evet canım görüşüyoruz meltem hanımla zemus

yorumların için çok tşk ederim canım çok güzel yerlere değinmişsim dr da buna benzer koular konuşulmuşt. bana gelince ben sürekli konuşan bir anneyim anlatan izah eden örnekler gösteren, etüt olayını yazdım eğitimi için yaptım bunu ve inanki benim yanlızlığımda maddi ağır bir küfetti evlendiğimdede babasının yollamadığı parayı ikinci eşimden almam ağırbirşeydi. sevgimi göstermezmiyim benim oğlum ilk göz ağrım o her gece onun için dua ettim ağladım ben anneyim her anne gibi çocuğunun iyiliği için mücadele eden ane ve çevremde taktir edilirim taşı bile dile getirirdin diye ama olmuyor işte oğlum beni cezalandırıyor sanırım. GokyuzundeDans GÖZLERİMDE GECE

her zaman savunduğum bir tez vardır; hiç birşey dışardan göründüğü gibi değildir... bu devir de kimsenin ayna çalçal oyna olduğunu düşünmüyorum... burda yaşadıklarımı anlatma luzumunu görmüyorum çünkü herkes kendi yaşadığını biliyor... dediğim gibi zaten amacım sizi eleştirmek değildi... burda sizin geçmişinizi hatalarınızı irdeleyen arkadaşların bunu ne maksatla yaptıkları gayet ortada... geçmişte ki hatalarınızdan eksikliklerinizden dolayı oğlunuz da istemeyerek de olsa yarattığınız hasarı oğlunuza yüklemeyip aksine normal bir anneden daha verici davranarak telafi etmeniz içindir. Allah oğlunuzun ve sizin yardımcınız olsun. D

küçük ama babasının yanında çalışabilir. okuması için elimzden geleni yaptık biz babasıda orada uğraşıyor ama şiddet devam ederse okuldan atılırsa ne yapabilirizki başka. dr götürdük götürmezmiyi ilaç verdi işte kullanıyor canım.

pardon, oğlunuz kaç yaşında şuan... ben mi yanlış hesap yapıyorum yoksa...? Laale Aşikardır Zat-ı

12 yaşına giricek. izmirdede götürdük babasının yanındada gitti yalan konuşuyor dr yanılttığı zamanlar oldu olayları kendine çevirebiliyor beyninde.

sitenin gönüllü uzman psikoloğu Meltem hanıma danıştınız mı? A

önce sonra 6 yaşından tibaren periyodik zamanlarda gitti

benim düşüncemde bunların aksi değilki biranem istemezmiyimo ğlumun okumasını, ona söylediğim başka alternatifinin olmadığı onun görevinin okumak olduğu, çok konuşuyorum aklına girsin diye allahı nasıl anlatsamki sizlere bilmiyorum kendimi ifade edemiyorum parmak uçlarımla işte.6 yaından beri yardımlar alıyoruz dr ile durumum müsade etikçe götürdüm, elimden geleni yaptım fakat bu ceza bana çok değilmi okadar çok çocuk varki annesi babası ayrılmış bunun yanında maddi sıkıntıda çemiş yada şiddet görmüş bazı yönlerdendeeksik kalmış bu şekilde davranmıyork hepsi kuzenimin çocularıda ayrı anne babadan ama bakıyorum artı yönleri çok ve kuzenim benim anneliğimin yarısını yapmamıştr o çocuklara. benim oğlum dışarı salmadıkmı isteği olmadıı biz kötü oluyoruz sevmiyo oluyorz çıkarları doğrultusunda sevgimizin kararını veriyor yani. GokyuzundeDans GÖZLERİMDE GECE

Çok karışık durumlar içindesin, denemediğin şey kalmamış gibi. Eğitimci arkadaşlar daha iyi bilirler. Bunu da denedin mi bilmiyorum ama, MEB bağlı Rehberlik Araştırma Merkezleri var. net ten RAM diye aratırsan size yakın bir merkezle de görüşebilirsin. Umarım yardımcı olabilmişimdir. P purplem

Canım yazdıklarını okudum kendini suçlama istersen... benim mutlu bir evliğim var sorunlarım oldu hiç hisettirmedim çoçuğuma ama çoçuğumla ben bile başedemiyorum senin yaşadıkların, öz babasının umursamazlığı, bizimkide de olsa aynı olurdu herhalde... elinden geleni yapmışsın doktora götürmşsün ama olmamış... ilaç da kullanıyormuş... sana allahtan sabır diliyorum... senağlama burbuk

