntı devam ediyodu korktum eşim ben görümcem ve kv hastaneye gittik nöbetçi ebe alttan baktı veeee 2cm açıklık su sızıntısı var dedi ben şookkkkhep 16 kasımda doğurucam diye kendimi adapte etmiştim hemen yatışım yapıldı o gece orda yattık sabah olduğunda ebe tekrar baktı ama hala 2cm açıklık vardı yarım saat sonra mesaideki ebe geldi o da baktı ooo baya yumuşamış bugün doğurursun dedi bende hem mutluluk hem korku hem heyecan bütün duygular karıştı ebe o an sanırım suyumu patlattı lavman yaptı suyum yavaş yavaş gelmeye başladı o arada sancılarım sıklaşmaya ve şiddetlenmeye başladı doktorum da beni muayene etti epidural isteyip istemediğimi sordu bende istedim 4 cm açıklık olunca yapalım dedi sancılar 11e doğru çok şiddetlendi artık dayanamıyodum ebe tekrar baktı 4-5 cm olmuş dedi beni epidurale gönderdiler epiduralden sonra o kadar rahatladımki kuş gibi oldum ama bu seferde alt bölgem ağrımaya başladı ve makatıma tuhaf bi baskı başladı saat 15.00 gibi açılmam tamdı ve önce odada ıkınma hareketlerine başladık gerçekten çok zor oldu ıkınma artık bebeğin başını hissediyodumki doğumhaneye aldılar bi yandan ıkındım bir yandan ebe karnıma bastırıyodu tam yarım saatlik ıkınma ve son bi kuvvetli bastırmayla meleğimin ıngaaa sesini duydum o an herşey bitti dünya durdu içim boşaldı o kadar rahatladımki size anlatamam allah isteyen herkese nasip etsin bu duyguyu şimdi emişip duruyoruz oğlumla

topiciğimiz hayırlıı olsun... bende artık 4 gözle bekliyorum bebişimi. mümkün olsa kasıma kadar uyuyup uyandığımda doğuma gideceğim. bebişlerimizi kucağımıza sağlıkla alırız inşallah :)

kalpler birmiş bnde bugun böyle biir topik açmayı düşünüyordum hadi hayırlı olsun lilipit

Tabiki. pazartesi gunu kontrolün vardi. Cati muayenesi yapildi ve doktorun 3 cm acilmam olduğunu söyledi. Agri ya da sanci hissetmedigim içincçok ertelemek istemedi. Cuma gününe kadar bekledim ve suni sanciyla dogumu başlattılar. Saat 9 da girdim sanci odasina. Aksam 17 40 da kizim doğdu. Darisi sizlere

kuzucumm benimm bebeğini sağlıkla büyüt inşş... tek solukta okudum.. zaten yaşadıklarını az buçuk biliodum ameliayata kadar konuştuk seninle.. senin heyecanın bizim heyecanımız oldu.. Rabbim Ardamıa uzun ömür versin sağlıklı hayırlı bir evlat olsun inşş canım

Kızlar ben nikah şekeri, nişan şekeri, kına şekeri, doğum şekeri, bebek şekeri, diş buğdayı şekerleri yapıyorum uygun fiyata ve kaliteli malzemeye sonuçta sevdikleriniz onları ömür boyu saklayacak şimdiden mutluluklar dilerim hayırlı evlatlar I

eneeeee bu topik ne ara açılmışşş çok tatlııı

Daha düne kadar muhteşem bir doğum hikayem olmadığını düşünüyordum. Hamile iken hep dua ettim babasına aşık bir kızım olsun diye, ve evet o babasına şimdiden aşık bir kız. Babasının omzunda daha sakin, onun kucağında daha başka bir huzurlu. Ve evet o benim minik mucizem. Doğumum belki muhteşem bir doğum olmadı ama ben minik bir mucize getirdim dünyaya... Ve işte bizim hikayemiz... Güzel kızım benim, hayatımızı güzelleştirmek için çok çabuk girdi hayatımıza. Korunmayı bıraktığım ay şıp diye hamile kalmam bunun habercisi olmalıydı. Doğum kontrol hapı ile korundun hemen hamile kalamazsın sözlerine karşılık kızım daha ilk ay girdi hayatımıza. Eşimin dizlerinin üzerine çökerek bacaklarıma sarılıp ağlaması daha dün gibi. Kelimelerden daha etkiliydi göz yaşları. Bense sadece şaşkındım, hamile olduğuma inanmakta bu kadar zorlanıyorsam doğduğu zaman neler hissedecektim acaba? Günler günleri kovaladı, 9 ay geçti gitti. Kalp atışlarını duyduğumuz o kontolden sonra, hep bir sonraki kontrol gününü hayal ederek ve de heyecanlanarak geçti aylar. Büyüdü mü? Kaç gr oldu? Kaç kilo oldu? boyu kaç cm oldu? tarama testleri, ayrıntılı usg... Aslında içinde ufak heyecanlar büyük endişeler barındıran karmakarışık duygular. Planlar hep normal doğum için yapılmıştı, kızımda normal doğum için hazırlanmaya başlamıştı aslında. Son haftaya girdiğimizde 2 cm açıklık, hissedilmeyen sancılar vardı. Ama her ne olduysa 1 hafta boyunca ishal ve kusma ile oldu. İshal bende hemoroit oluşmasına sebep olunca, bütün planlarımız değişti. Hemoroit acımdan dünyayı görmez olmuştum, tek istediğim bir an önce doğum yapmak ve ilaç kullanmaya başlamaktı. Son kontrolümüzde doktorum bu şekilde normal doğum yapamayacağımı söyleyince, şaşırtıcı bir şekilde sezaryene koşulsuz teslim olmuştum. 6 Kasım sabahı saat 08:00'de hastaneye yatışım yapıldı. Saat 09:00'da ameliyata alınacağımı söylemişti doktorum. Saatler geçmiyordu, gerildikçe gerilmiştim. Elimde olsa etrafımda ki herkesi dövecektim. Saat 10'da bekleyiş son buldu ve beni ameliyathaneye indirdiler. Yavaşça sedyeye geçtim. Etrafımda bir sürü insan vardı. Ameliyathane soğuk olurdu, oysa ki ben soğuk falan hissetmiyordum. Doktorum geldi, "hareket ediyor mu?" dedi. Evet, dedim. O sırada kocaman bir küvez girdi içeri, bu ne dedim. Bebek doğduğu gibi ona alacağız, üşümesin diye; dedi. O sırada serum takılmıştı bile. Çocuk doktorunun beklendiğini söylediler. O sırada, karnımı açtılar, doktorum "şimdi bir soğukluk hissedeceksin korkma batikon sürüyorum" dedi. Sahiden buz gibiydi. Neden bayıltmıyorsunuz, dedim. Sana narkoz verdikten 7 dakika sonra bebeği çıkartmış olmamız gerek, o yüzden sen ayıkken yapılacakları yapıyoruz" dedi doktorum. O sırada, "çocuk doktoru geldi, Nil hanım heyecanlanmaya başladı, panik oluyor uyutun" diye bir konuşma duydu. Tek hatırladığım "daha bayılmadım sakın kesmeyin beni" dediğim. Gözlerimi ayılma odasında açtığımda biri bana "Nil nasılsın?" diyordu. Bebeğim nasıl; dedim. "Sen şimdi onu boşver, sen nasılsın?" dedi o kişi bana. Bende "sen bana bebeğimi söyle, bende sana nasıl olduğumu söyliyim" dedim. "Pamuk gibi kızın oldu, yukarıda yıkandı, giyindi seni bekliyor hadi bakalım gidiyoruz "dedi. Odama çıkartıldım, daha yatağa yerleşmemiştim ki, kızım geldi. Mucizem, hayatım, aşkımın meyvesi, dünyam tarifi imkansızdı. Bana bakıyordu sanki, kucağımdaydı, aşık olmuştum kızıma. Ona baktım eşime baktım, Allah'ım hayatımda 2 aşk vardı, ikisi içinde ömrümü verirdim. Bugün 19 günlük olduk, kızım şimdi yanımda. Tüm masumluğu ile. Hayatıma neler kattığını bilmeden, onun için ömrümü vereceğimi bilmeden. Tek dileğim bu duyguyu her kadının yaşanması, Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah. Tüm annelerin kuzucuklarına da sağlıklı ömürler versin. Doğum Tarihi : 06.11.2014 Perşembe Doğum Saati: 10:20 Kilo / Boy : 3,600 gr / 52 cm

yıldızlıgüven hastanesi şimdiki ismi medipark oldu sanırım

Aytyy ne güzel dogum yapan arkadaşlar var benimde 3 cm açılmam var evde dinleniyorum, ağrım yok ama nts de bazen çıkıyor.2 hafta daha dururuz inş

Sağol canım Allah razı olsun.. Seni de sağlıkla bebeğine kavuştursun inşallahh...

