"Çaydanlık nerdeydi, bir çay yapayım da içelim" Şüküfe Aynı yerinde. Murtaza farkındamısın burası bizim evimiz, bizim yani senin de aynı zamanda. Allah aşkına bana çayın, çaydanlığın, şekerin yerini sormakta vazgeç! Murtaza, arada bir çay yapmakla, arada tartışmayı kaynatmak için espri patlatmakla iyi eş olduğuna öyle emindi ki... Çayı ocağa koydu, lavaboya gitti. Şukufe yine dayanamadı, yorgundu, belki çay dinlendirirdi, hatta emindi. Çay kutusunu çıkardı. Murtaza lavabodan çıkana kadar çay hazır olmuştu. Düşünüyordu Şüküfe çayını içerken.

İşte tam o an Şukufe kendine bir tokat attı, tokadın yarattığı titreşim önce içine ardından beynine vardı, silkelendi ve kendine geldi. Evde bir sürü yapılacak iş varken martılarla ne yapıyordu? Şukufe hemen toparlandı. Biran önce eve gidip Azmancan'ın işediği kapıları silmeli, kocasının yırtık 5 atletini daha onarmalıydı. Adımları sanki eve değil de özgürlüğe atılıyorcasına hızlıydı Şukufe'nin.. Nihayet eve vardı. Azmancan'ı sümüğünü parmağında burup koltuğa sürmeye çalışırken yakaladı. Ve bu yanlış davranıştan dolayı uyardı: -Azmancan! Benim tatlı kelebeğim, ben sana geçen gün sümüğünü sürmeden önce burarken daha çok yuvarlaman gerektiğini söylememiş miydim? "Doğru" dedi Azmancan ve sarıldılar. Şukufe Azmancan'a her baktığında kendisine bahşedilmiş bu küçük, bu sevecen yavru için Allah'a şükrediyordu...

Benim banım yeni açıldı, ondan bir süre cıvıtamam. Sen de çok kıpraşma, gönlüm dayanmaz. Yokuspokus

Gelmiş geçmiş olsun tekrar. Çocuklara bişey olmasa ya

Bir evin bir kızıydı Şekerpare. Annesi Kezbansu ve babası Mahmutcan kızlarını başka eve göndermek istemedikleri için onu Ruşen amcasının oğlu Sedat'la evlendirmişlerdi. Sedat evlerine içgüveysi olarak gelmişti. Hımbılın tekiydi Sedat, evde bütün gün gri eşofmanı ve beyaz atletiyle kıllı göbeğini kaşıya kaşıya yatıp kayınpederi ve Şekerparenin sırtından geçinirdi. Şekerparenin babası kızını başka birisi uzaklara götürür diye korkar sesini çıkaramazdı. Ama Kezbansu ve Şekerparenin artık sabrı taşmak üzereydi. Üstelik küçüklüğünden beri nefret ederdi Sedat'tan. Leblebi tozunu ağzına doldurup Şekerparenin suratına suratına Yusuf Yusuf yapardı, bütün yumiyumları kendisi yerdi, yakan topta Allah ne verdiyse Şekerpareye saldırırdı. Ergenliğinde de değişmemişti. Kendisi gibi arkadaşlarıyla saatlerce internet kafede takılır, Şekerpareye rast geldiklerinde bıyık altından gülerlerdi. Bütün bunlara rağmen sırf ailesinin gönlü olsun diye evlendi Sedat'la. Evlendi evlenmesine ama hiç mutlu değildi. Tek arkadaşı Şukufeyle görüşmesine izin vermiyordu Sedat seni benimle ilgili dolduruyor diye. Kaçak göçek gelmişti Şukufenin yanına onca sene sonra bile. Hoşbeş kısmı geçtikten sonra ciddileşti Şekerpare. Şukufe dedi. Bunu bir tek sana söyleyebilirim ve bu yardımı bir tek senden isteyebilirim.

Şukufe ben değilim yahu. Benden esintiler var ama o hayali biri tamam mı :))) Semiramis ismini night club koydu, kayıran o. Ben olsam anneye başka bir isim seçerdim. Kaynananın isim annesi de night :)

Ambulansın kulak tırmalayan sesi şukufe'nin derinlere gömdüğü anılarını açığa çıkarmıştı. Annesinin boş bakan, hislerden arınmış muhtaç bakışları tam da karşısında duruyordu şimdi. "korkma anne ben buradayım" demişti şukufe annesinin elini tutarken. Filmlerdeki gibi değildi ambulansın içi. Sarsılarak gidiyor, tıbbi ekipmanlar sanki üzerlerine devrilecekmiş gibi zıplıyordu. Şukufe pek bir şeyden korkmazdı ama şimdi deli gibi korkuyordu. Sarsıntılar annesinin beynine zarar verir miydi, zıplayıp duran ambulansın içindeki garip aletler annesinin başına düşer miydi? Korkularını daha fazla sessizliğe gömemedi şukufe. -çok sarsılıyor ambulans. Bir şey olmaz değil mi? -ahah ilk defa mı bindiniz ambulansa? -yok haftada bir gün ambulansla gezinti yapıyoruz çok şükür. İlk defa bindim ki soruyorum yahu. -bir şey olmaz merak etmeyin. Annesini İlk kez maskesiz, saf ve en şeffaf haliyle görüyordu Şukufe. Ölüm korkusu insanı tüm hasletlerinden arındırıyordu demek ki. Henüz yeni evliydi Şukufe. Ailesini ziyaret etmek için yola çıktığı bir hafta sonunda kardeşi deli gibi arıyordu telefonla. "abla biraz çabuk gel annemin başı ağırıyor hastaneye götürücem" sinirlendi Şukufe. Her zamanki bencil annesiydi işte. Yine bir bahaneyle arkadaşlarına uğramasına engel oluyor, üç yaşında çocuk gibi ilginin hep üzerinde olmasını istiyordu. Zaten annenin kim olduğu belirsizdi bu ailede. Şukufe her daim annesini idare eden, çocukça bencilliklerini tolere ermeye çalışırken "evlat" olduğunu unutan küçük bir anneydi. Şimdi elini tuttuğu bu kadın, ilk kez tüm bencilliğinden arınmış minnet dolu gözlerle şukufeye bakıyordu. Anevrizma demişti doktor. Hafif bir sızma da varmış ama acil müdahale edilirse kanama önlenebilirmiş. Ömründe ilk kez duyduğu kelimeleri anlamaya çalışırken, bir yandan da tıp alanına manasızca ilgi duyan Murtaza'yı arıyor, hastalıkla ilgili bilgi almaya çalışıyordu. Hastalık hastası pimpirikli Murtaza'nın zihninde depoladığı bilgiler bir işe yarayacaktı ilk kez. -anevrizma mı? Hımm. Bekle ben hemen yola çıkıyorum. Hayra alamet değildi bu cümle şüphesiz. Şukufe iyiden iyiye korkmaya başlarken, annesinin elini daha sıkı kavradı. Aralarındaki o koca duvar yerle bir olmuştu, gariptir Şukufe bu muhtaç haline rağmen annesine karşı hiç olmadığı kadar sevgi doluydu. Hem şimdi ölemezdi. Daha annelik yapacaktı, daha şukufe'nin mahvettiği çocukluğunu onaracaktı. Özür dileyecekti yahu. Öyle laf olsun diye değil, içten en saf haliyle özür dileyecekti ve "ben artık anne olacağım, sen dinlen, sen sadece dinlen" diyecekti. Ya da sadece yaşasındı. Olduğu gibi, en korkunç haliyle olsa bile sadece yaşasın. Anneler öyle çabuk ölmez, ölmemeli... -şukufe aşkım iyi misin bana bak ne olur şukufe. -beyefendi kenara çekilir misiniz lütfen. Müdahale etmeyin. Murtaza'nın sigaradan çatallaşmış sesiyle, daldığı anılardan uyandı Şukufe. Başı ağırıyordu ancak annesinin gözlerinde görünen o boşluk yoktu gözlerinde. Muhtemelen basit bir sarsıntı geçiriyordu. İçten içe öyle olmamasını diledi. Keşke beyin kanaması olsaydı, ne bileyim ölmeseydi ama bir ay kalsaydı hastanede. Ziyaret de yasak olsaydı mesela. Ara sıra Azmancan'ı getirselerdi, kokusunu içine çekseydi iyileşmek için, sonra o da gitseydi. Sadece uyusaydı Şukufe. Her şeyden, herkesten uzak olduğu bir ay boyunca uyusaydı. Bencillik miydi bu istek? Olsun, ömründe bir kez de o bencil olsaydı. -sedyeyi getirin, açılın. Beyefendi kenara çekilin bize bırakın. -şukufe ben buradayım. Bak geliyorum korkma şukufe. Korkmuyordu Şukufe. Nefes alıyordu, özgürlüğe yürüyordu sanki...

ben bu konudan haberdar degildim senin son mesaji ilk mesaj sandim konuda esprili bi dille dert anlatiyosun sandim yine kusura bakma

Ah ah bilirim. Kızım abisiyle gittiği yandaki parktan yüzü gözü kan dönmüştü. Evde kimse yok, hastane vs çok uzaktı. Kaç altı açılmış, yarası azdı ama. İlkyardım bana düştü, gel bana sor nasıl yaptım, için nasıl eridi

Niye banlandınız çok merak ettim :)

Ahsjsjs aman tamam be iki dakika dram yaşatmadın insana. Acımı kalbime gömerim iyi peki ahajajs.

Bazı zamanlarda şukufe annesine haksızlık yaptığını, lüzumsuz yere büyüttüğünü, fazlaca hassas davranıp kinlendiğini düşünürdü. Hem annesi kötü biri olsaydı diğer kardeşleri de şukufe gibi hissederdi. Ancak onlar oldukça düşkünlerdi annelerine. Böyle düşündüğü zamanlarda şukufe sorunun kendisinde olduğu sonucuna varır, kendisini suçlardı. Hayatı boyunca şukufe'yi vicdan azabı ve öfke arasında sıkışmaya mahkum eden annesi, son golünü atmış, zihnindeki ikileme en azından bir başka vicdan azabına kadar son vermişti. Şukufe nin annesine kıyasla daha yakın olduğu teyzesi ile samimiyetine tahammül edemeyen Semiramis hanım, mütemadiyen teyzesinin kötü yönlerini anlatır, ona asla sır vermemesi gerektiğini tembihlerdi şukufe'ye. Yine böyle bir telefon konuşmasında olmadık şeyler anlatmış, içine kurt düşen şukufe, teyzesinin yanına gitmişti. "teyze gerçekten bunları söyledin mi?" diye sorunca "evet söyledim ancak annenin kastettiği niyetle değil." diyerek durumu açıklamıştı. Teyzesi dikennaz hanım, zaman zaman kırıcılığa varan sivri diliyle akrabalar arasında pek sevilmez, gıybet sever akraba camiasına dürüstlüğü fazla gelirdi. Semiramis hanım da pek anlaşamazdı onunla. Aralarında güçlü ve tuhaf bir bağ vardı ancak sürekli didişir, sıklıkla küserlerdi. Dikennaz hanım gerekli açıklamayı yaptıktan sonra "madem annen bunları söyledi, sen de şunu bil. Annen akrabaların arasında şukufe kocasını severek evlenmedi. Bizden kaçmak için gitti evlendi" diye konuşuyor. Bu yüzden tartıştık zaten. Abuk subuk konuştuğu için" deyince şukufe bir kez daha annesine karşı tüm iyi hislerini yitirme noktasına geldi. Anlamıyordu şukufe. Annesi neden bunu yapıyordu? Gerçekten geri zekalı mıydı, düşünmeden sonunu hesap etmeden mi konuşuyordu yoksa kızının düşeceği durumu umursamıyor muydu? Bir anne nasıl olur da akrabalarına karşı kızını böyle bir duruma düşürebilirdi ki? Sırf ailesinden kaçmak için sevmediği bir adamla evlenen zavallı. Gerçekten böyle olduğuna inanıyor olabilir miydi? "teyze ben eşimi severek evlendim. Hala seviyorum, yani bazen bundan emin olamıyorum ama ben eşimi sevdim..." Derken sesi titriyordu şukufe'nin. Annesiyle ilgili yaşadığı kaçıncı hayal kırıklığıydı bu? "saçma sapan konuşma, açıklama da yapma. Tabi ki sevdin ben şahidim. Annenin lafına ne bakıyorsun deli o" Eve dönene dek düşündü şukufe. Tüm anıları... Çocukluğunu, ergenliğini, kadınlığını, anneliğini. Bazen öyle büyük bir boşlukta çırpınıyordu ki, yaşadığı dünyada evladından başka kimseyi sevmediğini hissediyordu. Hiç kimseyi. Sanki hepsi ölüp gitse zerre kadar üzüntü hissetmeyecek gibiydi. Azmancan dışında. O başkaydı. Hayatında onu en çok yoran, en çok yıpratan canlıyı bu kadar çok sevebilmesi nasıl mümkün oluyordu, anlamıyordu şukufe. Onu kaybederse, ruhunun çoktan terk ettiği bedeni, kalmak istemezdi yerkürede. Yok yok, bunları düşünmek istemiyordu. Evladına bir şey olmayacaktı elbette. Yorgundu şukufe. Sürekli değişen ruh haline alışkındı ancak 30dan sonra yorucu olmaya başlamıştı bu durum. Olumsuz tüm durum ve hisleri emiyordu sanki. Enerjik, neşeli ve umut dolu olduğu bir anda, olumsuz yahut üzgün biri ile muhatap olursa "aman bana ne" deyip devam edemiyordu. Tüm neşesi kaçıyor, üstünden tır geçmiş gibi eziliyordu olumsuz hislerin altında. Bu yüzden kimseyle görüşmek istemiyor, dert ya da şikayet duymaya tahammül edemiyordu. Çoğu zaman bencillik ve duyarsızlıkla suçlanıyordu ancak işin aslı öyle değildi. Çoğu insanın dinleyip-görüp geçeceği tüm olumsuzluklar şukufenin kamburu oluyordu. Kaçıyordu bu yüzden, hep yaptığı gibi...

Şekerpare'nin bu beklenmedik itirafı karşısında şaşkına dönen ve "Elbette şaka yapıyor, kaç yıllık arkadaşım; öyle olsa ben anlamaz mıyım?" diyerek içini ferahlatan Şukufe, salondan gelen ürkütücü seslerin kaynağını ilk etapta anlamakta zorlansa da, televizyonda dönmekte olan "Hani biz marjinaldik?" adlı reality şov programının reklamı olduğunu fark ederek rahatladı ve bir o kadar da sinirlendi. Tv kumandasına uzanırken, reklamlarda tv sesinin yükseliyor olmasına verdi veriştirdi; -Bu yasaklanmadı mı ya?! ... Neydi ya Rtük'ün numarası? Günün stresini, tvdeki reklamlarla kavga ederek çıkarmaya çalışan Şukufe için bu minik lezbiyen macera anlaşılan henüz bitmemişti. Tuvaletten çıkarak, salona henüz girmeden Şukufe'ye seslenen Şekerpare manalı manalı "Şaka yaptığımı zannediyorsun değil mi?" dedi. Samimi dostunun, şakayı uzatarak kaka yapma yolunda ilerlediğini düşünen Şukufe, sert çıkmıştı: -Ya bi git Allah aşkına Şekerpare, yemezler; mkunu çıkarma tamam yani seni tanımasa... Çişli donunu, halay başı gibi elinde sallaya sallaya salona kadar gelen yarıçıplak haldeki Şekerpare görünen o ki niyeti bozmuştu; "Ciddiyetimi daha net görebiliyor musun şimdi?" diyerek kapının kenarından Şukufe'ye göz kırpıyor, diliyle garip gurup hareketler yapıyordu. Şukufe dumur olmuştu. Şekerpare raydan çıkmıştı bir kere; ağır adımlarla Şukufe'ye doğru ilerlerken, cüretkar tavır ve konuşmalarını sürdürüyordu: -Şukufe, insanın en kendinden emin olduğu halde bile, kendine ait yeni bir şeyler keşfetmesi, sence de çok ilginç değil mi? Sen ne düşünüyorsun bu konuda? Hey Şukufe, cevap ver, Şukufe, iyi misin? Şukufe... Anne, Müyesserr, ambulansı arayın; kafası kanıyor. Şukufee?! İyi misin? Eltisi Müyesser'in çocuklarının, kaza ile kafasında patlattığı gazozun ardından kısa süreli baygınlık geçiren ve ardından kendini koşarak dışarılara atan Şukufe'yi, evdeki hiç kimsenin bu darbeyi ciddiye alarak engellememiş, oturtup başını-gözünü bir kontrol etmemiş olmasının ceremesi şimdi çıkıyordu. Şukufe'nin vapurdan, kendinden geçmişçesine dönüşü karşısında ürküp, sülalesini toplayıp -Hadi gezelim- diyerek dışarı sürtmelere götüren, öküz içgüdülerini dinleyerek ihmalkarlığını göremeyen Murtaza, pişmanlıkla Şukufe'nin başına oturmuş; onu düşüncesizce evde tek başına bırakmasına ağlıyordu şimdi. Senelerdir görmediği biricik dostu Şekerpare, aslında O'nu çat kapı ziyarete gelmemişti... Tv açıktı... Ve Şukufe, elinde atlet, kafasının arkası kanar halde salon zemininde belli belirsiz sayıklayarak yatmaktaydı: - Rtük... Rt... Şekerpare, yapma, bacım, yap... ma...

Ne kız bu Hıkayeye devammı edılıyo

Azmancan ismi için oğlumfan ilham aldım ansjsndns. Sağolsun çok usludur. Normalde hikaye mizah üzerine gidiyordu ki ileride öyle olacak yine inşallah. Ancak Aralık ayı sevdiğim bir ay değil. Mizah yapamıyorum bu ara. İdare edin bir süre artık :)

"Adamın alıp ayırdığı, 250 liralık atleti de yırttım. Öf." diye mırıldandı Şukufe, sanki tek dert buymuş gibi. Ortasından, cart Ayşe teyze efektiyle ayırıp canhıraş temizliğe giriştiği 250 liralık adidas spor atleti, kendini usulca bıraktığı koltuğa doğru fırlatmış, kafasını ve bedenini öne doğru eğip, sağ elini çenesinin altına Düşünen Adam heykeli pozisyonu aldırarak tutmuş, acı dolu bu cicim ayları hatırasını dimağında evirip çeviriyor, bir yandan ortalığa gerilimi saldıkça salan Şekerpare'nin önünde ağlamamak için dişlerini sıkıyordu; fakat başarılı olamadı ve göz yaşları, yanağına doğru usul usul süzülmeye başladı. Ortalığı manasız bir sessizlik almıştı; arkadaşını anlık çıkışı ve patavatsızlığı ile yaraladığını düşünen Şekerpare, çimen yeşili buğulu gözlerini, çenesinden tutup yüzünü kaldırdığı Şukufe'nin gözlerinin içine kilitleyerek, sessizliği bozdu: -Şukufe, bu senin suçun değil anlıyor musun? Her insan bazen sifonu çekmeyi unutur, unutmamalısın ama insansın yani olabilir. Semiramis teyzem günlerinden biraz fırsat bulup sana tuvalet terbiyesi öğretmediyse, bu onun suçu. Bak, geldiğimden beri burnunu karıştırdığını da görmedim, en azından bunu başkalarının yanında yapmaman gerektiğini öğrenmişsin, takdir ettim. Eskisi gibi çiş de kokmuyorsun, aferin, demek donunu da düzenli değiştirme alışkanlığı edinmişsin. Seni kırdıysam affedersin, biraz fevri davrandım kabul, ama sen de beni yargılamadan önce bi dinle, zor zamanlardan geçiyorum ve görmeyeli temizlik işini çok abartmışsın, bu kadarına gerek yok gerçekten, şu haline bak; ellerin kıpkırmızı olmuş. Ayrıca kocanı kazıklamışlar, abidas yazıyor o atlette. Kuşum karı-koca birer yakın gözlüğü mü edinseniz? Neyse, ne diyordum, aklım dağıldı yah? Ağlamasını kesmeye ve gerçekte neye ağladığını çaktırmamaya çalışan Şukufe, sümüğünü çekerek cevap verdi: -Sniff... Küçük pipi diyordun. Ve Şekerpare, derin bir iç çekip olayların iç yüzünü anlatmaya başladı...

ay konu süper çok güldüm yaaa okuyunca :))) biz de kız kardeşim biraz saftı, ona annemi ben, beni ablam doğurdu derdik :))) o günlerim aklıma geldi:)) Eklentiler 1576502665072. png 944 bayt · Görüntüleme: 20

Hepimiz Şukufeyizz!

