ne güzel anlatmışsınız, duygulanmamak elde değil mafoldumben.. allah sağlıklı, uzun ömürler versin kuzularınıza.. darısı başımıza inşallah.. :CüvCüv:

Hikayeler o kadar guzel ki... okuyup ağlamamak mümkün mü... mafoldumben

artık bende doğum öykümü yazayım kızlar ancak fırsat oluyor malum bebişten:)o kadar güzel bir duyguymuş ki yarabbim herkese nasip etsin isteyen. Allah'ım ayırmasın yavrularımızı bizden. kimseyi anasız babasız koymasın aile birliğimiz daim olsun ana bacı kardeş koca abi yavrularımız akrabalarımız. 28/08 gününü iple çekerek 12:30 da gireceğim genel anestezili sezeryan için geceden aç susuz yatarak hastaneye gittik 11 de oradaydık. abi, abla, anneler herkes orada hazır kamera elimizde güle oynaya bilgilerim alındı ama ne zamanki sedyeye yattım bone takıldı bi ağlama bi ağlama ki sormayın. el sallayıp ağlayarak gittim. ameliyattada uyanıncada ağlamışım doktor dedi:) acılar içinde odama geldim bebişimi gösterdiler yanağıma tuttu hemşire hanım o kadar güzeldi ki ağlamaktan bi hal oldum ama mutluluk gözyaşları. benle beraber herkes ağlıyor:)hemen emmeye başladı yavrum yaarılık olma tehlikesinden takviye mama verdiler aç kaldı sütte olmayınca. uykusuzluk, acıyan meme başları, dikiş yerleri hepsiii unutuluyor onun o güzel kokusu varlığı ile. darısı tüm isteyenlere. Allah'a çok şükürler olsun yarabbiimm.28/08/2009 12:42 yavrum geldi sağlıkla. kurban kestirdik dağıttık ihtiyaç sahiplerine Allah kabul etsin inşallah. gözden dilden nazardan hasetten afetlerden her türlü kötü şeyden Allah saklasın bizleri hepizimi. maşallah demeyi ihmal etmeyin kendinizede herkesede emi canlar. herkesede dua ettim ameliyata girerken Allah kabul etsin. ayfersmu

Kızlar size hemen doğum hikayemi anlatayım ne zamandır aklımda yazayım yazayım diyorum ama bir türlü fırsat bulamadım. 26 Ağustos gecesi eşimle hiç uyuyamadık sabaha kadar bekledik heyecanla. 27 Ağustos sabahı ızmire gitmek üzere saat 05:45'te Tire'den iki araba halinde yola çıktık... Acayip bir duyguydu bir yandan heyecan bir yandan korku... Tüm yol boyunca eşimle kimi zaman hamilelik süreci boyunca yaşadıklarmızı konuştuk, kimi zaman korkumu yenmem için beni teselli etmeye çalıştı ama gerçek olan birşey vardı ikimizde heyecandan resmen ölüyorduk 6:30'da hastaneye varmıştık hemen odamıza yerleştik saat 7:00'de doğuma girmeyi beklerken, yoğunluk nedeniyle 09:45'te doğuma alındım o gün hastanenin sezeryan günüymüş sedyelerin biri gidiyor biri geliyor tabii öncesinde hastane koridorlarında bebek ciyaklamaları:))) Bana serum verdiler bu arada beklerken uyuyup kalmışım ben doğuma girene kadar eşim 6 tane doğurmuştu zaten öyle deyip gülüyordu, sonra haber bile vermeden 9:20'de beni almaya geldiler annemler öptü ama eşim heyecandan eli ayağına dolaştı beni asansöre uğurlarkenki hali gözümün önünden hiç gitmiyor hiç birşey diyemedi... 09:25'te anestezi uzmanı asistan doktor ve kendi doktorum geldi tüm ekip oradaydı ama sağolsun beni sakinleştirmek için ellerinden geleni yaptılar ameliyathanede müzik çalıyordu anestezi uzmanı belimden 2 adet iğne yaptı biri spinal diğeri epidural böylesinin benim için çok daha iyi olacağını söyledi ilk iğnede canım azıcık yandı ama sonrakinde sıkıntı yoktu anestezi uzmanı çok pozisyonda durduğumu ve hiç kıpırdamadığımı söyledi çok rahat yapmış iğneleri zaten her ne yapıyorlarsa bana anlata anlata yaptılar, kolumaserum bağladılar yatırdılar beni ama ben hala bacaklarımı hissediyordum dedim ben bacaklarımı hissediyorum kaldır dediler kaldırdım, birkaç dakika sonra bacaklarımın üstüne sanki 5 tane kum çuvalı koydular kıpırdatamıyordum 09:25'te doğum başladı beni kesmeye başladılar acı yok ama sanki vücudunu ortadan ikiye ayırıyorlar gibi hissediyorsun ki zaten ayırıyorlar:))) Demek istediğim vücudunda elleri hissediyorsun 09:30'a gelirken doktorum ben tamam deyince ıkınacaksın sakın demeden ıkınma dedi ayrıca karnına baskı uygulayacağım sakın korkma dedi neyse ıkındım ve bu ıkınmanın ardından minik meleğim hayata merhaba dedi.. Gerekli prosedürleri yerine getirip sildiler kızımı ben hala görmemiş bir halde gözümde yaşlar minik meleğime bakıyorum gördüğüm sadece elleri falan çok hareketliydi çünkü maşallah doktorunda ilk sözü küçük ama çok hareketli bir bebek:))) Sonra yanıma getirdiler ve ona ilk öpücüğümü verdim... Onu hemen giydirmek üzere götürdüler eşim görür görmez hastanenin koridorlarında hıçkıra hıçkıra ağlamış :))) Annemler söylüyor... Sonra dikişimin bitmesini bekledim 15 dk'da bitti zaten yani sezeryanım toplam 20 dk sürdü ve hiçte korkulacak birşey değilmiş... Odaya çıktığımda kuzumu yatağına yatırmışlar bana ne kadar benzediğinden bahsediyorlardı... Rabbime bin şükür sağlıkla kucağımıza aldık kuzumuzu rabbim bundan sonra analı babalı sağlıklı bir şekilde büyütmeyi nasip etsin inş... Doğum esnasında bol bol dua ettim hem size hem bebek sahibi olmak isteyen tüm herkese... Bir gece hastanede kaldık ilk gün hakikaten zordu bugün 9. günümüz allaha şükür kendimi gayet iyi hissediyorum tabi yatıp kalkarken yine dikkatli olmam lazım. Yoksa kesiğim çok acıyor ama şunu söyleyeyim ilk gün hastanede yatmam dışında hiç yatmadım ben evde... Hastane çantama koyduğum şeylerin çoğu işime yaramadı ama göğüs ucum olmaması dolayısıyla en çok işime yarayanlar süt sağma pompası ve silikon uç oldu... Ertesi gün hastaneden taburcu olduk çok şükür artık yavaş yavaş herşey düzene giriyor, size şunu söyleyeyim ilk gün bol bol anne sütü verin bebeklerinize ve bebek ne kadar çok üyük tuvaletini yaparsa sarılığa yakalanma olasılığı o kadar düşüyormuş benim kızım 11 kez yaptı ve allah bin şükür sarılığa yakalanmadık... Bu arada bana hiç sonda takılmadı, doğumdan sonra serum bile bağlamadılar.. 1 saat sonra sıvı gıda ve kraker yiyebileceğim söylendi iki saat sonra ise istediğimi yemeye başladım. Zaten planlı sezeryan olduğum için lavmanda olmadı... Darısı bekleyenlerin başına inşallah umarım sizlerde benim gibi rahat bir doğum geçirir meleklerinizi kucağınıza alırsınız...

