Heart Kreuz inan içim acıdi yazdıklarını okuyunca kendi yaşadıklarım aklıma geldi bende aynı şeyleri yaşadım seninle suan 4 ay oldu bebeğim den ayrılalı hala kendimi sorgulayip duruyorum neden ben neden benim bebeğim diye ama fayda etmiyor. Esin erkek olduğu için biraz daha duygusuz sen yaşı ni dibine kadar yasa inşallah sağlıklı bebeklerin olur

kaybı için çok üzüldüm Rabbim tekrarını yaşatmasın acını yaşa kimse görmesin diye acını gizlemek zorunda değilsin içine atman senin için hiç iyi olmaz o üzülecek bu üzülecek diye sadece kendini yorarsın ben 35 haftalık kayıp yaşadım önceleri bende hep gizli ağlamak istemiştim sonra bunun beni daha çok yorduğunu farkettim şu an kimsenin canı seninki kadar yanamaz başkalarını düşünüpte ruhunu yorma Rabbim hayırlı sağlıklı sıhhatli uzun ömürlü evlatlar nasip etsin ama önce sen

Merhaba arkadaslar, Benim bugun basima cok kotu bisey geldi. Manzara, goruntu, yasadiklarim hicbirseyi unutamiyorum. Bu yukun agirligi altinda eziliyorum. Sanki hayatim artik eskisi gibi olmayacak gibi hissediyorum. Arkadasim 5 aylik hamileydi. Bebeginin kirli ve temiz kan pompalayan damarlari tersmis. Bebegin alinmasina karar verilmis, cunku dogarsa bile uzun sure yasamaz emis doktorlar, surekli bakim altinda ve 4 tane ayri kalp ameliyati gecirmeli demisler. Kucuk bunyesi bunlari kaldirmaz dediler. Sonuc olarak bebegin alinmasina karar verildi. 22 haftalikdi. Iki gundur hastanedeydik. Balon gibi bisey ve hap koydular vaginaya, tam 2 gun surdu. Bu sabah, sancilar basladi. Ve bebek dogdu. Canli dogdu, iki dakika sonra kalbi durdu ve oldu. Bebek plesantayla beraber geldi. Ben baktim. Plesantanin icinde yan yatiyordu, dizleri gobegindeydi. Cok kotu oldum. Sonra hemsireleri izledim. Gormek istiyordum. Annesi ve babasi kesinlikle gormek istemediler. Ben ona bunu haksizlik olarak dusundum. Kimsesiz gitmemeliydi. Hemsireler plesantadan cikarip temizlemisler sonra beni odaya aldilar. boyle bebekler icin herseyleri vardi. Hic korkmadim, cok korkarim sandim ama uyuyan bi bebek gibiydi. Boyu uzundu. O kadar kucuk degildi. Herseyi harikaydi. Cok muhtesem gorunuyordu. Tirnaklari, tuyleri, gozu, kirpigi kasi, saci, kaslari, dizi, gogus uclari, pipisi, herseyi muhtesemdi... Hayranlikla baktim. Once dokunmaya korktum. Sonra dokundum, yapiskandi teni. Sonra cok guzel bi bez bagladik. Ozeline saygiymis. Sonra beyaz bi kumasdan kese kagdina benzer sapkali bi seyin icine koyduk, sonra kundak yaptik. Cok cok guzeldi... Sonrakucagima aldim... Ailesiyle yakindan uzaktan ilgisi olmayan biriydim sadece arkadas. Kucagima aldim, sanki bebek uyutur gibi. Salladim... Masal bile anlattim. Melek olan bebegin masalini anlattim. SOnra bi sepet getirdiler, ici cok yumusakti. Onun icine koydum uzerini beyaz bi bezle orttum, ve cenazeye goturduler... Anne ve baba kesinlikle bana hicbisey sormadilar. Ben de anlatmadim. Ama ben cok agliyorum. Isyan bile ettim kac defa. Cok uzucu... Cok guzeldi... Allahim kimsenin basina bunu vermesin. Bu tasimasi cok zor bisey. Ayrica oluye bu kadar deger veren bir ulkede yasadigim icin tekrardan hayranlik duydum bu ulkeye. S

Gözyaşlarıma engel olamadım okurken Rabbim yeniden sağlıklı sıhhatli evlat nasip etsin inşallah. Bende 6 ay önce 24 haftalık kızımı erken doğumda kaybettim zor günlerdi tabii ama öyle güvenli yerde ki meleklerimiz ve bizi cennetin kapısında bekleyecekler inşallah. Yok olmadı ki meleklerimiz. Bu dünya da yanımızda değiller evet ama ahirette doya doya sevip okşayacağız inşallah. Bende yavrumun fotoğraflarını atmadım atamam da. İlerde birgün kardeşleri olursa melek yavrumun güzel resimlerini göstereceğim S

kendimi tutamadım ben bile bir el seni hiç tanımaz etmez biri allahım sana sabır versin. S

memnun oldum canım bende Adapazarı ndayım. Benim daha yeni kırkım dün çıktıhala inanamıyorum şoktayım yani((

benım ilkti en azından senın bi avunacak bebişin var. çok zor insanlar düşüncesiz. gecen benımle aynı zamnda dğacak arkadaşımn bebeği doğdu gittik. benım yanımda sarldı öptü ayy yavrum iyiki doğdun annem iyiki yanımdasın falan filan konuştu bağrına basa basa sevdi ben kahroldum o an. insan evladını kaybetmiş biri yanında bunları yapması çok yanlış. ama ben hiç belli etmedim eve geldim ağladım.

doktorun sana ne kadar zaman verdi canım kürtajdan sonra? S

Slm, ben de sizlerdenim ama tek fark 16 haftalıkken bebeğimden ayrıldım. Down sendromu yüzünden. Yaşadıklarımı başka bir sayfada paylaşmıştım. Hemen hemen hepsi aynı. Üzülmemek için bikaçgündür girmiyordum foruma ama yine dayanamadım. Çok ağladım yazdıklarınızı okuyunca. Ben de haziran annesi olacaktım, kızım olacaktı. Hem çok üzülüyorum hem de sizlerden güç alıyorum. Nolur sizler de üzmeyin kendinizi. Herşey beynimizde, bugünler de geçecek. Güzel haberlerimizi paylaşalım artık. Giden gelmeyecek. Yaşamamız gerekiyomuş yaşadık. Geçti artık. Eğer hala yaşıyorsak umut var demektir. Sebepler, nedenler hepsi bahane. Biliyorum ki bizi bizden başka kimse anlamaz. Birbirimize destek olalım, dertlerimiz azalsın mutluluklarımızı çoğaltalım... S

canım rabbım sanada sabır versin. çok zor benım 3,5ay oldu halen alışamadım 23 haftalıktı kızım. hiç görmedim. şu sıralar doğum bekliyor olacaktım. belli birlikte hamıle kalan arkadaşlarım bir bir doğuruyr bu gunlerde psikolojım iyice alt üst oldu. kimseyle paylaşamıyorum. dün gece birden bire yüzüm kızardı ve yanmaya başladı strese üzüntüye bağlıymış i D

selam kızlar bende zamanında 18 haftalık kızımı doğurdum. Benimkide gelişmediği için sonlandırıldı. aynı acıları bende çektim. doktor 40 kın çıkınca hemen bebek düşün dedi. Çünkü normal doğum yaptığımız için rahim pek zarar görmüyor. bende hemen düşündüm ama 6 ay sonra hamile kaldım. O arada neler yaşadığımı anlalatmayacağım, çünkü hepimiz aynı şeyleri yaşadık. elalemin lafı, bebeğimizin acısı. Bozuk psikoloji. Çok zor günler. Ama şimdi 15 aylık oğlum var. Kızımı tabi unutmadım ama çok şükür ikinci bebişimi sağlıklı sıhhatli kucağıma aldım. Geçmiş topiklere çok yazdım. bende teselliyi bu sayfalarda aradım. Halada uğrarım buralara bebeğimi kaybettiğim bölüme. Çünkü bu sayfalara bakınca kızımı hatırlıyorum. Şimdi 15 aylık oğlum var. Hamilelik sürecim doğmum çok güzel geçti. Yalnız herkes doğumda ne kadar acı çekerim sezeryan mı yapayım, normal mi yapayım derdindeyken, bende oğlumu nasıl sağlıklı sıhhatli kucağıma alırım derdindeydim. normal yaptım, suni sancıyla zordu ama bebişi kucağıma alınca dünyalar benim oldu. Kızımı doğurdum gün bende ölmek istemiştim. Ama Oğlumu doğurduğumda bunun için yaşamalıyım dedim. Bebeğiniz olunca acınız biraz azalır. Ama tabiki bebişinizi unutmazsınız. Bana kaç çocuğun var diyenlere, 2 tane diyorum. Biri cennette biri yanımda. Rabbim böyle nasip etmiş. Onun gücüne kuvvetine aklımız ermez. Sakın kendinizi suçlamayın herşey allahın takdiri. Bizde onları cennette görürüz. Ben doğum yapınca bakamadım kızımın yüzüne. Ama şimdi arada düşünüyorum baksamıydım diye. Eşimde gözümüzün önüne gelir bakmayalım dedi. Bakmadık. İyi mi ettik kötümü bilmiyom. Rabbim hepinize sabır versin. Ama bu günlerde geçiyor.

BUGUN çok kötüyüm. dün benım bebeğimle birlikte olan arkadaşım doğum yaptı dün gece onlara gittik. çok gzlbir bebeği var. rabbım nazarlardan korusun. arkadaşım benım çok üzüldüğümü bile bile yavrusunu içine soka soka sevdi karşımda o an kendimi zor tuttum. bebeğim seni çok seviyoprum öpüp koklayıp gözümün önünde bağrına sokup sokup sevesin benım acıma acıma kattı. eşimde istersen bir daha gitmeyelim böyle üzülceksen hep dedi. insanlar senın gibi anlayışlı değil dedi. üzülme dedi. rabbım inş bizlerde nasip eder. Önceki

bende senin gibiyim canım bi yandan tekrar denemek istiyorum bi yandan nasıl olucak diyorum kafa dağıtmak için ortam içine girsem gülmeye başlayınca aklıma o geliyor ve neden gülüyorum ben neden konuşuyorum susmam gerek gibi düşünceler sarıyor beni etraftakiler yine olucak diyince ama o gelmiyecek biricik kızım yok diyorum tuaf tuaf bana bakıyorlar acım bu benim yaşamama izin vermiyorlar normal bi durum sanki ama hiç değil yaşamayan bilemiyor

kızlar napıyorsunuz?ben toparlanamıyorum yaa hep kafam dalgın (doktora gittim geçen ne tahlil yaptılar ne bişey gerek yok dediler testlere tahlillere 2 3 kere olursa yapıyorlar mış insan bir folik asitime bakardı herkes sırada bekliyordu hamile herkes oktor bana en az bir yıl bekle dedi zaten kararsızım korkuyorum aynı şey olur diye hem başka çocuğum dahi olsa OĞLUMU UNUTAMAM İMKANSIZ bu vicdan azabı çok kötü yollarda hep engelli çocuk arıyor gözlerim bir tane gördüm geçen gittim babasıyla konuştum çocuk spastik engelli aklı yerinde bilgisayar okumuş yerel gazete de köşe yazarlığı yapıyormuş konuşamıyor harflerin olduğu tabela da harfleri göstererek derdini anlatıyor babası anlıyor tabi neyse babasıyla konuştuk biraz fazla detaya giremedim çünkü çocuk anlıyor bakıyor bize bu salı köşesinde tam benlik bi yazı yazacakmış bekliyorum unutmam inşallah :18sikiyatrım ilaç dozumu artırdı bir de psikolağa da yönlendirdi ilaç iyi geliyor bana ama düşüncelerimi duygularımı değiştrmiyor mayıs sonu doğumum olacaktı deyip duruyorum ağlamasını unutamıyorum göremedim kuzumu cesaret edemedim bakmaya nasıl bi çocuktu acaba offffffffff! kızlar kendi ölmuş olsaydı bu kadar üzülmezdim biz sonlandırdık, biz yaşama hakkını aldık elinden diye vicdan azabı duyuyorum beni oğlum cennet kapısında beklemicek belki de hesap soracak diyorum yaww içim çok dolu öyle işte ben de ki durumlar boğuluyorum kaçıp gitmek istiyorum bir yerlere off ne bilim işte S

3,5 yıl tüm zorluklarla mücadelelerle tüp benek deneme safhasına henüz gelmeden hamile kaldım. Dünyalar benimdi... Herşey normal giderken bir anda 22. Haftada doğumum başladı. Erken doğum plesanta ayrılmış ve Bebek kanala girmişti. Doğdu meleğim ama yaşamadı göstermediler bile onu bana. Ardından kucağı boş lohusa bir anne... Lohusalığım 3-4 hafta kadar sürdü sonra durdu kanamam ve 45. Günümde regl oldum. Şu anda da sonlandı yani 6. Günü bitiyor artık. Bu ay ovulasyon takip edicem hamile kalmak istiyorum 6 eylülde doğum yaptım henüz 1 ay oldu çok mu erken hamile kalabilir miyim şansım var mı acaba? Çok korkuyorum aynı şeyleri yaşamaktan. . push ;

kızlar birşe sorucam ben bebeğimi kaybedeli bugün tam 60 gün oldu. pataloji sonuçları içinde 2 ay bekelyin sonra arayın dediler aradım ama çıkmamış daha patolojiden sonuçlarınızı kaç günde aldınız? S

canım çok geçmiş olsun. kıyamam benim bebğim ölü doğum oldu ciğerleri zaten gelişememişti. ben kızımı hiç unutamıyorum. ama şuan inan orda soğuk değil cenette anne babaların ı bekliyorlar. en güvenilir yerde meleklerimiz sen hiç üzülme. bundada vardır bi hayır inşallah kardeşlerini kucağımıza alırız.

