maşallah çok tatlı, çok güzel bir bebek allah size bağışlasın.. kızımla adaş bu arada :) biz de mayısta kavuşacağız inşallah, umarım seninki gibi güzel bir doğum olur..

canim hayirli ugurlu olsun. allah anali babal buyutsun ins. ablan senden 1 gun oncemi dogum yapti cook sasirdim cidden bu arada suyunda gelmis neden sezeryan oldunki?darisida bizim basimiza inss

Cok gecmis olsun, bebegin hayirli ugurlu olsun. Simdi artik gecmise takilmadan, oyle mi oldu boyle mi oldu hesaplasmasina girmeden sadece bebeginle gecirecegin guzel gunlere odaklan canim. Gerisi bos cunku. Sevgiler. H

sağol bebeim, epidurali tavsiye ederim sana doğum yapmak kolay değil en azından acıyı hissetmemek için epidural süper bi yöntem

amiiiin inşallah allah sizede göstersin hayırlısıyla

tebriklerrrr, allah analı babalı büyütsün, darısı başımıza denis_34

Gözünüz aydın. Maşallah Allah analı babalı sağlıkla ablasıyla büyütsün inşallah :) Yenidunya3 Hamd ve

4 mart akşamı yemekte söylemek ayıp kurufasule vardı. onu yedikten biraz sonra hafif hafif sancım başladı. ama ben tabi gaz sancısı sanıyorum. böyle bi büyük tuvalete çıksam rahatlayacam gibi. bi yandan ishalim de ama tuvalete çıkamıyorum nedense sonra saatler ilerledikçe sancılarım daha sık ve daha şiddetli olmaya başladı. saat 1 e kadar bekledim ha geçti ha ggeçecek diye. doğumdan ölesiye korktuğum için doğum sancısı ihtimalini düşünmüyodum. ta ki tuvalette kan geldiğini görene kadar. saat 1 buçuk gibi hastaneye gittik artık ve ben doğum sandalyesine çıktım. ebelerden biri geldi bi baktıı açıklık ve silinme tam dedi. o an kalbim duracak sandım. bana sancın geldikçe ıkın dedi. ama benim o an korkudan sancı mancı kalmadı bekliyorum öyle masada. bi yandan ağlıyorum. bi yandan dua ediyorum Allahım sen bebeğimi ve beni kurtar diye dua ediyorum. ebelere dedim ki "ama benim sadece sancım var çok az da kanamam. suyum bile gelmedi nasıl doğum bu?" o da dedi Allahın sevgili kulusun demekki. sonra ebelerden yine biri suyumu patlattı ve sancım geldikçe ıkınmaya başladım. ıkındıkça canım deli gibi yanıyodu ve ben de ıkınmayı bırakıyodum. hemşire dedi ki ıkınmayı bırakınca bebek geri kaçıyo yapma dedi. tekrar canımı dişime takıp ıkındım ve ebenin bebeğin başını çektiğini gördüm. o hırsla bi daha bi ıkındım bebeği nerdeyse düşürüyodu ebe :) nitekim benimkisi hızlı ve kolay bi doğum olmuştu. 1 buçukta çıktığım o sandalyede saat 2:20 de bebeğimi doğurdum. 2000 gr ve 42 cm olarak 5 mart gecesi dünyaya geldi bebeğim. asıl korktuğum bebeğin eşi ise hemen düştü. 3-4 dikişim var. buraya kadar herr şey iyiydi ama bebeğimi sabah saat 8-9 a kadar göremedim küveze aldılar. sonra 9 gibi çağırdılar bunu emzirecen diye. ben de ne süt var ne nasıl emzirileceğini bilmiyorum. bu arada el kadar minik bişeyi de görünce dedim ben yapamam onu nasıl alacam kucağıma o çok küçük dedim. alıp verdi hemşireler kucağıma. emzirmeye çalıştım ama meğer bizimkisi emmiyomuş ki ben öyle sanıyomuşum. ilk bebek yaa tecrübesizlik diz boyu :) sonra mama verdik onu da sevmedi paşam kustu. derken kaçınılmaz son sarılık oldu ve 8 gün küvezde kalmak zorunda kaldı oğlum. 2000 gr oldu 1830 gr. şimdi hala çok küçük olduğu için ememiyo ben de biberona sağıp veriyorum. içine de eoprotin diye anne sütünü geliştirici bi mama var onu katıyorum. şunu söyleyim ki doğum ve doğumun verdiği o acı onu görünce uçuuupp gidiyo. ve bu şey dünyanın en inanılmaz duygusu.. Allah hepinizi kurtarsın ve benim doğum sonrası yaşadıklarımı size yaşatmasın. yarın oğlumun kontrolü var umuyorum ki biraz olsun kilo almış olur. 34 haftalıkken dünyaya geldi kuzum benim. ruyanaz

suyu geldikten sonra fazla beklemek bebek için çok tehlikeliymiş, açılmayı çok bekleyebilirler. benim eltiminde suyu gelmişti hemen ambulansla hastaneye götürdüler dr sezeryana aldı. oysa daha önce 2 doğum yapmış hepside normaldi. . push ;

