Çok haklısın seni çok iyi anlıyorum. Bende seninle aynı şeyi yaşadım. Bebeğimin kalp atışı durduğu için kürtaj oldum. Bide farklı düşük yaptım evet çok acı ama ben senin kadar yoğun yaşamadım acı açıkcası belkide bir evladım daha olduğu için tabi. Rabbim kalbine ferahlık versin inşallah. Bol bol inşirah suresi okumanı tavsiye ederim. Feraha kavuşmak için etkili. Tabi psikolojik destekte alsan daha iyi olacak doktorunda önermiş zaten.

Bende aglayarak okudum bende aynilarimi yasadim 3aylikken bebegim neyazikki düşükle sonuclandi ben bebegimin elinden tutamadım düşerken elimden gelen tek care aglayarak ninni söylemek oldu 1 sene önceydi hic unutamamdim cok zordu hala yavrumla evde tek basinayken konusuyorum beni duyuyordur diye düşünüyorum bizi bekliyorlar haklisin canim simdi hamilelik istiyorum ama cok korkuyorum... oglumherseyim suan hamileymissin ALLAHIM kucagina sagliklica almayi nasip etsin İNŞALLAH kardeşim

kirmizigitar acını anlıyorum dersem yalan olur ama senin için üzüldüm. Umarım en kısa zamanda toparlarsın kendini. Basın sağolsun.

Acınız anlaşılabilir elbette, ama "senin hiç çocuğun öldümü" de büyük laf evet 2,5 aylık bir hamilelik sizin için tabii ki sadece bir kan pıhtısı değil ama beterin beteri var insanlar doğurup büyütüp yıllarını paylaştığı çocuklarını kaybediyor, acınızı yaşayın tabii.. kimse size "boşver be" demez diyemez, ama daha makul olun, Allah hayırlı zamanda sağlıklı evlatlar versin inşallah

Bir arkadaşim 7 düşük yapti En sonuncu dogarken dr hatasi yuzunden öldü. Cenazeyi almaya eşim gitti aile perişandı. Toparlanabilirsiniz. Düşünup durmayin.

Amin inşaAllah. ben de sizler için dua edeceğim. .

Ağlayarak okudum inan ki iki evladını hissedemeden kaybeden bir Anne'yim ben de.. Rabbim kimseye yaşatmasın canımdan can gitti vardır Rabbimin bir bildiği vardır illa ki. ama üzülmemek elde değil seni öyle iyi anlıyorum ki. şimdi tekrar hamileyim her hafta doktora gittim doktor artık az l diyor bebeğimi gördüğümde çok ağlamamdan şikayet ediyor. Bu acıyı yaşadınız mı bu korkuyu biliyor musunuz diyemiyorum sadece. bi yerde okumuştum bebeklerimizi melekler cennete götürmek isterlermiş. Ben Annemi bekliyorum dermiş meleklerimiz Annen benim diye kandırma istermiş melekler. hayır ben Annemi kokusundan tanırım dermiş. Ne kadar gerçek bilmiyorum ama içim çok yanmıştı. Şuna inanıyorum ki mahşerde meleklerimiz karşılayacak bizi. Üzülme demenin çok saçma olduğunu o kadar iyi biliyorum ki içinde kopan fırtınayı da. en güzel sen özetlenmişsin. "Sizin hiç çocuğunuz öldü mü? "Rabbim sabır versin ve en kısa zamanda sağlıklı bir evlat nasip etsin inşallah..

Kötü olman çok normal. Aksi olsa sıkıntı zaten destek al mutlaka, şu düşün belki bir nebze olsun rahatlarsın. kıyamet günü annelerin kaybettigi bebekler cennetin kapısında bekleyecekkermiş. Onlara Allah u teala neden görmediklerini sorduğunda ise anne, babaları olmadan girmeyecekkerini söyleyeceklermiş Rabbim onların bu istekleri üzerine anne, babalarını yanlarına verip cennete alacakmış. Rabbim sabır versin bir daha yaşatmasın. Ama senden beterini düşün canım.

