Dur bakalım canım bi. Hayırlısı olsun hakkınızda. Bi de özgüven konusu var. Kendine yapma bunu, dik dur, ifade et kendini. Sonu ayrılık da olsa devam da olsa kendini aşırı yıpratma. Rabbim yardımcın olsun

inşallah canım çok sevindim senin adına bu hamilelik durumundan sonra çok kafama takar oldum hiç bi işime odaklanamıyorum. kaç yıllık evliydiniz kürtaj olduğunda. ben şu anda 30 yaşındayım ve geçen zamana çok acıyorum. Korkuyorum geç kaldığımda olmamasından ve sorun yaşamaktan.

Tatlım evliliğini gözden geçir. Bu bahsettiklerin basit konular değil. İki gün sonra çocuğun olsa da çocuğunun rızkını eltine mi yedircen. Her kadın anne olmayı hakediyor hakkıdır ama bu adamdan çocuk yapmak istediğinden emin ol.

Kıyamam çok zor. Evlilik sonlandırılacak mesele gibi durmuyor. Belki o da heves etti kaybedince üzüldü. Zaman versen biraz

Bende de aynı dert var. İşin komiği bizim hiç bir sorunumuz yok. Ne maddi anlamda ne manevi anlamda. 2.5 yılımız dolacak. Hala eşim çocuk konusunda istekli değil. Hiç olmamıştı zaten, son zamanlarda belki artık o da istiyordur diye seviniyordum ama yok dün bir kez daha anladım ki baba olmak istemiyor. Kesinlikle zorlamayı veya tehdit etmeyi düşünmüyorum. Bir süre daha verip yoluma bakmayı düşünüyorum. Eşim bana dürüst bir şekilde istek ve planlarından bahsedip benim fikrimi almıyorsa bu konuda, ben bu evliliği yürütemem. Bu sadece çocuk konusunda değil her konuda böyle. Evlilik erkeğin hüküm sürdüğü, kendi hayatına göre kafasına göre düzenlediği bir yapı değil. O evliliğin o evin içinde 2 kişi var. Akşam yenecek yemeğe kadar iki kişinin ortak kararı olmalı her şey. O yüzden seni çok iyi anlıyorum. Eğer bir gün boşanıyorum dersen de eminim ki sen elinden geleni yapmış ama karşılık alamadığın için artık yorulmuşsundur. S sendemibrutus

Sana karşı nasıl bu kadar anlayışsız olabilir üstelik böyle bir yıkım yaşamışken Kendini toparlayıp eşinle sert bir konuşma yapmalısın insan niçin evlenir çocuk sahibi olmak için aynı hayatı paylaşıp karşılıklı birbirini mutlu etmek için ama o çok bencilce davranıyor bu sadece onu kararı olamaz S

Ben evleneli 2,5 yıl oldu eşim 2 kişi yaşamaya o kadar alıştıki belkide bu yüzden istemiyor bilemiyorum 1 sene daha uzasa hamileliğiydi beklemesiydi 4 yılı geçicek bu kadar rahata alıştıktan sonra bilmiyorum şu an yazarken bile gözyaşlarıma hakim olamıyorum. Etrafımda çocuksuz kimse kalmadı işin kötüsü ve çevrem giderek daralıyo. biraraya geldiğimizde kendimi çok eksik hissediyorum. eşim istemiyor diyemiyorum farklı düşüncelere kapılmasınlar dedikodu çıkmasın diye. Önceden bu kadar istek içinde değildim açıkcası. Kayıbımdan sonra rüyalarımda sık sık aynı sahneleri görüyorum sabahları hep üzgün hep ağlayarak uyanıyorum. Buda çok etkiliyor beni sanırım. B Began Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik İptali tek ayak

zaten sıkıntım, kardeşi, kardeşinin evliliği ve çocuğu için beni ikinci plana atıp, duygularımı ve isteklerimi hiçe sayması. hayatımın hiçbir döneminde kendimi bu kadar değersiz ve önemsiz hissetmemiştim. inanabiliyor musun ben işi iyi konumda olan ve yıllardır çalışan bi kadınım. evliliğimden bu yana kendimde özgüven kalmadı. tasmeclisi

