Bu güzel, mantıklı ve örneklerle güçlendirilmiş yorumunuz için teşekkür ederim. Aklıma ikinci paragrafta yazdığınız "ben burdayım" çabası hiç gelmemişti ve doğrusu hiç düşünmemiştim. Olası bir sorun. Bir erkeğin gözünden 10-15 yaş farkı sorununu bilmem iyi oldu, açıkçası ben de öyle düşündüklerini tahmin ediyordum. Bana yeni bir pencere kazandırdığınız için teşekkür ederim. Son cümlenize ithafen yazıyorum bilakis sizinki çok güzel bilgilendirici bir yorum, eleştiri olduğu bir an bile aklıma gelmedi. Teşekkür ederim :)

Genellikle tepkiler bu yönde oluyor. Okuyorum ve yarın evlenmeliyim diye düşünmüyorum aile olmamın tadı keşke olsaydı, olsaydı belki ben o tadı hiç unutmazdım ama inşallah kendi ailemde olacak.

anlıyorum... ne sorumda ne cevabımda anormal hiçbir şey yok... paragrafın son 4 cümlesi kısaca sorduğum özet şeyler. Okuduğunuzu anlamanızı beklerdim psikoloji eğitimi almış bili olarak. Sahi yoksa siz üniversitede psikoloji okumayıp bazı paralı eğitimlerle kendisine psikoloji eğitimi aldım diyenlerden misiniz acaba? Daha olası.

Boşanma niyetiyle yuva kurulmaz. Ama hayatını her koşulda ayakta kalabilecek şekilde kurmalı insan. Sadece Boşanmak değil. Eşin vefat edebilir sana bir dul maaşı bile kalmadan kira evde çocuklarınla kalabilirsin. Ve bir şey söyliyim mi. Erkekler genelde yanlış yaparlar kuzum. Bdv yi okursan görürsün. Öyle aman aman Kariyer yapmana gerek yok. Hayatını kendi başına idame ettirmeyi öğrenmen lazım.

O arkadaşlarınız evlendi mi? Laale Aşikardır Zat-ı

Soru sordukça kendi yanlışını fark etmeniz hoş. Gelecek kaygısı barındırmıyorum "ahh hemen bulmam lazım bulmazsam böyle olur, birileri ile tanışmak için şuraya buraya gitmem lazım" gibi düşüncelerim yok. Tekrar belirtiyorum lütfen paragrafı yine okuyun ve ne demek istediğimi anlayın. Bu konuşmalar genç kızların konuştuğu şeyler "nasıl tanıştınız, ilişkiniz hangi aşamada, evlilik kararı nasıl aldınız, hoşlandığımızı nasıl belirttiniz karşılıklı" yani bütün konu kadınların kahve içerken yaptığı sohbeti içeriyor aslında bu kadar overgeneralization yapılması asıl sağlıklı olmayan. Basit bir soru ve evli hanımların tecrübelerini anlatarak merakımı gidermesi olası. Olay bundan ibaret. Bir önceki konum da uzun zaman önce yazıldı ve bilgilenerek çoğu şeyin üstesinden geldim benim için büyük bir adımdı.

Evliliğe bu gözle bakılmasını yanlış buluyorum. Evet gözlerimizi açtığımızda bizi terk etmeyecek tek şey kariyerimiz. Bu kanı kendi başına doğru, diğer türlü sorun yaratabilecek bir konu. Her an boşanabiliriz veyahut her an bana bir yanlışı olabilir mentalitesiyle bir yuva kurulamaz ve yürütülemez ki

En başında ne dediysem arkasındayım, yanlışımı falan fark etmedim Paragrafı gayet iyi okudum. Ancak asla anlamayacaksınız, uzatmayacağım.

Evet çok haklısınız ben de sırf evlenmek için evlenmek istemiyorum tam da dediğiniz gibi birine aşık olmak ve onunla yuva kurmak istiyorum. Sıkıntı şu hoşlandığım zaman nasıl belli ederim ya da o kişi de benden hoşlandı mı anlamıyorum. Bunlar için yardım istemiştim

