kızlar bende bişiler yazıyım bari: ewet canlarım ben cok ilgili ve sevecen bir ailede dünyada geldim genelde cok canayakın sevecen ve sımarıgımdır (öz eleştiri yapim demi birazkaydirigubbakcemile3) güzel bir cocukluktan sonra müthiş bir genc kızlık yasadım ve ewlendim hayatımın askı diyemem belki ama cok iyi beni el üstünde hatta bas üstünde tutan bir kocam var :dance: birazda sımarık olmamın sebebidir belki kaydirigubbakcemile2 ben ewliliğimin ilk 2 yılını vajinismus olarak gecirdim :sinifsinif: zor günlerdi ama kocam süper destek oldu vee kk sayesinde yendim :hooray: hamile kaldım :teytey: hamilelikle birlikte bende degiştim sımarıklık aynı sevecenlik hareketlilik aynı ama bi korumacılık sahiplenmecilik huy oldu bende daha 6 haftalık hamileyken arabaya bile binmedim bebegime bişi oursa diye :kedi: 9 ay kocamında burnundan getirdim :kedi: sagolsun kocacım agızını acıp tek laf etmedi bana sabırlı yavrum benim sengözlerimebaksanab bu pimpiriklilik dogumla daha beter arttı şimdi hanzadedin bir tüyüne kıyamıyorum atesi 37.1 olsa doktora kosuyorum delikafadulden şuandada anne olmam dışında huyumda hatta sımarıklıgıma, catlaklıgımda, hareketliliğimde, liseli genc kız gibi davranmamda hiç bişeyim değişmedi :sm_cool: ama iyiki degişmedi hayatımızda renk var benim sayemde ama bazı sevmediğim ama degiştiremediğim huylarda yok degil affedici olamıyorum cok darbe aldıysam kii affetmediğim kişiler katagorisinde kayınbabam ve kaynanam var hayatımın en berbat zamanlarını yasattılar en asalayıcı seyleri sölediler haketmediğimiz iftiraya kadar gittiler. suan kızımı onlara asla göstermek istemiyorum ama onlara acıyorum neyse bu konular derin vee uzun işte böyle canlarım beni azda olsa tanısınız hihoyyyt hepinizi suan diyorum ki iyiki tanımısım cok iyi doatlarsınız:teytey: seherim MELEKLERİM

Filizcim, yine çok güzel anlatmışsın, ilk aşklar unutulmaz bunu herkes bilir, herkes yaşamıştır. Günün birinde karşılaşsanda aynı heyecanı yaşayacağına adım gibi eminim, Nedendir bilinmez ama öyle bi büyüsü var bu işin.. Esencim, sizde bizim gibi zorlu sınavlardan geçmişsiniz ama bravo yılmamışsınız, Allah mutluluğunuzu hiç bozmaasın,,,,, yavrunuzu size bağışlasın... WomenLove bir

bende yazcam kızlar bekleyinnnn biraz hazırlanmam lazım.

canim benim.. esen'e de dedigim gibi.. kimi öyle ögreniyor hayati kimi böyle.. sende belki bu yasadiklarin olmasaydi böyle biri olmyacaktin.. inşaAllah sen daha güzelini yasarsin bundan sonra hayatimin devamini yarin yazicam inşaAllah gercekten cok uykum geldi cünkü :) öptüm hepiniziiiiiii :)

Aşk göreceli gerçekten cnm.. Senin edebiyata sanata düşkünsün.. sanatsal diyebileceğin herşeye aşık olabiliyorsun... senin bakış açında bu yönde oluyor demekki... çiçeğe böcüğe, zıt karakterlere aşık olunabilir diyebilirsin... Sen böyle dersin başkası çıkar -aşk maşk yok inanmam.. ben hiçkimseye, hiçbirşeye aşk olmam der.. bir başkası da çıkar -ilahi aşk vardır gerisi mecaz anlamda aşktır der... vs vs.. bu böyle uzaar gider... belki de herkes kendine göre haklıdır... Saatlerce bu konu üzerinde yorum yapılabilir cnmm. En iisi herkes kendi bakış açısıyla aşka inanmaya devam etsin diyelim biz.. yeter ki aşk olsunn yaşamımızda.. çünkü hayatın anlamı o AŞK vereliniortak a. s.

cerencimya valla içim tuhaf oldu. tabi hepimiz bir sürü şeyler yaşadık. bende hayatımda çok şeyler yaşadım ama buraya yazmakla bitmez. canımmm en azından allah anneni babanla güldürmüş baban kıymetini biliyor seviyor tam terside olabilirdi. ( Cerennn Berke'nin

geliyor geliyor:)))) pnrhlt DEFNE'm Güzel

Kizlar Selamlar, Marquez'in, "Anlatmak icin Yasamak" kitabi geldi aklima yazdiklarinizi okurken. Ben cok severim bu kitabi ve hayattan aldigim keyifte, hep anlatmakla dogru orantilidir. Insan, anlatmadan nasil tanir kendini, en giz'li kalmis köselerimize ulasmanin, en güzel yoludur bence anlatmak. O yüzden olabildigince güclü bir hevesle anlatmaya devam etme umuduyla...

mayıs annesi değilim ama yazmak istedim, süper bir aşk hikayesiymişopuyorumnanaktan aynı filmlerdeki gibi. herhalde eşin şimdi seni el üstünde tutuyordur. çok çabalamış çünkü. mutahhara Everything is

cok sevdım burayı mayıs annelerı topıcıcne fazla gıremedıgımden burdan daha ıyı tanıdım herkesı ve sunu anladımkı ıyıkı mayıs annelrıyle tanışmısım herkesın hıkayesını okudum tek tek cevap yazmak ıstıyorum fırsat buldukca canım dıger sayfaya yazdıgın hıkayenıde okudum okadar guzel anlatış tarzın varkı cok etkılendım dogrusu sankı bır yazarın kıtabından okur gıbı okudum butun yazılarını benı okadar etkılemişsinki gerıye donup dogum hıkayenı bulup onuda okudum :))) ama onu okurken cok agladım zor bır donem gecırmışsın ama sonu cok gzuel olmuş senınle tanışıp uzun uzun sohbet etmeyı cok ısterım ınsallah bırgun ımkanımız olur tatlım seherim MELEKLERİM

filizz senin face açık değilmi? hiç online görmüyorum seni

efendim ben genc kizlik döneminde kalmişim :) lise zamaniyla baslayayim :) lise sondayken bircogumuz gibi bende uni. ye hazirlanmaya hazirlaniyordum :))) dersaneye felan yazilmiştim.. ama malumunuz ihl mezunu olacagim için o sene "dogrularin 0.5yerine 0.2 ile carpilacagini ve orta ögretim basari puanimin (ki bu puan 33 puandi.. az buz bi puan degildi) sonucuma eklenmeyecegini" ögrendik.. hayatim boyunca dedeme hayran büyüdüğüm için hep ama hep doktor olcam diye düşünmüştüm.. baska bi alternatif aklimin ucundan gecmedi.. ilgim, yetenegim, istegim, hayranliğim her pozitif düşüncem buna dairdi.. ama işte 17 yasindaki bir insanin hayalleri, ümitleri birden bire tuzbuz oldu.. bu konuda felaket kinliyim oyuzden fazla desmiyim :) neyse.. bende boşuna kendimi kasmanin bi mantigi olmayacagini düşünerek dersanemi değiştirip ingilizce kursuna yazildim.. nasilsa tibba giremeyecektim.. derken lise bitti uni sinavina girdim.. özel bi universitenin 2 yillik bilg programciliği bölümünü kazandim ve kayit yaptirdim.. orda da b. örtü sorunu cikti :) istemedim.. kaydimi aldirdim.. acik ögretime girdim.. sonra böyle olmayacak dedik.. bi meslek bulmaliydim.. annemle artik iş kurmayi planlamaya basladik.. ne annem ne ben ev kizi olmayi kabul edemedik bi türlü.. derken bigün gazetede özel bi ucus hostesliği kursunun reklamini gördüm.. küçüklüğümden beri ucaklarada hayrandim :) ucaklarla ilgili herşeye cok merakliydim :) gittik kayit oldum.. malum b. örtü sebebiyle cok fazla havayollari secenegim yoktu.. saudia ve emirates seceneklerim vardi sadece :) buyüzden turizm ingilizcesiyle birlikte arapçamida ilerletmek zorundaydim.. derken egitim bitti.. basvurularimi yaptim..2 sene yattm kalktim dualar ettim :) yabanci dillerimi iyice geliştirdim.. ama bi türlü cagrilmadim.. işlerin daha kolay olmasi için basvuruyu ordan yapmaya karar verdik.. öncelik saudia'daydi.. cünkü cidde2de cok tanidigimiz vardi.. hani bişey olursa siginabililirim manasinda derken gittik basvuru yaptim.. sansima havayollarinin genel müdürü cok tonton bi adam cikti.. orda burasi gibi fazla protokol yoktur.. zirt diye en üstteki biriyle görüşebilirsin.. neysem işte adamin karisida türk ciktimi :) ay pat diye kabul ettimi adam beni :) Allahim havalardayim ben arapta olmadigim için direk uluslararasi baslayacam felan diye düşündüm derken adam bizi aldi egitim yerine götürdü.. anammm ucu bucagi belli olmayan acaip muhafazali bir yer.. akliniza gelebilcek herşey var içinde.. evler, spor alanlari, marketleri, piknik yerleri vs vs.. harika biryer..1.5 ay orda kalip egitim alacakmişim.. ay ayaklarim yere indi bi anda dedim yok ben egitim aldim.. yok dedi her şirketin kendine özel egitimi vardir vs kalicaksin.. ay yok kalamam bi tirstim dişari cikmak yasak.. heryere sadece özel şöför ve korumayla gidebilirsin.. istedigin zaman cikamassin.. anam yabanci ülkedeyim.. ben basladim aglamaya :)))) annem ne kizmişti bana ya şimdi düşünüyorum da ne salakmişim.. kal işte.. okadar ugrasmişsin etmişsin ne bu duygusallik.. neysem işte ben vazgectim yapamicam dedim.. babam sen bilirsin ben vazifemi yaptim dedi.. annem bence iyi düşün sonra pişman olma ama sen bilirsin dedi.. velhasil vazgectik.. kader bu ya.. ogun cidde'de mekke'ye geri döndük.. lobide babamin bi arkadasiyla karsilaştik.. ona anlattik böyle böyle diye.. adamda aman boşverin bu kiz okusun felan dedi.. derken yabanci bi universiteden bahsetti.. işin özü : ben işi red etmemle içimde hep kalan okuma istegime kavustum :) ist. a döner dönmez kayit oldum.. kuzenimde benmle kayit oldu :) bilgisayar muhendisliğine basladik böylece :) universite yillarini ve eşimle komik tanişmamizi diger mesajda anlatayim :)) mutahhara Everything is

ya aslinda olay ne biliyormusun birsencim.. sevgiyi anlatma biçimi.. bak sen ne diyorsun.. hiç romantik olmadi diyorsun.. ama benimki beni kandirirken cok romantikti.. hatta bikere bana şiir yazdi dedim saol ama ben şiir hiç sevmem adam o derece romantikti ya.. sevgisini öyle gösteriyordu.. süprizler hediyeler hiç beklemedigin anda gelen sözler hareketler vs vs.. ee insan böyle alişinca sonrada görmeyince sanki sevgisi bitmiş gibi geliyor.. bitmiş demiyimde nereye gitti beni seven adam yaaaaaaa diyorsun işte :))) cünkü adam farkli bi dille anlatmiş önceden sevgisini.. şimdi odunca anlatiyor da biz o dili bilmiyoruz esen81 iki aşkım Ahsen ve

Aman da aman bızım kızlar aska gelmıs. Keyıflendırdınız benı sabah sabah yaa. Boranın uyku saatınde bende burdayımmmmm. cerencim

Birsen, tüylerim diken diken oldu. Yasam bazilarimizi cok kötü siniyor bazen. Sen sinavlarini yüzakiyla gecmissin simdiye kadar, bundan sonra da gececegine inaniyorum. Cünkü acilarin var sana yol gösterecek olan. Ama dilerim bir daha böyle büyük acilar yasamazsin hic bir zaman. cerencim

zor şeyler yasamissin gercekten.. inşaAllah dedigin gibi bunuda asarsiniz ve cok mutlu bi yuvaniz olur clariescim :) mutahhara Everything is

canım benım kagan konusunda pımpırıklı olman normal bıraz sende rısklı bır hamılelık gecırdın ozamanlarda msnde konusurduk akşamlrı :))) kendımde yasadıgım ıcın cok ıyı bılıyorum ınsanda daha dunyaya gelmeden kaybetme korkusu oldumu bır daha cok zor kurtuluyor ondan ama sukurler olsun bak aldık kucagımıza kuzularımzı hatta koca adam bıle oldular :))))))) bendekı yerınde özeldır canım senınle sohbet etmeyı sevıyorum ıyıkı tanımısım senı

oyy handecim neler neler yasamişsin.. ilk okudugumda da cok etkilenmiştim.. ama gene etkilendim.. cok zor bi cocukluk-genclik dönemi gecirmişsin gercekten.. ama inşaAllah bundan sonrasi cok güzel olacak.. eşinden sonra hayatin güzelleşmiş iyice.. inşaAllah masalla da her gecen gün kat be kat güzelleşecektir a. s. mutahhara Everything is

çok hoş ya pınarım hıkayen cokta tatlı dille yazmıssın mutlulugunuz daım olsun arkadasım WomenLove bir

çok güzel hikayeler okuyoruz. birbirimizin birde bu yönlerini tanıyoruz. çok da güzel oluyor.:)) ee hadi bayanlar, esen tülay kocişlerle barışmadınız mı daha? :))

tubişşşşş benide az çok tahmin etmişşsinn aferimmm:)) ama ben ehrkes hakkında tabiki tahminlerde bulunuyorum ama düşüncelerimi dile getirememk gibi bir sıkıntım var o yüzden tahminlerimi yazıya dökemicem.( chiglet 2 çiçek

Yazdıklarınızın hepsini tek tek, içime işleyerek okuyorum kızlar. Hepsine ayrı ayrı yorum yazmak isterdim ama başkaları ile ilgili duygularımı öyle kolay dökemem kaleme... Ama anlattıklarınızdan anlıyorum ki hepiniz tamda içimdeki gibisiniz... Benim içinde güzel duygularını, yorumlarını yazan arkadaşlarıma da çok tşk ederim öpüyorum hepinizi kocaman a. s.

ay filiz yaaa.. film izler gibi oldum ya.. neyseki sonu güzel bitti.. zor bi sürec yasamissiniz.. ama diyorum ya bunlar sevgiyi dahada bi güclendiriyor sanirim.. mutlulugunuz sevginiz sayginiz daim olsun canim :)

gülen yüzlerim çıkmamış, kare çıkmış hayret, ammada uzun yazmışım sıkılmazsınız umarım, rengi göz alıyo sanki, değiştirsemmi acaba?neyse kalsın bakalım..

ayyyyyyyy tuba valla koptum yorumlarınaa showa dieceğim türk malı senaristleri kadar becerikli bir hatun var diye... hahahhaaaa yada bir mizah dergisi yaz süpersinn:lepi: pnrhlt DEFNE'm Güzel

teşekkür ederim kıvılcım, ayşe... evet kıvılcım hayat bana zor sundu herşeyi o yüzden o zorluktan gelen herşey benim için çok kıymetli heleki evlatlarım... annem bu denli hasta olunca aslında güzeller günlerdeki akrabalar yokmuş bunuj gördüm... tek başıma anne oldum, abla oldum ve ev kadını oldum sabırla annemin iyi olacağını düşündüm işyerinden çıkarken servis bişey için beklemese derdim... annem bakırköyde yatarken 19.30 odasına girecek ve ben onu 15 dk görmek için sn. sayardım... anneme kızgındım aslında, neden bu kadar güçsüz kaldı diye ama hiç kızamadığımı gördüm... bu yüzdendirki hep güçlü kalmayı sağlıklı olmayı istiyorum ben kuzularımın yanında arkasında olacağım varlığımı hep hissettireceğim çünki hayatta hiçbir sevgi anne ile çocuğu arasındaki kadar olmaz ilaç gibidir anne, tutkun09

