ay kızlar hem okudum hem ağladım, hem bi tuhaf oldum stres endişe heyecan.. benim bu ikinci bebeğim bir kez normal doğum yaşadım ama genelde sezaryan hikayeleri olunca daha bi ilgiyle okudum değişik ve yaşamadıgım şeyler oldugu için.. Nisanda kısmetse bebeğim doğacak ama şimdi düşününce sanki çok uzun bir zmn varmış gibi geldi :) Rabbim isteyen herkese bebek, hamile olanlara kolay doğum, doğuranlarada şifa sağlık sıhhat versin.. rana62

30.12.2010 29 Aralıktaki kontrolümüzde doktorumuz bebeğin poposuyla geldiğini söyledi ve seni bugün sezeryana alayım dedi. benim aklımda zerre kadar doğum yok daha 1 haftamız var diyorum birde kendimi normal doğuma şartlandırmışımki sormayın. neyse ben karnımın tok olduğunu yarına ertelemesini istedim zorda olsa ikna ettim. ogün hipnoz edilmiş gibiydim hiçbirşey düşünemiyor, yazık desen ağlayacak durumdaydım. annemlerde yemeğimizi yiyip eve geçtik çantamızı son kez kontrol ettim. banyomu yaptım, namazımı kılıp Rabbime dua ettim. eşim benden daha heyecanlı tabi onda ayrıca korku var ameliyatta sana birşey olursa diye söylenip duruyor. ogün doğru düzgün uyumadım sabah 6da hafif bir kahvaltı yaptım.9:30da evden çıktık yolboyunca ağladım eşimle hiç konuşmadık. annem bizden önce hastaneye geçmiş bile onuda görünce ben iyice açtım çeşmeleri. doktorumuzun odasına geçtik nasılsın dedi bende çok korkuyorum dedim, hiç korkma nasıl geçti anlamayacaksın bile dedi. sonra bizi odamıza aldılar eşyalarımızı yerleştirdik. sonra labaratuara tahlil için kan verdim, kalp grafiği çekildi. tekrar odamıza döndüm. saat 9da su içtiğim için ameliyata biraz geç alacaklarını söylediler ve serum bağladılar. damar yolunu açarken biraz cnm yandı. ameliyat kıyafetini giydim hemşireye sordum kaçta gireceğim doğuma diye 2yi bulur dedi tabi ben rahatım daha saat 10:30 zaman var diyorum. anestezi uzmanı geldi bana biraz epiduralden bahsetti hemşireye serum bitince 2. yi takmalarını söyledi. ilk serum bitti 2. takıldı daha yarı olmadan hemşire ve hasta bakıcı geldi hadi gidiyoruz dediler bende bir telaş nereye dedim artık doğum zamanı dedi hemşire gülerek ben afalladım tabi elim ayağım buz kesti korkudan. odada annem, eşim, kayınvalidem hepsi gözümün içine bakıyor. eşimin rengi attı. ve işte tekerlekli sandalyedeyim odadan çıkıyoruz ağlıyorum kafam önde odadan çıkarken annemin sesiyle kendime geliyorum ''hadi sevgi dua ederek gir Allah yardımcın olsun.''eşim arkasını döndü bakamadı sonkez bana. ameliyathaneye geldik hemşire sen titriyorsun diyor bense evet korkudan diyorum buarada sürekli elimi ovuşturuyorum. masaya oturuyorum anestezi uzmanı tektek anlatıyor belini siliyorum, parmaklarımı hissediyorsun vs. kıl gibi bir iğne hiç canın acımayacak diyor ve iğnem yapılıyor. anestezi uzmanının asistanı tansiyonumu ölçüyor, bulantın olursa bana söyle rahat ol korkma hemen bitecek diyor. sonra ayaklarıma sıcaklık ineceğini söylüyor ama aksine benim ayaklarım buz kesiyor. dakika geçmeden beni yatırıyorlar ve ayaklarım ısınmaya başlıyor. parmaklarımı oynatıyorum uzmana diyorum ayaklarımı hissediyorum uyuşmadım diye gülüyor bekle yavaş yavaş diye.5 dakika geçmiyor ben belden aşağımı hissetmiyorum. sonra doktorum geliyor nasılsın diyor gayet iyiyim diyorum ama hala korku hat safhada. başlıyoruz diyor ve aşağıda uğraşıyorlar ben sadece sallanıyorum sanıyorumki oğlum hala karnımda hareket ediyor meğer çoktan doğmuş kuzum sesi geliyor uzaktan uzaktan soruyorum bu ses?evet diyor senin oğlun cicilerini giyiyor şimdi. ardından başka hemşire yanıma yaklaşıp bak sevgi diyor oğlun geldi tabi ben o an yine salya sümük doktorum diyor işte bitti Allah analı babalı etsin, gözün aydın. sağolun diyorum gidiyor. sonra sedyeye alınıyorum hasta bakıcı ayaklarımı tutuyor bakıyorum sanki bacaklarımı koparmış benden ayrı duruyor ve asansördeyim odaya geliyorum eşim hemen yanıma geliyor aşkım oğlumuz çok güzel diyor. annemi görüyorum oğlum kucağında minicik birşey yalanıp duruyor. ama sütüm gelmedi hastaneye gitmeden her ihtimale karşı mama almıştım hemşire hazırlayıp yediriyor ve oğlum mışıl mışıl uyuyor.3-4 saat uyuşukluğum geçmedi sonrasında dikişlerim ağrımaya başladı ağrı kesiciyle rahatladım. babam geldi onu görünce yine tutamadım kendimi ağlamaya başladım. ertesi gün taburcu olacaktım ama ağrılar yüzünden tansiyonum düştü 1 gün fazladan kaldık. şimdi evimizdeyiz ve oğlumla geçip gidiyoruz. Rabbim isteyen herkese bu duyguyu tattırsın. anlatılmaz birşey karnımdayken bukadar kıymetli değildi ne yalan söyleyim şimdi gözümün önünden ayıramıyorum. çok uzun oldu kusura bakmayınn

merhaba kızlar ilk yazan ben olayım istedim:))minik kızım acele etti biliyosunuz.2 aralık 2010 saat aksam 6 bucuk gibi karnımda sertleşmeler başladı. önce pek umursamadım açıkçası sonra baktım sık sık oluyo eşimde eve gelince takip etmeye başladık. Dakika tutunca fark ettikki 15 dakikada bir ama ne agrı var ne sancı bişey olmas dedim ama nstde sancılar cktı tabi dogumhanede bır gece kaldım sabaha kadar uyuyamadım hem korkudan hem heyecandan ne olucak diye üstelık yanıma kımseyıde almadılar sabaha kadar serum ve ilaç verıdiler. sabah doktorum geldı. yıne sancılar var tabı son bı ilaç denıyoruz olmassa ıkınızde kurtarıcas dedı cok kokrtum mınıgım daha cok küçüktü daha vaktı vardı( denenen son ilaçlada kasılmalar durmadı ve artık ağrıda baslamıstı hem belıme hem kasıklarıma bır agrı gırıyordu. Elifiminde kalbi daha hızlı atmaya baslamıstı:doktorumuz daha fazla bekleyıp mınnosumu riske atmak ıstemdedı 3 aralık saat 13 45 olmustu artık annemler kayınvalıdem ablam eşim hepsı dogumhanenın kapısında beklıyorlardı. Kapının onune kadar cıkıp konusmama ızın verdıler yanlarına gıttım cok ıhtıyacım vardı cesaretı yoktu cok korkuyordum Elifime bişey olucak diye doktorumuz sonunda baslıyoruz dedı amleıyat önluklerını gıymemeı ıstedıler işte o an elım ayagım titremeye basladı birazdan kavusacaktık ama ya bişey olursa kokrusu sardı içimi erken oldugu için eşim benı tesellı etmeye calısıyordu. ama aklımda hep aynı soru vardı. en sonunda vakıt geldı sedyeye aldılar benı amelıyathaneye gıdee kadar agladıım elımde mendıl kapıdan gırerken eşim elimi sımsıkı tuttu yüzümü sevdi korkma hersey iyi olacak dedi sonra orda ayrıldık( miniğime kavusucaktım ama cok korkuyordum amelıyathane cok soguktu ve cok kalabalıktı benı hazırladılar sonra doktorum geldı korkma hakkımızda hayırlısı olsun dedı acele ettı ıkınızde kurtaralım bakalım dedi. anestesı uzmanıda gelmıstı artık osırada yanımdakı hemsıreye sordum kim olucak uyanınca yanımda bana Elifimin iyi olup olmadıgını ben soramasam bıle soyelyın mutlaka dedim. anestezı uzmanı kolumdan ilacı verdi sadece ıkı sanıye sonra uyumustum sonrası yok bosluk bosuluk bosluk... uayndıgımda ınaılmaz bır acı vardı karnımda ısmımı soyluyorlardı uya dıyorardı ama gözlerımı acamıyordum. sonra bir ses çok guzel bır kızın oldu aç gözlerını dedı o an gözlerımden yasların aktıgını hissettım ama yınede acamadım gözlerımı. sonra odama goturduler benı herkesı duyoyor ama tepkı veremıyordum ılk gözumu actıgımda Elif nasıll dıye sordum. herkes ıyı dedı sonra yanıma geldı böyle bişey olamassss bu mınnos benımdı küçüçüktü cok tatlıydı gözlerı bıle acılmamıstı dudaklarını kıpırdatıp duruyordu sıcacıktı koynuma alınca kokusunu duyunca herseyı unuttum. Dünyanın en güzel şeyi herseye değer oan kendımı daha bir büyümüş hissettim. artık anneydim her bebek dogdugunda bir anne doğar derdi annem bende artık anneydim. ve benım bana muhtac olan askımın bir meyvesı olan pamuk şekerim vardı artık. cok savunmasız cok masum. ılk kavusmamız cok heyecanlıydı ıkımız içinde aylardır karnımda tasıdıgım yavrum kollarımdaydı. sonra mınıgım beslenmede soru yasayınca( doktorlar küveze aldılar ıraz ayrı kaldık cok üzüldüm ama bu onun iyiliği içindi sabretmeye çalıştım agrılarım ıkıncı gun bıraz azalınca ayaga kalktım miniğimi gormeye yogun bakıma gittim. sonra biz eve geldık mınıgım 5 gun daha kaldı hastanede hergun gidip emzırdım kollarıma alıp ızledım evde süt sagıp gönderim eşim geceleri sütçü olup kızımıza süt göturdu:)) neysekı kavusmamız uzun sürmedi 6 gün verdiler miniğimi eve geldik. şimdi birbirimize alışmaya çalışıyoruz pamuk şekerimde hayata alışmaya calısıyor sımdıkı derdı gaz cıkarmak mama yemek emmek altına yapmak:)) inşallah hep yanımda hep kollarımda hep saglıklı olur onu kucagıma alınca anladımki anne olunca yaşamım anlam kazandı. Rabbim isteyen hereke naip etsin bizden bukadar:)) kızım artık kardeslerıde gelsın istiyor kızlar doğurunda yanlız kalmayalım dertlerımız bir olsun hepinizin melekleri saglıkla sıhatle bereketle gelsinnnnnnnn

25 ocakta beklediğimiz bebeğimiz, ocağın 12. geldi sıcacık yuvasına. eşimle tartışmıştık geceden. o kadar gergindim ki, sabah 5 gibi belime ağrı girdi. ben normal ay sancıları zannettim fakat zaman ilerledikçe belime giren sancı artmaya başladı. ben bunun doğum sancıları olduğunu düüşünemedim aslında. evde sabah 9 a kadar dayandım sancılarıma. eşimin annesi,'' eşini ara eve gelsin '' sanırım doğum zamanın başladı dedi. bense daha değildir deyip evin içinde sancılarımın geçmesini bekledim. Fakat geçmek bilmiyordu. Aksine daha da arttı. Eşimle geeceden tartıştığımız için ben pek konuşmuyordum. Hemen gidelim dedi. Bense daha değildir diyip hastaneye gitmek istemiyordum. Sonunda ikna oldum. 20dk da trafik olduğundan hastaneye anca varabildiik. Yapılan muayeneden sonra doğumun başladığı hatta bittiği söylendi. Yarım saaate kadar bebeğiniz kucağınız dedi. Bense inanamadım. doktorun dediğine göre biraz daha geç kalsak yolda doğurabilirmişim:) Benim ilk doğumum olmasına rağmen çok kolay geçti, normal doğum olması sebebiyle bebeğimin her anına şahit oldum. doğumdan hemen sonra ayaktaydım. yatağıma yürüyerek gitmiştim. Kesinlikle Hamilelliğinizde yürüyüş yapın bol bol. Kilo almamaya çalışın. Bol bol su için. Tek süt yapan şey. Benim değerli olan bu özel anımı sizlerle paylaşmaktan keyif aldım. Umarım sizde alırısnız. iyi günler.. Önceki

paylaşımın için teşekkürler canım, doğumuna az kalan herkes gözyaşlarını tutamadı galiba benim gibi. alllah analı babalı büyütsün inşallah. Z