Cnm bebeğin hayırlı olsun:) benim kızımda 2560 gr 47 cm doğdu:) şimdi ne kadar kilosu miniğin?

bu konuya yazı yazıldığını görünce yüreğim hopluyor sekerevinikah MAVİŞ ŞEKER EVİ VE TASARIM tek ayak

Selam, bana 2 gün önce geldi Nişan kanaması.. Sümüksü kaygan hafif kanlı bir akıntı. Aynen doktorun ağzından aktarıyorum, Nişan geldikten 3 saat sonrada 3 gün gün sonra da 1 hafta sonrada doğum Sancısı başlayabilirmiş. Oda değişirmiş kişiden kişiye, bebeklerin keyfine kalmış

kızlar yarın 39. haftam. biz hala bekliyoruz kızımızı. hikayelerinizi okurken resmen ağladım yaa :') rabbim bu güzel anı banada yaşatır inşallah sabırsızlanıyorum.

Merhaba kadim anneleri 12.11.2013 doğumlu bir oğlum var geçen sene bende sizin gibi heyecanla bekledim zaman geçiyor yaslandik Normal doğum yaptım suni sanci ile 40+0 da normal doğumdan korkmayın sakin herşey istediğiniz gibi olsun hayirli doğumlar

Bebeğimin doğacağı muhtemel tarih 09-11-2014. Hadi bakalım hepimize hayırlı olsun. Arkadaşlar ben çalıştığımdan dolayı yazılarınızı pek takip edemiyorum ancak her gün bebeğimle ilgili mutlaka birşeyler okuyup bilgi almaya çalışıyorum. Ayrıca mutlaka hergün bebeğime müzik dinletiyorum, hatta müziği kapattığımda niye sustu der gibi tepkiler alıyorum içeriden :)) Fazlasıyla heyecan verici. Doğumla ilgili açıkçası hem korkuyorum, hem diyorum doğuranlar nasıl doğurdu hatta bazen diyorum tarladan çalışan büyüklerimiz kegel egzersizi mi biliyordu veya pilates mi yapıyordu ki. Ama şunu da unutmamak gerekir ki onlar fiziken aktiftiler, sürekli tarlada, evde hareket halindeydiler. Dolayısı ile, işlerini bu kolaylaştırmış olabilir. Şimdi kendimi düşünüyorum sürekli bilgisayar başındayım ama aklıma geldikçe merdiven inip çıkıyorum şirkette artık asansör kullanmıyorum. Ayrıca akşamları da her akşam olmasa da haftada 2-3 kez mutlaka yürümeye özen gösteriyorum. Ev işlerinde de keza kendim yapmaya gayret gösteriyorum ki hareket olsun da vücut tembelleşmesin diye. Hazırlık olarak, ufak tefek şeyleri hazırladık elbette ama daha odamız konusunda bir fikrimiz yok. Aslında birkaç model beğendik iş gidip almaya kaldı diyebiliriz. Yine aynı şekilde, puset konusunda kararsızız. Kraft RLX modelini beğendik ama parası çok geldi, öte yandan rahat bir modele benziyor. Alan var mı ya da bu konuda bilgisi olan var ise paylaşır mısınız lütfen. Arkadaşlar, içinizi ferah tutun, Allah yardımcımız olsun. Sağdan soldan denilenlere, anlatılanlara ben kulak asmıyorum. Size de tavsiye ederim. Her hamilelik, her anne adayı ve her bebek farklıdır. Hepsinde aynı olacak diye bir şey yok. Geçenlerde bana dediler ki senin göbeğin çok küçük, bebeğin tam gelişmiyor mu. Ben de doktorum gayet sağlıklı olduğunu ve kilo olarak da çok normal gittiğimi yani sadece bebeğimin kilo aldığını söyledim ki doktorum gerçekten bu konuda beni tebrik etti. O yüzden asla ve asla kulak asmayın, en iyisini doktorunuz bilir bunu kafanızdan çıkarmayın. Tabii doktorunuza güvenmek de ayrı bir olay ama bu vakte kadar zaten herkes doktorunu tartmıştır herhalde. Unutmadan, bu tarz söylentilere harcayacağım zamanı günlük tutmaya ayırdım. Bebeğime yazıyorum, ileride kitap haline getirip kendisine vereceğim. Benim yazım da çok uzun oldu galiba, umarım hepimiz sağlıkla kucağımıza alırız minik kuzularımızı. Puset konusunda tavsiyelerinizi bekliyorum.

ben de matematik öğretmeniyim muhtemel doğum tarihimde 17 kasım ailemde erken doğum yapan çok fazla bu yüzden korkularım var sizi okuyunca öyle heyecanlandım ki... Neyse ki bebeğinizde sizde iyisiniz. hayırlı sağlıklı bir evlat olsun inşallah.

valla buda güzelmiş inşallah günlerr su gibi geçer nasıl geçip gittiğini bile anlamayız teker teker doguruveririz

Ben paylasmayi becerememisim doğum hikayemi; Bizim bebis beni hiç yormadım diyebilirim. Gebelikte toplamda 11 kilo aldım ve projede çalışmak üzere yaklaşık ilk 7 ayını yurt dışında tek basima gecirdim. Kasım anneleri benim arkadaşlarım oldu hep. Aktif olarak hergün yazamadım belki ama hep okudum, herkesi taniyorum=) sonra projem bitti döndüm ve doğumdan önceki pazartesiye kadar calismaya devam ettim. Pazartesi günü muayenede doktor Rahmi elle uyardı. O gün uyarıda önce 40- 50 ye çıkan sancım vardı nst de ama bi şikayetim yoktu. sadece karnım top gibi olup gevsiyirdu. O gün doktordan çıkıp ise gitmstim, muayenede canım yanmisti sonrada hafif sancılar başladı ama ben metroyla ise gidecek kadar iyiydim. O akşam tuvalete gittim bi baktım iiç çamaşırım kan olmuş. Bu durum azalarak devam etti. Çarşamba akşamı saat 11 gibi regl kasılmalarım a benzer sancılar başladı. Ama regl nin başındaki hafif sancılar. Ve düzensizdi. Karnım dan giriyordu. Internette okuduğum göre yalancı kasılmalardi. Bu durum düzensiz aralıklarla sabaha kadar devam etti. Hep yatakta yatarak geçirdim geceyi ama sanci dan arada uyandım uyudum. Sabah 7:30 gibi eşim uyandı. O zaman ona sanci geldikçe belime masaj yaptrdim çok iyi geldi. Sancılar kısa sürüyordu bu arada 15 sn falan. Bu durumda yalancı sanci olduğunu destekliyordu. Sonra eşime sen bugün ise gitme dedim, geç git dedim. Yanlız kalmak istemedim. Ama hala aklımda doğum yok heralde 72 saat sürer bu böyle diyorum. 9 gibi Sucuklu yumurta içeren bir kahvaltı hazırladı esim=) bu arada yine düzensiz aralıklarla dayana bilecegim regl sancıları geliyordu ama belden de vurmaya başladı. DoSaat 12 de eşimin toplantısı vardı. Gitmek zorundaydi. Gidip hemen geleyim dedi ben de olmazsa beni annene bırak dedim. Idari edebileceğimi düşündü yanlız o kadar iyi hissediyordum. Sonra kayinvalideme gittik. Orada sohbet ettik meyve yedim. Şancı gelince sallanan sallanan atlattim. Hala düzensizdi. 30 dk sonra eşim geldi, içi rahat etmemiş. Onlar içerde ana oğul kahve içtiler ben buraburaya girip baktım ne var ne yok diye. Sonra tekrar evimize döndük. Eşim yürüyelim biraz sancın a iyi gelir dedi. Bizim eve 7 dk mesafede bi market var. Oraya yürüyerek gittik mandalina istiyordu canım. Onu aldık sanci geldikçe durup antlatmayı bekledim. Artık canım yanıyordu. Ama sanci duzensizdi=) dedim bu iş uzun sürecek cips de alalım film izleyelim evde. Aksama yemekli falan aradık markette al eve yürüdük tekrar. Bizim ev 4. Katta asansörsuz. Merdiveni başına gelince artık ben çıkamıyor galiba dedim. Ama sanci geçince hiç bişey kalmadığı için sanci gittiği gibi tek solukta eve çıktım. Koltuğa uzandım ama artık fenayim=) artik ben bugun dogum yapicam dedim. eşime dedim müzik aç bana hypnobirth mumüzikleri açtı bana Amanin nasıl gaz veriyor o da. Klibini izledim sen yapabilirsin nefes al ver falan diyor veriyor gazi çok iyi geldi=) sonra doktoru arasına bir dayanamıyorum ben. Eşim aradı o da gidin bi ebe kontrol etsin dedi. Şimdi sıra dört kat merdiven inmekte. Sanncı arasında ben vinnn otopark kadar gittim. Eşim arkamdan koştura koştura geldi. Sonra hashastaneye doğru yola çıktık. 5- 6 dk sonra hastanedeydik. Doğum katına çıkmak için asansör bekledik bayagi. Asansörde Öküzler yol vermedikler çok sinirlendim bi yandan da Sancı çekiyorum. Neyse bindik ciktik Ebelerin benim montumdans anlamadi gebe olduğumu sur atımiza bakıyorlar ben konuşmuyorum. Eşim sinirlendi sonunda doğum için geldik işte eve gelsin dedi. Beni hemen çatala aldilar. Bayagi bir kanamam olmuş bu arada. EEbe bi baktı bebek geliyor dedi. Benim doktor yok. Onu aradılar bana sakinleştirici serum verdiler. Orası çok kokötüydü çünkü ıkinmak istiyordum bana nefes alıp verdiriyorlardi.20 dk sonra doktor koşa koşa geldi. Ben 4 defa ikindi ve bizim minik pirtladi. Bu esnada hiç bağırmak. evet canım yandı ama hiç bir faydası yoktu bgirmanin. Nefes alıp vermeye odaklanmam a çalıştım ve eşimin elini morarttim=). Onun doğumda olmasi çok güç verdi bana. Hep yapabilirsin didiye güç verdi. Sonra bizim minigim bana gösterip götürdüler. Hemen arkadaşından eşi ayrıldı. Kuş gibi hafiflemistim zaten sohbet etmeye başladım doktorla. Güzel olsun dikişler dedim=) kesi atilmadi dokümanında zaten doktora sakin kesme sakin kesme diye bagriniyordum=)) kendiliğinden olan kesiyi dikti. Onlar canımı yaktı biraz. Iki mada falan canım yanmisti sadece basınç hissettmistim. Sonra beni odama aldılar bu arada ailelerinin gelmis kapıda bekliyorlardi ağlayan gozlerle=). Odada çok fena titreme geldi. Giydirdiler beni kalın kalın. Hiç açım yoktu hersey bitmişti. Acayip enerjik oldum 30 dk sonra. Veee duyan gelmeye başladı. Hala da devam ediyor. Hiç size yazamadım o yüzden. 2-3 gibi hastaneye gitmiştim. Sonraki gün 12 de çıktık eve. Böyle bir mezara işte. .. Allah isteyen herkese bebek nasip etsin inşallah. O kadar masum vd mis kokulu ki. Aşık oldum ona. herseye değer hiç önemli değil doğum şekli. Ama normal doğum için derim ki kafanızı takmayin hareketlerini sınırlamayin. Bir sorununuz yoksa zaten vücut herseyi kendi kendine yapıyor. Buradaki herkese çok teşekkür ederim, yolYoldaş oldunuz bana.

