inanılmaz güzel bir duygu :):) ben 3,5 yıllık evliyim.. korunmayı bıraktığımız ilk ay hamile kaldım inanamadım. Adet gecikmem başlamadan midem bulanmaya başladı, ilk korunmasız ayımız olduğu için psikolojik olduğunu düşündüm ama giderek artmaya başlamıştı. Bende kan tahlili yaptırdım ilk tahlilde adet günüme 4 gün vardı sonuç sınırda çıktı. 2 gün sonra tekrar yaptırdığımda adetime 2 gün olmasına rağmen hcg 80 civarında çıkınca hamile olduğuma inanamadım... çok garip bir histi tahlil sonucuna bakarken ellerimin titrediğini farkettim, sanırsam hem şaşkınlık hem sevinç gözyaşlarına boğulmuştum... 1 saat kendime gelemedim eşime süpriz yapmayı düşündüğüm için sakinleşene kadar yürümüştüm :) şimdi 7+3 haftalık hamileyim, çok yeni daha ve Allah'ım bebeğimi kucağıma almayı nasip etsin die dua ediyorum :) Nilla kızçem ballı

bundan 7 ay önceydi daha 9 10 aylık evliyim ve çocuk fikri bana çok uzaktı eşim sürekli çocuk çocuk diyip başımın etini yiyordu ikna edebilmek için, bir akşam korkunç bir karın ağrı yaşadım ve ertesi günü hastaneye gittim hamile olduğumu anlamadılar birsürü test yapıldığı halde hemde bu bursada özel bir hastane zaten bu olaydan sonra önünden bile geçmem o hastanenin daha çok söylemek istediklerim var ama neyse... konu o değil bana kum döküyorsun ve yumurtalığında kist var diyip gönderdiler bundan günler sonra adet olmadığımı görümceme söyleyince görümcem direk hamilesin sen dedi zorla idrar testi aldırdı, benim en ufak bir şüphem bile yoktu hamile değildim çünkü bir insana yapılabilecek tüm testler yapılmıştı kendimce böyle düşünüyordum ama idrar testini yaptığım gibi ikinci çizgiyi gördüm resmen şok geçirdim eşim oturma odasında oturuyordu biz görümcemle mutfakta eşimi çağırdım hamileymişim dedim benim haricimde herkes ağlıyordu bense salak gibi onlara bakıyordum sevincini bile tam yaşayamadık doktora gidene kadar çünkü röntgen çekilmişti tam karnımdan doktora gidene kadar hala kabullenmedim röntgenin zararının olacağını söyleyip bebeği alır diye düşündüm hep ama çok şükür şu an çok sağlıklı karnımda doğacağı günü bekliyor hayırlısıyla bir kaç haftamız kaldı inşallah şubatta kucağımda olacak insan hazır olamıyormuş meğer onlar istedikleri an pat diye geliyorlar ve kendilerini öyle bi kabul ettiriyorlarki insan şaşırıyor kendine :))

en son 21 eylülde adet gördüm ve benim midemde ülser var normaldede ara ara yediğimi çıkarırım. gıda sektöründe çalışıyordum ve herşeyi canım çekiyordu iş arkadaşlarım bile anladı ama ben hala hayır hayır diye ısrar ediyordum...(17 kasım 2011) sonra bi gece artık kusmaktan içim dışıma çıktı hemen hastaneden randevu aldım ve tabi acemilik kadın hastalıklarından almışım. neyse hastaneye gittik eşimle sıra bekle bekle gelmiyor uzun satler sonunda geldi sıramız. girdim içeri eşimi almadılar. durumu anlattım test yaptım çıkmadı filan dedim... doktor biraz düşündükten sonra tamam bide ultrasondan bakalım dedi neyse ilk defa yatıyorum öle bişeye doktor karnıma aleti koyar koymaz gördü bebeği e tabi bende 7 haftalıkmış kalbi atıyor... arkadaşlar ben ilk öğrendiğimde çok fena oldum sevinç le kerışık birsürü duygu yaşadımbi ekrana bakıyorum bi karnıma bir sürü düşünce karmaşasına girdim anında... ağladım hıçkıra hıçkıra sebebini bilmeden sanırım sevinçtendi arkadaşlar yok böle bir duygu kapıda bekleyen babaya müjdeyi verdik ayakları yerden kesildi çok istiyordu 4 yıllık evliyiz artık olsun diyordu öpücük yağmuru ve gözyaşı yağmutuna tutuldum herkes bize bakıyordu 24 yaşında genç bir anne oluyordum artık arkadaşlar allah herkese sağlıklı bir bebek nasip etsin benim bebeğim daha 14 haftalık şükürler olsun herşey yolunda I Iyi

hamileler ilk öğrendiğinizdeki duygularınız neler oldu...