... Gitmeliyim artık, üzgünüm&#8230; Sen de üzülme ne olur, kıyamam ki yüzünün sahiline hüzün vurmasına. Gözyaşların dalgalanıp bir kere bile değse kirpiklerine, boğulurum&#8230; Üzgünüm&#8230; Kızma sakın kaçar gibi birkaç satırın ardına sığınışıma, ve ne olur sitem ediyorum da sanma. Kırılma bana. Küçücük omuzlarıma birkaç beden ağır geldi; küçük kaldı yüreğim, sığdıramadım yokluğunu. Yoruldum yalnızca&#8230; Ayrılıkla savaşmadığımı düşünme ne olur! Direndim. Karşı koydum ayak bileklerime dolanan gitmelere. Her gece göğsüme çöken tavana inat nefes alıp verdim sana. Şizofreni bir sevdaydı zaten seni uzun uzak sevişim, Duvarlardaki hayalinle sevişmem, Ve karanlık odada saat tik takını senin ayak sesin zannedip sevinişim.. Uyanışlarım, Ve kırılan hayallerim&#8230; Sensizliğin eksilttiği sen dahil ne varsa işte benden giden. Her birine gücümün yettiğince direndim. Çok sevdim seni, affet! Olmayışından çok aklıma yenildim&#8230; Ben gittiğim yerde de en çok seni biriktirip, Yine seni seveceğim. Üzülme&#8230; Kim bilir yine bahar gelir topraklarımıza, yapraklarımız rüzgarla sevişirken yeşeririz belki yeniden. Kim bilir&#8230; Belki de geç kalınmış bir vedadır bizimki. Her konuşmaya üzülerek başlamamız bundan değil midir sevgili? Cümlelerimizin yüklemsiz kalması çaresizliğimizden değil mi? Gözlerimiz sözlerimizden çok susuyor artık. Uyanırken hangi uykuda unuttuk biriktirdiğimiz düşleri. Aşka pusarken ayrılığa teslim olduk! Sustuk, sustuk, sustuk&#8230; Biz en çok susmaktan yorulduk&#8230; Ölüm, vedalaşmaya fırsat bırakmadığı için bir ayrılık olmazdı asla. Bu yüzden can çekişirken vedalaşıyorum seninle, Beyin ölümü çoktan gerçekleşmiş bitkisel hayatta bir aşktan nefes alıyoruz anlasana!

Son sözlerimi mektupladım zarfa koydum bekledim saatlerce senin evden çıkmanı. sonra kapının köşesine sıkıştırdım mektubumu: Sus ve git şimdi benden.. Çünkü ben giderken sende kalma bende sen.. Sevgini al ve git.. Hani o kirletmeye korkmadığın ellerinle çamur edip karanlıklara gömdüğün sevgimi AL VE GİT Yıkık kentlerin arasında sana uçsuz bucaksız bir orman ayırmıştım.. Ama sen gidip yozlaşmaya yüz tutmuş kentleri seçtin.. Ormanıma girseydin sana olan sevgimin büyüklüğünü görecektin.. Ama girmedin &#8220;Küçük&#8221; gördün dışına aldanıp.. Yüreğinle gözlerime bakıp &#8220;Bumuydu?&#8221; dedin.. Evet seni sevmem bir ormanla ölçülemezdi haklıydın.. Evrenle bile kıyaslanamayacak bir sevgiyi bir ormanla kıyaslamıştım ben.. Ne ahmakmışım Kendimi karanlıklarda bulmuştum.. Senide öyle.. Korktuğum halde sen korkma diye cesaret abidesi kesildim &#8220;Korkma! Ben varken yanındahiçbir karanlıktan korkma&#8221; dedim.. Ama korkuyordun Aydınlık aradım sana gecelerde saatlerce.. Bulamadım Sonra fark ettimsana aslında ben aydınlık olabilirdim.. Var gücümle ışıdım üstüne ışıya bildiğim kadar.. Olmadı.. Buna da izin vermedin sen.. Işıdım yinede sen bana izin vermesen de.. Ama bu seferde sen yoktun.. Ben yine korkularımla karanlığımda kalmıştım.. Yinede karşılık beklemedim senden.."Neden karanlıklarımda bıraktın beni neden ben gibi korumadın" bile demedim sana.. Yağmurlarda ıslanan yüreğini kurutmak istedim.. Tertemiz kanatlarımla.. sana kanat olmak istedim..