cnm umudumuz hep var olucak bızde bır gun kavusucaz meleklerımıze. senın sorun neydı ve ne kadar oldu bekleyelı . push ;

1 sene daha gecmıs bu msj ı yazalı ama sen yıne YOKSUN!!!!!! qusel İnci

cnm ınsallah gelır rabbım yavrunuda sana bagıslasın ınsallah qusel İnci

son yazılan mesajlarınızı yenı gordum arkadaslar tesekkur ederım desteklerınız ıcın ama benım 6 yılı doldurmama 2 ay kaldı yanı 6 yılda bıtıyo ve ben yıne hamıle degılım... tontoncan pamukcanım mışılmışıl

allah yardimcin olsun.. hic bir sorunun cikmamasi dilegiyle.. qusel İnci

canım sabah sabah aglattın benı yemın ederım.. evet aynen bende boyle dusunuyorum eşimede aynısını dıyorum. o hep dıger cocuklardan özel bı sevgıyle buyuyecek dıyorum. bugun saat 11:45te dr randevum var bakıcaz artık bu regl gecıkmesı nıye.. ne olur bana dua edınn.. rabbım yavrunu sana bagıslasın. dr dan gelınce sonucları yazarım

offfff seni galiba eniyi bizler anlarız başkada kimsecikler anlamaz. bende gözyaşlarıyla okudum duygularını çünkü aynı duyguları bende 9 yıldır yaşıyorum. beklemek özlemek çok zor. bende miniğime bişeyler almıştım, örmüştüm ama artık hepsini tektek veriyorum çünkü artık onun giyemiyceğini düşünüyorum. bende düşünürdüm hep evlenicem ve çocuğum olucak ama olmadı. ayrıca 3 meleğimide cennete yolladım. ve hepsinden acıydı. şimdi bıraktım düşlerimi birkenara artık gerçekci düşüneceğim ve gelmesende biryanım seni hep bekliyecek.. arkadaşlar umarım hepimiz birgün bu yazdıklarımızı tebessümle okuruz..

canım benim işim biraz karışık.19sene oldu evlendigin bu arada 3 tane melegimi kaybettim... ama malesef diyorum. teşhis koyamadılar. tabi biz çok araştırdık ama... bize dedikleri olabilir olabilir. herkestede oluyo falan. şudur diyemediler. benim bebeklerim bide hep doguma yakın ölüyorlar canım... neyse biz bu sene istanbulda bi kadın dogumcuya gittik. bizi kan doktoruna yönlendirdi... kan doktoru teşhisi koydu canım.. KAN PIHTILAŞMASI.. aslında 1 tek tahille belli olacak bir hastalık... doktorlarımın ihmalligi yüzünden bebeklerimi kaybettim. belkide benim kaderim böle yazılmış canım. isyanda etmiyorum. hamile kaldıgımda o tahlili istemiş olsalardı belkide bebeklerim yaşayacaktı... şu an damar tıkanıklıgım oldugu için igne tedavisindeyim. onun için bebek tedavisine ara verdik.. benim hikayem böle canım... umarım sen, ben ve evlat hasretiyle yanıp tutuşan tüm kadınlara, evlat sevgisini tattırsın yüce rabbim..:Saruboceq::Saruboceq::Saruboceq: sevgiyle kal canım... opuyorumnanaktan qusel İnci

ıyı geceler melegım annen uyumaya gıdıyo belı cok agrıyo cunku buda senın bu ayda gelmıyecegın demek oluyo sanırım neyse... portakal_suyu Oğluşum

Rabbim aklı ruhu bedeni sağlam; imanlı Kuranlı evlatlar nasip etsin sana qusel İnci

canım ne denir ki inan sözün bittiği yer allahım bizlere sabır versin hiç kolay değil beklemek ve her ayı hüsranla geçirmek inşş hepimiz en yakın zaman da evlatlarımıza kavuşuruz rabbim nasip eder bize de bir gün qusel İnci

ah bebegım belım cok agrıyo sanırım gelmedın.. bugun kırmızı gunum ama nolur gelemsınde sen gelk bebegım noolur allahım... nolur... qusel İnci

ahh bebegım ahh ben hayal bıle edemıyorum kı artık son actıgım konuya bak qusel İnci

:gitme: :gitme: ALLAH SANA TEZ ZAMANDA NASİP ETSİN YÜREK YANGININ DİNSİN SENİ COK İYİ ANLIYORUM CANIM D

Canım qusel Rabbim inşallah bebişini biran önce verir ne olur umutlarını yitirme her zaman dua et Allahım onu sana versin diye daha yaşında çok genç sakın ama sakın ümitsiz olma olur mu a. s qusel İnci

30 aralık 2017 yine yoksun...

