beni ve bu konuyu hatırlayanlarınız olursa mazur görün arkadaşlar. açtığım konum hopp diye uçup gitti. gerçekten zor günler ve bazen inanılmaz zor zamnlar yaşıyorum. belki birinizin bir sözü bir önerisi yeniden doğrulmama, mantıklı biriyler yapmama sebep olur. özel bir şirkette çalışıyorum kızlar. patronumla odamız aynı. yani ailemden bile çok onun suratını görüyorum. dört senedir bu iş yerindeyim. gerçekten zor zamnlar oldu, sabrımın taştığı vakitler oldu ama kolay dğil çalışmak yeni bir yerlere alışmak, o yüzden bu günlere kadar geldim. ilk zamnlardan beri bir takıntısı var bu adamın bana. işimi çok kısa bir zamnda öğrendim, herşeyi tam takır idare etmeye başladım. yani anlayacağınız bel kemiği oldum onun. ama ben onun yaptıklarına eziyet diyorum kısacası. psikolojik olarak çok yoruyor beni. sinirli bir insanım ve malesef bu onun farkında ve oralardan vurmaya çaılışıyor beni. ben böle zamnlarda nun yüzünü bile görmek istemiyorum. sadece işimi yapayım tek kelime bile etmesin sitiyorum benimle. ama malesefki patronum ve ben ona daha muhtacım. bişiy sormak, bilgi vermek mecburiyetindeyim. bide aynı odadayız düşünsenize. ağlayacak olsam, sinirim bozulsa şöle azıcık çekilip yatışacağım bir yerim yok. şimdi anlatırken ne kadar basit olaylar gibi gözüküyor değil mi? gerçekte çok iyi olan bir insan ve bazı zamnalrda neden bana bu kadar çirkefleşiyor. psikolojik baskılarından örnek vereyim size. üç beş kişi var mesela çay sölenecek, beni ayırıyor. normalde yemek yiyoruz beraber. anlamadığım şekilde bana sinirlendiği zamnlarda kendine yemek söleyip önümde yiyor. sabahları beraber kahvaltı ederiz, kendisine iki tane poğaça alıp geliyor. yani kendimi bir leş gibi hissetmemi sağlıyor anlayacağınız. şöle düşünüyorum. canım istemesede düşünsenize bişiy yerken en yabancı insanların yanında bile en azından bir kere sizde yermisiniz diye teklif ediyoruz değil mi?kaç defa müşteriler aaa kızımızıda sölesene dedi benm yanımda. ben utanıyorum onun yerine. dört sene oldu ayda yılda bir izin alırım. ondada gelince dört gün çektirir. ailemin ve yaşantımı göz önüne alınca bazen para için düştüğümüz şu durumlardan nefret ediyorum. ama nasip işte. çok uzattım farkındayım ama böle bişiyle karşılaşsanız işten ayrıl dışındaki önerilerinizi bekliyorum. siz olsanı znasıl davranırdınız?

bak çiçem buna birazda yüz göz olmak diyorlar tabiri cahizse yani 4 yıl uuzn bir süre.. ve bişekilde patronun saygı olayını yitirmiş bu karşılıklıda olabilir tek taraflıda onuda bilmiyorum ha ne yapabilirim diyorsan saygıyı kazanmak gerek ve direk konuşucaksın mademkide işini iyi yapıyorsu belkemiğiyim diyorsun e 4 yıllıkta elemansın tazminatı falan cart diede çıkaramaz o yüzden geçicen karşısına x. bey durum bu bu şu şekilde saygı görmek istiyorum işinize geliosa sonuşça haklarında var yani ve bizim insanımız çok kuzu ya konuşmaktan herşeyden eçkinip ezilme modunda yaşıolar.. Derdini olduğu gibi sölicen ağlamayan bebeğe meme vermezler mademki yıpranıosun psikolojin bozuluo ki çok iyi anlıyorum seni e sağlık bu güzelim be yeri dolmicak bi konu deymez anlat derdini çalışmak istediğin koşulları hakettiğin saygını geri al.. mlkhkn