oğlum izin verirse bende yazayım artık hikayemi son 2 haftadır tansiyonum 16 nın altına inmiyordu. bunun hem benim hemde oğlum için çok tehlikeli olduğunu biliyordum ve bu benim için gerçekten kabustu. ayın 10 unda doktora gittik eşimle. tansiyonumun düşmediğini görünce yarın sabah 6:30 da gel doğurtalım dedi doktor. hastaneden nasıl çıktık bilmiyorum. sevinç hüzün mutluluk korku endişe hepsi birbirine girmişti sanki. eve gelene kadar hiç konuşmadık. ta ki eve gelip çığlık atana kadar heyecandan ellerimiz titreye titreye yatağını süslerini hazırladık oğlumun evi temizledik kocamla. ikimizde yıllardır görmediği sevgilimize kavuşacakmış gibi heyecanlıydık. ev hazırdı artık sıra bende güzel bir duş aldım sabah giyeceklerimi hazırladım ve yatağa girdim. girdim ama uyumak ne mümkün. hayatım boyunca bukadar süre aralıksız dua etmemiştim. ağlaya ağlaya yalvardım Allaha nolur bebeğim iyi olsun eğer alacaksan beni al diye. eşimde namaz kıldı dua etti ve zorla da olsa uyuduk. ve sabahh... saat 5:30 da kalktık önce annemlere gidip annemle babamı aldık oradan doğru hastaneye. hastaneye giderken içimde garip bir sakinlik vardı. sanki ilaç almışım gibi işlemleri yaptık odaya çıktık. hemşire geldi tansiyonumu ölçtü yine 16 neyse beni hazırladı ama bende heyecan bile yok resmen dondum. ne korku ne bişey... beni sedyeye alıp ameliyathaneye indirirlerken eşim elimi hiç bırakmadı. gözümün içine öyle bir baktı ki o anda tek düşündüğüm ben iyiki bu adamla evlenmişim oldu. nedense aklımdan bugün ben ameliyattan çıkamazsam oğlum onun yanında güvende düşüncesi geçti birden :d ameliyat hanenin kapısını görünce başladı ellerim titremeye eşimi öptüm ve kapıdan girdim. sonra duydumki eşim benden sonra ağlamış beni kuzu gibi yalnız başıma bıraktı diye teker teker ameliyat odalarının önünden geçerken kapısı açık olanlardan içeriye bakıp çok yapancı olduğum aletleri görünce korku bastı iyice. tamam duygu dedim gidiyoruz ve 5 numaralı ameliyathane... içeri girdirdiler zaten heyecanlıyım birde burası buz gibi titriyorum. bir sürü insan herbiri bişi yapıyo iğneler makineler garip garip şeyler amanınnnnn bu ne. bir ara kendime geldiğimde sedyede boynu bükük oturmuş onları izlerken buldum kendimi. yanıma gelen ameliyat hemşiresine yalnızca korkuyorum diyebildim. gülerek korkma biz hergün burdayız korkuyomuyuz dedi kötü espri gülmezdim normalde ama korkudan öyle bir güldümki anestezist geldi bana omuzlarını indir belini kambur yap dedi biride omuzlarımdan bastırdı ve kıpırdama dedi. adamın elinde iğneyi gördüm ama ben daha deneme yapıo batırmadı sandım meğer iş çoktaaan bitmiş yani hiç acımadı. ilk aşama tamam sonra beni yatırdılar üzerimi tamamen soydular önüme perde gibi bişi çektiler karnımı göremiyordum artık. anesteziste dönüp hissetmem dimi diye sordum gülümsedi parmaklarımı kıpırdatmaya çalışıyorum ama sanırım artık başaramıyorum. tam korku iice bastırmışken biri kafasını uzatıp behhh dedi şıçradım meğer benim karizmatik ve komik doktorummuş. maskeden tanıyamadım. ben daha etrafıma bakınıp ne zaman başlıyacaklarını düşünürken doktorum hazır olun bebeği çıkartıyoruz dedi şaka sanmıştım ben halbuki daha karnımla oynuyorlar sanıyordum ama şaka değilmiş bak annesi demesiyle bir viyakkklama bir kedi miyavlıyor sanki kafamın üstünde bir dünya tatlısı Allahım bu da ne ben bu böceğin annesimiyim. ilk söylediğim cümle bu benim mi oldu... o nasıl bir ses hiç bir ses bukadar beynimde yankılanmamıştı. o ağladıkça ben daha çok hıçkırarak ağlamaya başladım Allahım şükürler olsun diye bağarmalarım dışarıdan duyuluyordur kesin. oğlum demek ne kadar güzelmiş. oğlum diye bağardım belki 30 kere. gözümün yaşıyla boğuluyordum resmen. anestezist başımı tuttu bekle şimdi yanına gelecek dedi. Ama gelmedi. çünkü oğlumu görünce benim tansiyon daha fazla çıkmış sakinleştirici yapmışlar. Ama gelecek demişti gelmeyince beni korku aldı yine iyi mi oğlum iyi mi diye kimi görsem soruyorum nolur söyleyin diye yalvarıyorum iyi diyorlar yukarıya odaya aldılar diyorlar ama nafile hani yanıma gelecekti kesin bişi oldu. bırakın beni diye bağarıyorum nolur bırakın. sonunda doktorum çok iyi merak etme yazdırsan yarın okula bile gider dedi inanmıyordum kesin bişi oldu Allahım nasıl dayanırım... sonraki dikiş işleri yarım saat sürdü ama benim için bir ömür... sonunda bitti geçmiş olsun dediler ollleyyy bitti derken haydaaa ayılma odasındayım. ben bayılmadımki ayılayım diyorum kesin oğluma bişi oldu oyüzden beni odama çıkarmıyorlar.. neyse bir yarım saatte orada ağladıktan sonra nihayet çıkıyorum. ameliyathanenin kapısından çıktığım anda kocamı gördüm gözleri gülüyor. şükürler olsun demek oğlum iyi elimi tuttu ona da sordum oğlumuz nasıl. teşekkür ederim dedi bana çok güzel bir bebek ve gayet sağlıklı seni bekliyor. işte artık rahatım kocam yalan söylemez. odaya çıkarttılar yatağa yatırdılar annem babam ablam herkes gülüyor çok güzel diyorlar. ama ben doğru düzgün göremedimki derken kapı açıldı ve o ses oğlummmmm... kucağıma yatırdı hemşire. o koku anlatılamaz işte o an dünya durdu sadece ikimiz vardık. oğlum bana baktı ben ona uzun uzun. ondan sonra uzun süre tek söyleyebildiğim ŞÜKÜRLER OLSUN ALLAHIM dı... buradan sonrası anlatılamaz yaşanır umarım hepiniz bu anı yaşarsınız. biraz hızlı bir anlatım oldu ama prensim her an uyanabilir onu aç bırakamam. bekle oğlum meme geliyoooooooorrrr

Kızlar gözyaşları ile okudum hepinizin doğum hikayelerini bir Mart annesi olarak rabbim sağlıcakla bana ve diğer tüm anne adaylarına bebeklerini kucaklarına almayı nasip etsin. Rabbim yavrularınıza uzun hayırlı ömürler nasip etsin F feeble

rabbim bu güzel duyguyu sizlerede biran önce yaşatsın inş. Allahım bebişlerimizi korusun bizlere bağışlasın...

DUGUTU senin hikayenide okudum.. allah uzun ömür versin yavruna ne müthiş anlar allah büyük mucizeler verdi bizlere tüm olmayanlarada versin inşallah.. Z

citos ve gülay teşekkür ederim kızlar. gülay seni çok iyi anlıyorum bende hikayeleri okudukça sabırsızlanıyordum ama bak şimdi oğlum yanımda çok şükür. Rabbim senide sağlıkla yavruna kavuştursun belgun Rabbim sen koru

canım yaprak dokumunun fınalını kacırdın. ama olsun degmış.. prensesın gelmışş... hoşgelmıss... canım ıyıkı normal dogum yaptın... canım dogum hıkayenı okurken hem güldum, hem tuylerım dıken dıken oldu... hemsırenın çüş demesı, doktorun neden kesık bu kadar dıyınce hemsırenın kordon vardı dıye yalan soylemesı, dikişlerını bır onun bır hemsırenın atması, doktorun su boyle gelır demesı.. epıdural ısteyınce burası devlet hastanesı demesı vs.. çok uzucu ama herseyıyle normal dogum olmus... allah sana ve kızına saglık versın... ömürlü olsun bırtanemmmmm...

offf ağlattın valla. Allah sağlık versin inşallah. ne güzel anlatmışsın. darısı başımıza

canılarım hepinize cok tesekkur ederim iyi kötü uzun bir yolculugu paylastık sızlerle ve paylaşmaya devam edıyoruz:)) ıykı bu siteyı ve sizleri bulmusum. inşallah hepiniz saglıklakucagınıza alıcaksın bebişlerinizi dualarım sizlerle bende sizlerin dogum hikayelerini okumak istiyorummmmmm G

cnm çokkk acaip oldum yaaa. Kitlendi resmen bogazımaa.. Rabbim analı babalı büyütsün inşş..

canım benim allah analı babalı büyütsün o kadar ağladımki anlatamam zaten buğünlerde neye ağlasam diye bakıyorum bnde şubat annesi olucam işallah iaşşalah bende kzıımı kucağıma alıcam zaman durdu sanki ama çok güzel anlatmışsın çok E

canım benim bu topikte en merakla doğumunu beklediğim kişilerden birisin inşallah meleğine sağ salim hayırlısıyla kavuşursun rabbim bi avazda kurtarsın hepinizi hadibakem oğlum bırakma

rabbim elif bebeğe anne ve babasına uzun ömür versin. bizlerede buraya sağlıklı hayırlı doğum hikayeleri yazmak nasip etsin. hepimiz için çok az kaldı. inşallah hepimiz bebeklerimizle böle huzur dolu yazılar yazıcaz... sıkıntılarımız gaz mama alt değiştirmeden öte olmasın. dugutu

Loliscim hem sezeryan hem normal doğum sancısı çekmişsin. Çok şükür sağlıcakla atlattiniz allah yavrundan ayırmasın. Benimde çatım açılmadı. Doktor günümde alacaktı sezeryana ama ben beklemeyi istedim. 40 +3 e kadar bekledik biz ama doğum öncesi gece bende hafif hafif sancılandim. Gene de açılma olmamıştı. Doktorum şimdiden sonra çatımin açılamayacagini bebek ve benim icin tehlikeli olacağını söyleyince kabul ettik sezeryani. Benim kasılmam bile yoktu çünkü hic. Böylece direk sezeryana girdim. Normal doğum diye tuttursam belki senin gibi zorlanırdım belki bende. Allaha şükür sağlıcakla atlattık ışte.

şirvancım okuyunca ağladım valla ne güzel anlatmışsın cnm... darısı bizim başımıza.. düşününce bile duygusallaşıyorum. ozgey Emir Aras'ın

negüzel doğum hikayeleri yazılmış Allahım analı babalı büyütsün inş. bebişlerinizi. darısı bizlere inş. dugutu

çok güzel anlatmışsınn gözün aydın olsun tekrdan.. doğum yaklaştıkça insan nasıl duygusallaşıyorr gözlerim dolu dolu okudum...

Çok duygulandım ya. Allah analı babalı büyütsün canım benim. Allah hayırlı ömürler versin. elma sekeri

Sağolun kızlar yazarken bende çok ağladım, yeniden yaşadım sanki. Allah her isteyene bu duyguyu tattırsın inşallah kimsenin kucağını boş bırakmasın. O anlar belki acılı, zor oluyo ama herşeye değiyo. . push ;

pardon kızlar yanlışlıkla boyu 153 yazmışım akıl mı kaldı bende :))) 53 cm tabiki

çok uzun oldu duygusalda değil sadece zorlu ve mücadeleci bir hikaye bizimksisi hayatımda hiç bir şey kolay olmadığı gibi doğumumda olmadı okuyan herkese şimdiden teşekkürler...

cansevimmm canımm ağlattın sen de beni... Allahım analı babalı büyütmenizi naasip eylesin.. öpüyrm cnm benim

inşallah her şey güzel geçer hepimiz için...

doğum yapan herkesin gözü aydın sağlıkla büyütün inş darısı başımıza... G

tüm hikayeleri okudm tek tek öle duygulandım ki ne günlerdi ya sabırla bekliyorduk.. şimdi beraber büyütüyoruz.. hepimizin melekleri hoşgeldi.. C

Şirvan doğuma gitmeden önce yazını okumak çok iyi geldi... Biraz korkudan, biraz heycandan, biraz kızıma kavuşacak olmanın vermiş olduğu sevinçten sabahtan beri gözlerimde bekleyen gözyaşlarımı akıtmamı sağladı

cnm elif bebeğe Rabbim hayılı sağlıklı ömürler versin bizede hayırlı ve kolay doğumlar nasip etsin inş. bizede burda güzel duygular paylaşmak nasip olur...

merhaba güsel anneler.. bnde doğum hikayemi paylaşmak istedim, ayparçam uyurken :)) doğum tarihimiz 3ocak olarak belirlendiğinden iki hafta öncesi kontrollerimde drum bebeğimin baş çevresinin biraz büyük olduğunu fakat bunun eskisinin ksine sevinilecek bile bi durum olduğunu sölemişti.. bnse bunu her zamanki gbi dert yapmıştım kendi kendime... 2ocak pazar günü eşim oğlum annem babam v ben hastaneye gittik. yatış işlemleri bitince akşama doğru eşim ve babamı oğlumu uğurladık hastaneden annemle.. bana o gün en çok koyan oğlumdan ayrılmak olmuştu.. ilk defa ayrı yatacaktım prensimle.. bu ağlamama sebep olan ilk şeydi o gün.. o gece sabaha kadar oturdum diyebilirmm.. oğlumda tuttuğum bi günlüğümvardı kızımdada aynı deftere yazmıştım herşeyi.. o gece bebeğimle tek beden olduğumuz son geceydi ve ben resmen bedenlerimiz ayrılacak die üzülüordum bile.. herkes uyurken gözyaşlarımla sayfalarca anlattım hislerimi güsel kızıma o gece... sabah 5civarları uyandım.. kalktım abdest aldım, o sırada hemşire geldi ve damar yolu falan açmaya başladı.. saat 10 civarları eşim kayınvalidem kayınpederim ve görümcem geldiler, tabii oğlumda.. oğlumu görmek bile ayrı geçen ilk gecemizin üzerine ağlatmaya yetti beni:)) oğlum benm yatağımda uyyakaldı ve eşim ve ben resim çekinirken hemşre geldi ve sonda takılacağı için gitmem gerektiğini söledi.. eşim benmle birlikte geldi, çoook zor geçen sonda takma faslının ardından korkularım beklediğimden daha fazla bi şekilde başladı o ann.. orda hemn soyunmamı ve ameliyat elbisesini giymemi söledler.. eşim hemen annemleri çağırıp geldi, ben hazırlandığımda annemler kapıdalardı ve ben tıknmıştım resmen.. ben ilk doğumumun aksine daha korkakken annem ilk doğumumun aksine daha metanetliydi.. bn hüngür hüngür ağlarken annem gözlerimi silip korkmamamı bebeğimle birlikte beni karşılayacaklarını söledi.. tekerlekli sandalyeyle ameliyathaneye götürdüler.. o kadar soğuk o kadar ürkütücüydü ki sanki ilk defa girio gbi korkuordum.. doktorumun asistanları neden ağlıosun sen yaşadın bunları derken ben dahada korkuodum.. bekleme odasındayken içimden dualarımı ediodum rabbime tekrar tekrar ağlayarak... ameliyathaneye götürdüklerinde oğluma doğum yaptığım yerin aynı yer olduğunu farkettim ve dahada duygulandım.. tedavi sonucu kavuştuum bebeğim artık abi olacaktı ve benim kırk yıl aklıma gelmezdi bir bebeğim daha olacağıbu hisleri bir kez daha hemde aynı yerde yaşayacağım.. cihazları ellerime falan bağladılar.. doktorum geldi ve ağlamamı söledi.. sakinleştirdi beni.. sonra hazırım dediğimde narkozu verdiler gözlerimi tutamadığımı ve hala ağlamakta olduğumu hatırlıorum... uyandığımda herkes ismimi sölüodu ama ben hiç brine tepki veremiodum. okadar çok ses, vardı ki konuşabilsem susun diyecektim.. kolidorda oğlumun sesini duydum:anneme naptılar, nie uyuyoo?annecim korma annecim diodu, ona bile tpki veremiordum:) tekrar kendime geldiğimde eşimin elini sıkıca tutmuşum oğlum yanağımda anemler kızın geldi uyan hai bak çok da güsel, giydirdik seni beklio dediklerini hatırlıorum... ilkgörüşümü nlatamam, rüyamda görsem inanmazdım, gerçektende görüodumda inanmıodum, sarışın bi bebek.. kendimden böle bi sarı bebek hiç ummuyodum yani.. göğsüme koyduklarında onu öptüğümde bşladı aybüke berra'mla hikayemizzzz... okadar şaşırmıştım ki tıpkı oğlum gbi kara tüylü bi bebek beklerken sarı bi bebek beni şoke etmişti, durup durup göstermelerini istiodum bebeğimi.. anlatamam iki gün yüzünü unututp unutup baktım hatırlmak için.:)) doğuma ne aşamalardan geçeceğini bilerek girmek ilk doğuma girdiğimdeki gbi lay lay lom girmekten çook daha zor olmuştu.. bunu biliordum çünkü korkusu haftalar öncesinden sarmıştı.. evet çok zor olmuştu fakat bebeğimin emmesi hiç sorunsuz hemen yanıma gelmiş olması bana en büyük destek olmuştu.. toparlamamı ayağa hemen kalkmamı hep güsel meleğimin çabalarına borçluyum.. 2. olmasına rağmen her doğum başka bir hayat başka bir anıymış.. ve anladım ki evlat sahibi olmak anne olmak birkadına bu hayatta en güsel en aziz hediyeymiş.. tıpkı doğuma girerken ettiğim dualarımdaki gbi rabbim hiiç kimseyi bu yolda eylemesin.. isteyen arayan olmayan herkeseee nasip etsin bu kutsal duyguyu... Z

hadi canım emir arasla senin hikayenide bekliyoruz en kısa zamanda.

canımmm hayırlısı ile alıcaksın sende inşallah kucagına Allah ıseteyn herkesın kucagını boş bırakmasın ıyı dıleklerın için teşekkur ederim E

Rabbim analı babalı büyütsün canım kızınızı... Her doğum hikayesini okuduğumda ağlıyorum ve yine ağladım... Ne sulu gözlü oldum ben yaaa... Harika bir sezeryan sürecin geçmiş... Bakalım biz neler yapacağız neyle karşılaşacağız... . push ; rana62

her dogum hikayesinde ayrı bi kitleniyrum ben yaaa... çok etkilendim cambazcım.. Rabbim hayırlısyla anne dedigi günleri de gösterir inş..