kıyamam cnm aglama nolur... amin ınsallah hepımızın yuzu bır gun guler:1hug: qusel İnci

cnm melegın senı bekleyor ne guzel ınsallah kardeslerıde bıran evvel gelır.. allah razı olsun:1hug: qusel İnci

allah bın kere mılyonlaca kez razı olsun guzel dıleklerın ıcın. ınsallah dedıgın gıbıdır ınsallah melegım karnımdadır. zaten pzartesı ye kadar regl olmazsam kan tahlılı yaptırıcam yazıcam sonucu buraya negatıf bıle olsa... esindirim

canım ilk sayfadan itibaren okudum ve hep içimde yakında güzel haberini duyacağız inşallah diye dua ettim ve son sayfaya gelince çok umutlandım. inşallah hamilesindir tatlım... Rabbim isteyen herkese en kısa zamanda hayırlı bebişler göndersin inşallah

qusel... canım duygularımıza, duygularıma tercüman olmuşsun yazdıklarınla.. çok içten, çok samimi ve inanılmaz istek özlem ümit dolu.. Allah kimseye sahip olamayacağı şeyi hayal ettirmezmiş öyle derler, bizimki çok mümkün çok ufak bi hayal oysa.. tez zamanda dilerim ki dileyen, yürekten isteyen herkese versin Allah birer sıpa.. bende çok istiyorum, bende özlemle bekliyorum.. ama bi yandanda neler okuyo, neler duyuyo ve görüyorum.. o yüzden bi yandanda Allah'a şükrediyorum, her zaman kötününde kötüsü var çünkü.. umudumu yitirmedim, Allah büyük ve isterse olur biliyorum. hayırlı zamanda nasip edecek inşallah!!! qusel İnci

bende bebegime yillar sonra kavustum. zor gunler gecti hemde cok zor.. esimde bende tamma arik olmucak deddigmzde nasip ettti rabbim. ins seninde olacak.. beklemek zor ama degiyo biliyomsn?. sen diger annelere benzemiceksin cunku ona gec kavusmussun. senin sevgin tasip akacak yureginden, onun her bir tekmesinde dunyalar senin olacak, gozyaslrin hep akacak ama sevincten, herkesten farkli olacaksin, senin bebegin en guzeli olacak, bu kucuk seyler bile yetecek seni mutlu emeye.. diger insanlara yetmedigini bile bile sen mutlu olacaksin.. degmezmi? bence deger biraz daha beklemeye deger...

hayırlı haberlerini bekliyoruz canıma. s. Posedion

bende qusel İnci

offfff çok üzüldüm çok ağladım ama elimizden dua etmekden başka hiç bişiy gelmez her duama sizleride katıyorum ayrı ayrı hiç birinizi tanımasamda allahım nolur isteyen herkese en hayırlı zamanda evlatlarını gönder diyorum.. benim doğumuma az kaldı inş çok değil sadece 6 ay bekledim o bile bana yetti allah sizlere sabır versin yanınızda olsun yardımcınız olsun umudunuz olsun inş jarnana_21 anne olmak

of cnm yaa senı cok ıyı anlıyorum ınsallah zamanı bır an evvel gelırde bızde neşeli mektuplar yazarız qusel İnci

aminnnnnnnnnnn cnm sana ve cumlemıze ınsallah:1hug: C cokmasum

canım konunu yeni gördüm okudum bebekleri çok severim ve bu dünyadan en güzel şeyin anne olmak olduğuna inananlardanım bugün mübarek kadir gecesi senin için dua edecem allah seni tertemiz pırıl pırıl bir bebek nasip etsin qusel İnci

amin insallah rabbım tum ısteyenlere verır canım allah razı olsun. caresızlık degılde ümit bitiyo zamanla sanırım. 7. yıla eli bos gırmenın hüznü. ama benım regl tarıhı 18 aralıktı hala gelmedı ümitlenmeye basladım ama test yapıcak cesaretım yok cunku defalarca negatıf testler gormuslugum var P

canım benim ya allahım bebegini bekletmeden gönderir inşallah benim bebegim cennette inşallah melegimin kardeşini bekliyorum bende.. allahım hepimizin gönlünün muradınıversin...

RABBİM EN KISA ZAMANDA GÜLDÜRSÜN YÜZÜNÜ SADECE İNAN ARKADAŞIM İSYAN DEĞİL DUA ET BEN ÖYLE YAPTIM rabbim yaşatsın herkese bu duyguyu :Saruboceq::Saruboceq::Saruboceq: qusel İnci

cnm allah yavrunu sana bagıslasın darısı basımıza qusel İnci

tesekkur ederım bunun uzunun kısası yokkı. acı ve uzuntu yıne aynı. pko var bende ama baş edemiyoruz onunla kılo var vs vs 27 yasındayım qusel İnci

merhaba dırumuna cok üzüldüm kardeşim bende bekleyenlerdenim seninkinin yanında kısa sayılır ama Sanki uzun zaman gecmiş gibi problem ne kardeşim kaç yaşındasın öğrenebilir miyim qusel İnci

rabbım yavrunu sana ve aılene bagıslasın cnm darısı basımıza saol dıleklerın ıcın allah razı olsun:asigim: qusel İnci

amin cnm ınsallah her ısteyen kavusur qusel İnci

((( johnnybravo fevkaladenin

üzülme canım benım senınde dedıgın gıbı hersey duzelıcek allahın ıznıyle nasipse ölmeden o cennet kokusunu bizde tadıcaz qusel İnci

