Çok geçmiş olsun, acil şifalar diliyorum. Çocuğuyla sınanan bir anne bana küfretse, kaale almam. Kaldı ki kardeşim olacak bu. Ha deseniz 1 ay sonra bu oldu, o zaman istenmediklerini düşünmüş olabilirler derim de düşündüyse düşündü, daha hastanedesiniz yahu! Çocuklarım hastalandığında haşlamadığım insan kalmıyor zaten hasta ellemeyin yedirmeyin dokunmayın diye eve kapanıyor, babalarına bile kırk insanla görüşüyorsun yaklaşma diye bağırıyorum, sizi düşünemiyorum. Enfeksiyon riski, salgın hastalıklar ohoo. Ben sizi anladım, nasıl bir ateşte yandığınızı, tekrar acil şifalar diliyorum.

İşte siz onlara iyilik yapmışken sonrasında ne oldu da tavır alıp gitmek istediler konu da tam bu zaten? Belki tavrınız onları rahatsız etti?

Şuan aklıma geldi, daha geçen hafta evime gelecek misafirleri geceden iptal ettim çocuklarım hasta diye. Bu misafirler de eşimin ailesi, anne baba ve ablaları idi. Gayet açık açık erteleyelim hem onlara hem size risk kusura bakmayın dedim, ne var ki bunda? Bir anlam çıkarılacaksa bundan çıkarılır. Elbette dünyada kıyameti yaşadılar, hassaslardır ama hala kendi kıyameti bitmeyen cendere içindeki anneye de bu yapılmaz, her şey sırayla. Onlar kırgınsa siz de kırgınsınız. Böyle yapmak yerine onların her koşulda yanınızda olması gerekirdi, şuan benim kocaman sarılasım geldi size, evlat yahu bu... Aman ben yazdıkça gaz veriyor gibi oldum, susayım en iyisi.

Evet bunu benim dememe fırsat bile vermemelilerdi çok zor bir süreçti ver geçmemişti açık ameliyat oldu benim çocuğumun birincisi ölümden döndü ikincisi açık ameliyattı enfekte riski vardı üçüncüsü hepsi gripti dördüncüsü ben odasına girmeyin diye aramadım çıkacağımızı söylemeye aradım çakınca çocuklar görmek öpmek isterler önlem alsınlar diye bu konuyu açtım..

Yok Estağfirullah, ben aslında her şeyin farkındayım ama insanın kendi canı kanı olunca kabullenmek çok zor oluyor burda farklı bakış açıları görmek istedim. Benim de şimdi aklıma geldi bana bunu yapan ablamın oğlu rahatsızlanmıştı soğuk algınlığı benim bebeğim henüz 2 aylıktı Adana'ya gitmiştim bebeğimi bırakıp onun çocuğu için 3 doktor gezdim kendisi çalıştığı için yaptıklarımı yüze vurmak değil bu ama vefasızlık beni çok yaraladı..

Bu arada bu konuya Karşı çok doluyum onun için uzun cevaplar yazabiliyorum ben dünyanın en kötü insanı dahi olsam benim en kötü günümde beni bırakıp gitmeyi düşünmemelilerdi G

uslübumda da bir şey yoktu işte gayet normal konuştum hani sıradan bir şey gibi

Ne gereği vardı arayıp çocuğun odasına girmeyin demenin. Evet çok zor süreç gecirmissin ama çok şükür geçmiş eve gidiyorsun artık. Eve gidersin çocuğu odasına koyarsın abla durumu biraz sıkıntılı odasına girmemeye dikkat edelim dersin. Salonda beraber olursunuz biter gider. Onlar da çok çok zor donemdeler siz iyilik olsun diye bisey deseniz kötü anlayabilirler.

Karşı tarafın dedikleri yazdığım gibi işte onları evde istemediğimi düşünmüşler güya ama ben bahane olduğunu düşünüyorum İstanbul'a gitmek istiyorlardı benim dediğimi çarpıtıp bahane ettiler.. benim düşüncem bu çünkü kendimden eminim

Tamam ama bu gibi durumlarda üslup önemli

ama ben kimseye evime gelmeyin vs demedim ki çok olağan bir şey dedim bunu kabullenemiyorum işte onları evden kovmuşum gibi davranıyorlar buna dayanamıyorum ve bunca çabama emeğime fedakarlığıma rağmen bana bir teşekkür bile etmeden çekip gitmelerine yanıyorum bir yanda onların nazik kalplerinin alınması var bir yanda benim gerçekliklerim. Ben kimseyi kovmadım kovacak olsam onları getirmek için bin çaba göstermem ki buna alınmalarına nazlarına iftiralarına bir anlam veremiyorum

Objektif olabilmemiz için karşı tarafı da dinlememiz gerekiyor maalesef, belki üslubunuz yanlıştı? Sonuçta kimse kendi hatalarını görmez de anlatmaz da.

