Eşim astsubay komando ve sürekli görevleri oluyor. 2 aylık bir oglum var ve dogdugundan beri bir kaynanamda bir annemde kalıyorum mecburen. Çünkü eşim evde olmuyor bazen 10 gün bazen 5 gün tek başıma bakamıyorum. Önceden bu problem degildi idare ediyordum evde olmamasını ama artık dayanamıyorum düzenim çocukla birlikte tamamen dagıldı. Daha dün 5 günlük görevden geldi annemlerdeydim ama onu gecenin bir yarısı aradılar bir olay olmuş apar topar gitmek zorunda kaldı o kadar dagıldım ki o gidince 5 gündür görmek için bekledim ama 4 saat anca görebildim tekrar da gelemedi izin vermediler artık buna dayanamıyorum. Hep yanımda olsun istiyorum en azından akşamları eve gelebildim istiyorum. Çok mu şey istiyorum normal bir yuvam olsun birlikte uyuyup uyanalım. Kendime gelemedim dünden beri sürekli aglamak istiyorum annemlere de belli etmemek istiyorum ama içim paramparça. Eşimi seviyorum ama böyle nasıl devam edecem bilmiyorum. Bebekte hasta oldu bahar havası yüzünden bugun babamla götürdüm doktora çok şükür onlar var ama insan eşi olmayınca eksik hissediyor. Aklıma boşanmak geliyor en azından aklım onda kalmaz her gidişinde yüregim agzımda olmaz diyorum ama onu seviyorum bir yandan başka işte bulamaz diyorum sıkışıp kaldım. Hadi

Evlenmeden önce asaişteydi yani hergün geliyordu sonra komando ya atadılar böyle olacagını bilmiyordum. Tek başıma kalamıyorum bebek küçük ve tek bakmak gerçekten zor denedim nöbeti vardı akşama kadar tektim 7 ye dogru sütüm bitti çocuk bastı baglıgı ben yorgunluktan öldüm dogru düzgün yemek te yiyemedim mecbur o gün mama verdim oda gaz yaptı sabaha kadar ugraştım eşim geldiğinde bitmiştim artık o baktı bir iki saat uyudum kendime geldim. Tek olmuyor helede emzirirken bende acemiyim ilk çocugum ve ailelerimiz de uzakta oturuyor ha deyince gidemem. O yüzden yanlarında kalıyorum şuan hasta grip bebek ne yapcam bilmiyorum tek kalsam herhalde sabaha kadar aglardım. İnsan kendini çok çaresiz hissediyor. Keşke diyorum başka bir iş yapsa hergün eve gelse az maaş falan umrumda degil. Ne huzurum kaldı ne neşem. Çocuk olduktan sonra iyice bunalıma girdim şimdi her gidişi beni daha çok yıpratıyor. Kaldıramıyorum artık. Tek kalamam o yüzden bunun ekmek alıp gelmesi bile mesele 1 degil 2 degil 10 gün gidiyor az bir zaman degil. Ne yapacagımı hiç bilmiyorum. Hadi

Mesleğini bilerek, severek evlenmediniz mi zaten?Bir de bebeğiniz varmış. Halen de seviyorum diyorsunuz. Birlikte vakit geçirememekten yakınırken, boşanmak pek de iyi bir yol değil. Büsbütün kaybetmek olur bu.

Evet boşanmak bende istemiyorum ama tam alışıyorum yokluğuna bir geliyor çok mutlu oluyorum ama 2 gün 3 gün sürüyor sonra yine gidiyor ben tekrar tekrar üzülüyorum ruhum daralıyor. Her gidişinde herşeyi baştan yaşıyorum tekrar toparlamaya çalışıyorum. Artık panik atak oldum her telefonu çalışınca gidecek mi diye kalbim sıkışıyor. Bununla baş etmek gerçekten zor bir çare bulamadım. Helede dün gece 5 gün bekledikten sonra 3 saat görüp tekrar gitmesi beni dagıttı. Annem olmasa çocuga bu moralle nasıl bakardım bilmiyorum.

Daha bebeğin çok küçük ve ilk bebeğin tek başına zorlanman çok normal insan eşi bişey yapmasada yanında olsun istiyor özellikle bu süreçte işide öyle hadi izin alaymda duraym yanında işi değil büyüdükçe tek başina bakmaya alisacksnz eminim gün doğmadan da neler doğar evlendignzde böyle bı durum yokmuş sonradan olmuş bakarsnz 2 sene sonra başka bı durum olur o yüzden boşanmayı düşünmek bana şu aşamada gereksiz geldi sadece biraz daha sabır

Bebeğinden varmış canım evinde kal artık bende senle aynı durumdayım eşim askeri memur, ilk evlendiğim zamanlar sıkıntı yoktu bir orda bir burada ama bebek olunca her evden çıkıp başkasında kaldığım zaman hasta oldu kavga kıyamet dedim artık ne annenlere ne annemlere evde kalacam ben. oda sizi merak ediyorum tek olunca diyor ama ben gitmem dedim evde kalıyorum en azından düzenim buzulmuyo. iş değiştirmek zor en azından diyorum evine geliyor işi bitince. ayrılsan mutlu olacak mısın oda var evlenirken bunu bilerek evlenmedin mi zor karar tabi ama en iyisi arkadaş edin kendine ben onu da yaptım kafam dagılıyo en azından ortama girince.

Eşinle konuş o zaman canım başka bir iş bakmasını falan söyle. benim eşim bu zamanda kolay mı iş bulmak diyor ki aradı yok düzgün sabit bir iş bende yeni evliyim ve ilk çocuk ama herkes farklı tabi ben başa çıkmayı ögrendim deneme yanılmayla zorlandığım yerde annemden yardım aldım aradım sordum ama ayrılmak çözüm değil bence.

En mantıklısı böyle yapmak

Yeni doğum yapmanda da biraz etki var sanırım daha duygusal oluyorsun ama sabır lazım A