bende farkındayım bunun ama gelin görün ki korkuyorum. eğer tanıdığınız birinin vasıtasıyla olmuyorsa iş bulmak gerçekten zor. aynı zamndada bulduğunuz ortama alışmak. kardeşim maaşını alamıyordu iş yerinden. beş sene falanda hiç düzelme olmadı. birde akrabamızdı sözde. artık yeter çık dedik kıza. en azından evde oturursun. şimdi iki ay bitti sanırım hala iş bulamadı. o kötü yerden başka yer ykmuymuş diyor bazen. işte rabbimin açacağı yollar hiç belli olmuoyr. bende şöle dua ediyorum. yüce yaradn değil mi kısmetimizi veren, eğer burada çalışma zamnım dolmuşsa bana öle kapılar açar ki burasımı orasımı diye vesvese yapmadan o kapıdan geçerim. tek duam rabbim zorluklar karşısında dayanma gücü ve sabır versin. hepimize T tatlicadiarzu O Bir

işte ben çok sinirliyim ya. bazen böle bir mutluluk hapı olsa diyorum. yada sakinleştirici. o sölese ben duymasam. o sölese ben umursamasam. boşverrr diyorum bazen ama bir öle bir böle olmasına dayanamıyorum. bide demez mi evlenene kadar buradasın hiç bir yere gidemezsin. aslında biliyorum ki bu bilmişliğime, hazır cevaplığıma uyuz olduğu için üzerime geliyor. hep salak birilerini bekliyorlar karşılarında dişe diş görüncede böle nerdne vuracaklarını şaşırıyorlar. aklıma geldi geçen ne oldu;şimdi bu herşeyi a dan z ye karısına anlatan bir adam. bir geliyor kadın bişiy diyor mesela aaa diyorum yav bunudamı biliyor. tam yanımızda börekçi var bizim. kadın adamın herşeyine karışıyr ya her zamn çay içtiğimiz börekçiyi kötülemeye başladı bir gün. kadın alışverişten gelmiş buraya uğramış. çay söle dedi bana. tam kalktım kadın dedi ben içmeyeceğim. o öle dedi ya bu da başladı 'ay zaten çok kötü, sevmiyorum o adamları falan' şu karılarının yanında değişmiyorlarmı deli oluyorm. sanki içini bilmiyorum ben senin. neyse ben de tam ayaktayım. ama sinirlerim geldi tepeme. dedim'inanamıyorum ya şu işinize gelmeyinde böle şeyler demeniz deli ediyor beni, her zamn içiyoruz ya ordan dedim. herkez buz oldu. kadın önüne bakıyor. tutamadım kendimi. bari benim yanımda yapma değil mi. işte sus otur yerine. sanane ne derse desin. duramıyorum ya. durduramıyorum kendimikaydirigubbakcemile3 Nadas

allah allah biz aynı yerdemi çalışıyoruzzzzz yoksa:1shok: bende öyle düşünüyordum acaba benden nefretmi ediyor diye hatta bi patlama anımda söylemiştim nesrin111 hayat boş boş

ama zaten böleyim ben. iş yerinde suratımı görsen korkarsın. çünkü ne yapsam kendine pay çıkardığı için ters ters davranıyorum hep. ara ara konuştukça aklıma geliyor. geçen bayram 9 gün tatil yaptık. çok uzun gelmiş beyefendiye. tamma olabilir. devlet kurumu değiliz. hiç yapmayada bilirdik buna bişiy demiyorum zaten. bu sefer tam bayram tatili kadar yapacakmışız ya. bunu insanlara gelen gidene bir söyleyişi var ki anlatamam. sanki on kişinin içinde sadece ben dkuz gün tatil yapmışım. hiç umursamıyorum buna daha çok deli oluyor. üzüleyim, zırlayayım istiyr önünde. bunuda bulamayınca beni sinir edecek yollar arıyor demkki kendi kendine . push ; sollina

