merhaba kızlar, her gün heyecanla bakıyorum bu topiğe, güzel haberler almamıza çokkk az kaldı çokk heyecanlanıyorum, allah yardımcımız olsun gönlümüze göre sağlıklı doğumlar yaşayalım inşallahhh

Kitarasya Masalahh canım ya çok guzel bi hikaye olmuş Allah anali babali büyütsün :) Artık bende sancilanip gideyim dua edin kızlar valla günümün dolmasına az kaldı

yazmayı unutmusum iloşum 3,350 kg doggdu ve 50 cm :) dilfeza

normalde bende kasım annesi olacağım sadece merakımdan ekım bölümüne bakmıştım iş yerinde ve de kapım açık olmasa hüngür hüngür ağlayarak okurdum ama zor tuttum rabbim evladını size bağışlamış B burcuerdem

ben ne diyeceğimi bilemiyorum canım, Rabbim dünya güzeli kızını size bağışlasın maşallah okadar güzelkiii... Allahın taktirinin önüne geçemiyoruz... okadar testler muayeneler yaptırıyoruz demekki hiç bişeyin garantisi yok... Rabbim yar ve yardımcın olsunnn...

geçmiş olsun ve gözün aydın umarı m bebişle sağlıklaca evinizdesinizdir... kesinlikle hastaneyi sağlık bakanlığına şikayet etmeni tavsiye ediyorum.. ihmal etme internetten bile mail atsan dikkate alınır O

doğum yapan arkadaşlara geçmiş olsun evlatlarına hayırlı sağlıklı uzun ömürler versin rabbim. benim doğumumda 25 eylül günü saat 8.30 da oldu. epidüral sezeryanla dünyaya geldi oğlum. ben uyumak istedim. hiç birşey hatırlamıyorum. neyse çıktık ameliyattan. hayal meyal hatırlıyorum oğlumu. ıkınıyo falan diye sesler geliyo. neyse hemşire iki saat sonra gelecek diye götürdü. iki saat güle oynaya geçti ama sonra gelmedi. ben tamamen kendime geldim. eşim bebeğin yanından gelmiyo meğerse solunum sıkıntısı varmış. dış ortama uyum sağlayamamış yavrum. ben söylenen hiçbirşeye inanmıyorum durmadan ağlıyorum. doktorum geldi nasıl olduğumu sordu ben iyiyim bebek nerde dedim. kalk git gör bebeğini dedi. akşama doğru bacaklarımı hissetmeye başlar başlamaz gittim bebeğimin yanına. doktoru açıkladı. küvezdeydi. makine sayesinde soluk alıp veriyordu. böyle şeylerin olabileceğini söyledi. herkes beni teselli ediyordu bak evladın iyileşecek sen iyileşeceksin sütün gelecek öyle bir araya geleceksiniz diyorlardı.3 günün sonunda sütüm geldi.11 gün yattı küvezde. bugün 21 günlük oğlum. onu izlemek, onunla ilgilenmek dünyanın en güzel duygusu. allahım onlarla imtihan etmesin bizi. zeynepxoxzdil aşkların en tatlısı

Tebrik ederim. Allah analı babalı büyütsün, uzun ömürler versin inşallah. . push ; oZdEnIzEr idealist

20 Eylül sabahı yine ezanla uyanmıştım... Bu sabahın diğer sabahlarımdan farkı bambaşkaydı, oğluma kavuşacaktım İçim içime sığmıyordu heyecandan... Son hazırlıklarımızı kontrol ettik ve evden çıkmadan önce son kez sayfaya girmek istedim, 38 hafta boyunca birbirimize yarenlik ettiğimiz siz hamiş dostlarıma hoşçakalın demek istedim... Belki de heyecanımı sizlerle sessiz sedasız sabahın köründe içimden geldiğince paylaşmak istedim... Saat 9:00 nihayet hastanedeydik... Son işlemler yapıldı ve odamıza geçtik... Bir süre sonra hemşire geldi, lavman yapıldı hiç öyle korkulacak bişey değilmiş aksine doğumdan sonra çok rahat ettim Daha sonra yatağıma yattım ve serum taktılar,, yatakta öylece bekliyordum.. eşim yanımda oturuyordu... Beni güldürmeye çalışıyordu sürekli foto çekiyordu... İçten içe bir heyecanım vardı ona belli etmemeye çalıştığım ama onun ziyadesiyle farkında olduğu Birden birinden mesaj geldi... Kim acaba,, tabi ki camoka Sonra hemen aradım ve bir süre konuştuk,, iyi gelmişti camoka kuşumla konuşmak Saat 11:30 civarı odaya geldiler ve beni ameliyathaneye götürmek için hazırladılar... Odamızda son bir kaç foto çektiler ameliyathaneye gitmeden önce... Hamileliğin son anlarında son hatıralarımızdı... Ve artık ameliyathanedeyim... Eşime siz biraz bekleyin biz hazırlıklarımızı yapalım sizi alacağız dediler... İlk olarak ameliyat masasına oturttular ve ayaklarımın altına 3 basamaklı merdiven koydular, bir de yastık verdiler... yastığa sarılmamı ve kamburumu çıkarmamı söylediler... Anestezi uzm. bana adım adım her yaptığını anlatıyordu... İlk önce sırtıma soğuk soğuk bişey sürdü ardından hiç kımıldama ve derin bir nefes al dedi,, daha sonra belimin az yukarısında tam kemiğimin arasında ısırık gibi bişey hissettim hiç canım yanmadı ama ardından bana ıhh dedirtecek bir batma hissettim sanki kemiğime sert bişey batmıştı ama dayanılmaz bişe değildi sadece içim çekildi sanki,, ardından sırtıma doğru ilerleyen bir şey hissettim ve anestezi uzm. artık bitiyor sakın bozma katateri itiyorum dedi... veee son olarak bir sıcaklık yayılmaya başladı belimden başlayıp göğsüme kadar çıkıyordu sanki.. Ardından anestezi uzm. doktoruma kombine hazır hocam dedi... Beni masaya yatırdılar şaka maka kesilecektim Eşimi sordum şimdi gelecek dediler... Doktorum başucuma geldi... iyisin değilmi dedi ve iyi olduğumu söyledim... Nihayet eşim yanıma gelmişti, o an daha bir rahatladım... olup bitenleri hissedebiliyordum ama olumsuz hiçbişey hissetmiyordum.. Ameliyathanedeki ortam beni hiç tedirgin etmiyordu,, eşim başucuma oturduğunda ona başladılar mı dedim... yoo daha başlamadı dedi... ama ben hissediyordum karnımda bi hareketlenme vardı sanki... ayy dedim bir an sonra yukarı kaçtı dedi doktorum ve ardından iki göğsümün tam ortasından aşağı bişey çekildiğini hissettim sanki kalbimin ortasından çekiyorlardı işte o an anladım oğlum çıkıyordu üstelik karnımdan değil sanki kalbimden geliyordu annesinin koynuna Ben bunları hissederken bir anda bir ağlama ve benim pamuk oğlum doğmuştu eşim ayağa kalktı ve bakmaya gitti.. Çıktığı gibi çiş yapmaya başlamıştı oğlum 3 kere çiş yapmış onu temizlerken hemşireler ve birde çocuk doktoru muayene ederken Babası ile ilk buluşmasında bol bol fotoğraf çektirmiş oğlum Bi kaç dakika sonra nihayet benim koynumdaydı oğlum, çok şükür iyiydi ve ben onun kokusunu içime çekmeye doyamıyordum O an ameliyat umrumda bile değildi,, oğluma kavuşmuştum, onu öptüm sonra resim çektirdik babamızla beraber herşey çok güzeldi Bu hayatta bir insanı başka hiçbirşey bu kadar mutlu edemezdi bu artık bizde anlamıştık... Eşime o an yavrumuz koynumuzdayken söylediğim şey ikinciyi ne zaman yapıyoruz oldu Allahıma hamdolsun ki artık yavrumuz kollarımızdaydı... Daha sonra bebeğimizi aşısı ve bakımı için götüreceklerini söylediler... Ameliyatım hala devam ediyordu ve eşime sende git dedim... Aklım oğlumdaydı bir an önce beni odama götürselerde oğluma kavuşsam diyordum.. Ameliyathanede ki rahat ortamdan olsa gerek o an hiç sıkılmadım... Daha sonra önümdeki örtüyü indirdiler ve doktorum başucuma geldi... Bi sorun yok değilmi dedi... Çok güzel geçti dedii... Tşk ederim hocam dedim.. Gerçekten ona güvenmekle ne kadar doğru bir şey yaptığımı bir kez daha anlamış oldum... Sağolsun beni hayal kırıklığına uğratmadı.. Ve artıkk odamdaydımm.. Hemşireler yatağa yattığımda serumumu falan taktılar ve geceliğimi giydirdiler... Bana oğlun anne diye ağlıyor diyerek gülmeye başladılar.. Eşime baktım doğru söylüyorlar anneci olmuş senin bu oğlun dedi Sonra benim minnik paşam odamıza geldi onu emzirmeye başladım Kollarımdaydı yavrumm Yine camoka ile bir konuşma faslı yaptık ve günün özetini geçtik Sonrasında rahat geçti saat 8 civarı biraz ağrım başladı ve omuzumdaki kataterin ucundan çıtçıtı açarak epiduralden ağrı kesici verdiler... Gece 22:30 da yürümeye kaldırdılar... Sağolsun doktorum 3 kez yanıma uğradı hiç yanlız bırakmadı.. Sonrasında zaten sondam çıkmıştı ve wc ihtiyaçlarıma hep kendim kalktım yatmak hiç cazip gelmedi Oğlumlada hep kendim ilgilendim... O gece altını bile kendim bezledim Çok şükür ağrım sızım da yoktu... Ertesi gün sabah doktorum kontrole geldiğinde kahvaltı getirmelerini söyledi ve normal kahvaltı yapınca daha da bi canlandım Doktorum beni yanıltmamıştı ve doğumumla alakalı aklımda ağrı, sızı, acı dolu saatler hiç olmamıştı... Doğumumla alakalı aklımda hep güzel anılarım vardı... Nihayet 22 Eylül sabahı evimize gidiyorduk son kontrolum yapıldı doktorum flaster taktı ve evde de duş alabileceğimi söyledi,, sonrasında oğlumuzunda son kontrolü yapıldı ve 2 kişi girdiğimiz hastaneden 3 kişi çıkıyorduk Ve artık biz üç kişilik bir aileydik Önce Rabbimin sonra eşimin bana en büyük armağanıydı canım oğlum İyi ki doğurmuşum seni anneciğim

hayırlı olsun canım... Sarisekerannesi

şafak 32:))...

sira geldi oglusumla bizim dogum hikayemize bdt 22 ekimdi, gayet sakin bir sekilde bekliyordum ve 22 ekimide gecer diye tahmin ediyordum neyse 16 ekimde (39+0) sabaha karsi4 bucukta wc ye kalktim ve camasirim islanmisti sasirdim acaba altima kacirdimmi diye neyse yaticam odanin kapisina geldim bacaklarimdan su suzuldu. hemen esimi uyandirdim oda annemi ve bekledik bitmesini hastaneyi aradiksabah 8 de gelin dediler gittik nts ye soktu sancilar 100 e kadar ulasmis ama cok sIk gelmiyordu, suyuma falanda baktilar hersey normal suan evde bekle diye yolladilar geldim, artik aksamustu 5 te dayanamadim tekrar gittik, baktilar 5 cm acik, sancilarim tavan yapmis beni odama aldilar ohh miss. esimle annemde yanimda, sancim geliyor esimde bana gaz maskesi uzatiyor saat 9 a kadar sanci manci derken 9 bucukta bebisin kafasini göruyoruz artik yanimda annem ve esim. esim zaten garibim kollarini sIkiyorum, itiyorum cekiyorum, harab oldu adam bana sanci geldikce:))giki cikmadi. sonra bebisimi attilar ustume amaninnn mosmor bana bakiyor, esimede kordonunu kestirdiler, dogum bitti ben rahatladim, esim bayiliyordu fenalik gecirdi yatirdilar:)) ben bakamadim zaten, esimde görunce fena oldu onu öyle görunce benide gulme krizi tuttudaha coook ayrinti var da baslasam 2 sayfa yazarim:))heheheh kisacasi rahat, komik ve dayanilacak kadar sancili bir normal dogum gerceklestirdim, 4 kilo 52cm oglum var, biz cok sasirdik kilosuna doktorda ayni sekilde basket topu kadar karnimdan 4 kilo bebis cikti, karnim suan yok gibi, hafif bir siskinlik var gaz gibi artik 3 kisilik bir ailemiz var, cok guzel bir duygu, daha sut tam yok ama kolostrum var onu cekiyor bebis. suan hic bir sIkintimiz yok Allaha sukur, umarim böylede devam eder yalniz kollarim agriyor adami nasil sIktIysam artik darisi kalan tum ekim annelerimizin basina

mucize olmuş, gece tuvalete kalkman, trafiğin sıkışık olmayışı, kanın dışarı akması hepsi mucize. Allah uzun ömür versin sizlere zeynepxoxzdil aşkların en tatlısı

7 senedir evlat hasreti çekiyorduk 2. tüp bebek denememizde pozitif sonucu gördük dünyalar bizim olmuştu yıllarca her ay hüsrana uğramanın sonunda artık hamileydim kese kalp atışı herşeyin en ince ayrıntısına kadar yapıyodum her hafta nerdeyse doktordaydım panik olmuştum görmeden edemiyodum sonunda 38+4 olduk muayenede kemik yapımın zorlayacağını söyledi doktorum açılma yok sancı yok ve sezeryana karar verdik. doktorum spinal istedi ve benide ikna etti.. 08/10/2012 15:30 gibi ameliyathanedeydim belimden iğneleri vuruldum dokunduklarını hissediyodum ama acı yoktu.. tansiyonum düştü oksijen aleti bağlandı derken ilk 5 dk da o eşsizzz sesi duydummm kızımın sesiniii hemen bana gösterdiler kordonu bile duruyodu nede tatlıydı bu benim miydi hala inanamıyodum doktora soruyodum bu benimmi diye ağlayarak tabi kızımı görünce benim tansiyon oksijendi herşey normale döndü ta ki kızım odadan ayrılana kadar kızımı öptüm ve kızım giyinmeye gitti ama benim hala işlemler devam ediyodu o dakikalar geçmek bilmiyodu biran önce bitsede kızımın yanına gitsem diye heyecan yapıyodum.. bu arada söylenen herşeye uydum 3 lt su kıpırdanmamak lazım dediler ve baş ağrısı gibi şeyler çekmedim ama 4 gün boyunca çok feci ağrım oldu yataktan kalkamadım tüm acılara rağmen rabbim her isteyene bu güzel duyguları yaşatsın 08/10/2012 tarihinde 3300 gr 49 cm 38+4 olarak dünyaya geldi Önceki

Kızlar geçmiş olsun hepinize, Allah'a şükür sağ salim kavuştunuz bebeklerinize. Darısı bizim başımıza inşallah. fuchsie, inşallah bebeğinle çıkarsın hastaneden. Senle ve tuğçeserdar'la tahmini doğum tarihlerimiz aynı, sizi okudukça beni heyecan basıyor. Her an beklemek... edammm E &

1,5 ay kaldı şaka gibi yaaa P

şafak 59:)) geçmez bbu günler..

sağlıklı uzun ömürlü bir bebiş olsun inşallah allahım analı babalı büyütmeyi nasip etsin :)))

kızlar topiğimiz hayırlı uğurlu olsun bende yeni gördüm Allah doğum hikayelerimizi paylaşmayı nasip etsin inşallahhhh çok heycanlandım valla bende :) bende dün dr a gittim sorcaktım nasıl doğururum diye izindeymiş drum ama haftaya gidecem artık

hayırla sağlıkla büyüt canım bebeğini darısı başımıza

10.10.2012 çarşamba sabahı kalktığımda kızımı kucağıma almama az kalığını hiç düşünmemiştim. Heran her saniye daha çok yaklaştığımı biliyordum ama ogün ve ertesi gün neler yaşayabilceğimden haberim yoktu. Klasik olarak kalktım eşim beni annemlere bıraktı. Annemle beraber çok güzel bir gün geçirdim. Akşam eşim geldiğinde doktora çikolata yaptırcaz bak çıkıp bakalım dedim oda benim erkek kardeşimle film seyretmeye başlamış film bitsin öyle gidelim dedi. Bende mecbur peki dedi annemle muhteşem yüzyılı seyretmeye başladık. Saatlerimiz akşam 22:10 civarında eşim hadi gidelim dedi iii dedim kalktım yattım yattığım yerden kapının önüne geldim tam terliklerimi giyeceğim içimden böyle sıcacık bişeyin süzüldüğünü hissettim:) Dur dedim lavaboya girip çıkayım. Bir girdim suyum gelmiş:)annemi çağırdım annem eşime oğlum hastaneye gidiyoruz dedi herkes bi kaldı şöyle:)) 22:30 da acilden hastaneye giriş yaptım. Acildeki danışmayı doktor ayhan yılmazın hastasıyım sanırım doğum yapmaya geldim dedim... Çocukların yüzünü asla unutmayacağım nasıl yani diyip acilde benim sakinliğimin üstüne bir panik başladı:)) ben böyle sakin bir anne görmedim keşke tüm doğuma gelenler böyle olsa falan beni oturtular doğumhaneye çıakrdılar. Hemşireleri artık tanıyordum zaten ben geldim dedim nöbetci hacer abla güldü hoşgeldin dedi neyse yatırdı muayne etti suyum gelmiş ama rahimde açılma yok doktorumu aradı hemen dedi çisem geldi ayhan bey oda hoşgelmiş dedi benle konuştu hemşireyle konuştu benim yatışımı yaptılar hemen akşam saat 22:30dan sabah saat 08:30 kadar sancı çektim... ama artık sancılar dakkada 1 tane girmeye başlamıştı. gece geçmek bilmedi bana çok sancım vardı annem kaldı yanımda onunda canından can gitti beni sancı çekerken gördükçe... Sabah saat08:30 da doktorum yanımdaydı hemen doğumhaneye aldılar bi muayne benim okadar çektiğim sancılara rağmen rahim 1 cm açılmış duyunca çıldırdım.. Doktorum çisem istersen belkleriz ama açılmama ihtimali var dedi... Beklemeyelim ozaman daha fazla dedim. 5 dkka içerisinde beni sezeryana almaya karar verdiler hazırladılar doğumhaneden sezeryana çıkıp o masaya bağlanana kadar tam 7 tane daha sancı çektim. Biryandan korkuyor biryandan heycanımı bastıramıyor biryandan ne olcak acaba endişesini taşıyordum. Doktorum saniye saniye anlattı neler yapacağını toplamda yarımsaat sürecek sana 1 dkka gibi gelecek dedi. Genel anesteziyle bayılttılar zaten buarada ben hemşirelere espiri yapmaktan geri kalmıyordum... ben gideyim doğum bittiğinde haber verirsiniz amilyathanedekilere rüyamda sizi gördüm sabahın köründe geleyim dedim falan :)) Doktorum çisem başlıyoruz dedi derin bir nefes al dedi tamam dedim doktorumun gözlerine bakarak bayıldım ve annemin sesiyle uyandım:)) ilk sorum kızmı erkekmi olmuş :)) Kız olduğunu biliyorum ama emin olamamışım demekki:)) 2. sorumda sağlıklımı olmuş... Bunları hatırlamıyorum tabikiii kızım 11.10.2012 tarihinde sabah 08:50 de 3.210kg 50 cm olarak dünyaya geldi... ilk kucağıma verdiklerinde kokusuyla kendime geldim hüngür hüngür de ağladım tabiii... Okadar güzel bir duyguymuş kiiii allah yaşamayan herkese yaşatsın... Allahım herkesin bebeğini bağışlasın ve korusun... Bizimde doğum hikayemiz böyle işteee teyzeleriiiii şimdi önümüzde çokkkk ama çokkkk uzun bir yol var...

burcuuuu canım kardeşim geçen sene aralık annesi olamadık o zamandan beri takipteyim seni. ne güzel dile getirmişsin duygularını. Allahım size ömür versin hiç ayırmasın inşallah... Çok akıllı bir kızsın sen... Seni tebrik ediyorum...

