Bugün kendimi yapayalnız, çaresiz, her an ağlamaya hazır, biri birşey söylese bırakıp kaçacak gibi, hiçbir yere hiç kimseye ait değilmişim gibi hissediyorum. Bütün bunlara sebep olacak geçerli bir çok nedenim de var üstelik. Hiç şımarıklık göstermeden yaşamışlığın bir katılığı, hayatın iplerinin ucunu hiç kaçırmamışlığının bir otoritesi var ya ağlamamanın ya da ağlamaları gizli yerlerde gerçekleştirmenin bilinçliliğine rağmen bugün eğer biri omzuma elini koyup da &#8220;Nasılsın&#8221; diye sorarsa zırıl zırıl ağlamaktan korkuyorum. Ve galiba buna ihtiyacım da var. Yıllardır kimsenin küçük kızı değilim ve öyle bir noktadayım ki zaten olmak da istemiyorum ama&#8230;&#8230;... Bugün, birileri benim adıma birşeyler yapsa diye beklentiye girmek isterdim. Acaba havadan beklenen serinlik öncesi hüzün mü yağıyor göklerden de ben böyleyim? Bugün uyuyup bahara kadar uyanmamak istiyorum. Evet uzun bir uykuya dalmak istiyorum, uyandığımda kuru dalların içine suyun yürüdüğünü görmek, cemrelerin düştüğünü bilmenin rahatlığıyla havaların ısınmasını gözlemlemek istiyorum. Erguvanların renklerini, bahar dallarının görüntülerini kıskandığım zamanları yaşamak istiyorum. Bazen nereden geldiğini anlamadığınız bir sevinç dolar içinize nedenini bilmez bütün günü uçarak yaşarsınız ve üstelik hakikaten iyi birşey de olmaz o gün, ama mutlusunuzdur. Bu da onun tersi işte, hiçbir şeyden bıkkınlık duymadan, hala yaşamayı en dibine kadar severek, bu sevginin tüm getirilerine minnettarlık göstererek ve hala yaşadığınızdan mutluluk duymanıza rağmen bir şeyler ağır gelir ve yetmez ya işte aynen öyle bir gün yaşamaktayım. Ne olduğunu biliyorum birşeyler eksik gibi. Telefonum susmuyor, beni umursayanlar var ama bugün öyle bir garibim ki sanki sokakta kimsesiz insanlar gibiyim. Kemalettin Tuğcu&#8217;nun kitaplarını okuyup doyana kadar ağlasam iyi gelir mi acaba? Zamanları istediğim gibi değerlendirememekten mi böyleyim? Ya da zamanların elimden kayıp gitmesine engel olamamaktan mı? Çocukluğumu özledim bugün, annemin çilek reçeli yaptığında bütün mahallenin çilek gibi koktuğu zamanları. &#8220;Sakın uzaklaşma gözümün önünden yoksa görürsün&#8221; diyen annemin sesindeki emrinin içinde bana birşey olmasından duyduğu korkunun aslında güçlü bir sevgi barındırdığını o zamanda biliyordum ama bugün hatırlayınca içim titriyor ve ağlamak istiyorum. Etrafımdaki insanlara bakıyorum fark ettirmeden herkes bir telaş içinde, kısıtlı zamanlarını en iyi şekilde kullanmak için koşturuyorlar, kısıtlı güçlerini en dikkatli şekilde yetirmeye çalıştıkları için herkes yorgun da belli etmiyor sanki. Ama ben bugün çok yalnızım hatta yapayalnızım ve çok yorgunum ve ağlamak istiyorum. Bugün, kendime acımak da istiyorum &#8220;Vah kızım seni kimler üzdü&#8221; desin biri bana. Bana bunu söyleyebilecek birini ararken başka bir yalnızı görüyor gözlerim. Benden kat kat fazla yorgun, yalnız, ihmal edilmiş, hırpalanmış ama bitmemiş biri&#8230;. Ve kendi yazdığım bir dörtük geliyor aklıma. &#8230;&#8230;.. utanır ağlayamazsın..! Haykıramazsın içindeki acıyı, Vurulur düşlerin kahrolursun..! Başka başka dertlerin beni alıp götürmesi bile değiştirmiyor işte bu durumumu. Gözlerimin gördüğü kişiden mi utanıyorum? O yüzden mi ağlayamıyor, haykıramıyorum bilmiyorum..? İçim sızlıyor hala&#8230; Ben de bugün onun gibi yapayalnız hissediyorum kendimi. Annesinin artık istemediği için cami kapısına bıraktığı küçük bir çocuk gibi korkağımda üstelik. Şu anda üşümüyorum ama üşüme ihtimali bile ağlamama neden olabilir. Gönül Yarası filmindeki Dünya karakteri gibi sözlerinden anlamadığım bir türküyü dinlerken katıla katıla ağlamak istiyorum. Pencereden bakınca gri bir renk görüyorum, aylardan soğuk, zaman adını koyamadığım bir noktada artık peşinden yetişmek gibi bir telaşımda yok. Hey ben burdayım benim farkıma varın diye bağırmak istiyorum. Bugünün tek tesellisi baharı yeniden görebilme ihtimalim. Selma Ersoy ozlemqqq

