anılarım depreşti :kedi: çocukken çekilmiş olan her fotoğrafım elimde mutlaka bir tabak çilek var görenlerin ağzı hiç boş durmayan bir çocuk olduğumu düşünür babannem elmaya hep alma derdi kızım sana alma alim ye falan her seferinde itiraz ederdim babanne o alma değil elma niye öyle söylüyorsun diye o zamanlardan belliymiş bendeki bu telaffuzu düzeltme merakı hala yanlış yazılmış sözcük yada telaffuz görsem düzeltmeden duramam huyum kurusun napim kaydirigubbakcemile3kaydirigubbakcemile3 ablam çok haşarı bir çocukmuş onun bir çok vukuatı var bi keresinde zehirli otlardan yemiş eve ağlaya ağlaya gelmiş annem sarımsaklı yoğurt yedirmiş allahtan bişey olmamış bir hatfa sonra aynı otu eve gelen misafirlerin çocuklarına yedirmiş ve onlarla birlikte yemiş annem tabi çığrından çıkmış popoya bi şamar bi kaşık yoğurt bi şamar bi yoğurt sonra sevgili ablacığım o otu yemekten vazgeçmiş allahtan :icecream:

7-8-9 yaşlarındayım... Bursa da aralarından çimenlerin fışkırdığı taş yollu çıkmaz bir sokakta 2 katlı bir evdeyim... anneannemle büyükbabamın evi... evin bahçesi arka tarafta... bahçe den kenarların da teneke kutulara ekili çiçeklerin dizildiği taş merdivenlerden 2. kata çıkılıyor... yan tarafta ki evin bahçesinde ki nar ağacının dalları bahçeleri ayıran duvardan bizim tarafa uzamış ve açılmış çiçekleri şahene bir görüntü oluşturuyor... bahçede üst katın çıkıntısı altında kocaman bir sedir var... sedirin üstünde çizgili rengarenk bir kilim serili... üst kata çıkan merdiven altında el yıkama musluğu var... ve merdiven altında hep dolu duran 1 kasa uludağ gazozu... bahçenin iç duvarlarını çevrelen kısımlar toprak olarak bırakılmış ve rengarenk ortancalar ekilmiş... sıcak bir öğleden sonra gölgelik sedire uzanmış guguk kuşunun sesini dinliyorum... opuyorumnanaktanopuyorumnanaktan . push ; C Cemre

yok ismen bilmiyorum canım muradiyedeki evler ve sokaklarda böyledir Halikarnas

ben anneme teyze dermişim küçükken kaydirigubbakcemile3, ilk çocuktum benim yaşımdaki herkes teyze diyo anneme ben ne bileyim, balkondayken falan teyzeeeee diye bağırırmışım hep, çocukluğum deyince ilk bu gelir aklıma Y

Burası Muradiyemi sarduşum öyleyse eğer tesadüfün bukadarınada pes diyeceğim rahmetli ananemde Muradiyede oturuyordu ve benim çocukluğumda oralarda geçti diyebilirimzemuszemus Halikarnas

ben 5 yaşıma girerken tv geldi bizim eve 34 sene önce ondan biraz önce mahallede biri aldı tabi o zaman büyük olay tarkan gelse şimdi bu kadar tantana olmaz o kişiyle samimi değiliz tv olan evin karşısında tek katlı bir yapı var tv olan evde birinci kat zaten sanırım o zaman akşam 20 gibi yayına başlıyor bizde ben ve bütün mahallenin çocukları o tek katlı yere çıkıyoruz tv olan evin camından görüntüyü seyrediyoruz ev sahibide perdeyi kapatmıyor bizi görsün diye bir gün iki gün derken bizim mekan bayağı kalabalıklaştı erkek çocuklar kızları itmeye başladılar çekil ben bakıcam oraya oturma gibi bir günde çocuğun biri beni itiverdi fakat biraz hızlı itmiş ben çatıda aşağı ağzım burnum çok kötü bir şekilde patladı tabi benim vizontele maceramda bitmiş oldu böylece littlefairy

gene ilkokul çağları bu sefer sarmışım mors alfebesine, bide o arada ansiklopedi okuyorum, harita ezberliyorum, maksat isim şehirde diğerleirni ezip geçmek, bide hava atcam yaaa, mors alfabesiyel bişeyler yaz ver birilerine bu ne çizxikçizk nokta falan, mors alfebesi cahiiilllll modundayım. neys ebi kaç kişey öğretmiş şifreli kağıtlar yzmaya başlamıştık birbirimize, bide bayrakdili ve sağır dilini öğrenmeye çalıştım onlarda pek başarılı olamadım diyelim C Cemre

sekiz dokuz yaşlarındayım arkadaşlarla evin önünde oynuyoruz rüzgar var belli yağmur yağacak o esnada çatıdan bi taş düştü başıma yerde bayılmışım hastaneye götürülüp kafama dikiş attılar sonra flim çektiler... allahtan kafamın ortasına değil biraz yanına değdi, ortada olsaydı kötü olur demişler... ayy eve gelmişim üstüm başım hep kan... mafoldumben cemrecim güzel bi konu olmuş aklıma geldikçe yazmaya çalışırım.. C Cemre