Kizlar gecen korkakligimdan bahsederken, su fare korkumu yenmek icin yazdigim öykü gelmisti aklima. Az önce öykü arsivimi taradim ve konuya degisik bir atraksiyon olsun diye eklemeye karar verdim buraya. Öykü okumaktan keyif alanlara ve korkaklik gibi bir illetle basetmek isteyenlere ithaf ediyorum. AYKIRI BIR FARE&#8217;NIN GÜNLÜGÜNDEN Burasi terkedilmis bir konak. Birkac ay icinde de yikilacak. Yerine, kocaman bir bina yapilacagi söyleniyor. Umurumda bile degil acikcasi. Nasil olsa burada olmayacagim. Artik yapayalniz ve kimsesizim. Sanki lanetlenmis bu konak. Hic kimse kapisini acmiyor, icinde insan sesi bile duyulmuyor. Oysa eskiden böylemiydi! Anlatayim: Ben o zamanlar miniciktim. Ailemle birlikte, tavan arasinin köhneliginde, mütevazi bir yasam kurmustuk. Yasam kalitemiz, oldukca yüksek sayilabilirdi. Diledigimiz herseyi yiyebiliyorduk. Sürekli göcer halde yasamaktan kurtulmus, yerlesik bir yasama gecmistik. Ayrica yedigimiz önümüzde, yemedigimiz ardimizdaydi. Daha ne isteyebilirdik ki! Ikiz kardesimle birlikte, aksamüzerleri, tavan arasinin catlakliklarindan, ev halkinin mutlulugunu paylasirdik. Bu insanlar, üc nesil bir arada yasayan, köklü bir Balkan ailesiydiler. Onlar da bizim gibi göcebeydi aslinda. Yillar önce göcmüs, bu konagi mesken tutmuslardi. Evin dedesi ve büyükannesi, sofranin bas kösesine kurulur; yemekleri ilk onlar kasiklarlardi. Sirayla evin gelinlik kizi, büyük ve kücük erkek cocuklari, huriler gibi güzel gelinler ve üc kücük afacan... Yemekten sonra sarkilar söylenir, oyunlar oynanirdi. Özellikle &#8218;tombala&#8217; diye bir oyunlari vardi ki; saatlerce bitmek bilmezdi. Ilerleyen saatlerde hepsi tatli bir rehavete kapilir ve sirayla uykunun yolunu tutarlardi. Tabi o zamana kadar, bizimde, acliktan imanimiz gevrerdi... Annem ve babam önden, biz arkadan, tavan arasindan asagi inerdik. Mutfaktaki artik yemekleri bir güzel yer, karnimizi iyice doyururduk. Ama hemen yukari cikmayi hic istemezdik. Ikiz kardesim ve ben, afacan cocuklarin odasina dalar, onlarin oyuncaklarinin icinde kaybolurduk. Ah ne kadar cok, ne kadar sirin oyuncaklari vardi. Ne kadar da sansliydilar öyle... Onlari icten ice kiskanir, dünyaya bir insan olarak gelmedigim icin hayiflanirdim. Birgün, evin gelinlik kizina görücüler geldiler. Hali vakti yerinde, köklü bir Istanbul ailesinin tek oglu, bizim Rukiye Hanim&#8217;a vurulmus. Yengeleri ve annesi bir güzel süslediler Rukiye&#8217;yi. Kizin endami zaten o bicim. Bakmaya doyamadik. Aksami iple ceker olduk... Tüm gün börekler, sarmalar, et ve sebze yemekleri, limonatalar, tatlilar hazirlandi. Onlar büyük bir keyifle aksam icin hazirlik yaparlarken, biz yukarida sicim sicim terliyorduk. Istahimiz öyle kabarmisti ki, annem bir ara usul usul mutfaga bile gitmeye yeltendi. Babam ona; atesle oynadigini, dikkatli olmazsa; öteki dünyayi boylayacaklarini söyledi ve cok sinirlendi. Neyseki aksam oldu ve misafirler geldiler. Evde bir curcuna, bir hareketlilik sormayin gitsin. Rukiye&#8217;nin yanaklari al al olmus, korkudan neredeyse düsüp bayilacak. Ama sürekli gülümsüyor, göz altindan yavuklusunu süzüyor. Yavuklusu da yakisikli cocuk hani. Yere bakan, yürek yakan cinsinden. Sesi solugu hic cikmiyor. Anne ve babasinin yaninda oturmus, basi önünde efendi bir aile cocugu pozlarinda. Ama bizim gözümüzden hic kacar mi damat bey, kacin kurasiyiz biz. Neyseki Rukiye&#8217;yi verdiler ve bizim icin asil önemli olan kisma gecildi. Padisah sofrasini kiskandiracak bir sofra donatildi. Afiyetle ve elden birakmadiklari kibarliklariyla, silip süpürdüler sofradakileri&#8230; &#8220;Eee hadi gidin artik!&#8221; diyordu sürekli annem. Sonunda dayanamadi ve tavan arasindan asagiyi kolacan etmeye gitti yeniden. Is isten gecmisti ve babam zivanadan cikmisti. O da pesinden gitti. Ah olacak is mi! Rukiye yemekten sonra, süzüle süzüle keyif kahvelerini getirirken, bir ciglik kopardi aniden. Babam annemi kovalarken, ayaklarinin dibinden gecmis&#8230;Haliyle evdeki tatli havanin yerine, serin rüzgarlar esti. Büyük Hanim mahcup bir edayla: &#8220;nereden gelmisler bu lanet olasicalar. Kapiyi acik biraktikta, iceri mi girdiler acaba, olacak is degil yani?&#8221; diye söylendi. Büyük Bey: &#8220;yarindan tezi yok, temizletmeli bu evi. Hayret ki ne hayret! Su melunlar benim evimde ha... Inanilacak gibi degil dogrusu&#8230;&#8221;dedi sinirli bir halde. Evin gergin havasini sezen iri cüsseli dünür bile, lafa karisti. ; Efendim konak falan dinler mi bu soyu kuruyasacilar. Her tasin altindan cikiyorlar artik. Istanbul&#8217;u fareler basti fareler&#8230;&#8221; Kardesimle ben, inanamiyorduk olanlara. Aylardir sessiz sedasiz su konakta yasiyorduk. Hemde izimizi hic belli etmeden. Annem&#8217;in bencilligi, herseyi berbat etmisti bir anda. Ne olacakti simdi, bunlar artik bize rahat vermezlerdi. Ne güzel gecinip gidiyorduk oysa... Baskalari derme-catma gecekondulari zor bela bulurlarken, biz bir konak bulmustuk. Her bir yani betonlasmis Istanbul&#8217;da, bizlere gecit yollari daraliyordu gitgide. Kokmus lagimlardan kurtulmustuk sonunda. Ama biz, sabirli varliklar degiliz iste. Bir yerde patlak verecegiz illahi ki&#8230; Eh olacaklar oldu. Akacak kan damarda durmazmis. Büyük ve kücük beyler, misafirlerini yolcular yolculamaz, evi köse bucak aradilar. Hepsinin yüzünden öfke akiyordu. Kadinlar bir yanda birbirine sarilmis, erkekler bir yanda ellerinde süpürgeler ve kürekler dolaniyorlardi. Isin kötüsü, annem ve babam ortalarda görünmüyorlardi. Sanirim bir kösede saklanmislar, ecelleriyle cebellesmeyi bekliyorlardi... Ilk annemi buldular. Süpürgeyle bogdular. Can cekisirken feryat figan cigliklar yükseldi. Ev halki küfürler ede ede zaferlerini kutlarlarken, bizim yüreklerimiz paramparca olmustu. Babam ortalarda kacisiyor, can pazarindan kurtulacak bir delik ariyordu. Bizde o panik ve üzüntüyle indik asagiya. Evin her yaninda cigliklar yükseliyordu. Adeta bir savas meydaninda gibiydik. Kardesimi buldular daha sonra. Cayir cayir yanan bir sobanin icine attilar ve korkunc bir sekilde can verdi. Ben salak bir kediyle köse kapmaca oynarken, kendimi sansli hissediyordum. Cünkü bu ahmak, sadece cüssesini sisirmeyi düsünmüs bir obezdi sadece. Ben de ise, Tom ve Jerry&#8217;deki, Jerry cevikligi ve zekasi vardi. Iyiki cok miniktim. Kücücük bir delikten sivismis, canimi zor bela kurtarabilmistim. Beni kediden baskasi görmemisti zaten. Kücük delikte yapayalniz kalmistim. Hem kendi kaderime, hemde canimdan cok sevdigim ailemin kaderine agliyordum. Babam sanirim isteyerek teslim oldu. O vahsetten sonra yasayamayacagini düsündü. Belki benim öldügümü de düsündü. Bir kürek darbesiyle, onu da katlettiler. Yasamak bizler icin cok anlamli. Cünkü her an ölecekmisiz gibi yasiyoruz. Belki de bu nedenle bu kadar arsizlasiyoruz. Ne kadar cok yersek, o kadar sansli hissediyoruz kendimizi. Hem insanlar da öyle degil mi! Cepleri dolu, karinlari doygun oldugunda; cok beyefendiler. Ama birazcik ac kalmaya görsünler, nasilda saldiriyorlar, nasilda efendilikten vazgeciyorlar. Hem ben insanlari hic anlamiyorum. Lafa gelince, hepsi birer iyilik melegi kesiliyor. Yok efendim, cana kiymak günahmis. Bu dünya kocamanmista, nimetleri tüm mahlukatlara yeter de artarmis. Ama lafla peynir gemisi dönmüyor iste. Siz bize bu kadar büyük bir öfke duyup, gördügünüz her yerde öldürmeye kalkismasaydiniz, belki bizim neslimiz bu kadar arsiz olmaz, böylesine zivanadan cikmazdi. Hem bu dünya da sizin ne kadar yasama hakkiniz varsa, bizimde o kadar var. Siz bizim yasam hakkimizi elimizden alirsaniz, bizde size iste böyle rahat vermeyiz&#8230; &#8220;Rahat vermeyiz&#8221; diyorum demesine ya, bu sözleri sadece kabaran öfkeme merhem olsun diye diyorum galiba. Oysa, ellerinden aldigimiz rahatin bedelinin, ne kadar aci oldugunu cok iyi biliyorum. En büyük hayalim, insan neslinin tükenmesi. Cünkü artik onlarla basedilmez oldu. Deliklerden cikamaz olduk onlarin yüzünden. Hem bizi &#8220;Jerry, Mickey Mause&#8221; diye pazarlayip, sirinligimizi kullaniyorlar; hem de hasbelkader katlediyorlar. Sehirlerde yetisen tüm insan nesillerinin, fare fobisi var. Türlü türlü teraneler üretiyorlar. &#8222;Fare fobisi&#8220;ymis... Korkular yaratip, korkular pazarliyorlar bu canavarlar... Kurtulus yollarini da, yine kendileri üretiyorlar. Gideceksin doktora. Bir güzel anlatacaksin korkularini. Doktor olan hanim ya da bey, sana sihirli sirlar söyleyecek. Tabi seninde karsiliginda &#8218;para&#8217; vermen gerekecek. Iki taraf icinde, karli bir alis-veris. Ne kadar da komik bir tablo... Isin en komigi, konaktaki asilzadeler, ailemi katlettikten sonra bile durulmadilar. Konagi, harac mezat, satiliga cikardilar. Duyduguma göre, yüzlerce insanin yasayacagi, kocaman bir site yapilacakmis bizim sirin konagimiza&#8230; Kendime bir barinak aramam gerektigini biliyorum bilmesine ya, nedense icimden gelmiyor. Sokaklar da avare avare gezmek, daha güzel. Nerede aksam, orada sabah yasamak, buldugunu yemek&#8230; Hem bir eve hirsiz gibi siginsam, onlarin artiklarini yesem ne olacak ki! Günün birinde, birisi beni görecek, cigligi basacak ve katledilecegim. Evet, nasil olsa ölecegim. Hic degilse sokak faresi olarak öleyim. Özgürlügün tadini, daha fazla cikararak. Gördügüm kücük cocuklari, hanim hanimcik kadinlari korkutarak. Irikiyim erkek bozuntularinin ayaklarinin dibinden gecip, fiyakalarini bozarak, onlari tiksindirerek&#8230; Gecenlerde bir okul kantinindeyim. Karnim tok, sirtim pek&#8230;Söyle bir kolacan edeyim etrafi dedim. Bizim Rukiye&#8217;ye benzeyen bir süs bebegi konusuyor. Konu malumunuz. Yine bizler&#8230; Neymis efendim. O aslinda farelerden hic korkmazmis. Ama tiksinirmis ve görmeye tahammül edemezmis. &#8222;Allah askina söyleyin cocuklar. Yasayan her canlinin bir getirisi, bir anlami var. Yani ben öyle biliyorum. Bu igrenc mahlukatlarin, dogaya ne gibi bir yarari olabilir ki! Hem bizim bilmedigimiz bir yararlari varsa bile, zararlari neden daha cok&#8230;&#8221; Iste o an, kan beynime sicradi. Büyük bir hisimla ayaklarinin dibinden gecip, sok etkisi yaratan bir manevra yaptim. Ciglik cigliga bagirdi korkmayan hanimefendi. Yok efendim tiksiniyormus. Yalanci seni... Tiksinen insan, hic ciglik atar mi? Celiskiler yumagi, yalanci süs bebegi. Herkesin madarasi olursun iste böyle. Herkes haline güler. Gerci benim zamanlamam da harikaydi. Yasasin kötülük... Aslinda ben kötü bir fare degildim. Ama insanlara kötülük yapmadan duramiyorum artik. Kaybedecek hicbirseyim kalmadigi icin mi, yoksa tüm kötülügü onlardan gördügüm icin mi bilemiyorum. Sadece bebekleri ve masumiyetlerini henüz yitirmemis cocuklari sevebiliyorum insan cinsinden. Onlari korkutmaya kiyamiyorum. Hem beni farkettiklerinde, cogu korkmuyor. Sadece tuhaf bir canli görmüs olmanin saskinligini yasiyor ve bana bir anlam kazandirmaya calisiyorlar. Ne kadar da masumlar. Oysa benim anlamim apacik ortada. Ürkerek, deliklerde ya da tavan aralarinda yasayan ufak bir hayvancik. Insanlarin korktugu, tiksindigi, görmeye tahammül edemedikleri ve zevkle öldürdükleri hayvanciklardan biriyim... Cogu masum bebekler, neslimin ilerideki düsmani olacaklar. Ama ben onlari yine de seviyorum. Cünkü kötülük tohumunu onlar ekmiyorlar. Onlar, sadece bildikleri, ögrendikleri yoldan yürüyorlar. Tüm bu cirkefligin icinde, bir cirkefte ben oldugum icin, nasil da aci cekiyorum. Insanlar beni öldürmeden, yok olma vaktim geldi galiba. Hem bizim cennette insan da yoktur belki. Gerci yaptigim kötülükleri düsününce, cehenneme gitme ihtimalim yüksek görünüyor. Ama ziyani yok. Ben nasil olsa bir yolunu bulur, cennete sivisirim. Bosuna ölmek istemiyorum. Ölmenin bile bir anlami olmali öyle degil mi? Hadi eyvellah dünya ve eyvallah insan düsmanlarim! Alin dünyanizi basiniza calin. Beni de cennette rahat birakin!

Ceren canım arkadaşım benim, okurken bunları bildiğim halde ağlıyorum, Allah gülen, kahkahalar atan hatta kahkaha atmaktan gözlerinden yaşlar gelen konuşamayan Ceren 'in yüzünü hiç soldurmasın ınşallah, hayatında hep güzellikler olsun, küçücük Berke mize Allah sağlıklı, mutlu uzun yıllar nasip etsin. ve o güzel yuvanızda ömür boyu mutlu olun ınşallah. Canım arkadaşım.. . push ; Cerennn Berke'nin

Belki birgün bir yerlerde kesisir yolumuz canim, hele Antalya gibi bir yerde yasadigina göre kesisme ihtimali daha yüksekopuyorumnanaktan tlyonl2009 canımın yarısı

handecim hikayeni okurkaen ufak ufak kesitlerde kendimi buldum hele annene yazdığın mektupta yemek yaparken size ekmek içine kıyma koyup vermesi benim annemde hep yapardı oun off özledim bak şimdi annecimi ya canım seni azminden dolayı kutlarım umarım bu zorlu hayat mücadelesinden sonra aydınlık günler seninle olur herşey gönlünce olur Önceki

Tamam Tuba'cigim, Dorugu uyuttum, zamanim var su anda. Az sonra yazmaya baslayacagim. zemuszemus

Tuba yahu odun dedığın bu mu bee adam perısan olmus pesınde. Valla bayıldım hıkayene. Sende de az ınat yokmus yahu. Bırsen senınde sonradan ask olmus canım. Allah ağzınızın tadını bozmasın. Ayseee ıstemem yan cebıme koy mısalı valla. Cok guzel ya bayıldım. Bu mayıs annelerı hep cektırmıs anlasılan kocıslere. Onlarda sımdı hesabını alıyor bızden.

kızlar çok güzel olmuş ya.. filizcimm çok güzel ifade etmişin kendini. gülhan cnaıms ende öyle... tabi bende kendimle ilgili daha anlatıcakalrım var biraz beynimi topluyayımm.:) mutahhara Everything is

madem kızlar eski dosyaları açınca dertlerinden arınmış, nacizane azcuk da beni dinleyin bakalım:)) bizimki de aslında bir aşk hikayesi değil. tuba ve birsen gibi aşkımız zamanla perçinlendi. 2005 yılı temmuz ayı. üniversite bitti. ama üniversiteyi antalya sahillerinde ağustoa böceği misali geçirmiş biri olarak hemen memlekete dönmeye niyetim yok. arkadaşlarla gezmeler tozmalar, partiler, deniz, piknikler falan filan derken millet bir bir evlerine dönmeye başladı. yok, benim daha dönesim yok:)) hadi dedim ben fethiyeye gidiyorum, bir arkadaşım oraya gelin gitti, 1hafta da onun yanına gidecem. normal de annem hiç kısıtlama getirmez gezme tozma işlerine hiç karışmaz. ama bu sefer diyor ki 3 gün kal, gei dön. ya anne dönmem gezecem ben!! yok kızım dön artık özledik falan filan. dinleyen kim, Antalya'dan Tarsus'a dönülür mü hiç? neyse baktı ki benden ümit yok, annem mecbur kaldı arkamdan çevirdiklerini anlatmaya. neymiş efendim, bi arkadaşının yeğeniymiş, İngilizce öğretmeniymiş, hemde kadrolu atanmış, ailesinin durumu iyiymiş, bize uygunmuş falan filan. yok de ben istemiyorum dedim. hem ben daha yüksek lisans yapacam. LES'e girdim. iyi de bir puan aldım. dil puanım da yüksek, ee okulda da onur öğrencisiyim zaten ortalama yüksek. ben gidip evlenip sınıf öğretmenliği mi yapcam? ben öğretim üyesi olcam, karalıyım. annem, kızım söz verdim, gel, beni rezil etme istemiyorsan kendin hayır dersin dedi. eee kıramadığım anneciğimi. bindim otobüse Antalya'mı, en güzel yıllarımı, dostlarımı, aşklarımı geride bırakarak... sabah tarsus'a indim, uyudum. öğleden sonra uyandım misafirlerim geldi:)) annem git saçını fönlet diyor. yaa istemiyorum adamı bi de niye süslenecem? yine annemin değerli bi vecizesiyle "biz kızı beğenmedik demesinler, kızı çok beğendik ama o bizi istemedi desinler" gittim giyindim, hazırlandım. beyefendi bir buket gül annesi, halası ve annemle kaynanamın bir ortak arkadaşı ile geldiler. biraz oturup gittiler. gözler üzerimde, annem kardeşlerim halam yengem bana bakıyor. anlaşılan onlar beğenmiş:)) yok dedim, bu çocuk çok iyi aile çocuğuna benziyor, bana kendim gibi zıpır biri lazım!! hem zaten ben dedim size, yüksek lisans yapacam. demeye kalmadan zırrrr telefon. efendim erkek tarafı kızı çok beğenmiş, bi dışarda görüşsünlermiş. yoook dedim, ne görüşecem elin adamıylan:)) hem ben beğenmedim. ısrar kıyamet, aynı tubiş gibi, annem halam filan yaktı benim başımı:))) eh tamam dedim. bi yemeğe çıkalım, hem şık bir restoranda güzel bir yemekle karnımı doyururum, hem de olay çok eğlenceli, senle evlenmek isteyen bir adam karşında kıvranacak, sen hayır diyceksin:))) neyse bu geldi beni almaya, arabanın kapısını açtı, kucağıma tek bi kırmızı gül koydu, kapımı kapadı. çıktık yemeğe. aynı dediğim gibi, lüks bir restoran, yemekler geldi. bi güzel yedim:)) adam karşımda iki lokma zor yedi:)) konuşmaya başladı, şöyle de böylede, sen yüksek lisansını yine yaparsın, daha benim askerliğim var. bir adını koyalım en azından vıdıvıdııvıdıvıdı... yok dedim yüzüne karşı klasik cümlelerle, sana karşı değilim ama evliliğe karşıyım:)) beni eve bıraktı. neyse hafta sonu geldi, biz yaylaya gittik. tesadüfün bu kadarı, bizim yaylada onların da evi varmış. yine telefon telefon, ısrar ısrar, bi kere daha görüşsünler. eee canım da sıkılıyor, hava da sıcak. gideyim azcık gezmiş olurum bari dedim.:)) bu sefer babamın haberi yok yalnız. gizli olunca, biraz heyecan girince işin içine daha hoşuma gitti:)) aldı beni yine arabayla, evimize uzak bir buluşma noktasından. beni öyle bi yere götürdü kii, hayır demek imkansız!!! :))) çardaklar kurulmuş, ağaçlar, kuşlar, şırıl şırıl akan sular... eh konuştukça konuştukça kafama da yatmadı değil:)) ama çaktırmıyorum hiç!! bi de düşündüm, bu vakitten sonra hayat çok sıkıcı, azcık heyecan katmalıyım. dedim, hemen adını koymak olmaz. birbirimizi hiç tanımıyoruz. önce biraz vakit geçirelim. ona sonra bakarız. derken biz başladık beraber gezip tozmaya! ama babamın hiç haberi yok. bir gün mersin, bir gün adana, sinemalar, sahiller, restoran kafeler hep bizim:)) bu ağzımdan çıkacak 2 kelimeye bakıyor, ben gezme tozma derdindeyim. ee geldi ağustosun ortası, 31 ağustos'ta bu dönecek geri görev yerine, sakarya'ya. annesi sıkıştırıp duruyor. aslında böyle iyiydik ama bi cevap verme vaktim geldi. bi gün yine trenle mersin'e gidiyoruz. bu kadar gezip tozduk, hayır demek usülüme gelmedi, eh hadi dedim, tamam. bir söz takalım:)) o gün ilk defa elimi tuttu utangaç sevgilim:)) bu sefer de babam tutturdu, sen yok yok yok diyordun ne oldu da fikrin değişti?!! onu da güç bela annem ikna etti yine:)) ee süreç hızlandı bu sefer. toplanıp istemeye geldiler, babam yok dedi:))) bi kaç gün sonra bi daha geldiler. fazla vakit de yok, sözü takacaz, 1 hafta sonra dönecek adamcağız. neyse bu sefer aramızda bir tatlı yedik, yüzük takmak için gün verdik. bütün sülale toplandı, yüzükler takıldı. ayrılık vakti geldiii. anaaa ben bu adama iyice alışmışım!!! hiç ayrılasım yok:)) neyse, annesindeki öğretmen hattını aldı, bana verdi. gitti sevgilim... biz hergün saatlerce telefonda konuşuyoruz, annesi kızıyormuş buna, beni niye hiç aramıyorsun diye:)) tatilleri kollar olduk biz hasretten artık. neyseki öğretmen, bayram seyran hepsinde yanımda:)) bu arada ben kpss'ye hazırlanıyorum. şubat tatili geldi. büyük bir nişan yaptık. yaz geldi, sınava girdim. ben sonuç beklerken Özay zorunlu hizmet için Diyarbakır'a tayin istedi. o diyarbakır'a gitti, benim sınav sonucu geldi. 85 puan almışım. ben tutturdum Diyarbakır'ı yazacam. babam kızıyor, manyak mısın sen, bu puanla şu yakınlarda biyeri yazsana. adam haklı ama yarim şimdi Diyarbakır'da... yazdım yazdım, inadımla da Diyarbakır'ın Çınar ilçesinin Ağaçsever Köyünün Köksalan mezrasına sözleşmeli tayinim çıktııı... babam annem özay ben atladık arabaya tıngır mıngır gittik köye. yol yok, su yok, taştan bir lojman 65 öğrenci ve 1-2-3-4-5 birleştirilmiş sınıf!! yolda giderken arabanın plakası düşmüş, dönüşte geri bulduk. yani bizim üstümüze hiiç kimsecikler geçmemiş yoldan!! trajikomik! :)) Özay kenara çekti beni, emin misin burda çalışmak istediğine diyor. ben ağlayacam zor tutuyorum kendimi, ama çalışmam dersem babam alacak beni geri götürecek tarsus'a! çalışırım dedim, idealist öğretmen! :)) babamın hiç bırakası yok, özay için iki ucu moklu değnek:)) kalsam ayrı dert, gitsem ayrı dert. neyse rica minnet, hatırlı kişiler, tek başına bayan da evlenecek bu da falan da filan da milli eğitim müdürünü ikna ettik. beni ilçeninuzak ama ulaşımı olan başka bir köyüne görevlendirmeyle verdiler. ee bu sefer de ev derdi çıktı.2 ayrı ev tutsak, bir sürü masraf, hem tek başıma kalamam, hem tutsak ne olacak nişanlımla aynı şehirde ayrı evlerde mi kalcaz? :)) 1hafta sonra memlekete dönüp bir nikah kıydık. bir ev tuttuk. özay'ın bekar evi eşyalarıyla kasım ayına kadar oturduk. sonra kaynımın askerlik işi çıkınca 17 kasım 2006 tarihinde düğünümüzü de yaptık. işte böyle bizim hikayemiz de bacılar. aslında burda bitmiyor daha ama çok uzattım sanırım:)) affola!! ama gerçekten iyi geldi yavs içimi dökmek:))

gülşah canımya çok hoş hikayen allah mutluluğunuzu bozmasın. sevginiz saygınız daimm olsun.