Normal doğum nedir? Normal doğum, 38-42 gebelik haftaları arasında, kendiliğinden başlayan bir eylemle başla gelen tek bir bebeğin anne ve bebeğe zarar vermeden rahimden hazne yolu ile canlı olarak doğmasına denir. Doğumların ancak %5 kadarı, doktorunuzun olası doğum tarihi olarak belirlediği günde gerçekleşir. Doğumun başladığı nasıl anlaşılır? Doğumun başladığının habercileri; rahim ağzını kaplayan kanlı, sümüksü bir madde olan 'doğum nişanı'nın gelmesi, bebeğin içinde bulunduğu su kesesinin açılarak 'suyun gelmesi' ve düzenli aralıklarla gelen, giderek sıklaşan 'doğum sancıları'dır. Bu belirtilerin hepsinin sırayla ve her kadında aynı şekilde olacağı düşünülmemelidir. Su az ya da çok geldiğinde sancılar başlamamış olsa bile derhal hastaneye başvurmak gerekir. Gebeliğin 28. haftasından itibaren rahimde zaman zaman kasılmalar, sertleşmeler meydana gelir. Bunlar normaldir ve genellikle ağrısızdır. Bazen ağrılı olduklarında bunlara yalancı doğum ağrıları denir. Bazen gerçek doğum ağrılarını taklit eden yalancı doğum ağrıları gebe kadın ve eşini telaşlandırır ve hastaneye gitmelerine neden olur. Hastanede yapılan muayeneden sonra doğum başlamadığı için evlerine geri gönderilirler. 'Gerçek sancıları' 'yalancı sancılardan' ayırt etmeye yarayan bazı genel belirtiler mevcuttur. Gerçek doğum kasılmaları Kasılmalar düzenli, güçlü ve sık olup daha uzun sürer. Kasılmalar devamlıdır ve daha güçlü bir hal alır. Dinlenme ve masaj ile geçmez. Kasılma bel, kasık ve karında her noktada aynı hissedilir. Yayılıcı tarzdadır. Rahim ağzında açılma ve yumuşamaya neden olur. Yalancı doğum sancısı Kasılmalar düzenli ve güçlü olmayıp uzun süreli olmaz. Yürümekle, dinlenmekle ve masajla kasılmalar hafifler, sonlanır. Kasılma bel, kasık veya karında tek noktada hissedilir. Rahim ağzında açılma ve yumuşamaya neden olmazlar. Hastaneye ne zaman gidilmeli? Gerçek doğum kasılmaları başladığında hemen hastaneye gitmek gerekmez. Kasılmalar beş dakikada bir geldiğinde hastanede olmalısınız. Bu arada suyunuz gelirse, kanamanız olursa hiç zaman kaybetmeden derhal hastaneye gidilmelidir. Gebelik dönemi normal geçse bile, doğumun hastanede yapılması oluşabilecek sorunlar için önlem almak, sorun oluştuğunda da zamanında müdahale olanağı sağlar. Evde geçirilecek süre içerisinde ne yapılabilir? Önce sakin olunmalıdır. Duş alınabilir. Dolaşılabilir ya da istirahat edilebilir. Masaj yaptırılabilir. . Katı ve sıvı gıdalar fazla miktarda alınmamalıdır. Gerekirse çok küçük yudumlarla sıvı ya da limonlu buz parçaları, çikolata alınabilir. Kıymetli takı ve eşyalarınızı evde bırakıp, sade ve rahat bir kıyafet giyiniz. Sağlık karnenizi ve gebelik süresince yapılan tüm tetkikleri dosyanızla birlikte çantanıza koyunuz. Yanınızda ne getirmelisiniz? Anne için ; Gecelik ya da pijama Atlet, kilot, emzirme sütyeni-göğüs pedi, çorap Terlik Hijyenik kadın bağı Havlu, sabun, tuvalet kağıdı, diş fırçası, tarak, Bebek için; Zıbın/badi, tulum, çorap, başlık, eldiven, yelek, hırka Battaniye Hazır bez, alt silme bezi Hangi hastaneye gidilmelidir? Öncelikle kontrole gittiğiniz hastaneye başvurunuz. Hastane seçimini son ana bırakmayınız. Seçtiğiniz hastane; temiz ve hijyenik, ilgili, güler yüzlü, kaliteli, uzman personelin bulunduğu, ulaşımı kolay, evinize yakın, 'Bebek Dostu' , sosyal güvenceye ya da bütçeye uygun, anne ve bebek için yoğun bakım, ameliyathane vb. olanakları olan bir kurum olmalıdır. Seçtiğiniz hastanenin ilgili birimlerini önceden mutlaka gezip, personelinden bilgi alınız. Hastanede neler olacak? Hastaneye gittiğinizde önce doğumunuzun gerçekten başlayıp başlamadığını anlamak için, vajinal muayene olacaksınız. Ayrıca size kasılmalarınızın ne zaman başladığı, suyunuzun gelip gelmediği sorulacak. Doğumunuz başladıysa yatışınız yapılacaktır. Kabulünüzden sonra odanızda elbiseleriniz çıkartılıp gömlek giydirilir. Sağlık personeli sizin ve bebeğinizin durumunu ve ilerlemeyi takip edeceklerdir. Vajinal Muayene Bu muayene, doğum eyleminizin gidişatını kontrol etmek için ara ara gerçekleştirilir. Yaşamsal bulgular Kasılmalarınız, kan basıncınız, vücut ısınız ve nabzınız düzenli olarak kontrol edilecektir. Fetal monitör Doğum öncesinde kullanılan NST, doğum takibi esnasında da kullanılır. Rahim kasılmalarınız ve bebeğinizin kalp atımları, karnınıza yerleştirilen iki elektrotla gözlemlenebilir. Damardan beslenme İhtiyaç durumunda gücünüzün korunması ve sıvı kaybından korumak için sıvılar damar yoluyla da verilebilir. Rahim kasılmaları esnasında neler yapabilirsiniz? · Doğumun yönetiminin sizde olduğunu unutmayın. Yani doğumunuzun kaptanı sizsiniz. · Kendinizi, doğum hakkındaki olumsuz ön yargılardan uzak tutmalısınız. · Doğumu uzun, ağır ve bitmeyen ağrılar olarak düşünürseniz, doğum yapmak size altından kalkamayacağınız bir şey gibi görünecektir. · Dikkatinizi sancıdan başka bir şeye yoğunlaştırmak yerine, her saniyesini hissederek onu karşılayın, çünkü her kasılmada bebeğinizi kucağınıza almaya daha da yakınlaşıyorsunuz. · Doğum sancılarını güçlü bir değişimin müjdecisi olarak öğrendiğimizde, yapabildiklerimiz hayret verici olur. · Kasılmaların verdiği rahatsızlığı gidermek ve bebeğinize bol oksijen göndermek için nefes egzersizlerini uygulamalısınız. Kasılmaların başlangıcında ve bitiminde kullanacağınız derin nefes çalışmalarına ise gebeliğinizde başlamalısınız. Etrafla ilginizi kesip nefesinize konsantre olmalısınız. Kasılmalarınız geçtiğinde ise, gevşeme egzersizleri uygulayıp dinlenmelisiniz. Doğum sırasında nefes ile kendinize gömülerek boşlukları bulun. · Doğumhane personeli ile işbirliği yapınız.