cnm çok zor günler geçiriyoruz inşallah atlatacağız. benımde martta olacaktı aramızda iki gün olan arkadaşımın bebeğini gördükçe kızım aklıma geliyor daha kötü oluyorum. mayısta 6ay doluyor korunmayı bırakcaz nasipse. rabbım inşallah kardeşlerini kucağımıza almayı nasip eder. toparlanmak zorundayız. çünkü halen yaşam devam ediyor. ben ağladıkça eşimde üzülüyor banada kızıyor. sen kendini yıpratıp hasta oluyorsun diyor. bir umut olsun kardeşleri onların acısını birazda olsa hafifletsin. dün birde bi arkadaşım aa senın bebek nasıl büyümüdü dedi. gözlerim doldu bilmiyordu cevapta veremedim ilk başta sonra ben bebeğimi kaybettim dedim. sustu dondu kaldı. hiç bir şey demedi. öylede sustu. boğazıma düğümlendi o an herşey. Z zerdal Rabbim koru

Herkesin hikayesi çok acı her yazıda kendimi buldum. Ben 10 ay arayla 2 bebeğimi kaybettim ilk gebeligim 16. Haftada anensefali yani bebeğin beyni gelişmemesi problemi nedeniyle yaşama şansı yok dedikleri için bir ilaç verdiler ardından normal dogum tarifi olmayan acılar ve sonrasında boş kollar diğer bebeklerin sesi yanında benim kollarim boştu büyük bir boşluğa düştüm o gün bebeğimin cinsiyetini öğrenecektim bebeğim e ilk kıyafetlerini alacaktım cinsiyetini öğrendim istediğim gibi kızdı... aradan 5ay geçti tekrar hamile kaldım yine bi ayni hastalik olacak mı diye hergün stres korku ve sonunda tüm testler yapildi bebeğim saglikliydi 22. haftada alt tarafta bir baskı hissettim gidip baktığımda elime balon gibi birşey ve kan geldi meğer bebegimin kesesiymis rahim 4cm açılmış ardından uzun süren acılar bebeğim doğdu kıpır kıpır dı 1saat falan yaşadı cigerleri dayanamadı 3ay geçti aradan bebeğime son kez baktım ama dokunamadim keşke dokunsaydim ellerini tutsaydim resmini cekseydim şimdi onun yüzünü hatırlamıyorum bu acı içimde gittikçe sessiz sessiz büyüyor A Agaricus

canım geçmiş olsun öncelikte. benim 18. haftaya kadar hiç bir sorunum yoktu herşey güzel gidiyordu. 18. haftada ilk kez kanama gerçekleşti sonra azaldı sonra bir daha falan 1 ay kadar böyle devam etti. bu sırada yapılan kontrollerde bebeğim hala sağlıklıydı kilo falan alıyordu. sonra suyum azalmaya başladı. sanırım benim kesede yırtık oluştu çünkü birden boşalmadı az az devam etti ve suyum artık yok denecek kadar azaldığında bana enfeksiyon bulaşmaya başladı. değerlerim git gide yükseliyordu ve 22. haftada gebeliği sonlandırmak zorunda kaldık hiç istemesem de. çünkü enfeksiyon çoğalsaydı rahmim alınabilirmiş hatta hayatımı kaybedebilirmişim öyle dedi doktor. ben meleğimmden işte böyle ayrıldım. şimdi de genetik testlerimi yaptırıyorum bir neden arıyoruz. ama anlattıklarımı SAKINN kendinle bağdaştırıp üzülme kendine stres yapma.. çünkü durumlarımız tamamen farklı sende sadece kanama oluyormuş benim suyum da azalmıştı. sordun diye anlattım canım.. Allah hayırlsını nasip etsin inşallah hakıınızda. başka soruların olursa da yanıtlarım kendine ve bebeğine iyi bak... changelife

canım geçmiş olsun okurken çok üzüldüm rabbım kimseye yaşatmasın. benım 2,5 ay oldu halen unutamıyorum allahtan sonuçlarımız temiz çıktı inş senınde sonucun temiz çıkar. her gece sessiz sessiz ağlıyorum eşim duymasın diye. her gece bebeğim rüyama gelsin diye dua ediorum rabbıme. ben bebeğimi hiç görmedim. meleğim kim bilir ne kadar güzeldir. sadece hastaneye yamadan bi hafta önce rüyamda görmüştüm. pespembe bi yüzü vardı bana gülüyordu emmek için çabalıyordu o rüyam hiç aklımdan çıkmıyor. kızımı emziremedim. görüp koklayamadım. inş birdaha bebeğimiz olur bu sıkıntılı günlerimiz birazda olsa unuturuz. bundada vardır bi hayır. S

aynı sebebe den bende bebeğimi kaybettim cook zor

Allah hepimize sabırlar versin hepimize geçmiş olsun ama nasıl toparlanıcam bilemiyorum bebeğimi ölünce görecek miyim bilemiyorum şefaat etmek için değil de hesap sormak için beni beklerse diye düşünüp duruyorum A Agaricus

dogruancak yaşayanlar bilir. geşmiolsuna gelıyor komsularımyakınlarımama ne söyleselerde boş. tesellı olamıyorum. dışarıya çıktım bugun doktor için hep gözlerımyaşlı ınsanlar yüzümebakıyolar şiş şiş gözlerım. bende keşke görsem rüyamda aslında 2 gun önce rüyamdagördüm1 yaşına yakın bebek kucamda seviyordum ama benım bebegım degildi. el kadar bebegım 600 gr bebegımın yuzunu gördumiçin çokpişmanım iykıdebakmamışsınız çok zor allahım allah bıze sabırversın. I

aysnrmzn cnm, düşük olmadan önce ne tür belirtiler yaşadın, benim ara ara kanamalaım var ve şiddetli ksık ağılaım, maalesef bebişimin gelişimi de geride, bana yadımcı olur musun A aysnrmzn cennete uçuran iki kanat: SABIR ve

öncelıkle gecmıs olsun ıkı yakınıma bu tarz seyler soyledıler bırı en yakın arkadasımın dogacak kardesıydı dıgerı akrabamız. aldırmadılar bunu demeyı istemezdım ama ıkı bebekde saglıkla dogdular son ana dow sendromlu dek engellı olucak konusamıck vs dedıklerı halde testler hersey kotu cıktıgı halde. şimdi bizim gb normal insanlar. Bunu yasamayan anlayamaz tabıkı ama Allah herkese bı ımtıhan sunar siz kendınız mı karar verdınız dogurma sansınız yok muydu yanı tüm mesajları okuyamadım da. Olan olmus artık onunuze bakmanız lazım. Dilerim saglıkla evladınızı gunu gelınce alırsınız kucagınıza.. papatyamrm . push ;

Arkadasim simdi nasilsin? Spor uzuntuye biraz iyi geliyor. En az 45 dakika yurudukten sonra bebegim icin dusunup aglamayi biraktigimi farkettim. 45 dakikaya kadar "ben ne yapiyorum" diyip birakip aglamak istiyor insan ama israrla yurumeye devam edince ve 45 dakikayi da gecince farkli bir enerji oluyor. Uzuntum gitmiyor ama tevekkul ve sabir enerjisi kazandiriyor. Vicdan azabi her sekilde var canim arkadasim. Acaba ben mi birsey yaptim bebegimi koruyamadim mi diye dusunup duruyorum. Surekli kendimi sucluyorum. Allah hepimize sabir versin.

Evet sezaryan sonrası dr rahim de toparlanması için kesinlikle 6 ay bekle dedi. 6 ay sonrasında düşündük gebeliği. 9. ay da gebe kaldım iki sezaryan arası tam 18 ay çok şükür hiç sorun yaşamadım V Var Bir

Geçmiş olsun basınız sağolsun herkesin kendi kararı bende sizin gibi düşündum ve öyle bi karar verdim hala çok üzülüyorum Ağlıyorum 6 ay oldu sizin nedenini araştırdilar mi?

CANım bende Eylül 13ünde 27 haftalık bebeğimi kaybettim.. yazdıklarını okuyunca herkes aynı şeyleri yaşıyor diyorum. Seni çok iyi anlıyorum bu da bizim imtihanımız sakın isyan etme. İnsan zamanla alışıyor kendini toparla rabbimin bir bildiği vardır dE ve çok düşünme. Ne zaman okursa yazabilirsin

çok geçmiş olsun canım allah hepimize sabır versin ben de 14 şubatta meleğimi kaybettim((((çok zor bir durum allah tekrardan yaşatmasın ben trizomi 18 nedeniyle gebeliğimi sonlandırdım hala alışamadım yokluğuna. hep aklıma geliyor ben dayanamayıp cenini gördüm ben 25. haftamdaydım benimle beraber doğum yapacak arkadaşlarım vardı onları gördükçe acım daha artıyor S

Canım Allah sana da sabırlar versin ust uste aynı acılar eminim zor olmuştur senin için ama sabretmekten başka çaremiz yok ne yazık kiinş. sağlıklı bebeklerin olur umudunu yitirme kendine iyi bak. S

cnm sanada çok geçmiş olsun. bende aldırmak zorunda kaldım. çok zor bi imtihan rabbım melek annelerine sabır versin. ilk gebeliğimdi halen şokunu atlatamıyorum. kasımda doğum oldu altı ay bekle dediler. şimdi yeni umutlar için bekl, iyorum. çok zor sadece yaşayan bilir. F

canımmm inan sen böle yazdıkca cok üzülüyorum hayırlısı böleymiş demekten baska bişey gelmiyo elimizden sende üzme kendni bukadar inşallah rabbim en kısa zamanda tekrar hamile olmayı nasip eder de acın birazcık da olsa hafifler canım

Bende bebeğimi kaybettim. Daha bir hafta oldu. Acısı dinmiyor. Kalbim ağrıyor. Her sabah yalnızlıkla uyanıyorum. Nasıl geçicek bilmiyorum. Allah hepimizin yardımcısı olsun.

insasllahh tatlim rabbim gönlüne göre versin... dogum saati dedinde benim 2 oglumda 14 subat dogumlu 4 sene 1 saat var arada... hemde normal dogum:) ikinci dogumda gün ayni gözüm saatte ayni saate denk getirebilecekmiyim die:) bir saat gec geldi kücük:) simdi bir 16 biri 12 yasinda.. üstelik doktorlarin hesapladigi tahmini dogum günleride ayniydi 18 subat:) bunu normal bir dogumla denk getirmek cok zor bi olay ama yaradan ne isterse o... bir gün sende böyle tatli anilarinida paylasicaksin merak etme...

yeniden bir bebek sahibi olmak istediğinizde suçlu gibi hissettiğiniz oluyor mu. ben kızımı istiyorum, başka bir bebeği değil. onun acısı geçmeyecek gibi geliyor yeni bir bebekle. eşim yeniden olur deyince çok sinirleniyorum. kaybettiğim ve asla gelmeyecek bir kelebeği çok özlüyorum A Agaricus

Sağlıcakla büyütün yavrunuzu benim bu gebeliğim tam bir sürpriz 13 yıldan sonra oğluma bir kardeş geliyor derken 3 yıl olmuştu korunmayı bırakalı tam ümidi kesmişler içim öyle yanıyorki anlatamam rabbim kimseye yaşatmasın sezeryandan 9 ay sonra mı hamile kaldınız peki dikişlerde bi sıkıntı olmadımı cevaplarsanız beni çok mutlu olurum

Bir gün buraya giriş yapıp kendimi anlatacagimi düşünmemiştim tedavi görürken girip okuyordum burdaki insanların dertleriyle dertleniyor umutlariyla umutlaniyordum tüp bebek tedavisi ile hamile kaldım sebebimiz açıklanmayan infertilite tüp tedavi öncesi aşılama yaptirmistik olmadı sonrası hemen tüp tedavisine başladık Aralık'ta yumurta toplama ocakta trasnferim 31ocakta 465 kan değeri 2gun sonrası 935 i görünce kalbime su serpildi ama hep bir korkum vardı Allah'ım nolur keseyi görelim kalp atışını da duyalım çok şükür onu da duyduk hamile olduğumu kimseye söylemedim çok sayiliydi bilenler 3ay sorunsuz geçti çok şükür dedim kendime çok dikkat ettim her açıdan yeme içme uyku düzeni hareket mutluluk her açıdan ya dünyanın en mutlusu bendim her günüm bir ömür gibi cinsiyet 12. haftada belli oluyor dediler 18. haftamda öğrenmek istedim bazen yanılma oluyormuş dedim Allah'ım kız olsun erkek olsun eli ayağı düzgün sağlıklı hayırlı bir evladımız olsun ben dedim beklerim sabırla da bekledim 6 Mayıs'ta cinsiyetimizi öğrendik kızımız olacaktı Allah'ım böyle bir sevinç yaşamadım o günkü ultrason görüntüleri kıpır kıpır bebişim öyle güzel oynuyor ellerini yüzüne kapatıyor boyu kilosu organları her şeyi normal dedi doktorumuz hatta bana dediki sen tüp bebek ile hamile kaldım diye kendini hasta hissetme tadını çıkar ben hep bebeğim rahat olsun diye kendime güller gibi baktım 2. muayenemiz 18 Mayıs'ti uyandım güzelce kahvaltimi yaptım balli sütümü içtim pekmezimi yedim dedim bebisim kipirdasin içerde gül bahçem en sevdiğim hamile tshirtimi giydim kupelerimi taktım suslendim bebeğim de beni güzel görsün istedim muayene başladı doktor konuşmuyor anladık ters bir şey var yavrumun kalbi durmuş ah benim dünyam durdu alın benim kalbimi takın gül bahçeme cennetime hastaneye kaldırdılar beni 3 gün suni sancı alttan üstten ilaçlar verildi benden gitmesi de zor oldu yavrumun tutunmuş bana annem 20mayis 18.14 te yavrumu doğurdum öyle zor ki alıp sevip opemedim hayallerim hayal kırıklığı oldu çok kanamam oldu kan değerin 6.97 ye düşmüş bayılıyorum zaten 6 gün hastanede kaldım sonrası da kalan parcalari önden vakumla aldılar birazı da evde kendiliğinden düştü büyük bir parca aktı gitti o kadar zor ki Rabbim herkese dayanma gücü versin dusmanima yaşatmasın sabah oluyor akşam oluyor ama yavrum 1sn çıkmıyor aklımdan bir gün anne olacak miyim bilemiyorum ama 100.000 tane yavrum olsa da seni unutmayacağım annem gül bahçem sen benim ömrümün en güzel zamaniydin Önceki