20 yaşında olup 30-35 yaşında biriyle tanışmak, onunla aynı fikirlerde, beklentilerde olmak açıkçası biraz zor görünüyor Bence bu konuyu kafandan çıkarıp, hayatın olağan akışına kendinizi bırakın Çevrenden herhangi birisi size karşı bir his beslese zaten ulaşıp, sizinle tanışmak için çabalar, bence şimdilik siz okulunuza yoğunlaşn okul ortamında illa sosyal ortamda tanışır, duygusal etkileşim olursa süreç kendiliğinden ilerler Okulda olmaz iş e başlayınca iş hayatında olur Kısaca vakti zamanı ne zamansa o gelir seni bulur herhangi bir formüle gerek yok kendi kendine ilerler zaten Son olarak evlilikten yinede çok beklenti içinde olmayın uzaktan göründüğü gibi maalesef değil

Elbette evlendiler. Burada bile örnekleri var. Gencecik yaşta evlenerek pişman olan üyeleri okumalısınız. Siz hiç gördünüz mü 25 yaşındaki bir genç hanımın 35-40 yaşındaki adamla mutlu evliliğini? Olmaz mı? Elbette nadiren vardır. Davul dengi dengine demişler. 35 yaşındaki adam sırılsıklam aşık değilse 25 yaşındaki hanıma neden yanaştığını herkes bilir. Okul biter, çalışırsın, ayakların üstünde sağlam durursun, o zaman nasibinde varsa zaten evlenirsin. Sıralamayı bozarsan mutlu olamazsın ki.

Amin, çok teşekkür ederim ablası, bak bende 28 mde tanıştım, 30 da evlendim, kısmetse 31 de anne olcam :) Çok huzurlu mutlu bir evliliğim olmasına rağmen iyiki erken evlenmemisim diyorum Sorunuza gelirsek, hissiniz olsa dahi bir kişiye karşı oncelikle arkadaşlık kurun, onu bir arkadaş olarak tanıyın huyunu suyunu, neler sever, ortak yönleriniz neler, beraber güzel vakit gecirdikce zaten o uyumu yakalayınca ya siz ya karşı taraf hislerini dile getirir yani birinden hoşlanıp direkt sevgilicilik rolüne girmeyin, çünkü sevgililikte menfaat doğrultusunda karşı taraf karakterini gizleyebiliyor evlenince de "sen çok değiştin" gibi düşüncelere kapılıyor insan. Ama arkadasken öyle değil herkes nasılsa öyle davranıyor ve en iyi öyle taniliyor nacizane fikirlerim böyle, her şey gönlünüzce olsun

Ülkedeki bu ekonomi tek başıma eve çıkmama olanak sağlamıyor ne yazık ki. Eve sadece uyumak için gelsem bu sefer evde bir sürü dırdır çekerim onun dışında geziyorum, arkadaşlarımla buluşuyorum, hobilerim var, kurslara katılıyorum. Görev olarak gördüğüm de doğru. Teşekkür ederim Laale Aşikardır Zat-ı

Ya çok teşekkür ederim bu güzel yorumunuz için, tabii ki tamamen huzurlu bir hayat beklemiyor sadece o huzursuzlukları bu sefer iki kişi aşacağız. Ne kadar sıkıntı çıksa da o yatağa beraber yatıp birbirimize güç vereceğiz Çok doğrusunuz, saydığınız kriterler birisiyle evlilik düşünülüyorsa kesinlikle olmalı. İli taraf içinde. Umarım hayat bu konuda da beni yormaz diyor, güzel yorumunuz için teşekkür ediyor, huzurlu bir hayat diliyorum.

İlle cevap istiyorsanız, öncelikle psikoloji tek bir konu üzerinden değerlendirilmez. Elbette şurada yazan birkaç paragraf ile de değerlendirmek doğru değil ancak iki konunuzu birlştirince anda yaşamak yerine gelecek kaygısı barındıran birisiniz. Ayrıca psikolojiden bağımsız olarak siparişle olmuyor bu işler. Karşınıza ne zaman kimin çıkacağı belli olmaz. Kimse sipariş üzerine eklenmiyor bu hayatta. Düşünmen gereken okul, iş, kariyer gibi şeylerken bir gün vajinusmus olmaktan korkmak ertesi gün nasıl evlenirim kaygısı taşımak sağlıklı bir aklın ürünü değil

Koca aramak için düğün düğün gezmiyorum. Her aileden temsilen 2-3 kişi bu tip etkinliklere katılır ben de katılanlardan biriyim babam çalıştığı için. Annelerin bana olan bu tutumu dikkatimi çekti ve onu yazmak istedim. Ha bu arada ben o terleri zamanında döktüm ve lisans okuyorum. Paragrafı sonuna kadar okumadınız mı acaba? Belki sonuna kadar okuyup başını unutanlardan olabilir misiniz? Çünkü sebeplerini gayet açık azdım ayrıca sorular koca bulmaktan ziyade nasıl tanışabilirim, nasıl hoşlandığımı belli edebilirim yönünde. Umarım bu cevaptan sonra paragrafı 2. Kez okursunuz.

