aslına bakarsan bende biliyorum hatta aynı yorumu katbekatını yaparım. ama duygularım tavan durumda. her gün ağlamaktan helak oldum. kendime hiç bu kadar acımamıştım. ozdens sil

ilerde bende mi böyle olucam yoksaa :)) tabi ki söylediğin hiç bişeyi yaşamadım anlayamam seni ne desem bilemedim aycaeceberen

sende inşallah sağsalim alırsın kucağına bebişi:) ben kilo olayını hiç takmıyorum. zaten çok kilo almadım. ama oda sorun. bebeğime dr un biri 2450 diğeri 2300 dedi. bel çevreside 1 hafta geride dedi. sordum doktorlara bendenmi kaynaklanıo die. ama yok eşi nasıl beslerse çocuk öyle beslenir dedi. ama sölediğimde e az yemişsin kilo almamak için ondan diyolar kimsenin bişey bildiğide yok. inan az yemiyorum. sadece şu son ay mide bulantımdan bişey yiyemedim. yağdan tiksindim. etten tavuktanda tiksindim ama yedim zorla. sadece bu ara yiyemiyorum yediğimi çıkardığımdan yemeyede korkar oldum. bakalım çarşamba ne diyecek doktor. gün verecek bebeğimin gelişimine göre. evet bende istanbulu çok özlüyorum. kırsal bi kesimde olmak zor. aileme 16 saat uzaktayım. seni inan çok iyi anlıyorum. ama sen çalışıyorsun enazından. baya oyalar seni. ev işi deme bana normalde evi altüst eden ben şimdilerde bişey yapamıyorum yapıncada acısı çıkıyor 2 gün kalkamıyorum. beni teselli edn tekşey bebeğim o sağlıklı olsun kımıl kımıl şuandada :))) hiç inanmazdım doğmadan nasıl seviyorlar derdim. aşığım resmen heleki benim karnım 7. ayda çıktı ozamandsan beri bi başkayım. bende büyük değişiklikler oldu kişilik bakımından bununda etkisi var bukadar takılmamda. kendimi tanıyamıyorum. annem ablam bi gelseydi:))

ayyy biz de mi böle olucaz yaa:) canım benim senin az kalmış.. ne mutlu sana.. takma.. K

canım o şişliklerin hepsi doğumdan sonra gidicek üzülme, bende az kilo almama rağmen küçücük burnum kocaman olmuştu son günlerde, ayaklarım bi şişerdi davul gibi, bebeğini düşün gelip geçici bu günler, hayırlı doğumlar... I Iyi

7.5 ayıma kadar herşey laylaylom 8. ay eh işte. ama 9 yoku dokuz. valla bişey olmasa bana olmazdı diyebilecek kadar iddalıyım. ama elinde değil inan bugün daha iiim. hava güzel dünya güzel ben güzelim hatta abarttı ilk tanıştığımızdaki kadar güzelsin (tam 36 bedenim ozaman:) ohhh bugün iiim bakalım. akşama allah kerim:) bide mercimek çorbası ve brokoli salatası yapmışım.

sonuna gelmişsin artık senin yerinde olmak isteyen kaç kadın var hiç şikayet etme bence olumlu düşün bebeğinn doğmasına da az kalmış ne güzel :) K

hamileliğin son dönemlerinde oluyor maalesef böyle şişmeler... benim de burnum, bacaklarım, ayaklarım çok şişerdi.. psikolojim de alt üsttü.. ama merak etme:)) bebeğini kucağına alınca hepsi geçiyor.. şişlik hemen geçmiyor gerçi:)) benim doğumdan sonra ki ilk gün iki katı artmıştı şişliğim. K

serzenişlerinde çok haklısın ama şöyle düşün bence senin yerinde olmak isteyen yüzlerce kişi var... Ben mesela... İlk bebişimi düşürdüm ben şimdi de 9 haftalık hamileyim ama o kadar tedirgin ve zor geçiyor ki anlatamam... Bir de mide bulantılarım var hayatla ilişiğimi kesen... keşke ben de 37. haftamda olsaydım son 10 günü sayıyor olsaydım... o kadar isterdim ki anlatamam sana... o günleri iple çekiyorum... Sen de düşün o yumuk yumuk ellere, o bezelye ayak parmaklarına, o minicik öpmeye kıyamayacağın yanaklara, o beyazı görünmeyen boncuk gözlere kavuşmana ne kadar az kalmışşşşşş :) resmen bebişin artık sana mesajlar gönderiyor annecim ben geliyorum hazır ol diye... hem var ya istisnasız hamileliği süper geçen kişiler bile son 10 günde bunları yaşıyor... Canını sıkmamaya strese girmemeye, bebişini düşünmeye çalışmalısın... Allah seni tez zamanda sağlık ve mutlulukla kolaylıkla kavuştursun bebişine inşallah... Kocaman sevgiler... K

