pasiflora nasıl rahatlatıyor mu

doktorun dedikleri bile bi kulagımdann giriyo birinden çıkıyo hamile kaldıma bile sevinemedim okadar bebek isteyen ben degildimde başkasıydı sanki çok tuhaff bi duygu ALLAH yar ve yardımcımız olsun

Bendede var bu hastalık panık atak nefret edıyorum ama gercekten ılac falan fayda etmez cunku hersey bızım kafamızda gercekten ole ben tam anlamıyla allah a sıgındım ama ıcten gelerek ozaman o korkularım sıkıntılarım gıdıyor yenmıs oluyorum yanı benı sıkıntıya sokan namaz kılamamk ıbadetlerımımı yapamamk dıye dusunuyorum bazen ve bunun gıbı bırcok ama ıcınızden gele gele allah a sıgınmanızı tavsıye ederım allah ıstemedıkce hıcbırseyın sıze zarar veremeyecegını dusununce hastalık kalmıyor solemek yeterlık degıl ınanmakta lazım

çok teşekkür ederim arkadaslar yorumlarınız için . push ;

kızlar hepinize geçmiş olsun. ben de 4 yıldır panik atak hastasıyım. dönem dönem ilaçla tedavi oldum ama şunu söyliyim bu öyle bi illet ki ilaçla falan tedavi edilecek bir yanı yok. herşeyden önce nasıl bir hastalıkla mücadele ettiğimizi bilmemiz ve bunu kabul etmemiz gerekiyor. siz kendinizi bıraktıkça o daha çok üstünüze geliyor. temmuz ayında ilaç kullanmayı bıraktım eşimle bebek panladığımız için ve şimdi de 6 haftalık hamileyim. kesinlikle aklıma panik atakla ilgili hiçbirşey getirmiyorum düşünmüyorum bile ilerleyen aylarda başıma ne gelebilir diye. sadece ve sadece hamileliğinize odaklanın. e tabi hamileliğin getirdiği bazı sıkıntılar olacaktır bunlara da allahın izniyle katlanıcaz. ben kendime hamileliğimin ve bebişimin bu hastalığı ortadan kaldıracağı telkinini veriyorum. inşallah da öyle olur. Eylxuxl_ce Kızım ve

inşallah bizdede geçer yada azalır canım. Sen ne guzel atlatmıssın o zor gunleri. Darısı basımıza.. E

evde tek başına kalmak, bir panik atak hastası için o kadar zor ki. bu hastalığı yaşamadan anlamak imkansız bence. bu hastalık yüzünden hamileliğin en güzel anlarını yaşıyamıyorsunuz, mutlu olamıyorsunuz. diğer hamileler, bebeklerinin tekmelerini hissedince çok mutlu olurken;ben panik atak esnasında bir tekme hissedince çok husursuz oluyorum. doğumdan sonra iyi bir anne olamıyacakmışım, onlara yeterli sevgiyi veremiyecekmişim gibi hissediyorum. anlıyacağınız hep kötü bir düşünce var kafamda. ama bu düşünceler bebeklerimi istemediğim anlamına da gelmiyor. elbette herkes gibi bende onları kucağıma almayı dört gözle bekliyorum. pasiflora kullanıyorum, hani az da olsa faydası var bence. zaten bu hastalıkta en önemlisi bence sosyal çevremizin olması. _BERAY_

ben de acaba deliriyormuyum diye aklımdan geçmiyor değil allah hepimizin yardımcısı olsun _BERAY_

ooo aramıza hoş geldin canıımm. öncelikle çookk geçmiş olsunn. sende bendensin. şuan 28 haftalık ikizlere hamileyim. bütün gün evde tek başımayım. sadece tv ve internet var. akşam 5 te eşimin işten gelmesiyle yanlızlığımın ancak bitiyor. panik atağım be krizin ne zaman geleceği belli olmuyor. tek başıma dışarıda çıkamıyorum. zaten karnımda çok büyüdü, rahat yürüyemiyorum. ee bi de panik atak olunca evin içinde boğuluyorum sıkıntıdan. psikiyatristim pasiflora vermişti, onu kullanııyorum 2-3 aydır. bitkisel bir şurup, bebeklere zararı olmaz demişti. az da olsa faydası var. sende psikiyatriye git bence, dr desteği çok iyi geliyo insana. mecbur bir iyi bir kötü idare edeceğiz doğuma kadar. allah tüm hamilelere sabır ve kolaylık versin. _BERAY_

meraba sen ne güzel evde kalabiliyorsun ben kalamıyorum

kızlaar gerçekten çok zor... bende anksiyate vardı.. yemek yiyemiyordum... hamilelikte zaten mide bulantısı oluyor. buna dayanmak çok zor...27. haftamdayım... bulantılarım hala devam ediyor... bulantı ilacı içiyorum hala... çünkü ilacı içinde psikolojim biraz düzeliyor... doğumdan sonrasını da düşünüyorum hep. ya ilaca tekrar başlamak zorunda kalır da bebeğimi emziremezsem diye... etrafımdakiler düşünme bunları diyor ama düşünmemeyi başarabilsem zaten iiyileşeceğim... dua edelim kızlar... hepimize.