Benim gibi yasaminin pek cok karesi hüzünlerle bezeli birinden, civil civil bir ask hikayesi beklemeyin kizlar. Bizim esimle hikayemiz sizinkilerden biraz farkli gelisti. 22 yasinda, yalniz bir kizdim ben. Üniversiteye gidiyor, Pedegoji okuyordum ve Pedegog olmaktan baska hayali olmayan, ask defterini kapamis hatta evlenmeyi asla düsünmeyen biriydim. Özellikle ikinci ask hikayemde hüsranla sonuclaninca... Birgün okulun büfesinde oturuyorum ve karalamalar yapiyorum. Dersim yok ama evede gitmek istemiyorum, tanidik birileri gelsede biraz cene calsak derdindeyim. Tek lüksüm buydu o yillarda. Derken, iki kiz arkadasim geldi, ödevleri varmis ve bilgisayarda yapmalari gerekiyor. Tutusuyorlar resmen. Cünkü bilgisayar kullanmayi bilmiyorlar ve isin icinden nasil cikariz diye yardim ariyorlar. Bende bilmiyorum, merakta etmiyorum. Hem komsum, hemde yakin arkadasim olan Jutta diye bir kiz vardi. Onu aradim konunun uzmani olarak ve hemen geldi. Bize bilgisayari genel hatlariyla ögretti birkac gün. Böylelikle interneti kesfettim. Edebiyata o zamanlar ilgim doruk noktasinda. Yazilar yazip hikayeler gönderebilecegimiz, genelde Avrupa'da yasayan Türklere hitap eden bir internet sitesine, birkac hikaye yolladim. Birkac gün icinde bir mesaj aldim o siteden birinden. Cok etkilendigini söyleyen biri. Biraz mesaj trafigi gelisti aramizda ve sonrasinda o kayip, ben kayip. Internet olayini kapattim, cok genis bir dünyaydi ve icinde kaybolurum diye korktum. Okulum, aileme karsi sorumluluklarim v. s... Ve birgün cikageldi Innsbruck'a... Inanilmaz birseydi bu benim icin. Sadece önadimi ve yasadigim sehri biliyordu. Calistigi firma, onu Almanya- Avusturya sinirina cok yakin bir sehire 2 haftaligina is icin yollamis. Oda ilk firsatta solugu Innsbruck'da almis. Biraz paldir-küldür tanistik ama sonrasinda cok iyi anlastik. Hemen annem ve kardesimi devreye soktum, onlarda tanisinlar istedim. Annem cok sevdi, kardesimde öyle. Islerini bitirince, geldi bir otele yerlesti ve birkac gün doya doya sohbet ettik, sakalastik, birbirimize yasamlarimizi sansürlememeye özen göstererek anlattik. Mükemmel bir dörtlü olmustuk. Sanki yillardir taniyorduk birbirimizide uzak diyarlarda ayri düsmüs gibiydik. Bu arada babam bizi görmesin diye, kiyi-köse kactigimiz icin macerada yasiyorduk. Memet, Almanya'ya, yasadigi sehre döndügünde pesinden aglamistik, hic unutmuyorum. Sonra telefon, internet trafigi basladi aramizda. Okulda bilgisayar yetmiyordu, cünkü belli bir saatten sonra bilgisayar odalari kapaniyordu. Annem bir bilgisayar aldi bize. Buldugumuz ilk firsatta bulusmalar hatta zamandan kazansin diye gece yola ciktigi icin, yolda uykuda kalmis ve agir bir kaza gecirmisti bir keresinde. Ondan cok yogun bir sevgi görüyordum ve ayni sekilde bende usul usul ama derinden ona baglaniyordum. O hayatimda olmazsa, ölmekten baska carem yok gibi geliyordu. Öylesine cok seviyordum onu. Evlenmek istiyordu artik benimle. Iste bu noktada basliyordu sorunlar. Zaten evimizde babamdan dolayi büyük bir yangin vardi, babama söyleyemiyorduk. Öte yandan annem ve kardesimi birakip gidemezdim babamin kucagina. Annem "seviyorsan evlenebilirsin tabi" diyordu "ama buraya yerlesin, ben senden nasil ayri yasarim"ida ekliyordu. Kardesim keza, "bizi birakip gidecek misin?" diyordu mahsun mahsun. Öyle bir izdirabin ortasindaydim ki, tipki arafta olmak gibi. Ne Memet'den vazgecebiliyordum, ne annem ve kardesimden. Zaten okulumda vardi daha bitirmem gereken. Evdede resmen psikolojik bir terörün ortasindaydik ve dengemizi gün be gün yitiriyorduk. Sonra bu böyle olmayacak diye, birgün bir ev buldum kuytu bir dag köyünde. Herseyi gizli servis ajanlari gibi planlayarak yapiyordum. Annem bosanmaya raziydi ama korkuyordu, bize zarar verir diye. Cünkü babam psikolojik sorunlari olan biridir ayni zamanda. Esyalar aldik, evi dayadik dösedik. Okul kaydimi dondurdum, ehliyet kursumu biraktim, sehirden kayitlarimizi sildirdim, bosanma davasi actik anneme ve postaneden yeni adresimize cok gizli, kimseye verilemez diye bir kayit aldim. Özel birkac esyamizi, kiyafetlerimizi ve birkac parca büyük esya almak zorundaydik evden. Bunun icinde Memet girdi devreye. Babamin gece calistigi bir aksamüstü, araba kiraladik ve seri bir sekilde esyalarimizi yüklenerek resmen kactik. Üst kat komsumuz vardi Irene. Bana anne kadar yakin bir kadindi. Bir tek ona söyledim durumu. Ki, zaten tüm olayimizin en yakin sahidi oydu, onunla irtibattaydik. Babam sinir krizleri gecirmis falan. Günlerce telefon etti durdu cepten ama acmiyorduk. Sadece kardesim konustu bir kere. Cok aci günlerdi o günler. Ama kurtulmustuk iste, tüm eziyetler bitmisti bir cirpida. Yeni yuvamiz öylesine huzurluydu ki... Birgün kahvalti icin ekmek almaya giderken, tamda Memet'i yolculadigimiz gün... Karsima babam cikti. Beni öldüreceginden emindim, son dakikalarim oldugunu saniyordum. Ama kacamiyordum, arkamdan vurmasin istiyordum. Bana yaklasmasina saniyeler kala, annemi, kardesimi ve Memet'i ne kadar cok sevdigimi düsünürek, aglamakli olmustum ki, babam bana sarilip hickirarak agladi. Dondum kaldim ben. Kaskati... Bir yere oturduk, konustuk, konustuk, konustuk. Üstümde telefonda yok, annem ve kardesim cildiriyordur meraktan diye düsünüyorum. Sonra bir telefon geldi babama. W ́;"Kizimi hemen yolla" yoksa seni kendi ellerimle öldürürüm diye feryat ediyor annem. Ben aldim telefonu, annemi sakinlestirdim ve kisa bir süre sonra geldiler onlarda. Babam cok pisman ve barismak istiyor. Neyse bu hikaye cok cok uzun ve hikaye icinde hikaye anlatmak gibi bir huyum var maalesef kizlar. Lafin özü, ailevi sorunlarimizi böylece bir nevi cözdük ve annem babama Memet'i söyledi. Ama bu seferde babam tutturdu, babasi olmadan ben kizimi vermem diye. Gelip babasi isteyecek diyor, baska birsey demiyor. Babasi 80 yasinda, ömründe Datca disina askerlik haric hic cikmamis birisi. Nasil gelsin adamcagiz? Bu arada biz bir kere tatil amacli Datca'ya 3 günlügüne gittik annemle ama ben kesin istenmiyorum, anladim. Ablasi selam bile vermedi bize, hic konusmuyor. Babasinin hayali, zeytin silkmesini bilen, köy islerinden anlayan ve onun köyüne yerlesebilecek bir kiz. Oglunu Almanya'da yasasin istemiyor. Annesi cok iyi bir kadincagiz, cok sevdim ve hala da cok severim. Neyse, sürekli pürüzler cikiyor iliskimizde anlayacaginiz. Bu arada 4 yildir birlikteyiz... Ve ayrilma noktasinda gelip gelip gidiyoruz... Birgün Memet'e ulasamiyorum bir türlü, sürekli mesgul telefonlari. Son zamanlarda da keyifsiz, ilgisiz halleri var. Birseyler sezdim ama konduramiyorum. Ve sonrasinda aci bir sekilde hayatinda birisinin oldugunu ögrendim ve benimle ayrilmak istedigini, bu yasananlarin cok agir geldigini, bizim umutsuz oldugumuzu söyledi. Nasil yikildim anlatamam. Günlerce agladim, ölü gibi dolastim evde. Sinir krizleri geciriyorum, annem basucumda teskin edip duruyor beni. Arayip Memet'le konusmaya yeltendim bir kac kere, hic konusmuyor, dinliyor sadece. Is yerinde, tüm arkadaslarim halimi garipsiyor, yardim etmeye calisiyorlar ama birsey diyemiyorum. Ve böyle aci ceke ceke birkac ay gectikten sonra, dirilme belirtileri göstererek toparlandim yeniden. Sürekli yazi yaziyorum, okuyorum, Italya'ya gezmeye gidiyorum, yeni evimiz sinirda oldugu icin... Hayatima arkadas olarak biri giriyor, sempatik geliyor bana ama sadece o kadar. Benim gönlümü calabilmek icin, süslü laflar ediyor. Komik geliyor laflari. Laflari süsleme, en yalin haliyle ifade et duygularini diyorum ona... Bir yayinevine ortak... Öykülerimi kitaplastirmaktan bahsediyor birgün, cok canimi sIkIyor bu durum. Zaten aklimin bir tarafi Memet'de, adi konmamis sacma sapan görüsmelerimizi noktaliyorum hemen. Agliyor pesimden ama vicdanim sizlamiyor. Cünkü ben ona durumumu anlatmis ve ümit vermemistim hic. Sadece arkadaslik demistim. Ve hala kiziyorum arkadasiz demesine ragmen, ötesine gecmeye ve beni vaatlerle kandirmaya calistigina... Birgün telefon geliyor Memet'den. Tam "unuttum" demisken. Gönül denen o illeti icimde derin bir yerlere kitlemisken. Sesi titrek, üzgün, durgun. Görüsmek istiyor yeniden. Bir sürü sey konusuyoruz, icim canlaniyor, meger kendimi kandirmisim ben. Ask herseyi affediyormus. Ama nasil bir kizginlik hali var üstümde, öldürebilirim, herseyi yakip yikabilirim. Istedigini yap diyor ama beni hic birakma... Ben gitsem bile sIkI sIkI tut. Kos pesimden... Burnundan fitil fitil getirdim mi? Tabiki hayir. Fettan birisi degilim ben. Sadece cok kirildi kalbim. Hala da kirik-dökük bir aci vardir icimde. O günlerimi hic unutamiyorum, nasil aci cektigimi, ölmeyi deli gibi arzuladigimi, sabahlara kadar agladigimi, sis gözlerle ise gidip bayginlik gecirdigimi... Icimde resmen kendi cenazemi tasiyordum ve cok agir geliyordu bu aci bana... Bizim aramizda 10 yas fark var ama ruhu bazen bir cocuk gibidir. Ne yaparsa yapsin, ona hic kiyamam. Sanki ben büyügümde, o kücükmüs gibi... Baldan tatli sohbetimiz var sonra bizim. Kendisi Felsefe bölümü mezunu ve malum cenesi biraz düsük. Kimseyle pek anlasamaz daha dogrusu kimse onu pek anlayamaz. Hayata karsi tüm zitliklarini seviyorum onun. Onu en iyi ben anliyorum bu hayatta. Sert mizaclidir, ukaladir disarida. Ama aslinda öyle degildir. Cok uysal, anlayisli ve duygusal... Onunla birbirimizi cok iyi dengeliyoruz. Ve eminim ki, bir elmanin iki yarisi gibi bu hayati birlikte bitirecegiz. Ve dilerim ki, o benden önce ölmesin, onun acisina hic dayanamam... Gelelim diger detaylara. Buraya kadar okuyabilen kac kisi kalir bilemem ama... Zor bela babami ikna ederek 07 Nisan 2007'de nisanlaniyorduk ki, tam beni istedikleri sirada bir telefon geldi babama. Enistesi trafik kazasinda feci bir bicimde ölmüs. Bu is bir an önce bitsin, zaten formalite diye hop oturup hop kalkerken, babam "Cenazem var, baska bir zamana" demesin mi? Zaten babasinin yerine gelen akrabasini zor bela getirtmisiz, bir sürü otel masrafi, gezdirme hikayeleri ve kaprislerde cabasi... Üstelik Memet'in en yakin izini 6 ay sonra... Annecigim devreye girdi hemen. "O da Allah'in emri, bu da. Bitir bir an önce, zora sokma cocuklari" diye cikisti ve babam birazda annem yine postayi koyar diye korktugundan kabul etti. 28 Temmuz 2007'de Innsbruck'da kücük ama dillere destan bir dügünümüz oldu. Hala Innsbruck'a gittigimde konusulur ve hala gelemeyenler hayiflanir durur. Neredeyse 3 yildir evliyim ve annem ve kardesimden uzak, hic sevmedigim ve alismak istemedigim bir sehirde yasamama ragmen, cok seviyorum Memet'i. Bana karsi cok hassas ve anlayisli. Cok evcimen ve sevgi dolu. Dilerim hep böyle sürer gider. Ve dilerim, herkesin hikayesi böyle mutlu biter... Önceki

SEZEN AKSUNUN ŞARKISINDAKİ GİBİ AŞK İÇİN ÖLMELİ AŞK O ZAMAN AŞK hiç bu kadar cesur olamadım acısını yaşadım aşkın... bu yanında kendimi gördüm güzel bir hikaye filizciğim arkasını bekliyorum:hulya: esen81 iki aşkım Ahsen ve

:lepi:kızlar sizleri daha derinden tanıdıgım için cok mutlu oldum ne güzel cok sükür mutlu yasantılarımız varr ee arada kayıplar kalp kırgınlıkları yok degil ama buda doga kanunu sanırım elimizden bişi gelmez hayatlarımızın ufacık detaylarında bile neler saklı oldugunu gördük. daha neler neler varr kimbilir tüm arkadasların daha degişik yönlerini vee devamı gelicek hayatları bekliyoruz eee bende anlatırım bdetaylar ama bi kafamı toplayım öyle sizleri cok sevdim kızlar esen81 iki aşkım Ahsen ve

çok güzel bir topik olmuş herkesi yakından tanımak adına filizcim kutluyorum sizi tlyonl2009 canımın yarısı

filizcim canim senin hakkinda aklima ilk gelen "gözlemci" olur sanirim :) cok iyi bir gözlemcisin.. eşin için, cocugun için, hatta bizim içinde :) sonra.. hani bazi insanlar vardir ya bi kahve icip kalktiginda yaninda kalan sadece kahve degil bircok şey olur.. sen öyle birisin.. illaki bişeyler ögrenir, illaki bi noktada bulusur insan seninle :) icine kapanikliliğin hayata kapatmamiş seni ama insanlara temkinli yaklasmayi ögretmiş sana.. yogurdu üfleyerek yiyor gibisin bircok konuda :) kelimeleri öyle güzel kullaniyorsunki sanki senin yazdigini okumuyoruzda filmde izliyor gibi oluyoruz :) oluyorum diyim yada :) tlyonl2009 canımın yarısı

aslında okuduğum yazıların hepsinde biraz kendimi buldum kızlar inanır mısınız? pınar'ın ve erzen'in güler yüzlülüğü. hatta erzen'in dediği gibi, sürekli güleryüzlü olduğum için bazen hafiften moralim bozuk olsa herkes farkeder. hatta telefondan annem bile! erzen ve Filiz'in ana kuzuluğu. bende her şeyi anneme danışırım. bildiğim bir pastayı veya yemeği yapacağımda bile. Tülay'ın sulugöz ve inatçılığı. Burcu'nun affediciliği... ve daha birçok örnek. bunların yanında kendimi en iyi anlatabileceğim özelliğim, güçlü duruşum. etrafa karşı olaylar karşısında çok güçlü dururum. ama içime bir baksanız... çok sulugözümdür aslında ama ağladığımı eşim hariç diğerleri çok nadir görürler. işte bu da güçlü görünme çabamdan kaynaklanıyor. hele en zor anlarımda bile annemin ağladığımı görmesini asla istemem! balık burcunun çoğu özelliğini taşırım. çift karakterlilik de dahil. hangi olaya nasıl tepki vereceğimi kimse kestiremez. çok neşeliyimdir. kendim dahil herşeyle dalga geçebilirim. sıcakkanlıyımdır. girdiğim ortamlarda hemen arkadaşlıklar kurar ve etrafımdaki insanların yaşı ne olursa olsun sevilirim. benden küçüklerdense daha olgun insanlarla vakit geçirmekten, sohbet etmekten daha çok hoşlanırım. çünkü bende yaşıma göre çok daha olgun bir yapıya sahibim. kin tutmam. sen beni bir kere aradın, ben seni on kere aradım gibi hesapların arkadaşlığı yıprattığına inanırım ve asla yapmam. olaylara hep iyi yanından bakarım. bana bir iyilik yapıldığında asla unutmam, ve ona 2 iyilikle karşılık veririm. ama kötülüğü unutabilirim. KISACA BEN BİR SEVGİ PITIRCIĞIYIM:lepi:

amın tulaycım

pınarcım gözlerimi doldurdun okurken neden bilmem bi hüzünlendim Rabbim evliliğinizi bir ömür boyu böyle güzel yapsın çok mutlu olun canımm çooooooooook . push ; cerencim

kıslarrr hepinizin hikayelerini ayrı ayrı okudum.. Hepsi kendince özel, hepsi film seneryolarına taş çıkarır nitelikte.. gördümki bazı filmlerde inanmadığımız sahnelerin daha abartılıı halleri normalde yaşanıyor.. kendi çevremde bazı insanların hayat hikayeleri de dahil buna... Filiz gerçekten inanılmaz şeyley yaşamışsın cnm.. ama bu yaşananlar karşışındaki duruşun takdire şayan.. Babanla yşananlara karşın aileni kurtarma çaban.. takdir ediyorm seni.. Aşk hikayense tam bir fim konusu... Başta ilk aşkına hala bişeyler hissediyormuşsun gibi algıladım ve eşi görse ne hisseder diye düşündümm açıkçası.. ama eşin de görmüş.. sadece o yıllardaki düşücelerinmiş bunlarr neyseki... Allah mutluluğunuzu daim etin cnmm.. çok etkilndim.. Ferda aşkınız çok imtihanlardan geçmiş cnm neyseki hepsini aşmışsınız.. demekki çok gerçek bir aşkmış bu.. neticede mutlu son zaten.. çok yakışıyorsunuzz Allah daim etsin cnmm.. Esen aşk iki kişiliktir.. kimse duygularınızı siz kadar bilemez.. kimseyi dinlememişsin kendi doğrularına inanmışsın bravo.. mutlu sonn. Allah ayırmasın sizi de cnmm. Gülşah bir şerden hayr doğmuş size de.. kötü zamanlar geçirmşsinz.. Allh bi daha yaşatmasın cnmm.. mutluluklar dilerm eşin ve sanaa. s. Tubiş çok güldüm hikayene... Gülhan ve senin eşler başta epey romantiklermiş sonra sizin tabirle odun olmuşlar:) Burcu epey zorlamışsın sen de eşini ama haketmiş:) Pınar o kadar normal akmış ki hikayeniz defneden sonra anca anladınız sanırım evli olduğunuzu.. aşkın çok uzakta değilmiş meğer yanında imiş.. sanırım bu nedenle çok hızlı gelişmş herşey:) Birsen eşini başka birine ayarlama çalışmana çok güldüm.. neye niyet neye kısmett.. dimi... bi de lafı bilem var acı patlıcanı kırağı çalmaz Başka kim vardı geri dönüp bakıyım bi.. Ayşecim varmış bi de... amma naz yapmışsın adama kızz ama başta olmasada sonra çok sevmişsin anlaşılıyor.. Allah bozmasın inş...

hepsini okuyamadımmafoldumben. Ama bu devam etmiycem anlamına gelmiyoryerimseniben. 2010 mayıs annesi olarak sık sık aranıza gelip tecrübelenmek adına yazdıklarınızı zevkle okuyorumopuyorumnanaktan. Ve bu konu sayesinde sizleri azda olsa tanıyabilmek ne güzelolumunekankayizsmile. dostlugunuz baki olsun hanımlarbuyrunnnnnnnnn . push ; esen81 iki aşkım Ahsen ve

Ferdacım yakın kayıpları cok sık yasamanın dışında cok guzel bı hayatın var. Hep boyle mutlu olsun ömrün canım benım. Ve cok ama cok kesısen noktalarımız var en önemlısı bız aynı gun evlenmısız arkadasım. Aynı yıl tanışmısız eslerımızle bızdede mesefe vardı. Aynı burctanız ve yavrularımız aynı ay doğumlu. Cok sasırdım okuyunca. Detaylı okuycam yıne.

semracımm çok güzel olmuşşş ifadelerin gerçekten kendini anlatmaya yetmiş. seherim MELEKLERİM

esen alemsin valla sabaha beni gülümsettin:)) bende anlatırım bir ara ama ben epeydir kocişe kızgınım o yüzden biraz aradan sonra anlatırım):) mutahhara Everything is

topikte yazılarınızı okurken çok heyecanlandım herkesin birbirinden o kadar farklı yaşamı ve yapısı varken belki çoğumuz normalde zor anlaşacakken bu kulüp ve hayatımıza yeni yönler çizen minicik yavrularımız nasılda bizi birleştirip kenetlendirdi. Bu topiğide yeni bir nefes yeni bir heyecan olarak çok beğendim. Filizcim yüreğine sağlık bizi bu duygularda birleştirdiğin için... Zor hayatlar yaşarken zor anlar geçirmişken yada haytımız zaten güzel giderken daha güzel olan yavrularımızla daha da anlamlı yaşarken buda kurduğumuz dostluklar açısından yeni bir tat. bende yazıcam inşallah hepinizi öpüyorum. Birsencim hayatın sana verdiği zorlukların seni ne kadar güçlü kıldığını ben yazında gördüm Semracım seninle bazı yerlerde hayatımız yaşadıklarımız bakımından kesişiyor ve seni çok iyi anlıyorum. ... Cerennn Berke'nin

sağol tülaycım aminnnn herkesin annesine babasına allah uzun ömür versin canım. şimdi berkeyi kucağıma alıyorumya ona sarılıyorum ya. hemen annem geliyor aklıma ona küçükken karşılıksız sarılan kimse olmamış diye çok kötü oluyorum. Cerennn Berke'nin

semracım babanın mekanı cennet olsun. allah rahmet eylesin canım. yazın çok güzel olmuş gerçekten.. kızlar ben bu topiği çok sevdim valla. her yazılanı dikkatle okuyorum. filizcim eline sağlık canım.. seherim MELEKLERİM

allah mutlulugunuzu bozmnasın fılızcım her guzel seye kolay ulaşılamıyor ıste hayatın cılvesı olsa gerek:) vallahı bı solukta okuyorum hıkayelerıa. s. ferda sızınkıde ılgınc yaz askı daghanla devam edıyor allah agzıınızın tadını bozmasın:1hug: esencım senınkıde baya mucadeleyle gecmıs zor gunlerı ahsen unutturmuş gıtmişşş allah tez zamanda ıkıncı yavrunuza suprız olarak kavusmayı nasıp etsın ınsallaha. s.

