Çoğu aynı duyguları paylaşıyoruz. Ben de işten yeni ayrılmıştım çocuk için tam zamanı diyordu çevre ben de bunlardan etkilendim ve aynı şekilde benim yaşım ve eşimin yaşı geçmeden çocuk yapalım telaşına kapildim. Aynı karmaşık duygular bende de var. Bir daha calisamayacak mıyım? Kariyer hayatım bitecek mi? Artık eşimle hiç yalnız kalmicaz. Özel hayatımız asla eskisi gibi olmayacak. Ömrümün sonuna kadar herseyinden sorumlu olacağım bir birey olucak artık bu çok büyük bir sorumluluk değil mi? Ben gerçekten buna kendimi hazır hissetmiyorum. Hamile oldugumu öğrenelim bugün 8 gün oldu, 8 gündür resmen bunalimdayim. Sen sanırım bu evreyi atlatmissin. Ne kadar güzel ben öyle olacak miyim? Ya da olmak istiyor muyum onu da bilmiyorum. Sen ne kadar süredir evlisin?

atlatacagız Allahın izniyle. Erken gelmelerininde bir sebebi vardır mutlaka :teselli:

Canım bence bunları çok takma kafana hepsi hormonların bi oyunu ve sorumlulukların getirdiği korkular. Bende daha 6 haftalık hamileyim, evet bende arada boşluğa düşüyorum ama şöylede bi düşündüm 26 yaşında sağlıklı bi kadınım eşimi seviyorum ee neden daha fazla erteliyim. Ve eşim baba olmayı o kadar çok istiyoki onun gözlerindeki heyecan yetiyo kaygılarımı atmama. Bi bakıcaz doğurmuşuz, bi bakıcaz yürüyo sonra okul falan kocaman olucak :) ve düşünsene herşeyi ilk sende öğrencek senin bi parçan olcak. Ben eminim hislerin değişicek kendini hamileliğin güzelliğine bırak... kenyaa annesinin

Bence de bu durum çok normal. Özellikle de ilk bebeğine hamile olan bayanlar in... Başına hamilelik boyunca neler geleceğini, ne yapman gerektiğini, hiçbir şeyi bilmiyorsun... Hiç bilmediğin bir yola çıkıyorsun.. O güne kadarki tüm alışkanlıklarını değiştirmek zorundasın, çünkü içinde bir canlı var ve ona zarar vermemelisin... Canlı var ama hissedemiyorsun... Öyle garip bir şey ki hamileliğin başları... Ben de bir şey hissedememiştim, hissedemedikçe üzülmüştüm acaba çocuğumu sevmeyecek miyim diye... Kendimi anne olarak hiç hayal edememiştim... Bebek için herkes bir şeyler alıyordu, ben ne almam gerektiğini, neyin lazım olacağını bile bilmiyordum... Eşim de benim kadar şaşkındı... Heyecanlıydık ama ne yapacağımızı bilemiyorduk... Anne- baba olma fikri çok yabancı geliyordu... Ama zaten allah zamanla her şeyi yavaş yavaş veriyormuş... Zamanla bebeğin hareketlerini hissettikçe ikimiz de anne-baba rollerini kendimize yakıştırmaya başladık... Değiştirmek zorunda kaldığımız alışkanlıklarımızın, ödün verdiğimiz şeylerin boşa gitmediğini "somut" bir biçimde gördük. İçimde var olduğu söylenen, ultrasondan ultrasona gördüğümüz ama hissedemediğimiz canlıyı gerçekten hissedebiliyorduk, gerçekten vardı... Elleri, kolları vardı, oynayıp duruyordu her şeyden habersiz... İkimiz de motive olduk... Hala bilmiyorduk alıverişe çıkıp ne almamız gerektiğini ama olsun... Çocuk aç-açık kalacak değildi ya, öğrenir hallederdik... Bir süre bebek reyonlarına boş boş baktık... Son haftalarda allah o içgüdüyü de verdi.. Nasıl olduysa, her haftasonu güle oynaya alışverişe çıkmaya başladık! Çıktığımızda da gayet bilinçli bir şekilde yavrumuzun tüm eksiklerini almaya başladık... Badiler, zıbınlar, karyola, yatak, çarşaf, yastık, sünger, küvet, yorgan, yorgan yastık kılıfları, gardrop, tırnak makası... Nasıl oldu hala bilmiyorum... Ama oluyor. Her şeyin bir zamanı varmış bunu anladım... Taa en başından bütün duyguları bir anda hissedebilmeyi beklemek yersizmiş.. Zaten zamanı geldiğinde allah hepsini yaşatıyormuş, hepsinin bilincini veriyormuş... O yüzden bir şeyleri hissedemiyorum diye üzülmek de çok yersizmiş... Hiç boşuna sıkmayın canınızı... Rahat olun, ne hissediyorsanız öyle yaşayın... Kendinizi yok yere üzüp sıkıntıya sokmayın... Rahat olun... Herkese mutlu hamilelikler :))) Z