ne güzel eşin yardımcı olmuş benim eşimde elinden geldiğince yardımcı oluyor ama ben ne kendimi telkin edebiliyorum ne de söylenenlerle rahatlıyorum sürekli içim sıkılıyor halsizim bitkinim sanki bütün eklemlerim ağrıyor zeytohnm saglıkla gellll

anlattıklarınızın hepsi ve daha fazlasını yaşıyorum.. pasiiflora kullanıyorum pekte etkili gelmiyor ama yapacak bişeyde yok tugyann

benim ikinci hamileliğim.4 yaşında bir oğlum var. onun hamileliğinde panik atakla ilgili hiçbir sıkıntım olmadı. çok istemiştim onu. hamileliğimde problemsiz geçti. ama şimdi çok kötüyüm.22 haftalık hamileyim. ilk günden bulantı kusma vs vs... geçecek dedim evet onlar geçti. ama bir sıkıntı bir sıkıntı sormayın. hiçbirşey yiyemiyorum. eti okadar seven ben görünce tiksiniyorum. dün doktordaydık. beslenmeye bağlı bebekte 2 haftalık gerilik çıktı. zaten geç döllenmeyle ilgili bir hafta geriden geliyorduk. bir hafta daha eklendi. dünden beri çok daha kötüyüm. hepsi birbirini tetikliyor. ağlamaktan gözlerim şişti. ne yapıcamı bilmiyorum... M

Sıkıntılarım sadece ıbadet edememk degıl bazen aıleme bısey oldu esıme bısey oldu cocugum sole olacak bunları yazmak bıle ıstemıyorum gozumun onune bunlar geldıgı zaman cıldırıyordum ama cok hafıfledım bole irem4006

Bendede anksiyete vardı anksiyetede hamilelikde beni zorlayan kısmı daralmalarımdı yattığımda olurdu yada aniden uykudan daralma hissiyle uyanırdım öyleki yatağa sığmazdım kalkıp koşasım gelirdi gözümden uyku akdığı halde o daralma hissi yüzünden yatakda öylesine bile yatamazdım ama ilaç kullanmadım sıkdım dişimi neyseki her gece yaşamıyordum ara ara oluyordu birde sorunlu bir hamilelik geçiriyordum üstüne üstlük şu an yaklaşık 2 yıldır ilaç kullanmamış oluyorum hamile kalma süreci hamilelik emziriyorum v. s 2 yıl olmuş yaklaşık bende nasıl geçireceğim hamileliğimi böyle diye daha hamile kalmadan çok düşünmüşdüm çok kafama takmışdım ama 10 aylık bile oldu şimdi kızım sizlerde inşallah sıkıntılarınız en aza iner kolay geçirirsiniz

slm arkadaslar 10 haftalık hamıleyım anksiyete hastasıyım bazen panik ataga ceviriyor kalbim deli gibi atıyor bayılıcam sanıyorum hastalıgım evlendıkten 4 ay sonra basladı deliricem delirdim sanıyordum cok kötü günler gecirdim hala unutmus degilim o cehennemi. evliligim evim zehir oldu tabi. krizler cok kötü geldikce bosanıcam annemlere gidicem diye tutturuyordum kayınvalidem annem tutuyorlardı beni. gececek diyorlardı. o umutla gurbette zehır gunlerı tek basıma gecırmeye devam ettım hep kacmak istedim allah yollarımı tıkadı hala bugun yarın gidecem burdan derken hamile kalmısım nasıl kaldım kader diyorum artık beniburdan göndermeyen allah hic göndermeyecek anladım bebek 6 haftalıkken ögrendim ilacımı bırakmak zorunda kaldım tabiki hastalık tavan yaptı. bebegı aldıracam diye teselli buldum ama hep erteledım allah gene oyaladı benı kahverengı akıntı gelıyodu dusuk tehlıkesı var dedıler sevındım dusecek dıye bekledım kürtajın gunahını vebalını almak istemedim. beklerken bebek 9 haftalık oldu baktım dusmuyor aldırmak ıcın cesaretımı toplamaya calıstım toplayamadıgım cesaretımle tıtreyen bacaklarımla aldırmaya gittim tek basıma doktor narkozu verecekken öyle bi agırlık hıssettımkı bebegın vebali kocam hakkımı helal etmem deyisi annemler torun bekleyen kayınvalıdemler en önemlisi allah korkusu bebegi aldırırken orda ölecegim korkusu. orda o bebegı aldırmak ıcın benı yataga baglayıp bayıltmaları gerekıyodu yoksa yapacak halım yoktu tabıkı doktorda boyle bısey yapmayacagı ıcın benı gonderdı esınle gel dedı. ertesı gun esime yalvardım olmaz dedi o bebek dogacak allah verdı dedı ben yapamıyorum dedim icimde kıpırdasa delirecem sanıyorum dedim olmaz dedı baska bisey demedi. bende tek basıma bu işi beceremeyecegım ıcın bebek kaldı bende. cok kötü haldeyım hergunum cehennem gıbı kendımı oyalacak seyler bulmaya calısıyorum bazen dayanamayıp aglama krızlerıne gırıyorum esimde bende cok yıprandık ve sımdı bebegım var benım bu hastalıktan sahıplenemedım bebegım karnımda sevmek ıstıyorum sevınmek ıstıyorum bu hastalık ızın vermıyor kıpırdamasın ıcerde diyorum dogumdan cok korkuyorum olecem sanıyorum. bebegı kucagıma alsam gülse bana emeklese cok sevicem onu biliyorum ama hamilelik cok zor gecıyor. birsürü korkular hayatımı zından edıyor. bebegımde ıcımde benden etkılenıyor dıye uzuluyorum insallah düser diyorum hala cünkü kendi canımı zor tasıyorum bu pis hastalık beni mahvetti hergünüm o kadar zor geciyorki uyandıgımda icimi kaplıyor bugunnapıcam ben dıye yasamak iskence bebek karnımda nasıl bi haldeyim ben allahım ne zormus imtihanın ne zaman kurtulacam H