Güzel bir başlık olmuş tatlım ellerine sağlık a. s. Bana gelince, eğlenceliyimdir. Hep gülerim. Hatta o kadar gülerimki insanlar beni hep dertsiz, tasasız sanırlar. Hasta yada ağlarken görseler şaşırırlar. Biz seni böyle görmek istemiyoruz derler. Halbuki öyle derin yaralar varki içimde. Yıllarca babasız büyüyen, keşke hep kış olsada babam 1 aylığına yanımıza gelse diye bekleyen, annemle babaannemin anlaşamadan aynı evin içinde yaşamasından sıkılan, her sıkıntılarında ortalarında kalmaktan bıkan, en güzel günlerimde abimin yanımda olamamasının üzüntüsünü taşıyan biriyim ben... Ama öyle severim ki gülmeyi... Çok da inatçıyımdır. Bazen hiç iyi olmayabiliyor ama dediğim dedik biri oluveriyorum. Gözüm o anda hiçbirşeyi görmüyor... Bide çok severim ben... Defdef'imi, eşimi, annemi... Bazen bu kadar iyi değil böyle delice sevmek diyorum ama elden birşey gelmiyor işte... tlyonl2009 canımın yarısı

yaprak_sarma

Ben hayatta hep "zit"liklarin bulusmasini sevdim Ayse'cigim. Esinle bence birbirinizi cok iyi bütünlüyorsunuzdur. Ve senin bakislarin cok keskin, güclü oldugunu belli ediyorsun. Icinde firtinalar kopuyor ama dümenini kimseye kaptirmiyorsun. Bu da cok belli aslinda. Ve en güzel halinde, civil civil, hayat dolu bakislarin. Cok güzel yumusatiyor karakterini. Eger hayat dolu, neseli bir insan olmasaydin, güclülügünün yanina nobranlik hic iyi gitmezdi kanimca WomenLove bir

cokk güzel başlıkkk olmuş canım... ama şimdilik benden birşey beklemeyinnn... hayatımı yazsam roman olurr ::))))))))))) malum ev taşıma telaşındayım yerleşeyim inşAllah uzun uzun kendimi kelimelere dökerim :) seherim MELEKLERİM

Çok teşekkürler arkadaşlara. s., Rabbim hepimizin mutluluğunu daim etsin inş., Birsencim o güzellik senin güzelliğin canım güzel gözler güzel görür daima opuyorumnanaktan esen81 iki aşkım Ahsen ve

mutahhara Everything is

oyyy ne olmuş sıze yahuu konu nerden nereye gelmıss ben baya gerılerde kalmısım gulhanın bırsenın burcunun ve tubanın muhtesem ask hıkayelerı okudum ve özet gecmek gerekırse nekadar kocalarına asık kadınlar gordum anlatamam allah agzınızın tadını bozmasın kızlarr burcu romantık duygusal kocasının asıgı bı kadın gulhan asi çılgın mantıklı bırsen garantıcı aşık ıradelı tuba dada delı dolu cılgın bı aşk gördüm :)) buarada bende sızı okurken baya gecmıse gıttım bızde depremde kapı tasırken tanıstık esımle kaç sene sonra nerelerdeyıs onu hatırladım neyse bıara anlatırım bendee cok egcmıse bakamadım opuyorum hepınızı WomenLove bir

tuba beni bekliyorlar çıkmam lazım ama sana cevp yarın yazıcam:)) öptümm seni çok . push ; mutahhara Everything is

ay gülşahim arada bir nokta koysaydin be anacim :)) amma heyecanlandin askinizdan bahsederken p canim Rabbim iki cihanda da mutlulugunuzu daim kilsin inşaAllah :) kötü bi zamanda güzel bir ask dogmus :) esen81 iki aşkım Ahsen ve

Filiz yanlış anladın sanırım canım, aksine çok ta iyi anladığımı düşünmüştüm seni, taşları yerinden oynatmaktan kastım evliliğe sadakatsizlik ettin demek değildi, Durağan şekilde kalmış, üzeri tozlanmış, unutulmuş olayları yeniden o arkadaşınla paylaşıp onun eline koz vermiş olmandı, Senin o anki ruh halinden faydalanıp bu anılarını eski aşkına iletip bak seni hala düşünüyor, yada onun aklındasın, onun umrundasın gibi kötü duruma düşürmek isteyen - isteyecek kişilerin eline senin canını sıkıp duyduğunda üzülebileceğin ve -bence hiçte haketmediğin şekilde- farklı dedikodulara meydan verecek olan şeyleri bir bir saymışsın Kastettiğim tam olarak buydu, Eşinden birşey gizlediğini düşünmedim bile, "hele ki evliysek " dedim, bunuda açıklıyayım, burdan kastım eşine karşı şeffaf olmamak yani geçmişini gizlemek demek değildi, bencede eşler geçmişi bilmeli, ama mesela ben eski aşkımı hatırlasaydım ve bunu eşime söyleseydim eminim çok üzülürdü... neden onu hatırladığımı düşünürdü... kendinde eksiklik bile arayabilir boş yere... sırf böyle bir nedenden onu üzmek istemem... boşuna araya kırgınlık girsin istemem, işte bu kelimedende kastettiğim buydu umarım kendimi daha iyi ifade edebilmişimdir

gece vakti uyku tutmadi.. hazir firsat bulmusken buraya yazayim yerimseniben efendim ben 4 kişilik bi ailenin küçük kizi olarak dünyaya geldim :ecrin_bebek: rahmetli abimle aramda 9 yas vardi.. bildiginiz üzere abimi 19 yasinda kaybettik.. abimin vefatiyla ailecek hatta sülalecek degistik.. nasil anlatsam bu degişikliği.. şöyle diyim abimden sonra daha dindar bi aile olduk.. hayatimda en cok etkisi olan kişiler annem ile dedem oldu.. baba tarafimi erken kaybettiğimiz için onlarla cok vakit geciremedim.. fakat annemin tarafiyla beraber yasadik hep.. dayimlar, kuzenler felan..7 yasima kadar sariyerde, ondan sonrada kavacikta aile apartmaninda büyüdüm.. özellikle abimden önce annemler cok sık yurtdişina gittiği için anneannem ve dedemle cok vakit gecirdim.. zaten yazlarida hep dedemin muaynehanesinde vakit gecirirdim.. oyuzden onlar benim için 2. ebeveyn oldular hep.. dedecim cok neşeli, cok esprili tam bi tontondur.. ondan cok fazla şey ögrendim.. ona hayran büyüdüm.. ondan ögrendiklerime gelince.. sanirim en cok insanlari analiz etmeyi ögrendim.. dedeme her türlü insan gelirdi.. mevkisi en yükseğinden en düşüğüne kadar.. bi bakardim ordinaryus prof. lar, valiler, bel baskanlari vs.. bi bakardim ciftciler, kapicilar, işsizler vs.. ama ögrendimki insanlarin mevkisi, tahsili, parasi pulu vs övünebilecegi ne varsa bosmus.. önemli olan insan olmasiymiş.. dedem hepsine ayni davranirdi.. her kesim insan tarafindan sevilirdi sayilirdi bu yuzden.. sonra ögrendigim ise hastaliklarin %90i sinirselmiş.. psikolojikmiş.. moral yüksekliği, sevgi en iyi ilacmiş cogu zaman.. kin, nefret, hasetlik gibi kötü duygular insani hasta edermiş cogu insani.. buyuzden herzaman bardagin dolu tarafini görürüm.."derdine bakip vahlanma, derdimden büyük Rabbim var" sözü tam bana göre yerimseniben ve en önemlisi dedemden sevgiyi ögrendim.. dedemle benim aramda 60 yas var.. rahmetli anneannemle aralarinda 10 yas vardi..50küsur senelik evlilerdi.. ama birbirlerini liseli aşıklar gibi severlerdi.. dedem elinde ciceklerle gelirdi.. kendinden önce hep anneannemi düşünürdü.. onlarin ilişkiisi tam bir romantik komedi olmustur :) otur izle onlari olumunekankayizsmile dedemden daha cok sey ögrendim.. yaz yaz bitmez elbet.. hatta benim bile hala farkinda olmadigim şeyler vardir muhakkak.. anneme gelince.. annem ilginç bi insandir ya :) bi kaliba koyamam onu :) bi bakarsin cok agirbaslidir bi bakarsin cok cilgin :) bi bakarsin kur'an yada ilahi dinliyor agliyor bi bakarsin julio, enrico dinlerken kedisini kucagina alip dans eder :) ben hep anneme cok düskün biri oldum.. ama abimin vefatindan sonra bu katlandi.. hele evlenince iyice katlandi.. hele hele serrostan sonra katmerlendi boshayallersmile hayatimdan bazi insanlar hep benim "anneme bagimli" oldugumu söyledi.. onlara "bagli" olmaliymişim "bagimli" degil.. aslina bakarsaniz umrumda degil kimin ne dedigi :) kelimelerede cok takilmiyorum.. bagimliysam bagimliyim bagliysam bagliyim :) insanlarin kacirdigi bi nokta var.. ki o da annemin yasadigi aci.. özellikle serrostan sonra oyuzden daha da düşkün oldum anneme.. kiyamiyorum ona.. abimin yoklugunu zaten hücrelerine kadar hissediyordur elbet.. ama bir nebzecik onu ferahlatabiliyorsam ne mutlu bana diyorum hep :) neyse bu konuya cok girmeyeyim.. aglarim valla :)) annemin beni yetiştiriş tarzina gelince.. hala pek anlamiyorum nasil dengeyi kurdugunu :)) mesela bana asla türk filmleri dizilerini izlettirmezdi, türk muzikleri dinletmezdi.. aklimi bulandiracagini beni gereksiz yere melankolik yapacagina inanirdi.. ozamanlar pek algilayamazdim her ne kadar sebebini bana bin kere anlatmiş olsada :)) ama şimdi hak veriyorum ona.. ay bide bizde herşeyin sebebini aciklama vardir :)) ben bunu herkeste böyle sanardim küçükken kaydirigubbakcemile3 mesela ayakkabinin baglarini sıkı bagla demezlerdi.. sıkı baglamassan takilip düşebilirsin derlerdi.. bende böyle alişmişim.. evlendikten sonra iyice fark ettimki herkes böyle degilmiş :)) hatta eşim hep dalga geciyor benimle.. şimdi sana bişi söylicem gene "sebep söyle" diyeceksin der kaydirigubbakcemile3 genel itibariyle cok sıkıydı annem.. kurallari vardi.. okul zamani aksam 8 dedimmi muhakkak yatak vaktiydi.. isterse cumhurbaskani gelsin hayatta tolerans göstermezdi.. dinlenmen lazim, uykunu alman lazim derdi.. c. tesileri serbesttim.. ama pazar günleri kahvaltidan sonra kesinlikle ders calişirdim.. okul gezilerine felan asla yollamazdi.. ama okadar cok gezdirirdiki beni küçücük yasimda bile ist. daki heryeri bilirdim.. ama tabi cocuksun arkadaslarla gitmekte istiyorsun :) kiyamazdi :) ya kendide bizle gelirdi yada muhakkak o hafta beni oraya götürürdü.. cok bilirim sinemaya gidip 2 sira arkamda annemin oturdugunu :))) kafa dengi biri oldugu için her dönemde arkadaslarimda annemi severdi zaten :) bunun yaninda bana karsi cok saygiliydi.. beni kirdiysa gelirdi özür dilerdi.. babamda öyleydi.. kapimi tiklatmadan asla içeri girmezlerdi.. oturur karşilikli kahve içerdik.. saatlerce sohbet ederdik.. bol bol gezerdik, yemege cikardik, camilere giderdik.. hiç birşeye özendirmediler beni.. aslinda şimarmaya cok musait bi durumum vardi.. abimden sonra tek kalmiştim.. anneannemle dedemin tek kizinin tek cocugu kalmiştim.. ama kimse şimartmadi.. öyle bi gereksinim olmadi hiç.. sevildigimi hep bildim, sonuna kadar hissettim.. yani uzun lafin kisasi cok güzel bi cocukluk dönemi gecirdim Rabbime binlerce kez hamdolsun :kedi: bu hayatimin ilk portresiydi kaydirigubbakcemile3 genc kizligim kismini yarin anlatayim yerimseniben öptüm şimdilikkk Şeniz opuyorumnanaktan mutahhara Everything is

ayyy canım benim yaa valla kimseyi ağlatmak için yazmadım bennnn.. çok ama çokkkkkkk teşekkür ederim canım arkadaşım. allah kimsenin yuvasının huzurunu bozmasın inşallahh. iyi ki varsınnnn.:Saruboceq:

Kocişimin doğum gününde hikayemizi yazmazsam içim rahat etmeyecek a. s. Yıl 2003 Ağustos... 3 yıllık sevgilimin beni ortak bi tanıdığımız ile aldattığını öğreniyorum. Nasıl bir hayal kırıklığı, nasıl bir yıkım... Ne yapsam ne etsem hıncımı alamıyorum. Gözüm kimseyi görmüyor. Esiyorum, gürlüyorum, sabahlara kadar ağlıyorum... Ve bir sabah gözümü hastanede açıyorum... O gece sinir krizi geçirmişim. Son 2 haftanın patlaması fena olmuş. Annem başımda perişan... O gün söz veriyorum anneme. Bir daha onun için tek damla gözyaşı dökmek yok diye... Bu söz nasıl iyi geliyor bana. Bir anda hayata dönüyorum. Yeniden eski Pınar oluyorum. Arkadaşlarımla orası senin burası benim geziyoruz, eğleniyoruz. Herkes halinden memnun... Hatta yeni birini ayarlıyorlar bana. Laf olsun diye takılıyoruz işte... O aralar kankam çok yakın bir arkadaşımızın aracılığı ile yeni biriyle tanışıyor. Çıkmaya başlıyorlar. Çok seviniyorum. Çocuklada nasıl iyi anlaşıyoruz. Seni en yakın arkadaşıma ayarlayacağım diye kafa buluyor benimle sürekli... Hatta bigün biyerde otururken geliyor yanımıza, tanışıyoruz. Nasıl iyi bir dörtlü oluyoruz. Nargileler, okeyler, eğlenceler gırla... Bi alışıyorum ki onun o dörtgözlerine... Okey oynarken ortak olalım da teke kalınca göz kırpsın bana diye deliriyorum kaydirigubbakcemile3 Hele arada elini omzuma atıyor ya... Allah Allah bi yangın başlıyor ki bende... Hatta bigün çok sevdiğim kırmızı polar eşofman-pijama karışımı bişey var üzerimde. Kuaföre gitmişim eve yakın diye. Kankam arıyor. Capitolde'yiz Kıvanç'la ne olur gel sende diyor. Kızım diyorum üzerimde pijama var ne Capitol'ü... Yalvar yakar getirtiyor beni oraya. Az sonra Halit'te gelecek diyor. Allah belanı vermesin diyorum Kıvılcım'a... Bu şimdi mi söylenir. Biz bi makyaj malzemesi alacaktık diyoruz enişteye. Sen gezin biz geliyoruz. Giriyoruz Çarşı'ya. Bi güzel boyatıyoruz kendimizi kaydirigubbakcemile3 Tabi yiğitliğe mok sürmemek için tüm sürdürdüğümüz malzemeleride alıyoruz. Yüklü bi miktar biniyor kredi kartına kötükedihüso Ertesi gün Halit sabah mesaj atıyor. "Günaydın kırmızı pijamalı kız... Dışarı da yağmur yağıyor. Hava soğuk. Sıkı giyin olur mu? Üşürsen dayanamam..." Adım kalıyor kırmızı pijamalı kız... Aradan 2 ay geçiyor. Müstakbel eniştem konuyu açıyor yine. Bak ayarlayayım seni Halit'e. Ne güzel anlaşıyorsunuz diyor. Bana yapılanı ben yapmam ya "Bi git diyorum sevgilim varya benim." Hani diyor nerde? 2 aydır niye görmedik diyor? Sen neden onunla değilde hep bizimlesin? Niye Halit'e bakarken için titriyor? Birden kafama dank ediyor bişeyler. Hakikaten ya nerde benim sevgilim? Sevgilim sandığım adam kim? Laf olsun diye takılmak bize göre değilmiş... Hadi diyorum kara kaşım kara gözüm. Sen yoluna ben yoluma... Ertesi gün işe gidiyorum. Dosyalarla uğraşırken demirli kalın dosyalardan birinin ortasındaki demire sıkışıyor elim. Canım fena yanıyor... Kanı durduruyorum. Mendili bi kaldırıyorum ki yara resmen "H" şeklinde... Var bi hayır diyorum. Eve gidiyorum o akşam. Babanemin uzun zamandır görmediğim kardeşi bizde. Nasıl severim... Fena da fal bakar zamanında... Durup dururken gel kız bi kahve yapta iç fal bakacağım sana diyor... Atlıyorum tabi. Bayılırım fal diyince... Açıyor fincanı... Başlıyor anlatmaya... "Bi esmer çocuktan ayrılmışsın çok iyi olmuş diyor. Hayır gelmezdi o adamdan sana. Biri var diyor. Nefesimi tutmuş dinliyorum. ısmi "H" harfi ile başlıyor. Uzun boylu, gözlüklü... Seviyor seni... Kabul et bu çocuğu. Seni öyle sevecek, öyle mutlu edecek ki, ellerinin üstünde tutacak diyor." Şaka olmalı diyorum. Daha anneme bile anlatmamışım, babanemin kardeşinin bilmesine imkan yok... Eh be dörtgözüm diyorum kendi kendime... Kaderim misin sen? Ayrıldıktan 3 gün sonra buluşuyoruz yine malum dörtlü. 03 Şubat 2004... Ramazan Bayramı arifesi... Hadi diyoruz sinemaya gidelim. Film Karanlıklar Ülkesi. Ay nasıl sıkıcı, ismi gibi karanlık bir film. 2. yarı başlıyor. Yanımda oturan Halit bakıyorum cep telini çıkarıyor. Allah Allah diyorum kimle mesajlaşıyor bu çocuk? Nasıl sinir oluyorum içten içe. Hatta sinirden titriyorum zannediyorum ki bakıyorum telim kıpraşıyor kaydirigubbakcemile3 Mesaj Halit'ten. Saat 15:16... "Benimle çıkar mısın?" yazıyor... Donup kalıyorum. Hem sevinçten zıplayacağım hem zor tutuyorum kendimi, çaktırmıyorum... Bendeniz ruhsuz öküz "OK" yazıyorum cevap olarak... Tabi çocuk şaşkın... "Yani biz çıkıyor muyuz şimdi?" yazıyor yine. "Evet" yazıyorum. Elimi tutuyor bir sevinçle... O gün bugündür de bırakmıyor... O yüzdendir ki 3 Şubat 15:16 çok kıymetlidir bizim için... Her sene ilk kim arayacak, ilk kim kutlayacak diye idaalara bile gireriz kaydirigubbakcemile3 ılişkimizin 3. günü açıyor konuyu... Benim senden önce bir arkadaşım oldu diyor. 3 ay sürdü... Beni 4 yıllık eski sevgilisi için terk etti. Sende diyor... Devamını getiremiyor. O ağlıyor ben ağlıyorum... Hergün işten alıyor beni. Geç saatlere kadar geziyoruz. 5. gün sahilde yürüyoruz... Evlen benimle diyor birden... Ben çok bekledim seni... Yine beklerim. Sen ne zaman olur dersen o zaman olur. Ama söz ver bana. 1 hafta sonra yada 5 yıl sonra... Evlen benimle... Evlenirim diyorum... Zaman, mekan farketmez. ışte şimdi olmalı dediğimiz gün evlenirim seninle... ılk aylar zor geçiyor. Eski ilişkiden yediği kazığı kolay unutamıyor Halit. Hep benimde onu bırakıp gideceğimi düşünüyor. Sevdiğime inandıracağım diye anam ağlıyor. Ağlıyor, sızlıyor, sakın gitme diyor... Resti çekiyorum birgün... Bir daha diyorum... Bir daha sana olan sevgimden şüphe ettiğini hissedersem giderim... O gün son oluyor. 4,5 senelik birlikteliğimizde ne sevgimizden şüphe ediyoruz nede bir kere bile bitti demiyoruz... 2007 Eylül'de evimizi alıyor kocişim... 27 Ekim'de istemeye geliyorlar. Söz kesiyoruz. 10 Kasım'da nişanımız oluyor. 12 Aralık'ta kısa dönem askerliğe yolluyorum müstakbel kocamı. ılk defa ayrılıyoruz. Hemde ülkemin bi ucuna Batman'a yolluyorum... Yemin törenine gidiyoruz, ben arada kaçıp süpriz yapıyorum. Öyle böyle 5,5 ayı bitiriyoruz. 17 Mayıs'ta askerden geliyor kuzum ve 19 Temmuz 2008'de evleniyoruz... 19.07 tarihini özellikle alıyorum. Hasta bir Fenerli'ye daha güzel hediye olamaz diye. Nasıl mutlu oluyor. 27 Ağustos'ta ise asıl mutluluk neymiş anlıyoruz. Hamileyim... ışin özü 4,5 senelik sevgililik dönemi öyle uzun gelmişki bize... Tam 18 ayda sözleniyoruz, nişanlanıyoruz, kocişi askere yolluyorum, geliyor evleniyoruz, hamile kalıyorum ve Defdef'imi doğuruyorum... Çok hızlı gördüm bizi kaydirigubbakcemile3 kaydirigubbakcemile3 kaydirigubbakcemile3 Allah hızımızı kesmesin diyorum... Sevgimizi bozmasın. O benim dörtgözüm, ben onun tosunu... Bide küçük tosun var tabi kaydirigubbakcemile3 Allah acılarını göstermesin bana... Ayrılığı yaşatmasın... Ay bi başlamışım çenem düşmüş, saati de yarım yapmışım kafamçokkarıştı Bu duygusallık beni bozmadan, kocama sarmadan yatayım artık kaydirigubbakcemile3 tlyonl2009 canımın yarısı

ben kaçırmışım bu topiği tuba bahsettince baktım şimdi Filizcim tebrik ederim çok hoş bi konu olmuş, uzun uzuzn yazıcam bende sonra . push ; tlyonl2009 canımın yarısı

Semra'cigim, baban artik hayatta degil ama aslinda senin yasaminin her karesine islemis hala senin kilavuzun belkide. Ne mutlu sana ki, gurur duydugun bir baban varmis... Allah mekanini cennet etsin...