cnm bu sitede vakit geçirdikçe anlayacaksın o kadar çok bebek isteyipte olmayanlar var ki haline şükrediyor insan, normalde göremiyorsun çevrende böyle kişileri yada duygularını bu kadar çok net paylaşan yok burda herkes abla kardeş gibi açık açık konuşuyor bir de şöyle düşün 2-3 ay sonra gelseydi bebğin senin için ne değişecekti daha mı bilgili olacaktın bu konuda hala olabilirsin cnm hafta hafta gebelik takibiyle ilgili o kadar çok site varki onları takip et bebeğinin gelişimi seni çok mutlu edecektir sevemeyeceğim diye korkuyorum diyorsun eşini sevmiyormusun cnm sen? eşinin sana bir hediyesi olarak düşün ikinizin ortak bir parçası daha ne söylenebilir ki... dorukk S &#9829; A &#9829; B &#9829;

Sana yaşadığım 4 eveden bahsedeyim. Hamilelik gerçekten garipmiş 1. Bana surekli cocuk istiyorsan hemen başla, uzun sürüyor tutması, yaşın geçiyor diye baskı yapıldı. Bende eşime baskı yaptım diyebilirim. Ve sonuç suan 6+5 hamileyim. Ilk test yaptığımda inanamadım. Cunku bebek icin karar vereli daha 3 hafta olmuştu. Hiç bir belirti yoktu. Kusma, başdönmesi, akıntı vs. Eşim çok güzel karşıladı. Ama içinden erken oldu dediğinden eminim. Çünkü birgün sonra "gelecek yıl tatile gidemicez yani" dedi. 2. Çocukları pek sevmem, evladımı sever miyim acaba diye düşünce sardı beni. İşim ne olcak? Bakıcı kim olcak? Heryere benimle mi gelecek... Böyle karmaşık duygular içindeyim. 3. Herşeyi geçtim sonuçta erken veya geç oldu şükür, sevindik filan derken eşim OĞLUM diye karnımı sevmeye başladı. Tabi bu bende stres yaptı ya, bebek KIZsa? İnternetten olmadık uyduruk denemeler yaptım. Çoğunluk kız çıkıyor. Ya kız olursa sevinmezse, ya elalem? Çünkü duyan herkes oglun olacak diyor. Belirtileri söyleyince ooo ozaman kız diyorlar. Aslını sorarsan kimse bişey bilmiyor. 4. Zaman geçiyor ve hala kasık sancılarım dışında hiçbir belirti yok. Çok ilginç ama boş gebelik stresi yaşıyorum şuan. Eko randevum çok geç ve beklemek zorundayım. İlk uc evre umurumda bile değil. Çünkü biran önce bebeğimin kalp atışlarını duymak istiyorum. Ben bu sitede huzur buldum. Bazı bilgili insanlar güzel yazılar yazıyor. Hem moral oluyor hem de zaman eğlenceli geçiyor. Dileğimizi Allah hemen kabul etmiş ve bize hediyesini sunmuş. Bize de şükretmek düşüyor.