Canim tabikide uyusturuyorlar. benm dr umun elinde kocamn bir enjektor vardi. ayrica hic hissetmiyorsn kesdiklerini diktiklerini. bende senin gibi korkuyordm ama hic korkulacak bir durum degil. sancinin vs yaninda sinek isirigi gibi bisey yani:) Sonrasida rahatti benm 15 gunde iyilesti. guneeys

benimde bebğim çok şükür sağ salim dünyaya geldi.7 nisan günü kızımı spinal anestezi ile kucağıma aldım 6 yıl bekledim onun için bu kadar güzel bir duygu olacağını tahmin edebilseydim hiç beklemez daha erken bebek yapmak isterdim. hamileliğim ve doğumum çok kolay ve güzel geçti darısı isteyen herkesin başına :)

. push ;

Gözün aydın canım Allah analı babalı büyütsün inşallah :) Allah banada kolay bir normal doğum nasip eder inş :) A ay_ge Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

merhaba, 29.04.2012 18:10 da kızım Sanem Nil sezaryen ile doğdu. 28 nisanda kontrole gittik. Biraz kan gelmişti ama sancım hiç olmadı açılma yoktu suyum azalmış bebek yukarıdaydı. nst ye bağladılar bebeğimin kalp ritminde ani değişimler görülüyordu. Yeniden nst ye bağladılar hiç ağrı çizgim yoktu bebeğin kalp atışları 120 den 160 a çıkıp 90 a geri düşüyordu. Beni bırakamayacaklarını söylediler hastaneye yattık. Cumartesi öğleden sonra suni sancı verilmeye başlandı pazar saat beşe kadar gözlem yapıldı muyene yapıldı aynı zamanda nst ye bağlıydım sancılar arttıkça bebeğin kalp atışlarında iyice değişimler oldu 190 a çıkıp hızla düşüşler oluyordu sancı sırasında son muayenede de açılma yok dedi nöbetçi doktor. benim doktoruma haber verdi doktorumla görüştük "serum bitti hala ilk muayenedeki durumdayız yeniden serum versek bile değişiklik olacağını garanti edemem bu durumda bebeği daha fazla bekletemem seni sezaryene almamız en doğrusu" dedi. Doktoruma çok güveniyorum onun verdiği kararın doğru olacağını düşünüyordum Neden bilmem ama ben hep sezaryenden korkuyordum yinede kabul ettim, neyse ki sorunsuz gerçekleşti. Tüm hamile arkadaşlar inşallah sağlıkla bebeklerini alırlar kucaklarına. Allah bütün bebekleri korusun, anneleriyle babalarıyla sağlıklı huzurlu uzun yıllar yaşasınlar inşallah

kızlar ayın 9 una sezeryan randevumu aldım. o zamana kadar doğum olursa normal olacak... :) guneeys

Bende 02.04.2012 de kızımı spinal sezeryanle dünyaya getirdim. Kayınvalidem yüzünden sonuna kadar normal doğumu destekleyen ben bebeğime artık stresden bişey olucak korkusuyla sezeryan oldum 40. haftamdaydım suni sancıya pek sıcak bakmadım Doktoruma kontrole gittiğimde ayın 2sinde durumu anlattım Hemen sezeryan yapabileceğini söyledi. Hemen eşimi aradım annem yanımdaydı çantamızı getirdi Yatış işlemlerim yapıldı 13.50 de beni odamdan aldılar Annem ve eşim ameliyathane kapısına kadar gelebildiler Daha sonra belimden bir iğne vuruldu hiç canım yanmadı ama öyle bi uyuşma hissettim ki sanki belden aşağım felçli gibi hemen yatırdılar sonda takıldı onunda acısını hissetmedim Ne ara karnımı kestiler bilemiyorum O arada başımın döndüğünü söyledim tansiyonum baya düşmüş ama doktorum saçları sarı kızının demesiyle kızımın odayı sesiyle doldurması bir oldu Dünyanın en güzel duygusu sanırım annelik Daha sonra benim dikişlerim atılırken onu muayene edip bana öptürdüler ve götürdüler zaman geçmedi hiç o kadar sabırsızdım ki onu bi an önce görmek istiyordum ki En sonunda odamda eşim annem ve eşimin babası beni bekliyordu ve kızımı getirdiler hemen emzirme alıştırmalarına başladık cennet kokulu meleğimle Evet kayınvalidemi istemedim bi hayırlı bile olsun demedi Annem ertesi günü eve çağırdı o zaman geldi gördü bebeğimi ki hep laf sokmalarla akrabalarını doldurmuş telefonla doğumdan çıktığım gibi arayan tek akrabasıda diğerleri aramadı bile kayınvalidemi savunuyo edepsiz olduğumu diretiyo hayırlı olsun demek yerine Şuan lohusa sendromuna girmiş olsamda kızımda teselli buluyorum Eşimi kızıma alıştırmaya çalıştırıyorum nedeni kızım mavi gözlü neden olmamış kayınvalidemin kafasına soktuğuna bakın ki allah sağlıklı evlat verdi ben her gün şükrediyorum Allahım tüm bebek bekleyen anne adayı arkadaşlarımın bebeklerini sağlıkla kucaklarına almak nasip etsin

gerçekten hemencecik olmuş. gözünüz aydın Rabbim analı babalı büyütsün inş. darısı başımıza diyelim :))