sırabize de geldi sanırım. biraz geç oldu ama olsun 18 ocak salı günü artık 41+4 olmutuk ama ben de hala ne bi ağrı ne bi sancı yoktu hatta hamile olduğumu bile hissetmiyorum nerdeyse o kadar hafif ve ağrısızım tyani... son kontrolumuze gittik sabah erkenden nst de hafif sancılar çıktı doktorumuz da bebişin gelmesini yakın olduğunu ama cumaya kadar doğmazsa sezaryenle almak zorunda kalıcanı söyledi. tabi ben normal istiyorum ya bekleyemezmiyiz biraz daha diyorum neyse eve geldik o kadar yorulmuşum ki hemen yattım uyandığımda biraz sancım vardı sanki annem eşim soruyolar rengin attı senin ağrın mı var diye panik olmasınlar diye yok dedim vee sonunda nişanım geldi hemen söyledim anneme istersen hemen gidelim hastaneye dedi uzatmalardayız ya hastaneye gidince hemen doğucak zannediyoruz:90:yok biraz daha bekleyelim dedim neyse gece ağrılar sıklaşmaya başladı ama dayanılmıycak gibi değildi tuvaletle yatak arasında mekik dokuyorum ben yazık eşim de benimle birlekte gidip geliyo 5dk ya düştü ama hala hafif hafif... ben de diyorum kendi kendime bu kadınlar bu ağrıya mı dayanılmaz diyo ne biliyim benimki o değilmiş meğer sabah ezanı okundu babam namazını kılınca artık gidelim hastaneye dedik vee doğumhanenin kapısındayım sancı odasında iki kadın var nasılll bağırıyola nasıl bağırıyolar anlatamam öyle bi korktum ki benim o hafif yoklayan ağrıdan kasılmadan eser kalmadı çok korktuğum çatala çıktım ilk kez ebe şöyle bi yokladı :94:'yok kızım seninki doğum ağrısı falan değil dahaçooook beklersin evine git en iyisi dedi':93: tabi ben ordan kurtuldum diye bi mutluyum anlatamam nerdeyse koşarak indim aşağıya arabada tutturdum ben normal doğuramam annem eşim babam yalvarıyolar resmen kızım pişman olursun, ameliyata girmek kolay mı sanki diye ben yok diyorum zaten ağrı falan kalmadı neyse uzatmayım akşamüstü yine hafif yoklamalar başladı ama bu dünki gibi değil daha fena yemek falan yiyemiyorum paso su içip tuvalete çekıyorum gece yatakta kıvranıp durdum ben ağlıyorum eşim ağlıyo 'bu kadar acı çekiceğine bilsem çocuk falan istemezdim' diyo canım benim yaa tüm gece böylegeçti ve artık yine ezanla birlikte hastaneye gitmeye karar verdik ama ben bi korkuyorum ki yine o kadınlar vardır diye mümkün olsa evde doğurcam o çığlıkları duymamak için allahtan bu kez kimsecikler yok yine çatala çıktım bu keezzz 'tamam kızım açılma var geç nst ye'dedi ebe üzüliyim mii seviniyim mii bilemedi nstde yaklaşık 1 saat yattım kıvrana kıvrana niye bu kadar bekliyorum dyorum hemşire'makinede problem var canım yat sen'diyo meğer sorun bendeymiş daha önce hiç görmediğim bi doktor geldi bu mu sorunlu hasta dedi ve ben öööylece kaldım SORUNLU!!! korkudan ölücem nedeyse. sorun ne demeye bile korkuyorum o derece yani tuttu eimden hadi tekrar çatala'rahim ağzı açık ama çatında milim açılma yok o yüzden suyunu patlatıcam'dedi ben yine kuzu kuzu bakıyorum ağrımı bile unuttum korkudan suyumu patlattı ve'sol yanına dönüp 15 dk yat sonra kontrol edicem yine açılma yoksa sezaryene alıcam bebeğin tehlikede'dedi ağlaya ağlaya gittim yatağıma daha yeni uzanmıştım ki hemşire gelip tekrar çatala götürdü beni yine kontrol... açılmak yerine daha da kapanmıştı hemen sonda takıldı üzerimdeki herşeyi çıkardım ameliyat önlüğümü giydim 'eşim'dedim hemşireye sağolsun 'tekerlekli sandalye getirene kadar vaktin var kocan kapıda'dedi sondayla nasıl yürüdüm bilmiyorum eşimin yanına gittim hemen başladık ağlamaya o bana diyo korkma aşkım ben ona diyorum korkma aşkım ve hemşire geldi vedalşip ayrıkdık o buzzz gibi ameliyathaneye girdim herkes hazırlık yapıyodu masaya yattım damar yolum açıldı herkes ısrarla bişey yedin mi diyo yok sadece su içtim diyorum emin misin diyolar doktor geldi işte başlıyoruz dedi o arada hemşirenin biri ne kadar zayıfsııın dedi seiniym öi üzüliyim mi bilmiyorum zaten olup bitenin benle alakası yok gibi bakınıyorum saf saf ve artık bayılma zamanı baş ucumda yüzünü göremediğim biri'ablacım kokuyu duyuyo musun' dedi'yooo'dedim 'aaa seni bayıltamıycaz galiba 'dedi ve gerisini hatırlamıyorum:90: kendime geldiğimde ablam ve eşim başımdalar ve bi bebk sesi işte benim miniğimin sesi... 'iyi mi'dedim hemen çok şükür çok çok iyiydi eşimin gözlerinde ki o ışığı daha önce hiç görmemiştim hem kızıma hem kocama aşık olmuştum ben de... 20.01.2011 42+0 saat 08:50 de doğdu minik kuzum 3200 gr ve 50cm şimdi beşiğinde mışıl mışıl uyuyo rabbim bu mükemmel duyguyu herkese tattırsın inşallh ve hepinize taşekkür edrim dostluğunuz için Z

hiç gezmediğim kadar hamileliğimde gezdim heralde arabayla. doğumuma daha vardı sezeryan olacaktım kendi isteğimle.. yine birgün eşimi bekliyorum arabada noterde işi vardı. akşamüzeri saat 16:30 gibi çokta açım en son sabah kahvaltı etmişim. diorum içimden beklerken şu pastaneden bişi mi alsam idareten sonra vazgeçiyorum sabah kayınvalidem gelmiş güzel bi akşam yemeği beklio nede olsa beni diyip vazgeçiyorum. sonrasında doktorumla randevum var eşim bi türlü gelmek bilmiyor hastaneden arıyorlar iptal ediyorum kadın doğum randevumu trafik başladı yetişemem die. sonunda eşim geliyor ve hastaneye doğru yol alıyoruz guatr testi yaptırmak için.trafikten git gidebilirsen veeeee bel ağrısı başlıyor ama ne ağrı azımı açamiyorum sadece bir inleme. başta bişi yok yalancı sancı daha öncede olduya diyorum eşimde rahat bu nedenle geyik yapıyor ''yolda doğuracaksın adını asfalt koyarız''içimden küfrediyorum çünkü hissetmiyorum artık belimi sonradan oda bakıyor cevap yok benden anlıyor ciddiyeti. nese acilden giriş yapıyoruz tekerlekli sandalyeye oturduğumda korkudan olsa gerek ağrım duruyor. nöbetçi kadın doğumcuya götürüyorlar çatala geçiyorum açıklık var nst ye bağlanıyorum sancılar düzenli bikaç saate kadar doğuma alcaz diyorlar akşama kadar bişey yememiş olmam isabet oluyor aksi halde ertesi sabahı beklicektim üstelik hastanede. her zamanda derdimki beni hastaneye bayıltın öyle götürün kendi ayağımla gitmem! büyük konuşmamak gerek bir kez daha bu sözün ne kadar doğru olduğunu anlıyorum:)

belgun Rabbim sen koru

Mrb herkese... Hepinizin hikayesini okudum tek tek. Ve inanılmaz heyecanlandım... Aynı zamanda çok duygulandım. Allah bebişlerinizi sağlıkla büyütmeyi nasip etsin. Ve hayırlısıyla da darısı başımıza olsun inşallah...

ahh ahh normal doğum... unutamıyorum yaşadıklarımı... 12 ocakta gündüzden eşim annem ben dışarı çıktık eşim bana doğum hediyesi aldı. gezdik fotolar çekindikk ohhh gece 12 gibi karnımdaki sertliğin sancı olduğunun anladım. düzenli giriodu... doğru hastaneye.. ebe baktı 3-4 cm açıklık.. ebeye 4 gün sonra gel dedi dr bana dedim 4 gün müüü bu gece en geç yarın sabah doğurursun dedii doğumhaneye alındım ve o şifreli kapı kapandı bi daha da ne eşimi ne annemi gördümm.. doktorum o gece nöbetçiydi.. ohh ne güzel çok seviodum onu. sancılar arttı sabah oldu benle gelenleri sabah doğurttular hepp. sabah nöbet değişti doktorum korkma sakın dedi kolay doğuracaksın her şey çok iyi.. ebeye suyunu açıp doğurtsam mı dedi baktı daha var dediii ve ne yazık kii o da nnöbet değişiminde gitti en sevmediğim doktor geldi. kabuslar sonra başladı.. doktor kontrol etmek istiyor sevmiyom ya adamı açabadım bacaklarımı, aç diyor yok aç diyor yookkkk ve şekerim düştüüü bende gebelik şekeri var diyorumm ne olur bi küp şeker... ağız yolundan bişe veremezlermişş, dermanım kalmadııı soğuk soğuk terrrr sonra bi şekerli serum taktılarrrr allaaaahhh şekerim 300 e fırladııı koşa koşa girdi 5 kişi içeri neciler bilmiom baş ebe, anestezici, laboratuvarcısııı... insülin verdiler düşürdüler şekeriii bağladılar oksijenii nst karnımda sürekli.. hoca hanıımmm beni duyuyormusunnn nerde çalışıosuunnn vs sorular ebe serum takacak kolunu uzat canım dedii uzatamam sen alll dedim:))) hadi doğuma dediii kalkamammmm sen beni götür dediimm:)) masaya çıktımm hani ayaklar aşağı sarkar yaaa benimkiler dimdik ok gibi ebenin gözüne gözüne sıkma bırak dediyse de bırakamadım dr geldi karnımdan bastı soluk almadan hiç durmadan ıkın ıkın ıkın ıkınnnnn 1 dk sonra epizyotomi yaptı baş çıktıııı o an acılar dindi gittiii gerisi balık gibi kayıverdii ebeye dedim kii vırt diye doğurdum zırt diye çıkardım diyolardı hepsi yalanmışşş ebe de doğumun kolayı olmaz doğum böyle bişeyy dedi arkadan çocuk doktoru kaldırdı gösterdi bebeğimii şu güzelliğe bak dedii, o kadar hareketli ki üzerini zor giydirdikk dedii 13 ocak 11.10 da kapkara saçlıı zeynep bebek 3040 gr 49 cm olarak geldi dünyaya.. anasıı perişaannn.. verdiler kucağımaa gece 1 de girdiğim doğumhaneden çıktım sabah 11.30 da.. çok şükür sağlıklı allah herkese nasip etsiinn zor buldum zor doğurdumm ama allaha binlerce şükür ben de anne oldum.. . push ;

Hikayelerinizi Ne kadar duygulanarak okudum anlatamam daha 26 günüm var kızım bir an önce gelse de hem eşime hem bebisime kavuşsam istiyorum ozgey Emir Aras'ın

Allah sağlıklı uzun ömürler versin, hepimizin evladını bize bağışlasın, çok güzel bir doğum olmuş-darısı başımıza inşallah...

Kizlar aramizdancok kisi dogum yaptı ama kimse fırsat bulup da hikayesini yzamiyo galiba :) Merakla bekliyorum hikayelerinizi... elma sekeri

allah elif bebeğe sağlıklı uzun bir ömür nasip etsin canım ne güzel anlatmışsın anneliği darısı bizlerin başına inş. hadibakem oğlum bırakma

guldeseker gözün aydın canım, inşallah sağlıkla ve huzurla büyüt minik oğlunu Allah bize de sağlıkla evlatlarımızı kucaklamayı nasip etsin.. G

kızlar öle güzel anlatmışsınız ki ağlaya ağlaya kaldım gece gece( allahım sağlıkla sıhatle büyütmeyi nasip etsin darısı başımıza olsun artık bende hikayemi anlatmak istiyorum böle okudukça daha zor oluyor beklemek cancer68 2 prens,1 prenses Anneler

ne güzel anlatmışsın cnm benimm gözlerim doldu. Allahım mehmet serdarı annesine ve babasına bağışlasın... sağlıklı, mutlu bir bebek olsun inşallah Z

kızlarrrr çok güzel doğum hikayelerinizzz ağlıyorum okurkennn... hikayelerin en güzelii bence bir annenin doğum hikayesini anlatması... yakın zamanda ben de anlatacağım inş. dugutu

hemde ne duygusallaşma doğumdan sonrada devam ediyor bu duygusallık rabbim sizlere de biran önce nasip eylesin...

amin cnm inşşş... E

canım ben ızlladım.. hıç ızlemezdım.. kaynanam bendeydı.. hastasıdır.. o ızledı bende ızşledımmm... hatta ızlerken aklıma geldın.. izlıyordur şimcık dedım... ama ne bıleyım doguma gıtmıssın... teknekazintisii

lavmanı normal doğumda yapıyorlar, sondayı ise sezeryanda takıyorlar, ben epidural sezeryan olacağım için doktorum epiural işleminden sonra sondanın takılacağını hiç bir acı hissetmeyeceğimi,6 saat sonr sondanın çıkarılacağını söyledi. dugutu

İlk günden beri acı tatlı, hamileliğimizin her anını her heyecanını birlikte paylaştık güzel anneler.. Ve şimdi Miniklerimiz bir bir gelmeye başladı. Hepimizin yaşadığı - yaşayacağı o en heyecanlı, telaşlı, sevinçli kısacası en duygu yüklü anlarımız olan doğum hikayelerimizi de bu başlık altında paylaşalım.

şirvan ne yapmışsın sen öyle inan ağladım harika bir duygu herkes hayırlısıyla kuzusunu kucağına alsın inşallah heycanlandım okuyunca

gülay ve özge iyi dilekleriniz için çok teşekkürler

çok güze bi duygu olduunu anlatışlarınızdan hissetmemek imkansız.. Allah analı babalı büyütsün cnm..

