Bende gecen sene mayista evlendim esimle 1 yil bekledik. Esim de bende artik anne baba olmak istiyoruz dedik zaten bi sure sonra bebek yapin sevelim denmeye basliyor. Bizde artik zamani diye dusunduk karar verdik sukur allahta yuzumuze guldu esirgemedi bizden :)

Aslında ben de 1 ay önce asla diyordum çok karşı çıkıyordum. Sonra kuzenim hamile kalıp en yakın arkadaşım bebek düşündüğünü söyleyince biraz fikrim değişmeye başladı. Bebek olması için gerekli en azından yapmam gereken şeyleri temin ettim ama ilk adımı atamıyorum :) Bunda henüz 3.5 aydır birlikte yaşamanın etkisi var sanırım. okeanoss00 Kedileri severim :) Anneler

Benim anlamam epey uzun sürdü hiçbir şekilde hazır hissetmedim. 8 yılın sonunda isteyip hamile kaldım 27 yaşındayım.

Ben istemiyordum eşim istiyordu. hiçbir zaman hazır hissetmedim kendimi. 6aylık evliydik 3yıl istemiyorum diyordum ama nerede :) meğer hamile imişim. Şu son Aya kadar anneliğe dair hiçbir şey hissetmiyordum. Gerçi hala hissetmiyorum hareketleri ile sadece mutlu oluyorum :)doğana kadar böyle olur diyorlar bakalım kısmet :)

Her evlilikte olan kavgalar aslında öyle şiddetli değil. Ne bileyim biraz söylenme modunda. İşte kapakları neden açık bırakıyorsun, çoraplarını sepete at hep ben mi toplayacağım gibi. 7 yıl sevgililik sonrası evlendik biz evleneli 1.5 yıl oldu ama 3.5 aydır birlikte yaşıyoruz işlerimiz yüzünden. Bir yanım olsun istiyor diğer yandan korkuyorum. Eşim söylediğim zaman ev işlerinde yardımcı da oluyor. Sorumluluk sahibi hamile olsam beni üzmeyeceğini düşünüyorum da ne bileyim bir tarafım da kararsız işte.

Aynen öyle canım benim anlamışsın beni :) Ben eşimi 2008den beri tanıyorum yani 8 buçuk sene olmuş. Senin durumunla aynı durumdayım anlayabiliyorum seni. Beğenmediğin kötü bir huyu ve davranışı olsaydı zaten evlenmezdin, ki bunu da aklında bulundur bebek konusunda. Dediğin gibi şiddet, geçimsizlik, aldatma vs. yoksa zaten boşanmaz bir insan. Kaç yaşındasın bilmiyorum ama 35i geçmemek lazım çocuk sahibi olmak için yoksa zorlaşır ama 3 ay çok az bir süre bence hamilelik için. Daha evliliğin erken dönemlerindesin biraz evliliğı yaşa diyor insanlar bana da, bence de erken. katre i matem

Bende 3 aylık evliyim canım ve dediğin gibi tartışınca bende bebek fikrinden vazgeçiyorum. Bunlar çok doğal, sonuçta senin canını sıkmış sende ondan bir çocuk yapmak istemiyorsun o an. Buna bir de çocuk mu yapacağım diyorum ben kendi kendime mesela... Böyle şeylerde hiç bir sorun yok bence ama diğer arkadaşların da dediği gibi boşanmayı vs. aklına getiriyorsan bu iş olmaz. Gezmeye gelince tabii ki çocuksuz bir bayan gibi tin tin gezemezsin istediğin yerde. Bende bunu düşünüyorum işte :))

O risk her zaman var, evli insanlar da aşık olabiliyor mesela hatta sen bile olabilirsin geleceği bilemeyiz. Kocanla sorunun yoksa ailesine karşı ezdirmiyosa dengeli ilişkiler kurabiliyorsa, senden gizli işler çevirmiyosa ve ne biliyim bi mesleği varsa, ten uyumunuz iyiyse vs vs sen ne demek istediğimi anlamışsındır sorun arama bence. Her evlilikte sorunlar oluyo bizim de oluyo ama önemli olan sorunları aşma şekliniz. Bu arada ben bu sene tatil yaptım tabi hamile olduğum için çok dikkat etmek zorunda kaldım ama iyi geldi bi hafta ama hep seneye kuzumla gelelim deyip durdum. Biraz da çocuğu yetiştirmeyle alakalı diye düşünüyorum, gittiğimiz otelde ruslar çoğunluktaydı nerde ağlayan bi velet varsa bizimkilerdendi, rusların çocukları hiç ağlamıyo bile sürekli onları gözlemledim nasıl yetiştiriyolar diye.

