bu kadar acımasız olunamaz yaa biz bir evlat sahibi olalım die yapmadığımız hiçbirşey kalmıyo kendini bilmezlerde Allahın onlara verdikleri bu güzel meleği hiç düşünmeden acımasızca hayattan çekip koparıyolar... çok üzücü ya (( N

herkesin imtihanı bu dünya. onlar çocukla, biz çocuksuzlukla imtihan oluyoruz. onlar bu yola saparak kaybedenlerden oluyolar. inşallah biz sabrımızla, çocukla müjdelenen kullarından oluruz. S sxuxnger53 lokum suratlı

doğru söylüyorsun ece çeken bilir off off inşallah bu forumda olan olmayan bebek isteyen her kese allah bebek verir

ben 1 kere mikro denedim pakize tarzi tüp bebek merkezinde. 16 yumurta toplandı ilkinde çok kaliteli diye 2 transfer yaptılar tutmadı 2. de 3 orta kalite embriyo koydular tutmadı son dondurulmuş 3 taneden 2si dayanmadı 1 transfer ettiler o da olmadı . push ;

Özlem merhaba ben aranıza yeni katıldım Senin maillerini üye olmadan önce takip ettim hep. Hatta senin yanlış hatırlamıyorsam 11. günü idrar testi yaptırmanı kan testinin sonucunu heyecanla takip ettim ve sanki ben hamile kalmış gibi ÇOK MUTLU oldum. Allah kucağına almayı nasip etsin arkadaşım. ve Allah bütün isteyenlere tez zamanda versin. Dua et bize hamişlerin duası kabul olurmuş :)

doğru yolu sonunda bulmuşun :)) hakikatten morel acaip önemli bu işte ben özel doktorumda yaptım hep söylüyorum cok şeker bi doktorum var tüm tetkiklerimi kendi muane hanesinde yaptı labaratuar olarakta ferticenteri kullanıyor kendiside tüp bebekle baba olmuş bu nedenle aşırı hassas yaklaşıyor insana benden 11 yumurta toplandı 10 tanesi döllendi 8 tanesi kaliteliydi 3 tane transfer edildi 3 tane dondurdum HCG sonuçlarıma göre tek gibi ama bilemiyorum cumartesiş günü ulrasona girecem kesin o zaman öğrenicem sonucu sen aşılamalarını nerde yaptırmıştın? S

