Aklıma Ajda Pekkan geldi. 6 kez bebek aldırmış. Dehşete düşmüştüm yenGEnC

Facebook daha yokken vardı bu hikaye, msnde toplu mesaj olarak paylasilirdi. Hala populerligini koruyor demek ki... Ayrıca bu yazı insanları uzmekten, gereksiz demogojiden baska bir şey değil. Madem konuyu burada açtınız, birkaç topik okuyun KK'da ne kadar çok kadının keyfi değil, istemediği halde zorunlu kürtaj yaptığını görün. Zaten keyfi olacak bir işlem de değil. Hiçbir kadın güle oynaya o masaya oturup da çocuğunu aldirmaz.

Böyle şeylerin paylaşılmasını doğru bulmuyorum. Sebebi ne olursa olsun, kimsenin böyle bir işlemi güle oynaya yaptırdığını sanmıyorum. Herkesin vicdanının yükü kendine ağırdır. Şunu okutup da yara deşmenin anlamı yok bence.

Aminnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn insaAllah cigerin yanık oldugu halde anlayişin icin Allah razi olsun. Guzel gonlune gore versin herzaman

Ben sizleri kastetmedim lutfen benim kastımın kimler oldugunu acikladim. Rabbim sabrını versin melegin herzaman seninle yuregini yakmak hic deildi niyetim eli öpülesi analardansın bunu bil. Seni uzduysem hakkini helal et ozur dilerim

5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor. Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. Bir kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğim. 19 Ekim: Biraz büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında değil ama onun kanıyla besleniyorum. Kalbini dolaşıp gelen sımsıcak kan bana geliyor. Beni sevecek bir kalbin kıpırtılarını şimdiden hissediyorum. Annem beni çok sevecek. Annem için güzel bir sürpriz olacağım. 23 Ekim: Hiç göremediğim bir el ağzımı biçimlendirmeye başladı. Dudaklarımda onun dokunuşunu hissediyorum. Bu "el"in dokunduğu yerler dudağım damağım oluyor. Düşünün bir yıl sonra bu elin dokunduğu yerde tebessümler açacak, güleceğim. Dudağımdan ve dilimden sözler dökülecek. Herhalde önce "Anne!" diyeceğim. Anne duyuyor musun beni? Seninle konuşacağım. Sana güleceğim. Kimilerine göre hala daha var değilmişim, Nasıl olur? Varım ve gülücükler sunacak dudaklarım da olmak üzere ya, Hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun yine ekmektir. Öyle değil mi anneciğim? Ah bir konuşabilsem! 27 Ekim: Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı bir kıpırtı başladı. Artık bir kalbim var. Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp duracak. Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi... Annem bedeninde iki kalbin birden atmaya başladığını bilseydi ne kadar sevinirdi! Duyuyor musun anne? 2 Kasım: Her gün biraz daha büyüyorum. Kollarım ve bacaklarım da biçimlenmeye başladı. Hele bir büyüsün kollarım bak nasıl kucaklayacağım seni anneciğim. Şu ayaklarım da tamamlansın da, beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki birlikte okula gideriz. 12 Kasım: Ah evet, Bunlar, bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. Aman Allah'ım parmaklarım da çıkmaya başladı. Bunlarla çiçek toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki de güzel bir şiir yazacağım. Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına koymak için sabırsızlanıyorum. 20 Kasım: Oh, nihayet.. Annem doktora gitti. Burada olduğumu öğrendi.. Yaşasın! Doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. Ultrason diyorlarmış. Resmimi bile çekti. Sevinmiyor musun anneciğim? Seneye kalmaz kollarının arasında olacağım, 25 Kasım: Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fakat henüz kız olduğumun farkında değiller. Onlara sürpriz yapacağım.. 10 Aralık: Bugün yüzüm tamamlandı. Artık iki güzel gözüm, bir küçük burnum, dudaklarım ve yanağım var, Anneme benziyorum galiba, 13 Aralık: Artık çevreme bakabiliyorum. Etrafım çok karanlık ama olsun. Yine de mutluyum. Yaşıyorum ve varım. Kısa bir süre sonra gün ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri tanıyacağım. Rüyamda gördüm. Dünyada gökkuşağı diye bir şey varmış.. Onu çok merak ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim. Tanışacağız,. Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz.. 24 Aralık: Kulaklarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin kalbinin seslerini duyuyorum. Benim kalbimin atışlarını da sen duyabiliyor musun? Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar tatlı, Hiç duymadığım bir şey bu, Güzel ve sağlıklı bir kız olacağım. Kollarında uyuyacağım, yüzüne bakacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim. Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sen de beni özlüyorsundur mutlaka, Beni koklayacaksın.. Çok seveceksin, değil mi? 28 Aralık: Anne burada bir şeyler oluyor. Doktor abla neden mutsuz bakıyor böyle... Sen acı çekiyor gibisin. Kalp seslerin değişti... Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne? Anne, Anne, Anneciğim, Yüzümde soğuk bir şey hissediyorum. Anne, yüzümü parçalıyorlar... Anne bir şeyler yap, Anne, Kolumu çekiyorlar anne, Canım yanıyor anne... Anne, Ayaklarımı parçalıyor bu şey anne... Beni sana bağlayan damarı kopardılar anne, Anne kalbimi parçalıyorlar, Anneciğim, Anne, Anne, Ann, An... -Kürtaj işleminiz tamamlanmıştır hanımefendi... Geçmiş Olsun! SÖZÜN BİTTİĞİ AN! Cocuk dusunmeyenleri anlarım ama bebegi olacagini ogrendikten sonra ona hic kıymadan kürtaj olanları hicbirzaman anlamayacağım insan evladini nasıl öldürür illa dogmus olmasi gerekmez bizim icimize yerlestigi andan itibaren canlıdır Canımızdan Bir Parçadır

