Kendini zorla. Toparlan. Ben üniversitenin son yıllarında bu aşamadan geçtim 2014 sularıydı biliyosundur o dönemki hadiseleri. Ama sonra ben bu ülkeye ve masum insanlara faydalı olmak için ne yapabilirim diye düşünmeye başladım şükür ki ayağa kalktım elimden geldiğincede yapıyorum bi şeyler. Durup üzülmek ağlamak yerine ayağa kalkıp çözüm aramak daha sağlıklı. Çözüm araman için evvela kendine faydan olmalı yani yıkılmamalısın

Biraz ilgi alanlarımda araştırma yapıp bilgi toplayacağım. İleride biyolog olmak istiyorum, biyoloji hakkında bilgi edinmeye bakacağım hem uğraş olur. Yazdıklarınız iyi geldi, teşekkürler :)

Bi balkonda otur çık parka iki tur at kitap oku açık hava iyi gelir illa insanlarla sosyalleşmen gerekmez tek başına da sosyal olabilirsin hem bu özgüvenede iyi gelir ve depresyona karşı daha güçlü durursun JustMoonin agnostikedi tek ayak

Evet zaten hayatın çok sıkıcı veya dertli olunca beynin sıkıntı yaşamamak için oluşturduğu bir durum. Umarım dediğin gibi hayat normale dönünce bırakırım. Karakterim de mükemmel olduğu için onu ayrı bir seviyorum. Öldürmek istemiyorum ama yapacak bir şey yok, unutmam lazım. Zaten depresyondan kurtulsam gerisi gelecek, önüme bakmam lazım. Sağol.

E. Kendinize interneti yasaklayın.

Bu mu yan hesap? Syndrome

Kanka bende hep hayal kurardım gerçek hayatım guzellesince bıraktım. Ama bence bu kötü bir şey değil. Hayal kurmaya devam et. O dünyanın hakimi sensin. İstediğin her şey oluyor. Gerçek dünya yeterince cezbedici olana kadar hayal dünyasında takıl

İhtiyacımız olan kan işte bu

Bir süredir depresyondayım ve kendimi çok kötü hissediyorum. Koronavirüs döneminde eve kapanmışken oldu ve 10-11 aydır devam ediyor. Yanında Maladaptive Daydreaming da var ve bu ayrı bir sıkıntı. Kafamdaki karakter mükemmel ama kendimi o kadar sevmiyorum. Her hayal kurmayı bırakıp gerçek dünyaya geçince sert bir kayaya toslamış gibi oluyorum, o kafamda kurduğum bütün hayallerin asla yaşanmamış olmasını düşünmek çok kötü Depresyondan kurtulmak için dışarı çıkın, insanlarla sosyalleşin, uğraşınız olsun falan diyorlar ama işte zaten korona varken depresyona girdim ve bunları yapmaya pek imkan yok. Okulların açılmasını bekliyorum. Bir de bu durum hiç geçmeyecekmiş gibi hissediyorum. Eğer depresyon geçiren varsa yardımcı olacak bir şeyler söyleyebilir mi?

Merak etmeyin zamanla geçer.. Ülkece psikolojimiz bozuk

Teşekkür ederim ama tam öyle olmuyor işte. Sürekli bir yorgunluk hali, umutsuzluk, dışarı çıkmak veya eskiden sevilerek yapılan aktivitelere ilgisizlik oluyor. Ama olsun deneyeceğim bir hayatımı düzene sokmayı.