canım her zaman bu psikolojide olmayacaz gün gelecek bizde çiçek açacağız gün gelecek bizim havamızda günlük güneşlik olacak sabır sadece sabır ama nereye hangi zamana kadar bilmiyorum allah hepimizin yardımcısı olsun

sevgili sersoy öyle iyi anlıyorum ki seni bazen neden herşey bu kadar ağır neden omuzlarım bukadar çökmüş diyorum bende. öyle şey çok üst üste geliyoki büyüdüğüme beni saran kollara artık ben kol kanat germek zorunda olduğuma yanıyorum. bende istiyorum birileri benim adıma düşünsün benim için bişeylere kol kanat gersin. bunu yapmaya ne zamanım ne de hakkım var artık. ÇÜNKÜ ARTIK BÜYÜDÜM ÜZGÜNÜM AMA BÜYÜDÜM M

ağlamak istiyorsan böyle taaaaaaa yürekten yüreğinin içinden ama gel bağıra bağıra haykıra haykıra gel birlikte ağlayalım, bir omuz istiyorsan benim ki hazır dün saat 5,30 la gece yarısına kadar yaptığım tek şey buydu çünkü... bazen sesiz sesiz bazen çığlık çığlığa.

Saersoycum Bu Yaziyi Senmi Yazdin Valla Eğer Yazdiysan Sen Yazar Ol Bence çok Hoş Olmuş Duygularini çok Güzel Anlatmişsin Bazen Bendede Olur Böyle Insanin Içine Bir Hüzün çöker Hiçbişey Umrunda Olmaaz Hayata Farkli Bi Pencereden Bakar. Sadece Hüzünlü Sonbahar şarkilari Dinleyip Camdan Yağan Yağmura Bakmak Ister...

Canım bu yazıyı senmi yazdın çok güzel ama fikirlerinde kızdım sana bak şimdi. Canım yaşamayı, hayatı sevelim. herşeye rağmen bu hissettiğimiz bütün duyguları kendini isteğimiz doğrultusunda yaşıyoruz. Kendini bu kadar çaresiz bırakma, hayata sımsıkı tutun, hayatın güzel yönlerini görmeye çalış, hayatındaki her sıkıntının üstesinden gelebileceğini düşün bunu başarıcaksın. Hayat, yaşamak herşeye rağmen çok güzel. Hep şükredelim ben şükrettiğim için şükrederim sende öyle yap canım arkadaşım. Bak yakında iizlerimiz gelicek buna yeterki yürekten inan. SEVGİLER... a. s. hxuxrrem 2000 SEN BU SEVGİYİ

vah vah yanlizmisin gercekten! kardesim sen evliymissin niye uzuluyorsun esinden alsana tesllini, ama bu yazdini hikaye olarakmi yazdin gercek derdinmi anlamadim acikcasi oylese sen anneni ozlemissin en yakin zaman git gor hasretini gider illa kucuk olmak grekmiyorki annenlen birsey paslasmak icin ben gurbeetteyim senin bu yazdiklarina aslinda kendimi koydum ben annemi coooooooook ozledim yahu selamlar

hürremcim birkez daha kanıtlandı ki... "YAŞAMAYAN BİLMİYOR " en iyi sen anladım arkadaşım allah razı olsun. a. s.