İkizim benim de karardı yazarken. Goygoy gelemedi içimden ne yapayım. Eltim sağolsun bi tarafınıkırdı bugün sandalyeden düşerek. Tüm gün hastanede geçince, doktor o çıkan kemiği yanıbaşımda yerine çatırt diye koyunca bir de ameliyat kararı verilince kendime gelemedim. Hayır bir de elticim çocuğuna diyor ki sen çık dışarı idrak kaldırır sen düşer bayılırsın. Vay arkadaş neymiş bu idrak bir çatırdayan kemiğin yerine sokulmasına tanıklık etmemiştim o da oldu. Bir de göğsüme yasladım elticimi, acısına ortak oldum ajsjsj. Aman kötüydü be Üzüldüm kadına. Lanet olsun içimdeki insan sevgisine ahsjsjs.

Şukufe Sekerpare'den duyduğu bu cümle karşısında ne yapacağını ne diyeceğini şaşırıp Murtaza'ya ait toz bezi yapabileceği bir atlet aramaya başladı. Resmen deli gibiydi. Yirtik atlet bulamayınca kocasının 250 lira verip de aldığı ve hiç giymediği adidas marka sporcu seksi atletini kutusundan çıkarıp cart diye ortadan ayırıp toz almaya başladı. "Silmeliyim, silmeliyim, silmeliyim" Şekerpare neye uğradığını şaşırmıştı. " Kuşum sen iyi misin? Bir anda delirdin resmen. " "Silmeliyim, silmeliyim, asıl sen delirmişsin, evli barklı kadin ne aşık olması? Silmeliyim, silmeliyim..." " benim de yasamaya hakkım yok mu? O küçük pipili hefirle ömür mü geçer? " Elindeki atleti kenara koyan Şukufe " madem ömür geçirmek isteniyorsan boşan sekerim, herife boynuz mu takman lazım?" " olmaz boşanamam!!! Annem ve babam çok üzülür." Bunu duyan Şukufe tekrar " silmeliyim, silmeliyim" diye diye toz alınmadık tek nokta bırakmamıştı. Şekerpare en son sinirlenerek : " bırak şu toz bezini, amma da temizlik hastası çıktın. Senin üniversiteledeki pasaklı, pis hallerini bilmesem..." Şukufe birden donup kalmıştı. Evet yaa üniversitede pasaklı, kirli, eline toz bezi almamış, burnunu karıştırıp sağa sola süren, tuvaletini yaptıktan sonra sifonu çekmeyen bir kızdı. Ne olmuştu o arkadaşlarının pasaklı kontes diye dalga geçtikleri Sukufe'ye? Şukufe aslinda evlendiği gün bu hale gelmişti. Düğün bittikten sonra zorla kaynanasının evine getirilen Şukufe kaynananasinin " sen artık bir Tozalan oldun, soyadının hakkını verip bu gece baştan aşağıya evdeki bütün tozları alacaksın" sözüyle neye uğradığını şaşırmıştı. Uyuz kadın sırf Sukufe'ye toz aldırmak için aylardır evdeki tozların hiçbirini almamıştı. Kocası Murtaza'ya mahzun gözlerle bakan Şukufe, Murtaza'nin gevşek gevşek gulmesiyle iyice şaşırmış bir o kadar sinirlenmişti. Aslında sinirlenmek hafif kalırdı çünkü çok ciddi bir travma yaşamıştı. O akşam, gece yarilarina kadar toz aldı. Hayatının şokunu yasayan Şukufe bir akıl tutulması yaşayarak Murtaza ile gerdeğe girmiş ve o gece hamile kalmıştı. Yaşadığı o travma ile doğacak çocuk da Azmancan gibi bir çocuk olurdu ancak. Yani Şukufe Azmancan' in bu kadar anormal olmasına şaşırmıyordu.

Göbek yağlarını parmak arasında sıkıştırıp duran Murtaza, iyiden iyiye şukufe'nin midesini bulandırmaya başlamıştı. Zaten tüy dökme mevsiminin de geldiği bu dönemde, fayans aralarındaki kıvırcık tüyleri yetmezmiş gibi şimdi de göbek mıncıran görüntüsü, libidosunu ağrı dağının eteğine gömme isteği uyandırmıştı. Çişini klozet deliğine isabet ettirme konusunda iki yıl boyunca Murtaza'ya tuvalet eğitimi veren şukufe, bir noktadan sonra "bak bu delik, bu da pipi. Bu pipiden çıkan sıvı bu deliğin içine girecek. Kapağına, klozetin dışına, fayans aralarına değil. Bak gerizekalı tam bu noktaya attıracaksın. Bu zeka seviyesi ile çocuk yaparken nasıl doğru noktaya isabet ettirdin bilmiyorum ama çişimiz tuvaleteee çişimiz tuvaleteee artık kimse yapmayacak klozetin kenarınaaa Murtaza! "şeklinde bir sinir patlaması yaşamış, o günden sonra Murtaza deliğe isabet ettirmeyi başarmıştı. Kahveleri tepsiye koyup çikolataları kutusuyla birlikte yanına koyan şukufe, sunum sever gelinlerin tüylerini diken diken edecek bu rezil görüntüye aldırmadan, hala ayna karşısında göbeğini mıncıklayan Murtaza'ya seslendi. -ellerini dezenfekte et de gel buraya. Neyse ki el yıkama alışkanlığını fallik dönemde edinmişti Murtaza. Bunun için eğitim vermek zorunda kalmamıştı. Dondurmasını kaldırıma düşürmüş çocuk gibi yürüyen Murtaza, ağır adımlarla yaklaşıp oturmaktan göçük oluşturduğu kanepedeki meşhur yerine oturdu. -bak Murtaza. Sana sebepleri, neden bu kararı aldığımı, hatalarını ya da hatalarımı anlatamayacağım. Zira buna mecalim yok. Anlatsam da "bu mu yani sebep" savunman ile içimdeki katili açığa çıkaracaksın. Kan dökmeye gerek yok. İnsan gibi boşanalım, herkes yaşasın. -Şukufe ben seni seviyorum, seni kaybetmek istemiyorum. Ne yaptım söyle düzelteyim. -sorun da bu ya Murtaza. Sen ne yapıp ne yapmadığını bile bilmiyorsun. Bu evlilik için bir kez bile zihnini yordun mu? Şukufe ne istiyor ben ne istiyorum, gerçekten mutlu muyuz diye hiç düşündün mü? Aman evde çorba kaynasın yeter düşüncesinden bir an olsun sıyrıldın mı? Baksana bana Murtaza. Bak bak çekinme. Kimim ben Murtaza? Akşama kadar canavar gibi bir çocukla uğraşıp, ıq puanı 40 dolaylarında dolaşan ailenin bitmek bilmeyen talep ve sorunlarına sabreden, işemeyi bile uzun süren çabalarla öğrenen sana tahammül eden, elinde cifle lavabo parlatan kadın mıyım? Sen neden benim ruhumu aç bıraktın Murtaza? Çorba kaynadı kaynamasına da çorbaya değil de çorbayı yapana niye dönüp bakmadın? -Ne istedin de yapmadım şuku. -off Murtaza off. Konuşmayalım tamam. Gerçekten bak gerek yok buna. -anladım ben tamam. Sen bu yıl tatile gidemedik diye böyle oldun. Tamam şukum Gideriz. Maddi sıkışıklık oldu ondan gidemedik. -Murtaza... -anneme kızdın sen. Ben konuşurum tamam onunla. Bir daha Üzemez benim karımı. -Murtaza... -azmancan mı bunalttı seni? E kreşe de gidiyor spora yollasak belki enerjisini atar. -Murtaza, bizim arka sokakta bir spor merkezi var ya. -evet var oraya mı yollayalım? -hani içinde de böyle büyük dambıllar var. -eee dambıl olmaz ki el kadar çocuğa. -o dambıllar sana girsin Murtaza! ...

Ne yapayım yahu ruh halime göre şekilleniyor yazı :) dün fenaydım böyle bir şey çıktı. Sen şimdi onu acıdan arındır ben de devam ettireyim :)) düzelteyim banlıyken koyuldu ya isimler özümseyemedim :))

Dramdan arındırılmış haliyle yazdım yeniden efem. İçimiz kıyılmasın :)

O da sümüklünün biriydi Gebere Jackson du bruno olmuş sanırım:)

Hiiic, ev şimdi hep toz olmuştur. İçime dert olduyduyda ondan herhalde rüyamda soyadımın hakkını veriyordum. Pırıl pırıl olmuştu heryer ondan güldüm herhalde:) @DenizinYosunKokusu Şukufe yi denizden dönderdim Hiç anlamam ama ilk defa yazdım kusura bakmayın ☺

Etiketler olmamış bi de ben yapayım: Mune Alys Casper25 nomunomuchua Renklihatun

Bu gülüş bir anda Murtaza ile olan evliliğini sorgulamasını bıçak gibi kesmiş, çocukluk yıllarına götürmüştü Şukufe'yi. Semiramis hanım, Şukufe'yi hiç anlamamış, onun boş felsefe yaptığına inanmış, aşırı ciddiyetine takılıp durmuştu. "Filozof olacaağ benim kızımm" der kahkahayı basardı Semiramis hanım. Nemrutluğuyla evde kalacağına inandığı kızını Murtaza isteyince en çok o sevinmiş olmalıydı. Şukufe çocukluğuna dair pek az şey hatırlar, genelde bir köşede dergi ve gazetelerin anlayamadığı siyasi, edebi, ilmi ne varsa boyuna okur dururdu. Sonra da eline resim defterini alır, karikatür çizerdi.. her seferinde annesini resmederdi Şukufe.. elinde toz bezi, kabarık hacimli saçları oraya buraya savrulmuş, fistanlı annesini tam o sıralarda Samiramis hanım Şukufe'ye bağırır "bi de kız çocuğu olacak kız şukuuu bırak gazetelerii elinden kahrolmayasıcaa" sözüyle kendine gelir, karikatürünü hiç tamamlayamazdı Şukufe. Belki de annesini çizmeye çalışmasının cezasıydı Allah tarafından. Bir yeteneği baltalanırken taş olmadığına dua ediyordu Şukufe. Birden Murtaza'nın dürtmesiyle kendine geldi. -Şukum çay içsek mi? diyordu Murtaza. Çay teklifi Şukufe'yi hep etkilerdi, bir bunu unutmamıştı karısına dair belkide. Çay içmek Murtaza'yla ya da onsuz.. hep içini ısıtırdı Şukufenin.

Al işte şukufe lezbiyen ilişkiye zorlanıyor

Eski nickimi etiketleyip durmuşsunuz ben bunu nasıl kaçırırım beee Toşi geliyor hazır olun

Burdan sonrası beni aşıyor. Olay nerelere gitti Idrakyollariiltihabi biz dağıttık sen toparla

Adamlara söylemek ne kolay ya. Bikaç kere de sen temizle göründüğü kadar kolay mı anla bakalım Allah şifa versin çabucak iyileşir inşAllah. Bizim çocuklar da kızım kreşe başladığından beri hastalanıp duruyorlar

Hemşire Asuman'ın odadan çıkışının ardından, yönlerini birbirlerinin yüzlerine çeviren Murtaza ile Şukufe'nin gözlerinde "Çatlak galiba" onaylı bakışları, senkronize haldeydi. Sıkıntıdan, hastane odasındaki iki kapaklı minik dolabı karıştırmaya kalkan Semiramis Hanım, dolapta bulduğu yedek yastığı elinde sallayarak, sırtına fazladan bir yastık isteyip istemediğini sordu Şukufe'ye. "Hayır" manasında kafasını iki yana bitkince sallayan Şukufe'yi dinlemeyerek de, yanına kadar gelip söylene söylene yastığı sırtına sokuşturmaya başladı: -İyiyim başım ağrımıyor da diyordun, ama hemşireye ağrıdığını söyledin, duydum. Kızım ben anayım, bana yapma şöyle. Bırak da yardımcı olayım sana. -Madem illa koyacaksın yastığı sırtıma, niye bana soruyorsun o zaman anne? -Ya sabır. İyilik de yaramıyor. Annesinin, sinirle, kendisine çay almak bahanesiyle odadan çıkmasının ardından kocası Murtaza'ya seslendi: -Murtaza, bi arasana evi, nasılmış Azmancan, yemeğini yemiş, kuzenleriyle oyuna dalmış mı bi sorsana. Şukufe'nin aklı evdeydi; oğlu Azmancan'ın keyfi nasıldı acaba? Annesinin yokluğunu arıyor olmalıydı kesin. Annelik böyle de garip bir duyguydu işte; bir gün, hasta yatağında dahi, bir başkasının rahatını, kendi rahatından daha fazla düşünebileceğini söyleseler; muhtemelen onlara totosuyla gülerdi. Bir çeşit çılgınlıktı, hem huzur dolu hem de huzursuzluğun alası bir histi. Acaba annesi de kendisi için böyle hissetmiş miydi gerçekten? Çocukluğunda, annesinden duymaya alışkın olduğu, onu cezalandırırken ve keyif aldığı hemen hemen her şeyden, sevdiği diğer şeylerle tehit ederek yasaklarken sık sık kullandığı "Anne olunca anlarsın, hak verirsin" cümlesini hatırladı; bunu, her anne, kızına, en az bir kere söylemişti muhtemelen; tabi herkeste bıraktığı etki farklı olmalıydı. Şukufe anne olunca, aklının neresinde ampul yanıp, birden annesini anlayıp hak vermeye başlayacağını hep merak etmişti, nitekim bunu O da çok istiyordu. Annesini zihninde aklamak için, çocuk aklı ile kendini yeteri kadar sıkmış, anne olmadan, annesini anlayıp hak vermeyi, daha doğrusu kendini yeteri kadar kandırabilmeyi de bir şekilde öğrenmişti tüm bu zamanlar boyunca elbette. Kendini, her şartta suçlayabilecek bir şeyler bulma alışkanlığı, o zamanlardan mirastı. Zira, hakkı olanla annesinin karşısına dikildiği nadir zamanlarda dahi, samimiyetsizliğini ve baştan savılmakta olduğunu iliklerine kadar hissettiren basit "Kusura bakma" laflarıyla karşılaşmaktan da ayrıca sıkılmıştı. Azmancan'ı ilk kucağına aldığında, yüreğine dolan "Herkesi affediyorum" hissiyle birlikte derinlerdeki, adını koyamadığı, görmezden gelmeye çalıştığı bir öfke de can bulmuş, hüzün, endişe, sevgi ve hayal kırıklığı ile karışık ağlamaya başlamıştı. Oğlu Azmancan'a bakıyor, baktıkça annesine artık hak veremiyordu çünkü. Hak vermeye vermeye de annesini affetmeyi denedi o gün Şukufe. Anne Şukufe, annesini affetmiş, bağrına basabilmişti ama çocuk Şukufe, artık öfkeliydi. Gözünü gerçeklere açan oğlu Azmancan'ı sinesine yaklaştırarak kulağına doğru fısıldayıp, söz vermişti Şukufe: -Bir gün ihtiyacın olursa, senden gerçek bir özrü esirgemeyeceğim oğlum. Söz, seni annen karşısında, çaresiz hissettirmeyeceğim. Telefonun ucunda, annesi Menkıybe Hanımla muhabbette olan Murtaza'nın, "Sorun yok, Azmancan uyumuş" demesinin ardından Şukufe, artık hasta yatağında, biraz daha rahat edebilirdi.

Geçmiş olsun, biz de burada kemik kıkırdak peşinde koşuyorduk cumartesiyi pazara bağlayan gecenin körü.

Sukufe gözlerini acmaya çalıştı. Başı ağrıyordu hem de nasıl. Elini basına götürdü, etrafına bakınca sasırdı. Evet hatırlıyordu, kapıyı çarpıp çıkmıştı evden. Sahilde bir iki gezinip amaçsızca vapura binmişti. Aldıgı çayı bıtıremeden içi geçmişti. Martılara simit attı, havada kapıyorlardı lokmaları. Eltisini hatırladı bu manzarayla, Allahım kaç gün kalacaklardı acaba

resmi bıraksan mı acaba?

Yokuspokus devamını da sen getir. Çok merak ettim şekerpare ne anlatıyor diye

İdrak bulmuş o ismi, devam ettirdim ben de. Kafam iyi, vaktim dibine kadar boş, sabaha erken uyanma zorunluluğu yok, devamını getirsem mi getirmesem mi bilemedim. :) Yazayım az daha.

