... SEVMEK... Sevgiliyi bir beyaz güvercin gibi avuçlarına alıp okşamak ve yüreğine bastırıp korumaktır. Ama sevgiliyi daha güzel ufuklar bekliyorsa onu salıvermektir. Gittiğin yerlerde dualarımla seni koruyacağım diyebilmektir...

SEVMEK Sevmek nedir bilir misin? Yanında o yokken yüzüne sahte gülücükler eklemektir... Fotoğraflarda o gülen yüzün arkasında gittikçe büyüyen boşluğu kapatmaya çalışmaktır sevmek! Sevmek, onun yokluğunda gittiğin her yerde yaptığın her şeyde onun eksikliğini hissetmektir. Eğer gittiğin o yerler sana onu hatırlatmaya and içmişseler eğer, içindeki boşluğu biraz daha genişletirsin, kalbin sıkışır, yüreğin daralır... Sevmek, onun elleri ellerindeyken güvende hissetmektir kendini, yanında o varken bana bişey olmaz diye kendini sebepsiz bir güven duygusuna teslim etmektir. Sevmek, sabahları uyandığında yanında onu aramaktır, olmadığını anladığında derin bir yalnızlığa düşmek, onun yokluğunu en derinlerde bir yerde hissetmektir uyandığın her sabah. Sevmek, sıcak bi battaniyenin altında dünyanın en sıkıcı filmini seyrederken bile mutluluktan uçmaktır. Sevmek, her zaman özlemektir! Gördüğün her şeyde, okuduğun her kelimede, hatta tanıştığın her insanda ondan birşeyler bulmaktır sevmek... Sevmek, dünyanın bütün meziyetlerini bir insanda bulmaktır. Bir insanı seviyorsanız eğer, ondan daha iyisi olmamalıdır gözünüzde... Sevmek, hayallerinde tek bir karakteri barındırmaktır. Geçmişte, gelecekte ve şimdi de hep o olmalıdır başkahraman. Sevmek, sevmektir işte! Anlatması güçtür, örnek vermesi zor... Neyini seviyorsun diye sorduklarında cevap vermesi sancılıdır çoğu zaman. Düşünürsün, aklına bir dünya şey gelir onunla ilgili, ama sözcüklere dökemezsin, tanımlayamazsın, anlatamazsın. Belki bir anda çelişkiye düşüp sahi nesini seviyorum ben dersin kendi kendine. Ama sevmek, aslında nesini sevdiğini bilmemektir işte! Seversin sadece, kayıtsız, şartsız, mekansız ve zamansız... Ve sevmek, kaybetme korkusunu en derinlerde hissetmektir, birini sevdiğiniz zaman hiç farketmeden ona bir yer açarsınız içinizde, yaşatırsınız, sizin bir parçanız olur. Bazen ona öyle alışırsınız ki varlığını hissetmemeye başlarsınız. Onun oralarda eskisi gibi yaşadığını taa ki içinizden koptuğunda anlarsınız!