arkadaşım bana moral verdin ne güzel yazmışsın allah seden razı olsun N

5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor. Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana 5 Ekim: Bugün var edildim. Buradayım. Varım. Müthiş bir duygu bu. Var olduğumu henüz annem ve babam bilmiyor. Bir elma çekirdeğinden bile küçüğüm. Ama ne de olsa, ben benim. Varım ya! Bu bana yetiyor. Henüz bedenim belli belirsiz, yüzüm yok ama, varlığımı ve benliğimi hissedebiliyorum. Bir kız olacağım ve baharda çiçekleri seveceğim. 19 Ekim: Biraz büyüdüm. Kımıldamam mümkün değil. Annem henüz farkında değil ama onun kanıyla besleniyorum. Kalbini dolaşıp gelen sımsıcak kan bana geliyor. Beni sevecek bir kalbin kıpırtılarını şimdiden hissediyorum. Annem beni çok sevecek. Annem için güzel bir sürpriz olacağım. 23 Ekim: Hiç göremediğim bir el ağzımı biçimlendirmeye başladı. Dudaklarımda onun dokunuşunu hissediyorum. Bu "el"in dokunduğu yerler dudağım damağım oluyor. Düşünün bir yıl sonra bu elin dokunduğu yerde tebessümler açacak, güleceğim. Dudağımdan ve dilimden sözler dökülecek. Herhalde önce "Anne!" diyeceğim. Anne duyuyor musun beni? Seninle konuşacağım. Sana güleceğim. Kimilerine göre hala daha var değilmişim&#8230; Nasıl olur? Varım ve gülücükler sunacak dudaklarım da olmak üzere ya&#8230; Hem sonra bir ekmek kırıntısı ne kadar küçük olursa olsun yine ekmektir. Öyle değil mi anneciğim? Ah bir konuşabilsem! 27 Ekim: Bugün pek mutluyum. İçimde tatlı bir kıpırtı başladı. Artık bir kalbim var. Kalbim atmaya başladı. Hayatım boyunca böyle atıp duracak. Sevgilerle dolduracağım kalbimi. Tıpkı anneminki gibi... Annem bedeninde iki kalbin birden atmaya başladığını bilseydi ne kadar sevinirdi! Duyuyor musun anne? 2 Kasım: Her gün biraz daha büyüyorum. Kollarım ve bacaklarım da biçimlenmeye başladı. Hele bir büyüsün kollarım bak nasıl kucaklayacağım seni anneciğim. Şu ayaklarım da tamamlansın da, beraber çiçekli bahçemizde yürürüz. Belki birlikte okula gideriz. 12 Kasım: Ah evet&#8230; Bunlar, bunlar ne kadar sevimli ve küçük şeyler. Aman Allah'ım parmaklarım da çıkmaya başladı. Bunlarla çiçek toplayacağım, annemin elini tutacağım, kalem tutacağım. Belki de güzel bir şiir yazacağım. Anneciğim, orada mısın? Ellerimi ellerinin arasına koymak için sabırsızlanıyorum. 20 Kasım: Oh, nihayet.. Annem doktora gitti. Burada olduğumu öğrendi.. Yaşasın! Doktor teyze özel bir cihazla gördü beni. Ultrason diyorlarmış. Resmimi bile çekti. Sevinmiyor musun anneciğim? Seneye kalmaz kollarının arasında olacağım&#8230; 25 Kasım: Artık babam da burada olduğumu biliyor. Fakat henüz kız olduğumun farkında değiller. Onlara sürpriz yapacağım.. 10 Aralık: Bugün yüzüm tamamlandı. Artık iki güzel gözüm, bir küçük burnum, dudaklarım ve yanağım var&#8230; Anneme benziyorum galiba&#8230; 13 Aralık: Artık çevreme bakabiliyorum. Etrafım çok karanlık ama olsun. Yine de mutluyum. Yaşıyorum ve varım. Kısa bir süre sonra gün ışığını görebileceğim, renkleri ve çiçekleri tanıyacağım. Rüyamda gördüm. Dünyada gökkuşağı diye bir şey varmış.. Onu çok merak ediyorum.. Anneciğim, babacığım sizin yüzünüzü de göreceğim. Tanışacağız&#8230;. Mutlu olacağız. Gülüşeceğiz.. 24 Aralık: Kulaklarım daha iyi duyuyor artık. Anneciğim, senin kalbinin seslerini duyuyorum. Benim kalbimin atışlarını da sen duyabiliyor musun? Hatta sesini bile tanıyabiliyorum. Sesin ne kadar tatlı&#8230; Hiç duymadığım bir şey bu&#8230; Güzel ve sağlıklı bir kız olacağım. Kollarında uyuyacağım, yüzüne bakacağım, o tatlı sesini dinleyeceğim. Benim için ninni de söyleyecek misin anneciğim? Sen de beni özlüyorsundur mutlaka&#8230; Beni koklayacaksın.. Çok seveceksin, değil mi? 28 Aralık: Anne burada bir şeyler oluyor. Doktor abla neden mutsuz bakıyor böyle... Sen acı çekiyor gibisin. Kalp seslerin değişti... Sustun. Benimle niye konuşmuyorsun anne? Anne&#8230; Anne&#8230; Anneciğim&#8230; Yüzümde soğuk bir şey hissediyorum. Anne, yüzümü parçalıyorlar... Anne bir şeyler yap&#8230; Anne&#8230; Kolumu çekiyorlar anne&#8230; Canım yanıyor anne... Anne&#8230; Ayaklarımı parçalıyor bu şey anne... Beni sana bağlayan damarı kopardılar anne&#8230; Anne kalbimi parçalıyorlar&#8230; Anneciğim&#8230; Anne&#8230; Anne&#8230; An&#8230; Ah! Kürtajınız ta-mamlandı hanımefendi. Geçmiş olsun!..