çok güzel yazmşın benimde gözler doldu Allah analı babalı büyütsün cancer68 2 prens,1 prenses Anneler

işte doğum hikayemiz... 23 ocak pazar günü kavuştuk oğlumla ama cuma günü sancılar başladı faturayatırmaya gitmiştim baktım yürüyemiyorum bıraktım ve eve geldim son hazırlıklarımı tamamladım cumartesi günü banyo ettim sacı vardı ve ben dayanamıyordum artık ağlamaya başladım eşime söyledim ve doktora gittik hafta sonuydu doktorum yoktu nst ye bağlandık sancı vardı doktor bana özge hanım eşyalarınız alın gelin dedi çok heycanlandım herkesi aradık sanırım herkes biliyordu eve geldik vakit geçirdik eşyalarımız hazırladık ve tekrar doktor yoluna düştük doğum haneye gidip tekrar nst ye bağlandığımda doğum hanedeki kadınları gördüğüm ve sancı gitti doktor kontrol ettiğinde sancı yoktu ayrıca ilk defa çatı muayenesi oldum can yakıcıydı karman çorman ve hareketli başladı doğum hikayem biz şaşkın eve geri döndük ama sancım vardı 15 dk da bir ve çok düzenliydi eşimin ailesi geldi oturduk yemek yedik sancı gelince yerimde oturamıyordum sonra baktım nişan geldi sanırım doktor kontrol etti diye tüm geceyi böyle geçirdim hatta uyudum biraz saat 3 de kalktığımda 7 dk da bir daha sonrada 5 dk bir geldi ve yerimde duramıyordum artık saat 7 ye kadar böyle geçti ve eşimi hiç uyandırmadım kendim çektim sanıcıyı hastaneye gitmek için eşimi kaldırdığımda onunlada saydık sancıları ve hastaneye gitmek için yola koyulduk artık yorulmuştum ve gittiğimde kesin 5 cm vardır demiştim ama doktora gittiğimde 2cm di yatışım yapıldı eşimden ayrıldım benim doğum haneye aldılar kimseler yok o tuaf gömleği giydim ve başladım beklemeye en zor olan kısımlarıda damar yolu açılımıydı ruhsuz ve sıradandı yaşanan herşey doktor saat 10 da kontrol ettiğinde 5 cmdi ve ben doktora o kadar bağırmıştımki kızdı bana sen doğuramazsın die bağırdı bende ona hiç altta kalırmıyım doğurmıycam sezeryan istiyorum dedim eşim geldi konuştuk biraz daha bekliyecektik ama ne ağlama bendeki zaman geçmiyor 5 cm de kaldı açılma annemle konuştum kayınvalidem geldi onla konuştum bana morel veriyorlardı halbuki beni o şekilde görmek onlarada koymuş dışarda hep ağlamışlar bu kadar sevildiğimi bilmiyordum veeeeeee işte can alıcı son noktalar serumumda suni sancı verdiler saat akşam 5 olmuştu artık sancılar berbat geliyordu geliyordu ve gitmiyordu ben doğum hanenin ortasında elimde serum bükülüp kalıyordum sancı geldiğinde ve artık dayanamadım sezeryan yapın dayanamıyorum dedim nefesim zorlanmaya başladı nst ye bağladılar bebekte zora girmişti artık oda sıkıldı annesine yapılan eziyetten eşimi çağırmışlar durum kötü napalım sezeryan istiyor hasta diye herkes doğumhanenin kapısında ağlamamı duyunca eşimde ağlamış duyan herkes beni hemen sezeryan için hazırlamaya başladılar o kadar çok acı çekiyordumki sedyeye kendim çıktım tam doğum haneden ameliyathaneye giriyordum eşimi gördüm elimi tuttu rengi atmıştı oda korkmuştu herkes korkmuş ve ağlamış veeee son bölüm ameliyathanedeydim herkes benim yüzümden hemen hazırlanmıştı jet hızıyla aldılar ayrıca sancılarda geliyordu kurtarın beni diye bağırıyordum sesim heryeri inletmiş sanırım beni ameliyathane aldılar ve sakinleştirmeye çalışıyorlardı konuşturuyorlardı ve narkoz veriliyordu kesildiğimi hissetmek istemiyordum duymamak içinde verdikleri anda bir çektim başım dönüyor dedim ve gitmişim uyandıımda asansördeydim boğazımda bir şey vardı sadece söyleyebildiğim tek şey anne kelimesiydi çok üşüyordum beni yatağa aldılar heskesi duyuyorum kim var tek tek biliyorum ama konuşabildiğim tek şey anne anne olunca annemin kıymeini daha iyi anladım biraz ayıldım kucağımda minicik hafif bişiy ve inanırmısınız gözlerini tam açmış kafasını çevirmiş bana bakıyordu ve emmeye çalışıyordu herkesin gözleri dolu sesler titriyor anne oldum ama herkesi ağlattım artık ben bir anneydim ve bana bakan minicik bişiy vardı şimdi yanımda kokusu bile harika herşeye değer ve çektiğim acılar herşeye değer canım annem şimdi anlıyorum kıymetini biz artık 3 kişiyiz tek başıma gögüslediğim sorunlarımı şimdi 3 kişi gögüsleyeceğiz çünkü emir aras bizi tam bir aile yaptı biz kaymaklı bisküviyiz aramızda ki kaymak oğlumuz işte hikayem buzor bir doğumdu mücadeleyi bırakmadım normal doğum için çok uğraştım fakat emir aras ım sezeryanla geldi iyikide geldi uykusuz geceler sancılar herşeye değer seni seviyorum canım oğlum senin için herşey değer... SENİ ÇOK SEVİYORUM BİZİ AİLE YAPTIĞIN İÇİN TEŞEKKÜRLER... ozgey Emir Aras'ın

14.12.2010... bitanecik oğluşuma kavuşma günümüz saat30 da uyandık o sabah eşimle zaten heycandan doğru düzgün uyku girmedi gözümüze oğluşumda bize geleceğini anlamış gibi biran önce çıkmak ister gibi sürekli tepikleriyle bizim heycana ortak oldu eşimle namazımızı kıldık duamızı ettik son hazırlıklarımızıda kontrol ettikten sonra hastane yoluna koyulduk yol boyunca hiç konuşmadık sürekli içimizden dua ediyorduk çünkü nolur allahım bu sefer yüzümüz gülsün bu yolları tekrar dönerken minik meleğim kucağımda sağ salim dönelim diye tam saat 00de hastane ye geldik dktrumuzun odasına gittik sonkez ultrasonla kontrolümüz yapıldı herşey yolunda dedi dktr amcamız gülen gözlerle korkma bu sefer hayırlısıyla kucağına alacaksın dedi rahatlattı beni sağolsun seni odana yollayalım ameliyat saatin gelene kadar hem dinlen hemde tahlillerini yaptıralım bu arada diyerek bizi uğurladı dktr amcamız:94:biz odamıza çıkarken ablamlar yiğenlerim babamlar kuzenlerim hepsi koşup gelmişler sağolsunlar onları görünce gözlerim doldu ağlamamak için kendimi zor tuttum odamıza yerleştik nihayet hemen ardından hemşire ablamız geldi tansiyonumu ölçmek için birde tahliller için kan aldı eli çok hafifti hiç canım acımadıbu arada eşim koridorda bi oyana bi buyana volta atıyor doğuma ben değil o girecek sanki heycandan yerinde duramıyor ben bizimkilerle lak lak ettiğim için vakit çabucak geçti ve nihayet meleğime kavuşma anıma bir adım daha yaklaştım beni ameliyathane götürmek için 2 görevli geldi önlüğümü giydirdiler ve yatağıma yatırıp beni götürmek için asansöre taşırlarken eşim yanıma geldi ve alnımdan öptü aşkım seni kapıda bekliycem oğlumu al gel dedi işte o an dayanamadım ağladım sonra beni soğuk bi odaya yatırdılar 10 dakika kadar bekledim hemşire geldi yanıma beni oturttu ve belime iğne yaptı çok canım yandı iğne yapılırken elektirik çarpmış gibi tepindim meğerki etkisi öyle oluyormuş 2 dakikada belimden aşağısı uyuştu kontrol etmek için iğne batırmışlar hiç hissetmedim sonra dktr amcamız geldi ve operasyon başladı 15 dakika sonra meleğimin sesini duydumodayı sesiyle inletti kuzum hemşire ablası temizledikten sonra getirip koynuma yatırdı oğluşumu bak bu yakışıklı oğlan seni istiyor diye o an sevinçten yine ağladım dünyanın en güzel duygusuymuş annelik rabbime binlerce kez şükürler olsun o duyguyu bana tattırdığı için ve isteyen bütün herkese yaşatsın inşallah bu yazıyı yazarken oğluşum koynumda uyuyorsonra dikişlerim atıldı beni odama aldılar bizimkiler çoktan bebişin başına gitmiş eşim karşıladı oadaya alırlarken aşkım sana teşekkür ederim dedi oğlumu bana getirdiğin için ve mutlu son oğlumu emzirdim 1 gün kaldık hastanede 1 haftada toparladım kendimi şimdi bomba gibiyim çok şükür bezdi kakaydı gazdı koşturuyorum yaramazımın peşindenkızlar buda benim doğum hikayem biraz acele yazdım umarım anlşılır yazmışımdır malum bebiş kucağımdayken yazdım

evet yaa bende cok merak edıyorumm,, epıduralde sonda takılıyor mu, yada lavman yapılıyor muu, doğurmak üzereyım daha da kafam karman çormann belgun Rabbim sen koru

Mrb güzel anneler.. Fırsat bulmuşken ben de dogum hikayemi yazıyım dedim.. Ama söylemedi demeyn biraz uzun. İsterseniz şimdiden vazgeçebilirsiniz.. Perşembe sabah sizin de bildiginiz gibi şeffaf bi akıntıyla uyandım ama 13.30 a kadar geçmeyince, bi de pijamam ıslanınca suyum oldugunu tahmin ettim.. Doktorumu aradım gel dedi.. Eşim o sıra toplantıdaydı. Bitmesini bekleyebilecegimi, agrım olmadıgını toplantıyı bitirmesini söyledim. Annemleri de aradım.. Sanırım suym geliyo diye.. Annemler bi gün sonra geleceklerdi zaten, hemen yola cıkmışlar.. Neyse eşim geldi doktora gittik. Nst de bariz bi sancı yoktu ama eşikteydi... Doktor 3 cm acılmam oldugunu söyleyince sevindim çünkü hiç agrım yoktu. Ama muayene esnasında çok canım acıdı.. Doktor eşimle bana bu şekilde kasarsam dogum sırasında bebegin sakat olabilecegini ve bana da zarar vereceğini söyledi.. Ben yine de normal diyecektim ki eşim seni de bebegi de riske atamam demez mi? Ne diyecegimi şaşırdım.. Doktorum fark etti ki bana kasmayacagının garantisini verebilir misin dedi?Kim böyle bir aranti verebilir ki? :44aha önce düşügüm oldugundan dolayı kullandıgım kan iğnesinden dolay da ne agrı hafifletici ne de epidural tarzı dogumları da gerçeleştiremiyorduk üstelik. El mahkum sezeryanı kabul ettim. Çantam hazır oldugu için yatış işlemimiz hemen oldu. Ama benim agrılarım başladı. Agrılar gittikçe dayanılmaz olmaya başladı. Doktorumu arattık hemşirelere ve beni ameliyathaneye cıkarmak için hazırlamaya başladılar. Benim sogukkanlı eşim böyle şokta gibiydi. Benden kötüydü sanki, rengi falan gitmiş gibiydi. Beni asansöre kadar sevgiyle ama bir o kdar da korkuyla uğurladı. Yukarı cıkınca bi baktım ki btün ameliyathaneler dolu.. Doktorum geldi ve ameliyathane boşalana kadar agrılarımın artabilecegini, eşimin etkilenmemsi için beni yukarı cıkardıgını söyledi.. Gittikçe agrlarım şiddetlendi, sıklaştı.. Artık derin nefes al kelimesinden nefret ediyordum.. Buldugum fırsatta doktora kızıyodum:Madem sezeryan olcam, nediye bu agrıları çekiyorum. Gittikçe agrılarım katlandı ve süreleri cok azaldı. Ameliathanenin boşalması beklerken normal dogucaktım nerdeye.. doktorumda aynısını düşünmüş olcak ki geldi ve ıkınma hissi var mı diye sordu. Bi o yoktu.. Sonunda sezeryan vakti geldi ve o buz gibi ameliyathaneye girdim.. Bi yandan acayip derecede normal dogum sancısı cekmeye devam ediyordum. Anestezist bile beni teseli etmeye calışıyrdu, resmen çift dogum yaşıyordum çünkü.. Neyse 1-2-3-.. derken bayıltıldım ve gözlerimi actıgımda odaya getirilmiştim.. agrılarım hat safhadaydı.. aglamaya bile mecalim yok her yerm agrıyordu ki; küçük bi melegin ufak aglama sesini duydum.. Bi anda ılık bişey aktı içime dogru.. Evet bu oydu; benim Karnımdayken hissettigim sevgi kat be kat büyümüştü sanki. Zorla kafamı cevirdim bi de baktım ki ay yüzlüm, dev aşkım orda.. Gzyaşlarımı tutamadım, agrılara aldırmadan&#8230;Rabbim onu bana bağışlasın.. Onun yolunda yetiştirmek için bana fırsat versin inş.. AMİN.. dreamer35 Ece &

elif bebek hoşgeldi dünyaya... cok duygulandım canım yaaaa... bir an önce dogurmak istiyorum kızımı kollarıma almak bu anlattıgın duyguları yaşamak istiyorum... allah sana kızınla birlikte mutlu huzurlu sağlıklı bir ömür versin...

canım benim çok sağol.. Allah hiç birimizi eşlerinden ve çocuklarından ayırmasın.. Oğlum 38 haftalık doğdu,3810 grdı.. ozgey Emir Aras'ın

harikaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaa buurcuum durum artık

Şirvancım inşallah hep kollarında, yanında sağlıkla ailece buyutursunuz yavrunu. Allah bagıslasın ağladık yinee... nasıl bır duygudur bu ya. benımde en fazla 20 gunum kaldı sabırsızlanıyorum. Allah tum ısteyenlere nasıp etsın sağlıkla, hayırlısıyla... öptum mınık prensesıını. cancer68 2 prens,1 prenses Anneler

sağol canım bizde bekliyoruz sabırsızlık ve merakla G

burcuuuummm allah analı babalı büyütmek nasip etsin güzel bi doğum olmuş bende yazıcam ama herkes doğursun öyle normal oldu benimki korkutmak istemiyorum kalanları :))

çok güzel ya. Çok duygulandım. o heyecanı birazda olsa yaşadım doğumu durdurdular ama o bile çok heyecanlıydı. Allah sağlık ve uzun ömür versin.

teşekkür ederim tatlımm.. aminn.. rabbim sizede kolay doğumlar nasip etsin inşallah.. Z

dilekcim rabbim sağlıklı uzun ömür versin ediz bebeğe maşallah diyeyim hikayeni okurken kendi doğumum geldi aklıma hem yazını okudum hem o anları tekrar yaşadım gibi sanki ne güzel anlatmışsın doğumu.. sana suni sancı vermemişler ne güzel o çok beter bişeymiş boş zamanımda bende yazacam benim başıma neler geldi.. ama olsun sonu büyük bi mukafat oldu.. rabbim uzun ömür versin kuzucuklarımıza... G