Merhaba adresin ne nasıl ulaştıra bilirim ufakta olsa birşeyler yollamak isterim M

Başınız sağolsun çok üzüldüm kaderin önüne geçilmiyor bazen kendinizi harap etmeyin arkadaşın dediği gibi bişeylerle oyalanmak lazım yoksa kafayı yememek an meselesi :) ama bu günler de geçiyo emin ol benim 6 ay oldu neredeyse acısı aynı ama biraz daha hafifledi herseyin hayırlısı olsun

cnm ben izmirde prof dr fuat akercana gidiyordum. bize kordon sentez yapıldı ve doğum sonrası patolojıye hem eşi hem bebek yollandı. sonuçlar temiz çıktı. tamamen tesadüf dediler. bende yavrumu çok özledim şimdi 38 haftalık olacktık. çok acı çok zor bende kıyamadım yavruma ama bizim böbrekler hiç çalışmıyordu birde suyu hiç yoktu gelişimi durmuştu. sizin bebekte ne vardı. A Agaricus

Başardığım bir şey yok acıyı veren sabrınıda veriyor. soruyorum bazan kendime nasıl hala hayattayım diye ama dayanıyorsun. dayanmak zorundasın, evet zor ama gelecek güzel günlerin umuduyla ayakta olmalısın ve doğacak sana yeniden sağlıkla merhaba diyecek bebişlerin için. A Agaricus

6 saat süren sanculardan sonra düştü. Sonra hemen narkoz verdiler ameliyathanede içime bakım kalanları temizlemek için. Haklısın hala uyuyon ayakta sersem gibi dolanıyorum. kartanesi8892 Baby loading %24❣ Minik Ahududumm❣ tek ayak

kızlar nerelerdesiniz neler yapıyorsunuz?esengl sana da başın sağolsun çok iyi anlıyoruz seni burada bu acının tarifi yok Allah ım daha beterinden korusun tekrar hamilelik düşünüyor musunuz, benim 2 çocuğum var Allah ım onlara uzun ömurler versin bir taraftan yok aynı şeyler olur diye korkuyorum ama bir taraftan da yarım kalan hamilelik sütümün gelmesi emzirememem çok acıydı (ama korkuyorum kızlar bir de 5. ayda belli oluyor o aya kadar stresten ölürüm yani(siz ne düşünüyor sunuz tahliller yaptırdınız mı? S

Canım seninde başın sağolsun Allah sabırlar versin hepimize yazdıklarını okurken Türkiye de olmadığını anladım ben bir odaya atıldım bağırıp durdum doğum olunca bir zahmet gelip baktı dr. benim bebeğim ağladı 3 kez bakamadım cesaret edemedim şimdide çok merak ediyorum oğlumu ( S

Bende 18 kasımda oğluşumu kaybettim.. Acısı büyük çok zormuş Rabbim sabrımızı artırsın.. 3. adetim bitti denemelere başlıcaktik ama. Doktora gidince yara olduğunu ve iltihap olduğunu söyledi ilaç ve fitil verdi. Haliyle ilişki de yasak. ve tam yumurtlama dönemine denk geldi herşeyde bi hayır var diyip beklemekten başka çaremiz yok...

Merhaba bende bir melek annesiyim benim gibi sıkıntı yaşayıp daha sonra sağlıklı bebeği olan anneleri arıyorum. Benim ilk gebeliğimdi herşey normal gidiyordu 16. haftaya kadar. cinsiyetini öğrendiğim gün bebeğimin böbrek hastası olduğunu öğrendim. Medical park dr merve biçer önceleri böbreklerinde büyüme var dedi ve amniyon sıvısı azaldığını bi prof dr görünmemizi söyledi. tabi insan bebeğine yakıştıramıyor hastalığı yok olamaz dedik büssürü doktora gittik. girdiğim detaylı ultrosyonların hepsinde aynı tanı konuldu. amniyo sentez yapılması önerildi. fakat uygun koşullarda saklanamadığı için sonuç başarısızdı. 3hafta çektiğim sitres boşuna oldu. 21. haftada tekrardan doktora gittiğimizde bebeğin böbreklerinde kist olduğunu hiç çalışmadığını mesaneside bu yüzden oluşamamış. haliylede sıvısı bitmiş. o gün dünyam başıma yıkıldı ne yapacağımı bilemedim. ege doğum evinde heyete çıkmam söylendi heyet sonlandırılma kararı aldı. bebeğime kıyamadım inanmak istemiyordum söylenenlere. ordan çıkıp prof dr fuat akercana gittik oda drek multikistik displastik böbrek tanısı koydu haliyle sıvısı bittiği için gelişimide durmuş. bu bebek anne karnında 7. aydan sonra ölür dedi. daha fazla kendinizi üzmeyip aldırın dendi. genetik bi problem olup olmadığını araştırmak içinde kordonsentez yapıldı. Sonuçlarım temiz çıktı kromozonların hepsi sağlamdı. tesadüf eseri bebekte böbrekler oluşma esnasında oluşmamış dendi. kasımın 8inde ege üniversitesinde heyet sonucunda bebeğin sonlandırılma kararını verip hastaneye yattım. o günlerimi çektiğim acıları hiç unutmuyorum. hap verildi sunu sancı ile normal doğum yaptım. kızım o an ellerini hissettim halen unutamıyorum tutanmak istiyordu. doğum esnasında ağlamaktan üzüntümden çektiğim sancılar umrumda bile değildi. görmedim bebeğimi görsem dayanamazdım. Rabbim kimseyi evladınla sınamasın. yapılan patoloji sonucundada sadece multi kistik displastik böbrek yazıordu. şuan genetik değil kendinden oluşan bir problen dediler. hamılelığımın ilk 1 ve 3hafta arasında bilmeden hap kullanmıştım c grubu ondan da olabilir diyorlar. aklımızda yüzde birlik bile soru işareti kalmaması için elimizden geleni yapıyoruz. halen unutamıyorum. inş sağlıklı sıhatli bi evladım olur. doktorum altı ay sonra hamile kalabilirsin dedi. benim gibi bebişini kaybedip tekrardan bebeği olan anneler lütfen yazsın.

umarım bizim de temiz çıkar bende senin gibiyim gün içinde kimseye belli etmek istemiyorum ama gece yatağıma yatınca ilk hamile olduğumu öğrendiğimiz günden bu güne kadar yaşadıklarım geliyor aklıma çıldıracak gibi oluyorum. ağlıyorum sessizce. bri iş yaparken birden artık hamile olmadığım bebeğimin olmadığını dşünüyorum yıkılıyorum bu nasıl atlatılır nasıl unutulur hiç bilmiyorum ki unutulcak bişey değil zaten biliyorum ama onsuz geçen ilk haftam ve sersem gibiyim bişeyden zevk almıyorum. ben de bu olaylar olmadan 1 gece önce rüyamda gördüm oğlumu sol kolu ve bacağı felçliydi ve hiç yanına gitmiyordum. annem emzirmem gerektiğimi söyledi ve yanına gittiğimde ağzından köpükler geldiğini ve kafasının sol tarafına bulaştığını gördüm temzilemeye çalışıyordum ama bir türlü geçmiyordu. uyandığımda çok ağladım o gün doktora gittik ve bebeğimizin beyninin sol tarafında sorun olduğunu öğrendik içime doğmuş resmen ve onun için hiç bişey yapamdık. yaşatamadık oğlumuzu canımızı. Allah kimseye yaşatmasın böyle bişeyi kimseyi evladıyla sınamasın. yüzünü görmemişte olsak o bizim evladımızdı. artık insanların bana gençsiniz yeniden bebek sahibi olursunuz demesini istemiyorum. bunu bende biliyorum yeniden bebek sahibi olabilir ama kaybettiğimiz yaşadığımız ufak ve kolay bişey değil. seslenince tepki bile veriyodu artık herşeyi bitirmiştik bulantılar bitmişti yorgunluk uyku sorunu herşey tam düzene girmişken bunu yaşanması çok garipti. hala aklım almıyo neden olduğunu şu sonuçlar çıkana kadar da hep acabalarla yaşamak zorundayız. A Agaricus

merhabalar öncelikle çok geçmiş olsun diyorum ve seni çok iyi anladığımı belirtmek istiyorum çünkü benimde başıma buna benzer birşey geldi internette araştırırken yazınızı gördüm. bende buraya üye olup başıma gelenleri anlatmak istedim çünkü etrafımdakileri üzmemek adına kimseye birşey belli etmek istemiyorum. çünkü ben üzüldükçe eşim ve ailelerimiz de çok üzlüyor. bizim sorunumuz 2 li ve 4 lü testlerle başladı aslında 2 testim de riskli çıktı ve amniyosentez yaptırdık kendi doktorumuza fakat bebek hareket etti diye sıvı alamadı.1 2 damla aldım dedi ve bizi 10 gün oyaladı. sonra hiçbişey olmamışcasına alamamışız yarın gel yine yapalım dedi. o an yaşadığım moral bozukluğunu anlatamam. sonra biz cerrahpaşa'ya gittik rıza madazlı'ya amniyosentez yaptırmaya 2 dakikada sorunsuz şekilde halletti ve bekleme süresi başladı. Bu arada doktorumuzu değiştridik ve gittiğimiz doktor siz 2. düzey ultrason yaptırmadınız mı dedi. biz de daha önceki doktorumuz uyarmadığı için yaptırmamıştık. 23. haftamda 2. düzey ultrason yaptırdık aynı günde amniyosentez sonucu aldık. amniyosentezde down ile alakalı bişey çıkmadı diye tam rahatlamıştık ki semiha şakirde yaptırdığımız 2. düzey ultrasonda bebeğimizin beyinciğinin haftasına göre küçük olduğunu öğrendik aynı gün hemen rıza hocaya gidip durumu anlattık asistanı aytaç bey ultrasonla bakarken aynı durumu farkettiğini fakat daha önemli bişey gördüğünü söyledi. onlar bunları söyledikçe içim parçalanıyordu. beyninde bir karartı olduğunu ve önemli sonuçlar doğurabildiğini anlattılar. hemen mr çekelim bebeğin beynine dediler ve ben o gece mr girdim ve bebeğimizin beyin mrı çekildi. 2 gün sonra mr sonucunda herşey kesin şekilde belli olduki bebeğimizin hem beyinciği gelişmemişti hemde beyninde gittikte büyüyen bir karartı ya da kistik bişey vardı. rıza hoca hemen gebeliği sonlandırmalıyız dedi ve ben istemediğimi söyledim ama haftamın geçtiğini cumaya kadar karar vermem gerektiğini söyledi. biz salıdan cumaya kadar 3 tane profösörün muayenehanelerine gittik ve hepsi aynı şeyi söyledi. en son Atıl yüksel Bey e gittik oda ben raporları görmek istemiyorum kendim değerlendiricem dedi ve 45 dakika bebeğimizi inceledi. en son oda aynı şeyleri anlattı ve fiziksel zihinsel bir sürü sorunu olacağını ksitin bebek büyüdükçe büyüdüğünü ve hiç bir şekilde müdahele edilemeyeceğini söyledi ve biz o gün bebeğimizi aldırma kararı aldık. döktüğüm göz yaşlarının haddi hesabı yoktur. içimde kıpırdayan bizim umudumuz olan bebeğimizi kaybedecektik. artık içimde onu hissedemeyecektim.18 ocak cuma günü hastaneye yattım ve ctesi sabaha karşı suni sancı verilerek normal doğumla bebeğimi ölü şekilde dünyaya getirdim ve ben maalesef o küçüçük bedeni görmek zorunda kaldım. patolojiye gitti bebeğimiz ve dünde bize teslim ettiler minnacık bedenini toprağın altına gömdük şuan bize sadece patoloji sonucunu beklemek kaldı. ama içimdeki acıyı kimseye anlatamıyorum herkes teselli etmeye çalışıyor ama onu unutamıyorum. hastaneden herkes bebeğiyle çıkarken ben tek başıma çıktım okadar acı bişeydiki orda ağlayan bebeklerin sesini duydukça neden bizim böyle oldu diye düşünmekten kendimi alamadım. Allah düşmanıma bile böyle bir acı yaşatmasın. umarım patoloji sonuçlarında bizimle alakalı bişey çıkmaz ve en kısa zamanda yeniden bir bebek sahibi oluruz sağlıklı ve sıhattli. S