temmuz 2009 da tanıştık eşimle ben fransadan tatile geldim antalyaya, oda arkadaşlarıyla, aynı gün giriş yapmışız otele o benden yarım yada 1 saat kadar sonra.. oturuyoruz dişarda ve oradan bana bakıyor bende diyorum ya bu aptal acaba bana mı bakıyor yoksa arkamda biri mi var diye kendi kendime düşünüp duruyorum ve arkama bakıyorum kimse yok aman diyorum ama bir yandan da domates gibi kızarıyorum çok utangacımdır yarın oluyor konuşmaya geliyor yanıma falan benim kalbim onu her gördüğünde sanki yerinden fırlicak artık onu görmeden yapamıyorummm 1 hafta kaldık ve ayrılık geldi sanki birbirimizi ne kadar tanıyorsak hüngür hüngür ağlıyoruz vedalaşırken ama benim hiç umudum yok tekrar görüşeceğimizden numaramı alıyor, msn adresimi fransadan ev adresimi falan derken biz hiç kopmuyoruz birbirimizden. annem biliyor önce biraz kızıyor ama sonra oda bişey demiyor biz 13 ay boyunca konuşmaya görüşmeye devam 3000 km mesafe bize vız geliyor.. sonra bir gün bana evlenme teklifi ediyor buraya gelin ailemiz tanışsın diyor annem onaylıyor ama birde dayına danışalım diyor dayım kesinlikle olmaz diyor.. Ya onu seç yada bizi diyor tanımak bile istemiyor ve bizde çözümü kavuşmakta buluyoruz, eğer beni seviyorsan benimle olmak istiyorsan gelirsin diyor tabi bende başka ne isteyebilirimki olur diyorum ve 18 ağustos 2010 da fransadan konya ya geliyorum ailemden habersiz ve 27 sinde evleniyoruz.. tabi zor olacağını hiç düşünmemiştim hiç tanımadığım bir aile, yaşam tarzları farklı herşeyleri farklı alışmaya çalışıyorum çok çok zor olsada benim için (bu arada ailemle barıştık, annem dayanamadı geldiğimin 2inci günü konuştu bizimle çok şükür) sonra eşim çocuk istediğini söylüyordu ama ben yaşım daha genç olduğu için olur aşkım diyordum ve eşim bir gün doktora gitmeye karar verdi çünkü korunmuyorduk ama ben hamile kalmıyordum ve öğrendik ki eşim varikosel miş ameliyat olmazsan çocuğum olmaz demiş doktor, ben dedim hemen 1 doktorumn dediğine inanma başka birine git oda çocuk sahibi olursun ama şans az demiş ve ameliyat olmaya karar verdi!! 21 ekim de ameliyat oldu ben aralıkta fransaya geldım ailemin yanına 30 ocakta döndüm bebeğim o sıralarda oluştu galiba öyle hesaplıyoruz çok yazdım neyse artık hamileliğe geçelim, çok şükür çok iyi geçiyordu kese, kalp atışı derken 4 ayımda bebeğim çok aşağıya gitmiş ve serklaj geçirdim ve ondan sonra dikkat etmeye 34. haftamda doktorum beni bıraktı kendisi de hamile imiş ve doğum iznine ayrılacakmış başka bir doktora gittim tavsiye üzerine ve şükür çok iiyi biri çıktı.. gelelim esas konuyo 38. haftayı geride bıraktık ve 38+2 ydik pazartesi akşamı 30 dk süren adet sancım oldu ondan sonra salı günü bebek aşayığa çok kötü baskı yapıyordu ve ben daralıyordum doktora gittik 1 cm açıklık her an doğum olur dedi sancılar sıklaşınca 5 dk 1 olunca gel dedi, eve döndük bekliyoruz sancı kesildi cuma ya kadar, kontrol günümdü ve 2 cm olmuş açıklık o günde ne sancı ne sızı hiçbişey yok, doktordan çıktık çarşıda yürüyoruz belim ağrımaya başladı, belimden karnıma uzanıyo her 15 dk da 1... evde bekliyorum 10dk da 1, cumartesi 7 dk da 1 e düştü ve öyle akşam 11 e kadar devam etti eşim bana kızıyor daha neyi bekliyorsun diye bende geçti diyorum şaşırıyoruz yattık artık saat 12:30 du. gece ben tuvalet için kalkcaktım ki pıt diye bir ses ve ardından çamaşırımda ıslaklık!! ''Aşkım suyum geldi'' dedim '' Vallaha mı'' dedi kalktı hemen ben sana demedim mi, hadi susuz kalırsa sana bişey olursa akşamdan gitmedin ben sana demedim mi demeye başladı ben sakin kayınvalidem leri uyandırdı apar topar hastane gece saat 4:30 yolda sancı arttı ben nefes alıp veriyorum derin derin.. beni hemen sandalye ye alıp yukarı çıkardılar ve doğumhaneye aldılar kontrol etti ebe açıklık 6-7 cm dedi suyum gelmeye devam ediyor, serum takılıyor ve doktoruma haber veriliyor.. doktor gelene kadar beni başka bir odaya götürüyorlar 2 koluma da ebeler girip ben çataldan inerken gözüm kararıyor beni oturtturuyorlar 2 dk sonra götürüyorlar.. çatala çıkıyorum bekliyorum, bu arada sancı var artık şiddetli, burnuma oxijen maskesi takıyorlar. doktorum gelmiş bana selam veriyorve hemen bakıyor su kesesini tamamen açıyor ve hepsinin aktığını hissediyorum tabi sancılar dahada bir kuvvetli giriyor başlıyor hadi ıkın bir ebede bastırıyor sanki karnım yırtılcak gibi oluyor kaburgalarımı kırıyorlar!! 1inci denemede olmuyor, 2incide hadi bitanem canım diyerek bu sefer olcak diyerek yine olmuyor ben diyorum yapamıyorum artık ağlicam 3 üncü denemede bebeğim doğuyor görüyorum çıktığını Şükür diyorum, allahım bir tane yeter başka istemiyorum diyorum kuzum ağlıyor, ben dikiliyorum, yanıma getirdiler öpüp kokladım ve babasına götürdüler.. çok şükür 3 dikişim var ama çok ağrım oldun bebeğim 3300 gr ve 53 cm. hepsi geride kaldı, mutlu mutlu anne annemizi, teyzemizi ve dayımızı bekliyoruz 14 gün sonra yanımızdalar Allahım nasip ederse kusura bakmayın çok iyi olmadı ama.. Önceki

aminnn balımmmm inşallahhh P

meraba arkadaşlar! bu siteye yeni üye oldum. çok beğendim. bende doğum hikayemi anlatmak istiyorum. günümü doldurmuştum ama ne ağrı vardı ne sancı, hastaneye gittim durumu bildirdim. doktor 3 gün sonra gelmemi söyledi.3 gün geçti yine ağrı sancı olmadı. hastaneye tekrar gittim. bebeği konrol ettiler. iri bebek olduğu için sezeryan önerdi doktorum ve o gün hastaneye yatışım yapıldı.8 saat sonra doğum gerçekleşti. narkozun etkisi geçti ve uyandım. acıdan bağıra bağıra hastaneyi ayağa kaldırdım resmen. çok zor geçti anlatamam o anları.2 saat sonra ameliyathaneden odama götürdüler. bebeğimi ayaklarımın olduğu yere koydular ve ameliyathaneden çıktık. kapıda eşim vardı. onu görünce ağlamaya başladım. eşim bebeğimizi ve beni öyle görünce oda tutamadı kendini ağladı. benim doğumum çok zor geçti çok canım yandı ama değdi. şuan oğlum 4.5 aylık. allahın bana bir hediyesi. o acılarımın hepsini artık yok sayıyorum. allahım annelik duygusunu tüm anne olmak isteyen kadınlara nasip etsin. amin.

BENDE 2 EKİMDE DOĞUM YAPTIM fırsat bulmak çok zor oğlumdan aynı şeklde nete grmeye fırsat bulamıyorum

şafak son 34 günnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnnn

Cİmekaaaa ne guzel dogum hikayen, Allah ayirmasin canim...

artık doğum yaklaştıkça korkularım artmaya başlamıştı, ben ilçede yaşıyorum kendi doktorum merkezde ama ben ağırlaştığım için son 1,5 ay falan kontrollere gidemeyip burdaki çok yoğun kalabalık olan devlet hastanesine gidiyordum ama içim rahat değildi haftada 1 gittim herşey yolunda idi lakin ben korkuyordum eşimin işleri olduğu için merkezde idi, yanımda kardeşim kalıyordu 29.09.2012 sabahı kahvaltı yaparken benden azar sanki su geliyordu annem aradı o anda kızım gel burda doğum yap kendi doktoruna gel neyse bende ağlamaya başladım zaten korkuyordum doğumdan 2. olduğu için neyse karar verdim hemen gidiyordum hemen evimi süpürdüm toparladım valizim hazırdı kardeşim ben kızım yola çıktık cumartesiydi ben yollara karşıladı baktım ağlaya ağlaya gittim hep dua ediyordum inş kucağımda kızımla evime dönmeyi 1,5 saatlik yol bitti eşim karşıladı anneme gittim sonra hemen hastaneye doktorum yoktu hemşireler nst ye bağladı neyse iyiydi herşey sancım yoktu... pazartesi sabah doktoruma gittim doktor beni görür görmez nrdesin sen 2 aydır dedi. ultrasana aldı ve şaşkınlıkla bebeğin çok zayıf dedi 35 haftalık gözüküyor ve plesenta yaşlanması dedi ve salı gününe randevü aldım 02.10.2012 saat 08.30 da doğum.. ben sezeryan olmayı ısrarla istedim doktorumdan, yoksa suni sancı verilecekti ben o tadı ilk doğumumda tattım aslaaaaa olamazdı o acıyı o psikolojiyi unutmadım.. neyse 2 ekim sabahı aç karnına hastaneye gittik eşim annem kızım ve ben... odamı hazırladık süsledik sonra yeşiller giydim ve ameliyathaneye alındım kızım ve annemin bakışlarını unutamam asansörde ağlamaya başladım.. sonra masaya alındım ve spinal anestesi ile doğumum gerçekleşti doktorum eğildi kistinide aldım demesi beni çok mutlu etti.. evet limon ve ceviz büyüklüğünde 2 kist alındı.. kızım 3000 kg 49 cm doğdu sarı danam.. sonra odama alındım bacaklarımı hissitmemek çok kötüydü bide çok üşüyordum 2 gün hastaneden sonra evimize döndük bile çok şükür.. kistim patalojiye gönderildi temiz çıktı... doktor bana göz kırptı bir taşla iki kuş seninki iyiki sezeryan oldun dedi... çok rahatım şimdi ama aşırı iştahlıyım... emzirdiğim için içim kazınıyor... şişkoyum ama değer minnak kızım benimle olsunda canım 2 tane kızım oldu şükürler olsun ALLAHIM... sultanmehmethan

Merhaba kizlar 3 Ekim Carsamba saat 15.00'de ECE bebegim dunyaya geldi. Normal doguma avantajli oldugum icin doktorum bu sansi yikmamak adina bana suni sanci verdi, fakat acilmam olmadigi icin hemen sezeryana aldilar. Spinal anestesi ile... Kizim hic bir sekilde dogum kanalina ilerlemiyordu, tersine kendini yukari cekiyordu. Ertesi gun taburcu oldum eve geldim. Ameliyat sonrasi en buyuk sikintim gaz sancilarim oldu, onlari atmak icin kisa kisa evde yuruyusler yaptim. Su an dikis yerim agriyor, agri kesici almiyorum dayanilmaz degil agrim cunku. Antibiyotik ve rahim toparlamasi icin bir hap verdi doktorum. Kizim da iyi Allaha sukurler olsun.3.450 kg. Aksamlari uyumayi sevmiyor, meme altinda benimle cilvelesmek istiyor Hepimiz yavrularimizi gule gule buyutelim insallah... FactorB minik

Bende 4 ekim perşembe günü sezeryanla oğlumu dunyaya getirdim. rahat bi doğum geçirdim. doktorum 12 saat öncesnde hiçbirşey yemememi söylemişti sabah 10 da alacaklardı. neyse sabah 9 da çıktık evden ben aç bi aç gidiyorm. işlemler yapıldı yatışımız yapıldı bekle allah bekle ilk ben gitmeme rağmen en son doğuma ben alındım. habire acil sezeryan geldi. beklemek çok zorlaşmaya başlamıştı her geçen saniye korku doluydu bnm için. ilk defa ameliyat olacağım korkusu sarmıştı. neyseki sat 15 te doktorum geldi hazırmısın gidiyoruz dedi. elim ayağım titremeye başladı. beni soydular klasik yeşil önlüklerdn giiydirip sedyeye yatırdılar. yukarı çıktık ameliyathane kapısı açıldı o soğuk odalar içimi ürpertti. anastesi doktoru geldi belimden spinal yaptı sivrisinek ısırığı gibi birşey. o an ayaklar gitti zaten. yatırdılar beni doktorum geldi. konuşmaları duyuyorum tabi doktorum anastesici bayana neden 3 cc vurdun herkese 2 cc verirdin diyor. kadında bu kız anca 3 cc le yıkılır dedi. neyse doktorum dedi karnından bir tane kıl çekicem hissedicekmisin dedi meğerse beni kesmişler bebeğimi çıkardı 5 dk içinde o an tarif edilemez oğlumu yanıma verdiler öptüm 1 kere götürdüler. sohbet muhabbetle ameliyatım bitti 45 dk sürdü. tam ameliyattan çıkarken kafamı çevirdim yan ameliyathanede bir doğum daha yapılıyordu. bebeğin eşini çıkarırlarken gördüm hemen hızlıca çıkardılar beni koridordan. odama geldim bebeğim yoktu 10 dk geçti yok yarım saat geçti yok 1 saat geçti yok bebeğimi yoğun bakıma almışlar doğarken ciğerlerine su gitmiş daha bir kere bile kucağıma alamadan aldılar.5 saat sonra doktorum geldi bebeğin kendini toparlayana kadar kuvesde oksijen takviyesiyle kalacağını söyledi. çok üzüldüm ağladım. bebeğime dokunamamıştım kucağıma alamamıştım. çok dua ettm çabuk toparlansın diye onu orada bırakıp eve gelmek çok kötü birşey babası gidip görüyordu. Allah dualarımı kabul etti 3 gunde bebeğim kendini toparladı ve bebeğim evimize geldi. Doğumum sorunsuz geçti fakat sonrası o 3 gün cehennem gibiydi. neyseki atllattık bugunumuze şükür. tosunum doğarken. Allah evlatlarımızı bize bağışlasın inş. Masumiyet Ece'nin

Allah hayırlı bir ömür versin evladınla beraber tüm ailene, melek gibi maşallah ama ilk kez duydum tüp bebeği normal doğurtmaya çalıştıklarını, ben direk sezeryan yapıyorlar die biliyordum :26:

sağolasın canım... Amin inş. Rabbim hepimize nasip etsin sensiz bir doğum hikayesi olabilemezdi o anlarımda beni yanlız bırakmadın canım eksik olma dualarım hep sizlerle Raabim sizlere de hayırlı doğumlar nasip etsin inş. sağlıkla sıhhatle bebeğine kavuşacaksın Allahın izniyle canım benim...

şekerim şekerlik Allah kızınla sağlıklı, mutlu bir ömür nasip etsin inşallah sizlere, demekki sen eşine daha aşıktın ki babaya benzettin

Kızlarr sayfa çok gzüel olmuşşşş bakalım ilk kım yazacak çok heyecanlı yaaa hard_disc

ohhhh ne mutlu doğum yapan arkadaşlar aldınız kuzularınızı kollarınıza darısı geride kalan bizlere:))güle güle büyütün.

oreiro HAYAT KIZIM VE OĞLUMLA

ayyyyy maşallahhh doğuranlar olmuş ne guzel rabbim analı babalı büyütsün Bizimde var bakalım günümüz ama 3 cm açıklıkla beklıyoruz ne gelen varrrrrrrrr ne gıdenn :)) Rabbim hayırlı doğumlar nasip etsin chnb 3 prensim bir de

Canım cok gecmis olsun fakat normal dogum yapmayın cok kötü filan demen saçma çünkü ben epidural normal yaptım ve cok memnun kaldım hele normal dogum yaptıgım icin hep iyi ki diyorum ilk gün bile cok iyiydim simdi 23 gün oldu ben hic dogum yapmamış gibiyim hem fiziken hem piiskolojik olarak cok iyiyim senin ki talihsizlik olmuş tekrar gecmis olsun T

allah korumuş canım sizi çok şükür yavruna kavuşmuşsun allah güzel ömürler nasip etsin jakobi Binlerce kez

geçen hafta perşembe gunu eşimle 1.30 gıbı yattık odada sivrisinek vardı habıre eşimi tam dalcakken turgayy kalk sıvrısınek uçuyor tepemde öldur dıye kaldırdım ve 2 defa kalktı ölduremeden yattı. saat gece 2 oldu ben sıvrısınegın sesını dınlerken karnımdan baslayıp vajınamdan çıkan yanık bır acı hıssettım aldırmadım tam dalcakken hopp bıdeha o acı allah allah ruyadamıyım dıyorum anlayamadım sonra sancı tekrar tekrar derken 5 dk ya ındı ve her sancıda suyum geldı bırden kalktım esıme seslendım usulcacık turgayy dedım oda gözlerını acmadan canım rahat yat ben ustumu actım sınek benı ısırır dedı vee bırden sancı tekrar hızlı vurunca nefesım kesıldı durttum ve altımı ıslaklıgı gösterıp kısık sesle doguruyorum dıyebıldım hemen panıkle kalktı ben yerımde duramıyorum sancılarım sıklastı gecmıyor suyum gelmeye devam ederken kanamam geldı hemen taksıyle hastaneye gıttık drum herseyı hazırlamış benı beklıyordu sancım çok oldugu ıçın normal dogum deneyelım dedı ama benım gucum kalmadı eşimin kolunu parçalamışım resmen hemen serum taktılar 15 dk da 3 serum yedım bıtırdım. super bır ekıp sayesınde 4.15 te kızım alya naz hanımı dünyaya getırdım çok güzel bır dogumdu spinal sezeryan philosophy biraz aklın varsa

ahanda bana göre bi topik buldum :)) bende ekim 9 kısmetse :)) K

tugceserdar canim gözunuz aydin tekrardan, o ne guzel bir mutluluktur dimi ne guzel sag saglim bebisine kavustun, evinize gectiniz bile Allah bize de guzel dogum hikayemizi yazmayi nasip etsin insallah.

ben sizin seçilmiş bir aile olduğunuzu düşünüyorum, Rabbim demekki sizi sabırlı buldu belkide başaracağınıza inandı. herşeyin hayırlısı olsun bizlerde malum testleri yaptırdık ama herşey kapalı bir kutu herşeyin hayırlısı olsun Rabbimden gelen herşeye şükürler olsun.

Arkadaşlar hepimiz rabbimin izniyle doğumlarımızı.. Bebeklerin sağlıkları nasıl nasıl gidiyor sayfa boş kalmış tabi doğumlardan sonra kimse fırsat bulamıyor bende 1 aydr ilk defa giriyorum Annelik netin önüne geçiyormuş

sloopy adlı arkadaşımız dogumunu yapmış darısı başımızaaaaaaaaaaaaa

geçmiş olsun canım.. rabbim sana ve yavruna sağlık versin...

Öncelıkle gözün aydın rabbım evladınızı size bağışlamış yaşı uzun ömrü güzel olsunstresle başlayan serüven güzel bitmiş. ya ben doğum hıkayelerını okuyunca ağlamadan duramıyorum acaba kendim nasıl doğum yapacağım

Asude canım ne guzel anlatmıssın. Allah analı babalı buyutsun evladını ve tum evlatları, bızım dogumlarımızda böyle rahat ve kolay gecer inşallahh amin... O

2 şubat 2012 hayatım boyunca unutamayacağım özel günlerdir biri... Çift çizgiyi görmek, hamile olduğunu bilmek ve anne olmanın tatlı heyecanı.. bizim için herşey çok güzel başlamıştı.. ilk kalp atışları, ilk hareketler.. Eşiminde benimde içim içime sığmmıyordu...17. haftada yapılan testle dünyam yıkılmıştı.. Afp değerim yüksek yıkmıştı ve bu kötü bi hastalığıın habercisiydi.. Soluk almadan iki prof a gittim ve allaha şükürler olsun kızımda hiç birşey olmadığnı öğrendim.. Derken 22. haftada kızımın 6 gün geriden geldiğini öğrendim.. eğer ara açılmazsa bu geç döllenme demekti ki nitekim bizimki uzun süre öyle düşünüldü.. hamileliğimin 26. haftasında dünya başıma yıkıldı.. Annem melek olup cennete gitmişti ve ben onu son kez yoğun bakıma öıkarılan asansörde gördüm... beni gördü, tanıdı ve hemen karnıma baktı.. gülümsüyordu.. hayatımda gördüğüm en güzel gülümsemelerden biriyleo zor günlerimde en büyük destekçim karnımdaki kızım oldu.. ben her üzülüp apladığımda tekmeler atıp yüzümü gülümsetti.. sonrasında gebelik şekeri çıktı diyet başlandı falan filan.. hayatımda yaşamam gereken zor durumları hamileliğimde yaşamam gerekiyormuş diye düşünmeye başladım.. 36. haftamda kzımdaki gerilik 6 günden 9 güne çıktı... aynı gebelik zehirlenmesi teşhisi kondu.. korkular içinde geçen hamileliğim daha da zorlaşıyordu sanki.. aradan 1 hafta geçti ve kızım 15 gün geriden gelmeye başladı.37 haftalık hamileydim ama kızım 35. haftada gözüküyordu.. doktorum acil doppler istedi.. doppler sonucuna göre tekrar konuşuruz dedi.. herkes gebelik boyunca bir kez doplere girerken ben 6. kez dopplere girecektim. moralim berbattı evde misafirler vardı ve ben ağğlayamıyordum.16 eylül pazar günü dopplere girdim.. doktor benden bebeğe giden damarları onun beynindeki kan akışını uzun uzun inceledi.. sonuç olarak bize sadede doktorunuz sizi yarın görmek isteyecektir. anneden bebeğe giden kan akımı normalin alt seviyesinde dedi.. hiç birşey anlayamadıık daha hastanenin kapısından çıkmadan doktorumu aradım.. o da ertesi sabah 9 da gelmemi istedi.. eşimde bende anlamıştık bebeğimiz minik kızımız gelmek üzereydi... o gün yine ağlayamadım.. hep içimde tuttum.. akşam doğum çantama son kez baktım eksiklerimi koydum ve akşam 10 dan sonra hiç birşey yemedim.. heyecanla sabahı bekledim.. sabah doktora gittiğimizde doktrum acil ameliyata girmişti ve benden nst istedi.. mecburen kahvaltı yaptım.. saat 10 da doktorum geldi nst sonuçların iyi ama bebek yavaş yavaş riske giriyor dedi.. seni artık doğuma almalıyız dedi... tek düşüncemiz kızımın küveze girip girmeyeceğiydi.. doktorum en fazla iki üç gün girer dedi.. çok korkuyordum sadece ameliyattan çıkıp kızımı kucağıma almak istedim.. yatış işlemlerini yaptırıyordum eşimde bir yandan ailelerimize haber veriyordu.. artık dayanamadım ve başladım ağlamaya.. eşim ve annesi bana destek olmaya çalışıyordu ama ben başlamıştım bir kere ve sürekli ağlıyordum.. eşimle eve gelip çantamı aldık ve eşime dedim ki Tuana odaya gelmeden kapı süsümüzü sakın asma.. O yokken herşey anlamsız olacaktı.. Saatler geçmek bilmedi sanki.. Saat 14.45 de beni götürmek için geldiler asansöre eşimi almadılar.. ameliyathane katına girmek yasakmış.. Tabi ben asansörde başladım yine ağlamaya.. Neyse hemşire kız bana moral vermeye çalıştı.. Hazırlıklar yapıldı derken doktorum geldi ve neleer olup bittiğini oradakilere açıklamaya başladı.. biri başlıyoruz dedi ve ben sonrasını hiç hatırlamıyorum.. uyandığımda yanımdan birileri geçip duruyordu ve ben herkese Kızım Nasıl diye soruyordum. bazıları hiç duaymadı bazılarıda kızın iyi dediler.. İyi ama kızım neredeydi.. Asansörde hasta bakıcıya sordum Kızım Nerede diye "Kızın iyi, odada " dedikleri an herşey değişti benim için.. Asansör kapısında eşim karşıladı beni ona sordum yüzü gülücükler içinde "Kızımız çok iyi sapsarı saçları var" dedi. Odaya girdim ve kızım yatapında yatıyordu.. Ha bu arada saçları sapsarı falan değil kumral diyelim biz ona:)))Dünyalar benim olmuştu kızım yanımdaydı, sağlıklıydı ve ben artık ağlamıyordum.. Minik kızım 2450 gr 46 cm olarak dünyaya geldi.. Hastane çıkışının içinde bile kayboluyor miniğim.. İlk birkaç gün emzirmek biraz zor oldu.. Sağolsun kızım pek uyanmayı sevmediği için.. Şimdi o bana, ben ona alışmaya çalışıyoruz.. Sanırım lohusa sendromuna girdim sürekli ağlıyorum.. Sebepli sebepsiz.::)))Eşim şaşkın bir vaziyette:))) Dünya üzerinde yaşayıp yaşayabileceğim en güzel duyguyu yaşıyorum.. allah kimseye evlat hasreti çektirmesin kimseyi evladıyla sınamasın.. Umarım sizlerde en yakın zamanda miniklerinizi sağlıkla kucağınıza alırsınız:))) 1

Asude canim, cok guzel ve duygulu hikayen, gozlerim doldu Allah ikinciyi de nasip eder insallah:)

kızlaaar çok güzel anlatmışsınız hepiniz, sağlıkla büyütün kuzucuklarınızı, rabbim bizlere de göstersin inşallahh P

Canim hikayeni sonlara dogru nolur Allah im diyerek, aglayarak okudum... Allah in sevdigi kuluymussun, sana ozel bir kiz nasip etmis, Allah yardimcin olsun zor gecicek belki, ama cok daha sevgi dolu bir kizin olacak.. Allah yardimcin olsun... N