Ablam evlendikten sonra evin en büyük kızı ben kalmıştım tabi benden sonrada tamı tamına 5 kardeşim mafoldumben Anneme hem yardım etmek için sabah erken kalkıp evlerin işini yapıyorum, üzerimi giyinip okula gidiyorum.. Tabi Orta okul 1. sınıfa giden bir çocuğun ev işini çok iyi yapabilme ihtimali ne kadardır aceba? Sonradan öğrendimki annem ben okula gittikten sonra evi tekrar silip süpürüyormuş, çünkü benim yaptığım ev işini beğenmiyormuş. Ben güya üstünkörü temizlik yapıyormuşum. Ama annem ağzını açıp tek kelime etmezdi, sağolsun iyikide böyle yetiştirdi bizleri.

hepinize teşekkür ederim arkadaşlara. s. bu başlıkta bir konu belki ilgi görmez diye düşünmüştüm ama insan 30, 35 yaşı geçince anne ve babası yaşlanıp bakıma muhtaç olunca çocuklarında artık sizden bağımsız hareket ettiğini gördükten sonra insan geçmişin annenin babanın ailenin değerini daha iyi anlıyor biliyorki birdaha babanız ah benim kızımmm demiycek telefonda anneniz 70 kilo olsanızda kızım zayıfsın hiç bişey yemiyosunuz siz demiycek sabahleyin kalkıp sevdiğiniz şeyleri yapamıycak bu işler sırayla tabi fakat en kolay harcanan şey ne yazık gençlğimiz ve zaman sanırım

gene 8 - 9 yaşlarımda Bursa da aynı sokaktayım... hani şu taşların arasından çimenlerin fışkırdığı çıkmaz sokakta... aynı yaşlarda 4-5 arkadaşlarımla evcilik oynuyoruz... sokağın kenarlarından topladığımız yemyeşil otları sözüm ona ocakta pişirip yemekler yapıyoruz... sokakta evcilik oynayan çocuklar da tarihe karıştı değil mi dostlar:1no2: ... A Adivar

yok barçmanım değil, burası Abdal mahallesi... ev yıllar önce istimlak edildibenneyaptımki... evin yerinden şimdi kocamn bir cadde geçiyormafoldumben meşhur abdal camisi ve abdal fırını vardır bilirmisin barçmanım...? Barcman PR

yengeme hala derdim sürekli :) bide babbal bizim eve çok uzaktı.. her sabah gidip ekmek almak işkenceydi resmen. bikeresinde sabah kahvaltı için simit alıcam demişti annem akşamdan.. aklımda kalmış benim bu.. sabah bakkala gidiyorum yolda simitçi gördüm ve bizim evi tarif ettim :) adam sen bacak kadar kızın aklına uyup git eve, beni sizin kızınız gönderdi simit alcakmışsınız diye kapıya dayan sabahın köründe :) annem delirmişti resmen eve geldiğimde :)))) simitte almamıştı benneyaptımki esyn

İlkokul çağındaydım parmağım demir kapıya sıkışmıştı okulda... Hemen beni hastaneye götürdüler, anneme de haber vermişler ama parmağımın neticesini pek bilmediklerinden dolayı, epey kanıyordu çünkü, çabuk gelin şu hastaneye demişler... Annem öyle bir ağlıyodu ki geldiğinde beni gördüğünde parmağıma dikiş atılırken hemen koştu sarıldı bana şükür kızım sapasağlam diye o endişesini, ağlamasını hiç unutamam... C Cemre

balıkları çıktır çıtır yedim : süper süper süper çocuk yaaa vallaha çok iyi geldi bu topik bana C Cemre