Bu hafta sonu aile terapistine gitmek için ikna ettim, belki tarafsız bi bakış açısıyla hatalarını görmesi çok daha kolay olur. Sorun şu ki bana bu süreçte destek olmadığı ve anlamadığı için eşimden giderek soğuyorum, inşallah terapist ikimiz içinde etkili olur. Soğudukça gelecekte onu artık sevememe korkusu oldu çünkü bende. Bikaç ay beklemeyi düşünüyorum bu süreçte bi değişiklik olmazsa maalesef kötü bi süreç beni bekliyor olucak. MaRaL_

Canım yanlış anlamazsan sana bişy söylemek istiyorm bence burda çok detaya inme ne olur bilinmez üye olmayan insanlar bile burda yazdkklarımızı okuyabiliyor. Senin için söylüyorm anlatıbilmişimdir insallah ❤

bende bikaç ay daha bekleyip evliliğimi sonlandırmayı düşünüyorum. hamilelikten sonra bu konu benim için çok önemli hale geldi çünkü duygularıma hakim olamıyorum, bu gece yine doğum salonunda doğum için beklediğimi gördüm, sürekli rüyalarımda.

7 aylık evliydim ben küçüklüğümde bile 24 yaşımda kesinlikle hamile olacağım diyordum okadar çok seviyorum ki çocukları evlenir evlenmez çocuk yapacağım derdim ama işte tek başına evlenmiyorsun ki iki kişi oluyorsunuz iki kişinin hayatını tek kişi yönetmiyor... düşüğümü de 26 yaşında yaşadım. 30 yaş çok değil ki canım ortalama bir yaş ha bir sene önce ha bir sene sonra çok fark etmez ki. Zaten eşin okadar beklemez bence çök üstüne düşme ara sıra şakayla karışık istediğini söyle tatlı dille

Bence hiç kendini bunaltma sakin ve sabırlı olmaya çalış evet eşin büyük bir hata yapıyor ama bir yuvada kolay kurulmadığı gibi kolayda yıkılmıyor yaşamış biri olarak söylüyorum Dediğim gibi eşinle net bir konuşma yap kendine bir zaman belirle ve eşinde hiç değişme yoksa ki umarım olur o zaman bakarsın ne yapacağına ani karar verme sadece Eşinin ailesini de umursama bu sizin

Aynısının tıpkısını yaşadım canım kaza ile hamile kalıp 9 haftalıkken kaybedip eşimin çocuk istememesine kadar herşey aynı yeğenleri de olmuştu o sıra foto felan istemesi... ben çok üzülsemde çocuk hasretinden yansam da eşime saygı duydum bu çocuk bir tek benim çocuğum olmayacak eğer birlikte katlanacaksak birlikte yetiştireceksek istiyorum dedim ve bekledim hiç de konusunu açmadım iki senenin ardından karar verdik çok şükür inşallah bu sefer sağlıkla kucağımıza alabiliriz. Allah en hayırlı zamanda size de nasip eder inşallah bence evliliğini yıpratacak kadar çocuğa odaklanma anının tadını çıkar olur elbette hatta yakında kendi ister

haklısın erkekler biz gibi değiller canım ama aradaki fark ne biliyor musun. hamileliğimi ve bebeğimi kabettiğimi sanki ayıp birşeymiş gibi ne ailesine ne arkadaşlarına söyledi. hamileliğimi sadece ailem ve benim tarafım biliyordu. aklıma takılan kısım bu işte. beni eşi olarak görseydi saklamazdı böyle bişey neden gizlenirki. tasmeclisi

kesinlikle dediklerinize katılıyorum, bi yandan gönlüm iyi düşünmeye çalışsada bi yandan çok kızgınım eşime, affedemiyorum onu. evliliğimin başından beri herşeyle tek başıma mücadele etmekten yoruldm. sabredip bekliyorum 2 ay verdim ona bu süreç ne gösterirse onu yaşayacağım. tasmeclisi