öncelikle lütfen uslubunuza dikkat edin her anne çocuğunu yetiştirmek için elinden geleni yapıyor elbette ama siz bir yerlerde yanlış yaptınız, eksik bişey yaptınız demekki eksikliği kendinizde arayın birazda size uymayan cevaplara bu tarz cevaplar veremezsiniz ayrıca beceriksiz annelerin çocukları nasıl meziyetlere sahip demişsiniz demekki beceriksiz değillermiş! siz kendinize göre onlara beceriksiz demişsiniz Halikarnas

valla süper tesbitler çubuğum çok doğru eline sağlık ama bu hanım efendide sanırım gelecek korkusu var yalnız dediğin gibi hiç birimiz sırça köşklerde oturmuyoruz Halikarnas

kusura bakmayın ama sanırım benimde yazacaklarım pek hoşunuza gitmeyecek. çocuklarla ilgili konularda iddialı yorumlar yapmaktan kaçınırım hep. çünkü bilirimki ne kadar mükemmel olmaları için uğraşırsanız uğraşın hiç istemediğiniz biri haline dönüşebiliyorlar. o yüzden kimseyi kınamamak lazım. ama yazdıklarınıza istinaden söylemeden geçemeyeceğim bir kaç şey var. ayaklarımın üstünde durmak için oğlum annemde, bende ve bakıcıda kaldı yazmışsınız. ne iş yapıyordunuz oğlunuzun başka evlerde kalmasını gerektirecek?akşamları sizde annenizle kalmıyormuydunuz?bakıcının evinde çocuk bırakmak ne demek? çocuğunuz kişiliğinin gelişmeye başladığı yaşlarda eşya gibi ordan oraya gönderilmiş. kendi evi, yatağı ve en önemlisi annesi, ailesi olamamış. çocuğunuzdan bu kadar ayrı kalacaksanız boşanmamalıydınız. burda sırf çocuğu için kendi hayatlarını erteleyen anneleride okuyoruz. hadi bir şekilde boşandınız diyelim. ne çektiğinizi bilemediğim için gerçekten zor zamanlar geçirdiğinizi düşünüorum. ama ne olursa olsun bu çocukla daha çok ilgilenmeliydiniz. benimde hatalarım olmuştur elbet deyip günah çıkartmakla olmuyor. neredeyse bebekliğinden beri aidiyet ve güven duygusunu yaşamamış bir çocuktan bahsediyoruz. onu iyi okullara göndermeni, istediğini almış olmanız onun gözünde sıfır. sizden intikam alıyor. yanınızda bulamadığı güveni belliki dşarlarda arıyor. şimdide yeni bebeğiniz olduğu için, eşinizle düzeniniz bozulduğu ve yeni bir boşanmayı kaldıramayacağınız için onu babasına yolluyorsunuz. yani onun gözüyle onu diğer bebeğiniz için ikinci kere terk ediyorsunuz. ondan esirgediğinizi diğer bebeğinize veriyorsunuz. o böyle düşünüyor. bu dahada hırçınlaşması için kafi bir sebep. size doktor tavsiyeleri verecek değilim. ama acil olarak kendi hatalarınızı samimiyetle kabullenerek işinde uzman bir doktora gitmenizi önerebilirim ancak. birde acilen oğlunuzu yanına almanızı. şimdiki eşinizin ne tepki vereceği umurunuzda olmamalı. o sizin oğlunuz. assada kessede yanında olması, onu koşulsuz sevdiğinizi bilmesi gerekiyor. şu anda kimse istemedği için ordan oraya atılmış durumda. ne derseniz deyin onun gözünde durum bu... Halikarnas

fazlabirşey demedi davranışlarımız için konuştu şöyle yaparsa böyle yapın gibi şeyler ama herşeyi denedim olmadı olmadı. bizden intikam alıyor sanırım

çocuğunuzun neden böyle olduğuna şaşmamak gerek. ne yapmışsınızki çocuğunuza ne bekliyorsunuz hanımefendi?el kadar çocuğu bakıcılarda, anneannelerde bırakıp başka şehirlerde yaşamakmı yoksa yaptım dediğiniz şeyler. o beceriksiz dediğiniz kadınlar çocuklarına koşulsuz sevgi verdi demekki. anlayamadığınız bu. sizse yetişme çağında her türlü tehlikenin içine düşebilecek çocuğunuzu ne pahasına olursa olsun yanınızda tutmaktansa, yeni kocanızın, çocuğunuzun ve hayatınızın içinde sorun teşkil etmesin istiyorsunuz... inanamıyorum...