ahhh ahhh. nerde eski günler. cemre nasıl bir konu açtın böyle. harikaaa... bayramdan bayrama yeni kıyafet alınırdı. oda büyük beden olurdu. büyüdükçe giyelim diye. herkes yama nedir bilirdi. kimse kimseyi kınamazdı. çorabımdaki yamalardan dolayı ayakkabım dar gelirdi. sanırdım ki bir tek bizim çorabımız yamalıydı. meğer herkes böyle yaparmış daha sonra öğrenmiştim. kurşun kalemimiz o kadar küçülürdü ki tutamazdık. ama onunda çözümü vardı. permatiğin sapını kırar kaleme takardık. oldu mu sana büyük bir kalem. akşam ezanı bizim için eve dönme saatiydi. oyun bazen o kadar tatlı gelirdi ki ezanı bile duymazdık. uymak için bile zorlamazdık kendimizi. oynarken o kadar yorulurduk ki eve gelir gelmez sızardık. üretirdik hep. bebeğimizi kendimiz dikerdik. gazoz kapağından başını yapardık. kıyafetlerini bile kendimiz dikerdik... maalesef üretmeden tüketmeyi öğreniyor şuanki çocuklar... Son düzenleyen: Moderatör: 15 Haziran 2009 zemus

off benim canım bursam yaa öyle güzel anılarım varki hiçbir yer bursanın yerini tutamaz bende Halikarnas

muradiye fotoğraflarını nostalji sandığına atmak lazım opuyorumnanaktan

Sevgili hanımlar ben duygusal bir yapıya sahibim eskiyi hatırlamaktan özlemekten haz alıyorum çocukluğumdan bu güne neler yaşamışsam kimler hayatımda önem arzetmişse kesik kesik veya dopdolu bir sürü anı ben sizlerin bir çoğunuzunda öyle olduğunuzu düşünüyorum eminim aklınıza geldiğinde yüreğinizi sızlatacak veya mutluluktan gülümsetecek bir sürü anınız vardır peki bunları benle ve herkezle paylaşmazmısınız ben anlatmak isterim doğrusu kimseyle paylaşamadığım şeyleri hadi çocukluğumuza ve geçmişe uzanalımmıa. s. C Cemre

çocukluk anılarımın içinde hep kütüphaneler var her tayin olduğumuz yerin kütüphanesi ve mis gibi kokan kitaplar her biri bir hayat ilk oruç tuttuğum günü hatırlıyorum birde annemler tutuyor diye bende tutmak istemiştim annem çok sıcak tutamazsın desede ben sahura kalktım ertesi gün tabi öğle olmadan bende yelkenler fora suzuzluktan annemede utandım birşey demeye komşumuzun bahçesinin çeşmesinden kana kana sıcak akan suyu içmiştim kimse görmesin diye gizlice daha 10 yaşımda yoktum sanırım Çenebaz

ne güzel bir topik olmuş. zevkle okudum. ben çiftçi bir ailenin kızıyım. küçükken fazla tarlaya gitmezdim burnum kanıyor diye. evde yalnız kalırdım. bir gün yine evde yalnızken sokaktaki çocuklar beni oyuna çağırdı. nasıl gideyim diye dertlendim. ailemin eve gelmesine az kaldı. neyse oyun baldan tatlı. bir not hazırladım "ben oynamaya çıkıyorum. anahtar yeşil terliğin altında." eve bir geldim herkes hem gülüyor hem kızıyor. bu arada da bir tane yeşil terlik var. hırsız ailemden önce gelse hiç zorlanmayacak. Halikarnas

:1shok::1shok::1shok: çocukluğumun Abdal fırını ve sokağı ne hale gelmişmafoldumbenmafoldumbenmafoldumben fırın çok değişmişsenağlama yıkmışlar yerine sözüm ona daha iyisini yenisini yapmışlar:çok üzgünüm: sokak zaten bambaşka olmuş... nerde aralarından çimenlerin fışkırdığı taşlı yol ve nerde iki katlı müstakil evlersenağlama fırının yanında ki apartmanların devamın da biraz ilerden sağa aşağıya doğru bir dönüş vardı... işte şahane yaz tatillerimi geçirdiğim çıkmaz sokak ordaydı:çok üzgünüm: Barcman PR