Ben de genel anestezi düşünüyorum. Ayılma anı çok zor oluyor mu? Bu arada Allah analı babalı büyütmek nasip etsin oğlunuzu

ne güzel, üç aslanın annesi olmuşsun.. Allah bağışlasın.. doğumların biraz sıradışı olmuş ama neyseki bi sağlık problemleri yokmuş.. biraz acele etmişsin kucağına almakta sadece :) D

cnm hayırlı olsun... darısı başımıza artık.. edakara

hayırlı ola yeni topiğimiz çok güzel bu bölüm ya dogum hikayeleri umarım herkes paylaşırr

cnm kıyamam cok gecmiş olsun bu doktorlar maalesef cogu böyle kolayına geleni seçiyorlar hangi hastanedeydin nerde oturuosun kıyamam o kadar aglamısın üzülmüşün bide... unut herseyi bebegini kokla gecti gitti birdahada oraya gitme tavsiyem...: A ay_ge Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Arkadaşlar bende 10 nisan akşamı sancılandım:)11 nisanda bebeğimi kucağıma aldım normal doğumla:)normalde 20 nisanda bekliyorduk, 9 gün önce geldi kerata:)çok güzel bir duygu allah herkese nasip etsin:)

allahım herkese hayırlı doğumlar güzel hikyeler paylaşmak nasip etsin inşallahhhhh

amin aminn kıssslar... ayaktayız bu saatte :) klasik olcak ama bu gunlerin kıymetini bilin :) memeye alıstıramadık cadıyı alıyı bii iki cekıyo duruyo zorla agzına sıkıyorum bii şişşti ki nasıl... gaz da cabası... bakalım gececek herhalde bu gunlerde edakara

doğum yapanları tebrik ediyorum. allah analı babalı büyütsün inşallah. bende 39+1 oldum. bekliyoruz bakalım. ama saatten anlaşılacağı gibi uyumak falan zor artık. hayırlısı ile doğursaydım. denis_34

ultrasonda iri bebek teşhisi yapıldı ve beni hemen doğumhaneye aldılar. yaklaşık 400 gram fark etti, 400 gram eksik ölçüldü doğumdan hemen sonra. özel hastane değildi, devlet hastanesinde yaptım doğumumu. zaten doğum kilosu 15 gün sonra tam kesinleşiyor. 15 gün sonraki kilosu doğum kilosunu verir. normal doğum yapacağım diye bebeğini riske atma. arkadaşımın 4100 gram olan bebeğini normal doğum yapmış doktoru ve bebeğin belini yerinden oynatmış. küçücük bebek fizik tedaviye gidiyor. bu durumlarda doktoruna güvenmek zorundasın. nfk yauv he

34 hafta gerçekten erken bir zaman. inşallah bebişin evine gelmiştir ve bu üzüntülü zamanı unutmuşsundur. hayırlısıyla bizde doğuralım sağlıcakla inşallah. çok hızlı ve çabuk olmuş doğumun maşallah tiamo_ kızımın kız kardeşi

canımmm maşallah, gözünüz aydın.. ne kadar tatlı bişi bu :))) darısı bize olsun inşAllah... çok heyecanlandım ya bebişini görünce :) B

