Seninle barışmalarımız böyle hastane odalarında mı olacaktı BABA.

bu benim içime işledi...

Doğmamış çocuklarım var benim Kimi bana benzeyen... Anasının kızı, belkide babasının oğlu :) Olmayanı sevmek bu olsa gerek Öyle derin, öyle içli... Gözlerim doluyor sonra, severken, bağrıma basarken hayallerimi... Gözlerinizden Öperim Çocuklar, Sizler Hep Gülün...

Sırları dökülmüş eski bir aynada yüzüm ve gecenin sessizliğini dinliyorum, meğer ne çok derdi, sırları varmış... O anlattı ben dinledim, ben anlattım o dinledi...

Çek yorganı üstüne erkeğim. Soluk alamayacak kadar kapat ve sen beni nefessiz sev. Üşüyorum, ısıt ayaklarımı ayaklarınla. Dudaklarımdan değil avuçlarımın içinden öp bu sefer.

Ne güzel bakıyorsunuz gökyüzüne, ne kadar mavi... Ne güzel bakıyorsunuz çimene, ne kadar yeşil... Ne güzel bakıyorsunuz insana, öyle karşılıksız, öyle masum İyi ki sizler varsınız... Islak burunlarınızdan öperim

Nedir aşk? Onun yanında var olduğunu bilmektir, onun kokusunu içine çekebilmektir, en pahalı parfümlere değişilmez...

Ben de herkes kadar hayaller kurdum, üç oda bir salon hayaller değildi. Sevmek, umut etmek, beklemek gibi daha ucuz hayaller, yada belki de ben öyle sandım. Meğer en pahalısı bunlarmış.

İnsanın kendini bulduğu an, tüm ümidini yitirdiği andır çünkü o zaman ancak kendine güvenebileceğini bilir.