Olmadi benim hic halbuki cok konustum dogumdan sonra Konusmayin ve basinizi cok oynatmayin demelerine ragmen penpetekir Allahım sen

Rabbim sıkıntılarını bertaraf etsin canım Allah'a dayan sen ins yavrun yuvanıza huzur getirir penpetekir Allahım sen

çok teşekkür ederim insan evladı için sabrediyo.. tek düşündüğün o iyi olsun yeter oluyo.. bende kime anlatıyorum ki sizlerde aynı şeyleri hissediyorsunuz:)))rabbim sizin meleklerinizi de sağıkla kucağınıza almayı nasip etsin:))

giris-gelisme-sonuc yazmadan direk kisa ve oz dogum hikayesini yazan tek benim sanirim. benim dogum hikayem hep gozyasi ile gectigi icin direk sonucu yazdim yani mutlu sonu. cunku bizim bir toxoplazma hikayemiz vardi ve bebegimizi kurtajla almak istiyorlardi, hamileligim hep kan testleri-gozyasi-dua-isyan arasinda gecti... bebegimi ilk kucagima verdiklerinde dusundugum sey su oldu ''ya o doktora inanip cocugumu kurtajla aldirmis olsaydim, bu ani yasayamayacaktim...'' Yiyecek ekmegi varmis yavrumun bu dunyada cok sukur. Rabbim kimseyi yavrusu ile sinav etmesin cok zor cok...

yeni sayfamız hayırlı olsun geçmek bilmez artık son günler allah herkesi bir avazda kurtarır inş. oreiro HAYAT KIZIM VE OĞLUMLA

Gozlerim dolu dolu yaslarla okudum canim... Allah saglik-sihhat versin size. Hayirli olsun. Hosgeldin Ece. Biz de Ece'mize kavusacagimiz gunu iple cekiyoruz...

mbulgurcu-penpetekir arkadaşar maşallah çok güzel doğumlar yaşamışsınız allah ananlı babalı büyütsün :)

topiğimiz hayırlı uğurlu olsun, hepimiz de güzel hikayeler yazabilelim inşallah... heyecanlandım yahu...

sezeryan olacaklar sezeryan tarihiniz belli oldumu daha önce doktorum 27 eylül diyordu eylül 6 sında kntrolüm var ozamn kesin netleşecek hayırlısı olsun

Slm kızlar 28.09.2012 mubarek cuma gunu saat:16.18 de 3.200 50 cm doğdu bebegım ama acemı annelık tabıkı ancak alışabıldım ve nete gırmeye fırsat buldum :) 3.8.2009 da evlendık eşımle 2004 te berı suren bı ılışkımız vardı uzun bı sure çocuk dusunmuyorduk daha doğrusu ben dusunmuyordum esım çok ıstıyordu ama ben kendımı hiç hazır hıssetmıyordum 3 sene sonra 2012 ocak ayında karar verdık yumurtlama dönemımı hesapladık ve o ay hamıle kaldım ılk baslar bişey hıssetmedım ama kalp atışları hareketlerı derken ıyıce artık hazır hıssettım hatta daha önce nıye yapmadım dıye kızdım kendıme 9 ay alışverıştı doktor kontrollerıydı derken nasıl gectı anlamadık bıle 24 eylul pazartesı gunu doktor kontrolumuze gıttık esımle artık o gun doğumu hastane ucretını falan konuşucaktık oğluşum o gun tam 3 kılo boyuda 48 cm çıkmıştı ama kasılmalarım çoktu ve oğlumun daha fazla durmaya nıyetı yoktu doktorum 28 eylul cuma gunu esyalarınızla her ıhtımale karsı hzırlıklı gelın dedı daha konuşuyordu o ama ben panık atak hastası oldugum ıçın o anda atak gecırdım heyecandan devamını dınleyemedım bıle zaten sezeryan ıstıyordum çunku annemı sezeryan yapmayan aptal bır doktor yuzunden koluma kordon dolanmış ve sınırlerım ezılmış benım o yuzden çok korkuyordum normal doğumdan ama bu kadarda erken beklemıyordum en az 1 ekım dıye dusunurken 28ı olması benı çok korkutmştu çunku normal gunumuz 16 ekımdı her neyse o pazartesıden cumaya zaman öyle hızlı gectıkı o 4 gunde koca ev temızlendı akrabalarımla kalan eksıkler alındı ve cuma sabahı erkenden kalkıp esımle gıttık doktorum 6. sezeryan doğumundan çıkmış odasına gırdı ardından ben gırdım yatış işlemlerını yap 3.30 da alıcam dedı o gun ıçındekı 7. ve son doğumu ben olucaktım saat 1.30 olmuştu guzel bır oda sectım kendıme aıleme haber verdım sakın sakın odamızı susledık ve beklemeye basladık tam 15 kışıydık arkadaslarım aılem akrbalarım ama hemsıre ıçerı gırıpte gereklı evrakları ımzalatıp kan alıp ustumu değiştırmem ıçın önlugu verınce annem aglamaya basladı bıle gıyındım tekrar oturdum bekledık sedyeyle 2 hemşire geldı iş cıddıye bındı yanı 2 damla aktı gözumden sedyeye yattım ya tutamadım kendımı esım arkadaslarım basımda annemde aglayınca ıyıce dayanamadım aglaya aglaya asansörle amelıyathaneye ındım aılem dısarda kaldı ıyıce mahvoldum esımı ıçerı aldılar vedalasayım dıye sankı bı daha göremıcek gıbı oldum onu ılk defa hayatımda amelıyathane görmuştum atak gecırmeye basladım arka arkaya esım çıktıktan sonra nefes alamaz oldum 3 tane sakınlestırıcı yapıldı en son ıgnede sakınlestım 5 dk bıle surmedı guzel oğlumu gösterdıler hiçbirsey hıssetmedım ama karnımda bır baskı hıssettım sadece bebegı çıkartırlarken yaklasık 15 dk sonrada bnı çıkardılar sankı hepsı bır ruya gıbı şuanda yazınca ama o 15 dk sankı 15 saat gıbıydı Allahıma bınlerce kez şukurler olsunkı benım yanımdaydı yuce Allah dualarımı duydu sagsalım kurtardı ıkımızıde kavuşturdu sevdıklerımıze doğum çok zor birşey Allahın bır mucızesı hala yanımda yatan mınık adamın karnımdan çıktıgına ınanamıyorum benım olduguna ınanamıyorum bır çocuk gelişimcı olmama herseyı bılmeme ragmen ona bakarken korkuyorum Allah bebek ısteyen herkese nasıp etsın herkese tattırsın bu duyguyu tum hamılelerı sagsalım kurtarsın inşallah çunku herkes bızım kadar sanslı olmayabılıyor aynı gun doğum yaptıgımız karsı komşum olan yenı gelın normal doğumda bebegını kaybettı onun uzuntusunu hala ıçımde yasıyorum ( Allah butun bebeklerı annelerı korusun

15 ekim sezeryan için tarih almıştık. 14 ekimde hayatımın en kötü günlerimden birini yaşadım. kavga gürültü dolu bir gündü. dedemin mezarına gidip Allaha beni yanına alması için dua ettim. 15 ekim sabah 7 de doğuma girdim. genel anesteziyle oldu ameliyatım. ameliyattan çıkarken asansörde beni taşıyan personel bebek yoğun bakımda dedi. yarı baygın bir şekilde neden neyi var diye sorup durdum ama cevap alamadım. odada çevremdekiler bebek iyi merak etme deseler de bebeğim yoktu odada... daha sonra doktoru geldi. bebek doğunca ağlamamış. kalbi yavaş atmış. bundan dolayı yoğun bakıma alınmış. bebeğim 2 gün yoğun bakımda kaldı. şimdi bebeğime kavuştum. kokusu, sesi bambaşka. şimdi kızıma bakıp bakıp ağlıyorum. umarım annesi gibi kötü kaderi yoktur kızımın. kötü günler geride kaldı diyemiyorum. taburcu olduktan sonra eşimin annemi evden kovması, babamı hüngür hüngür ağlatması, daha anlatamadığım binlerce şey. lohusa halimle o kadar ağır şeyler yaşadım ki Allaha inanmasam kendimi çoktan öldürmüştüm. bu yaşadıklarımı hiç bir zaman unutamıcam. Allaha yine de şükrediyorum bebeğim sağlıklı. geç de olsa kucağımda minnoşum. Allah isteyen herkese nasip etsin. dilfeza

bi an önce zaman geçsin pırtlatalım bebeiklerimizii ya T

hayattaaaa olmaz hatırım kalır önce sen pıtlat hamsiyeniii tatlım inş. hayırlısıla yavrularımıza kavuşuruz camoka

Nihayet dogum hikayemi yazmaya firsat bulabildim hazir kizim uyumusken yazmaya baslayayim 1 Ekim Pazartesi sabah 10 da vermisti doktorumuz sezaryen tarihini ve nihayet 9 ayin sonunda beklenen gun gelmisti. Tabi ki sabaha kadar uyumakta gucluk cektim kizima kavusacaktim kafamda bir dolu soru vardi ameliyat nasil gececekti agrim olucak miydi yan etkilerini yasayacakmiydim bas ve bel agrisi gibi kesilirken fark edecek miydim bir taraftan da kizim kime benziyordu saglikla dogacak mi diye bir suru sorular dolasiyordu aklimdan. Neyse sabah 8:30 da hastanedeydik daha onceden ayirttigim suit odama yerlestikten sonra bende bu arada felisimfelisin odasina gittim arkadasima destek amacli ilk onu alacaklardi cunku onu 9 da beni 10 da alacaklardi sezaryene doktorumuz ayniydi sonra cok seri bir sekilde benimle ilgilenmeye basladilar nst ye baglandim tansiyonuma atesime bakildi damar yolum acildi ki o spinalden daha cok acitti canimi :50 ben beklemedeyken birden hasta bakici geldi sedyeyle ben tabi sok saat 9 du beni almaya gelmisler ee dedim benim ameliyatim saat 10 da once arkadasimi alacakti Ali Pasa dediler bize once sizi almamiz soylendi bende sasirdim daha ailemde gelmemisti biraz moralim bozuldu tabi neyse benibir guzel soydular yesil onlugu giydim sedyeye yattim esim beni gotururlerken bana kolay gelsin dedi cok romantiktir benim esim bende gule gule yola ciktim bu arada hasta bakici genc adam sagolsun fotograf makinamizi aldi ben cok sevindim tabi dogum fotografcisina bir butce ayirmamistik onun parasi cok fuzuli gelmisti ama bir taraftan da ameliyathane de kizimla ilk bulusmalarimizin karelerini cok istiyordum o yanagima verdikleri goruntuleri ustu verniksle kapli pis haliyle olan resimlerini cok sukur ki cocuk harika kareler yakalamis Allah bin kat razi olsun valla oyle cok dua ettim ona Allah yine gonlume gore vermisti cok sukur tabi bana bir suru sorular sordular anestezi uzmani falan bir suru yere de imza attim oyle girdim ameliyathaneye İyice inceliyordum nasil bir ortam ilk defa gorucektim buz gibiydi tabi haliyle ve muzik caliyordu herkesin keyfi yerindeydi ordakilerin nihayet doktorumu da gordum bu sefer baska anestezi uzmani geldi yanima asagida bana sorular doran degilde bana ne yapmam gerektigini soyledi hafif kamburunu cikar hic kipirdama dedi bu arada ondan omuzlarimi bir kiz tutuyordu her ihtimale karsi kipirdamamam icin sonra spinali oldum ama hic anlamadim bile o kadar inceydi ki ignesi hemen etki etmedi bir 5 dk icinde bacaklarim isinmaya basladi dedim evet basladi isinma beni yatirdilar sonra ustumu komple actilar ama ben hic birsey goremedim surekli diyorum hemen kesmeyin beni iyice uyusayim haber verin diyorum bu arada anestezi uzmani basimda benimle konusup beni rahatlatmaya calisiyor merak etme kesmeye baslayinca haber vericez diyo ama o cumleden sonra ben aglama sesi duydum bile beni coktan kesmisler de kizimi cikarmislar ne cabuk valla cok sasirmistim islerinde ne kadar profesyonel doktorlar herkes isini layikiyla yapmisti sonra kizi aldilar hemen ilk bakimi yapildi cocuk doktoru sonra geldi yanima kiziniz gayet saglikli merak etmeyin dedi bende saskin saskin gercekten iyi mi diyorum hala soktayim tabi bu arada hafif sallaniyorum beni dikmeye basladilar dikme isi daha uzun surdu tabi kizimi sonra yanagima verdiler iste o an zaman durdu yalniz o ve ben vardik sicacikti yanagima degdiginde oyle guzeldi ki dunyanin en guzel bebegi benimkiydi iste mis kokulu kuzumdu o benim iyi ki spinal olmusum o anlar paha bicilemezdi o kadar buyuk bir mutluluk yasamamisim daha once bunu fark ettim Allah isteyen dileyen herkese nasip etsin bu anneligi hep dua ettim arkadaslarima bebek bekleyenlere Odama geldigimde ailemde gelmisti herkes merakla kizimi bekliyordu tabi babamiz kizini gormus hemen cok guzel bir resmini cekmis hasta bakici baba kizin ilk bulusmasini esimin yuzunde guller aciyor o da ne mutlu olmus ahh ahh ne guzel duygular anlardi Sonra kizimi odamiza getirdiler kucagima verdiler bakip bakip bu benim mi dedim inanamadim hep inceledim karnimdaydi bunca zaman simdi kollarimdaydi acayip bir duygu iste tarifi yok tostoparlakti surati ve kipkirmiziydi sonra sonra kuculmeye basladi yuzumuz gozumuz onun icinde kolay degil tabi sulu karanlik ortamdan yeni bir hayata alismak Allah cumlemizin evlatlarini bize bagislasin acilarini gostermesin onlara uzun saglikli bir omur nasip etsin insaallah sanslari bol olsun iyi insanlarla karsilassinlar insaallah Masumiyet Ece'nin

gözün aydın canım Allah analı, babalı sağlıklı ömürler versin. önemli olan senin ve bebeğinin iyi olması Önceki

her gün heyecanla bakıyorum bu topiğe, güzel haberler almamıza çokkk az kaldı, allah yardımcımız olsun gönlümüze göre sağlıklı doğumlar yaşayalım. şafak 30...

Hepinize çok tşk ederim yavrumun kokusunu içime çektikçe hergün Allahıma şükrediyorum bugünlere kadar geelebildiğimiz için. Kimse evladıyla sınanmasın cok zor. Dogumlarınız yaklastı hepinizin Allah yardımcısı olsun, dogum yapanlarında bebişleri hayırlı saglıklı uzun ömürlü evlat olsun.

bende epidural oldum ama sonra 5 gün sürekli yatmak zorunda kaldım zar zor kalkıp emzirdim baş ağrısı yapıyo sürekli serum yedim sizdede oldumu epidural doğumlardan sonra oluyor dedi doktorum dilfeza

Buradan da tekrar yazayim dedim:) Allah anali babali, saglikli sihhatli buyutsun bebegini L lara_ rabbim bizi koru ve

Sonunda buraya yazmak nasip oldu, hala inanamıyorum... 25 Eylül sabahı (37+0) saat 09:30 gibi bir ıslaklıkla uyandım. BDT 16 Ekim'di. Normal bir akıntı ıslaklığı değildi, ayırt ediyorsunuz zaten. Biraz daha bekledim yerimden kalkmadan ve yarım saat kadar sonra kısa bir sızıntı daha oldu. Suyumun gelmeye başladığından emin oldum bu kez ve alt katta yatan kayınvalideme seslendim, hemen görümcemle beraber geldiler yanıma. Sanırım suyum geliyor dedim. Hemen doktorumu aradık, yaklaşık bir bardak kadar suyumun geldiğini söyleyince hemen gel bakalım, eğer gelen suyunsa bu gün sezaryene alacağız dedi. . Kayınvalidem ve görümcem nasıl paniğe kapıldılar anlatamam. Benimse hemen aklıma hazırlamam gereken siparişler gedi. Düşündüm suyum foş diye gelmedi, azar azar geleceğini anladım ve su tamamen geldikten sonra 24 saatim olduğunu hesaplayıp, acilen siparişlere yönelmeye karar verdim. Kayınvalidem ve görümcem ben maskemi takıp çalışmaya başlayınca gözlerine inanamadılar, sırt çantalarını yüklenmiş tepemde dikiliyorlar :) İndirin çantalarınızı oturun beni telaşlandırmayın, kahvaltı filan edin dedim. Benim çantam hazırdı zaten. Eşimi arayıp, hazır olmasını, gelmek için benden haber beklemesini söyledim. Altıma ped koydum, ara ara suyum geliyor. Siparişleri hazırladım, faturaları kestim, banyoya girip yıkandım, çantadaki eksikleri tamamladım ve eşimi aradım. Kayınvalidem ve görümcem sakinliğime inanamıyorlar, maaşallah deyip duruyorlar, ben arada espri filan yapıyorum. Neyse eşim 14:30 gibi eve geldi. Bu arada ben sezaryen olacağım için epidurale karar vermiş olduğumuz halde, ne olur ne olmaz genel anestezi vermek zorunda kalabilirler diye sabahtan beri ağzıma lokma koymadım, bir damla da su içmedim. Arabaya atladık, dörtlüleri yaktık, 15:30'da hastanedeydik. Hemen acil bölümünden doğumhaneye alındım. Hemşirelere durumumu anlattım, sezaryen olacağımı, rahim ağzımın dikişli olduğunu söyledim. Alttan muayene edeceklerini söyleyip masaya yatmamı söylediler. Hayır dedim beni muayene edemezsiniz ben dikişliyim. Bakmak zorunda olduklarını, durumun aciliyetini ancak muayene ile anlayabileceklerini söylediler. Ne kadar itiraz ettimse nafile. Soktu hemşire koca elini, offf... Kurcaladı, kurcaladı, ben ciyak ciyak. 2 cm açıklık varmış. NTS'ye bağladılar, bu gün sezaryene alıncağımı ama saatine doktorumun karar vereceğini söylediler. Derken doktorum geldi ve hemen alıyoruz dedi. İnanamadım. Önlük gitdirildi, sonda bağlandı, lavman niyeyse yapılmadı, asansöre bindirilirken eşime el sallayabildim, hop ameliyathanedeyim. Epidural istediğimi söylemiştim, anestezi uzamanı spinal dedi. Hayır dedim ben epidural istiyorum. Aynı şey dedi. Spinalin bir sürü yan etkisi var istemiyorum dedim, hayır söylediklerimizi yaparsan hiçbir yan etki olmaz dedi. İstemiyorum genel anestezi verin o zaman dedim. Doktor merak etmeee dedi, aynı şey. Peki deyip kabul ettim. Sedyeye oturdum, sırtımı açtılar, öne doğru eğilmemi kamburumu çıkarmamı istediler. ama ben bir türlü kendimi serbest bırakamadığım için b irkaç tane delik açmak zorunda kaldılar. Sonunda kendimi tamamen önümde beni tutan doktorun kucağına bıraktım ve doktor doktor spinali verebildi. Anında belden aşağım uyuştu, yatırdılar, önüme perdeyi çektiler, tansiyonum düşerse haber vermemi söylediler, dokunmalarını hissedeceğimi, acıyı hissetmeyeceğimi, dokunma hissettiğimde paniğe kapılmamamı tembihlediler. Tamam dedim. Beni batikonladıklarını tamamen hissettim ve derken birden bacaklarım sanki 10 ton oldu. Ayaklarımı kıpırdatmak istiyorum olmuyor . İnanılmaz rahatsız edici bir his kapladı belden aşağımı. Ağrı yok, acı yok ama tarifsiz bir rahatsızlık. Derken karnıma bastırmaya başladıklarını hissettim ve ardından bir ağlama sesi... Saat 16:05. Hemen bebişimi gösterdiler, canııııım diyebildim. Beni uyuşturduktan 5 dk sonra bebek çıktı. Sonra bebişimi temizleyip tekrar getirdiler, sıcacık yanağını yanağıma yasladılarKıyamam sana, canııııım dedim. Sonrası kabus gibi geçti maalesef. Uyuşukluğun beni bu kadar rahatsız edeceğini hiç düşünmemişim. O kadar zor oldu ki beni kapatmalarını beklemek. Sürekli kalkıp gitmek istiyordum, elimi bağdan kurtarıp saçlarımı filan çektim bi ara. Hemşire sakin ol, sakin ol diye telkinde bulundu bu arada müzik açtılar, doktorum benimle konuşuyor, kızımızın çok güzel bir mesleği var biliyor musunuz filan diye anlatıyor, umrumda değil benim, tek isteğim kalkıp gitmek. Kesiyorlarmış, dikiyorlarmış umrumda değil, tek odaklandığım belden aşağımdaki rahatsızlık. Bu arada anestezi uzmanı şimdi beni iyi dinle söylediklerimi unutma diye tembih etti. Dedi ki, bacaklarındaki uyuşukluk geçene kadar yatakta dik otur, bacaklarındaki uyuşukluk geçtiğinde eve de dönsen düz yat dik yatma, yoksa spinale bağlı baş ağrısı yaşarsın dedi ve bunu birkç kez tekrar etti ve en az 3 tl su iç yoksa yine baş ağrın olur dediler. Neyse yarım saatte beni de çıkardılar. Doğru odama. Bacaklarımdaki uyuşukluk azalana kadar yaklaşık 2,5 saat, delirme eşiğinde geçti zaman. Bu sanırım bana özel bir durum, başka hiçkimseden duymadım böyle bir şey çünkü. Sanırım kalabalığın da etkisi oldu, ameliyattan çıkmışım, odada, kayınvalidem, görümcem, kocam, teyzem, yengem, yengemin annesi, dayım, kuzenim, annem, ve gelip giden arkadaşlarımız ve susmayan telefonlar. Bir yandan çok güzel bir şey ama diğer yandan da bu kalabalığın hemen orda olmaması gerekiyor. Ameliyattan çıkmış insana biraz zaman tanınmalı, en azından birkaç saat...3 saat sonra düzeldim, neşem keyfim yerine geldi. Derken çocuk doktoru geldi... Bebeğimiz zamanından önce geldiği için ciğerlerinde sıvı kalmış, nefes sıkınısı yaşıyormuş ve bu yüzden yoğun bakıma alınmış. Bu olağan bir durum, geçicek ama ne zaman geçer zaman veremiyoruz, 24 saat, 48 saat, ya daha az ya da daha uzun sürebilir dedi. Hala bekliyoruz. Serumla besleniyor, günde iki kez görme hakkımız var. Eşim şimdi çocuk doktorunun yanında gitti. Biz bu gün taburcu olacağız, dilerim bebeğimzle beraber taburcu oluruz. Bizim için dua edin kızlar... Gelişmelerden haberdar edeceğim. Sağlıcakla kalın, hepinize sağlıklı, hayırlı, kolay doğumlar diliyorum... Not: Bu arada doktorların ameliyat sırasında tembihlediklerini harfiyen yerine getirdim, elimden su eksik olmadı. Yatma pozisyonlarına da uydum. Çok şükür ağrım filan yok. İlk gece de ikinci gece de büyük wc ye çıktım. Bunu çok önemsiyorlar, özellikle sezaryen olanları wc ye çıkmadan eve çıkış yaptırmıyorlar. O yüzden bol bol su için, kayısı hoşafı yiyin wc ye çıktıktan sonra gaz sancısı filan yaşamıyorsunuz, bu çok önemli, bilginize...