Aynı şekilde okuduğunu anlamayanlara işim yok. damaged

Tepkilerimin yersiz olduğunu düşünmüyorum sadece insanlar bilgisizliklerine rağmen nasıl bu kadar net koşabiliyorlar, aklım almıyor :) Ben yine yazmak zorundayım sanırım, lütfen paragrafı iyi okuyun. En büyük hayalim diye bir cümle kurmadım, hayalimdeki huzurlu bir kahvaltı tablosunu ve yaşamak istediğim bir anı betimledim. Ayrıca babamla aram kötü değil, tersine ailede en iyi anlaştığım kişi. Daddy issue gibi sorunlarım yok, kendimden 10-15 yaş büyük bir erkekle yuva kurmak istememin sebebi yirmili yaşlarındaki bir erkeğin evlilik sorumluluğunu kaldıramayacağını bildiğimden. Flört etmeye kötü baktığımı da ben yazdığımı hatırlamıyorum paragrafta :) Özür dilerim flört etmeyi bilmediğim için :) ben yine yazacağım, yeni insanlar tanımak kötüdür diye bir cümle de kurmadım bilakis iletişimi çok severim, sıkıntı hoşlandığım zaman utanıyorum ve geri çekiliyorum sonra uzak kalıyoruz ve konu kapanıyor. Yine belirteyim bana yazılanlar yanlış bilgiler içerdiği için düzeltiyorum ve bu tepki değil belki editörlük olarak değerlendirilebilir :) İnternetti anonim insanlar için neden gerilimi yükseltelim değil mi? :) Yorum için teşekkürler

Kravat bağlamak, ütü yapmak, çocuk bakmak, 25 yaşındasınız ve hayaliniz bunlar demek hmmmmm

Merhaba kardeşim, inşallah aradığın huzurlu mutlu yuvayı kurar ve öylece devam edersin, hoşlandığımda nasıl belli ederim diye sormuşsun onun da vardır taktikleri:) ancak naçizane 36 yaşında evli bir ablan olarak hoşlanınca ya da aşık olunca ya da evlenince de tamamen huzurlu bir hayat seni beklemiyor yani sen hoşlandın tamam bir şekilde belli de ettin ama karşıdaki insanın karakteri, eşe, eve, aileye, hayata yüklediği anlam nedir? Karakteri nasıldır, hayatı nasıl akıyor kesinlikle en önce bir kaç referans edinmelisin bence yani yakışıklıydı, bakıştık, gülüştük hoşlandıkla maalesef bitmiyor. Bazen ilk görüşte hiç hoşlanmadığın insanların meziyetlerine tanıdıkça aşık olunur... yani bir adım atmadan önce emin olmanı tavsiye eder, mutluluklar dilerim

cevapladım ama sizi alıntılanayı unutmuşum. Tekrardan yazıyorum cevabımı. bu güzel yorum için teşekkür ederim. Ben de sizin gibi düşünüyorum, sadece birisinden hoşlandığım vakit bunu nasıl belli edebilirim bilemiyorum... umarım her şey dilediğimiz gibi olur. Bebek için ayrıca tebrik ederim :) Huzurla, sağlıkla, bereketle

Evlilik nasip işi o yüzden şu yaşa kalirsa çok gec olur diye kendini sartlandırma. Allah hayirlısıni nasip etsin. Bu konularda acemiyim diyorsun, gözünü boyamak isteyenler olur sen her duruma karsi uyanık ol. Bir de buyük yaş erkek cinsel sorunuyla birlikte gelmesin, olgun olsun derken nur topu gibi sertlesme sorunu olan koca sahibi olursun Allah korusun. Memleket erkeklerinin cogu cinsel problem yasamakta malum. Gercekler hayallerden epey farkli. Iliskiler konusunda deneyim kazanmaya calis bir sekilde.

Okuduğum en haklı eleştiri, ne diyebilirim ki? Yazdığınız sorunlar olası sorunlar. Dediğiniz şeyler de bu konu hakkındaki genel kanı. eğer 25 yaşında evleneceksem 35-37 ideal benim için. Bu şekilde düşünüyorum. Ama baktım 28-29 yaşında gayet donanımlı ve evlenmeye hazır birisidir, neden olmasın?

