Fırına geldigimde ortalikta ekmek görünmüyordu. Eski bir dostum olan fırıncı: - Biraz bekleyeceksin hocam dedi. iki-üç dakikaya kadar çıkartıyorum. Kenardaki tabureye oturup beklemeye koyulurkeniçeriye yaşlıca bir adamın girdigini gördüm. Eskimis ceketinin sol yakası altında bir madalya parıldıyor ve yürürken hafifçe topallıyordu. Selam verdikten sonra: - Ekmeklerimi alayım dedi. Benim ikizler acıkmıstır. Fırıncıadamın kendisine uzattıgı torbayı alarak tezgahın altına egildi ve bir gün öncesine ait oldugu anlasılan ekmeklerden dört bes tane koydu. Ekmeklerden bazılarının altı yanmış bazıları da her nedense seklini kaybetmisti. Fırıncıya dogru sokularak: - Neden taze ekmek vermiyorsun? dedim. Biraz sonra çıkacak ya!.. Fırıncı: - Bozuk ekmekleri kendisi istiyordedi. Çok fakir oldugundan ona yari fiyatına veriyorum. - Kim bu adam? diye sordum. - Kore gazilerindendedi. Ogluyla gelini bir trafik kazasında vefat edinceikiz torunlarını yanına almıstı. Yıllardır onlara bakıyorhem de çok az bir maasla. Fırıncının anlattıkları karşısında içimin yandıgını hissediyor ve ufak da olsa bir seyler yapmak istiyordum. - Aradaki farkı ben vereyim dedim. Hiç olmazsa bugün taze ekmek yesinler. Fırıncı teklifimi kabul etti ve biraz sonra çıkan sıcak ekmekleri büyük bir umursamazlıkla adamin torbasina doldururken: - Çok şanslısın hacı amca dedi. Çocuklar için bugün sana pasta gibi ekmek vereceğim. Yaslı adam bir evlat sevgisiyle kucakladıgı torbayı gögsüne bastırırken: - Allah senden razı olsun evladımdedi. Bugün onların dogum günleri oldugunu nereden anladın? Alıntıdır... montesori dua

begenmenizde güzeldi a. s. ponus hayatıma fön

ağladım valla güzelmiş gerçekten, teşekkürler talin