benimde sizinle tahmini doğum tarihlerimiz aynı ve benim bebeğim doğum kanalına bile girmemiş... gerçi doğum anında bile girenler oluyormuş. hep normal doğumu savunan annem dün telefonda kendini sıkma kızım 9 ay gözünüzün içine bakıyoruz istersen git sezeryan ol, illa normal olucam diye üzme kendini diyor. son ana kadar normali bekliyicem ama hayırlısı dilfeza

okurken ağladım Allah herkese hayırlı doğum nasip etsin. Evladını sana bağışlamış. İnşallah hayırlı ömürle büyür 1

Zafi çok tşk ederim. Rabbim mucizesini bağışladı çok şükür. Doguumun yaklasmıs suanki psikolojın cok cok cok önemli Allah yardımcın olsun hayırlı ve kolay bir dogumun olurda bebişini sag salim kucagına alırsın inşallah. Aslında hikayemin önceside var yeterince uzun yazdım okurken sıkılırlar diye öncesinden hiç bahsetmedim. Evliliğimizin 6. ayında ilk hamileliğim olmuştu ve maalesef kürtajla sonuçlanmıstı kese bozuldugu için. Hayırlısı demiştik ama gelen patolojı sonucu bizleri yıktı. Mol gebelikti. Yani kanser olma riskiyle karsı karsıyaydım. Herkes beta hcg değerinin yükselmesi için dua ederken ben herhafta gidip kan verdim ve düşmesi için dualar ettim. Ne ilginç degilmi!!!! Her hafta gidip kan vermeler, damarlarım cok ince her kan verişimde 3-4-5-6 yerden delip damar bulmaya çalışmaları, kanser olacakmıyım diye düşünüp dahada strese girmeler, beta hcg değerim sıfıra düşene kadar beklemeler takipler tahlil sonuçları ve 1 yılda hamile kalma yasagı. Bunları yasarken yine tektim. Ama şükürler olsun hepsi gelip geçti. Allahım başka dert vermesin. chnb ablammmm yine talihsizlekler peşimi bırakmadı. Oğluşumun anne karnındaki kısmeti bu kadarmış. Şükür iiyiyiz ama çok küçüğüz işte. Darısı seninde basına güzel haberlerini alıcaz Allahın izniyle. Takipteyim :)

merhaba arkadaşlar bir kaç gün nete giremedim. doğum yapan arkadaşları kutlarım Allah analı babalı büyütsün. Çarşamba gecesi saat 04:30 gibi tuvalete kalktım ve yatak ıslanmıştı önce kaçırdım sandım üstümü filan değiştirdim yattım 10 dk sonra yine aynı eşime hemen suyum geldi kalk dedim sonra birlikte hastaneye gittik ve sadece 2 cm açılma vardı ve suyum bitmişti. Su kalmayınca sancılarım arttı. Devlet hastanesiydi gittiğim yer. Saat 10:00 oldu ve ben kıvranıyordum artık. Kimse ilgilenmedi Marmara hastanesine kesinlikle doğum için gitmeyin. Sancım var diyorum dayanamıyorum suyum bitti çocuk ölücek sezeryane alın diyorum adam yasak diyor mecburen normal olacak dedi. Sonra yanıma geldi bi dilekçe yazacaksın dedi hastaneye geldiğimde suyum bitmişti bu nedenle benim veya bebeğin ölümünden hastane sorunlu değildir yazdıracaklarmış. Bebek artık hareket etmiyordu. Eşimi getirin yanıma diyorum yasak diyolar konuşcam diyorum ben bu yazıyı yazmam diyorum sezaryene alın diyorum yasak diyolar. Üzerimdeki bütün fişleri çektim yataktan fırladım doğumhanenin önüne geldim kapıyı açtırdım eşime anlattım ve hemen hastaneden çıkardı beni. Dört dörtlük tam teşekküllü bi özel hastaneye Bölge hastanesine gittik. Hemen sezeryane aldılar saat 11:20 de bebek doğdu. biraz solunum problemi vardı 2 gün göstermediler. Çok susuz kalmış içerde ama şimdi iyi. Evimize geldik çok şükür. Hastane bana ve bebeğime çok iyi baktı. Bana da tıpkı bi bebek gibi baktılar. Allah sizede hayırlı doğumlar nasip etsin:)

Canım Yaa Allah razı olsun Dualrin icin.. gunu dolmus sabirsiz bi anne olarak cok duygulandim ins bizde böyle yasarız o duyguları off şimdi nasil özendim sana anlatamam Sanırım hic suni sancı verilmedi sana cnm? L lara_ rabbim bizi koru ve

Doğumu yaklaşmış tüm annelere moral olmak istiyorum çünkü heyecanlılar biliyorum. Onlara tavsiyem hep pozitif düşünmeleri ve her şeyin yolunda gideceğine inanmaları. Bu ilk doğumumdu. İşte benim mutlu doğum hikayem... 23 ocak 2012 akşamı doğum yakşatığı için bebek kurabiyelerimi pişirdim. Onları süsledim paketledim kurabiye ağacımı hazırladım. Gece 12 olmuştu ve belimde adet sancısına benzer biraz daha inatçı bir yorgunluk hissi belirdi. Biraz dolaştım yattım geri kalktım geçmedi. Eşimi yatırdım ben rahat edemedim gece 1 gibi kalktım. Tuvalete gittiğimde nişan geldiğini farkettim. O an doğumun başladığını anladım ama nişan geldiğinde panik yapmadım çünkü nişanı gördükten sonra 24 saatimin olduğunu biliyordum. Eşimin paniklemesini istemediğim için onu uyandırmadım. Hazır olan doğum valizimin eksiklerini tamamladım hastane odası süslerimi sepetlerimi şekerleri hediyelikleri herşeyimi torbaladım. güzel ılık bir duş aldım sancılar hafifçe artıyordu. yinede saçıma fön bile çektim. sonra koltukta biraz uyumaya çalıştım. sabah 8 de kalkıp doktorumu aradım bana hemen gel dedi. makyajımı yaptım çünkü bir doğum fotoğrafçısı çağırmak istiyordum. herşeyin sonunda eşimi uyandırdım ben bukadar sakinken bile onun eli ayağına dolaşmıştı. Yolda aileme haber verdim hastanede buluştuk beni hemen odaya yatırdılar. suni sancı için serum bağlanmasıyla sancıların şiddetlenmesi bir oldu buna rağmen ben sancılar geldiğinde susup içime kapanıyordum sancılar geçince ablama odayı nasıl süslemesi gerektiğini tarif ediyordum. Sürekli dolanıyordum yere çömelip yada duvarda esneme yaparak rahatlamaya çalışıyordum. Gülüp çok eğleniyorduk. Bazen annemin dizlerine kapanıp neler çekmişsin şimdi senin hakkını ödeyemeyeceğimi anladım diye şakalar yapıyordum. Tabiki sancılar sıklaşıp ağırlaşınca yatağıma döndüm ve eğlence bitti :) Buraya dikkatinizi çekmek istiyorum. Doktor benim ÇATIMIN DAR OLDUĞUNU normal yapamayabileceğimi daha önceden söylemişti. Ailemde hep sezeryan geçmişi vardı. Herkes normal doğuramayacağıma inanıyordu ben hariç. Bekledim sancımı çektim saat öğlen 12 olduğunda sancı tavan yaptı hemen epidural istedim. EPİDURAL İĞNESİNİ HİÇ HİSSETMEDİM. İğneden sonra cennete düşmüş gibiydim uykum bile geldi. Okadar dozundaydıki ilaç ayaklarımı kullanabiliyordum ama sancılar hafiflemişti. Bu arada doğum sonrası epidural yan etkilerinden hiç biri olmadı. saat 2 de doktor gelip suyu patlattı ASLA ACI VEREN BİRŞEY DEĞİLDİ. Ve tüm gün inatla açılma olmamasına rağmen epiduralle birlikte hoop açılıverdi saat 3 te beklenen açılma oldu. Hazırlıklar bitti ve nihayet 15:45 te DOĞUMHANEYE YÜRÜYEREK gittim. Tam 16 dakika sonra yani 16:01 de YAVRUMU KUCAKLADIM. Tam tamına 3 kez var gücümle ıkınmam gerekti.3 üncüde olacağını hissetmiştim. Tabiki normal doğum yapmak çok güzel alt dikişlerim vardı bebek için vakum uygulandı ama bunların hiç biri normal doğumun yaşattığı mutluluğu gölgeleyemedi. Fotoğraflarımız çekildi. Eşim doğumda hep yanımdaydı. Ailem sabahtan akşama kadar bana destek oldu. Sonuç olarak odama sandalyeyle götürdler ama ben yürüyerek gidebilirdim okadar iyi hissediyordum o doğum yapan insan ben değildim sanki. Tabiki ertesi günde eve çıkarken torbaları çantaları yüklendim güle oynaya çıktık herkes hayret ediyordu. Lohusa yatağına müzelik gibi hazırladı annem yatan olmadı:) Biliyorum ki pozitif düşünürseniz herşey yoluna girecektir yeterki PANİK YAPMAYIN. Ailenizin o gün sizin sakinliğinize ihtiyacı var. Birde normal doğumu zorlayın. Ben oldukça minyon bir bayanım. İlk doğumumdu doğum öncesi hiç kursa gitmedim. Ne bir nefes egzersizi bilirim ne pilates yoga vs. Doğru düzgün yürüyüş bile yapmadım. Ama evde yan gelip yattım diyemem. İmkanınız varsa siz tabiki kurslara gidin sağlıklı olun. Ama başaracağınıza inanın. Ben başardım sizde başaracaksınız. Hepinize sevgiler...

şanslısın canım güzel bir doğum olmuş maşşallah kızınada 41 kere maşallah dilfeza

ay çok heyecanlandım duygulandımm sonuna geliyoruz artık..:2: S

evett gelelim bizim hikayemize 15 ekim sabah saat 9 yatışımız yapıldı normal olacak diye başladılar suni sancı vermeye en korktuğum işlem tuşe yapmaya bide rahmimi aşağı çekti ebe ohhh ye sanuyi yeee ne ağrı var ne sancı 2 saatte bir tuşe ne de açılma ohhh sabahlar olmasın gece 1e kadar suni sancı vermeye devam ettiler sabaha kadaarda açılma varmı diye bakmaya yok allah yok sabah geldi dokrotum hadiii dedi gidiyoz sezeryana beni bi aldı korku kesçenizmi beni diye eveettt dedi sonrada bebişini veereceğiz kucağına nese girdik doğumhaneye buz anestezi uzmanı uyuuuzzz beni nasıl sinir etti allahtan anestezi teknikeri melek gibiydi de sakinleştirdi beni bi ses vııııııkkkkk ayyy annem geldinmi hoşgeldin demişim sonra bide çıkarken hatırlıyorum kendimi birazcık uyutmuşlar şimdide emişmeye çalışıyoz sütümüz daha gelmedi bağrışıp duruyoz bakalım inşallah sütümüzde gelir misafir var inşallah düzgün yazmışımdırım

slm arkadaşlar bende doğum hikayemi paylaşmak istedim. baştan sona planlanmış bir hamilelik ve doğumdu bizimkisi.2. çocuk sahibi olmaya karar verdik 4 yıl aradan sonra ilk denemede hamile kaldım doktoruma aslında eşim 12-12-2012 istedi ama sanırım erken davrandık demiştim oda olsun bizde 12-10-2012 yaparız demişti aynende öyle oldu akıllı kızım 12 ekime kadar bekledi:)oğlum 40+2 de kızım da 38+4 te doğdu. sadece abimizin doğum kilosu daha iyiydi 3560gr dı kızımız 2920gr doğdu tabi benim az kilo alımımı düşünürsek bu durum gayet iyiydi. geçen salı son nst ye girdiğimde doktorum hiçbir sorun yok zaten buda abisi gibi ters oturuyo cumaya görüşürüz demişt. cuma sabahı 7de uyandık 7.30da evimizden çıkıp hastanemizin yolunu tuttuk doğum 10 da olacaktı ama 10:55te alındık ameliyathaneye. herkesi kapıda karşıladık odamızın herşeyini hazırladım son rötüşlarıda yapıp önlüğümü giydim. oğlumu son kez öptüm kokladım sonra onu alıp aşağı indirdiler. doğum fotoğrafçımızda geldi herşey hazırdı. ben epiduralden korktuğum için doktorumda benim gibi bir hasta için uygun bir yöntem olmadığını söylediği için anestezi uzmanı odamda sordu genel dedim ok zaten bir sorununuz yok bencede genel dedi ameliyathaneye eşimle elele indik doktorum eşime sizde girin dedi ama benim eşim yok ben istemiyorum dedi fotoğrafçımız girdi resimlerimizi çekmiş çok meraktayım bende:)11:05 te prensesimizi görmüşler teyzeleri ben böyle güzel bir bebek beklemiyodum valla ne yalan söyleyim:)pazar günü yapılan testlerimizin sonuçlarıda iyi çıkınca öğleden sonra 14:30da taburcu edildik artık 2 çocukluyum dünyanın en şanslı annelerinden biriyim rabbim bana hem erkek hemde kız evlat mutluluğunu tattırdı. ben geç evlenip geç yaşta anne olanlardanım. oğlumu 38 kızımıda 42 yaşında dünyaya getirdim. herkes evinde biz çekirdek ailemizle evimizde çok ama çok mutluyuz. rabbim bu mutluluğu isteyen herkese yaşatsın Jadesilla

burcu ve sezin ikinizin de hikayelerini gözyaşlarıyla okudum.. allahım o minişleri ömür boyu sizden ayırmasın, acılarını göstermesin... oreiro HAYAT KIZIM VE OĞLUMLA

tüm bu yazıları görünce strese girdim çok fena ya :) ben de bu kontrolde konuşacam doktorlar tam tarih versinde ona göre hazırlığımızı yapalım artık... P

ilk doğum hikayesini okumak çok zevkliydi, inanki canım ALLAH kızını sağlıkla büyütmeyi nasip etsin... camoka

uzun zamandır giremedim arkadaşlar 2 ekimde kızım zaeynep nazımı dünyaYA GETİRDİM. SEZERYANLA doğum yaptım... çok şeker sapsarı bir kuzu... fazla yazamıycam arkadaşlar hepinizi kutluyorum inanın sohbetlerimizi çok özlüyorum şimdi çok yoğun bir hayatım olduğu için net le pek ilgelenmiyorum... doğum esnasında yumurtalığımdan limon büyüklüğünde bir kist alındaı zor günler yaŞADIM ŞİMDİ ÇOK İYİYİM... HOŞCAKALIN HEPİNİZİ ÖPTÜM...

Bugün bizim kontrolümüz var 35+2yiz ama 38 de olacağı için hayırlısıyla 3 haftamız kaldı diyorum ama rabbim ne zaman derse inşallah erken gelmeye kalkmaz küçük hanım. abimiz 40+2de sezeryanla geldi buda ters oturuyo şimdilik hayırlısıyla alalım kuzularımızı kollarımıza ben içeride kalabildiği kadar kalsın diyorum zeynepxoxzdil aşkların en tatlısı

Selam arkadaşlar, 19 EkimCuma sabah 9 sularında sümüksü nişan geldi. İplemedim. Akşam 8 sularında uçuk pembe akıntı geldi. Tetikteyim tabi. Akşam 22 gibi tuvalete gittim kan pıhtısı düştü, dedim eyvah. Biraz daha oyalandım. Bu arada belden giren şiddetli sancılar başladı, kasılmalar başladı. Yani o yalancı sancılar hiç bişiymiş anladım. Daha sıklaşsın die bekledim, kah yattım kah ortalığı topladım. Duş aldım. Eşim dedi hadi artık daha fazla beklemeyelim, bindik gittik hastaneye. Nöbetçi doktor geldi, alttan baktı, 1 parmak açıklık var, doğum başlamış, evin yakınsa git sabah 9 gibi gel dedi bu sırada saat gece 02 suları. Tabi kanama başladı bende muayeneden kaynaklı biraz kabaydı yani. Sonra ultrasonla da baktı, bebek iyi dedi. Eve geldik. 20 Ekim Cumartesi sabah 10a kadar gram uyuyamadım sancılardan ama çok düzenli değil, bi 10 dk bi 20 dk. bir gelio ama nefessiz bırakıo. Eşim hadi gidelim dio yok diorum bu sancıyla doğum olmaz, yok gidelim dedi doktor gelin demişti dedi iyi dedim gittik. Şansıma kendi doktorum da ordaydı. Niye geldin sen doğurmuosun dedi, gece olanları anlattım, ilk doğumun bu hem böyle gülemezsin doğursan dedi. Geç bakalım ne olmuş dedi. Yine tüy gibi hafif elleriyle baktı 1 cm açıklık var tıkaç gitmiş ama 3-4 dk. bir kasılma ve sancı sıklığı olmadan gelme dedi. Her an herşey olablir bebek hareketlerine dikkat et dedi. Cumartesi artık sancılar o kadar dayanılmazdı ki olduğum yerde kaskatı kesilir oldum, inlemeye başladım. Dedik artık vakit tamam. Akşam 6da gittik hastaneye, nöbetçi doktor baktı ve hemen yatış yapın 6 cm açıklık var, gece yarısı gibi bebek gelir dedi. Allah dedim bitti mi bu yolculuk. Nese yattım odaya, sancım çok iyi olmasına karşın suni sancı bağladılar, nst, lavman derken 1 saat dolmadan bana ıkınma geldi. Ebe hadi bakalım suyunu patlatalım daha kolay olsun kızının gelişi dedi. doktor geldi bi bakalım nasıl durumlar dedi, 9cm olmuş, inanamadılar. doğumhaneye gidiyoruz hadi dediler. Tekerlekli sandalyeye aldılar, nasıl gittik dopumhaneye bilmiyorum. Belden dize kadar batikonladılar, çatalın iki yanında iki ebe hadi güzelim ıkın harikasın, önümdeki doktorum eveeeeeeeeeeeet saçlar göründü güçlü ıkın, hadi bi daha, geri kaçmasın bebeğin dedi, sana biraz yardım edelim deyip kesi attı asla anlamadım, son ıkınmada yani 3. de bırak ıkınmayı geldi kızımız dediler, bi baktım doktorun ellerinde ufacık bişi, ben tabi inanamıyorum olaya, sağlıklı mı dedim evvvveeeeeeet dediler kızımı makyaja götürdüler. Sonra doktorum seninle biraz daha işimiz var dedi, eşi falan çıkarıp içimi temizlediler sohbet ederek güldük eğlendik, dikişlerim atıldı yine bişi anlamadım ve 9 aylık macera bitti. Sonra odama aldılar, ballı kaymağımı getirdiler yanıma. 3550 gr, 50 cm pespembe yanaklı bi kız. Hemen emzirdim. Allahım hala rüyada gibiyim. Sonuç olarak, zorunlu olmayan arkadaşlara sesleniyorum, kesnilikle normal doğum yapın, doğumhaneye girmem ve bebeğin çıkması 10 dakika sürdü, sancı kısmı zor ama doğum yapma zor bişi değil. Herşeyi canlı canlı yaşamak o ana tanık olmak muhteşem bişi. Allah kimsenin kucağını boş bırakmasın. anne adaylarını bir avazda kurtarsın, olmayanlara da nasip etsin.

acaba ilk kim doğuracak çok merak ediyorum benmi yoksa hehee Cinarefeninannesi çınar efe_alya

kızlaaar çok güzel anlatmışsınız hepiniz, sağlıkla büyütün kuzucuklarınızı, rabbim bizlere de göstersin inşallahh SnowUnder

burcuerdem Rabbim bağışlasınn sağlıkla sıhhatle analı babalı büyüsün oğluşun.. oreiro HAYAT KIZIM VE OĞLUMLA

9 Ekim saat 21:07 de sipinal sezeryanla oglum Baran Ates Dunyaya gozlerini acti:) Gelelim dogum hikayeme:) 14 Ekim de planli sezeryan olacaktim(39+5) Cok gec bir tarih oldugunu biliyordum ama o tarihi secmistim. Annem geleli daha birgun bile olmamisti. Sabah yuzduk sonra giyindik suslendik ve ilk once nst icin hastaneye sonra dr a veee sonrada alisverise gidecektik. Malum ana- kiz son haftamizdi. Uzatmiyim burada sorun olmadigi surece nst ye sokmuyorlar. Bizde cok agrim oldugunu ve dr un istedigini soyledik. Hep beraber oda da alete bagliyken hemsire surekli uzatmaya basladi sureyi. Benim sancim vardi ama cok onemsemiyordum. Sonraaa hemsire boyle olmaz alttan muayne edicem dedi ve 2 cm acikligim oldugunu ve dr uma ulasmasi gerektigini soyledi. Dr bizi iptal etmisti acil ameliyati oldugu icin ve hopp dr a ulasildi ve acil sezeryana alindim. Hic korktugum gibi olmadi hatta o gece uyuyamadim. Kendime, ulen sezeryan bumuymus, regl agrisi gibi diye diye sabahi ettim. Sabah yuruttuler ve zorla banyo yaptirdilar. Tuvalet sorunuda yasamadim. Sonda acimadi cikardiklarinda da acimadi. Sunnetini 2. gun yaptirdik o da kolay oldu. Simdiden bu hikayeyi okuyacak arkadaslara tek diyecegim herkesin yasadigi kendine o yuzden olumlu ya da olumsuz duyduklari hicbirseyi kafalarina takmasinlar. O gun sizin gununuz ve o an sadece sizin olacak S

Bende 17 ekimde doğum yapıcam inşallah. Yalnız benim rahmimde çok ağrılar oluyor. Sizde de oluyor mu acaba?