Kocanla aranda bi sorun olsaydı şimdiye kadar çıkardı, ilk aylar en çok kavga edilen aylar çünkü. Eğer bi sorun yoksa bebek düşünebilirsin bence. Ben de bi süre istemiyodum ama evlenir evlenmez hamile kaldım sürekli kavga ettiğimiz bi döneme denk geldi ve bebeğimi kaybettim 10 haftalıkken, sonra yaşadığımız bu ve benzeri acıların bizi daha da yakınlaştırdığını farkettik ve aramız gün geçtikçe düzeldi, şimdi de hamileyim ve planlı yaptık.

ışte o soylenmeler birbirinizi ne kadar tanimadiinizi da gösteriyor aslında. Eş de söylemeden yardımcı olmalı. Bunu da ben yapayım diye elinden almalı mesela. Daha dün bir konu okudum hem çalışıyor hem hamile hem ev işi yapıyor koca totolu adamda devrilmiş yatıyor. Sevgili lik le evlilik arasında fark var. Yaşayarak anlamissiniz sizde zaten. Hayırlısı olsun sizin için. okeanoss00 Kedileri severim :) Anneler

Evet 19 yaşında evlendim. 20 yaşında üniversiteye başladım. 2015 şubatta mezun oldum. Bu yıl mart ayında düşünmeye başladık ve eylülde hamile kaldım. Ben de en doğru zamanda hamile kaldığımı düşünüyorum.

Bi erkek çocuğu vardı otelde yeni yürümeye başlamıştı mayosu bile yoktu pipisi görünüyodu kocamla sevdik uzaktan bebeği, denizin girişinde hafif taşlar var ama basınca az da olsa rahatsız ediyo, ne annesi ne de babası kucağına almadı kocama da gösterdim biz olsak ayağı acımasın der alırız kucağımıza sonra da büyür mezun olur en ufak bi zorlukta ben bu işte çalışamam der çıkar işte.

Zaten genellikle hemen olmuyor illaki bekleme suresince de insan alisiyor bu fikre ve istiyor :)

Anlattığını o kadar iyi anlıyorum ki. ben de 27 yaşındayım 2 sene önce evlendik. Bende hep bu sorunsalla yaşadım son 1 yıl boyunca eşim çok istiyordu ama ben bu sorumluluğu alamazmışım gibi geliyordu. Eşim benden 6 yaş büyük ve baba olmanın hakkı olduğunu düşündüm yaşı çok ilerlemeden. İkinci çocuk faktörüde var tabiki. Bencillik yaptığımı düşündüm ve bu yola girdik. Şuan 4 ayımı tamamladım ve o kadar mutluyum ki. Bebeğimi şimdiden çok seviyorum ve doğması için sabırsızlanıyorum. Ama sana tavsiyem eşinle daha çok yeni bir araya gelmişsiniz. Birbirinize doyun. Çocuk olunca karı koca değil anne baba olucaksınız. Benim en çok önemsediğim şey 2 yıl boyunca eşimle gezdik tozduk gece dışarılara çıktık tatillere gittik. Yeri geldi sevgili olduk, yeri geldi arkadaş, yeri geldi karı koca olduk. Herşeyi paylaştık, birbirimizi artık ezberledik. Evliliğimizin temellerini sağlamlaştırdık ve evliliğimize yepyeni heyecanlar katmamız gerektiğine karar verdik. Daha çok yenisiniz biraz evliliğinizin tadını çıkarmanızı öneririm. Gezin tatile gidin gece kafanıza esti sinemaya gidin. Çocuk olunca bir daha bunlar olmayacak. Evliliğin temeli güzelce oturmazsa sonrasında çocuğun sorumluluğuyla ve geçim sıkıntısıyla birlikte eşler arasındaki açılmalar giderek artabiliyor maalesef.

arkadaşım tatil yapayım, gezeyim tozayım dersen hiç çocuk yapamazsın zaten. Siz bir adım atmışsınız en azından bundan sonrası da gelir zaten. Anlaşamayacağız, ilerde boşanırız diye düşünürsen hiçbirşey yapamazsın. Çünkü hiç birimiz hayatın ne getireceğini bilmiyoruz. 25 sene sonunda ayrılanlar var duyuyorsundur. Bunun garantisini kimse veremez maalesef

Canim ben 1 yillik evliyim evlilik yildonumum de hamile olduğumu öğrendim :) İlk baslarda istemedim acikcasi esimin israriyla hemen korunmayi birakmadik biz ara ara denedik cesaret aliyim alisiyim diye sonra da Rabbim nasip etti iste :) Sucluluk duygusuna kapiliyor insan heleki benim esim cocuklara cok baglidir onlari yedirir icirir uyutur benden cocugumuzu esirgiyorsun dedi dayanamayip ertesi gun baslamistik calismalara nasibi de varmis yildonumu hediyesi verdi Rabbim cok sukur :)