5848BL canim cok gecmis olsun insallah bebeyin de en kisa zamanda iyilesir kollarina alirsin butun dualarim sizinle... ben hala dogum yapamadim ve bebeyimin gelmeye niyeti yok senin yasadiklarini okuyunca iyice korktum insallah herseyin hayirlisi olur... bebeyim kendisi gelmez ise benide sunu sancilar vesaire bekliyor insallah tez zamanda gelir... Allah sana ve yavrunada saglik sihat versin canim :ecrin_bebek: emsalll35 Allah ım sen yavrumu

inşallah oğlum musade ederse bende yazaym hıkayemı:) dr um tekrar kontrol için bana 10 eylule randevu vermişti. 9 eylul de agrılarım çok olunca saat 6 da dr kontrolune gıttım. dr kontrol ettı suyumuz falan ıyıydı. alttan bakınca 2 cm acılma oldugunu gordu. en fazla 48 saatınız var dedi. hastaneye gittik. nst cekildi. kasılma çok fazla yokdu. bız de heralde bekleyecegız dıye düşündük. bebegın kalp atıslarını dr begenmeyınce apar topar sezeryan dedi. bende bari eve gıdeyım dedım esyalarımı falan alayım dedım. asla hastaneden ayrılamazsın dedı. sorumluluk almam dedı. iftar vaktı eşim oruclu. odamıza ıftarlık ıstedık. benım kan testlerım falan yapıldı. esım ıftarını yaptı saat 22 de dıye konustuk dr la. ablam yanıma geınce esim eve gitti esyalarımızı almaya. dr 21:15 e cekmıs amelıyat saatını. esımı aradık hemen gel dıye. zavallım gelırken yolda 3 sefer kaza atlatmıs.. sedyede esımın gedı hemen asansore bındık. esımın gozler dolu ablam aglamaya basladı. ee tabı bende:) onları dısarıda bırakıp içeriye girince kendımı çok iyi hissettim. anestezi uzmanı çok guzel bir enerjın var dedi. 1 2 dk sonra dr talimatı ıle narkoz verıldı ve ben uyudum. amelıyathaneden cıkarken eşimin elimi tutup çok guzel bir oğlumuz oldu hersey yolunda merak etme dedığını hatırlıyorum. odaya cıktıktan sonra uyandıgımda hemsıreler benı gıyındırıyordu. sonra oğlum geldi odaya. nefes alamadım heyecandan. resmen ölüyorum dedım. çocuguma bakamadım. resmını göstermeye calıstılar puslu goruyordum. esımde 1 saat olmadan emzırelım rahatla diyordu:) 5 dk sonra bıraz toparlanınca yuzune bakabıldım. Allahım ne guzel bir duyguydu. sonra malum emzırme cabası falan... çok sukur sağlıkla geldım kuzum DygEge

cnm kuzularınla bi ömür mutlu saglıklı ömürler dilerim... kedinihal tanayımmm

bir hikaye anlatırdı annem onunla başlamak istedim bir zamanlar biri çok zengin digeri çok fakir iki aile varmış evleri birbirlerine çok yakınmış fakir olan ailenin evinden her gün kahkahalar duyulurmuş zengin olan aile ise hiç mutlu olamazmış komşularının neden ve nasıl mutlu olduklarını merek eder dururlarmış bir gün eşi ben gideyim kadının ağzını arayayuım demiş ve komşularının evine gitmiş bir bahane sormuş siz, n evden her gün kahkahalar duyuluyor nedir sizi bu kadar mutlu eden demiş ev sahibi kadın bizim altın topumuz var demiş biz onunla gülüp eğleniyoruz demiş kadın hemen evine dönmüş ve eşine onların hiç bir şeyi yok ama bir tane altın topları varmış o onları bu kadar mutlu ediuormuş demiş adam gidip bir altın top almış bir birlerine atıp tutmuşlar ama yinede mutlu olamamışlar tekrar gidip komşuya sormuş kadın hani sizin altın topunuz vardı ve siz onunla mutlu oluyodunuz bizde aldık ama mutlu olmadık demiş kadın gülmüş ve bebeğini getirmiş işte bizim altın topumuz bu malımız mülkümüz neşe ve sevinç kaynagımız en büyük zenginliğimiz demiş :)))) bu hikaye hep aklımda kalmış birde minik meleğimi 5 yıldan fazla bekleyince Rabbime ettiğim dualarda bile altın top vardı yağmurlu günde edilen dua iftar vakti edilen dua ezan Allah u ekber dediğinde edilen dua kabul olurmuş her dakika dua ettim Allah ıma bana bir evlat bağışlasın diye geceleri herkes yataken ben ağlayarak dualar ettim eşimi izledim ağladım düşündüm haylini kurdum ağladım ama hiç isyan etmedim hayırlısını diledim yılmadım dua ettim bekledim Rabbim dualarımı kabul etti ve meleğime hamile kaldım yine dua ettim hayırlısı ile kucagıma alabilmek için 9 ay boyunca her ezanda dua ettim hem kendim içiin hem benim gibi meleklerini bekleyenler için Allah a bin şükür 9 ay geldi geçti doğuma gittiğim gün rüya gibiydi eşimle çıktık yola dualar ederek gittim yol boyu eşimde bende çok fazla konuşmadık heyecanım yoktu dua ediyordum sürekli taki hastanenin yakınlarına gelene kadar :)) hastaneye yaklaştık heyecan bastı gittik odamıza yerleştik kan falan alındı gerekli evraklar imzalandı epidural sezeryan olacaktım eşimi öptüm güldüm doğumhaneye girdim fotoğraf makinesini verdim hemşireye kızım doğar doğmaz çekin olurmu dedim tamam dedi anestesi uzmanı geldi iğneyi yapmaya basladı ama bir türlü olmadı omur iliklerimin arası çok darmış en ince iğne ile yapmasına ragmen giremedi 3. denemişti 4. bu ve son kez deniyorum eger olmazsa genel olacaksıon dedi dr. umda aynı şeyi söyledi hayır deneyin kaç kez denerseniz canım yanmıyor genel olmayacagım kızım doğdugu anda onu görecegim dedim ve Allah a dua ettim ne olur olsun bu igne diye çok şükür oldu anestezi uzamanı senin kadar sakin ve dirayetli bir anne görmedim dedi :)) dr. uma da annemiz son derece sakin ve biz buna alışık değiliz dedi bende kızım için herşeye değer dedim o o kadar uzak yoldan geliyor ki ben ne yapsam nelere katlansam azdır dedim hem aksini yapsaydım Rabbime ve bana verdiklerine karşılık nankörlük etmiş olurdum doğum başladı dualar etmeye devam ettim çok fazla geçmedi kızım doğdu saat 07:45 te ve ağlıyordu o anı anlatmak mümkün değil o ağlkadı ben ağladım o ağladı ben ağladım bebeğimin göbeği kesilir kesilmez benim yanıma getirdiler gögsümü emmer gibi oldu yanağıma sıcacık değdi kuzum ağzı ağzıma değdi öpüştük o haliyle meleğimle cennet kokulu kızımla o anlar o kadar başkaydıki anlatamam size kızım ilk muaynesini oldu silindi giydirildi odaya çıkartıldı ben, im dişiklerim devam ediyordu o anlar sanki asır gibi geldi bir an önce bende kızımın yanına gitmek istiyordum çok şükür bitmişti ve odama çıkarıldım kızım ağzında emzik beni bekliyordu bi kere maşallahhh suphanallar kızıma gözümün içine bakıyordu Allah ıma binlerce kere şükürler olsun ki banada annelik duygusunu yaşattı altın topumuzu bize verdi evimizin çıldırtan sessizliği artık kahkahalarla bozuldu eşim de bende onu izlemeye doyamıyoruz her anını fotoğralamak istiyorum her dakika onu izlemek istiyorum bakıp bakıp ağzına burnuna yaptıgı şekillere gülüşüne misss kookusuna gülüyor şükrediyoruz eşim şimdiden ben nasıl işe gideceğim nasıl kızımı bırakacagım diyor :))) neyse kızlar çok uzun oldu ama kusura bakmayın buda bizim doğum hikayemiz hepinizi öpüyoruz kocaman bu ana hep birlikte geldik Allah ım hepimizin yavrularını korusun nazarlardan gözlerden ve her türlü kötülüklerden kuzucuklarımıza sağlık sıhhat ve uzun ömürler versin inşallahhhhh

