He valla

Merhaba ben doğma büyüme ankaradayım sizler neresinde oturuyorsunuz acaba

Kesinlikle öyle çok çok zor bir şehir 10 senede ruhumu emdi diyebilirim

Gerçekten şehirde insanlarda gri

Oranın yeşilini doğallığını da özlüyosundur

Ben de ankaralıyım. Ama yurtdışında okuduğum için çevremde aktif görüşebileceğim kimse kalmadı. Bazen insan içine çok kapanıyor eşi yetmiyor. Bir komşu olsa diyorsunuz hatta bir kaç kişinin kapısını calıyorsunuz ama işte insanlarla tek taraflı iletişime geçemiyorsunuz. Evet hanımlar whatsap grubu kurdunuz mu? naptınız? :)

Gurbetten gelipte ne kadar cok yalnizlik ceken varmis benim gibi... Bende alisamayanlardanim 1 bucuk senedir burdayım. Insanlari cok soguk mecburiyetten yaşıyormuş gibi görünüyorlar. Kimse mutlu durmuyor gülmüyor garip gri bi şehir

Bende Altındağ'dayım. Bende yalnızım ailem İstanbul'da.

Aynen öyle tek seçenek avm

Anladım canım E Emnis

hic kimse sevmiyor galiba Ankarayi A

Ah ankara sevilmez mi ya havası sert insanı mert T

yalnizim evet ankaradayim komsun falan yok mu aslinda guzel yer biraz renksiz

Ne çok varmış sevmeyen alışamayan siz nereden

Bizim aramızda arabayla 5 6 dk mesafe var :)

Ay inşallah inşallah

Aaaa hemserim bende adanaliyim

nickimi degstirem ifsa olduk

Yakın sayılırız

aynen o civarda neeffret ediyorum burdan

Siz nereden bu arada

Yok ama inşallah olur N Neredenbaksantutarsizlik Guru Anneler

Hemde forumda Kac haftadasınız hemserim P

Ben hemen işe başladım ve hiç mutlu değilim iş yerinde zorla gidiyorum insanlar çok tuhaf bence sorun bizde değil çok soğuklar

evet haklisiniz guvenecegimiz kimse yok bizim de bu arada ne cok yalniz ankarali varmis

Ama artık insanların birbirine güveni kalmadı belki şimdide izmire farklı bir semte gitsen yine aynı olacak çok nadir eski semtlerde komşuluk kaldı maalesef. Çocuk büyüdükten sonra çalışma hayatın olacak mı? Belki o zaman iş arkadaşı vs edinip bir nebze sosyallik olur hayatında :)

Siz nereden buraya taşındınız?

Karadeniz:)

benimde kimsem yok burda arkadaslarim oldu oldukca egleniyorum kafa dagtiyor biraz P

ohhh vallaa bende esim olmadiginda asagi vurduyorum kendimi 20 dk ya demetteyim

Sen nerdesin canm

Aslında çocuk olup olmaması bişey değiştirmiyor 6 sene okul, 3 senelik evlilik ve son 4 aydır da bebekli bir bayanım ama İnan hiç bir evresinde bu yalnızlık ve bunalım modu farklı değildi, okurken arkadaş ortamı vardı biraz olsun teselli eden, okul bitti herkes dağıldı farklı illere, büyük konuştum nefret ediyorum burdan diye, evlenip burada kaldım ilk 2 sene eşimle 2 kişilik bi yalnızlık çektik, bebek olsun değişir dediler inandık, bebek olunca daha kötü oldu sanki İzmir'deki komşuluğu, yardımseverliği, samimiyeti, güleryüzü, doğallığı oradaki ortamımdan daha çok özlüyorum Ben bu konuda çok dertliyim yazsam roman olur kısa keseyim Şimdilik

Ankarayı bilemediğim için orayı da bilmiyorum ama tahminmce şentepe civarı mı oluyo