Aynı acıyı bende yasadım tup bebekle hamile kalmıştım doktor yasimdan dolayi belkide son sansim oldugunu soylemisti. ufak bi kanama yaşayıp doktora gittiğimde 7 haftalik ken kalp atışlarının olmadığını ve kürtaj olmam gerektiğini öğrendim. dünya başıma yıkıldı sandım surekli ağlama krizleri yasadim. kimselerle konuşmak istemedim ise gidemedim sonra sonra toparladım acinizi cook iyi anlıyorum. yine hamile kalip yavrunuzu sagliklica kucaginiza almaniz icin yavaş yavaş toparlanip hayata kaldığı yerden devam etmek lazim. allah yardımcınız olsun

Yazmak istedim bunları ama yazamadım. O cümleyi yaşayanlardan biri olarak düşükle gerçekten konuşan bir çocuk acısı arasında farkı ancak yaşayan anlar. Tabiki zor bişey düşük ama o acıyı yaşayan bizleri biraz hafife almak oluyor. acını küçümsemiyorum yanlış anlama ama isyana girmesin hareketlerin dikkat et canım. Allah beterinden saklasın diyin, diyelim..

AMIN kardeşim.. bu aciyi tadan bilir korkularini cok iyi anliyorum senin icin dua edicem İNŞALLAH meleğine kavusursun RABBiM size bağışlasın kuzum. Evimiz bebeklerimizin sesleriyle neşelensin INŞALLAH

Basın sağolsun cnm biliyorum zor ben iki evladimi erken doğumla kaybettim elini tutup yüzüne baktıktan sonra gomdum toprağa yıllarda geçse acin bitmez sadece acıyla yaşamayı öğrenirsin eğer acının hafiflemesini istiyorsan tek çare tekrar anne olup evladına sarılmak ben usanmadim bikmadim isyan etmedim sende sabret yeri gelince ağla dua et ama isyan etmeden Allah tan hayirlisini iste inşallah Allah yeniden bi melek gönderir sana ve acin hafifler

Psikolog bir arkadasim var. Bu donemde nasil bir tedavi yontemi izlemem lazim diye onu aradim. Ben bir geleyim biz goruselim bir duruma gore soylerim dedi. Dun bendeydi, saatlerce konustuk, bana tek bir teselli cumlesi kurmadi, ama kendimi inanilmaz iyi hissettim. Neden insanalr seni sakinlestirmeye calisiyor? Neden seni mutlu etmek icin oyalamaya calisiyor? Senin icin de kocaman bir aci var, ve bu aci ancak aglayarak bagirarak cami cerceveyi indirerek dinecek. Sen bu krizleri ne kadar kisa surede gecirirsen o kadar cabuk atlatirsin. Eger bunlari yapmayi ertelersen sadece tedavi sureni uzatirsin hatta sonrasinda saplanti haline gelebilir dedi. Aglamak geldiyse icinden o an agla, toplanti da, derste, otobuste, ne an geldiyse icinden o an agla. İnsanlar seni teselli etmeye calistiginda da onlara sadece de ki, size katiliyorum, ama canim aciyor, o yuzden su an soylediklerinizin benim icin bir onemi yok. Bu sekilde davranirsan gorursun ki bir sure sonra bu ataklar azalacak, ha buna ragmen eger 1 aydan uzun suruyor ve giderek artiyorsa o zaman ilac destegi gerekebilir, duruma birlikte bakariz dedi. Ozellikle paylasmak istedim, belki sizi de rahatlatacak bir cumle bulursunuz icinden

Seni teselli edecek soz yok. Sadece kocaman bir "zaman"a ihtiyacin var. Bu zaman icinde destek alabilirsin, belki ilac kullanabilirsin. Bir psikologun yonlendirmesi yerinde olacaktir.

Aynı acıyı bende yaşadım canım Allah yardım etsin kimsenin kucağını boş bırakmasın. Benimde kalp atışı durduğu icin kurtaj oldum. ustelik kurtajdan sonra sanirsam dogurganligimida kaybettim. uzulme herseyin hayirlisi. insallah rabbim ikiz evlat verir sana gidenin yerine

Allahim sabir versin gercekten cok uzucu

Basiniz sagolsun Rabbim kisa zamanda saglikli bir bebek versin insallah.

