Yağmurlar hep sen olup yağıyor bulutlardan toprağa Sen açıyor bütün çiçekler tomurcuk tomurcuk Sen kokuyor tüm karanfiller söz birliği etmişcesine Güllerde sen, lalelerde sen Sümbüllerde sen, leylaklarda yine sen Çeşmelerden gürül gürül hep sen akıyor yaz kış Kana kana içiyorum seni Sana olan her susuzluğumda Güneş hep sen olup doğuyor gelen her yeni güne Seninle aydınlanıyor tüm dünyam Bahçemde sen, penceremde sen Odamda sen, tenimde yine sen Velhasıl herşeyde sen varsın Baktığım her yerde seni görüyorum Seni okuyup, seni dinliyorum hayallere dalarak Şiirlerde sen, şarkılarda sen Sende sen, bende yine sen

sevmek.. Yanlış mıydı.. ßu neyin qünahı ßöYle.. Seni sewmek neden bu kadar acı verir ki? ßir ßiLsen yokluqunun verdiği acıyı.. O zaman qiTmek ßu kadar kolay qeLir miydi Sana..? Kızamıyorum sana;... Sen benden Çok sevqiyi yok saydın!...

özledim seni bu gün sebep yokken uzansam hayallere dokunurum sandım bak yıllar geçmiş üstümüzden hala ilk günkü gibi aklımdasın özledim seni özledim seni özledim seni özledim seni sen doğdun en güzel cümlenin en güzel öznesi tanrının unuttuğu bu kentte cennetten düşen bi manzara gibi özledim seni özledim seni özledim seni özledim seni söylenecek çok sözüm vardı hepsi yarım kaldı neler ummuştum hayattan elimde ne kaldı kırılan kalbim miydi yoksa karnımdaki bu sancıyla küflenmiş ruhum unutmadı unutmadı seni hala özledim seni özledim seni özledim seni özledim seni...

emeğine sağlık canım güzel olmuş Filo

Çoçukken yarın neler oynayabiliriz diye düşünürdük, şimdi ise yarın bize hayat hangi oyunu oynayacak diye düşünüyoruz... çoçukken körebe'lerimiz vardı bizim, gözümüz her bağlandığında karşımızda duranları yakalama heyacanımız, sonra belli belirsiz yerden gelen dokunuşlar ve sesler ''ali beni yakalayamaz'' Oysa hayatta yakalayamadığımız ne çok şey var. Çoçukken yakalayamadıklarımıza güler gecerdik. Şimdi ise yakalanamayan herşeyin ardından bazen sessizce bazen hıçkırıklarla ağlıyoruz. Büyüdükçe hayatın ne kadar zorlu olduğunu, büyüdükçe hataların ne kadar telafisiz olduğunu, her gecen günün biraz daha acı olduğunu, ögreniyoruz... Saklambaçlarımız vardı bizim, dün gibi aklımda, sanki bugün yine ''yeşim aysel anıl yasin bekir esma ali'' akşam olacak gelecekler ve tekrar oynayacağız. Aysel sayacak önce ''haksızlık bu hep bana saydırıyorsunuz''diyerek kızacak. Anıl ''senin hayatın saymakla gecer''diyecek ve hep bir ağızdan güleceğiz sanki... Şimdilerde ise hayatımız gecen acı günleri saymakla geciyor. Oysa çoçukluğumda duymuştum bu sözüde gülmüştüm. Hayat işte güldüğün söze bazen ağlatabiliyor. Çoçukluğumuzda idi mutluluğumuz, heyacanlarımız, korkularımız. Küçükken karanlıktan çok korkardık her çoçuk gibi, ozamandan bu zamana değişmeyen tek şey karanlıkta ağlamalarımız. Küçükken korkudan büyükken kimse görmesin diye

Bunlar gözyaşıyla yazılmış satırlar... Her bir hecede sevdam her cümlede ölümüm var... bunlar dokunulması yasak satırlar... kirli ellerinle dokunma sakın asileşmiş bu sevda kalıntıları da bana kalır ancak! kendine bir pay ayırma bu gidişten tüm sorumlusu benim bu isyanın... sevmeyi göze almışım ölümü de göze alırım.. Hoş sen ölüm kadar güzel olamazsın ya ben ölüm diye süsledim seni... katran siyahlığında gecenin gelme kapımın önüne sakın! bu cehennemden çıkan bir alev dokunma bu yüreğe patladı patlayacak ölüm lavları... sahtekarlığının kurbanı olmadım... her yaptığın gözlerimde kilitli... mahşer günü hesapta eksik sayılmaz dünyanın dertleri arasında iğne kuruşu hesap kalmaz...! helallik isteme benden... hakkım helaldir.. sen helalim olamadın amma yüreğim helalindedir... ne kadar yaktıysan bu canı... hesabını çıkartmam ben Sorarsa bir sual Rahman soracaktır sana... benden yana umut bağlama karşı dağların heybetli duşuna kanmadım ben bir defa sevdim bir defa yaktım bu sevdayı bundan sonra sen mi yanarsın cehennem ızdırabında bilemem ama ben çoktan öldüm bu ateşin arasında... Ben olamadın asla... senden olmanı da beklemedim.. Biraz anlamaya çalışsaydın bu sevgiyi kirlenmiş kalbin bile acıtmazdı yüreğimi... dokunma bana... benim yüreğim mahsun artık... o ne sana ne de bana ait değil.. orta yerde sevdanın güvercinlerini bekliyor dedim ya dokunma bu satırlara bu yüreği bu bedeni biz yaktık... hesabını sana ödetmem korkma! ben kalleşliği görmüş insanım ama bizde yoktur yamuk... bizim sözümüz her daim namusumuz olmuştur senin gibi yüreksize kalmadık ya! ben bu yüreği yaktım korların arasında ne sen dokunursun gayrı ne de ben toplarım bu yüreği.. darmadağınık kalmış bir hal içinde... ben giderim vuslatım diye ölümüme...