Canım benim senin adına çok üzüldüm. Benim eşimin ailesi de cok iyi dendi içine bir girdik beni psikolojik hasta ettiler ben böyle değildim.

Ne güzel işte kurtulmuşsun. Eşin lehine davranmış işte ne güzel. Evliliğine yuvana odaklan.

Ben de kayınpederimin topuklarına sıktırma kararı aldım.

Ay kız senı hasta etmısler bıde içini bişiler kemiriyor hala. Ne güzel adam karar almıs herkesefe söylemiş tripte atmamıs bak keyfine. Hiç bişi olmaz. Bu karar onu mutsuz edıcekse teklif etmeseymıs o zaman. Ya da bu teklifi yapan kişi vazgeçtm de diyebılır sende bu kadar takıyosan onuda kabul edersın.

arkadaşlar merhaba bugün arkadaşım size bir probleminden bahsedecek; Merhaba, ben evliyim ve 2 yaşında bir çocuğum var. Eşimle severek evlendik ve eşim ailesiyle bağlarının çok güçlü olduğunu herkesin birbirine ölüp bittiğini anlatıp durdu taaaa ki evlenip içlerine girene kadar ben de inanmıştım ve çok büyük beklentilere girmiştim bana aylarca hatta yıllarca ghaslighting uyguladılar psikolojik şiddetin ağa babasını yaşattılar beni şizofren olduğuma inandırmaya çalıştılar sürekli eleştirdiler ben hassas bir insanım lütfen böyle yapmayın dediğimde bana sen çok alıngansın yaftası vurdular. 3 senenin sonunda eşim bana 'artık kimseyle görüşme yeter ki evimizde huzur olsun' gibi bir teklifle geldi ve hemen kabul ettim. Herkesi aradı ve bu kararımızı duyurdu. Ben de herkesin numarasını sosyal medyasını silip tamamiyle onları görmiceğim bir alan yarattım kendime. Evet bu güzel bir şeydi ama içimi kemiren bir duygu var.. Ya da korku adına ne desem bilemiyorum. Eşimi, beni hiçbir zaman savunmamasına rağmen seviyorum ve üzmek istwmiyorum. Ailesine çok bağlı hatta bağımlı bu karar onu mutsuz eder mi? Bu benim evime yansır mı? bundan emin olamıyorum. İçimi kemiren bu duyguya bir isim veremiyorum. Bu arada eşimin ailesi benim psikiyatrik ilaç kullandığımı biliyor ve bana sürekli Allah sana şifa versin diyip duruyorlar... İçimde neden böyle bir duygu var?