canım şu yargıları kalrıın ortadan.. anlayın ki çocuklar herşeyi daha ii biliyor.. acıkmayack yada arkadaşlarıyla kantinde yicekler belki plan kurdular? sordunuz mu neden yavrum die? güler bi yüzle peki bunun yerine ne düşünüyorsun? dediniz< mi? ona sizin yaşınızdaymış gibi davranmassanız o size yokmuşsunuz gibi davranır.. ve en nefret ettiği arkadaşı olursunuz.. S sema. cik kızına

ben artık ergenlik çağının bu yaşlara düştüğünü düşünüyorum.. çünkü aileler çocuk yetiştirmeyi unuttu. ne önemli unuttu.. arkadaşları hep bu yöndeyse örnek alıp sizede aynı şeleri uyguluyor olabilir. yada ergenliğe giriyor kişiliğiyle ilgili muhallaklarda ve sizi beğenmez oldu, olabailir. aslında bu dönemlerde sizde bağırıp çağırıp sinirli olduunuzu belli etmektense hiç ses etmeyin yada onun aksine, o ne kadar asiyse siz o kadar yumuşak bi şekilde konuşmaya çalışın.. koparsa bu dönemde kopar. bağlarınızı koparıorsanız da asla anlatmaz bişeyini size. o yüzden bence onu kaybettmemeye çalışın.. çok zor ve çetrefilli bi dönem ama annesiniz siz, her ne kadar unutmuş olsada onu herşeyisiniz annesi.:teselli: BEYAZ

aynı taktiği bende uygulayacağım... ve herne olursa olsun sabırlı olacağım... bakalım değişime sebep olacak mı...

8 yaşında 2. sınıfa giden bir kızım... Özellikle son 2-3 aydır bana karşı tutumu çok değişti... başkalarına gösterdiği saygıyı bana göstermez oldu... beni azarlayarak konuşuyor, bana bağırıyor... bu tutumu karşısında sabırlı davranmaya çalışsamda bazen dayanamayıp bende ona bağırıyorum... çok huysuzlaştı, ben ne söylesem dinlemez oldu... sizce bu yaşta ve bu davranışları sergileyen kızıma karşı ben nasıl davranmalıyım? uzman yardımı almalı mıyım? kendi kendimede üstesinden gelebilir miyim?

canım ;bu söylediklerinin hepsini yapıyorum... arada sinemeya götürürüm... sosyal bir çocuk olması için elimden geleni yapıyorum... ama bazı şeyler için bunlar yeterli değil sanırım... bende anlamadım... çok üzülüyorum... yalnız kaldığımda çok ağladığımı bilirim... okadar kafama takıyorum... ben bi yerde yanlış yapıyorum ama anlamadım...

Benim kizim 7 yasina girdi bu sene bazi davranislarinin degistigni bende fark ettim... Gecenlerde inanki ahanda böyle:1shok: oldum ben evde kendi kendime sarki tütürken "Anne susarmisin utaniyorum sen böyle sarki söyleyince demezmi"?:1shok: Hayir sesimde fena degildir yani:1closedeyes::roflol: Saka bir yana gercekten sok oldum demeki yavas yavas ergenlik triplerine giriyor benimki dedim... cünkü bende cevremde izledigim kadariyla medyaninda sayesinde ergenlik dönemi daha kücük yaslarda basliyor... Sabirli olmak lazim, üstüne gitmemek her söyledigni kafaya takmamak lazim... şutarafagitti Allah yardimcimiz olsun daha cok yolun basindayiz rabbim iyilerle karsilastirsin tüm evlatlarimizi :Saruboceq:

fikrini söylüyor saygı bekliyor, tamam... ama, mesela bugün sabah beslenme götürmeyeceğim diye tuturdu... güzellikle anlattım, öptüm, okşadım... yok olmaz götürmeyeceğim diye bana bağırıyor... şimdi bir annne olarak buna nasıl saygı göstereyim ben... aç kalacak, benimde buna vicdanım el vermedi... arkadaşların yorumlarının ortak noktası ve benimde çok iyi bildiğim halde uygulayamadığım o sabrı bugünden itibaren göstereceğim inşallah... umarım işe yarar... çünkü çok üzülüyorum... Gxuxlsxuxm

Allah sabır versin ailesine...:)) dayakmış, sözlü şiddetmiş yok bizde... sadece sabrımın tükendiği zamanlarda bende sesimi yükseltip bağırıyorum... biliyorumki bu olayı düzeltmekten çok iyice çıkmaza sokuyor... çok zor çocuk yetiştirmek... bebekken hep büyüsün isteriz... rahatlıyacağımızı, sorunların azalacağını düşünürüz ama tam tersiymiş... büyükler hep söylerdi "çocukların derdi onlar büyüdükçe artıyor "diye... insan yaşadıkça anlıyor... Allah tüm annelerin yardımcısı olsun... ayrıca sizlere teşekkür etmek istiyorum... inanıp inanmamak size kalmış ama burdaki yorumları okudukça biraz daha rahatladım ve ne yapmam konusunda kesin bi karara vardım... yorum yazan tüm arkadaşlara cevap vermeye çalıştım... benimle konuşanlara sessiz kalamk istemedim:)) derdime zaman ayıran tüm arkadaşlara teşekkürler...

keşke sakinliğimi uzun süre devam ettirebilsem... o hırçın davranır buna karşı be sakin ama hırçınlığını sürdürünce bende hırçınlaşıyorum... ona karşı sesim yükseliyor... kızımı kazanmam lazım... böyle devam ederse hem o çok üzülecek hemde ben... Gxuxlsxuxm

haklısın yaaa... keşke yanlışını yaşayarak anlasaydı... Gxuxlsxuxm

Evet, ne yazık ki ergenlik yaşı 8-9'lu yaşlara indi. Yaz başında kızımı bir doktora götürdüm Bana yeni yayınlanmış bir tıbbi ansiklopediyi göstererek hadi kızım anneciğine şu sayfayı oku bakalım dedi ve bu sayfayı kızım okurken önce ergenliğin yaşıyla başlayıp, erken ergenlik ve belirtileri sonuçlarını anlatıyordu Sonra zamane çocuklarının daha zor mutlu olduklarını, bununda ellerinde her türlü imkanın olmasından dolayı olduğunu anlatıyordu. Benim de kızım bazen cevap veriyor, sesini yükselterek veya yapmasını istediğim şeyleri yapmıyor duymamazlıktan geliyor, ukala kelimeler kullanabiliyor ve hatta bazen ben de kızıyorum ona. Ama aslında anneler olarak biz ne yapmalıyız? Kimi zaman zor da olsa sabırlı olmalıyız. YOL GÖSTERİCİ OLMALIYIZ. Bıkmadan usanmadan güzellikle anlatmalıyız doğruyu... Eğer bu yaşlarda güzeli doğruyu güler yüzle anlatırsak önümüzde ki 5 seneyi ve sonrasını sevgiyle daha kolay atlatırız diye düşünüyorum.