Namazlarimi hep kilarim Allah kabul etsin. Aksama kadar kuran okuyorum okumasamda acip dinliyorum. Esim her aksam cikariyor yarim saat gezdiriyor. Tesbih dusmuyor elimden bagira bagira ezberimde olan tum sureleri okuyorum. Icim icime sigmiyor ( haftalardir bunalimdayim. U

Peki öyle olsun bakalim.. geçmis olmasini dilerim size..

Calisamiyorum konsantre yok. Disari cikinca nefesim daraliyor. Sadece 1 arkadasim var beni anlayan oda telkin veriyor hep. Kalabalik ortamda panik atak yasiyorum. northkid

Sevgili bayan hayırdir msjlari iyi okuyun kim kime nasil davranmis farkinda degilsiniz sanirim.. yol gösterici davranildi ayrica bayanada msj lari okuyum anlamadan yorm yapmayin¿ Bizim yönlendirmemizi begenmiyorsanız siz kendi yönlendirmenizi yapmakta özgursünüz size müdahale eden yok sizde kimseye müdahale etmeyin lütfen

Zor bi durum gercekten.. ve insanin kendi ilaci kendisidir diye dusunuyorum.. Annemde cok agir problemler yasadik zamaninda kotu bi haber duysamda kafaya taksam modundaydi annemde.. Buyuk bi ihtimal hormonlar tavan yaptigi icin meydana gelen bi psikoloji.. arada bendede oluyo bi bosvermislik ne ise yariyorum diye dusunmeler kitap okumayi deneseniz ya da elinize bi hobi alip ugrassaniz hani kafanizi dagitacak birseyler.. Akliniza ne geliyosa deneyin derim cevrenizdeki insanlardan yardim alin... ilk 4 ay bittikten sonra rahatlama donemi derler muhtemelen sizdede oyle olcak bebeginizi hissettikce bi sevinc dusecektir icinize.. gecmis olsun diyorum icinizi elinizden geldigince ferah tutun ve caniniz ne yapmak istiyosa ertelemeden yapin

Cok tesekkurler dogru diyorsun Onceki hamiileliklerim zor gecmisti birdaha hamilelik kaldiramam diye dusunuyordum. Hic beklenmedik anda ogrendim aldirmaya vicdanim el vermedi. Agir depresyona girdim. Ilaclari reddettim. Her gun iyilesmeyi bekliyorum. Artik kimseyle konusmuyorum ruh gibi geziyorum evde ama hic yalniz degilim. Yanimdakilere Allah sabir versin burcusami Cennet Kuşum Elifim, Canım Oğullarım Ömerim, Erenim Anneler

NLP nedir hic duymadim

Tesekkurler

sakin olmaya çalışın, hormonlarınız değişiyor ve çok mucizevi güzel bir şey yaşasanız bile mutsuz olmanız çok doğal bir durum. Herşeyden önce ne kadar çok isteseniz de, ne kadar şükretseniz de önününüzde büyük, bilinmeyen bir macera var. Dua edin, huzurlu vakit geçirmeye çalışın. Allah tüm hamilelerin yardımcısı olsun inşallah.

RABBİNE sığın ve sürekli ayetel kürsi oku için rahatlıyacaktır eminim. ama bunu gönülden yap ; al abdestini dur secdeye namaz kılmasan bıle otur secdede ac ellerını RABBINLE konus ondan yardım dıle ; cin falan oyl seyler dusunme dusundurtmede ; dua et bol bol ; mesela yürüyüşe cık ; çıkar ayakkabılarını bas çimenlerde yürü biraz ; eşine söyle seni biraz dağa bayıra çıkarsın.

böyle dualar etmemeliyiz ben etmiştim Zaman'ında daha kötü şeyler geldi başıma. herşeyin bi Zaman'ı vardır elimizden geleni yapıp tevekkül etmeliyiz

evet mutlaka var. doğumdan sonra yaşayan da var ama kafanıza göre kesinlikle ilaç almayın ve evet ancak psikoloğa gidebilirsiniz. Eğer çalışyorsanız iş ortamı kafanızı dağıtabilir. Çalışmıyorsanız arkadaşlarınızla daha sık görüşebilirsiniz. Havalar çok iyi açık hava da yürümek iyi gelebilir. Bunları yapmak için kendinizi zorlamalısınız

Dua et cnm bol bol. İyi bi psikolog araştır o seni gerekirse psikiatriste yönlendirir ve ilaç verir. ilaç içip sağlıklı bebekleri olan çok kişi var. bu depresyon bebeğini olumsuz etkiler belki ilaçla daha iyi olursun. oyalanmaya çalış biliyorum çok zor Ben hamile değilim ama yaşıyorum bu rahatsızlığı. Allah yardımcımız olsun