mafoldumbencanım bende aynı şeyleri yaşadım.3 yıl bekledim... hasretle ağlayarak kahrolarak.. her an bir bebek hayali kurarak.. içten içe gelmediği için ona kızarak... gelmeyeceğini sanarak ama hep ümit ederek.. ümitlerim boşa cıkmadı.. şimdi karnımda meleğimi taşıyorum.. allahım sen ve senin giibi herkese bu duyguyu yaşatsın.. dualarım sizinle.. allahım karnınıza o hiç bitmeyen ümidi bir an önce verir inşallAH!! qusel İnci

yenıden okuyunca bı tuhaf oldum içimde değilsin belki ama yüreğimdesin bebeğim menbeta Allah'ım sana

butun sayfaları aglayarak okudumm... ıcım cok dolu. cok burugum. Allah yardımcımız olsun.. Master

vayyy be dedim yenıden okuyunca yıllar gecmıs ben yas almışım ama sen hala yoksun ki

bebegım dun aksam lutfıye teyzen geldı. manevı kızımla yanı kendı kızıyla bırlıkte.. cıcı annesı oluyorum bıraz :) okadar buyduku zaman nasıl gectı anlamadım.. o anne dedıkce ben bıttım erıdım bebegım, yüeğim titredi.. manevıde olsa ona duydugum sevgı tam olarak evlat sevgısı olmasada evlat gozuyle bakıyorum ona.. yoklugunda onunla avundum ben 2 bucuk senedır. altını aldım, yedırdım, salladım, koynumda uyuttum. agladı agladım, güldü güldüm.. ama senın yoklugunu ve senı hıc unutamadım.. yerıne senın kadar kımselerı sevemedım sevememde... dün gıbı hatırlıyorum onun dogdugu gunu kulagına yaklasıp melegım ne olur bebegıme soyle cabuk gelsın olurmu onu cok sevıyorum dedıgımı.. ama aradan nerdeyse ıkı bucuk 3 sene gectı hala gelmedın melegım... aabeyazmelek YA HAY YA

allah razı olsun cnm ınsallah bıran evvel ben ve benım gıbı tum ısteyenlerde yasar bu duyguyu asiyan_1010

bebegım dun gıttım sonucumu aldım tabıkı sonuc negatıf.. 1.00 olmadı yıne olmadı bebegım yıne gelmedım. hala kırmızılarıda görmedım beklıyrum bebegım... K

bebegım aylar sonra cesaretımı toplayıp geldım yenıden bu sayfaya.. sana geldım.. kım bılır belkıde artık sen bana geldın.. 5-6 gun gectı cnm reglım ama hıc bır belırtı yok dun test yaptım negatıf cıktı napıcam bılmıyorum.. kan tahlılı yaptırmak ıstıyorum korkuyorum.. ya cıkmazsa dıye. bebegım geldınmı annem geldınmı sonunda. ınsallah gelmıssındır. ınsallah benımde yuzum guler artık.. rabbım sen hayırlısını nasıp et C cokmasum

Ağlattın beni canım ya ( Çok duygulandım, söyleyecek söz bulamıyorum. Allahım en kısa zamanda yüzünü güldürür inşallah. Bu mektupları yavrunla sarmaş dolaş okuduğun günleri de görürsün.

dilerim hamilesindir...

ben de bende dua edeceğim. ne olur umudunuzu yitirmeyin.

off be tam mucıze... qusel İnci

İçimi cayır cayır yaktı bütün yazdıkların bir umut son mesajı müjdeli haberini bekledim İnan en içten duam güzel haberini okumak burda

hala nerdesin annem nerdesin.. ıyı degılım ben artık gel ne olur. ne süslü laflarım kaldı yazıcak ne dermanım bıktım tükendim bittimmmmmmm:2: qusel İnci

evet bunu nıye yazmak ıstedım bılmıyorum.. sanırım artık sabırlarım ve umutlarımla bırlıkte bende tukendım, bıttım, ve ınan cok yoruldum... haksızlık etmek ıstemıyorum daha cok bekleyenlere. 5 yıl oldu melegım. sensız gecen 5 yıl.. oysa hemen anne olucak sana sevgılerın en guzelını verıcektım ama olmadı.. rabbım benı buna layık gormedı.. hem ne demısler. rabbım dağına gore kar verırmıs... ıcım cok acıyo. hıckımseye bırsey dıyemıyorum. hem kıme derdımı nasıl anlatayımkı. kım anlar benı, kım yanar derdıme benım gıbı.. kım beklerkı senı benım bekledıgım gıbı.. ne ananen ne babannen ne dedelerın.. belkıde baban bıle.. benım kadar ozleyemez hıc kımse senı.. 2005 yılında sana aldıgım patıkler hala cekmecede.. hem ben ozamandan buzamana örgüyü ogrendım bebegıme örerım dıye ama hepsı sahıpsız, bır kenara atıldı sımdı.. tıpkı hayallerim gıbı.. ne mektuplar yazdım sana.. ne hayaller kurdum.. ne ciciler begendım ama sen hıc bırını bılmek ıcın, gormek ıcın gelmedın.. gelseydın cıcılerını gıyıcektın. ılerdede mektuplarını okutacaktım sana buyudugunde... olmadı... belkıde hıc gelmıceksın.. kım bılır.. ama eger gelıceksen gel artık bebegım.. o kadar hasretızkı sana.. baban ıyıce umutlarını yıtırdı.. sanırım benıde kendıne benzettı.. bız sensız bır hayatı yasamak ıstemezken, hayatımızda sensız hayallere yer verıyoruz artık.. senı ne kadar katarsak planlarımıza sen okdar uzaklastın galıba.. ama sen ıstersen hıc gelme yıne beklıcem ıcımdekı ışık bıtene gozlerımın ferı sönene kadar beklıcem senı.. geldıgınde ıse elımden geldıgınce ıyı bır anne olucam sana.. herseyım kıymetlım melek yavrum sana kavusmadan gıdersem bu dunyadan cennete kavusuruz bekle benı annem olurmu...