Herkes iyi kötü bir lisans bölümü okuyabilir, çok zor bir şey değil. Önemli olan kendinize neler kattığınız. 20 yaşında genç bir kızın en büyük hayali kocasının kravatını bağlamak, gömleğini ütülemek olmamalı. Babanızla iyi bir ilişkiniz yok anladığım kadarıyla. Kendinizden 15-20 yaş büyük erkeklerle evlenmek istemeniz daddy issues kaynaklı olabilir. Sadece evlilik odaklı bir ilişki düşündüğünüz için ilişkiler konusunda oldukça tecrübesizsiniz. O yüzden karşınızdaki insana nasıl açılacağınızı bilmiyorsunuz. Flört etmek, yeni insanlar tanımak sandığınız kadar kötü bir şey değil. Ben şu an doğru insanla beraberim diyebiliyorsam tecrübelerim sayesindedir. Ayrıca eleştiriye açık biri değilseniz konu açmadan önce iki kez düşünün derim. Tepkileriniz çok yersiz.

Evet hayalperest bir insanım ve bazı şeylerin mekaniğini görmek yerine senaryosuyla, müziğiyle, renkleriyle görüyorum. Kravat bağlamak size kravat bağlamak gibi gelebilir, bana ise sabah iş yoğunluğundan strese girmiş eşimin yanağına öpücük kondurduktan sonra güzelce onunla sohbet ederken kravat bağladığım bir an gibi geliyor. Ütü yapmak derken 2 yaşındaki çocuğumun o küçük üstlerini ütülerken burnuma gelen pudra kokusu aklıma geliyor. Çocuklarla vakit geçirmeyi çok seviyorum. Bir tek hayalim bunlar değil tabii ki, gerçekleştirdiklerim var gerçekleştireceklerim var. Ve ana tema yine gözlerimin önünde. Okuduğunuza kendinizi tam veremiyorsunuz bu da anlamamanıza sebebiyet veriyor. 25 yaşında değilim.

Teşekkür ederim, Allah herkesin gönlüne göre versin, bizi hayırlı insanlarla karşılaştırsın

Evet, bu konuda katılıyorum her insan kendi hayatını idame ettirebilmeli. 4 senelik lisansımın yanında 2 senelik işime yarayacak bir bölüm daha okuyacağım, bu sayede 2 senelikten mezun olup paramı kazanmaya başlayacağım, bu da 23 yaşıma tekabül ediyor gibi. 2 senelik okuduğum bölüm kendi bölümümle çok alakalı bir bölüm o yüzden lisansımı destekliyorum bir nevi. Yani bu konuları ben de düşünüyorum. Kariyer dediğinizde benim aklıma tek para gelmediği için bu yönde yazdığınızı düşünememiştim. Erkekler de kadınlar da genelde hata yapar. Hepimiz insanız. Güvenmeyeceğim kimseyle olmam, diyorum ya Allah herkesi hayırlı insanlarla karşılaştırsın

Belanı arıyorsun haberin yok...

Sırf şu cevabın bile haklı olduğumu gösteriyor. Ama için rahat edecekse evet, yüksek lisans olmasa da psikoloji eğitimi aldım...

Evliligi kurtuluş olarak görüyorsun, yapma. Ailevi sıkıntıların var anladığım kadarıyla. Bu Yüzden evliligi kurtuluş olarak görüyorsun. Benim de ailevi sorunlarım vardı. Huzur yoktu, üstüne çok baskı yapıyordu ailem bu yüzden evliliği kurtuluş olarak görüyordum. Evlendim de, fakat çok çok yanlış seçimler yaptm. Evliliği değil de meslek edinmeyi kurtuluş olarak gör lütfen

Bir de 15 yaş büyük erkek arıyormuş. Yazık, acıdım valla. Umarım bulamaz

bu güzel yorum için teşekkür ederim. Ben de sizin gibi düşünüyorum, sadece birisinden hoşlandığım vakit bunu nasıl belli edebilirim bilemiyorum... umarım her şey dilediğimiz gibi olur. Bebek için ayrıca tebrik ederim :) Huzurla, sağlıkla, bereketle gelsin

Evet evliliği bir kurtuluş aracı olarak gördüğüm doğru, umarım bu yolda yanlışlar yapmam

Neden dede fanteziniz var?