hamilelikten canım.. tecrübeyle sabittir yani.. bende aynen senin gibiydim kızıma hamileyken hele ki son aylarda.. uyuyamazdım gece gece otururdum tek başıma tv. izlerdim bişeyler yerdim ateş basardı.. offf offf.. yüzüklerim olmazdı.. ayaklarım şişerdi.. kasıklarım son haftalarda çok ağrıyordu.. bir de üstüne üstlük 8 aylıkken ev taşıdım düşün halimi ama hepsi geçti gitti. ben 38+1 ken doğum yaptım... toplam 12 kilo aldım...3.180gr doğmuştu bebişim.. şimdi 2. ye hamileyim.. tekrardan o son günlerin gelmesini öyle çok istiyorumkii.

36 haftalık hamileyim yani bitmek üzere. heryerim şişti. ellerim özellikle çok acıyor. kapatamıyorum bişeyi kavrayamıyorum. belim ağrıo kasıklarım. kısaca heryerim ağrıyor. duvarlar üstüme üstüme geliyor. yaşadığım şehirde yalnızım. eşimde genelde çalışıyor. bi film bile izleyemiyorum kendimi oyalayacak. haftaya çarşamba dr. gün verecek. bacaklarım titriyor. burnumda kocaman oldu dudaklarımda. dr. ödem yok dedi e niye şişiyorum. dün alışverişe gitmiştik eşimle eve bi geldim ayaklarımı gördüm aman allahım resmi yayınlasam +18 e taşınır konu. ben çok kiloda almadım ama nie bukadar şiştim. yanıyorum uyuymıyorum tüm gece. hayalet gibiyim evde. eşim kendince duyarlı ama bana yetmiyor. bugün balkonları yıkattım ona dışarı temizlendi ev battı offfffffffff. annemi özledim. ailemi özledim. arkadqşlarımı. pozitif düşünen halimi çok özledimmmm. kendimi teselli ederdim ben. napıcam ben yaaa? sadece yazmak istedim. çevremle konuşuyorum hamilelikten diyor. evet bunu bende biliyorum ama beni anlamıyor kimmse. ozdens sil

bebişimizin kalp atışlarını geçen hafta gördük inşallah bu hafta da duyarız... Allah hepimizin bebişlerini korusun sabırlar versin bzilere de... inan ki ben de 2 gündür ağlıyorum... açım, yemek yapamıyorum, bir gayret deniyorum yapmayı ama bu sefer de yiyemiyorum... Düşük tehlikesinden korktuğum için evimi temizleyemiyorum, okuldan gelip uzanıyorum kanepeye ve bulantıma dayanmaya çalışıyorum... İnan kabus gibi geçiyor günlerim... Sevdiklerimi çok özlüyorum. Annemi ablamı... antalya yı... ben Konya dayım... burada görev yapıyorum eşim de buralı ama böyle zamanlarda ailenden uzak olmak çok zor... Eşin de tek başına olduğundan ağzıyla kuş tutsa seni tatmin etmiyo... Anne kokusu, anne sesi, anne tesellisi lazım benim canım bişeyler istiyor ama şunu yapın da yiyim diyemiyorum kimseye... Bir de öyle küçük bir yerde yaşıyorum ki anlatamam... aradığın hiçbir şeyi bulamazsın yani... Berbat... yaaaa bakk ne iğrenç durumdayım gördün mü :) ama tek bir dileğim var Rabbimden o da bebişimin orda mutlu olması sağlıkla büyümesi ve kucuşuma gelmesi... Senin mide bulantında kesinlikle heycandandır canım benim... Düşünmekten ve streseten... doğumdan korkmakta haklısın zor ve ne olacağını kestiremediğimiz bir süreç... kalbini ferah tutmaya çalış tamam mı? bezelye parmakları dudaklarında hayalett :))) Annesi eminim o şimdi orda büyümüş ve çok tatlı olmuştur ve Allah'ım onu senin kucağına sağsalim versin inşallah... Bir de var ya... en önemli olan bebişin iyi olması. benim yeni felsefem şu: "bir kadın sağlıklı bir bebeği kucağına aldıysa, onun kendisi için yapamayacağı hiçbir şey yoktur..." ben mesela hep kilo sorunu olan bir insandım... şimdi ise kilomu kafama takıp acizlik ettiğim her ana üzülüyorum... Bebeğim bir gelsin Allah'ın da izni ile ben en geç 1 sene de cillop gibi olurum çok güveniyorum kendime... yeter ki Allah sağlıklı dertsiz bir bebiş nasip etsin... O yüzden sen de ne saçma sapan konuşanları, ne kiloyu, ne şişliği... hiçbirini takma çünkü hepsi geçip gidecekkk... Yeter ki güzeller güzeli bebişin sana kalsın :) K