Sumuklerle bir derdi var ama cozemedik

Merhaba hatunlar Geçenlerde bdv kamu spotu bölümünde sevgili müdürüm ve arkidişler ile konuşurken ortaya atılmış, en nihayetinde icraate geçtiğim bir başlıkla karşınızdayım. Böyle yazınca da matah bir şey vaat edecek gibi oldum ama öyle değil :) efenim yıllar yıllar önce bir forumda yaptığım, o dönemde çok eğlendiren ve tutulan bir oyun bu. Hikaye de diyebiliriz ama daha çok oyun gibi. Şimdi ben konusunu belirlediğim bir hikayeye başlayacağım. Şukufe Tozalan'ın hikayesi. Şukufe içimizden biri ahsjsjs. Başladığım öyküde, kalınan yerden bir başka arkadaş devam edecek. Ancak dikkat edilmesi gereken husus şu ki, yazmadan önce sayfayı mutlaka yenileyip bir başkası yazmış mı diye kontrol etmeniz gerek. Zira hikayenin gidişatı bozulabilir. İsteyen dramatik, isteyen mizahi, isteyen absürt yazabilir. Edebiyat harikası olmak zorunda değil yazılanlar. Bilakis, hayalgücünüzü serbest bırakın. Kasılmadan, zorlamadan yazılan yazılar her daim daha eğlencelidir. Ben başlayacağım, sizler devam edin efem :) bittabi boş durmam ben de devam ettiririm. Bu sabah her zamankinden daha umutlu uyanmıştı Şukufe. Soyadının hakkını verecek, kalorifer borularının tozlarını kocasının yırtılmış atleti ile sonsuzluğa uğurlayacaktı. Şüphesiz ki her koca atleti, kutsal temizlik döngüsünün bir hizmetkarı olacaktı. Planlı ve düzenli yaşamayı takıntı haline getirmiş olan Şukufe, yerküredeki misyonunu layığıyla yerine getirmekten memnuniyet duyuyordu. Ara sıra ruhunun derinliklerine itip üstünü kapattığı o koca boşlukta sesler yankılanır, ancak Şukufe boşluğun üzerini usulca örterdi. O bir kadın, en önemlisi bir anneydi. Kafa karıştıran çığlıklara kulak vermeye hiç niyeti yoktu. Her sabah oğlundan ve eşinden önce uyanır, kahvaltılarını hazırlar, geceden planladığı işlere vakit kaybetmeden girişirdi. Uzun süredir kalorifer borularını ihmal etmişti. Önceki gün oğlunun arabasını çıkarmaya çalışırken bir toz kütlesi yapıştı işaret parmağına. Bir müddet parmağına bakıp, o boruları nasıl olur da kaderine terk ederim diye dakikalarca ağladı. Banyonun kapısını yumruklayan oğlunun "aaaağçç kapıyığğğ aaağçç kırcam kapıyı tükürcem kapıya. İşerim buraya bak" çığlıkları olmasa, bu ihmalinin üzerine yas tutmaya devam edebilirdi. Ne demişti ünlü düşünür soyşılmam "mutlu anne, mutlu çocuk" bu eşsiz tespiti şiar edinmişti Şukufe. Daha fazla ağlamamalı, bir tanecik oğlunu mutsuz etmemeliydi. Zaten bu dünyada azmancan'dan daha önemli ne vardı ki. Her ne kadar dolap kapılarını kemirip, annesinin gözüne vida sokmaya çalışsa da azmancan özünde merhametli, sevgi dolu bir çocuktu. Bunlar hep dikkat çekme arzusundandı. Hem ne diyordu soyşılmam "bir çocuk evin içine sıçıyorsa, sevgi ve ilgi açlığındandır". Göze vida sokmaktan bahsetmiyordu ama Şukufe, karmaşanın içinde mana arama konusunda oldukça başarılıydı. Vida, sevgiyi temsil ediyordu. Ve Şukufe'nin minik mucizesi, sevgiyi gözlerinde görmek istiyorum diyordu... Kocasının, ortasında delik açılmış atletini ararken telefon sesi ile irkildi Şukufe. Temizlik yaparken rahatsız edilmekten hiç hoşlanmazdı. Islak ellerini diz izi çıkmış pijaması ile kuruturken annesinin sözü geldi aklına. "ellerini üstüne kurulama. İyi değildir" Annesinin, çok önemliymiş hissiyatı veren, gözlerini kısarak aktardığı bilgileri vardı. Cümle sonları hep iyi değildir ile biter, neden iyi olmadığı konusunda gizemini korurdu. Bir hikmeti vardı elbet. Telefonun ekranında bilmediği bir numara görünüyordu. İçi sıkıldı birden. Belirsiz, plansız ve sonrasını hesap edemediği her şeyden nefret ediyordu. Endişeyle açtı telefonu...

Vayyy idrak Harika bi konu olmus Evet şukufeyi arayan tabikide kaynanasıydı. Kontörü bittiği için başkasından aramıstı. Nbyosun sukufe diye halini sordu cevabını almadan bugun size yatıya geliyorum dedi... şukufe telefonun diğer ucunda sessiz çaresiz sadece düşündü.. kaynana gelene kadar o kalorifer borularının üstü temizlenmeliydi ahhh kaygana yaktın şukufeyi belki de bugun temizlemeyecekti ama işte el mahkum kaynana oraları oyle görmemeliydi haydi şukufe şimdi kocanın ortası delik atletiyle boru silme zamanı...

Birden nedense Şukufe'nin gözlerinde bir anı belirdi. Universiye yıllarında mankenlik teklifi alan Şukufe " Murtaza ile evlenip evimin kadını, çocuklarımın anası, kpss ile atanıp mini mini birler çalışkan ikilerin öğretmeni olacağım." Diyerek o teklifi elinin tersiyle itmişti. O güzelim hayallerinin içine kayınvalidesinin edeceğini nerden bilebilirdi ki? Ama bu konuda Sukufe'yi en çok yaralayan ise başka bir şey olmuştu. Şukufe hayır deyince ajans sahibi, sınıfta en sinir en gıcık olduğu kıza yani Berrak Su'ya yapmıştı o teklifi. Tabi Berrak Su' da atlamıştı hemen. Önce Türkiye güzeli seçilmişti. Ardından mankenliğe adım atmıştı. Mankenlikten sıkılıp karga gibi sesiyle albüm çıkarmış, bir de reytin sampiyonu olan " Kimin eli benim cebimde? " adlı diziye transfer olmuştu. Magazin sayfalarında bölüm başı 645.897, 99 tl mayış aldığı söyleniyordu. Ama bu nasıl olurdu? Berrak Su, aslında çirkin mi çirkin, çarpık bacaklı, koca burunlu, süpürge saçlı, sivilceli bir kızdı. Yaşamış olduğu komplesk yüzünden tepeden tırnağa estetik yaptıran Berrak Su bambaşka bir insana dönüşmüştü. Kayınvalidesinin " gız gelinnnnn!!! Ne dikilip duruyon önümde? Çekil de geçeyim " diyen sesiyle irkildi.

bilmemem resimleri görmedik hikayeyi gördük ama

Aman ihmal etme

Ay o pipi mevzusu beni canımdan bezdirdi. Benim pipimin olmaması onu çok ürkütüyor ahsjsjjs. Anne senin neden pipin yok peki çiş nereden geliyor popondan mı diyor ahsjsjs. Şimdi ismi ile açıklama yapsam tutar toplum içinde "annemin pipisi yok kukusu var" der. Morarırım falan. Geçiştiriyorum şimdilik. Anne ben babayla erkeğim ama sen de erkek ol. Sen kadın değilsin annesin diyor. Kadınlıktan geçeli çok oldu da oğlum bile kadın olarak görmüyor ona yanarım.

Ya kızlar ben kusmuktan çok tiksiniyorum ya. Kimse bayılmaz tabii de ben çocuklarımın bile olsa normal temizleyemiyorum, öğürmekten içim çıkıyor Hani en sevdiklerimiz ama yok yapamıyorum Allah herkese saglık versin, ana babalarımıza da, valla zor

-annee kakam geldi. Popoma geldi kaka çıkacak şimdi. -azmancan bu kadar detaya gerek yok annecim. Sayende tüm vücut salgı ve atıkları kabusum oldu yavrum. Geldim tamam. Duygularından kaçsa da azmancan'dan kaçamıyordu şukufe. En dramatik anların içine sümkürüyor, olmadı mıçıyordu. -bu sefer tuvalete yapalım mı oğlum? Bak hepimiz tuvalete Yapıyoruz kakayı. Ailece tuvalete sıçıyoruz evladım. -hayır beze yapıcam. -oğlum, güzel yavrum. Bak tuvaletinin geldiğini söylüyorsun, tutuyorsun kaçırmıyorsun. Altı üstü şu deliğe sıçacaksın yavrum. Hadi annecim gel. -bebekler beze yapar, abiler ve ablalar da tuvalete değil mi anne? Ben de abi oldum artık. -ah şükürler olsun evet oğlum abi oldun gel hadi. -ben beze kaka yapan abiyim hoahahoa. -azmancan senin kafanı klozete sokar, sıçırtırım. Delirtmek mi istiyorsun sen beni? -anne bana kızmış. Tutayım ben kakayı. Gelmesin gitsin içimde ağlasın kaka. -tamam yavrum, tamam annecim al bezi al yap tamam. Gelişiminin tüm aşamalarında akranlarına kıyasla mutlaka bir abukluk sergileyen azmancan, iki günde tamamladığı tuvalet eğitimini kaka korkusu yüzünden aylardır işkenceye dönüştürmüş, şukufe'nin sabrını tüketmeye yemin etmişti. Evlat olsa sevilmez dedikleri türden bir çocuk olmasına rağmen, belki de sadece evlat olduğu için seviliyordu. Davranışlarının aksine oldukça sevimli bir çocuk olmasa bu kadar sever miydim acaba diye düşünen şukufe, böyle düşündüğü için vicdan azabı çekiyor, dolap kapaklarını kemiren evladına bakınca vicdan azabı ışık hızıyla onu terk ediyordu. -yaptım anne. Islak mendili getireyim mi? -getir yavrum getir. Yetişkin bokunu kazıyarak çıkarayım totondan. Çünkü artık senin bokun yetişkin boku. Öyle bebe boku gibi değil. Kazımak gerekiyor. -yabışmış mı anne? -ay sus iyice kaldırma midemi, yat hadi yat. -her yere yabışmış. Pipime de yabışmış. Iğrenç ıyy. Göbeğe de yabışmış mı? -azmancan sus! ...

Kurtarmasaniz mi acaba

Yine sümük yine sen ahhahahahaha

Ahshjs artık Murtaza'nın özürlerine boyun mu eğdirirsin yuvayı mı yıkarsın bilmem sende ahshjs.

Gece gece krize girdim yaatletini yazmıştım nasıl aletini çıktı

Benm oğlanların da öyleydi her araba ismini biliyordu Bizim babamizda meraklı öyle seylere ondan ogreniyorlardi hep :) Yokuspokus

bu isimleri cok dusundun mu? dusunmeden yazdiysan durum vahim. su hikayede bile kayirmissin anneni. kendin icin sukufe, teyze dikennaz, ogul azmancan, anne ise semiramis, oldu mu simdi

B Brunello Cicinelli için yazdım

amaaan hayat zaten vuracagini vurmus ben kendi hayatima aglayamadigimdan aglayip rahatlamak icin ozellikle dram filmleri izliyorum. iyi bile olur iki aglasam

Konunun mukemmelliyini mukemmel turkcemle bozmak istemedim

Kuzum, ihtiyacı doğrultusunda, ufak ufak açıklamaya başla, kendini koruması/Özel bölgelerimiz eğitimi için de bilhassa bunları belli bir derece, doğru adları ile bilmesi gerekiyor. Şuraya konu açmıştım; Pipili, kedili sorunlar Selam anneler, nasılsınız? Çocuklarınız tarafından size yöneltilen, sonu gelmek bilmeyen sorularla baş başa mısınız siz de? :KK70: Hanımlar, sizlere iki olay anlatacağım, birbirinden farklı konular; tek başlık altında fikirlerinizi-tavsiyelerinizi almak istedim: 1) Anne senin de pipin var mı... www.kadinlarkulubu.com Sen de bi incele istersen; küçük diye atlatma hep. Minik bir biyoloji dersi gibi üstü kapalı ver-geç. Toplum içinde ne dediğini de takma, onu da anlatırsın "Neler konuşulur-neler özel kalır" filan. Annem bir kere, benim oğlan yine yemelere direnip tüm günü aç geçirmeye karar verince "Zıkkımın pekini ye çocum" demiş. Sen bunu öğren, misafirlerin orta yerinde, dedesi tabağındaki ikramlıkları yerken benim oğlana "Gel beraber yiyelim" filan demiş herhalde, benimki de "Yemem. Sen de zıkkımın pekini ye" demiş dedesine. "Aaa" diye kaldık böyle, "Aaa kim, ay nereden öğrendi bu çocuk bunu aaa" hani ilk defa duyuyoruz tabiri sanki öyle bir tepki filan. Tabi misafirlerimiz gülmek ile gülmemek arası kaldılar; gülecekler, gülemiyorlar gibi bir sıkıntı. Sonra açıkladık filan, yani çok da şeapmamak lazım. Bunlar utanılacak şeyler değil, yaşadıkça toplum-aile içindeki şeyler filan ayıracak bunları da, takma; sen bilgiyi, soruyorsa, yaşına uygun ver. Şukufe'nin hikayeyi de çok dağıtmayayım. :)

Sukufe nin çilesi bitmek bilmiyor

Kuzummm Idrakyollariiltihabi konu hikaye cok güzel olmuş ama şu an şu saatte aklim basimda olmadigi için yarin tekrar okucam. Gelelim bana bu şukufe yani ben gecenin nu yarısi sabahin köründe fuara giden bir kocayi beklemekle ve ona neler yapacagimi düşünmekle vakit geciriyorum zira geldiğinde etlerini didip saçını başını yolma planim var o derece kuruldum hatta başka parlak fikri olan varsa alirim

Gitme dünyam dönsün mönsün. Gitme gitme gitme kal bu şehirde. Git git git gitme dur ne olursun gitme kal yalan söyledim. Bakarken ardindan, Gitme kal diyemedim Gitme gitme gitme ah gitme Spoiler vermek gibi olmasın, şekerpare sukufeye yazıyor diyorlar hadi cik şimdi işin içinden.. Sukufe tek dostunu kaybediyor mu? Yoksa kocasını aldatmayı mi seçecek? Azmancan 2 annem oldu, 2 de babam olsun derse neler olacak?

Hayırdır? Bu ara herkeste bi sıkıntı, bi haller var benim çevrede de ilginçtir ki. Ben onun acılarını da emcüklerim merak etme, fırsat bulunca (1 saate kadar muhtemelen) yazarım. Sen de düşürmemeye çalış kuzum modunu, her ne ise. Gerçi yazmak rahatlatıyordur. :)

Yerinden doğruldu,"Her aradığınızda ulaşıveremeyin biraz da" diye söylenerek komodinin üzerine bıraktığı, kopmak üzere olan lastik tokasına uzandı. Biri tarak fırlatsa, saplı kalacak derecede karışmış saçlarını kavrayıp gerisin geri ensesinde toplarken, geçen gece uykuya dalmadan önce izlediği o son Banu Alkan filmi geldi aklına... Havuz başında parmak ucunda yürüyen Afrodit'in, belindeki bakımlı, ipek saçları, manikürlü tırnakları, ışıl ve kremli teni... Dönüp kendine bakmaya çekindi Şukufe; nitekim hayatı Azmancan'dan önce ve Azmancan'dan sonra şeklinde ikiye ayrılmış, kökünden değişmişti, o eski halinden eser yoktu şimdi. "Bir ara Bünyamin'e uğrayayım da en azından şu saçımı insan içine çıkacak kadar yola koysun" diyerek, bir sene önce tamamen gitmeyi bıraktığı kuaförünü andı ve kendine bir bardak kahve hazırlamak için, panduflarını sürüyerek mutfağa doğru ilerledi, kalorifer boruları biraz daha beklesindi. Telefon bir kez daha çalıyordu: Don't you know, pump it up, you got to pump it up, don't you know, pump it up, you got to pump it up... Oğlu Azmancan ile "Aslan terbiye etmece" oyunu bırakıp, elinde Şukufe'nin çalmakta olan telefonu ile electric boogie yaparak mutfak kapısına kadar gelen kocası Murtaza, Şukufe'yi önündeki koca bir bardak kahveye dalmış, boş boş bakarken görünce yanına kadar yaklaştı, omzundan sarsarak "Cevaplasana şunu" dedi ve telefonu Şukufe'ye uzattı. Kapıya yönelip çıkmak üzere olan Murtaza "Müzik zevkin, boşanma sebebimiz olabilir ehehe" diyerek biricik karısı Şukufe'ye çatarak eğlenmeyi de ihmal etmedi ve tepesinden kelleşmeye başlamış saçlarını, bir şapkayı tutuyormuşçasına kavrayarak, Şukufe'nin temizlik için ayırdığı delik atleti üzerinde, moonwalk yapıp mutfağı terk etti. O sırada hala daha Banu Alkan'ın gençliğini ve Azmancan'dan sonra ani değişen hayatını düşünmekte olduğunu fark eden Şukufe, kocasının bu şaka yollu iletişim çabasına çıkışacaktı ki, vazgeçti. Telefondaki numaraya bakıp gözlerini devirdi. Açmasa olmayacaktı, açtı.

O sumukleri yedikçe bir aydınlanma. oldugunu farketti azman Dediki kendi kendine - Durun! Şaşkındı sukufe -Noluyor azman diye sordu Azman - sumukleri etkisiyle atomu parcalamaya gidiyorm dedi Küçük bir Einstein yarattığını farketti sukufe.. Aman Allahım şimdi naoacagim ben dedi kendi kendine Bir çözüm bulmalı miydi yoksa azmani böyle kendi haline mi birakmaliydi tam içinden bunları düşünürken birden zil çaldı Ve gelen çok sevdiği bir arkadaşı olan Şekerpare lakaplı can dostuydu Kapıyı açmasıyla bagirasip sarilmalari bir oldu Yıllar olmuştu gorusmeyeli Oturdular dertlestiler.. aglastilar..

Geçmiş olsun, okul da iyi gelir kuzuya, arkadaşlarıyla beraber yer, içer, oynar; insanın evde oturdukça bitkin halleri artıyor. Ayır kendine gününü, al Şukufe'yi bambaşka yerlere götür bir yandan. :) Ben de ciğer gitmeden, hastaneye gitmeliyim; öğleden sonraya sürüklene sürüklene hastane yolları var bana da. Bakalım ne diyecek doktor. :)

Evet, akışı devam ettiriyorsun :)

Ben bu Şukufeyi tanıyorum eline yüreğine sağlık sen yazmaya devam et

Idrakyollariiltihabi la gadın banlanacan banlanacan, sal bi konuyu gel bu taraflara

ben senin karnina girmeden once nerdeydim diye sordu benimki de. karnima girmek icin sira bekliyordun dedim

Senelerdir bir iyiliğini görmediği ve fakat özünde iyi biri olduğuna inanmak istediği kayın validesi Menkıybe Hanım, Şukufe'nin sedyeyle evden çıkarılırkenki haline bakarak kahrolan, mücrim gibi titreyen ve bozuk kaset gibi "Benim yüzümden" cümlesini tekrar ede ede, başı elleri arasında, koşar adım sağlık ekiplerinin yanında Şukufe'nin peşinden giden oğlu Murtaza'nın ardından bakarak derin bir iç çekti ve kaşlarını çatarak söylenmeye başladı: -Oğluşuma da sebep olacak görüyor musun Miyesser, ah zilliğ, bilerek yapıyor, bilerek. Şukufe'yle kayınvalide kesişim kümesinden başka hiçbir ortak yönleri olmayan Müyesser, Menkıybe Hanım'ın elbette gözde geliniydi, birbirlerine çok benzerlerdi ve fakat Menkıybe Hanım'ın bu halden anlamaz tutumu karşısında ilk kez bir insaniyet, ufak da olsa varlık göstererek, O'nu uyarma ihtiyacı hissetti: -Anne, kafası kanıyordu. Bu halde bari yapma. "Sus gız bi de savunuyor, şurada telefonum olacaktı, al, ara anasını da gelsin o uğraşsın" diyerek vestiyere bıraktığı çirkin kahverengi tokalı, imitasyon deri ve görene "Zevksizim evet" mesajı veren çantasını işaret etti Menkıybe Hanım. ... Kızının, gün davetine icap etmemesine gönül koymuş ve fakat başında bir iş olabileceğini aklının ucuna dahi getirmeyerek kendi telaşesine düşmüş olan Semiramis Hanım, son anda makarna salatasından vazgeçmiş ve kısır müptelası kankeytolarına, kedi dilli pasta ve Şukufe'nin yokluğunu hissettirmemek için iki leğen kısır hazırlamıştı. Komşusu Hoşfatoş ve torunları sebebiyle 60ından sonra sıkı bir Harry Potter hayranı olan Düriye Hanımla birlikte, koyu bir muhabbete dalmış, en çok hangisinin kocasının emeklilikten sonra tuhafladığı konusunda yarışıyor ve Adnan Hoca'nın kediciklerini aratmayacak şekilde hep bir ağızdan gülerek, ağızlarına kaşık kaşık iteledikleri kısırları gülerken ora bura saçıyorlardı. İşte bu sırada, telefon çalmaya başladı: Lebbih vele diştiri, vele div selvifdiri, dil esveyaili murra, dil esveyaili murraaaa... Salondaki yaklaşık 20 kişinin, üçerli beşerli gruplar halinde kendi aralarında konuşmaları ve kahkahaları, elbette telefonun acı acı çalmakta olan sesininin duyulmasına mani olmuştu. Semiramis Hanım, "Kız Düriye, kısırı nerenle yiyon Allah aşkına, ay her yere alev saçan ejderha gibi saçtı kısırları, yavaş ye yavaş boğulacan" diye komşusunu uyararak, mutfağa çayları tazelemeye kalktığı sıra, telefon yine çaldı. Telefonda, kendisini arayan kişinin, Menkıybe Hanım olduğunu görünce, "Hayrola" diyerek telefonunu açtı, nitekim Semiramis Hanım'ı, bayram değil, seyran değilken arayıp sormak, Menkıybe Hanım'ın hiç huyu değildi. Karşısında Müyesser'in sesini bulan Semiramis Hanım; bir şeylerin yolunda gitmediğini hemen anlamıştı, önce Menkıybe Hanım'a bir şey oldu zannetti fakat, öyle olsa Şukufe arardı. Olayın gizemini daha çok sorgulamasına gerek kalmadan, Müyesser her şeyi anlatmaya başlamıştı bile; Semiramis Hanım, telefonun ucunda eli ayağı buz kesmiş soruyordu: -Neredeler, hangi hastane?!! Misafirleri'ne dönerek "Ben gidiyorum, siz oturun; kusura bakmayın; Gülendam ablam sen idare ediver" deyip, alel acele paltosunu giyinmek için kapıya yöneldi ve çantasını alarak, misafirlerinin şaşkın ve meraklı bakışları içinde kapıdan çıktı.