sorunlar ancak oturup konuşalarak aşılmaz mı, böyle hassas bi konuda heleki yeni kürtaj olmuş bi insana böyle tepki vermesi normalmi bilmiyorum, beni anne olabilecek kapasitede yada buna layık görmüyor sanırım. eşimle ilgili tek mantık çerçevesine oturan şey babasıyla ilgili yaşadığı sıkıntılar. onun hatalarını ben çekiyorum maalesef.

Çocuk istememe sebebi nedir? Benim arkadaşımın kocası da böyle, deli oluyorum!!!

Merhaba kızlar 2 ay önce 18 mayıs tarihinde kürtaj oldum 9 haftalık hamileliğim sonlandırıldı. Bebeğimin kalp atışı durduğu için almak zorunda kaldı doktor. bu hamilelik ben çok çocuk sahibi olmak istediğim eşiminse istemediği zamanda oldu. fakat hamileliğimi öğrendiğinde sevinmişti. eşim korunduğu için hamileliğimi mucize olarak görmüştüm ve maalesef mucizem ellerim arasından kayıp gitti. Yaradan Allah ve sonsuz itaat sahibiyim, o ne verirse herşeyin en hayırlısı verir. doktor ilk adetimden sonra kontrole gittiğimde herşeyin sorunsuz olduğunu istediğimiz hazır olduğumuz takdirde çocuk sahibi olabileceğimi söyledi. eve geldiğimizde eşimle konuşmaya çalıştım ama çok tepkili bi şekilde bebek istemediğini söyledi. inanılmaz çaresiz durumdayım konuşmaya çalıştıkça bağırıp istemediğini söylüyor ve ben hamilelikten sonra o duyguları yaşadığım için mi kaybettiğim bebeğimin yerini doldurmak için mi bilmiyorum hiç olmadığı kadar çocuk sahibi olmak istiyorum. eşimden giderek uzaklaşıyorum yanına yaklaşmak bile istemiyorum bu kadar hassas bi dönemde yanımda olması gerekmezmiydi. bu arada eltim uzakta oturuyor ve 5 gün önce çocuğu oldu oraya doğuma gitmek için benimle kavga etti. kardeşinin çocuğunu görmeyi bu kadar isteyen bunun için benimle kavga eden bi adam neden çocuk istemesin ki? gözlerimde sürekli nem var giderekte içime kapanıyorum eşimi nasıl ikna edebilirim aynı durumu yaşayanlarınız var mı?

Merhaba kızlar. Eşimle adam akıllı konuştum sürekli kendini zırh gibi korumasından inanılmaz demoralize olduğumu söyledim. Hala fikri değişmiş değil. Bu arada bakıyorum yeni doğan yeğeninin fotoğraflarını istiyor sürekli kardeşinden ve ben bunu inanılmaz kıskanıyorum. Kendimi hiç bu kadar işe yaramaz hissetmemiştim. Bu arada kendisi korunmayı bıraktı konuşmamdan sonra ama bu defada bi hata yapmamak için kendini inanılmaz kasıyor. Napıcağımı bilemiyorum, umutsuzluğum çığ gibi büyüyor. Kimseye anlatamıyorum çünkü böyle bişey için ayrılmak istiyorum desem kimse arkamda durmaz. Çaresizlik çok kötü bişeymiş. Rüyamda bikaç gündür ellerimde bebek, doğum yapıyorum. tasmeclisi