Ne Aci Dimi Biz Bebeğimiz Olsun Diye O Kadar Aci Cekelim Bazilarida Böyle Canice Sirf Uçkurlarinin Keyfine Bi Hayati Bu Kadar Kolay Harcasin Okurken Içim Acidi zehra81

sağol canım tedavinin en zor kısmı transfer sonrası geçen 10 gün yani geçmek bilmeyen 10 gün... gece yatakta bile sağa sola dönerken kasılıyordu vücudum.. acaba bişey oldumu duruyomu düştümü. her an kendimi dinliyordum uykuda bile.3 gün evde yattım 4. gün işe başladım ama servisi kullanmadım eşim getirip götürdü. ne olduğunu varolup olmadığını bilmeden geçirilen kuruntu endişe korku ümit dolu günler. çok karmaşık duygular sen de yaşamışsındır.. bence tüp bebek tedavisinin en zor aşaması sadece bu. Benim diğer aşamalarım gayet rahat geçti zorlanmadım inşallah son kez yaşarım transferi artık. Rabbim hepimize sabır versin. Emeklerimizin sonu hayırlı olsun. Kucaklarımızı boş bırakmasın talin

teşekkür ederim arkadaşım ben çok karamsardım ilk duyduğumda yıkıldım kabullenemedim. Belki bunun cezasını çektim ilk denememde. ilk denemem hüsranla sonuçlandı. ardından 2 kez daha dondurulmuşları transfer ettiler yani toplam 3 kez kan testi sonucu aldım negatif. şimdi 2. tedaviye başlıcam merkezi değiştirdim biraz daha alıştım daha güçlü ve ümitli olmaya karar verdim. HERŞEY OLACAĞINA VARIR deyip başlayacağım bu sefer. Stresimi yenmem lazım Sen kaçıncı haftandasın şimdi. KAÇ TANE transfer etmişlerdi. şuan kaç tane öğrenmedin değilmi henüz. Tedavin nerde yapıldı özlemcim.

canım senin yazdığına benzer bir yazıyı bende İkbal Gürpınarın Gün Doğdu kitabında okumuştum inanki tüylerim diken diken olduydu ve şimdide ayni duyguyu tekrar hisettim. Rabim bize ne yol göstarirse bizde onu yaşıyoruz tıkpkı kürtaj gibi ama bizler şu anda baya duygusal olduğumuz için kabulenemiyoruz. Be şu anda yarınki transferimi bekliyorum inanın ki yumurtalarım toplandıktan sonra tüp bebek merkezinden ayrılırken içim burkuldu sanki bebeklerimi orda bırakmışım gibi hisetim. ne diyelim bizler dünyaya birer melek getirmeye çalışırken onlar ellerindeki meleği kaybediyolar...

inanamıyorum ya böyle acımasız insanlara gerçekten inanamıyorum söyleyecek tek kelime bulamıyorum yazık yazık çekmeyen bilemez derler ya o insanda bizim hissettiğimiz duyguları hissedemez şu anda içim parça parça

allah sabır versin inşallah emeklerin boş cıkmaz en kısa sürede alırsın bebişini kucağına N

sağol arkadaşım allah bu duyguyu tüm isteyen arkadaşlara nasip etsin ben başından beri anne olacağım inancını hiç kaybetmedim her zaman kendimi şanslı bulmuşumdur. İlk bebeğimin olmayacağını duyduğumda hiç allaha küsmedim vardır bi hayır dedim ve inancımı hiç kaybetmedim Allah kuluna cekebileceğinden fazla yük vermezmiş demekki bizler bu yüğkü çekebiliriz içini ferah tut inancını kaybetme inşallah seninde burada hamile haberini görmek kısmet olur N