çok korktum :) canım çok acıdı. dayanamdm bnde sezeryan istedim :) akimera

Merhaba kızlar, ben de sonunda doğum hikayemi paylaşıyorum. 9 Nisan sabahı genel anestezi sezaryen ile doğum yaptım. Sabah 7de hastanedeydik. Kaydımız yapıldı odamıza yerleştik sonra bana ameliyat kıyafetlerini giydirdiler. Doktorum geldi anestezi uzmanı geldi hazır mıyım diye benimle sohbet ettiler. Saat 8'de ameliyathaneye alındım eşim de oğlumuzun ilk anlarını kameraya çekebilmek için benimle birikte geldi. Ameliyathaneye alınınca önüme perde çektiler ve karnıma soğuk birşeyler sürdüler. Ve sonra anestezi verildi bayıldım. Sonrasını da eşimin kamerasından izleyebildim daha sonra :) Oğlumuz ben bayıldıktan 5 dk sonra çıkmış ve ağlamaya başlamış onunla birlikte eşim de ağlamış... Ben yaşayamadım o anı ama en azından babası yaşadı. Oğlum karnımda kaka yapmaya başlamış ve Allah korumuş kakasını yemeye başlasaymış hayatta kalamazmış. Sonra oğlumu temizlemişler ve babasıyla birlikte yukarı çıkmışlar. Ben 1 saat sonra ayılıp odaya çıkarılmışım. Ben odaya gelince hemen geceliğimi giydirdiler ve oğlumu göğsüme verdiler. Kuzucum bir türlü emmedi. Hemşire göğsümü sıkıp sıkıp zorla emmmesi için uğraştı. Ben buarada çift görüyordum etrafı oğlumu incelemek istiyordum ama birtürlü başaramıyordum :) 1 saat kadar hafif baygın ve sancılıydım sonra kendime geldim ağrımda kalmadı ve korkulacak hiçbirşey yokmuş. Hastanede 1 gün kaldım 2 gün kalmak gereksiz zaten çünkü ertesi gün gayet iyiydim. Sonda falan takılmadı ameliyattan birkaç saat sonra yürüdüm ve tuvalete çıktım. Önemli olan gaz çıkarmakmış onu da ameliyat günü çıkardım ve şimdi evdeyiz oğlumuzla uğraşıyoruz çok güzel bir duygu Allah isteyen herkese nasip etsin inşallah... F

pazar günü eşimin aöf sınavı vardı ve sabah sınava gitti 7'de kalktım.. sancım fln yoktu hatta çok iyi hissediyordum kendimi.. çamaşırları makineye attım, evi süpürdüm ve sildim.. oğlumun kahvaltısını yaptırdım.. eşim geldi çay içtik kahvaltı yaptık hiç bişeyim yoktu.. daha sonra eşim kuzeniyle bir işini halletmeye kadıköye gitti bende markete gitmiştim ayağımı her attığımda bişeyler batıyor gibi hissettim ve korktum eve nasıl kendimi attığımı bilmiyorum.. ardından bebeğin bir yerde toplanması dediğimiz kasılmaların 10 dk'da 3 kez girdiğini ve hafif sancıyla birlikte geldiğini hissettim.. anladım sanki birden doğumum geldiğini o an.. kapı çaldı.. gelen eşim ve kuzeniydi.. hiç bişey söylemedim eşime yemek hazırladım ve yedik.. kasılmalar devam ediyordu ve ben habire iş yapıyordum.. ütümüde yaptıktan sonra eşime hastaneye gitmemiz gerektiğini sancım ve kasılmam olduğunu söyledim.. k. validemlerede haber verdikten sonra toparlandım ve saat 00:30'da gece apar topar hastaneye gittiiiikkk evettt macera bundan sonra başlıyor şansım varmış ki nöbetçi doktor benim doktorumdu.. doğumhaneye çıktık ve oradaki hemşireye sancım olduğunu söyledim.. doğum dosyamı aldı, doktorumun hastane olduğunu söyledi ve muayne için galoşları giyip doğumhaneye girdim.. eşim