Asude çok güzel olmuş doğumun cnm darısı bize insaallah :) B burcuerdem

01.10.2012 saat 09.01 de kızımız epidüral sezeryan ile dünyaya geldi... açıkçası çokta kolay değilmiş bende inanılmaz mide bulantısı oldu ve nefes alamadım gibi oldu buyüzden hep oksijen verdiler ama sonra kızımı çıkarıp yanağıma verdiklerinde sıcaklığıyla yanaklarımı emmeye çalışması doğru bir tercih yaptığımı gösterdi. Tarif edilmesi mümkün olmayan bir duyguymuş doğrusu... gaz problemim vardı hastanede 2 gece kaldık şimdi evdeyiz ve kızımda biraz sarılık var onla uğraşıyoruz.. inşallah bir an önce atlatırız onların yeri, kıymeti hiçbir şeyde yokmuş... 51 cm ve 3340 gr olarak dünyaya geldi :) darısı tüm doğum bekleyenlerin başına inşallah philosophy biraz aklın varsa

Allahım sagsalım kurtarsın evıne dönmek nasıp etsın bebegınle ınsallah sekerlik16 hayat seviyorum

hep mutlu olunçokk mutlu olunkocaman mutlu olun bir ömür boyu inşallah. Darısı bizlere olsun hayırlısı ile milli sporcumuza ii bak emi annesi . push ; edammm E &

Lara cim canım cok güzel bi hikaye bu gözlerim dolduuuuuuu Maşallah kuzularına Yaa Allah bağışlasin

geçmiş olsun canım neler yaşamışsın bende epidural oldum gerçekten insan tırsıyor omirilik bu şsakaya gelmez. şimdi 1 ayı geçti ama hala belimde hassasiyet var her türlüsü zor bu işlerin ama görme kaybı Allah korusun çok zor dilfeza

allahım seni de bir avazda kurtarsın canım, az kalmış yakında alıcaksın sende yavrunu kucağına biliyorum beklemek çok zor geliyor artık bende öyleydim :))) dilfeza

Merhabalar, ben 2011 ekim annesiyim... Geçen yıl bugün grubumuzun ilk bebeği doğmuştu, büyük heyecan ve mutluluk yaşamıştık... Sizlerin de tatlı heyecanınız sağlıkla son bulsun inşallah... T

MAŞALLAH BENİM TATLILARIMA. ayy ağlattınız beni yine. nası güzeller, nasıl sağlıklılar Rabbim kem gözlerden korusun inşallah. Rabbim isteyince herşey oluyor. Yumurtaya can veren Allahım sana nasıl güzel 2 evlat vermişş. darısı bizlere olsun inşallah melis37 Alp'ime Allah şifa

Canım kardeşimmmmmmmmm, olsun Rabbim bağışladı evladınızı. Okurken ağladım mesajını. Bazılarımız böyle zorluklar yaşıyoruz... İyi bir beslenmeyle bebeğin çok hızlı büyüyecek emin ol kuzum... Bizim diğer topikte mucizelerimiz var. Arda ve Berenimiz 26 artı 3 günlük 850 gram doğdular 2 aylık oldular... Rabbim ömür verecekse hiçbir şey olmuyor. Senin yavrun da en kısa zamanda çok daha iyi olacak eminim canım benim...

haydi doğum yapanlar, güzel hikayelerle gelin hikayemizi beğenen ve iyi dileklerde bulunan arkadaşlarım çooookk teşekkür ederim... E

baya duygulandım agladım Allah saglık sıhat versin Allah analı babalı büyütsün işallah camoka

seninle tarihlerimiz aynı benim de şuan normal doğum gözüküyor inş öyle de devam eder hayırlısıyla senin sancın falan varmı durumun nasıl merak ettim bakalım hangimizin bebişi erken gelcek bir kaç kişi var bizimle aynı tarihte olan aslında onlarla bi topikte buluşsak güzel olurdu:) Z

29 eylül de uyandığımda herşey normal gidiyordu, saat 14.00 civarı karnımda kasılmalar ve hafif sancı hissettim, arada bir olan yalancı sancılardandır diye önemsemedim. sonra akıntı hissettim lavaboya gittiğimde beyaz yoğun bir akıntı gördüm, ne olur ne olmaz hemen duşa girdim. akşam saat 20.00 a kadar sancılarım devam etti, ben hala kesin olup olmadığını bilmediğim için hastaneye gitmekte karasızdım. eşim dayanamadı ve beni ikna etti. hastanede nst ye bağlandım sancılarım başlamıştı ancak şiddeti çok yüksek değildi hastaneye yatmam gerektiğini ancak imza ile eve gidebileceğimi söylediler. hemen yatışı kabul ettik bana arkadan çıtçıtlı ameliyat elbisesini giydirip serum taktılar 2 saatte bir nst ye bağlıyorlardı sancım artmıştı ancak doğumun başlaması için yeterli değildi. sabah 6.30 a kadar kendi sancımı çektim 6.30 da suni sancı verdiler ve o an ne olduğumu şaşırdım :))) sancılarım çok şiddetlenmişti ancak yeterli açılmaya ulaşıncaya kadar epiduralide yapamadılar sabah 9.00 a kadar kıvrandım ve 9.00 da epidural için ameliyathaneye götürdüler beni, anestezi uzmanı yaptığı herşeyi anlatarak rahatlamamı sağlıyordu, tabi sancılar rahat bırakmıyordu bir türlü :))) tekerlekli sandelye ile tekrar odama götürdüler, ilk başta çok rahatlamıştım sancılarım hafiflemiş gibiydi ancak 15 dk. sonra tekrar şiddetlendiler sık aralıklarla epidurali vermelerine rağmen bütüm sancıları hissettim doğuma kadar. ayaklarımın uyuşmaması gerekmesine rağmen ayaklarıma hükmedmiyordum ilacın sık verilmesinden dolayı, allahtan açılma çok hızlı ilerledi bu arada sürekli ebeler muayene ediyorlar, saat 10.50 de doğumhaneye gittim, beni doğum masasıa yatırdılar ve doktoruma haber verdiler. doktorun gelmesini beklerken bir kaç ıkınma denemesi yaptık. doktorum geldi sancım geldiğinde söylememi istedi, geldi dediğimde tüm gücüyle karnıma yüklendi ve ikinci seferde ıkınmama gerek kalmadan bebeğimin ağlamasını duydum, saat 11.00 de doğmuştu, başımı kaldırıp hemen ona baktım, ten rengi mor gözüküyordu ebeler onu silmeye başladıklarında kırmızıya döndü, aşısı ve gerekli muayeneleri gözümün önünde yapıldı, doktorum dikiş atarken ben kızçemin hazırlanışını seyrettim. dikişlerim bittiğinde beni giydirip tekerlekli sandalyeye oturttular bebeğimi de kucağıma verdiler, o an gözlerim doldu onu seyretmeye doyamadım, kokusunu kana kana içime çektim. doğumhaneden çıkıştı annem eşim kayınvalidem ve kayınpederim kapıda bekliyorlardı, şaşkınlık içindeydiler 10 dakikada doğum olmuş ve odama gidiyordum. ebeler beni yatağıma yatırdılar biraz mide bulantım ve üşümem vardı 1 saate birşeyim kalmadı, yaklaşık 2 saat sonrada ayaklarım açıldı, annem tüm yakınlara haber vermişti ilk gün bir sürü ziyaretçisi oldu kızımın, o kalabalıkta tek ilgilendiğim kızımdı, hatanede 1 gece daha kaldık sabah doktorum ve çocuk doktorunun muayenesinden sonra taburcu olduk, ve kızımla yeni bir hayata merhaba dedik :))) 21 saat sancıdan sonra, onun sevgisi bana tüm acıları unutturdu... dilfeza

topiğimiz hayırlı uğurlu olsun ilk hikaye kimden gelecek bakim:))

doğuran var mı ya :) edammm E &

Oreiro canım çok gecmis olsun neysemi şimdi yavrun sag salim kollarında Allah bağışlasin yavrunu :)

23eylul saat 17:35te elif sum dunyaya geldi 38. haftamizda... o gunun gecesi suyum gelmisti aslinda ama bilemedim suyum azaldigi icin acil sezeryana alindim cok korkuyordum esim annem kayinvalidem ve hemsireler teselliye yetmiyordu cok gergindim. Hazirliklar basladi derken beni almaya geldiler cocuk gibi agliyordum ameliyathaneye girerken iyce koptum buz gibiydi ve muzik caliyordu ekip cok iyiydi bi an motive oldum ama tek zorlugu oksijen skntimdi konusmak cok zordu ve arada sacmaladigimda cabasi hatirladikca cok komik geliyor.. Brbegin dogd u dediler inanamadim kokladim yavrumu mis gibiydi kokusu ve sicacikti saclari upuzun bembeyaz bi melekti koynumdaki yumuk yumuktu kuzum dunyalar benimdi nasil bi duygudur bu su an 40gunluguz rabbim istiyen herkese nasip etsin yavrularimizi bize bagislasin insallah. Devrik cumlelerimin kusuruna bakmayin telden ancak yazabildim malum 40. gunde anca

Hadi bakalım Rabbim kolaylık versin bı hafta erken kavuşacaksın yavruna :))

Sagol canim hepimizin insallah . push ;

Esimle Kasım ayında karar verdik bir bebeğimiz olması gerektiğine aslında daha cok yeni evliydik maddi sıkıntılar vardı ama içgüdüsel olarak bu zevki tatmak istiyorduk her ay adet günleri gelmek bilmiyordu ve o gun 2 Şubatti benim 30 Ocak'ta adet olmam gerekiyordu. saglık ocağında hemsireyim ben. Ordan bir çubuk alıp lavabo gittim ve bir tam bir silik çizgi vardı beynime iliklik çöktü. Hemen kan aldırdım ama sonuclar pzt çıkacaktı neyse sabır dedim. o aksam annemlere giittik ordada test yaptım yine silikti sabır demeye devam. Annemlerden eve giderken hastanenin yanından geçiyoruz esime dedim gidelim tekrar baktiralim once ultrasyonda bakıldı bisey Göremedi Dr ardından kan tahlili yapıldı ve sonuc pozitif allahım bu muhteşem duyguyu yasamamı sağlamıştı deli gibi sevindik esimle gece 11 sulariydi anneme haber verdim herkeste ayrı bir sevinç:)ertes sabah esim ailesine haber verdi aksam onlara gittik ve hayat benim icin 2 Şubat'ta gercekten başlamış oldu. Güzel bir hamilelik yasadım klasik bulantılar yemek yapamama gibi seyler olsada bebeğime feda oldu hersey:)son ayım biraz sıkıntılı gecti 32 haftada once yıllık iznimi kullanmaya başladım 35. Haftada tansiyonum yükseldi vd tehlike canları çalmaya başladı sonra haftada bir kontrol idrar tahlili hersey yapılıyordu 37+5 te rahatsız olup Dr gittim Dr um yoktu başka Dr girdim suyun biraz az gibi solda dedi neyse dedim 38+1 rutin haftali kontrolde Dr umun yanindaydim ve suyun iyice azaldığını idrarda protein pozitif olduğunu eğer beklersek preeklemsi olacağını ssoyledi ve büyük karar geldi 38+2 de yani 30 eylul gunü kızım gelecekti. odadan çıktık herkesi aradı esim Ben konuşamıyorum eğer konuşursam ağlarım. annemi almaya giderken full ağladık esimle annemi aldık eve geldik kaynansmlar geldi herkeste bir telaş kızımız yarın yanımızda. O gece 2 de yattım 7 de kalktım Annemi kaldırdım kahvaltı yaptım esim kalktı kardesim kaynansmlar bize geldi 11 buçukta evden çıktık yine esimle aglayarak yola düştük hast vardık hemen beni hazırladılar biraz daha sakindimm artık ameliyathaneye giderken birkaç damla yas süzüldü gözümden eşimde asansörde bankadan ona el salladım sonra ameliyathaneye girdim Dr geldi konuştuk sonra anestezi Dr geldi derin nefes alın ve benim hikayem aslında o gun başladı sonrası yanımda bir melek Rabb'ime şükürler olsun sag sağlım verdi yanıma. Dogrusu sonrasını pek hatırlamıyorum zor 5 6 gun geçirdim şimdi iyiyim biraz daha kızım yanımda sarılık olduğu icin cok beslemek zorundayim ama buna şükür. Bu yanımdaki nefesin adı huzur... Rabbim herkese versin evlat sevgisini tatmayı:)) O

anne olacaksın, rabbim sana tekrar bir bebek nasip edecek.11 haftalık hamiştim 21. eylül.2011 tarihinde rutin kontrole gittim. kalbi durmuş meğer kızımın. hemen aldılar onu benden. çokk düşündümm, neden ben, bir günahımmı var, bir daha anne olacakmıyım, ya yine ölürse falanlar,,,, fişmanlar... Rabbim öylesine büyük ki teyzesi şimdi 22. ekim.2012 tarihini bekliyoruz oğluşumun doğması için. Hayat sana beklemeyi öğretiyor hepsi bu. melis37 Alp'ime Allah şifa

2. tüp bebek denememiz sonucu 9 şubatta adet günümü bekleyemeyip idrarla hamilelik testi yaptım. sonuç negatif çıktı bir kaç saat sonra tekrar teste baktığımda sonucun pozitife döndüğünü gördüm. ertesi gün kan testi verdim sonuç pozitifti. 5. hafta keseyi görmeliydik. iş gereği konyadaydım. orada bir dr a gittik kesemizi gördük çok mutluydum. o akşam dışarda yemek yedik otele dönerken hava çok soguktu çok hızlı yürüdük nefes nefese kaldım otele vardığımda kanamam vardı saat geç olmuştu doğum evine gittik. oradaki ultrason aletleri görüntüleri hiç net değildi buna ragmen nöbetci dr kesen bozulmuş yapacak birşey yok dedi ısrar etmem üzerine yanımda bulunan progesteron iğnyi yaptılar e hadi bol su iiç yat madem dedi nöbetçi dr 5 gün yattım sonra antalyaya kendi dr uma gitiim kesen duruyo işte deyip kesemi gösterdi. şimdi 7. haftayı bekliyorduk kalp sesi dinlemek için. 7. hafta yine konyadaydık eurofertil tüp bebek merkezine gittik orada dr dilek hanım kalp atımının olmadığını, 1 hafta önce öldüğünü söyledi. kürtaj yapılmalı dedi kürtaj kolay olsun diye rahim ağzını genişleten fitil verdi. yıkıldık takdir-i ilahi dedik yine işten izin alıp antalyaya döndük fitili henuz kullanmamıştım kendi dr uma danışmak istedim. kendi dr uma gittiğimde bebişimin yaşadığını büyüklüğünün herşeyinin normal oldugunu gördük. kontroller yolculuklar derken 12. hafta sabaha karşı bol miktarda kanlı mukus sıvı geldi sanırım bu nişan ve bir kısım bebeğin suyuydu. yine konyadaydım. 2 gün hastanede yattım bol su içtim ve rapor alıp antalyaya döndüm 2 kez daha kanamam oldu su gibi akıyordu. buradada hastanede yattım sonra sürekli evde yattım plesenta öndeydi, zamanla bu sorun düzeldi. sonra rahim agzım kısaydı hep yatarak bu sorunuda aştık çok şükür. son olarak boynuna 2 kez kordon dolandığını öğrendik ve 37. haftada sezaryen yapmaya dr um karar verdi. 1 ekim pazartesi saat 10 da hastanedeydik. odamıza cıktık damar yolum açıldı serumum sondam takıldı. lavman yapmadılar. anestezi uzmanı geldi epidural istediğimi söyledim. artık ameliyathaneye iniyorduk. eşim Allah a emanet ol dedi. artık epidurali bekliyordum. bir hemşire önüme geçip omuzlarımdan tuttu. kedi gibi omurgamı kabartmamı ve hiç kımıldamamamı istediler. önce iğne hissettim. popodan yapılan iğneler kadar bile acıtmadı. sonra epidurali taktı acı hissetmedim ama tedirgin oldum. sag bacagımda yanma oldu beni yatırdılar önüme perde cektiler karnımı sildiler üzerime kat kat örtüler örttüler. dr um geldi ve işlem başladı önce korktum ya tam uyşmadıysam ya hissedersem diye. sonra göğsümün altına feci şekilde bastırdılar ciddi ciddi agrı hissettim. çok acıyo dedim. anestezi uzmanı yok acı hissetmiyorsun dedi. bu sırada tepedeki ameliyat lambalarına yansıyan minnacık bir bacak gördüm. çoooooooooooook mutlu oldum o an. sonra dr bebikimi kaldırıp bana gösterdi 2 sn cik sonra diğer ekibe verdi. bebişimin sesi geliyordu sonra beni odaya çıkardılar. bebişim odadaydı ama sorun vardı nefesalış verişinde biz aglama sesi sanmıştık meger bebişim ciğerleri gelişmediği için inliyormuş. küveze aldılar. önce 12 saat kalacak dedilet, sonra 2 gün, sonra 4 gün dediler ve bebişim 1 hafta küvezde kaldı. ben sezaryen günü kolay ayaklandım bol bol yürüdüm ama ertesi gün taburcu olup eve gittiğimde agrı kesicilerin etkisi kaybolunca çok agrım oldu. günlerce yataktan yardımsız kalkamadım. yan dönemedim. ama 6. gün falan gayet iyiydim. bebişimi ziyarete gidip sütümü götürüyordum. 4. gün küvezde altını değiştirmemi soyledi gemşire ciddi ciddi dokunacaktım. beceremedim. hemşire değiştirdi. 5. gün ilk kez emzirmeye izin verdiler harika bir duyguydu ilk kez kucagıma aldım minikimi. şimdi evimizdeyiz çok şükür. Allah isteyen herkese versin oyuncak gibi hep kucagımdda minikim yüzünü seyredip duruyorum.

hikayeni ağlaya ağlaya okudum, yaşadıklarını hissetmeye çalıştım, hani hep aklımızın bi köşesinde duruyo ya hepimizin, ya bebeği kaybedersem, ya ölürsem, ya sağlıklı değilse... işte beklenmeyen bi anda yaşadıkların bu aklımıza gelenlerden biri olmuş sanki, ama çok sevindiğim bi yanıda varki bebekte sende iyimişsiniz arkadaşım, üzüldüm ama geçmişte kalmış olması güzel. yavruşunu Rabbim bağışlamış dualarına binaen belkide, inş Rabbim hepimize sağlıkla kuçağımıza almak nasib etsin. atlatmış olmanıza çok çok sevindim. bende 37 deyim, hayırlısı inş. Z

Allah bağışlasın yavrunu sana canım güle güle büyüt bebeğini

takıldı tekrar olmuş pardon

meliscim Rabbim tez zamanda bebeşine sağlık nasip etsin inşallah, gözün aydın güle güle büyüt bebeşini herşey yoluna girer, bu günlerin çabuk geçer inşallah, birde canım ankara-eskişehir arası küçük bir yer demissin merak ettim özelden mesaj atarmısın bana nereli olduğunu

gözlerim dolarak okudum yazıyı. ALLAH size bağışlamış yavrunuzu. bundan sonra İnş. sağlıklı huzurlu bir hayat yaşasın yavrum. sizede çok geçmiş olsun. ALLAH bir daha böyle bir şey yaşatmasın İnş. T

Kizlar sabah doguma gidiyorum. Cok heyecanliyim. Dua edin bana..

allah analı babalı büyütsün... uzun, sağlıklı, huzurlu ailesiyle birlikte geçireceği güzel bir ömrü olsun inşallah... Önceki

tugceserdar Allah analı babalı büyütsün hayırlı bi evlat olmasını nasip etsin inşallah. sanada çok geçmiş olsun SnowUnder

allahım analı babalı büyütmeyi nasip etsin sağlıklı uzun ömürlü olsun inşallah:))) çok güçlü bir karakteri olacak bence minik kızının bizim içinde öp onu doya doya :))) darısı başımıza :))) FactorB minik

