benim kızıma mektubum biraz acı, ama o acı, artık biz de bir anı ve tebessüm! bebeğimi kaybetme tehlikesi ile karşı karşıya kaldığım, düşük tehlikesi yaşadığım ve eşimin doğu görevi için dağlarda bulunduğu, psikolojimin hassas, kaygan ve endişeli olduğu o günlerin içinde yazdığım bir yazı; tükenmişti satırlarım! umutlarım yitip gitmişti.. ne gücüm ne de gülüşüm vardı kağıdı, kalemi tutacak! oysa onlar benim en vefalı en, ruhumu en çok besleyen, yalnızlığımın yandaşlarıydı... bitmiş sonların hala öncesindeydi, benim için yaşamak... oltanın ucunda can çekişen bir balığın son çırpınışları arasında bile hala, yemi uğruna savaşması gibiydi... garip bir telaş, ince bir sızı ve bir tebessüm şimdi.. sanki yıllardır göremediğim ama çok özlediğim eski bir dostun hasretini giderir gibi şimdi avucumda! çok özlemişim, bir defteri ve kalemi.. günlerdir uzak kaldığım kalemimi senin için aldım elime, seni paylaşmak, seni anlatmak, seni yaşamak, hissetmek için ve beni duyacağın ı, hissedeceğini düşündüğüm için canım yavrum... mucizem, bedenime tutunmuşsun, içimde umut olmuşsun, can veriyor bana, güç veriyorsun.. bense, seni kaybetme korkusuyla can çekişiyorum... beni bırakıp gitme, sıkı sıkı tutun bana, aldığın her nefes için dağları delerim, bizi sensiz bırakma! çok yalnızım, babanın sesini bile duyamaz oldum, senin gidebileceğini bile bilmiyor, ne durumda olduğumuzu neler yaşadığımızı anlatamıyorum ona. bir yanda babanın canının telaşı derken, üstüne senin korkuların eklenmemeliydi.. çok ağır geliyor bana... babanın yokluğunda sana tutunmuş, sana dayamıştım kendimi, senden alıyorum gücümü, seninle ''bitecek.. bitecek..''diyorum''kızımda, babası da sağ salim gelecek'' diyorum.. bırakmayın beni, gözyaşlarımın arasında kayıp gitmeyin! hayallerimi erteleme, senin gülüşünden, sıcaklığından, öpüşünden, kokundan, nefesinden, varlığından mahrum etme beni annecim, çok sıkı tutun bana, hiç bir gücün bizi ayırmasına izin verme, geleceğin bu hayatta bir mücadele! geldiğin bu hayata da sımsıkı tutunacaksın, güçlü olmalısın sen! benim seni kaybettiğimi sandığım o anı yaşamama izin verme bir kez daha! ''gitti gitti'' diye ağladığım, haykırdığım bu evin duvarlarından yankıları geliyor kulağıma, içim ürperiyor... bana hep sıkı tutun, tıpkı o an da tutunduğun gibi... beni duyuyorsun bebeğim, hissediyorsun biliyorum... yaşayacağımız öyle günler var ki, hep senin yanında olacağım bebeğim.. ben senin meleğin, sende benim meleğim olacaksın.. biz bir bütün olacağız bu hayatta.. seni öyle umutla, heyecanla, sabırla, özveri ile bekliyorum ki!:) baban görevinden sağ salim gelicek, bizimde bir evimiz olacak, neşe ve mutluluğu paylaşacağımız sımsıcak bir yuva:) ertelemeyin bizi ne olur! bu yaşanılan kötü günler geçecek diil mi?senağlama ağustos 2005

canım arkadaşım ne güzel bi konuya değinmişsin içim yine sızladı. ben hergün ne duygular besliyorum olmayam bebğim için. şu anda ne kötü oldum biliyomusun içim titriyor. ağlamaklı oldum senağlama. canım benim inşallah rabbim bu hasretle yanıp tutuşanlara hayırısıyla en kısa zamanda kucaklarımızı doldurur :Saruboceq: . çok şey yazmak istiyorum şu an ama tüm kelimeler bogazımda düğümlendi sanki senağlama senağlama canım benim çok güzel bi konu açılmış inşalah duygularımı burdada yacacam canım bu arada ben _N£V! N_ ismim değişti esmer yarim oldu canım. kib öpüyorum M