ve k. validem dışarda beklediler.. hemşire çatı muaynemi yaptı ve güzelll dedi.. ne güzel ddiye sordum:26: o anda doktorum girdi içeri ve o da muaynemi yaptı..3cm açılmam olduğunu ve yatacağımı söyledi.. o an karma karışık oldum ne hissedeceğimi bilemedim.. bi anla doğumhanede bi bağırma sesi geldi kulağıma ve doktoruma ben epidural istiyordum dedim:18: doktor bey sağolsun epidural hakkında konuştuğumuz halde tekrar bilgi verdi, fark ücretini fln söyledi.. ok dedim problem deil tamam o zaman dedi hemşire hanıma anestezi doktoruna haber verin hasta hakkında bilgi verin dedi.. beni kendi sancımla sadece serum takıp önce odama aldılar.. sonra eşim ve k. validem geldi.. nst'yi odaya getirdiler ve bağladılar makineye.. ardındanhemşire serumumu taktı ve o sırada annem babam ve kızkardeşimde geldi hastaneye.. ben heyecanlıydım.. hemşire bi kaç soru sordu dosya için sanırım.. ve sedyede üst kata anesteziye gönderdi beni eşim ve kızkardeşimde eşlik ettiler kapıya kadar amelyathaneye aldılar beni ve arkası çıtçıtlı önlüğü açtı anestezisyen hekim omuzlar aşağı sırt dışarı şekilde durdum derin nefes aldım önce hafif uyuşturucu bir iğne sonrada epidural iğnesini vurup o bölgeden omuzuma bi serum hortumu çıkarıp bantladılar.. odama alındım bu arada saat 1:30 fln dı.. epiduralim takılmıştı hemşireler saatte bir alttan açılmama bakıyorlardı.. bişey yemek içmek yasaktı ve sancım yoktu.. sabah saat 7'ye kadar böyle sancısız ağrısız geyik yapıp arada uyuyarak geçti.. en son 5 cm açılmam vardı ve doktor muayneye çağırdı bani.. tekerlekli sandalyeyle gittim çatala yattım ve suyumu patlattı doktor.. sancı takın ve 1 doz epidural verin dedi..7:30 'da baskılar başladı.. acı yoktu, millet ayyyy, oyyyy diye bağırırken ben sadece alta baskı artınca eşime sancı girdi ve çıktı diyordum dk tutsun diye.. sancılar 3 dk bir geliyor ve 40 sn sürüyordu.. hemşireler yarım saatte bir kontrole geliyordu..9:00 da 6-7 cm açılmam saat 11:30 civarında da 8 cm oldu ve doktor doğumhaneye aldırdı beni... o an doğumum geldiğini anladım.. tekerlekli sandalyeyle doğumhaneye gittim ve doktorum muayne etti..8 cm mesaneyi boşaltın sancıyı açın hastayı odaya götürmeyin dedi... hemşire bunları yapana kadar açılmam 10 cm olmuş ve ıkınmam geldi.. hemşire hadi ıkınalım dedi doktorumda geldi ve nefesini tutup sancı girdiğinde bütün gücünle ıkın dediler.. ilk ve ikinci denemede olmadı bebiş geri kaçtı kendimi bırakınca 3. seferde bütün gücümle onu ittim ve ezgi'mmm viyakkk viyakk bağırmaya başladı.. ne sancı ne baskı ne bişey, mosmor olmuştu yavrum tüm dikkatimle onu izlerken söylenilenleri anlamıyordum bile..9 nisan 2012'de saat 12:15'te 3330g,50cm dünyaya gözlerini açtı yavrum.. bana benziyor biraz sankiçoook tatlı ve çok minik umarım hepiniz yavrularınıza kavuşur en az bizim kadar mutlu olursunuz kızlar.. eşimin 2 gün izni vardı bugün gitti işe.. annemler yanımda.. eşim bankaya 300tl'lik tatlı dağıttı.. benim kızım ve oğlumun canı sağolsun herkese hayırlı doğumlar diliyorum