supericim zaten elımden gelen sadece dua etmek tevekkul etmek rabbım buyuk D

gercekten okuyunca cok kotu oldumm allah en kisa zmnda sana bana ve butun isteyenlere nasip etsin insallah cnm bi sorununuz var mi caresiz kalmis gibi gorunuyosn da qusel İnci

canım ya hani dedinya beni ağlattın diye bu mektuplada sen beni ağlattın... bu kadar mı benzer duyguları taşır ki insan... offffffffffffffffffff... söylenecek o kadar çok sözüm var ama inan bana boğazım da düğümleniyo diyemiyorum kimselere derdimi... qusel İnci

yüregim bir daha kanadı canım. benim ve benim gibi bir çok kadının yüregindekileri satırlara döktün. belkide ben yapamazdım.. yazamazdım. anlatamazdım... umudunu yitirme demek çok kolay gelde bize sorsunlar degilmi... umutsuz yaşanmazki canım. umudumuzuda yitirmicez canım benim... ama yüregimizde bir taş oturdu kalkmıyo be gülüm... evlat hasreti bedenimizi kapladı. umarım sen, ben ve bizim gibi arkadaşlarımız tez zamanda evlatlarına kavuşurlar... tek sıgınacak kapımız ALLAHIMIZ.. SABIR SABIR SABIR...

Bende o bekleyenlerdenim surekli kendini avutanlardan vardir Allahin bir bildigi sabir diyorum ama dile kolay 4 sene benimde.. yinede sabrediyorumda canini yakanlar olunca icim taaa icim yaniyor... ne vicdansizlar var diye uzuluyorum... cok uzuluyorum hemde :'( bagira bagira aglayasim var cok canim yandi bugun.. olur belki, belki birgun :,,(

olmadı yıne gelmedın az once kırmızı kart gordum bebegım.. ne olacak boyle bılmıyorum.. nereye kadar nezamana kadr boyle gıdecek? belkıde hep boyle olucak off yıne sıkıldım herseyden.. qusel İnci

rabbim bu duyguyu tadmak isteyenlere taddirsin insallah.. ama nolur umudunuzu yitirmeyin.. benim candostumu annesi ve babasi tam 18 yil beklemisler.. dile kolay..18 kocaaaa sene.. ama gelmis sonunda.. rabbim göndermis.. sizlerede gönderecekdir.. beklemek zordur.. illaki.. ama sabrin sonu selamettir.. o cennet kokulu meleklerin kokusunu icinize doya doya cekersiniz insallah ebrar_53 Sana sığındık

umarım en kısa zamanda allah size sağlıklı eli ayagı düzgün bir evlat nasip eder rabbim bu konuda uğrasan kimsenin emeğini boşa cıkarmasın... qusel İnci