Ergenlik döneminde tüm gençler bu tür değersizlik, beni sevmiyorlar, duyguları yaşarlar. sizin oğlunuzda ailenin parçlanması, önünde model olmayışından dolayı daha yoğun yaşıyor anlaşılan. bende diger arkadaşlar gibi okuldan almanızın yanlış olacağı kanısındayım.. Malesef sabır etmek zorundasınız.. ve üst yorumdaki arkadaşların dediği gibi ilaç tedavsinden ziyade terapi ve konuşmaya ihtiyacı var sizin oğlunuzun gibi geliyor bana ama en önemlisi sizin içinde sabırrrrrrr. allah kolaylık versin ergenlik pskilojisi üzerine okuyun araştırın derim Halikarnas

ilaç bile kullandık ama sanırım yinede faydası olmadı Laale Aşikardır Zat-ı

Doktora eşinizin yanına yolladıktan sonra mı gitti önce mi? Laale Aşikardır Zat-ı

sevgi eksikliği deyip çıkıverdiniz işin içinden nereden biliyorsunuz anlıyorsunuz anlamadım yaaa, ben arkadaşımın kuzenlerimin çocuklarına bile aşkla yaklaşan biriyim kendi çocuğumamı eksik olucam. psikolog, psikiyatr, uzman hepsine gittim canım be yetmedi okulun rehber öğretmeni de devredeydi, bencede siz tüm yazıları okumayın okumamış kadar yorum yapıyorsunuz zaten. tabi şimdi senin çocuğun sağlıklıdır allah ömür versin sen aklandın kaka olan benim oğlumun sorunları var ya davulun sesimisali çalıp durmayın ricaederim ya. Efla bize bağışla

güzel nüanslara deyinmişsiniz teşekkürederim inanın hepsini hergece tekerteker düşünüyorum. ben bu konuyu yargılanmak için değil fikir almak için açtım fikir verenlere teşekkürediyorum kaldıki ailem çevrem dostlarım ve ben beni olayları durumları açık yüreklilikle çok konuştuk eleştirdik yargıladık ve dr, öğretmen ve ailem uan tek bir çözüm bulduk çünkü babası yıllardır benim anneliğime maddi manevi güvendiği için babalık duygusunu geliştiremedi bunun sorumluluğunu hiç taşımadı ne maddi yardımı oldu bize ne manevi oğlumu 3 ayda bir aradı nafaka desen hiç olmadı ne bayramda aldı ne ara tatilde geldi metezori yaptım 3 ay tatilde yolladım yanına, herkesin söylediği babasına duyduğu özlem öfkeye dönüşmüş artık son çare yollamak zorunda kaldım ben oğlumu terk etmedim atmadım bukanıya nereden vardınız anlamadımda ben anneyim evet ama o da baba bir erkek çocuğunun babayada ihtiyacı var ve o babanın artık sorumluluk alması gerekiyor oğluna örnek olması gerekiyor diye düşündük. benimleyken en ufacık kuralımda ben kötü anne oldum onun gözünde hiç aramayan babası iyi oldu. ben marka giydirip 5 yıldızlı otelde tatil yaptırırken babasının aldığı 2 parça şey çok değerli oldu 3 ay yaptığı tatl iyi oldu çünkü aslında babadan almak istediklerini kısa zamana sığdırmaya çalıştı benimoğlum bu mutluluğu kendi yarattı aslında. marka falan yazısını addi ben yaptım anlamında yazmadım bunada bir kulp takmayın yargılayan üyeler anlayan anlamıştır nedemek istediğimi. babasını görmeli tanımalı iyi yönünü değil onunda bağırmalarını görmeli tek kötü ben olmamalıyım sanırım. amacım oğlumu başımdan atmak değildi yani. ayrıca şimdiki eşim ona babasının yapmadığı herşeyi yaptı hemde misli msli farkla ben o adamın hakkını ödeyemem ayrılabilirimde hayat bu herşey olabilir tabiki. ama eşimin oğluma olan sevgisini oğlum bitirdi i benim tüm mücadeleme karşı yaptıklarına bahaneler bulduğum halde yazamadığım şeylerde oldu ben imdi bu adama sevmek zorundasın diyememki sevmeyebilir ama saygı duymalı ve bunca zaman duyduda, en iyi okullara yolladı, en iyi şeyleri yedirdi giydirdi, en iyi yerde sünnetini yaptı, nedoğum gününü atladı ne bayramını, ne hergün gelirken çukolatasını, karşınına alıp konuşmadımı akıl vermedimi dizine alıp sevmeleremi kalkmadı, oyun parklarınamı doyurmadı ve dr mı yollamadı etütemi yollamadı ( etütü yazıyorum arkadaşlar çünkü burada etütlr parayla okul etütü değilve aylık 470 tl bunu yıllardır her ay insanın kendi babası bile an gelir erinir vermeye onun için yazdım) bunların hiç birisini babası yapmadı peki bukadar bizim mücadelemize eğitim vermemize aman psikoljisi bozuk herşeye dikkat edelim dememize karşılık bizim aldığımız tekşey saygısızlık oldu. herşey bir yana koyuldu bazılarının gözünde kötü anne oldum lütfen butarz eyler yaşamış kişiler yada bu konulara kendni yakın bulan çevresinde görmüş kişiler fikir versin empati yapsın yargılasın demiyorum fikir versin çünkü ben kendi kendini yargılayabilecek kadar açık kişiliğe sahip biriyim... Son düzenleyen: Moderatör: 5 Nisan 2009 burbuk

