hepimizde aynı sorunlar var arkadaşlar ben hala çıkamadım bu depresyondan sırf bu yüzden birdaha cocuk düşünemiyorum acaba bizmi çok şey bekliyoruz anlamadım gitti neysen dila şimdide sırada

Di mi gizemcim yaaa koskaca 1 yil gecti daha dun gibi oysa.. Allahtan ben kayra'da kolay atlattim ama mercanda kendimi dunyanin en kotu annesi gibi hissediyordum. Hele emziremedigim icin... Sokakta ki hayvanlar bile bebegini emziriyor, onlar benden daha iyi anne diye kendimi paralayarak agliyordum... Sanki gercek anne olmama icin emzirmeme %100 sartmis gibi bir saplantimolmus.. Yeni anne adaylari sakin benim dustugum hataya dusmeyin... Kendinizi olmayan seyler icin hirpalamayin. Sizin uzuntunuz bebeginizi de etkier bunu da sakin unutmayin murgiz kuşum

Mercancığım canım, bende bir garibim, vücut olarak kendine dikkat eden birisiyim, daha doğrusu birisiydim.. şimdi herşey değişti.. ama bu düzelmeyecek değil.. dikişler konusunda şanslıydım, beni cok zorlamadılar bir hafta sonra oldukça iyiydim.. ama dikişlerimde ağrı zaman zaman oldu.. beni zorlayan karnımın gerginliğiydi, sanki başkasının göbeği gibi derimi hissetmiyordum!:sm_confused: şimdi şimdi daha iyiyim.. yani ağrı olması normal canım.. dert etme kendine.. dikiş yerlerine odaklandığın için artı dahada ağrıyor olabilir! bu vücut geçici o ve eski haline dönmek elinde, ama vücuttan önce en önemlişey moral ve kendini iyi hissetmen.. sonrası zaten küçükte olsa kendiliğince gelecektir.. daha neler yazacaktım ama bebek ağlıyor.. elifsevde

aynı kardeş aynı dert bendede var eşim ilk aylarda allah var hiç bişey yaptırmıyordu çünkü çalışıyordum 4 aydan itibaren nasıl işten çıktımsa ilgi aynen azaldı nasılsın bile demez oldu o kadar umursamazki sinir oluluyorum bazen bak nasıl hareketli diyorum karnımı bile tutmaya tennezzül etmiyor çok kırılıyorum bazen o elini koymaya çalıştımı ben çekiyorum kendimi ben elletmiyorum evde iki tane kuşu var evimiz sobalı bütün kış hamile ben iki kuş bide eşim bi odada hem oturduk hem yedik hem yattık onların pislikleri tüyleri yüzünden hergün evde tartışmamız oldu nerdeyse beni kovacak evden ama kuşları çıkarmıyor e şimdi allah nasip ederse doğuma 10 gün var bakalım insafa gelecekmi ben neysede o masuma hiçmi acımıyosun diymi evladından kıymetlimi gelde deli olma kaynana desen başka dert bir ayda 5 kere günü oldu hep temizliğini yaptım pastasını kurabiyesini yaptım evini temizledim sildim süpürdüm o koca karnımla 9 aylığım yani eğilme yapma hiç demez yerleri sil sema onu yap sema bunu yap sema ben gerizekalı aman yanlış anlamasın diye of bile demedim sonra temizliğe kalkıştık annem geldi kütahyadan 2 gün durdu babaannem vefat etti gitti ev10 gün o kadar dağınık durduki anlatamam bir kere naptın deyip gelmedi 10 gün sonra tekrar annem geldi temizliğe başladık 5 gün akşam 9buçukta gelmişler görümcem kayınpederim falan ev dağınık diye durmadılar bide tavuk getirmişler bende madem bunu götürün evinizde yiğin dedim gittiler ertesi gün hemen eşimi doldurmuş sema poşeti elimize tutşturdu diye neler dediyse artık eşimle tartıştık anneme tavır yapıyo şimdi kadın taaa nerelerden geldi evinin pislini temizledi hala yaranamıyor bizle sofraya oturmuyor gelde depresyona girme takma kafaya diymi deli oluyorum yüzlerini görmek istemiyorum eşimde dahil bi oğlum olacak nasipse onun için herşey artık annelik böyle bi duygu galiba canım annem olmasa ben bu gurbet elde kendi kendime doğururum

