Aşk lazım bence hayatınıza ve evlilik eşinizle gezersiniz Twain sit vis

Allah gönlüne mukabil bir gönül ihsan etsin. Bende senin gibiydim. İnşallah hayırlı bir kapı açılıt önüne. Böyle sıkıntılı zamanlarda edilen dualar kabul olıyor çok dua et

Hafta sonlari mesela bir kursa gidin. Hem size ugras olur hem de cevre edinirsiniz.

Zaman geçirmek için eve kedi almıştım 1 ay baktım, çok da seviyordum onu ilgilenip oynuyordum taaki annem evden atana kadar! böyle de bi aileye sahibim

Mesaj tekrarı

evet ikizler hep insan arar, konuşmak ister, eğlenceli bi yapıları vardır. Ama hiperaktif bir çocuğu senelerce huzur evine kapatırsan ne olur? İşte bende öyle oldum.. Etrafımda insanlar olsun istiyorum ama kimse yok, olması içinde uğraşmıyorum. İnsanlarla kolay kolay iletişim de kuramıyorum. Ortak yönün olması çok önemli, aynı kafa yapıda olması. Ben çocuksu gibiyim bu yüzden olgun insanlarla veya çoluk çocuk sahibi insanlara pek ısınamıyorum. Konuştukları konular farklı oluyor.. Mesela hayatımın büyük bir kısmı okumakla geçti, 2 üniversite bitirdim, bu süre zarfında birçok kez yurtdısını görme şansım oldu, anım çok ama ailem bir kere bile okul nasıl gidiyor veya ne yapıyorsun oralarda hiç sormadı, ilgilenmedi.. anlatacak anım hep içimde kaldı.

sadece pazar günlerim boş. küçük şehir olduğu için kurs var mı bilmiyorum.

Aslinda ikizler, etrafinda surekli insan olsun, iletisimde olsun isteyen yuksek enerjili burclardandir. Fakat baglilik konusunda zayiftirlar. Yaş konusunda şansınıza öyle denk gelmis etrafiniz ama yine de 50 yasinda biri ile auraniz tutabilecegi gibi kendi yasitinizla anlasamayabileceginiz insanlar da cikar. Cabanizin az oldugunu hissettim. Yaşa cok takilmayin, mevcutta kim varsa en azindan bir kahve icin yani. Teklif edin, sunu yapalim vs diye. Yalnizliktan iyidir. Bir de ikizlerin duygulari cok gel gitli oldugu icin, ayni dusuncede istikrarli da olmazlar. Elestirimi yapici olarak algilayin lutfen. Bana mesela eksik yonlerimin soylenmesi hosuma gidiyor.

Kedi zaman geçirmek için alınmaz, sevildiği için, evin bir ferdi olması için, arkadaşınız olması için alınır. Bakılabilecekse alınır. Anneniz kedi sevmiyorsa hiç almamalıydınız. Ölçüp biçmeli, düşünüp taşınmalı, ondan sonra almalıydınız eve. Atmak ne demek ya? Hadi anneniz attı, siz nasıl peşinde koşup, arayıp bulup getirmediniz arkadaşınızı eve? Koskaca yetişkin bir bireysiniz, çocuk değilsiniz ki. Oyuncak mı bu? O kedi ne haldedir? Çok üzücü. . push ; chix

Yaşadığınız yerde var mıdır bilemem ama resim kursu, dans kursu gibi eğlenceli bir uğraş bulabilir, sosyalleşebilirsiniz. Ayrıca tur gezilerine katılabilirsiniz. Gençsiniz, bekarsınız, geliriniz ve arabanız var.. Yerinizde olmak isterdim.. yapacak milyonlarca şey bulunur..

spora/pilatese gitmeyi düşündüm ama virüsten dolayı pek uygun değil bu dönem. kurslar yaşadığım şehirde var mı bilmiyorum. Tur gezisine yanlız gidilmez bir keresinde yalnız gitmiştim ve otobüsteki herkes birbiriyle konuşurken kalbim çok kırıldı. Yanlızlığı hissettim chix

Yerinizde olsam annemi de bisiklete gezmeye ikna ederdim. Sağlık için de iyidir biliyorsunuz. Termosa çay veya kahve koyup gezmeye çıkabilirsiniz. Bulunduğunuz şehrin görülesi yerleri vardır mutlaka, internetten bakın. Anne-kız ortak beğeneceğiniz bir aktivite araştırın

İnsanin ailesi sormaz mi ya? Benim cocugum yurt disinda okuyup gelince her detayini bilmek isterim, anlatsin isterim. Hatta ordayken bile yazismak, her gún baglantida olmak.. Enteresan geliyor bana dediginiz, haklisiniz.

kediyi sahiplendirdik şuan bahçeli bir evde.

yaşını başını almış dediğim iş arkadaşlarım. bazıları emekli, en küçüğü benden 10 yaş büyük. Ben daha çok çocuk ruhluyum. Evet bnde çaba sarf etmiyorum çünkü çekingen bi yapım var. Komşularım yine 50 yaş üstü.. Burcum ikizler chix