bızımde doğum yaklasıyor. Allah analı babalı buyutsun bebeişlerinizi hepinize hayırlı olsun. benim merak ettiğim normal doğumda kesmeden önce o bölgeyi uyuşturuyorlarmı? bılgısı olan paylaşabilirmi. bende normal doğum istiyorum ama şu kesme olayından korkuyorum :S

Anne olmayı çok istedim. beklenen bir bebek olduğu için hamileliğime şaşırmadım, kolay olmayan ama çokta zorlanmadığım bir hamilelik geçirdim. En büyük sorun şeker yüklemesinde şeker sorunumun ortaya çıkması oldu. Son iki ay insülin kullandım ama Allah şahit hiç ama hiç şikayet etmedim. Kabul bazen açlığıma yenilip ağladım ama asla bebeğimden bir şikayetim olmadı. Muhtemel doğumum 15 Nisan olacaktı fakat şeker dolayısıyla 9 gün erken dünyaya geldi bebeğim. Son bir haftayı evimden uzakta geçirdim, şeker kontrolleri için hastanede yattım, bütün doğum hazırlığımı yaptım, valizlerimiz arabanın bagajında bekledi, ben sadece pijamalarımı aldım gittim hastaneye. Yazsam o bir haftadan roman çıkartırım sizlere, ama ben en özel günün anlatacağım. 06.04.2012 Cuma... Kızıma olan hasretim son bulacaktı, o sabah saat 6 da kalktım güne başladım, ilk doğum benim olacaktı, abdest aldım odamdaki lavaboda, dişlerimi fırçaladım, saçlarımı taradım. Bir gün önce Doktorum 1 saatliğine eve gidip gelmeme izin vermişti, duşumu almış, son kontrollerimi yapmıştım. Aç olmama gerektiği için kahvaltı yoktu, şekerim kontrol edildi ve Allaha şükürler olsun ki yükselmedi, eğer yükselse idi bir ilaç vereceklerdi. Saat 9 da beni doğumhane bölümüne aldılar fakat olacak ya acil sezaryen olması gereken bir anne geldi, öncelik ona verildi, ben ikinci sıraya kaldım. Sonra bir acil sezaryen daha geldi hatta ikinci gelen anneye ben yatağımı bile verdim. Benim ki planlanan bir sezaryen olduğu için sıkıntısız ve sakin bekliyordum. Hatta arada bulmaca bile çözdüm. Dua ettim. Zaman akmadı. Operasyonu yapacak olan doktorlarım harika mükemmel dört dörtlük insanlardı. Hepsini de zaten tanıyor biliyordum bir haftadır hastanede yatmanın getirisi J o gün bana sıra gelene kadar saat 3 oldu. Dışarıda beni eşim, yengem ve en yakın arkadaşım bekliyordu. Kız kardeşim ve babam şehir dışındaydılar o yüzden yanımda olamadılar. O gün sürekli dua ettim özellikle ayetel kürsi okudum, bir hadiste bu sureyi doğum yapacak kadınlara öneriyor Peygamber efendimiz. Bir gün önce hemşirelerden birinin öğüdünü dinleyerek derin derin nefes alıp verdim bunu özellikle ameliyat sırasında yapmamı önerdi daha az sırt ağrısı yaşarsın ve daha rahat ayaklanırsın demişti. Saat 15.50 de Dr. Esra Hocam "hadi" dedi "sıra sende". Beni rahatsız eden tek şey ameliyathaneye yanında sadece hademelerle gitmekti, bir gün önce Esra Hocama söylemiştim bunu oda sağ olsun beni rahatlatmak için ameliyathaneye benimle beraber indi, eşimde geldi yanımda. Yengem ve arkadaşım, kardeşten öte canım Nurumla da bir iki dakika görüştüm kapıda. Trajik komik bir şey oldu, kadındoğum servisinde tüm ameliyathaneler dolu olduğu için ben Beyin Cerrahisinde doğum yaptım. Ameliyathane soğuktu evet tüm ameliyathaneler gibi ama ben o kadar sakindim ki çok profesyonel hareket ettim, önce belimden iğne yapılması gerekliydi epidural değil spinal iğne yapılacaktı, hazırmısın dedi Tuba Hocam, hazırdım tabii hem de nasıl hazırdım yarım saat sonra ışığıma bebeğime kavuşacaktım, hem hazır hem de çok sabırsızdım. Oturur pozisyonda öne soğru eğilmemi söylediler, biraz canın acıyabilir dedi doktor ama inanın hissettiğim acı kalçadan iğne yapılırken hissettiğim acıdan fazla değildi. İğneyapıldıktan 10 saniye sonra ayaklarımda bir sıcaklık hissi oluştu ve bu sıcaklık kalçalarıma doğru yayıldı ve 2 dakika içinde tamamen hissizleşti belden aşağısı. Aletler edavatlar takıldı, serum bağlandı, tansiyon kalp ritmi bağlandı ve başlıyoruz dediğinde Tuba Hocam işte o an deriiiiiiiin bir nefes aldım ve tüm ameliyat boyunca da sürekli derin nefes alıp verdim. Faydasını da gördüm inanın bu öneriyi veren hemşireye o kadar çok dua ettim ki sezaryen ameliyatlarından sonra şiddetli sırt ağrıları olurmuş ben hiç ama hiç yaşamadım. Artık başlamıştı, büyük buluşmaya sayılı dakikalar kalmıştı, doktorlar kendi aralarında konuşuyorlar hatta dizilerden bahsediyorlardı bir ara bana "iyi misin" diye sordu Tuba Hocam, "iyiydim tabii, ben yan gelmiş yatıyorum işi siz yapıyorsunuz" dedim, güldüler. Hissettiğim