allah allah bekar bir insanın böyle hisstmesi tuhaf geldi ama olabilirde... belki kişilik olarak hem duygusal hemde anaç bi yapıya sahip olduğundan olabilir diye düşündüm... ben 8 aylık hamileyim içimde bir can taşıyorum... ve bir gün onun içimden gideceği düşüncesi bile beni üzüyor hiç çıkmasın istiyorum bazen onunla o kadar mutluyum ki he eminim rabbim nasip ederde onu kollarıma alırsam iyi doğmuş diyeceğim daha farklı seveceğim... annelik çok çok çok çokkkkkk güzel bir duygu rabbim herkese nasip etsin inş. canım... ama başkalrının yanında böyle ağlama anlatma ya da yanlış anlaşılabilir canım Anie Alassea

Annelik hormonları taşıyoruz ya onlar "cuşa gelmiş" olabilir. Bu şekilde değil de bazen bende de bebeklere karşı birden bir şefkat patlaması oluyor, küçücük bir yavru, korunmaya bakılmaya muhtaç vs duygulara kapılıyorum, çok seviyorum böyle içime sokasım bağrıma basasım geliyor resusitasyon

Olmayacak şey değil... Ben kendimi bildim bileli yaşarım bu duyguyu.. Daha küçücük bir kızken bile annelik hayali kurardım.. Hayatta en çok istediğim şey anne olmaktı.. Kariyer, vs hepsi hikaye.. Allaha şükürler, çok üzücü şeyler yaşadıktan sonra kavuştum çocuklarıma.. Hayatta beni daha fazla mutlu eden, sevindiren başka bir şey yok... Sürekli onların daha iyi yetişmeleri, daha sağlıklı bireyler olmaları için araştırma halindeyim... Şimdilik herşey iyi gidiyor, geleceğe de umutla bakıyorum.. İnşallah Allah aileme sağlıklı, huzrlu, mutlu bir ömür nasib etmiş olsun... Ve biliyorum ki bu hayatta en iyi becerebildiğim şey annelik... Allah bu sorumluluğu alabilecek herkesi evlat sahibi yapsın :) Son düzenleyen: Moderatör: 9 Temmuz 2012 resusitasyon