bu doğumdan önce yazdığım mesajımdı :))) annem gildeydim kendimi fazla iyi hissetmiyordum uzanmıştım kapı çaldı gelen kaynanam ve kayınpederimdi kalkıp yanlarına gittim eşim aramış kaynanamı benim bu gece iyi olmadığımı söylemiş oda dayanamamış gelmişti annem gilde oturduk bir şeyler yedik içtik sgk müdürlüğüne gitmem lazım soyadımı değiştirmemiştim doğumda sorun olmasın vakit varken yapalım dedim eşimin işyeri evimize çok yakın kayınbabam o zaman ben Sinan &#8216;ı çağırayım ben gideyim o gelsin dedi bizde kaynanamla bize indik annem gilin 5 kat altında oturuyoruz pencereden baktım eşim geliyor üstümü değiştireyim dedim eşofman vardı çıkarırken ıslaklık hissettim idrarımı tutamıyorum sandım tuvalete gittim idrar değildi suyum geliyordu ne yapacağımı şaşırdım ama çok soğuk kanlıydım kaynanama seslendim anne suyum geliyor diye o panikledi birden o arada eşim içeri girdi kaynanam eşime çabuk kaynananı ara gelsin dedi eşim annemi aradı annem inanmadı şaka yapıyor sandı eşim anne çabuk gel diyince indi aşağıya ben üstümü değiştiriyordum sakin sakin sancım falan yoktu annemler hastane çantalarımızı falan aldılar onlar benden daha heyecanlı hele eşim korkulu gözlerle bakıyordu sanki o doğuracak &#61514; saat 14:30 arabaya bindik yola koyulduk arabada resim çektiriyorum o kadar sakinim yani annemler şaşıyor yakınlarımı arıyorum mesaj çekiyorum doğuma gidiyorum diye hastaneye geldik giriş işlemlerini yapıyorduk görevli soyisminiz farklı en yakın zamanda değiştirin dedi bizde onun için yola çıkacaktık ama kısmet buraya gelmekmiş dedim gülüştük :)) doğumhaneye gittik devlet hastanesi olduğundan benden başka kimseyi içeriye almadılar eşim ve annemler kapıda bekliyordu gerekli bilgilerimi alıp ultrasyondan baktılar bebeğin kilosu için 3600 dediler sonra damar yolu açtılar sancım yok dedim su geldiği için geldik dedim muayene etti doktor sonra diğer hamilelerinde olduğu bir odaya aldılar eşyalarım annemlerde kapıda bekliyorlar hemen doğumhaneye gireceğimi bilmiyordum dedim o zaman git görüş onlarla bebeğin kıyafetleriyle hasta bezi falan al gel dediler doğumhaneden geri çıktım annemler bekliyordu gerekli eşyaları hastane çantamızdan aldım o anda soğuk kanlılığım gitmişti işte eşim yoktu ortada işlemleri yapıyor dedi annem aradım geldi annemlere sarıldım helallik istedim ağlamamak için kendimi zor tutuyordum eşim geldi sarıldım boynuna başladım ağlamaya öptü anlımdan göz yaşlarımı sildi &#8220;seni seviyorum&#8221; dedik birbirimize ve ben el sallayarak doğumhaneye geri döndüm uzun koridorda yürürken bir yandan da ağlıyordum 4 kişilik bir odaya aldılar bekleyen 3 bayan daha vardı üstümü çıkarıp yeşil önlüğü giydim yatağıma oturdum erkek doktor geldi yan tarafımdaki bayanı muayene edecekti öyle bir bağırdı ki ben korktum benim kendi doktorum bayandı erkeklerin eli acıtır diye duymuştum kadında öyle bağırınca baya tırstım sıra bana geldi sancın var mı dedi yok dedim suyum geliyor sadece dedim sızıntı şeklinde doktor muayene etti kasmadım kendimi hiç acımadı açılma var dedi ama ne kadar olduğunu söylemedi eliyle bastırdı derken foşurrr diye su aktı su gelmesi böyle olur dedi uyuz oldum ben tabi bu doktora bekleyeceksin dedi sancım olmadığı için&#8230; suyu patlattığı için sanırım biraz biraz ağrı gelmeye başladı adet sancısını bile bilmediğim için tuhaf geldi ağrı bana sonra nst ye bağlandım sancılar 20 falandı 30 olunca canım yanmaya başladı daha 30 da böyleyse 100 de ne yaparım dedim tansiyonumu ölçtü hemşire 16 çıkmıştı doktora söyledi tansiyonu yüksek diye daha bir korkmaya başladım tansiyonu birden çıkıp bebeğini kaybedenler geldi aklıma dua etmeye başladım diğer bir hemşire benim ağladığımı görmüş ailesiyle görüştükten sonra çok ağladı ondan olabilir dedi doktorda birazdan tekrar ölçün dedi kan ve idrar testi istedi içeri ilk girdiğim odada vermiştim zaten dedim hemen sonuçları getirin dedi hemşirelere her şey normaldi çok şükür beklemeye devam suni sancı vermeye başladılar aman Allahım dayanamıyordum sancılara doktora beni sezeryana alın diyordum açılman çok iyi yapamam dedi biraz daha dayan dedi epidural vurun bari dedim burası devlet hastanesi ne epiduralı demez mi sancılar geldikçe derin nefes al dedi denedim ağrı baya azaldı doktora baştan neden söylemedin diye söyleniyordum sonra sustum gözlerimi kapadım her sancı geldiğinde derin nefes alıyordum birazdan geçecek kızını kollarına alacaksın diye kendi kendimi teselli ediyordum eşim aklıma geliyordu ağrımı unutmuş kim bilir o ne haldedir diye düşünüyordum beklemek daha zor çünkü saatin kaç olduğunu bile bilmiyordum ama dışarı baktığımda hava kararmıştı zaman nasıl geçti anlamadım bile doktor geldi açılma 8 cm olmuş çok iyi dedi birazdan alırız ama ıkınabilirsen ona göre dedi hemşireye nasıl yapacağını anlat dedi anlattı sancı gelince denedim sancı hissi sıfıra inmişti aa dedim süper acının gittiğini fark edince bir güzel ıkındım hemşire tamam dedi yapabiliyorsun devam etme doktora söyledi beni doğumhaneye aldılar çatala çıkardılar doktorla beraber 4 kişi vardı birden içerden başka bir bayan çığlık attı doktor benim için doğum hemen olmaz ben şu hastaya bakayım dedi onunla beraber bir hemşirede gitti ebeyle diğer hemşirede malzemeleri ayarlıyordu iğne yaptılar ebe bana hazır olduğumda sancı gelince ıkınmamı söyledi o arada diğer hemşirede dışarı çıktı sancı geldi ve ben var gücümle ıkınmaya başladım ıkınmak hoşuma gidiyordu sancıyı kesiyordu çünkü ebe sakın bırakma dedi ve bebeğimin başı çıktı ebe beklemiyordu böyle bir şey ve panik oldu bebeğimin başı çıktıktan sonra kesik attı uyuz karı iyiki bebeğimi kesmedi bana nefes nefes al demeye başladı neden olduğunu bilmiyordum korka korka nefes almaya başladım bebeğime bir şey olacak sandım bebeğim çıktı çok rahatladım çıkar çıkmaz ağlamadı ama kordonunu kesti ebe derken ağlamaya başladı prensesim o anda dünyalar benim oldu saate baktım 19:45 bebeğimle birlikte yeniden doğdum şükürler olsun dedim bebeğimi göğsüme koydu ebe hemen sustu minik kelebeğim ilk bağımız hemen kuruldu orda öptüm kuzumu kokladım miss kokulumu ebe aldı sonra siliyordu yan tarafımda bende izliyordum sonra tartıya koydu 4020 gram çıktı çüşş dedi uyuz karı insan maşallah der dedim odada beklerken diğer hamilenin bebeği 4 kilonun üstünde diye sezeryana almışlardı ultrasyonda iyi ölçüm almamışlar sezeryan olmam gerekirken normal doğurdum yani maşallah bana :)) o arada diğer hemşire geldi ne ara doğurdu ya demezmi o aldı kızımı giydirmeye başladı derken doktor geldi oda şaşırdı beklemiyorlardı sanırım doğumun hemen olacağını ebe panikledi doktor neden böyle kesik dedi bebek iri bebek ve kordon dolanmış dedi daha yeni girmiştim ultrasyona ve öyle bir durum yoktu yalan söyledi resmen sen şurayı söyle dik buraya gelince ben devam ederim dedi ebeye kızımı giydirip götürdüler ebe başladı beni dikmeye iğnenin etkisi geçiyordu bu arada ebe biraz diktikten sonra doktor geldi devam etti sonra tekrar ebeye devretti acımaya başladı arttık ya bitsin arttık diye söylenmeye başladım doğumdan daha zor bu dikiş dedim uyuz ebe de ben bayılmıyorum dikmeye belim ağrıdı demez mi iyicene sinir oldum rahat durursan daha erken biter dedi bende bebeğimi biran önce görme hayaliyle sabrettim acıyı çektim dikiş işlemi bittiğinde saate baktım 20:30 doğum 1 dakika bile sürmezken dikiş işlemi 45 dakika sürdü sonra beni sedyeye aldılar sadece ayaklarım üşüyordu birde çorabımı çıkarmamışım &#61514; doğumhanenin koridoruna çıkardılar bebeğimi getirmelerini bekledim saatler önce ağlayarak girdiğim yürüdüğüm koridordan bebeğimle çıkacaktım bebeğimi beşikle getirdiler bir hizmetli benim sedyemi diğeride bebeğimin beşiğini sürürek çıktık doğumhaneden gözüm hemen annemler ve eşimi aradı annemler odaya çıkmışlar eşim beklemiş kapıda hemen yanıma geldi merakla elimi tuttu kızımızı gördün mü dedim hayır dedi bana bakmaktan arkamdan gelen güzelliği fark etmemiş bak orda dedim heyecanla kızımıza doğru gitti hep beraber odamıza çıktık yatağıma zor yatırdılar sezeryan olsam böyle acı çekmezdim sanırım ayağa kalkamıyordum başım dönüyordu tuvalete zor gidiyordum yapmaya korkuyordum canımın acısından dikiş ağrılarımın iyileşmesi uzun zaman aldı ama nihayetinde geçti iyi ki doktor istediğimde sezeryana almamış diyorum doğumum çok kolaydı dikişleri saymasak aşağıda kalabalık bir topluluk varmış sırayla odamıza geldiler eşim güvenliği ayarlamış kimse yalnız bırakmadı sağolsunlar o gece sabaha kadar uyuyamadım sevinçten sabah olsada evimize gitsek diye bekledim artık 3 kişilik bir aileyiz güzel kızım prensesim iyi ki geldin hoş geldin Allahım acını göstermesin SENİ ÇOK SEVİYORUZ&#8230; Allahım isteyen herkese nasip etsin&#8230; Önceki

teyzeleri bizde hikayemizi yazalım 24.12.2010 akşamı karnımda kasılmalar oldu eşim artık bebişimizin gelmesini çok istiyordu hep erken doğum riski olunca ha bugün ha yarın derken doktorumla görüştüm doğum olabilir hemen hastaneye dedi biz çantamızı topladık bende tarifi imkansız bir korku sevinç hastaneye ağlayarak gittim nst ye aldılar az bir sancı çıktı ultrasonla bakıldı üstüne birde çatı muayenesi yapıldı canımdan can gitti ama doğum başlamamış denildi eve geri yolladılar eve geri döndük sabah oldu kanamam olunca tekrar doktorumla görüştüm hastaneye tekrar çağırdı ve tekrar apar topar hasteye gittik ama giderken aradaki mesafe fazla olsa bile içimdeki tarifi imkansız duygularla kısacık geldi bol bol dua ettim ve doktorum kontrol etti doğum başlamış sezeryan için doğumhaneyi hazırlayon dedi o an herşey boş ve anlamsız geldi kendimi hazır hissetmedim korktum bir anda bebeğim dünyaya gelicek 9 ay boyunca benimle beraber can parçam artık yanımda olacak korku sevinç heyecan stres hepsi bir arada hasta bakıcı geldi hemen üstümü değiştirmem için yardımcı olmaya gelmiş ikinci bir şok daha eşimle annemle konuşmadan doğum için hazırlanmam gerek içim okadar dolduki daha 3 haftamız vardı hazırlıksız yakaladı beni oğluşum ve ben hazırdım artık eşimi gördüm hüngür hüngür ağlamaya başladım sakinleştirdiler beni doktorum epidural olmamı önerdi ama ben korktuğum için narkoz istedim sabah kahvaltı yaptığım için 6 saat açlık gerekiyormuş benim için iyi oldu kendimi toparlamam annemin gelmesi için yeterli bir süreydi odam hazırlandı ve doğum saatini beklemeye başladım saat 17:15 de hastabakıcı geldi tekerlekli sandalyeye aldı annemlerle vedalaştı ama bir yandanda kalbim duracakmışcasına çarpıyor eşimi göremedim tel de onunlada vedalaştım sonunun ne olacağı bilinmeyen bir yol ve sonunda kapılar kapandı ve doğumhaneye aldılar masaya yattım ve doktorum geldi hadi başlıyoruz dedi ve o an dünyayla bağlantım kesildi 17:30 da bbebişimi odamıza almışlar uyandığımda tirtir titriyordum ve doktorum geldi başıma gözünaydın oğluşun maşallah çok iyi dedi bir an önce bebişimi görmek istiyordum odaya aldılar beni ve karşımda dünyalar tatlısı canım oğluşum öyle herşeyden habersiz masum yatıyordu beşikte yanıma yanaştırlar mis gibi cennet kokuyordu bebeğim hayatım anlamı benim için hayat bir kez daha başladı canım oğluşum Altan Egenin dünyaya gelmesiyle bizim hikayemizde böyle işte... lavman soran arkadaşlar normal doğumda yapıyorlar sonda takılıyor ama bana gerek görmediler ben narkoz aldım birde bilginize... Önceki

cnm ağlattın valla beni ya... Allahım bende bu duyguları yaşıyayım artık demeye başladımmm. sabırsızlanmaya başladım iyice... Allahım oğlunuzu analı babalı büyütmenizi nasip eylesin cnm.. belgun Rabbim sen koru

başakcımm çok sağol canım, sen de mis kokulunu öp yerime, allah hepimizinkini bize bağışlasın

Ayy benim doğuracağım yok burayı okuyup okuyup ağlıyorum duygulanıp. Allah mutluluğunuzu bozmasın evlatlarınizi korusun ınşallah

Nihayet bende sizlerle dogum hikayemi paylasmak istiorum. Hamileyken baskalarinin hikaylerini okumayi cok severdim cünkü. Belki biraz uzun olabilir &#61514;Insallah sIkILmadan okursunuz. Biliorsunuz benim asil dogum tarihim 06.01.2011 di ve benim sipam 19.12.2010 dünyaya geldi, yani hic beklemedigimiz bi anda. Kasim sonu dogum iznine ayrilmistim ve doguma kadar bi güzel dinlenirim diordum kendime. Ama hic düsündügum gibi olmadi. Benim minik kizim beni son günlerde artik cok zorluodu. Rahat hareket edemez hale gelmistik, hele geceleri uyku nedir unutmustuk adeta. Dogumdan bir gün önce arkadaslarla alisveris merkezine gidip bütün gün yürümüstüm dönüste de annemlere ugramistik. Oturuken belime hafiften agri giriodu ama ben cok yürüdüm ondandir die ciddiye almamistim. Eve geldigimizde saat gece 2 de ayni adet agrisi gibi azar azar agri baslamisti yarim saatte bir giriodu, bende oh ne güzel yalanci sancilar basladi kizim vaktinde gelicek diodum &#61514; Uyumak istiorum olmuo, simdi gecer sanci diorum oda gecmio saate bakiorum sanci araligi da kisalio ama benim gercek dogum sancisi olabilecegi aklimin ucundan bile gecmio halen!! Ne bilim forumlarda nisan gelir, suyun gelir, günler önce yalanci sanci cekersin vs. die birsürü seyler okumustum. Nerden bilebilirdim ki sürpriz yapicagini. Sabaha kadar böyle devam etti ve sancilar 8 dakkaya düsmüstü. Hani yalanci sanci die sartladim ya kendimi esimi kaldirma ihtiyaci da duymuorum &#61514; Sabah 8 de esime haber verip hastaneyi aradim sancim var ne yapayim die onlarda yalanci sancidir demesin mi &#61514; Bekle agrin gecmezse gelirsin, ne kadar vakit evde gecirirsen senin icin iyi olur dedi ebe. Bende volta atar gibi evin icinde dönmeye devam ettim. Taki esim saat 10da yeter artik gidioruz bari agri kesici versinler diyene kadar. Yolda ne olur ne olmaz die annemi de alip hastaneye gittik. Vardigimizda ebem karsiladi bizi ve muayne etmek icin odaya aldi. Ilk önce NSt de baglayip sancilari ölctü. Belirgin bi sekilde sanci kayedilince geldi sira cati muayenesine, ama ne yalan söylim hic acimadi. Ebe 2 cm acilma oldugunu ve hastanede kalmak zorunda oldugumu söyleyince ben yeni yeni anlamaya baslamastim kizimin yola ciktigini. Saat bese kadar acilmanin büyümesini bekledim, o süre zarfinda merdiven inip ciktim hasteneyi kesfe ciktim ve iki saat sicak küvette yattim. Bi iyi geldi ki kizlar anlatamam hem kendinizi daha hafif hissediosunuz hemde agri o kadar siddetli olmuo. Saat 5te ebem yanima gelip vardiyesinin bi saate bitecegini küvetten cikip bi muayene olmam gerektigini söyledi. Bu seferki cati muayenesinde saolsun cok güzel bi sekilde acitmadan suyumu da patlatti. Acilmam bu arada 6 santim olmustu. Buraya kadar ben hic agri cekmemisim cünkü bundan sonra dogum neymis öyle anladim. Rahimde su da kalmayinca bu sefer cocuk kuru kuru baski yapmaya baslamisti catima. Ve hayatimda yasamadigim aciyi bu süre zarfinda cektim. Artil nooolur epidural yapin die yalvarir hale gelmistim, normal ilerlemeye göre daha önumde 4 saat vardi her saat basi 1 cm acilma oldugunu düsünürsek &#61516; Ve ben kendimde bu gücü görmüordum artik gece uyumadigimdan yorgun düsmüstüm. Anne noolur yardim et die kivraniomusum o anda &#61516; Annem esim dogum odasinda bi dk yanimdan ayrilmadilar ve ebeden epidural anastezi yapilmasini rica ettiler, cünkü onlarda dayanamio du artik beni o halde görmeye &#61516; Gerekli kagitlar imzalanip anestezi doktoru gelmist belime igne yapmak icin. Ama benim bi derdim vardi igne yapilmadan önce mutlaka bi tuvalete gitmem gerekiodu cünkü az daha beklesem dogum yatagina yapicaktim &#61516; daha dogrusu öyle hissediordum!! Ebeye bunu dedigimde sen bekle bidaha catina bakicam demez mi! Ve benim tuvalet ihtiyaci die düsündügüm meger dogumun baslamasiymis &#61514; Yazik anest. Doktoruda eli bos dönmek zorunda kaldi &#61514; Anliyacaginiz bi saat icinde 4 cm acilma olmustu ve artik kizim dogucakti. Yarim saatlik bi ikinma süreci sonunda güzel kizimi 37 haftalik 3 günlükken saat 19:05 de kollarima aldim. Allahima sükür hic yirtilma olmadan hasar görmeden dogurdum kizimi. Tam iki saat boyunca annemle, esimle beraber dogum odasinda kaldik. Esim göbek kordonunu kesti kizimizin ve Kizimi direk kucagima verdiler. Yikamadan giydirmeden öylece koynumda yatti yavrum. En güzeli de ilk gögsüme geldiginde sesimi duyupda kafasini bana cevirmesiydi &#61514; O anda hic bitmeyecek büyük bi ask baslamsiti. Kizimi sevior ve emziriodum rahat rahat. Kizlar normal dogumdan asla korkmayin. Allah herseyin gücünü verio!! Bebek dogdugunda agri saniyesinde kesilio, ve sonrasinda hic dogum yapmamis gibi bebeginizle ilgilenebiliosunuz. BU arada annemin kiymetini dahada anladim. Esimle annemin hakkini hic ödeyemem dogum esnasinda onlardan güc alim derken ikisinide mos mor etmisim, onlar olmasaydi asla yapamazdim&#61516; Zaten esim bidahakine kispetimi giyip gelcem, kirkpinar gürescisine tas cikarttin dio &#61514; Iste allah son anda bi güc verioki herkes sasirio- Iyiki dogdun kizim seni cok sevioruz&#8230;&#8230;&#8230;. Allah herkesin yavrusunu bagislasin insallah. teknekazintisii

hepinize tekrar tesekkur ederiz arkadaslar kızımla mıs kokulumla bırlıkte ınsallah hayırlısıilehepiniz mınnıklerınızı kucagınıza alıcaksınızbende burda hıkayelerınızı okuycam K

aynen katılıyorum bakalım bizler napcaz normalmi sezeryanmı Allah en hayırlısı nasip etsin. ozgey Emir Aras'ın