Kızlar bugun hastaneye gittim babamı göturduk kötu oldum acılarım geldi gözume yattığım yer falan hamileler dolaşıyor ben ise ne oldu bana neler yaşadım kafam karma karışık halde dolaşıyorum düşünemiyorum hap kullanıyorum ama gene de unutamıyorum aklımdan çıkmıyorda zaten arada unutup hatırlayınca içim sızlıyoroğlum vicdan azabı çekiyorum herkes keşke aldırmasaydın günah deyip duruyor ben de şaşırdım ama kim isterdi ki çocuğuna kıymak mecbur kaldık tıbba inanmamalı mıyız anlamadım ki?milletin başına gelmedi ya konuşup duruyorlar sinir bozuyorlar sadece ((kızlar yaa! kararsızım tekrar hamilelik düşünsemmi acaba içim içimi yiyor diyorum ki hamile olsam sanki acım biter bitmez ki o yuzden bi vazgeçiyorum10 tane de olsa O başka ONUömrüm boyunca unutamam ama bir yanımda istiyor sanki ne bilimm bıraktım hayatın akışına siz neler düşünüyor sunuz bu konuda? A Agaricus

Ben de yazayım cevap. Çok istediğim bir gebelikti. Öncesinde aşılama bile yapmıştık. Artık tüp bebek düşünüyorduk ki hamile olduğumu öğrendim. Dünyalar bizim olmuştu. Sıkıntısız sorunsuz güzel bir gebelikti. Son aylara doğru bebeğimin her şeyi hazırdı. Beşiğini bile kurmuştuk 39. haftamdı artık normal doğumu bekliyordum. Sonrasında dr sezaryan dedi girdim çıktım bebeğim yoktu. Çok zor Allah düşmanıma bile vermesin. Dayanılmayacak bir acıydı. Sonrasında 9 ay sonra tekrar hamile kaldım çok şükür sağlıkla kavuştum çocuğuma şu anda 3 yaşında o acı hep içimde ama bin şükür tesellisi geldi V Var Bir

Merhaba kızlar yazdıklarınızı okuyunca gözyaşlarıma hakim olamadım. Bende 1,5 yıllık bir bekleyişten sonra hamile kaldım ama bebeğime kavuşamadım.24. haftada bir anda amniyon sıvısı fazlalaşmaya başladı. Ayrıntılı ultrosonda oğlumun kalbinin sağ tarafının hiç gelişmediğini ve yemek borusunun olmadığını öğrendik. İnanamadık Ankaraya gittik ordaki doktorlardanda aynı cevapları aldık. Yaşama şansı hiç yoktu doğarken ölür dediler. Üstelik benim sağlığım içinde zararlı olduğunu öğrendik. Amniyon sıvısının fazlalığı yüksek tansiyon yaparmış erken doğum olur suyun bi anda patlar dediler. gebeliğim sonlandırıldı normal doğum yaptım.4,5 ay oldu ama acım hiç azalmadı. Sanırım bebeğim olmadanda düzelmiycek diye düşündük. Hamileliğimde kist olduğunu öğrenmiştik. Doktora gittik ve kontrolde 2 tane çikolata kistim olduğunu öğrendim. Bir kere daha yıkıldık. Doktor tüp bebek dedi. Bundada vardır bir hayır dedik. Bu adetimle tedaviye başlıycaktık. Bu seferde bir tanede basit kistim olduğunu öğrendik. Doktor basit kist gitmeden tedaviye başlayamayız dedi. Şimdi bi dahaki ayı bekliycez umarım geçer. Gücümün tükendiğini hissediyorum A Agaricus

Bir zamanlar dünyaya gelmeye hazırlanan bir çocuk varmış. Bir gün ALLAH, a sormuş; "ALLAH, im, beni yarın dünyaya göndereceğini söylediler. Fakat, ben o kadar küçük ve güçsüzüm ki, orada nasıl yaşayacağım?" ..."Tüm meleklerin arasında senin için bir tanesini seçtim, O seni bekliyor olacak ve seni koruyacak. Meleğin sana hergün şarkı söyleyecek ve gülümseyecek. Böylece sen onun sevgisini hissedecek ve mutlu olacaksın." "Peki, insanlar bana birşey söylediklerinde, dillerini bilmeden, söylediklerini nasıl anlayacağım?" "Meleğin sana dünyada duyabileceğin en tatlı ve en güzel sözcükleri söyleyecek. Sana konuşmayı, dikkatle ve sevgi ile öğretecek." "Peki, ben seninle konuşmak istersem ne yapacağım?" "Meleğin sana ellerini açarak bana dua etmeyi de öğretecek." "Dünyada kötüler olduğunu da duydum. Beni onlardan kim koruyacak?" "Meleğin seni kendi hayatı pahasına da olsa koruyacak." "Fakat, ben seni bir daha göremeyeceğim için çok üzgünüm." "Meleğin sana sürekli benden söz edecek ve ulaşmanın yolunu öğretecek." O sırada cennette bir sessizlik olur ve dünyanın sesleri cennete kadar ulaşır. Çocuk gitmek üzere olduğunu anlar ve son bir soru sorar; "Şimdi gitmek üzere isem, benim Meleğimin adı ne?" . Adının ne olduğu önemli değil, sen ona, "ANNE" diyeceksin." ...! . push ; A Agaricus

benım adım birgül cnm. izmiden yazıyorum. benım prof dr 6ay beklemende fayda var dedi vucudun bi toparlansın dedi. normal doğum oldu benımki. o yuzden beklemedeyiz. kasım 13de doğum oldu 2 ayımız kaldı. inş rabbım istediğimiz zaman sağlıklı sıhatlı evlatlar verir bize. bu kötü günlerimiz geride kalır. senin kaç ay oldu A Agaricus

Bunların aynısı bende de oldu çok zor bişe

Cok üzüldüm. rabbim sabir versin umarim tekrar anne olursunuz D

doktor gebesin kızım dedi. daha o gün sevdim onu, içim içime sığmadı mutluluktan ağlamak üzereydim. her akşam yeni bir güne uyanmak için yatıyordum, bir an önce kavuşmak için. Allah ım derdim mutlu bir bebek var bana, çok sevildiğini bilsin, hep gülümsesin. ben severken öldürürüm bebeğimi derdim, severek öldüren ilk anne olurum. okula gönderemem, dışarı çıkamam, kimseye gösteremem derdim, tek ben göreyim derdim. pır pır etmeye başladı bir süre sonra. minik kelebeğim çok erken hissettirdi kendini. rüyamda bir kız bebek görürdüm, çok çabuk yürür, çok çabuk konuşurdu. çok güzel olurdu hep. kronik anemik annesini iyileştirdi kelebeğim. kan tahlillerim ilk defa çok güzeldi. kıyamazdım bebeğime. yaşadığım şehir küçüktü, büyük bir şehirdeki profesöre giderdik. her şey çok güzeldi. kalbi öyle hızlı atardı ki çok mu yoruluyor derdim, acırdım. kız dediler19. hafta. bir kız. pembe küçücük, kızım olacaktı. rüyalarımdaki gibi. onun için yaşayacaktım. artık her şeyin bir anlamı vardı. ayrıntılı ultrasonda çok mutluydu, güldü bize, gülümsedi. bebeğim gerçekten çok mutluydu. 24. hafta suyu bitti dediler. çok şey hatırlamıyorum. zorla doğum yaptırdılar. ölüyor dediler. ne sancısı vardı, ne acısı. hiç birşey hissetmedim.12 saat bırakmadım kelebeğimi. ıkın diyorlar ıkınıyormuşum ama alttan sıkıyormuşum gitmesin diye. bakamadım. sıcacıktı, bunu biliyorum sadece. sesi soluğu çıkmadı, gitmiş hemen. ne kanamam oldu sonra ne de sancım. kızım hiç bir zorluk çıkarmadı annesine. 26 yıldır kendimi hiç beğenmeyen ben kızım sayesinde sevdim kendimi, yaşama umudum olmuştu. her günüme değer olmuştu. geldi, beni mutlu etti, sessiz sedasız gitti. bir kelebek gibi, kısacık sürdü her şey ama çok güzeldi. o böyle muhtesemken ben hiç birşey yapamadım. tutamadım elimde, kucaklayamadım. onu koruyamadım

canim benim basin sagolsun gözüm doldu inanki... insan karninda daha bebegin ilk kipirtisini hissettiginde annelik duygusunu yasiyo bebegi sahipleniyo... böyle bir durum cok zor allahim sabir versin.. benim öyle bir durumum olmadi sana destek olmak icin yazdim... her hamilelikte ayni sorunlar yasanacak degil... ins 2. de hic bir sorun yasamazsin...

Canım çok geçmiş olsun sana da Allah sana da sabırlar versin acını çok iyi anlıyorum malesef benim 37 gün oldu daha çok yeni hala şoktayım ama yeni yada eski acı unutulmuyor insan inanamıyor yaşadıklarına, bebeğini gördün mü doğduğunda?gerçekten öylemiy di, ben de doğum yaptıktan sonra eve gelince araştırdım çok bazen yanılabiliyor muş doktorlar kafam çok karıştı oğlum diyorum gerçekten öylemiydi deyip duruyorum ben bakamamıştım zaten de aileden de kimse görmedi (kistlerin de düzelir inş. Allah yardımcımız olsun Önceki

Çok teşekkürler yazdıklarınız derdime derman oluyor. Sonuçta aynı şeyleri yaşamışız. Yazarım tabi. Benimde sağolasın eşim ilgili allah binkere razı olsun ondan da. İnşallah bugünlerde geçecek.. B Bitter

arkadaşlar özelden msj aldım ama cvp yazamıyorum yeni olduğum için msj sayısı yeterli olmadığından gönderilemiyor msjım benim gibi olan arkadaşlarla görüşmek isterim neler yaptınız yada yapıyorsunuz toparlanmak için fikirlerinize ihtiyacım var . push ;

kızlar nasılsınız?ben hala boşluktayım, hala haftalarımı sayıyorum haziran annelerinin forumunu okuyorumİÇİM YANIYOR napıcam bilmem :2: S

cnm çok mutlu hamıle olmana benımde bir doktorum 3ay korun gayet sağlıklısın çabuk toparlanmışın dedi 3 kere adet gördüm. bu ay sonu dördüncü olucak. ama ben mayısta düşünüyorum nasipse. inş rabbım benımde yuzume güldürür. Y

senınde başın sagolsun doktora gittim bugun psikatriye biraz rahatlatıcı konuşma yaptı özürlü halını görseydın daha çok acıçekerdın dedi şimdi yas dönemındesın amailaçvermemgereklı yoksa ilerleyebilir deprosyonun diyip 2 kutu ilaçverdi yarın başlayacagım ilaçlarabakalımetkı edecekmı. sen gittinmi doktora. ben doktorla konuşurken bile süreklıagladım sokaga çıkmak bileçok zor gelıyorhepkendımı suçluyorum çocugun katili oldum diye. eşim bana göreçokrahat. ben yemek bileyiyemıyorum neguzel senın esınde acını paylaşıyor ama benım acımı sadece ben yaşıyorum. iykıdebakmamışsın aslında ben bakmakistememiştim arkadaşım bana resmını çek hatırası olur demiştibende anneme tl verdim resmını çekdiye. çokilgın çekti ama sadece saçları kafası boynuna kadar gözüküyor gözü burnu yanı yuzu sankı aalah tarafından boyonmış benbayaz çıkmıştı. şokolduk omelegım izin vermediyuzunu göstermedi. bendeaklımda kalmasın diyeyüzüne baktım keşke bakmasaydım. çokpişmanoldum gözümün önünden gitmıyor melegim işallah meleklerımız bizı affederler. allahım bızesabır verırve affeder. amin benımde ilkbebegımdı annelıkne oldunu yenı anladım aalah evlat acısıyla terbiye etmesınçokbuyuk acı. nasıl unutacagım bende bilemıyorum. benım sutum gelmedı dogumdan sonra hemşire bana 2 haf verdı aynı anda iştim ikisini süt gelmesını engelliyormuş. vermedılermı size ilaç? I

işallah canım ama çok zor senin ilkmiydi benim ikinci çocuğum olucaktı bi oğlum var 3.5 yaşında kendimi onla avutuyorum aklıma geldikçe ağlamadan duramıyorum aileme pek belli edemiyorum üzülmesinler diye geçti diyorum ama içim kan ağlıyor bide etrafta hamile görünce maf oluyorum bide kimileri düşüncesiz davranıp nispetli konuşmalar yapmıyorlarmı beni maf ediyor bu konuşmalar işallah tekrar hamile kalırız S