Anlamaya çalişıyorum bende

Ben de depresyona girdim ama eşim yüzünden Bebek yüzünden değil, ayrıca hamilesiniz antidepresanlardan uzak durun lütfen. Her şey güzel olacak size can yoldaşı geliyor onu da üzmemek icin olumlu olmaya çalışın.

merhaba bende yeni üyeyim. ve 12 haftalık hamileyim bundan 2 hafta öncesine kadar çok sıkıntılı durumdayım. kesinlikle dua etmelisin ve bir ugraş bulmalısın. Bazı kişiler hamilelikte hormonlardan dolayı böyle olabiliyor maalesef ama geçiyor yani geçecek. ben kendimden biliyorum ki benim maddi sıkıntımda vardı o yüzden biraz kötü olmuştum. ama Rabbim nasip etmiş. Senin bundan sonra daha sağlam durman lazım her dert her sıkıntı bir şekilde geçiyor. Vücudun bu hormonlara alışacak ve bunların hepsi unutulacak daha fazla ne kendine ne bebeğine zarar verme bence. derin bir nefes al duanı et ağla, sonra komik bir şeyler izle ve biraz gülümse. düzelecek korkma.

sizin sanırım hamilelik öncesin de de vardı rahatsızlığınız. ama 9 ay nasıl geçecek böyle Allah yardımcınız olsun

InsaAllah Allah kimseyi darda birakmasin

Ne antidepresani yahu bebeginize kastinizmi var öyle bisey yapmayin sakin... 14. haftaya gelmissiniz bi uzmandan yardim alin isterseniz Allah size böyle bi güzellik yasamayi nasip etmis bunu burda bulamayan o kadar cok insan varki kiymetini bilin lütfen... bebeginizde etkileniyo bu durumdan moralinizi yüksek tutun dunyanin en güzel mucizesini yaşıyorsunuz..

Yok cnm bu hastalık öyle bi sonuçla sonuçlanmaz çok çektirir ama biraz telkin etmek lazım kendini. inşallah terapilerle geçer ama geçmezse ilaç da iyi gelir

Amin 1 hafta daha bekleyecegim 16 inci hafta dolunca eger gecmezse mecbur kullanacam yoksa cildiracam Allah korusun burcusami Cennet Kuşum Elifim, Canım Oğullarım Ömerim, Erenim Anneler

arkadaş yardım için yazmış ama atar yapıyor. Sanırım depresyondan kaynaklı bu şekilde yazması

Gebesiniz zaten bu tur ilaçlari kullanamazsinız psikologdan bahsediyorum psikiyatrist psikologa yönlendirebiliyor da bu atarli tavtiniz banami anliyamadim ¿

Hamile kalsam da depresyona girsem razıyım o bebegin hattı için bence bir şeyler yapın zira burda hamile kalamadigi için depresyona giren arkadaşlar var misal ben

antidepresan kullanmayı bence boş verin. Çünkü hamileler için çok zararlı depresyona girmeniz çok normal. Beden bazen, bebeği bebek gibi değil de vücuda zararlı bir şey gibi görür. O yüzden kendini bir süre kitler. Cinci hocalar falan aman Allah korusun, daha kötü yaparsınız psikolojinizi. Sadece tahmini söylüyorum, kafanızın karışık olduğu, karar alma aşamasında sanırım hamile kaldınız. Genelde hamilelikte ağır depresyonun nedeni bu oluyor. Ve o vereceğiniz kararı göz ardı edip; hamileliğinizi düşünmek zorunda bırakıyorsunuz kendinizi. Bilinçaltınız ise bulanıyor normal olarak. Kendini bir türlü adapte hissetmiyor. Size tavsiyem, psikiyatrist değil; psikolog. Ama psikologlar maalesef, uzun vadede çözüyorlar. NLP olayını araştırın, o da size uygun olacaktır. Hem kısa vadede çözüme ulaşacaksınız.

Sen hic depresyona girdinmi? Haftalarca her gun sebepsiz yere saatlerce agladinmi? 3 tane daha cocugum var, onlarla ilgilenemiyorum artik. Esim caresiz.

Saliha cnm burda bi konu var panik atak yaşayan hamileler diye Oray'a bak rahatlarsın biraz

Evet zaten etrafimdakileri uzmekten baska bir ise yaramiyorum.