benimki biraz uzun olucak ama değdi desem yeridir :)) kızıma ilk hamile kaldığımı öğrendiğimde çok sevinmiştim istenen bi bebekti ve dokuz aylık mecaramız başladı herşeyimiz çoık güzeldi allaha çok şükür hiç bi problem yaşamadam hamileliğim boyunca :)) artık sona doğru geldiğimizde çok sabırsızlanmıştım bir an önce kızımı kucağıma almak istiyodum benimle hamile kalan arkadaşlarım çoktan almışlardı kucağına yavrularına helke bide burda böle güzel güzel doğum hikayelerini okudukça içim gidiodu :))) neyse gelelim sadete 7 aylül pazartesi günü dr gittim artık haftamı doldurduğum için 3 gün de bir nst ye giriyodum en son cuma günü gitmiştim ama kızımın hareketleri pazar günü bayağı azalmıştı açıkçasdı biraz korktum zaten günümü geçirmewkle risk alıyodum ertesi gün hemen dr gittim dr nstye gönderdi en ufak sancı yok kızımın kalp atılşları ii ama suyu azalmış dr karar sizin dedi anneminde içinde bi sıkıntı vardı hep bizde düşündük karar verdik o gun hememn sezeryan olsun ded, k allah tan böle bi tercih yapmışım gereçktende isatesemde nornmal doğurabilcek çatı yokmuş bende allahıma binlerce kez şükürler olsunkii bşişi olmadan kzımı kucağıma aldım bu arada işin entersan tarfı o gün dr gittiğimde sabah hiç bişi yememiştim drumda hemen yatış işlemleri için bizi gönderdi oıdama çıktım soyundum amaeliyat önlüğümü giyindim bekliyoruz 3 buçukta ameliyata alınıucam bu arada anestesi uzmanı ile görüştüm epidural istedim iyikide işstemişim eşim başta karşı çıktı ama şimi görenler böle rahat doğum görmedik diyolar:))) saat 3 buçukta ameliyata götürülmek için görevliler geldi, ben bu arada son sürat dualar okuyorum ailem hep okuyup üflüyolar nerdeyse hatim indircez aşağı indik eşimde geldi bi bakış attıkı hala gözümün önünde :))) ameliyat çok güzel geçti ben hemşirelerle anestizi uzmanım drumla sohbet ediyorum bi yandan beni uyuşturmaya başladılşar belimden iğne yaptılar ben yavaş yavş uyuştum o kadar heycanlıyımki kalp atışlarım odayı inletiyo drum hazırlık yapıyo zannerdeken meğersem meleğime çoktan ulaşmış karnıma bastırlasr ve güzel kzımın sesi geldi hemen gösterdiler aranıyodu hemşire yanıma getyirdi ağzı yanağımda meme arıyodu çok acıkmış kızım :)) sobra götürdüler yıkadılar bi daha getirdiler sonra yukarrı bebk bakım bölümüne çıkardılar bu arada drum da işlemi bitirmeye çalışıyo ben hemşirelerle onların doğumunu konuşuyorum o kadar heycanlandım nki bir an önce ameliyat bitsede kzımı getirseler diye bekliyorum neyse mutlu son nihayet geldi beni odama çıkardılar bi 15 dk sonra kızım geldi mis gibi kokuyodu hemen göğsümü verdim okadar açtıkı kızım göğsümü bırakmak bilmedi güzel güzel bakıştık şimdide hala ona hayran hayran bakıyuorum büyük mucizem diye :))) 2 gece nkaldıktan sonra hastaneden çıktık gaz problemimde olmadı 6 saat sonra hemn yürüdüm hemşireler hayuret ediyo ne kadar güçlü bı kızssın diye kızımında sağlıkdurumu gayet iyi allah çok şükür minik kızım 3 kilo 300 dr 48 cm doğdu şimdi dünyaları değişlmem kızıma allahım isteyen herkeze bu güzel duyguyu yaşatsın burada bana 9 ay boyunca destek olan arkadaşlarada çok teşekkür ediyıorum iyiki varsınız :)) G guluncani Guru Anneler

daha erken belki bu konuyu açmak için ama hazır olsun diye düşündüm herkese hayırlı doğumlar Z

canım Allah her zaman yanınızda olsun bizler dualarımız eksik etmeyiz ne kadar zor olsada annelik çok güzel bir şey en kısa zamanda bebeklerinle evinde olcağına eminim bizlerle bu anı paylaştığın için teşekkürler onlar bizim ilk bebeklerimiz o yüzden özeller Allah bir uzun ve mutlu bir ömür versin tatlı ikizlerimize Canım kızım

çok güzel rabbim sağlıklıca büyütmeyi nasip etsin. delikafadulden:Saruboceq:

Ben size doğumumu anlatayım :)) pazartesi günü akşam 6da hastaneye yattım. o saate kadar aslında hala doğurmayacakmışım gibi hissetmiştim. Odamıza yerleştik. hepimiz heyecanla doktorumuzu bekliyoruz. buarada hemşireler girip çıkıyor hazırlıyorlar beni. Saat 8. Doktorum geldi. Hazırmısın diye sordu. Bende heyecanla karışık biraz korkuyla hazırım artık dedim. Hadi o zaman gidip kızına kavuşturalım seni. Bütün aile doktorum asansöre bindik. Ameliyathene kapısına gelince herkese dönüp bize dua edin dedin. Eşimle gözgöze geldik. Tabi onun çoktan gözleri yaşarmaya başlamıştı. Konuşamadı bile aşkım. Sadece gözlerini kırptı. Bende ona öpücük attım :)) ıçeri girdim. bir koşuşturmaca, bir telaş. Bütüm personal beni bekliyormuş. Beni masaya aldılar. Anestezi doktoru geldi. Yapacaklarını anlattı. Ve iğne için bana pozisyon aldırdılar. ığneyi yaparken canım yanmadı. En çok cnm yanan yer sondayı takarken oldu. Uyuşturmadan taktılar. 2-3 dk geçti ben hala uyuşmadığımı söyledim. Doktorum sağ tarafıma iğne batırdı. hissediyorum. sol tarafıma batırdı hissetmiyorum. Şimdi sana sakinleştirici yapıcaz korkma dedi. Sol kolumda bir ağırlık hissettim... sonrası yok... binde bir olan şey bana denk geldi. Sol tarafım uyuştu sağ tarafım uyuşmadı... Bebeğim nerde, bebeğim iyimi diye ağlayarak uyandım. Etrafımdakileri siluet şeklinde görüyordum. Herkes çok güzel bir kızım olduğunu söylüuordu. ama görmeden nasıl inanırdımki. Sonra bebğimi getirdiler. O kadar uslu beklemişki beni. Hiç ağlamıyordu yanıma geldiğinde. ışte o an gözgöze geldik. ınanılmaz bir duygu yine ağlamalar... inanamıyordum benmmiydi bu minik kuzu. Tarifsiz bir sevgi... Bugün 5. günümüz. Spinalden dolayı inanılmaz başağrım var. ama umrumdad değil. nasıl olsa geçicek. kızım var artık yanımda. Aşığım ya hemde körkütük. Anne olmak mükemmel. Hayatımıza gökkuşağındaki bütün renkleri kattı yavrum. Artık herşey daha anlamlı. T TDEMEZUN CANIM OGLUM tek ayak

canım hayırlı olsun üzülme inşallah çabucak toparlar onlar kendilerini sağlıkla sıhatle mutlulukla büyüsün kuzuların

canım benim Allah ım inşallahhh yavrularını sağlıkla sıhhatle kucağına alacağın günleride gösterecek en kısa zamanda anneleri nasıl onlar için ayaktaysa onlarda anneleri için hayatta sımsıkı tutunacaklar miss kokularını doya doya içine çekeceğin günleride bize burdan yazacaksın inşallahh dualarımız seninle ve meleklerinle arkadaşım mübarek 3 aylarda ettiğin ettiğimiz tüm dualarımız kabul olacak inşallahh Allah ım yar ve yardımcınız olsun güzel haberlerinizi bekliyoruz taze anneeee :)))) G guluncani Guru Anneler

ne güzel anlatmışsınız kızlar hepiniz, artık bende anlatmak istiyorum ama bu kızın gelmeye niyeti yok ( DoraGizem

katılıyorum... Emsal muhteşem anlatmışsın Allah tüm bebekleri analı babalı büyütsün... öykü yazma sırası bizede gelsin hayırlısıyla...

canım benım allah eve geldıklerı gunu tez zamanda gostersın sana. hıc merak etme onlar annelerını cok merak edıp erken gelmek ıstemısler. hayata sıkısıkı tutunmuslar bıle.. allah analı babalı buyutmeyı nasıp etsın.