Kardelencim afiyet bal şeker olsun iyi etmişin anlasın hatasını aç kalmakla... Canım üzme kendini ne halleri varsa görsünler sen yavrunu düşün boşver kaynananı ne yapmışki senden ne bekliyor aynı dert bende de var benimki uzakta ama 1 defa arayıpda sormadılar nasılsın sıkıntın varmı diye çalıştığımıda biliyorlar oğlu aradığında konuşuyor geçen gün aramış eşim yine soruyor doğumdan 1 hafta önce geleyimmi diye bende kızdım şimdimi aklınıza geldi diye ben her işimi hallettikten sonra hanfendi gelipte ne yapacaksa zaten annem yanımda sağolsun herşeyimi yaptı hazırladı oğluşumun her eksiğini aldı onlardan daha bir mendil görmedik istemiyorumda zaten onların birşeyini şimdi doğum zamanı gelip beni sinir edecek eminim ama umursamıycam en mutlu günlerimi onu kafama takarak geçirmiycem eşimede dedim beni düşünmeyeni bende düşünmem ona göre diye... Allahtan eşim anlayışlı kim ne yaparsa ona göre saygı görür dedi annesine benim eşim her güçlükleri tek başına atlatıyor kimseye muhtaç değiliz diyor eşimden Allah razı olsun hamileliğim dönemince her nazımı çekti halada çekiyor lohusalık dönemimde de bana destek olacağına inanıyorum şimdiden diyor sen yorgun olduğun zamanlar uykusuz olduğun zamanlar beşiği benim tarafıma çekeriz bakarım ben diyor bunlar küçükde olsa hoşuma gidiyor Mercancım bebiş nasıl oldu annesi büyüyormu kim bilir ne tatlıdır şimdi o oyyy yerim onu ben Allah nazardan korusun canım İşten çıktım anneme uğradım burada uyuya kalmışım şimdi anneciğim yemek hazırlıyor yemek yiycez kızlar eşimde gelip alır eve giderim... İnsanın annesi gibisi yok Kendinize iyi bakın... sağlıcakla kalın Kardelen2434 Hayat 1 Gün Oda

Kardelencim aslinda bizi birazda boyle yapan su hormonlar. Bugun kendime dikkat ettim turk haberlerini izlerken bile her 2 haberden birine agliyorum. Aksam izledigim hemen her dizide gozum sulaniyor... Senin de dedigin gibi insan onceden takamdigi seyleri takiyo kafaya... Benim esimin sulalesi ben gittigimde cok candandir ama biliyorum ki goz boyamak icin. Bak kayra nerdeyse 2haftalik olacak daha 1tanesi telefon edip tebrik bile etmedi. Ama para istemek icin, yok cocuklarina laptop, digtal camera istemeye ararlar.. Ustelik benim esim 8 kardes... Biri aramasa biri arar degil mi?Bende cok sinir oluyorum ama ne yapalim. Eylulcum canim kiizm iyi allaha sukur babasi kadar beni uzmuyor.. Umarim dedigin gibi esin sana karsi mukemmel olur. Aslinda cocuklar konusunda esim aslinda cocuklar konusunda yardim eder ama bana karsi mesafeli sanki... hamileyken bile boyle uzak degildi Kardelen2434 Hayat 1 Gün Oda

Ya bende acayip korkuyorum bu depresyon halinden zaten doğum öncesi korkularım var bi de bunu düşününce daralıyorum. 2 yıl önce eltim doğum yapınca acayip şeyler yapmıştı bu depresyon sebebiyle bende çok korkuyorum öyle olmaktan. Kayınvalidem kayınpederim annem bizde kalacak bakalım nasıl atlatıcaz.