şey sanki karnımın içinde dolaşan bir küçük ağırlıktı. Oradan oraya geçen arada baskı yapan bir ağırlık vardı karnımda, bazen kaburgalarıma kadar çıkıyordu ama asla acı duymadım, hareketsiz kalırsınız da ayaklarınız uyuşur acımaz ama dokunulduğunu hissedersiniz ya onun gibi işte. Bir ara biraz midem bulanır gibi oldu. Bu arada çok ama çok anlayışlı bir anestezi uzmanı vardı yanımda en başından soruna kadar çok nazik ve anlayışlı davrandı saçlarımı düzeltti, üzerimi düzeltti midem bulandığında da "iyi misin" diye sordu midem bulandı dedim başımı yana çevirdi "çıkarmak istersen rahat ol" dedi, yüzümü sildi. Aslında ben midem bulanıyor içim karışıyor derken kızım bedenimden ayrılıyormuş, sanırım onun etkisiydi, biz anne kız çok mutlu bir hamilelik geçirdik, kızım beni hiç zorlamadı, bende uslu bir anne oldum ve kızımın isteklerini yerine getirdim J o sırada duydum Tuba Hocamın sesini " ay bu ağlayarak geliyor" dedi. "pek sıkılmış içerde, hemen çıkmak istiyor" dedi. Anestezi doktoru "çok güzel bir kız" dedi "BENİM KIZIM" dedim "BENİM KIZIM". Evet Allah'ıma binlerce kez şükürler olsun ki benim kızım, ağladım o an onu görebilmek için kıpırdanmak istedim ama yapamadım, biraz ilerdeki masaya götürdüler çocuk doktoru Sema Hanımı görebiliyordum, " ne yapıyorlar" diye sordum "sana kızını hazırlıyorlar" dedi Anestezi Doktoru. Sonra yeşil bir bezin içinde beyaz ve kırmızı karışımı kapkara saçları olan minicik burunlu gözleri koca koca açık elleri yumuk yumuk bir melek gördüm, yanıma getirdiklerinde ilk içimden geçen yine şükretmek oldu, kokladım Allah'ım cennette kokusu bu mu dedim, bu kadar mı güzel ağladım çık ağladım, anestezi doktorum göz yaşlarımı sildi. "Annesi bize müsaade" sedi Sema Hoca, kızımın kontrollerinin yapılması gerekiyor ve tabii şekerine bakılması. Ben şeker sorunu yaşadığım için kızımda şeker hastalığı olup olmadığının anlaşılması gerekiyor L. Kızım gittikten sonra Tuba Hocam yanaklarımı okşadı "iyi misin" diye sordu. "iyiyim tabii ama bir an önce kızıma gitmek istiyorum" dedim. Sonrası çok kısa sürdü aslında, ameliyatı bitirmeleri ve dikişleri atmaları 10 dakika sürdü sürmedi. Sonra beni sedyeye alıp ayılma odasına götüreceklerdi, Tuba Hocam ve diğer doktorlar, hasta bakıcılar hep beraber örtüden tutup beni sedyeye geçirirken Tuba Hocam "Amma kilo almışsın ha!" dedi. Bende hemen cevap verdim "1,5 kilo aldım sadece hocam, teessüf ederim" dedim, Tuba Hocam "bunun ayılma odasına ihtiyacı yok valla gayet kendinde" diyerek şakalaştı benimle. Ayılma odasına aldılar beni tansiyonuma baktılar, ben ısrarla kızıma gitmek istiyorum dedim. Sonra bi an etrafıma baktım ben hayatımın en mutlu anını yaşarken orada olmak istemezdim, ayılma odasında her türlü hasta var, inleyenler ağlayanlar oradaki hemşirelerden birinin dikkati beni rahatlattı, "etrafına bakma" dedi bana ve zaten 30 dakika kalmam gerekiyordu ama 10 dakika sonra beni odama gönderdiler. Beni odama çıkaracakları sırada başka bir ameliyat haneden hamileliğim boyunca kontrollerimi yapan doktorum Selçuk Bey çıktı, el salladım "Hocam benim işim bitti gidiyorum" dedim gülüştük. O sırada karşıdan bir kapı açıldı ve arkadaşımı Nurumu gördüm, kızımı bebek odasına almışlar, onlarda beni beklemek için yeniden aşağı ameliyathaneye inmişler. Odama gidiyorum diye bağırdım. Beni odaya aldılar, üzerimi temizlediler bunlar teferruat, asıl önemli olan küçük meleğime kavuşma anım. İnsanlar önce neden en kötüyü düşünür hiç anlamam, daha yeni doğum yapmış bir kadına sen sezaryenle doğum yaptın sütün gelmez demek neyin kafası, daha bebeğim gelmeden strese soktular beni. Ama yaradan Mevlam nasıl ki bir kadına anne olmayı nasib etti bir anneyi de bebeğini emzirmek onurundan mahrum etmez. Bir hemşirenin kucağında geldi meleğim, bembeyaz zıbınlar içinde, cennetten çıkmış bir küçük melek annesinin kollarına gelmek istiyor, hiç ağlamadı. Allah öyle büyük öyle kudretli ki kızımı kucağıma aldığım anda damarlarımda bir hareketlenme bir sıcaklık hissettim, göğüslerimde bir acı hissi oluştu ve benim sütüm aktı. Kızım kucağıma aldığımda önce kokladım onu, elerine, parmaklarına yüzüne dokundum, bunca zaman hayat ettiğim yüz ama hayallerimden katbekat güzel bir yüz kucağımdaydı. Ve kavuştum meleğime... hoş geldi ASYA SENA evimize, ailemize, dünyamıza. Önceki

