Baktım insanlar gözlerim kanadı, durumum yoktu okuyamıyorum moduna geçti ne yapayım, küçük mutlu bi özet yaptım ben de Müsait olunca gel bi el at kuzum @nameaver @Denas14 müsait olunca siz de gelin

Bogazini tutarsan zayiflarsin

iş işte bulunur! işi bırakarak evde oturarak yeni iş aramayın..

yurtdışında yüksek lisansa başvur elimde çekiç olduğu içün her olayı çivi gibi görüyorum gitsen rahatlayacaksın bence

Beni araba tutuyor, bir yere gidene kadar kusmamak için burnuma limon sokuyorum. Bilmiyorum İstanbul'a taşınınca başladı bu durum. Bizim de her sene karpuz festivalimiz olurdu ne olmuş yani ( :

Yok canim yanlis anlamissin. Samimi olarak yazmistim yani zayiflamak icin bogazimizi tutmamiz gerekiyor anlaminda.. Pardonn

Bu yaştan sonra derken o kadar yaşlandım mı ki

o zaman iş aramaya başla bi yandan. bulduğunda çıkarsın. kiloyu da gözümde canlandıramadım pek anlamam da dediğim gibi spor + diyet işte. akşamları yarım saat hareket yapsan kar kardır. ben kendi yaşımı ve konumumu kastettim. yani 26 yaşındayım 2,5 senedir çalışıyorum. yani ben bu saatten sonra işi bırakıp aileme yük olamazdım.

Hay maşallah ne yazdın be

Ladym mezuniyetten sonra evime dönüp iş hayatına atıldığım ilk iki sene, hayatımın en buhranlı dönemiydi ve o kadar çok hata yaptım ki anlatsam konun kadar 5 daha çıkar ama sen az buçuk hakimsin, çoğunu da tahmin edersin. Deli zayıfladım, sallanıyordum resmen; sıkıntıdan ölüyordum, senden farklı olarak mesleğimden de nefret ediyordum. Arkadaş çevrem dağıldı, zaten araya benim sağlık durumları da girince, ben eledim bir çoğunu "Bu arkadaş değil, bu da arkadaş değil, bu tanıdık bile değilmiş" vs diyerek resmen kara liste gibi çizik attım hepsinin üzerine :)) Mesleğime göre, yeni mezun olarak iyi yerde, yükselme olanağı ile başladığım işi "Yapamıyorum, duramıyorum burada!" diyerek bıraktım. Ardından öğretmenliğe geçtim ve ondan da istifamı verdim. Bunların hepsi 3 sene içinde oldu bitti belki de, bir yandan da kendimi eve kapattım gibi oldu. Meğer hazzetmesem bile, iş, bir bahaneyle beni dışarı çeken, insanlar arasına karıştıran şeymiş. Zaten kendi kendime evde uğraşıp birkaç bir şeyler öğrenip sıfırdan, bölümümle alakasız bir yerden başlayarak orada devam ettiğim kısmını biliyorsun ikinci baskıya olmasın. :) O sıra kullandığım ilaçlarla 70 kilo sınırına dayandımdı bir anda, o kadar karışık bir dönemdi ki; anlatırken 10 farklı yerde çelişebilirim yani öylesine bir sürünme-terk etme-sorgulama-yapamıyorum deme-kendini hissetmeme halleri bütünü; hala daha üzerinden belki bir 10 yıl geçmesine rağmen o dönemin sarsıntısını yaşarım biraz duygusala bağlasam. Hayatıma reset attım gibi bi şey olduydu, şimdi de ikinci reseti yaşıyorum mesleki olarak. Pişmanlığım şu ki, belki de yapabileceğim, sevebileceğim, orada olabileceğim bir şeye hiç şans tanımamış olmam. İşinde yenisin, bazı şeyleri görüyor ve fakat çoğunu sadece tahmin ediyorsun. Şimdi bıraksan, başka işleri arasan, şu anki maaşını verecek kaç farklı yer olacak? Ya da işte, alışmaya başladığın şeyi sil baştan kaç kere yaşayacaksın? Olduğun yerde biraz sebat, biraz akış... İşe yakın yere taşınma fırsatın illa ki olur, biraz daha çevre edin, eski arkadaşlarını yokla, ev arkadaşlarıyla çıkabileceğin bir düzen içinde hem çalışıp hem tazelenecek bir "Benim dairem" fikrine doğru kendini rahatlatmaya çalışsan mı acaba? Artan saatleri form tutmak için spor gruplarına katılarak değerlendirebilir, zihnen de fiziken de kendini dinç tutacağın, haftalık aktivitelerde yer alabilirsin. Orada var mıdır bilmiyorum benim kuzenler bisiklet turundalar mesela haftalık. Face üzerinden takımları var, rotaları belli atıyorum 10 güzergahları var ve her haftasonu kahvaltıya birlikte spor sonrası katılırlar vs vs... Bunlar spor arkadaşları edinmeni, oradan endorfin, adrenalin derken kaslar, aşklar... Olabilir yani olur. Demek istediğim biraz daha zaman tanı işine, işine göre bir düzen kurmaya; zaman arttıkça dil eğitimine devam edebilir, kendin için gerekenleri toparlarsın. İlkten kestirip atma; bunlar iş hayatına girişte oluyor. İlerleyen zamanlarda da yüksek yaparsın, lazım görürsen yaparsın yani; benim arkadaş çocuğunu doğurdu, ardından yükseği verdi... Her zaman mümkün, bir yere kaçmıyor. Bilgileri unutuyorum stresine de girme, iki ders kitabı çevirsen hatırlarsın Stres yapma boş yere) Biraz karışık yazdım gibi geldi ama sen beni anladın.

