maalesef böyleydi diyemeyeceğim. annem ve babam çalştığı için kardeşimle evdeydik. apartmanlar arasında oturduğumuz için ve etrafımızda öyle ağaç çiçek böcek park olmadığı için evin içinde büyüdük biz. haftada bir ailecek çıkardık dışarıya gezdirirlerdi bizi ama onun dışında evdeydik. o yüzden kendi çocuklarım için bahçeli çevresi düzgün güvenli bir yerden ev almak istiyorum allah nasip ederse. DUYGUCIKMAZI maskeli balo ve shte

Gerçek çocukluluğu bizler yaşadık aslında şimdi dönüp bakınca özlemle anıyorum hep.. Bizimkiler daha neler görecek çok merak ediyorum aslında... opuyorumnanaktan laz_kxixzxix rize merkez kopsun

anlıyorum şimdi özlem vardır mutlaka inşallah eviniz olurda o günleri yaşarsınız HanimKelesimiGetir

Çok güzel canım ya gerçekten bizim zamanımızın çocukluğu gerçek çocukluktu yani. Bakalım bizim çocuklarımızın çocuklarını nasıl bir çocukluk bekliyor. Hatırlattığın için sağol sayende nostalji yaptım ben de. opuyorumnanaktan HanimKelesimiGetir

hemde nasıl bir özlem... inşallah canım :Saruboceq: xixlgxixns KUZULARIM VE

Bende o dönemim şanslı hemde çok şanslı bir çocuğuydum özgürce sokaklarda oynardım hep.. Sizde çok haklısınız aslında bu korkular nedeniyle vede kirlenen bir dünya olduğu için çocuklarımız maalesef çok şeyden mahrum kalıyorlar...

Çok duygulandım çok şükür ben böyle bir çocukluk geçirdim. Ama benim çocuklarıma böyle dönemler nasip olmdı. Dışarı çıkarsam bile gölgemden ayırmaya korkar oldum. Organ mafyası almış başını gidiyor. Çok korkuyorum çok. Endişelerimiz korkularımız ve kaygılarımız yüzünden çocuklarımız dışarı çıkaramıyoruz. Evde bilğisayar başında televizyon başında vakit geçiriyorlar malesef. HanimKelesimiGetir

Sokaklarımız ruhsuzlaştı sanki. Komşumu tanımıyorum ama evinin camında temizliğe gelen kadını haftada bir görür kolay gelsin der konuşurum. Onun dışında orada kim oturur hiç bilmem. Evimizi kendimiz temizlerdik, kapı silmece ; bilmem kaç kuruş hepimizin elinde bezler güle oynaya bitirirdik işleri. Evlerimiz var, içinde yaşayan yok. Parklarımız var, içinde oynayan çocuk yok. Ama her yıl sökülüp yenilenen kaldırımlar, lüks binalar, ışıl ışıl vitrinler, girip çıkan yapay insanlar... Ruh yok, buz gibi buz, bu biz değiliz.. Tahta iskemlelerimizde oturan yaşlılarımız, onlara dede, nene diye hatırını soran çocuklarımız yok oldu yok ablacıgım eskiden çocuklar çocuk gibiydi öyle davranılırdı... öyle görülürdü... oyunlar oynuyacak üstü bası batıcak... topu patlıyacap... bilyeleri koybolacak... yada ip atlıyacak akşam yemekten sonra bir kenarda sızıp kalıcak... eskiden böyleymiş... çocuga yakışan yapılırmış... ama şimdi öylemi... oyunlar yapmacık... kahramanları bilgisayar yada tv deki cızgı kahramanlar... robotllar... bızım zamanımızda parklar yoktu kaydırak salıncak yada digerleri... evimizden uzak fuaf alanı vardı orda bu tarz aletler vardı ve annem götürmezdi. uzak... diye bızde agaclara salıncak yapardım... yerlere cızgıler cızer sek sek oynardım... şimdi herşey var... ama... çocuklara...1 saatlık gitip gelmeler o çocuklara yetmıyor... onun tadını cıkarmıyorlar... anneler çocuklarının etrafında çevredekilerine bile selam vermiyorlar... böyleliklede sosyalleşmede olmuyor... benim çocuklugum yine yaşadım az cok... ama şimdike çocuklar... sanki dünyaya bir çocuk getirdiklerini unutan anne babalarla karşılaşıyorum... yazık bu çocuklara...4 yaşında 5 yaşında... aman okusun aman akıllı olsun diye okul hayatanı sokup... başlıyor yarış atı gibi yok o okul yok sınavlar yok dersaneler... bi bakıyorlar ki çocukluk geçmiş gitmiş... bide bilgisayar var... baglanıp kalıp tamamen anti sosyal olan insan içine bile çıkmayan tek bildigi şey bilgisayar olan... oyuncaktan arkadaşla paylaşımdan... dişardaki parklardan bi haber olan çocuklarda var... git gide... yakan toplar... beş taşlar... ip atlamalar... sek sekler... istoplar... 7kiremitler... saklanbaçlar... sobeler daha aklıma gelmeyen... oyunlat unutulacak... belkide cogu unutuldu... mafoldumben HanimKelesimiGetir