evet kizlar bende anlatmak istiyorum hayatimdaki büyük eksikligi ve farkinda olmadigimi.. 16 temmuz 2005 te evlendik. istanbuldan almanyaya geldigim icin cocuk düsünmüyoduk ilk zamanlar. okul ehliyet falan derken zaman baya bi gecmis farkinda olmadan. evet dedik simdi zamani ama biraz bekledik bebegimize kavusmayi. neyse derken 31 aralik 2008de tamda yeni yila girerken hamile oldugunu ögrendik. tabi dünyalar bizim oldu. yeni yil öyle gelmistiki bize sevinc doluyduk. hersey güzel giderken kontrollerde 2li tarama testi yapildi ve ense kalinligi olmasi gerekenden cok yüksek cikmisti. moralimiz altüst olmustu. dünya basima yikilmisti. özel klinige yolladi dr. um. ordada ayni sonuc daha sonra dr. ya 17. haftayi bekliyceksiniz dedi yada plasentadan doku alicaz dedi. sonuc kötü cikarsa hamilelige son vericeklerdi.17. haftayi beklememe imkan yoktu tabi hemen ne oluyosa o yapilsin dedim ve biopsi yapildi.2 gün bana gecmedi sonuclari almak icin ve cok sükürki sorun yok korkmaniza gerek yok dedi dr. havalara ucmustuk esimle.. daha sonra hamileleigimde hic sorun yasamadim taaki dogum anina kadar. dogumdan 2 gün önce nisan olayi oldu. sancilarim siklasti. normal dogum olarak karar verilmisti. hastaneye yatirdilar beni. sancilar gelip gidiyo tabi neyse gece 1 de suyum geldi. sancilara devam tabi.3.30da belden assasini uyusturdular. o islem olduktan sonra yarim saat icinde dogum olmasi gerekiyomus ama bende bi türlü dogum olmadi. ertesi gün saat 11.30 da acilen sezeryana aldilar ve yavruma kavustum. sezeryan hakkinda olumsuz seyler yazan arkadaslari anlamiyorum sahsen cok rahatti 2. gün dus bile aldim. haa bu normal dogumda olan bisey. ama normal yapcam diye bise yok cünkü ben normal diye gittim ama kismette sezeryan olmak varmis. önemli olan saglikla bebeklerimizi kucagimiza almak hangi yolla aldigimiz önemli degil. dogumdan 10 gün sonra safra kesemde tas oldugu cikti ve acil ameliyat olmam gerektigini ögrendim. cok aglamistim duydugumda. tas sancisida cok kötüydü. allah kimseye vermesin. ama ondanda kurtuldum cok sükür. allah herkese hayirli ve saglikli dogumlar nasip etsin insallah.. hilkam Bebeğim

canım benım bu acılarda unutulcak yavrularını kucagına alıp evınede gideceksın ama azcık daha sabır rabbım sanada kucagına aldıgın günleri yaşatacak... bebişlerin analı babalı saglıkla büyüsün canım dularımız senınle ve kuzucuklarınlaaa allahım yardımcınız olsun...

slm kıslaaarrrrr eee bende yazem gari doğum hikayemi... en çok bekleyipte doğuran 2009 eylül annelerinden biri olaraktan... ben son güne kadar normal doğum bekledim biliyorsunuz... m. t. d.2 gün kala nişan ın geldi hemen dr umu aradım cumartesi olduğu için hastaneye gitmemi istedi.. gittik açılmam sadece 1 cm idi... nöbetçi dr yatış yapabilirim ama evinde bekle ağrın artarsa yada kanamn artrsa gel dedi... bu arada ben de sun sancı verseniz diye saçmaladım bi ara dr yüzüme bakıp daha 2 gününüz var lüzum olmadığını söyledi... sonra ben 2 gün hafif bazen 10 dk bire düşen sancılar çektim ama doğum sancısı değildi kesinlikle yani bana göre o 2 gün nasıl geçti anlatam sıkıntı stres... ağrı bekleme modunda... sonra 40+1 olduğum gün dr umu arayıp hala bölünemediğimizi söyledim hemen çağırdı bakmamız lazım dedi bende bugün artık olsun bebeğim dedim... neyse öğlen gibi dr ma gittik... ben yine açılmam filan varsa suni sancı istemeyi düşünürken... önce ult. bakalım dediki bir baktı suyu yok denecek kadar az risk edemeyiz dedi anneyi ve bebeği bugün hemen alıyoruz bebeğimizi dedi biz eşimle bibirimize baka kaldık ve hemen hastaneye gittik allah tan karnım açtı sadece su içmiştim 14.09.09 da saat 15.30 da sezeryana alındım ve sadece eşim uğurladı beni ameliyata herşeyde olduğumuz gibi bunda da yanlızdık eşimle... bende çok sakin ve metanetle girdim ameliyathaneye gülerek dalga geçerek... beni hazırladılar ve ben anestezi uzmanına ağzıma hortum sokcakmısınız die sordum çokmu film seyrediosun filan dedi güldük felan ve ben sordum oğlumu kim giydirecek die hemen geldi yanıma bi bayan ben dedi bi isteğim olup olmadığını sordu derken ben uyudum ve uyandığımda oğlum ağlıyordu ve hayal meyal hatırlıyom göğsüme verip emzirdiler ve odama geldim... o gece hiç uyumadım hep oğlumu izledim... uyumadığım için bol bol yürüdüm... ağrım vardı ama... bi şekilde geçiyo... ertesi gün sabah dr um kontrol e geldiğinde ii olduğuma ikna edip 11.30 da taburdu olduk ve evdeyiz...2 kişi ayrıldığımız evimize 3 kişi olarak geri döndük hamdolsun... Allah ım herkese yaşatsın annelik duygusunu inş. sevgiler

teşekkür ederim canım. inşallah öyle olur. gayret ediyorlar iyi olmak için ama o küücük yavrular için bu kadar mücadele zor tabi. Rabbim mücadelelerinde başarılar nasip etsin yeni doğum yapan arkadaşımızında gözü aydın. Rabbim sağlıkla sıhhatle büyütsün yavrularını inşallah hko_8 Allahım sağlık ver

anaaaaammmm patır patır dökülüyo bebeklerimiz desene hay maşallah, hadii bakem ikizler bittiyse sıra kimde :teytey: sağlıcakla gelin minik kuşlar

Rabbim bebeklerinizi hayırlı evlat eylesin. O kadar duygulandım ki. Ağlayarak okudum. Benimde içimde minik bir beden var. Okudukça acaba bende yazabilecekmiyim dedim, henüz yolun çok başındayız. bilmiyorumkismile Minik bebişimi sabırsızlıkla bekliyorumolumunekankayizsmile

emsalcim öyle güzel anlatmışsınki... yani ne desek ne söylesek az az az az az...

canım benim güzel dileklerin için Allah razı olsun senden Rabbim inşallahh sana yavrucagını sağlıkla sıhhatle kucaklamayı nasip etsin çoğu gitmiş azı kalmış çok şükür seninde eli ayağı düzgün sağlıkla sıhhatle gelsin bebişin inşallahh Rabbim ona açılan elleri geri çevirmesin dileyen isteyen bekleyen herkese ana baba olmayı nasip etsin kimsenin boynunu bükük kucagını boş bırakmasın inşallhh önümüzdeki aylarda seninde doğum hikeyeni okuruz en güzelinden inşallahh opuyorumnanaktan

çiçeği burnunda anneye maşallah, subhanallah ikiz bebekler erken geliyor malesef ancak yaşıyorlar, normal bir durum aslında herşeyin yolunda olması çok güzel Allahım hayır güzellik ve sağlık versin size ve yavrunuza en kısa zamanda evinize yavrularınızla dönün inşallah a. s. S salihas

amin kızlar insallah sizlerde hayırlısı ile kuzularınızı alırsınız kucagına. . . . cashmir kızım... küçük gün

tatlım allahım kuzucuklarını saglıklı sıhhatlı sana bagıslasın uzun ömürler nasip etsin. dogum oykunu okurken gözlerim doldu valla. butun dualarım sana ve bebıslerıne. allaha emanet olun :Saruboceq::Saruboceq: emsalll35 Allah ım sen yavrumu

canlarım Dilek, Özge, Nihal, Emel çok güzel anlatmışsınız okurken gözlerim doldu... Allah sizlere bebeklerinizle uzun sağlıklı bir ömür versin en kısa zamanda bizlere de nasip etsin