Kizlar suan bu yaziyi okuyorsaniz hayirlisiyla o kucuk mucizeyi kucaginiza almissiniz demektir... Oncelikle tebrikediyorum :hooray: Isin zor kismini atlattik diyorsunuz ama daha henuz bitmedi. Logusalik donemide en az hamilelik donemi kadar zor gecebiliyor. Umarim hepiniz saglikla ve sihatle kucaginiza aldiginiz bebisleri kendi sutunuzle besleyebilirsiniz. Cogunuzun bildigi gibi benim yasadigim en buyuk sorundu bu... Bunun disinda ilk bir kac gun cok fazla ruya, ozellikle kabus gormeye de hazir olun... Bebeklerimizi o kadra uzun sure bekledik ki insan da sanirim onlari kaybetme korkusu olusuyor buda insanin sadece uyanik oldugu aani degil ruyalarini bile etkiliyor. Baska bir logusalik sorunu su hamilelik boyunca aldigimiz kilolari verip verememek korkusu... Suan ben logusaligin 11. gunundeyim ve kendimi inanilmaz cirkinlesmis hissediyorum. Sizlere tavsiyem kendinizi hamilelikden onceki halinizle kiyaslamayin. Kilolar tam oturmadigi iicn ne hamilelikten once ki giysiler oluyor ne de hamileyken giydikleriniz. Karniniz kendini toplamadigi icin havasi sonmus bir balon gibi, goguselerde yumusadigi icin onlarinda goruntusu sizi pek mutlu etmiyor... benneyaptımki Bunlarin uzerine bir de ilgisiz bir es. Tam da tuz biber oluyor uzerine... Esim sagolsun bebege karsi ne kadar ilgiliyse benden de o kadar uzak duruyor. Belki daha tam iyilesmedigimi dusundugu icin, belki beni incitir diye dusunuyor ama ben bu zor donemi beraber atlatmak isterdim. Gelde depresyona girmeeeee... senağlama Kadin olmak zor zanaat kizlar... Erkekler hemen hemen hic bir sikintiya girmeden evlat sahibi oluyorlar. Hazir kucaklarina verilmis bir evlet. Yeri geliyo onun basarisindan bizden daha fazla onur ve gurur duyuyorlar... Ama keske zor gunumuzde de bize destek olup anlayis ve sevgiyle yaklassalar. Hamilelik donemimizde tum zorluklari konustuk, dertlestik... Bunlarida sizlerle paylasmak istedim... Umarim sizin logusalik doneminiz benimkinden dak iyi ve rahat gecer... Hepinize hayirlisiyla evlatlariniiz kucaginiza almayi diliyorum

Mercancığım beklentiler artıkça artıyor ama gören yok.. düşündükçe insan daha çıkmaza giriyor.. kendini daha kötüleştiriyor.. çünkü belli şeylerden sonra malesef yapılar değişmiyor.. değişeceğini beklemek dahada içimizi çökertiyor.. olabildiğince iyi olmak güçlü olmak lazım.. zor cok zor belki ama olabildiğince güçlü olmak kendimizi rahatlatacak... Loğusalık depresyonu farklı birşey, depresyonda olduğunu bile bilemiyorsun.. garip bir ruh hali içinde oluyorsun.. Bende hamileliğimde ve hamilelik sonrasında malesef eşimden destek almadım.. ameliyata girerken yakınımda görmedim.. o kendi telaşındaydı.. bebeğim 4 günlük yoğun bakımdayken...:sm_confused: eşim bebeğe odaklandığı için hiç yanımda yoktu..:1no2: ağladım ama ne için ağladığımı anlamadı:bbo: ... ben daha güclüydüm belkide ama ufak bir destek bir an bile olsa yanımda olduğunu hissettirme yapabilirdi.. konuşmak en güzeli ama yapı aynı olunca konuşmak bir yerlere varmıyor... ve beklentiler artıkça artıyor.. belkide beklentileri en aza indirmek, belkide birşeyleri görmemeye çalışmak, bizi ruhumuzu daha da rahatlatacak.. tabi yapılabildiğince..:çok üzgünüm:

Arkadaslar aslinda yeni bir konu degil. Ama boyle bir konu acmamiz gerekir diye dusunurken bu topik aklima geldi.. Dogum sonrasi depresyon oldukca yaygin, uzun surebilen ve bazen tehlikeli olan bir surectir...2009 annelrinin hic biriisnin boyle bir sey yasamsini dilemem. Ama eger sikintiya duserseniz bizler burdayiz yardim icin... Gecmiste bizlerde yasadik. Geriye donup okumadim ama bi goz atmak istiyorum... Sakin kendinizi, yalniz caresiz hissetmeyin. Bu donemde insan cocuguna yetemedigini, bazi seyleri becermedigini dusunuyor. Zaman zaman kendimi degersiz hissettigim olmustu benimde... Esiniz yaninizdaysa ne mutlu size. Aam cogu erkek bu duruma oldukce duyarsiz oluyor ve bu da biz hanimlari icinden cikilmaz bir duruma sokuyor.. Iste bu durumlarda icinizdeki herseyi. tum ofkeniiz, kizginli ve kirginliginizi bizimle paylasin. o an Sizi dinleyen birisi mutlaka olacaktir murgiz kuşum