33+0 1940 gr 43 cm dogan Çağın Efe'mizin hikayesi İstanbulda görev nedeniyle varız ve aile olarak kimsemiz yok. Eşim sabahtan işe gider aksam 21 e kadar anca eve gelirdi. Ve ben tüm gün evin içindeyim bir yere çıkmam kimseye gitmem. Gerçi hiçte komşum yok. Hamileliğimin basından beri tüm doktor kontrollerim mükemmeldi. Ne olduysa birden oldu zaten. Ertesi gün bayram olmasına ragmen tüm temizlik işlerimi bayram sonrasına ertelemiştim nede olsa dogumuma daha cok vardı. Gayet rahattım bu yüzden. Hatta bir hafta önce doktora gittim hiçbir problem yok nst süper erken dogum riski vs hiçbirşey yoktu. Haliyle ne çantam hazırdı nede bebişinkiler. Tüm hepsini bayramdan sonra halledecektim. Dogumumun oldugu gün tüm gün neredeyse uyudum diyebilirim sadece yemek yaptım. Biraz uyudum uyandıgımda karnımda adet sancısı vardı dk tutup ölçmeye çalısıyorum ama düzensiz. Doktorum kan hapı vermişti herhalde kabız oldum yine diyip kendimi avuttum güya... Lavaboya gittim tam cıkarken birden bi sıcaklık hissettim klozetten şarıl şarıl su sesi gibi sesler geliyor bir baktımki resmen kan boşalıyor benden. hemen eşime seslendim kanamam var çabuk gel durduramıyorum dedim. Eşimde çok şaşırdı haliyle. Beklenmedik bi anda gelişiyor ve ben hemen yatak odama geçtim. Kanama öyle böyle değildi evi bir görseydiniz felaketti resmen Peçete koyuyorum yok ne fayda resmen şap şap yere fıskırıyor. Eşime diyorum durmuyo bu kan. O hastahaneyi aramakla mesgul. Ben ambulansı hemen ara diye bağırıyorum elim ayagım zangır zangır titriyor. En çokta gidersem kan kaybından giderim diye korkuyorum çünkü durdurabilecek bir kanama değildi. Ne hikmetse bi güç kuvvet geldi hemen altıma eşimin pijamasını çektim ve çamasır toplamıstım sepettende hemen bi tshrtümü koyup nasıl çıktıgımızı bilmiyorum. Giderken eşimle agzımızda Allahım sen yardım et!!! Bu mübarek gecede bizlere acı yaşatma! Yavrumuzu bize bağışla! kelimeleri. Gece saat 2 civarında. Bebek oynuyormu diyor o telaşla eşim yok diyorum hissedemiyorum. Dur sakin ol hemen iyi düşünelim diye beni sakinleştirmeye çalısıyor. Bir yandanda hızlıca arabayı kullanıyor. Sakin ol yavas git iyiyim dedim. Ama ne iyisi Bebeğimi düşünüyorum ya kaybedersem diye ya ben ölürsem diye vs. daha neler geçmiyorki aklımdan İstanbulda köprü tadilatları var şanslıydıkki gece geç saatti ve yollar acıktı hemen 10 dk içerisinde hastahaneye ulaştık. Kapıda bizi bekliyorlardı sağlık çalışanları. Hemen dogumhaneye çıkartıldım. Eşimi almadılar nst cihazına bağladılar kalp atısı var ohhhhhhhhh çektim hemen içimden. O şaşkınlıkla bebeğim yaşıyor değilmi diyorum doktora Çatı muayenem yapıldı açılma yok ama kanama tam gaz devam rengi siyaha dönmüş dahada artıyor. Ultrasona girdim hemen doktor tüm odadaki çalısanlara acilen sezeryan dedi. Bilmiyorum Allahım bana öyle bir sakinlik vermiştiki o an hiç korkmadım. Telefonumu almıstım yanıma eşimi aradım sezeryana giriyorum dua et hakkını helal et dedim. Dogumhanedekilerin eli ayağına dolaşmıştı acil sezeryan lafını duyunca hemen 2 dk içerisinde hazırladılar beni sedyeye alındım. Ameliyathaneye giderken dogumhaneye girdigim kapıdan cıkıs yapacaktım gözlerim eşimi aradı yoktu işlemleri yapmak için vezneye yollamıslar. Destek alabilceğim tek kişi vardı o da o an orada değildi. Ameliyathaneye girdiğimde acayip sogukluk hissettim. Sedyeden ameliyat masasına geçerkenki halim : Bacaklarım boylu boyunca kan ellerim kan ve sedye komple kan olmuş... Gayet sıcak karsılandım. Hemen iğnem yapıldı anında uyuşukluk hissetmeye başladım. Anestezi uzmanı benimle konuşuyordu ama bende koluma takılan serum şişesinden herşeyi görebiliyordum cam olduğu için. Kedi yavrusu gibi bi ses geldi saat 2,30 o kadar kısıkkiiii ses 1 dk sürdü sonra sustu. Gözlerim doldu haliyleee çünkü ben anne olmuştum. Bekliyorumki göstersinler evet aralarında annede görsün lafı geçiyor ama cocuk doktoru geldi bana bebeğin çok küçük solunum problemi yok gibi görünüyor ama küveze girecek dedi bende tamam dedim alıp götürdüler. Göremedim o an oğlumu. Dikiş işlemleri bittikten sonra çıktım ameliyathane kapısından gözüm eşimi arıyor. Yokkkk... Odaya alındım sürekli dogum servisi katına telefon geliyor bizim bebeği söylüyorlar babası gelsin diye. İçimi korku aldı acaba kötü bişeymi varda eşimi çağırıp duruyolar. Sonra eşim geldi yanıma bir arkadasıda sagolsun hemen gelmiş. Gözler kıpkırmızı ağlamıs. Çocuk doktoru olabilecek tüm aksilikleri söylemiş. Bende üzülme demekle yetindim durumundan hala haberim yok. Gördünmü dedim evet dedi eşim kime benziyor diye hemen sordum benzetemedim tam ama sanki bana benziyor dedi. Mordu dedi. Sanıyorum cesaret iğnesi yapılmıdtı bana ki hala sakindim. Çok ağrım oldu bir an önce bebeğimi görmek istiyordum. Hemşirelerde toparlanırsan hemen götürücez diyorlar ama nerdeeeee. Kolumu kıpırdatamıyorum titriyorum kalbimde baskı var hiçbiryerimi hissedemiyorum... Tüm gece uyumadık hemen sabah eşim annemi aradı yazık anneciğimde telaşlandı bebekte burcuda ii dedi bende annem üzülmesin diye zorlada olsa telf konuştum ağlıyordu Çok iyiyiz anne bebeğim o kadar tatliki gelde gör demekle yetindim üzülmesini istemedim. Tüm biletler dolu bayram dolayısıyla. Otobüs bileti bulmuşlar hemen izmirden gelmesi aksamı bulacaktı. Doktorun söylediğine göre o gece çok sanslıydık hemen hastahaneye yetiştik. Kanama içeriye dogruda olabilirdi ve farketmeyebilirdik bebeği direk zehirlermiş. Gece uyurkende kanama gelseydi ben yine farketmeyecektim kan kaybından giderdim. Yani hem bebeği hem beni Allahım sakladı ve korudu. Öğlene dogru zorda olsa ayaga kalktım. Oğlum için... Hemen gidip görmek istedim. Yenidogan bakım ünitesine girdik eşimle bayram dolayısıyla hem anne hem baba alındı içeri yoksa diger günler sadece biri görebiliyor. Neyse o kadar minik bebekler warki bumu şumu diyerek ilerledim. Ve sizin bebeğiniz bu dedikleri an gözüüm küveze kitlendi resmennnn. İçimde taşıdığım minik canavar ordaydı. Suratını büzüştürdü hemen sanki anne ve babasının geldiğini hissetmiş gibi o kadar minikki kıyamam çaresizde öylece yatıyordu. Evet aynı babaya çekmişiz sanki eşimin küçültülmüş hali. Ertesi gün taburcu oldum bebeğimi hastahanede bırakarak gelmek okadar zorduki anlatamam. O hastahanede kürtaj olmuştum daha önce hep derdim birgün hamile kalıp o hasthaneden kucagımda bebeğimle cıkıcam diye. Yine boş çıktım ama inanıyordum bebeğimlede çıkmak Allahın izniyle nasip olacak. Sezeryan olmak cok zormuş o yüzden ewde kendimi toparlamam epey zaman aldı dikişimi aldırmaya gidince yine bebeğimi gördüm içeri girer girmez ağlama başladı. Bu sefer solunum problemi çıkmış agzında burnunda kablolar öyle içim gittikii. Minik yaramaz kabloları cekip duruyordu hemde aglıyordu cok duramadım neredeyse bende aglıyacaktım. Şişlikleri gidince dahada bi küçük geldi gözüme. Tam kilo alacagı dönemde Allah bizleri ayırdı. Çok minik yavrum. Onu öyle görünce eşime artık sen git dedim çünkü dayanamıyordum öyle görmeye. Ama özlüyordumda... Kilomuz 1940 tan 1750 ye kadar düşmüştü. İyice moral olarak yıpranıyordum. Sütüm her gece 3 saatte bir uyanarak sagdım ve bebeğime götürdük. Anne sütü almaya başlamasıyla yavrucum kendini toparlamaya başladı bizlerinde yüzü gülmeye bir ohhhh çekmeye başladık. Biberonla 10 cc 20 cc 30 cc 40 cc süt alımı derken 17. günümüzde anne bebeğini emzirecek dediler. Ben anneydim ama 17 gündür yavrumun kokusuna hasrettim kucagıma bile alamamıstım hem kucagıma alacak hemde sütümle besleyecektim. Ve kavuşma anımız... Nasıl anlatılırki; hasta bezine sarıp getirmişler gözleri açık çok acıkmıs bir halde hemen göğsümü emmeye başladı kereta Hemşire bizi odada başbaşa bıraktı içimden geçenleri ah bir bilsenizzzz. Dogumumun bir sebebide olsaydıda kendimi suçlasaydım ona doya doya baktım hiç bırakmak gelmedi tekrar o camın içine Biraz daha emmesi gelişecek dediler. Ertedi gün tekrar gittim kuzum sanki eve gitmek ister gibi emmeye başladı bırakmıyorduda :) Doktorumuz 18. gün sonunda eve çıkış verdi. 2120 gr ile evimize geldik ilk gün cok zordu bizim için. Sarılık başlangıcı vardı uyandıramadık beslenmesi aksadı yavrucum evine biz ona alısmaya çalıstık. Bugün 12. günümüz artık alıstım bakımı hiçte zor degil normal bebekmiş gibi geliyor :) Kokusunu doya doya çekiyorum içime öpüyorummmmmm öpüyorum öpüyorumm onunda hoşuna gitmiyor değil Dogum nedenim dekolman plasenta yani plasentanın rahimden erken ayrılması. Rabbime şükürler olsun mübarek gecede yavruumuzu bize bağışladı. Allahım hepinize hayırlı dogumlar nasip etsin. Saglıcakla kucaklarıınıza alın minik kuzularınızı... O

CANIM rabbim miniğinin şifasını versin inş. en kısa zaman kucağına alır, koklarsın O

kızlar dogum hıkayelerınız okudum sankı sızınle o anı yasadımm gözlerım dolduu cok guzel paylasmıssınız allah bızede nasıp eder ınsallah

pazar aksamı yattığımızda eşim yorgunluktan hemen uyumuştu, beni ise gün geçtikçe nasıl doğuracağım diye düşünceler sarıyordu. uykuya dalmamıştım ki oğlum karnıma bir tekme attı ve sularım boşalmaya başladı, eşime suyum geliyor kalk dedim, hadi ordan dedi uykusunda... gerçekten geliyo kalk ben duşa giriyorum dedim. duşa girdim, bulaşık makinesini yerleştirdim, suyum hala gelmeye devam ediyordu. sonra halama telefon ettim bizimle hastaneye gelmesi için. hastaneye gittiğimizde saat 02:00dı ve beni hemen nstye bağladılar, sonra ultrasonda baktılar be oğlum 4200gr çıktı. normal olan doğum hayallerimiz suya düştü. doktor sezeryan için sabahı beklememiz gerektiğni söyledi ve sabah 07:00ye kadar çok sancılandım ve her sancı geldiğinde istifra ettim. zar zor sabahı yaptık hemşire ameliyat kıyafeti giymemi söyledi ve ben sancıdan ayılıp bayılıyordum nasıl giyidiğimi hatırlamıyorum halam ve eşim giydirmişler. sedyeye nasıl bindirildiğimi bile hatırlamıyorum. asansöre binerken gözlerimi açtım ve havanın aydınlandığını gördüm, eşimede hakkını helal et demişim. ameliyathaneye geldim ve beni ameliyat masasına aldılar. kollarımı bağladılar tam sonda takıyorlardı ki doçent geldi ve alttan baktı bebek gelmiş sezeryan için çok geç dedi. hemen ameliyat masasınanormal doğum için bacaklıkları taktılar, sezeryan ameliyatım direkten dönmüştü...07:15te oğlum doğmuştu. hemşireler giydirdikten sonra yanıma getirdi ve oğlumu öptüm kokladım oda yanağımı yaladı :) eşim ve halam ameliyathanenin kapısında beklerken oğlumuzu çıkarmışlar onlarda bu bizim bebeğimiz mi diye şaşırmışlar ve hepsi birlikte odaya gitmişler.07:30da bende oğlumun yanına odama çıkmıştım doğumum bana çok kısa gelmişti ama bütün gece geçmek bilmemişti. oğlum 3500gr 52 cm olarak dünyaya geldiultrason 700 gr fazla çıkarmış... şimdi oğlumla koklaşa koklaşa uyuyoruz :) zigo

gözün aydın canım kasım annesi olmama ragmen bütün ekim annelerinin paylaşımlarını takip ettim darısı başıma inşallah Allahım tüm hamişlere sag saglim bebişlerini kucaklarına almayı nasip etsin Allah analı babalı büyütmeyi nasip etsin canım dilfeza

Allah sana sabır versin, eşine de akıl fikir versin canım... Biri eşini uyarmalı, lohusa kadın ne olursa olsun böyle üzülmez, günahtır. Ama sen kendine mukayyet ol canım, bebeğini düşün, Allah'a sığın, Allah korusun öyle ölümü filan getirme aklına, o bebiş sensiz ne yapar, anne kuzusu o. Ona senden daha iyi kim sahip çıkabilir? Sen güçlü ol. Bizler artık anneyiz, güçlü olmalıyız, herkes aklını da kaçırsa biz sağlam durmalı, akıllı davranmalı gerekirse ortamı biz idare etmeliyiz. Sen sağlıklı olacaksın ki bebeğine bakabilesin. Dilerim tez zamanda yuvanız huzura kavuşur...

doktor amcamızla son kontrolümüz 26 eylüldü.. ben artık doğum şekli ve ona göre de tarihin belirlenmesini istiyorum dedim. kızım baştan beri önden gidiyordu ve iri bir bebekti.. onu taşımak artık çok zordu. karnım kocaman olmuştu ve nefes alamaz olmuştum.. doktora bu isteğimi söylediğimde tamam cuma günü alalım istersen dedi.. ben tabi şokkknasıl ya diyorum içimden, doktora da cuma mıııııııııııııııııı demişim aptal bir ifadeyle ayın kaçı oluyor gibi tuhaf bir soru daha geldi benden.. sonra bi düşüneyim dedim, kontrole eşim gelememişti annemle gitmiştik.. hemen eşimi aradım... eşim de oluuurrrrr dedi en sakin haliyle.. ben de tekrar doktora gidip tamamdır dedim.. işte sonunda 28 eylülde kucağıma alabilecektim kızımın... o 2 gece nasıl geçti bir ben bilirim.. eşim yapısı gereği biraz daha duygularını bastırabilen bir insandır.. ama ben, ama ben!!! 27 eylül gecesi uyuyamadım heyecanımı burada sizlerle paylaşmaya çalıştım.. sabaha karşı uyumuşum, saat 7.45te burada olun demişti doktorum..40 km mesafe var diye 7 ye doğru çıkarız demiştik ama heyecanla 6.30da yola dökülmüştük bile.. evden Allahım 3 kişi çıktığımız bu eve 4 kişi dönmeyi nasip et dualarıyla çıktım.. hastanaye vardık yatış işlemleri falan yapıldı, odalar daha boşalmamış olduğu için direk doğumhane-ameliyathane katına gittik.. millet girmiş bile sezeryana,, meğer oradada bir sürü işlem olacakmış.. ben heyecanla, tepe gibi karnımla bekleme odasında oturuyorum, doktorum gelince gireceğim direkhazırlık aşaması aklımın ucundan geçmedi.. doktorum da geç kaldık, nstyi boşverin dedi, girdik bir odaya, ameliyat önlüğünü giydim, tansiyonum ölçüldü, bir tana diazem vurdular, elimin üstünde bir damar yolu açıldı.. lavman yapılmadı, sonda takıldı.. elimin üstündeki acı sondanın gerginliğini hissettirmedi bile, korkutmak gibi olmasın... beni tekerlekli sandalyeye aldılar,, birkaç kapı geçtik, eşimle annemi görünce ben bıraktım gözyaşlarımı, beni öptüler kokladılar.. doğru amelyathaneye... orada spinal anestezi için anestezi uzmanı talimatla veriyordu yönlendiyordu, dediklerini uyguladım, beni yatırdılar, hiç bir acı hissetmedim iğne anında.. yatınca ayağını kaldır dediler, ama nerdeeeeee ameliyat ekibi çok iyilerdi, acayip sakinleştiiryorlardı beni... muhabbet sohbet devam ediyorduk... annem hemşireye foto makinesi vermişti, o sürekli fotolar çekiyordu..5 dk oldu olmadı, haydi bakalım haydi diye bir bağırtılar oldu o an anladım kızım bana geliyordu.. sanırım oldukça yukarılardaydı ki kuvvetle bastırdıklarını anladım. sonra o müthiş ses bu benim kızımmı diyordum sürekli.. hemen göstermediler, giydirdikten sonra gör dediler, başka bir yere götürdüler, ama kızım sesini bana ulaştırıyordu. ağlaya ağlaya mahvoldum.. o gelene kadar zaman durdu kaldı.. doktora kimisi mantıklı kimisi saçma bir sürü sorular soruyordum, adeta çenem düşmüştüsonra kızım cicişlerini giymiş geldi, onu öptüm kokladım, sonra babasına teslim edilmek üzere gitti... bundan sonrası biraz sıkıntılıydı, dehşet bir mide bulantısı oldu.. nefes alamadım öğürmekten, bunu duymuştum birkaç kişiden, ama başıma geleceğini tahmin etmemiştim.. neyse başımda anestezi teknikeri vardı bana sorular soruyordu oyalıyordu beni.. sonra bulantım geçti,, dikiş aşamasında olabilirmiş böyle.. çıkınca yarım saat kadar başka bir odada dinlenmeye bırakıldım, uyumuşum orada.. sonra hemşire dedi ki cimekaaaaaaaaaaaa kızına gitmeye hazır mısın? hem de nasıl diyebildim... odama götürüldüğümde annem ve eşim kızımın başındaydı, mutluluk görülmeye değerdi... bir geceden sonra evimize geldik. daha kızım yatağında hiç yatamadı, eşim ve benim sayemde... ortamızda yatıyor, şu meşhur sevibebe yastığında babamız diyor ki ilk doktor kontrolünden sonra yatar kendi yatağında... çok değişik şeyler yaşatıyor o günden beri.. ve inanıyorum ki daha da güzel şeyler olacak.. allahım hepimizin yavrularını bize bağışlasın, önce allaha sonra da bize emanetler bu şirin şeyler.. darısı herkesin başına..

Arkadaşlar doğumunu yapmış herkesi tebrik ediyorum rabbim evlatlarınızı analı babalı büyütmeyi nasip eder inş her biri hayrlı evlatlar olurlar darısıbenim gibi şafak sayanların başına son haftadayım rabbim benim doğumunu bekleyenlere hayırlı doğumlar nasip eder inş evlatlarımızı sağlıklı bir şekilde kucağımıza alırız Önceki

arkadaşlar herkese SLM rabbimin izniyle 2 ekim günü 14.30 oğlumu kucağıma aldım artık anneyim oğlum kollarımda kokuları başka olur derlerdi inanmazdım ama geröekten kousu çok başka cennet kokulu oğlum benim şimdi kokusunu içime çekmeye doyamıyorumm tabi nete girmeyede fırsat bulamıyorum aliboran bey pek uyumuyoda

merhaba kızlar.. bn aralık annesindenim.. size danışmak istediğim bişey var.. tecrübelisiniz yardımınıza ihtiyacım var. bebeğim şuanda 36 haftalık doktora gttim. nst'ye bağladılar.. hafif sancılarım çıktı.. aşağıdan bakmadı.. 1 hafta sonra tekrar gel dedi doktor.. cumartesi 17.11.2012 tekrar gidicem.. bebeğim şuanda 3400 kg.. sizce durum ne olur.. sancılar ne kdr zamanda çoğalır.. 17sinde soğuma alabilirlermi? çok merak ediyorum :) korku ve heyecanla bekliyorum..

Aycaca gozun aydin cnmguoe gule buyut yavrunu insaallah hic acilma olmadan mi verdi suni sanciyi dr merak ettim cnm?

Amin dediğiniz gibi Allah beterinden saklasın sizi ona bağışlasın. Anlamadı mı doktorlar nasıl olur.. Peki gittiğiniz doktor kim merak ettim. E

sagol cnm ya evet saglikla kucagimda oldugunu gorunce herseyi unuturum sanirim :) P

canım hiç üzülme, bak kuzucuğun senin kollarında. ben sadece dogdugunda gördüm kokladım kuzcugumu, sonra alıp götürdüler hastanede su an. kimbilir ne zaman kavuscam yavrucuguma. En büyük hayalim bebeğimi emzirmekti, hamileliğim boyunca onun hayaliyle yaşadım hep. Düşün aynı şehirde bile değilim aklım hep onda. Yaşam mücadelesi veriyor. Bunlar bize Yüce Rabbimin sınavı. Sen hiç üzme kendini, daha nice bebekler var, biz bebeğimizin odasının kapısını kapattık, o kadar yapılan hazırlıklar vs. önünden geçtikçe çok kötü oluyorum. Cinarefeninannesi çınar efe_alya

Hiç geçmeyecek sandığım 9 ay inanılmaz bir hız da bitmişti. 38. haftama girdiğimde doktorum "artık seni bekliyoruz" dedi. 2. doğum olduğu için kolay olacak diyor ve bana cesaret veriyordu. 12 ekim de sancı ile acile gittik. 3 santim açıklığım olduğu, ancak sancıların doğumu başlatacak kadar çok olmadığı sebebiyle eve döndük. 14 ekim de yine sancım oldu. ebemiz yine aynı şekilde eve gönderdi. ertesi gün doktor kontrolümüz vardı. doktorum 38+5 olduğum için suni sancı ile doğumu başlatabiliriz dedi. eşim ile ben zaten hazırdık yatış işlemine. ve odamıza yerleştik. 10:05 de lavman yapıldı. 10:20 de suni sancı vermeye başladılar. ilk başta dayanılmaz bir acı yoktu. ama zaman az az ilerledikçe sancılara dayanacak gücüm kalmadı. özel hastane olduğu için eşim hep yanımdaydı. elimi hiç bırakmadı. epidural istediğimi söyledim. ebe de sürekli yanımdaydı. ben isteyince ebe hemen anestezi uzmanına haber gönderdi. ancak şansıma mı deyim bilmiyorum anestezi uzmanları asansörden inerken benim açılmam tamamlanmıştı. anestezi uzmanı ile de koridorda karşılaşmamız komikti. ebe size gerek kalmadı deyince bi gülüşme oldu. en sonunda doğumhanedeydim. ebe sancı gelince ıkınmamı, aralarda nefes almamı söylüyordu. ama inanın çok zordu. bi ara hiç içimden çıkmayacak sandım. doktoruma gücüm kalmadı deyince bi kuvvetle göbeğime bastırdı ve kızımın kedi miyavlaması gibi ağlamasını duydum. en sonunda bitmişti. hiç bitmeyecek sandığım o sancı ve doğum olayı aslında sadece 2 saat sürdü. saat 12:50 de kızım 2.990 kilo ile boncuk gözlerini açmıştı. o bakışını da hiç unutmayacağım. canım oğlum ve canım kızım iyiki doğmuşsunuz, iyiki varsınız. Bu dünyada yaptığım en iyi şey sizleri dünyaya getirmek... Sarisekerannesi

MAsallah yavruna ve sana cnm ins bı an önce evinize gecersiniz :)) A aysezzy Almina canim

Canım söylenecek hiç bişey bulamıyorum şuan da, inşallah seninde birgün mutlu doğum hikayelerini anlatacağın günlerin olur. Sabırlı ol, kendine iyi bak O

en fazla onu sev anneciği, hep onu sev, Allah sizi hiçç ayırmasın o en son güne kadar inşallah A aysezzy Almina canim

kızlaaar çok güzel anlatmışsınız hepiniz, sağlıkla büyütün kuzucuklarınızı, rabbim bizlere de göstersin inşallahh Önceki

doğum yapan herkese öncelikle geçmiş olsun. ben de doğum yaptım. Ama hala olayın şokundayım. çok zor günler geçiriyorum. Normal doğum tarihim 13ekimdi.2 ekimde nişanım geldi ve hemen doktora gittik. NSTde herhengi bir sorun çıkmadı ve bebek kanala girmemişti. Suyun gelmesine bekleyin dedi doktor. Eve geri döndük. Sonraki günler çamaşırım ıslanmaya başlamıştı. Az az akıntı geliyordu. Ben acaba suyum mu geliyor diye endişeye kapılmıştım. Cuma günü kontrole gittiğimde doktor herşeyin normal olduğunu ama bebeğin hala kanala girmediğini yürüyüş yapmamı söyledi. ben su gibi bir sıvının geldiğini söyledim. ama doktor hiçbir numune almadan onun akıntı olabileceğini amniyon sıvımın normal oldugunu söyledi. Eve tekrar geri döndük. Ertesi gün yani 6ekim cumartesi akşam 5te kanamam oldu. hemen kostok hastaneye. tekrar nstye bagladılar ve bebeğin kalp atışlarının biraz azalmış oldugunu söylediler. Ebe alttan muayene yaptı ve senin suyun geliyor acil sezeryana alacaz dedi. Neyse ameliyat oldum. Bebeğimin ağlama sesini de duydum, yanıma getirdiler kokusunu bir kere duydum. Kontrollerinin yapılması için yukarı çıkardılar. Spinal anestezi oldugum için herseyi duyuyordum, Biri gelip Dilinde bir sorun oldugunu dilinin geri kaçtıgını söyledi. Benim psikolojimi o an siz düşünün. hemen küveze almışlar bebeğimi. Bunu farkeden de muayeneyi yapan doktor değil ebe.. Allah razı olsun kadından, Eğer hemen emzirseymişim akcigerlerine süt kaçacağından boğulacakmış bebeğim. Küçük bir şehirde oturduğum için imkanlarımız kısıtlı burda sadece 1 tane özel hastane var. Beni odama getirdiler, gelen giden oluyor geçmiş olsuna. Bir telaş var anlıyorum ama. Büyük şehirlerden üniversite hastanesinde bebeğim için yer ayarlamaya calışıyorlarmış megerse. Ankarada yer olmadığından Eskişehire gece 12de sevki yapıldı bebeğimin. Şimdi orda küvezde yatıyor. Profların kontrolü sonucunda durum şu. Bebeğimin çenesi biraz geride, yırtık damak var, ayrıcada normal dili biraz geride. O nedenle kesinlikle şuan ağızdan beslenemiyor. serumla beslenebiliyor. Ameliyatı ise en az 3aylık olduktan sonra gerceklesecek tabi başka sorunlara neden olmazsa. İçim yanıyor.6aylıkken de olabilirmiş. bebeğimin biraz daha büyümesini bekliyorlar. Bende durum böyle dualarınıza ihtiyacım var. Dualarınızı eksik etmeyin... Önceki

bundan tam 5 yıl once evlendık.2 yıl sonra bır bebısımız olsun ıstedıgımızde bunun olamıycagını ogrendık ve kahrolduk. en sonunda 2011 aralık ayında tüp bebek de sansımızı denemek ıcın memorıal hastanesıne gıttık. ve ılk regl basladık.9 subat 2012 gunu hamıle oldugumu ogrendım.25 subat 2012 de ıse bebegımın kalp atıslarını duyum dunyalar benım olmustu.34 haftayı ıyı yada kotu gecırdık ve rutın kontrolumuz ıcın 8 eylul 2012 saat 10 dakı randevumuz ıcın hastanedeydık doktorum ultrasonla bakarken bırden yuzu degıstı agrım olup olmadıgını sordu yok dedıgımde ıse benım catı muayenemı yapmak ıstedıgını soyledı bende kabul ettım ve yaptıgında muayenemı kadının gozleı kocaman olmus acılmamın 4 cm oldugunu soyledı. hemen kalkıp yatıs verdı saat 11 de odamda yatıyor nst deden takıp edılıyordum buarada tam 4 defa catı muayenesı oldum.5 cm 6 cm deken 7 cm de sancı odasındaydım artık. kızım gelıyordu ınanamıyordum. buarada sunı sancı verıldı beklerken nst cıhazı tuaflastı ebe oksıjen ıstedı bebegımın kaalp atısları 60 laa dusmustu nasıl agladıgımı o an nasıl sadece onun yasaması ıcın olmek ıstedıgımı anlatamam. doktorum geldı buarada sonda felan takılıyor bende hala agrı bıle yok. hamıleyken olan agrılarım daha can yakıcı. ımzalar alındı ve saat 15 de amelıyathanedeydım saate dogru bakarken uyumusum.15.20 kızım dunyaya gelmıs bebek odasına alınmıs. buarada mınık kızım apgar testı tam 10 puan sezeryan la dogan bebeklerde bu nerdeyse ımkkansız gıbı. saat tam 16 olmustu odama geldıgımde herkes nasıl oldugumu soruyor ben kızımı ıstıyordum 1 saat gecmıstı bana 10 yıl gıbı geldı kızım geldı kucucuktu 1950 41 cm mınacık bısey aldık bebek hemsıresı nasıl emzırmem gerektıgıı soyledı ve basladık o an ben yıne aglamaya basladım. o gece kalktım yurudum cok terlıyordum. odem atıyomusum.2 gun sonra pazartesı gunu taurcu olduk ve artık evımızdeyız. kızımın hafıf bır sarılıgı var ama gectı bıle onun dısında premature olmasına ragmen doktorlar dırencı karsısında soktalar... bızden bu kadar allah saglıkla sızede nasıp etsın... B

Cok guzelsiniz yaa masallah rabbim yavrundan hic ayirmasin Resminie bakinca gozlerim doldu . push ;

maşallahh kızına canımmm Rabbim onu sana seni ve babasını ona bağışlasınnn mutlu mesut yaşayın, Rabbim başka sıkıntı, kayıpta vermesin inşallahhh...