Yanlış memlekette doğduysak demek ki Lacrymose Guru Anneler

daha çok erken değil mi sizin için. henüz 3 aylik bir evlilik. Ki bunun 2 ayı kavgalarla geçmiş biraz. 1 aydır iyiymissiniz. Evlilikte kavga da edilir elbette ancak kavgalar sonucu insanın düşündükleri önemli. hamilelik annelik çok zor. Birde o dönemde kontrol suz kavgalar sizi psikolojik olarak çok yorar. Iyice birbirinize alismadan kalkismayin o ise. ha bir de " kocam ilk gunden beri istiyor " ister tabi. Ne etkileyecek ki onu. Sizin hayatınız tamamen değişecek. Vücut psikoloji sosyal hayat geceleri bile koca poposunu devirip yatacak siz bebekle ilgilenmek için kalkacaksiniz. Erkeklere hava hoş. Hayata doymadan bu sorumluluğun altına girmeyin. Gez toz yasa eglen cos bebek doğduktan sonra hiçbirini rahatlıkla yapamayacaksin.

Herkese merhaba. 16 gündür eczaneden kendi kendime aldığım folik asiti içiyorum. 27 yaşındayım. Mayıs 2015'te evlendim ama eşimin tayini geçtiğimiz temmuz ayında yanıma çıktı 3.5 aydır birlikte yaşıyoruz yani. Bir yanım isterken bir yanım erken mi diye kafamda kurup duruyorum. Eşimse bebek sahibi olmayı çok istiyor. Siz nasıl anladınız anne olmak istediğinizi? Ben çok kararsızım. Ovulasyon testi bile aldım evde öylece duruyor. Bir ocak ayına erteliyorum kafamda bir bu ay denesek mi diyorum kendi kendime. Bu gidişle eşimle de aram bozulacak çok kararsızım.

kesinlikle aynı şeyi düşünüyorum bu konuda. ruslar gibi saldım çayıra büyütrmek lazım hep ben de otellerde buna dikkat ediyorum. onalrın çocukları gerçekten çok problemsiz, inş öyle yetiştirebiliriz biz de

yemek konusunda da rahatlar. açık büfe önünde yürürken çocxukları yanlarında soruyolar bunu ister msn diye çocuk ne isterse koyuyo tabağına, sonra önüne bırakıyo yedi mi diye kontrol bile etmiyolar. valla daha çocuk yok meydanda bol keseden atıyorum da ben böyler inş doğdğnda da öyle davranabilirm

anne olmak isteyince o zaten otomatik yükleniyo insana. biz de 3.5 senelik evliyiz. ilk günden beri eşim istiyo ama ben hep erteliyodum. ama bi yandan da bebek eşyalarına falan aşlırı ilgim var, her şeye bakıyodum, inceliyodum. yakın çevremdekiler art arda hamile kalmaya başlaynca sanırım ben de istediğimi farkettim ve inan bi anda oldu. deliler gibi istemeye başladım. sanki 1 ay öncesinde istemeyen ben değilmişim gibi. bi anda oluyo yani. sanırım sen şuan daha hazır değilsin, kendini dinle en güzeli öyle anlarsın

Eşimle 7 sene sevgililikten sonra evlendik. Evleneli 1.5 sene gibi gözükse de aslında 3.5 aydır birlikte yaşıyoruz. İki ay çok kavga ettik ama son 1 aydır maşallah iyiyiz. Söylersem ev işlerine yardımcı oluyor, süpür diye söylemeden evi filan süpürüyor. Sorumluluk alan biri ama yine de acaba tatillere gitsek mi çocukla olur mu ki biraz daha mı gezsek filan kafamda bunlar var. Ya ilerde anlaşamazsak diye de korkuyorum. Ya olmazsa diye de çok korkuyorum buarada.

Aynen öyle :) o korku ben de var canım ama ya boşanırsak diye kendini ve eşini bundan. mahrum etme derim. Hem ha deyince olmuyor çocuk zaten genelde. Ama tam emin değilsen de tabi ki ertele. SEnin emin olman lazım, hazır olman laızm ilk önce

Tatil olayı en küçük soru işareti zaten :) Anlaşamayıp boşanırsak diye en büyük korkum. Saçma biliyorum ama her kavga ettiğimizde çocuk fikrinden vazgeçiyorum. Ben de istiyorum sanırım istemesem folik asit alıp içmez ovulasyon testi almazdım galiba :/

Ben 4 sene bekledim canım. Hazır hissetmiyordum. Bu sene evet hazırım dedim. Eşim ile de konuştuk o da hazırım dedi ve bıraktık korunmayı. Çok şükür hamileyim, ve gerçekten de maddi manevi hazır hissediyorum. Tam olarak açıklyamam ama hissedince anlıyorsun bence, bebeklere ve hamile insanlara gıpta ile baktığımda anladım ben.

Aslında aldatma şiddet vs olmadığı sürece neden boşanalım değil mi? 7 sene flört ettik biz birbirimizi yeterince tanıyoruz ama benim paranoyalarım işte.