Tesekkurler P

Arkadaşlar kötü durumda olan birine birde siz böyle davranırsanız daha kötü olmazmı profesyonel birinden yardım alması gerektiğini kendide biliyordur ama bıraya yazmasının sebebi kendi gibi hamile olan bayanlardan yardım istemesi.. @PNRCNG maheen Seni çok iyi anlıyorum Eiland banada oluyor aynıları ama sürekli değil. Bazen kendimi anlattığın şekilde hissediyorum. Durup dururken panik oluyorum kalbim küt küt atıyor. Gerçi benim sebebim daha önce geçirmiş olduğum kötü hamilelik tecrübeside olabilir. Böyle olunca olumlama yapmaya çalışıyorum, evde yalnızsam hemen çıkıyorum anneme falan gidiyorum ya da sevdiğim birşeyler açıyorum izliyorum. İnşallah geçer bu durumlar her ikimiz içinde huzuru buluruz.

Bende kardeşimi kaybettikten 3 yıl sonra ağır depresyon geçirmiştim olur olmaz herşeye ağlıyordum doktor geçikmiş yas demişti. Ama bu illa bir derdiniz olmalı demek değil herşeyi yolunda giden insanlarında başına gelebiliyor bu durum. Kendinizi güçsüz ve diğer insanlara göre aciz hissetmeyin, doktorum bana bunun saçını süpürge eden anne hastalığı olduğunu söylemişti. Hep dişimizi sıktığımızdan böyle oluyormuşuz :) Bende sizin gibi aile mi üzdüğümü düşüp birde onun için ağlayıp sıkılıyordum. Nasıl iyileştim inanın pek farkında değilim ama hatırladıklarımı size anlatayım belki yardımcı olabilirim. O dönemde sürekli ağladığım ve hayattan zerre kadar zevk almadığım için dışarı çıkmak istemiyordum. Anne sağolsun çok zorladı beni onunla birlikte sabah akşam parkta yürüyüşe çıktım durmadan yürüdüm ve yordum kendimi. Sonra arkadaşlarımla zorla olsada dışarı çıktım daraldım bunaldım ama az az da olsa oturdum yanlarında Eğlenceli müzikler dinledim Bol bol inşirah ve ayetel kürsi okudum Namazlarımda gözyaşları dökmeye devam ettim :) Kardeşlerimle ilgilenmeye çalıştım. Örgü ördüm. Kitap okudum Aileme sarıldım annemin elini tuttum kardeşlerime sarıldım Bir süre geçtikten sonra yeni bir işe başladım ve aklımı tamamen işime verdim Bu bir süreç acele etmeyin iyileşeceksiniz, herkes iyileşiyor, düşünün ben bile iyileştim :) Geleceği ertesi günü düşünmeyin anı yaşayın kendinizi onarın. Hep öyle kalmayacaksınız merak etmeyin, kalsam ben kalırdım. İnsanız ve emin olun çoğumuz geçiyoruz bu sınavdan. Şimdi nasılmıyım evli mutlu birde karnımda bebişim :)

Tahmin edebiliyorum çok zor zamanlardan geçiyorsunuz. Dediğim gibi, kendinizi; iç sesinizi dinlemeye çalışın. Bu süreçte ama size en fazla söylenen; 'insanlar çocuk için neler yapıyor!' söylemlerine kulaklarınızı tıkayın. Çünkü bu konuşmalar sizi sadece daha suçluluk hissine sürükler. İşin içinden çıkamaz hale gelirsiniz. Ne olursa olsun, herkesin derdi kendine ağırdır. Etrafınız içinde üzülmeyin, çünkü kısa bir dönem sizi çekecekler. Şu an önceliğiniz kendinizsiniz. Bencillik şu an ihtiyacınız olan tek şey. Kendinize günde 20 dakika bile olsa sessizlik yaratırsanız ne mutlu. Belki biraz erken kalkarsanız, ya da herkesten biraz geç yatarsanız. Ama bunu temizlikle falan harcamayın. Gayet oturun sadece düşünün ya da dua edin. Korkularınızın nedeni ise anksiyeteniz artıyor; bir daha aynı şeyleri yaşayacaksınız diye. Salatanızın içine bol kırmızı soğan doğrayın. Badem yiyin. Bunlar vesveselerinizi bir nebzede olsa rahatlatacaktır. Şekerden, kahveden kesinlikle uzak durun. Temiz hava en önemlisi. Bir de yürüyüş yaparsanız tadından yenmez :) Eğer dışarı çıkamazsanız, Leslie ile 1 mil evde yürüseniz bile olur. 15 dakika sürüyor zaten. bir haftada farkı hemen hissedersiniz. Bedeniniz şu an kendiniz için bir şeyler yapmanızı istiyor. İhmal ettiğinizi düşünüyor. Kendinizi sevin. Şaka gibi gelecek ama yanaklarınızı sevin. Kollarınızı sevin. Sevilmeye, sarılınmaya ihtiyacınız var. Özellikle kendiniz tarafından çok sevilmeye.. Siz iyi bir annesiniz, eminim çok güzelsiniz ve inanın çok güçlüsünüz :)