Yazılarınızı nedense okumak istedim aynı acıyı paylaşan anne olduğum için... Melegimi kaybedisim haykirislarim yalvarislarim geldi gözümün önüne.. Acinizdakendi acimi buldum kabuk baglamayan yaram kanadı... Bende sizler gibi kizimi küçük melegimi kaybettim... 22 haftalikti suyum bitmis kese yirtilmisti... Acımasızca söylendi karnimda kıpır kıpır oynayan bebegimi kaybedecektim yalvardim birşeyler yapin mesleğim ölüme göndermeyin bu acıyı yasatmayin desemde olmadı... hastane odasında bebegimin olumunu bekledim.. Siz hiç bebeginiz olsun diye dua ettinizmi ben ettim her kipirdadiginda bu acıyı yaşatma ayrılığı zorlastirma diye yalvardim bebeğine... Hiç umut yoktu normal doğum sancisini beklemem gerekiyordu hergeçen gün herdogan güneşle ben kahroluyordum... 1 haftanın sonunda sabaha karşı aniden sancilandim dr geldi muayene etti doğum başlıyor eşini ara dediler... Nasıl arayabilirdimki evladının olumunu gor nasıl diyebilirdimki sadece mesaj attım dogumhanedeyim diye o an msj görmüş koşa koşa geldi... Eşimin o gözlerine baktıkça dahada kahroluyordum 7 saat doğum sancısı etki etmeyen epidural doğumda bayilmalarim bebegimin gelisini anlayınca eşime dogumhaneden cik bu acıyı görme dedim... yüzümü çarşafla kapattım görmeye dayanamazdim... Eşim kapıda kutunun içinde gotururlerken görmüş... Kızim olacağını orda duydum... Akşama doğru hastaneningirisinde oturdum bir kadın doğum etmiş bebeğini götürüyordu o ani görünce hickiriklara boguldum boylemi olacaktı epiduralin etkisiyle sol bacagim tutmuyordu yuruyemiyordum bile... etraftaki acimali bakışlar yardım etmek istemeler... Ben dogumumu beklerken eşim cenaze işlemleri mezar arayisindaydi daha dogupta ölmeyen bebeğe mezar araştırmak eşime bunu yasattigim için dahada kahroluyordum... Doğumdan sonra melegimin fotolarini çekmiş drlar sonra gelip bana verdiler melekler gibi yüzü vardı... Melegim 1 hafta hastanede kaldı yıl başı tatilinden dolayı... Mezar yeri kapalıydı... Annem hastaneye yıkamaya gitti çok istediğim halde cesaret edip görmeye gidemedim... Kefenini sorununu kendi ellerimle hazırladım... Gömüldüğü gün eşim gelmemi istemedi... Cenaze arabası almaya gitti onlar ilgilendi esimde boynu bükük yanında son vazifesini yaptı kizimin... 2. Günü gittiğimde kizimin mezar taşında ismini görünce neler yaşadım karnında olman gerekirken karların altindaydi... Abisiyle tanistirdim ben tam 30 aralık 2009 da kizimi kaybettim... Sonra bir oğlum oldu oğlumla ilk göz göze geldiğimde kaybettiğim kizima okadar çok benziyorduki o karşımda gibiydi allah bir evladini aldı yerine ona benzeyen kardesini gönderdi... Ne olursa olsun acisi bitmiyor hep bir yanin eksik kalıyor... Banada dediler gecisin yine olur kimisi bebeğini neden turkiyede gommedin yada o bebeğin gunahi yoktu hastaneye teslim edebilirdin... Kimseyi duymadım isitmedim iyikide turkiyede gommedim melegimi ozledikce yanına koşuyorum kardeşlerini gösteriyorum... Kucağıma almasamda. Her fırsatta ona koşuyorum onunla konuşuyorum yanındakiler müslüman çocukları orda her bebek mezari çoğaldıkça içim kan ağlıyor... Allah kimseye bu acıyı yasatmasin... Diğer çocuklarımız için gelecekteki çocuklarımız içinde olsa mutlu olmalıyız... A Agaricus

Öncelikle başınız sağolsun.. Zor bir süreç oluyor, kimseyi görmek istememiştim ben, işimden ayrıldım, telefonumu değiştirdim.. ama o zaman daha kötü oldum.. sürekli yalnız kalıp kendimi suçlamaya başladım.. bu süreci yalnız atlatamayacağım diye psikiyatriye de gittim.. bi miktar yardımı oldu.. size tavsiyem en azından eşinizle mutlaka paylaşın.. her hissi her duygunuzu.. beni kimse anlamaz diyoruz biliyorum, benim annem bile anlamamıştı... ama eşiniz sizi anlayacaktır emin olun.. çünkü oda sizinle aynı hissi paylaşan ama belki anlatamayan kişi.. ağlayın asla kendinizi tutmayın.. Yasımızı yaşarsak daha çok rahatlarız.. bi süre sonra ama çok uzun değil, kendinizi toparlamaya başlayacaksınız.. bu sürede varsa bir hobinizi yapın, ben örgü örüyorum.. dışarı çıkın yürüyün bol bol.. çalışıyosanız işiniz sizi oyalayacaktır.. şu an kim ne derse desin iyi gelmiyor inan biliyorum.. ama düzelicek.. herşey iyi olucak.. sadece biraz zaman lazım.. Konuşmak istediğiniz zaman bizlere de yazın.. bizler destek oluruz sevev seve :)

canım ne tahlilleri yaptırdın yani tahliller için nereye başvurdun hangi branşa?ben araştırmada hamileliğim sonlandırıldı oradaki prof.2 yıl tavsiye etmiyoruz ve hamile kalmadan önce bir takım ilaçlar var onları kullanman lazım dedi sonra ben kendi dr. a gittim 2 çocuğumda da hep ona gitmiştim yani Adapazarın daki en iyi doktorlardan biri ona çok güveniyorum ona sordum ne zaman hamilelik olur 6 AY sonra da olur dedi aynı şeyin olma ihtimali var mı dedim DÜŞÜK İHTİMAL dedi testler yaptırmam gerekir mi dedim folik asit eksikliğinden olurmuş ZANNETMEM dedi anlıcan prof. ların dediklerinin tam tersini söyledi kafam karıştı bir taraftan çok güvendiğim bir dr. bir yandan prof. un dedikleri acaba hangisi iyi biliyor ne yapmam lazım anlamadım?:2:kızlar ben de anksiyete bozukluğu vardı hamile olduğumu bilmeden önce 1 yıldır anafranil ara sırada esram kullanıyordum hamile olduğumu öğrenince bıraktım bende onlardan şüpheleniyorum(ama tedavime yeniden başladım psikiyatriye gittim kalkamadım altından tekrar başka ilaçlara başladım korkuyorum ya aynı şey olursa diye ilaç kullanmak istemedim ama dr. kullanmam gerektiğini söyledi kızlar KÖTUYUM hala şoktayım hamile kıyafetlerimi kaldıramadım dolaptan hamileyken yiyemediklerimi hala yiyemiyorum psikolojik midir nedir anlamadım aşırı SUÇLULUK duygusu hissediyorum ne yaptım nasıl yaptım nasıl kıydım deyip duruyorum((öbür çocuklarımı da kaybetme korkusu yaşıyorum Allah ım sen koru yarabbim. Bebeğimi merak ediyorum nasıldı diye oğlum çok özledim seni nereye gittin annen hala inanmak istemiyor 27 haftalık olacaktık ne kalmıştı oğlum kavuşmamıza ama YOKSUN HAYAL OLDUN yavrum affet beni küçük oğlumsun hep öyle kalacaksın unutmucam asla seni abinin kıyafetlerini hep saklıcam onlar senindi senin kalacak( S

Rabbim yardımcınız olsun sabır versin Alene

kızlar merhaba sizleri okuyunca bende yazmak istedim. 26 kasım 2011 yılında 24 haftalık bebeğimi hidrosefaliden aldırmak zorunda kaldık. ankarada gitmediğimiz doktor kalmadı ama kimse umut verici birşey söylemedi. okadar acıydıki yaşadıklarım neden ben diye ağladım sürekli. bebeğim benden ayrılmak isttemedi sanki 4 gün sancı çektim acıdan ağladım bebeğime ağladım. doğum anına kadar meleğimi hissettim. oğlumu ufacıkken bile hissediyordum. çok zor günlerdi. acısının tarifi olamaz. 6 aylık bi korunma süreci vermişti doktorumuz biz 7 ay korunduk ve biz korunmayı bıraktıktan sonra adetlerim düzensizleşti. polikistikover olduğumu öğrendim 8 ay sonra doğal yolla tekrar hamileydim. dünyanın en mutlu insanıydım. elim karnımda bebeğimle konuşuyordum.19 şubatta bebeğimin 9 haftalıkken kalbi durduğu için kürtaj oldum. ben 2. bebeğimide kaybettim. inanın gülüyorum mutlu gibi görünüyorum ama içimde çok büyük tarifsiz bir acı var canım çok acıyor meleklerime bakamadım diyorum. Allahım kimseye yaşatmasın bir daha.

Sağol canım. Allah sanada sabırlar versin. Ben gördüm ama çok bakamadım, dayanamadım ağlamaya başladım. Doktorda götürdü. Ama eşim bakmış. herşeyi oluşmuştu dedi. Bizimkinin gözle görülür bir rahatsızlığı yoktu. Kalp ve yemek borusu. Görüntüsü normal bebekti. Doğum kanalına girdğinde ölmüş. doktor öyle tahmin ediyorum dedi. kordosentez yaptırdı. Çok şükür genetik değilmiş. tesadüfmüş. O yanılma payları eskiden çok oluyordu. Şimdi herşey çok gelişti. bana ne dediyseler çıktı. doğarken ölür dediler.4 doktorda aynı şeyi söyledi. zaten 6 aylık doğup yaşayan arkadaşımın bebeği var. Yani bişey olmasa benimkide yaşardı. Bence hiç öyle düşünüp kendini yıpratma. Doğrudur söyledikleri. Allah bi daha böyle bir acı yaşatmasın

cnm okurken kendi hayatımı okuyor oldum. çok zor hepimiz melek anneleriniz benım 4ay oldu halen acısı dinmedi. inşallah kardeşlerini kucaklarımıza alırız. ama söylenenler aynı bir daha olur gencsin üzülme kızım gitti bi kere her evladın yeri ayrı ama onlar bilmiyorlar sadece yaşayanlşar anlar bizi. biraz toparlan en azından bir sonraki gebeliğimizde acımız azda olsa hafifler. kardeşlerine sağlam anne olalım. unutamazsın ama acın diniyor zamanla. ben kocamın gözlerine bakamıorum ona hep derdim senın gibi ela gözleri olsın diye. ve adını ela koyacaktım. S

İnşallah bu gülerde geçecek. Karnımda acı hissediyorum. Kalanları kürtajla temizlediler ondan mı acaba? Ve hala boyun kaslarım bütün vucüdum acıyor B Bitter

yigidnaz slm cnm iyiyiz ne yapalım aynı. bende korkuyorum hamıle kalmaktan biryandanda çok istiyorum benım ilk bebeğimdi acısı daha buyuk oldu alışmakta zor. ben tahlil herşey yaptırdım ama genetik değilmiş. ben hamleliğim, in ilk 4 hafta içinde hamıle kaldığımı anlamadan c grubu hap içmiştim. oda hamılelıkte bebeğin ya organlarını etkiliyormuş yada sakat bırakıyormuş. şuanda TEK ondan şüpeleniyor. ikinci gebelik için sorun yok dediler. 6ay sonra anne toparlanınca hamıle kalırsın dedi doktorlarım. 3,5 ay oldu nasıpse mayıs hazıran gbi düşünüyoruz. inş bu sefer kucağım boş kalmaz. onu emzırebilirim. kızımı sevemedim okşayamadım inş kardeşleri acımı indirir. A Agaricus

cnm teşekkür ederim cvpldığın için, saol

Rabbim bir daha böyle kötü şeyler yaşatmasın B Bitter

Benim de 30 Nisan gecesi suyum geldi ve bitti Bebeğimi almak zorunda kaldılar. Gündüzleri gelen giden oluyor onların yanında dinç durmaya çalışıyorum. geceleri sürekli ağlıyorum. Allahım kimseye böyle acı göstermesin inşaallah

Herkes bana inat hamile sanki((sinir oluyorum elimde değil( bir de söyleyemiyorlar sanki ben heves ederim diyeAllah 'ıma binlerce şükürler olsun iki tane çocuğum var OFF! kızlar moralim bozuk sizlerle paylaşmak istedim. A Agaricus

Hepinizin hepimizin başı sağolsun hanımlar bende tam 35 haftalık bebeğimi kaybettim kalp durması evet benim testlerde taramalarda hiç bir sıkıntı yoktu gayet iyi gidiyordu ki kontrolden 1 hafta sonra ne olduğunu anlayamadık birden kalbi durdu Şubat 2021 de bu yaşadığımız rabbimin imtihanı hepinizin hikayesini okuduğumda hep bir sebep var vicdan azabı yaşayan var ama işte bak ne kadar çabalasanda rabbim bir yere kadar izin veriyor Allah büyük inşallah sağlıklı bebişleriniz olmuştur hepiniz hepimiz sağlıklı bebişler için dua edelim Allah'a emanet olun bengisu022

Aglaya aglaya okudum.. yakinda benim bebegimide alicaklar beyin anomalisi yuzunden :'( nasi kiyicam yarrabbim nasi dayanicam bu aciya bebegim ölurken nasi dayanicam ben.. allahim niye bunlari yasiyoruz.. cok seviyorum kizimi nehirim benim annem nasi ayrilicam senden M