Şirvan canım ağladım bir güzel sabah sabah Allahım bizede nasip etsin hayırlısıyla zaman geçmiyor sanki son günlerde Allahım Elif bebeğe uzun, analı babalı ve hayırlı bir ömür nasip etsin inşallah

kıslar bende anlatayım dogum hıkayemı benımde son kontrolum 4 ocaktı... ve artık bebek dogmalıydı çok korkuyordum sezaryan olucam dıye bebek gelmıyordu sonra 4 ocak saat 4 dekı randevuma gıderken karnımın altında 10 dakıkada bır gelen agrılarım oluyordu... çok sevındım.. keske kasılmalara donse bu agrılarda dogum olsa artık dıye düşünerek kontrole gıttım... doktora gırdık ultrasonda baktı.. kılo boy vs. soylemedı.. nst ye baglayalım dedı... bız nst ye cıktık... çok sıkıştım... hemsıreye dedım 20 dakıka nst den once wc ye gıreyım once tutamıyacagımm... guldu... gırdım kı kanama baslamısss... çok sevındım... nst baglandı... nst de bebek tepııniyor... tepınıyor... tepınıyor... allah allah garıppp... ay bu tepınme dedıgım karnım sertlesıyor. sancııııııı.. ben sancıyı 3. de anladım.. oysa tecrubelıydım bu konuda... sancılar basladı... hemsıre geldı... sancınmı var dedı.. evet dedım... sımdı basladı... sancılar 100 le basladı... doktorumu aradı.. geldı... baktı... dogumhaneye muayeneye dedı... nst yı çözduler.. apar topar dogumhanede ebeye gıttuım... baktı.. dogum başlamıs.. doktor geldı muayene ettı.. bu gece dogurursun 3-4 gıbı dedı... gonderemem yatışşşş dediii... ve hemen odama cıktık... saat daha akşam ustu 17:00 ve gece dogurcan dedılr.. eeee 12 saat yandım.. zaman nasıl gecer.. sancılar gercekten yorucu basladı... derın nefeslerle ıdare edıyorum... emırde yanımızdaydı.. ve cantalar yanımızda yokkk... tekrar kaynanacıgım emır ve eşım eve dondu... çantalarla donduler.. emır evde kaldı ama cok heyecanlıymışş.. ebe gelıp gıdıp bana soruyor nasılsın... ıyıyımm.. dedım ne dıyım.. damar yolu acıldı.. bu ne ıçın dıye sordum.. normal dogum olacak.. herseye hazırlıklı olmalıyız sezeryan olabılır... zaman ne gosterır bılemeyız dedı... saatler gecmek bılmıyor benım sancılr artıyor.. sancılar hep 2 dakka da bır... tv açtım muzık dınledım... sonra dızım basladı.. oyle bır gecer zaman kı... :) bakmaya calısıyorum.. bakamıyorum... sancılar offff dayanılmaz... kendımı dızıye verıp sancımı boşvermeye calıstıkca sancılar kendını unutturmuyor... allahım dedım.. ebe gece 3 -4 gıbı dogurursun dedı... ben napcamm.. neyse zaman su gıbı gectı... sancılar arttı..140-150 lerde.. ben bagıramıyorum eşim ve kayınvaldem odamda.. ve yan odalarda dogum yapmıs anneleer ve bebeklerı yatıyor.. gecenın yarısı... ebeler sancın olursa bagır korkma.. ses gıtmıyor dıyor... yok ben bagıramadım... takı 7-8 cm açılma olmus.. artık bebek kuşumu ıyıce zorluyor.. ay dayanamıyorum.. öfluyorum püflüyorum.. artık duzenlı nefes almayı falan attım bır kenara.. ay ugrasamıyorum... basım dogumla dertte...:) doktorum arada gelıyor.. nasılsın bırseye ıhtıyacın varmı bırsey ıstıyormusun... dıyor "canınızın saglıgı. dıyorum guluyorum.. sonunada dogurmak ıstıyorum daha ne ısteyeyım dıye eklıyorum" bu arada cevapp verırken sancımın geçmesını beklıyorum.. yoksa nefesımı tutmusum sancımdan. . cevap vereyım dıye doktorda sancımın gecmesını beklıyor... gulup çıktı adam ne etsınnn... saat gece 3 oldugunda ben artık dayanamıyorum.. bazen ayakta yuruıyorum.. bazen lavabonun kenarlarına tutunup kendımı sıkıyorum... ama bagırcak kadar degılım halen çok sukur... dayanma gucum varr ebe son kontrolumu yapıp dogumhaneye gıdıyoruz dıyoro...:) tekerleklı sandalyen gelınce kuruldum ıçıne.. ohh keyfını çıkarayım..."sür dedim dogumhaneye.. dogurasım varr" çıktım dogum sandalyesıne.. ebe baktı.. daha var doguma... ıkınma gelınce ıkın... dedım bana ılk dogumda gelmedı ıkınma hıssı... bundada gelmez... yok dıyor gelır.. tamam apla dedım :) sonra ebe kuşuma başladı masaja... dıger ebe karnıma masaj... allahhhhh karnıma masaj yapınca aşırı sacıya neden oluyor... sancılarımı masajla arttırdılarmı... nefes alacak fırsat yok... nolur dıyorum az nefes alayım.. yapmayın etmeyınn... onlar ıkın dıyor... 1 saat ıkındım.. masajj yaptılar vs... ayyy dedım abla ben doguramıycam galıba... dogumhane kahkahalara boguluyor... "kız nıye doguramıycan. dogurursun dogursunn"" habıre kahkaha atıyorlar halıme... bende mutluyum aralarında... hiç uzmedıler benııı bebegın bası gorundu sıyah sacları var dıyor ebe... az kaldı ıkınnnnnnnnn ıkınıyorum olmuyorrrrrrrrrrrrrrrrr B]artık bebegın boynunda kordondan suphelendı ebe.. ama doktor saatler once ozellıkle ultrasonda baktı.. kordon yokk ıkınıyorum yokkk zorluyorum yokkkk bebek ırı ımışşş... benım çatımda cok genıs degılmısss... neyse bebek gelmeye basladı.. ılk oglumda bır ıkınmada cıkmıstı sıpam... bunda ıkına ıkına zor çıkardım...3,620 gram,52cm.. ama herseyını gordummm gobegının kesılmesını... plasentasını... yanımda temızledıler.. gıydırdıler... aşıları yapıldı.. aglarken yanagıma degdırdı yanagını ebe.. sustu kuşummm... ıçte 3 dıkış... dişta 7 dıkışş... dıkışler atılırken hiç canım yanmadı... ben dogurdumya dıkış acısı vızzz gelırdı... hersey artık vızz gelırdııı :) benım dogum hıkayemde bu kızlarr.. allah herkese annelık duygusnu yasatır ınsallah.. allah ısteyen herkese versın mınık mınık evlatlar ınşallah.. ... [/[/

allah hepinizin bebeğini bağışlasın bizede normal ve hemen biten bı doğum nasip etsin inşallah... ben şahsen çok korkuyorum dugutu

duygu ve dilek.. ikinizin de hikayesini tek solukta okudum. ama itiraf ediyim dileginkini okurken epey korktum. duygununkinde ise aman hemen dogursam dedm.. ben de normal istdigime göre sonum dilege daha yakın sanırm :)) dugutu

canım allah analı babalı büyütsün inşallah ya benim kafama takıldı acaba hem epidural hemde genel anestezi mi yaptılar çünkü beline iğne vurmuşlar sonrada dikişleri dikerkende uyuttular dedin deneden acaba sorun mu oldu? buurcuum durum artık

Hastaneye göre değişiyor sanırım bazı şeyler sonda bana sezeryandan önce amilyathanenin hazır olmasını beklerken takıldı ebe taktı hiç acı hissetmedim bişeyler yaptı bi baktım bi kordon sarkıyo yanıma bi poşet koyuverdi sondanı taktım dedi 6 saat sonra da çıkarıldı onda da acı hissetmedim uyuşukluğum da geçmişti Lavman da sezeryanda yapılmıyomuş geceden aç gelmen isteniyomuş ama bana suni sancı verileceği için yapıldı çok basit bi işlem hastabakıcı yaptı yine canım yanmadı aksine çok rahatladım hiç bu kadr uzun tuvalette kalmamıştım ebe de doktorum da hastabakıcı da çok iyiydi elleri hafifti aah ah şu öksürük olmasa çok rahat olucaktı doğumum

bebişleriniz hayırlı olsun kızlar Allah ayormasın darısı basımıza bu arada ben de nisan topiğindenim bizim kızlar basmıs burayı zaten buurcuum durum artık

topiğimizde hayırlı olsun güzel dpğum hikayeleri yazılsın ilk bebek olan elif bebekte sağlıklı sihhatlı akıllı uslu güzel zeki... bir kız olarak hayatı boyunca güzel günler geçirsin

hayırlı uğurlu olsun canım darısı bizlerin başına inş. sağlıcakla alırız bebişlerimizi kucagımıza.

valla cnm senin bebişte bi doğsun hayırlısıyla bak bakalım değil yazmak okumaya bile fırsat bulabilcenmi bende tam hikayemi yazmak için geliym buraya serdar paşa başlıyor feryada feleğim şaştı yaw sana kısaca cevap vereyim ben spinal sezeryan oldum bana lavman yapılmadı zaten geceden bişey yemedim dktrum öyle dedi sondayıda bacaklarım uyuştuktan sonra taktıkları için bişey hisstmedim çok rahat geçti ameliyatım aynı gün ayağa kalktım bebişimle rahatça ilgilenebildim sezeryan olucak arkadaşlarıma spinali öneririm genel anestesi çok zor oluyor spinal de daha kolay kalkılıyor benim ilki genel olmuştu 2 günde zor toparlandım yine doğum yaparsam inşallah yine spinali tercih ederim birde tavsiyem spinal yaptırırsanız sakın ola başınızı oynatmayın baş ağrısı yapıyor ben biraz oynattım 2 gün ağrı oldu bana söylediler ama geç söylediler oynatmıştım başımı çünkü herkese kolay doğum diliyorum inşllah sizlerde sağ salim alırsınız yavrularınızı kucağınıza ben kaçtım benim yavru mızıldanmaya başladı gene emzireyim hemen . push ; elma sekeri

Ayy ne gündü deniz gözümün önünde doğuma gitmiştin. Ben artik o gün 12 den önce dogum yapmazsın diye düşünürken sancın falan artmıştı. Hey gidi günler allah yavrularımızdan ayırmasın bizleri Zor olmuş dikişlerin ama şükür ki sende yavrun da sağlıklısınız. Allah doğumu bekleyenlerin yardımcısı olsun hakkaten Ben hatırladıkça sinir olduğumdan kızıma tuttuğum günlüğe bile yazamadım doğum hikayemi. Eşimle babanem arasında hastaneye en cok akrabasını kim toplar rekabeti oldu çünkü. Kızımla bizde perişan olduk. Eşim yazmış doğum hikayemizi telefonda bana okurken bayağ duygulanıp ağladık. Eve gidince onu eklemeyi düşünüyorum buraya.

Ben de fırsat bulmuşken anlatmak istedim hikayemi. Aslında hikayelik çok fazla bir durumum olmadı, yaşadığım her şey bir rüya gibiydi çünkü.. 5 ocak sabahının heyecanını bir gece öncesinden hissetmeye başlamıştım.. Gece boyu uyuyamadım, hep ''bu gece içimdeki son gecen annecim'' dedim oğluma.. Eşime sarıldım, uyumaya çalıştım. Sabah 5 gibi kalktık ve hazırlanıp yola çıktık, sokaklar bomboş, daha sabah bile olmamıştı.. Hastaneye vardığımızda herşey okadar hızlı gelişti ki.. Hemşireler ilk sizi alıcaz, doktorunuz öyle istiyor dedi. Odamda hazırlanmaya başladım, üzerimdeki herşeyi çıkardım, küpelerimi bile.. Bir hemşire üstümü hazırlıyorr, diğeri soru sorup elindeki dosyayı dolduruyor, diğeri damar yolumu açmaya çalışıyor.. Ve kendimi sedyenin üzerinde ameliyathanenin yolunda ilerlerken buldum. Ameliyathanenin kapısına gelince annemlere ''siz giremezsiniz söylemek istedikleriniz varsa söyleyin'' dediler, bende sadece sessizlik, annem benimle gelmek istediğini, hemşire olduğunu söyledi.. Sonra eşime baktım birden ve ''anne sen gelme, ben ağlarım senin yanında heyecanlanırım eşim gelsin'' dedim, ve kapı kapandı.. Ameliyathane hazırlıklarından bahsetmeye gerek yok bile, sıradan hazırlıklar, epidural için doktorların gelişi, belime iğne yapılışı, doktorlarla olan gereksiz sohbetler, bacaklarımın uyuşması, üzerime o yeşil örtünün serilmesi... Ben bunların hiçbirini düşünmüyor, hissetmiyordum bile o anda, tek düşüncem eşimin bir an önce hazırlanıp yanıma gelmesiydi.. Onu kapıda görür görmez ağlamaya başladım, elimi tuttu, doktorum geldi o anda, onu görünce daha da rahatladım. Sonrası inanılmazdı zaten.. Herşeyi hissettim, ama en çok oğlumun içimden çıkışıydı beni sarsan.''Şimdi biraz baskı hissedeceksin, çünkü oğlun geliyor'' dedi doktorum, ve o müthiş baskının sonunda duyduğum ağlama sesi... Doktorumun ilk söylediği ''iyiki normal doğum dememişsin, çok zor olurdu bu tam bir tosun çünkü'' oldu.. Ve tepemde onu tuttu, eşim yanımda hiçbirşey diyemedik, dilimiz tutuldu sanki.. Sadece ''Allahım'' dedim kısık bir sesle.. Çok şey anlattığımı biliyordum o tek kelimeyle..''Allahım''... Ve oğlumun hazırlanış süreci, yan tarafımdaki küçük masaın üzerinde hazırladılar onu hayata, kafamı çevirmiş onu izliyordum, sonra birden yan döndü ve yüzünü gördüm net bir şekilde, eşime dönerek sana benziyor dedim... Gerçekten de ona benziyor oğlum... Ve oğlumu silip yanıma getirdiler, hadi bakalım öpüşüp koklaşın dedi hemşire, yüzünü yüzüme değdirdi, sıcacıktı.. Ömrümde bu sıcaklığı bir eşimin elini tutarken hissetmiştim bir de şimdi... Yüzüne bir öpücük kondurdum ve kısa süreliğine vedalaştık oğlumla.. Gerisi hazırlık safhası, işimiz bitince beni ameliyathenin kapısına getirdiler tekrar kapı açıldı ve annemi gördüm, koşarak yanıma geldi, ağlamaya başladı, ben de artık daha fazla tutamadım kendimi, hem ağlıyordum hem anneme kızıyordum ''anne sus ne ağlıyorsun'' diyordum.. Etrafımda tanıdığım, tanımadığım herkes oğlumun çok güzel olduğunu sölüyordu, odama gittim, hava aydınlanmıştı, ama esas aydınlık, esas ışık onun odaya gelişiyle başladı benim için... şuan yanımda uyuyor mışıl mışıl, mis kokulu yavrum benim.. Aydınlığım, hayatımın heyecanı, ışığı herşeyi.. Allahım onu benden ayırmasın... Artık sabırsızlıkla beklediğim tek bir şey var, tıpkı onun doğuşu gibi sabırsızlıkla beklediğim.. Bana Anne diyeceği gün... Artık o günü bekliyorum, bana anne diyecek ve ben onunla birlikte tekrar doğacağım... Z

