Ailende arkandaysa bosan. Hem hastaligini bulastiracak hem senin yuzunden hastalik ilerledi diyecek iyiymis valla D

Evet bende kendini kötü hissetmesin diye zorlamadım hiç. Sadece özel günlerde gösterisi olduğu zaman hiç fotolarına bakmaz merak etmez tamamen para kazanma derdinde iş kolik Buda güzel ama abartı. Eve gelince hep iş sıkıntılarını konuşur. Psikolojik destekle hallolur bazı şeyler ama hastalığı için ailesinin beni suçlaması onun onlara hak ver demesi her iki tarafda umursamıyor gel git yapmıyor. Ve daha kötü olduğunda yine ben tek başıma kalıcam ailesi destek de olmucak. Olacaklarını bilsem eşimin de kendine bakacağını bilsem zaten böyle birşey düşünmem. Çok çok üzülüyorum B

İyi eş nasıl olur bilmiyorum. Para verir esirgemez istediğim yere haber vermeden gitsem sorun olmaz. Bekar gibi rahatım daha da rahat. Ama sorunlarımızı hep örter yada yorum yapmaz umursamaz. Tartışma hiç yok nerdeyse çünkü konuşamayız yüz yüze kaçarız. Konuşmak istesemde işine gelmezse bağırır abartıyorsun be var ki diyip gidip sigara içer gelir konu kapanır asla açılmaz. Çocuklarıyla çok ilgili değil. oğlum 8 kızım 4 yaşında. Oğlum sürekli büyük tuvaletini altına yapıyor ne yaptıysam birtürlü olmuyor. Üzülüyorum ve eşim oğluma başımıza ne geliyorsa senin yüzünden kara bulutlar senin yüzünden evin bereketini götürüyorsun dedi. Çok acımasızca değil mi? O çocuk her kötü olayda belki hep kendini suçlucak. Hiç sesi çıkmadı oğlumun. Yürümesinden dolayı hiç okula gitmedi eşim. Gösteri toplantı karne alma vs vs aslında gelebilir ama zorlamadı kendini. Market alışverişi ben poşet taşıma ağır ne eşya varsa ben taşırım bütün yük bende. Bunun için mi acaba parada ve rahatlık konusunda böyle bırakıyor yabani kalıp ona bakıyım diye. Bilmiyorum... tugcekb Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Merhaba ilk defa bir siteye yazı yazıyorum. Çok çıkmazdayım yardımcı olursanız sevinirim. 9 sene önce 18 yaşımda eşimle kaçarak evlendim. Şuan 27 yaşındayım 2 çocuğumuz var. Evlendikten sonra ataklar geçirmeye başladı ve öğrendim ki MS hastasıymış. Olsun dedim kabul ettim. Hemen hamile kaldım ve oğlum doğduktan sonra 2 3 sene sonra eşimin yürüme zorluğu başladı. Ben ozaman ciddi hastalık olduğunu öğrendim ve be yapabilirim diye araştırmalar yapmaya başladım. şimdiki zamana kadar... başka şehire kaçtığım için burda ne komşu ne arkadaş hiç kimsem yok hep evdeyim. sürekli araştırma yaptım kendimi ona adadım resmen. Şuan MS değil dediler çünkü çok bilinmeyen enfeksiyon tutulumuymış. Benim çabamla oldu bunlar. hastaneler de aylarca zamanımız geçti yurtdışındakilerle çeviri yapıp mesajlaştım vs vs neler neler. Sonra bana çocuğuma bulaşmış uzun süre damardan ağızdan antibiyotik aldık ve bende panik atak anksiyete dışarı çıkma korkusu oldu annem çıktı geldi kaç ay benimle durdu çok zordu. Eşim çok umursamadı beni 2 gün hastanede yattım acaba enfeksiyondan mı diye hatta Doğum günümdü ogün kardeşlerim aramasa gelmicekti yanıma. Evden birşeyler istedim onu bile getirmesi boş geldi. Birleyler anlatacağım zaman dinlemez tv nin sesini açar sonra yok ben dinliyorum seni der. Tabi annesi hep beni suçladı hastalığının sebebi benmişim. İlerlemesi benim yüzümdenmiş. Biz evlenmeden 8 sene önce teşhiş konulmuş. Hep ben suçlandım 6 sene emek verdim ben rahatsızlandım. Ben rahatsızlanınca eşim sen iyisin senin birşeyin yok ben ne olucam dedi. Ailem arkamda ayrılmak istiyorum sizce ne yapmalıyım. Şuan eşim işe gidiyor ama tutunarak. birde hastalığı için olsa çoktan ayrılmıştım ve oladar emek vermezdim yanlış anlamayın hem suçlandım hem değer verilmedi. Çok şeyler yaşadım en en kısa olarak bu ama daha fazlası var şimdiden teşekkür ederim tugcekb Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Yorumun için sağol Birde ailesi gelip gitmez bize. ben okadar yardım da istedim. Önemli bişey sonuçta ve çok yorucu elimden tutmak dengesi yok çünkü hastanelerde koşturmak. Ve kendisi de ailesini istemiyor her iki taraf da bu şekilde davranıyor. Bütün yük bende 2 çocuk var birde artı kimsem yok burda hep evdeyim. Psikolojik olarak da baya kötüyüm. Ayrılmak istiyorum ama ilk sevgili ilk evlilik ve 2 çocuk ilk olunca mı bilmiyorum çok acı veriyor. Kalsam da acı gitsem de tugcekb Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali Anneler

Cocugun tuvaletiyle ilgili soyledigi seyler psikolojik siddet tam olarak. Fakat okula gitmemek konusunda fiziki ozelliklerinden dolayi utaniyor muhtemelen belki o da icten ice cok istiyordur ama utandigi icin gitmek istemiyordur. Bence psikolojik destekle bazi sorunlar cozulebilir D

Kar-zarar dengesine bakmak lazim sapkayi onune koyup. Tum o yoruculugun disinda iyi bir es mi iyi bir baba mi evine bagli hosgorulu mu? Bir de cocuklariniz kac yasinda D