Düzenimi oturtana kadar sabretmem gerek galiba. Ya da şu an bulunduğum yerde bi düzen kurmam gerekiyosa önce alternatifler yaratıp şu ankinden daha iyi bi pozisyon yakalayınca burayı bırakmam gerek. Allah'ını seven üstüme sabır, güç, irade, azim ve kararlılık serpiştirsin, ne serpiştirmesi kilo kilo atsın

Sen de mi minibüs?

Haydiii başa yaptım ya koyu renkle, o da mı uzunbak saydım 5 paragraf, çok değil be olsun o kadar

Ben bu arkadaş kadar uzun yazamam leydim Sen akıllı kızsın yaşın genç gönlün ne istiyorsa onu yap Spor kısmına gelince sana bahsettiğim videolardan takıl bir süre sonra farkı farkedeceksin ❤

5 kilo verseniz manken gibi olursunuz. boy var sonuçta kaldırır o kiloyu. ama hareket lazım tabi.

İyi yapmışsın bence işinde çalışmaya devam etmelisin haklısın İstanbul trafiği çok zor ama biraz daha cv ye en azından geçmiş olarak yazabileceğiniz birşey olamali Aska gelince de aldattiysa baş k cinayet gitsin o kdr sorun değil kimlerle karşılaşırsınız zaten :) Yüksek lisans için çalışman gerekiyor haliyle bu işe az da olsa ihtiyacın var bunun için cv mi firmalara gönder ve cagrilmayi bekle işten çıkma