öncelikle dikkate alıp bana cevap yazan herkese teşekkürler. yazıları okumaya başlayınca bazen kendimi daha fazla suçlamam neden olan msj görüyorum bana destek olmaya, anlamaya çalışanlarıda görünce yanlızlıktan kurtuluyorum. Evlat sahibi olmak isteyenlerin dilerim en kısa zamanda evlatları olur. bir arkadaş eşim çok istiyordu demiş. onu okuyunca biraz içim burkuldu belki benim eşim çocuk için o kadar hevesli olmamasındandır. biz biraz çevre baskısıyla çocuk düşündük mali sıkıntıların üstüne bu gebelik gelince beni çok mutlu etmedi. belki dediğiniz gibi kalp atışlarını duyunca bende değişirim ama akşamları elimi karnıma koyup onunla içimden konuşuyorum. ama ona haksızlık etmek istemiyorum. anlatması zor bende böyle hislere kapılmak istemezdim ama hissediyorum malesef. S

seni anlamayı o çok isterdim ama anlamıyorum iananki. ben bebek sahibi olmak için 4 yıldır uğraşıyorum... ne sıkıntılar ne iğnelr ne aletler geldi geçti vücudumdan. vucüdumdan çok ruhum sıkıntı çekti. keşke ben olsaydım yerinde diyorum birçok anne için. ama olmayınca olmuyor. ne mutlu sana rabbim sana nasip etmiş dünyanın en güzel şeyini... eminim onu kucağına aldığında dünyanda onadan başka bişi olmayacak o kadar çok seveceksinki onu başka kimse onun yerini dolduramayacak... allahım sağlıkla sıhhatle kucağına aldırsın inşallah... unutma ne insanlar var senin gibi anne olmak isteyen... amacım seni kırmak değil sadece elindekinin kıymetini bilmen için anlattım bunları...

Canım senin yerinde olmak isteyen o kadar çok insan var ki bu sitede bi bilsen ne kadar büyük bir mucizeye sahip olduğunu. Allahına binlerce kez şükredersin. Ben 2 yıldır bebek için uğraşıyorum. Ama olmuyor. Bak senin istediğin ay olmuş. Kendin diyosun istiyoduk diye. Ama hemen olmaz diye düşünmüştüm diyosun. Hemen olmasaydı, senelerce uğraşsaydın daha mı iyi olacaktı. Pozitif düşün, olumlu düşün, bebeğine yansıtma. Sakın isyan etme. Eminim sen o bebeğe çok iyi bir anne olucaksın o da sana çok iyi bir evlat olucak.

arkadaşlar konuyu açan arkadaşın bebeği çoktan doğmuştur daaa konuşmaya bile başlamıştır.. tarihe dikkat derim ben :)ama tabii o arkadaş gibi olanlar için devam ettirdiyseniz bişey diyemem.. Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

Yazı yazarken eski bir konu diye belirtmiştim, zaten açılmış bir konu yenisini açmak istemedim.

ben şu an 10 hafta 3 günlük hamileyim ama daha ne bebeğimi benimsedim nede hamileliğe alışabildim. 1 bucuk yıllık evliyim planlayarak yaptık biraz erken oldu sanki 3-5 ay kalmam diye hesaplıyordum 2 seferde kaldım. pskologdanda yardım alıyorum ama fayda etmedi onun tavsiyesiyle böyle bir siteye üye oldum. ama bakıyorum herkes çok mutlu hamilelik yaşıyor benim gibi acaba olmasamıydı diyen yok. galiba benim hamileliğim değişik bir tek. 2 hafta sonra 2 li test yapıcam yinede sağlıklı olmasın istiyorum ama bir tarafım halen şüphede. Bu duygular beni üzüyor yetersiz bir anne olucam diye korkuyorum yada çocuğumu sevemicem diye. firuze-1524 Bal kız & Bal

merhabalar arkadaşım. Amacım seni üzmek değil lütfen de üzülme ama yazını okurken gözyaşlarımı tutamadım. Bİrde arkadaşımın yazısını okuyunca daha da üzüldüm. Allahımdan senin için herşeyin hayırlısını yürekten diliyorum. Bütün anne olmak isteyen arkadaşlara diliyorum bunu inanıyorumki bir gün sende bu güzelliği yaşayacaksın. Unutma herşeyin bir zamanı vardır. Stresde çok önemli kalbini ve ruhunu ferah tut. Pozitif düşün ki güzellikler karşılasın seni ve dualarım seninle. Umarım yanlış anlamazsına. s.

