1978 yılında eşimle konuşmaya başladığımda yazdığım mektup... selam.. senin bana kısa kısa yamana karşılık ben sana uzun uzun yazıyorum bak.. gurbette iki satıra ihtiyacım olduğunu bildiğin halde, nasıl geçiştirebilirim düşüncesindesin.. iki mektup yazıyorum sen zorla bir cevap gönderiyorsun... niye... yazmayı sevmediğini biliyorum ama yine de insan cevaplamak zorunda hisseder kendini... anlamış değilim... nasılsın?iyisindir umarım... annenler de iyidir inşallah... ben iyi sayılırım... dersler yoğun... yazılılarım başladı... özlemler olmasa-şu gurbette olmasa daha iyi olacak ama... köyde ne var-ne yok.. ölen -kalan... allah herkesin yardımcısı olsun... gurbette olunca insan özlüyor... ev inşaatını nasıl ettin... sıvaya başladınız mı? aman ihmal etme... sen neler yapıyorsun.. geçenlerde sınava gireceğim diyordun nasıl geçti?.. mutlaka işe girmen lazım.. devlet güvencesi olan bir işe girmek güzel bir şey ama sen boş durma bence... özel sektörde olsa hemen işe gir... bak ev yaptırıyorsun... evleneceğiz... nasıl geçineceğiz... ben tarla da çalışmak istemiyorum... bu kadar okuduktan sonra iyi bir işte çalışırım.. çalışacağım da... öyle ailenin dediğine bakıp çalıştırmam deme... mutlaka işe gireceğim.. sen kendi işini ihmal etme... bu gün bende kısa kesiyorum... ders çalışacağım... ne olur dediklerimi yanlış anlama.. değerlendir... sevgilerimi gönderiyorum... herkese selam.. kendine dikkat et.. şimdilik hoşçakal... sıdıka -tatlicadiarzu--tatlicadiarzu- inanın arkadaşlar 3 yıl konuştuğum ve evlendiğim yazdığım bir mektup.. okul çağımda... bizim zamanımız da mektup vardı... tadı tuzu bambaşkaydı... ben eşime aşk mektubu olarak çok canım-cicimli mektup yazmadım.. hep mantıklı şeyler yazmışımdır... ama ne kadar mantıklı düşünürsen düşün, karşı tarafındaki kişi mantığını kullanamıyorsa olmuyor... aşık olduğumuz için bazı şeylerin farkında olmuyoruz... çok zor günler geçirdim ama allah a şükür şuan çocuklarımın sayesinde her şey yolunda... eski günlerdeki saf sevgilerimizin geri gelmesi için neleri vermezdim... ne yazık ki... artık git gide değerlerimizi kaybediyoruz... hala sakladığım mektuplarım beni en güzel günlerin o günler olduğunu hatırlatıyor... sizler de bu duyguları yaşamalısınız arkadaşlar... sevdiğinize mektup yazın ve ileride okuyunca bu duyguyu siz de yaşayın... değer...:1hug::1hug: Z

ne güzel... insan içinden geçenleri yazıya dökse... bir gün torunlarınızla paylaşırsınız...

ne mutlu canım... senin adına sevindim... demekki mektuplara özlem duyan bir ben değilim... ne kadar anlamlı değil mi... söyleyemediklerimizi yazıya dökebilmek tabiki önemli birde sakladığımız zaman önemi büyüyor...:1hug:

biz evlendik hala mektuplaşıyoz biliyonuzmu kızlar bazen insanlar yalnız kaldıgında kendiyle başbaşa eşine söylemek istedigini bu yollada çok güzel anlatabiliyo bekarken uzaktık mektuplaşırdıkki hala saklıyom onlar hatıram benim ve evlendşik eşim gececiyken sıkıldıgını ben uyuyom die rahatsız etmemk için bana hislerini yazıyo sabah gelince veriyo ben uyuyunca okursun die anlıcagınız cvpla diyop bende okuyom okadar mutlu oluyomki iyiki eşimle evlenmişim o bir istisna buda bana kısmetmiş diyom hala flört yaşıyoz resmen 1seneyi geçtigi halde ne mutlu bana

yalnız arkadaşım böle mektubunda bir soğukluk gördümm ben

ben hep yazıyorum evlendim hala yazıyorum... ben ona her mektup yazışımda o günün akşamı yola çıkar bizim evde biterdi... ama karşılık olarak hiç yazmadı... benim mektuplar duruyo doğal olarak.. çok üsüldüm bak şimdiii hainnkoca!!!

mektuplar özlemleri sevgileri taze tutuyor. aynı o günü yaşıyorsun. mutluluğun artıyor. en son askerde mektuplaşmıştık ben iki yazarsam o bir yazıyordu olsun yine yazıyor eski_bir_masal

soğuk değil de hep geleceğimizi düşünürdüm.. çok sevdim.. ikimizde annesiz-babasız büyümüştük.. bize yardımcı olcak kimse yoktu... nasıl yuva kuracağımızı düşünürdüm...