Konu Özeti: Ben az aşağıda kendi kendime cıvıtıyor olacağım, dileyen oradan devam edebilir ve fekat özet geç diyen arkadaşlar oldu. Aşağıdaki hikaye universiteden yeni mezun sayılabilecek genc bi kızın acıklı öyküsü olup... şaka şaka özet geçmek benim kanımda yok sanırım. Neyse ne diyoduk; yeni mezunlara göre son derece iyi maaş aldıgım ama eve 2 saatten biraz daha fazla uzak bi işim var. Bazen yeterince öğrenemedigimi hissediyorum burada. Bırakmak istiyorum ama yeni iş bulmanın zorlukları ve ekonomik kaygılar sebebiyle bırakamıyorum. İşe yakın bi yere taşınmaksa zor görünüyor. Yüksek lisans yapmak, egitim ve seminerlere katılmak istiyorum ama bunun icin zamanım yok. Zaman yaratsam işi bırakıp e bu sefer de param yok. Ayrıca eskisi gibi değilim, odaklanmak, azim ve irade gostermek konusunda sorun yaşıyorum. Kilo vermem gerek ama veremiyorum. Kısıtlı zamana maksimum verim alınacak spor onerilerine acıgım. Diyet ve irade ile ilgili de olur. Ha bi de üniversitenin bitip herkesin bi köseye dağılmasıyla kendimi yalnız hissediyorum. Fakültede çok sosyaldim, şu an değilim. Çevrem çok sınırlanmıs oldu. Ha bi de geçen sene aldatılmamla beraber aşk hayatım ayvayı yemiş durumda. Özetimiz burada sona ermiştir. Dinlediginiz icin tesekkur ederim Bu sene iyi geçmedi söylemem lazım Kader beni seçmedi ama görmemem lazım Belki birden bire yeniden başlamam gerek Eskiden taptığımı bugün taşlamam gerek Yeni bir aşk yeni bir iş Yine gülecek bir neden lazım Yeni bir haber yeni bir kader Bunlar için bana şans lazım Yeni bir duruş yeni dokunuş Tek tek keşfetmem lazım Yeni bir hayat gerisi bayat Kendime yeni bir ben lazım Günler güzel geçmedi unutmam lazım Asıp yüzümü kalmışım azcık kırtmam lazım Hep içime atmışım anlatmam gerek Hepsini bir kazana atıp toptan kaynatmam gerek Daha konunun başından dağıttım di mi? Neyse klasik bi girişle yeniden başlayalım o zaman. Merhabalar KK sakinleri. Nasılsınız, iyi misiniz? Keyifler yerindedir umarım. Bana gelince, başlıktan da anlayacağınız üzere kendimi değişime açmaya çalıştığım bi dönemdeyim. Bi şeylerin yolunda gitmediğini, kendime yeni bi yol çizmem ve bu yolda irade göstermem gerektiğini aksi halde hedeflerimin gerçekleşmeyecek hayallere dönüşmek üzere olduğumu hissediyorum. Gel gelelim son zamanlarda ne nereden başlayacağım hakkında bi fikrim var, ne de süreklilik gösterebilecek bi iradem. Hayatımın en çok çalıştığım dönemindeyim ama hic bu kadar tembel olmamıştım. Sanki beni bi kafese kapatmışlar da uçmayı unutmuşum gibi, ben artık ben değilmişim gibi hissediyorum. Azmimi kaybettim, irademi kaybettim, hırsım köreldi, başarmaktan kazanmaktan utanır oldum. Dert mi okuyoruz kişisel gelişim kitabı mı, bu nedir arkadaş diyebilirsiniz, demeyin. Zira üniversiteden yeni mezun bi insanım ve bu yaşlarda yapacağım bir iki hamle 30, 40, 50 ve hatta kısmet olursa 80 yaşında nasıl yaşacağımı belirleyecek. Hayatımı şekillendirmeye çalışıyorum ve bu konuda biraz el vermenizi rica ediyorum. Buradan sonrasını daha somut ve madde madde yazıyorum ki okuması ve çözüm üretmesi kolay olsun. İsteyen istediği maddeden başlayabilir. Canı sıkılan sadece maddeleri okuyabilir. 