masallah sizee.. Allah hayirlisiyla buyutmeyi nasip etsin.. Cok duygulandim dogum anima döndüm.. Hikayelerimizle beraber kizimizin olmasi dogum tarihlerimiz kilosu bile nerdeyse ayni.. Ben de 38+4te 4cm acilmayla hic sanci hissetmezken yattim suni sanciyla dogum yaptim :) yalniz suyum patlatildiktan sonra ben feci sekilde hissettim sancilari bebegim de asagi inmisti ondan sanirim.. Ah o anlarda asla bir daha dogum yapmam diyordum ama unuttum bile coktan o mucizeyi yasamak harika.. Biz hurmamizi da hazir etmistik ama kizim odaya gelince heyecandan hemen unutuverdik :)

Masallah barekallah.. Rabbim yavrunu sana v esinee bagislasin. hayirli bir evlat olsun ins. dogum hikayenden cok etkilendim, gozlerimden yaslar suzulerek, sanki o anlari ben yasayarak okudum.. cok sukur rabbime..

mrb öncelikle bebeğini sağsalim inş. kucağına alırsın. Birşey sormak istiyorum nişan kanaması nasıl o geldikden ne kdar süre sonra doğum oluyormuş. Bende 37. haftadayım bazen rahimime çok baskı yapıyor bıçak kesiği gibi acılar oluyo sizdede var mı merak ettim.