Eliff cok güzelll Allah olmayan herkese versin yasanılası duygular anne olmak bambaska bısey dünyamız değiştiii Z

Ya hikayelerinizi okuyup okuyup ağlıyorum iyiki hamileyim diyorum az zamanım kaldı ama zaman geçmek bilmiyor

KIIIZ NE ARA YAZDIN BU KADAR UZUN HİKAYEYİ ALLAH HER DAİM MUTLU ETSİN CANIMM MAŞALLAH KEREMİMİZE Önceki

öle güzel anlatmışsınki gözlerim dolu dolu oldu allahım bebeğini sana bağışlasın sağlıkla büyüt inşallah... dugutu

güsel dilekleriniz hepmiz için geçerli.. rabbim tüm kadınlara bu hissi yaşatsın, en kısa zamanda diğer güsel hikaeleri de bekliorum :)) dugutu

uff.. 2 yılı devirdim ama hala ağlıorum doğum hikayelerine.. Allah hepinizin, hepimizin bebeklerini korusun.. bu aylar biraz zor geçio ama sonra herşey çook daha keyifli hale gelio.. benim için bi kere koklayın meleklerinizi, teşekkürler:)) Önceki

canım epidural sezeryan oldum. dr. m demişti bebeği aldıktan sonra hafif bi narkoz vericez dikişleri yaparken. bebeğimi gördükten sonra hatırlamıyorum zaten gözümü açtığımda ayılma odasındaydım yani yarım saatlik bi uyumaydı sadece. G

biraz bahsetmiş oldunnn belgun Rabbim sen koru

evett gelelim bizim hikayemize anlatmak için herkesin doğum yapmasını bekledim zapzup ta yarın doğuruyomuş.. 40. haftaya kadar gelmemişti kuzucuğum 39+1 de kontrole gitmiştim ama ne ağrı ne sancı hiçbişi çıkmadı kalp atışlarıda iyi idi beklemeye devam dedi dr um pazartesi tekrar kontrole çağırdı ben normal doğumdan umidimi kesmiştim neredeyse sanki kuzucuğum hiç doğmayacak gibi gelmeye başlamıştı artık bana.. yılbaşı tatili haftasonuydu gezmek için iyi bi fırsattı benim için annemde yanımdaydı zaten cumartesi pazar eşim bizi iyi bi gezdirdi hiç durmadım yerimde belki artık doğururum diye ama hala bende tık yok :)) pazar akşamı sanki kabız olmuşum gibi bi his vardı bende wc ye gidiyorum geliyorum yapamıyorum ne eşime ne anneme bişey söylemedim daha önceden duymuştum bu his doğumun yaklaştığına işaret diye ama sancı olmayınca ihtimal vermedim kabız oldum diye düşünmeye başlayarak yattım ve gece 1 30 wc ye kaltım aynı his devam ediyo.. yattım 2 15 tekrar kalktım wc ye yine aynı his devam ediyo tekrar yattım tam uykuya dalmak üzereyim kasıklarımda daha önce hiç yaşamadığım bi sancı acaba dedim eğer bu doğum sancısıysa birazdan tekrar gelirdi bekledim 10 dk geçti geçmedi aynı sancıdan bidaha aman allahım galiba sancım gelmeye başlamıştı hemen kalktım oturma odasına geldim klimayı açtım ve beklemeye başladım sancı aralıklarını saydım önce 10 dk bir sonra 7 dk bire düştü ve devam etti eşim kalktı hayırdır dedi dedim sen yat sancı var ben uyuyamam sende uykusuz kalma zorda olsa yatırdım onu bende beklemeye başladım.. neyse uzatmadan gideyim.. öyle böyle derken sancılar 4 dk da 1 e düştüler ve artık sabah olmuştu annemi kaldırdım oda kızdı beni niye uyandırmadın diye dedim sana bol bol enerji lazım bugün :)) o yüzden uyandırmadım... derken onlara acele etmeyin kahvaltınızı yapın dedim zaten randevumuz 9 daydı erken gidip ebelere muayene olmak istemiyodum ama sancılarda iyice sıkıştırmaya başlamıştı yinede bekledim 8 15 evden çıktık 8 30 hastanedeydik neyseki dr umuz erken geldi beni gördü yüzümden anlamış zaten hemen muayeneye vee 6 cm açıklık sen 2 saate doğurursun dedi bende sevinmiştim çok beklemicem oğluma kavuşacam 2 saat sonra diye doğumhaneye yönlendirdi tabiki indik.. ebeler kapıda karşıladı hemen üzerimi çıkardılar önlük giydim lavman yapıldı hayatımda hiç okadar wc de kaldığımı hatırlamıyorum neysem çıktım bana suni sancı taktılar hemen doğum hızlansın diye.. aman allahım evde çektiğim sancılar bunun yanında hiçbişeymiş çok sık ve ağrılı gelmeye başlamıştı derin nefes alarak kendimi sakinleştirmeye çalıştım.. bu arada ebeler sürekli kontrolde dr um geldi muayene etti 2 saat olmuştu ama hala oğlumun gelmeye niyeti yoktu beklicez dedi.. tekrar çatala suyumu patlattılar canım yandı biraz ama tahmin ettiğim kadar acılı değildi asıl acılı olan ondan sonra gelen sancılar oldu.. bu seferde ilk serumdaki sancıları aramaya başladım canım çok yanıyodu ama yinede sabretmeye çalışıyodum sürekli dua ettim ve derin nefes aldım... sancılar artık aman vermemeye başladı ebelerin ve dr un gözüne bakıyodum artık alın beni diye bu arada saat 1 olmuştu ve ben hala doğuramamıştım meğer oğlum geri kaçmış o yüzden doğum sürecim uzamış... ebeler geldi hadi artık gidiyoruz dediler ama nasıl sevindim anlatamam artık kurtulup oğluma kavuşacağım diye annemin gözlerine baktım hem ağlıyo hem dua ediyodu canım annemm.. vee doğumhanee çatal karşımda yattıım dr um geldi bana telkinler vermeye başladı ıkınman gelmeden sakın ıkınma diye ve ilk ıkınma tabiki beceremedim :)) bana kalsa ıkınıyordum ama dr ıkınamadığımı söylüyodu.. biraz daha bekledik ve ikinci ıkınmaa yine bebek yokk gelmiyodu oğlum bi türlü o an hiç doğuramayacağımı düşündüm.. dr bebek tehlikeye giriyo geri kaçıyo bukadar çektin hadi gayret et diyerek bana moral vermeye başlamıştı..3 uncu ıkınmaa artık ebelerin 2 si karnıma baştırmaya başladı bende elimden geldiğince ıkınıyodum aniden içimden bi sıcaklığın çıktığını hissettim veee bi ağlama sesii allahımmm gelmişti sonundaaa simsiyah saçlarını gördümm dr eline aldı ve gülümsemeye başladı göbek bağını kesti ve ebelere verip oğlumu yanımdan çıkardılar... sancı mancı hiçbişey kalmamıştı öyle bi hafiflik gelmiştiki üstüme sanki dünyanın yükü kalkmıştı omuzlarımdan bundan sonrası pek iç açıcı değil dikişler eşin gelmesi dr un kanamayı durdurma çabaları vs.. bian önce doğumhaneden çıkmak istiyodum gerisini anlatmıyorum.. çünkü öyle bi mutluluk ki sonu bu acıların hepsi unutuluyo.. artık doğumhaneden çıkıyorum canım annem karşımda gülen gözlerle bana bakıyo.. yatağıma geliyorum ama bebeğim yok.. anne bebek nerde gelmedi daha diyoo.. ebelere soruyoruz bişey mi var yok gelir endişelenmeyinn allah allah nasıl korkuyorum... bisüre sonra hemşirenin kucağında meleğim geliyo meğer pislik yutmuş midesini yıkamışlar kuzucuğumun oyüzden gelmemiş.. hemen gögsüme yapıştırdı kuzumu hemşire oda cok cok emeye başladı canım yavrum harika bi duygu gerçekten o an 2 ci kez aşık oldum canım oğluma 39 + 5 03.01.2011 13:15 rabbim olmayan tüm isteyenlere versin hamilelerede kolay doğumlar nasip etsin inş. not:ben zor bi doğum yaşadım yinede zor kısımlarını anlatıp gözünüzü korkutmak istemedim ama unutmayalım ki mecburiyet olmadığı durumlarda en sağlıklısı normal doğum ve kişiden kişiye farkediyo yani sizler çok daha kolay normal doğurabilirsiniz...

canım benımmmm sakın korkma sonucunda bebısıne kavusucaksın bende kokrtum evet agrı oluyor yalan soyleyemem hatta dayanılmasda oluyor ama bu melekler için herseye deger Allahın izniyle sende kurtulucaksın yarın dualarım senınle gör bak kucagına alıp kokusunu duyunca herseye değer diyceksin iyi haberlerini bekliyorum belgun Rabbim sen koru

ELİFFFF AĞLATTIN VALLA cnm ya... Allahım analı babalı büyütmenizi nasip eylesin cnm.. belgun Rabbim sen koru

sabah sabah benıde aglattın sırvan... allah herkese nasıp etsın ınşallah.. allah bızede kucagmıza aldıgımız gunlerı gosterır ınşallah.. N

cm çok etkilendim. canından bi parçaa ne de olsa, elbet etkilenecegiz. Ama bebişimin bir an öce gelmesini istiyom sizin yüzüüzden:84: Önceki

canım ben 2011 mart topiğindenim yani henüz kucağıma alamadım. çevremdeki tecrübelerden yararlanarak yazdım bu bilgileri. Allah hepimize sağlıklı kolay hayırlı doğumlar nasip etsin E

hikayeler harika inanın gözlerim doldu citoscuğum hayırlı olsun tekrar canım benimde 25 günüm kaldı artık bakalım neler olacak G

Evet sonunda fırsatını bulup bende yazıyorum hikayemizi... Doğum tarihimiz belli olmuştu artık 18.01.2011 kızım ters durduğu için mecburen sezeryan olucaktım. günler bir türlü geçmek bilmiyordu benim için. kendime iş çıkartıp duruyordum zaman çabuk geçsin diye. Derken büyük gün geldi çattı. eşimde bnde o kadar heyecanlıydıkki bebeğimize kavuşmamıza artık sadece saatler kalmıştı. o gece iki kişi olarak yattığımız son geceydi, birbirimize sarılarak uyuduk. Sabah saat 5:30 du kalktığımda uyuyamamıştım heyecandan boş boş oturdum durdum. Daha sonra ılık bi duş alıp, saçımı fönledim ve eşimi uyandırdım. Artık saat 7:30 du evden çıkma vakti gelmişti. yolda giderken ikimizde hiç konuşmadık sessiz sessiz gittik hastaneye. Vardığımızda hastanedekiler bizi bekliyolardı hemen odamıza çıktık. bi kaç soru vs den sonra önlüğümü getirdiler, damar yolumu açtılar.9 ay boyunca geçmek bilmeyen günlerden sonra zman su gibi akıp geçiyodu herşey o kadar çabuk ilerliyoduki içimi heyecandan çok korku kaplamaya başladı. sonra bi baktım sedyeyi getirdiler artık gitme vakti gelmişti kendimi daha fazla tutamadım ve başladım ağlamaya annemi, babamı ve en son ağlaya ağlaya eşimi öptüm ve ayrıldım onlardan. Ameliyathaneye geldiğimizde buz gibiydi herkes benle konuşuyor moral vermeye çalışıyolar, anestezi doktoru belimden iğneyi yaparken doktorumda elimi tutup bak burcu canın yanarsa sende bana vur tamammı diyip beni güldürmeye çalışıyodu. ama ben robot gibiydim karşılık vermiyodum. sonra beni masaya yatırdılar belimden aşağısını hissetmiyodum yani dokunduklarını hissediyorum ama acı hissetmiyodum. önümü kapattılar yeşil bi önlükle. Artık anlamıştım başladıklarına bana soru soruyolar bi yandan bebeğinin ismini ne koyucaksın diye bende onlara kesmeye başladınız demi ondan beni konuşturuyosunuz oyalanayım diye dedim hepsi birden güldüler bana tabi sonra bnde kendi halime güldüm. Sonra doktorumun çok az kaldı burcu sabret demesiyle karnımda şiddetli bi acı hissetmem bir oldu. canından can gitmek buymuş demekki. Veeeeee bi ağlama sesi bebeğim doğmuştu artık nasıl tatlıydı hemen öptüm, kokladım ve götürdüler bebeğimi o aradada beni uyutmuşlar dikiş atarken. uyandığımda ayılma odasındaydım kurduğum ilk cümle bebeğim nerde demek oldu. merak etme çok sağlıklı ve tatlı bi bebek odana çıkardılar şimdi sende gitceksin yanına dediler. sonra sedyeyle odama götürdüler. odada annem, babam ve kucağında bebeğimizle eşim karşıladılar beni sulugöz ben tekrar başladım ağlamaya. kucağıma aldım, emzirdim o kadarr güzel bir duyguymuşki annelik Allah herkese nasip etsin inşallah... Evet işte kızlar buda kızım DURUYLA bizim hikayemiz. ozgey Emir Aras'ın