Etimesguttayım ben

Güzel yer aslında alışınca

Osmaniyeden gelin geldm canm

Bana da işe başla arkadaşın olur derler hep oysa okul da sosyalleşmek için çok iyi bir seçenek hatta yurt ortamı tam olması gereken ortam ama ben hep aynıydım ne eksik ne fazla zaten kişilik olarak gelenekselciyim çok fazla yeniye açık değilimdir oğlak burcu olarak adaptasyon sürecini zır atlatıyorum hatta atlatamıyorum sanırım belki sorun bendedir diyeceğim de hiç unutmam bir keresinde ilk geldiğim sene sınıfta hocamız sormuştu nasıl alıştınız mi yerinize yurdunuza okula bölüme diye sınıfta sadece 2-3 İzmirli olarak biz alışamadık Ankara'ya dediğimizde zaten senelerdir hocayım burada nedense sadece İzmirliler alışamıyor buraya İstanbul'dan gelen bile bi şekilde alışıyor ama İzmirli yapamıyor demişti uzun yıllar sonra böyle bi tespit yapmış demek ki olmayınca olmuyormuş

Anladım canım bende mamak A

Siz nereden geldiniz buraya acaba ve evlenerek mi? Benim 10. Yılım sevilmedi mi sevilmiyor çok zor bu arada Etimesguttayım

Yenimahalle merkezde oturuyorum bende :) 20 senedir ankaradayım ailem çevrem arkadaşlarım hep burada Ankara'yi çok çok seviyorum

Çankaya diyim fazla detay vermeden :)

Cemre parkını biliyomusn o civardaym bnde az kaldı açık adres verecem

Bende Yenimahalle demetteyim 4 yıl olck evleneli bende daha alışamadım sevemedim Ankarayı

Ankaraya 2 buçuk yıl önce taşındık hala alışmaya çalışıyorum. Zor

Eeee şimdi anlaşıldı Adana insanı da Ankara'ya zor alışır bence

Aile de uzak da olunca sanırım iyice çekilmez oluyor

Siz nerde oturuyorsunuz acaba

Çankaya

Çok tepelerde kışın çok zor ulaşım Benim yerim güzel aslında demetin merkezinde sayılırım yürüyerek çarşı 5 10 dk dolmuşla 2 dk

yenimahalle

Merhabalar kızlar ben yeni üyeyim, Ankara'da yaşıyorum 10 senedir alışamıyorum, ailem kardeş, anne baba, kuzen hepsi İzmir'de. yalnızım şimdi bir de bebiş olunca daha da yalnızlık çekmeye başladık buralarda yaşayan benim gibi yalnız olan anneler var mi acaba?

kaletepe

Merhaba bende Ankara'da yaşıyorum 3. Yılım ve alisilmasi çok zor bir şehir

Burda doğup büyümenize rağmen ne kadar objektif yorum yapmışsınız vallahi nokta atışı olmuş evet haklısınız ama işte bazen deneseniz de olmuyor insanoğlu herseye alışıyor zamanla evime buradaki düzenime alışıyorum tabii ama sevmeyince sevilmiyor sadece günü kurtarıyorsun kafanda hep geri dönme hayali ile

Anladım kuzum bende mamak

Ben evlendigim için geldim. Hemende işe başladım ama hiç arkadaş falan yok çok sıkılıyorum insanlarda biraz soğuk burda

kapi numarasini da söyle çay koy geliyom

hava iklim insanin karakterini çok etkiliyo bence. izmirle kiyaslarsaniz asla mutlu olamazsiniz. ankara ayazında ankara kışında yaşayan insan ne kadar pozitif gezebilir ki. İzmir egede güneş deniz mis gibi insan ne kadar somurtabilir ki:) ankarada doğdum büyüdüm çok çok severim :) bana insanları mesafeli gelir sadece. ama çoğu o mesafeyi kırınca can ciğer olur her derdine koşar:) ben de İstanbul'u hiç mi hiç sevmiyorum

evet guzel ama bebekler cocuklar pek cikilamazsa gezilmezse sıkıcı o yönden dogru su an mesela kis gunu ne yapicamizi sasiriyoruz tek secenek avm

