Aynı şeyleri bnde yasadım ve bu yazıyla toparlanmıstım canm

Negüzel yazılmış sanki minik sarı papatyamla konuştum... Allah sizdende razı olsun

Saol senınde Başın saolsun canm

Şamayan bilemez bende 6 ay önce yaşadım ama hala acısıdün gibi ama yazıyı okuyunca biraz rahatladım bi nebzede olsa

Yaşamayan bilemez başın sagolsun bende iki ay önce yaşadım malesef

Merhaba anneciğim... oluşumuma, gelişimime ve gidişime karar veren cenabı allah beni ve arkadaşlarımı cennet bahçelerinde yaşatıyor. Ben de arkadaşlarım da en güzel cennet elbiselerini giyor en güzel nimetlerden tadıyoruz sadece anne sütünün... Tadını bilmiyoruz. Burada huriler var beni ve arkadaşlarımı çok seviyorlar hatta hep bizi emzirmek istiyorlar ama biz annelerimizi, sizleri bekliyoruz sonra huriler ne kadar talihli olduğunuzu söylüyorlar. Ben seni, senin karnımda varlığımı öğrendiğin andan sonraki gibi yeterince tanımadan bilmeden çok ama çok seviyorum sadece özlemiyorum çünkü hüzne ya da acıya sebep olacak hiçbir şeyi hissettirmiyor rabbimiz. Hem dünyada nefes alıp veren ya da dünyaya gelemeden anne rahminin içinde ruhu buraya alınan hiçbir arkadaşımız acının ne olduğunu bilmiyor nasıl rahminize düşerken acı çekmediysek buralara çağrılırken de acı çekmedik aksine buralara gelmek için hepimiz çok istekliydik bu isteği yine allah vermişti. Hem acı ya günahlara kefaret olsun diye ya da kişinin makamı yükselsin diye çektirilirmiş ama anneciğim bizim hiç günahımız olmadı hani vildan deniyor ya bize yani cennet çocukları bizim makama da ihtiyacımız yok ki. hz. ibrahim sizi anlatıyor bize dünyada doktorların sizi bizim adımıza bilgilendirmesi gibi bi şey bu, ve ekliyor''size öğreteceklerimi kıyamet koptuğunda sakın unutmayın annelerinizi almadan hiç biriniz cennete girmeyin. çünkü onlar sizler yanlarından alınınca çok üzüldüler onları o kutlu günde sevindirin..''. anneciğim üzüntünün ne olduğunu bilmiyorum ama hissedemediğimize göre iyi bir şey olmamalı, ben şanslı bir bebeğim ve sen de şanslı bir annesin çünkü milyonlarca beden varken ben sana sen bana seçilmiştin. ve şimdi herkesin gelmeye çalıştığı yerde seni bekliyorum ve herkesin hesap korkusuyla titrediği günde kundaktaki halimle kucağına verilicem bana kavuşmanın mutluluğuyla hesabın sana nasıl geldiini hissetmeyeceksin yine ben sana ortalığın kavrulduğu o sıcak günde cennetten buz gibi sular getiricem ve rabbime ayrılığımla üzülen anne ve babamı müsade et bugün sevindireyim diyeceğim ve bizim bir istediğimizi iki etmeyen allah, bizi en büyük sevgiyle seven, sana sadece sevgisinin ve şefketinin en küçük zerresini veren allah tebessüm ederek ne yapmak istediğimi soracak ben de senin ellerinden tutup cennete getiricem, sizin için burada hazırlıklar yapıyor hz. Ibrahimin her söylediğini aklıma kazıyorum. biz burada tekrar bir aile olunca başka insanlar sana çok özenecek çünkü ebedi hayatınızda ebeden hanenizi şenlendirecek ve hiç büyümeyecek olan bir yavrun var ben varım... sen şimdi hamilelere ya da yaşayan akranlarıma özenerek bakıyorsun oysaki onlar en fazla on sene daha sevimli olcaklar sonra ergenlik sıkıntıları başlayacak ya da başka problemlemler daha da büyüdüklerinde kendi hayatları olacak bekledikleri istedikleri gibi vakit geçiremeyecek anneleri belki annelerini çok üzecek onlar kötü şeyler yapacaklar ya da başkalarının kötülüklerinden etkilenecekler ama ben hiç büyümeyeceğim seni hiiiiiç üzmeyeceğim. anneciğim benim olduğum yer çok güzel lütfen benim için üzülme hem kendini suçluyormuşsun bana olanlar için halbuki benim varlığıma da yokluğuma da karar veren bir kudret var o bizim için her zaman iyi olanı seçer ama bazı şeyler görünürde o an için iyidir bazı şeyler o an için kötü ancak sonrası için o an göremediğimiz akıbeti için iyidir. anneciğim bizim ayrılığımızda böyle inan sonradan anlayacaksın ikimizin de seçilmiş olduğunu, anne benim için sahip olduğun her şeyi düşünmeden feda edebileceğini biliyorum bana olanlar senin suçun değildi hem sen benim annemsin allahın kulusun senin de benim de asıl sahibimiz o, sen onun sana verdiği şefkat ve sevgiyle bağlısın bana inan ki o ikimize de zulmetmedi sadece sabret lütfen isyan etme ve lütfen gücünü aşan şeyler için kendini suçlama ben seni tanıyor, biliyorum mahşer günü milyonlarca insan içinde seni bulacam ve seni kendimle cennete getirene kadar ağlayıp feryad edeceğim. senden isteğim işimi zorlaştırmam büyük günahlardan uzak durman ve farz olanları yerine getirmen çünkü şefaat hakkımı aşan günahlara sahip olursanız ben de üzülücem... yanında olsaydım bana her şeyi sen öğretecektin anneciğim lütfen bana üzüntünün ne olduğunu öğretme şefaatimi aşan günahlardan uzak dur olur mu? hastaneden eli boş döndüğünüz günü hatırlıyorsun değil mi aynı şeyleri bana yaşatma anneciğim cennetteki evime sizsiz dönmek istemiyorum... şefaatimi aşmasından korktuğum günahlardan biri de kaderimden kendini sorumlu tutmak oysaki gidişim hem senin hem de benim kaderimdi ve lütfen kadere isyan etme çünkü ikimiz içinde en hayırlısı en iyisi buydu. allah sana ve bana zulmetmedi anneciğim..

Yaşamayan bilemez bu acıyı bende 6 ay önce yaşadım ama hala acısı dün gibi ama yazıyı okuyunca biraz rahatladım bi nebzede olsa

Cok guzel bir yazı einize saglık. Hem agladım hem umutlandım hem sevindim okurken..