Gelelım Bızım hıkayemıze. Malum ben sızlerden azcık buyuk olduğumdan öğrencılık yıllarımdan kalma değıl hıkayemız. Bılıyosunuz Bursa bır tekstıl sehrı. Bızde dedelerden berı dekstıl ısı yapılır. Yanı 7 sulale aynı meslek. Ben de bursanın en hatırı sayılır fırmalarından bırınde ıhracaat departmanında calısıyorum. Yıl 2003. Yurtıcı, yurtdısı fuarlar, seyahatlar, kafamı kasıycak vaktım yok. Valızım hep kapının yanında hazır beklıyor. Turkıyede olduğum dönemlerdene 2 hafta Bursa da yasıyorum 2 hafta ıstanbulda.5-6 ay öncesındede 4 yıllık olan ılıskımı bıtırmısım. Ohh be özgurluk dıyorum kımse olmıycak hayatımda. 2003 Mayıs CNR Tekstıl fuarına katılıyoruz. Butun cevrem orda gunduz yorgunluktan ölüyoruz gecede sabahlara kadar gezıyoruz. Maksat yurtdısı mısafırlerımıze istanbulu tanıtmak. Neyse fuar bıtmek uzere kaldı son 2 gun. Fabrıka muduru geldı yanıma. X dıye bırı senı cok beğenmıs hakkında arastırma yapıyor haberın olsun dedı. Ayy yok sakın bana kımse bırsey soylemesın ıstemıyrum dıyorum. Fırmayı bıle sormadın. Kızlar bana dıyorkı gel yan standlara kumaslara bakalım. Ben de saf saf Alplerın standta dolasıp durmusum tumgun. Tabı benım kı gızlı kosede ızlıyormus benı ben tanımıyorum. Neyse son gun artık musterılerın hepsı gıtmıs. Bız belkı 15 kısı oturuyoruz. Bırden ıcerı ırıkıyım bırı gırıp elını uzatmadı mı bana. Merhaba ben Alp bıraz konusabılırmıyız. Ayy herkes sustu bu renkten renge gırdı. Ben de gayet cool bır sekılde musaıt olmadığımı soyleyıp gönderdım cocuğu. Herkes kafamın etını yedı neden gerı cevırdım dıye. Veee fuar bıtıp Bursa ya dönduk. Ben olayı unuttum bıle. Bır hafta sonra sırkete dev gıbı bır orkıde geldı ısımsız. Ayy bende exten suphelenıyorum. Hıc sallamıyorum cıceklerı. Ertesı gun bır demet kırmızı gul. Ertesı, ertesı derken bu böyle tam 2 hafta surdu. Ama ısım yok cıcekcı soylemıyor, sadece Gulhan hanıma deyıp guvenlığe bırakıyormus. Akşam ıs cıkısına yakın benım azma saatımdır. Patronun teklıtını yapıyorum muzıği acmısım keyfım yerınde. Şirket telı caldı. Guvenlık sızı Alp Bey dıye bır musterı zıyaret etmek ıstıyor dedı. Sasırdım kaldım. Gönder yukarı dedım. Benım kı bır demet papatyayla geldı ıcerı. Yok efendım bızım sırkette baska bır bolumde ısı varmısta benıde görmek ıstemıs. Bende heralde sırketlere papatya getırmek adetten sızde dedım. Kızardı yıne benım kı.10 dakıka kadar kaldı. Sonra hergun tel calmaya basladı. Ehh fenada cocuk deıl yanı. Bı dısarı cıkalım bakalımd dedım. Cıkız o cıkıs. Acaıp etkılendım cocuktan. 2. görusmemızde tektas yuzukle geldı. Yok ıstemem ben evlenmeyı dusunmuyorum dedım. Pekı bende cıkmayı dusunmuyorum dedı ve benı eve bıraktı. Ayy bende bır husran alısmısım pohh pohh lanmaya bı zoruma gıttıkı anlatamam. Hırs yaptım surundurucem bu cocuğu dıye.10 gun sonra telefon ben askere gıdıyorum bı kahve ıcelım mı dıye. Gerek yok hayırlı teskereler dedım kapadım telefonu. Neyse benım kı gıttı askere. Bır ıkı hafta sonra kızlar ılla bıryerde yemek yıyelım bu gece dıyor. Tamam dedım. Yemeğe bır gıttık kımse restorana gırmıyor. Bırı tuvaletım geldı dıyor bırı abarada bısey unuttum dıyor. Ben sap gıbı bır gırdım kı ıcerıye kımse yok ve heryer kırmızı guller ve mumlar. Şaşkın ıfademle bırlıkte Alp cıktı perdenın altından. Ayy hala tıtrerım anınca. Nasıl sasırdım nasıl utandım anlatamam. Bu sefer elınde bır alyans. Ve romantık muzık eslığınde evlenme teklıfı. Ve beklenen cevap evettttttt Surundurme kısmı cok uzun... Ayrılıklar, barısmalar, kavgalar Boyle bır hıkaye ıste arkadaslar. Bora uyanmasa devamı gelıcektı ama sımdılık bununla ıdare edın. cerencim

alkisalkisalkisolumunekankayizsmile Önceki

çok sağaol cnm aminn.. mutahhara Everything is

Ne anlatayım nasıl başlayayım bilemedim. Hepinizin yazdıklarını soluksuz okudum. Benim çocukluğumda çok rahat ve huzurlu geçti. Babama acayip düşkünüm tüm kızlar gibi belkide. Çok zor zamanlar geçirdiğimizde oldu. Babam çocukluğunda maddi imkansızlıklar nedeniyle hiçbirşeyi istediği gibi yaşayamamış hep bizde onları tatmin ederdi. Ağzımızdan çıkan tek bir lafa bakardı hep. Sevilmek nedir bilmemiş ailesinden o yüzden bizi kucaktan indirmezdi. Bana ayrı bir bağı vardı o yüzden sanırım babasının cenazesinde bile ağlamayan adam benim düğün günüm hüngür hüngür çocuk gibi ağladı. Çok iyi bir geliri vardı ve sosyal yaşantısı. Ben okulumu bitirip çalışmaya başladığım dönemde emekli oldu. Çok sosyal ve iş yaşantısında çok aktif olan adam bunalıma girdi. Annemde mükemmel olan dialogları bozulmaya başlamıştı. Maddi anlamdaki sıkıntıları, bu zamana kadar rahat olan yaşantısının tamamen değişmesi böyle olmasına etkendi belkide. ıçki içmeye başlamıştı, gerçi her gün değil ama yinede benim gözümdeki baba modeli birden yerle bir oldu sevgim azalmaya başlamıştı. Halada içkiye bakış açım çok olumsuz. Belkide babamın içinde bulunduğu ruh haline sebep olmasından ötürüdür. Yaklaşık 1 yıldır çok şükür çok nadir içiyor ve çalıştığı içinde kendine güveni geldi. Çok dolu bir adam o halde kalsaydı ben perişan olurdum sanırım. Annemde bize hiç sevgisini göstermeyen çok dominant bir karakterdi. Çok isterdim annemle, babamla konuştuğum kadar rahat olayım. Yada dizine yatırıp benim saçımı okşasın. Ama olmadı. Oğlumun doğumu, anne oluşum bizi birbirimize çok yakınlaştırdı. Ona düşkünlüğüm kat be kat arttı. ış hayatımda da saflığım herkesin dürüst olduğunu düşünmem kendimi çok kolay açmam sebebiyle amiyane tabirle çok kazık yedim. Akıllandım ama halen arada tekliyorum. ınsanlar yukarılara çıkmak için muhakkak birilerini ezererek ilerliyorlar. ış yaşamımda küçük yaşta çok fazlaca sorumluluk almak belkide toyluğum buna neden. Aynı zamanda beni stres yumağı yapan ağır sorumluluk olgunlaşmamında hızlanmasına neden oldu. Konuşmayı çok severim. O yüzden doğru bir iş tercihi yapmışım. Çok kararsızım aslında, aynı zamanda bazı konularda aksine çok sabit fikirliyimdir. Günü yaşamayı çok severim. Çok ilerisi hakkında planlar yapmak yerine günü yaşamayı tercih ediyorum. Tembelliğimde vardır, bir işi nasıl yapıcam diye düşünerek bir günü geçirebilirim, bazende bir günde 3 günlük işide yaparım. Kısacası dengesizim. Tam bir teraziyim. Estetik benim için çok önemli, Renkler uyum gibi. ınsanlarla çok uzun süre küs kalamam, affediciyimdir. Alınganım, insanların ne düşündüklerini umursamasam da kulak ardı edemem. Yüzüm çok çabuk düşer çok çabukta toparlarım. Çok duygusalım. Çok değer verdiğim insanlarla yaşadığım olumsuz dialoglar bile beni çok sarsar. Sanırım bunlarda gelişime açık yönlerim. Kocamla tanışmam bir tesadüf sayesinde oldu. Çok zor bir ilişkiden çıktığım dönemde tanıştım. Görüşmeye başladığımda aşık değildim kendini bana öyle bir verdiki sonrasında onsuz yaşayamaz hale geldim.1 yıl içinde tanışma-söz-nişan-düğün oldu. ılişkimizin temeli saygı, anlayış üzerine kurulu. ıyiki karşıma çıkmış. Son dakika o hatadan dönmeseydim şuan çok kötü bir halde olabilirdim. Allahıma şükrediyorum her zaman. Oğlumda Allahın bana bir mucizesi diyebilirim. Bana 3 tane prof aşılama olmadan bebek sahibi olamayacağımı söylemesine rağmen ilk aydan bedenime düştü. O benim hayatımın merkezi. Yaşama sebebim. Şimdilik bu kadar aklıma geldikçe bende devamını yazıcam. Boğazıma bir şeyler düğümlendi inanın&#8230;

beklerım bacım yazıların kadar ıyıde plan yapıyorsan yakın zamanda görusucez demekdır :))))))))) valla cok ıyı olur mutahhara Everything is

filizcim bu kadar güzel anlatılamaz okurken hem gülümsedim hem gözlerim doldu güzel bir cocukluk baslangıcıyla hayatın acı tatlarını tatmıssın sanırım küçücük yüreğinde ama cok şükür ki şimdi mutlusun dorugunla, kocişinle bir ömür mutlulugunuz daim olsun inşallah :Saruboceq: canımsın opuyorumnanaktan Cerennn Berke'nin

canım bizde seninle benziyoruz. okuyunca kendimi gördüm sanki... duygusalım, sabırsızım, iyi bir sırdaşım ve yalnız kalmayı bende sevmem. hayatın boyunca hep dolu dolu yaşa canım hayatın seni üzmesine izin verme. o güzel yüzün hep gülsün... ve unutmaki kızların çok şanslı senin gibi bir anneleri olduğu için... opuyorumnanaktan WomenLove bir

handecim hikayen gerçekten etkileyici canım

ceren canım benin çok duygulandım yazdıklarını okurken. allahım annecine babacına uzun ömür versin. Cerennn Berke'nin

anaa bu bütün mayıs anaları da fenaymış ha:)) bir romantik daha gülhancım:) peki şimdi nasıl? seninkide diğer herkesinki gibi dalından yeni kopmuş odun kıvamına geldimi? :)) esen bacım seninkini de bekliyoruz:))

Gelelim benim Aşkım'a... 2001 Ağustos ayıydı, sevdiğim insanı kaybetmiş olmanın verdiği acıyla içime kapanmaya her geçen gün dahada mutsuz olmaya başlamıştım. Ailemde farkına varmış olacakki acil tatil planı yaptı ve ağustosun son haftası tatil için Didim Akbük'e doğru çıktık.. Nerden bilirdimki hayatımın orda değişeceğini, son aşkıımın beni orada beklediğini... Hani hep derlerya "Her şerde bir hayır vardır diye" çok ama çok doğru bi söz, Çünkü hayırda şerde Allahtan, Hiçbişeye neden?dememk lazım. Sonucunda ne çıkacağını bilmiyor insan, hayırlısı demek en doğrusu... Neyse sabaha yola çıkıyoruz, ehliyetimi alalı iki ay olmuş, babam özel bi nedenden ötürü şehir dışında araba kullanamıyor, ve biz hep şoförle çıkıyoruz tatillere, bütün kardeşlerim küçük tabi, sıkışıyoruz mecburen..."kızım sen gidebilirmisin" dedi, giderim baba sen gidersin diyosan, hayır sen giderim diyorsan gidicez, tamam giderim dedim ama bizim ordan Didim tam 1200 km ve yorulduğundada arabayı verbileceğim ehliyetli kimse yok arabada! Ama o gece uyku tutmadı beni heyecanda, karnıma ağrılar girdi, Babam hep böyle yapar büyük sorumluluklar verir kendine güvenmeni sağlar, canım babam, çok seviyorum onu. Sabah oldu yola çıktık, herşey çok iyi gitti, bakım iyiydi, ilk kez arabamızda bi yabancı olmamasının keyfini çıkardık, herkes halinden memnundu. Sabah 5 de yola çıktık, akşamüstü Didimdeydim, bu arada tatile dayımlarda geliyordu, beraber olacaktık, hatta yengemin ablasıgilin evinde kalacaktık, babamın hiç sevmediği bişeydi am açok ısrar ettiler, ev de boşdu zaten.. Herkes yerleşti yerine, çok şükür sağsağlim gelmiştik. Tam not aldım o gün bugünde yollardayım zaten :)) bu kısmı biraz uzattımmı ne?hemen geçiyorum, Dayımların 9 aylık kızlar var o zaman Başak adı. mavi gözlü sarı saçlı. Gören bayılıyor, bayılanlardan biride tahmin ettiğiniz gibi Anıl :)) Sürekli gittiğimiz denize girdiğimiz bi sahil var orda tek cafe, hep ordayız hergün sabahtan akşama hatta gece yarısına kadar. Küçük kardeşim Başağı pusetinde gezdirip duruyor. Ben hep yalnız takılıyorum, güneşleniyorum, walkman dinliyorum, o zamanlar mp3 çalar yoktu yanii düşünün.. :) Neyse Anıl beni hep uzaktan takip edermiş Allah sizi inandırsın farkında olmadım ama dayımlar filan onların grupla samimi, hatta Anıl Başağı çok sevdiği için dayım bigün gidip demişki bunlara kimmiş bakıyım benim kızıma göz koyan adam, Anıl'da gülerek benim dayı demiş, orda hepimiz dayı diye sesleniyoruz diye onlarda öyle dediler dayımın da çok hoşuna gitti aslında Anıl&#8217;la 3 yaş var aralarında, dayım genç daha 73 lü!! Tabiki Anıl'ın asıl gözkoyduğu benmişim Başak bahane..:))Artık bunlar çok samimi her akşam voleybol maçı filan yapıyolar beni almıyolar boyum kısa diye..:) dayım selda filan oynuyor, ben yine yalnızları oynuyorum göz hapsinde.. bigün tesedüf gözgöze geldik Anıl'la, gözleri çok güzelmiş dedim içimden, deniz gibiydi kayboldum resmen derinliklerinde, ela olduğu için denizin rengini almış yazın, süperdi.. sonra bende takılmaya başladım dayım yalnız bırakmamaya çalışıyordu beni. hatta o zamanlar sanki çok zaman geçmiş gibi ama sadece bende cep telefonu vardı bizden, onlarda benim numaramı aldılar akşam filan haberleşiriz diye hatta Anılında telefonu yoktu, Ulaş diye bi arkadaşının vardı cafeninde sahibinin oğlu... neyse bi akşam msj geldi nerdesiniz gelmiyormusunuz ben ulaş diye, şaşırdım bizde yemeğe gitmiştik, gelicez yemekteyiz yazdım sadece. gittik sonra, sohbet muhabbet, tam karşıdada yazlık disco var ordanda bi çocuk benden hoşlanmış dolanıp duruyo peşimde hiç tipim değil işim bile olmazdı yani, ama bariz niyetini belli etmişti, Anıl içten içe köpürüyormuş ona ama hiç belli etmiyor kendisi. Vee 31 Ağustos kız kardeşimin doğumgünü ve bizim Didimdeki son günümüz, ertesi sabah erkenden yolaçıkıcaz. yine ordayız, bunlar pasta filan almışlar, artık grup genişledi, bende katıldım, dayımlarda var gündüz deniz, voleybol akşam muhabbet eğlence var Neyse uzatmıyım. Oturuyoruz kocaman bi masa pastayı filan getirdiler kestik çok mutlu oldu kardeşimde süpriz yapmışlar. Bana bi msj geldi o ara, açtım okudum, şaşırdım, hala aklımda,"Bazı insanlar vardır, öpmeye koklamaya kıyamazsın, yanında olmasına elini tutmasına dayanamazsın işte sen hayalimdeki o tek insansın!!" tabi ben şoklardaym Allah Allah kim attıki şimdi bu mesajı diyorum, kardeşim dürtükledi beni, abla Anıl tabiî; ki dedi onu göstererek elinde telefon gökyüzüne bakıyo benimki nasılda utangaç! Çekingenliğinden durdu durdu sabah da gidiyoruz diye tutuştu, en azından renk veriyim dedi. Ama annem bi taraftan hadi kızım sen artık git yat sabah yola çıkıcaz uykunu al filan diyo, hayda ben nasıl gidiyim şimdi. Şaştım kaldım ama içimdende olmaz, ne alaka, yaz aşkı işte gelip geçici heves diye söyleniyorum. Bir iki derken baktım annem ısrar ediyor ben gidiyim artık dedim Anıl gözümün içine bakıyo yazık!! sonra kalktım herkesle vedalaştım Anıl yok piyasada, tam çıktım gidiyodumki Anıl peşimden gelmiş bi dk ferda bari biraz konuşalımda öyle git dedi. Konuşacak bişey yok, birbirimizi tanımıyoruz bile dedim, Hem ben gidiyorum ortak bi şehir yok nasıl görüşücez, bu iş asla olmaz. Zaten ben kimseyle görüşmeyi düşünmüyorum şu an hazır değilim dedim. Sen düşün sabaha kadar ben senden haber beklicem ben çok ciddiyim dedi. Ama ordaki herkes hayret etmiş zaten benimkinin pek kızlarla işi olmazmış, takılan çokmuş ama benimki pas vermezmiş.. benden hoşlanınca herkes var kesin bişey bu çocuk gerçekten ciddi diyolarmış. Tabii beni artık uyku tutarmı, bide karın ağrısı başladı yine bu sefer reglden! Sabaha kadar uymadım o ara mesajlaştıkda bir iki ama ben olmaz diyordum başka bişey demiyordum, Ertesi sabah yola çıkarken cafenin önünde beklediğini gördüm ama sadece ben gördüm ve ona bakarak geçtim ordan sadece, kalbimin yarısını orda bırakarak yola çıktığımın farkında değildim. Yollar bitmedi dönüşte aklımda, fikrimde hep o vardı. Bendemi etkilenmiştim ne?Gözleri beğenilmicek gibi değildiki? Günler geçti, yani sadece 3 gün,3 eylül 2001 evet dedim, deniyelim diyerek başladı her şey,,, Bu arada ben tatildeyken üniv. yi kazanmıştım. Giresun&#8217;a gidecektim, O da Denizli&#8217;de okuyordu, Dünyanın bi ucuydu yani&#8230;Sadece telefonda görüşüyorduk, ne onun gelecek durumu vardı ne benim gitme durumum, zor günler bekliyordu bizi. Üniv. bşlamadan böyle bi ilişkiye başlamam ne derece doğruydu bilmiyorum ama üniv. yılları boyunca hep o vardı, Kimseyle görüşmedim, herkes hayali Anılıyla yaşıyor diyordu, yani, erkekler &#61514Aralarında benden hoşlanan fırsat kollayan vardı, Hatta bi tanesi giderken Ferda geldin Anıl&#8217;la gidiyosun Anıl&#8217;la demişti. Evet o benim tek aşkımdı. Çok seviyordum. Kimseye değişmezdim. ilk yılın sonunda bizim üst sınıftan arkadaşların mezuniyet balosu vardı bahaneyle sende gelsene dedim Anıl&#8217;a.. Nasıl oldysa geldi hemde ne geliş, süprizlerle, çok güzeldi, o kısımları bi ara ayrıca anlatıcam, çok uzun hikayeler kısa kesmem lazım sıkmadan, Onunda okulu uzadığı için ailesi pek bi sıkıyodu çocuğu, bitir artık diye hiçbişeye izin vermiyolardı ama ozaman çok güzeldi, çok eğlenmiştik,5 gün kaldı, gitti gidişi yıkım oldu benim için, hatta ondan önce bi kerede Ankara&#8217;da buluşmuştuk, o ilk el tutuşmamızı anlatamam size resmen kalbimiz yerinden çıkacaktı. Şu an bile konuşunca üzerimizde ne olduğunu bile mıh gibi hatırlıyoruz. Aşık olmak güzel şey, ben yemeden içmeden kesilirm. gözüm başka şey görmez kör olurum. niye öyleyim bilmiyorum. Neyse okul bitti onunda benimde, o askere gitti,5 ay yaptı ve Ankaraya geldi, ben orda çalışmaya başlamıştım o da iş bakmak için geldi. Ve bulduda, Benim evim vardı kardeşim orda okuyodu, biride dersaneye gidiyordu, onlarda Anılı tanıdığı için, durumu anlattık ve beraber yaşamaya başladık, erkek kardeşimde çok sever Anılı, arkadaş gibilerdir, Uzun lafın kısası artık ailelerde hadi bişeyler olsun demeye başladı ve Anılın ailesi haber gönderdi gelip isteyelim bi nişan yapalım dediler, gel gelelim babam nuh diyor peygamber demiyor. Tanımazmış bilmezmiş, evi yokmuş arabası yokmuş, beni nasıl bakıcakmış, ben alışkın değilmişim falan filan. O da haklı kendine göre aslında ama gönül bu her şeyi yaparız biz diyoruz başka biley demiyoruz. Anılın babası geldi Ankaraya beimkide, bi gece benim dayılar anılın dayısı filan hep beraber oturup konuştular, tabi ben hep diyorumki babam anılı bi tanısa zaten kabul edecek!! o gece görüştüler babam gülerek geldi eve tabi çok da olmasada biraz rahatlamıştı içi. Gönlü çok razı değildi ama sen istiyosan tamam dedi. Veeeee 9 eylül 2005 nişanlandık.. Artık dünyalar bizimdi, aşkımızı doyasıya yaşıyorduk, Ankaraya işimize geri döndük, evimizi tuttuk eşyalarımızı aldık yerleştirdik. Bu arada Anıl iş değiştirdi şimdiki işine başladı her şey daha iyiydi artık.. Veeeee 25 haziran 2006 düğünümüz oldu artık evlendik&#8230;yepyeni bi hayat bizi bekliyordu, Söylenenin aksine yaz aşkımız kısa sürmedi, Allah izin verirse bir ömür sürecek,, ıyiki kocamı tanımışım iyiki onunla evlenmişim. Başka kimseyi düşünemiyorum bile. Veee Vee her ne kadar birbirimize yetsekte artık bi yavrumuzun olması gerektiğine inandık, aşkımızın meyvesini görmek için sabırsızlanıyorduk,,, 9 eylül 2008 istediğim olmuştu hamileydim, çok garip bi duyguydu ama slı güzel olan, 14 mayıs 2009 yavrumuzu kucağımıza aldık ve bi kez daha dünyalar bizim oldu, canım oğlumuz doğdu. Mutluluğumuza mutluluk kattı,,, ıyiki doğdu.. Allahım ailemizin mutluluğunu, huzurunu, sağlığını hiç ama hiç bozmasın, çok seviyorum onları&#8230;Yaşama sebebim ikiside&#8230;. ışte benim hikayemde bu, aslında o yıllarda ayrılıktan dolayı çok fazla sıkıntılar sorunlar yaşadık ama mutlu sona ulaşınca hepsi unutuluyor gerçekten&#8230;. Allahım herkesi sevdiğine kavuşmayı nasip etsin! Biraz uzun oldu kusura bakmazsınız artık..:)) esen81 iki aşkım Ahsen ve

