Çok teşekkür ederim.. Sorunun ne olduğunu bilmediğim için nerede ne çare arayacağımı da hiç bilemiyorum. Dikkate alacağım. Dualarınız için de Allah razı olsun. Rabbim bin katını size versin İnşallah

Öncelikle kitap önermiyorum çünkü zaten içe kapanıklığın kendi dünyanda oluşun nedeniyle bi de kitaba kapanacaksın ve sarmayacak dua elbetteki ibadetle birlikte her zaman hayatımızda olmalı ancak psikolojik buhranını kendini suçlamaya dönüştürebilir mesela dua edince rahatlarsn kendini güçlü hissedersn ancak dua edemediğinde hemen eskiye dönersin ve üstüne kendini suçlarsn dua edemediğin için ayrıca dualarının karşılığını beklersin ancak Rabbim'in senin için daha güzelini nasipleyeceğini düşünmezen duanı et ama seni o durumdan kurtarmak için dua eksik film müzik de hepsi geçici bak canım kendinde bitiyor malesefki herşey bazı durumların üstesinden bitek kendimiz gelebiliriz kimse bize yardımcı olamaz aşk konusuna gelince şuan edineceğin aşkta kendin gibi olgun saatlerce dertleşeceğin bi ilişki ararsın ancak seni eğlendiren bi ilişki sana daha gelecektir o da sen kendini toparlayınca olacaktır o yüzden aşk konusunda da acele etme önerim çevre edin farklı kişilikler göreceksin insanların neler çekip bunlara gülüp geçtiğine denk geleceksin gez toz çevre edin duanı et ve şöyle düşün senin için kötü günler geçiyor her insanın kötü evresi olur sende yaşadın geride kalıyor bundan sonrası güzel olacak gibi düşün diliyorum en güzel şeyleri yaşarsın unutma sen iyi birisin ve iyi şeyleri hakediyorsn ve ancak kendin verebilirsin iyi şeyleri kendine Allah yar ve yardımcın olsun içinde bulunduğun karanlığı rengarenk

27 yaşındayım, bekarım, mesleğimi yapıyorum, ailemden ayrı yaşıyorum. Son iki yıldır yorulduğumu yıprandığımı hissediyorum. İki senedir işlerim hiç yolunda gitmiyor gibi hissediyorum. Terslik üzerine terslik. Yakın arkadaşlarım başka şehirde. Ailem ile ilgili tatsızlıkların haddi hesabı yok. Aşktan yana yüzüm gülmedi. Sabahtan akşama kadar telefonum çalarsa ya da mesaj gelirse sadece iş ile ilgili oluyor. Sosyal hayat anlamında kendimi bitirdim, çünkü gerçekten içimden gelmiyordu. Özellikle son birkaç aydır her sabah uyanınca içimden ağlamak geliyordu evden çıkmadan bir tur ağlıyordum, her gece uyumadan önce de ağlıyordum. Mutsuz ve tatsızım genel anlamda. Ama artık kendimi toparlamak istiyorum. Kendi hayatıma, kendime odaklanmak istiyorum. Ben iyi olmazsam hayatıma iyi şeyleri çekemeyeceğimi anladım. Beni on beş senedir tanıyan biri sana ne oldu diye sordu. Yaşlanmamışsın ama sanki bir yakınının vefat etmiş de onun üzüntüsü çökmüş gibi solmuşsun, hala güzelsin ama parlamıyorsun dedi. Gerçekten de üzerimdeki bu kötü enerjiden, ölü toprağından kurtulmak istiyorum. İki yıl önce, dini anlamda bilgisi yoğun olan bir arkadaşımın da bulunduğu kız kıza bir ortamda o son bir ay boyunca gördüğüm bir rüyayı anlattım. Beni artık korkutmayan, çok da üzerinde durmadığım, görmeye alıştığım bir rüyaydı. Laf açılınca anlatmıştım. Arkadaşım duyunca ağlamaya başladı. Sonra bir ay boyunca, konuyu bir hocasına aktardığını adamın normalde memur olduğunu böyle şeylere zaman ayırmadığını ama benimle konuşması gerektiğini söylediğini anlattı. Ben öyle şeylere yanaşmam, bulaşmaktan korkarım. Arkadaşıma biraz daha ısrar ederse onunla bir daha konuşmayacağımı söyleyerek sert bir şekilde uyararak konuyu kapattım. Son zamanlarda artık kafam buna gider oldu. Nazar, herhangi bir kötü enerji, kendi buhranlarım, yalnızlık her ne ise artık bana etki eden bunlardan kurtulup eskisi gibi sabahları neşeyle uyanmak istiyorum. Aşık olmak istiyorum. Hayat enerjimi geri kazanmak istiyorum. Kitap, dua, müzik, film, dizi her ne olursa.. Toparlanmak için önerilere ihtiyacım var. Hayat geçiyor..