Kızlar ya hepinizin doğum hikayesi o kadar güzel ki kendimi tutamadım ağladım valla... Allahım bizlerede nasip etsin hayırlı kolay doğumlar inşallahh... kenyaa annesinin

en başta hepinizi özlediğimi söyleyerek hemen kızımın kucağıma verildiği an ve öncesini anlatmak istiorum.. 24 ağustos pazartesi günü rutin kontrolüm vardı.. ama ben baya sıkılmıştım hamileliğimin verdiği ağırlıktan.. normalde aşırı hiperaktif olan ben artık yürürken bile nefes almakta zorlanıodum.. bişey yaparken başkalarına minnet etmek zorunda kalmaktan nefret eder olmuştum... aslında normal istiyordum ama ne sancım çıkıodu ne en ufak bi belirti.. dr um kızımın kilosunun gayet iyi olduğunu istediğim zaman sezryan alabileceğini söledi.. ama normalden vazgeçme dedi.. düşündüm... hem kızımı artık görmek dokunmak istiyordum hemde hamileliğimin verdiği psikolojiden kurtulmak... eşimi arayıp izah ettim sağolsun anlayışlı oldu.. ne zaman sezeryan olmamı istediğini sordum ramazandayız cuma günü gelsin kızımız dedi.. bende onun bu kararında anlayışlı oldum ve 4 gün daha bekledim hatta belki normal gelir umuduyla bekledim.. derken geceleri uykusuzlukla arkadaş olan ben ayın 27 sini 28 ine bağlayan gece stresten gece 12 de bayılır gibi uyumuşum... uyandığımda saat 7 idi. dr um sabah 8 de orda olmamı 9.30 da beni ameliyata alıcaklarını sölemişti.. hala inanamıodum uyandığımda kızım en fazla ALLAH nasip ederse 3 saat sonra kollarımda olacaktı.. kalkıp hemen üstümü giyindim eşimi ve ailemi uyandırdım sanki doğuma ben değilde eşim gircekti.. öyle heyecanlı öyle stresliydi.. eli ayağına dolaşmış ne yapıcağını bilmiodu aşkım benim.. çantamızı taktı koluna direk hastane yoluna :) saat 08:10 odaya yatışım yapıldı.. 9 gibi ameliyat önlüğümü giydirdiler ama sanki ameliyata değil geziye gidio gibiydim.. kahkahalarım yüksek moralim ve relax oluşum tüm ailemi rahatlatmıştı... bol bol resimler çektik.. ameliyat önlüğümle bile çok sexi pozlar verdim :) an an fotoğrafladık her halimizi.. derken damar yolum açıldı.. lavman yapıldı.. saat 09:40 da bi sedye getirdiler o an biraz duraksadım ama sonra kızıma az kaldı die yine gülümsedim.. hemen yattım.. ameliyathanenin kapısına kadar eşim elimi bırakmadı.. en son girerken kapıdan ellerini çekmek zorunda kalırken ben yine moral olsun die ' kızıma slm ını sölicem' die gülümserken o 'seni seviyorum' diyerek gözlerini kapattı işte o an ağlamamak için kaç kere yutkundum hatırlamıyorum.. hemen kendi dr umu sordum.. gelicek dediler.. sandığım kadar korkunç değildi ameliyathane hatta beni ameliyata götürürlerken ben sağa sola bakınıp etrafı keşfediyodum yeni bi yer daha gördüm die kıs kıs gülüodum kendime :) merak böle bişi demek ki :):) dr umu gördüğüm anda rahatladım ve kendimi çok güvende hissettim hemen elimdeki kamerayı verip hazırım arzu hanım kızımı istiyorum dedim.. güldü... iğne yapılırken son sözüm ilk eşime gösterin kızımı oldu.. sonrasını hatırlamıorum.. her anı videolamış canım dr um.. gözümü açtığımda odamın kapısından giriyoduk ilk annemi gördüm.. ama ilk söylediğim kelime anne kızımı görmek istiyorum oldu.. annem ağlamaya başladı gelicek kızım dedi.. yatağıma aldılar beni o an ne acı ne herhangi bişi düşünüodum düşündüğüm tek şey kızımdı her saniye kızımı görmek istiyorum diye mırıldanıodum hatırladığım kadarıyla.. sonra hemşire kapıdan ufacık tefecik kedi gibi bişeyi getirirken kalkmaya elinden almaya çalıştım ama tabi doğrulamadım bile beni yan çevirip göğsümü çıkarttırdılar onu kızımı kollarıma aldığımda göğsümü emmeye başladığında neler hissettiğimi anlatamam... yeni doğmuş gibiydim... ama bi prb vardı narkozun etkisi hala üzerimdeydi.. saat 10:15 te kızım 11:00 de ben çıkmışım ameliyattan.. o kadar uzun sürmesinin ve üzerimdeki o kadar narkozun etkisinin sebebi meğer sezeryanla beraber alınan kistimmiş.. bende kist vardı dauglas boşluğunda 6 cm lik.. dr um bunu biliodu.. devamlı aynı dr a gittiğim için ciğerime kadar biliodu :) çocuğumu alırken ek narkoz verip az daha uyutup kistimide almış sağolsun hemde ek bi ücret talep etmeden.. çocuğumu ilk getirdikleri anlarda hatırladıklarım önce annemin sonra diğer aile fertlerimin gelip alnımdan öpmesi ama hatırlamadığım anneme sarılıp ağlamam bunuda videoda izledim.. anneme sarılıp ağlamışım tek kolumda kızım tek kolumda annem.. en son eşim tam seçemediğim bi ifadeyle girdi içeri elinde çiçeklerle alnımı öpüp bana tşk ederim karıcığım dedi.. sonrasını yarım yamalak hatırlıorum.. kızımı yanıma bi beşiğe yatırmışlar elim hep beşikteymiş dakka başı sıçrayıp kzıma bakıp anneme saat kaç diye soruyomuşum :) niyeyse :) tam olarak kendime geldiğimde saat 5 gibiydi. hemen hemşireler gelip kollarımdan tutup odanın içinde turlamamı sölediler ilk kalkışımıda anlatamam.. hemşireler kollarımdan kaldırırlerken bırakın ben kalkıcam dedim ve başardım.. sonrasında bütün gece hiç oturmadan yürüdüm.. bi an önce iyileşip kızımla evimize gelmek istiyodum.. gece yarısı başka bi doğum için kendi dr um gelmiş ve beni gördü gülüp süpersin dedi.. beni öyle görenler normal doğum mu yaptın die soruolardı.. hemşirelerle makara yapmaya başladım.. hiç ağrı kesici vurdurtmadım.. !!! bünyem alışmasın ilaca kendim yeniyim bu acıyı dedim.. ha acı ağrı yokmuydu elbetteki vardı ama kimin umurunda!!! canımdan çok sevdiğim bi biblo verdiler kucağıma ona bakarken ne acısı kalırki? allahtan bünyemde acıya dayanıklı sadece 1 gece kaldım ve ertesi sabah 10 da hastaneden taburcu oldum.. tam ilk günden beri kızıma ben bakıyorum... çok şükür ara ara ağrım olsada geçicek biliyorum diyorum ve geçiyo.. normal günlük aktivitelerime ertesi gün döndüm.. bünyesine ve kendine güvenenlere çokta zor bi ameliyat değil.. sonuçta bıçak altına yatıoruz mutlaka acı var bunu en başta kabullenmek lazım.. bugün kızımla 1. haftamız bitti. bu arada ameliyata girerken sölediğim gibi ilk eşim görmüş o almış kucağına kızımızı.. o anki surat ifadesinin tarifi yok... allahtan video diye bi alet varmış zamanımızda :) o günü izlemeye doyamıyorum... canım kızım... senin verdiğin mutluluk çektiğim acıların hepsini sildi.. seni çok seviyorum annecim... ve canım eşim.. asıl ben sana tşk ederim hayatımın en güzel duygusunu bana yaşattığın için... sizi çok seviyorum... biraz uzun oldu ama virgülüne kadar anlatmak istedim :) kolay sayılcak bi doğum hikayesi gibi.. allah ım herkeze benimki gibisini nasip etsin... S salihas

slm arkadaslar bebeklerini kucağına alan arkadaslarımız güle güle büyütün bebeklerinizi büyütelim hep birlikte inşlh bende 05.09.09 sabah 05.00 da suyumun gelmesiyle hastanenin yolunu tuttuk eşim ben ve kızım hastaneye girdiğimizde ağlamaktan gözlerimi açamıyordum ilk kızımı normal doğurduğum için çok korkuyordum ve sezeryan istiyodum ama doktorum normal yapabilirsin rahatlıkla dedi doğumhaneye girdiğimde muayne ettiler ve 7 cm açılma var 1 saate kadar doğurursun dediler ve doktorumu aradılar ben yine korkudan ölüyodum o kadar cok dua ettimki rabbim bana yardım et kurtar beni diye, yarım saatte doktorum geldi ve.08.10 da kızımı kucağıma aldım doktorum çok pozitifti. inanamıyordum hiç basaramıcam sanıyordum cok güzel bir duygu ikinci kez bu duyguyu yasamak süper kızlar allah tüm bekleyenleri kurtarsın hayırlısıyla bir nefeste inşlh. F