sizde hamileymişsiniz o yüzden fazla yazmıyorum. ama gerçekten ayıp başkasına böylemi yardım ediyorsunuz. hiç yazmayın daha iyi. yazdıklarınızın insanı kırmaktan başka ne faydası olabilirki. hiç mi okumadınız yazılanları. size aşk çocuğunuzla mutluluklar. bu arada başkalarının duygularına saygı duymayı öğretir annelik umarım...

merhaba sivas bende 6 haftalık hamileyim. benim merak ettiğim neden olmasa diyorsun?Hayatında daha önemli yapmak istediğin veya planladığın birşeymi vardı?Yada korkularınmı var?gerçektende yazdıkların bazı arkadaşlara haksızlık olmuş. ama belki sende paylaşmak istedin. kendini sorgulayınca cevap bulabilirsin umarım. bebek dünyanın en güzel şeyidir. inan bir süre sonra bu hislerini unutucaksın. Şimdide düşünme bence bebeğine sarıl ve onu büyüt çünkü o savunmasız ve sana mecbur. olduktan sonra neden sevmeye çalışmıyorsun madem böyle keşke önceden önlemini alsaydın. ama artık olmuş bence onu bırakma...

Canım sen kendini sıkma hiç. ilk başlarda bende böyle gariptim. tamamen hormonlarla alakalı aslında. biraz daha zaman geçince hele ki kalp atışları falan duyduğunda zaten bu duygular kendiliğinden kaybolacaj. ve son aylar bir an önce doğsa da alsam kucağıma diyeceksin. ama sakın şimdilik böyle düşündüğün için kendini suçlama. insanız sonuçta bütün duygular bizim için yaratıldı. sırayla yaşıyoruz hepsini. bebek alışveriş sitelerine bak gez kimler bebekleri için neler örmüş onları incele göreceksin çok şey değişecek. bende ilk başlarda hazmedemedim kendime yakıştıramadım konduramıyordum ama daha 10 haftalık oldu bebişim. öğrendiğim de 7 haftalıktı. inan bu 3 haftada o kadar çok şey değiştiki. hem beynimde hem kalbimde. analık duygusu bir düşünce içine istesende atamazsın o saatten sonra bu duyguyu. şimdilik yapabileceğin mutlu hamilelikleri izle ve kendi hamileliğinin tadını çıkar. hoşçakal hihoyyyt

Sizinle aynı duyguları paylaşıyorum. Ben dd 5 haftalik hamileyim. Hala inanamıyorum öğrendiğim andan itibaren aklımı başka bir şeye veremiyorum. Ben 10 aylık evliyim. Eşim ile ikimizde çocuk istiyorduk ama aynı sizin dediğiniz gibi üç dört ay sonra düşünüyordum ben. Ama hep hayalim de bir çocuğum olduğunu düşünürdüm. Hep çocuğum olsun diye dua ederdim. Ben de bir deneme ile hamile kaldım. Resmen psikolojik buhran yaşıyorum devamli agliyorum. Şimdi olmasaydı diyorum. cocugumu sevememekten çok korkuyorum Bunu söylemekten çok utanıyorum. Siz şu anda Nasılsıniz sizin bu durum ne zaman sona erdi?