Hmmm şimdi freud olmaya karar verdim:)))))))))) Çocuk bi süre annede kalıyor, sonra anneannede kalıyor anneden ayrı, sonra anladığım kadarıyla bir bakıcıya veriyorsunuz ve onun evinde kalıyor bir süre. 3-6 yaş arası tam kişiliğinin güven duygusunun edinilmeye başladığı yaşlar. Üzgünüm büyük konuşmıyım ama belki size güvenini kaybetti çocuk. Belki yeterli ilgi göremedi ve bu olumsuz davranışları ilgi çekmek için yaptı. Belki de sizi denedi. Annem beni bırakıp gitti daha önce biraz kızdırırsam yine gidebilir veya beni bırakabilir diye düşünmüş olabilir ve bu teoriyi ispatlamak için de sizi kızdırmaya devam etmiş olabilir. Aynı teoriyi şimdi babası üzerinde de uyguluyor olabilir

oğlunuz için çırpınıdığınızın ama çaresiz kaldığınızın farkındayım. gelişme döneminde yanında olamamışsınız; -o ya da bu sebeplerle- bu da çocuğun kişilik gelişiminde olumsuz etkiler yaratmış. bence oğlunuzun ilaca değil terapiye ihtiyacı var. demişsiniz ki doktorlara yalan söylüyor, başka anlatıyor gibi birşey.. ama ben iyi bir doktorun zaten bunlara inanıp size bak bu çocuk böyle diyor diyeceğini düşünmüyorum.. gelelim ilk mesajınıza.. neden çocuğunuzu temelli yanınıza imkansız çünkü eşinizi kaybetmeyi göze alamıyormuşsunuz.. peki çocuğunuzu tamamen kaybetmeyi göze alabiliyor musunuz eşiniz için? yarın öbür gün -Allah korusun tabii- eşinizden başka bir sebeple ayrılırsanız ve çocuğunuz da yanınızada olmazsa; geriye bakıp hiç demez misiniz ben bu kişi çocuğumdan vazgeçmiştim ama şimdi ikisi de yanımda değil diye? TatLiGaci Heidi ve