Aynı şeye benzer bende yaşadım. Geçen sene aralık ayında bende 9 haftalık kürtaj oldum bebeğin kalbi durmuştu. Ben hamileliğe daha çok sıcak bakmıyordum erken diye düşünüyordum eşim çok istiyordu ve hamile kaldım, sonra kürtaj oldum maalesef. Kürtajdan sonra eşim çook üzüldü ve çook agresifleşti. Oda bir süre çocuk istemediğini söyledi bana, ben o haldeyken. Buda benim çok zoruma gitmişti. Kontrollerim temiz çıktıktan 3 ay sonra denemeye başladık tekrar, eşim çok ümitli değildi olmaz diye düşünüyordu sonra yeniden hamile olduğumu öğrendik. Şuan ikimizde mutlu ve çok istiyoruz bebeğimizi. 3 aylık oldum şuan. Çok üzme kendini stres yapma, sağlığına dikkat et eşinin fikri yavaş yavaş değişir diye düşünüyorum. . push ; tasmeclisi

Aynen oyle, erkekler biraz tehditten anliyorlar alttan almadan anlamiyor cogu. Gercekten soke ediceksin kendilerine guvenlerini biraz sarstigin zaman seni fark etmeye basliyorlar. Tabi ki herkes ayni degil ama erkeklik egosu tasiyanlarin genelinde de bu bencillik var maalesef. tasmeclisi

Dün terapiste gittik bespnuç negatif, burda anlattıklarımı herkese anlatabilirim terapistin bana ne faydası olacak diye kükredi gitmek istemiyorum demedi ama hoşlanmadı kadın bizimle konuşurken eşim sürekli ya telefonuyla ilgilendi yada boş boş dinledi. Evliliklerde hanımlarının duygularına ve iateklerine önem veren erkeklerin evliliklerinin çok pozif duygular yansıttığını ve eşinizin isteklerine daha pozitif daha anlayışlı davrandığınızda daha mutlu bir çift olmanız kaçınılmaz dedi. Eşimin konuşmanın 1 kelimesini bile anlamadığını düşünüyorum. 2 aylık sürecim başladı değişen bişey olmaması durumunda yolumu ayıracağım.

Tebrik ederim duygularınızı şu post a kadar çok net ve tarafsız dile getirmişsiniz Çocuk istememesini anlayabilir ki ben de eşim istiyor diye bu çabaya girdim Fakat siz kürtaja girerken başka bir konuyla ilgilenmek de nesi lütfen size olan aşkı sevgiyi ve muhabbeti sorgulayın işte orda sorun varsa çocuğunuzun olması sizi daha da uzaklaştırır Sevmeyen bir erkeğe evlat vermek hayatta yapılacak en büyük hata diye düşünüyorum Gerek de yok Allah hayr ve güzellik lutfetsin

Evet bak birde o vardı ne güzel öpüp işe gitmesi seviyor sizi ve en önemlisi değer veriyor ben kırgın olduğumda eşim daha da kırgın olur ben haklı olduğumda eşim daha haklı olur ben küssem eşim daha da küser inatçının biri zaten yani çok şanslısın

Çok doğru söylemişsin ama bn kendimde tasmeclisi nin yerinde olsam belki aynı tepkiyi vsrebilirdim. Ama hemen oyle Bırakmazdm ipleri elimden. Bebek istemesini sağlardm. Nasıl mı? İnternetten ordan burdan bebek resimleri gösterirdm aile resimleri gösterirdim ileri dönük sıcak hayaller kurardm bebeğimiz olunca böyle olur ya düşünsene baba olunca böyle yaparsn diyerek aklını çelmeye bebeği sevdirmeye çalısrddm. Bi yerde zaten oda içinden geceenin ne oldugunu neden istemediğini yada zamana mı ihtiyacı oldugunu kesin söyler diye düşünüyorm. Hakkınızda hayırlısı olsun. Hiç bir erkeğin bebek istemeyecegini sanmıyorm. Belki suan kendine guvenemiyor olabilir. Maddi anlamda olabilir altından kalkamayacagını guzel yasatamayacagını düşünebilir. Manevi olarak psikolojisi iyi olmaya bilir. Hemen kesip atmak yanlış olur. Siz konusmadıgınız halde eşiniz her sabah sizi öpüp gidiyorsa bence birazcıkda bencillk ediyorsnz. Söylediklerim yanlış anlaşılmasn ama bn eşimle küs oldugumda o pek yaklaşmaz. Ki kaldı her sabah öpüp evden çıksn :) normal zamanda öpmeden evden çıkmaz. Ama bn konusmadıgım zaman onunla pek nadirdir oyle gelip öpmesi