benimde en buyük korkum depresyon ilk kizimda iki hafat sürdü ikincide iki ay bakalim bunda ne kadar sürecek ben dogumdan sonra cok aglarim moralim cok bozuk oluyor bazen hatta niye yaptin gibi seylerde diyorum yani kafayi yiyom yalniz kalamiyom bu yüzden bu sefer kaynanam gelecek türkiyeden bakalim hayirlisi insallah hic depresyona girmem PembeBeyaz gel artık

Kizlar dogru soyluyorsunuz. Esimle konusabilirim tabi ve o da istedigim sekilde davranir ama bu sevgi dilenmek gibi bisey. Icinden gelip yapmadiktan sonra :1no2 Dun mesele bir filmde yasli bi kari koca elele evlerinin merdivenlerini cikiyorlardi.. Ben aglamaya basladim tabi... cok bisey degil istedigim aksam eve geldiginde bebegi hemen kucagina alip ayri bi koltuga gecmesindense yanyana oturup beraber sevellim. ya da elini omuzumuza koysun... Aslinda istedigim hicbirseye hayir demiyor. Ne istersen al, yap yeter ki istedigin olsun diyor ama ben sadece onun ilgisini istiyorum... Kendime bakinca ne kadar bebegimle mutlu olsamda, dunyaya gelemsine sevinsemde yeni vucudumdan mutsuzum. Onun da beni belki oyle gordugunu duusnuyorum. Ayperincim sen nasilsin?Ayni seyleri yasiyor musun?Benim hala bi takim sikintilarim, agrilarim var. Henuz kontrole gitmedim ama.. Dikis yerlerim aciyor. Karnim tipki pelte gibi ve ic organlarim icerde havada sallaniyormus gibi geliyor.. Biraz fazla hizli hareket etsem icerde birbrine carpiyormus gibi geliyor... Kendimi cok cirkinlesmis gibi hissediyorum. Icimdekileri disa vuramiyorum. Annem cok uzuluyor bu sefer diye... Istahim sifira indi ve hizla kilo veriyorum... A y bir an once eski hayatimi istiyorummmmm senağlama

evte elificm katılıyorum tamamen bebk çok etkileniyo anneden A avebru

ayyy bide aklıma ne geldi lohusalık teri ne kadar zor bi olaydı:)

mercan cığım konuşmayı denesene bi kocanla sebebini sor hamileyken bile böyle değildin filan de. belki incitmemek için böyle davranıyordur yani farkında olmadan erkekler genelde ayarı bozuk oluyorlar üstüme gelme dersin çeker elini eteğini ilgilen dersin limon gibi sıkar çıkartır canını. ben hep derim eşime ayarın yok senin. sitrestende sütün azlmış olabilir tabi. ya birileri bi akıl versin şu kocalarımızada öğretseler lohusaya nasıl davranıcağını. ben uyarıyorum şimdiden sakın üzme beni sütüm kesilir diye ama anlayana tabi bakalım nasıl olucak. öpüyorum uslu bebeğin kayranı mucuuuuuuuuk...

Canim bu dunya da vurdumduymaz olacaksin... Uuzn omurlu ve mutlu olmak icin... Ha sana soyluyorum ben oluyor muyum dersen, hayir. Bende herseyi takiyorum kafama.. Ama artik bu dunya da yalniz degiliz. Bize muhtac ve bizim hayatimizi paylasan yavrularimiz var... Onlar icin dimdik ayakta durmak zorundayiz.. Bu depresyon kolay bir sey degil. Icindeyken farketmiyorsun ama insan kendine veya bebegine bile zarra verebiliyor... Baskalari icin deger mi.. Sadece bebegini ve kendini dusun... Esinde bu guzelligi ya paylasir mutlu olur yada paylasmaz kendi kaybeder. Cunku sonrasinda bu guzel gunler geri gelemyecekler... Sen anneligin tadini sonuna kadar cikar derim. Allahin bize nasip ettigi mucizeler onlar... N ekadar sansliyiz aslinda onlara sahip olmak bile