9 senelik bir tanışmamız var eşimle onunla evleneceğimi ogün biliyordum ama nasip değilmiş çok bekledik. 1.5 senelik evliyiz ilk denememiz düşükle sonlanmış ve pisikolojmiz bozulmuştu ikinci denememizde üstüne titredik çok korktuk çokda zorlu geçirdik 9 aylık bu uzun yolculuğu. sonunda Allahım dualarımızı kabul etti bu yolculuğu sağsalim tamamladık ve ters geldiği için 22.10.2012 günü 11:46da kızım sezeranla dünyaya geldi. planlı bir gün olduğu için çok heyecanlıydık gün sayıyorduk evi temizledim uyku tutmadı erkenden kalktık eşimde benim kadar heyecanlıydı belkide benden daha fazla heyecanlıydı. odamıza gittik süslerimizi taktık önlüğümü giyindim serum takıldı odamız ve ben hazırdım artık. sandalye getirip beni götürecekelerini söylediklerinde çok heyecanlandım ağlamak geldi içimden ama güldüm giderken hep ameliyathanenin kapısında eşimle ayrıldık onu bırakıyormuşum gibi geldi zoruma gitti gözlerim doldu. sonrasında neler yaşayacağımı düşünmeye başladım içeri girdim epidural yapıldı oradakilerle konuşuyordum tuhaf oldu vucüdum üşüme ürperme panik herşeyi üst üste yaşıyordum eşim ne yapıyor diye aklımdan geçiyordu. doktorum geldi hazır olunca sana söyliyeceğiz dedi ama birşey demedi bebek ağlama sesi geldi acaba benimkimi diye düşünüyordum çok yaygara koparan bir kızdı bağırıyordu baya sadece sesi geliyordu ne yaptıklarını görmüyordum sağlıklımı nasıl görünüyor diye merak ediyordum. sonunda yeşillere sarılı bir şekilde kızımı getirdiler öptüm onu ağlıyordum sesini duyduğum an başlamıştım ağlamaya sonra götürdüler onu benim dikişlerimi hallettiler tatlı bir uyku halim vardı rahatlamıştım kuş gibi hissediyordum kendimi. kızım benden önce gitmiş odamızda beni bekliyordu eşimi gördüm ilk beni bekleyeceğini sölemişti kapıda beklemiştide beni görünce gözleri doldu ağlıyordu onu görünce bende kendimi tutamadım kızımı kucağıma verdiler eşim ben ve kızım yan yana çok güzel bir duyguydu çekirdek aile olmuştuk ailemiz çoğalmıştı 3 kişiydik artık yaşanması hem zor hemde çok güzel bir duygu gerçekten. sonrasında emzirme zamanı geldi sütüm yoktu zor geldi kızım açtı benim dikişlerim ağrıdı ilk yürüyüş çok zordu sağolsun eşim ve annem yanımda kaldılar eşim bana çok yardımcı oldu Allah hepsinden razı olsun. ertesi gün daha iyiydik kızımda uyumaya başlamıştı artık. ziyaretimize gelen herkes onu çok tatlı buldu çok sevdiler yeni bir anne olarak kızımın sevilmesi çok hoşuma gitti. evimizdeyiz artık düzene girmeye çalışıyoruz. arada kızımın resimlerine bakıyorum hastanedeki arkdaşım ameliyathanede kızımı doğarken çekti karnımdan çıkartırken göbek kordonuyla doktor teyzesiyle ilk pozunu vermiş o halleri bile harika son olarak söyleyeceğim şey Allah isteyen herkese ama herkese versin diyorum annelik gerçekten harika kutsal birşey herşeye değiyor gerçekten. Allah bebeklerimize sağlıklı mutlu uzun ömürler versin tabi bizlerle beraber inş

cnm öncelıkle bebegını gule gule buyut allah onu sana bagıslasın bızımde 2lı 3lu taramalar vs yapıldı hep temız cok sukur ama hıcbıseyın yuzde yuz garantısı yok saglık bu. sen cok erken farkettıgın ıcın sanslısın bıle normal bır bebekten daha fazla emek daha fazla sevgı ıstıcek duzenlı bır ılgı ve egıtımle o cocukların nelerı basardıgına ınanamazsın bıle. çok zor yerı gelıcek belkı ısyan edıceksın ama senınde dedıgın gıbı, rabbim beterinden saklasın, amin O

ayyy umarım ılk doguran ben olmam esımın yanımda olmasını çok ıstıyorum allahım herkese hayırlı dogumlar nasıp etsın . push ; K

Evet arkadaşlar bende çok heyecanlıyım... Allah'ım sağ salim yavrularımızı kucağımıza almayı nasip etsin inşallah. E

cimek asude kitarasya ve şimdiye kadar doğum yapan tüm annelerrr hepinizin hikayesinde ayrı ayrı ağladım... Darısı başıma inş bende artık kızımı kucağıma almak istiyorum hayırlısıyla ama hala beklemedeyim... İnş birgün ben de buralara sizler gibi güzel bir doğum hikayesi yazabilirim... zeynepxoxzdil aşkların en tatlısı

Kizlarr 13 veya 15 ekimde sezeryan olucam insallahh.. cok heyecanliyim :)

Evleneli tam bir yil olmustu bebek dusunmeye baslamistik fakat 6ay boyunca olmayinca zar zor esimi ikna edip doktora gittikdoktor tahlil sonucunda adet oldugumda gelmem gerektigini soyleyerek bekledim adetimi fakat tam 2 gun kirmizilar gelmeyince test alip evde yaptim ve aninda iki cizgi belirdi megersem doktora gittigim ay hamileymisim... ailede sevinc ustune sevinc gel git zaman karnim buyudukce hazirliklar ve heycan dewam etti bir aksam ishal kusma ates sikayeti ile hast gittim ve acil yatis yapildi ve dizanteri olmustum ve kuzum daha 6,5 aylikti bu hastalik dogum sancilarimi baslatmisti ama neyseki zar zor ilaclarla durduruldu aradan 1 aya yakin bir zaman gecmisti gece boyunca bebegimin hareketlerini hissetmiyordum ve o gun uyuyor zannettim bebegimi esime soyleyerek dr gittim ve nts girdigimde dogum sancilarim hats safadaydi ama ben ne o sanciyi hissediuor nede bebegimi ustelik bu kadar sanciya acolmamda yoktu hooopp tekrar hastaneye yatis bu sefer dogum icindi cunku bebegimi. hissetmemem benim. icin tehlikrliydi daha kuzum 36 hafftalikti cok. kucuktu minigim yoldada araba tekeri patladi aksilikya her bir dk. onemlidi. bizim icin neyseki vardik hastaneye yatis yapildi ve sabah saat 08.00 beni hazirladi hemsireler dogumhaneye yol aldim buz gibi soguk bir yeridi cok usudum epitural sezaryan ulucsktim fakat igneler bel kemiklerimden dolayi canimi acittigi icin genele cevrildi dogumum ve iste o andi uyandigimda bebegim yanimdaydi tam 4 eylul gunu 3kg 48 cm iledunyaya geldi ertesi gun evimize geldik fakat aksilikler ust uste geldi bebegim sarilik oldu tam 1 hafta hastanelerle ugrStik onun cani yandikca ben de yandim... Annelik dunyada esi benzeri olmayan bir duygu o benim herseyimmmm ayen1986 bebegımm

yıl 2003 eşimle tanışmamızın üzerinden tam 1 yıl geçmişti ve elele yürürken yağmur yağmaya başladı ve eşim yüzünü gökyüzüne çevirip buldum dedi bende neyi buldun dedim? kızımız olursa adı yağmur olsun olsun dedi :) işte o gün adı vardı kızımın. aradan yıllar geçti nişanlandık ve 2008 de evlendik. çok mutlu olan yuvamızı şenlendirmek için bi çocuğumuz olsun istedik ve çalışmalara başladık. 1. ay sonuç negatif. 2. ay sonuç negatif, 3. ay sonuç negatif 4. ay sonuç negatif ve aylar geçtikçe bizdeki stres artmaya başladı. hayat bizim planlarımıza göre olmuyomuş bunu anladık ve 5. ay yine yine negatif 6,7,8. ay negatifffffffffffffffffff. ve sonunda doktora gitme kararı aldık. bende hiç bir problem yoktu ve doktor eşimdende spermiyogram testi istedi. yaptırdık ve sonuç kötüydü. doktor sizin doğal yolla çocuğunuz olmaz dedi bir tüp bebek merkezine gidin bu testi daha ayrıntılı yaptırın ona göre ne yapacağımıza karar veririz dedi. eşim ve ben o an doktora hiç bişey sormadan çıktık odadan. ikimizdede çıt yok sadece ellerimiz birbirine kenetlenmişti. ilk gün biraz zor atlattık bu durumu. sonra ben araştırmaya başladım ve bu sitede öğrendiklerim sayesinde umudumu hiç yitirmedim. eşim ve ben inanıyoduk doğal yolla bi bebişimiz olacağınave daha bunların üzerinden 1 ay geçmeden ben bi test yaptım bi baktım çift çizgi inanamadımmmmmmmmmmmmmmmmm. bu bir mucizeydi. öyle bi anda geldiki yavrumun haberi beni ve eşimi dünyanın en mutlu insanları yaptı. hayat bizim için yeni başlıyodu. çok güzel geçen bir hamilelik döneminin ardından doktor 15 ekime sezeryan tarihi verdi. ve son günler geçmek bilmiyodu. ve ben son ana kadar işe gittim. doğuma 2 gün kalmıştı ve son hazırlıklarımızı yaptık. cumartesi gecesi bende kasılmalar başladı hiç uyuyamadım. bişeyler olacağı belliydi. sabah 8 de lavaboya gittiğimde nişanım gelmişti. eşime seslendim hastaneye gitmemiz gerek diye. ben ne kadar sakinsem eşim o kadar telaşlıydı. sonuç olarak bi şekilde hastaneye gittik. doktorumu aradılar beni ntsye bağladılar ve bana çatı muayenesi yapmaya kalktılar ama başarılı olamadılar. ortalığı ayağa kaldırdım. doktorum geldi ve hemen seni sezeryana alacağız dedi içim rahatladı. ameliyat hanenin girişine kadar çok kötüydüm korktummm. orada tek başıma olacaktım. ama sonra kızımın yanıma geleceğini düşününce rahtaladım. hep dua ettim. herkes o kadar ii davrandıki bana kendimi çok rahat hissettimmm. sonra birileri kızımı bana gösteriyodu bak kızın diye. bi baktımmm dünya tatlısı bişey bütün ağrımı sızımı unutturdu. ve ayıldığımda söylediğim ilk şey kocişe aşkımm ben seni çok seviyorummmm kızımız artık bizimle demek olmuş. ve ben eşime diyodum ki aşkım bu kız yağmurlu bi günde gelicek bak görürsünn demiştim. ve 5 aydan beri yağmur yağmayan bu şehre kızım doğduktan sonra deli gibi yağmur yağdı. ismiyle geldi güzel kızım benimmm. hayat böyle işte en umutsuz olduğum zamanda bana güzel kızımın haberini verdi. ve şimdi yağmurcuk yanımda mışıl mışıl uyuyor. yüce rabbime hep dua ediyorum. isteyen herkese bu duyguyu yaşatsınn. . push ; jakobi Binlerce kez

işte bizim hikayemiz bir bebeğimiz olsun diye çok dualar ettik çok gözyaşı döktük veeeee günün birindeee mutlulugumuzun sebebi ben burdayım geliyorum demişti dünyalar bizim olmuştu vee ayaklarımız yerlerden kesilmişti taki 1 hafta sonraya kadar gelen kanamayla kabusa dönmüştü doktor en az 16 hafta yatacaksın ama fazla ümitlenme demişti ama yavrum beni bırakmamıştı 12 haftadaa ogluşumuz olacagını ögrendik ve bundan sonraaaa heycanlaaa geçen zamanlarla 9 ayımız tamamlanmıştı. doktorumuz bu hafta içinde geldi geldi gelmedi suni sancı ile dogumu başlatıcaz dedi vee evimize geldik 1 hafta doldu gelen yok tekrar doktor muaynesinde bebek iri normal dogum olmaz demesiyle normal dogum hayallerimiz suya düştü ne kadar çok istesemdee olmadıama saglık olsun yatışım yapıldı ve doktorum beklemek istemezsen eve git duşunu al rahatla 3 de burda ol dedi tekrar eve geldim ama zaman geçmek bilmiyor ben ne kadar sakin durmaya çalışsamda içimde fırtınalar kopuyorrr saatler sonra içimdeki mucize ile tanışıcamm nasıl olmasın ki saat geldi çattı ve gitme zamanı hastaneye vardık hazırlandım ameliyathanenin boşalmasını beklerken kapıdan sedyele gelen hasta bekıcı hadi gidiyoruz diyen ince bir ses ve bendeki korkuların start verilmesiine sebep olmuştu aglamamak için kendimi zor tuttum ve aglamadım ameliyathaneye güçlü girdim ama sonrası öyle devam etmedi spinal olan sezeryanım korkukudan normalle döndü çünkü artık yalvarıyodum resmen bayıltın diye ve tamam diyip bayıttılar uyandıgımda 10 dk sürmiyen agrılarım oldu ve ardından vurulan agrı kesicilerle geçtiii ilk buluşmaa inanılmaz bir duygu buuuu içimde bir oyana bir bu yana giden minik ayaklar cimbil cimbil bakan gözler karşımdaydııı tarifi imkansızz bir mutluluk şimdi ogluşumla alışmaya çalışıyoruz zaman zaman nefes alıyormu diye nefesini kontrol ediyorum ama alışıcaz sanırsam RABBİM diliyen istiyen herkeze nasip etsin vee darısı daha bebişini kucagına almayan annelerin başına olsunnnnn

doğum yapan arkadaşlara geçmiş olsun evlatlarına hayırlı sağlıklı uzun ömürler versin rabbim. benim doğumumda 25 eylül günü saat 8.30 da oldu. epidüral sezeryanla dünyaya geldi oğlum. ben uyumak istedim. hiç birşey hatırlamıyorum. neyse çıktık ameliyattan. hayal meyal hatırlıyorum oğlumu. ıkınıyo falan diye sesler geliyo. neyse hemşire iki saat sonra gelecek diye götürdü. iki saat güle oynaya geçti ama sonra gelmedi. ben tamamen kendime geldim. eşim bebeğin yanından gelmiyo meğerse solunum sıkıntısı varmış. dış ortama uyum sağlayamamış yavrum. ben söylenen hiçbirşeye inanmıyorum durmadan ağlıyorum. doktorum geldi nasıl olduğumu sordu ben iyiyim bebek nerde dedim. kalk git gör bebeğini dedi. akşama doğru bacaklarımı hissetmeye başlar başlamaz gittim bebeğimin yanına. doktoru açıkladı. küvezdeydi. makine sayesinde soluk alıp veriyordu. böyle şeylerin olabileceğini söyledi. herkes beni teselli ediyordu bak evladın iyileşecek sen iyileşeceksin sütün gelecek öyle bir araya geleceksiniz diyorlardı.3 günün sonunda sütüm geldi.11 gün yattı küvezde. bugün 21 günlük oğlum. onu izlemek, onunla ilgilenmek dünyanın en güzel duygusu. allahım onlarla imtihan etmesin bizi. zigo

cnm allah korumus senı ve bebegını gulegule buyut ınsallah ama hastaneyı bimer'e sıkayet et ınternetten gerekıyosa bölge hastanesınden yazı al geldıgınde bebek hayatı tehlıkedeydı vs dıe okadar ucuzmu ınsan hayatı ya dilfeza

okurken büyük heyecan duydumm.. oğluma bir an önce kavuşmak istediğimi hissettim.. inş bizim de sizin gibi böyle içten anlatacağımız bir doğum hikayemiz olur kocamannnnnnn bir maşallah küçük ailenize dilfeza

Allah şifa versin.. dualarımız minişle... sekerlik16 hayat seviyorum

Merhaba Kızlar; Benimde plesantamda erken yaşlanma var. Bundan dolayı sezeryan olucam. Doktorum 28 eylül yada 1 Ekim olur dedi. Haftaya net belli our. Şuan bebeğim 2600 kg. Çok heyecanlıyım. Dört gözle bekliyorum. Önceki

kızlar anca fırsat buldum hepınıze tesekur ederım. allah hepımızınkını saglıkla buyutmek nasıp etsın ınsallah. ama sunu soylemelıyım kı 2 ay bıtıyor bu hafta cok zormus...

doğum hikayelerini okuyup okuyup ağlayan, eşi bebek istemediği için gözyaşı döken ben ; gün gelip de buraya doğum hikayemi yazabildim ya rabbime şükürler olsun eşimle 6 yıllık sevgililik döneminden sonra evlendik, evliliğimiz boyunca hep bebek istemediğini söyleyen bir insandı, çok dua ettim ve bir gün artık eşim ikna olduğunu söyledi. nerdeyse 4 yıl olmuştu evleneli. doktor muayenesine gittim herhangi bir problem olmadığını ve 3 ay içinde Allah'ın izniyle hamile kalabileceğimi söyledi. ve çok şükür rabbime 3. ay dayanamayıp işyerinde yaptığım testte hamile olduğumu öğrendim. çok şükür oğluşum hamileliğim boyunca beni hiç üzmedi, çok sağlıklı bir bebek olduğunu söyledi doktorumuz hep 32. haftada çalışabilir raporu almama rağmen dayanayıp 34. haftada izne ayrıldım ve oğluşumu beklemeye başladım. başından beri hep kendimi normal doğuma odaklamıştım, aniden sancım gelcek, suyum gelcek diye tekrar tekrar o anları kaç kez planladım ben de bilmiyorum. ama dediğim gibi olmadı doktorum bebeğin iri olduğunu ve 40 haftayı beklersek sezeryanla doğum yapma ihtimalim çok yüksek olduğunu söylemişti 36. haftaki kontrolümüzde. 1 hafta içinde karar vermemizi istedi, 37. haftaki kontrolümüzde artık karar vermiştik 20 eylülde yani 38+1 de bebişimiz gelicekti Allah'ın izniyle doğumdan önceki gece uyuyamadım 19 eylülü 20 eylüle bağlayan gece hastaneye yattık, yine heyecandan uyku yok tabi. eşimle babam bizi hastaneye bırakıp gittiler, annemle sabaha kadar muhabbet ettik. susuzluktan ölüyorum yeme- içme yasak. gelip gelip nst'ye bağlıyolar tabi bende sancı yok o sancıyla, suyun gelmesiyle hastaneye gitme hayalleri gerçekten hayal olmuş, biz güle oynaya hastaneye yatmış durumdayız sabah oldu tekrar nst, tekrar ancı falan yok. eşimle babam hastaneye geldi, annem babamla çay içmeye indiği sırada biranda gelip beni doğuma alcaklarını söylediler tam asansöre girerken sondayı takmayı unuttuklarını hatırladılar hadi tekrar odaya geri dönüş, sondanın takılması . annem babam yanımda yok apar topar götürülüyomuşum gibi hissetim kendimi. ameliyathaneye girdiğimde heyecandan kalbim durcak sandım, girenler çıkanlar... gözlerim doktorumu arıyor, tanıdık biri olsa rahatlıcam gibi. doktorum geldi, nasıl olduğumu sordu., oğlumun adını, göbek adı koyup koymıcağımı sordu. doğum heyecanı, buz gibi ameliyathane ve çırılçıplak olmanın verdiği utançtan dolayı biran önce beni bayıltsalar diye dua ediyordum. en son saati gördüğümde 9:00dı. oğlum 9:11de doğmuş, 9:30 gibi onu çıkarmışlar annemle eşim odaya onun yanına çıkmış, babam ameliyathane kapısında YA ŞAFİ çekmeye devam ediyormuş tespihle ayılma odasına gözümü açmaya çalışırken 'çok acıyor, çok acıyor' diye sayıkladığımı hatırlıyorum oğlumu sordum bir de iyi olduğunu söylediler. odaya getirdiler beni hemen miniğimi yapıştırdı ebe memeye, kuzum benim nasıl güzel bir duyguydu o öyle 51 cm 3820 gr olarak doğdu oğluşum çok canım yandı, gaz sancısından, yatıp kalkmaktan çok çok acı çektim, 3. gün ancak tuvalete çıkabildim, sırf kalkarken canım yanıyor diye lohusa olup hiç yatmadım,2. günden beri hep ayaktaydım ama herşeye değer OĞLUM, CANIM BENİM, MİS KOKULUM İYİ Kİ DOĞDUN, İYİ Kİ VARSIN BEBEĞİM

vay be çok şaşırdımm bizdee yazıcaz burayaaa doğum hikayelerimiziii:))) inşallah rabbim sağlıkla hepimize kolay doğum hayırlı sağlıklılı evladlar nasip etsinn... ben bugün 66 olmuşum babacığımın memleketiiii:))