herkese hayırlı sağlıklı bebek versin allah DeliMavi

Ne güzel bir düşünce. Kızınıda Allah bağışlasın ne mutlu, doğmadan annesi ona olan duygu ve düşüncelerini sayfalara dökmüş. Güzel yazılar bekliyorum. zuzucybel iç

buda kızım 3 aylıkken satırlarıma yansıyan umutlu ve mutlu beni yansıtan bir yazı; benim biricik ve gzel meleğim, özlediğim varlık nihayet avuçlarımın arsında.. onu koklamak, kucaklamak ve sevmekne müthiş bir duygu.. meriç nil 3 aylıkoldu..31.01.2006 günü sabah saat:tam 11:00 de, sezeryan oldum, çok heyecanlıve korkulu idim.. ilk kez doğum yapacak ve ameliyat olacaktım. yarım bayıldım, herşeyi hatta karnımın kesildiğini bile hissettim, tabi acı duymadan.. meriç in karnımdan alındığını, dikildiğimi hatırlıyorum da, oofff diyorum tebessümle:)kızım doğmuş ve nihayet zor da olsa eşim son anda yetişmiş, görevden izine gelmişti:)meriç'i ilk gördüğümde hala ameliyat masasındaydım.. yeşil bir bezin içinde sağımdan bana kzımı gösterdiler, harikaydı!:)ilk karşılaşmamız, ilk bakışmamız ve ilk tebessümümüz kızımla:)sonra çıkarıp bebeğimi baabasına ve ailelerimize göstermişler.. yoğun bakıma giderken sedye ile eşim ve ailerimiz ağlıyordu, yaşanılanlara inat mutluluk gözyaşları ile.. meriç, görevli personelin kucağındaydı, babasına bakıyordu kocaman gözleri ileve o an duygulanıp ağlıverdim.. ailemi, küçük ailem ilk kez bir aradaydıkve artık hayatı 3 kişi kucaklayacaktık... eşimin yüz ifadesini asla unutamam, panik, korku, heyecan, mutluluk, endişe eşimin yüzünde o anda hepsinigördüm:)şükürler olsun ki allahıma sağlıklı bir o kadar da güleryüzlü!:)meriç nil 'imiz doğduktan sonra zamanın benim için pek bir önemi kalmadı, geriye kalan eşimin 1 yıl daha sağlıkla dönmesini beklemekti... mayıs 2006 yazıyı da aynen bu şekilde yazmış ve bitirmişim kızım uyanmış ve böylece kalmış şuan kızım 3 yaşına yaklaştı, eşim tunceli den sağ salim döndü, batıda görevliyiz, bir evimiz ve düzenimiz var artık.. 2 aile araında 2 yıl gidip geldim, bitti. düşük tehlikesi, ardından dr. ların özürlü olma ihtimalini dile getirmesi ve bunlar arasında eşimin zor koşullarda kelle koltuktaki o dönemi atlattık:) zordu, cok zordu evet ama değdi.. ve hayat bize ödülünü sundu, sınavlar da başarılı mı olduk acaba, derim bazen, hayat bizi ne kadar acı sınadı ama bitti... ve herşeye değerdi.. sonun da tebessüm var ise, engelleri aşarken hırpalanmaya değiyormuş :) hepinize sevgiler! Nil KK

arkadaşlar konu kaynayıp gitmiş... hani nerelerdesiniz? :)

kızıma doğmadan önce çok şey yazıp bıraktım ama sonradan hepsinin değeri aslında kayboldu onlara bakınca sadece tatlı anılar olarak gözümüze göründü ama gerçeğini sabırsızklıkla beklemenin verdiği ve umut dolu mektuplar oldu çekilen hemiş resimlerim, kıyafetlerim, giydiğim ayakkabılarım bile hala duruyor kızıma gösteriyorum da anne sen bunun içine nasıl giryordun die söleniyor şimdide yazdıklarımı sakladıklarımı okuyorum da aaa bana mı yazdın bunları diyor ahhh canım ya ne güzel satırlar yazmamamıza vesile olacaksın sen canımbnm iiyi ki varsın ve hep ol! Nil KK

hamile kalmak isteyen, yada bu uğurda bu güzel duyguyu yaşayabilmek adına mücadele veren yada hamile olan arkadaşlarım! burada sizlerden bebeklerimiz için, belki de mucizelerimiz için duygu ve düşüncelerinizi, özlemlerinizi, hayallerinizi belirten, anlatan tüm içtenliğinizi paylaşacağınız bir mektup, yazı deneme yazısı şeklinde yada nasıl isterseniz... bebeğinize, mucizenize yazın hislerinizi, ifade edin, paylaşalım... ben bunu hamileliğimde günlük tutarak yaptım, kızım 3 yaşında hala açar okurum, ve birgün ona da okutacağım :)inanın harika bir şey bu! yazın ve saklayın ve burada bizlerle paylaşın:):CüvCüv:kaydirigubbakcemile5a. s.