23 haftalık doğum yaptım 6 gün sonra bebeğimi kaybettim maalesef aynen süroriz bebekti ama ben çok istiyodum sonra dr lar bana 3ay sonra hamile kalmazsam kistlerim yüzünden ameliyat olabileceğimi bununda yumurtalığıma zarar verip bi daha anne olamayacağımı söyledi. Tabi bu esnada eşim asla istemiyor hatta çok istiyosan git başkasından yap bile demişti sonra bi kaç dra daha gidip aynı şeyi duydu ama ben artık kapatmıştım konuyu kendisi kendisine bu sefer de olmazsa naparız üzülürüz ben yine aynı şeyi yaiamaktan korkuyorum vs dedi bide dr isteseniz de hemen olmayacak demişti kistim büyüyordu çünkü. Bende senin istemefiğin bir bebeği doğurmak için takla atmam ben vs dedim istiyorum aklım başımda iyi bi gelecek sağlayamam vs korkusu sorumluluk ve aynı şeyleri yaşamaktan korkuyorum dedi beni baba olmaktan mahrum mu edeceksin dedi tamam dedim ve o aay yumurtlama günüm geçmesine rağmen bi baktım hamileyim dr bile şokta senn canını sıkma olacağına bırak zorunla yapsa pişman olursun emin ol erkekler yaralarını daha zor sarıyor bence benim eşim kızım ölünce çok az ağlamıştı sakladı hep gözünün yaşını daha yeni yeni hiç bir bebek kızım kadar güzel değildi Rabbim bu evladımızı evimize getirmeyi nasip etsin vs diyor sadece sabır lütfen

Öyle güzel özetlemişsinki anlattıklarında kendimi gördüm. İşte biz en ufak alınacak bi eşyada bile ortak karar verebilen bir çift değiliz eşim konuşmayı fikir alışverişi yapmayı asla bilmiyor. Bu can buna ne kadar dayanıcak bilmiyorum, şimdilik sanır 2 ayda neler olur ne biter bilmiyorum. Hakkımızda hayırlısı olsun canım.

Ne biliyim belli mi olur. Okurlar anlarlar senin oldugunu basın agırmasın

İnşallah toparlanır, kimse böyle bi durumu yaşamak istemez ama kapıdan çıkıp gittiğinde artık hiçbişey eskisi gibi olmaz.

Düşünsene canım gebeliğimi sonlandırmaya gittiğimiz gün ben ağlarken üzülürken o kardeşinin doğacak bebeğinin arabası için para göndermiş. İnsan üzgün olsa o durumda yeğeninin bebek arabasınımı düşünür. Şimdi diyoeumki içinden sevindi belkide

ailesi ile ilgili sorunlarım var çok dağınık ve kopuk bi aile benim büyüme ortamıma çok ters olduğu ve benimde onlar gibi olmamı istedikleri için çatışma yaşıyorum. Eşim sürekli onların sorunlarını sırtlanmış durumda kayınpederim arada evden kaçıp gidiyo kayınvalidem o zamanlarda ağlar yırtınır oğlunu doldurur kocası gelincede hiçbişey olmamış gibi devam eder. Bu sorunları kabullenmemi ve onların sorunlarına göre hayatımızı şekillendirmeyi istiyor. baba olursam aileme bakamam diye mi korkuyor bilmiyorum böyle düşünüyosa bile çok bencilce, insan neden aile kurarki, benim günahıma neden girdi diye sürekli düşünüp duruyorum. Eğer ailesi onun için herşeyden önemliyse neden evlendiki çok çaresiz ve her durumda sıkışmış durumdayım.

ona karşı hiç bu kadar tepkisiz ve suskun olmamıştım. tehlikenin farkına vardığını düşünüyorum. yoksa kavgalarımızda ailesinin o kadar yanlışına rağmen asla beni alttan almamış hep fedakarlığı benden beklemiştir.