Benim de 22 haftalık gebeliğim sipina bifida ve hidrosefali teşhisi konuldu. Çok zor bir karar ve sonlandırmak zorunda kaldık Allah ım kimseye bunu yaşatmasın ((((doktorlar hiç olumlu konuşmadılar hep bir umut bir ışık bekledik ama yok acıyla karşı karşıya gelmiştik ve hastaneye yattım suni sancı hapı ile 6. gunumde 7 den 12.30 a kadar sancı ile boğuştuktan sonra bebeğim doğdu ve ağladı hemşireye avazım çıktığı kadar bağırdım geldi bebeğim ağlıyor dedim hayır sana öyle gelmiştir dedi sonra bebeğimin göbek bağını kesip götururlerken bebeğim iki kere daha ağladı ((((((((((((nasıl alışıcam unutucam demiyorum çunku bu imkansızzzzzzz((((oğlumu görme cesaretini gösteremedim bakamadım küveze koydular 3. dk. içinde ölmüş. kızlar vicdanım çok kötü doğurma cesaretini gösteremedim oğlumu Allah ım oğlum beni affettttttttt seni asla unutmucam o küçücük mezarına gidip seni eve getirmek istiyorum içimde bile senin rahatın için şekilden şekile girerdim o toprağın altında buz gibi bir yerde nasıl rahat ederdin oğlumm Mertim nasıl dayanıcam ben buna sütüm geldi oğlum emzirmek nasip olmadı seni kalbimin ortasında ölene dek benimlesin oğlum beni AFFET pamuk oğlum melek oldun vee bunu biz seçtikkk seçmek zorunda bırakıldıkkkk(((((((((((

slm kızlar.. yaşadıklarınızı okurken inanın kendimi tutamadm.. cok zor Allah sabır versin.. bu derdin tek ilacı sabır.. Bende meleklerimi kaybettm..4 bucuk ay oldu.. hiç gecmicek bu acı.. boğazımda sürekli koca bir düğüm.. bende ikizlerimden ayrıldm. gebeligimde ters giden en ufak bi sorun bile yoktu bütün tahlilerm cok iyi cıkıyrdu..21 haftamda oglumun kalbi durdu hiç nedensiz..26. Haftada da kızımın kalbi durdu.. oglumun kalbi durunca gtmedgm doktr kalmadı kızıma bşy olmasn diye.. keseleri ayrı dediler olmaz dedilr.. sonuçta içimde oglum ölü olrak doguma kadar duracaktı.. hiç mi bana zararı olmaz anlamadm.. ne zehrledi ne bşy oldu..26. Haftada hareket azalmaya basladı hatta hiç yok.. aglayarak gttm kontrole zatn olanlar oldu kızımda bıraktı beni.. ilk göz agrımdı onlar benim.. bagıra bagıra normal dogum yaptm.. üstelik ters dogdu meleklerm.. onları öyle görmemek için gözlerimi kapattm.. şimdi cok pişmanım yavrularımı bi kerecik olsun görseydm keşke. Hiç bi yere sığamıyorum boguluyorm.. dogumdan sonra bebegm aglamadı nye aglamdı dye cok agladm.. cok zor imtihanlardan gectik.. Rabbim bu acıyı unutturacak baska acılar yaşatmasın inşallah.. S

cnm başınız sağolsun ben kızımı hiç görmedim ama anlattıkların karşısında duygulandım. keşke görseydim diyorum ama ana yüreğm dayanamazdı eşim ve ben kafayı yerdik. inş benım kızımada ii davranmışlardır. S

bende yaşadıklarımı anlatmıştım bir önceki sayfada..20. haftada nöral tüp defekti bulundu.. meningomiyolesel olan en ağır formuydu.. keşke elimden birşey gelseydi.. keşke kendi canımdan ona verebilseydim.. ama olmayınca olmuyor malesef.. M

doktor benim bebeğimin yaşayacağı ameliyat, fizik tedavi süreçlerini anlattığında o an vicdanımı veya inancımı düşünmek yerine sadece empati yaptım.. ya ben o şekilde doğsaydım? o kadar acıya dayanabilir miydim? o kadar acı sonunda hiçbir iyileşme olmadan hayatıma devam edebilir miydim? okula bile gidemeden, arkadaşlarım ile oynayamadan.. birine aşık olup yuva kuramayacağımı bilerek.. istemezdim.. o an tereddüt etmedim.. bizler anne adaylarıyız ve içimizdeki canlı evet biliyorum..21 hafta boyunca hep hissettim gördüm canlı olduğunu.. bu yüzden ömrü boyunca acı çekmesine ben en azından izin veremezdim.. bu kararı gerçekten bir anne olarak aldım.. onun çektiği acılara sebep olmak istemedim. bugün 64 gün oldu.. çok acı çektim halada çekiyorum.. ama geçiyor.. acı azalıyor.. umutluyum yeniden bir bebek sahibi olabilirim.. ve benim kızım her zaman bir melek olarak kalacak.. tek tesellim bu. Ne kadar verirseniz verin sadece bebeği değil kendinizi de düşünün sadece.. ne kadar dayanabilirsiniz.. ne kadar mücadelecisiniz.. benim bu acılarla yaşayacak gücüm yoktu ve bu kararı verdim.. sizde bunu mutlaka göz önünde bulundurun. Umarım sizin için herşeyin hayırlısı olur..

canım doktorun verediği testeler arasında kan pıhtılaşma testleri varmı bunları kesin yaptırmanı öneiririm bence bu testler senin durumun için çok çok önemli canım inş. her şey yolunda gider inşallah hayat sana bundan daha kötü acılar vermez

Ah canım yaa! üzülmemek elde değil biliyorum dr. sana ne kadar zaman verdi bana 2 yıl demişlerdi başka dr. a sordum O da 6 ay dedi. İnşallah en kısa zamnda sende alırsın çocuğunu kucağına bu arada adın ne?benim Aycan S

A Agaricus

GNYDIN CNM BENIM KIZIMDA 22MARTTA DOĞUM GÜNÜMDE BENIMLE OLACAKTI. ilk kez doğum günümü kutlamak istemedim ve o gün çok mutsuzdum. içim acıyor. I

sağol canım evet gittim bana da ilaçlar verdi başladım kullanmaya gece yatarken olanı kullanamadım 50mg çok geldi bana korktum bana da aynısı dedi kullanmalısın dedi dr. ben de hastaneye yattığım andan itibaren sakın çocuğu bana göstermeyin dedim hiç görmek istemedim doğduğunda oda da tek başınaydım ve oğlum ağladı o zaman bakamadım şok olmuştum görsem dayamazdım çünkü canımın içini ölüme terketmiştim((ayrılamazdım ondan şimdi de merak ediyorum acaba nasıl bi çocuktu keşke baksaydım deyip duruyorum sen cesaret etmişin ne güzel bakmak mı bakmamak mı kötü bilemedim(50:

Teşekkürler allah kimseye yasatmasin böyle acıyı...1 hafta kaldım hastanede günde 2 3 dr gelip bilgi alıp gidiyorlardı bakicilari ayrı ilgileniyordu her agladigimda ellerimi ufaliyorlardi her sizim olduğunda zile basip cagiriyorsun saniyede geliyor bakicilar önemli birşey olursa dr çağırıyorlar... Ama neye yarar drlari doğru dürüst birşey bilmiyorlar... Benim bebeğim hiç ağladığını duymadım ama fotolarini gördüm saolsun annem yirtip atmış ben gördükçe uzulmiyeyim diye... Kiymetlimin son hatirasi yok şimdi... . push ;

GEÇMİŞ OLSUN CNM. EN ZOR ŞEY EVLAT ACISI DERLERDİ çok doğru söylemişler. küçücük bi bedeni görmeden aşık oluyorsun seviyorsun onu hele kucağımıza alıpğ kaybetseydik hiç dayanamazdık. ben öğle teselli ediyorum benım kızımın böbreklerinde multikistikdisplastik böbrekti şuana kadar bu tanı konulan bebekler hiç yaşamamış. %1 umut verseylerdi ya kızımı bırakırmıydım. bende 6gün sancı çekti adeta kızım gitmek istemiyordu. çok zor rabbım hepimize zabır versin. kucaklarımızı doldursun. yeni bebişlerimizle umut bulalım. A Agaricus

cnm çok teşekkür ediyorum yazdığın için. bizi sadece biz anlıyoruz herkez gecer bak geçti gitti birdaha olur diyor. ben demiyorum birdaha olmz ilk bebeğimdi nasıl unutabilirim. kızımı elamı çok özlüyorum bu gunlerde kucağımda olacaktık. arkadaşlarımın hepsi hamıle ve doğum yaptı benım içim acıyor kızım geliyor aklıma. inş bu zor gunler gececek. nasipte mayısta korunmayı bırakcaz. inş rabbım isteyen herkeze nasip eder. Y

Teşekkürler canım. . Evet ilk düşündüğüm doğacak ama herşeyden mağrum yaşayacak buna gönlüm razı olmadı bugün hastaneden çıktık. Yerli yersiz ağlamalarım var. Beni nasıl bşr süreç bekliyor bilmiyorum..

Bebeğimi 17 Haziranda benden aldılar. 20 Şubatta sadece bir kez denemiştik spontan olarak ve hiç ihtimal vermiyordum hamile olduğuma. Birliktelikten 15 gün sonra çok hasta oldum aile hekimine gittim, zatürre başlangıcı dedi Avelox 400mg antibiyotik verdi, kan tahlillerini de yapalım dedi, kolesterolüm yüksek çıkıyordu önceki tahlillerde onu da kontrol etmek istedi, ben de hiç ihtimal vermesem de, adetime 2-3 gün falan vardı, gebelik de bakabilir miyiz dedim. Cuma günüydü ben ilaçları aldım ve pazartesi de dahil kullandım, pzrts doktorla görüştük ve bHcg 56 falan çıkmıştı, hem çok mutlu oldum hem de şaşırdım. Hemen antibiyotiği kestim, aile hekimimiz çok hastasın antibiyotik de içtin inş bebeğe etki etmemiştir dedi. 2 gün sonra bir daha kan tahlili yapıldı bHcg düzenli artmıştı, rubellalara falan da baktı o arada. Koronanın yeni patladığı günlerdi. Jinekoloğum yeni doğum yapmış, bir de onun süreci girdi araya. 5 haftalıkkken gittim asistanı kontrol etti vajinal ultrasonla kalbi atıyordu, çok mutlu oldum. 2 hafta sonra yine gittim haftasına göre 5 gün geriydi. 12. Haftada gittim hem de 2'li taraması yapılacaktı. Bu sefer geriliği 8 güne çıkmıştı. Ben de bi işkillendim, doktora sordum endişeleneceğim bir durum var mı diye, riskin devam ediyor, şuan gördüğümüz birşey yok ama kötü birşeye işaret olabilir de olmayabilir de, Ben de haftama göre geri bir bebekmişim 2200 gr doğmuşum dedi doktorum. Oradan çıktık, herkes benim rahatlatmaya çalışıyor, benim de gebeliğimde hafta geriliği vardı korkacak bişi yok, sağlıkla doğacak diye rahatlattılar beni. Ben başka bir doktora gitmeye karar verdim. 14 haftalıkken 2'li tarama test sonucum da çıkmıştı düşük risk olarak, onunla beraber gittim ve yeni doktor bana kötü hiçbir şey demedi, 8 gün geriliği sıkıntı olur mu dedim, 15 güne kadar artı eksi olması normal ama seni yakın takip edelim dedi. Ben gönül rahatlığıyla çıktım. Ara ara kasık ağrılarım ve vajinal kasılmalarım oluyordu. 11 Haziran sabahı şiddetli bir kasık ağrısıyla uyandım. Zor yürüyordum. İşe gittim ama ağrım geçmedi, doktorumu aradım hemen gel, basit bir enfeksiyondur muhtemelen ama birşeyi atlamayalım dedi. Gittim bebeğin suyu çok azalmış, seni prof perinatologa yönlendiricem dedi ve arayıp hemen randevu aldı, gittiğim prof uzun uzun baktı önce bir şey söylemedi sonra bebeğin beyinciğinin gelişmediğini, hidrosefalisi olduğu, kalbinde ve böbreğinde sorun olduğunu, muayeneden çıkınca da gebelik sonlandırma önerdiğini söyledi. O anki yaşadığım üzüntü ve şoku babamın 4. Derece GBM beyin kanseri olduğunu öğrendiğimde yaşamıştım 4 yıl önce... Babamı da 2 ay önce kaybettim bu arada... Allah babamı aldı onun yerine bana bir oğul veriyor diye düşünüp Allah'ın zamanlaması ve mucizelerini düşünüyordum. Babamın acısı henüz çok tazeyken oğlumu da kaybettim. Profla görüştükten sonra yine kendi doktoruma gittik eşimle, doğum yaptırcaz dedi ama hiç canlı bir bebek için devlet hastanesinden konsey kararı almamız gerektiğini söylemedi bize. Biz düşünmek istiyoruz diyerek çıktık. O akşam tirtir titredim sabaha kadar. MHRS'ye girip Katip Çelebi Eğitim Araştırma Hastanesinin Perinatoloji bölümüne randevu aldım. Şans eseri randevu denk geldi o sabah için. Oradaki Perinatolog Salı günü konseye girmemiz getektiğini ve bebeğe amniyosentez yapılmasını önerdi gebelik sonlandırmadan önce. Oradan çıktım Medikalparka gittim. Devlette işlemi yaptırmazsam orada bir doktorla daha görüşmek için, o da benzer şeyler söyledi. Salı günü gittik bebeğin kalbi de durmuştu artık, ben 2 gün önce Pazar günü annemle otururken mideme taş gibi bir şey oturdu nefes alamadım bir süre ve afedersiniz ishal oldum bi anda su gibi, sanırım o anda bebeğim ölmüştü, sonra ultrasonda da bu şekilde gördük, doktor bile çok üzüldü halime. Senin sonraki hamileliğini ben takip edicem söz dedi. Avuttu beni sağolsun, bu acılı anımda en azından empati kurabilen insanlarla bir arada olmak bir parça olsun iyi hissettirdi kendimi. Katip Çelebide refakatçiye izin vermedikleri için Medikalparka gidip yatış yaptık. Sancı verdiler birkaç kez, gece adet sancısı gibi sancılar olmaya başladı, kanama oldu ayağa kalkıp WC'ye gideyim derken bacağımın arasında birşey hissettim, bebek geliyordu, hemşireyi çağırdım, doğumhaneye götürdüler beni, oturmamla bebeğin gelmesi bir oldu, şanslı olduğumu tek parça halinde geldiğini söylediler. Anestezi verememişti aniden olduğu ve açlık sürem dolmadığı için doktorum içimi hafiften temizlemeye çalıştı ama canım çok yandı. Ertesi günü kanamam çok devam etti bu sefer anestezi vererek yine kürtaj yaptı kan pıhtısı kalmasın sonrasında sana sıkıntı yapabilir dedi. O akşam yine orada kaldım. 2 gece kaldıktan sonra taburcu oldum. Eve geldiğim gün ağlamaktan içim dışıma çıktı. Sanki tüm hayatım hayallerim mutluluğum elimden alınmıştı.. Tesadüfen hamile kalmıştım, uzunca bir süre hamile gibi hissetmemiştim, son ay artık hamile moduna girmeye ve heveslenmeye başlamışken bebeğim elimden alınmıştı. Bugün 4 gün oldu ve ben aynı duygusallıktayım. Genetik test için bebeğin elini tüpe koymuş doktorum onu Katip Çelebiye götürdüm. Onu tüpte görünce kahroldum, gözümün önünden gitmiyor Allah'ım sen güç ver bunları atlatmam için bana.. Babacığım, minik oğlum... 3 yıl önce bu zamanlar 8 haftalıkken düşük yapmıştım ve o süreçte hiç denemedik, 3 yılın sonunda sürprizle hayatımıza giren ama erkenden bizden ayrılmak zorunda kalan oğlumu çok özlüyorum, özlemeye devam edicem... V Var Bir