1. İş - Bırakayım mı? Hali hazırda bi işim ve yeni mezunlara kıyasla ortalamanın oldukça üstünde bi maaşım var. Ve ben sanki belamı arıyormuşum gibi burada olmaktan hiç mutlu değilim, işi bırakmak istiyorum. Bu durumun en önemli sebebi mesafe. Günün 2 saat gidiş 2 saat dönüs olmak üzere 4 saatini ve hatta bazen daha fazlasını trafikte geçiriyorum. Anadolu Yakası-Avrupa Yakasi arasında mekik dokudugumu, bunu ayakta ve balık istifi toplu taşımada yaptıgımı söylemeden de geçemicem. Kiralar sebebiyle yakın zamanda taşınmam da mümkün değil, aldığım maaşın hicbir anlamı kalmayacak çünkü o zaman da. İkinci sebebi ise uzmanlaşmış bölümler halinde çalışıyoruz ve bu beni inanılmaz köreltiyor. Sürekli aynı işi yapmaktan mezun olurken bildiklerimin yarısını unuttum sanki. Daha butik bi yerde çalışıp daha çok bilgi edinmeliydim, daha çeşitli durumlarla yüzleşmeliydim diye düşünüyorum. Ama işi bırakmaya da çok korkuyorum. Ekonomi ortada, yeni bi iş bulabilir miyim, bulsam ne zaman bulurum bilmiyorum. Ailemin bu konuya yaklaşımı ise pek olumlu değil. Zira iş kariyer noktasına geldiğinde son derece kaygılı insanlara dönüşüyolar, kafalarında daima bi eylem planı var ve o eylem planına uygun olmayan her şey onlara göre hatalı. Bu baskı görecegim ya da maddi olarak desteklenmeyecegim anlamına gelmiyor. Ama kimse sırtımı sıvazlayamayacak ve evebeyn dırdırı bi süre eksik olmayacak isi bırakırsam. Nasıl direnecegim bilmiyorum, ailemle pasif agresif bi iliski yürütmek gercekten yorucu oluyor. 2. Kilo Vermek - Ama Nasıl? Standart armut tipi bi vücudum var. Ve bu vücudu şekle sokmanın yolunun sabah 5 buçukta kalkıp akşam 8 buçukta eve girmek olmadığı aşikar. İş hayatımın öyle büyük bi kısmını kaplıyor ki kalan zamanlarda yiyip içip yatıyorum resmen. Evde spor yapayım dedim ama bi gün yapsam iki gün ara veriyorum. İrade ve kararlılık konusunda ciddi sıkıntılarım var. Her türlü spor, diyet, motivasyon önerisine açığım bu noktada. 3. Yüksek Lisans, Eğitim, Seminerler ve Dil Hepsi için zaman, azim, kararlılık ve paraya ihtiyacım var. Zaten şu dördü ağaçta yetişse hepimiz daha mutlu insanlar olurduk sanıyorum. Acaba işi bırakıp ve bi süre iş aramayıp bunlara mı odaklansam, yoksa işle beraber mi yürütmeye çalışsam? Ki isi bıraktığım durumda bunların maddi yükü de ailemin üstüne kalacak demektir. İş arama halinde bunlarla uğraşması ise ekstra zor, her an is bulabilirim, düzenim degisebilir düsüncesiyle hicbi seye odaklanamıyorum ki. Böyle olmamasi gerekiyordu yahu. 4. Sosyal Çevre ve Aşk Geldik en civcivli bölüme. Özellikle bu başlık son bi senede o kadar çok değişikliğe uğradı ki. Romantik, neşeli, flörtöz bi insandım ben. Ağır, kaprisli ve arabesk değil, eğlenceli, umursamaz, paylaşımcı, cesur bi aşk anlayışım vardı. Duygusal anlamda dışa dönük ve mutluydum. Sevgilim olmadığı dönemlerde bile daima ihtimaller olurdu. Sonra ne mi oldu? Sarsıcı ve aldatmayla sonuçlanan bi ilişkim oldu. Ve ben sanıyorum negatif enerjiden duvarlar örüyorum artık insanlara. Aşka, ilişkiye, ufak tefek flörte kapalı olduğum o kadar belli ki, hayatımda bu yönde bi gelişme olmamasına şaşırmıyorum artık. Eskiden içimi ısıtan hikayelere şimdi kaşımı çatarken buluyorum bazen kendimi. Sevmeye sevilmeye ne enerjim, ne zamanım ne de uygun bi duygu durumum var. Kendimi eskisi kadar beğenmiyo ya da sevmiyo muyum ki acaba? Ya da güven problemim mi devam ediyo? Sadece kendimi kapatmamak, eskisi gibi başını sonunu düsünmeden anın icinde ve mutlu olmak istiyorum çok mu zor Ha bi de yukarıda anlattıklarıma mezuniyet sonrası herkesin bi köşeye dağılmasını, eskiden her hafta yeni birileriyle tanışırken ve 7/24 faal bi insanken sınırlı çevrelere sıkışmayı ekleyin. Sonra da bu problemi çözün. Böyle işte.