bazen böyle tuhaf düşünüyor insan hormonlar ve psikoljik durum insanı kötü etkiliyor.. bende şuan 2. ci hamilelğimi yaşıyorum ve ilk başlarda böyle düşündüm çünkü beklenmedik bir gebelikti ve çocugum lküçük sayılırdı.. ama çocuk öyle bişeyki inan anlatılmaz yaşanır, kendi canından bile daha değerli oluyor daha çok seviyorsun. sen sevmek istemesen bile Allah öyle bir yüklüyorki onun sevgisini elinde olmadan kıyamıyorsun.. içine koyasın geliyor sevginden.. çok değişik ve çok muhteşem bir duygu.. tabiki zorlukları var ama sen o zorlukları hiç öenmsemiyorsun bile yeterki bebeğim iyi olsun diyorsun.. hiç üzülme bence sorun ne biliyormusun sen kendini hazır hissetmiyorsun. benimde ilk bebğimde biz 1 yıl sonra yaparız diye planlamıştık ama 6 ay geçince eşim çok istedi ve ben hapı bırkaır bırakmaz ilk ay hamile kaldım.. sevindim ama dediğn gibi çok duygu karmaşası yaşadım. çünkü biz şöyle düşünmüştük hani hapı bırakınca 2-3 ay olmaz sonra denerkende birkaç ay geçer nerdeyse 1 yıl olur.. ama öyle olmadı ve bende zorlandım ama hareket etmeye başlayınca motiv eoluyorsun sakın korkma.. zemuszemus sevgiler.. s3nna

bende 5 haftalık hamileyim senininle aynı duyguları paylasıyorum daha cok erkendi gibi geliyor korkularım var alısamadım umarım en kısa zamanda bu durumu kabulleniriz. S

gebeliğin yeni canım şuan bişi hissetmemen normal ilerleyen zamanlarda bebeğini ultrasonda net bi şekilde gördüğünde içinde ki duyguların yoğunlaştığını anlicaksınki bende sen gibiydim ama sevmemezlik yapmadım onun bi suçu yok dimi.. biz istedikki oldu.. plansız olabilir ozman korunsaydın yani şuan onu sevmeme istememe gibi bi lüksün yok canım S

iki yildir evliyim. :) seni cok iyi anliyorum. esimle ev keyfimiz baskaydi. sessiz ve sakin bir hayati seviyorduk. gezmeyide severiz hatta motosiklete biner gezerdik. ama simdi hersey geride kalacak. uykusuz geceler varmis. sevinelim mi uzulelim mi garip bir duygu. tabi geri cikmayacagima gore anne olma duygusuna da alismaya calisiyorum. bir yil sonra hamile olsam ne olcakti ki... Bu sureci yeni yasamaya basliyor olurdum. oysaki bir yil sonra bebegimiz 3 aylik olur. okulada bir yil erken baslar boyle rahat konusmamin arkasinda tabiki esim var. bana moral veriyor. sende bu konu hakkinda esinle konusm, ali ve onunda dusuncelerini ogrenmelisin. Boylece birinci evreyide atlatirsin insaallah

Evet haklisin ben de bu şekilde düşünmeye çalışıyorum ama ara ara çok karamsar düşüncelere kapiliyorum, o dönemlerde ağlama krizleri geliyor. Eşim normalde de çok sakin anlayışlı biridir. Ama ben aglayinca artık o da farklı şekilde tepki vermeye başladı. İnşallah ben de alisacagim. Sanırım hayatımın tamamen değişecek olmasi beni çok korkutuyor. Eşimle olan hayatım tamamen değişecek ve ayrıca bundan sonra çalışma hayatım nasıl sekillenecek? Düşündükçe düşünüyorum. Bir kadının başına gelecek en güzel şey bu olmalı ama ben sevincini yasiyamiyorum en çok bu uzuyor beni bu hafta perşembe doktor kontrolüm var, psikolojik durumundan bahsetmeyi düşünüyorum. Mesajın için çok teşekkürler, beni anlayan birilerinin olduğunu bilmek çok güzel. A

böyle hissetmek başta normal olabilir çünkü hamileliği hissedecek bişey yok ama 4 aydan sonra kıpırdamaya başladıkça karnın çıktıkça çok daha sevecek benimseyeceksin emin ol.. S

ilk başlarda bende bişey hissetmiyordum hatta beklemediğim ve istemediğim bir zamanda hamile kalmıştım.. ama gerçekten miniğim kıpırdamaya başlayınca bambaşka aleme geçtim diyebilirim.. haklısın eşinin desteği ve ilgisi şart bu dönemde olmazsa olmaz.. Rabbim herkesin yardımcısı olsun..