mercancım bende senin gibi olucam büyük ihtimalle bu 2. bebek sanki sadece bana aitmiş gibi davrandı eşim pek hoş bir hamilelik geçirmedim ilgisiz bi kocayla hatta en son hastaneye yatışımda onun ilgisizliği yüzünden son raddeyee gelmiş sabrım taştı 1 gün sonrada erken doğum sancısından hastanede yatmak zorunda kaldım. uzuuuunnn uzuuuunn yazmak istiyorum halimi ama vaktim yok seni çok iyi anlıyorum ALLAH yardımcın olsun. bebeğini ve seni öpüyorum canım

yazdıklarını okurken sanki az çok kendi durumumu okudum sanki. sanırım eşlerin anneleri böyle. insanın kendi annesi gibi asla olamaz. canım annem emekli maaşıyla birşeyler yapmaya çalışıyor. bebeğin yatağını aldı birşeyler örmeye çalışıyor. ama kayınvalidemden henüz pek bişey görmedim ve yarın için haber verdi bize gelecekmiş. yani tam misafir gibi. aslında çook iyi bir insan karışmaz etmez ama insan biraz ilgi bekliyor. sonuçta doğunca torunum diye sevecek.12 gün sonra oğlum doğacak Allahın izniyle. tek tesellim eşim 4-4lük bi insan. ve annemde yanımda sağolsun. daha ne isterimki.

kıyamam canıım sana evet bazen böyle sorunlar yaşayabiliriz evlilik bu sonuçta sen o tatlı canını sıkma bide hamilelikte insan herşeye alınıyo son zamanlardı demi senin onun sıkıntısıda var ondan bu kadar üzülmüşsün biraz meleğini düşün annesi bak o da üzülüyodur şimdi asma o güzel suratını gül biraz:)))

vay be hakkatten 1 sene geçmiş evet çoğu kadını n başına gelen bişiy bazen 40 gün sürer bazen daha fazla bende herşeye ağlıyodum çok zor günlerdi geçiyo ama bunu bilin kurtulamak için 1)bebekle kendiniz ilgilenin 2)ılık duş alıp güzel giyinin 3)eşinizle yatak ayırmayın 4)anneniz yerine eşinizden yardım alın 5)fırsat buldukça eşinizle zaman geçirin murgiz kuşum

evet canım haklısın allah yardımcımız olsun... benimde doğumuma az kaldı... bende depresyona girmekten yalnız kalmaktan çok korkuyorum Allah sabır versin... eşlerimizin desteği çok önemli eğer onlardan küçük bi destek bile gelmeyince insan kendini yalnız ve büyük sorumlulukların altına girmiş gb hissediyor... ben şimdiden bazı sözler almaya çalışıyorum ama doğum yaptıktan sonra ne olur bilemem Kardelen2434 Hayat 1 Gün Oda

Allahım bir sene önce bu konuya yorum yazmışım şaka gibi.. İlk yazıyı yazdıktan 14 gün sonra oğlum doğmuş.. Veee sanırım Mayıs annelerinin içinde en problemli olan ve lohusalık depresyonunu abartarak yaşayanlardan biriyim.. Öğrendiğim kadarıyla sezeryan annelerde lohusalık depresyonuna sebebiyet verebiliyormuş. Düşünüyorumda bu depresyonu en son yaşaması gereken insanlardan biri olmalıydım heralde çünkü rabbime binlerce şükürler olsun ki bana gerçekten sorunsuz bir bebek verdi.. Ama kaderin önüne geçemiyorsun ve hormonlar sapıtınca herşey gözüne kötü görünüyor.. Tavsiyem şu ki DOĞUM KİLOLARI CANINIZI SIKMASIN İNANIN GİDİYORLAR.. Beni en çok üzen şeylerden biri şeklimin bozulmasıydı ve kendime olan güvenimi kaybetmiştim. Ardından saçlarımın uzun süre dökülmesi vs. Ama tekrar eski halime dönmeye başladıkça kendime çok kızıyorum niye bunları bu kadar sorun yapmışım ve kendimi yıpratmışım diye.. Vücudunuz hemen düzelecek diye bir kural yok kendinize 1 yıl tanıyın. Çünkü herşeyin oturması tam bir yıl alıyor.. Hiçbir şeyin canınızı sıkmasına izin vermeyin.. Kendinizi kötü hissettiğinizde hemen psikoloğa koşun Fırsat buldukça gezin dolaşın sizi mutlu edecek şeyler yapın.. Asla kapalı kalmayın, kendi içinize kapanmayın. Benim en büyük korkum bebeğime kendimi kaybettiğim bir anda zarar vermekti ve bu duygudan kurtulmak için çalışmaya başladım ve faydasını da gün geçtikçe görüyorum.. Herkesi düşmanınız olarak görmeyin çünkü değiller.. Herkesten her konuda yardım isteyin asla çekinmeyin utanmayın açık olun. Böyle bir sorunu Allah düşmanıma dahi yaşatmasın.. Ama derdi veren Allah dermanını da veriyor.. herşey zamanla yoluna giriyor. Hiçbir kadın mükemmel anne değil ve hepimiz insanız hata yapabiliriz, asla mükemmel olmak için kendinizi zorlamayın.. bebeğinizi yakından takip edin ama küçük sorunlarını büyütmeyin . Aklıma gelenler şimdilik bunlar.. Kendinizi sevin... A avukat

