Lütfen umudunuzu kaybetmeyin. Bende 42 yasimda kendiliğinden hamile kaldım ve doğum yaptım.

ALLAH yardımcin olsun sağlıkla kucağına alırsın İNŞAALLAH bizede dua et

İnş canım.. kilo önemli.. düzenli bir beslenme ve biraz hareketle umuduna ulaşacağına inanıyorum.

yaşadıklarına çok üzüldüm ağladım bende 1 yıl önce şubat ayında bebeğimi 10 haftalıkken kaybettim düşük karnımda öldü doktorlar tüp bebek diyor önce kilo vermen lazım diyor zorlanıyorum 103 kiloyum ALLAH bize yardım eder İNŞAALLAH

sevgili arkadaşlar açtığım konulara cevap gelmiyor ama yorumlarınız benim için çok önemli ileri yaş ve 38 üzeri gebelik düşünenlerle tanışmak isterim tüp bebeksiz hamile kalanlar varmı neler yaptınız

Ben 38 yaşındayım kendiliğinden hamile kaldım çok sukur hiç sorun yaşamadım 2 doktora gidiyorum hiç yasinla ilgili yorum almadım Hatta ben yaş deyince ne var yaşında diye kızdı hoca

Merhaba Ben şubatta 40 olacağım. Sürpriz bir gebelik yaşıyorum. Hatta fsh yani yumurta rezervini gösteren testim 15 idi 5 yıl önce. Bana dediler ki erken menapoza girersin. Belki tüp bebek denersen bir şansın olabilir. Normal yoldan Çocuk olmaz. En son o zaman hamile kalmıştım 2014 de. 35 yaşındaydım düşük olmuştu. Sonra korunmayı bıraktım ama olmuyor nasılsa diye çocuk planını da bıraktım. Tüp bebek ile de uğraşamam dedim. Hatta her şey üstüme üstüme geldiği dönem hafif bir depresyon ilacı başladım. Genç ve güzel kalırım ben de yaşıma göre diye kendine bakmaya yürüyüş yapmaya iyi beslenmeye özen gösterdim. Menapoza girdim sanmıştım gebe kalmışım. Dün doktor 5 yıl önceki fsh değerimi görünce şaşırdı. Bakalım hayırlısı ile kucağıma alabilecek miyim bilmem tabi ancak anladım ki gebelik kadında ve erkekte fiziksel bir kusur yoksa tamamen psikoloji ile alakalı. M

Merhaba, tesaadüf gördüm yazıyı.. ben 38 yaşındayım. Nisanda 39 yaşına gireceğim. Tüp bebek olmadan gebelik oluşmuyor ne yazık ki, yumurtam az ama kaliteli..2017'de ilk denememde kızıma hamile kaldım. 22. hafta detaylı ultrasonda hidrosefali teşhisiyle kızımın tahliyesi istendi ve apar topar, normal doğumla yavrumu kaybettim sonsuza dek.. onun acısı ve özlemiyle yaşayan ölü gibi yaşıyorum. Geçen nisan ayındaki 2. denemem negatif oldu. Ağustostaki 3. denememde 2 aylık boş gebelik yaşayıp kürtaj oldum. Öncesinde rahim biyopsi, çizdirme, genetik tahliller vb uğraştım. Şimdi 6 gündür 4. deneme için iğne kullanıyorum. Çok zor bir süreç.. özellikle bir yavrun olup onu toprağa verip öpüp koklamadan evlat hasretiyle yaşıyorsun ve diğer yandan birçok deneme yapıp olumsuz sonuç alıyorsun. Yaş ilerliyor... bebeklere bakamıyorum örneğin.. eltimin bebeği oldu, gidip göremiyorum çok kötü oluyorum. Boynum bükük kalıyorum. Kollarıma bakıyorum, kızım da yok, bomboş.. kızımın fotoğrafını öpüyorum. Onun için birşeyler yazıyorum, resimler çiziyorum, hayvanlara yardım ediyorum.. içimdeki özlem hiç geçmiyor. Bir tek sağlıkla bebeğimi kucağıma alırsam azalacak o özlem biliyorum..