yine bu arkadaşımlayız ama busefer ortaokuldayız neyse o zaman marketler yok bakkallar var, bide hani etve süt kurmunun dükkanları olurdu onlar neyse. arkadaşım kapıyı çaldı fatoş teyze nimetle yoğurt almaya gidelim mii diye izin istedi. annem de zaten annaeis gibidir herşeye ok der. gidin kızım gidin dedi. neyse biz gidiyoruz ama yoğurtçu yolunda değiliz nan irem nereye gidiyoz yoğurtçu bu tarafta. ne yoğurdu kızım cengizlerle buluşcaz. cengizde ilkokuldan yakuşuklu bir arkadaşımız. irem zaten süper hatun. ulen benim neişim var diye düşünüyorum. kızım yoğurt ama diyorum boşver yoğurdu diyo neyse gitik cengizle buluştuk yanında bi arakadaş belli kumpas var. neyse gezdik tozduk ben sıkıldım bari hazır buralara gelmişken başka bi arkadaşı göreyim dedim çocuğu çağırdım onlada sohbet muhabbet saat olmuş kaaaç tabi beni bi tuttu ana ne yalan söylicez demeler. iroş yoğurt bulamadık başka yere gititk deriz dedi. ben de dürüst evlat konumundaa pek safmışım beeee. evve gelirgelmez anne biz yoğurt almaya gitik yaaa cengizlerle buluştuk diye pat diye söyledim. annemde aaa cengiz mi çok severim yavrum ben onu iyi yapmışınız demezmi. eee iyi ozaman diyip oturmuştum aşağı :)))) bersu

çocukluğuma dair en unutamadığım şey ablamla oyun oynarken birden boşluğa düşüp kafamı bi yere çarpmamdır akabindede hastaneyi boyladım tabiki o sedyenin üstündeki beyaz örtüyü dikiş atılmasını falan hiç unutamam çok canım yanmıştı :gitme::gitme: kötü bir olay ama en aklımda kalanı bu birde çok korkak bir çocuktum kendi gölgemden bile korkardım :sinifsinif: o zaman fredinin kabusları diye bir korku filmi vardı bizimkiler izlerdi bende korkumdan gözümü kulağımı kapatır merakımdanda ölürdüm arada da gözümü açıp bakardım bi gün okuldan geldim bi baktım tv açık gündüz kuşağında fredinin kabusları oynuyo :1shok: korkumdan tv yi kapatmış hemen kaydirigubbakcemile3 C Cemre

küçükken kuzenim benim yüzümden düşüp çenesine dikiş atılmıştı beni korkuttular seni şimdi polis alıp götürcek diye çok korkmuştum kuzenimden 2 gün sonra bende balkonda düşüp çenemi çarptım dikiş atıldı kuzenimin ahı tutmuştu sanırım littlefairy

cemrem ne güzel konu olmuş a. s. hangi birini anlatayım bilmem ki... biriyle başlayayım, bunu çok yapardım kaydirigubbakcemile3 annemlere kızdığımda, birşeye küstüğümde küçük küçük kağıtlara notlar yazardım kimse beni sevmiyor, zaten beni hastaneden almışsınız ben üvey miyim acaba bu notları görebilecekleri yerlere koyardım aklımca da yanlışlıkla unutmuş gibi yapardım annem notları bulduğunda kızım olur mu, niye öyle düşünüyorsun derdi ben inatla hep böyle duygu sömürüsü yapardım sonunda birgün yine böyle bir not yazdım günler geçti annem tepki vermiyor, babam tepki vermiyor... notu bıraktığım yere gittim baktım bir not... kızım biz evlatlık almak istesek 3 kızın üstüne neden bir kız daha alalım :roflol: seni çok seviyoruz, baban opuyorumnanaktan :asigim: mafoldumben mafoldumben irem naz Canım

ya akadaşlar hani nostalji deyince özlem duyduğunuz şeyler varsa onlarıda yazsanız mesela çocukken sobalı bir evde büyüdüm ben kışın sabah sobanın çıtırtılarıyla uyanırdım annem sobanın üzerine demlediği çayı koyardı o fokurdarken sobanın üzerindeki maşada dilim dilim ekmekler olurdu annem bize seslenirdi genelde şu şekilde olurdu hadi kalkın öğlen oldu ki bu 8.30 sularıdır bir yandanda ekmeklere yağ sürerdi ya şimdi kahvaltıların lezzetimi azaldı yoksa bilemiyorumki Barcman PR

en sevdiğim anı 23 nisan çocuk şenliğinde finlandiyadan konul öğrenci almıştım. mari ydi adı çok güzel bir kızdı önce bizden korktu yıllar sonra birde baktım ailesiyle bizim kapıda çok şsşırdım sevindim. hala görüşüyoruz. ikimizinde kızı oldu. D'arbanwille geliyorlar

bende son gittiğimde bursayı çok değişmiş görüp üzüldüm sardunyam çarpık yapılaşma ne yazıkki orayıda betonarme çöplüğüne döndürmüş şeftali bahçeleriyle dolu meşhur bursa ovası yok olmuş:çok üzgünüm::1ninca: cennet bursanın mis gibi havası kirlenmiş oysa bursa uludağı yarım saatte ulaşılacak harika denizi tarihi güzellikleriyle ender doğada bulunan bir şehrimizdir:çok üzgünüm: D denizkxixzxixl o bir bücür