Trafik konusunda ne deseniz haklısınız. Beni metrobüs tutuyo, bazı geceler arka kısımlara doğru ilerleyiniz diyen ablayı bulup saçına yapıştıgımı falan hayal ediyorum Karpuz festivali güzelmiş, biz arkadaslarla toplanıp zeytin ve incir festivallerine gitmistik mesela Ege'ye. Maksat gezmek görmek olsun

Ben olsam isten ayrilir yakin bir yerlerde is bakardim.

çok detay olmayacaksa işiniz nerde?

İşinize yakın bir yere taşının. Evet belki maaşınızın çoğu kiraya gidecek ama şimdiki evinize yakın çalışıp kuş kadar maaş almaktan iyidir bence, kaldı ki eldeki 1 kuş daldaki 2 kuştan iyidir, piyasa gerçekten feci, ben olsam işten çıkma riskine girmezdim. Taşınınca işten kendinize artan vakitle bir spor salonuna başlayın. Spor salonunda ister istemez yeni insanlarla tanışacaksınız. Ortam değişecek. Veya yine taşındıktan sonra size kalan vakitte yüksek lisans yapın, yine ortam değişecek yeni insanlarla tanışacaksınız. Benim sizinle ilgili her tavsiyem taşınıp kendinize gün içinde zaman kazanmanızla alakalı kapılara çıkıyor. Taşının ve 24 saati daha verimli kullanabilmeye başlayın. Her şey para değil, kiraya çok verirsiniz ama karşılığında zaman satın almış olursunuz.

ben de çok para istiyorum. benliğimden ve hayatımdan memnunum da çok para lazım.. darphaneden yeni çıkmış sıcak sıcak.. yinandyang

mezun olurken her şeyden azar azar biliyoruz. ama iş hayatına girince belli bir alanda derinlemesine bilgi sahibi oluyoruz. ve uzmanlaşmak iyidir.. uzmanlaştığınız, hep aynı şeyi yapıyorum dediğiniz işle ilgili neler katabilirsiniz kendinize bir onu düşünün.

Minibüs uzun taksi ben

İçimdeki ses gibisiniz işiiii bıraaaak, işiiii bıraaaaaak, yakınlarda iş mi yok deyip duruyo o da. Ama ya hakikaten yoksa yinandyang

Boşver canın sağolsun, manevi destegin yeter Destan yazmak Gangsta ile benim huyum zaten Sen söyledin söyleyeli yapıyorum o kadının videolarını bak ama düzeni tutturamadım. İlk hafta ne güzel hic aksatmadan 3 hatta bazen 4 mil takılıyodum. Yılbaşından sonra serdim yine. Bana irade lazım sanırım

Siz yazmaya üşeniyosunuz anlıyorum ama benim yaşadığım bu ne yapayım

Keşke yapabilsem aslında, ailem de çok sevinir, bana da iyi gelecek biliyorum. Geçen sene bi egitim ayarladım o sekilde, bu isi bulmamda çok faydası oldu. Ama burs kovalamam lazım ona. Çekici bana da gonder, bi seylere vursam iyi gelebilir

Yanı zor olur. Ama şark görevi için Doğu'ya gidebiliyor insanlar. Oraya git demiyorum tabi:) Ben olsam kar- zarar açısından düşünürdüm. Mesela bundan 10 sene sonra İstanbul da çok daha iyi konumda, daha iyi paralar kazanabileceksem dayanırdım bu eziyete. Ama ortalama bir Anadolu şehrinde 2 sene içinde kazancımı 2'ye katlama ihtimalim varsa da denerdim. Bizim orada ünlü bir çocuk giyim markasının bayiliğini almıştı İzmirli bir bayan. İzmir'den D. bakır'a vurup gelmişti.

Kuzum özet geçmişsin kıyamam : Kız niye okumuyonuz özet geç diyonuz kıza, hadi ben neyse falım fallanmış zaten de bu kız gencecik daha, önü açık buna yapmayın okuyun yahu Yalnız Ladym şu kafamı tam toparlayayım adam akıllı bi yorum yapmaya çalışacağım sana güzelce bi okuyup; diyet miyet, o disipline olamama halleri, öğrenci havasından iş hayatına geçerken yüzümüze çarpılan gerçekler, monotonluk, hevesler, nakit-vakit sıkıntısı vs vs hep geçtiğimiz yollar. İş hayatı bunaltmış seni belli. Fırsat bulduğumda elimden geldiğince bi yorum yapayım.