kızlar yazdıklarınızı okudum aynı şeyleri yaşıyoruz aslında benim eşim yanımda pek olamadı o yüzden pek naz falan yapamadım bende ama kayınvalidemler sağolsunlar misafir gibiler temizlik yaptım bütün gün bitek cam perde kaldı diyorum olsun doğumdan sonra işin ne yavaş yavaş yaparsın diyolar ben onların hiçbirşeyini eşime anlatmıyorum çünkü annesi oda benim annem için laf dese kabul edemem o yüzden poılimiğe gerek yok diyorum herşeyi içime atıyorum ama zamanı gelecek benimde 1 çift lafım olacak elbet mercancım eşinle konuş içinde olup biten herşeyi ona anlat inan bana konuşunca sende rahatlarsın kafanda kendi kendine sorupta cevaplamaya çalıştığın her sorunun cevabını ondan almaya çalış yoksa nereye kadar bu durumla başa çıkılabilinir ki hamileliğini anlamaya çalıştığı gibi sonrasınıda anlayacaktır o zamanlar karnından belli sürekli aklında ama şimdi bebek dünyada ya senide herşeyin normale döndüğünü düşünüyor olabilir umarım bu durumdan çabuk kurtulursun bebişinide çok öpüyorum

Ebruucm yazini okumak beni ne kadar rahatlatti anlatamam. En azindan beni anlayna birileri var diyorum yerimseniben Evet erkekler bize benzemiyorlar. Henuz fazla sokaga cikamiyorum ama gelen gidende oldugu icin biraz iyi gorunueyim istedim gecen gun. Annem de hazir cocuga bakarken... Uzun uzun banyo yaptim kremler surdum. Hamileligin basinda saclarimi kestirmistim esim kisa saci cok cok seviyor diye birazda.. Benim saclarim kivircik, iri dalga perma gibi... Kopukleyince fene olmuyor, genelde herkes begenir... Ugrastim yaptim, aksam olumlu bir tepki alicam diye beklereken esim herkesin icinde ne o hayatim bonus gibi dolasiyorsun bugun deyince demorilize oldum bbir anda... Ebrucum dediklerin cok dogru... icinde olunca anlayamiyor insan. Biraz zaman vermek lazim sanirim ikimizi de...

Benimde çok yakın bi arkadaşım doğum yaptı. Hiç mutlu deil bebeği emzirmek bile istemiyor :1no2: çok üzüldüm inanki çok zormuş diyor kaldıramadı galiba anneliği... A avebru

biz eşimle hep birlikteydik... hamile kaldığım andan ve doğum yapıp kızım 4 aylık olana kadar çok desteğini gördüm... ama şimdi başka bir şehirde o ve sadece hafta sonları gelebiliyor evimize ekmek parası... ve şu an hem kızımın annesi hem babasıyım eviminde hem karısı hem kocasıyım herşey bana bakıyor yakın kimsem de yok... ama ben bugünlerin geçeceğini biliyorum... geçecek kızlar herşey geçecek yeterki kendinizi yıpratmayın ve kalp kırmayın kırdırtmayın da aynı zamanda... işte kadın olmak bu hem zor hem güzel... . push ;