Gerçekten üzücü canım çünkü kardeşin ilerki günlerde çok pişman olucak. Ama bu kadar yemesinin sebebi belki başka bir nedende olabilir. Bir şeye üzülmüştür canı sıkkındır o yüzden kendini yemeğede vermiş olabilir. Psikolog ve bir diyetisyen yardımı iyi gelebilir size. Sen onunla şimdilik güzelce konuş yürüyüşe çıkar her gün yürüyün beraber. Abur cuburu kesse ve en geç 7den sonra hiç bir şey yemese zaten kilo vericek emin olabilirsin. Onun şuan sadece o iradeye kavuşması lazım. Umarım bu sorunu en kısa zamanda çözersiniz..

yazık ki onu ne kadar üzdüğünüzü farketmemişsiniz bile. bunu kendine nasıl yapar! O bir obez! çok kötü bir durum! acıyorum! şu kocaman cümleler sizin yazdıklarınız görünüz istedim bir obez olarak bunların nasıl can yakıcı cümleler olduğunu biliniz böyle yardımcı olunmuyor malesef bu empati değil. sanki çok kötü bir şey yapmış gibi şişman olmak suçmuş gibi çıldırmanız da cabası.. yazık üzülüyoruz biz, siz kendi kendinze çıldrıp bize yasaklar koyarken ve acırken.. sonra duygusal olrak o boşluğu doldurmak istiyoruz siz bizi mutsuz ediyorsunuz biz yemek yiyerek mutlu olmaya çalısıyoruz. Oysa bizi olduğumuz gibi kabul edip sevseniz belki de çikolataya ihtiyaç kalmazdı mutlu olmak için.

bakalim insallah dedigin gibi olur daha 18 yasinda herseyi doya doya yasamasini isterim hic birseyden saklanmasin dimii :) tesekkür ederim cevabin icin bakalim insallah olacak yapacaz artik birseyler :)

Seni kirdiysam lütfen kusuruma bakma. Kötü amaçlı yazmadım hic birşeyi. Zaten yardım istediğim için yazdım buraya yoksa kardeşime tabiki hakaretler etmedim. Aksine mesela ben kendim sigara kullanıyorum oda bi bağımlılık sevmediğim ailemin sevmediği bi bağımlılık, bununla karsilastirip ikisininde bi bağımlılık olduğunu anlatmaya çalıştım, caba göstermesi gerek ve kendi nasıl birakabilirsin abla diyorsa bende aynisini ona dedim. Ona ailesi sevdikleri olduğunu hic birşey icin cekinmesinin gerekmediginide dedik elbette. Ve benm aram kardesimle cok iyidir. Onu heryere götürürüm beraber tatile bile gideriz. Kopuk bi ilişkimiz yok. Ben sadece üzüldüm ve ona fizikselde piskolojikte yardımcı olmak istediğimi ifade etmek istedim. Ve şişman olmak tabiki suc değil. Yemek yemek abur cubur yemege kendimde bayılırım ama sağlığınız için iyi olmadığını biliyorsunuz ve o benim kardeşim canım ne kendini eksik değişik yada ezik hissetmesini istemiyorum ama o kilosu yüzünden kendine güvensiz bu yüzden hepsi birbirne karışıyor ve kilit nokta kilo maalesef

kardeşini çok çok iyi anlıyorum ya aynı bir zamanlarki ben denize girememe salaş kıyafetler giyme şişmanlığa alışma evrelerinde oluyo kendini olduğun gibi kabul ettiğin zaman kendine güven de geliyor, çoğu şişmanın özgüveni de yüksektir aslında ama zamanla kazanılıyo tabi tek ve şiddetli tavsiyem ne yediğini bosverin kendisi düzeltir onu bi spora yönlendirin, voleybol yüzme vs hangisi olursa olsun ama böyle zayıfamak için gitmen lazım az hareket et falan diyerek değil zevk aldığı için sevdiği için vakit harcayacağı bir spor aktivitesi olsun, hiç diyet falan işlerine bulaşmadan kilo vericektir

ilk yazdığınız yorumu kardeşiniz okusa o da üzülürdü emin olun, onun hissettiklerini anlayabilmeniz için yazıyorum. lütfen kardeşinize hastalıklı ya da bağımlı muamelesi yapmayın 23 yasında bir şişmanım kardialog, dahiliye, endokrinoloji ve kadındoğum kontrollerimi düzenli yaptırırm hiç bir testim olumsuz çıkmadı ve her hangi bir sağlık sorunum yok. Şişmanlar bazen zayıf bireylerden daha sağlıklı olabilir ama malesef toplumdaki hastalıklı şişman önyargısı estetik kaygılarla da birleşince yıkılamıyor. O daha çocuk ve gelişim çağında karşısında ağlamanız kendisini suçlu, eksik değişik ya da ezik hissettirecek siz yanlış bişey yapmadığınızı düşünseniz de. Yardımcı olmak istiyorsanız normal davranmanız yeterli :) http://www.haberturk.com/saglik/haber/814589-saglikli-sismanlik-hayal-mi-gercek-mi okumanızı tavsiye ederim :)

