Ben mutlaka yazıcam buradaki doğum hikayeleri o kadar moral oluyor ki anlatamam. Bi doğurabilirsem tabi :)

Kızlar doğum sancınızı evde çekin annem küçük kardeşimin sancısını evde çekti çok rahat doğurdu bolcada yürüyüş yaptı. Yengemin ilk çocuğu olucaktı annemin yaptığını yaptı oda rahat geçirdi doğumunu. Bolca yürüyün hafif bacak hareketleri yapın sancıyıda evde geçirin suyunuz geldiğinde doktora gidin.

Bana geçen hafta yaptı işte normal doğum yapabilirsin bir aksilik yoksa dedi.

Aynen öyle canım inşallah doğumun kolay geçer, elinden geldiğince yürü dualarım seninle

Valla ben de öyle yapmayı planlıyorum, erkenden hastaneye gitmemeye çalışacağım.

Ben doğum yapmadım ama, kız kardeşim bir doğum koçu ayarlamıştı, nişanı gelince çağırdık, hastanede baya telkinler, masajlar, bilgilerle kardeşimi baya rahatlatmıştı kadın. KArdeşim çok memnun kaldı, eğer büyük bir şehirdeyseniz bulabilirsiniz belki. Ayrıca, doğum yapacağınız yeri görüp tanır ve süreç hakkında yeterince bilgi sahibi olursanız sizi daha çok rahatlatacaktır. Ve tabii ki Allah dilemezse bebeğinize hiç bir şey olmaz, kendinizi boş evhamlara bırakmayın...

seni o kadar iyi anlıyorum ki kime sorarsan sor herkes farklı bir cevap verir ve asla merakın gitmez şunu söyleyebilirim ben doğum anını hissetmedim bebeğin çıkışını yani hissetmedim doğumhaneye alındığında hiç bir şey hissetmiyorsun zor olan sancı kısmının son bir saati ben o zaman şu şekilde motive ettim kendimi sancı gelince bir adım daha yaklaştım yavruma kavuşmama bir tane daha gönderdim diye birazda dikişler acıyor gerçekçi olmak lazım hiç acısız bir süreç değil tabiki acı ve ağrı hissedeceksin ama asla dayanılmaz değil şunu unutma doğumu sen yöneteceksin doktor yada hemşire değil doktor zamanı geldiğinde bebeği tutmak için var birde dikişler tabi ben şöyle düşünüyorum anne olacağız çok büyük bir sorumluluk zaten doğum yapmakta bu sorumluluğun içinde bi bundan korkarsak nasıl bu sorumluluğuda alacağız hiç endişelenme güzel bir doğumun olacağına eminim sende inan sağlıkla bebeğini kucağına alman dileğiyle

Hareketli olmaya çalışıyorum, çok kilo almadım zaten. Başarabileceğime inanıyorum aslında ama işte o bilinmezlik korkusu çok fena. Ne olursa olsun geçip gidecek diyorum :) syrn9191

Hamileliği, doğurması, büyütmesi hepsi ayrı dert. Allah bağışlasın yavrunuzu. E

Şimdiden kendiniz bebeğiniz ve doğum için dua edin. Vücudunuza ve bebeğe zarar gelmicek şekilde yürüyüş yapıp temiz hava alın. Kötüyü çağırmayın. Allah'ın izniyle bebeğinizi kucağınıza koyduklarında bunları hiiiiç hatırlamayacaksınız. Allah kolaylık versin.

:) Doğum olduktan sonra buraya gelip yazmanı bekliyorum. Mutlaka anlat. syrn9191

Aynı durumdayız seninle bende gün geçtikçe sırf korkudan karar değiştirip sezaryene dönmeye başladım. Sanki doğuramayacakmışım gibi korku sarıyor içimi

Nefes egzersizleri hakkında araştırma yapıyor, faydalı olduğuna inanıyor musunuz peki? Dün gece rüyamda biri karnıma bastırmış ve suyum gelmiş gördüm, iyice delirdim yani kafayı yicem

Sist pist sakin ol bakalım... daha çok erken. Hikaye dinlemekten vazgeçmen lazım. Çünkü herkesin bünyesi farklı. Acı çekeceksin bunu kabullen ve doktora güven. Iyi bir ebe de denk gelirseseni yönlendirir zaten. Ama şimdiden bu kadar strese sokma kendini. daha 8 haftan var görünüyor. tadını çıkar şu günlerinin. Hazır bahar da geldi mis gibi temiz havaya çık sık sık ve sadece bebekle karşılaşacağın ani düşün. dogum sancısı ani gelip geçici. Yaralar iyileşiyor.

Çatı muayenesinde ne dedi doktor? Bana sen çok rahat normal doğurursun vs diye gaz verdikçe moralim düzeliyor ama kendi başıma kalınca acaba ne badireler atlatacağım diye düşünmekten beynim patlıcak.

Hanımlar selam, Bu zamana kadar normal doğumdan başka türlü doğum yapmayı düşünmedim hiç. Ama doğum yaklaştıkça beni bir korku aldı. Etraftan anlatılanlara kulak asmamaya çalıştım ama etkilendim heralde kötü söylemlerden. Bebeğin çıkmaması, perine kesisi vs çok kafama takar oldum. Her gece rüyamda doğum yapıyorum, doğru düzgün uyku denen bir şey kalmadı. Buradan pozitif doğum hikayelerini okuyup moralimi yüksek tutmaya çalışıyorum ama çok da başarılı olamıyorum demek ki. Siz nasıl kendinizi motive ediyorsunuz? Bu arada ilk doğumum olacak nasipse.

Hep anlatıyorum, diyecekler iyi ki bir doğum yaptı yazmadığı yer kalmadı diye. Ama gerçekten öyle. Bu dünyada o korkuyla ben 'normal' doğum yaptıysam, herkes yapar. Sancı kısmında hiç korkulacak bir şey yok. Doğum anı da elbette acıyor ama maksimum 1-2 dk çekeceğiniz bir şey. Öyle dayanılmaz, öldüm bittim bir acı değil kadınlar için. Dikiş olayı da bünyenize bağlı, benim dikişlerim çoktu ve yaz doğumu sebebiyle iyileşmesi uzun sürdü. Tenim hassas, damar yolum bile 15 günde iyileşti yani. Ha sezeryana karşı mıyım, asla. Şuan yeniden hamileyim sezeryan istiyorum ilki gibi ve eminim ki yine doktorum beni kandıracak ve an geldiğinde normal doğuracağım. Doğurmaya 15 tane doğururum ama büyütmeye gelince 2 tane nasıl büyüyecek diye dertleniyorum.