Kızım yaşın çok küçük oku ailenle olmanın tadını çıkar evlilik erken senin için

Tek söylemek istediğim 5 yıl sonra yazdıklarını okuyunca kendine güleceğin... Ne safmışım ne farklı düşünüyormuşum diyeceğin... Evlilik odaklı olmak için daha erken önce flört işlerini çözmen lazım. Önce birini tanımaya istekli olacaksın evlenmeye değil. bir şey yapmana da gerek yok. Karşılıklı hoşlantı varsa su akıyor yolunu buluyor.. Bu arada kendinden 15 yaş büyük biriyle bu tabloyu yaşaman yine zor. Bunu 35 yaşındaki bir çok adam 19 20 yaşındaki kıza yapmaz ancak. Eşimle de konuştuk geçen bunu kendinden 15 yaş 20 yaş küçük birini spontan aşık olmadıysan sadece bir sebeple ararsın. arada korkunç fark var sohbet bile çoğu zaman tıkanır. Genelde gözlemlediğim bu tür ilişkilerde kadının hep ben burdayım diye çırpınması. Dikkate alınmaya çalışmak. Ufacık bir kavga sırasında bile olayın sen ne anlarsın bilmezsin e gelmesi... Deneyimlerimle söylüyorum. Babam 63 yaşında 32 yalındaki eşim babamdan daha olgun. 20 yaşındayken de öyleydi. Kendine böyle bir sınırlama getirme. Eleştirmek için değil gerçekten önemseyerek okursan soruna cevap olcağını düşünüyorum.

Eline ekmeğini almadan karşındaki doğru sandığın insanın sana yaptığı yamukla nasıl ayakta kalmayı düşünüyorsun?

Yukarıda yazdıklarım dışında üçüncü paragrafınızın ilk iki cümlesi akla yatıyor. Teşekkür ederim. bebeklinick Bu karanlığın sebebi

anlayamıyorum, bu bir sürrealist tablo değil ki herkes farklı anlam çıkarsın. Biraz önceki cevapta da belirttiğim gibi yirmili yaşlarındaki bir erkek evliliğe hazır değildir özellikle benim jenerasyonum için geçerli bu. 35-40 yaş (4-5sene sonrası için) dedelik yaşı değil. Once_upon_a_time

Evlenenler neden evlendim diyor sen ve bekarlar da nasıl evlenmem gerek diyor Bak sana abla nasihatı olarak şunu söylemek isterim.. daha yaşın çok küçük deli dolu çağlarındasın anladığım kadarıyla ailenizle pek mutlu değilsin.. ama bu şekilde olmaz ablacım.. bu evden kurtulayım da evleneyim olmaz.. seni gerçekten sen olduğun için sevecek biri olması gerek yani sırf evlendim demek için evlenilmez.. ayrıca evlilik hep eğlenceli olmuyor yeri geliyor birbirinize bile katlanamayacak duruma geliyorsunuz yeri geliyor senin için ölürümlere varıyor olay..

Öncelikle sizin adınıza çok sevindim, umarım huzurunuz bir ömür boyu daim kalır. Arkadaşça yaklaşıp her şeyiyle tanıma olayı sevgili niyetiyle yaklaşmaktan daha mantıklı geldi. Kendini saklayabile olasılığı mantıklı geldi. Teşekkür ederim yorumunuz çok güzel.

Şaşkınlıkla okuduğum bir konu oldu. Bundan 10 sene önce bu düşüncede olan arkadaşlar vardı. Şu anda hala bu işlere kafa yorulmasına üzüldüm doğrusu.

Umarım gerçek hayatınız da hayalleriniz kadar sevimli olur, ama gerçek hayat çok farklı

Önceki konunu da hatırlıyorum. Ciddi bir psikolojik destek alman gerekiyor. Yani 20 yaşında sevgilim yok, evde kalırım moduna bağlaman falan asla normal değil

Dikkat edin yağmurdan kaçarken doluya tutulmayın. Akranlarınız güzel bir gelecek inşa etmek için sınavlarda ter dökerken, siz düğün düğün gezip koca arıyorsunuz. Şaka gibi.

