3 yıldır evliyim 1 oğlum var evliligin başından beri düzelmeyen şeyler var hep. Ailesine düşkün oluşu ve bu yüzden çıkan kavgalar en baştan beri. İlgisizliği ayrı dert zaten elinde surekli bi telefon hep eleştirir hiç takdir etmez. İltifat duymak istiyorum ama duyamıyorum hiç bi zman. İlişki de özel hissettirmiyor. Bogaz enfeksiyonlarimiz var bu yüzden opusmuyoruz bile evlendik evleneli nadir yani. Ve sürekli ayrılığa getiriyor her şeyi ve ben çok yoruldum. Ayrılmak istiyorum ama cesaret edemiyorum. Kafayı yiycem artık çocuk da olunca çalışamam daha 1 yaşında ve annem de bakacak durumda değil. Aileme de siginamam mecburen çalışmam lazımm. Ve psikolojik sonuçlarına katlanmak çok zor geliyor bana ne yapacağımı şaşırdım evliliğe devam da etmek istemiyorum ama biterse de dünyanın sonu gibi geliyor çok bunalımdayım. Siz olsanız ne yapardınız hanımlar nolur bana yardımcı olun

Anlattığın modeli haziranda boşadım. Haklı olan olmama rağmen deyimi yerindeyse anırarak ağladim ilk zamanlar. Bir ay oldu nötr bir şekilde kendime yeni bir hayat kuruyorum. Ömür boyu katlanacağına bir kaç ay çek o yoğun duyguyu geçince bir rahatlıyorsun ki hiç sorma :) Senin birde çocuğun var gerçekten böyle bir ortamda mı büyüsün istiyorsun? Önemli olan o kapıdan dışarıya atacağın ilk adım gerisi çorap söküğü inan.

Bu bir süreç 6 ay yada 1 sene acı çekersin üzülürsün sonra hersey normale döner belki daha mutlu olursun belki daha pişman.. yaşayıp görmeden bilemeyiz.. en zor yerine karar vermek tamam mı devam mı çelişkisi insanı yer bitirir

Eğer bir erkek sakız etmişse ayrılık boşanma kelimelerini onu er geç yapar ama 25 inde yapar ama 60 inda yapar ama yapar. o sebeple gençken, çocuğunuz bir tane ve küçükken, siz çalışıyor ve ayaklarınız üzerinde güçlü dururken siz yapin. cok zorlu süreç kolay değil ama gecmiyorda degil

Bırak hayat sana rağmen değil, seninle beraber aksın. "Düzenim bozulur, hayatımın altı üstüne gelir" diye endişe etme. Nereden biliyorsun hayatın altının üstünden daha iyi olmayacağını? Kadın; bilene "nefes", bilmeyene "nefs"tir. Demiş tebrizi. Evet bazen alacağımız kararlar cok zor geliyor ama bu dunyaya bir kez geliyoruz. Mutsuz huzursuz yasamak en buyuk ıskence. Bende evliyim ama mutsuzum. Esim beni seviyormu bilmiyorum. Sureklı kahve hayatı olan Bı adam gunun sadece 1 2 saatini ailesine ayıran oda yemek yemek ıcın. Her gun saat 7 de gidip 23 24 lerde gelır. Yıllarca tartıstım konustum rica ettim beddua ettim ama yok. 2 cocugum var ve hıc 2. cocugumu istemedim. Kavga ederiz gunlerce konusmayız ayrı yatarız sonunda tukenır genelde ben adım atarım nadiren o. Ama senede 6 ay ıyıysek 6 ay kavgalı. Daha once Baska kadınlarla mesajlastıgnı gunlerce yakaladım ama ıcerıklerını giremedim. Bana ısıyle ilgili oldugunu soyledı hıc inanmadım ama cocukları var devam ettim. Daha sonra yeniden biriyle gorusmelerını yakaladım ama yine isini one surdu yemın etti yine ınanmamakla beraber mecburen devam ettim. Ama artık dayanamıyorum. Bunları kimseye anlatamadım ıcımde aklımda sureklı benı yiyor. Onca yıl parmagımı gecmez ozel gunlerımı atlar ne kadar beklenti ıcı de oldugu umu bılsede. Ailesi ayrı oLay. Dogru duruust kimseyle gorusmuyoruz. Artık bendedee sevginin bıttıgını dusunuyorum. Ama ailem ve babam asla onları uzemem ozellıkle cocukları mı. Boyle hayat nasıl devam eder bıkmıyorum sureklı alıyorum. Baska eslere bakıp ımrenıp dua ediyorum. Bazen abartma diyorum kendime daha kotu olanları var ama kabullenemiyorum. Bana hersey yalanlasada bu kadar sokak hayatının olması bu kadar degersız hissettırmesı dayanılmaz oluyor. Ocımı buraya dokmek ıstedım. Yorumlarınız emınımkı ılac gı bu gelecek

Ne güzel adınıza sevindim o rahatlığı bir de ben yaşayabilsem keşke umarım karar verebilirim ve hayatım yoluna girer

Evet gerçekten de öyle mutlaka bir gün bitecek zaten ama biraz büyüsün çalışabileyim diyorum ama geç olmaz umarım her şey için. Haklisiniz zor sizde mi ayrıldınız acaba

Evet kararsızlık insanı bitiriyor. Çabucak geçse bu dönem ne güzel olur P