ALINTIDIR. Cok begendım arkadaslar. Sizde okuyun lütfen. Beklemek ne demek bilir misiniz? Otobüs beklemek, sıra beklemek, hafta sonunu beklemek değil ama benim anlatacağım. Daha uzun. Daha yorucu. Daha yıpratıcı. Hiç yılmadan, hiç usanmadan, ümitsizliğe kapılmadan bir bebeğe kavuşacağınız o anı beklemek&#8230; Her yeni başlangıçtan sonra yine olumsuzu yaşamak, sevenlerinizin sizi avutmak için söylediği sözlere avunmuş gibi yapmak, eşinize bile göstermeden saatlerce ağlamak, gecelerce düşünmek ve sonra tekrar gücünüzü toplayıp yeni bir ümitle her şeye yeniden bir daha, bir daha, bir daha başlamak&#8230; 3 sene, yani 36 ay, yani 13140 gün bunu tekrar tekrar yaşamak&#8230; Şubat 2003&#8217;te yüreğime düştün annem sen. Ayın 7&#8217;si, bir Cumartesi günüydü. Kar yağıyordu dışarıda, fırtına vardı. Ben sabahın sekiz buçuğunda taksi ile koşarak gittim doktora, sanki geç kalıyormuşum gibi seninle olan randevuma. Sabırsızdım çok. Bir an önce seni görmek, seni duymak, seni koklamak için vakit kaybetmemeliydim. O an bilmiyordum belki de geçen zamanın değerini. Her şeye çok kolay sahip olmuştum hayatımda oysa. En iyi okulları bitirmiş, istediğim ve severek yaptığım öğretmenlik mesleğimle hayatta olmak istediğim yerdeydim. Çok mutlu bir evliliğimiz vardı babanla, aynı bugün olduğu gibi. Anlayacağın bir tek sen yoktun ortalıkta. Mayıs 2003 oldu, geçen üç ay bir şey anlamadım. Sadece &#8216;acaba&#8217;lar ile yordum kendimi. Temmuz ayında heyecanlanmaya başladım sanki çok yaklaşmışım gibi varlığına. Eylül, ekim derken daraldım. Yeni seneye yine aynı dilekle, seninle ama sensiz girdim&#8230; Matematikçiyim ya çift sayıları severim. 2004 bizim yılımız olacaktı. Mart ayında, talihsizlik bu ya baban bel fıtığı ameliyatı oldu. Günlerce yatmak zorunda kaldı. Çok şükür her şey yolunda gitti. O zaman aralığında konu başlıkları değişti sadece yaşantımızda. Sağlıklı günler ve gelecek için yoğunlaştık dağarcığımızda. Ama sen hep yüreğimdeydin inan bana. Her yeni başlayan günde, her sevinçli haberde, uçan kuşta, yağan yağmurda, seninle konuştum içimden. Ne çok sevdiğimi söyledim sana defalarca, her ne kadar sen cevap vermesen de bana&#8230; Mayıs 2004, yeni bir doktora gittik. Her şey yeniden başladı, geçen bir buçuk seneyi arkamızda bırakarak. Tahliller, kontroller, ne kadar teknik varsa güncel olan hepsini sıraladık birer birer. Eş dost, akraba kim varsa halden anlayan moral verdiler bana. Avunmadım annem, avunmuş numarası yaptım hep. Güler yüzlü olmaya çalıştım annem, içten içe hep ağlayarak. Çok kızdı baban bana kendimi yıpratıyorum diye, ama içtiğim onca ilacın içinde psikolojik açıdan beni rahatlatacak, olumlu düşünmemi sağlayacak, sana gerçekten bir gün kavuşacağımın garantisini verecek yoktu bir tanesi valla. Denenmiş tüm yolların ertesinde, unutmayacağım bir 8 Aralık günü, bu işin doğal yolla asla olamayacağını öğrendik, hani o çok umutlandığım çift yıl olan 2004&#8217;ün son ayında. Böylece, sensiz ama her an seninle geçen iki seneyi hiç istemeden, korkarak çektirmek zorunda kaldığım rahim filminin olumsuz sonucuyla kapatarak. Ocak 2005, yeni adres, yeni doktor, yeni umut, yeni başlangıç ama beraberinde eski tüm kötü, olumsuz anılar, anlar&#8230; Evde çekmecelerde biriken onlarca gebelik testi çubukları. İkinci pembe çizgiyi görebilmek için yaptığım mikroskobik incelemeler. Sürekli aynı yere bakınca sanki çifti varmış gibi çocukça kendini kandırmalar&#8230; Her negatif sonuçtan sonra uğursuz diye bir daha uğramadığım semt eczaneleri. Her şeyin ötesinde sıkıntı, huzursuzluk, yenilgi, hırs, başkalarından duymak istemeden duyduğum müjdeler, benden gizli üzülmeyeyim diye konu ile ilgili kapı aralığında fısıldaşmalar, sayfaları yazmaktan biten ajandalar, 2003-2004 takvimlerinde işaretlenmiş onca detaylar, okumaktan ezberlenen ilaç prospektüsleri&#8230; Ama her şeyde sen, yine sen, hep sen&#8230; &#8216;tüp bebek yapalım&#8217; dedi birileri. Adı hiç hoşuma gitmedi ama kabul ettim. Hem belki bir değil, birden fazla oluverirsiniz diye de çaktırmadan sevindim. Derhal ilaç hazinemize yenileri eklendi. Hatta kendi kendime iğne yapmayı da bu sayede öğrendim. Normalde fazla çalışan yumurtalıklarım, aldığım hormonlarla turbo moduna girdiler. Tedavinin son günlerinde ağırlıktan neredeyse yürüyemez oldum. Bir cuma akşamı saat 12 civarı son çatlatma iğnemi olmam gerekiyordu. Olur da yanlış bir şey olur diye cesaret edemedim. Nöbetçi eczaneler yapmadılar. Hastaneler doktor reçetesi yok diye kabul etmediler. Elimizde iğne, arabada babanla öyle oturup güldük ağlanacak halimize. Bir semt kliniğinde iğne olup eve geldiğimizde saat biri geçiyordu. Pazar sabahı daha herkes uyurken, biz yine yollarda yumurta toplatmaya gittik. Aynı saatte belki birisi bir yerlerde kendi tavuğundan yumurtalarını toplarken, ben genel anestezi altında mışıl mışıl uyuyordum. Gözümü açtığımda her şey bitmiş, doktorumla baban sohbet