Söyledim canım ama sanırım inanmadı, göz dağı verdiğimi düşünüyor Aslında dün konu açılınca söyledim derdin neyse söyle bende kendime yol çizeyim ayrılır kendimi toparlar beni gerçekten anlayan birini alırım hayatıma dedim. Ama kızgınlıkla söyledim sanıyor

Karıştırmayın bu meseleleri işin içine sakın bakın benim şubatta ve martta açtığım konulara neler çektim nelerden geçtim biraz sabredin yeni kürtaj olmuşsunuz bebeğin kalbi neden durdu onu araştırın onun yanında konuşmayın bu konuyu ben artık kabullenip soranlara istemiyoruz kocam yanımda başka ne isterim diyodum huyuna gidin lohusaydım ben göğsümden süt gözümden yaş kurumadı 2 ay boyunca o halde hastaneden çıktım istemiyorum demeye başladı bir daha asla dedi hep sakince konuş ve sende ağırdan sat

ha bide diyorki ne acelesi var 3 ay sonra-5 ay sonra olsa ne farkedecek. madambella Az insan çok

Eşler bizim gibi değiller ben de en son haziranda 4. düşüğümü yaşadım eşim tekrar çocuk sahibi olmak istemediğini söyledi ve bunu hastanede kürtaj olduğum gün o an başımdan aşagı kaynar sular döküldü o an benim üzüntüme bak beyfendimin keyfine bak çok soğuk kanlıydı üzülmedim mi üzüldüm tabiki çıktım hastaneden eve geldim aynı konuşmalar devam etti değişen birşey Yok kayınvalideye bu konuyu açtım neyse bana kalktı dedi ki sen benim oğlumun neler yaşadığını biliyor musun?Sana söylemiyor anlatmıyor diye herşey iyi mi sanıyorsun ne biliyorsun üzülmediğini ağlamadığını oğlum sen kürtaj haberini aldığı gün yatış yaptırıp eve dönerken beni aradı ve ağladı oğlumun psikoloji si nasıl sen bilmezsin 4 tane düşük yapmışsın sen ne kadar üzülüyorsan onunda babası o da üzülüyor sadece belli etmiyor dedi oğlumun saçlarında bebek sevdan yüzünden bir tane siyah kalmayacak oğlum da yıprandı dili öyle söylüyor ama çok istiyor dedi bizzat bana söylüyor dedi seni üzgün görmeye ağladığını görmeye dayanamadığı için umursamaz davranıyor ama içinde yaşadıklarını bilemezsin dedi ve zamana bıraktık... artık şimdi öyle bir düşüncesi Yok demem o ki erkekler bizim gibi duygusal anlayışlı ince düşünen bireyler değil erkeklerin çok azı duygularını belli eder çoğuda etmez bizimkiler gibi akışına bırak eşini anlamaya çalış empati yap ailesiyle sorunları var diyorsun bellide senin bilmediğin başka şeyler var sana anlatmaktan çekiniyor üzülmediğini hiççç sanmıyorum sadece belli etmemiştir bu şekilde beynini olumsuz şeylere yorma tabiki seninde hakkın anne olmak ama daha yeni yaşamışsın çok taze ben olsam bu kadar fevri davranmazdım sen kendini bilerek soğutmaya çalışıyorsun inada bindirmiş gibisin yapma bekle en azından 1 yıl geçsin ikinizde birbirinize sevginizi gösterin kafa dinleyin baktın hiç istemiyor ona göre yol çizersin ama çok yeni Allah yardımcın olsun canım