Murtaza'yı Şukufe'nin ayaklarına bi kapandırayım, sürüm sürüm süründüreyim de sonra bakarız ona; çok eğlenceli olacak.

Kocasının neyini

Ahsjsjs dur daha belki buradan çevirir gangsta. Hem belki şukufe değildir asıl talihli :))

Şukufeyi pipisiz bir müptezele yar etmem! Ahsjsjs. Çevirdim anacım :)) buyurunuz.

Şukufe hızlıca yatağına dönüp yorganı, tek bir saç teli görünmeyecek şekilde üzerine örttü. Bu bir rüyaydı evet. Şimdi hızlıca uykuya dalacak, rüyasında ilk aşık olduğu sınıf arkadaşı sümüklü Bilal'i görecekti. Bilal ona "gel şukufe yamacıma. Sümüklerim, senin mevcut hayatından daha iğrenç değil. Gel geeel" diyecek, sonsuz mutluluğa adım atacaktı. Yeşil ve akışkan yolda aşkla yürüyecekti Şukufe. Telefon ısrarla çalmaya devam ederken, neden istediği zaman uykuya dalamadığına isyan etti şukufe...

Beyninde aniden şimşekler çakan Şukufe, gözlerini kıstı ve alt dudağını ısırarak, fısıldadı: -Müyesserrr!!! Aha, ahh... Ben anlamalıydım ah, zaten beni de ahtapot gibi sarıp, kendine çekerek bir öpüşü vardı ki nerem denk gelirse artık. Ayyy.. Ay Şekerparee! Gerçekten yargılamıyorum, cinsel yönelimlerine gayet saygı duyuyorum ama Müyesser ya, Müyesser bu?! Şukufe'nin bu mkunda boncuk bulmuş gibi hayretler içinde kalması ve dedektif Gadgetvari hareketleri karşısında, kahkahalarına mukayyet olamayan Şekerpare, idrar torbasında son iki saattir tutmakta olduğu çişin bir kısmını altına salıverdi, gülmesi arasında kçını başını tutarak ve "Dur dur, altıma kaçırdım dur, ya sen nasıl bir şapşiksin; aynı anda hem zeki hem aptal yaa, işte en çok bu hallerine aşığım" diyerek tuvalete doğru koştu. Şukufe, önce yanlış işittiğini zannetti; daha doğrusu yanlış işitmiş olmayı diledi. Sevda Demirel'i aratmayacak bir "Ne dedin sen?" sorusu döküldü dudaklarından gayri ihtiyari ve Hande Ataizi'ne atılan tokat da Şukufe'ye inmiş gibi boş boş, tuvalete doğru yaldır yaldır koşmakta olan Şekerpare'nin ardından bakakaldı.

Çok geçmiş olsun şimdi nasıl oldu?

hahah cok zekiymis masallah benim kiz 4.5 yasinda sen bebekken ben senin annen miydim diye soruyor. zeka konusunda babaya cekti kesin

Bir süre acıya derde boğacağım sizi. Hep gül hep gül nereye kadar ayol. Az ağlayın.

İşte yeni bir çay döngüsüne girmişlerdi; evlilikleri için kurtarıcı şeylerin ilk üçünde, elbette bol çay ve çekirdek de vardı. Oğlu Azmancan'ı, kayın validesi Menkıybe Hanım'a emanet ederek kapıdan çıkarken, eltisi Müyesser'in, kendisine hınzır bir gülüşle göz kırpmasının elbette "Zebaha kadar denss hea ihihi" manasına geldiğini biliyordu ve fakat Şukufe düşünceleri ile dans etmeyi daha çok tercih ediyordu son zamanlarda. Çaktırmadan Murtaza'yı süzmeye başladı: Kocasının baklava dilimli çoraplarının içine soktuğu, apış arası yırtılmış pijaması üzerindeki çıkmayan o inatçı leke için başka ne deneyebilirdi acaba? ... Murtaza tarafına bakınca dikkatini ilk çeken şeyin artık O'nun kahverengi gözleri yerine pijamasındaki inatçı bir leke olması, bir miktar suçluluk duymasına ve farklı düşüncelere savrulmasına sebep oldu. Murtaza ile Şukufe'nin bir arada olduğu evlilik... Peki ya sevgililik? Sevgililikleri güzel ve güven veren bir internet reklamı gibiydi, ürün tanıtımı mükemmeldi. Şukufe de siparişi vermiş, gelecek olan kutunun içinden çıkacak ürünü düşündükçe heyecanlanmıştı; neler yaparlardı neler, aynı çatı altında iki aşıktan öte ne vardı?... Ancak kutuyu açmadan içinde tam olarak ne olduğunu bilmek de imkansızdı. -Evet. Boh da çıkabilir. -Efendim Şukum, bana mı seslendin? -Yok yok, öyle sesli düşündüm. Boğazını haşlarcasına içmekte olduğu çaydan bir yudum daha aldı Şukufe ve kocası Murtaza'yı incelemeye devam etti: Televizyondaki dizilerinden birine dalmıştı yine. Niçin bu kadar zaman sonra adam akıllı baş başa kalmışlarken, Şukufe'yi izlemek yerine dizi izliyordu ki? Bu dizide olup da Şukufe'de olmayan şey neydi? Kalaşnikof? Yo hayır, başka bir şey olmalıydı... Diziyi izlemeye zorladı kendisini Şukufe: -Boş aksiyon bu ya?! -Hı? -Bi şey demedim. -Bir şeyler diyorsun Şukufe, söyle açıkça, yine ne mırıldanıyorsun orada? -Çayını tazeleyeyim mi? -Olur. Bu diyaloğu ilginç bir gelişme mi saymalıydı Şukufe? Neticede hipnoz halinde dizisini izlemekte olan kocası, Şukufe'ye de bir yandan kulak verebiliyordu. Bu bir umut ışığı mıydı yoksa peşi sıra gelen olayların ardından kendini hala tehlikede hisseden bir öküz refleksi mi? Çay bardaklarını alıp mutfağa doğru giderken hala düşünmekteydi Şukufe ve kendi kendine mırıldanmaktaydı: -O pijamayı da temizlik bezi yapayım ben en iyisi.

Ve şukufe hizmetci hayatindan sıkılıp, bu dunyaya köle olarak gelmedigini idrak etmistir sonunda. Once dil ogrenmeye niyetlenir ve bir kursa baslar. Cunku bir dil bir insandir. Azmancani anneanesine birakir ve haftada 3 gun kursa gider. Ikinci olarak tek yaptigi hareketin temizlik oldugunu kesfeder ve KADIN oldugu aklina gelir. Artik her sabah yuruyusve eve gelince de biraz squad calisacaktir. Şukufe kendine deger vermeye baslamistir ve ilk hamlelerinden biri de diz yeri yapmis tum pijamalari cöpe atmak olmustur ❤

Yine gelip konuyu bambaşka yerlere çekip herkesi tiksindirmeyi başardım

Şukufe'den tiskindim aslksdsd

Teşekkür ederim bu ara pek fırsat bulup yazamıyorum, azmancan tek başına roman kahramanı olabilecek seviyede bir çocuk. Daha sık değineceğim ona :))

Ahdjajfjsjd yazmasin diye degil, az daha darlarsam yaraticiligi biraz daha artar diye seeettim ben. Şu sıra her şeye kapalıyım. Cumaya gittim geleceğim. Yazısını astım boynuma, geziyorum. Ne cumalar geçti karası, yeşili, şahanesi, muhteşemi, dönen yok seferinden. Geçen müzik dinleyeyim dedim, sevdigim butun sarkilar en az 10 yil oncesinden. Hayır sonra güzel şarkı mi yapamadılar ben mi beğenmez oldum, noluyoruz bilmem. Şimdi sen yillarin nooption ı, suraya yakadakikaranfil diye nick alsan, hazir degilim. Gerek yok bence

En ince ayrintisina kadar düşünülmüş bir çalışma Sinek önemli

Teşekkür ederim kuzum sağ ol. Kırık yok şükür, kıkırdak doku çatlağı/zedelenmesi denildi ; bugün tekrar gittik doktora. Acildeki teşhisten emin olmak ve daha detaylı bakılması için pıhtı mıhtı vs... Sorun yokmuş, zaten çocuklarda ağır bir tablo olmadığı sürece müdahale etmiyorlarmış bu tarz zedelenme-çatlaklara; toparlar merak etmeyin dediler. De işte, benim içim sallandı, uğundum kan gölü olunca ortalık, bi de çocuğun olunca zaten söz konusu ömründen ömür gidiveriyor dakikalar içinde. Hala tam atamadım üzerimden; buralara-okumalara vb. vurdum kendimi öyle. Ama iyiyiz yani şu an, kaza olacağı varmış işte.

Çok geçmiş olsun. Hakikaten annelik çok tuhaf bir duygu. Kendi başına gelse bu kadar kötü olmazsın ama söz konusu evlat olunca akan sular duruyor. İnşallah çabucak iyileşir kuzucuk.

O konudan çok kişinin gideceği belliydi zaten beni gözden kaçırdılar sanirim Şukufeye elti ve görümce de lazım sanki

Sıradan hayatına geri dönen şukufe, hiçbir şey olmamış gibi günlük rutinine devam ediyordu. Aslında biliyordu, üstünü örttüğü her detay bir gün dağ olup karşısına dikilecekti. Ancak şu an için başka seçeneği yoktu. Murtaza da bu durumdan memnun olmuş, ürkek adımlarla şukufe'ye yürüyor bir yandan da itici görünmemek adına temkinli davranıyordu. Oğlunun iç çamaşırlarından nevresim takımlarına kadar ütülemeyi adet edinmiş olan şukufe, aslında her anını doldurmayı ve bir an bile düşünceleri ile baş başa kalmamak için çabaladığını biliyor yine de bedenini yormaktan geri kalmıyordu. -azmancan basma oğlum ütünün düğmesine. Bak geç ısınıyor uğraştırma beni. Kapatma ütüyü hadi legolarınla oyna sen. Bir evlilik yıldönümü hediyesiydi bu kazanlı ütü. O dönem en son çıkan modeli alması için ısrarcı olmuştu Murtaza. Şukufe Gereksiz masraf olduğunu düşünüp dile getirse de Murtaza ısrarla bu ütüyü almasını istemişti. Yediği naneleri telafi etmek istiyordu kazanlı ütü ile. Daha az yorulursun bak diyordu bir de. Bana ütü alma, ütü yap demek istedi şukufe ama ataerkil zihniyetin merkezinde doğup büyümüş bir adama ne dese kar etmezdi. İki yıl boyunca ütüyü övdü Murtaza. "vay be ne ütü almışım be. Şunun güzelliğine bak şukufe. Işığı da var uzay mekiği gibi valla" deyip duruyor, her seferinde şukufe sakince teşekkür ediyordu. En nihayetinde bir gün şukufe çileden çıkmış "Murtaza parçalarım bu ütüyü. Tornavida ile parçalarına ayırır her bir parçasını ayrı ilçelerin topraklarına gömerim. Yaparım bak. Tamam sağol Allah razı olsun müthiş bir ütü. Her gece koynumuza alıp yatalım, sevgimizi esirgemeyelim ütüden. Tamam yeter Murtaza!" Murtaza yeni bir hediye alması gerektiğini fark etti. Belli ki Şukufe uzun süredir hediye almadığı için gerilmişti. Evet, buna kızıyor olmalıydı. Yoksa niye ütüye bu kadar kinlensin ki. -azmancan yav niye kapatıyorsun ütüyü yavrum? -ben kapatmadım ki. Ekskavatör kapattı. Bak kepçesiyle kapattı. -tamam söyle ekskavatöre kapatmasın bir daha. -söyledim. Kapatmayacakmış. -oğlum zıplama ütülülerin üstünde. Bir saattir uğraşıyorum kırıştı bak hepsi. Azmancan! -etrafından dolaşıyorum. Değmiyorum ki. Ayağım değdi ben değmedim ki. -yavrum imtihan mısın sen bana? Bak orada iki tane daha koltuk var niye burada dolaşıyorsun? Elleme ütüyü azmancan elin yanacak. -ahh acıyor parmağım acıyor. -al işte. Böyle olacağı belliydi. Ah be azmancan ben sana demedim mi elin yanar diye. -elim yanmadı ki, parmağım yandı. -...

Şukufe'nin, 2 kanalı zorla çeken ve ekranı "Allah rızası için beni bi çöpe filan götürün, acımı dindirin artık" dercesine melül melül yanıp sönen, teknolojinin son senelerdeki atağından bihaber tüplü televizyonlu hasta odasındaki kasvet, hastanın, hasta yakınları tarafından ne kadar darlandığını gözünden tanıyan, mesleğine aşık, içi insan sevgisi dolu, hastanenin en sevilen hemşiresi olduğu kadar arkasından akli dengesi konusunda çeşitli söylentiler çıkmış 15 yıllık tecrübeli hemşire Asuman Hanım'ın içeri girmesiyle dağılmıştı: -Merhaba, hastamızın başından biraz uzaklaşalım, evet... Şu-ku-fe Hanım hmm... Ne ilginç isim, manası nedir? Asuman Hemşire'nin -biraz uzaklaşın- ikazı ile kenara çekilen Semiramis Hanım, soruyu cevaplamak için atladı: -Cennetten düşen ilk yağmur damlası demek. Hasta yatağının ayak ucuna asılı çizelgeden, Şukufe'nin aldığı ilaç ve dozları kontrol eden Asuman Hanım, yanında getirdiği minik tepsiye yönelerek şırıngayı hazırlamaya başlamış, açılan damar yolundan, ilacın ne kadarını zerk edeceğini gözlükleri ardında daha da kocamanlaşan bakışları ile süzüyordu: -Cennetten düşünce vurdun sanırım kafayı da Şukufe, kendini nasıl hissediyorsun bakalım? -Fena değilim, biraz ağrım var ama. -O kadarcık olur, şimdi onu da dindiririz; arada kendime yapıyorum bundan biliyor musun; bilmiyorsun tabi nereden bileceksin ahahha. Mesai bitiminde bi doz yapıp öyle gidiyorum eve... Güzel bir ağrı kesici, gevşeticidir, sadece odun kocalara çare olmuyor, fayda edeceğini bilsem benimkine de yapardım çünkü ahahaha. Şiddetli geçimsiz oduncuğum benim, aah ah. Neyse, ne diyordum, şimdi rahatlatır bu seni biraz daha. Hemşire Asuman'ın bu narkotik açıdan rahatsız edici olduğu kadar içten latifesi ve çalçene hali karşısında, kendini tutamayarak güldü Şukufe ve hemen ardından başını acı ile tutarak "Aih" dedi. Asuman devam etti: - Kocamın loş ışıkta sıfatını görünce ben de bu tepkiyi veriyorum biliyor musun Şukufe? Bilmiyorsun tabi; o kadar romantik mum ışıklı masalar hazırladım, belkim odun ruhunda bir iki tomurcuk açar dedim de nooldu? Ben de artık "Erkeklerin hepsi böyle" diyerek teselli ediyorum kendimi, daha iyisini mi bulacam değil mi ama? En azından sifonu çekmeyi biliyor ahahaha. Hemşire Asuman'ın gereksiz ve manasız konuşmalarını köşeden pürdikkat dinlemekte olan Semiramis Hanım, sifon kelimesini duyunca, Şukufe'nin minimum katılım gösterdiği muhabbete tekrar atlayıverdi: -Şukufe sifonu çekmeyi bilmezdi, sifon diye bir şeyin varlığından üni. yıllarında haberi oldu; eğitimin önemi işte. -İyi ki söyledin teyzecim, içim açıldı ahahaha. Erken öğrenmiş maşallah. Şukufe, bu muhabbete niçin maruz kalmakta olduğunu, annesinin, kendisini her şartta nasıl yerin dibine sokabilme potansiyeli taşıdığını ve Asuman Hemşire'nin akıl sağlığını için için sorgularken; Asuman'ın "Erkekler odundur" genellemeli cinsiyetçi tespitine içerlenen Murtaza, dayanamayarak mensubu olduğu cinsiyeti savunma ihtiyacı hissetti: -Erkeklerin hepsi odun değildir, lütfen; biz sadece sifon çekip çekmemesi üzerinden anlatılacak kadar sığ ve kaba yaratıklar değiliz. Kadın genellemeleri kadar, erkek genellemeleri de hiç hoş olmuyor. O sıra Hemşire Asuman'ın sessize almayı unuttuğu cep telefonu çalmaya başladı: A-ağ a-ağ ne kadar ayıp, a-ağ a-ağ ne yaptın Asuman, a-ağ a-ağ kalbimi kırdın, a-ağ a-ağ yap bi pansuman. Umarsızca telefonu eline alarak kimin aradığına bakıp, bir yandan tepsiyi toplayan Asuman; kapıdan çıkmadan önce Murtaza'ya dönerek "Tabi ki hepsi odun değil... Özür dilerim benim hatam. Çünkü bir kısmı da öküz. Aaa karısı hasta yatıyor, adam bana erkekleri savunma derdinde ahahaha ilahi" diyerek bir kahkaha daha patlattı ve hastane koridorlarında şak şak sesi çıkaran terliğinin ritmiyle elindeki tepsiyi çayda çıra oynar gibi oynatıp kalça sallayarak mesai arkadaşlarının yanına doğru yürüdü.