ben de panik atak hastasıyım ve 16 haftalık hamileyim. İlk başlarda çok zor geçiyodu ama biraz biraz rahatladım. Belki de alışıyorum hamileliğe ve bebeğimin varlığına. Ama yine de özellikle bu aylarda havanın kararmasıyla içim sıkılıyor, her an birşey olacakmış gibi bir his, çarpıntı.. neden bunları yaşıyorum diye çok sordum kendime çok savaştım ama kabul edince hayatım daha kolaylaştı. Şimdi tek isteğim hamileliğimin sağ salim sona ulaşması ve bebeğimi sağlıcakla kucağıma almak. Tek başınayken panik atak daha çekilir çünkü. E

aynı durumdayım berayy daralıyom sokalarda gezyiom valal bir haftadır ggösüme bi sıkıntı çöküyo hamile kalmasaydım keşke bile diyorum ilaçlarımı içemedigim için yarın konuşcam pikiyatrimle gelişmelri yazarım sana randevumu bile önealdım okadar sıkıntıdayım zaman durmuş gibi ben varmıyım yokmuyum beli degil öyle yaşıyorum sanki gösüme gelen sıkıntı olmasın diye dua ediyorum süreklii benim şuan sata göre 6+3 senin nekadar lık bebiş zeytohnm saglıkla gellll

merhaba arkadaşlar... bende hamileliğimde panik ataklarımdan çok zorlanıyordum. gece yarıları uyanıp eşimle beraber evde turlardık, bende titreme sıkıntı kasılma bulantı anlayacağınız herşey vardı... ben çok zor tedaviyle hamile kaldım. buna rağmen bebeklerim bile çıkıyordu aklımdan... ama eşimin teskinleri ve benim panik ataklı olmamı kabul etmem gerektiğini normalde çok sağlıklı olduğumu sürekli tekrar ettiridi bana.. o zaman sadece ikizlerimi düşünür ve onları hayal ederdim. bu şekilde diğer aylarımı çok rahat geçirdim. sizede tavsiyem sadece bunu düşünün ve bebeğinize odaklanın inanın çok rahatlatıyor. _BERAY_

bende aynıyım. Sanki artık herseyden boğuluyorum. Hep aklımda felaket senaryoları. ıçim huzursuz, mutsuz. Delircem bu gidişle( A ARTVINLI9876 Evlatlarim sana emanet

ılk hamileliğimde yasadıgım olaylardan dolayı basladı bende de panık atak + anksiyete bozuklugu başlamıştı simdi 23 hafalık hamileyim en ufak bir şeyde acildeyim doktorlar psikolojık diyor ama anlatamıyorum bunu kendime o an evin içine sığmıyorum resmen nasıl gececek 3 ay daha bilmiyorum bazen eşim hamile kaldıgına pişman gibisin diyor oyle değil aslında bebeğimi cok seviyorum asla pişma değilim ama kabus gibi geciyor hamileliğim rabbim kucagımıza almayı nasip etsin bebeklerimizi. ılaç istedim doktorumdan pasiflora kullanayım bari dedim hayır kendi kendine atlatacaksın dedi. Oyle yapmaya calısıyorum bende

allah cümlemizin yardımcısı olsun. hayırlı doğumlar nasip etsin. herkes için zor bu panik atak.

kızlar ne olur yardımcı olun ben hiçbir yere sığamıyorum içim sıkılıyor bunalıyorum sürekli kafamda kötü düşünceler evde tek basıma kalamamaya basladım en zoruda bu nasıl geçer zaman hiiç bilmiyorum kafayı yicem diye korkuyorum benim durumumda olan var mı ilaç kullanan ne olur kızlar yardımcı olun