insallah dilegin gerceklesir dualarim seninle inan kücük melek bi süpriz yapar kisa zamanda ve 9ay boyunca karninda misafir olur :) allahdan sabir diliyorum SEHER YILDIZI

Buda kızıma ılk yas gününde yazdıklarım:23.10.2006 zaman nasılda su gıbı akıp gecıyormus. sankı göz acıp kapayana kadar gecdı bır yıl... Bılıyormusun aslında bugün benımde dogum günüm:cünkü sayende ben yenıden dogdum ıncı tanem... Ve benım hayatımda aldıgım en güzel, en özel ve en degerlı hedıye sensın bebegım. Allahìn bı kadına nasıp etdıgı en güzel ve en kutsal duyguymus anne olmak... Benı hayata döndüren ve baglayan sensın bıtanem. Allahıoma mılyonlerce kez sükürler olsunkı benı sana, senıde bana ve en önemlısı bızı babana bagısladıgı ıcın. Sen benım yasama gücüm ve hayat kaynagımsın... Anne olmak okadar muhtesem bıseykı bunu kelımelerle ıfade etmek okadar zorkı ancak yasayan bılır ve hısseder... ıyıkı dogdun ve ıyıkı varsın ıncıtanem. Allahımdan tek dılegım sana hep saglık, mutluluk, huzur, basarı ve bereket nasıp etsın. ınsallah hep hayırlı bır evlat olursun annem. Buarada babanıda unutmayalım dımı tatlım?cünkü senı ben yalnız basıma karar verıp dünyaya getırmedım :) leylekler sepetle getırıp kapımızın önüne koydular masalıylada kandırmak ıstemem :) allah bızı anne baba olmayı layık görmüs ve nasıp etmıs, sonrada en büyük paylardan bırıde babanın :) made ın ılker :) yayında ve yapımda emegı gecdıgı ıcın tsk ler :) saka bır yana ılk basda benı esı ve sonsuza dek bır ömür boyu hayat arkadası olarak secdıgı ıcın, acısıyla tatlısıyla bana hep destek oldugu ıcın ve en önemlısı benı anne olmaya layık gördügü ıcın babana nekadar tsk etsem azdır... Allah babamızı basımızdan eksık etmesın ve dılerımkı hep böyle sonsuza dek mutlu yasar ve bırbırımızden hıc ayrılmayız. umarım sana laık bır anne baba bı okadarda sen bıze laık bır evlat olursun kızım. senı cok sevıyorum ıncıtanem. Umarım duygularımı azda olsa ıfade edebılmısımdır... Anne olmak bu olsa gerek jagıtla kalemle duygularını cok fazla anlatamaz ancak yasar... Buarada umarım kımseyı sıkmam :) uzun oluyolar cünkü yazdıklarım aslında bırtanesını paylasıcakdım ama bakdım cok az eklenmıs malesef kı ben böyle anıları hısslerı duyguları okumayı cok severım baskalarının sevınıyosa sevınır üzülüyorsa bende üzülürüm...

bekarım, hamile filanda değilim ama olsun bende yazacağım olmayan bebeğime mektup:) merhaba bebiş daha yumurtasın henüz piyasada baban filan yok yani müstakbel annen yalnız ama ilerde bir baban olursa ve sen olursan sanırım dünyanın en mutlu insanı olurum, otobüste göbeği çıkan bütün kadınlara imrenerek bakan bir bekar olmaktan acaip sıkıldım ama sana baba diyeceğin düzgün adamı bulamadım malesef bu nedenle hep yumurta olarak bekliyorsun biliyorum sende sıkıldın( keşke döllenebilsen ellerin ayakların belirse sonra gelsen kucağıma yumuşacık olsan karşılıksız severken beni küçük kollarınla kocaman yüreğime sarılsan annem desen...