normal istiyosan yürü bol bol hareket et canım

Merhaba kızlar hikayemi buraya da ekliyorum Umarım herkes iyidir.. çok şükür kendime geldim ve doğum hikayemi anlatmak için geri geldim.. hepinize çok teşekkür ediyorum bildirimlerim çok fazla hepinize tek tek cevap vermem mümkün değil... Eşimle evleneli 7 ay olduktan sonra artık bebek için manevi olarak hazır olduğumuzu hissettik ve çalışmaya başladık.. denemelerimizin ilk ayında hamile kalamadım.. 2. ayımızda erken gebelik testi yaptım negatif çıktı eşime söyledim.. adetimi beklemeye başladım.. adetimden bir gün önce işyerinde mide bulantısı farkettim hemen eczaneden test aldım ve öğle arasında yaptım.. belli belirsiz çizgiyi gördüğümde kalbim ağzıma geldi çünkü bebek olmasa orada o hayalet çizginin çıkmasının imkanı yoktu Hemen kan testi vermeye gittim pozitif sonuç alınca eşime bebeğimizin ağzından bir mektup yazdım..10 mart günüydü ve eve sürekli seçimler için aday tanıtım zarfları geliyodu.. bir zarfın üstüne eşimin adını yazdım akşam eve geldiğinde "sana zarf gelmiş yine" dedim.."bu ne yaaa yine seçim zarfımı" dedi bir kenara attı"aç bak belki önemlidir" dedim.. aldı mektubu okuyunca şok oldu hani yoktu dedi şaşırdı sevindi inanamadı... 1-2 hafta sonra kesemizi görmeye gittik...10 gün sonra yani 8. haftada kalp atışını duymaya gittik.. kalp atışını duymaya eşimle gidemedim izin alamadı annemle gittim.. ben evlenmeden önce bile hep ikizlerim olacağını düşünüyodum doktora hiç bir şey sormadım söylemedim yinede.. kendi kendine "tek kese tek bebek"dedi.."öyle mi ben hep ikiz hissediyodum" dedim.. güldü.."hayır tek bebek" dedi.. doktorun yanından çıktıktan sonra eşimi aradım ona da hala ikiz hissettiğimi söyledim.."doktorda tek demiş sen hala ikiz diyosun" dedi o da bi güldü 10. haftada eşimle bebeğimizin durumunu öğrenmeye gittik... usgye girdim.. doktor baktı baktı baktı suratı değişti "hımmmm" dedi.. ekrana bakıyorum iki tane beyaz leke.. aklımdan o anda neler geçti korkudan.. daha sonra doktor "ailede ikiz var mı bunlar iki taneymiş" dedi.. eşim şok oldu ben çok şaşırmadım çünkü hissediyordum hep..3 boyutluyu açtı doktor.. iki tane yumru sırt sırta vermiş duruyor... eşim şok oldu sevindik ağladık mutlu olduk.. son gülen iyi güler hesabı bu sefer ben onlara güldüm 18. haftada sabah 5te kramplarla uyandım doğru üniversite hastanesine gittik.. malesef orada çok pişmanlıklarım oldu bebeklerimin düşmek üzere olduğunu anlamadılar bir şey yok dediler.. özeldeki doktoruma gittim direk..2 gün yatış verdi progestan hap ve iğnelere başladık... raporlarla doğum iznine kadar geldik çok şükür.. 22. haftada ikisininde kız olduğunu öğrendik ki zaten herkesin bir kız bi oğlan demesine rağmen ben yine ikisininde kız olduğunu hissediyordum 33. haftamda kendi şüphelerim üzerine idrar testi yaptırdım ve protein miktarının yüksek olduğunu gördük.. doktoruma sonuçları yolladım tansiyon takibine başladık..10 ekimde doktorumuz bebeklerin ciğerlerinin gelişmiş gözüktüğünü ancak ne olur ne olmaz diye ciğer geliştirici iğneleri yapmamızı istedi bebekleri alıcaz dedi.. bizim elimiz kolumuz bağlandı yaptıramadık durumun bu kadar ciddi olduğunun da farkında değildik...11 ekimde hastaneye tekrar gittik protein değerim 2 katına çıkmıştı.. ciğer geliştiricileri yaptırmadığımız için dokor çok kızdı 24 saat kaybettirdiniz dedi ve haklıydı... iğnelerin etki etmesini beklediğimiz için 1 gün geç doğum yaptım bayramın 3. günü pazartesi günü.. eğer 1 gün erken sezeryana alınmış olsam vücudum bu kadar hırpalanıp 3 katına çıkmayacaktı bu kadar ödem toplamayacaktım.. çok orlu 1 hafta geçirdim preeklempsinin esas ne olduğunu doğumdan sonra anladım.. kaç gün annem babam kucağında tuvalete taşıdılar beni.. bebeklerimden önce bana bebek gibi baktılar... Neyse her şeyden önemlisi 34+1 de sabah saat 10.20de 1700-1500 gram iki tane kız meleğim sağlıkla dünyaya geldiler.. daha sonra kilosu yüksek olan bebeğimin durumunun iyi olduğu ancak kilosu küçük olanın bir sıkıntısı olduğu ama ne olduğunu anlayamadıklarını söylediler.. Durum aynen şu şekildeymiş kızlar.. küçük olan bebeğimde kalpten temiz kan çıktıktan sonra vücuda dağıtıldığı damarında darlık varmış..4 mm olması gereken damar 2 mmymiş.. yani vücuda istediği oksijen pompalanamıyor ve bebek gelişemiyor nefeslenemiyor ve iş malesef kalp yetmezliğine kadar gidiyor Allah korusun.. Bebek doğduktan sonra göbek bağı kesilir kesilmez, anne karnında plesentadan beslenmeyi sağlayan damar kapanıyormuş... benim bebeklerim prematüre doğduğu için küçük bebeğimde bu damar, Allah tarafından kapanmamış ve bebeğin nesi olduğunu doktorlar anlayana kadar dolaşımı o yan damardan devam etmiş.. büyük bebeğimde ise bu damar kendiliğinden kapanmış.. yani doğumdan sonra ikinci bir mucize daha yaşadık.. belki bir kaç hafta sonra bebeklerim alınsa küçük bebeğimde de o damar kapanıcaktı ve elimizden hiç bir şey gelmeyecekti.. yani demem o ki ben erken doğurucam diye üzülürken her şerde bir hayır olduğunu bir kere daha gördük... ve hayatın yaptığımız planlara göre gitmediğini ve her şeyin başının sağlık olduğunu... Bebeğin durumu ancak çarşamba günü anlaşıldı ve istanbul veya ankarada tedavi olması gerektiğini ambulans uçakla gitmesi gerektiğini söylediler.. konu bebek olunca bizim gibi olmuyor işler... hacettepe ve siyami ersekte bu konuda uzman doktorlar olduğunu söylediler.. eşim ne yaptı etti iki profesörede telefonla ulaştı ancak iki doktor da "bebek gelsin bakılır ilgilenilir sıraya alınır" diye abuk subuk konuştu... biz yıkıldık.. bebeğin durumu acil hem doktorun bulunması hem doktorun bebeği kabul etmesi ve hastanelerin anlaşarak prosedürleri hızlıca halledip bebeğin nakledilmesi gerekiyor.. ve bu süreçte bize bebeğin maksimum 1 haftası var deniyor.. çarşamba akşamı biz yıkılmış bir durumda telefonla 112den haber bekliyoruz... herşey bomboş gelmeye başladı ya bebeğimi meleğimi bir daha göremezsem diye aklımdan geçenleri size anlatmam mümkün değil inşallah da anlamasınız kızlar.. Allah düşmanıma yaşatmasın inşallah... daha sonra saat 8e doğru haber geldi Allah razı olsun istanbul medical parktaki çocuk kalp kardiyoloğu doktor hemen getirin bebeği ben ilgilenicem demiş.. bebeğimi perşembe günü götürdüler öğleden sonra 4te uçağa bindi..6da hastanedeydi.. doktor beklemiş tetkilerini yapmış ve acil anjiyo olması gerektiğini söylemiş.. bu şekilde haftasonunu çıkaramaz demiş.. bu esnada bebeğimin kanında yüksek dozda enfeksiyon çıkmış.. doktor bu iki durum çakışırsa bebeği kaybedebiliriz demiş.. zaten kilosu çok düşük olduğundan çok ümit de vermek istemedi anjiyodan da şüpheliydi.. ama bekleyerek de düzelecek bir durum değil gittikçe bebek kötüleşiyor.. yani anjiyo yapılması zorunlu... mübarek cuma günü öğleden sonra bebeğim anjiyosunu oldu ve Allahın izniyle çok şükür sağlıkla ameliyathaneden çıktı.. ctsi günü değerlerinin düzelmeye başladığını söyledi doktor... cumadan beri uyutuluyormuş bugün uyandırılıp kendi kendine nefes alabiliyor mu diye kontrol edilcekmiş.. eşim yanında bekliyor.. sağlıkla bu süreci atlatırsa 3-4 kilo olunca ameliyat olup o damardaki hasarlı kısmın düzeltilmesi gerekiyor... inşallah sağlıkla o ameliyatı da atlatıp meleğimiz yanımıza gelir.. Şu geçirdiğim zorlu 1 haftada yanımda olduğunuz için, bebeklerime kendi bebekleriniz gibi dua ettiğiniz için, beni bebeklerimi ve durumumuzu merak ettiğiniz için, arkadaşlığınız kardeşliğiniz ablalığınız için, hiç birşey yapamayıp "Allahım inşallah bebeği iyi olur" diye sadece aklınızdan geçirmeniz için bile her şey için çok çok teşekkür ederim Allah hepinizden bin kere razı olsun ve sağlıkla bebeklerinize kavuştursun inşallah... inşallah Allah kimseye yaşatmasın böyle acılar... minnacık fındık kadar bir bebek masumca size gülümsüyor nefes almaya çalışıyor hayatta kalma mücadelesi veriyor ve siz hiç bir şey yapamıyorsunuz.. şu 1 haftada hep geride bir bebeğim daha olduğunu düşünerek ayakta kaldım.. yoksa ne olurdu bilemiyorum.. Sezeryandan sonra bebeklerimin bu durumundan dolayı ne oda süsleyebildim.. ne yanımda götürdüğümüz bebek şekerlerini çikolatalarını açıp koyabildik.. ne lohusa kıyafetlerimi giyebildim.. boğazımda bir yumruyla birlikte hepsi çantada aynen öyle kaldılar... hiç bir şeyi hayal ettiğim gibi yaşayamadım tabiki ama hiç birinin gözümde bir değeri yok kızlar.. sizin de olmasın.. inananın karnınızdaki gibi olmuyor kesinliklee.. dün mesela büyük kızım ilk kez gözlerini açtı.. küveze yanına girdiğimde çipil çipil gözlerini açmış elinide açmış beni bekliyordu "merhaba anne" der gibi.. ilk kez gözü açık gördüm gözgöze geldim ve o an yaşadığım duyguyu tarif edemem... onunda sadece kilo almasını bekliyoruz bir 10 gün daha kalıcakmış.. yeterki sağlıkla çıksınlar göremesem de olur ne kadar kalsalar olur.. yeter ki sağlıklı olsunlar... evet kızlar benim hikayem şimdilik bu kadar.. sezeryan yerimin acısını dünden beri hissetmeye başladım çünkü ödemlerim yeni indi daha.. sormak istediğiniz her şeyi sorabilirsiniz artık bana elimden geldiği kadar yardımcı olucam... sizleri çok seviyorum

. çok teşekkür ederim. Inşallah öyle olur. Darısı seninde başına

Yarin doktora neler sorsam acaba Liste yapmam lazim Acaba cati muayesi yaparken acikligada bakar mi ki Dr gorunce heyecandan soracaklarimi unutyrm

çok şükür kurtulmuşsun canım güzel günleriniz olsun yavrunuzla

çoook güzelldiiii doğum hikayen.. allah analı babalı büyütsün

Canım arkadaşlarım... Ben de sonunda meleğime kavuştum... Rabbimin bu mucizesine tanık oldum... Size anlatayım... Normalde pazartesi günü (3 kasım) 13:00'da yatışım yapılacaktı.. Pazar sabahı 07:15 te keskin bir sancıyla uyandım.. 08:15 e kadar yatakta zor durdum dedim herhalde normal ağrı.. Kalkdım duramadım.. Öğlene kadar ara ara vurdu geçti.. Ama öğleden sonra bir sıklaştı ki vurdum mu nefes alamıyordum.. Doğum sancısı mı emin olamadık annem ve eşimle.. Dakikaları saymaya başlayınca şok oldum düzenli geliyordu.. 23:30 a kadar çektim sancıları 4 dk da bire inmişti.. Dayanılmayacak gib değildi ama vurdum mu insan gerçekten ölüyorum sanıyor.. Ben çok sevinmiştim sezeryana gerek olmayacak Allah'ım normal olsun diye.. Hastaneye gittik.. Baktılar hiç açılma yok bebek çok yukarda.. Nst de sancılar düzenli... Doktoruma gönderdiler.. İlk doğum sabaha kadar dayan doğum olur dediler dedim dayanamıyorum artık çünkü sürekli vuruyordu.. Karar verdik sezeryana gidecektim... İçimde bir ürperti, korku, endişe, sevinç... Aptal gibi olmuştum bir yandan da sancılarla baş etmeye çalışıyordum çok canım yanıyordu.. Artık oda verdiler kıyafetleri giydim beni sezeryana almalarını bekliyorum.. Geldiler aldılar götürdüler beni... Gözlerde yaş.. Anestezi uzmanı belimden denedi denedi baya uğraştı 2-3 kere yapamadı iğneyi çok canım acıdı çünkü ben kıpırdamadan duramıyordum sancım felaketti.. Sonunda yaptı ayaklarım uyuştu... Sancım geçti.. Doktorum geldi.. Ortam güzel sohbet muhabbet gülücükler.. Doktorum "rahmin çok incelmiş ne kadar çok sancı çekmişsin ama rahminde perde varmış bebek kanala inememiş inse doğururmuşsun 1-2 saate ama imkanszmış doğması doğru karar vermişiz sezeryan için" dedi... Bir de plasentam çok yapışıkmış... Onu alırken çok zorladı beni... Ve nihayet hayatım boyunca duymaktan bıkıp usanmayacağım o ses için doktorum hazır mısın dedi kaldırdı bebeğimi yavrum ciyak ciyak orda gittim ben gözler hüngür şakırt.. Artık dakikalar geçmiyordu.. Bebeğimin sesini duydukça.. Temizleyip giydirip tekrar getirdidler yanağıma sımsıcacıktı.. Öptüm kokladım... Sonra annemlere vermişler gittiğimde oğluşum beni bekliyordu odada... Müthiş bir duyguydu elbette... 01:10'da 3 kasım'da 3400 gram 50 cm doğdu oğluşum teyzeleri...