İstemdışı kaba etini yoklayan Murtaza, bir kadının içinde bu kadar fazla karakter barındırabildiğine yeniden hayret ediyordu. Kaldırımda yürüyen güvercinleri, geçerken ürkütüp uçurduğu için güvercinlerden özür dileyecek kadar naif, türlü nesneleri insan vücudu ile buluşturmayı dileyecek kadar kabaydı. Üç harfli marketten sık sık sosis, salam ve et alır mahallenin hayvanlarına dağıta dağıta eve gelirdi. -Murtaza bu hayvanlar üşüyor ne yapsak ki. Diye dert edinir, çözüm bulamadıkça içine içine dertlenirdi. Bazen de içinden bir canavar çıkar, zerre kadar merhamet ve insanlık duygusunun olmadığını düşündürürdü. Asla dokunulmaması gereken belli noktaları vardı şukufe'nin. Murtaza bunları bilir, bazen kavga anında sırf canını yakmak için dillendirirdi. İşte o anlarda şukufe insandan canavara evrilir, korkutucu bir hal alırdı. Evliliğinin ilk aylarında, şiddetli bir kavga anında Şukufe'nin kimse ile paylaşmayıp, kocasına açtığı bir mevzuyu dile getirmişti Murtaza. Elbette bunu yapmak istemezdi, ancak Şukufe'nin bazı zamanlarda öyle sert, öyle ulaşılmaz, öyle alaycı bir hali ortaya çıkıyordu ki, belki canı çok yanarsa bir nebze ulaşılabilir olur diye düşünmüştü Murtaza. Keşke düşünmeseydi. Ağzından çıktığı anda pişman olan Murtaza, şukufe'nim gözlerindeki karanlığı gördü. Bomboş, hissiz ve acımasızdı bakışları. Sakince mutfağa gitti. Bir müddet sesi çıkmayınca merak etti Murtaza. Tam yanına gidecekti ki şukufe elinde bıçakla geri geldi. Murtaza şaşkınlık ve korku ile karısına bakıyordu. Şukufe ise insanı ürkütecek ölçüde sakin görünüyordu. Murtaza'nın yanına yaklaşıp bıçağı kalbine dayadı. -bir daha sakın beni hassas noktamdan vurma Murtaza. Bir dahaki sefere bu bıçağı kullanırım. Bir de bundan böyle sana açıldığım her ana lanet edip, sokaktaki herhangi bir adamla aynı kefeye koyacağım seni. Öyle de yaptı. O günden sonra öyle yüksek bir duvar ördü ki şukufe, asla ulaşamadı ona Murtaza. Burada yanındaydı ama sanki hiç onunla değildi. Ona dokunuyor, konuşuyor, nefesini boynunda hissediyordu ama asla ulaşamıyordu. Biraz cesaretini toplayabilse sebep o gün söylediklerim miydi diye sorardı ancak korkuyordu. O gün hakkında bir daha hiç konuşmadı şukufe. Ne konusunu açtı, ne trip yaptı ne de uzattı. Ördüğü koca duvarın altına ruhunu da gömdü sanki. -şukufe biliyorum. Seni çok ihmal ettim. Sen sessiz çığlık atarsın bilirim. Söylenmez, şikayet etmezsin. Ben duymayı bilmeliydim. Aslında farkındaydım da, aptallık işte hiç benden gitmezsin sandım. Ne olur bak, bir şans ver telafi edeyim. Hem azmancanı düşün, lütfen. Şukufe, Murtaza yı dinlemiyordu. Söyleyeceği kelamlar belliydi. O bambaşka bir yerdeydi. Evet verdiği en doğru karar olacaktı belki ama bıyıklarını almayı bile unutmuşken, nasıl sorumluluğu tek başına alacaktı? Gücü yoktu ki buna. Önce gücünü toplamalı, oğluna tek başına yetebilir hale gelmeli, sonra hayatındaki fazlalıkları tek tek elemeliydi. Aynadaki görüntüsünden korkarken, nasıl çıkacaktı tek başına bu yola. Ah ne olurdu azmancan daha normal, daha sakin bir çocuk olsaydı. O zaman her şey daha kolay olurdu. Belki de olmazdı. Belki her şey yolunda olsaydı bile Şukufe insan harcama konusundaki beceriksizliği yüzünden kapıyı kapatıp gidemezdi. -he şukufe? -bir müddet beni kendi halime bırak olur mu? Saçma salak çiçekler alıp notlar yazmaya kalkışma. Falanca yerde yemek ayarladım gidelim deme. Ve sakın ama sakın bu sorunu seks yaparak çözmeye çalışma. Sadece beni kendi halime bırak... -tamam şukufe. Nasıl istersen öyle olsun. ...

Idrakyollariiltihabi, oğlum beni nasıl seviyor biliyon mu? -Annesiinin lokuumu, annesiinin balıı, anneeğsiinin yavruşuu -Anneeğsiinin kaakaağsıı ... -Aa güneş mi çizdin kuşusu? -Evet bak. -Ne güzel olmuş o öyle, bu çizgiler nedir? -Güneşin ışığığ. -Aaa ne hoş. Demek parıl parıl parlıyor. Bu nedir, güneşin göbeği mi varmış? -Poposu o. -Oğlum güneşin poposu olur mu hiç? -Olur. Kakasını yapamaz yoksa. Güneş kakasını yapıyor. Bak. ... -Hadi resim çizelim X, ne çizelim, düşünelim. -Buldum, kaka çizelim. -Kaka mı çizmemi istiyorsun? -Evet kaka çiz. Ben de boyayayım onu. -Tamam -Bu bir ka-ka. -Üzerine sinek de yapalım du. -Sinekler kakaya mı konmuş? -Evet, heeh. Bunlar da kaka sineği.

Bizim oğluşlar da ruh ikizi ya İdrak. :))) Gelişimleri gereği, soracaklar işte, senden öğrenip sonra bi de seni test ediyor/senden aldığı bilgiyi yine sende teyit ettiriyor. :) Yorucu-sevimli-bıktırıcı-tatlı-yıldırıcı-ya sabır-şükür böyle bir şey. Bitmez maceraları. :) Ben de örnek sorular bırakayım: -Kedi ne demek istedi? -Ben anladım, karnı acıkmış, onu söylüyor. -Kaç yaşındayım ben? -Ben neredeyim? -Beni neden çağırmadınız? -Ben senin karnında mıydım? Sen de benim karnımda mıydın? -Ben erkek miyim? -Baba da mı erkek? -Sen çişini nasıl yapıyorsun? -Anne senin de mi pipin var? -Anneannenin pipisi var mı? -Yıldız neden yukarıda? -Nasıl düşmüyor? -Güneş yere nasıl düşmüyor? -Bulutlar nasıl çarpışıyor? -Bulutlar dikkat etmiyor mu? Ve senin verdiğin örnekler... :) Sonsuz bir liste...

Her şeyi her şekilde soruyorlar, her türlü ıcığını cıcığını; çocuk tam emin olacak napsın annesi yahu? Hatırlamadığı/Bilmediği kısımlarda açık bırakmıyor işte yani sen de. :))) "Sen de benim karnımda mıydın?" diye sorunca, "Ben de anneannenin karnındaydım, o da büyük anneannenin karnındaydı" filan dedim, çocuğun devreler yandı, sonrasında gelen soruları atladım ben, dedeler teyzeler hepsini karıştırakoydu. Orasını anlatmıyom. Dedenin karnında kimler vardı kimler... Tövbest.

Erkek çocuğunun araba merakı genetik olduğu kanıtı

Tam da tahmin ettiğim gibi olur o zaman kendinden de bişeyler katıyorsun değil mi şukufe ye?

Geçmiş olsun size de; işte klasik düşe-kalka büyüyecekler deniyor ya; yine de annelerin yüreği ağzına geliyor işte. Ben de gece, başka türlü olduğu belli olan çığlık/ağlama sesine odaya koşarken daha geçtim ayrı bi aleme. Her yer kan, fışkırır gibi oluk oluk.. Neyse kötü oluyorum, vallahi zor çocuk büyütmek, her şartta için giderken zerre kendini bozmamak zorunda olmak... Allah'ım korusun hepsini.

-Efendim anne. -Şukufee, annem napıyon? Yarın kabul günüm var, unuttun gittin değil mi? Bak Gülendam teyzen de yanımda selamı var kabul et, yaprak sarıyoruz, -söyle o hayırsız kızına, arada bir, bir teyzesi olduğunu hatırlasın, kocayı buldu bizi unuttu- diyor ahahah. Arayan, -gün gün gezmezse ve kısır yemezse ölecek- hastalığına yakalanmış olan annesiydi. Her insanın, şu ölümlü dünyada, hayat koşuşturmacası içinde bir kendini oyalama yöntemi vardı elbet, Şukufe'nin annesi Semiramis Hanım'ın yöntemi de sonu gelmek bilmeyen altın günleriydi. Sene 365 gün, Semiramis Hanım'ın günleri 400 gündü... Boş günü varsa da, gezi organize edip kendisi gibi kısır tiryakisi arkadaşlarını bir minibüse doldurur, "Adım adım Anadolu" tadında gezdiği memleketlerden, ünlü yiyeceklerini toplar getirirdi. Şukufe'nin, kayın validesini bu gece yatılı ağırlayacağını söylemesine fırsat vermeden konuşmasını sürdüren gün telaşındaki annesi, direktiflerini sıralamaya başladı; "Biz sarmayı hallediyoruz şimdi, sabaha da börek hazırlayacağım. Kabak tatlısı yaptım, sakallı poğaça yaptım, bi de makarna salatası yaparım diyorum yarın. Sen de bi sütlü tatlı bari hazırlasana Şukufe, hani şu tembel işi tatlıların var ya senin, kedi dilli medi dilli çikolatalı pudingli bir şeyler. Onu yap da sabaha sen de gel e mi kuzum? Vaktin olursa bir de tuzlu bir şeyler yaparsın. Aaa o susamlı simit gibi pastadan yapsana tuzlu? Neyse, şimdi kapatmam lazım ellerim yağlı, Gülendam teyzen tutuyor telefonu kulağıma, kadının kolu ağrıdı yazık ahaha hadi selam söyle Murtaza'ya da." Tüm telefon konuşması boyunca Şukufe'nin kurduğu tek cümlenin "Efendim anne" olması, kendi çocukluğuna dair bazı hatıraların yine gereksiz canlanmasına sebep oldu. İnsanlara bir şeyleri izah etme azminden, böyle böyle vazgeçmişti Şukufe, zira dinlenilmediğini gördükçe kendini dinletmek adına ekstra efor sarf etmekten bıkmış, bir miktar kabuğuna çekilmiş ve "Her şey mükemmel" taklidi yapmaya alışmıştı, bu da onu sinirsel olarak yıpratmış ve gün görmedik küfürleri her an patlamaya hazır, pasif-agresif bir kadın haline getirmişti. Elbette bunun tek mimarı annesi değildi, nişanlılarken Şukufe'nin yollarına güller döken, Tarkan'ın Karma albümünden fırlamışçasına kuzu kuzu etrafında fır dönen zilleri elinde kıvrak kocası Murtaza, evlendikten sonra Tarkan'ın yedinci albümünde öngördüğü gibi metamorfoz geçirmiş, ruhunun derinliklerindeki öküzü, senelerdir izlemeyi beklediği tren Şukufe'yle evlilikleriymiş gibi, hayatlarının orta yerine salıvermişti. Şukufe de "Gocamdır, beyimdir" fikri ile, son öküz bükücü görevini hemen üstlenmiş, bir Master Yoda edasıyla, kocasının yer yer ateşin yeni keşfedildiği çağlardaymış gibi davranması karşısında, üçüncü gözünü tersten açmış, bilgeleştikçe bilgeleşmişti. Kapı "Oooo mastika mastika... Ooo cigarası Marlbora" şarkısının müziği şeklinde çalmaya başladı. "Normal bir ding-dong sesi olsa olmuyordu değil mi?" tarzı iç sorularla, kocasının 7 sene önceki sürpriz kapı zili seçimini zihninin gerisinde eleştirerek kapıya doğru ilerlerken; babasının "Spiderman gelmiş" diye kandırdığı ve kapıda Spiderman'ı görme heyecanıyla kendisinden önce koşarak gelen oğlu Azmancan ile çarpıştılar. "Çocum dur bi kim o diyerek aç kapıyı" diyerek çocuğuna bilindik güvenlik alışkanlıklarını aşılamaya çalışan Şukufe, oğlunun kapıyı dala atlamış bir maymun edasıyla ansızın açmasıyla, karşısında bavuluyla birlikte dikilmekte olan kayın validesi Menkıybe Hanımla göz göze geldi. Menkıybe Hanımın suratı sirke satıyordu... Acaba yine neye bozulmuş ve Şukufe'nin beynini yemeye gelmişti? Ve Banu Alkan, havuz başında böyle yürümeyi, nereden öğrenmişti?

Tüm araba markalarını biliyor. Ne ara nasıl öğrendi ben de bilmiyorum. Araba markalarının amblemlerine özel ilgisi var :)

Aynen öyle herkeste bir kasvet, bir sıkıntı. Klasik sorunlar işte. Aile, eş ve çocuk. Sıkıştık kaldık zaten buralarda :) bugünü kendime ayıracağım ama. Oğlan ishaldi biraz okula göndersem mi göndermesem mi diye epey tereddüt ettim göndermiyordum iki gündür. En sonunda yanımda kalırsa bol çemkirmeli bir gün olacağını öngörüp yolladım. Hiçbir iş yapmadan malak gibi yatmayı düşünüyorum ama ben muhtemelen durmayıp en azından cilt bakımı yapayım, dur en azından örgü öreyim, vallahi daraldım şu banyoyu temizleyeyim diyeceğim biliyorum. Totom yer görünce depresif oluyorum :)

Feslegen Kokulu Nane Bloss darkmore @tosia I inessa armand

Sonra gardiyan Mune şukufenin burun deliklerinden tutarak dışarı atmış. Öyle böyle değil çok fena atmış ahsjsjs. Geri döndüm hatunlar. Şukufeye ne olmuş böyle. Sümüklü pislik bir kadına dönüşmüş.

Ahahahha bizim cici de sümüklü

Ya o değil de isim neden Şukufe

Yapmışlar yahu. Elti de var görümce de :)

Anaa bu benim oğlan. Hatta bir süredir düşünüyorum bunun üzerinde. Neden bildiği bir şeyi tekrar tekrar soruyor. Sonrasında da soruyu sürekli yineliyor acaba diye. Henüz cevabını bulamadım ama bazen çok sinir bozucu oluyor. Bu nedir, bu ne işe yarar, neden o işe yarar, şunu da yapar mı gibi sorular bir yana bazen ikna olmuyor da. Açıklamayı yapıyorum başka açılardan yine ve yeniden aynı şeyi sormaya devam ediyor. Böyle anlatınca insanlara sevimli görünüyor ama cidden çok yorucu. Evle okul arası beş dakika yürüme mesafesi. -karga niye direğe tırmanmış? -kediye ne olmuş? -çöpçüler nereye gitmiş? -araba niye buraya park etmiş? -bu mercedes siyah Vito mu? -bu babanın arabasının aynısı. -fiat doblo niye buraya Park etmiş? -bu arabanın kenarı soyulmuş kaza mı yapmış? Neden kaza yapmış? Polis gelmiş mi? Çekici de gelmiş mi? Diye uzar liste. Yol beş dakika ama yüz tane soru soruyor. Yıldım valla.

kendinehas ladyamore nameaver marilyn monroe Astoria Dionee 3nity Bree Van De Kamp Milana22 Altagracia_ B Began D DeliHA35 Kozlenmis patates yenGEnC N nscckts Nooption Karpuzlu araba Limonsuzzcay A Arya_Stark01 Koalina bendimm Esra tulumbachen BirKulunuCokSevdim Loreth esergry Kova hatunu B Brunello Cicinelli Evelynn The Calender ATTRAENTE Konudan sizi de haberdar etmek istedim, Şukufe'nin hayatını gelin hep beraber yazalım. :))) Idrakyollariiltihabi ban'ın ne zaman bitiyor yav? :)

Akıl sağlığını için için yitirmekte olduğu bu kalabalık yalnızlık içinde olma ve yanlış yerde bulunma hislerini susturmak için, medet umduğu sigarasından bir dal çıkarıp, balkona doğru yönelerek efkarlı bir ifadeyle yakmıştı Şukufe; -Kapa kız, balkon kapısını kapa, içeri geliyor dumanı. Şukufe, demiyim diyorum ama bir kadına hiç yakışmıyor şu hallerin. Erkek olsan olacakmış. Eltisi Müyesser'in -ideal kadın nasıl olmalı- fikirli bu uyarısı üzerine, balkon kapısını dışarıdan çeken Şukufe, yönünü apartmanın trafik manzarasına çevirerek, yoldan gelip geçmekte olan arabaları izlemeye koyuldu, ideal kadın, ideal erkek neydi sahi? Esas soru, Şukufe ve Murtaza'nın, bir arada, birbirleri için ne kadar ideal olduklarıydı aslında... Bugün, geçirmekte olduğu en boş günlerden biriydi; nitekim geçen günkü boşanma konuşmasının üzerine öküz yeteneklerini bir haftalığına gizleyerek normal insan gibi davranmaya çalışan Murtaza, "Şukufe elden gidiyeah" korkusu ile, ev işleri ve çocuk bakımını bir süre sırtlanmış, Şukufe'ye soluk aldırmaya karar vermiş ve "Annemlere, Müyesser geliyormuş, hadi git gez oralara doğru, birlikte alış-verişe gidersiniz isterseniz, cebinde bulunsun" diyerek eline üç-beş kuruş sıkıştırmış ve evden dışarı zorla itelemişti. Bu, tam da Şukufe'nin içini açacak türden bir soluklanma fikriydi, Murtaza için. Zaten Şukufe'nin derdi başka ne olabilirdi ki? Ev işleri ve çocuk bakımından bunalmıştı en fazla, bir de alış-verişi gelmişti, iki parça etek çorap alsa kendine gelirdi, yoksa yediği önünde, yemediği arkasındaydı ve Murtaza gibi zarif, ilgili ve iç açıcı muhabbetleriyle ülke şartlarında ideal koca olmanın vücut bulduğu bir erkeğin, kocası olduğuna şükürsüzlüktü. Şukufe, elindekinin kıymetini hiç bilmezdi zaten, eh napsındı, Murtaza'nın imtihanı da Şukufe'siydi, O'nu seviyordu, eserekli hallerine, huzur batmasına da katlanıverecekti, o olgun bir erkekti, Şukufe zamanla bunu anlayacaktı nasıl olsa. Tam bir zarafet örneği sergileyerek, koltuk tepelerine doğru sapan gibi çekerek attığı çorapları, bir hafta boyunca kirli sepetine atmayı başarmış, "Şuku, arabayı değiştirelim mi? Bak totoya'nın modelleri baya hoş, fonda siviç de bir klasiktir" şeklinde Şukufe'nin ilgi alanına teğet geçen muhabbetlere O'nu da katmış, "Muckk"lu el şakalarını ve "Şukufe bak bi" diyerek ansızın çektiği nahları azaltmış, izlemelere doyamadığı kalaşnikoflu mafyalı her karesinden oluk oluk kültür, sanat ve bilgi akan dizilerinden bir miktar koparak, Şukufe'ye "Nüge Hanlı'da neler oldu kız bugün? Yine kim kime atlamış?" diye sorabilmişti. Daha ne yapsındı Murtaza? Daha ne istiyor olabilirdi Şukufe? Kadir kıymet bilmez Şukufe, kocası Murtaza bu kadar büyük bir gayret gösterirken, elbette kendi vicdansız-merhametsiz, doymak bilmez yapısı yüzünden sinirleniyordu sadece. Birbirlerini bu evliliğin içinde, gerçekte ne kadar tanıdıklarını sorguluyor olması, Şukufe'nin kendi huzursuzluğu ile ilintiliydi, yoksa Murtaza gibi kocayı kim kaybetmişti de bulacaktı? Evlenmeliler miydi acaba gerçekten? Şukufe sık sık bunu düşünürdü, aslında evlilik Şukufe'ye göre değildi; ancak bunu kendine itiraf ettiğinde artık evli ve çocuklu bir kadındı. Kocası Murtaza'ya ise, tek oklava savurmasıyla 3 yufkayı aynı anda açacak yetenekte, kurabiyenin ne kadar helmeleneceği üzerine kendini geliştirmiş, yüzünden gülücüğü eksik etmeyecek, mutluluğu daim koruyacak yapıda ve evcimen ruhta bir kadının lazım olduğunu fark ettiğinde ise anlamıştı ayrı dünyaların insanları olduklarını, Murtaza tam bir geleneksel evlilik tipi erkekti. Şukufe ile Murtaza birer yiyecek olsa; Şukufe kahveli makaron, Murtaza bol soğanlı et dürüm olurdu. Murtaza ile aralarında ortak ne görüp de evlenebildiğini kendine sormadan edemiyordu bazen, ne kadar farklıydılar oysa... Şukufe kendini, yıllarca neye-nasıl inandırmış, kendine bu kadar yabancı kalmayı nasıl başarmıştı? -Şukufeeğ, Murtazağn geldi kııız. Ay kadın baca gibi tüttür tüttür bitiremedi, eline de hiç yakışıyor mu ya? Eltisi Müyesser'in uyarısıyla, kül tablası olarak kullandığı çay tabağına sigarasını basıp, "Oyh" diyerek içeri geçti ve Murtaza'nın yanına doğru yürüdü.

