takıntılar bende de var. biri kötü bişey diyince acaba bende de olur mu keşke demeseydi diyorum. bence böyle olması normal. bebeğimizi istiyoruz ama bir gün sonrasını bile bilemiyoruz. korkularımızın kaygılarımızın olması normal. bende polipe gibi düşünüyorum. aklıma hemen hasbunallahu ve nimel vekil geliyr ve tekrar ediyorum. beni de bebeğimi de yarınımı da bilen O. bize hükemden O. dua edip rahatllıyorum. bebeğime de Rabbime de 1 adm daha yaklaştığımı hayal ediyorum. sonuçta 1 adım gelene 10 adım geleceğini, yürüyerek gelene koşarak geleceğini söylüyor Rabbim. denemesi bedava... yerimsenibenyerimseniben D

benımde var bazı endıselerım bebgım saglıklı olucakmı? dogumda aksılık cıkarmı? bebgıme bakabılecekmıyım? iyi anne olabılecekmıyım? bunun gıbı kafamçokkarıştıkafamçokkarıştı

bende o kadar takıntılıyım ki benim gibi bitane daha varmı acaba merak ediyorum. dün ayrıntılıda dru da çileden çıkarıyodum az daha parmaklarını say yüzünü göster adamters ters baktı bana ilk doğummudedi hayırrrrrr dedim endişelenmem için ilkmiolması gerekiyoallah allah:1closedeyes:

acaba bizi bu endişelerden kurtarabilecek bir formül bilen varmı. bu konuda genellikle yoga yapılması öneriliyor ama ben denedim yogaya oturduğum zaman beynimi boşaltmam gerekirken aksine normalde aklıma gelmeyen şeyler bile aklıma geldi. anlayacağınız ondanda hayır yok K kurt

Kızlar hepiniz çok haklısınız kuruntu etmeyecek gibi değil sonuçta bi mucizeyi içimizde taşıyoruz. Hepimiz farklı farklı yerlerdeyiz haliyle eğitimlerimiz kişiliklerimiz farklı farklı ama ben burda müslüman olan arkadaşlarımıza hatta gayri müslim olan arkadaşlarımızada bol bol dua ve şükür etmelerini öneririm. Çünkü bebişlerimiz önce Allaha sonrada bize emanet inanç güzel birşey yoga Allah inancının olmadığı topraklarda o insanların relax olup huzur bulmaları için uyguladıkları br öğreti. Ama Allah inancı olan insanlarda dini ne olursa olsun böyle bir eksiklik yok şükürler olsun en iyi meditasyon bence dua dır. Yani bende işe yarıyor umarım sizdede yarar

kurt aslında haklısın olumsuz şeyleri kafama çok takıyorum. iyiyi, güzeli çağırmalıyızki o gelsin. herşeyin kötüsünden ALLAHA sığınırım. sanıyorum annelik duygularımız daha bebeklerimizi görmeden başlıyor. kendime birşey olacak diye korkum yok tek derdimiz, sadece kuzularımızı korumak. demekki annelik tam olarak böyle birşey polipe

takıntı olmaz olur mu? hemde nasıl?acaba erken doğum olursa yaşarmı? kımıldamazsa acaba bir şey mi oldu deyip karnımı sallamalar... kel kör hastalıklı çirkin hiçkimseye bakmamaya çalışıyorum... M

ah canım ah aynı bende senin gibiyim ve kendi huyuma deli oluyorumklava: beklemek Aşklarım İrem ve

bebegime tedavi sonucu kavustum ve inanilmaz takintilarim var.. bebek cok haraket etse bi türlü uyusa bi türlü. abarttigimi biliyorum ama hakim olamiyorum bazen düsüncelerime..

hem çok tatlı hemde çok haklısın AppLesma

arkadaşlar benimde takıntın iyi anne olabilecekmiyim. bebeğime bakabilecekmiyim. ona karşı sabırlı olabilecekmiyim. herkes onu sevmeye öpmeye kalktığında sabırla bekleyebilecekmiyim. ayrıca birde en büyük takıntım aldığım kiloları verebilecekmiyim çisemim sen bu toxoplazma konusunu kafaya çok takmışsın. kendine dikkat et. kedi köpek, çiğ et ten uzak dur. allahın izniyle bişey olmaz. bana 16 yıl önce bulaşmasının en büyük nedeni balkona kedilerin gelmesi tabiiki bende balkona çıktığım için onlardan bulaştı. gerçi kedi sevdiğim falan yoktu ama gezdiği yerlerden bana da bulaştı canım. ama bunları kafana takıpta hamileliği zehir etme kendine.

kızlar bende çok takıntılıyım özellikle temmuz ayını tam bir işkence olarak geçirdim. tabiki allahıma şükürler olsun hamileliğimle ilgili bir sıkıntım yok benimki tamamen kafamda ya bebeğim ölürse, ya ben geriye kalan 3,5 aya dayanamazsam çok bunalırsım başaramazsam ne yapacağım yani öyle oldumki işyerimde bile durmak istemiyorum deliler gibi dolaşmak istiyorum özellikle denizi seyretmek denizin yakınında olmak bana iyi geliyor tabi sıcak havada değil akşam serininde bütün gün dışarı bile çıksak bunalacağımızı bilmek bile beni sıkıyor çok ağladım halada tam iyi değilim ama biliyorum ki bütün korkum yavrumu kucağıma alamazsam korkusu gebeliğimin başından beri ense kalınlığı nedeni ile çok canım sıkılmıştı ayrıntılı ultrasona kadar da tam atlatmış sayılmazsınız demişlerdi ve ben tam ayrıntılıyı atlattım temiz denildi ve su koyverdim ipler koptu sanki o gün için saklıyormuşum bütün gücümü şimdi kendimi toparlamaya çalışıyorum ve dua ediyorum umarım biran önce normal insanlar gibi düşünmeye başlarım diye bazen düşünüyorum birtek senmisin hamile neden başkaları böyle şeyler yapmıyor diye ama bakıyorumki aslında hemen hemen hepimizde takıntılar hat safhada allah hepimizin yardımcısı olsun bize bu canları nasip ettiki onları doğurmayı büyütmeyide nasip etsin inşallah ve hayırlı evlatlar versin bizlere inşallah allahım umarım hepimizi korusun