Teşekkür ederim yorumlarınız ve objektif olmaya çalıştığınız için..

Allah razı olsun.. teşekkür ederim.. Allah kimseyi evlatla sınamasın.. çocuğunun acısını yüreğinde hissedenler anlıyor gerçekten anlıyor. Günlerce hastane köşelerinde iki büklüm uykusuzluk iştahsızlık korku.. Allah bir daha yaşatmasın..

Zamanlaması yanlış bence. Premature bebekler içinde özellikle söylenir ya sakın odasına kimse girmesin, öpmesin diye herkes buna alınır bir şekilde. Sizin çocuğunuz içinde de tehlikeli enfeksiyon riski olabilirdi. Ama onlarda teyzesi ve ruh halleri normal değildir o zaman içerisinde. Eve geçersiniz odaya koyarsınız çocuğu, durumunuzu da ne halde olduğunuzu da anlatırsınız biterdi olay diye düşünüyorum.

Şu zamanda kimsenin psikolojisi normal değil o yüzden çok büyümüş olay. Tabii siz kardeslerinizi daha iyi tanırsınız ne düşündüklerini bilirsiniz ben sadece kendi düşüncemi söyledim. Hem çocuğun ameliyatı, hastane süreci hem deprem hepsi bir araya gelmiş.

Arkadaşlar ailem Adana'da yaşıyor ben kocaelinde yaşıyorum 3 ablam var 2si Adana'da yaşıyor depremde evlerine hiçbir şey olmadı ama çocukları korktuğu için evlerine giremediler annemler abimin çiftliğinde kaldılar ablamlar abimle tartışmalı olduğu için arabada kaldılar tabi benim içim razı gelmedi hemen çağırdım bin bir ısrarla yanıma aldım. Geldiler başım üstüne elimden gelen bütün imkanlarla onları ağırladım tabiki bu benim kardeşlik görevim yan tarafımda kayınbabamların oturmadıkları uzun zamandır kullanılmamış bir ev vardı orayı temizletip düzenleyip oraya yerleştirdim. İlk başlarda iyiydi problem yoktu çocuklar burda okula başladılar daha sonra benim oğlum rahatsızlandı ve acil ameliyata alındı 1 hafta hastanede kaldık çok zor günler geçirdim tabi bu süreçte ailem bana destek oldu. Eve çıkmadan önce yardımcım evi temizledi ben de ablamı aradım abla evi temizlettim yarın çıkıyoruz siz hastasınız ben oğlumu odasına koyucam kimsenin girmesini istemiyorum dedim omlarında toplamda 6 çocukları var. Yani senin eve gelmeyelim mi dedi ben de ne eve gelmemesi saçmalama sadece oğlumun odası için konuşuyorum dedim kapattı beş dakika sonra aradı biz İstanbul'a gidelim o zaman dedi bu annemi aradım beni bu zor günümde bırakıp gidiyor musun anne dedim biraz tartıştık gitmediler. Ondan sonraki gün çıkış yaptık eve geldik annem bizi benim evde bekliyordu oğlumu odasına koydum ben de duşa girip uyudum(7 gündür toplam 6/7 saat uyumuştum) sonraki günlerde yan evimde olmalarına rağmen ne geldiler ne sordular bir kaç kez yemek getirdiler asla yanımda olmadılar. İstanbul'daki kız kardeşime bizi evinde istemedi resmen kovdu biz pislikmişiz gibi davrandı tarzında şeyler söylemişler. Dün de Adana'ya geri döndüler giderken bir ablam kapıdan alasmarladık dedi diğeri gelmedi bile Şimdi Allah rızası için bana objektif yorum yapın benim en suçum var ne günahım var anlattıklarım tam anlamıyla böyle oldu yorumlarınızı bekliyorum