Mina yamaç tırmanısı yapmak isteyen genç bir kadindi. Bir gün cesaretini toplayarak bir grup tırmanısına katıldı. Tırmanacakları yere vardıklarında, neredeyse duvar gibi dik, büyük ve kayalik bir yamaç çıktı karsılarına. Tüm korkularina ragmen, Mina azimliydi. Emniyet kemerini taktı, ipi yakaladı ve kayanın dik yüzüne tırmanmaya basladı. Bir süre tırmandıktan sonra, nefeslebilecegi bir oyuk buldu.. Orada asili dururken, gruptan yukarıda ipi tutan kisi dalgınlıga düserek ipi gevsetiverdi. Aniden bosalan ip, hızla Mina nin gözüne çarparak lensinin düsmesine neden oldu. Lens çok küçüktü ve bulunması neredeyse imkansizdi. Lens yamacın ortasında bir yerlerde kalmıstı ve Mina artık bulanık görüyordu. Ümitsizlik içinde, lensini bulmasi için Mina Allah&#8217;a dua edebilirdi yalnızca.. Ve içten içe düşünüp dua etmeye basladi. &#8220;Allahım! Sen bu anda buradaki tüm daglari görürsün. Bu daglar üzerindeki her bir tası ve yaprağı bildigin gibi, benim lensimin yerini de biliyorsun. Onu bulmama yardım et.&#8221; Patikalardan yürüyerek asagi indiler. Asagi indiklerinde, tirmanmak üzere oraya dogru gelen yeni bir grup gördüler. Iclerinden biri &#8220;Aranizda lens kaybeden var mı?&#8221; diye bagırdı. Mina&#8217;nin sonradan ögrendigine göre, lensi bir karinca tasiyordu ve karinca yürüdükçe yavasça kayanin üzerinde hareket edip parlayan lens kızların dikkatini çekmisti. Eve döndüklerinde Mina lensini nasıl bulduklarını babasına anlatacak ve bir karikatürcü olan babası da agızıyla lens tasıyan bir karinca resmi çizerek, karıncanın üzerindeki baloncuga bunları yazacaktı: &#8220;Allahım! Bu nesneyi neden tasıdıgımı bilemiyorum. Bunu yiyemem ve neredeyse tasıyamayacagim kadar agır. Ama istedigin sadece bunu tasimamsa, senin için tasıyacagım&#8230;&#8221; &#8220;BU YÜKÜ NIYE TASIYORUM&#8221; demeyin&#8230; talin