36. haftamı doldurmaya yakın sancılarımız çıkmaya başlamıştı nst de. işin garibi sancılar 99 a vuruyordu düzenliydi ve ben hiçbirşey hissetmiyordum. doktorum sürekli kontrol istemişti. günler geçiyordu ama değişen bişey yoktu. cumartesi günü doktorum tekrar yatıracağını söylediğinde moralim bozulmuştu hüngür hüngür ağlıyordum. el mahkum yatışımız yapıldı. pazartesi günü için sezeryan tarihi almıştık iki gün hastanede beklicektik. ancak sancılar iyice artınca doktorum iftardan sonra bebeği alacağı haberini göndermişti. hiçbirşey yiyemiyor içemiyordum. hatta iftar için babaneme getirdikleri yemekteki üzümleri ayırdım ki ameliyattan sonra yiyeyim :) anestezi doktorumuz geldi bilgiler aldı. kendi doktorum da geldi moral verdi saolsun. sonra üstümü giydirdiler. ben sürekli gülüp espriler yapıyordum. sedyeye aldılar gidiyordum artık. eşim asansöre kadar yanımdaydı. gözleri dolu dolu bana el sallarken ben ona nerdeyse nanik yapacaktım :)) babanem baya ağlamış arkamdan. oysa ben ameliyathanede orama burama bişiler yapıştırılıp ellerim bağlanırken bile espriler yapıyor gülüyordum. doktoruma bayılmadan kesmeyin derken anestezi doktorum gitmedin mi baharcım dedi gittim dediğimi hatırlıyorum en son :)) şimdi düşününce ne psikopatmışım diyorum kendi kendime.:) ayılırken çok canım acıdı hatta odaya geldiğimde nasıl olmuşsa ellerim kanlıydı. oğlumu verdiklerinde de bu maymun benim mi diyebildim sadece. hiç ağlamadım. oğluma kavuşmuştum ya acı falan kalmamıştı. zaten 12 saatte kalkıp yürüdüm ve benden beklenen gaz olayını fazlasıyla gerçekleştirdim :) 2 gece hiç uyumadım hastanede. yanımda beşikte yatan mucizemi izledim varlığına inanmaya çalıştım. ilk günden beri herşeyi ile ben ilgilendim oğlumun. şimdi yanımdaki beşiğinde yatıyor yine. ve mucizeme bakarken içimin titrediğini hissediyorum. . push ; Z

Kızlar hikayeler harika, Allah hayırlı uğurlu büyütmek kısmet etsin inşallah... M msms 09/09/09 hoşgeldin

insallah hepimize kolay dogum nasip eder yuce rabbimizz:sinifsinif::Saruboceq::Saruboceq: ilk eylul bebislerimizde geldi zaten bakalim ilk oyku azbycv gelecek ikizlerimizin oykusuuuuuuuu:lepi::lepi::lepi: ... Anne... Haftası... Doğum Tarihi... Bebeğin ısmi... Doğum Kilosu... Boyu... Doğum Şekli... azbycv... 27+4... 10/07/2009... Salih Yusuf / Hale Rüveyda...1000 gr / 890 gr... 37 cm / ? ... Sezeryan

merhaba arkadaşlar hazır evde tek kalabilmişken ve meleğim uyuyoken bende hikayemi yazmak istedim sizxlere 01.09.09 sezeryan tarihimdi annem ablam eşimin ailesi falan derken cümbür cemaat hastanenin yolunu tuttuk:) saat 9.00da yatış işlemlerim yapıldı ve odama çıktım inanılmaz bir heyecan ve korku vardı beni hazırladılar bu arada odada son fotoğraflarımı falan çektiriyorum artık ameliyat zamanım gelmişti korktuğum için genel anestezi olucaktım sedyeyle almaya geldiler beni ve tabi orada film koptu ben ağlamaktan hastaneyi inletiyorum hep normal doğum istemiştim ama çatı darlığından sezeryan olucaktım ve çok korkuyodum ama iyikide sezeryan olmuşum çok memnun kaldım. neyse ameliyathaneye indik eşim ve ailemle onlar orda beni bekliyolar ben içeri girdim anestezi uzmanı beni sakinleştirmeye çalışıyo ama nafile sonra uyudum zaten ağlamama dayanamadılar daha fazla hemen uyuttular beni:) neyse kızım zeynep eylül 10,58 de 3,210gr 49cm olarak dünyaya gözlerini açtı okadar güzel tarifi imkansız bir duyguki allah olmayan herkeze nasip etsin kimsenin kucağını boş nırakmasın a. almina iyi ki varsın

allah saglıklı sıhatli uzun ömürler versin bebişine darısı bizim başımıza canım buarada dogumu hangi hastahanede nekadar yaptın paylaşırsan sevınırım doktorunun adı neydi? a. almina iyi ki varsın

allahım saglıklı sıhatli mutlu huzurlu uzun ömürler versın kızına ayrıca sanada gecmış olsun ve tebrıkler cnm. gittiğin hastahaneyi doktoru ve ssk anlaşması olup olmadıgını memnun olup olmadıgını paylaşırsan sevınırım T teuto

demetcim neler yaşamassın tatlım, inşallah tez vakitte kavuşursun yavruna canım benim... dualarım ERDENAY için...

Yavruların mücadeleyi seviyor. Sizde ana baba olarak onlara katılın. Allah sabırlar versin ve sabrınızın da mükafatını versin. Birgün burda bebişlerinizin evlerine geldiklerini de bizimle paylaşacaksın. Ben buna bütün kalbimle inanıyorum. Z

bu arada eşim bebeği gördükten sonra beni beklerken volta atıp dua etmiş hep canım yaa. kameraya çekmiş abisi gördüm. Allah ayırmasın birbirimizden eş, dost, bacı, abi, kardeş, yavru ana, baba, akraba, ailemizi. emsalll35 Allah ım sen yavrumu

Emsal.. Okuyalı yarım saat oldu ama ağlamaktan bi türlü yazmaya başlayamadımbenneyaptımki Kendi hikayemin bi kısmını gördüm sende, Bizde de çok söylenirdi o altın topu.. 5 sene bekledikden sonra benimde bi altın topum var artık, ama henüz kucağımda değil=) Bende senin gibi her ezanda, her gece başımı yastığa koyduğumda ağlayarak dualar ederdim Allahıma, Binlerce kez şükrolsun bizlere bu melekleri gönderen Rabbimize.. Sağlıkla büyüt altın topunu evinizden kahkahalarınız hiç eksik olmasın.. emsalll35 Allah ım sen yavrumu

Merhaba Hanımlar, uzun bir aradan sonra sizlerle doğum öykümü paylşaşayım : 36. haftamda izne ayrıldım, bir hafta evde geçirdim ve her gün yakınıyordum bu göbek beni öldürecek, ev hanımlığı ne fena falan diye neyse düzenli işlerimi de kendim yaptım... Hafta sonu cumartesi akşamı kayınvalidemlere geldik yemek yedik oturuyorduk hatta o kadar çok yedim ki sabahında inşallah sancım tutmaz bu halde doğuramam diye dalga geçiyordum... Birden sandelyenin ayağı kırıldı ve düştüm popomun üstüne neyse panikledik ve bebeğin hareketlerini bekledik, sonra kımıldayınca yattık uyuduk... Ertesi gün 6 eylülde yani, arkadaşlarım iftar sonrası geleceklerdi ben temizliğimi yaptım çamaşırlarımı yıkadım, pasta böreklerimi hazırladım, oturuyordum görümcem aradı sen delimisin akşam düşmüşsün nasıl bana haber vermezsin dedi ve beni hastaneye götürdü sonra ultrasonda baktı bir şey yok... Ben akıntım var deyince çatı muayenesi yaptı 3 cm açılmam varmış, nst ye bağladı ve orada da şiddetli ve düzenli sancılarım çıktı amadüşmeyle alaksı yok tamamen tesadüf dedi... Beni apar topar eve bıraktı ben hemen ağda işleri için kuaföre gittim eve geldim duşumu aldım valizim hazırdı allahtan hemen hastaneye gittik... Annemi aradım gece yola çıkması gerektiğini söyledim tealşa kapıldılar, Hastanede ki rutin işler falan derken 20.20 de meleğim dünyaya geldi, ama 3 hafta önce geldiği için ciğerleri ıslak olduğundan dolayı o gece küvezde kaldı ben ertesi gün akşam ancak kucağıma aldım oğlumu, aniden oldu herşey paldır küldür ama iyi ki de oldu... Ağrı eşiğim yüksekmiş eğer düzgün pozisyonda olsaydı çok kolay bir doğum yapabilirmişim ama hiç bir şeyin önemi yok 2 hafta geçti ve ben şu an çok mutluyum, dönecek mi dönmeyecek mi bayram öncesi mi sonrası mı derken paldır küldür doğurdum :))) Bir de hep büyük konuşurdum ben kimsenin yanında emzirmem falan derken ama o gece hastanede kayınvalidem kaldı ve herşeyimle o ilgilendi, 3 gün süttüm gelmedi çok üzüldüm şimdi çok şükür iyiyiz cok cok emiyor bende hiç utanmadan emziriyorum, onun için canımı veririm ilk 3 gün emmeyip de mama verdiğimde çok gücüme gitmişti doğrusu... Oğlum tam bir karışım oldu benmim ve eşimin uyumlu bir karması gibi :)) Allahım herkese bu duyguyu yaşatsın, sezeryan da çok korkuynç bir şey değilmiş tabi ilk hafta dikişlerden dolayı oturup kalkarken zorluk oldu ama şimdi turp gibiyim, yine her işimi kendim görebiliyorum...