ediyorlardı. Biliyor musun tam 34 tane hem de, ne demekse iyi kalitede yumurta toplanmış. Baban ise ayrı bir odada kendine ait &#8216;materiyal&#8217;i vermek için, epey komik şeyler yaşamış. Belki ilerde bir gün sana anlatır. Kendinden önce odadan çıkan kelli felli, esmer çok kıllı adamı görünce korkup gidip embriyologla bile görüşmüş, hani olur da maazallah materyaller karışır mı diye FPRIVATE Tabi böyle bir endişesi olduğu için üstüne bir de azarlanmış. Böylece sana bir adım daha yaklaşmış olmanın huzuruyla eve geldik annem. Ama benim yumurtalıklarım birkaç gün daha sayıca çoğalmaya ve sağlığımı tehdit etmeye devam ettiler. Vücudum ödem yaptı, neredeyse hastanelik oluyorduk. Korkudan iyileştim. Üç gün sonra telefon geldi. &#8220;Müjde! 14 tane bebeğiniz oldu&#8221; dedi birisi. Nasıl yani?.. Ertesi gün, bir arife günü, birkaç günlüğüne benden ödünç aldıkları seni, bana geri vermeye gittik. Eve döndüğümüzde artık iki kişi değildi nüfusumuz. Sen ve diğer üç kardeşin de içimdeydiniz. Sıcacık&#8230; Diğer kalan on taneniz de eksi bilmem kaç derecede uyutuldunuz. Zaman hepten geçmez oldu. Bir sonraki on günü on değil sanki, yüz sayarak geçirdim. Hissetmeye çalıştım hep seni, konuştum senle. &#8216;Sakın beni yalnız bırakma&#8217; diye hep yalvardım içimden. B-HCG için kan verip sonucu beklemek ise en zoruydu her şeyin. 19,42 gibi çok düşük bir test sonucuyla yıkılmışken, yine de cesaretimi toplayıp doktoru aradım bir ara. &#8216;Tebrikler, hamilesiniz&#8217; dediğini ise ancak kapatınca anladım telefonu. Çok küçük olduğun için zaten ancak o kadar çıkarmış bu oran. Bana kalsa her gün kan vereceğim. Nasıl üç gün beklerim? Bir sonraki oran 96 oldu, haftasına 361 ve sonrasında 15 bin küsur. Bu arada sen yalnız olmak istemişsin içerde. Diğer kardeşlerini çokoprens almaya yollamışsın bakkala. Evet annem, beraberiz artık. Hep buraya kadar hayal etmişim, hamile kalamadığım için kalmanın ötesine hiç geçememişim ki&#8230; Bir anda boşluğa düştüm. Sevinmek, heyecanlanmak, coşmak, hiçbir güdüm kalmadı. Ta ki gebeliğimin 7. haftasında kalbinin atışını duyana dek&#8230; Şubat 2005, yine kar var dışarıda. &#8220;Fış fış kayıkçı, kayıkçının küreği, pıt pıt atar yüreği&#8221; şarkısı sardı tüm bedenimi. &#8216;İlk 12 hafta&#8217; dedi doktor. &#8216;Mart sonunu bulalım, ondan sonra her şey yoluna girecek.&#8217; Halbuki, Mart ayını sevmem, hep çok uzun gelir bana. Hem baban da ameliyat olmuştu yine soğuk bir Mart sabahında. 23 Mart, on bir haftalık olduk. Ayın 28 inde on ikinci hafta doluyor, yaşasın! Bir beş gün daha anneciğim&#8230; Kontrolümüz var bugün. İlk defa huzurluyum bu kadar, ilk defa soru işaretlerimi yanıma almadan çıkıyorum evden. Hava pırıl pırıl. Bahar gelmiş&#8230; Muayene odası, doktor, hemşire ablamız, sen ve ben. Baban içerde, birazdan gelecek seni görmeye. Sessizlik, karanlık, sıcak çok sıcak&#8230; Neredesin annem? Niye öyle miniciksin? Niye hareket etmiyorsun? Uyuyor musun yoksa? &#8216;Eşinizi çağıralım mı&#8217; diye sordu doktor, &#8216;Yok, gerek yok. Ben hallederim. O üzülmesin.&#8217; Anlamış halbuki kimse onu çağırmayınca. Akşamüstü saat beş suları. Yine bir ameliyat odası. Yanıyorum alev alev. Kıpkırmızıyım. Çıtım çıkmıyor. Doktorun eli elimde, onunki buz gibi&#8230; Uyandım&#8230; Ağlıyorum sessizce. Eve geliyoruz vakitlice. Anneannen, deden gelmiş moral vermeye. Anneannen sıkıntısından otuz kap yemek pişirmiş, kim yiyecekse ve hangi moralle. Yetmemiş süpürgeyi açmış evi kazıyor. Baban balkonda dedene ağlıyor. Ertesi gün babaannen, deden ve amcan geldiler İzmir&#8217;den. Şöyle yalnız kalıp böğüre böğüre ağlayacaktım oysa ben. Sustum, sessizce aktı yaşlar. Neden sonra tahriş oldu yanaklarım tuzdan. Birileri bir yerlerde bir şeyler konuşup duruyor. Durmadan telefonlar geliyor. Ama halim yok, içim acıyor benim, ilgilenmiyorum. Hatta babanın cep telefonunu kurcalarken doktorla mesajlaşmalarını okuyorum hiçbir anlam vermeden. &#8220;Ya doktor bey, doğru söyleyin eşime bir şey olacak mı? Çok korkuyorum.&#8221; Sormuyorum bile &#8216;bu ne demek&#8217; diye. Birkaç gün sonra yine doktordayız. Cin gibiyim. Elimde padişah fermanı kadar bir soru listesi geleceğe dair. Daha ağzımı açmadan bir beyaz uzatıyor doktor elime. &#8216;Çok korkuttun bizi&#8217; diyor. &#8216;Ama çok şükür her şey yolunda.