Ordan sonra da burası zor olur Güney insanı da sıcakkanlıdır Ege gibi

Ben hala geri dönmek için çabalıyorum geldiğim ilk günden beri sevmedim burayı komşuluk olmasa da bi çok şey İnan buradan çok farklı bu kıyaslamaları yapmaktan yoruldum gerçi ama burada örneğin Kızılay'a gittiğimde insanları görmek bana pozitif enerji vermiyor, bakışlar vs ama İzmir'in Kızılay'ı konakta sanki her zaman bahar insanlar cıvıl cıvıl neşe dolu, düşüp kalsam biri kaldırır en azından güvenini hissetmek bambaşka ama yaşadığın yerde bunlar eksikse ve arıyorsan İnan ki orada yaşayamıyorsun boğuluyorsun bebeğimle burada otobüse binmek fikri bile korkutuyor genelde kimse yardım etmiyor çünkü ama daha geçen ay izmirdeydim her yerini bebeğimle rahat rahat gezdim dolmuşa da bindim otobüse de hatta otobüste bile sosyalleştik diğer insanların bebişimle ilgilenmesi vs

Aynen öyle

Merhaba benimde 2 yıl oldu ama çocuk küçük olunca insan kolu komşu gezemiyor bende o sebeple pek alışamadım ama İstanbuldan sonra yinede çok artıları var, çocuk büyüyünce keşfetmeyi düşünüyorum bende Çankayadayım bu arada :) Yalnız olmanın en kötü yanı hastalık olduğunda kötü gününde destek alacak birinin olmaması biz bu konuda çok sıkıntı yaşıyoruz eşimle ara ara bunalıma girmiyor değilim

ciddi misin goruselim bi ara

O zaman bi watsap grubu kuralım ne dersiniz bende Ankara

Ay bende zamanla değişir ümidindeydim sen uzun zamandır Ankaradaymışsın Aslında ben ilk geldiğimde Çankaya cevizlidere mahallesindeydim daha evi düzene sokmaya çalışırken komşularım ikramlarla geldiler. Ben İstanbul'dan zaten komşusuzluğa alışkındım başta habire böyle çat kapı gelmeleri beni zorlar olmuştu. malum evde bebek var dağınık her daim ikramlık şeyler yok vs. yaşlarda 40 50 yaş üstüydü dedikodudan sıkılmıştım :)) sonra başımıza kötü bir olay geldi eşim kahvaltı masasında bayılıverdi yere çok hızlı düşmüş olmasına rağmen uyanmadı o an ilk akla gelen komşu oluyor işte tüm katın kapılarına çılgın gibi vurmuştum bir komşum hemşire getirdi hemnn sağolsun o ara ayıldı eşim sonra hastane gel git vs hep yardımcı oldular eşimin yanına ambulansla gittiler ben bebekle çıkamadım. O an onlar olmasaydı ne yapardım bilmem. En az bir hafta evime yemek taşıdılar... sonra dedim ki kimseden şikayet etmek yok insan insandır bunlarda iyi insanlar sarıl onlara ama sonra taşınmak zorunda kaldık şimdi askeri bir lojmandayım komşularım merhaba dediğimde bile hı hı dan başka bir karşılık yok buraya geleli 1 yıl oldu zmanla belki daha iyi olur bilemiyorum Yalnızlık gerçekten zor tüm gün tek payllaşım çocukla insan bunalıyor

Çoook Y

Ahahah ben de tam aksine çat kapı gelme sürekli gidip gelme sosyalleşme gibi hayatın hızlı yaşandığı yerden İzmir'den sonra burada korkunç bir yalnızlık ve asosyallik yaşıyorum 5 sene Çankaya'da asagı Ayrancıda bir sene Kocatepe'de bir sene elmadağda ve son olarak 3 senedir de Etimesguttayım ya bana gerçekten denk gelmedi bilmiyorum ama hiç birinin birinden bir farkı yoktu insanlar soguk ve duygusuz ilişkiler çok fazla menfaat üzerine kurulmuş belki heryerde bu böyledir ama Ankara insana bunu daha fazla hissettiriyor, insanlar robot gibi işe git gel ruhsuz mutsuz haftasonu tek aktivite avm gezmek bilmiyorum benim yaşadığım yerde hayat tarzı buna çok ters belki alışamıyorum

Ankara'da bir Adanalı bulmak N Neredenbaksantutarsizlik Guru Anneler

Siz nereden geldiniz arkadaş olması güzel benim onlar da maalesef yok

Siz neredesiniz acaba

Hafta N Neredenbaksantutarsizlik Guru Anneler

Bebiş var gibi düşündüm de P