Canım benim Allah analı babalı büyütsün inş. yavrunu... hikayenin son bölümlerini heyecanla okudum canım çok şükür yavrunuz koynunuzda Mutluluk yuvanızdan hiç eksik olmasın annesi edammm E &

öncelikle çok gecmiş olsun. arkadasın da dediği gibi normal doğum yapmayın demen mantıksız. bende epidural oldum iyi ki olmşm diyorum bu senin vücudunla alakalı bişey herkesin omuriiliği dar olcak dye brsey yok. normal doğm isteyen hamilelerin aklını karıştrdın bnce normal doğursaydın eminim böyle konşmazdın benm bebeğim 36 haftalık doğdu 12 gn hastanede yattık ama ben hiç bişeym yokmş gbi hep ayaktaydm çok fazla dikişim olmasına rağmen benm için doğumdan kalan bi sancım olmck ama sezeryan olanların ömür boyu kendne dkkat etmesi gerekiyor. neyse tekrar geçmiş olsun Allahım daha büyük acılar göstermesin SnowUnder

galiba şu sıralar bu konudan ayrılamıcam aceba ilk kim doguracak merakla bekliyorum işallah saglıklı sıhatli dogar

cimeka canım gözün aydın çok güzel hikayen bende artık kavuşayım eşimle aramızda yatırma hayalleri kura kura bi hal olduk okurken ahh ah dedim :)) dilfeza

kizlar bende dogurdum tam 1ay ewwel telden zor oluyr yzmk hikayemi daha snra pylscgm dgrn arkdslrm gznz aydn darisi bklynlrn basina. 23eylul saat 17.35te spinal szryn ile 38. hftmda 3.36o kg bi prensesim oldu. semmy44 Belis

Allah hepimize bu başlıığın altında en mutlu anlarımızı paylaşmayı nasip eder inşallah. günler yaklaştıkça heyecan artıyor. Allah hepimizin yar ve yardımcısı olsun. C

bndede kansızlık var hamilelğim boyunca kan ilacı kullandım ama dr bana epidural doğumun böyle bir yan etkisi var oluyor dedi özel bir serumu varmış onu takmamız gerekiyor sana dedi denedim defalarca ama işe yaramadı 1 hafta çektim

Arkadaşlar doğum yapmış tüm anneleri tebrik ediyorum, henüz doğum yapmamışlara da hayırlı ve sağlıklı doğumlar diliyorum. Doğum hikayem yarım kalmıştı, eşim doktorun yanına gitmişti, bebişimiizin de bizimle beraber taburcu olacağını umarak ama olmadı. Bebişimiz bir hafta yoğun bakımda kaldı. Çarşamba günü çok şükü taburcu olduk. Ama o bir hafta yollarda sezaryenli halimle mahfoldum. 2 saatte bir emzirmeye çağırdılar, ağrıdan oturup kalkamayacak durumdayken 2 saatte bir hastaneye gidip bebişimle kavuştuk. Çok şükür şimdi iyiyiz, bu gün ilk kontrolümüze gittik, her şey yolunda görünüyor. Maaşallah uslu bir bebişim var. Bu his tarif edilemez... Bebeğim taburcu olduktan sonra eve geldiğimizde onu koynuma yatırdım ve o hislerin tarifi yok... Öylece uyuyakalmışız... Annem gelip o anı yakalamış, sizinle paylaşmak istiyorum. Ne olur bakınca maaşallah deyin... dilfeza

merhaba arkadaşlar, bende doğum hikayemi yazmak istedim. 7 ekim pazar günü bende doğum yaptım. aslında normal tarihim 30 ekimdi ama oğlum biraz aceleci davrandı sanırım :) pazar sabahı kalktım sanki içime doğmuş gibi çantamdaki eksikleri tamamlamak için pazara çıktım. geldim biraz birşeyler atıştırdım. sonra eşimi uyandırmak için gittiğimde hafiften bir ıslaklık hissettim çamaşırımda ve eşime su gibi bir akıntım var dedim, oda tabi bilmediğinden biraz telaşlandı ama sonra ne olduysa ikimizde bir rahatlık oturduk pazar kahvaltımızı yaptık yabancı dizilerimizden bir iki bölüm izledik, sonra bir baktım çamaşırım gene ıslanmış, hemen doktoru aradık dedim sanırım benim suyum geliyor 15 dakika sonra hastanede buluşalım dedik, hemen arkadaşımızı çağırıp hastaneye gittik doktorumuz çoktan hastaneye varmış bizi bekliyor. hemen alttan muayene edecem dedi baktı evet suyun gelmiş ama normal doğum yapamazsın dedi çatım çok darmış çünkü, zaten bende o yürek yok ki yapayım :) en son ne zaman yemek yedin diyor bende şimdi kahvaltıdan kalktım diyince anestezi uzmanıyla görüştüler ancak dört saat sonra doğuma alabiliriz dedi. neyse ondan sonra beklemeler annelere telefon etmeler. herkes bir panik bir panik. sonra saat yedi oldu ve beni sedyeye aldılar, hadi gidiyoruz dediler. ameliyathaneye girdim doktorum geldi acil olarak geldiğimden genel anestezi yapacaz dediler sonrası hayal :) herşey bir anda oldu bitti. bir baktım ki odaya doğru gidiyorum ve sürekli sayıkladığım şey herşeyi tam mı? odaya geldim kendime az gelince bir baktım ki yanıbaşımda oğlum ataberkim hayalini kurduğum dört gözle beklediğim duruyor. o anda çekilen tüm acılar sıkıntılar bitiyor. şimdi sağlıkla ikimizde evimizdeyiz. oğlumla birlikte yaşama alışmaya çalışıyoruz. tüm hamiş arkadaşların bir çırpıda kurtulması dileğiyle. herkes sağsalim kucağına alır inşallah...

hayirli olsun kizlar

merhaba güzel annelermaşallah yavrularımız artık kucaklarımızda allah bağışlasın hepsine sağlık sıhat versin şimdide bizim hikayemizi anlatalım bu hikayeyi yazmak için senelerdir bekliyorum ve hala inanamıyorum anne olduğuma, allahım isteyen herkese bu güzel duyguyu yaşatsın 13 yıllık özlemim nihayet 28.09.2012 de sona erdi benim bebeklerim tüp bebek onların karnımda olduğunu hamile olduğumu öğrendiğim gün dünyanın en mutlu insanı bendim bunun üzerinde bir mutluluk daha olamazdıduygularımız birbirine karışmıştı aiilelerimize verdiğimiz an o müjdeyi hepside ağlamıştı mutluluktançok güzel duygular bunlar en az senin kadar sevinen etrafında sevdiklerinin olması çok güzel allah başımızdan eksik etmesin sonraki günler kese oluşumu, kalp atışları vs. kontrollerde öğrendikki ikitane bebişimiz olacakdoktorum birini almak için çok ısrar etti biz asla dedik allahın verdiği cana nasıl kıyardım bu kadar özlemin üzerine bide ve hep korkuyla, heyecanla, panikle geçecek serüvenimiz başladı 4. ayda işten ayrıldım evde geçirdim hamileliğimi evimi değiştirdim anneme yakın taşındım annem hergün geldi evimi temizledi yemeğimi yaptı ben hep yattımaslında hiç bir sorunumuz yoktu ama ikiz gebelik kendi başına bir riskti erken doğum riskimiz çok yüksekti bu yüzden hep dikkatli olmaya şartlamıştık kendimiziannem olmasaydı çok zor olurdu canım anam benim allah razı olsun ondan... veeee böylelikle şu haftada geçti bu ayda bitti, şu aylarıda görebilecekmiyiz diye diye nihayetinde 37 haftaları gördük çok şükürama artık doğmalarını çok istiyordum çokkk acı çekiyordum gecelerim ağlayarak geçmeye başlamıştı yataktan doğrulamıyordum, oturduğum yerden kalkamıyordum yürüyemiyordum canımı çok yakıyorlardıkuzularım benim genede onların sağlıklı olmaları yetiyordu ve sabrediyordum doğumum ikiz olmasından dolayı tıbbi sezaryandı zaten başından beri belliydi son haftamızda hergün doktordaydık tahlil mahlil işleri için koşturuyorduk ama yollarda doğuracam diye çok korkuyordumher an bişey olacak sanıyordum insanlar acıyan gözlerle bakıyorlardı :26::26::26:arkalarına dönüp dönüp bana bakıyorlardı yanımdan geçerken allah kurtarsın diyolardı ve sonunda doktorum 28.09. cuma günü ameliyat günümüzü verdi perşembeden yatışımız yapıldı offff çok heyecanlıydık saatler geçmek bilmiyordu perşembe gecesi nasıl geçti bana sorun eltimle kaynım geldiler saat 2 ye kadar oturduk muhabbet ettik has. odasında onlarda olmasaydı hiç geçmezdi sabah erkenden herkes gelmişti kardeşlerimiz filan baya kalabalıktık 8 gibi beni ameliyat için aldılar ne kadar kendimi sıksamda ağlayarak girdim ameliyathaneye gözlerimi eşimden alamadım oda ağlamamak için zor tuttu kendini ama eminim ben girince ağlamıştır neyse içeriye girdim sondam takıldı çok tırstım sonda takılırken hep çok acıttığından bahsedilirya bence o kadar da değil ben çok rahat taktırdım ilk ben girecekken ameliyata acil bir şeker hastası, arkasından acil premetüre doğum geldi ve ben yattım onarın bitmesini bekledim bizimkiler dışarda beklemekten çıldırmışlar ama arkadaşımız vardı gelip gidip benden onlara haber götürüyordu ve sonunda 11 gibi beni aldılar spinal yapıldı ameliyatım anestezi doktoru cesaret verdi birazda hiç düşünmemiştim ama son anda işler değişti spinale karar verdik belimden incecik bir iğneyle sivrisinek ısırığı kadar bile olmayan bir acıyla iğnem yapıldı ayaklarım uyuştu yatırdılar beni ve 3-4 dk sonra kuzucuğumu gösteriverdiler bana çok güzeldi yavrummm 5-6 saniye sonrada diğerini tabi ben iki göz iki çeşme çınarım 3000 gr 49 cm, yiğidim de 3300 gr 50 cm olarak dünyaya geldilerişte hayat buyduben artık anneydim onlarla yeniden doğmuştumartık hayatımızın ekseni onlar alıştık birbiriimize azıcık fazla uyusunlar özlüyorum kuzularımı süt kokulularım benim gıdılarını koklamaya doyamıyorummm.. bebekler doğduğu an fotoları çekilmiş ve dışarda bekleyen herkes daha biz çıkmadan görmüşler o an eşimin halini çok görmek isterdim o an için çookk beklemiştim şimdi baba ve oğullları aşk yaşıyorlar kakalı bezlerini bile değiştiriyor eşim inanmıyorum halbuki bebeklere dokunamazdı bile korkardı demekki insanın canından parçası bambaşka oluyor offfff dalıp ammada yazmışım umarım çok sıkmamışımdır sizi şimdi yatıp dinlenme zamanı bebekler uyanmadan hepinize iyi geceler nazar duası okursanız çok sevinizi teyzeleri Eklentiler $ç;&#305;. yi (1 (58). jpg 54,1 KB · Görüntüleme: 42 $ç;&#305;. yi (1 (65). jpg 70,5 KB · Görüntüleme: 58

Kizlar tum dogum yapmis Arkadaslari tebrik ediyorummm...

ilk doğum hikayemiz gelmiş tuğçeserdar allah analı babalı büyütsün canım çok şükür bebğine kavuştun darısı bizlere inşallahh oreiro HAYAT KIZIM VE OĞLUMLA

maşallah la kuvvete illa billah Rabbi esirgesinn... gözlerim doldu yaaa dilfeza

2006 nisan sadece bir an gozgoze geldik ve ben omrumu onda biraktim... insan bu kadar sevebilir mi, olurmus:))sancili iliskimiz, birbirimizi tanima surecimiz, benim onu kaybetme korkum... hepsi bana iki ayda 8 kilo verdirtti... alistiktan sonrasi buyuk mutluluk, surekli birlikte olma istegi, artik vazgecemeyecegini bilmek;kizkulesinde romantik ve surpriz bir evlenme teklifiyle baska bir sekle burundu;o benim hayalimdi, hayalim gercek oldu... Gelinligimi giyip karsisina ciktigim gunu asla unutamam, daha mutlu olabilir mi insan;olabilirmis:))) Sonra yavas yavas o, yavas yavas ben... bir cocugumuz olsun, ya ben bebek istiyorum durumuna geldik... o kadar cok dua ettim ki Allah a bana bir bebek versin diye, Rabbim sesimi duydu ramazan bayramina 3 gun kala kan testiyle hamile oldugumu ogrendim;sonrasi uzucu 6 haftalik gelismeyen cenin icin kurtaj ve bende yaralari hala acik gunler...3 ay sonra deneyin dedi dr, denedik ama hic beklemiyorum, o yuzden esime bile soylemedim 15 gun, kendime bile soyleyemedim... sonrasi kanamalar, tehlike, acabalar ve icimde donup duran tekmelerle solene donustu:))) 37+5 gece 12 de yataga girdim, acayip bisey var boyle sanki usutmusum gibi, bagirsaklarimda sorun var gibi;anlamiyorum, lavaboya kalkiyorum, geciyor... a bu arada iki gundur cam silmekten, dolap ciflemeye kadar her isi yaptim, ablamin dedigine gore dogumumu kendim baslattim:))olabilir, yapmis olabilirim)) Sabah 6:30 da hastaneyi ariyorum, nb dr var gelin bakalim ilk hamilelikse anlamazsiniz diyor, ablami ariyorum, ablam enistem esim ven cumbur cemaat dr dayiz, tabi hemen nst, duzensiz sancilar var, ebe muayene ediyim diyo, ben e sanci xikmiyor etmeseniz diye pazarlik ediyorum ama yemiyo:))olmaz boyle gondermeme diye,2cm aciklik, nb dr bunlar haqzirlik bisey yok cocugun kalp atislari zayif besleyelim deyip serum takiyo, ben gayet rahatim.. Anneme gidiyorum, ablamlari zorla sirketlerinin piknigi var oraya gonderiyorum:)ablam interbete baktim aksama dogurursun diyor ben sacmalama dr hayir dedi diyorum, bu arada dr dan hic hoslanmadim, o yuzden kesinlikle ptesi sabah kadar dogurmaya niyetim yok, aksama kadar evde sanci cekiyorum en son 10 dk da bir ablamlar geliyor napiyosun diye ben kronometreyi acmisim sanci sayiyorum, ama hala dogurduguma inanamiyorum;zorla beni goturuyorlar, cikmadan 5 tane pogaca 3 bardak msuyu iciyorum:)) Nst de duzenli 90 lara vuran sancim var ebe sen evdemi bekledin busanciyla diyor , dogum sancin glemis diyo bebek kalbi yavas atiyor diyor anam kabus gibi ellerini goremiyorum, doguruyorum artik inansim, ellerini gormeliyim o dogurtcak beni ellerini gormeliyim:))) Dr geliyor muayene ediyor 7cm aciklik, yuh diyorum kendime dogurUp gelseydim:))sonrasi nst de sanci olcerek benim de telefonla oynayarak gecirdigim zamanlar, cok rahatim, cok mutluyum, biraz korkuyorum tamam ama doguruyorum... ebe 20 kere muayene ediyor, cati muyenesi de neymis biz ebenin eliyle kardes olduk ben gayet rahatim:))ebe cok tatli sariliyor, seviyor beni, veraber yapicaz diyor, en zorunu gectin diyor, annemler gelip israr ediyor dr nu cagiralim yarim saate gelir diye ama ben rahatim oo dogururum gerek yok diyorum, hastaneye geldikten iki saat sonra cataldayim, onumde kova var o ne ya diyorum, ebe guluyor kan bosalmasin diye:))9 cm aciklik ebe suyumu getiriyor ben hissetmiyorum bile ilik ilik akiyor, agri esigime bak diyorum ya nasil dogurmak bu, sonrasi zor itiraf ediyorum 1 saat ikin, sanci gelince soyle, arada dinlen, ok hepsi intenetten ogrendigim seyler:))bi ara o kadar bagiriyorum ki kendi sesimden korkuyorum ebe az kaldi diyor ve dr u cagiriyor, iste herseyin tersine dondugu yer, keske ben ebeyle dogurssaydim dedigim nokta... dr suratsiz, ses tonu herseyi bitsede gitsek havasi ben bozuntuya vermiyorum bebegim geliyor, ama olmuyor drla 3 ikinmadan sonra ben bacagimi kapatiyorum ve dokunma bana yapmicagim diye bagirmaya basliyorum, donuk kadin hala sacmalama hadi az kaldi saclarini goruyorum diyor, kalk bir motive et ama nerde... ben o noktadan sonra kopuyorum ablami iceri aliyorlar, ben yalvariyorum sezeryana alsinlar doguramam diye, hemen gidiyoruz, sancim devam ediyor oluyorum bayiltin beni diye, sonrasi bosluk, sonda falan takiliyor umrumda degil; uyandigimda gogsumde sicaklik bebegim inanamiyorum, sen benim misin kendimde degilim daha ama agliyorum farkindayim, esimi goruyorum, yuzunde mutluluktan ve korkudan aglamis bir ifade tesekkur ederim diyor aglayarak sadece tesekkur ederim:)))ve ben o an anliyorum ki daha mutlu ancak iste o an olabilirmis insan, daha fazla sadece onu sevebilirmis edammm E &

canım çok güzel anlatmışsın.. özellikle sonlarında ağlamamak için kendimi zor tuttum.. gözlerim doldu okurken Allah analı babalı büyütmeyi nasip etsin inş.. chnb 3 prensim bir de

inşallah canım hamilelerin dilekleri kabul olurmuş inşallah tekrar sağlıklı bir şekilde bebeğim olur Allah kimseye benim yaşadıklarımı yaşatmasın inşallah senin de sağlıklı bir şekilde doğumun gerçekleşir.

bende epidural oldum baş ağrısı oldu ama epiduralden mi bilmiyorum dr kansızlıktan dedi birde göğüslerim cok şişti benim bebek sütü boşaltamadı tam ondan da olabilir dedi dr dilfeza

Allahim yardim et bizlere, buraya en guzel mutlu gunumuzu yazmak nasip et yarabbim... yavrularimizi saglikla kucagimiza alalim ve diger bebek bekleyen annis adaylari bizim hikayelerimizi okuyup duygulanip mutlulyktan aglasinlar, tipki su an bizim daha oncekileri okudugumuz gibi... saglikli hayirli evlatlar olsunlar olsunlar ya rabbim... camoka

merhaba kızlarr hikayemi yazayım dedim sizlere... öncelikle doğum sancısı tutup yalancıdır bunlar diyerek üzerine düsmeyen sadece ben varımdır herhalde :)))) 8 ekim pzt akşamı 20,00 da adet sancısı gibi şiddetli ağrılarım ve kasılmalarım baslamıstı düzenli olarak. düzenli 10 dkda geliyordu ben hala üstelemiyorum yok yok bıcak saplaması gibi ağrı gelicek bunlar yalancı diyorum ama deli gibi kıvranıyordum neyse... eşim işteydi ve gece 23,00da geldi ona yemek hazırladım yedi falan artık yatıcaz saat 00,30'da nişanım geldi kan aktı ben panik tabi... hemen hastaneye gittik 2 cm acılman var ve doğum baslamıs deyip aldılar sancı odasına pff ne zor bir sürecti. meğer catılarım darmıs. gelen parmaklıyo giden catıya bakıyo ayy bir de ikide bir nstye bağlıyorlar. zaten sancı geliyor bir de nst takınca sanki arka taraftan kız cıkıyor gibi geldi neyse... 7 dklık sancılar 4 dk 2 dkya düstü derken ertesi gün sabah 09,00 oldu ve ben artık dayanamaz hale geldim ağrılardan... uykusuzluktan, panikten ve o uyuz hemsire yüzünden inanılmaz panikledim ve ağrılara dayanamadığım için epidural aldım. doğurmayan arkadaslara kesinlikle tavsiye ederimmm önceleri cok karsıydım epidurale ama kesinlikle tavsiye ediyorum... neyse 11,00 gibi hala suyum gelmedi epidural yapıldı ama etki etmedi. belim kopacak gibi oldu, kasıklarım berbat oldu... iyice asağıdaydı bebişim... bu sırada epiduralden önce beni doğumhaneye aldılar ve dr keseyi patlattı artık doğum baslasın diye yok hanfendi gelmiyor... adım attıkca su akıyordu o da panikletti ya yürürken cıkarsa diye :))) ikinci epiduralden sonra ben iyice belden asağım uyustu ve 12,35 gibi aldılar doğumhaneye... kasıklarındaki sancı gelince ıkın dediler ıkındım iyice indi asağıya... dr. um haydi baslıyoruz demesiyle hastabakıcı esra ablamın üstüme yatması bir oldu ilaydam cabuk cıksın diye... gerçekten de öyle oldu... bastırdı ve kızım cıktı o anı unutamammmm... kucağıma verdiklerinde saat 12,50ydi. bir ağlamak tuttu beni... sonrasında da odaya alındık işte :) ve doğumdan 8 saat sonra evimizdeydik şimdi de cok iyiyiz cok sükür... kızım cok güzel emiyor... babasının kopyası... cooook şirin... doğuramayan arkadasların hepsi için sesle dua ettim onlara da bir an önce nasip eyle rabbim diye... öğlen namazı okunurken hersey bitmiş odama alınıyordum :) benim hikayem de bu arkadaslar... öpüyorum hepinizi... rabbime emanet olun sekerlik16 hayat seviyorum

canım, söylenecek söz bulunamayan anlar bunlar, inşallah en kısa zamanda kavuşursun yavruna... hayatta herşey bizler için, derdi veren, dermanını da veriyor, sende üzülme. evlat ne demekmiş, onlar için savaşmak ne demekmiş, o kokuyu duyabilmek ne büyük nimetmiş, tırnağına zarar gelmesinden ızdırap duymak nasılmış, öğreniyoruz hep, acı da olsa... dua edicem senin için en kısa zamanda evledına kavuşman dileğiyle... . push ; C

suni sancıya gerek yoktu tatlım sancılar duzenliydi ama sanırım catı darlığından ve benim gerginliğimden zorlanıyordum bu yuzden epidural aldım ve inanılmazz rahat bir doğum gerceklestirdim... şuan sadece dikiş ağrım var o kadar... suan emziriyorum ve hala dua ediyorum sizler için... öptümmmmm Önceki

nergis67 gözün aydın canım maşallah :)

ayyyyy heycan yaptımmm bunaşrı görünce ben yaaaaaaa Tutsaqkoliq SeNii SeViiYoRuM

tugceserdar allah analı babalı büyütsün yavrunu. sağlıkla büyüsün inş. darısı başımıza H