&#8217; Onun dediklerini anlamaya çalışırken kağıttaki &#8220;patoloji raporudur&#8221; yazısını görüyorum. Ne alaka?.. Bir anda kaset geri sarmaya başlıyor. Bir tek seni almamışlar içimden anneciğim. Ben seni kaybettim diye ağlarken günlerdir, diğer herkes benim için ağlıyormuş meğer. Neyse, sonuçlar temiz çıkıyor ve ben yine allak bullak, üstelik suçluymuşum gibi bir ifadeyle eve dönüyorum. Zaman geçmiyor. Ne yapacağım şimdi ben? Daha deneyecek bir şey kalmadı ki. Yoksun işte. Kabul edemiyorum. Yenemiyorum hırsımı, seni istiyorum ben. Ağlıyorum durmadan, ağlıyorum. Yastığımın bir tarafı hep yaş&#8230; Şifa olur belki diye bir bahar tatili yaratıp Nisan ayında uzaklaşıyoruz bu şehirden. Her yer yemyeşil, hava çok güzel, huzur var her yanda. Ama ben çok kötüyüm. Durgunum, sesim çıkmıyor. Baban sevineyim diye pinponda hep bana yeniliyor, havuzda hep geçiliyor. Ellerimiz, her yanımız buruş buruş, saatlerce suda oynuyoruz. Bir sonraki Ağustos&#8217;a kadar seni rafa kaldırdık. Ben istemedim ama öyle gerekiyormuş. Yedekte eksi bilmem kaç derecedekiler var ya, işimiz kolay olacakmış nasıl olacaksa&#8230; Hiçbir ilaç kullanmıyorum aylardır. Vücudum yeniden kendi ritmini kurmaya çalışıyor. Ama başarılı değil. Sinirliyim. Şiş gibiyim. doktor söktürücü veriyor. İlaç bitiyor, bende tık yok. Üç gün, dört gün, bir hafta, on gün. Hayır, daha da kötüyüm, patlayacağım. Kendimden, kadınlığımdan nefret etmeye başlıyorum. Birkaç gün sonra, bir cumartesi öğleden sonrası daha önceden hiç önünden bile geçmediğim bir eczaneden yine gebelik testi alıyorum. Mümkün değil oysa, hala kendi hayal alemimde seninle beraberim ya&#8230; Evde kimse yok, Haziran 18, 2005, Cumartesi. Baban şehir dışında, akşam kaçta gelecek bilmiyorum. Testi yapıyorum. Koyacak şanslı bir köşe arıyorum evde. Yok ki&#8230; Her yer daha önceden defalarca denendi. Güneş pırıl pırıl dışarıda. Salonda, pencerenin dışına, en sıcak olan yere koyuyorum, sen de böyle parlak, aydınlık bir gelecek ol bize diye. Balkondayım, yerleri yıkıyorum, suları sebepsizce döküyorum. İçerde sonuç hazır ama gidip bakamıyorum ki korkudan. Dakikalar değil, belki saat geçiyor senden uzakta. Nefesimi tutup yaklaşıyorum sana. Bir ikinci çizgiye hasretim duran yan yana. Oradasın annem!!! İki çizgi güneşte parlıyor bana. Elim ayağıma dolanıyor. &#8216;Nasıl yani?&#8217; diyerek binlerce kez okuduğum testing kullanım kılavuzunu bir daha okuyorum. hamile miyim şimdi ben? Ama tedavi? Hani tüp bebek? Eksi bilmem kaç derecedekiler ne oldu? Baban nerede? Bize en yakın hastanedeyim, koşarak gittim. Kan veriyorum sakin. &#8216;Akşam sekiz gibi&#8217; diyor hemşire. Gelemem ki baban evde olacak, hem akşam bir yere davetliyiz. Yarına kadar beklemeliyim. Gece uyuyamıyorum heyecandan. Hiç kimseye hiçbir şey söylemiyorum. Sabah oluyor, hava kapalı. Yağmur var dışarıda. Pazar günü, etraf sessiz. Bir şeyleri bahane edip dışarı çıkıyorum öğlene doğru. Yine koşarak hastaneye&#8230; Zarf elimde. Açamıyorum. Açamam. Bıktım olumsuzluklardan. Yıldım yenilgilerden. Ama içim kıpır kıpır, öleceğim sanki. Yağmur yağıyor. Ağlıyorum&#8230; Elimde kağıt sonuç &#8216;pozitif&#8217;, hem de 9486 gibi çok sağlam bir B-HCG sonucu ile. Annem sen neredeydin bunca zamandır? Madem kendin gelecektin niye demedin bana? Ben bilsem seni beklerdim hiç kendimi üzmeden. Hoş geldin anneciğim, sakın gitme uzaklara olur mu bir daha? Bir daha bekletme bu kadar kendini. Hem babana ne söyleyeceğiz şimdi? Eve geliyorum. Baban klasik pazar sabahı görüntüsünde, pijamaları üstünde TV izliyor uzanmış koltukta. Hemen çift çubuk gebelik testini ve tahlil sonucunu paket yapıyorum kurdeleyle. Titreyerek babanın kucağına bırakıyorum, &#8220;Babalar Günü&#8217;n kutlu olsun!&#8221; diyerek. Evet anneciğim, o gün 19 Haziran, Babalar Günü. Gelebileceğin en iyi günde geldin sen yuvamıza. Hoş geldin! Temmuz 10&#8217; a kadar herkesten saklıyorum seni. Mümkün olsa, kendim bile bilmeseydim diye de düşünmüyorum değil oysa. Ya yine bir şey olursa, ya kalbin durursa diye aklım çıkıyor günde kaç bin defa. Her doktor randevusunda, o karanlık ekranda, sen zıp zıp zıpladığında benim de yüreğim hopluyor. Biliyor musun, uzun zamandır ilk defa her şey olunda. Gün be gün yaşıyorum seni. Bekliyorum gelmeni. Önceden geçmeyen, geçse de hiç tadı olmayan günler şimdi daha anlamlı, pırıl pırıl her şey. Mutlu kalkıyorum sabahları. Hem ağlamıyorum artık geceleri yatakta. Bir de kucağıma alsam seni, koklasam o sıcacık nefesini. Şubat 2006 ayın 6&#8217;sında, hani üç sene evvel bu serüvene başlayıp ilk defa kapısını açtığımız bu hastanenin bir odasında, yine karlı bir kış sabahında, sen geldin anneciğim dünyamıza&#8230; Mutlulukların en büyüğü, huzurun ta kendisi, heyecanın hiç bitmeyeni, günün neşesi sen oldun bir anda&#8230; CANIM OĞLUM, Dilerim Tanrıdan, Sağlıklı, huzurlu, mutlu, sevdiklerin ile beraber uzun bir hayatın olsun. Şans hep senle olsun. Sevmeyi ve sevilmeyi bil. Hiçbir şey seni üzmesin, Hakkını ara, hak yeme, Hata yapmaktan korkma, Aynı hatayı bir daha yapma ama, Gökyüzünü, güneşi, yeşili, maviyi sev, Kuşları, böcekleri tüm hayvanları koru, Oku anneciğim, lütfen çok kitap oku, Müziği sev, her fırsatta güzel melodiler dolsun kulağına, Rakiplerin olsun her alanda, hırslı ol ama aşırıya kaçma, Derdin varsa ağla, Gözyaşlarını kimseden saklama, Ben seni bu dünyaya getirmek için çok mücadele verdim anneciğim, Sen de başladığın bir işi yarım bırakma. Yolun hep açık olsun&#8230; SENİ ÇOK SEVEN ANNEN&#8230; qusel İnci