tesekkur ederım canım Şeniz esen81 iki aşkım Ahsen ve

yuh amma uzun yazmişim be :)) ay kafanizi şişirdim he :) hakkinizi helal edin kizlar esen81 iki aşkım Ahsen ve

ayy tubiş bittim valla süpermişşş hikayeniz yaaa... eşine hatırlat bence bu durumu bak sabah sabah gaza geldim bende yazacağım tanışma hikayemi :))) WomenLove bir

mrhb ben mayıs 21 de doğum yapmış üçüz annesiyim şuan kendimi ifade edecek gücüm yok diyebilirim çünkü üçüz annesi olmak inanınki çok zormuş. kendimi yorgun ve yanlız hissediyorum belki bunun için yazmak istedim. herkes okadar güzel anlatmış ki kendini kendimi yazacak gücü bulamadım. yanlızlığımı sizinle paylaşmak istedim. herkese selamzemuszemus

bizimkisi bir aşk hikayesi değil... ben liseden sonra direk mesleğimi öğrenmeye koyuldum aslında meslek olarak teksitil istedim ama bir bayan için mesaisi fazla bi işti.. lise1 den 18 yaşıma kadar süren bir ilişkim vardı.. hiç değer vermiyordu bana... ben çok ağladım üzüldüm ama tam deli çağı derlerya 14 yaşında tanıdım ben bu adamı... ama sonra öğrendimki beni çok seven ama benim sürekli redderttiğim arkadaşının intikamı için benle çıkmış ben onu sevince beni terk edecekmiş... neyse ama işler terse döndü beni bıraktı geri döndü, ayrıldık geri döndü yani oda sevdi ben zaten kör kütük olmuştum... o çevresinden baskı aldıkca ilişkimiz çalkalandı.. tek bir arkadaşı seviyorsan bırkma seni dırım çok seviyor demiş... 18 yaşıma kadar gözyaşları döktüm o kadar sevdimki üzüntümden mide kanaması geçirmiştim bir ayrılığımızda... ama yaşadıklarım artık beni mantıklı düşünmeye itti... bir tarfatan hırsla işimi öğrenirken bir taraftan kendime yeni yol çizmeye karar verdim küçük olan işyerimdeyken ing. kursuna gidip.. güzel ing. öğrenecek ve sonra daha büyük bir şirkete girecektim.. bizim işin okulu olmadığından ne kadar çok özelliğin olursa o kadar iyi maaş konum sahibi olacaktın... teksitil okumama dokuma tasarımı yapmamda çok etken oldu... zaten kıyafet tasarımı yeteneğimolduğu için renklerin uyumu vs. çabuk kavradım olayı... sadece tasarım yaptığım program danimarkdan geliyordu ve tamamen ingilizceydi çok şükür programıda çok iyi kullandım... hedef belli idii çok başarılı olmak.. uğruna ölceğim adamı terk ettim... illkez canım yanmadı... baktım yoluma... o sıra evimizi taşıyorduk sevgilimin evine yakın otururken uzaklaşıyorduk.. bu bir işarett dedim... ve bu arada şu çok bahsettiğim halam eşime kız arıyor... eşim evlenmek istiyormuş.. ve bana bahsetti şöyle kapalı, çalışmayan bir ev kızı... dedim halama babamın amcasının kızı var ev kızı çalışmaz etmez dedim.. iiyi bir kız dedim ama kapalı değil... eşime bahsetti halam... bende kıza gittim... kız olmaz diyor başka bişey demiyor.. ya kızım bir bak beğenmezsen olmaz diyorum yok diyor. kız görmek bile istemiyorum diyor. dedim hala kız istemiyor.. tmm dedi halam başka biri var onu göstereceğim.. tmm dedim.. ama bu arada eşimden çok bahsediliyor... bizde ev taşıdığımızdan halamda kalıyoruz... ayy aytuç şöle iyi, böyle iyi şöle güzel çocuk böyle güzel... bana gına geldi ayyy dedim bikere göreyim şu aytunçu valla alamayacağım dedim... halam hemen kayınvalidemi aradı... zehra teyze sana kendimi gibi güzelgelin buldum dedi... yarın gelin dedi... ben şimdi açık olduğumdan bari uzun etek vs. giyeyim dedim kapalı kız istiyor ya eşim... neyse eşim annesi ile halama geldi... ben bekliyorum minyon biirini.. kapıdan bir girdi dalyan gibi adam... ben beğendim.. hemen eniştem kuzenim dışarı çıktık... çay içerken eniştemle kuzenim siz konuşun biz dolaşalım ararsınız dedi.. tmm dedik.. ve aytunç saydı bana kriterlerini şunu verebilirim, şöyle oturabiliriz.. maaşım şu, vs. tamamen evlilik üzerine ben sıkıldım ve korktum... hemen dedim sen bana bunları fax geçseydin kriterlerim deseydin dedim.. ama aytunç o kadar heycanlıki o kadar su içmişki garson damacanayı getireyimmi abi dedi :))) neyse ben eşime bak ben senden 9 yaş küçüğüm arada ciddi bir yaş farkı var dedim... biz senle biraz çıkalım tanışalım dedim... belki ben sana çok çocuksu geleceğim belki sen bana çok olgun geleceksin... hemen gel iste diyemem dedim.. ve ben gördüğün gibi açık biriyiim nikah ertesi gün kapanamam dedim.. tmm dedi eşim... biz eve geldik... bu arada eşimle enişte aynı piyasada karşılıklı çalışıyor zaten önceden beraber çalıştıkları için tanışıyolar... eniştem halam nasıl dedi... dedim biraz çıkacağız... ertesi gün bizimki enişteme arasammı demiş bende enişteme aramazsa dahada aramasınd dedim.. ve eşimle ex sevgilime aynı gün randevu verdim ve ben saat 1 de paydos ediyorum tabiki eşim önce aradı herzamanki gibi ex vatandaş benim onu bekleyeceğimi düşündü ve ben eşimle o gün dışarı çıktım gezdik tozduk tam iki hafta her dk. tlf konuştuk... dışarı çıktık bana ne olduysa gel beni iste dedim... eşim tmm dedi... ama babamı ikna etme bölümü vardı... zar zor ikna ettiler ama babamda baba gibi sevdiği bir amcayı getirdi... aile tanışmasına anam bende 4 dayı 3 hala,1 yenge, anane biz toplamda 17 kişiydik aytunçlar ise 7-8 kişi geldi... neyse tanışıldı aytunç çok kızardı bozardı... ve gidildiii... artık karar babamda... babam anneme görücü uslü vermem belki birsen istemez demiş annem birsen bi ikikere çıkmış çocukla demiş... zorda olsa ikna oldu bizde adet görmeden sonra çicek çikolatA açılmaz... çikolatayı açarsa kızı verdi derler... kardeşim küçük daha almış paketi baba ;BABA ben bu çikolatayı yiyeceğim verdinmi ablamı dedi babamda aç yiyelim dedi... biz 1 hafta içinde alışverilimizi yaptık 16 şubat 2002 hem isteme hem söz takıldı nisanda nişan mayıs 30 nikah 23 haziranda düğün oldu... bu arada nişanlıyken ex vatandanş çok rahatsız etti eşimden hiçbişeyi saklamadım anlattım ve bir tlf çıkıp evleneceğimizi söyledi... sonrasında bıcak gibi kesildi tlf. ogün bugün tanışmamızıda sayarsak 9 yıla girdik...7. yılımızıda rabbim iki evlatla taçlandırdı bizi şimdi diyorumki beni onunla tanıştıranların cennette olsun yeri... aşık olarak evlenmedim ama çok sevdim. ve seviyorum benim için anne baba kardeş eş... . push ; esen81 iki aşkım Ahsen ve

kıvılcım ve ferdacım çok güzel bir konu açmışsınız sizi tebrik ederim :))) kendimi anlatacak olursam ben çok titiz detaycıyım herkese kolay kendimi açabilen bir insan değilim önce insanları izler değerlendirir ondan sonra karar veririm samimiyet dereceme çok affediciyim sevdiğim insanları mutlu etmek için elimden gelenin fazlasını yaparım genelde tabi bu bazen değmeyen insanlara denk gelse bile beni anlamak zordur iş yerinden arkadaşlarım çok gizemlisin derler kimseye çok fazla güvenmem hep bir adım geride dururum ailem söz konusu olunca akan sular durur çok değer veririm bazen kendimi çok suçluyorum kızlarımın hiçbir anında yanında olamadığım için ama mecburen onlara daha iyi bir gelecek vermek için çalıştığımı düşününce geçer bu duygum çok duygusalım çokkkkkk karşımdaki insanın üzgün olmasına dayanamam karar verdiğim anda yaparım hiç beklemem tabi bunun artılarıda var eksileride herşey biranönce olmalı hayatımda sabırsızım eşimle kızlarımla dolu dolu yaşamayı seviyorum hayatımı yanlız kalmayı hiç sevmiyorum misafirperverim gelenim eksik olmaz sağolsunlar :)))) dostluğa değer veririm çok iyi bir sırdaşım benden bu kadar aslında anlatacak çok şey var ama:))) Cerennn Berke'nin

Cok begendim hayat felsefeni canim. Senin mutlulugu aramana gerek yok, mutlulugu icinde bulmus ve yesertmissin zaten. Ömrün boyunca böyle kalman ve mutlu olman dilegiyle... a. s. . push ; mutahhara Everything is

Ne güzel, hayatta Annen gibi deneyimli bir kilavuzun var canim. Bende Annem'e cogu seyimi danisirim, onun hayat deneyimlerinden cok yararlanirim. Ve sanirim biz Annesinden uzak tüm Mayis Anneleri, resmen anakuzusuyuz. Bende cok ararim gün icinde annemi. Aklima geldi, anlatmadan gecmeyeyim: Ben annemlere gittigimde, basimi annemin dizlerine koymus uzaniyordum birgün. Annemde saclarimi oksuyordu, birden egildi beni öptü. Dorukta kardesimin kucaginda, annemin yanindaydi. Bir kiskandi, annemin elini benim kafamdan cekti. Ve saatlerce anneme tavir yapti. Öyle sasirdik ki, hic unutamiyorum o yaptigini kuzumun. cerencim

cnm sendende böyle bi hikaye çıkardı zaten, ne zorluklar çekmişsin, allahım yaşatmasın bidaha, eşinle ömür boyu hep mutlu ol...

başlığın ilk konusuna döndüm biraz kendimi anlattım... aşk hikayemizi de yazacağım ama sonra:asigim: tlyonl2009 canımın yarısı

hande ya valla yazdıklaırnı okurken ne yalan söyliyeyim çok etkilendim. diğer arkadaşalrın yazılarınıda okudum ama ben yazıya dökemem düşüncelerimi o yüzden hiç yorum yazmadım. ama senin yazını okurken babam aklıma geldi. benim babamda içki kumar yüzünden herşeyini kaybetti. şu an belkide antalyanın sayılı zenginleri arasında olabilirdik. ama dediğim gbi bu illet ayrı bişey. annemim hakkını hiç ödemem o yüzden şuan onu iyi şartlarda yaşatmak için elimden gelen herşeyi yapıyorum ve allaha şükür hiçbir eksiği yok. bende üniv. zor şartlarda okudum annemin desteğinle. tabi yaşadığımız bir sürü yıkımlar. her ay eve gelen icralar giden eşyalar annemin çabasıyla hepsi geri gelirdi. ya sonuçta bunlar hayatta iyi bir tecrübe iyiki annem varmış şu an onun sayes, nde çalıştığım yerde iyi bir konumdayım maddi olarak allaha şükür çok iyiyim. en azından kızım için ileride çok parlak bir gelecek hazırladım onun rahatlığı beni mutlu ediyor. her ne kadar sorunlarla bir çocukluk geçirmiş olsakda şu an belki yaşadıklarımızın meyvesini alıyoruz. geleim evlenmeme ben 30 yaşında evlendim. o yaşa kadar hiç evlenmek aklımın ucundan geçmezdi. eşim farklıydı her ne kadar hayır desemde onunla evlenmeden 2 yıl öncesi çıktık nişanlandık. nasıl olduysa beni evlenmeye ikna etti. evlendikl:)) tabi arada eşimin anlam veremediğim kaprisleri olsada eşimi seviyorum herşeyden öte iyiki ikna etmiş evlenmişim ve kızım olmuş bunun için ona ne kadar dua etsem azdır. yoksa hayatta yalnız olarak ölürdüm evlenmezdim çünkü:) iyiki eşim ve minnoşum var hayatt ayrı bir güzel şimdi.. tlyonl2009 canımın yarısı

canım benım keşke hep guzel yanları benzese ama hayat hep guzellıkler sunmuyorkı ınsana yınede onemlı olan zorlukları yenıp guzellıklerın tadını cıkarmak seherim MELEKLERİM

dun gece keşfettım bu topıcı cok cazıp geldı benım yaramazlardan cok sık gıremedıgım ıcın burdanda sızı dınlemek ayrı bır tanıma yontemı gercekten benım kuzular uyurken gelelım bana sinirli ınatcı herseyı kendım yapmak ısteyen kım olursa olsun bana ufacıkta olsa mudahale edılmesıne ızın vermeyen ınsanları sevmeyı onları tanımayı muhabbet edıp kalabalşık ortamlara gırıp yasamayı seven bırıyım 16 yasıma kadar sımarık ısteklerı yapılan babamla her yarıyıl ve tatıllerı beraber gezerek gecıren ve bundan cok keyıf alan bırıydım babam cok guzel kişilikli bır ınsandı nasıl yapardı bılmıyorum ama agzından söz bırkere cıkar ve karsısındkaı kım olursa olsun onu dınler dedıgını zevkle yapardı...16 yasımdayken hayatta hıcbırsey olmaz dunya yıkılsa babama bırsey olmaz sandıgım babam kollarımda hayatını kaybettı ondan sonra dunyam tamamen degıştı annem dahıl herkesden nefret eder oldum neden bır başkası degılde babam öldu dıye ama bana okadar guzel şeyler ogrettıkı artık ben bıttım derken bır baktımkı hıcte bıtmemışım babam varken bıle bukadar guclu dgeıldım hep ona guvenırdım cunku ondan sonra herseyı kendı hayatımda kendı yapan bırı oldum bu yasıma geldım hala hıcbırseyı yapmam edemem dıye korkum yoktur hayatmı ondanda korkum yok cok canımı acıtmaya calıştı sımdıye kadar ama beceremedı sırf ınatcı oldugumdan sanırım :)) canımın acıdıgı zamanlar oldu ama hep toparlanabıldım dısardan ınsanlara benı sorsanız semra kadır gecesı dogmuş cok şanslı derler ama işte hersey dısardan gorundugu gıbı olmuyor ınsanları semeyı sevıyorum hemde bıraz fazla sevıyorum buda aslında benım zayıf noktam cunku bu sevgı bazen canımı acıtabılıyor onlardan gelen kucuk seylere kırılıp uzulebılıyorum... hayatımda onem vermedıgım kışıler umurumda olmaz arkamdanmı konuşmuşlar benı sevmıyolarmı umurumda bıle degıl yuzume soyleyemeyen arkamdan soylese ne olur der gulup gecerım... benım duşmanım bıle karakterlı olmalı kışılıgı guclu ınsaları sevıyorum yalan soyleyen ıkıyuzlu ınsanlara ıse tahmmulum hıc yok hayatımdakı en onemlı ınsalar aılem arkadaslarım ve hala benım ıcın cok degerlı olan ılk sevdıgım ınsan bunlarsız hayat dusunemezken hayatıma ıkı mukemmel şey gırdı nazlı ve burak ıkısının hayatıma gırmesıyle butun öncelıklerım degıstı suan ılk once kızım ve oglum gelıyor onlar oldukdan sonra hayatıda bır başka sevdım ıyıkı varlar benım yaşam kaynagım onlar... bu arada kk yı unutmamam lazım en kotu ve en guzel gunlerımde hep yanımda olan bırsuru arkadasım burdakı bag benım ıcın cok kıymetlı cunku karsılıksız gercekten ıcten gelen bır dostluk var neyle kıyaslanabılırkı bu iyiki varsınız kızlar laf olsun dıye soylenmış bır soz degıl bu gercekten hepınızı cok sevıyorum... buda benım bıraz hayat hıkayem gıbı oldu ama ınsan hayatından ornekler vermeden kendını nasıl anlatabılırkı :)))))) tlyonl2009 canımın yarısı

ay kizlar hem güldüm hem gözlerim doldu okurken :) yorumlarimi yapicam azsonra büyük cocugumuda yatirayimda geleyim Önceki

haha muhabbetlere amma güldüm heee:))özelliklede abiye kuzuya üstünü kazıdım odun çıktı hee:)))) bii de gülhanınkine çok güldüm kütük :)))) ay yaa bu adamlar hep böylee galiba gülhancım hikayene bayıldım Allah bir ömür daim etsin mutlulğunuzu a. s. WomenLove bir

birsencim yaşadıkların çok zor ama annende hiç eseri kalmamış belle ki gerçekten ufaklıklar iyi gelmiş bundan sonra hep mutlu olursun inşallah ve çok güçlü bir anne olursuna. s. tuba çok güzel geçmiş çocukluğun ne güzel eğer dedem yaşasaydı benimde ondan öğreneceğim çok şey olabilirdi çünkü babamdan hiçbişe görmedim( bengi_ Deniz'ime kardeş

Ah canim, aglatmisim seni:gitme: Ben kendimi bildim bileli okumayi cok sevdim, siginagim oldu kitaplar. Insan icedönük olunca, kendini cok dinleyince ve sözcüklerle hasir nesir olunca, yazmakta kacinilmaz oluyor bazen. Yazarak kendimi ifade etmeyi cok seviyorum. Esimlede belki bu yüzden evliyimkaydirigubbakcemile3 Bu da ayri bir hikaye, anlatirim birgün müsait bir zamanimda... Cok isterim bende seninle tanismayi Semra'cigim. O dünya tatlisi iki kuzunu sevmeyi. Ben bir gün görüsecegimize inaniyorum, hatta kafamda Bursa'ya yolumu düsürme planlari bile yapmaya basladim diyebilirim. hihoyyyt Dünya ufak aslinda mesafeler uzun olsada... seherim MELEKLERİM