:) yani az çok herkesin böyle olduğunu tahmin edebiliyorum ben hem patrondan hemde sekreterden çekiyorum yaklaşık 3 senedir patronumun el şakaları, misafir yanında yerli yersiz lafları, azarlamaları sekreter desen ayrı dert zaten, girdiğimden beri bi yıldızımız barışamadı gitti üstüne kuma gelmişim gibi davranıyor ki ben burda çizimciyim yaram deşildi sanki çerkez

hahahah allah iyiliğini versin kaydirigubbakcemile3:teytey: esyn

Güzel bir mesleğiniz var.. Başka iş başvuruları yapmadınız mı hiç? Yani şu anda malum kriz var ama bu adam hep böyleymiş 4 yıldan beri anladığım kadarı ile.. Siz el altından iş arayın derim, uygun bir iş çıkarsa akşamüstü görüşmeye gider anlaşırsanız buradan ayrılırsınız.. Hakkınızda hayırlı olsun inşallah:teselli:

ayy bi an benimkini anlatıyon sandım karalahana esyn

hani derler ya el kapısı kanla yoğrulmuş diye gerçekten doğru. ben 4 senedir çalışma hayatının içindeyim daha önceki çalıştığım yerlerde sabah işe giderken ayaklarım hep geri geri giderdi. şimdi bir emlak şirketinde çalışıyorum işe ilk başladığım patronumu mayısta kaybettim çok seviyordum Allah mekanını cennet etsin. şimdi yerine ağabeyi geçti gerçekten altın gibi insanlar sanki o değil ben patronum Rabbim herkesi iyilerle karşılaştırsın.

tek kendim çekiyorum sanıyordum. nix in dediği gibi ahh evet öbür dünya. kul hakkı öyle ince bir şey ki öle ikide bir ağlattığınız, başkalarının yanında rencide ettiğiniz, onlarında kendilerine kıyamayan annelerinin babalarının olduğunu unuttuğunuz insanların hakları nasıl ödenecek. . push ;

6 yıldır calisma hayatindayim, gercekten surekli bir mucedele bu calisma hayati ve ozellikle bayanlar icin agir olabiliyor psikolojik yonden... calismamayi istiyorum bazen bazen de isimi seviyorum zaman zaman degisiyor... ama patronlar heryerde aynidir, birtek o degil bunu kesin soyluyorum yani... nadiren iyi patronlar olabilir ama ozellikle kendi kurdugu is ise patron hic cekilmez Selen_Ay

mecburiyet bazen insanları, böyle durumlara sokuyor işte... sokakta görsen slm vermeyeceğin insanlarla aynı ortamı paylaşmak, onlara mecbur olmak bir şekilde insanı yoruyor, yıpratıyor... bu noktada sana söyleyebileceğim tek şey, kendine önce şunu zor? ne olmasını ve neyin değişmesini istiyorsun? onun sana karşı olan tavırlarının mı yoksa onun bu tavırlarından daha az zarar görmek mi? onun değişmesini bekliyorsan ne yazık ki bu şekilde katlanmaya çalışacaksın.. bundan daha az zarar görmek istiyorsan ki bence bu yolu seç... onun yapmadığı şeyleri ondan beklememeye ve bunu kabul etmeye ve onu olduğu gibi kabul etmeye çalış... örneğin, sana çay söylemiyor mu söylemesin... onların çayı geldiğinde çayı getiren kişiye ben de bir çay alabilir miyim de... yemek söylemedi mi, sen de çantandan önceden hazırladığın tostunu çıkar ve ara elemanı kendine bir kola ya da ayran söyle... ben birşeyler içeceğim de, siz de ister miydiniz de... birgün size yemek söylediğinde benim canım başka birşey istiyor de... pizzacıyı ara... onunla ortak yemek zorunda değilsin ki... onu sadece iş olarak gör ve hayatına genelleme.. işin bittiği anda, işin kapısından dışarı adım atarken onu işyerinde bırak... neyi hakettiyse o kadarını ver... saygı çerçevesi içinde... aklıma bunlar geldi... en azından ben olsam öyle yapardım... Laale Aşikardır Zat-ı