Hiç okuyanam bmyle yazıları nedense saçma zorlama gibi gelir Benim bilinçaltında var bir sorunum:)

Genç bir adam kentin merkezinde durmus, o yöredeki en güzel kalbin kendi kalbi oldugunu söylüyordu. Çevresinde büyük bir kalabalik olmustu. Herkes en küçük bir leke ya da çatlak olmayan bu kalbe imrenerek bakiyor, onun güzelligini konusuyordu. Sonunda hepsi de bu kalbin gördükleri en güzel kalp olduguna karar verdiler. Genç adam çok gururlandi ve daha yüksek sesle kalbini övmeye basladi. Aniden kalabaligin önünde yasli bir adam ortaya çikti kalbinin güzelligini öven bu adama seslendi; ''Bir dakika genç adam senin kalbin benimki kadar güzel degil." Kalabalik ve genç adam hep birlikte yasli adamin kalbine baktilar. Çok güçlü atiyordu ama izler ve yariklarla doluydu. Kimi parçalari yok olmustu, kimi parçalarin yerine küçük küçük parçalar konmustu, ancak bunlar tam yerine oturmamisti, gelisi güzel konmustu ve kimi yerlerinde kocaman oyuklar vardi. Insanlar hayretle baktilar: "Nasil bu adam kalbinin daha güzel oldugunu söyleyebiliyor?" dediler. Genç adam da yasli adamin kalbinin haline bakti ve: "Saka yapiyor olmalisin'' dedi. "Kendi kalbini nasil olurda benimkiylekarsilastirabilirsin. Bak benimki mükemmel, senin ki ise yarik ve eksiklerle dolu." Yasli adam kendisinden emin biçimde yanitladi genç adami; ''Evet. Seninki mükemmel görünüyor, ben seninkiyle yarisamam. Ama bak, benim kalbimde gördügün her yarik sevgimi verdigim bir kisiyi temsil eder. Kalbimin bir parçasini koparip onlara verdim ve çogu kez onlarda bana kendi kalplerinden birer parça koparip verdiler. Ama tam benim parçanin büyüklügünde olmadigi için arada bosluklar kaldi. Ancak ben bu bosluklara sükrediyorum. Çünkü onlar, paylasilan sevgileri bana animsatiyor. Bazen ben insanlara sevgimi cömertce vermeme karsin onlar bana karsiligini vermediler. Bu derin bosluklarin nedeni iste bu karsilik alamadigim sevgilerdir. Bunlar aci veriyor ama olsun, onlar da benim sevgime karsilik vermeyen insanlari bana animsatiyorlar. Ben yine de benim sevgime karsilik verecekleri bu bosluklari dolduracaklari günü bekliyorum. Simdi GERÇEK GÜZELLIGIN NE OLDUGUNU ANLADIN MI?" Genç adam yanagindan akan yaslarla sessizce duruyordu. Yasli adama dogru yürüdü harika güzellikteki kalbinden bir parça kopardi ve yasli adamin titreyen ellerine verdi. Yasli adam aldi ve onu kalbine yerlestirdi. Sonra kendi yara dolu kalbinden bir parça koparip adamin kalbindeki bosluga yerlestirdi. Bosluk doldu ama köselerde biraz bosluk kaldi. Genç adam kalbine bakti. Artik mükemmel degildi ama öncekinden daha güzeldi. Çünkü yasli adamin kalbinde sevgi onun kalbine akmisti. Birbirine sarildilar ve yan yana yürümeye basladilar...