oğlum olursa ben de Deniz dicem adına... K

MAHUR BESTE şenlik dağıldı bir acı yel kaldı bahçede yalnız o mahur beste çalar müjgan'la ben ağlaşırız gitti dostlar şölen bitti ne eski heyecan ne hız yalnız kederli yalnızlığımız da sıralı sırasız o mahur beste çalar müjgan'la ben ağlaşırız bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı gittiler akşam olmadan ortalık karardı bitmez sazların özlemi daha sonra daha sonra sonranın bilinmezliği bir boyut katar ki onlara simsiyah bir teselli olur belki kalanlara geceler uzar hazırlık sonbahara Attila İlhan Bu şiir daha sonra Ahmet Kaya tarafından bestelenmiştir. İşte 'Müjgan'la Ben Ağlaşırız ' ve hüzünlü öyküsü. Attila İlhan anlatıyor; '12 Mart sonrasının kahır günleriydi. Bir sabah radyoda duyduk ağır haberi: Deniz'lere kıymışlardı. Karşıyaka'dan İzmir'e geçmek için vapura bindim. Deniz bulanıktı; simsiyah, alçalmış bir gökyüzünün altında hırçın, çalkantılı... Acı bir yel esintisinin ortasında aklıma düştü ilk mısra... Vapurda sessiz bir köşe bulup yüksek sesle tekrarladım. Vapurdan indikten sonra da rıhtım boyunca bu ilk mısraları tekrarlayarak yürüdüm'' Bir yangın ormanından püskürmüş genç fidanlardı Güneşten ışık yontarlardı sert adamlardı Hoyrattı gülüşleri aydınlığı çalkalardı Gittiler akşam olmadan ortalık karardı ' 6 MAYIS 1972 Bir kadın ismi sanılan 'Müjgan'' Farsça'da 'kirpik'' anlamına geliyor ve Şair'in 'müjganla ağlaşmak'' tan ne söylemek istediği orada çözülüyor ; O 'DENİZLERE ' ağlıyordu vargasabreu

Atatürk ve Nazım Hıkmetten sonra, şu dünyadan tanımak ıstedığım üçüncü adam. Adam gıbı adam. M

İdealizm son ışığıydı, ip boynundayken bile davasından vazgeçmemiştir. Yaşasın Tam Bağımsız Türkiye kadesa

kendi fikirlerini cesurca savunabilmiş, uğruna ölümü göze almış, dünyada her sesinin gür çıktığı kişinin kurban edildiği talihsiz insanlardan birisi. güzel yürekli, tarihe adını altın harflerle kazıyan bir delikanlı. bizi aldığı nefes bile haram olan insanlarla aynı havayı solurken, toprağın altında yatarak kendi yaşamımızdan utandıran genç fidan. yamukprenses