evet sıra doğum hikayemi yazmaya geldi... Eşimle 2009 yılında evlendik, ilk zamanlar çocuk istemedim. evliliğin yeni oluşu, yeni bir hayata alışmam ve bunun gibi şeylerin rayına oturmasını beklemek istedim... biraz borcumuz da vardı o yüzden erteledikçe erteledik... her ne kadar keşke demek istemesemde şimdi diyorum, keşke bu kadar beklemeseymişim diye... 2013 yılının şubat ayında artık çocuk istediğimi söyledim eşime, o zaten çoktan hazırdı ve de istekliydi.. denemeye başladık... uzun süre doğum kontrol hapı ile korunmuştum uzun derken tam 3,5 sene... bu da başka bir keşke'm bir ay geçti 2 ay geçti 3 ay geçti hamile kalmadım, hemen kalmayı da beklemiyordum aslında sonra regli tarihim gecikti test yaptım negatifti ama bir türlü regli olmuyordum, doktora gittim ve bir sürü tahlilden sonra tedavisiz çocuk sahibi olamayacağımı en soğuk ve en katı şekilde suratımın tam ortasına baka baka deyiverdi doktor... oradan ağlaya ağlaya çıktığımı ve annemin beni çaresiz bir şekilde teselli edişini çok iyi hatırlıyorum... o günden sonra hemen en yakın arkadaşımın tavsiyesi ile büyük bir üniversite hastanesine gittim... yine tahliller, yine sonuç beklemelerin ardından beni infertilite bölümüne yönlendirdiler... daha ne anlama geldiğini bilmeden gittim dosyam açıldı, sonradan öğrendim ki sebepsiz kısırlıkmış anlamı... böylece uzun yorucu bir yol göründü bana... aylar boyu tahliller yapıldı prosedür gereği ve çok yoğun olduklarından epey beklemek zorunda kalmıştık... bana ve eşime yapılan onca tahlilden sonra mayıs dan aralığa kadar zaman geçmişti, ve aşılama yapılacağını söylediler... birinci aşılamada olmadı hamile kalamadım, sıra ikinci aşılamaya gelmişti.. ikinci aşılamanın ardından daha vakti gelmeden eşime idrar testi yapacağımı negatif ise artık ilaç içmek istemediğimi söyledim... wc ye gittim ve yaptım bekledim bekledim bekledim... işte ordaydı ikinci çizgi hayalet gibi oradaydı... eşime gösterdim burda birşey yok dedi... hayır var dedim... bir gün daha beklemeye karar verdik... ertesi günü yeniden test yaptım bu sefer çizgi belirgin bir şekilde oradaydı, daha adetime 6 gün vardı oysa... hemen kan vermeye gittim... ve sonucu beklemeye başladık, bana beklemek yıllar gibi gelmişti... sonuç hamileydim... artık bebeğim benimleydi... gelelim doğum hikayeme :) uzun oldu canlar kusura bakmayın... 10 ekim 2014 sabah uyandığımda hafif sancım vardı, gaz sancısıdır dedim uyumaya devam ettim... saat 10:30 civarı kalktım ve annemle eşimi aradım tek tek ve keyfimin olmadığını söyledim... o gün ara ara annem ve eşim aradılar halimi sormak için... bense evde tek başıma yatakta bir o yana bir bu yana kıvranıyordum gazın çıkmasını bekliyordum saat 16:00 da annem geldi yanıma... kızım bu böyle olmaz hastaneye gidelim bi bakıversinler dedi, inatla hayır eşim gelsin kötüleşirsem o zaman gideriz dedim... öyle böyle derken o koskoca günü sancılarla geçirdim, akşam oldu eşim geldi hep beraber yemek yedik... yemekten sonra artık yeter gidiyoruz dediler... apar topar çıktık hastaneye gittik... vardığımızda nst odasına geçtik, düzenli sancın var dedi ebe... ben affalayıp kalmıştım ne yani dedim doğum sancısı mı? annem ve ebe birbirlerine bakıp gülmeye başladılar... o an ciddiyetini anladım işin.. alttan muayene etti açılman yok henüz dedi, nöbeti doktoru arayıp gelmesini söyledi... kendi doktorum şansıma 3 gün yoktu yurt dışındaydı... nasip değilmiş napalım... doktor geldi tekrar nst ye bağladılar bu arada serum vardı kolumda koca bir şişe... tekrar alttan bakıldı açılma yok dedi doktorda... o an nst de bebeğimin kalp atışları yavaşlamaya başlamış bana söylememişler... çatın çok dar normal doğum istediğin kadar iste yapamazsın dedi doktor ve arkadasından artık buradasın yatış işlemlerini halledin bu gece bebeği alalım dedi... biz şoooookkkkklarda... annem ve eşim hemen çıktılar eve gelip eşyalarımızı aldılar... yol boyu eşim bütün sülaleye haber etmiş doğum yapacağımı, baktım herkes gecenin o vakti hastaneye geldi bizim için... bu arada ben isyancımla görüşüyorum messenger üzerinden o da size bildirmiş sağolsun... rica etmiştim... 23:35 gibi beni ameliyathaneye aldılar... spinal anestezi yapıldı, anında uyuşmayı hissettim bacaklarımda... sonra yatırdılar beni önüme o perde çekilmeden saate baktığımda 23:42 ydi... ve başladılar operasyona, bende bir panik ki sormayın fenalaştım panik atak geçirdim, nefes alamıyorum dedim, oksijen bağladılar, yemek yediğim için de istifra ettim kızlar çok utanç vericiydi... hiç bir hazırlık da yapamadım ayrıca, vücut temiziğinden tutun da duşa kadar... Ve işte o an bebeğim Ardamın sesi geldi kulağıma... dünyanın en güzel en mucizevi sesi... nasıl bir ağlamaktı o öyle yavrum... sonrasını hatırlamıyorum panik atak geçirdiğimden olsa gerek sakinleştirici verdiler herhalde ki bende uyuya kalmışım... bitmeye yakın kendime geldim... oğlum 23:55 de dünyaya gelmişti benim ameliyathaneden çıkış saatimse 00:53 dü odama gittiğimde herkes oradaydı ama benim gözüm bebeğimden başka hiç birşey görmüyordu... aradan biraz zaman geçince herkes gitti eşim kaldı bir de annem... ebe geldi bebeği emzirmeye çalıştık... o gece hiç uyumadım ta ki ertesi gün akşam 5 e kadar gözüme uyku girmedi bir gr bile... ilk ayağa kaldımaya çalıştıklarında canım çok yandı... öyle böyle 2 gecenin ardından pazar günü öğlen bebeğimizle evimize geldik... nerdeyse 2 hafta oldu bile... benim doğum hikayem de böyle kızlar... güya saçımı yaptıracaktım, manükürler pedikürlermakyaj malzemelerim yanıma olacaktı... hiç biri olmadı, iyi ki de olmamış yavrumu sağ salim kucağıma aldım ya benimle ya şimdi... gerisi hiç önemli değil çok ama çok uzun bir yazı oldu farkındayım, kusura bakmayın o yüzden umarım sıkılmazsınız okurken :) Allah'ım hepimize yavrularımızı bağışlasın...

2 farklı nefes tekniği var canım bildiğim. 1. si ve en etkili olanı önce karnını sonra diyafram ve ciğerlerini en son sırtını şişirecek şekilde derin bir nefes alıyorsun. nefes almaya başladığında aynı anda sayıyorsun 1.2.3.4... kaça kaldar aldıysan nefese 1-2 saniye tutup yavaş yavaş aldığının 2 katı sayacak şekilde veriyorsun. Alırken 6 ya kadar saymışsan verirken 12 ye kadar sayarak vermek gerekiyor. Bir dk süren bir doğum dalgası süresince 6 ile 9 defa bu işlemi tekrarlamak dalgayı atlatmak için yeterli oluyor. 2. teknik te ise hızlı hızlı 3 kez kısa nefes alıp 4. yü verirken biraz uzun veriyorsun. Ebenin tarifi ile 3 mum üfle 1 tüy üfle.. bununu gelende doğumun son evresinde nefesi kontrol etmekte zorlandığımız zaman yapıyormuşuz.