merhaba arkadaşlar... Ben de 39+8 haftalık iken 27 ocak saat 17.20de doğum yaptım... sizlerle doğum hikayemi paylaşmak istiyorum daha yeni fırsatım oluyor... 26 ocak çarşamba günü gece saat 3 4 gibi hafif hafif kasıklarımda sancı başladı ama ben oralı olmadım yalancı sancı dedim.. ama sancılar 10 dakikada bir geliyor ve beni hiç uyutmuyordu.. Sonra eşimi kaldırdım.. Eşim de yalancıdır falan dedi.. Biz hala doğumun başladığının farkında değildik.. O gece de elektrikler ve sular yoktu 1 gün boyunca da gelmeyeceği bilgisi verildi bize... Gece hiç uyumadım sancılardan elektrikler de yok duş almak istiyorum ama alamıyorum.. sonunda sabah oldu benim sancılar giderek sıklaştı ve hastaneye gidelim dedik... evde annem ve kayınvalidem de var onların ısrarı ile gidelim dedik hastaneye.. Önce tencerede su kaynatıp mum ışığında duş aldım :)))))) hiç unutamam o duşumu herhalde.. sonra kahvaltımızı yaptık ve saat 12 gibi hastaneye gittik... doğumhanenin kapısına geldim.. ve galiba ben doğum yapacağım dedim ebelere.. onlar da içeri aldılar açılma 5 cm olmuş bile ben tabi şoklardayım... Ebeler sen iyi dayanmışsın şimdiye dediler.. Benim de adetlerim çok sancılı geçiyordu herhalde ondan çok şiddetli gelmedi sancılar bana Ben bir anda korkmaya başladım eşimin yanına gittim ağlamamak için zor tuttum kendimi... ayrıldım yanından kendimi yapayanlız hisettim sadece kızım vardı benimle.. sonra lavman taktılar ama çok kalmadım tuvalatte en fazla 5 dakika :) ve odaya aldılar beni serum taktılar benim sancılar en düşük 50lerde ve biranda 100e çıkıyor... dayanabildiğim kadar dayandım hiç çığlık atmadım saatlerce... hemşireler gelip gidip açılma ne kadar olmuş diye balıyorlar 6 7 8 derken saat 4e doğru çok şiddetlendi sancılar ben artık çığlık atıorum hiçbişi umrumda değil... saat tam 5te suyum geldi... açılma da 10 cm olmuş... beni hemen doğumhaneye aldılar... o doğum anını anlatmak çok zor... ıkınıyorum ıkınıyırum olmuor... sonunda saçı görünmüş.. bana bak bebeğin saçı hadi gayret dediler.. bir baktım prensesimin kara saçları.. o anda bana bir cesaret geldi 3 4 kez çığlıktan ve ıkınmadan sonra sonra bebek tam 15.20de doğdu... 3600 kilo ve 152 cm idi.. çığlılarımdan annem başlamış dışarda ağlamaya benim ses kolidorlarda yankılamıyormuş :))) aman yarabbim ne güzel bir bebek o hemen kucağıma almak istedim meleğimi ama hemşireler üzerini giydirmeye başladı.. kızım da giyinirken gözlerini bana dikti göz göze bakıştık kızımla... sanki beni tanıyor biliyor gibi bakıyordu... ve hemen parmağını emeye başladı kuzum.. açıkmış :))) hemşireler gülüyor kız emme parmağını diyorlar ama kızım hala emiyor... kızımı kucağıma verdiler... mis gibiydi... ne güzel bir duyguymuş meğer... şimdi bile yazarken ağlamamk için zor tutuyorum kendimi... kızıma öyle bir bağlandım ki o andan sonra meleğim benim annesinin kuzusu zeynebim.. benim de iç rahmin çok ince imiş baya yırtılma olmuş içerde... kanama var durduramıyorlar... dikiş üstüne dikiş... 1 saat boyunca bana dikiş attılar... 17 gün geçti üzerinde ama hala dikişşerim iyileşmedi... 1 saat sonra tekrar odaya aldılar bizi... eşim geldi yanıma... ne kadar mutlu idi... artık kızımız vardı gözleri ışıl ışıldı... onu hiç bu kadar mutlu görmemiştim... kızım önce çok güzel ememye başladı ama doktor dikişlerin durumunu görmek için geldi yanıma ve birazdan emzir dedi... zorla bıraktırdık emmeyi... sonra da emmedi saatlerce (( 1 gün hastanede kaldık eve geldik benim süt hala tam gelmeişti.. kayınvalidem sütün yok sütün yo diye diye beni strese soktu 2 gün sonra falan geldi sütüm... minik kuşum zeynebim de sarıklık oldu şimdi daha iyi kızım... uyuyor melekler gibi... arkadaşlar doğum anında bence bir şey yok.. esas zor olan o sancılar ve sonrasında dikişler.. benim doğumum rahat oldu çok şükür bir sıkıntı yaşamadım... Allah isteyen herkese bu duyguyu nasip etsin.. Ve sakın ama sakın sütün gelmiyor diyenlere kafanızı takmayın benim gibi.. ben çok ağladım sütüm yok diye... beni çok strese soktu kayınvalidem.. ama sonuçta o kadar mutluyum ki tüm dünyam değişti ne tv ve internet ne de dünya umrumda... benim en güzel varlığım meleğim var yanımda o benim herşeyim... Allah kızımın hayatını hayırlı eylesin hep mutlu olsun. Dileirm ki tüm herkes bu duyguyu tatsın.. Allah olmayanlara versin... benim de doğum hikayem bu kadar inşallah güzel bir şekilde anlatabilmişimdir... Zeynebimin şu anki kilosu 4200 ve boyu da 153 çok şükür... . push ; yazboztahta

ben de doğum hikayemizi anlatmak istiyorum. ben ilk hamileliğimde 8 haftalıkken bebeğimi kaybettim. o yüzden tekrar bir hamilelik yaşamak için yakaşık 6 ay kadar bebek çalışmalarına ara vermiştik.27 martta son kez adet oldum.22 nisan günü arkadaşlarla oturmuş sohbet ederken arkadaşımın 5 yaşındaki kızı dizime yattı ve bana "annecim" dedi. tatlım bana mı dedin deyince evet dedi. içim bir garip oldu. eve geldiğimde kendimi tutamadım ve adet günüme 5 gün olmasına rağmen hemen test yaptım. inanamadım bariz bir şekilde 2. çizgi belirmişti. o anda çığlık atmamak için zor zaptettim kendimi hemen annemi ve eşimi aradım haber verdim. sevinçten uçtuk resmen. ultrasonda görünsün diye 1 hafta 10 gün sonra dr gittim. evet. miniğim ordadydı. hemen gerekli tahliller yapıldı. herşey yolundaydı.8 haftalıkken kalp atışlarını gördük. muhteşemdi. hamileliğim çok rahat ilerliyordu. ancak hastaneyle yaşadığımız bir anlaşmazlık yüzünden 8. haftadan sonra doktorumdan çok memnun olmama rağmen hastaneyi ve doktorumu değiştirmek zorunda kaldım.8. haftadan itibaren balat hastanesinde nevin şençoban'a devam etmeye başladık. günler günleri kovaladı ve 2li testimizi yaptırdık allaha bin şükür herşey yolundaydı. dr cinsiyeti %60 erkek deyince eşim sevinçten delirdi. aslında kız erkek farketmez diyordu ama erkek lafını işitince değişiverdi.16. haftada cinsiyeti kesinleşti. kesin erkek.4 haftada bir muayeneye gidiyorduk. bende bulantı kusma yok denecek kadar azdı. herşey gayet güzel ve rahat ilerliyordu. eşim üzerime titriyodu. antalyada tatilimizi yaptık. istanblun sıcaklarıyla boğuştuk.4.-5.-6. aylar çok rahat geçti. sadece bende zaten varolan reflü biraz daha arttı. gaviscon şişesi en yakın dostum oldu. benim bulantılarım 7. aydan sonra çok arttı. gariptir çamaşır suyu kokusunu duyunca bulantım geçiyordu. bu arada alışverişlerimizi tamamladık. eksiklerimizi giderdik ve bebişi beklemeye başladık. doktorumuza normal doğum yapmak istediğimi söyleynce beni destekledi. ve son ana kadar normal doğuma kendimi hazırlamaya çalıştım.38. haftada çatı muayenem yapıldı sorun yoktu.1 ocakta doğum bekliyorduk.29 aralıkta son kontrolüme gittiğimde doktor hanım artık sancın olunca geleceksin dedi. bana normal doğumun evrelerini ve neler yapmam gerektiğini anlattı. hastaneden ayrılırken 1 ocağa kadar sancım gelmezse ne yapayım haftaya yine mi geleyim dedim.3 gün daha bekle sancı olmazsa gelirsin durumu değerlendiririz dedi.31 ocak akşamı geldi geçti sancı yok,1 ocak 2 ocak sancı yok. işin garibi kasıklarıma önceden kramp girerdi onlar da girmez olmuştu. hoplaya zıplaya geziniyordum evde.3 ocak akşamı saat 9da bebeğim kıprdadı aa yine kıpırdadı dedim. hatta çok sert tekmeler atıp canımı da yakmıştı. o akşam annem artık yarın doktora gidelim dedi. peki dedim. saat 11 gibi yattım. gece saat 3te uyandım. gece tekmeleriyle beni uytmayan bebeğim hiç kıpırdamamıştı. saat 3 e kadar deliksiz uyumuştum. kafama takıldı. düşündüm akşam 9dan sonra hiç kıpırdamadı. gerildim biraz. kalktım dolaştım tuvalete gittim. yok bebek kıpırdamıyor. dr yaptığı gibi karnımı salladım biraz yine ses seda yok. neyse dedim yattım. ama uyuyamadım. kalktım pekmez şerbeti içtim çikolata yedim belki kıpırdar diye. yine kıpırdamadı. eşim noldu deyince ona anlattım. elini biraz karnıma koy belki farkı hisseder kıpırdar dedim. öyle yapınca belli belirsiz bir kıpırtı oldu. sabah ilk iş doktora gittik. dr hemen ultrasona aldı. aaa bebeğin suyu kalmamış dedi. ne nasıl demeye kalmadan bir de nst'ye gir. sonucu değerlendirelim ama sakın bişi yeyip içme sezeryan olabilr dedi. ben yine aldırmıyorum normal olur olur diyorum. nst'ye girdik. durum parlak değildi. sıkıntıdaydı bebeğim. dr sonucu gösterince eve gitme hemen yatışın yapılsın 13:30da alıcaz bebeğin suyu kalmamış dedi. ama benden su gelmedi dedim. meğer suyu plesenta emmiş. son hafta bebek yerine plesenta beslenmiş. ben hala normal doğum derdindeyim. suni sancı verseniz normal doğum yapamaz mıyım dedim. suyun yok ne normali deyince durumun vehameti kesinleşti. işlemler yapıldı eşim iş yerinden hastaneye oradan da eşyaları almak için eve koşturdu. bu sırada lavman yapıldı ve sonda takıldı. iğrenç bir duyguydu. saat13:30da ameliyathaneye alındım. bilerek genel anestezi istedim çünkü korkuyordum.4 ocak 2011 saat 14:00de kuzum doğmuş.3400 gr 50cm kapkara yumak gibi saçlı bir oğlum olmuştu. beni saat 15te odama aldılar. sonrası mutluluk. oğlumla tanışmamız... hemşirelerin yardımıyla hemen memeyi kapıp emmeye başladı ve 2 günün sonunda sütü indrmeyi başardı. yalnız benim çok sancım oldu. canım tatlıdır biraz. ayağa zor kalktım.1 hafta kadar zorlandım ama çabuk toparlandım.1 haftadan sonra hiç yatmadım her işimi kendim yaptım. gazıydı uykusuydu beslenmesiydi derken kuzum 3 ayına yaklaştı. rabbim onu bize bağışlasın, hepimzin yavrusunu esirgesin. kusura bakmayın biraz uzun oldu. sabrınız için teşekkür ederim

kızlarrrrr heyecanla soluksuz okudum ve çok duygulandım.. allahımıza şükürler olsun.. allahım bol bol sütler versinnnn:))bebişlerimizi sağlıkla büyütmeyi nasip etsin inş. bende en kısa zamanda yazacağım hikayemi inş.

çok güsel çok eşsiz bi an bu.. tıpkı oğluma doğum yaptıımdaki gbi yabancı aletler iğneler ne düşüneceğini bile kestiremeyen bi kafa :))bana ilk doğumumu hatırlattı.. tebrik ederim cnm, güle güle analı babalı büyütn inş..

iyidilekleriniz için hepinize tesekkur ederım arkdaslar. İnşallah bende sizlerin hikayelerini okuycam burda

40+3 olmus ve artik doktorun verdigi son gunu bekliyorduk normal dogum icin.. aksam uzeri annemle telefonda konusurken gun boyu hissettigim ama dogum sancisi oldugunu tahmin edemedigim sancilarin 5 dk da bir geldigini farkettim.. belimden karnima dogru hafif hafif sancilar oluyordu ama sanki uyusuk gibiydim ve cok yogun hissedemiyordum, esimi aradim eve geldi 5 dk icinde hastanedeydik.. ben daha dogum olmaz eve gonderirler diye beklerken acilma 2 cm olmustu ve 150 yi gecen sancilar vardi nst de.. aksam 19:00 civari dogumhaneye alindim 3 cm acilmayla, esim valizimizi almaya eve gitti ve ben artik ciddi ciddi agri hissetmeye basladim hemen epidural yapilmasini istedim ama igneyi yapabilmeleri icin kan testi gerekiyordu ve daha onceden yapilmasina ragmen tahlil sonucu yoktu dosyamda cunku esim o kagidi adres bildirimi icin cikarmisti!! yeniden kan alindi ve 1 saat bekleyecegimi soylediler!! cildirmak uzereydim esimi eve gonderdim tekrar gitti kagidi aldi geldi 21:00 sulari igne yapildi ben artik nefes alamiyordum acidan.. epidural 10 dk icinde tki etti ama tam olarak kesmedi yne agri hissediyordum.. ebeler ara ara gelip kontrol ediyorlardi acilma hizla devam etti, esim hep yanimdaydi.. dualar okuyarak, sanci geldikce derin derin nefes alarak saat00:10 da acilmam 10 cm oldu ve artik dogum basladi.. ebe once suyu patlatti sonra idrar kesesini bosaltti sanci geldikce ikinmami soylediler.. butun gucumle bebegimin bir an once dogabilmesi icin ugrastim, sanki orda bunalmis benim kadar aci cekiyormus gibi hissediyordum.. basina dokunmak istermisin dediler dogmadan, dokundum bebegim henuz karnimdaydi.. bir kac ikinma sonra kucagima koyuverdiler dunyanin o en guzel o en mukemmel melegini... dunyalar benimdi artik omrumun en uzun 18 dksini yasamistim 00:28 de kucagimda bi sicaklik vardi ve bir taraftan agliyordum bir taraftan sukurler olsun rabbim diyordum cok guzel cokkk!! ebe yuzunu gozunu sildi kizimi bana opturdu, melegim hem bana bakmaya calisiyor hem agliyordu, babasi gobegini kesti sonra kizimi goturduler giydirmeye.. 15 dk sonra yanima getirdiler bu sirada benim dikislerim atildi.. 2 saat daha dogumhanede duracagimi soylediler kizim ben ve esim orda bekledik.. emzirdim melegimi daha beceremiyordu.. agzina zemzem surdum babasi kulagina ezan okudu ismini soyledi.. Erva Nur'um hosgeldi hayatima... yazboztahta

elif bebek hoşgeldi :)))) rabbim sağlıkla analı babalı büyütmeyi nasip eylesin hikayenizi okuyunca çok duygulandım inanki sanırım benim gibi çoğu kişide ağlamıştır rabbim hepimize sağlıkla hayırlı doğumlar yapmayı nasip eylesin bugüne kadar oğluşum erken gelmek için çok uğraştı şimdide biz istiyoruz ama o gelmek istemiyor bende sağlıkla kucağıma aldığımı görürmüyüm acaba hastaneye her gittiğimde moralim bozuluyor yeni doğmuş bebeklerde problem olunca rabbim hiç birimize yaşatmasın sorun sıkıntı... AMİN...

allah bağışlasın. ne güzel anlatmışsın içim bi tuhaf oldu heyecanlandım. belgun Rabbim sen koru

hoşgeldin Elif bebek. bahtın açık, ömrün bereketli olsun. bugün benimde kontrolüm var içimden bir ses bugün doğuracaksın diyor. . push ; teknekazintisii

Allah hepinize evlatlarınızı sağlıkla büyütmenizi nasip etsin. Herkesin doğum hikayesi farklı hepsini okudum her birinde de tüylerim ürperdi. Nasipse benim de nisanda doğumum. Allah bana da ve doğumu bekleyen annelere kolaylık versin inş... Ben de çok yazmak istiyorum buraya bebeğimin geliş hikayesini, onu emzirdiğimi...

Elifcim ne güzel yazmissin cok duygulandim okurken bi yandan da kendimi hayal ettim :) Umarım bizim de boyle güzel hikayelerimiz olur kizimla... Allah yavrunu sana bağışlasin canım...

ayy rabbim buraya yazacağım günleride gösterir inşalaahh K

canım çokkkkkkk güzelll... allahım analı babalı büyümeyi nasip etsinn... Önceki