Allah iyi yapsin sizi :)))) hiç gülcegim yoktu.. yumusarsiniz he :))))

evettt cidden güzel olmuş şöyle bir durup düşündüm, imrendim babasıyla güzel bir ilişki yaşayan kızlara hep imrenmişimdir çünkü Allah babanın mekanını cennet etsin Semracım seherim MELEKLERİM

canım benim banucum teşekkür ediyorum. evet dedimya hiçbir zaman sorumsuz biri olmadım gerçekten. annem hep der senden allah razı olsun bir evlat olarak bizi hiçbir zaman kırmadın üzmedin incitmedin sende öyle gör der. bende seni tanıdığım için hatta burdaki tüm arkadaşlarımı tanıdığım için çokkk şanslıyım. iyi ki tanımışım sizleri olumunekankayizsmile şanslıyım ki böyle bir babaya ve anneye sahip olduğum için... Cerennn Berke'nin

var canim var :) neden kizdigimi anladinizmi şimdi :) adam bastan odun degildi sonradan oldu dermişim kaydirigubbakcemile3 kaydirigubbakcemile3 yada hep böyleydi de güzel kamufle ediyordu :)))))) mutahhara Everything is

canım, kendini özellikle de kuzularına olan sevgini o kadar güzel ifade etmişsinki, diğer arkadaşların karakterlerini okumama rağmen değerlendirmeden sana bir değinmek istedim. zor bir gençlik, mutlu bir evlilik! Allah daim etsin inşallah!

pnrhlt DEFNE'm Güzel

Kızlar bu şekilde birbirimizi daha yakından tanıa fırsatı bulduğmuz için mutluyum :) Evt sanırım kağanla ilgili olay gerçekten şu düşük tehlikesi olayından ileri geliyor, hatta şöyle diyim ilk doğduğu günlerde başında nöbet tutuyordum nefes almasını kontrol etmek ve uyusunda kusup tıkanmasını engellemek için, tabi tümüyle uykusuz geçen 2-3 günün sonunda annem tarafından yatağıma postalanıp gece kağandan ayrı yatmak zorunda kaldığım zaman anladım ki biraz fazlaca telaş yapıyormuşum... sonrasındada eşime dahi çok güvenemedim oğluma bakması konusunda, herşeyini ben yapmak istedim ve en iyisini yapmak... he bu olayda hastanaye gideceğimiz zaman portbebesiyle oğlumu asansörün ve acilin giriş kapısına çarptırması ile başladı neyse şimdilerde kurtulmaya çalışıyorum... sonrasında başlarda aman 5 hafta emzik emmesin zararlıymış, yok biberon maması vermeyeyim alışmasın vs... gibi sınırları zorayarak geçti, sınırları zorladım diyorum çünkü emzik dediğin olayı bebeğin ağzına verirsin susar... en azından çevremdekilerin çocukları bu şekilde, ama yokkk ilk 5 hafta verilmemeliymişşş eee sonrada tutmadı çocuk, istemedi, ağlaynca susturmak başlı başına olay oldu... mama yemesin diye biberona alıştırmadım, illede emsin dedim, doktorumda böyle dedi, bebek biberon tanımadığından kullanamaz oldu, suyu bile biberondan içemedi, daha şimdilerde yaklaşık 1 aydır biberonu kullanmasını öğrendide rahat ettim, ama mamayı hala kabul etmiyor, kabul etse işim rahat olucak, dışarı çıktığımda millete görünmeden nerde emzirebilirim kabusu bitecek, tozu suya karıştır gazla gitsin olacak... mesela süt kesilecek korkusu olmadan diyete başlayabilicem sonuçta bir alternatif olacak, ama maalesef doktorlar tarafından öcü gibi gösterilen emzikle biberonun ne kadar masum olduğunu geç öğrendik... bunlarda pişmanlıklarım, yemek saatleri uyku saatleri düzenli olmalıydı, mutlaka günün belli bir kısmını beraber öpüşüp koklaşarak oyun oynamakla geçirmeliydik vs... aman üşümesindi, terlemesindi... hasta olmasındı... derken evden çıkamaz olmuştum bi ara... sonrasında ek besinleri taze mümkünse günlük olmalıydı, mutlaka beslenmeli vitaminsiz kalmamalıydı... vs vs... böyle şeyleri stres yaptım durdum, şimdilerde çok şükür bu takıntılarımın çoğundan kurtuldm diyebilirim, şimdilerde nasıl kendime daha çok vakit ayırabilirim bunun peşindeyim, sınırlarımı zorluyrum yani, kağanıda alıp geziyorum, rahatlıyorum, o da rahatlıyor, huzursuzsa ağlıyor, amannnn ağlarsa ağlasın sustururum diyip yinede gezeceğmden geri kalmıyorum bunun çk faydasını gördüm, evde dursak daha fena, her yer dağılıyor ve her yere tırmanılıyor peşinden koşmak ayrı bi dava... en çk o zaman yoruluyorum amannn ne çok şişirdim kafanızı :))) neyse benden bu kadar şimdilik :))) yazarımı yine tlyonl2009 canımın yarısı

sadece dinlemek olmaz esen arada yazmakta lazım, hadi parmaklar klavyeye kocişle hikayenizi anlatmaya esen81 iki aşkım Ahsen ve

Filizcim öncelıkle ellerıne ve yureğine sağlık... Gelelım Bana,,,60 yaslarında bıle elele pazara, carsıya gıden bı anne babanın kucuk kızıyım. Cok sevgı dolu ve mutlu bır cocukluk gecırdım. Bır tane canımı verebıleceğim abım var o benım hayat kılavuzum. ıtiraf sıtesı gıbı geldı bır an. Gulhan nasıl mı?Bu yasına kadar hep mantıkla hareket eden, duygularını acılarını cok ıyı gızleyen bır kadın. ıyi mi tartısılır. Ve ben ask ınsanıyım arkadaslar içim kıpır kıpır edıcek hep benım. Ya ikilı ask yasıycam, kısın kara yada yazın bahar cıceklerine heyecanlanıcam. Hep muzığım acık olucak benım. Ruh halıme göre takılıcam. Bı gun luz casal dınlerken ertesı gun müslüm dinlincem. Ama melodı hep olucak kulaklarımda. Oğlak burcundan olsa gerek inat, hırs ve lıderlık en lerımdır hayatta. Ve cok bencılım malesef. Kendı mutluluğum herseyden önce gelıyor hep. Çok kolay rest cekerım herseye. Derler ya gözunun yasına bakmam hıçbırseyın. Bu esımde, canımda olsa. Ama oğlum sanırım bu huyumu yerın altına gömdu. Bazen cok dusunurum ben anac bı ınsan neden değilim dıye. Loğusalık depresyonum sanırım bu nedenlerden tavan yaptı ve daha yenı yenı kendımı iyi hıssetmeye basladım. Benden önce bırı vardı yasamımda ve bu bana cok ağır geldı. Tarıfsız bı sevgıydı hayatta ve ben bunu kabullenemedım. Ona rest cekemezdım sılemezdım hayatımdan. Kendıne asık bı ınsan olan ben yerını Boraya bıraktı. Zor bı surectı ama sanırım basardım. Hep dık durdum yasama. Korkum hıç yok bu hayatta nedense, ben ayaklarımın üstünde dururum hep. En kötü seneryoda olsa basarırım gıbı gelıyor. Bunların yanında içinde fırtınalar kopan ama gözyaslarını gerektığınde ıcıne akıtan bır insanım. ıstemem kımsenın görmesını. Severım yanlızlığıda, kalabalık kadar. Saatlerce kıtap okuyabılırım, yanlız kalabılırım. Ama gunlerce sokaklarda da gezebılırım.. Çelışkılı bır kışılık anlıycağınız. Bıraz olumsuz oldu sankı. Kelımelerle ifade edemem aslında cok rahat kendımı. Arkası yarın dıyelım o zaman devamı gelıcek. Ve bu ıtıraf benı acaıp rahatlattı arkadaslar. Saatlerce yazmak ıstıyorum kendımı. Ve keske dışardan bırı benı yazsa nasılım acaba cok merak ederım bunu. esen81 iki aşkım Ahsen ve

zıpır Ayşe seni zaten suratından zıpırlık akıyor:))) hikayen çok güzel bende anlatıcam özendim:))

ay serros durmuyor ki kendimide yazayim :) uyumazda bu cadi şimdi :) ilk firsatta kendimi yazicam :) WomenLove bir

Amiinnn.. gerçektn öle..

Nereden baslayacagimi yine bilemiyorum. Cünkü pek cok karmasanin arasindan cekip cikartmam gerek bu Ask'i. Evet Ask... Yil 1997. Hayallerimin pesine takilip ülkeme, aileme, sevdigim herseye "elveda" demeye hazirlanirken, bir askin pencesine düsmüstüm. Hayatin statik oldugunu düsünmek ne kadar yaniltici. O hep son dakikada atar kazigini... Planladigim gibi Üniversite sinavlarini kazandim. Yine planladigim gibi, babam kaydimi yaptirdi üniversiteye ve dil kursuna. Kendimi ne kadar güclü hissediyorum, nasil hirsliyim o zamanlar bir bilseniz... .../... Bir kampa gitmistik ismini hatirlayamadim Tekirdag taraflarinda bir yere. Benim icin son birkac ay Türkiye'de. Ne yasarsam o kar'dir diye hesapliyorum. Orada bal rengi gözleri, dupduru yüzü, siir gibi konusan bir cocuga tutuldum kaldim. Ama nasil anlatamam, resmen zehir oldu o kamp. Millet yüzüyor, egleniyor, caliyor, söylüyor, yemek yapiyor, bulasik yikiyor ve ben o süreclerde cadirimdan cikmak bile istemiyorum. Kurada bulasik sirasi bana geldiginde, annemin nazli kizi oldugumu bildiginden sanirim, "ben yaparim Filiz'in yerine" diyip gülümsüyor bana. Bu davranisi ve gülümsemesi beni umutlandiriyor ama ayni zamanda karabasanim oluyor. Bir celiskinin ortasinda kalakalmisim. Denize girdiginde saatini bana emanet ediyor. Mutluluktan ölecegim saniyorum. Deniz'de sakalasip oynuyor bir kizla. Kahroluyorum üzüntüden... Öyle bir karasevdaya tutulmusum ki, "Acaba bir daha görebilir miyim?" den baska birsey düsünemiyorum. Bir kere konserde, bir kere Perpa is merkezinde tesadüfen gördüm. Bakislari öyle güzeldi sanki ilgisi var gibi geliyordu bana. Ama öte yandan, "benim gibi soguk nevaleyi ne yapsin" diye gercekci olmaya calisiyor, mantigimi devreye sokmaya calisiyordum. Ve günler birbirini kovaladi, ben ertesi gün yolcuyum. Son birkez annemle Sisli-Nisantasi turu yapiyoruz, birkac eksigimi tamamlamaya calisiyoruz. Aklimda hep o. "Son bir kez" diyorum hep icimden. Ve tam otobüs duragina dogru ilerlerken, cikti karsima bir arkadasiyla. Yüzü nasil parildiriyor anlatamam. Annem sen-sakrak, neseli, genclerle muhabbeti hos olan bir kadindir. Hemen sohbete koyuluyor ikisiylede. Ama onun gözü hep bana kayiyor, gülümsüyor sürekli. Ben kizarip bozararak, gözlerimi kaydiriyorum hep. Ve annemin o sözleri duyuluyor. "Bakmayin böyle güldügümde, icim aciyor aslinda. Kizimi yarin yolculuyorum. Okumaya gidiyor babasinin yanina." Ve o an ayagi sendeliyor, yüzü dagiliyor, ne diyecegini bilemiyor ve kekeliyor. Yikiliyorum ben. Sanki yokum ben. Ama annemi duyuyorum: "Cok seviyorum ben bu cocugu, cok hos... Ve galiba senden hoslaniyor, nasil bakiyordu gördün mü?" Ne yanit verdigimi bile bilmiyorum. Aci ve kabus dolu günler ve aylar geciriyorum Avusturya'ya geldikten sonra. Bir yandan 8 yil hic görmedigim babam illeti, bir yandan yüregimi daraltan, eritip bitiren ask acisi ve yabanci bir ülkede yüzüme carpan gercekler. Bir daha onu ne gördüm, ne ona dair bir haber duydum. Sadece 2 yil önce liseden bir arkadasimla facebookda görüstük. O beni hatirlamadi bile ama ben onu öyle iyi taniyordum ki. Cok uzun yazistik. O da resmi bir görevden ötürü Almanyadaydi ve esiyle sorunlari vardi. Herseyini uzun uzadiya yaziyor, bir cesit terapi gibi ona care olmaya calisiyordum. Sonra bende ona acildim, pek cok kesit anlattim hayatimdan. Bu askida anlattim. Ortak bir arkadasi vardi onunla ve eminim ki taniyordu benim ilk askimi. Ve bu mesajimdan sonra, kizin bana yazismalari bicak gibi kesildi. Aralarda, tekdüze birkac mesaj ya da kutlama iletileri gelir. Belki ben yanlisim. Temkinli degilim insanlara karsi karsi, eger icimi acarsam sonuna kadar aciyorum, samimiyim. Istesemde politik davranamiyorum... Tek arzum, biri beni yargilamadan dinlesindi. Esime anlattim durumu. Bana hayatimin dersini verdi. "Insanlari ne kadar taniyorum desende, bir acik kapi birak ve kollarini sonuna kadar birdenbire degil, ufak ufak zamana yayarak ac..." Icimde hep, iki seyle geriye dönüp yüzlesme arzusu var. Ilki babama cocuklugumun hesabini sormak ve mih gibi zihnime cakilmis o aglayan cocugu susturmak... Bunu ne pahasina olursa olsun yapacagim... Ikincisi ise, "Ben 17 yasimdayken, sana asiktim ve sen benim ilk askimdin" diyebilmek... Ama bu sadece bir hayal. Ne bir daha ben onu görebilirim, ne de artik öyle bir genc kalmistir. Yillar var arada. Yanlis anlasilmaya müsait durumlar sonra. Keske insanlara günah bulasmasa, ilk dogduklari safliklariyla kalabilseler... Belki o zaman "yanlis anlasilirim" kaygisi gütmeden itirafimi yapar, gecmisimle hesabimi gönül rahatlagiyla kapardim... Esime gelmeden önce, ilk askimi yazasim geldi kizlar. Daha yazacaklarim var ama arkasi yarin diyelim...

Bekliyoruz senide Cerencim.

Oooo coşmuşsunuz bacılar ya aşk hikayeleri süper valla :) Bende ilk fırsatta kocişimle aşk hikayemizi yazayım :) esen81 iki aşkım Ahsen ve

Kolay gelsin Hülya'cigim. Baslik nasil olsa burda, diledigin zaman yazarsin, bizde soluksuzca okuruz... Cerennn Berke'nin

ne kadar zorlu hayatlar var ve daha basimiza neler gelecek(babam evlendiginde annem 35 yasindaydi daha biz o yaslara bile gelmedik) Allahim kaldiramayacgimiz yuk yukleme dermansiz dert verme amin handecimyazdiklarini soluksuz okudum konusacagimiz cok sey var senle bulusalim bence bende trakya univ den mezunum

Gelelim benim yasamimdan kesitlere... Ben dogdumda, Annem kocasini 1 hafta önce Almanya'ya yolcu etmis, baba ocagina sIgInmis genc bir kadinmis. Hayati hep bu kisir döngüyle gecti gitti. Babami 3 yasimda tanidim. 3-9 yasima kadar olan yasamimin kabusu oldu. Ondan sonra yillarca görmedim onu ama yasamim o yokken bile, onun gölgesiyle kabus gibi gecti. Yasamimin tüm satirbaslarinda maalesef hala babam var. Ben, icine kapanik ve yalniz bir cocukluk dönemi gecirdim, hala da icedönük bir yapim var. Insanlara kolay kolay alisamam, önce bir gözlemem, iyice tanimam gerek. Bu da, benim cok soguk bir nevale oldugumu düsünmelerine neden oluyor genelde. Ama belki yanlis yapiyorum diye, tersinide denedim ve hayal kirikligina ugradim cogu zaman. Insanlara kucagimi sonuna kadar, önyargisizca acmamam gerektigini ögrendim bu hayatta. Cok kullanildigim, saflik yaptigim oldu. Ama insan safsa eger, ne kadar deneyim kazanirsa kazinsin, bu safligi bir yerde yine patlak veriyor. Hayat bana sunu ögretti birde: Onun mantigiyla bizim mantigimiz birbirine ters aslinda. Kendi mantigimizi baz alarak davrandigimizda, hesaba katmadigimiz hayatin mantigina tosluyoruz sürekli. Bu yüzden, hayati kendi kurallari icinde sorgulamayi ve benmerkezci olmamayi seviyorum. Agaclari, kuslari, topragi, suyu ve daglari cogu zaman insanlara tercih ettigim oldu bu nedenle. Kendimi daha dingin, daha arinmis hissettim böylelikle. Insanlari ve en önemlisi kendimizhi daha iyi tanimak icin, bazen dogaya siginmak gerek diye düsünüyorum. Sevdigim insanlara asiri deger veririm. Onlar icin yapamayacagim yok gibidir. Iyi mi yoksa kötümü bilemem ama biraz agir vasitayim. Öyle pratik is yapamam ama yaptigim isin dogru ve düzgün olmasina özen gösteririm. Gerci bu agir vasita hallerimi, Doruk dogduktan sonra epeyce astim diyebilirim. Tembel oldugum durumlar vardir, caliskan oldugum durumlar. Her iki halimide seviyorum ve caliskan olmak adina, tembelligimden asla vazgecmem. Yalnizligi cok severim ama yalnizligima hapsolmam. Bir konu hakkinda enine boyuna düsünmeyi cok severim. Sürprizlere bayilirim. Gezmeyi severim. Yeni insanlar tanimayida. Tanidigim her yeni insan, okumaya yeni basladigim bir kitap gibi heyecanlandirir beni. Pek cok ülke insanini tanidim ama en cok uzak dogululari özellikle Cin'lileri cok sevdim. Onlari cok sevmemde bir etkende, Nobel ödüllü yazar Pearl S. Buck'un Ana adli kitabi aslinda. Cin'li bir anneyi, adeta bir destan gibi anlatiyor yazar bu kitabiyla ve kesinlikle ödülünü hak ediyor. Duygusalim, alinganim, inatciyim, merakliyim, detayciyim ayrica. En kötü özelligim, cok sakin olmama ragmen, aniden sinirlenmem. Asiri tepkiler verebiliyorum böyle zamanlarda. Beni en iyi ifade eden sözcüklerden biriside, korkaklik. Pek cok seyden korkarim. Hatta fare sözcügü bile, baslibasina benim kabusum gibi. Bu korkumu, ana kahramani fare olan bir hikaye yazarak asmaya calistim yillar önce ve ise yaradi diyebilirim. Isterseniz, o hikayeyide buraya ekleyebilirim. Elestirilmeyi cok severim. Kendimin, baskalarinin gözüyle farkina varmak cok önemlidir benim icin. Hos sohbet oldugum söylenir ve öyledirde. Eger dise dokunur bir konu olursa, cok severim konusmayi aslinda. Cok sey var anlatacak, biraz nefes alayim yoksa uzar gider böyle.

ayy tubişim iyiki açmışsın bu koınuyu şu sıkkın günümde içimi ferahlattın dertlerimi unutturdun... allah razı olsun valla evet tubiş eşim beni çok seviyor... bana göre bir erkeğin yapmayacağı şeyleri yaptı bana ben hamişken kusarım o temizlerdi... annem dururken hastanede bile genel özel temizliğimi yaptı... ben rabbime sorarım allahım ne yaptımda bana böyle bir eş verdin. insan olarak çok doğru biri... ne kadar çatışsakta asla kıyamaz bana ailesine bağlı bir erkek hayatımda çok bencil oldum ama tek ona olamıyorum şimdide evlatlarım... ben aşka çok inanıyorum ama bende aşk geçici heycan doğru olan sevgi bunuda yaşadım gördüm... aşkın olduğu yerde böylesine derin sevgi çok nadir oluyor... tek isteğim var beni onsuz koymasın rabbim bu dünyada... senağlama:gitme:senağlama Önceki

Pınarcım süpermiş cnm sizin hikayenizde Allah bozmasın mutluluğunuzu... pnrhlt DEFNE'm Güzel

Ferda arkadasimin önerisinden esinlenerek, bu konuyu acmaya karar verdim. Diyorum ki; Biz 2009 Mayis Anneleri olarak, birbirimizle cok özel anlarimizi, sicacik duygularimizi, anlik öfke ve üzüntülerimizi, kücük sevinclerimizi paylasarak kenetlendik. Pek cogumuz birbirini yakinen taniyor. Benim gibi uzakta olanlar, satir aralarina gizlenen detaylarla tanimaya calisiyor. Ah bir firsat olsa da, bulusabilsek hevesi hangimizde yok ki? Bebeklerimizin gelisim sürecleri, söyledikleri sözcükler, baslarina actiklari ufak- tefek kazalar, yemek, uyku ve saglik sorunlari hepimizin sorunu ya da sevinci olmuyor mu? Gündelik yasamimiza döndügümüzde, aklimizin bir tarafi hep burada kalmiyor mu? Yani yasamimiza bir anlamda buradaki dostluklarimiz anlam katiyor öyle degil mi? O halde, satirlarin ardindaki "biz"leri kendi bakis acilarimizla tanimak ve birbirimize kendimizi daha acik ifade etmemek icin bir neden yok bence. Yani bu baslik altinda özelestiri yapabiliriz, kendimizi sinayabilir, zitliklarimizi ortaya koyabiliriz. Yasamimizdaki süreclerden kesitler sunabilir, aklimiza ve ruhumuza kazinan olaylari anlatabiliriz. Burayi aglama duvarina cevirebiliriz. Birbirimize karsi düsüncelerimizi ve yargilarimizi kirilir ve üzülür diye düsünmeksizin, sakinmadan yazabiliriz de ayrica. Tabi amac, kirmak üzmek olmadan, sadece aramizdaki samimiyetin gelisimine katki olsun diye. Kisacasi, Pinar, Birsen, Sibel, Gülhan, Esra, Özlem, Tuba, Esen, Burcu, Hande, Bengi, Meltem, Asli, Ayse, Ayse, Ceren, Banu, Tülay, Hülya, Semra, Semra ve daha aklima bir cirpida ismi gelmeyen onlarca arkadasim, bu baslik birbirimizi ve belki kendimizi daha iyi tanimak icin, bir firsat olsun dedim. Ilk adimi ben atayim ve olabildigince seffaf olmaya calisarak, kutuyu acarak oyunu baslatayim.

