Meltem hanım meraba, ben evleneli 10 ay oldu. ve evlilik nedeni ile bulunduğum şehirden başka yere taşındık. burası ilçe oldukça küçük tabii. ve ben burda kimseyi tanımadım için sürekli zorlanıyorum. iletişim kurduğum insanlarda zaten benden çok farklı ortak bir yanımız yok yada ben olmadığını düşündüğüm için ve kültürel anlamda çok farklı zamanla eşimin bu farklılıkları gözüme fazlasıyla battı. ve beni rahatsız ediyor. eşim oldukça sorumsuz zaten. biraz bencil diyelim. ama kötü bir insan değil bana burda hayatımında çok yardımcı oldu. ama ben istiyorum ki bütün zamanını yani iş dışındaki zamanları benimle geçirsin ama o bunu yapmıyor. ve böyle olunca ben adedata deliriyorum. çünkü şuan vaktimi geçirebileceğim ondan başkası yok. ama o bunun farkında değil yada işine gelmiyor. ben bunları sürekli söyleyen dırdırcı bi eş olmak istemiyorum. ama şuan öyleyim. ve kafamda toplyıp eşylerımı burdan gitme fikri okdar çok dolaşmaya başladıki. ve ben bazen bu adamı sevmiş olabildiğime şaşıyorum. çünkü sadece kendini düşünüyor gibi geliyor. konuştuğumuzda öyle olmadığını gereksiz tepkiler verdiğimi söylüyor. ama ben evliysek ortaksa hayatımız yaşadığımız şeyleri ortak yaşamalıyız diye düşünüyorum bunu her defasında anlatıyorum ve bana hak veriyor. sonra yine aynı sorumsuzluk aynı bencillik. ve napmam gerekiyor bilmiyorum. artık ona olan sevgim azalmaya başladı. bir ömrü nasıl geçiricem ozaman fikri belirmeye başladı. ben kaşımdaki ne kadar önemsiyorsam aynı şeyi beklerim. bu normal insan ilişkilerinde böyle değilmidir. ama eğer karşılık göremezsemde çok farklı da olabilirim. bunu hayatımı birlikte geçirdiğim insana neden yapayım ama eşim bana öyle davarandıkça evin içinde soğuk bir savaş varmış gibi oluyor. yani ben sorumluluklarının farkında evi ve eşiyle ilgilenen bi iş ama bu yok ortada ozaman bu drumda ben napıcam Dr. Phil. R. Meltem Kavcar Sirmali