Meraba, babannem 6 gün önce vefat etti, ilk günler rüyada gibiydim şaka gibi geldi, hep uyudum hiç yemedim. şu an sürekli aglayamıyorum ama aklıma geldikçe içim kan ağlıyor. 3 yıldır yataktaydı annem babam baktı benim evim uzak diye 20 günde geliyordum geldikçe baktım babannemi çok seviyordum o da beni çok severdi son zamanlar 1 ay gelemedim en son vefatından 3 gün önce geldim artık konuşmuyordu boş bakıyordu tepkileri yoktu yüregim parçalandı eve geldim bogazımdan yemek geçmedi, vicdan azabı çekiyorum her gelişte bacaklarına krem sürerdim bu defa eziyet olmasın diye sürmedim bu bile aşırı dert oldu içime, düşündükçe nefesim kesiliyor yemek yicem o 3 yıl mamayla durdu aklıma geliyor o yemek zehir oluyor. babannem hayatını çalışmayla geçirmiş yememiş giymemiş hep çalışmış çocuklarıma ev yapıyım diye, şimdi arkadan mal davası konusu olucak zoruma gidiyor, benim hayata dönmem çok zor artık hiç bir şeyden zevk almıyorum. Birde insanlar önemsemiyor benim acımı yaşlıydı Allah kurtardı diyor. basit görüyorlar. mesela kayınvalidem hiç aramadı beni nasılsın başın sagolsun diye hiç demedi. çevremde kimseyle konuşmak istemiyorum herkes gülüyor egleniyor ben ruh gibiyim. kimse bir gün yaşlanırız diye düşünmüyor ah babannem ben nasıl hayata geri dönücem inşsllah bir gün buluşuruz

Acını gerçekten anlıyorum basın sağolsun. Yaşı itabariyle evet derler haklısında ama daha geçen yakın arkadaşım, deli gibi aşık olduğu 38 yaşındaki kocasını toprağa verdi geride 2 evladına kaldı açısından anlatacak kelime yok. Annem 45 yaşında vefat etti 3 evlat kaldık.. torunlarıni dugunlerimizi bile goremeden gitti. Ölüm genç yaşlı dinlemiyor evet çok acı ancak bazen yaşı büyük olanlara üzülürüm genç ölüm yaşayanlara bakınca yaşadığım acı hafif kalır.

Başınız sağ olsun, annenize babanıza sevdiklerinize uzun ömürler versin Rabbim. Yaşadığınız şeye babaanneniz açısından bakarsanız belki rahatlarsınız. Çünkü muhtaçlık çok zor bir şey. Hareket edemeden öylece durmak insan nefsine çok ağır. Babaanneniz bu durumdan kurtuldu, mekanı cennet olsun inşallah. Size de sabırlar versin Rabbim. Ayrılık zor, ahirete kalan kavuşma umutları çok zor...

Basiniz sagolsun Alllah rahmet eylesin öncelike.. Sizi cok iyi anliyorum cünkü bende 1 bucuk sene önce Dedemi kaybettim hemde hicbirseyi yokken sadece basit bir soguk alginligindan vefat etti.. hastaneye tedavi olmaya gitti ama birdaha cikamadi.. acisi tarif edilemezdi bizim icin benim icin 1 bucuk sene gecmesine ragmen hala kabullenemiyorum sanki ölümünü.. hala Babaannemle evlerinde yasiyorlar gibi geliyor ama gidiyoruz Babaanemin yanina yok ev dedemle beraber ölmüs sanki ses yok seda yok ruh gibiyiz evin icinde.. heryer Dedemin hatirasiyla dolu heryerde onun el emegi var.. bir dakika yerinde durmazdi cöpü bile torunlarina cikarttirmaz kendi gider atardi.. Babaannemin eli ayagiydi sanki evin hanimi gibi is görürdü evin icinde canim dedem pamuk dedem onun kaybi o kadar aci oldu ki hic beklenmedik bir anda bir telefon geldi ve aci haber.. oysaki adece soguk alginligiydi ama gitti iste ecel kader Rabbimden gelene boynumuz kildan ince mecbur kabullenicez mecbur hayata devam edicez yapacak malesef hic birseyimiz yok artik sadece onlar icinde dua edicez ve hayir islicez.. Nurlar icinde yatsinlar..