nereden vardınız bu kanıya canım nerden biliyorsunuz. ben vermem gereken içimden gelen anne sevgisini verdim oğluma ama sevgiyle bile eğitemedim. ben sevgisizbir anne olsaydım boşandığımda şehir şehir kaçırdılar oğluma almak için çaba sarfetmezdim hanımefendi. BU BİR LUTUF DEĞİLDİR, ANNESİSİNİZ TABİKİ ÇABA GÖSTERECEKSİNİZ ALMAK İÇİN HEM SEVGİYLE EĞİTMEK ÇOK FARKLI ŞEYLERDİR, TABİKİ ÇOCUĞUNUZU SEVECEKSİNİZ AMA YERİ GELDİĞİNDE SERT OLMAYI DİSİPLİNLİ OLMAYIDA BİLECEKSİNİZ, SİZ İYİ OLUP HİÇ BİR ŞEYE KIZMAYIP HER İSTEDİĞİNİ ALIP ONU EĞİTEBİLECEĞİNİZİ DÜŞÜNÜYORSUNUZ. 24 saat iyisini kötüsünü ben yaşarken oğlumun ona herşeyin iyisini vermeye çalışırken benim en ufak kızmamla kötü anne olduğumu söylemek istedim. uzakta olan herzaman özlenir bu herks için böyledir baba daha değerli oldu aramasada, almasada bunları yapmakla olmuyormuş demek istedim. ben kendimi yazı ile ifade edemesemde beni anlayanların olduğun u görüyorum en azından. BENDE BUNU SÖYLEDİM ZATEN, ÇOCUĞUNUZ BABA SEVGİSİNE AÇ, ONUN YAPTIĞI EN UFAK BİR ŞEYDEN BİLE MUTLU OLUYOR bu bir çare değldi canım benim eşim oğlumla 5 yıl aynı evde yaşadı isteseydim senin gördüğün gözle görseydim evlenir evlenmez yollardım babasına, uygun gördüğüm baba modelinide görmeli erkek kavramını anlamasıydı, bak ne güzel yazmışsın 12 yıl ben oğluma analık yapmışım bir kadın sevmese nasıl yapar bunu bilemedim ben, kadınlar çocuklarını tek başına yapmazlar canım ya ozaman aşılama yapalım bir babaya ne gerek varki dimi. SİZ NEDEN YAPTIĞINIZ ŞEYLERİ ÇOK EKSTRADAN BİR LUTUF YAPMIŞ GİBİ GÖRÜYORSUNUZ ANLAYAMIYORUM SEVMESEM 12 YIL NASIL ANNELİK YAPICAM DİYORSUNUZ, TABİKİ YAPACAKSINIZ ONU DÜNYAYA GETİRDİYSENİZ İYİSİYLE KÖTÜSÜYLE YANINDA OLACAKSINIZ BUNLAR İÇİN OĞLUNUZDAN BİR ARŞILIK BEKLEMEMELİSİNİZ, SİZ OĞLUNUZA İYİ BAKTINIZ HER İSTEDİĞİNİ YAPTINIZ DİYE SİZİN AYAKLARINIZA KAPANSIIN İSTİYORSUNUZ GİBİ KONUŞUYORSUNUZ kusura bakmayın ama bu kaygıya düşmem gayet normal sizin hayatınız nasıl bilemem ama herkesin hayatı toz pembe değil hanımefendi elbette endişe edicem bir kez ayrılık yaşaım birdahamı yaşıycam anlamadım nekadar basit geliyor size konuşması BENCE SİZİN BURADA ASIL SORUNUNUZUN 2. EVLİLİĞİNİZİN TEHLİKEYE GİRMESİ OLMAMASI LAZIM. BİR ANNE İÇİN DÜNYADA HER ŞEYDEN VE HERKESTEN ÖNCE EVLADI GELİR. AMA SİZ ASIL SORUN EVLİLİĞİNİZ GİBİ KONUŞUYORSUNUZ BENDE BUNU ANLATMAYA ÇALIŞTIM. C Cemre

çok zor şartlar altında çalışıyor olsanız bile akşamları keşke oğlunuzun yanında olsaydınız. sizi gerekirse günde yarım saat görseydi ama her gün mutlaka görseydi. annem çok çalışıyor ama her gece yanıma mutlaka geliyor diyebilseydi. Halikarnas

Hiç huyum olmamasına rağmen bütün yorumları okudum. Söyleyecek çok söz var ama susuyorum. Tek söyleyeceğim lütfen çocuğunuzu işinin uzmanı adam gibi bir psikiyatra götürün. Gerçekten tedaviye ihtiyacı var oğlunuzun. Öyle okuldan almakla, işe sokmakla olacak şey değil. Anladığım kadarıyla çocuğunuzda sevgi eksikliği var ve sizlerden intikam alıyor bir an önce bunun önüne geçmelisiniz.

ben izmirde annem istanbulda olduğu için burad baktıracak kimsem olmadıı için ayrı kaldım oğlumdan çok isterdim herşey ayna çalçal oyna olmaı canım ya ama olmuyor malesef. . push ; sblue iyilik