Onlara neymiş. Bu sizin hayatınız

Tahminim biz de gideriz. Hani ben mesafeli olmak istesem kocam aynı mahallede bile oturmak isteyebilir diye düşünüyorum. Burada okuduklarım çok korkutuyor ne yalan söyleyeyim...

Arkadaşlar merhaba. Ben tek çocuğum hiç kardeşim yok. Nişanlıyım seneye düğünümüz var inşallah. Nişanlımın iş durumundan kaynaklı bulunduğum şehirden başka yere evlencem. Çevremde herkes sen evlenince ailen ne yapacak kendi başlarına kalacak gibi tepkiler veriyor. Bir yandan sevdiğim insanla hayatımı birleştirme mutluluğu varken bir yandan da nasıl olacak nasıl alışırız diye düşünüyorum. Ben böyle üzülürken çevremdeki insanların da bu tarz söylemleri daha çok beni düşündürüyor. Benim merak ettiğim benim gibi tek çocuk olup evlenen veya başka şehire gidenlerin dinlemek okumak istiyorum bir manaya bir dert değilde muhabbet etme o yüzden böyle bir konu açmak istedim.

Çevrendeki insanlar boş konuşuyor, herkes yuva kurup gidiyor neyin vicdanını yaptırıyorlar sanki ailenle bağını kesmişsin gibi, böyle kişilerle iletişim kurmayın derim çünkü iyi niyetli değiller...

Evet çok haklısınız çok muhatap olmasamda bir yerlerde çıkıp yine yapacaklarını yapıyorlar maalesef

Annenizin babanizin yasini ve durumlarini bilmiyorum ama niyet varsa hersey icin bir yol da bulunur. Benim kayinvalidem ve kayinpederim bizden uzak oturuyordu evliligimizin ilk yillari. Simdi bizimle ayni binadalar. Gerektiginde eskiden kaldiklari sehire de gidiyorduk, ama böyle daha iyi tabi. Bence kendinizi simdiden üzmeyin. Baska bir sehire gitmemiz herseyin ömür boyu öyle kalacagi anlamina gelmiyor. Allah mesut etsin

Valla realite farklı oluyor. İnsan anneden babadan uzak yapamiyor ben 30uma geldim neredeyse annem evime gelince çocuk gibi seviniyorum. O uzaklığı yaşadım, kizimla da yaşamak istemiyorum. Zaten ömrümüz kısa vaktimiz dar.

Benim tek kızım var, ikinci çocuğu çok düşünmüyorum. Büyük konuşmak istemiyorum kızım amerikaya gideceğim dese imkanımı zorlar bende giderim. Ben ailemden uzağa atandım, sonra evlendim. Çok zor oluyor benim açımdan. Çok özlüyorum, eksik hissediyorum. Kızım için aynı durumları yaşamak istemiyorum

Kesinlikle öyle ama artık çocukluğumdan beri o kadar sıkıldım ki kimi tek çocuk şımarık olur diyor kimisi bu konulardan birşeyler söylüyor hep bu tarz konular kafamı kurcaladı yaşım biraz daha olgunlaştıktan sonra eskisi gibi umursamıyorum ama insan bazen kulak asmıyor değil dediğiniz gibi ama anlayan yok maalesef

Cok cocugun olmasi birseyin garantisi degil ki. Nice insan var bir kac cocugu olup yaslilikta ortada kalan. Önemli olan ailelerin arasindaki bagin güclü olmasi. Artik mesafeler de asılmayacak kadar degil.

Çok teşekkür ederim güzel yorumlarınız için yaşları henüz genç o konuda sıkıntı yok ama insan düşünmüyor değil bide bazen insanlar öyle tepki veriyor ki tek çocuk olmak benim suçum mu dediğim zamanlar oluyor. Ne güzel dediğiniz gibi öyle olması daha iyi

Mesafe yollardadır, gönül 40 diyar öteden sever demisler. Bir yuva kurdugunda ha ailene cok yakin ha uzak farketmiyor inan ama en onemlisi kurdugun yuvada huzur olmasi. Eninde sonunda bir sekilde ailenden ya evlenerek ya ise girerek ya baska bisekilde ayri dusecek yolların. Ölene kadar ailesiyle yasayan pek az. O yuzden sevdgn adamla mutlu yuva kurman daha doğru olur. Ben tek cocuk degildim ama babami kaybettgm icin annemin sag kolu gbiydm. Her yere beraber giderdik herseyi beraber yapardik ve baya uzaga geldim ondan ayrildim cok zor oldu ama napalim. Annem hep der " Allah gonul uzakligi vermesin " senin orda mutlu oldugunu bilmek yetiyor diye. Millete bakma sen mutlu olmaya bak.