Tek Sen değilsin bunu yaşayan cevap vereyim son soruna benjm de aynı olay başıma geldi. Doğuma birkaç ay kala eşimin aldattığıni öğrendiğim gün Bebeğimi kaybettim o kürtaj o Hiç lik hissi o donup kalmak izah edilecek gibi değil. Senin ağlama krizlerinde yanında olan eşin var ben ise yapayalnizdim. O hafta bebek odası takımı gelmişti eşyaları herseyi. Sonrası hepsini paketleyip çocuk yurduna verdim. Karnım da binlerce cam kırığı var hissiydi o dönem yaşadıklarım. Şimdi ikinci eşimle evliyim bir de kızımız var. Yapabilecek hicbirsey yok dönem dönem o kuzum için çok ağlasam da elden bişey gelmiyor.

Oyy canm benim ya ne kadar tanidik geldi yaşadıkların hissettiklerin taa iliklerime kadar hissettim acını. 17 eylül 2014 de kaybettim melegimi 37 hafta da doğum yaptm 14 saat yaşadı hiç bir problemi yoktu pamuk gibiydi o kadar güzeldi ki kızım. En son doktor hatasi dendi ve o kafayla otopsi bile istemedik o acıyla dusunemedik yada güzel allahım ole hayırlı gordu. hiç gecmicek o acı bitmicek ben hiç iyi olamicam gibiydi hayattan bi beklentim kalmamisti dediğin gibi herkese bagirip knsma yeter teselli etme senin hiç bebeğin oldu mi diyesim vardı. Beş ay korundm ve allahin izniyle tekrar hamile kaldm ama o stresi üzüntüyü var sen düşün. Ve geçti biliyo musun hepsi geçti acim yerini tebessüme birakti allah bana guzeller güzeli kızımı verdi o butün acılarımı aldi yerine mutluluk huzur verdi. O kızım da benimle en güzel yerde hiç unutmadim unutmam da. Biraz zaman ver kendine hepsi geciyo allahin izniyle allahım hep yanında olsn inşallah acin hafiflesn dayanma gücü versn rabbim.

Merhaba benimde geçen hafta 27 haftalik meleğim preklemsi geçirdim ve kaybettim öncesinde de 8 ve 6 haftalik dusuklerin oldu öncelikle bana teselli vermek için söylenen bütün sözler canımı acıtıyor 2 aylik bebegim in kalbi durunca ya daha büyük olsaydı demişlerdi 6 yada 7 aylık bebeklerini kaybedenler var demişlerdi şimdi 7 aylık Bebeğimi ölü doğum yaptım şimdide ya doğup ölseydı dediler 5 yada 8 hafta yada 27 hepsinin acısı aynı yaşayan bilir acimi yaşıyorum giysileri ne sarılıp Ağlıyorum sonra toparliyorum ağlama diyolar yanlarında aglamiyorum ama ağlamak iyi geliyo film izliyorum sonra bebeğim acısı ağır geliyo başlıyorum ağlamaya sonra normal halime dönüyorum gülüyorum sohbet ediyorum sonra yine Ağlıyorum diğerlerinde bole atlattim acısını yaşayan bilir bebegim den geriye giysileri ve tarif edilemez bi acı kaldı meleğim çok özlüyorum tekmelerini çok özlüyorum ama zamanla açım hafifliği çek bunu da biliyorum 7 ay öncede annemi kaybettim acısı çok büyük ama ilk zamanki gibi değil zaman en güzel ilaç allah bize sabır versin

İlk çocuğunuz mu?Kaç aylikdi vefat ettiğinde? Allah sabir versin geçen hafta benimde bir tanıdığım kişinin bebeğinin kalbi durdu ona da çok üzüldüm. İnanın anne değilim henüz ama herkes aynı kalbi duran gelişemeyen tutunamayan bence sabırlı olun. İnşallah tekrar anne olursjnuz

