Onu bunu bilmem bazıları şanslı doğuyor.. Şansının kıymetini bil Gökçencim.. yerimseniben İnşallah hep böyle devam eder..

hepimiz 9 ay boyunca küçük misafirimizi karnımızda taşıdık.. onun hayata teşrifine bahane olan anneleriz... kimimiz ilk kez anne olmanın verdiği heyecanı hala taşıyoruz... Doğum sonrası yaşadığımız ruhsal ve hormonal değişimler göz ardı edilemez.. ilgiye, sevgiye, ruhsal bir desteğe ihtiyaç duyuyoruz... bir çoğumuz hala görüntümüzle barışık değiliz.. küçük misafire gösterilen yoğun ilgi bizleri çok memnun etmesine rağmen, çoğu zaman bizlerden esirgeniyor. ' ben bebekle ilgileneyim, sen yemeğini ye, sütünü iç ' diyen birine ne kadar ihtiyacımız var değil mi? Etrafımızda gönlümüze bir katre nefes veren yakınlarımızın olması ne kadar önemli... gerçi günümüzde babalar daha çok katılımcı bu konuda haklarını yememek lazım ama eşlerinden şikayet eden bir sürü anne var.. siz de bunlardan biri misiniz? gelin paylaşalım... benim bugün ilgiye ihtiyacım var diyenler... bugün sizi dinleyelim ve bir katre nefes verelim gönlünüze... Kardelen2434 Hayat 1 Gün Oda

valla benim kociş bazen ilgili bazen ilgisiz oluyor bana karşı ama bebişle sorunu yok tabi. yinede hakkını yemiyeyim çarpılırım ne kocalar var suratlarına bakmıyor insanın. çok yardımcı oluyor yeri gelince evi topluyor bazen yemek yapmasam bile sorun yapmıyor. lohusalığımda pek anlamadı beni yeri geldi kavagalar ettik alınganlığımı anlamadı. çevresine nazaran çok çok iyi kadını takmayan kişilerle dolu etrafı. ben okadınların yanında kraliçeyim:)) lohusalıkta kayınvalidemin benimle hiç ilgilenmemesi zoruma gidiyordu yanımda okaldı var yok torunu. durmadan emzir onu emzir onu diyordu ama bana bi bardak su vermedi. iştahım yoktu ilk zamanlar yemiyordum hiç. yemek bile vermiyordu. yemek saatlerini beklettiriyordu eşimle kaynımın gelmesine. öglen2 akşam 10.30 ben yemezsem sütüm olmucak. hoşaf yap sütü olur diyorlardı yapıp dolaba koyuyordu sadece vermek yok zoruma çok giderdi. derdim eşime bana hiç bakmıyor su bile getirmiyor al iç sütün olsun diye. . oda diyordu iste giriyorduk birbirimize sonra. ben nasıl istiyeyim lohusanın yanına gelen bakmasınıda bilicek. benim annem yengelerim ablam gelirdi boyna yiyicek taşır yediriyoyorlardı. neyse işte geçti ogünler çok şükür kendimede oğluşumada bakıyorum çok şükür Allah dermansız dert vermesin gerisi geçiyor işte. A avebru

kayınvalidem gerçekten bana çok yardımcı oldu. annemle ikisi evin her işini yaptılar. bebekle de ilgilendiler. annem gittikten sonra kayınvalidem aynen devam etti. suyumu bile elime verdi. Allah razı olsun her ikisindende. kayınvalidem gittikten sonra da eşim ilgilendi herşeyle. misafirlerle bile ilgilendi. zaten oğluyla da çok ilgili. altını temizliyor, banyo yaptırıyor, kıyafetlerini değiştiriyor. sabah erkenden işe gitmesine rağmen gece kucağında uyutuyor bebeği. ben de biraz nefes alıyorum. bu kadar çok yardım etmesinde benim hastalanmamın payı var. lohusa humması oldum da. 3-4 gün 40 derece ateşle yattım. kocam tam bir anne gibi ilgilendi. yemek yaptı, temizlik yaptı vs. saymakla bitmez. inanki bukadarını beklemiyordum. çok minnettarım kocama. A avebru

haklısın ayperincim iyi ki annelerimiz var.. bebeğimin sezaryenle dünyaya geleceğini haber aldığında annem sitenin giriş kapısında bizim dönmemizi beklemiş, arabayı görünce öyle bir attı ki kendini yola görmeliydiniz.. ayağı taşa değdi burkuldu.. canım annem... gözleri kızarmış halde öyle bir sarıldı ki bana hala gözlerimin önünden gitmez.. ben ameliyata girerken kayınvalide, yengem, teyzem de ordaydı... baktım sadece annemin gözlerinde yaş vardı.. öyle ya o da beni dünyaya getirdi.. neysen dila şimdide sırada

merhaba neysencim, okumuş olduğum kitapta şöyle diyor yazar; Eğer sevgi davranışlara bağlı kalsaydı, belki hiç birimiz ergenlik çağındayken sevilmezdik. birisi bizim hoşumuza gitmeyecek bir davranışta bulununca, onların bu davranışına ergenlik çağındaki çocuklarımıza baktığımız gözle baksak, çok daha sevgi dolu bir dünyada yaşamaz mıydık? arkadaşım huzuru arıyorsak ufak şeyleri dert etmemeyi öğrenmemiz gerekiyor, çünkü hepsi de aslında ufak şeyler haline gelecek zamanla