Ben mecbur olduğum için bebeğimi aldırdım. Çünkü eyer doktorların dediğini yapmayıp doğursaydım böbreklerim çok kötü olucaktı. Ve ben daha 2 yaşındaki kızıma ve 5 aylık bebeğime bakamicaktım belkide. Keşke böyle bir şeye mecbur kalmasaydım. bu yazdığını okusamda okumasamda aldırdığım bebeğim hep kalbimde yüreğimde ve hep benimle olucak. Ben ölene kadar. ALLAHIM İŞALLAH beni affeder ve öbür dünyada bebeğimi görürüm işallah.

Yok estağfurullah. Ben okurken biraz duygulandım boğazım düğümlendi sanki. Senin yazdıklarınla alakası yok. O acı unutulmaz zaten. Seninde yüreğin birşeylerden yanmışki içini buraya dökmüşsün. Hiç kimse bile isteye bebeğine kıymaz kıyamaz. lütfen kendini suçlu hissetme. kötü niyetle yazmadığını biliyorum. Rabbim hepimize sabır versin. Ve böyle bişeye mecbur bırakmasın hiçbir zaman işallah.

Bu da bizi ilgilendirmiyor. En hassas konulardan kürtaj.

Offffff nerden paylastim bukadar laf kalabaligi yapmaniza gerek yoktu ben anlamam bu yazdiklarinizdan okadar art niyetli degilim neysee yeterince acik oldum niyetimde. Oyle herkese cvp verirseekkk oooooooo booyle uzar gider

Duygulandim ve paylastim altinada kendi fikirlerimi yazdım. Kimsenin yarasini deşmek degil niyetim. Soylediklerimde istemeden bunu yaptiranlara degil bile isteye buna göz yumanlaraydı. Hatali bir paylasimsa lutfen kaldirilsin Mune niyetim kaos çikarmak degil Ses_ses_Kes Şşşttt GÜLEN VAR. Anneler

Burda bu konuda kanayan yarası olan biçok kadın var. Çok ağır olmuş bu yazılanlar

Şu an belkide imkani oldugu halde sırf kendi istemedigi icin kurtaj yaptırmak isteyenler varsa bu yazi karsisina cikar okur belkide vazgecer diye dusundum paylasirken merve consume obey

Bir tarafin tedavi için yanmasi, çok ugrasmasiyla diğer kişilerin ne bağlantısı var? Herkesin sınavı farklıdır. Kimi zor evlat sahibi olur, kimi çok zamansız anda evlat sahibi olup aldırmak durumunda kalır, kimi de asla aldırmak istemediği, gün saydığı bebeğini doktorların sözüyle göz yaşları içinde aldırır. Herkesin sınavı kendisine. Ha, Amerika'da çok yaygın olan açık evlat edinmeyi destekliyorsaniz , 'yeter ki aldırmayın, bir cana kıymayın. size doğuma kadar tam destek olup doğumda yasal olarak evlat ediniriz, yeter ki bir can gitmesin, nice kişi evlatsizken sizin çocuklarınız ile evlat sahibi olsun' zihniyetinde olsanız yine neyse derim. Ama böyle bir temele de oturmuyor cumleniz. "Aldırmayın" Neden? Maddi destek sağlayacak bir kurum mu biliyorsunuz "Hayır ama aldırmayın" Doğuma kadar bir bahaneyle ailemden uzaklasmam lazım, bana bir ev mi sağlayacaksınız?" "Hayır ama aldırmayın" Ama ailem öğrenirse canıma kast edebilir, can güvenliğimi sağlayacak misiniz? "Hayır ama aldırmayın" Neden? "Çünkü evlat hasretiyle yananlar var, aldirmayin" Peki bebeği doğurup evlat hasretiyle yanan size mi vereyim? "Ne münasebet, biz tedaviye devam edeceğiz. Ama siz aldirmayin" İyi de yani, kadının aldirdigi bebegin tedavi sürecindeki kadınlarla ne alakası var ki? İnsanın sinanmadigi dert ile konuşması ne kadar kolay...

Mecburen kurtaj olmus herkesi kahredeceginizin farkindasinizdir umarim?

Burda durumum yok kocam dövüyor ama boşanamıyorum diyen insanlara da "neden hala çocuk yapıyorsunuz yeaa" ayarı çekersiniz. Dünyaya getirip yaşadığına pişman büyüyecek çocuklar olacağına ben kürtajı savunuyorum. 2005 Facebook yazınızla boş demogoji yapıp insanları üzmeyin lütfen