Rabbim evladiniza uzun oömürler nasip eder insallah

Miniğimden fırsat bulmuşken dogum hikayemi yazayım:) salı gecesi uyurken aniden kasıklarıma muhteşem bir sancı girdi kendimde olmadığım için uyku sersemliğiyle sanırım adet olacam dedim biraz sonra kendi sesime uyanıp ne adeti kızım sen hamilesin dediğimi hatırlıyorum Derken Kasım anneleri sayfamıza girdim hatta arkadaşımızın nişanı gelmişti bende sevinerek ayyy keşke banada bir işaret gelse kalkıp halay çekerim derken bir agrı daha girdi kasıklarımaAmann nasıl olsa yine yalancı sancılar diyerek wc ye kalktım tuvaletimi yaptıktan sonra hiç bakma gereği bile duymadım taaaa ki peçeteye bakana kadar Evet kanamam oluyordu Bir anda korkuyuda heyacanı da aynı anda yaşadım.. sonra sakinleşip sessiz bir sekilde evde tur atmaya başladım.. eşimi ve annemi uyandırmak istemedim biraz daha beklemek istedim.. yatağa döndüm biraz yatayım açılma başlasın öyle söylerim diyordum ki eşim uyandı hayırdır aşkım saat 4 neden ayaktasın diye sordu B'nde kalbim kanamam başladı sanırım nişan gelmesi diye cevap verdim Sıkı durun gelen cevap beni beynimden vurdu aşkım yat uyu şimdi Aptallaştım evet bildiginiz Aptallaştım :) yavrum benim uyku sersemliğinden ha bide bir aydır ayyyy galiba doğuruyorum dememden adam haklı olarak inanmadı Adama neler yaşatmışsam artık Derken aman be B'nde mutfakta yürürüm diyip çıktım odadan ki o sırada annem uyandı bana bakıp Noldu kızım dedi anladı tabi anne yüreği ne de olsa Anne kanamam var hafiften ama korkma iyiyim sancım düzenli deil çok ta canımı yakmıyor desem de annem hemen ayaklandı söyle bakayım büyük tuvaletin var mı öyle birsey hissediyor musun dedi evet hissediyordum hatta sürekli wc ye gidiyordum Derken eşim odadan çıktı bu defa gerçek evet gerçek diye boynuma sarılıp öptü safım anca jeton düştü Hemen apar topar çıktık gecenin bi vakti evden geldik hastaneye.. kontroller yapıldı çatı muayenesi alttan sıvı alımı falan derken sonuç açılma yok daha erken dendi ayyy nasıl kötü oldumAma nişanım geldi nasıl olur demeye başladım kadın istersen burda kal istersen eve git dedi bir müddet hastane kaldık daha sonra eve gitmek istedim çünkü sürekli yatırıyorlardı ve ben hareketsiz kalmak istemiyordum topladık pılımızı pırtımızı döndük evimize.. işte asıl macera burda başladı eve geçtim yatmaya çalıştım ama sancılar uyutmuyordu yarım saatte bir geliyordu ama canımı yakıyordu bildigin adet sancısının katmerlisiydi Derken akşam üstü 4 te bizi yine çağırdılar geldik bebegin ayrıntılı ultrasonu istendi ve yapıldı sonuç açılma yok bebek gelişimini tamamlamış artık her an beklenebilir Ve ben yine eve gitmek istedim nasıl bi cesaret varsa ne annem ne eşim ikna edemedi beni ve soluğu evde aldık Eve girer girmez duş aldım sıcacık belime kasığıma tuttum zaten her tarafım ağrıyordu artık.. evde bol bol yürüdüm yerimde oturmadım temİZligimi yemeğimi her seyimi son ana kadar fazlasıyla yaptım yürüdüm yürüdüm yürüdüm.. sancılarım 5 dakikada bire düşmüştü eşim annem ne kadar hadi gidelim dedelerde hayır dedim suyum gelsin öyle gidicem Tam 48 saat 5 dakikada bir gelen sancılarımla kendimi teselli ede ede zaman geçirdim derken Perşembe akşamı annem artık yeter dedi eşime dönüp oğlum bu yarım akıllıya uyarsak evde doğuracak ben 6 doğum yaptım bu kız pişti hastaneye gitmemiz lazım dedi Sancılar 3 dakika da bire düşüp ciddi anlamda şiddetlendigi için eşimle annemin ısrarlarına dayanamadım ve çıktık yola vardık hastaneye Kontrollerim yapıldı ve 4 cmlik açılmam olduğu için yatış verildi Artık hem mutluydum hemde tedirginDogum haneye çıkarıldım. Gayet sakin bir sekilde sancılarımı çektim her gecen saat daha da yükseliyordu annem haklıydı sanki büyük tuvaletim varmış gibi ıkınmay hissim geliyordu meğer bebek kafasını yerleştiriyormuş. Derken Dr gelip muayene etti bir saatte 6 cm olmuştu açılma gitti geldi bir saat daha sonrası 8 cm di Ben bir yandan eşime sarılıyor bir yandan sancılara teslim oluyordum derken saat 12 buçuk 1 e doğru açılmam 10 cm oldu Bunu duyunca kalbim artık yerinden fırlıcaktı:) eşime dönüp beni bırakma dediğimi hatırlıyorum oda asla ölürümde bırakmam Burdayım beraber doğuracaz dedi Ben ıkındım o ıkındı ben ıkındım ıkındıBeceremiyordum bir Ara pes ettim ağladım o sırada eşinle doktor bana oyşe bir gaz verdi ki hadi ama bebegin sacı önümüzde annesi onu yarı yolda bırakma sana ihtiyacı var dediler son defa güçlü ıkın birazdan oğlun kucağında dediler :) içimden onu nasıl yarı yolda bırakabilirim ki dedim hadi bu son ıkınma oğlum için dedim ve kocamannnnnnn bir ıkınmayla oğlum vupppppppp diye cıktı Resmen sarhoş oldum onu görünce direk alıp üstüme koydular mucizevi bir sekilde sarıldık doktorlar şaşkın eşim ağlamaklı ben deli divane 9 aydır beklediğim prens artık kollarımda minik elleriyle elimi tutmuş eşim yanımda daha ne isterim ki hep derlerdi inanmazdım bebek doğduktan sonra ve kesiği ne dikişi ne acıyı hissetmiyorsunuZ kuş gibi özgür oldugunuzu hissediyorsunuz :) ve sonrasında Eşime makası verdiler ve kordonu kesti :) artık üç kişilik bir aileyizHoşgeldin Edward hoşgeldin cantanemRabbim herkese kolay doğumlar nasip etsin inşallah:)

çok güzeldi yaaaaaa

kızlar henüz doğum yapanımız yok çok şükür inşallah sonuna kadar güzelce geçirelim

cok duygulandim Allah bebegjnizi size bagislasin. bende zor bi sürecden sonra hamile kaldim ve hep dua ederim 'Allahim kimsenin kucagini bos birakma diye'

cnm erenın fotosunu paylasırmısın buyumustur o yaa yerım

sagol tatlim :) I

canım bebek asagı doğru baskı yapınca derken ağrın falan mı oluyor yoksa hareketlerini mi asagda hissediyorsun A