Benim ameliyattan sonraki zamanım biraz zorlu geçti.. Annem panik olur diye sezeryana girdiğimi haber vermedim, kayınvalideme güveniyordum güya.. Gerçi kadın aylar öncesinden "annen gelir sana bakar dimi ben küçük bebeğe dokunamam" falan deyip duruyordu.. Ne bilim kadın sorumluluktan kaçıyor sanıyordum.. Meğer gerçekten bakamıyormuş.. Bebeği tuttu tutmasına da altını falan değiştiremedi, bana bakamadı.. Bir gün boyunca perişan olduk.. Neyseki annem geldide kurtulduk.. Eve geldiğimizde ise hem annem hemde kayınvalidem yaklaşık 11 gün baktılar bana.. Ama annem gidince kayınvalidelerde ortadan kayboldu.. Önce evlerindeki tadilatı bahane ettiler sonra arabamızı kızımıza verdik iş için lazımmış deyip kaytardılar fisfisfis. Gerçi ondan yardım istemekte biraz hata olur zira bebeği her kucağına aldığında o kadar çok sıkıyor ki bebek kusuyor yada burnundan süt geliyor.. Sonrada bana bu bebek hasta galiba diyor laelaelaelaelae Onlar gittikten sonra Allah'a çok şükür kimseye muhtaç olmadan baktım bebeğime.. Gerçekten Allah çok büyük insana kaldırabileceğinden fazlasını yüklemiyor.. Eşim bebeğe karşı çok ilgili hatta benden almak için küçük bahaneler bile buluyor.. Bebekte yavaş yavaş alışıyor babasına.. Benim eşim evlendiğimizden beri benden hiç yemek yada kahvaltı beklemedi.. Yaparsam yedi yapmazsam niye yok diye sorgulamadı. Çünkü onun annesi hep çalışmış ve onlara yemek hazırlamazmış, ne yiyeceklerse dolaptan çıkarıp yerlermiş.. O yüzden bir kadına "yemek yapmamışsın, acıktım" demeyi bilmiyor Ev işlerine gelince ben yavaş yavaş genelde eşim evdeyken evleri toparlamaya çalışıyorum.. Eşim temizliğede karışmıyor çünkü temizlikten şikayet ederse kendisinden yardım isteyeceğimi biliyor ve bu da hiç işine gelmiyor jeyyar.. Bende zaten evi mümkün olduğu kadar toplu tutmaya çalışıyorum.. Bu arada bana en çok dokunan şey kayınvalidemin bana hep "sende benim evladımsın kızımsın" deyip durmasına rağmen bir sohbet esnasında kendi kızı için "benim kızım doğum yaparsa onu asla mağdur etmem gerekirse bakıcı bile tutarım" deyip beni hiç sallamamasıydı.. Yani hayat böyle işte kayınvalideler ve kayınpederler için sadece kendi çocuklarının mutluluğu önemli.. Dışardan gelen gelin ve damatlar "sözde evlat" ve kendi çocuklarını mutlu ettikleri sürece iyiler.. Halbuki hiç sormuyorlar "sen benim çocuğumla mutlumusun" diye.. Ama bende intikamımı kötü aldım.. Kayınvalidem benim yanımdayken sürekli eşimden şikayetçi oldum.."nasıl yetişmiş anlamıyorum" diye onlara laf sokup durdum.. Çünkü her fırsatta üniversite mezunu olduğunu söyleyip duran kayınvalidem çocuklarını ilkokul mezunu kadınlardan bile daha kötü yetiştirmiş.. Hepsi ayrı şımarık hepsi ayrı sorumsuz ve bencil.. klava: Ama Allah annemden razı olsun ve ona uzun ömürler versin bana çok yardımcı oldu.. Abimin kızının sınavları olmasa daha çok kalırdı ama kalamadı. Yalnız bebeğin uykusunu düzene soktu gitmeden önce ve bu benim işime çok yaradı.. Hayat böyle işte suya kendini atmadan yüzme öğrenemiyor insan bizde tüm sorumluluğunu almadan bebeklerimize anne olmayı öğrenemeyiz.. Varsın kimse yardımcı olmasın sağlıklılar ya çok şükür.. Önemli olan o.. Nasıl olsa büyürler Allah ömür verdiyse..