kızlar hepinizin hikayesi ayrı bir şekilde kalbimin pır pır etmesine neden oldu. Hepiniz sağlıcakla bebişlerinizi kucağınıza alsınız bundan sonra da Allah onları nazarlardan kötülüklerden korusun.

Ben de artık doğum öykümü yazayım. Biz 2005 ağustosta evlendik. Bel fıtığıydı ameliyattı e biraz da gezelim derken bebeği hep erteledik. 2008 mayıs ayında artık deneyelim dedik 3 ay denedik olmadı. Sonra yine vazgeçtik. Malum öğretmenim doğum için en uygun zaman şubat. Seneye deneriz dedik. 2008 ekim kasım ve aralık aylarında bende adet düzensizliği başladı. Aralık ayında da zaten olmuyor dedik ve bir kez korunmadık. Ocak ayı geldi bi türlü adet olamıyorum. Önce yine düzensizlik diye düşündük. Sonra acabalar başladı. Eşim imkansız hamile kalman beni heveslendirme diyip duruyordu. Tam bir hafta bekledim baktım olmuyor. Saat 5 te bi özel hastaneye gidip kan tahlili verdim. Ordan da arkadaşlarla buluşup yemeğe gittik. Sonucu telefonla öğrendik. Hiç ümidimiz yoktu. Pozitif dedikleri an ellerim titredi. Heyecandan mı mutluluktam ni bilmem ölecekmişim gibi hissettim. Onca insanın arasında hüngür hüngür ağladım. Eşim deli oldu zaten. Kalp atışlarını dinlemeye gittiğimizde içimden böyle güzel bi ses olamaz diyip durdum. Tabi gözyaşlarıma hakim olmam da mümkün değildi. Sonra cinsiyeti öğrenme vakti geldi. Hep kızım olacak diye hissetmiştim doktor oğlan diyince şaşırdım. Hatta 1 Nisandı ve şaka mı yapıyorsunuz diye sordum. Tabi oğlan annesi olma fikrine alışmak da hiç zor olmadı. İlk tekmeyi yani kesin tekme dediğim şeyi 25 Nisan günü gezmek için gittiğimiz Amasya da sabah uyandığımda hissettim. Sanki içerde biri penaltı atıyordu. Hatta babamız bile hissetti. İşte o zaman mucize bu dedim. Hayatımın en güzel anlarından biriydi. Hiç kuşkusuz hayatımı değiştiren, anlamlandıran gün 7 Eylül günü&#8230;O gece sabah bir türlü olmadı. Heyecandan ikimiz de uyuyamadık. Birkaç saat sonra üç kişilik bir aile olma fikri o kadar güzel ve o kadar da bilinmezdi ki&#8230;Saat sabah 6 da hastaneye gittik ve 09.50 de bebeğim doğdu. Yani doğmuş ben hatırlayabilecek durumda değildim çünkü. Kendime geldiğimde 3 soru sormuşum 1) Bebek iyi mi? 2)Saçı var mı? 3)Kulakları nasıl? Kaan&#8217;ımı kucağıma verdiklerinde dünyalar benim olmuştu acı macı hiçbişey hissetmiyordum. Nihayet sabırla beklediğim gün gelmişti ve artık ben bir anneydim. Kucağımdaki minik melek Allahın bir lutfuydu bana. Minik mucizemdi benim. Canım yavrum avuçlarımda büyüdüğüne tanık olmak o kadar güzel ki. Senin her anını seninle yaşayabildiğim için, bu duyguyu tatmamı sağladığı için Allahıma binlerce kez şükürler olsun. ipekyol51

gelelim bizim hikayemize :) . . . . ayın 18'nde normal kontrolumuz için hastanemize gittik. . . . . yapılan muayenede hersey normaldi. . . . agustosun 26 için doktorumuz gun verdi bile. . . . sonra nst için beni yolladı... onada bakalım sonucları oyle degerlendiririz dedi... nst de kasılmalarım cıktı sanırım biraz yuksekti... sonucu doktoruma gosterdigimde senin sancıların baslamıs bebek geliyo. . . . . biz once serum vererek durdurmayı deneyelim dedi... boylece hastaneye yatısımız yapıldı.. o gece orda kalmam gerekiyordu... sabah serumlarım bitmisti... doktorum gelip nst sonuclarına baktı kasılmalar ıyıce artmıs... beklemek istemiyorum alcaz bebegi hemen dedi. . . . . boylece guzel ve heyecanlı bekleyisimiz baslamıs oldu. . . .. saat 11 i beklemeye basladık. . . . . . spinal ya da genel konusunda çok kararsızdım. . . . doktorum spinalı oneriyordu ama son kararı bana bırakmstı... vakit geldiginde odaya hemsireler girip ailemi dısarı çıkardılar... beni ameliyata hazırlamak için... çamasırlarımı cıkarım onlugumu giydirdiler... arkasından bol batıkon dokup sondamı taktılar ve ameliyat masama yatırdılar. . . . . kapıdan cıkarken ailem koridordaydı hepsiyle tek tek vedalastım... en çokta kızımı opup kokladım. . . esim bu sure zarfında kamera ile beni cekiyordu ameliyat kapısına kadar... ameliyathaneye girdigimde bir suru kapı ve koridordan geçtim... masaya yatırdılar... yanımda hastanede kaldıgımda benle ilgilenen bir hemsire vardı tek tanıdıgım oldugu için hep onun gozlerine baktım durdum. . . . . beni yenidoğan doktoruyla tanıstırdı o an. . . . ikisi alcaklardı bebegi... anestezi teknikeri ne istedigimi sordu tamam dedim spinal olsun... ilki geneldi bu da boyle olsun dedim... oturttular beni... basımı ıyıce eğip karnımı ıcıme cekmemi soylediler... tam sırtımdan yani omurilik tarafından igneyi yaptı... o anda tum vucumda bir sıcaklık hissettim ve arkasındanda tum vucumda uyusma... onume yesil ortuleri serdiler... batikonu tum karın bolgeme ve asagıya dogru surduklerini hissettim. . . . . ben baslamadılar diye dusunurken birde ne duyayım oglusumun sesi ortalıgı yıkıyo... o anın tarifi yok inanın... gozum hemsirede demek istedigimi anlamıs gibi gayet iyi oldugunu soyledi... ben orayal mesgul olurken birde baktım kı ameliyat bitmis...8 dakikada oglum cıkmıs 20 dakika sonra ben gelmisim... ameliyat sırasında doktorum dedi ki. . . . . iyi ki hemen bebegi almısız rahmin yırtılmak uzereydi... hem seni hem bebegi tehlikeye sokardı... herseyde bir hayır varmıs demek ki... bebegim alındıktan hemen sonra bana sakınlastırıcı yaptılar... odama geldigimde birazcık leyla gibiydim :)) . . . . . biraz sonra kuzumu getirdiler ve emzirmeye basladım hemen... çok tatlıydı yaaa insan inanamıyo bu benim mi diye soruyo...6 saatin sonunda serumlarım bitmisti ve beni ayaga kaldırmaya gelmislerdi... onunda oncesinde sondamı cıkardılar... akabinde ayaga kalktım tabi biraz zorlandım ilk kalkıslar her zaman zor oluyor... o an tansıyonum dustu gozlerim karardı çunku. . . . . . hemen meyve suyu verdi hemsire ve duzeldim... iki tur attıktan sonra tekrar yattım yatagıma... ama gece boyunca sık sık yurudum... bir an once iyilesip evimize gitmek istiyordum... gunduz yurudukten sonra gazım cıkmıstı... gece yarısından sonrada rahatlıkla buyuk tuvaletimi de yapmıstım... sanırım bunda spinal olmamım buyuk payı var... çunku ilkinde 3 gun gazım cıkmamıstı benim lavman yapmak zorunda kalmıslardı... çok sukur ertesi gun doktorum eve gidebilecegimi soyledi saat 11 gibi hastaneden ayrılıp evimize geldik. . . . . su an bile bazen inanamıyorum bu kuzu benim mi diye. . . . . Allah ım nerde varsa herkese kolay dogumlar nasıp etsin insallah...