Herkes için o kadar zor bir durum ki.. Hatırlıyorumda komşuları anneme " şu kızı bi doktora götürüp zayıflatmıyosun" derlerdi. Annem herzaman zayıf ben de her zaman kilolu.. Dolabımın içinde gofret yediğim günleri çok iyi bilirim. Nasıl bir psikoloji olduğunu malesef yaşamayan asla anlamaz. Diyetisyen, akapunktur annem hepsini denetmişti. Doktor yazardı annem hazırlardı ben okulda gider hem diyetisyenin verdiğini hem hamburger alır yerdim :) Malesef battı balık yan gider gibi bir psikoloji oluyor. Çevreniz size az yemenizi söylüyor veya yediğinizde dikkat çekiyor diye sürekli gizli gizli yiyorsunuz. Kimse görmeden yemek için bulduğunuz her fırsatta tok olsanız bile abur cubur ne var ne yok yeniliyor. Çünkü biliyorsunuzki birisi görürse alacak, yeme diyecek.. Yapmanız gereken kilolusun ama seni böyle kabul ettik ne zaman istersen o zaman verirsin diyerek arkadaşında dediği gibi spora yönlendirmek. Yani tedavilik bir durum değil bu. Ne yaparsanız yapın yemek istiyorsa yiyecek. Sonra birgün dank edecek kendisi mücadele edecek. O güne kadar sizin yapmanız gereken doktor kontrollerini yaptırmak. Kilolu olmak sağlıksız olmak demek değildir. Evet kilo sağlık sorunlarına yol açar ama vücüdunda herhangi bir eksiklik yoksa şuan için üzerine gitmek daha çok kilo almasını sağlar. Tavsiyem mutlaka tüm testlerini yaptırın. Kolestrolden, troid bezlerinden, demir sayımına kadar. Sonrasında spora teşvik. Çok fazlada kendinizi üzmeyin. Kilo sağlık sorunu olmadığı sürece sadece çevresinin dış görüntüsünü yargılamasını sağlar. Ama hayatta başarılı mutlu olmak için herşey beyinde biter bu yüzden ileride kilolu olsa bile mutsuz olacağını sakın düşünmeyin. Hatta muhtemelen çoğu fit bayandan çok daha mutlu huzurlu bir hayatı olur :)

Uzun zamandir fark ediyordum, kardesimin gittikce kilo aldigini. Zaten hep balik etliydi ama artik resmen sisman. Odasinda hep sakladigi sekerli icecekleri, cikolata, chips, bisküvi vs vs buldugumda cildiriyordum. Her seferinde söz verdi ama nafile. Dün yine bi canta dolusu cikolata, chips, enerji icecekleri vs. buldum ve onlari gördünce annem babam diger kücük kardesim aglamaya basladik. Bi insan kendine bunu nasil yapar diye. Kendinlede mutsuz oldugunu görüyorum ama buna karsi birsey yapmiyor, inadina yiyor sanki. Ben sagligima dikkat eden ve cok spor yapan biriyim ve cok zayif ve fitim. Artik kardesimlede her gün spor yapacagim. Yemesine icmesine kadar dikkat edecegim. Benim yapim zaten zayif, yesemde kilo almam pek. O yüzden diyet yemeklerinde pek bi bilgim yok. Yardimci olan birisi varsa lütfen bana ulassin durum gercekten cok kötü, icim aciyor ve yardimci olmak istiyorum!

yani bazi konularda haklisin tabiki ama inanki bende nasil davranacagimi malesef bilmiyorum. duygusalligin ve mantigin karistigi bi nokta olusuyor bazen. Dedigin gibi normal davranmaya calisiyorum bende hic bi küslük yada suclama yapmiyoruz. iftardan sonra gec vakit oldugu icin hadi gelin yürüyüse cikalim diyoruz toplu bi sekilde yapiyoruz falan. kardesim zaten hep balik etliydi onunla bi derdimiz yok zaten bizim üzüldügümüz sadece biraz asiriya kacti hatta birazda degil. dedigim gibi odasinda gecen bi canta dolusu cikolata chips vs buldum yani normal degil anlatabiliyormuyum. yoksa ztn afiyetine düskün onu degistirmeye calismiyoruz artik :) keyif icin yesin tabiki arada allah askina kim yemiyor :) ama piskolojik olarak kendini bi sorun oldugundan cikolataya abur cubura saklamasin anliyormusun? asil benim dert ettigim buydu :) hmm ozmn sen bna ögretirmisn nsl davranmam gerektgni falan? :) gercekten onu kirmak onurunu gururunu kiracak bi darvranisla onu kücültmek istemiyorum. kardesim nedeolsa onun mutlu ve kendine güvenir olmasi beni mutlu eder. kendine güvenmedigini nerden cikariyorsun diceksin. mesela denize gidiyoruz denize girmez. yada güzel kiyafetlere özenir, aliriz, onlari giyer, aynanin karsisina gecer kendi begenir ama cikarir ve salas baska seyler giyer vs vs... böyle düsünmesin biraz kendisini toparlasin istiyorum. simdilik dedigim gibi aksam yemeklerinden sonra yarim saat 45 dk falan turluyoruz, biraz egzersiz yapiyoruz abur cuburu kestik beraber vakit geciriyorz falan... haberide hemen okuyorum tesekkür ederim :)