Geçmiş olsun. Bırak onu ya, külliyen zarar. Yazık güzelim pembecik ciğerlerine

Konu dışı yorum yapmışım. Şu klozeti sürten arkadaşa klozete sürtünmek ne demek demiştim de ondan ötürü. Hık desem yiyorum banı zaten :)

İçimizi burmaya kararlısın galiba Idrakyollariiltihabi :) Bu arada Menkıybe: Kayın valide, Semiramis: Şukufe'nin anne

Ne dedi doktor? Çok geçmiş olsun

O maygat Siz var tam ikiz olmak Ben geçmiş olsun demek İmza: Koca Bufalonun eşi Kırlarda açan çiçek

Oy okudum şimdi çok geçmiş olsun kuzuya. Evladı o halde görmek çok zor biliyorum. Benim sıpa da geçen yıl kaşını yardı. Her durumda soğukkanlı kalabilen ben, kekelemeye başladım. Evlatla imtihan olmayalım valla çok zor. Şimdi de hasta gece boyu kustu yine. Eşim diyor ki bak kusmuk temizleme konusunda ihtisas yaptın artık birkaç saniye içinde temizlik yapabiliyorsun. 4 yıl dile kolay. Her burun akıntısında yatak yorgan temizliyorum. Şimdi iyi mi peki kuzucuk? Kanama falan var mı?

E sen baya sonu yazmışsın Kocasının aletini silme bezi yapma hayali kuran şukufe den senin yazdığın zamana isinlanmadi ya, bi geçiş süreci olması lazım. O araları da yazsan

Valla ben şukufeyi kurtardım evden, bogazıçi vapuruna bındırdım gezıyo, içi acılsın bıraz Darlandım oyh napıcak evde

Helal olsun kız

Ahahjsjs yerim onu. Seninki de benim oğlan gibi bir dakika olsun susmuyor değil mi? Gece yatağa girdiğimde kulaklarım çınlıyor benim. Asla susmuyor, sürekli konuşuyor. Bir de ben çok sık kullandığım için yahu kelimesi dolanmış ağzına. Sürekli cümle sonlarında yahu diyor. -bu çamaşırların hali ne yahu? Diye hesap soruyordu en son. Çok seviyorum ama :)

-ben hep iyi niyetimden, merhametimden kaybediyorum Şukufe. Anneme dedim herkes bir değil, şukufe'den benim gibi olmasını bekleme. Herkes vicdanlı olmak zorunda değil sonuçta. Ben dayanamam şukufe. Bak onca kötülüğü oldu bana yine de mutfakta bulaşık görürsem yıkarım. Ne bileyim bir iş varsa ortada yaparım yani. Benim elimde değil, oturamam ben öyle zaten. Merhamet çok kötü bir şey işte. Eltisinin vicdan üzerine yaptığı 36363. Konuşmasını dinlerken, bir yandan da kendisini inceden gömmesine tahammül eden şukufe, neden bir tepki vermediğini düşünüyordu. Galiba insanların gelişeceğine dair umudunu yitirmişti şukufe. Dünyanın en gereksiz mevzuları üzerine kafa yorup cümle israfı yapan, ne hikmetse de hep iyi niyetinden kaybeden insanlara "evet evet çok haklısın" deyip susmak daha kolay geliyordu mücadele etmekten. -evet abla çok haklısın. Rahmetli Aliye rona vasiyetinde yerini bana bıraktığını söylemişti. Ben de o yüzden ne yapayım, onun yerini doldurmaya çalışıyorum nacizane. Yerdeki toz tanecikleri ile vicdanı bağdaştırmak pek aklıma gelmiyor. Biraz zeka geriliği de var bende. Rahmetli dedem demişti bu kız biraz geri zekalı diye ama işte anne baba konduramıyor. Tedavi de etmemişler, öyle mal gibi devam etmişim hayatıma. -ay şukufe estağfurullah ben öyle mi dedim şimdi. Ne alakası var. -yok yok abla ben malım afedersin. Yoksa neden tost makinesinin önünde öylece duran su içilmiş bardağı yıkamayayım? Hayır yani kaynanamın evindeyim, bardak orada duruyor. Aklıma gelmiyor işte. Akıl yok diyorum anlamıyor musun beni? -şukufe dalga mı geçiyorsun benimle? -aaa ne münasebet abla. Ne haddime. Zaten dünyada iyi niyetinden kaybeden kaç insan kaldı ki? Dalga geçecek kadar hadsiz miyim ben? O değil de sen pimapenleri cifledin mi? Şukufe konuyu eltinin en sevdiği alana çekerek bu saçma diyaloğu sonlandırmak istemiş, detaylı temizliğin tüm inceliklerini dinleyeceği konuşmaya kendini mahkum etmişti. -o paltoyu alıcam valla. İndirimi bekliyorum. Şukufe, sen beni dinliyor musun? -HI? Paltoyu da mı cifledin? -ne cifi ayol. NARA'daki paltoyu diyorum. İndirimi bekliyorum çok pahalı. Ben giyemiyorum öyle her mağazadan biliyosun. MARA olmalı. Bir de itekyol severim. Abin esirgemez verir parayı sağolsun. İşte bu ay çok harcama yapınca dedim bir dahaki ay alayım o paltoyu da. -abla ben fakirim anlamıyorum seni. -üzülme canım ya. Ben de on yıldır alabiliyorum. Allah seni inandırsın yıllarca üstüme bir şey alamadım. Olur olur bir gün senin de alacak gücün olur. Ben de neler çektim neler. -üzülmüyorum. -olsun üzülme sen, alırsın sen de bir gün. Paralel evrende bir yerlerde deniz kenarında oğlu ile koşuyordu şukufe. Yıldızlar dokunabileceği seviyeye inmiş, gezegenler gözle görülebilecek kadar netti. Şu an burada değildi, ütopik dünyasında koşabilmesi için bu ıstırap dolu konuşmalara eşlik etmesi gerekiyordu. En nihayetinde bedelsiz bir mükafat söz konusu olamazdı ve şukufe'nin de ödediği bedel, dillerinden anlamadığı canlıların arasında çaktırmadan yaşamını sürdürmekti. Bir gün kapısı çalacak, siyah paltolu adamlar gülümseyerek "zamanı geldi şukufe" diyeceklerdi. Hangi renkte hap seçeceğini düşünmeyecekti, öyle şeyler filmlerde olurdu. Lakin o kapı bir gün çalacaktı. İmtihanın bitti, kazandın. Sergilediğin üstün başarıların ödülü olarak aha şu kapıdan geçeceksin diyecekler, şukufe azmancan'ın kolundan tuttuğu gibi kapıdan içeri dalacaktı. Sonrası huzur, sonrası mutluluk. -böyle yakasında kürk detayları var şukufe. Biraz boyu uzun ama terzimde kısaltırım. -boyu önemli evet. Kısalt mutlaka. Kürk detayı da çok minnoşmuş. İyi gidiyordu şukufe. Eksiksiz tamamlamalıydı görevini. İyice içlerine karışmalıydı, kürk detayına kadar karışmalıydı. Yolun sonu aydınlıktı ve şukufe bu evrene ait olmaıdığını belli etmemeliydi. ...

Şukufe nin sayiklamalarindan pekte hayırlı şeyler görmediği belli oluyor

Hakikaten ruh ikizliği var bizde galiba. :) İçim karardı accuk. Buradan nasıl goy goy çıkaracak şimdi bu kadın, düşünmedin mi zalım? Hmm...

Henüz çok katamadım. Beni banladılar abla, kattırmadılar ajskeke. Ancak katarım elbet, başka türlü yazılmıyor ki zaten. Hepimiz Şukufeyiz :)

Ay resmen icime 65 model anne kaçtı ama, Yokuspokus yavrum senin işin gücün, düzenlemen gereken evin, resimlerin, kabaklarin neyin yok mu da burada sukufe'nin derdine düştün? Hayır hiç olmadi adamı darla, o da olmadı evi boya, banyo yenilenecekti yaptin mi gülüm? Kocanın eve getirdigi/biriktirdiği ıvir ziviri kaciracaktin gizlice, yapabildin mi? Şu nickini de değiştirsen mi acaba yine yeniden gangsta mı olsa ki? Mune müdür idrak in banı kaldırsa da az eglensek okumaya geleyim bende belki içime kaçan kadın kacar gider.

Nasıl buldunuz isimleri isimleri geçtim hikayeyi valla süper olmuş her okumama en baştan başlıyorum

Doğru söyle beynime çip mi yerleştirdin? Mobil kameramı açacak korsan program mı yolladın ne yaptın? Her satırını ben yazdım sanki :)

Şekerpare'nin bacak arasından damlayan çiş tanecikleri, Şukufe'nin henüz parlattığı parkelerin anasını ağlatıyor, duyduklarının etkisinden çıkamazken nasıl hala parkeleri düşünebildiğine hayret ediyordu. Yanlış anlamış olmalıydı muhakkak. Bunca yıllık dostuydu; birlikte ağda yapmış, bacak batıklarını zevkle sıkmışlardı. Öyle bir hissi olsa anlardı elbet Şukufe. "Çişini canım parkelere damlattığı yetmiyormuş gibi, dalgasını geçip gitti zalım kadın" diye düşündü Şukufe. Şekerpare'nin en sevdiği yanı buydu zaten, tek sevdiği ya da. Hiçbir zaman hayatı ciddiye almamış, en berbat durumlarda bile insanı hayrete düşürecek bir müptezellik sergilemiş olan bu kadın, elbette dalga geçiyordu şapşik arkadaşıyla. Peki öyleyse kimdi bu pipisiz? Eve girenleri takip etmeyi bırakmıştı Şukufe. Naylon kazağına sinmiş ter kokusu ile holü aydınlatan kaynından sonra kimin geldiği önemsizdi zaten. En nihayetinde ter zehirlenmesinden ölecekti herkes. Bir müddet sonra kimliklerin bir önemi kalmayacaktı. Şekerparenin gitmesini fırsat bilen şukufe, hızlıca ayağa kalkıp salondan gelen ürkütücü seslere doğru yürüdü. Gözünden kaçan kimdi, yoksa şekerpare ciddi miydi...

Yaaaa var ya hunharca güldüm bu sinirimin arasinda Allah ta seni güldürsün emi azmancan nedir ya çok iyiydi bu

Allah da seni kahretmesin ahssjd. Ben o kadar eltiye görümceye pas atayım sen tut şukufenin başını yak ahsjsjs.

benim kiz da boyle. hic susmaz surekli ya sorar ya anlatir. ben de oyleymisim kucukken napalim anamiz bizi cekmis biz de onlari cekecegiz

-Biliyorsun benimkinin pipisi küçük... -ah tabi ki biliyorum tatlım, hangimiz bilmiyor ki. Ne saçmalıyorsun şekerpare nereden bileyim kocanın uzvunu! -ne kadar gerginsin ayol. Neyse konuya döneyim. Ben lavabo pompası ile çektim defalarca ama yok, yarım cm bile uzamadı. Uzun süre bu sorunu görmezden gelmeye çalıştım ki boyutu düşününce bu çok da zor olmadı, ancak ben anladım ki mevzu boyutu değil işleviymiş. Ay yok bu başka konuydu, işlevsiz de zaten cücük pipi. Ben daha ne olduğunu anlamadan adam bitiriyor işi. En son "çok güzeldi aşkım" dediğinde, "sen olay bölgesine girmiş miydin ya" dedim diye bir ay konuşmadı benimle. Çok lazımdı sanki. -şekerpare pipiden tiksindirmeden konuya girer misin artık? -he onu diyordum. Mevzu pipi değilmiş. Eksik olan aşkmış. Ben aşık oldum şukufe. Hayatımda hiç tatmadığım duygular bunlar. Kalbim yerinden çıkacakmış gibi. Onu düşünmediğim bir an bile yok. Kabızken düşünüyorum, sümkürürken düşünüyorum, kulak pamuğuyla kulağımın derinliklerine dalarken bile hep aklımda. -şekerpare, pipiden soğuttun sıra kendine mi geldi? Söyle artık, kim bu talihsiz pipili? -sen tanıyorsun aslında. Yakından hem de. Bir de, pipili değil. -ne demek pipili değil. Hadım mı etmişler ne olmuş? Kız küçüğünü beğenmezken hepten mahrum mu kaldın, şuursuz musun anlamadım ki ben. -ay ne anlatıyorum bir saattir sana. Mevzu pipi değilmiş işte. Şukufe... Bak sakin kal, lütfen anla beni. İlk defa mutluyum diyorum sana. O, şu an içeride. -kızım sen beni delirtmek mi istiyorsun. Ne demek içeride? Kaynanama mı kaydın ne yaptın? Eğer öyleyse al git Allahını seversen. Gidip Alaskada yaşayın aşkınızı. Uzaklarda, çok uzaklarda pipiye hasret aşkınızın tadını çıkarın. -şukufe saçmalama! Kaynanana mı kaldım ben? -he söylediklerimde tek takıldığın yer bu oldu yani. Kalmadın tabi canım niye kalasın kaynanama. Şukufe anlam veremediği bir hızla evine doluşan onca insanı taradı zihninde. Bu zinanın muhatabı kim olabilirdi? Pipisi de yoktu üstelik. Yoksa...

Valla karakter çok acayip yerlere gitti lezbiyen olmasından korkuyorum ahshsh.

Hiç belli olmaz, elini çabuk tut derim. Biseks yapar oturturum aşk-ı memnunun ortasına, ona göre.

Şukufe tam totosunu koltuğun kenarına iliştirecekken tekrar zil çaldı. İçinden içinden şaşırdı Şukufe duygularını aldıralı çok olmuştu. Kalktı kapıya doğru ama o daha oda kapısındayken eltisinin çocukları ona çarparak geçti. Kapıyı oğlu açmıştı. Tam kafasını kaldırmışken eltisi Müyesser şapır şupur öptü sarıldı" gız bi hoşgeldin desene" dedi Arkadan da kaynı Hüdaverdi o daha gelmeden halının üstüne bavulları bıraktı ve. Buraya bıraktım ya deyiverdi. Olllsssuuuunnn dedi Şukufe içine doğru kaçan tüm vücudu ve sesi ve nefesiyle. Ne yemek var biz çok açız dedi Hüdaverdi. Eltisinin on yaşındaki kızı mutfaktaki dolabı açmıştı bile içinden bir gazoz bir çikolatayı kardeşiyle paylaşamıyordu Tamda dur demeye kalmadan gazoz havalandı ve Şukufenin kafasında patladı. Şukufe tamda podyumda yürüyorum ışıklar yanıp sönüyor demeye kalmadan yerdeydi. Bayılmıştı. Şimdiye bayılmadığına şaşmak lazımdı zaten.

Çünkü şukufe ben de bilmiyorum :) ayrıca azmancana değil de şukufeye takılmış olman ahsjsjs.

