24 aylik bir kızım ve 14 günlük bir oğlum var. Hamileliğim sizin gibi geçti. Kızıma zor yetiştim. Doğumdan sonra vücudun rahatlıyor ve ilgilenebiliyorsun. Kızımdaki degisikliklere gelince bebeği ilk gördüğü zaman ilk tepkisi benim elimdeki damar yolu oldu. Hep onu sordu. Bebek umrunda bile olmadı. Eve gelince işler biraz değişti. Bebeği emziriyorum besigine bırakıyorum. O odamda uyuyor. Mumkun oldugunca yanımıza getirmiyorum. Bebegin yanina gitmiyor zarar vermiyor. Ama cok hırçınlaştı. Neye kiziyorsam yüzüme baka baka yapiyor. Yeme, uyuma duzeni bozuldu. Alışma sureci herkes bu kadar olacak diyor. Sanırım çekeceğimiz sıkıntı oturana kadar. Oturmaya baslayinca hep birlikte oyunlar oynarız. O zaman bu kadar hırçın olmaz. Birden elimi kolumu cekmem ve herseyiyle annem ilgilenmesinden oldu hırçınlığı. Bence uzme kendini bir sure sıkıntı cekeceksin ama, sonu güzel olacak.

Doğumunuz normal mi sezeryan mı? Kızınız siz hastanedeyken nerde kaldı? Biraz cok soru sorucam ama kardesi olsun ona en güzel hediyem o olucak diye düsünürken hamilelikle beraber bebegime karsi vicdan azabı duydum. Siz hissen nasılsınız?