benimde gözlerim doldu okurken 16 şubattada be başlayacam işe kayınvalidem bakıcak ama yinede çok zor geecek onu bırakıp gitmek kuzum Bu konida

anladım canım bende 37 ye kadar çalışmıştım 13 hafta çabucak geçti işte( ben lise mezunlarına eğitim veren bir kurumda çalışıyorum ama üniversite değil, enstitü, ara elemen yetiştiriyoruz, çocuk gelişiminde eğitim görenler anaokullarında yardımcı öğretmen oluyorlar, okulun ismini istersen özeline atarım hatta senin açtığın bir başlık vardı oradada bahsetmiştim bakıcı konusuyla ilgili J julianne

OFff bu çalışıp çocuğu bırakıp gitme işi beni çok zorluyor.. Benim doğum iznim bitti.20 gün rapor aldım o bitti, şimdi 20 gün izinliyim.. Sanırım daha sonrada ücretsiz izine ayrılıcam.. Annem ayrılma ücretsiz izine diyor çocuk büyüyünce daha zor olur ayrılmak, sen de çok bunalırsın diyor ama ben ayrılmak istiyorum.. nasıl olsa ömür boyu çalışıcam bu seneyi yavrumla beraber geçiririmm diye düşünüyorum.. fater

Oğlum bakıcısına anne derdi, daha bana hiç anne demeden. Haklı çocuk napsın:sm_confused:, hiiç canını sıkma, ilk zamanlar zorlanırsın ama sonra herşey yoluna girer. Bakıcıyı tanımıyormusun? Bu paranoyalarıda at kafandan allasen, ne öyle yok mikrop bulaştırdı, yok uyku ilacı filan. Bunları kafanda kurcalarsan yandın arkadaşım sen. Rahat ol biraz. Bebeğini bırakan birtek sen değilsinki. Çalışan çocuklu nice kadınlar var. Şimdi değil ama 2-3 ay sonra bana hak vereceksin. sengözlerimebaksanab beklemek Aşklarım İrem ve

çok saolun iyi geliyo deneyimlerinizi okumak, annem de hep diyoki şimdi çok küçük esas konuşmaya başlasın, anne bırakma beni diye ağlasın o zaman çok zorlanıcaksın diyo.. ben öle yaparmışım annem beni bırakma diye ağlarmışım arkasından, annem hala anlatır durur.. kuzum dadımız allahtan tanıdık, aynı mahalledeniz, çocukken beraber sokakta oyun oynardık, buna rağmen bu paranoyaları yapıyorum düşün, bide ben bakıcı ararken hiç tanımadığım bi sürü bayanla görüşmüştüm en son şimdiki bakıcımızla görüşmüştüm, bide tanımadığım birisi olsa eve kamera sistemi kurup, bakıcıyı gözetlemesi için de bir dedektif tutacaktım herhalde :)))) neyse biraz daha rahatladım kızlar, inşallah biran önce alışırım, çok özledim, saatler ilerledikçe kokusunu daha da bi özlüyorum, sütler sızıp duruyo... Allah hepimize yardım etsin, yavrularımızı korusun J julianne

yaa ne güzel atlatmışsın o dönemi, demek birkaç ayda alışıyo insan :uhm: bana hiç alışacakmışım gibi gelmiyo, paranoya yaptım kendime resmen, acaba uyku ilacı verir mi, çok ağlarsa hırpalar mı, ya yüzünü gözünü öpüp mikrop falan bulaştırırsa, ben koklamaya kıyamıyorum yavrumu senağlama bide kıskanıyorum da bütün gün benim oğlumla, ben işteyim o benim oğluma sarılıyo, kucağına alıyo.. offf yaa offfff, ne olur biran önce geçsin bugünler ve ben alışıyım hemen, aklıma geldikçe, resmine baktıkça göğsümden süt akmaya başlıyo, göğsüm sızlıyo resmen senağlama kuzum Bu konida

canım gerçekten zor bir durum kabul ediyorum. Aynı duyguları ben bundan 5 yıl önce kızımı bırakırken yaşamıştım ki ben babaannesine bıraktığım halde burnumun kemiği sızladı derlerya özlem anlatmak için işte ben bunu gerçekten yaşadım resmen burnumun kemiği sızlıyordu kızımı bırakıp yola çıkıyorduk eşimle ve ben anadolu kavağından kavacığa kadar falan sürekli ağlıyordum eşimde çaktırmıyordu göya ama ara sıra oda burnunu çekiyordu düşün artık. Ben kıımı 9 aylık ken bıraktım herşeyden haberi vardı yani 2 aylık bırakınca anneyi çokta zorlamaz bebek ama büyük bir bebek resmen bilinçli bir şekilde anne diyerek ağlıyor ardından. Ayrıca benim kızım daha ancak sabahları benim işe gitmeme alıştı oda onuda okula bırakıyorumda öyle evde kalsa belkide yine ağlayacak düşün yani. Ben bir elini elimden ayırırdım öbürünü yakalardı o elini kurtarırdım öbürünü tutardı çok zor günlerdi ama insan alışıyor şimdi oğlumu bırakacağım bakalım ben bu sefer kızımda olduğu kadar zorlanmam diye düşünüyorum bakalım yaşarkende düşüncelerim galip gelecek mi? Sana diyeceğim o ki arkadaşım kendini suçlama en kötüsü suçluluk duygusu buna kapılma ona daha iyi bir gelecek vermek için çalışıyorsun bunu unutma ben kızım işten geldiğimde sevinsin diye ona her akşam birşeyler alıyordum bunlar şeker çikolata değil tabi üst baş doldu heryer ve kızım en sonunda ona getirdiğim şeylerin paketini açıp baktıktan sonra yanında ne var demeye başlayınca yanlış yaptığımı anladım doyumsuz bir hale getiriyordum onu farkında olmadan aynı durumlara düşmemen için parantez içinde bunuda belirteyim dedim:)) Allahım kolaylıklar versin inşallah şuanda sana bu geçiş sürecini kolay atlatırsın umarım J julianne

ılk calısmaya baslayan benım sanırım evımın ve annemın evının ısıme yakın olması sebebıyle belkı bıraz daha sanslıyım ama ılk zamanlarda ıse baslama dusuncesı bıle benı hungur hungur aglatıyordu ısverenım hıc maasımı kesmedıgı ıcın cocugu emzırdıkten ve uyuttuktan sonra 1 saatlıgıne ıse ugrasyıp donmeye basladım uzunca bır sure ıznım bıtmeden daha sonra bunu 2 saate cıkardım sonra gunde 1 kez eve ugrayıp ıse donme seklınde yarım gune derken ıse tam gun basladım hergun maraton kosusu yapar gıbı gunıcıde 2 kez eve gıdıp gelıyorum annem bakıyor benım ogluma allah razı olsun cokta ıyı bakıyor ama sabahları attıgı gulucukler anneye kıvrılmalar yaparken yavrum sımdı gıdıyorum 2 saate kadar gelıcem dedıgımde dudak bukuyor yavrum bırkac kez arıyorum annem olmasına ragmen anneme hıcbır ıs yaptırmıyorum cocukla evde yalnızken hatta mısafırlerını de hafta sonu kabul etmesını ıstedım en azından mısafır varken cocukla ben ılgılenırım dıye hafta sonları calısmıyorum bu sekılde olmasına ragmen bazen aglayarak gelıyorum ıse benımde ıcım sızlıyor ama hersey onun daha ıyı bır gelecegı olabılmesı ıcın bunu cok ıyı bılıyorum doru Bayboram minik