&#8221;kuru ve benimle uç&#8221; istedim.. Sana dokunmadan özgürlüğünü yaşamak istedim gökyüzünün derya mavisinde senle beyaz bir güvercin olmak istedim Sevgiyi aşkı sembolize edelim istedim Ama sen ne kurumak istedin nede uçmak Kanatlarım kırıldı bir anda bu tavırlarının altında Sonra bende uçamadım zaten uçmazdım da ne o gökyüzünün bir mavisi olabilirdim nede deryasında sensiz özgür kalabilirdim artık.. Ben sende habisken özgürlük.. Bilmiyorsun aslında seni ne kadar kıskandığımı.. Geçmişin olmak istedim birden Geçmişinde kıskandığın her bir şey olmaktı niyetim Gelecek değildi gözümdeki Geleceğini hiç istemedim Geçmişteki seni meraktı benimkisi geçmiş acıtmazdı içimi bu kadar ama Gelecek bir bitiştin bizim için bunu farkettim Sonra fark ettim benden kaçmalarının nedenini haykıramadım Sen bende değilmişsin oysa bu yüzden istemedim sensiz bir ömrü istemedim ta ki o gün açımı gün batımı olana dek bir başkasının gönlüne doğan bir yürekte kurutulmuş bir çiçek değildi niyetim uçurumlardan atlamak istedim seni bir başka yürekte görünce bedenime sokağıma dar gelmiş dikiş tutmaz hayalerimi senden almak istedim benden uzun vakit önce gitmiş ruhum sana sığınmış onu ellerime var gücümle almak istedim senden alamadım Tırnaklarımla kazımak istedim yüreğimi sen vardın orda ihanetinle kazıyamadım kaldın Oracıkta ölmek istedim ruhumu silahlara dayamak istedim şakağımda hissetmeliydim namlunun soğukluğunu var gücünle söyle istedim beni sevmediğini mezarlardan mezar seçmek değildi niyetim ölümlerden ölüm Bedenine sürdüğün lekenin karşılığı benim ölümümmüydü bunu bilmekti niyetim bilemedim anlamsız kelimeler kur dedim sana yüzüme bakarak kuramadın yüzün kalmamıştı zaten bakmaya utandım senden değil kendimden ihanetinin bedelinin karşılığını bilmek istedim kus istedim kus sadece kus yüzüme bana duyduğun nefreti yüzme kus asıl dramın sen olduğun bir kente bir ormanda yatıp kalktığımı bil istedim senin ihanetine karşı cevap veremeyecek kadar aciz kalabileceğimi görmendi tek temennim gördün ama.. sen beni hiç sevme istedim nefretim kal istedim kırılan aynam ol her bir parçanla her saniye her gün canıma bat istedim bunu bil dedim ve bildin şimdi İşte gidiyorum seni senden almak bana göre değil Artık bil istedim omuzlarımın neden şimdi çöktüğünü Ben giderken senden ne sende ben nede bende sen kalmalıydık bir meçhul olmuş aşkımı sandıklarıma sakladım bunu bil kilidini ev kapının arasına bıraktım.. Aslında bir şey istememiştim senden.. Bir yanım sana sadık kalırken diğer yanım intikam ile kavruluyordu.. Engelleyemedim.. Sana demeye çalıştım aslında seni ne kadar sevdiğimi haykırdım içten pazarlıklı olan tüm duygularımı yok edip ama.. Anlamanı hiç beklemedim.. Karşılıksız bir sevgiden anlam beklenmezdi ki zaten.. Şunu bil sadece ağladığında elindeki son mendil olmaktı niyetim... forevertogether