Ne guzel yaa cok duygulandim... Allahim bizede nasip etsin... Sizlerde evlatlarinizi saglikla buyutun insallah...

allahım saglıklı sıhatli uzun ömurler versın kızına sanada gecmiş olsun cnm ayrıca tebrıkler a. almina iyi ki varsın

canım gözün aydın. sağlıcakla büyütürsün inş bebişlerini. bende eylül 2008 annesiyim ve şuan kasım 2009 annesi olacağım inş. rabbim tüm isteyenlere tattırsın bu duyguyu

Merhaba, Küçük Prensesimiz Defnemize kavuşma serüvenmizi sizlerle büyük bir keyifle paylaşmak istiyorum... 2003 Temmuz ayında eşimle evlendik. Daha evlenmeden çok önceleri en az 5 yıl bebek istemiyorum diye eşimle pazarlık yapıyordum. Şimdi neden bekledim bunca zaman diyorum... 2008 Eylül ayında çok stresli bir işim olduğu ve o ortamda bir hamilelik geçirmemin çok sakıncalı olduğunu düşündüğüm için işi bıraktım. Fedakarlıklar başlamıştı... Evlendiğimde tam kıvamında bir hatunken (59 kilo), evliliğin verdiği rahatlık ve kilo almaya musait oldugum için aradan geçen 6 yılda, bebek düşünmeye başlayana kadar 79 kilo olmuştum... Önce kilo vermem gerekiyordu ve birkaç aylık spor + dr. kontrolünde diyet yaparak 7 kilo verdim. Doğum sonrası dombili oldum ama o ayrı Tabi bu arada çalışmalara başlamıştık. Bir kaç ay hamile kalamadığım için hemen bir panik havası aldı bizi. Derken...03. Ocak 2009 da şüphelenerek hastaneye gittik veeee hamile olduğumu öğrendik. Dünyalar bizim olmuştu, ayaklarım yerden kesiliyordu. ıçimde bir canlı olduğunu bilmek acayip bir duyguydu. Daha o an artık kendime daha iyi bakmalıyım demeye başlamıştım. Herşeyimi paylaştığım, eşimin kuzeni Aslıyı aradım hemen ve o da çok sevindi. Bu arada onlar da bebek düşünüyordu ve o heyecanla eczaneye gidip test aldı veee sonuç pozitifdi. Oldu mu çifte bayram Daha ailelere söylememiştik. Bir organizasyon yaptım hemen. O akşam annemlere kayınvalidemlere gelin, ne zamandır görüşemiyoruz dedik. Eşim ablasını çağardı aynı bahaneyle. Aslı da annelerini aradı. Biz büyük bir pasta ile gittik, içimizden geldi dedik. Sonra pastayı kesmek için getirdik ve açıkladık. Tabi herkes şokkk!!! Aynı anda 2 hamile. Uzun süre sonra bizden torun bekleyen aileler tabi çok mutlu oldu, gözler doldu, ben anneme sarıldım, bir süre ağladıkkk mutluluktan... Veee hamilelik serüveni başlamıştı.. Bundan sonra başka işim gücüm yoktu. Oturdum bilgisayarın başına. Neler lazım tek tek detaylı bir liste yaptım. Sonra araştırmalar, alışverişler.. zaman iyice yaklaşmıştı. Hatta bu araştırmalarım esnasında Kadınlar Klübü ve sevgili arkadaşlarımla tanıştım. Bir sürü şey paylaştık. ıyi ki varsınız! Çok şükür sıkıntısız bir hamilelik dönemi geçirmiştim her açıdan. Başlarda normal doğum istemiştim ama vakit yaklaştıkça kendimi sezeryan ile doğuma daha yakın hissettim. Her hamile nasıl istiyorsa, şartlar el verdiği sürece öyle doğum yapmalı bence! Doğuma az kala tüm hazırlıkları tamamlamıştık. Ancak son hafta hamileliğimin başından beri gittiğim dr. a o kadar kızdım ve beni o kadar üzmüştü ki tutturdum ben o adamda doğum yapmam diye. Allahtan arada gidip muayne olduğum başka bir dr. um vardı, çok tatlı dilli. Ona çok güvendiğim için ve kendisini de ikna ederek dogum dr. umu değiştirmeye karar verdim. Bu çok radikal ve zor bir karardı ama çok doğru bir kararmış... 09.09.09 (38+1) tarihini, sezeryan tarihi olarak belirledik. O gece sabah doğuma gideceğimi bilerek uyumak çok garipti. 2 gün sonra eve 3 kişi dönecektik... Sabah kalktım, duşumu aldım. Çantalarımızı arabaya indirdi eşim. Annemler de geldi ve hastaneye gittik. Çok heyecanlıydık. Odamızı süsledik. Makyajımı yaptım. Hemşireler birkaç kez geldi gitti beni giydirmek için ama ben ne aceleniz var dedim ısrarla giyinmedim. Vakit yaklaştı, dr. um geldi. Sen daha giyinmedin mi dedi? :))) Hemencecik soyundum ve önlüğü giydim. Kendi kendime daha önceden devamlı ağlamayacağım demiştim ve ağlamadım. Kendimi tuttum. Ama o odadan giderken insan kendini çok garip hissediyor. Tüm sevdiklerini bırakıp gidiyorsun... Epidural sezeryan oldum ben ve çok memnun kaldım. Dr. um sürekli ilgilendi, elimi tuttu. Kameraya çekti, konuşturdu :)). Sen 1 tane doğururken, yukardakiler 9 doğuruyor dedi :)). Anestezi ekibinden biri de resimleri çekti. Herşey çok güzeldi, sabırsızlıkla bekliyordum kızımızı. Veee o müthiş an... Önce sesini duydum, sonra kendisini gördüm.. Herşeyin farkındaydım, biraz sersemlik dışında. "Çirkin şey, aynı babası" oldu ilk sözlerim. Kontrolleri yapıldı ve hemen bana getirdiler. Öptüm onu, çok güzel kokuyordu, minicikdi, inanılmazdı. Benim bir parçamdı. 9 aylık sabırsızlıgımız, tüm uğraşımız, canımız artık kollarımdaydı. Önce bebeğimi yukarı çıkardılar, o arada benim dikişlerim yapıldı. Herkes ağlamış kızımı görünce. En çok da babası... Daha sonra beni çıkardılar odama. Bebeğim ordaydı. Doya doya baktım ona, şükür ettim allaha. Acılarım falan hiç önemli değildi. O dünyalara bedeldi. Hoşgeldin DEFNE.. ıyi ki Varsın.. mawiekim

canım allah bebeklerine sağlık ve uzun ömür versin. sana da güç ve sabır versin. hersey gönlünüzce olsun. H hzenbil

canım benim hayırlısı olsun vardır bundada bir hayır çok şükürkü Rabbim onları sana bağışladı buna şükür. ınşallah zamanla herşey dahada güzel olacak.. Bu arada bu topik açılmış ya beni bi heyecan sardı eylül annelerinin dogum hikayeleri deyince sanki dogumuma iyice az kalmış gibi hissettim.. Gercektende az kaldı oysa Allahım o kadar sabırzılanıyorumki kucağıma almak için hayırlısıyla.. Hepimizie Allahım hayırlı doğumlar nasip etsin aminnn

emsal cim Rabbim yavrunla bi ömür boyu mutluluk ve huzuru eksik etmesin ailenizden inş.:gitme:çok duygulandım bende flower_85 EYLÜL'