Neden istemiyor acaba konuştunuz mu bu konuyu hem arkadaşın da dediği gibi bu tek başına alabileceği bi karar değil.. Hemen kızıp bağırıp kestirip atmaktansa oturun güzel bir dille konuşun eşinizin istememesinin altında yatan nedeni bulup birlikte çözme yoluna giderseniz orta yolu bulursunuz

tasmeclisi

Canım çok haklısın böyle duygular hissetmekte anne olmak her kadının hakkı ve hayali o mucizeyi yaşamak ama duygusallıkla evlilik sonlandırma gibi acele bi karar verme dediğim gibi oturup karşılıklı sebepleri ile birlikte konuşup çözebilirsiniz belki eşinin birtakım korkuları vardır

buna tek başına karar veremez, madem öyle hiç çocuk istemeyen biriyle evlenseydi beyfendi, B

Sen üzüntünle öyle düşünüyorsun, arayıp istedi belki o da yolladı. Acın taze anlıyorum ama kimse bebeğini kaybettiğine sevinmez gerçekten. Güzelim bir bebeği kollarına alacağın zaman gelecektir. Eşinin kalbi yumuşar bence ve yeğen de bunu sağlayabilir. Yeğenini çok sevip kendi evladı olsun isteyebilir Hayırlısı diye dua etmek lazım. Hayrlı zamanda hayırlı evlat nasip etsin Rabbim tüm isteyenlere

insanin çocuk istemesi kadra istememesi de en dogal hakki ama bunu evlenmeden once sana soylemeliydi, ben buyum boyle yim istemiyorum kabulmmuusun demdiyse esin haksiz ve bencil bu arada bi arkadas evlilik sonladnirmak için bir sebep deil gibi duuryor demis bence gayet de gecerli sebebp, ben hakim olsam bu sebeple geleni tek celsede bosarim herhalde kimse senin anne olmak hakkini elinden alamaz buna niyet bile edemez, uç gunluk dunya insan ne için yasarki en çok isteigi seyleri duygulari yasayamayacaksa, elin oglunun gonlunu eglemek için mi..

O gun geldiginde esyalarini topladiginda muhtemelen aglayip ayaklarina kapanıcak da o yuzden sordum akli varsa simdiden toparlanir... tasmeclisi

evliliğimizde sorunlar varmış şu an çocuk sokamazmış araya. evleneli 2 yıl oldu kayınvalidemden ve ailesinden en ufak bir sevgi saygı görmedim. düğün gecesi kayınvalidem evimizde yatacağı yeri beğenmedi diye kardeşiyle birlikte kavga çıkardı herkesin moralini bozdu. ertesi sabah düğün günümde ayıldı bayıldı benim babam hastanelere taşıdı. buna rağmen sırf eşimle aram açılmasın diye irtibatımı kesmedim fakar sevmiyorum kendisini. eşim istiyorki kusursuz bir sevgi besleyeyim annesine. kadının ağzı öyle piski küfür eder sürekli. kayınpederim sürekli evden kaçar içer geri gelir. ailesi bana göre bi aile değil bu yüzden mükemel bi ilişkimiz yok. eşim ailesinin hatalarını ve benim onlarla aynı kafada olmadığımı bildiği halde her fedakarlığı benden bekliyor. düğünümüzden 1 yıl sonra kardeşinin düğünü oldu ve ben elimde avucumda ne varsa onlara verdim çünkü anne ve baba çalışmıyor. emeklilikleri biile yok. evlendiğikleri gece hamile kaldı eltim ve hiç çalışmadı. şimdi eşim nasıl geçinecekler birde çocuk olacak yardım edicem diyor. benim kızdığım konu ise ben 2,5 yıldır onların düğünü çocuğu diye tüm kazandığımı onlara vermek zorunda değilim. aramızdaki sorunlar bu. eşim kendi hayatına bakmak yerine onlar için yaşıyor. işte en son başıma gelenlerden sonra hala çocuk istememesi beni eşimden soğuttu. düşünüyorumda beni sağılacak bi inek gibi filan görüyor sadece kenar süsü. tasmeclisi

Şu an gözden geçirme kısmındayım kimse evliliğini bitirmek istemez ama yol oraya doğru