Bende babasız büyüdüm. Vardı ama hiç olmadı. Ve yıllar sonra neden eşime fena halde bağımlı olduğumu da buna bağlayarak çözdüm. Ha iyileşebildim mi hayır. Sadece nedenini biliyorum. Sanırım destek almadan olmuyor bu işler. Ve gerçekten herşeyin başı aile malesef.

Ben hep beni sevmeyecek erkekleri çekiyorum hayatıma. Ve yanlış erkekleri seçiyorum. Bunun sebebini araştırdım birkac yerde. Birkaç psikolog ve yaşam koçuna sordum. "Annen seni küçükken başkalarıyla kıyaslamis ve yeterince sevgi görmemişsin" dediler. İçimde büyük bir boşluk var. Sevgisizlik o kadar yakıyor ki canımı. Annem hala daha kırıyor kalbimi Annem yüzünden ne kimseyle tanisabiliyorum ne de flört edebiliyorum. Hep yoluma taş koyuyor. Ben ne yapmalıyım? Ailesi tarafından sevgi görmeyenler içindeki boşluğu ve sevgisizligi nasıl dolduruyor?

Ailem yüzünden geçen sene istediğim kişiyle görüşemedim maalesef Ama yapacak bir şey yok. Bundan sonra hiç kimseyi gönül ilişkilerime karistirmayacagim. Kendimi geliştirmeye devam etmekteyim

En azından bunun farkına varmışsınız bence bunu da hesaba katarak ne istediğinizi anlamaya çalışın. Buna göre ilişki kurun. Sevdiğiniz insanlarla beraber olduğunuzda daha iyi olursunuz. Yolunuza taş koyduğunu düşünüyorsanız saygıda kusur etmeyin ama yine de bağımsızlaşın görüştüğünüz kişilere vs müdahale ediyorsa sınır koyun çünkü annesinin müdahaleleri yüzünden uzun süre yalnız kalıp pişman olan yakınlarım var. Ne istediğinize karar verin kendinizden emin olun. Biraz da nasip aslında Ben de hep babamı eleştirdim ve eşimi babamdan farklı bi karakterde seçtim. Ama şimdi bakıyorım da babamda şükrediyorum bazı şeylere. Kimse mükemmel değil yani bi şeylerden kaçarken farklı şeylerle de imtihan olabilirsiniz. İyileşmeye çalışın kendinize güvenin.

Destek almak için paramin olması gerekiyor. Onun için de iş bulmalıyım. Şimdilik youtubedan devam ediyorum. Destek almak lazım kesinlikle