Canım acini doya doya yasa, hic birseyi içine atma. Bu bir süreç ve bunu bir şekilde atlatacaksın. Yok sayıp görmezden gelirsen daha büyük patlamalar yaşarsın. Kendini hic birsey için suçlama. Ağlamak en doğal ihtiyaçtır. Peygamberimiz bile oğlu henüz bebekken öldüğünde ağlamıştı. Onu öyle görenler şaşırınca da ağlamasının isyandan değil merhametten olduğunu dile getirmişti... Ben de babamı ilk kaybettiğimde senin gibi hissetmiştim. Resmen aynı odadaki insanları babası olanlar ve babası ölenler diye sınıflandırıyordum kafamda. Babası hayattan olanların tesellilerini bile duymak istemiyordum çünkü çok anlamsız geliyordu. Ben de çok ağladım. Çok şükür Rabbime o acılara merhem olacak nice mutluluklar yaşattı. Yaran kapanmayacak evet ama ömür boyu da böyle cayır cayır yanmayacaksın, bana güven. Daha çok taze herşey. Kendine zaman tanı. Hep iyi olmak zorunda değilsin varsın biraz da sen depresyona gir :) Rabbim inşallah evladını sana ahirette şefaatçi eylesin. Cennette kavuşursunuz inşallah meleğinle...

başınız sağolsun

Seni o kadar iyi anliyorumki 28 eylulde 9.5 haftalik bebegimi kalbi durduğu icin kurtaj olmak zorunda kaldim hala durup dururken aglamalarim gecmedi işe basladim hamile olan arkadaslarim var onlarin bana acir gozle bakmalarina herkesin gecmis olsun dediginde bile acimi her seferinde tekrar tekrar yasiyorum ruyamda kendimi hamile görüyorum neden diyorum hep hic bir sorun yoktu neden durup dururken böyle bisey oldu anlam veremiyorum karnıma dokundugumda hic birsey hissedemiyorum o varken icimde olduğunu hissediyordum onun icindi hersey onun icin o bizi birakip gitti aci geçmiyor iste ne yaparsan yap gecmiyor insanlar konusuyor dinliyorum onlari haklılar ama o zman onlari dinlemek iyi geliyor ama aradan zaman gecince tekrar tekrar hatırlıyorum her gece başımı yastiga koydugumda agliyorum ruyalarima giriyor artik allah birdaha kimseye yasatmasin bizede en yakin zamanda tekrar bebis versin

konu belki de yanlis yerdedir bilemedim. Henuz 1 hafta oldu bebegimin kalbi durdugu icin benden kopartilali. Eger kalbi durmasaydi pazartesi gunu ikili test icin kontrolumuz vardi. Ve ben eger grip olmamis olsaydim, doktorum gel bir bakalim gribin siddetine demeseydi, bebegimin icimde olu oldugundan haberim bile olmayacakti. Allah a inanan ve tevekkul eden bir insan oldum herzaman. O ne uygun gorduyse ona boyun egmeyi bildim. Yine ondan gelene boynum kildan ince, yine biliyorum ki rabbim bu aciyi da verdiyse benim icin daha hayirlisi olacagi icin vermistir, o ne eylerse guzel eyler, biliyorum bilmesine de... Canimin nasil yandigini tarif etmeme imkan dahi yok. Hani evlat acisi derler ya, tum iliklerime kadar o aciyi hissediyorum. Butun hucrelerim aciyor, durup dururken hicbirsey yokken aglama krizlerine giriyorum. Sure gectikce hafifler dedigim acim gunden gune buyuyor icimde. Kurtaj sonrasi kontrole gittim persembe gunu. Doktorum 10 gun rapor vermisti, kontrole gittigim gune kadar esimden baska tek bir kisiyle ne gorustum ne telefonlara ciktim. O gun kendimi toplayacagim artik diye kararlastirip dus aldim, ozenerek giyindim, takilarimi taktim, fon cektim, makyaj yaptim. İyi gorunursem iyi hissederim sandim. Doktorum muayene sonrasi fiziksel olarak iyi oldugumu, ama psikolojik olarak destek almam gerektigini soyledi. Gerek olmadigini belirttim. Kendim halledebilirim dedim. Doktorum o an dedi ki, sen istedigin kadar giyin hazirlan, ellerin titriyor kelimeleri karistriyorsun, bu odada seninle ne kadar cok heyecanlandiran zamanlar yasadik birlikte, normalde heyecanlndiginda verdigin tepkilerin bunlar olmadigini biliyorum dedi... Dun gece ise cok ama cok buyuk bir aglama krizi gecirdim. Sabaha kadar uyku tutmuyor zaten, yatakta oturuyordum. Sabaha karsi bir saatti ve telefondan oyun oynayarak kafami dagitmaya calisiyordum. Aniden icimde kocaman acisini hissettim ve bagira bagira haykira haykira aglamaya basladim. Ellerim ayaklarimin bagi cozuldu sanki, yigilip kaldim yataga. Esim adamcagiz uykusundan uyanip ne yapacagini sasirdi bana. Yaklasik 1,5 saat kriz seklinde agladim. Psikolojik destek alacagim, kendi kendime atlatamiyorum farkindayim. Ama hersey anlamini yitirmis durumda su an. Birileri beni teselli edecek bir seyler soylediginde saatlerce bana gayet mantikli ve guzel konussa dahi konusmanin sonunda tek bir cumleyle anlamsizlastiriyorum anlattiklarini. "Senin hic cocugun öldü mü? " Bu gibi kayiplar travmalar yasayanlar bu sureci nasil atlattilar paylasabilirlerse cok sevinirim.

