Teşekkürler canım Tek dileğim buralarda yitip gitmemek

Teşekkürler

Konu başlığın hoşuma gitti canım. Amacımız her gün başlangıç yapıp, az-çok demeden eksi'lere gitmek olmalı. O zaman hedefe ulaşmak da kaçınılmaz olur. Başarılar dilerim sonundaoldu Nirvana Anneler

Allah yardımıcın olsun. benim işim de masa başı ama ben hariç odadaki 25 arkadaş araziye çıkıyor. geldiklerinde kıpkırmızılar anlıyorum seni. ama öyle böyle gidecek işte. kahvaltı bence de hep sıkı olmalı

selamlar baya benziyoruz kilo açısından ben de en çok 87 gördüm sanırım. en düşük de 59 oldum. neyse efendim evlendim 64 ile hamile kaldım. 74 küsürle doğuma gittim. sonra kendimi hep tuttum. emzirirken bile. 67 lerde gezdim durdum. geçen sene bu zamanlar ipin ucu bir kaçtı pir kaçtı. nisan da tartıya çıktım ki 75.4. çok üzüldüm. çünkü çok çaba vermiştik 60 lı kilolar için. bir de doğuma bile bundan az kilo ile gitmiştim. neyse dedim vakit toparlanma vakti. aslında 75 den çok bekliyordum. ölümüne yiyordum çünkü. ben yemek için yaşayanlardanım bence. bir yere gideceğim zaman tatil gibi, ilk aklıma menüsü geliyor iyi mi neyse burda kedicimin topiğine katıldım. saolsunlar hemen aldılar aralarına sıcaklıklarını hissettirdiler. ben de sıkı tuttum işi 64 küsürlere kadar düştüm. ama ramazandan sonra o azmim gitti. korumaya çalışıyorum en azından. 64-65 arası geziyorum. benim de boyum 168 bence fena durmuyorum. ben küçük saklama kaplarına akşamdan yemek kahvaltı hazırlayıp geliyorum işe. 2 dakika boşluk yakalarsam yiyorum. öğle araları 1 saate yakın yürürüm. ama şu ara bu 1 saat tam olmuyor zira çok sıcak. başarılar. 2 ay iyice sıkı tutarsanız olur bu iş.

Günaydın Benim hikayem de hep aynı Bir kilo verip ah tamam nasıl olsa verebiliyorum deyip simaranlardanim biraz. Kendimi bildim bileli hep kilolu hep diyete başlama modumdayim. 99 ları görmüş 69 Lara inmiş 86 Lara cikmis 70 inmiş ve şimdi 75 kiloyum Bu benim ozetim Ozetim dediğim 7 yıl Öncesi ne hiç gecmeyeyim 7 yıldır evliyim 2 kızım var Ziraat muhendisiyim, çalışıyorum 64 olmak istiyorum boyum 169 Her cumartesi sabahı tartıları pilanliyorum Daha önceki deneyimlerine dayanarak ve çalışma koşullarına göre beslenecek. Olmazsa olmazim spor olmalı diye düşünüyorum Yeni başlangıç yapan veya hep başlangıçta kalan tüm arkadaşlara... Hadi yeniden baslayalim

Aniden bu sabah karar verdim bu başlangıca Sabah kalktım eşime spor yapacağım dedim oda boş ver araziye cikacan zaten yorma kendini desede ben karar vermiştim. Önce şu içtim Sonra şekersiz bir türk kahvesi içtim 15 dk eliptik bisiklet yaptım az ama yaptım terledim dusumu aldım Bundan sonrası çaba... sonundaoldu Nirvana Anneler

MERHABALAR... bu gün işten yazıyorum evde telefonu cadı kızımdan alıp yazamıyorumm yarın yine araziyim

hergün yazarsan yitip gitmezsin. yaz ama mutlaka. azmini gelmişken kaybetme sakın.

O azim hep var Ama son üç gün çok yorucuydu Araziye çıktım arazi demek hafif kalır Dağ bayır dolandırmak İlk gün güzel bir başlangıç la kahvaltımı yaptım her şey güzel başladı. Gittiğimiz köy 60 km uzaklıkta ve köy içinde araçla gittiğimiz yerler midemi hoplata hoplata nerdeyse söylemeyeyim... Midem bulandı başım çok ağrıdı O gün iyi bir protein günüydü ama çok yorulmustum Ertesi gün sıkı bir kahvaltı yaptım malum yollar bizi bekliyordu 3 günüm işte tarlalarda evde yatakta geçti

hafta sonu çok düşündüm neden bunu kendime yapıyorum son 1 yılda iki defa 70 kg inip tekrar 75 e cıktım bu neyin şımarıklığı bilemedim düşünsenize 70 kilo iken alış veriş yaptım t-short ler aldım, pantolonlardan göbek fırtlıyor diye hiç birini giyemiyorum. oysa ki daha 4 kilo verip şıkıdım şıkıdım sekmeyi planlıyordum. niye böyleyim ki? iki inceldin aa ne güzel kilo verdin laflarına kanıp nasılsa veririm deyip düzensiz dengesiz aşırı tekli yemelere başladım. azmi topluyorum anca aldıgımı veriyorum onun altına inemiyorum niye şımarıklığımdan eve aldığım eliptik bisiklet bana bakıyor ben ona hareketsizlikten ayağa kalkınca başım dönüyor elimde imkanlarım var ama ben bir şeyleri bahane edip hem yiyorum hemde sporu yok şu bitsin yok bu iş var derken erteliyorum

5 temmuz, 13 Şubat'ta bırakmıştım kendimi yeniden bulmak umuduyla... Hep çaba çaba Çabalar san Devam edersen Sonuç önemli değil Sonuca giden yoldur hayat

bi defter tuttum kendime bu da yeni bir başlangıç temmuz sonuna kadar her sabah tartılıp yazacağım her gün yaptığım kaçamağı hergün yaptığım sporu kısa notlar şeklinde yazacağım buraya arazi işlerim bittikten sonra düzenli bir şekilde yediklerimi yazarım. o zamana kadar vucudumu toparlar ödemi atarım diye düşünüyorum ha bide akşamları hafif atladıp 19 dan sonra ayran dışında bi şey yememeyi planlıyorum arazi işleri bitene kadar önüme ne gelirse porsiyon azaltarak atlatmayı düşünüyorum daha ne olsun diyeceksiniz olmazmı daha sabır lazım kısa sürede güzel sonuçlar alınmıyor sakin olmak lazım süreklilik lazım yorulmadam üzerime düşenleri yapıp gerisini zamana bırakmam gerek ki kafamda büyütüp korkutmadan kendimi, hep kiloları düşünmeden bunları yaptım niye gitmiyor, çok yoruldum sonuç alamıyorum demeden akışına bırak mak lazım hayatımın merkezi yapmadan yaşamıma eklemeler yaparak verebilirim ancak