galiba herkes herşey hakkında herkesten daha fazla şey bildiğini düşündüğü için herkes herkesten ;önce konuşmak ;önce dinlenmek ;önce taktir görmek istiyor buda bencillik duygularının ön plana çıkarılmasına ve bunu bilen diğer herkesin bu duyguları beğenmeyip başta kastettiğim herkese hayır biz daha çok şey biliyoruz senin o dediklerini biz hakediyoruz diyerek kendilerini ortaya attıklarında aslında beğenmedikleri bencilliği kendileri nin yaptığının farkına varmadan... tartışmalara ben diye başlamak sadece diğer tarafın ya yetersizlikten yada ben senin seviyene inemeyeceğimden yada başka herhangi bir sebepten tartışmayı bırakmasına ve bu durumun ortaya geçici çözümler çıkarmasına kalıcı, akılc, ı birlikçi, hiçbir şey ifade etmeyen sadece bir tarafın konuşup öte tarafın sustuğu yada bir tarafın konuşup öte tarafın da konuştuğu ama birbirini duymadan kuru laf kalabalığından öteye gitmeyen kelimelerin havada kaldığı konuşma ortamlarının yaratılmasına sebep oluyor... biz ne yapabiliriz... sence sorun nerde, benim de bu konuda ki fikrim var ama başka fikirlerede saygılıyım, fikrimi beynime mıhlamadım değişim gelişim iyidir, akıldan üstündür, fikrin benimkinden üstünse uyarım ne demek, yada bak bende böyle düşünüyorum sence de mantıklı değilmi, benide dinlermisiniz,,, bende sizi dinlemek isterim... üslup üslup üslup... kızlar ya herkes ayrı şeyler düşünücek tabi... aksi düşünülemez... ama başkalarının fikirlerine açık olmak lazım... düzgün incitmeden saygı duyarak dinlemeyi ve de dinletmeyi bilmek lazım... saygı saygı saygı... ne bilim allah ortak noktaları görmeyi nasip etsin cümlelerimize... kafalarımıza... kalplerimize...

Son zamanlarda uzlaşmaya gayret etmeyen, zıtlaşmayı ise bir kültür bi alışkanlık haline getiren fertler haline geldik ülke olarak.. Güzel yazı, teşekkürler..

Canım fikirlerin için teşekkür ediyoruma. s Aslında zıtlaşma hayatımızın her safhasında karşımıza çıkıyor. benneyaptımki Birbirimizi ilk önce anlayabilsek, ondan sonra yorum yapsak hayat dah güzel ve kolay olacak. a. s

Gündemimizi meşgul eden 2 kavram üzerinde durmak istiyorum. Uzlaşma ve zıtlaşma... Uzlaşma; mutabakat, konsensüs, anlaşma, uyuşma... İki ya da daha fazla tarafın beklentilerinin ortak bir noktada, asgari müştereklerde buluşması anlamına gelmektedir. Zıtlaşma ise iki ya da daha fazla tarafın beklentilerininin uyuşmaması, asgari müştereklerden uzaklaşması dolayısıyla anlaşamama anlamında kullanılmaktadır. Uzlaşma, sevginin bir yansıması, zıtlaşma ise nefretin... Uzlaşma, elini uzatmak, zıtlaşma ise yumruğunu sıkma, meydan okuma... Uzlaşma beraberinde huzuru getirirken, zıtlaşma huzursuzluk ve kaosu getirir... Uzlaşma yakınlaşmaya, zıtlaşma kutuplaşmaya neden olur... Uzlaşmanın pozitif enerjisi bütün topluma, hatta evrenimize olumlu bir şekilde yansırken, zıtlaşma sonucunda nefret tohumlarının ekilmesiyle, düşmanlıklar artar... Uzlaşma ışığı tüm kalbimizi ve zihnimizi aydınlatırken, zıtlaşma karanlıklara gebedir. O halde neden uzlaşma yerine zıtlaşmayı tercih ederiz... Zıtlaşmadan elde edeceğimiz fayda, uzlaşmadan elde edeceğimiz faydadan daha mı çok?.. Hiç sanmıyorum... Asıl şunun hesabını yapmalı bence... Uzlaşmanın ortaya çıkaracağı fayda ile zıtlaşmanın getireceği zararı karşılaştırmalı.. Bu topiği neden açma gereğini hissettim biliyormusunuz... Bu sanal ortamda görüşlerine değer verdiğimiz bir çok arkadaşın zıtlaştıklarını görüyorum.. Hoşgörüyü de unutmamak lazım diye düşünüyorum.. Çok değerli bilgileri okumak için girdiğim topiklerde karşılaştığım bu zıtlaşmalar ister istemez beni bazen üzüyor. Buradaki değerlerin her birinin çok önemli olduğunu düşünüyorum. Zıtlaşan iki tarafında bilgi birikim ve tecrübesine de saygı duyuyorum. Zıtlaşmanın en kısa sürede sona ererek uzlaşma kültürünün tekrar hakim olduğu bir ortamın oluşması en büyük temennimdir... Herkese Sevgilera. s. kurmis