huzuruma 460 günden snra kavuştuğum ilk gün o heycanı o anı ömrümde bi daha yaşayamıyacağım galiba askerdeydi ve şırnakta olduğu için hiç ama hiç görmedim netten falan sadece sesini duyuyordum karşımda gördüğümde havaalanında heycandan ayaklarım kesilmişti uçuyordum onu sağ salim ist. e aldım diye:) bide istemeye geldikleri gün çok mutluydum ama o askerlik dönüşünü unutamam:) A Ally

şöyle bi düşündüm hayatımda hiç o kadar mutlu olduğum gün yok galiba

6 yaşındaydım bisikleti olanlara çok özenirdim hergün babama bana bisiklet alsın diye yalvarırdım... küçükkende şimdiki gibi öyle ısrarcı bi şekilde bişey istemezdim ama bisikleti çok istiyodum ve bigün babam işten geldiğinde bana pembe bi bisiklet getirmişti o an çok mutlu olmuştum birde Çanakkale'ye gitmeyi çok istiyodum hatta rüyalarımda bile oraya gittiğimi görürdüm hiç imkan yokken birdenbire gitme fırsatım olmuştu hemde kaç sefer gittim gezdim çok mutlu olmuştum içime bi huzur dolmuştu :1rolleyes: I love Çanakkale :asigim: bi tane daha var kaydirigubbakcemile3 oda bi zamanda İstanbul'a takmıştım özellikle kızkulesini görmeyi çok istiyodum kızkulesine gittiğim gün aslında hayatımın en mutlu günüydü diyebilirim :hooray: