Eşimle 2.5 yıllık evlıyız ve hamileyim çok şükür. Tüp bebek yaptırmak zorunda kaldık tabi bu süreçte çok yıprandık. Şimdi de biraz problemli bi gebelik geçiriyorum öyle bulanti kusma falan var ama tip bebekten sonra bazı yan etkiler ortaya çıktı. aldığım hormonlar ve gebeligin getirdiği hormonlar bir olup yumurtalıklarımı çok büyüttü. Çok sancılar çektim ameliyat oldum neredeyse Yumurtalıklarım alınacaktı ki ucuz kurtuldum. Tabi bu süreçte bebeğimi kaybetme korkusu sardı. O apayrı bi şey zaten. Bi hafta hastanede yattım sonrasında da 1.5 aydır evde yatıyorum hiç bi şey yapmadan. Kimse yanımızda olmadı hoş biz de istemedik ama kırıldıklarım da oldu. Bütün yük esimde allah bin kere razı olsun. Ama simdi bakıyorum çok bunalmısım. Her şeye sinirlenip ağlıyorum kendimi her şeyden soyutlanmıs hissediyorum. Mutluluktan uçmak gerekmez miydi? Ben böyle her şeyden soyutlanmısken eşimi daha çok kıskanıyorum bunaltmak istemiyorum ama bu sefer ben çatlıyorum! Ne yapacagimi ne hıssedegımı bilemez oldum. Nolur biri bunlar geçecek desin böyle devam etmeyecek hep değil mi? Ve mucızeme her gün her an şükrediyorum... D

Çok şükür rabbime inşallah en kısa zamanda size de nasip etsin. Biraz biraz düzeldim her seferinde farklı bi şeyden muzdarıbım anladım ki bunlar da gecıcıymıs 2 gün sonra başka şeyden dert yanacağım çünkü hormonlar esir almış beni buna da şükür çok şükür. D

Neden kıskanıosn sevmese yanında olmaz.. Üstelik bebegin seninle.. Bak biz neler neler yapıyoruz bebeğimiz gelsin diye keyfini cıkar o uzanıp yatman bile şükür kaynağı kötü düşüncelere sahip olunca elini karnına koy orda minik bir kalp war.. Ayrıca bol bol felak nas ayetel kürsü fatiha ihlas oku.. Sevgiler

Banada dua edin bende elimi karnıma koyu şükür edeyim inşaallah... Hemde bu ay tabi hayırlısı ile