İlk zamanlarda birçok kişinin aynı durumu yaşadığını biliyorum. Kesinlikle hormonlarla ilgisi var. Üstelik bulantılar, halsizlik, yorgunluk nedeniyle insan yaşadığını anlamıyor, hayattan zevk almıyor. Ama doktorumun dediğine göre 3-4 aydan sonra böyle olmayacakmış. Yani asıl o zaman tadını çıkarmaya ve onun tekmelerini hissettikten sonra benimsemeye başlayacakmışsın. Bu tür duygular yaşayanlar korkmasınlar. Birçok kişi aynı durumu yaşıyor. Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

canım su hayatta kimleri neleri seviyoruz kaldıki bebeğini mi sevmeyeceksin bosuna kendini ve bebişini böle seylerle üzerek zaman harcama :S sevcangoksel Allahım sana

kaydirigubbakcemile5 aynen

oncelikle hayirli olsun cnm inanki suan boyle hissetmen cok normal hormonlarindan kaynaklaniyor bebegin karninin icinde bir hareket etmeye baslasin ozaman icindekinin ne kadar mucizevi bisey oldugunu anlayacaksin ve bebegine daha siki tutunacaksin inan. hele onu kollarina aldiginda neden daha once dogurmamisim diyeceksin oyle guzel bir seyki anne olmak allah her kadina nasip etsin isallah. her hamilelik farklidir canim farkli duygular yasatabilir insana mesela benim hamileligimin ilk zamanlarinda sebepsiz yere aglama krizlerine girer bagira bagira aglardim banada bu sekilde etki yapmisti hamilelik oyleki bu yuzden isi birakmistim esinde suan ilgisiz olabilir bu cok normal erkekler bizim gibi degiller malesef ne demisler annelik dogustan babalik sonradan olur diye. ama bebisin hayirlisiyla bir dogsun esin sana bile vermek istemeyecektir. hicbirsekilde kendini strese sokma hepsi normal ve gececek bebegini eline aldigin gunleri dusun cnm bence sen cok iyi bir anne olacaksin ben buna inaniyorum allah saglikla kucagina almyi nasip etsin isallah

benimle aynı duyguları paylaşmış birilerini görmek çölde vaha gibi geldi. Umarım arkadaşım bizde bu durumu en kısa zamanda atlatarız. atlatan arkadaşlarımız olmuşşsa bizde atlatırız:Saruboceq: kenyaa annesinin

Son düzenleyen: Moderatör: 20 Mart 2009 . push ;

. kim isterki böyle hissetmeyi. hormalarıyla alakalı ve de psikolojik bir durum bu. zaten arkadaşta memnun değilki halinden yardım alıyormuş. buraya da bunun için gelmiş. güzel şeyler söyliyelimki bebeğini farkına varsın sahip olduğu güzelliği benimsesin. arkadaşım bende hamileliğimde psikolojik olarak çok kötüydüm. sürpriz bir bebekti mucizeydi farkındaydım. ama bunalımdan kurtulamıyordum. hep acaba beni hissedermi onu kötü etkiliyormuyum diye üzülüyordum. en zor olan ilk aylar geçince vücut yeni durumuna ve hormonlara alışıyor hiç merak etme. helede bebeğinin ilk hareketlerini hissettiğinde herşey geride kalıcak. sen kendini nasıl hisesdersen hisset başını yastığa koyduğunda elinide karnına koy ve bebeğinle içinden konuş. o sana sende ona alışacaksın. evet bebek sahibi olmak kolay değil pek çok zorluğa göğüs gereceksin şimdi ve doğduktan sonra. ama inan bana anne olmak inanılmaz bir ayrıcalık. inşallah sende bunu yaşıyacaksın ve mutlu olacaksın. inşallah isteyen herkeste yaşar. herşey gönlünce olsun sağlıkla bebeğini kucağına al.