28 yaş icin, yasini basini almis hepsi demişsiniz arkadaslariniz icin. Bir de bu yaştan sonra demissiniz yanlis okumadiysam tabii ama cok sasirdim,28 yas cook güzel bir yaş ya! Keske imkanim olsa da o yaşa dönsem, asıl 40 yaş sonrasi sıkıntı inanin. Kimseye güvenesiniz gelmiyor yediginiz kaziklardan vs icine atiyorsunuz her seyi etrafinizda insan da olsa.. Sanirim sizin asil sorununuz, kucuk ve alternatifsiz bir yerde yasamaktan kaynakli. Kurslar her yerde var evet ama malum virüs dolayisiyla haklisiniz o konuda. is yerinizde yok mu peki iş arkadaslariniz? Aktiviteler yapilmiyor mu? Yasadiginiz apartmanda ya da yan evlerde yok mu böyle bir merhaba deyip kahve iceceginiz biri? Biraz adim atsaniz? Bakinsaniz, çaba da cok harcamiyorsunuz gibi geldi bana.. Yoksa arayan, cabalayan inanin bulur diye düşünüyorum ben. Dost canlisi insanlara dikkat edin hep etraflarinda biri vardir mutlaka, cekingen de olabilir misiniz biraz? Burcunuz nedir?

Bu satırları ofisten yazıyorum. 28 yasindayim ve yüksek tahsilini yapmış yıllardır şehirdisi-yurtdisi derken son 2 yıldır memlekette yaşıyorum. yasadigim yer kucuk/ yada bana gore öyle. sorunum ise yalnızlık. hani sevgiliden bahsetmiyorum. gercekten ne aile ne arkadas ne sevgili kimse yok kimse. zaten hep yanlizdim küçüklükten beri. aile baglarimiz güçlü degil, akrabalarla yıllardır görüşmeyiz, kuzenler cogu evli ve hepsinin bi hayati var sadece bayramdan bayrama konuşuruz. arkadas dersen o da yok çünkü lise sondan beri sehir disinda yaşadım memlekete dönünce hepsi tek tek kayboldu. sevgili zaten hiç olamadı.. kendi arabam var, bazen ofis cikisi cikip gezeyim diyorum ama bu kucuk sehirde en fazla araba ile 2-3 tur atarsın. tek başına bi cafeye gidip kahve içemezsin. annemle yaşıyorum ve kendisi disari cikmayi hiç sevmiyor, disari cikartamiyorum, diyorum gel haftasonum baska sehire gidelim o da yok. is arkadaslarimin hepsi evli barklı yasini almış insanlar, onlarla da paylasacak bir şey bulamıyorum. Belki bu yazdıklarıma aman sennkide dert mi diyeceksiniz ama Allah kimseyi yalnızlıkla sınamasın! gercekten çok kotu di duygu. telefonu elime alıyorum ve konusacak kimse bulamıyorum. mutlu bir haber aldigindan biriyle paylaşmak istersin ya, yok paylasamiyorum çünkü kimse yok. Bu yasta arkadas edinmek çok zor... sadece icimi dökmek istedim. tavsiye olursa da çok sevinirim

Her haftasonu başka şehire gidebilecekseniz spora gitmekten de korkmayın. Hiç olmazsa bisiklet kiralayıp veya satın alıp sabah gezmeye çıkabilirsiniz. Yalnızlık çok da kötü değildir. Bisikleti bir yere park edip kahvenizi yudumlayın, gazete veya kitap okuyun, kimseyi takmayın.. Kendinize ayıracak zamanınız var, kıymetini bilin

Yalnızlık cidden zor. Ama bugünlerin de tadını çıkar, özlersin. Kendine bir aktivite edin, hobi. Resim okur, yürüyüş olut, koleksiyon olur, bahçe börtü böcek çiçek le uğraş huzur veriyor l. Bol bol kitap oku. Illa konusacak birini istersen buraya yazabilirsin B3nim annemde öyle ayrıca, gel gezelim derim hiçbir zaman tamam demez. O da çalışıyorum diye bir haftasonun var sana kıyamıyorum diyor, başka zaman canim istemiyor diyor. Hayattan tat almak için, kimseye ihtiyacın yok. Değerlendir.

valla mezuniyetime bile gelmediler. herkesin ailesi-yakını yanında idi bir tek benimkiler yoktu. diplomalar dağıtıldıktan sonra herkes ailesinin yanına geçince ben o kalabalıkta bi elimde diploma bi elimde telefon ile kaldım. kepli bir fotoğrafım olsun istedim onu bile çektirecek kimse bulamadım. memlekete dönünce ne bir aferin ne bir tebrik ederim sözü yoktu. ne de bir kutlama yada herhangi bir şey, tek kelime bile etmediler soru dahi sormadılar. üstelik bu durum 2 kez başıma geldi. böyle bir aileye sahibim ben. chix

Kediye üzüldüm, keşke annenizin de fikrini alsanız böyle şeylerde. Evde duran o, çoğunlukla vakit geçiren de o. Sevmiyorsa bakmaz Ben de kedilere bayılırım ama kayınvalide bahçeye bile sokmuyor. Atacağını bildiğimden almıyorum ben de