Cok guzel yazmışsın canım zamanla bu acı da geçecek inşallah mutlu günlerde gelir inşallah

canım benm bende normal dogum yaptm 26 haftalık bebegmi.. kasımın 3 de dogurdm.. hiç bi araştırmada yapılmadı yapmadılar.. doktorlar ne sende nede bebeklerde bi problem yok Allahın takdiri dedilr.. benimde Allahtan gelene diyecek bi lafım yok.. rabbim verdi rabbim aldı.. benm rahim iyi toparlandı..2 kere adet gördükten sonra korunmayı bırak dedi.. bu ay bırakmıktım rabbm yüzüme güldü.. herşeyn hayrlısı.. dün kan testi yaptrdm hamileym.. S

Bende bebeğimi hidronfroz nedeni ile kaybettim idrar yapamadığı için böbrekleri çok büyümüş bilmiyorum iyi mi yaptım kötü mu gebelg snnlandırmak zorunda kaldik

canım sana da geçmiş olsun Allah hepimize çok çok sabırlar versin senin bebeklerin ölmüşmüy düyani kaybetme nedenlerin neydi?

üzülme diyorlar gençsin. ruhumu gömdüm kızımla, ben çoktan öldüm bilmiyorlar yine olur Allah yine verir diyorlar, gelen kızımın yerini doldurmayacak ki, bilmiyorlar. gülüyorum, geçti acımıyor diyorum, bilmiyorlar hergün burnumu seyrediyorum aynada kızıma benziyor diye en çok burnumu seviyorum, bilmiyorlar. eşimin dudakları kızıma benziyor eşime uzun uzun bakıyorum onu hatırlamak için bilmiyorlar bir kokusu bari olsa, burnumu gömsem koklasam, dünyadaki hiç bir şey onun gibi kokmuyor bilmiyorlar. psikoloğa git, yetim çocuklara git, başka çocuklara git diyorlar, ben iyileşmek istemiyorum bir yolu olsaydı onu kurtarmak için elimden geleni yapardım. varlığımdan, o oradayken hala nefes alıyor olmaktan nefret ediyorum. kızgınım herkese herşeye en çok kendime kızgınım, bir an önce bitsin günler onun yanına gideyim istiyorum. yerimden kalkmaya halim yok, uyuyayım ve hiç uyanmayayım istiyorum. benim kelebeğim gitti ya bu aptal dünya çıksın çarkından ve herşey bitsin istiyorum. 55 gün oldu ve hiç bir şey bitmiyor. Y

Merhaba arkadaşlar, konuya uzun zamandır yazılmamış. Bende acımı paylaşmak istedim sizinle. 16 haftalık bebeğimi -tüp bebekti-suyunun bitmesi sebebi ile kaybettim. Sancı verdiler fakat doğmadı, kürtaj yaptılar bu yüzden. Kalbi henüz durmamıştı ama doktorlar bu şekilde gelişim olmayacağını zaten eninde sonunda kalbinin de duracağını, umut olmadığını söylediler. Biz de ağlaya ağlaya bu kararı vermek zorunda kaldık. Suyun neden bittiğini bulunamadı, böbrekleri vardı, mesanesi vardı fakat çalışmıyordu. Patolojiye gönderemedik bebeğimi, sadece plesanta gitti. Bugün tam 18 gün oldu. Gerçekten hiç geçmeyen bir acıymış, daha önce hiç acı çekmemişim ben bu hayatta onu anladım. Nefes alamıyorum, boğuluyorum, etimden et koparılıyor sanki hala. İsyan etmek istemiyorum fakat kafamda o kadar çok soru var ki. Neden ben, neden benim bebeğim? Bunu hakedecek ne yapmış olabiliriz ki! Bu acı çok fazla, çok dayanılmaz.

Ben 20 gün önce kadar 21+4 oğlumu kaybettim. Tamamen sağlıklı giden bir gebelikti, her şey bir anda oldu. Önce aşağı doğru bir bası hissi oldu. Pek önemsemedim bebek büyüyor, ondandır diye düşündüm. 3 saat sonra karnım ağrımaya başladı. Gaz sancısı gibiydi. Giderek şiddetlendi ağrı. Saat 19'da doktora gitmeye karar vermişken bir anda suyum geldi ve aşırı şekilde kanamam başladı. Ne yaptığımı bilemez bir halde çığlık atmaya başladım. Eşim sakinleştirip hemen hastaneye götürdü. Acile gittiğimizde anhidroamniyos yani suyun tamamen bitmiş dendi. Bebeğimin kalp atışları yavaşlamaya başlamış. Çok kan kaybım olduğu için tam teşekküllü hastaneye gitmen lazım denerek kendi çalıştığım EA Hastanesi'ne sevk edildim. Suyumun geldiği anda tüm ümidimi yitirmiştim zaten. Kendim de hekim olduğum için bunun ne anlama geldiğini biliyordum. Sadece bebeğim fazla acı çekmesin istiyordum. O kadar kımıldıyordu ki içimde. Kıyamam ben ona, o sırada kalbim parçalandı üzüntüden. 11 gibi kalp atışı durmuştu. Gece 12 gibi vajinal cytotec vererek normal doğum denemek istediler. 3 gibi ağrılarım başladı. Sabah 8 gibi normal doğum ile bebeğimi kaybettim. Doğumhanede herkesin bebeği ağlarken, anneleri mutluyken ben ölü bebek getirdim dünyaya. O sırada maddi-manevi acıdan beynim uyuştuğu için göremedim yavrumu. Mezarına gidene kadar kabullenemedim öldüğünü. Sanki kucağımdan çekip almışlar toprağın altına koymuşlar gibi hissettim. Çok bağlanmıştım ona, her şeyimizi ona göre planlanmıştık. Kıyafet almıştım birkaç parça heveslenip. Şimdi onları görürüm diye ödüm kopuyor. Allah sabır versin tüm bu durumda olanlara. Yeni yeni kendime geliyorum aklıma geldikçe ağlıyorum durmadan. Eşimden gizli ağlıyorum üzülmesin o da diye. Çok zor bir durum, Allah cennetinde buluştursun kınalı kuzumla. V Var Bir

kızlar bir hafta oldu oğlumdan ayrılalı çok özlüyorum onu her akşam hüzün çöküp ağlamaklı oluyorum karanlıkta ıssız bir yerde bırakmışım gibi hissediyorum almak istiyorum onu oradan karnımda kaldığımız yerden devam etseydik ne olurdu ALLAH IM gün sayıyor olacaktım mayıs sonu doğum olacaktı. buyuk oğlumla beraber sünnet ettirecektik Allah ım inanamıyorum hala şoktayım ne oldu bu hayaller dağıldım toparlanamıyorum konuşmak istemiyorum kimselerle millet konuşup gülüyor tahammul edemiyorum sabır diliyorum hepimize Allah tan S

Merhaba arkadaşlar inşallah bana cevap verecek birileri yazar. Ben 17 haftalık hamileyim bebeğime dawn sendromu teşhisi kondu. Doğduğunda organ yetmezliği eklem bozuklukları. Kordonda genişleme var. Kaçıncı evrede olduğu bilemeyeceklerini söylediler. Eşimde bende yıkılmış durumdayız. Anne baba olmak içinde bebeğimizi herşeyden mahrum bize muhtaç bir hayata getirmeme düşüncesindeydik taki amniyosentez sonucumun da kötü gelmesine kadar. Şimdi eşim kararlı aldırmakta ama ben napcağımı bilemiyorum. Bana yardım edin kendiniz nasıl karar verdiniz.? Ne soramalıyım onuda bilmiyorum. Yardım lütfen

beım kızımda 22haftalıktı downsendoromu teşhisi konuldu istemıye istemıye kızımın ölüm kararaına imza attım. eşime yapma lımyalım dedim ama o çok kararlıyd ıiçimkan aglaya aglaya hastaneye yattım altan ilaç verdiler saat akşam 20.30 öglen12kadar sürdü sunu sancı bebegim tekmelıye tekmelıye dogdu aglama sesını bende duydum 2 kez doktora sordum aglamıyor sana pisikolojik olarak öyle gelmiştir dedi ben halen unutamıyorum osesi benı eniyi sen anlarsın herkez tesellı verıyor amaboş süreklı aglıyorum benım çokyenı henuz 5 gun oldu iykide yuzune bakmamışsın. ben baktım için çok pişmanım gözümden gitmiyor oguz el masun yüzü melegımın hastaneden aldık eşim arabada annemın kucanaverdı mezarlıga götürene kadar annem baktı yuzune ben bakmaya cesaret edemıyodum mezarlın önunde ondan ayrılacagım zaman dayanamadım baktım keşke bakmasaydım cıgerım koptu acıüstüne acı onun masun uyuması benı derınden etkıledı ve çocugum katılı oldum nasıl kurtulacagım bu acıdan bılemıyorum. bende keşke ölseydım dedım yuzunu gördukten sonra şimdi hayatımın hiç önemı yok kendımı kötü hisediyorum yarın için psikatrıden randevu aldım iyki bakmamışsın yuzune ben baktım acımı 100katladı. eşimde baktı ama onun tepkısı küçükmüş dedi. sadece onun için ne kadar kolay anlayamıyorum. ben acı çekerken o bebegımıze degil benım üzülmeme üzülüyor. meleklerımız inşallah bizi affederler

canım rabbım hepimize sabır versin. çok zor ben 13. kasım2012 de bebeğimi amniyon sıvısı bitmişti o yüzden aldırmak zorunda kaldık. böbrekleri çalışmadığından. benımde 4 ay olacak acısı hiç bitm, iyr ama inş yeni bebişlerimizi kucağımıza alırsak o zaman dincek acısı. bende iiki ay sonra düşünüyorum. allahım isteyen herkeze versin. benımle aynı anda hamıle kalan arkaşaım bugun dğuma giriyor. onlara gittik bebeğin eşyalarını gösterdi için cız etti. bebeğinin odasını ben süsledim. bebek şekerlerini ben yaptım. çokzor gece hiç uyuyamadım. S

cnm banada sadece kayınvalidem aldırmasaydınız siz öldürdünüz onu diyip duruyor. acıma bin kat daha acı katıyor izmirde gitmediğim prof dr kalmadı %1 bile yaşamaz dediler. ne yapabilirdim. ya benı zehieleyip ölseydim herhalde onu istediler. bende istiyorum bebiş o zaman eşim acımız biraz hafifler diyor. kardeşlerinde umut buluruz inş. rabbım böyle istedi inşallah bundan sonra herey daha gzl olur. üzülme sende artık cünkü psikolojımız bozuk olursa diğer bebeğimizede zarar veririz. . push ; S

son mesaj atılalı 2 yıldan fazla olmuş ama yeni başlık açmak istemedim.. belki görüp duyan olur.. 19 Aralık 2017 de 21 haftalık kızımı kaybettim..18. haftaya kadar herşey normaldi.2 li taramamızda fetal dna yaptırdık.. benden kan alındı ve amerikada kromozom tahliline tabi tutuldu.. sonuç normaldi yani genetik, kromozom bozukluk yoktu.. Ayrıca gebeliğim planlı olduğu için 3 aylık folik asit alımım vardı ve tüm kan değerlerim normaldi..18. haftada doktorum bebeğin başında su toplaması gördü ayrıca 4 lü taramaya istinaden afp denilen bir kan değerine baktı..2,54 geldi.. sınır 2,50 imiş.. Bizi 20. haftada perinatoloğa yönlendirdi..20. haftada gittiğimizde bebeğimde nöral tüp defekti buldu. Tam kuyruk sokumunda.. başındaki su toplaması ciddi durumdaydı.. bu defektin 4 aşaması varmış ve bizimki en ağırı olan meningomyelosel yani tüm sinir dokusu omurilik sıvısı ile cilt dokusunun altındaydı.. beyin defekti de mevcuttu.. bu yüzden teşhisten 4 gün sonra normal doğum yolu ile bebeğimden ayrıldım.. Bugün 32 gün oldu... hala acı içindeyim.. işimi bıraktım çünkü zaten stresli ve yorucuydu bu moral ile devam edemezdim.. en yakınım dediğim, tüm zor günlerinde, hastalıklarında yanında olduğum insanlar durumu bildiği halde ne aradı ne sordu ne de geldiler.. Eşim çok destek oldu hala oluyor ama onun hayatı devam ediyor.. ben geceleri uyuyamıyorum her gece ağlıyorum saat 3-4 oluyor.. ama o horlayarak uyuyabiliyor.. anlayamıyorum bir türlü.. hayatıma devam edemiyorum.. anne olmaya o kadar adapte olmuşum ki şu an oda gitti elimden ve kocaman bir boşluktayım.. hiçbirr amacım yok.. hayatıma dair hiçbir fikrim yok.. psikiyatriye gittim tabi ama ilaç vermedi.. bu yas sürecini yaşamalısın dedi.. şu an hayatımda karar alma döneminde olmadığımı, hobi edinmemi kafamı dağıtıp hayatın tadını çıkarmamı söyledi.. peki nasıl? dışarı çıkıyorum elinde bebeği ya da hamile olan insanlar görüyorum.. içime daha büyük bir acı saplanıyor.. niye diyorum niye benim bebeğime bu oldu.. herşeyi yaptım o sağlıklı olsun diye.. diyetisyene de gidiyordum ama olmadı olmadı.. ben sadece bunları yazmak istedim.. belki benden başka birileri ile, bu acıyı yaşamış beni anlayan birileri ile konuşursam iyi hissederim.. çünkü artık ne yapacağımı bilmiyorum... B Bitter