oooooooooooffffffffffffffffffffffffffffffff diyorum başka da bir şey diyemiyorum çünkü ağlıyorum... qusel İnci

negüzel yaa 18 yıl sonra işte bunlar ümitlerimize ümit katıyo. herşeyin zamanı var inanıyorum. umarım hepimiz bu mucizeyi biran önce yaşarız.. qusel İnci

Offf çok kötü oldum okudukca :gitme: Allah bütün istiyenlerin dualarını kabul etsin inşallah :Saruboceq: :Saruboceq: :Saruboceq: Meleklerinize bir an önce kavuşmanız dileğiyle :Saruboceq: :Saruboceq: :Saruboceq: mafoldumben qusel İnci

canımm cok tesekkur ederım ıyıkı sızın guruba gırmısım sızın gıbı arkadaslar edinmişim.. allah razı olsun. dualarınız ıcın. sizi seviyorumm . push ; qusel İnci

http://www.kadinlarkulubu.com/gebelik/588901-anne-olmak-olamamak.html bak burda işte FANAA Şahdamarımdan da

Bilirim, sen benim yüreğimin içine düşen en büyük imtihansın. - duam odur ki ; Mükafatım olasın... cok begendım bu yazıyı . push ; qusel İnci

amin tum ısteyenlere verır ınsallah. ama bu aksam 1 haftalık gecımeden dolayı test yaptım negatıf cıktı off qusel İnci