benim hatırladığım anım, çocukluk arkadaşımla, aslında çok anım vardır hatırladıkça yazarım. hoşuma gitit bu topik severim eskileren konuşmayııı. yaşlandım mı neeeeeee o zamanlar işte yaşlılar yardımcı olun, muhtaçlar yardım edin diye böyle öğretilmiş bize. ilkokuldayız. avcılarda oturyoruz. o zaman bir kaç partman var geri kalan tarla, bağ bahçe, müstakil ev. neyse bi tane yaşlı amca gördük üstü müstü perşan halde. arkadaşım iremle aha deidk. yardım edelim. neyse irem koştu evden elma meyva aldı geldi, bedeişte ekmek peynir falan annemler napcaksınız onları diyo yicez dedik, inanamdılar pek iştahlı değiliz yaa neyse. amca nereye biz amcanın peşinde elimzidekileri vermey çalışıyoruz, tarlalardan soğan topluyoruz, domates topluyoruzveriyoruz amcaya, amcada bizden kaçıyo, çocukluk işte utandı herhalde olsun biz koşalım yardım edlim diye peşinde. iyilik yapcaz yaaa. şimdi düşünüyorumda adam resme bizden kaçmış. iki velet peşinde vırvır. bide ozamnalr tv izliyoruz gelincik şurubu iyi geliyormuş şifaymış falan diye duymuşuz. yine aynı arkadaşımla tarlalardan bir sürü gelincik topladık havanda ezdk. bi şişeye topladık. züerinede su kolonya ilaveettik falan. ilaç yapıyoruz aklımızcaa. sonra karanlık bir dolaba koyduk. bir hafta beklicez güya. o zamanlr varmış bi merak böle şeylere. sonra bir hafta bekleyip açmıştık kapağını inanılmaz bir koku. aynen atmıştık çöpe. şimdi bi kiimya müh. olarak düşünüyorumda aslında olabilirmiş, çok dafena sayılmazmışız yanii.. yine bu arkadaşımla evde yalnızız, arkadaşım dediki babamın şarabı açıp içelim mi. deneyelim dedim. bu anlatığım yaşlar ilkokul çağları hatırlatayım. o zamanda vhs videolar yeni çıkmış. arkadaşın evinde de var hem şarap içelim hem film izleyelim dedik. büyüdük yaaa. şarabı açtık kadehleri bulduk. o zaman kristal kadehler var. koklamamızla giidp lavaboya boşaltmamız bir oldu. filmi izleyelim bari deidk. anaaaaaaaaaa o neee. bi kadın bi adam bişeyler yapıyo ama anlayamadık tabiii. dondurma mı yiyiyo o kadın modundayızzz. :))))))))))). ah ahhh şimdi çok gülüyorum tabiiiiiiiiiiii bi tane daha anlatayım. gene ilkokul, öğretmenimiz doğum yapmış bütün annler ziyarette. hepimiz aynı sınıftayız zaten çocukalrda bir evde. güvenmişler bırakmışlar. bizdeyiz. ben en uslularıı, hadi anneme süpriz yapalım evi temzileyelim demişim. annecim de o aralar çok rahatsız, bi faydamız olsun. normald eyükseklik korkum vardır. çıkmışız biz camlaraa. sabunla yıkıyoruz camları yerleri silsik süprüdük. camları siliyoruz siliyoruz dalga dalga köpük köpük gitmiyor o deterjan izleri. camın dışındayız bide komşular gelip geçiyor napıyosunuz diyor. anneme süpriz yapcaz nefse teyzeeee söylemeeeeeeeeeeeee. allahtan nefse teyze habervermişte apar topar gelmişti annemler. kaş yapayım derken göz çıkarmıştık. zavallı kadın o camları arıtcam diye bayağ uğraşmıştı o haliyle. ama içten içede sevinmişti galiba düşünceli benim kızım diye.. :))))))))))) littlefairy

çocukluğum anılarım düşününce birsürü güzel veya acı günlerim çocukken birşey olmaz sandığım annem babam büyünce bir gün öleceklerini düşünüp ağladığım annem babam özelliklede babam o uzun koskocaman dağ gibi gürdüğüm babam bu gün tam 14 gün oldu bir sabah aniden fenalaştı hastaneye gidemeden vefat etti işte en acı anım bu oldu ALLAH acı bir gün yaşatmaz inşallah C Cemre