kendime yazdım :) belki çok param olursa sana da bir faydası olur kimbilir

Okuyamadım durumum yoktu Özet plizz

yalnız mı yaşıyorsunuz? zamanınız yolda geçiyor. bekarken düşüneceğiniz tek kişi kendiniz iken neden o yolu çekesiniz? toplu taşıma insanın ömrünü çürütüyor hele ki iki yaka arasında.. işi bırakmayın. işe daha yakın ama oturulabilecek ve sosyal hayattan sizi koparmayacak mesela yürüyüş yapabileceğiniz bir yere taşının bence. öğlen aranız ne kadar? plaza tarzı bir ortamda mı çalışıyorsunuz? kendinize ayırabildiğiniz bir vakit mi bu öğlen aranız? onu değerlendirmeye çalışın. çalıştığınız semt uygunsa yürüyün. yüksek lisans mı dil mi? hangisi daha etkili olur işiniz için? akademisyen olmak gibi bir hedefiniz yoksa, yüksek lisans için işi bırakmayın. sertifikalarla eğitimlerle de mesleğinize yönelik katkılar sağlayabilecekseniz ona yönelin derim.

Pardon hakaret etseydiniz Ben zayıflarım zayıflamasına da bu ne şiddet bu celal anlamadım esergry Nirvana Anneler

Kariyer. net gibi oldu bu biraz gerçi haksız değilsiniz, ya zengin ya gamsız ya da saf olmak lazım şu dönemde yenisini bulmadan eski isi bırakmak için. Evde kös kös oturunca körelmicem sanki. Bi saflık bi şapşallık mı çöktü bana, neyim var anlamıyorum ki, kendimi dövesim var C captain price erkek

Merhabaaa Bu ne güzel bir konu başlığı. :) Forum içerisinde konulara yaptığınız yorumları sempatiyle takip ediyorum. ) O upuzun yazılarınızı okumaktan keyif alıyorum. 'Dolu dolu' oluyor çünkü. Konuyu ele alış biçiminizi, farklı bakış açıları getirmenizi seviyorum. Uzun bir süre yoktunuz. Döndüğünüze sevindim. Konuya dönersek; bir gözden geçirdim. Sakin kafayla okuyup naçizane yorumum olursa seve seve paylaşırım.

İstanbul da yaşamak şart mı peki?

Benimle nasıl bi bağlantısı var

zaman...

İşte ben de hazır yaş 23, kurulu bi iş düzenim yok, şimdi yapmazsam sonra sizin gibi hiseder de hic mi yapamam diye korkuyorum. O yüzden şimdi bırakıp girsem mi bu işlere gibi bi düsüncem var ama o da cözüm degil

Ben şehrimi seviyoruum. Bazen durup düsünüyorum nesini seviyosun acaba diye, saymaya kalksan bi ton olumsuz şey çıkar. Ama onlara rağmen seviyorum. Sokaklarını seviyorum, caddelerini seviyorum, günün ve gecenin her saatinde yaşayan bi şehir olmasını seviyorum, her şeyin elimin altında olmasını seviyorum, her çeşit festivale, etkinlige katılmayı seviyorum, "ben bi kere deniz görmeden yaşayamam taam mı" diye klişenin dibine vurmayacağım ama ne yalan söyleyeyim denizi çoook seviyorum, oturup buralar çok bozdu geyiği yapmayı seviyorum öyle işte, çok da mantıklı sebeplerim yok yani ama seviyorum. Ama güçlü ve karlı bi eylem planım olsaydı başka bi şehirle ilgili belki düsünebilirdim bilemiyorum. Gerci benim meslegim ortalama bi Anadolu sehrinde pek para etmeyebilir, nispeten büyük sehir kategorisinde olan bi yere gitmem gerekir yine.

Zaman ayırıp okudugunuz için sağolun. Aslında doğru söylüyorsunuz. Bu işleri yoluna koymak icin ihtiyacım olan verimli bi 24 saat. 4 saat yol meselesi bütün hayatımi kitliyo resmen, İstanbul trafiğinin insana yuklediği sinir stres de tuz biber oluyo üstüne. Ve işi bırakıp yenisini hemen bulamadıgımda bu beni daha da sarsacak, iyive isteksiz ve yıpranmıs olacağım onu da biliyorum. Ama taşınmak da çok gözümde büyüyo. Bunun kirası var, aidatı var. Ki ailem bu konuda hassas, tek başına yaşayacağım için güvenli bi site olsun istiyorlar öyle bi şey yaparsam. Oraların da aidatı kiradan beter. Belki takipte kalıp ucuza bi yer kovalamam lazım, hani aniden kiracısı çıkan, piyasanın altında ev veren birilerini. yinandyang

konu basliklarini okudum ıçinden ne geliyorsa onu yap