arkadaşlar hepinize öncelikle merhaba. ben mutlu, huzurlu, sağlıklı, bereketli bir yuva kurmak istiyorum ve ben bu özelliklerin neredeyse hiçbirini kendi ailemde görmedim. çoğu zaman mutlu değiliz, huzurlu hiç değiliz, sağlık sorunları yavaştan çıkıyor bu kadar strese hiçbir beden dayanmaz, bereketimiz ise yok bence varlık içinde yokluk çekiyoruz. Hal böyle olunca ben de erkenden evlenip -ki bence erken değil gayet yaşı- kendi yuvamı kurmak istiyorum ama benim bir sevgilim bile olmadı. Benimle ilgilenen insanlar var ama nedense çoğu ileri adımı atamıyor haklılar çünkü yaşıtlarımla bir birliktelik düşünmüyorum. benden 10 belki 15 yaşa kadar büyük olmasını istiyorum. yaklaşık 5-6 seneye 25 yaşında olmuş olacağım ve yuva kurmak istediğim en geç yaş da bu, en kötü 27. Sorun da bu. Benden büyük erkekler beni çocuk gibi görüyorlarmış gibi geliyor ve ciddi düşünemiyorlar çoğunlukla. Anneleri ise tam tersi. Geçen bir kadın direkt evimin adresini sordu, bir tanıdık işte tabii oğluyla birbirimizi hiç görmedik. Toplu ortamlara da girdiğim zamanlar anneler genelde benimle tanışırlar, kimlerden olduğumu sorarlar işte toplu ortam dediğim düğün, kına, mevlit gibi etkinlikler. Sorun şu ki benim hiç sevgilim dahi olmadı nasıl sevgili yapılır bilmiyorum. Nasıl flört edilir bilmiyorum, nasıl birisinden hoşlandığımı belli ederim hiç bilmiyorum... geçenlerde yine birisinden hoşlanmıştım ama işte hoşlandığımı tek ben biliyordum uzun süre görmeyince de hislerim yok oldu... Şimdiki erkekler ise evlilik amaçlı düşünmüyorlar, önce eğlenelim sonra evliliğe gerek varsa bakarız temalı düşünüyorlar ama ben böyle bir ilişki istemiyorum... Evliliği düşünen ve yapabilecek bir erkekle de nasıl tanışılır bilmiyorum... Lütfen bana yardım edin Çok çocuk doğurmak istiyorum, onlara bakabilecek durumda olmak istiyorum, eşimle sabahları taze demlenmiş çay içerken gülmek istiyorum, gömleğini ütülemek, kravatını bağlamak istiyorum... Kısacası basit ve mutlu olmak istiyorum. Nasıl oluyor bu tanışma işleri, hangi aşamalar önemli tanışmada, veyahut hoşlandığınızı nasıl belli ediyorsunuz? Teşekkürler...

Kendi evine çık.. Tek yaşa, eğlen, gez, etkinlik etkinlik dolaş, yorul.. Eve kendini uyku için at. Bazen de film gecelerin olsun, kitap okuma akşamların olsun. Arkadaşlarınla görüş, hobiler edin. Kendine yatırım yaptığında zaten hayatın rengide değişir.. Işığını yay ki konu isteğine gelsin çünkü sende olanı keşfetmeden sende ki güzelliği kim nasıl görsün.. Görev bilinci ile istiyorsun gibi geliyor cümlelerinden.. Evlilik çok büyük bir karar. Bulunacak değil kendiliğinden gelişecek birşey. İlgi ve isteklerini kendinin en iyi versiyonu olmaya yönlendirmelisin. Her arayan bulamaz ama bulanlar arayanlardır sözünü yaşam amacın için söylemek isterim. Yaşam amacı önemli evlilik çok çok sonra ki aşama..

Ülke erkeklerinden bihabersiniz çünkü. O yaşlardaki erkekler ununu elemiş, eleğini duvara asmış ve aynı tıpkı siz gibi gözü açılmamış, her şeyi bende görsün yaşasın, ses edemesin, beni üstün görsün diye bir arayışa girer. E yılların yorgunluğu, adam dingin bir yaşam isterken 20 lik hanım kızımız ise ömrünü adamın inziva dönemine harcar. Ya da tam tersi, o adamlar öyle akıllanmaz ki 20 liği büyükçe, birkaç seneye daha küçük modeliyle değiştirir. Allah aşkına akıl mantık alıyor mu 40 yaşında birinin 20 yaşındakiyle olması, ne konuşacaksınız ne gördünüz? Hele sizin yaşınız tek bir yönetim gördü yahu, dost değil ki bu iki eğlen evine dön. 20 zaten olur bir yaş değil, gel 28 30 a o zaman bak 45 lere, okey.