İçeri geçmesi için, kaynanası Menkıybe Hanım'a, kenara çekilerek yol veren Şukufe'ye, kapı önünde kalan eşek ölüsü kadar ağır ve belli ki en az bir aylık kalma planı yapılarak hazırlanmış bavulu içeri taşımak kalmıştı. Çekme kolundan asılıp tam içeri çekecekti ki "Bunun altını kim bilir nerelerde gezdirmiştir, en son ne zaman silmiştir" diyerek hemen banyoya koştu ve bol çamaşır suyu dökerek hazırladığı bezi kaptığı gibi, kapının önündeki bavulu silmeye koyuldu. Aynı zamanda içeriye sesleniyordu; "Murtaza, banyoya ayırdığım bi örtü vardı, onu getirir misin bavulun altına? Unutmuşum almayı." Salonda, yaklaşık iki hafta önce gördüğü annesiyle, iki senedir görüşmüyormuşçasına hasret gidermekte olan Murtaza cevap vermeden, Menkıybe Hanım lafa atladı; -Gız buyuracağına kendin alıversene, şurada oğluşumlan iki sarılacağız, ona bile müsaade etmiyor. Ooyy gurbağn olamm. Kapıda Spiderman'ı bulamamanın minik hüsranını yaşamakta olan Azmancan'ın, kendisinin, yani babaannesinin gelişine yeteri kadar sevinmediğini düşünen Menkıybe hanım, torununa çatmayı da ihmal etmemişti tabi; -Çocuğu da kendi gibin yabani etmiş, oğluum guzuum, babannesinin gülüğğ, niye uzak duruyon öyle, gel bi öp bakem elimi. Çocuk el öpmeyi de bilmiyor anam; şş Azmancan, paşam benim büllğne gurban. Bavulu sildikçe silerek derdini elemini atmaya çalışan Şukufe, "Ben de kime ne buyuruyorsam, haklı kadın, kendi işini kendin göreceksin" diye söylenerek banyodan, bavulun, bilmem neyin altına sermek için ayırdığı örtüyü almaya gitti. Sildiği bavulun altına örtüyü de serip şimdilik kapının yanındaki boşluğa yerleştiren Şukufe, elindeki çamaşır sulu bezi yıkayıp asmak için banyoya geri döndü. Temizlik bezini suyun altında alel acele sıkarken, aklının arkasında hala Berrak Su'nun 645.897, 99 tllik kariyerini düşünmekteydi. Yüzünü kaldırıp aynaya bakarak kendini inceleme isteği hasıl olmuştu, nitekim Şukufe de güzeldi, çiçekti... Kıymet bilmeyenler, solduranlar utansındı. Uykusuzluktan belli belirsiz şişler ve morlarla çevreli gözleri, hala çakmak çakmaktı. Kaşları ve bıyıkları beş aydır alınmamış, saçlarını en son bir sene önce boyatmış olabilirdi ama hala daha bir yerlerde, o cool, o seksi Şukufe yaşıyor olmalıydı. "Ben ne zaman bu kadar kendimden geçtim acaba?" diye sordu kendi kendine gayri ihtiyari; gözlerini yüzünden çevirip, ellerine baktı. Çamaşır suyu ve diğer temizlik ürünlerinin yer yer kavladığı derisini, şefkate hasret bir sokak kedisini okşuyormuşçasına okşadı, gözleri doldu. Kocası Murtaza'nın rengarenk bir öküzlük yelpazesine sahip olması, oğlu Azmancan'ın vidalı sevgi gösterileri, annesinin önlenemez ve üzerine tartışma kabul etmeyen elalem sevgisiyle yaktığı seneleri, eski ebe, özünde iyi biri olan kayın validesi Menkıybe hanımın aşırı dozdaki ataerkilliği... İçindeki sesleri daha ne kadar "Anneyim ben anne" fikri ile bastırabilecekti Şukufe? Çocuğu için bu mutluluk oyununu, her şeyi idare etme halini daha ne kadar sürdürecekti? Ne diyordu soyşılmam "Siz bir anne olduğunuz kadar, kadınsınız da"... Oysa ki Şukufe, bir anne olduğu kadar, aynı zamanda bir Rüstem dayıydı da artık. Bu minik aydınlanma anı uzun sürmedi; nitekim, Şukufe'nin ayna karşısında düşüncelere daldığı süre boyunca ortalıkta olmadığını fark eden Menkıybe Hanım, salondan koridora doğru seslendi; -Gıız geliinn, ben geldim diye saklanıyon mu? Murtaza guzum, Şukufe ben görmeyeli daha bi yabanileşmiş; insan bi gelir -Hoşgeldin anne- der bi elimizi öper, aç mısın yoldan geldin diye bi sorar. Hayır anası da böyle değil ki bunun, yol yordam, el eşik bilen gadın. İşte... Rabbım kimini evlatlan, kimini de geliniylen sınıyor... Aah ah. Gııız, nere gayboldun, çay suyu mu koyuyon, çamaşır suyu mu kokluyon nabıyon? Ses de vermiyor. Koşar adım mutfağa geçip çaydanlığı eline alan Şukufe, gelininin evin içinde ne yapmakta olduğu merakına tutulmuş ve bir yandan oğluşlarına sıradan gurban olmakla meşgul Menkıybe Hanım'a, aynı yolla, koridora doğru seslenerek cevap verdi; -Hı hım çay suyu koyuyorum. Düşüncelerden düşüncelere salınmakta, ruhu çalkalanmakta olan Şukufe, su doldurduğu çaydanlığı ocağa yerleştirip, salona geçti. Menkıybe Hanım'ın ters bakışları eşliğinde elini icaben öptükten sonra, salon kapısının yanındaki sandalyeye eğreti bir şekilde oturdu. Bu sırada kocası Murtaza'nın üzerindeki, temizlik için ayırdığı delik atleti fark etti ve kalorifer boruları üzerindeki tozları hala almamış olmanın huzursuzluğunu yeniden hatırladı.

Yazman giderin.

Ajsjsjsj doğru diyorsun hep ayarı kaçırıyorum bak :)

Yazdım devamı sende, hadi klavyene kuvvet:)

Niiiiğeeeyyy bruno gebereceksın mi cıktı Bır koli selpak kagıt havlu ne varsa alıp geliyorum

Anaa kim. geberiyor neden geberiyor anlayamadım

Aslında bu sayfanın arkasını çok güzel getirirdim ama Birşeyleri hafıza çöplüğünden temizlerdim güüyaa caktırmadan Ama nöron ağı gibi çözüldükçe dolaşıyor Şükufe'yi bindirdiğim vapurla bi deniz turu ben yapayım iyisi mi, beni anca o paklar

Ayy burun da çok kanıyor ya, nasıl düştü öyle kuzum Valla benimkler büyüdü, büyüdü diyemiyor insan, yürek aynı yürek. Bu akşam oglum ödevlerinde takılmış, öyle üzgün görünce bile dayanamadım, üzülme kuzum, sen yaparsın dağıldın biraz, toparlan yat dedim. Onlar iyiyse biz iyiyiz işte, valla annelik cahil cesareti.

Ben böyle değilmişim ama ahahs. Değildim hatırlıyorum da. Ben pek konuşmazdım, hala konuşmayı sevmem. O yüzden evladımın çenesi bana büyük imtihan :)

Bir süre tembellik ve dinlenme hakkımı kullanmaya karar verdim. Ivır-zıvır, dolap yerleştirme işleri: Tamam. Kocamın beynini yeme görevi: Tamam. Son bitirdiğim tabloyu hiç beğenmedim (Sanırım 2 gün önce filan bitti ve gerçekten berbat oldu), ondan biraz ilham molası verdim. Banyo bekliyor, tek başıma hayatta yapmam. Gardırop için ölçü alındı, yaptırılacak model çizildi ama güzel para istediler; bilemedik değer mi? Onu da bekletiyoruz. Gangsta'dan sıkıldım ya, bu nicki de bura girmiyim diye aldımdı ama yeni oyuncağım Şukufe'yi bulmam iyi olmadı. Gideyim mi? Beni özlemiyceğne emin misin?

Ay bu nasil harika bir konu! Acaip bir keyif ile okudum. Harikasiniz!! Elleriniz saglik!! Ancak benden pek yazar olmaz. Hikayemiz keyfini cikarmayim. Ve azmancan ismi harika bir bulus!!

Şukufe, Şukufe olalı, böyle eziyet görmedi. Daha neler neler etçez Şukufe'ye; gel de kurtar oluşturduğun karakteri.

Şukufe'yi Şekerpare'den kurtardık da, bakalım kendi bilinçaltından hangi baba yiğit kurtaracak artık?

Dur daha hep mizahtan gidecek değil. İleride Şukufe'nin iç dünyasına dalar ağlatırım sizi ahsjsjs.

Menkıybe hanım çevirdiği ilk taksiye bindiğinde bir müddet ne diyeceğini bilemedi. Şoförün "abla nereye gidecez söylicen mi artık" çıkışması ile kendine geldi. "dalakial hastanesi yavrum biraz hızlı gidelim". Yollar bitmek bilmiyordu. Ah o mıymıntı kocası ve görgüsüz ailesi yemişti işte kızının başını. Anasını bir kez olsun dinleseydi böyle olmazdı. O mıymıntı layık mıydı kızına sanki. Ne yakışıklı, ne parası var ne ailesi asil. Neresinden tutsan elinde kalıyor. Sırf bana inat olsun diye evlendi biliyorum ben. Ben acı çekeyim, üzüleyim diye. Şimdi burada olsa "evet anne bu dünyadaki her şey seninle ilgili. En birinci sensin, dünya senin hürmetine dönüyor. Haklısın" diye küstahlık yapardı. Ah benim kuzum dinleseydin ya anneni. Ama yok ben onlara gösteririm dünyanın kaç bucak olduğunu. Gerekirse kızımı alır getiririm evime. Sahipsiz sandılar kızımı kenar mahalle insanları. Görgü olacak insanda, o da yok işte. Yollar uzadıkça uzuyordu. Beynine hücum eden düşünceleri sıraya koymakta zorlanan menkıybe hanımın öfkesi ağır basıyordu. Öyle ki, bir miktar üzüntü ve merakını bastırmış olabilirdi. Menkıybe hanım, gövde gösterisini pek severdi. Şüphesiz hastaneye adeta bir süper kahraman gibi girecek, ne kadar üzgün ve telaşlı olduğunu Yüz metre öteden anlaşılacak ölçüde sergileyecek, sahiplenen kadın ana duruşunu muhafaza ederken etrafa gözdağı verip kızının ne hissettiğini ve ne halde olduğunu umursamayacaktı. Aslında severdi çocuklarını menkıybe hanım. Kendi bildiği gibi, kendine has severdi. Başka türlü sevmenin mümkün olabileceğini düşünmezdi bile. O ne yaparsa doğru yapardı. Hata yapmışsa bile mutlaka çevresel faktörler yüzündendi. Onca zorluğun, onca imtihanın içinde yapılacak en iyi anneliği yapmıştı. Daha ne olsundu? Hastanenin döner kapısını ittirerek insanları savurdu Menkıybe hanım. Bunu yapmaya hakkı vardı, üzgün ve endişeliydi. Menkıybe hanım acı çekiyorsa, insanlık bunu anlamalı ve saygı duymalıydı. Koşar adımlarla kızının yanına giden Menkıybe, o mıymıntı kocasına laflar hazırlıyordu. -yavrum, annem ne oldu sana. Ay kalbim yerinden çıkıyor bak başım döndü valla yığılıp kalıcam şimdi buraya. İnsan en zayıf anında annesini yanında istemez miydi? Şukufe istemezdi. Çünkü annesi ya bayılır, ya olay çıkarır ya da en iyi ihtimalle söylenir ve öfkelenirdi. İdare etmek, alttan almak, olgunluk göstermek gibi durumlara yabancıydı. Korktuğu başına gelmiş, annesi tüm haşmetiyle odaya dalmıştı. -bir şey yok anne sakin ol. İyiyim doktor hafif bir sarsıntı geçirdiğimi, mühim bir şey olmaıdğını söyledi. Dinlenmem ve sakin kalmam gerekiyormuş. Bak bu kısım önemli Murtaza. Sakinlik, boş ve sessiz bir evde sakinlik. -tamam ben halledicem onu şukufe sakin ol sen. -Murtaza ne oldu kızıma? -anne tamam bir şey yok dedim ya. Ufak bir kaza oldu işte. Şukufe her zamanki gibi idare eden, aman ağzımızın tadı bozulmasın zihniyeti ile hareket eden kıvama gelmişti. Bir kez yahu, bir kez de o olay çıkarsaydı. Birileri ona sakin ol tamam deseydi mesela. Olamadı. -benim evime götürücem seni kızım. Orada bakarım ben sana. Gelip kalıyorsun birkaç hafta. -tabi anne ne demek. Sen karar vermişsin zaten. Murtaza bak annem karar vermiş gördün mü. Canım annem benim. Çok düşünür beni. Bu arada iyiyim anne ben. Yok yok başım ağırmıyor. Murtaza da iyi. Hiç korkmadı ben bu hale gelince. Azmancan da ellerinden öper. O da geliyor mu benimle karar verdin mi? -neyse hastasın bir şey demiyorum. Ben bu halimle koşa koşa geldim. Düşüp bayılıcam sen hala bana laf sok. -estağfurullah ne laf sokması. Anneye laf sokulmaz. Sen gelsen bana mesela olmaz mı? Hani bence gerek yok da, telefonda günlerce sürecek olan vicdan rahatlatma seansları daha zor göründü gözüme. En iyisi gel de azat et beni. -şukufe ne oluyor Allah aşkına. Ne bu öfke, ne yaptım ben sana? -Hiçbir şey anne. Sorun da bu ya zaten. Hakikaten bak aklıma geldi ne zaman bayılacaksın? Bence burada bayıl hazır Hastanedeyiz çabuk müdahale ederler. Şimdi eve gidince bayılsan ben bu halde hastaneye de götüremem seni. -şukufe ne oluyor ayıp ediyorsun annene. Murtazanın uyarısı ile yıllardır yaptığı gibi susmaya karar verdi. Annesi ağlamaya başlamış, kahretsin ki annesinin mazlum tarafını açığa çıkarmıştı şukufe. Peki neden içinde en ufak bir merhamet beliremiyordu? Sonraki günlerde "dilim kopsaydı da kırmasaydım annemi" diyeceği, kendini tüketene kadar vicdan azabı çekeceği belliyken neden bunları söylüyordu. Sarsıntı diline vurmuştu belli ki. -tamam ağlama anne özür dilerim. Hadi sen Biraz hava al dışarıda. Akşama çıkacağız zaten hastaneden. Azmancan durmuyordur şimdi aklım onda kaldı. İstersen eve git burada Murtaza var sen onunla ilgilenirsin. -gitmem kızımı bırakmam. Babaannesi baksın ne olacak. -peki anne.

İşte, bi daha deneyeceğim bırakmayı çünkü gidişat pek hoş değil gibi. İnş. bırakırım.

O zaman geliyor birazdan anacım. Bak senin hatrına bak kıymetimi bil bak. İçim kan ağlıyor ama sen gül yeter ki bacım ahshdjd.

Bazen çınar olunca gölgende koyunlar yatışır. Ben de bıktım çınar olmaktan bee. Koyverdim saldım herkesi, sen de çek ipini rahvan gitsin. Eltinin hali istisna tabi.

Ne var sümüğü de Allah yarattı Devam ettirsene benim hikayemi sultanım

Hoaydaaa

Tabi ki. Sanatçı mizacımdan asla ödün vermem. Kakaysa, kaka; en güzelini, estetiğini çizeriz.

ya niye öyle diyon. bu ülkede kahraman tazeoğlu vb kitap yazıyor para kazanıyor hobi olarak evi boyasın tabi :) yeniliklere açık ol turuncu

Hocası spor salonunda konuşurken sesi yankı yapıyordu. -Şükufe squatla toton güzelleşecek, çıkıklaşacak, fakat biraz sabırlı olmalısın, Şükufe beni dinliyormusun? "Şükufeeeeeee" Allah Allah hocanın sesi uzaktan geliyordu sanki. "Şüküfeee kıııız" "Evde yokmusun huuuuu!!!" Yerinden sıçradı. Pirinç ayıklarken uyuyakalmıştı. Komşu Hanife ablaydı gelen. Zaten o da olmasa insan yüzü görecegi yoktu. Kapıya koştu. "Gel Hanife abla gel, duymamışım kusura bakma" Yaşlıydı komşusu. İki laf ediyorlardı gidip geldikçe fakat Şüküfe içinden bambaşka diyarlardaydı. Nefret ediyordu yaşamak zorunda olduğu çevreden. Ama belirli ya da belirsiz bir süre yaşamak zorundalardı işte. Bazen de seviyordu bu herşeyden, onu üzen anılardan uzak yeri. Ailesine gittiğinde evine çabucak dönmek istiyordu. O evde neleer hatırlıyordu çocukluğuna dair. İşte şu köşe, orada nasıl ağlamıştı 8,9,11,13,15 yaşındayken. Ya şu çatı katı, dili olsa da söylese küçük kızın kaybolmuşluğunu, anneli annesizliğini. Orada atılmış eşyaların arasında oturur, burası benim evim olsa derdi. Biri benimle gel dese elinden tutar giderdi o günlerde sorgulamadan. Hatırlamaya çalışıyordu, annesi onu hiç almışmıydı kucağına? Geri gittikçe evet hatırlıyordu,3 yaşlarındaydı galiba. Annesinin kucağındaydı, ateşi vardı galiba, sanırım o yüzden bu rütbeye kavuşmuştu. Kokusunu hatırlamaya çalıştı, ııh öyle bir şey bulamadı hafızasının çekmecelerinde. "Çok arayacaksın beni çoook, elin adamı dünyanın kaç bucak olduğunu öğretir sana" Hep bunu söylerdi annesi, her Allahın günü bıkmadan usanmadan. Ama aramıyordu işte. Bilmediği şeyin hasretini çekebilir mi insan?

E empatizm CiRiLLA cingozrecai Yabanelma Duygusuz_ @_Marla_ IcimdekiSonsuzDeniz N NickimTam13Harf Y Yengec anasi safi. naz Bayan X diyeceksiniz T Tweety MiruMir Dead Cell benlacivert MissCherryBlossom

Sağ olun kızlar, iyi şimdi, keyfi yerinde; tabi ben yatağına yatıramaz oldum, o ayrı; yanıma aldım karyolayı ittik duvara, babasını kovaladık dizdik yastıkları her yerlere; yoksa uyku haram olacak "Yine düşer mi?" diye, korku geldi. 2 yaşlarındayken sendromu tutup bi kere de yere yatıverip, sinirle burnunu hususi vurup kanatmıştı, bu ikinciye gibi oldu . Kanaması acile gidene kadar aynı gece yolda durdu, bol soğuk su ile yıkadım, soğuk kompres, tampon vb. yaptım, kanamayı full engellemeye çalışmadım nefes borusuna dolmasın diye ama ne yaptım tam onu bile bilmiyorum elim ayağım birbirindeydi çünkü; gider gitmez zaten kanama durmuş, travmatoloji - acil röntgen aldılar beklemeden; kafa darbesi filan da emin olmak için güzel ilgilendiler sağ olsunlar. Biraz uyumadık eve döndük çizgi film izledik gece beraber sohbet ederek. Sonuç olarak iyiyiz yani, eh biraz burun şişti, biraz gözleriyle birleştiği yer morlaştı ama geçiyor gün gün o da. Ağrısı-sızısı vb. kalmadı, ciddi bir şey olmadığını söylediler dün de teyit ettiler, kendisi toparlayacakmış.