kızım doğalı bugün 13 gün oldu ve ben de doğum hikayemi paylaşayım kızlar, birçok şeyi bu forumda öğrendim, eşim de der her seferinde forum takip etmeseydin ne kadar acemilik çekecektik biz diye, hakikaten hiçbirşey bilmiyormuşuz, bu paylaşımlardan dolayı öncelikle forumdaki tüm dostlara teşekkürler, hakkınızı helal edin. eşimle üniversitede tanıştık, aynı kampüste farklı bölümlerdeydik, 4 yılımız beraber geçti, mezun olduktan sonra şehir ayrılıkları, gurbet derken, 2009 da 7 yıllık birlikteliğimizi evlilikle sonuçlandırdık, evliliğimizin ilk yılları hiç bebek düşünmedik, daha öncesinden yumurtalık kisti vb problemlerim olmuştu, çok da korkuyordum, hatta hiç bebek sahibi olamayacağımı düşündüğüm, aynada kendime bakıp bakıp yaşlılığımızı, çocuksuz bir ev olarak, kimsenin kapımızı açmadığı bayram sabahları, hayatında hiç sütle dolmamaış göğüsler, bir bebeği büyütememiş bir rahim.. vb çok korkular yaşadım. 2 sene önce evlat sahibi olmaya karar verdiğimizde doktora gittik, herşey normaldi çok şükür, fakat işle ilgili nedenlerle 1 yıl daha beklemeye karar verdik. bebeğim doğduğunda ona dört dörtlük imkanlar sunabilmek istiyordum ve kendimizi her yönden hazırlamaya çalıştık, evimizi aldık, evimizin boş odasında koltuğa oturup sürekli hayaller kurdum, eşime uzun uzun anlattım kurduklarımı, dualar ettik bol bol. 2013 yazından itibaren umutla bekledik ve her ay günlerimi hesapladım, her ay test yaptım, her seferinde stresim arttı, onu istemediğimizi düşünüp bizi cezalandırıyor mu diye korkularım oldu. eşimin morali hep iyiydi, ve hiç umutsuzluğa düşmedi, bana hep güç verdi. her ay ümitli olan ben, son ay hiçç umudum yoktu, regl olmuştum, 4 gün boyunca devam etti ama bir türlü artmadı, o arada uzun yolculuklar yaptım, evde koltukları kaldırdım, çok kalabalık misafir ağırladım. son gün artık karnıma da regl ağrısı girip girip çıkınca yine kist oldu diye üzülürken eşim şu testi yaptın mı bu ay diye sordu, yoo dedim, yapmaya enerjim de umudum da yoktu. testi yaptım, tek çizgi çıktı, yarım saat sonra lavaboya gittim çizgi çift olmuş. eşime gösterdim, inanamadım, içime ilk kez bir ümit düştü ama bir taraftan da kendini bırakma diye koşulladım kendimi, eşimi eczaneye gönderdim, 8-10 tane farklı test aldı, hepsinde durum aynı, ilk başta tek çizgi, yarım saat sonra çift oluyor.. en garantisi kan testi dedim, ertesi gün kan testi yaptırdım, vee 2 saat sonra sonuç alacaktım, 0 2 saatin hayatımdaki en uzun 2 saat olduğunu söyleyebilirim. eşim aradı, sonuç 1089 ve pozitif idi. eşim anlamamış, bu değer nedir diyor, küçük bir şokk, ben sadece ağladım ve dua ettim. sonrasını burada hep paylaştım zaten, ilk kontrol, keseyi görmek, kalp atışını duymak, mm ile başlayıp cm lere varan süreç, rutin testler, cinsiyeti merak ettiğimiz ama içten içe eşimin bir kız babası olma isteği, vee doğum zamanı.. planlı sezeryan olacaktım. 30 ekim sabahı hastaneye gittim, işlemler yapıldı, doğumhaneye girdim. spinal için hazırdım. iğneler yapıldı, hemen uyuşma oldu, ne sedyenin soğukluğu, ne karındaki baskılar, sallamalar hiçbirini hissetmedim, eşimin elini tuttum, gözlerimi kapadım ve sadece dua ettim, bana daha krem sürdüklerini zannederken, bebeği çoktan çıkarmışlar, bir ağlama sesi, eşimin gözlerine batığımda "kızımız doğdu birtanem" dedi. bana gösterdiler, o an gülümsemek.. vb tık ok bende, aklımdaki tek düşünce " aman hemen götürüp giydirsinler üşütmesinler, mikrop kaptırmasınlar" oldu. ben odaya çıktığımda kızım odadaydı, eşim kızımızı odaya çıkarıp, hemen yanıma inmiş, zaten odada annem, teyzem, halam, yengelerim, arkadaşlarımız, çok kalabalık bir grup vardı, odamızı süslemişler, kızıma dualar okumuşlar, beni beklemişler, eşimle odaya çıktığımızda titreme başladı bende, kızım da üşür mü diye düşündüm, sezeryanın etkilerini 4 saatte attım. ve devamında kızımı 2 saatte bir emzirme mücadelemiz başladı. ona baktıkça şükrediyorum, ve esas hayatımın şimdi başladığını hissediyorum. bundan önce ne yaşadıysam, ona hazırlanmak içindi diye düşünüyorum. bugün 13 günlüğüz, biraz yorgun, biraz uykusuz olsam da şükürler olsun ben de anneyim, ve şükürler olsun kızım dünyaya gelmek için bizi seçti, bundan sonra duam, rabbim bizleri yavruma layık anne babalar yapsın, ve allahım bu mucizeyi isteyen herkese yaşatsın, kucakları boş bırakmasın, hiçkimseyi de evlat ile imtihan etmesin, ne varlığıyla, ne yokluğuyla..

hakkın tabi canım hamileilk her zaman hamilelik 1 i 3ü 5 i fark etmez yapcan tabi nazını annesi Allah hayırlısıyşa kucağına almaya nasip etsin cok yorma kendini ama sen iki canlısın ayrıcaaa çocuklarında varr yükünü hafiflet bir sekilde senin iyi olmazz lazım çocuklarının annelerine ihtiyacı var

Harika bir hikaye.. Allah bebişine sağlıklı mutlu bir ömür nasip etsin. Güle güle büyütün.

Gozum aydin, saglikla buyusun ins. lilipit

Maşallah canım Allah nazarlardan saklasın bebegini aglaya aglaya okudum doğum hikayeni sanki kendi doğumummuş gibi geldi Allah bizede nasip etsin bu güzel duyguları Allah bebegini eşine ve sana bağışlasın saglıklı uzun ömürlü olsun

canım Allah'ım kurtarsın sağ salim al bebeğini kucağına inşallah

yarın inşallah doğuma gidiyorum. suni sancıyla dogumu baslatacaklar. dua istiyorum herkesden:)

Canım akşam 8 de suni sanci verilmeye başladı. Sabah 5 te doğdu. Ama tabi bende sanci yoktu bebek derisini dökmüş anne karnında doktorum kaka olabilir diye doğuma aldi. Nerdeyse 0 acilma ile doğuma girdim. yinede o kadar zor olmadı. Sanci birden gelip giden gaz sancisi gibi gelince kivraniyorsun ama gidince çok rahatsin.

ayyy sen normalde benden 2 gün sonra doğurman lazımdı ve 6 ekimde doğurdun demek. bacım Allahım sana da yavrumuza da hayırlı ömürler versin. hayırlı evlat olsun inşallah. ben daha var diyodum an itibarıyle doğurmam olasılığı varmış demek. seni görünce daha iyi anladım. her tarafım yusuf olduuu

rabbim sağlıklı mutlu uzun ömürler versin bebişine...

Topiğimiz hayırlı olsun. Gülümseyerek paylasacağımız hikayelerimiz olmasını diliyorum...

Allah razı olsun canım benim... Daha güzel bir doğum hikayesi de sana nasip etsin Rabbim... Çok iyi bak kendine...

tam olarak kac haftalikti bebeginiz acaba? Allah anali babali buyutsundarisi bizlere . push ;

3 güzel annemiz de topiğimiz açıldığında bu yorumları yapmış. Hikayeni bizimle paylaştığın için teşekkür ederiz zeyy88 Diğer arkadaşlarımızdan da hikayelerini bekliyoruz. Bebişlerinizle musmutlu ve sağlıklı günler!

Ay canım ya pc ye atamıyorum ki sorun var malesef 2-3 fotosu var pc de onu da paylasmıstım diğerlerini atamıyorum arsiv yapacaktım bende sonra cd hazırlayıp albümüne ekleyecektim ama olmuyor her gün emzirmeye gittiğimde fotosunu çekiyorum zaten o kadar hızla değisiyorlar ki ilk haftayla alakası yok. Tuğrul'u görmemize de az kaldı hayırlısıyla kucaklarınıza alın sizler de sonra bebisler için bir topik açalım

Senin küçük horuzunun minik ellerini ayaklarını yerim ben... Gelince yazarsın annesi o zaman bize.. Bekliyoruz sabırsızlıkla

canım zaten çatı muayenesinde açıklık görülür, bir durum varsa söyler mutlaka doktorun HAMSTER 20.11.2014

sevgili arkadaşım şükürler olsun ki yavruna sağsalim kavuşmuşsun ve iyisiniz. Allahım seni yavruna yavrunuda sana bağışlar, kız gelinini torununu görürsün inşallah. doğum hikayeni soluksuz okudum hatta bitmesini istemedim. ilk yavrunu görüşün, babasının ilk kucağına alışı, ilk emzirişin neler hissettin o anda. doğumda yanımıza almamız gereken bilindik malzemelerin dışında bir şey var mı. bunlarıda yazarsan sevinirim.