Bence başla ben öyle yapcam çünkü bizim ki olmuyor olmadığına için beklememm bir anlamı yok en azından altı ay zaman kaybetmem

canım çok sağol tesellin için bizede doktorlar hep olumsuz konuştular yoksa kıyarmıydım bebeğime Allah ım nasıl zor bir karar verdik hala inanamıyorum sen kendini teselli etmeyi başarmışsın ben çöktüm resmen nasıl diklenip kalkıcam bilemiyorum kabuslar görüyorum evde dolaşamıyorum hep yüzünü görmediğim bebeğimi görüyorum sanki Aallah ım bana yardım et nasıl alışıcam bilemiyorum(( A Agaricus

hiç bişey acılarımız geçirmiycek biliyorum ama zaman biraz daha hafifletiyor meleklerimiz cennette bizi bekliyor olucak. doğru zamanda kardeşlerini gönderecekler bize ordan. ben eltimle birlikte hamile kalmıştım onun bebeği şimdi 1 yaşına giriyor ben onu her kucağıma aldıkça canım acıyor. ne olursa olsun acım bitmiyor tam unuttum derken eşimle dışarıda dolaşırken bebek görüyorum suratım düşüyor. ben o insanları kıskanıyorum diyorum içimden. Allahım sen büyüksün yarabbim kimseye yaşatma bu acıyı en kısa zamanda isteyen herkese yaşat annelik duygusunu. S

cnm sanda çok geçmiş olsun. ç benım suyumun bitmesinin nedeni multi kistik displastik böbrek. yani iki böbrek hiç çalışmıyor kistlerle dolu idrar hiç yapamadığı için suyu bitti ela'mın meleğimin. altı ay korun dediler 13.11.2012 de doğumum oldu. nasipse mayısta tekrar düşünüorum. benım nededi hamıleliğimin başında bilmeden idrar söktürücü C grubu hap içmişim buda genelde bebeklerde sorun yaratıyormuş. inş tekrar yaşamayız benım ilk gebeliğimde halen acım dinmedi. yavrumu keşke bi kere görseydim ama eşimde bende dayanamdık görmeye. ben bitmiş durumdaydım. şimdi sadece siyah beyaZ Fotoları var. , S

Kızlar sormak istediginiz birşey varsa yardımcı olmak isterim... Hamile kalmadan önce kesinlikle vajinal kültür testi yaptırın...

bana bir ay verdi ilk adetimi bekliyorum ben şuan haftaya olmam lazım geçen haftada iştemeden korunamadık umarım bir şey yoktur diyorum şimdi, beni, boşverde sen test tahlil falan yaptırdınmı nedenleri belli oldumu kayıplarının A Agaricus

Merhaba Sizinle uzun zamandir tanisiyorum yazdiklarinizi okuyorum ama bir turlu uye olup konusmaya katilamamistim. Bebegimi kaybettim ve icim o kadar cok aciyor ki beni en iyi siz anlarsiniz diye size yazmaya karar verdim. Ilk bebegim gozumun nuru bitanem hersey normal giderken 21. haftada kendi etrafinda done done kordonunu dolamis kan ve oksijen gidememis yavruma. Elim surekli karnimdaydi hareketlerini hissedip duruyordum sonra bir iki gun hissedemedim. Doktora gidip soyledim ne yazik ki guzel melegim artik yasamiyordu. Sonrasinda suni sanci dogum sureci gecirdim. Icim cok aciyor. Psikiyatrist randevusu aldim ama sanki bana kimse yardim edemezmis gibi geliyor. Alahtan baska kimse yardim edemez. O verdi o aldi. Bu surec nasil gecicek bilemiyorum. Yasim 37, doktor surekli yasimin buyuk oldugunu riskli oldugunu soyluyordu. Bu zamana kadar okuldu isti derken anca yapabilmistik. Hersey normal baslamisti bebegim saglikliydi cok sevinmistim ama simdi o gitti. Hersey bos gibi geliyor. Allahim sabir versin . push ;

sagolasın inşallah allahım butun bebeklerını kaybeden annelere sabırversın çok acı A Agaricus

merhaba geçmişolsun. benım yaklaşık olarak 3ay sürdü işleme göre bebeğin durumuna göre değişiyor dediler. sizin bebeğinizde ne vardı.

Bebeğimiz olsun diye uğraş verip bebeğimizi dört gözle beklerken 20. Haftada ayrıntılı ultrasonda şok yaşadık bebegimde meshane yok kordonunun altında karnında bir kitle var ve cinsiyeti iki cinsiyet şeklinde gelismis ve bir kaç fiziksel problem daha yıkıldık sonlandırma kararı alındı istemeye istemeye emar amniosentez falan yapıldı sonuçlar yine aynı kaç doktora gittik değişen bir şey yok doğarsa meshane ameliyatları ve cinsiyet ameliyatları olması gerekiyor ama bebeğimi cok zor bir süreç bekliyor küçücük bedenine o kadar acıyı ameliyat dolu bir hayatı yaşamasını istemedim zaten bu ameliyatları kaldırıp kaldıramayacağı meçhul cinsel kimliği olmadığı için yaşasa bile niye ben böyleyim diye isyan edecek birini sevse evlenemeyecek ki zaten normal bi hayatı olmayacak baska caremiz yok ilk bebegimizdi kahroluyorum nasıl koyacağım mezara Allh in günah yazmasın affetsin bizi ama eziyet dolu bir hayat çaresiz dertler kahrolacağız o da bizde kürtaj olacağım çok korkuyorum Allh bir daha yasatmasin Önceki

Amin, ecmain. Teşekkür ederim

Bana umut oldun teşekkür ederim

Melikee, Hilal, Yeniumut sizlere Allah sabırlar versin(8 F

canım başın sağolsun senin de, seni çok iyi anlıyorum benim de 1 ay olacak ama hala şoktayım inanamıyorum benim oğlum da 22 haftalıktı( sütüm de gelmişti(ne ben ne eşim bakmaya cesaret edemedik ben bakamazdım zaten de eşime dedim bari sen baksaydın o da SEN DELİMİSİN BEN OĞLUMU GÖRSEYDİM BAYILIRDIM BELKİ DE kolay mı sanıyorsun bende babayım deyince sustum ezanını okurken eşim aradı ben hastaneydim tabi gömerken yoktum dedi ki nur kokuyor oğlum misler gibi( tabi ben yıkıldım gerçek kokusunu alamadım oğlumun pipisini öpecektim tosunlar gibi evlendirecktim aslan oğlum adı gibi mert olacaktı nerelerdesin şimdi gözlerim hep yaşlı hazırda bekliyorlar küçücük birşeyde sular seller gibi akıyorlar offf! Allah ım YARDIM ET BİZE SABIRLAR VER BİZE YARABBİM

Teşekkürler canım. . Akşam Down sendromu olan arkadaşımla görüştüm gerçekten anne ve çocuk için çok zor. Atkadaşımın direk yaşadıklarınada şahit olmuştum. O bana kendinin ve çocuğun hayatıyla oynama dedi. yaşayan bilşr gerçekten çok zor dedi.

merhaba annelerimiz. öncelikle meleklerinize allahtan rahmet diliyorum ve gerçekten okudukça üzüldüğümü dile getirmek isterim. bu msjı yazmak konusunda çok tereddüt ettim halada ediyorm ama yinede ihtiyacım olduğu için kendimi mecbur hissettim. ben 25-12-2013 tarihinde allah nasip ederse bebeğimi kucağıma alıcam. ama ben minik oğluma hiçbirşey alamadım ne bi giysi ne bi eşya hiç bişey. bunları yazarak acılarınızı arttırmak değil amacım durumumuz kötüye gitmiş olmasaydı aslada yapmazdım. özür dileyerek sizlerden af dileyerek meleklerinize eğer bişeyler alabildiyseniz bana gönderebilmeniz nekadar mümkündür. minik melekleriniz benim miniğimlede yaşasalar. ya gerçekten kötü durumda olmasam asla sizleri üzmek istemem ne olur bana kızmayın... A aysnrmzn cennete uçuran iki kanat: SABIR ve

cnm sanada geçmiş olsun. ben meleğimi hiç görmedim. bu haftalarda doğumun olacaktı. 22mart doğum gününm ve ogun kızımda doğacaktı ama olmadı yavrum benı erken bıraktı. meleğimi çok özlüyorum. arkadaşlarımda aramda az vardı hepsi kucağına aldı ebeklerini çoguda hamıle. onlARI GÖRÜNCE KIZIM AKLIMA GELİYOR O GECE HİÇ UYUYAMIYORUM. çok zor. rabbım inş bir sonrakı bebeklerimizi kucağımıza almayı nasip eder Y

CNM KIYAMAM burda en çok birbirimizi anlayan bizleriz. benim 3,5 ay oldu kızımın yaşaması için %1 umut olsaydı bırakırmıydım hiç. ben ve eşim yüzünü hiç görmedik eşim çok ağladı ben çok ağladım hastaneye yattığımda bile eşim izmirdeki en ünlü prof arayıp duruyordu şans varmı diye bi umut verseylerdi vazgeçeçektik. herşeyimizi onun için harcamaya hazırdık ama olmadı. rabbım bize melekolarak verdi ve melek olarak aldı. hiç üzülme diyemem ama acın zamanla geciyor haya bi şekilde devamö ediyor ben hiç görmediğimö yüzünü her gece rüyamda göreyim diye dua ediyorum rüyada bile görmek o kadar güzelki ben kızımı hep emzirirken görüyorum. inatcı kızım hapla altı gün dayandı gelmek istemedi ama doğum kolay oldu. çokkzor ilk beebğimdi inş birdaha olur ve kucaklarımızı alırız. rabbım kımseye aşatmaqın. bende hep kendimi suçluyordm ama allah verdi o canı o aldı. rabbıme karşı gelemiyorum. senın çok yeni benden tavsiyem bu sıralar kımseyle konuşma açma tlf insanlar destek verdiğini zannediyor ama acına bir kat daha yenisni ekliyor. uzak kal eşinle çık gez dolaş onu hatırlatacak birşeyleri bırak. çünkü biz iyi olmalıyız ki ilerdeki gelecek kardeşine iyi bir anne olalım sağlam bi vucudumuz olsun. I

Öncelikle başınsağolsun. bende 7.5 aylıkken bebeğimi preeklemsi yüzünden kaybettim temmuz 'da. benimde bebeğime hidrosefali teşhisi konmuştubelki söyleyeceklerim can acıtıcı ama bebeğim iyi'ki melek olmuş dedim bundan 1 ay önce. neden dersen bu hidrosefali'yi araştırdım şant takılıyormuş onunla yaşayabiliyoormuş bebek ama hiçbir şekilde kafasına darbe almaması gerekiyormuş, sürekli korunması gerekiyormuş ve en kötü olanıda şant'ın tıkanma olayı varmış, tıkanınca tekrar ameliyat oluyor bebek 15 gün sonra yeniden takılıyor tekrar ameliyat. bir düşün o minicik bebeğin acı çekmesi bir sürü ameliyat geçirmesi çok zor ve acı verici. ve iyi'ki bebeğim melek olmuş dedim çünkü kuzumun acı çekmesini asla istemem o çekmiyor şu an biliyorum. razıyım onun yerine ben çekiyorum. ALLAH sabırlar versin tüm melek annelerine. kendini suçlama böyle olması gerekiyormuş hepimiz bu ve buna benzer acılar yaşıyoruz. bir tesellim acı çekmediğini biliyorum meleğimin. A Agaricus

Arkadasim aynu durumdan muzdaribim naptin hamile kaldinmi saglikli bir bebek almissindir umarim banada bilgi vrrirmisin D

Arkadaslar hepinizin basi sagolsun ikinci bebekte sikinti yasadiniz mi bilgilenririmisin M

canım Allah kolaylık versin zor bir durum seninki de. ama başlığa bakarsan bizler bebeklerimizi küçük haftalarda kaybettik mesela benimki 5.5 aylıktı yani birşey almaya hiç fırsatımız olmadı malesef hoş almadığım da çokk iyi olmuş sonra onları kaldırmak insana çok koyardı.. istersen diğer topiklere bir sor. changelife