Gözü açıldı artık, toz moz almaz o, Sükufe Ağaoğlu olsun iyisi mi

Sukufe daldı. Ne de güzel gezmişti boğazda beee. O zaman rüzgar mı çarpmıştı acaba? Yok yok, deniz olsa olsa şifa olurdu. Mavisine kurban. Yavaşça yerinden kalktı. Bir taksi bulsa, yine deniz kenarına atsa kendini. Murtaza dürttü -Ne o kız, ağzın kulaklarına varıyo, yine ne geldi aklına? Atıcam şüküfeyi yine denize banane

Murtaza'nın başından aşağı kaynar sular dökülmüş, Şukufe'nin ağzından duymaya alışkın olmadığı ve evlilikleri içinde onca zahmetli, zor tecrübelere karşın ilk kez telaffuz edilen bu "Boşanma" kelimesi karşısında nutku tutulmuştu. Gözlerine hücum eden damlaları Şukufe'ye göstermemeye çalışıyor; kelimenin ağırlığını idrakta zorluk çekiyor, sanki büyük, dikenli bir lokmayı boğazından içeri itmeye çalışır gibi boş yutkunuyordu. Biricik aşkipellası Şuku'sunun ciddiyetini sorgulama ihtiyacı hissetti: -Şukubalım, ne diyorsun? Pekmezin aktı ya, ondan oldu, ah, ah o gazoz şişesinin kolisini taşıyan forkliftin lastiğini imal eden... -Murtaza, Allah belanı vermesin, o ne biçim küfür ya? Terbiyemin sol tarafına inme indi, tutmuyor şu an terbiyemin bir kısmı, beni de manyak etme, bu mu yani buna tepkin? Ayıp ya. Boşanmak istiyorum işte, bunun kafamı yaran gazoz şişesiyle bir alakası yok, seninle ve benimle alakası var. -Yok, hayır, sen iyi değilsin. Olmaz, olamaz. İlk kez karısı Şukupelitellasını kaybetme korkusuyla yüzleşen Murtaza, O'nu bu kadar sevmiş olabileceğini kendi de tahmin etmemişti nitekim, hep cepteydi Şukufe, temizliğinde, evinin düzeninde, çocuğunda, kocasında... Çocukları Azmancan dünyaya geldikten sonra zaten Murtaza iyice rahatlamıştı bu konuda, Şukufe, evliliklerine, Azmancan ile ayağından zincirliydi artık nasıl olsa. Bunun rahatlaması ile içindeki öküzü ortalığa salmakta beis görmeyen Murtaza, bir yandan kendi gibi gözü dışarıda olmayan, karısına hiç el kaldırmamış birine haksızlık yapıldığını düşünüyordu. İçi ters yüz olan Murtaza, düşünceli-dalgın halini sürdürürken, Şukufe söze devam etti: -Kendime bi yorgunluk kahvesi yapacağım, istersen sana da yapayım. Gel, oturalım ve kahvelerimizi içerken, iki medeni insan gibi, olması gereken gibi şu konuyu konuşalım. Böyle "Olmaz-olamaz" demelerle bir yere varamayız Murtaza. Ve fakat Murtaza, bu ufacık zaman zarfında kendisini için için doldurmayı başarmış; Şukufe'yi suçlayabileceği doneleri zihninde taramış ve klasik yurdum muhabbetine, öfkeyle bağlamıştı: -Ne yaptım be sana Şukufe? Ha? Gittim karıya kıza mı baktım? Sana bir kere el mi kaldırdım? Ne yaptım ben? Yazıklar olsun. Nankörsün Şukufe, nankör! Evlilikteki eş olma misyonunu bunlardan ibaret zannetmekte ve aşktan, güzel sözlerden, incelikten, makul beklentilerden ve evliliği ayakta tutabilecek, eşler arası pek çok duygusal besleyiciden bihaber olan Murtaza'ya, bunlardan bahsetse, anlayabilecek miydi? Şukufe, bu konuşmaları daha önce çoktan geçmişti, Murtaza ile evlilikleri boyunca, beklentilerini, aşık olduğu adamı artık tanıyamadığını içeren pek çok konuşma yapmıştı nitekim. Boşanma kelimesini ilk kez kullanıyor olabilirdi Şukufe, ancak Murtaza'ya bunu dolaylı yoldan kaç kere söylemiş, ima etmiş, sinyallerini vermişti, sayamamıştı. Bu noktaya bir günde gelinmiyordu elbette. -Murtaza... Bak, bu bir günde aldığım bir karar değil, ben bunu son iki senedir düşünüyor, içimde bir karara varmaya çalışıyordum. Sana, bir evliliğin ayakta durabilmesi için, nelere ihtiyacı olduğunu tek tek yeniden anlatıp, bu işin -Sana el kaldırmadım, daha ne istiyorsun- tarzı bir tutumla yürümeyeceğini, benim bununla teselli bulacak türden bir kadın olmadığımı izah edebilirim ama cidden yorgunum. Anlamayacağını bile bile, bu topa girmek istemiyorum. Yineliyorum, gel, iki medeni insan gibi konuşalım; bundan sonrası için ne yapılabilir, yollarımızı çizmeye başlayalım. Iq seviyesi eksilerdeymiş gibi davranmayı, evlendikten sonra bir hayat tarzı, bir felsefe haline getiren Murtaza'nın, atlayışı paraşütle yapan jetonları, bir bir düşmeye başladı. E haliyle, insan aptal gibi davranmaya kendini alıştırıp, beynini bir kutuya kaldırıp koyunca; tekrar alıp kullanmaya çalışmak ilk etapta zorlayıcı olabiliyordu. İnkar ve öfke kısmını ışık hızında geçen Murtaza, diz çöküp yalvararak, pazarlık kısmına erişmişti şimdi: -Şukum... Aşkitoponçiğim, mkunu yiyim... Ühüü... Bunu bize yapma... -Allah'ın cezası; sana saygımı da tamamen bitirme yaaa! Ay, çekil, Murtazaa bırak ayağımı, kırım kongo kenesi gibi yapıştı ay, bırak. Off.. Niye bunu normal, aklı başında insanlar gibi halledemiyoruz ya? Niye zorlaştırıyorsun? Ya bırak ayağımı! Kaç yaşında adamsın ya! Şukufe'nin günlerdir yıkamaya fırsat bulamadığı ayaklarının kokusunu içine çeke çeke ağlamaya ve yalvarmaya devam ediyordu Murtaza: -Şukufee, beni kokuna hasret bırakma, sniff. Bu ne biçim bir koku be ayy? Neyse, üüü, ne istiyorsun, nasıl biri olmamı istiyorsun söyle; bize bir şans daha ver, biz birbirimize aşıktık, bu aşkın hatırı, Azmancan için... Üü... Sniff... -Burnunu mu sildin sen ayağıma? Murtaza bırak ayağımı, bırak. -Olmaz, benim yerim bu ayakların altı; seni çok seviyorum... Bu evliliği bitirmen için beni çiğnemen lazım, çiğne beni, çiğne. Oov güzel fanteziymiş Şuku bunu deneyelim... Üüü... Şukupellam nolaaarr?! -Murtaza, bu halin bile başlı başına bir boşanma sebebi olabilir, şu haline bak, kendine gel ya?! Ayağını Murtaza'nın mengene gibi elleri ve kollarından kurtarmaya çalışan Şukufe, kocasına ilk kez acıdığını hissetti. Bu histen aşırı rahatsız oldu nitekim Murtaza'nın bu kadar abartıp, kendini dramlara salacağını hiç ama hiç tahmin etmemişti, kocasını resmen tanıyamıyordu. Murtaza, çölde geçirdiği üç susuz günün ardından bir çeşme bulmuşçasına tuttuğu ayakları bırakmış, boynunu önüne eğmiş, bir sigara yakmış, saçmalıyordu şimdi de: -Başka biri var, değil mi? Başka biri... Kim o Şukufe? Söyle, sana kızmayacağım gerçekten, kim o aklını çelen pe... ? Kesin slim fit gömlekler giyip kol kaslarını gözüne soka soka, önünden yürüyen biriydi değil mi? Doğruyu söyle Şukufe. Aşkımıza da mı acımadın ha?!! Yazıklar olsun sana, sikspeklere değiştin bizi... -Allah'ım sana geliyorum. Deveye seksek oynatmanın, Murtaza'yla düzgün bir boşanma konuşması yapmaktan daha kolay olacağını fark eden Şukufe, Murtaza'yı yakasından düşürmek için, olmayan bir yasak aşk uydurmayı düşündü önce ama hemen vazgeçti, o kadar da değildi. Kararlıydı Şukufe, O'nun boşanma kararına, saygı duymayı, beraber oturup konuşabilecek kadar medeni kalmayı bilmeliydi Murtaza. Şukufe'yi bırakıp, aynaya göbeğini incelemeye giden Murtaza, eliyle göbeğini sıkarak hala söyleniyordu: -O kadar da kötü değilim, tamam sikspeklerim, adonislerim olmayabilir ama Şukufe, bu tatlı göbek de yeterince seksi değil mi?

Merak etme, onu da boş koymadılar. Şukufe'nin başına, gökten bi inek düşmedi .

Allahım bağımlılık yaptı sürekli baştan okuyorum şukufe neler neler yaşadı be ama azmancan ismine koptum yaa elinize emeğinize sağlık süper olmuş

Teşekkür ederim, pazartesiye kaldı doktor işi. Öyle bi ciğer kontrolü ve sigarayı bırakma amaçlı danışmaya gidecektim. Baya rahatsız eder oldu şu ara.

Evlendi barklandı hala sümüklü Ne sempatisi var annamadım gitti

Dram istesem, dönüp kendime bakmam yetiyor. Pls gülelim.

I-ıh, susmuyor ve her şeyi soruyor. -Anne bunun adı ne? -Kurşun kalem. -Anne bu neydi? -Kurşun kalem. -Anne bunun adı nedir? -Sence nedir? -Kurşun kalem. -Anne bu ne? -Otobüs? -Hayır, bu bir kurşun kalem.

Sadece evden değil, Yozgat'tan da kurtardın Boğaziçi vapurunu araya sıkıştırıp. Yozgat'ın minik bir ilçesine oturtacağdım Şukufe'yi, geçti gari.

Hastane çıkışını yaparken şukufe'nin aklında birbirine değmeden halay çeken yüzlerce tilki vardı. Oğlunu çok özlemiş, öte yandan Murtaza'nın "o iş bende ev boş olacak merak etme" cümlesine de zerre inanmadığı için, enerji emen canavarların olduğu eve gitmek istemiyordu. -kuzum geliyorsun değil mi bana? Eve uğrayalım eşyalarını al hemen çıkalım ben aşağıda beklerim. -gelmiyorum anne. Gerçekten sadece yalnız kalmaya ihtiyacım var. Kalmak istersen buyur kal bende ancak ben gelemem. -Murtaza mı izin vermiyor yoksa? -yahu ne alakası var. Adam ağzını bile açmadı. Hem ben geri zekalı mıyım illa verdiğim her kararda biri ya da birileri mi etkili olmalı? Ben sen değilim anne. Başkaları için yaşamıyorum. -he onun için evladına tapıyorsun. Heder ettin kendini çocuğun önünde. -tapmıyorum, annelik yapıyorum. Sen anlamazsın! Şukufe, ağzından çıkan son cümleyi henüz bitirmeden pişman olmuştu bile. Karşısında dolmuş gözleriyle duran Semiramis hanım, öfkesini dizginlemeye çalışıyor, bir yandan da bu duyduklarını asla hak etmediğini düşünüyordu. Yememiş yedirmiş, giymemiş giydirmiş, onca imkansızlığa rağmen anneliğini layığıyla yapmıştı. Tıpkı babasına benziyordu şukufe. Onun gibi memnuniyetsiz, nankör ve kırıcı. -iyi tamam gelme. Ben kalamam, abinin çocukları bende tek mi kalsınlar. Hem işlerim var. -sorun yok anne sen işlerine bak. Şukufe alışkındı tek başına ayakta durmaya. İkinci planda olup, bahanelerin arkasına atılmaya alışkındı elbet ama yine de canı acıyordu. Hoş, annesinin gelmemesi işine gelirdi. Evdeki enerji emiciler ile bir araya gelmesini hiç istemiyordu. Olası bir tartışmayı önlemek için her şeyi yapabilirdi şukufe. Arabulucu kimliği ile ün salmıştı ne de olsa. -azmancan annemmm oy çok mu özledin sen beni. Şukufe'nin boynuna atlayıp sıkıca sarılan azmancan, günlerdir bastırılmış tüm duyguların patlamasına sebep olmuştu. Şukufe engel olamadığı gözyaşlarını serbest bırakırken bir ay hastanede kalmayı dilediği için vicdan azabı çekiyordu. -ahaha şuna bak şuna, sanki aylardır görmedi annesini. Sanki işkence ettik burada. Paşam gel hadi babaannene. Ay beni mahvetti şukufe. Tansiyonum yükseldi ilaçlarla ayakta duruyorum. Sen nasıl başa çıkıyorsun bu çocukla. Kafama kumanda fırlattı. Valla kalıp sana bakmak isterdim ama çok kötüyüm inan. Kalmaya gelmiştim aslında ama ilaçlarımı evde unutmuşum. Ölür kalırım valla burada. Şukufe hiçbir çaba sarf etmeden kavuştuğu özgürlüğe sevinirken, insanın içinde var olan saf kötülükle bir kez daha karşılaştı. Diline gelen onlarca cümleyi bir çırpıda kusmak istese de, buna mecali yoktu. İnsan fıtratının asla değişmeyeceğini öğretmişti hayat ona. Kelamları tüketmek beyhude bir çabaydı. -sorun değil anne sağol azmancanı idare ettiğin için. Misafirleri, annesi dahil tek tek uğurlayan şukufe kendi çekirdek ailesi ile baş başa kalmıştı sonunda. Azmancan uyuyakalmış, "anne hastaneye gitmesin" diye sayıklıyor, şukufe'nin vicdan azabını ona katlıyordu. Murtaza derin bir sessizlik içinde oturuyor, karısının gözlerinin içine bakıyordu. Sanki birazdan duyacaklarını hissetmişcesine yalvarır gözlerle şukufe ye bakıyordu. -Murtaza... -efendim şüku. Bir şey mi istiyorsun? Başın mı ağırıyor yoksa? Acıktıysan bir şeyler söyleyeyim dışarıdan. -Murtaza ben boşanmak istiyorum. -ne?! ...

Murtaza, Şukufe'yle evlilikleri içinde, her ne kadar öküzlükte bir dünya markası olma yolunda emin adımlarla ilerliyor olsa da, karısının sabır taşından, hangi noktada "Çat" sesi gelebileceğini ve şalterleri indirip, kendisine hayatı zehir zıkkım edebileceğini doğru tahmin edebilecek kadar O'nu tanıyordu. Öküz içgüdüleriyle yaklaşan tehlikeyi fark etmiş, ürkmüştü Murtaza. Şukufe'nin kendini bir koşu vapurlara atıp ardından gerisin geri, elinde 5-6 farklı yerden güneş figürü gibi dişlenmiş simit, omzunda kısa sürede evcilleştirdiği pis bakışlı bir martıyla eve çıkagelmesi ve oğulları Azmancan ile sümük yuvarlama derslerine aylar sonra, kaldığı yerden yeniden başlaması... Meşazı alan Murtaza, hemen annesini, kardeşini, yengesini, yeğenleri ve Azmancan'ı, içindeki enişte yönünün bir çeşit dışa vurumu olan ve arka camına "Hakkımı aradım, meşgul çıktı" yazdırdığı metalik gri doblosuna doldurup "Sizi bi gezdireyim" bahanesiyle evden uzaklaştırmış ve Şukufe'ye dinlenebileceği bir yalnızlık bırakmıştı. İşte tam da bu sırada, Şukufe'nin biricik dostu, içgüveysi hayırsız kocası Sedat'ın ayaklı kredi kartı Şekerpare'nin sürpriz ziyareti, Şukufe'ye bir nefes olacaktı. Fakat, Şekerpare'nin dilinin altında bir bakla vardı, utana sıkıla, "Kimseye söyleme, tek sen yardım edebilirsin" diyerek, defalarca Şukufe'yi tembihleme ihtiyacı hissederek, sonunda döküldü: -Şukufe... Ben galiba aşık oluyorum. En yakın dostu Şekerpare'nin kalbine dolan aşk-ı memnu rüzgarlarını bir anlık dalgınlıkla sesli düşünen Şukufe; -Bihter, sonunda ölüyon, yapma bacım! dedi.

Yok yahu benden olsa olsa ayçiçeği olur. Minicik kadınım ben. Gölgemde karıncalar dinlenir en fazla ahsjsjjs.

-hoşgeldin Murtaza. -hoşbuldum şukum. Yıllar içinde dudaktan öpüp "hoş geldin aşkım", boynuna sarılıp "hoş geldin canım" karşılamaları zamanla soğuk bir "hoş geldin Murtaza" ya dönüşmüştü. Neden ne ara böyle olmuşlardı, şukufe'nin de bir fikri yoktu. Aslında biliyordu da, diğer çiftlerde sorun olmayan mevzuların, onların evliliğini nasıl yıprattığına mana veremiyordu. Murtaza'ya göre rahat batıyordu, oysa ki şukufe boğuluyordu. Bazı zamanlarda şukufe'nin sevgisi kabarıyor, Murtaza'yı neden sevdiğini hatırlıyordu. Belki de sorun şukufe'de yahut Murtaza'da değildi. Asıl sorun evlilikti. İkisi de ayrı ayrı iyi insanlardı. Çok iyi arkadaş olabilirler, birbirlerine çok şey katabilirlerdi. Ancak onlar aşkın geçici büyüsüne kapılıp, olmamaları gerekirken çift olmuşlardı. Yanlış buradaydı. Zamanla beklentiler farklılaşmış, ebeveynlik yükü ağır gelmiş, birbirlerinden iyice uzaklaşmışlardı. Oysa her şey ne kadar farklıydı eskiden. Şukufe'nin gözünden akan bir iki damla yaş için kendini parçalayan o adam şimdi çığlıkları duymaz olmuştu. Murtaza için tüm ailesini karşısına alan şukufe, Murtaza'nın parkelere düşen kıvırcık kıllarına lanet ediyordu. Şukufe Murtaza'nın da onu eskisi gibi sevmediğini biliyordu. Tuhaf bir bağımlılık, bağlılık geliştirmişti. Şukufe'yi kaybetmekten korkuyor ancak kurulu yuvasını düzenini kaybetmekten daha çok korkuyordu. Oysa şukufe öyle değildi. Hayatını bir anda değiştirmeyi göze alabilirdi. Monotonluk kabusundan kurtulmak yuva yıkmaya değerdi belki de. Peki neden korkuyordu? Murtaza'sız bir hayatın bilinmezliğinden mi? Kaybedince kıymet bilenlerden olduğu için sonunu bilmediği maceraya atılmaktan mı korkuyordu? Yoksa azmancan mı engelliyorsun onu? Bunların cevabını hiçbir zaman öğrenemeyecekti. Çünkü tıpkı Murtaza gibi, şukufe de anlamsızca bağımlı olmuştu bu evliliğe. -ay ah çifte kumrular sizi. Ay bu ne soğukluk ayol. Gençsiniz siz. Valla biz sizin zamanınızdayken abiniz beni hiç boş bırakmazdı hihihi sizin içiniz geçmiş. -detaya girme abla. Dört çocuktan anlaşılıyor boş bırakmadığı. -ahahahaha ay sen çok yaşa Ahahahaha. Şukufe yüzündeki dehşet ifadesine engel olmaya çalışırken, abartılı kahkahaları yerli yersiz sunan insanların deli olduğu düşüncesinde ne kadar haklı olduğunu fark etmişti. Ruh sağlığı bozuk insanlar bunu yapıyordu. En başta da annesi. Semiramis hanım da abuk bir cümleye dakikalarca anırarak güler, şukufe'yi dehşete düşürürdü. Yanında olmadığı zamanlarda da güldüğü mevzuları anlatır, yine korkunç biçimde gülerdi. Oysa ki şukufe çok az şeye gülerdi. Bir hocası "insanların zekasını anlamak için neye güldüklerine bakın" demişti de, o zamanlar anlayamamıştı hocasını. Şimdilerde anlıyordu. Karşısında bademcik yapısını göstererek gülen müyesser'in gerçekten neyi bu kadar komik bulduğunu merak ediyordu.

Yatağın korkuluğundan aşıp, burun üstü düşmeyi başarmış; nasıl oldu bilmiyorum artık. Öyle, onlar iyiyse biz iyiyiz, yüzünü az asık, mahzun görsen, için burkulur, annelik=bir çeşit delilikmiş hakikaten. :)

Yaa, işte sağ gösterip sol vururlar böyle; Müyesser'e mi bakacağdı Şekerpare, Şukufe dururken.

Ettir sabah ben de aklim başıma geldiginde okurum keyifle ama şimdi eve henüz gelmeyen geldiğinde ise benim türlu zorbaliklarimla karşılaşmayı bekleyen bir öküzcan var neler edicem bak ben o herifciogluna adami plastik fuari diye gönderdik saat 2 oldu nerdeyse hala gelicek çok kuruldum bu sefer