Allah yeniden sağlıklı ve hayırlı bir evlat nasip eder inşallah

Benim anneminde benden önce bir düşüğü var. Yani bir anlamda bir ablam ya da bir abim var. Annemin dediğine göre abim var. Annem düşük yaptıktan bir sene sonra bana hamile kalmış. Sonra dayım evlendi annemi çok seven yegenleri var. Zordur muhakkak ama inan hayat o kadar da kötü değil.

Amin kardeşim darısı hepinizin başına. . ne korkular yaşıyorum inan ki en iyi sen, aynı acıyı tadan kardeşlerim anlar en iyi. karnıma dokunup sevemiyorum bile meleğimi. Babası ben sadece ne olur gitme sana ihtiyacımız var diyebiliyoruz. Rabbim kimseye evlat acısı yaşatmasın ne anlatılır, ne tedavi edilir. Allah 'ım gönüllerinizi ferahlatsin..

Ah güzelim.. Başın sağolsun öncelikle.. Ben de melek annesiyim. 6 aylık erken doğum yaptım, oğlumu kaybettim... Bebeğim yaşamadı, 10 ay oldu... -Bu acı geçmiyor, hafiflemiyor. SADECE bekliyorsun. Geri gelecek gibi geliyor, ama gelmiyor... Hiçbir yardım almadm. Sevdiklerimle vakit geçirdim sadece, yoksa böyle olamazdım.. Gece yağmur yağdığında bile ağlardım toprağı ıslanıyor üşüyor diye... Rabbim yeniden nasip etsin. Sağ salim kucağına al inşallah.. Geçicek diye teselli edemiycem, geçmiycek bunu sen de biliyosun.. Sana; Onun acısıyla yaşamayı öğrenmeye çalışmak kalacak sadece...

Evet ilk gebeligimdi, hatta hic hazir olmadigimi dusundugum bir donemde korunurken ve yumurtlama duzensizligim varken hamile kalmistim. 2,5 aylikti daha, her ne kadar yahu henuz kan pihtisiymis deseniz bile bebegim benimle konusuyordu. Aciktim anne diyordu deli gibi yemek yiyordum, yavas hareket et yoruldum diyordu nefes nefese kaliyordum, uykum geldi diyordu surekli uyuyordum o benimle hep konusuyordu, gelisiminde hicbir sorun yoktu, doktor normalden bile iri ve saglikli gorundugunu soylemisti. Fazla fazla tum testler yapilmis ve en ufak bir risk faktoru bulunamamisti. Doktorum bile saskinlik icinde kaldi kalp atisini goremeyince...

Yasadigim aciyi ancak cocugunu kaybetmis insan anlar demek istiyorum

Arkadaşının hikayesini okurken kanım dondu resmen :-( Allah konu sahibine ve böyle acılar yaşayan herkese sabır versin.