filizciğim annem kuzularımın gelimiyle tamamen iyi oldu gibi annemin büyük ataklarından sonra hayel görme vs. gibi şeyleri devam ediyordu sürekli kendi takip ettiklerini, yada ona başka şeyler. neyse çok detay olmasın sonrasında annemde bayılma atağı oluyordu ama anneciğim en son benle hastanede yatarken kısa bir bayılma yaşamış... oda ben çok sancı çekiyordum kimse yokmuş yanında kızın doğurabilir demişler... ama ALİ ve ÖMER le yeniden hayat buldu yeni nefesi oldu mutahhara Everything is

Semracım yazdıkların beni çok duygulandırdı... çok teşekkür ederim.. bunu gerçekten bir bebeğin kokusunu bile duyamadan onu kaybetmek korkusunu hergün gözyaşı ve umutsuzluk ile içinde taşımak, yaşasın 1 günü daha atlattık, bak şu kadar gün sonra doğsada yaşayabiliyormuş... yada şu kadar gün sonra doğarsa sağlıklı olurmuş... yada şu kadar gün sonra doğarsa küveze girmezmiş diye düşünen, günlerce sağlıklı olsun diye yalvarıp dua edip, bebeğini düşürebilme ihtimali olduğu için değil ayağa kalmak oturamayan bile, hatta günlerce yine bu sebepten dolayı duş bile alamayanlar daha iyi anlar... zor günlerdi, Koskoca 4 ay, ama bitti, Allahıma şükürler olsun... Rabbim herkesin evladını kendine bağışlasın inş. ve bütün evlatlarıda anne babalarına... off çok duygulandım yine ya ağladım bile saatte gece 4 olmuş... bu gece duygu seli yaşıyorum tabiri yerindeyse esen81 iki aşkım Ahsen ve

herkesi elimden geldiği kadar okumaya çalıştım ve şunu gördüm herkes hemen hemen hissettiğim gibi bana gelelim... ben inatcı, mükemmelliyetci, açıksözlü, dobra, sinirli, haksızlığa tahammülü olmayan titizzz biriyim çocukluğum harika sevgi yumağa içinde geçti babamın saçlarımı taradığını beni yıkadığını hatırlıyorum... ama genç kızlığım için aynı şeyi söyleyemiyorum... ben 16 yaşımdayken, amcamı 3 ay sonra babannemi,3 ay sonra halamı kaybettik babam bu yıkımlardan çok yara aldı, ama en kötü olanı ise babannemin ölümünde annemin aklını yitirmiş olması bizim için kabus dolu günler gelemişti annem beni, kardeşimi, hiç kimseyi tanımıyor sürekli kriz geçiriyordu babam kayıpların arkasından anneme olanlar için daha çok üzülüyordu annemle ilgili yaşadıklarım buraya yazmakla bitmeyecek şekilde ama en acı şey o sevgi dolu aile gitmiş, tahammülü olmayan bir baba kendinden bile haberi olmayan anne, bense lise son sınıfı bitirmeye çalışırken omzumda evin ve kardeşimin yükü.. kardeşim en şansızı bu hikayede çocukluğu berbat geçti... babamı tanıyamıyordum o kadar mutsuzdumki... en acısı hergece yatarken acaba bu gecede annem kriz geçirirmi... okula giderken acaba annem bugünden camdan atlamaya çalışırmıydı zaman böyle akarken yaşadığım sıkıntılardan olsa gerek eşimi hiç tanımadan evlenmeye karar verdim.. daha 18 yaşında evimden kaçış yolu olarak bunu gördüm... ve ben evlenirkende annem hastaydı.. malesef annemi hastanede beklerken gelin oldum ben eller hazırladı herşeyimi... hayatımın kumarını oynamıştım neyseki kaderim bana en büyük ikramiyesi eşimdi eşimden sonra ikinci hayatım geldi... ama hayat bana hiçbirşeyi kolay sunmadı işhayatımda tırnaklarımla geldim konumuma evililiğimde sabrımla çalışkanlığımla herşeyi elde ettim.. anne birsen derseniz çok zor sahip oldum bebeklerime, aşklarıma zor yollardan geçtim, ama çok rahat bir anneyim azcıkda despotum sanırım... ama kuzularımla ilgilenmez gibi gözüksemde göz ucumla herzaman takip ederim herşeylerini kusurusuz yapmaya çalışırım... tubanın dediği gibi onlarla bir bütünüm, bebeklerim var diye kendimi hiçbişeydem soyutlamadım heryerde herşeyde yetişir duurmdayım... hayatta hiçbir sevgi bana gerçek gelmiyor çocuklarıma duyduğum sevgi kadar.. ve benim için tek gerçek onlar... Önceki

birsencimm canim harika bi hikaye olmus ya :) benimkide bi aşk hikayesi degil aslinda.. yani ben aşik olmadim.. öyle kelebekler börtü böcek felan olmadi :))) zamanla cok sevdim.. sonradan aşık oldum :) sanki böylesi bana daha güzel geliyor.. fitratim böyle oldugu için sanirim.. yani ben hiç cok cok duygusal bi insan olmadim.. aşkada inanmam.. oyuzden bana bu düştü :))) senin eşini ne kadar cok sevdigini biliyorum :) hatta bişey söyliyimmi.. eşininde seni cok cok sevdigini biliyorum nedense :) öyle hissediyorum yani :) cok mutlu olun canim a. s. paşalarinizla katmer katmer artsin inşaAllah sevginiz :) ay sabah sabah fazla geldi bu sevgi pitircikliği :))))) olan kocama olcak gene elinde bi buket cicekle gelse iyi olur aksi takdirde kavga var aksama :)))))))) WomenLove bir

pınarcım tamda sana yakışan bi hikaye başka türlü anlatsan şaşırırdım inan:)) mutlugunuz daim olsun sizin aşkınız taaa oralardan burlardan heryerden anlaşılıyor zati... a. s. yaprak_sarma

merakla senin yorumunu bekledim tubacım. sende insanları çok iyi tanıyorsun. beni de doğru tanımışsın kaydirigubbakcemile5 doğru sonuçta berke için çalışıyorum ve başka çarem yok hemde sosyal açıdan kendimi iyi hissediyorum çoğu zaman. sadece zamanımı oğlumla oynayarak geçiremediğime üzülüyorum. hakkımızda hayırlısı olsun... annem için söylediklerinide çok tşk ederim.. öpüyorum seni canım.. opuyorumnanaktan tlyonl2009 canımın yarısı

sagol canım benım ınsallah ılerde kuzularımızda abablarıyla guzel bır bag kurarlar

canim mutlu ol inşaAllah herzaman.. yorum yapmak icin erken :) uzun zaman oldu tanişali.. ama gercekten tanimaya yeni basliyoruz :) mutahhara Everything is

Kizlar ask hikayelerinizi bir cirpida okudum, hepsi birbirinden güzel ve özel. Elleriniz ve yüreginiz dert görmesin. Benimde yazasim geldi, baslayayim bakalim nerede bitecek...

filiz canım benim bende seni tanımak isterim... senin yazdıklarını soluksuz okuyorum hep.

Gülhancım biliyomusun bu yazı tek kelimeyle beni anlatıyor, bende benim gibi başka kimse yoktur diyordum, ilk zmanlar annemi arayıp ağlardım hep ben iyi bi anne değilim, yapamıyorum diyee.. Demek sende öylesin.. saatlerce konuşmalıyız seninle bence..

Kızlar yaa bu saatte hem guldum hem gözlerım doldu. Her turlu duyguyu yasattınız bana. Herkesın ne kadar farklı hıkayelerı var. Sevdıklerınızle bır ömur boyu mutluluklar dılerım... mutahhara Everything is

bugun bırsuru rahmet aldı babacımın ruhu cok sagol bacım mutahhara Everything is

cerencim tatlımsın benim yazdıklarını okurken gözlerim doldu inan Allah anne babana sağlık sıhhat versin sanada helal olsun sorumluluklarını hiç unutmamışsın küçük yaşta hayata atılmana rağmen ben seni yüzyüze görüşmesekte tanıdığım için çok mutluyum annen ve baban çok şanslıki senin gibi bir evlada sahip:))) Cerennn Berke'nin

ay süper bi baslik olmus.. eline saglik filizim :) kafami bi toparlayip önce sizi analiz edicem sonra kendimden dert yanicam :)) firuze-1524 Bal kız & Bal

hehe kocişler duysa burda madara olduklarını ne yaparlar acabaa:roflol::roflol: mutahhara Everything is

filizcim fare hikayene bayildim :) bende bitane örümcek ve bilimum haserat içinmi yazsam acaba :) işe yariyormu? gerci bende onlara sürekli " istediginiz eve girin ama benim eve girmeyin lütfen bak istemeden öldürmek zorunda kaliyorum sizi" diye rica ediyorum ama anlamiyorlar :) cerencim öncelikle basin sagolsun tatlim.. geçmişinde beni en cok annen etkiledi.. anne-babasiz büyümek kadar zoru yok gibi :S ama belliki mutlulugu sizinle ve eşinle yakalamiş cok sukur.. cok daha mutlu mesut saglikli olsun inşaAllah teyzemiz.. sana gelince sen gercekten tahmin ettiğim gibisin.. calişkan, içten, güleryüzlü, kirilgan, affedici :) oglusuna karsida kendini yetersiz hissetmeni anlayabiliyorum.. ama bunu düşünme.. sen onun için çalişiyorsun neticede.. he durumun cok iyiyse tabi calişma cocugunla vakit gecir derim.. ama hayat böyle degilse elden bişi gelmiyorsa alternatifleri düşünüp bosuna moral bozmanin bi anlami yok.. hem bak ne kadar tatli ne kadar sevecen bi anne baban var.. onlar bakiyorlar.. bunlara bakip mutlu ol.. zaten sen mutlu olmayi bilen birisin.. bu konuda da kötüyü düşünüp kendini üzme yok yere birsencim annecigine cok cok gecmiş olsun.. gercekten zor şeyler yaşamişsin.. annende öyle.. babanda öyle.. annene kizma.. her insan ayni degil.. ayni olayi bile yaşasalar cok farkli tepkiler veriyor insanlar.. kim isterki öyle bi durumda olmayi.. demekki elinde degilmiş ve yasamis bunlari.. cok sukurki evlilikte mutlulugu tekrardan yakalamişsin.. eşini cok sevdigini gayet iyi biliyoruz bizde :) tlyonl2009 canımın yarısı

Pınarcımmm Çok hoŞ hıkayenız.. allah ÖmÜr boyu sÜrdÜrsÜn canım kuzunla sevdıklerınle.

"Hayatimi anlatsam, roman olur" demistin ya birgün Hande'cigim, gercektende öyleymis. Nasil icimi titrettin bir bilsen... Yasamimdan kesitler buldum, "bu kadar da olmaz!"dedim. Ne cok koca magduru Anne ve baba magduru cocuk var aslinda ülkemizde ve tüm dünyada. Öfkem kabardi babana karsi, Annenin felc oldugu, seninde kiymali ekmek yemeyi özledigini okuyunca. Yasamimiz ne kadar muntazam olursa olsun, silinmiyor bu izler, bu anilar hic canim. Yazacak ne cok sey var aslinda... Ama yarin yolcuyum ve yarida biraktigim uykuma geri dönüyorum simdi. Yazmaya devam edersin umarim. esen81 iki aşkım Ahsen ve

cnm benim bir ömür aynı heycan ve sevgi içinde geçsin... mutluluğunuz aşkınız resimlerinizde gözlerinizden bile okunuyor... hep mutluu olunn esen81 iki aşkım Ahsen ve

Dalından yenı koparılmıs mı yok bacım sobaya atsan yanmaz öle bır kütük halıne benım kı geldısırnaşık şey Ya aslında cok saygılıdır. Ama romantık deıl valla. Sadece cıcek almayı hala sever. Ayarsız olduğu ıcın kucaklıyamayacağım buyuklukte cıcekler alır. Ama mesafe hep vardır bızde. Bana sımdıye kadar en fazla delımısın demıstır. Sevmez ılıskının lackalasmasını. Aslında onun kurallarına gore gıtsem bı problem yok ama ıste ben ben atraksıyon arıyorum kendıme. O ıse tekduze kalıpta sakın yasamayı sevıyor. Cok farklı ıkı karekter bazen fırtınalar esıyor evde bazen sessız lıman oluyor. cerencim

Filizim ben senin annanneni çok iyi anlıyorum inanki annemden bildiğim için. çok acı gerçekten. bizlere baksana hala annemizin kanatları altındayız ama onlar hiçbir zaman kimsenin kanadının altına girememişler gerçekten çok üzücü. evet kaprissiz biriyimdir. kimseyi kıskanmam. herkesin hayatı kendinedir. teşekkür ederim yazdıkların için. birgün yolun düşerse mutlaka beklerim, seninlede tanışmayı çok isterim canım.. opuyorumnanaktan Önceki

hikayen çok güzel filizcim çok mutlu olun bir ömür canıma. s.

Mutlu sonlu hikayelere bayiliyorum canim... kaydirigubbakcemile3 esen81 iki aşkım Ahsen ve

zaten kesişen noktalarımız olduğunu baştan beri anlamıştım cnm, çeken bişey vardı sanki, demek aynı gün evlenmişiz, çok hoş yaa.. konuşalım cnm kimbilir daha neler çıkıcak, şimdi baktımda sanada yalnış anlaşılmalardan dolayı ukala damgası yakıştırılıyormuş çou zaman, al benden de o kadar ne yapıyorum anlamadım ama ukala oluyorum bazen.. sen anladın beni heralde.. mutahhara Everything is

ay ikinizin hikayesi ne kadar benziyor birbirine.. yani yanliş anlamayin.. tabi herkesin aşk hikayesi elbet kendine özeldir.. ama hani yaz zamani baslamasi, arkadas ortaminda baslamasi, babalarinizin karsi cikislari, gecirdiginiz zorluklar felan.. o acidan benzettim acikcasi :) ama haticeye degil neticeye bakmak lazim :) ikinizde gördügüm kadariyla eslerine asik kisilersiniz :) sanirim zorluklar insani güclendirdigi gibi aşklarida güclendiriyor.. inşaAllah yasadiginiz zorluklar son olmustur ve 2 cihanda da mutlulugunuz, sevginiz her gün katlanarak daim olsun canlarim a. s.

Filizcim güzel bir başlık olmuş canım, ve gülhancım konunun fikride senden çıkmış sanıırım tebrik ederim, Bana gelince tahmnimce beni artık tanıyorsunuz zaten :))) kendimle barşığım, özeleştiri yapacak olursam kağan konusunda pimpirik sayılacak kadar aşırı kontrollü desem çok ta yanlış olmaz :))) Bunun haricinde affediciyim, bir süre sonra kızgınlıklarım küllenir ve aklımda kalan sadece güzel paylaşımlar olur, bu olayın geçerli olmadığı sadece 3 kişi var, kaynanam görümcem ve kaynatam, onları affetmek içinde çok uğraştım çünkü affedip geçmişe atmak ve bir daha anımsamamak insanı rahatlatan sağlıklı bir durum, ama asla haketmediğim bir muamele gördüğümden olacak fazlaca kırıldığımdan affedemedim, affedemiyorum... onlara kızmaktan çok acıyorum bunu farkettim

teşekkürler canim :) el üstünde tuttugu felan yok :)) köprüyü gectik artik :))) yani kötü, saygisiz felan degildir.. ama öyle eskisi gibi romantik biri degil artik :))) WomenLove bir

sonra kızlar annemin babası ankarada yaşıyormuş o zamanlar dolmuşculuk yaparmış. evlenmiş. sonra gelmiş annemi götürmek için. annemin yanında büyüttüğü dayısı götürme demiş bakamazsın sen çalışıyorsun üvey anne bakmaz demiş. ama annemi zorla almış. sonra orda dayısının dediği gibi bakamamış hep üvey anne dövmüş sonra babası annemi dolmuşta yanında götürüp getirmeye başlamış ve annem bakımsızlıktan hastalanmış. düşünün yani 1-2 yaşında bir çocuk ne işi var dolmuşlarda. sonra babası geri getirmiş dayısının yanına ve kapıya kedi bırakır gibi bırakıp gitmiş zile bile başmamış ya almazlarsa diye utancından... neyse daha fazla yazamayacam çok kötü oldum gözlerim doldu şu an işyerinde ağlamamak için zor tutuyorum kendimi.. mutahhara Everything is

sanki bizi anlattın:)) özay'da sakin bir hayattan çok hoşlanır. Ben ise sürekli bir aktivite halinde olalım, bişeyler kutlayalım, bi yerleri gezelim isterim. Ben ilk gördüğümde demiştim bu çocuk iyi aile çocuğu diye ama:)) romantiklikte yaşla beraber iyice sönüyor sankim WomenLove bir

teşekkür ederiz canım sağlıkla al bebeğini sende kucağınaa. s. esen81 iki aşkım Ahsen ve

hoşçakal canim öp kizini benim için :) seni öptüm mucksssssssss mutahhara Everything is

teşekkür ederim cnmm.. inş... tabi ya insanları tanımak zordur.. öle hemen olmaz. ama yorum yap yine de sen:) Önceki

Sağolasınız bacılar a. s. Rabbim tüm kullarına gerçek aşkı, gerçek sevgiyi versin inşallah. Allah hepimizin mutluluğunu daim etsin a. s.

Filizcim süpersin, fikir benden ama önemli olan adımı atabilmek sen bunu gayet güzel yapıyorsun, edebiyatın hep 100 olmuştur heralde okul döneminde, bayılıyorum anlatımlarına.. süpersinn.. En kısa sürede bende yazıyorumm.. Şimdi oğlum uyurken çorbasını yapmam lazım.. Cerennn Berke'nin

tubacım bir solukta okudum heee güzelmiş sizin aşk hikayesi ama senin eşinde potansiyel varmış romantiklik adına hesap sorsana şimdi neden yapmıyormuşş:))) birsencim senin hikayeni de okudum kime niyet kime kısmet olmuş :)) Allah daha da mutlu etsin sizi inşallah mutahhara Everything is

Güzel bir konu açmışsın kıvılcım tebrik ederim canım Bana gelince ben parçalanmış bir ailenin büyük çocuğu olarak hep güçlü olmak zorunda kaldım hayatta hiç bir zaman birinin kanatları altına girme şansım olmadı genelde sarıp sarmalayan toparlayan anaç bir yapım var bazen çok inatçı aniden sinirlenen sürekli kendiyle savaşan bir olumsuz bir olumlu elifle hayatı paylaşan bir kişilğim benimde genel olarak çok kırılgan bir yapım vardır bazen karşımdaki kişinin bir bakışı yüzündeki ufak bir mimik tarif edilemez bir şekilde üzer yaralar beni o zaman herşey ufalır biter dünyanın sonu gelir sanki ama oğlak burcunun vermiş olduğu soğuk mesafeli ve kendinden emin dış görünüşüm bu zaafımı gizler adeta bir zırh gibi paylaşmayı severim ben sadece bir konuda bencilim oda sevdiklerim konusunda annemi dahi kıskanırım hala kız kardeşimden :)belkide hayatın getirdiği zorlayıcı şartlar yüzündende biraz fazla paranoyağım hayatım hep savaşmakla geçti şimdide yara almış bir evliliği kurtarma çabasındayım bir hasta insan gibi onu yeniden sevgimle özverimle iyileştireceğim bunu biliyorum yuvam için kızım için elimden geleni yapıyorum ve biliyorumki bir gün Herşey Çok Güzel Olacak.

burcucum hikayeniz çok güzel a. s. ayyy yeni hikayeler dinlemek ne kadar hoş oluyor a. s. Önceki

gülhan muhteşem bi hikaye bu kadar romantik biri nasıl ormantık olur bee benimki hiç romantik olmadı... öyle şeyler görmedim ama çok seviyor ve bunu hissettiriyor.. sanırım yaşlar ilerledikce erkekler tek düze sakin bir yaşamı seviyor benim eşimde dışarıda gezmektense evde olmayı ev yemeği yemeği.. evde filim dvd izlemeyi seviyor... mutahhara Everything is

Güclü ve bence biraz dominant bir karaktersin Ayse'cigim. Ben asla saklayamam gözyaslarimi ve evet hic sevmedigim özelliklerimden biriside budur. Olmadik yerlerde, agladigimda cok kiziyorum kendime. Ayrica, cok gecmis olsun, henüz foruma bakmadim. Ciddi degildir umarim gecirdigin kaza.

hehe anlatacm burcumm ama su sira kocise kizginim anlatirsam kizginligim gecer gecmesinn istiyorum barisalim anlaticam:)))) tlyonl2009 canımın yarısı