yine okudukça gözlerim doldu. Allah bebeğine hayırlı ömürler versin inşallah hep birlikte güzel günleriniz olur inşallahh

gözün aydın canım Allah analı babalı büyütsün... Sana da Allah sabır versin, kayınvalidene de çok şaşırdım doğrusu...

benm en çok zoruma giden şey bebegimi en son ben gördüm. gördüğümde de sancılarımdan ve narkozun etkisiyle doyasıya sarılamadım yarı baygın gibiydim. ben normal de olsa sezeryn da olsa doğum anını yaşamak ilk öpen koklayan olmak istemiştim o yüzden çok üzüldüm zaten narkozun etkisiyle doktorlara sürekli beni kandırdınız bana yalan söylednz oğlumu bana vermednz demişim. doktorum üç beş kuruş için bunları yaşamama engel olduysa beni kandırdıysa yapacak hiçbi şeyim yok Allahından bulsun benden kazandıgını yedirmesin zehir zıkkım olsun . push ;

dogum yapan iki arkadasimi da tebrik ediyorum Allah sagsaglim bebeklerine kavusmayi nasip etmis. Darisi biz bekleyenlerin basina insallahhh... yazilan her dogum hikayesini okurken sanki o anlari yasiyorum:) bakalim biz gercekte neler yasayacagiz... Allah saglikli evlatlarimiza kavusmamizi nasip etsin Hepinize simdidenn bol sanss ve saglik diliyorumm darisi basimiza :) 0

ilk günler bebeğmle kendim ilgilenemedğm için yatıp kalkarken yardım aldıgım için sürekli serzenşte bulunuyordum ama artık unutttum şükür geçti gitti olmasa iyiydi ama demek ki böyle olması gerekmiş belki de normal yapamayacaktım zira tuvaletimi yaparken bile zorlanıyorum ben epidurale başlandı ama kesip biçeceklerini bilmek de çok kötü bi his onu da kaldıramazdm sanırım zor oldu ama şükür sonu güzel oldu yakışıklı oğluşumla mutlyummm S

teşekkür ederm canm umarım hayırlısı bu şekildedir artık bunu düşünmek istemiyorum. bilerek uzun uzun anlattım ki keyfi sezeryan olacaklara bi fikir olsun herkesten dua bekliyorum çabuk iyileşip oğulcugumla cennet kokulumla daha güzel ilgilenebileyim A ay_ge Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Allah analı babalı büyütsün size bağışlasın canım ama açıklık varmış sancı başlamış nişanın gelmiş bunlara ragmen neden sezeryan

çok heyecanlı doğum hikayem olmasada paylaşmak istedim. sat a göre 20 nisan dı doğum tarihim. ama 13 nisana kadar ne bir sancı nede bir belirti vardı. çatı muayenesinde dr um çatımın dar olduğunu normal doğum olamayacağını ama yinede 18 nisana kadar beklememizi söyledi. 18 nisan günü tekrar gittim çatımuayenesi oldum ve dr um kesinlikle birşeyin değişmediğini normal doğumun imkansız olduğunu söyledi. saat 12 ydi. şimdi git bişey yeme 3 te gel seni 5 te doğuma alacağım dedi. eve geldim çantamı aldım kuran okudum ve tekrar hastaneye gittim. çok donuktum ne heyecan ne korku boştum resmen taki sedyeye alınana kadar o sırada gözlerim doldu. sonrası yok... kendimi odada buldum oğluşumu getirdiler. ağrılı sancılı iki günü ardından şimdi evimizdeyiz. rabbim isteyen herkese nasip etsin. hayırlı sağlıklı evlatlar. S

heyecanlı olmaz olur mu canım, her doğum başlı başına heyecan ve duygu patlaması... senin en özel anın... oğluna uzun, hayırlı ömür versin Rabbim... sana da acil şifalar... S

ultrasonda iri bebek teşhisi yapıldı ve beni hemen doğumhaneye aldılar. yaklaşık 400 gram fark etti, 400 gram eksik ölçüldü doğumdan hemen sonra. zaten doğum kilosu 15 gün sonra tam kesinleşiyor. normal doğum yapacağım diye bebeğini riske atma. arkadaşımın 4100 gram olan bebeğini normal doğum yapmış doktoru ve bebeğin belini yerinden oynatmış. küçücük bebek fizik tedaviye gidiyor. bu durumlarda doktoruna güvenmek zorundasın. ben

Hamileliğin başından beri normal olacağını düşündüğüm doğumum, 38. haftadan sonra sezaryene döndü. Son dakikaya kadar zorladım ama bebeğim için en az riskli olanı tercih etmem gerekiyordu. 14 Nisan günü son kontrolümüz vardı, doktorumuz 16 Nisan sabahı alıyoruz deyince çok heyecanlandım. O hafta sonu nasıl geçti anlatamam:) Sabah 6.30da hastanedeydik, ilk ameliyat benimkiydi. Ameliyattan sonra anestezinin etkisiyle herkese teşekkür ederim elinize sağlık dediğimi hatırlıyorum:) bir de doktorum çok güzel bir kızın oldu dedi. Odaya çıktığımda herkes benden önce görmüştü kızımı ve ben sabırsızlanıyordum. Benim tam olarak kendime gelmemi beklediler ve sonunda kızımı getirdiler. Çok ağladım onu görünce mutluluktan. Ertesi gün çok zor geçti, bugün 5. günüm ve halen ağrılarım yoğun olarak devam ediyor ama onu gördüğüm zaman her şeyi unutuyorum, zaman duruyor ve mutluluktan ağlıyorum.:2: Ultrasonda en son 3000 gr görünen kızım (biraz kilosundan kaybetmiş gibiydi son 10 gün) 3.450 gr ve 51 cm. doğdu. Ultrason az ya da fazla çıkabiliyormuş gerçekten. Şu an çok istekli emmediğimiz için sürekli beslenmesi ile uğraşıyorum ama olsun güzel kızımı ben tam 15 ay bekledim. Hamile kalamayacağım diye çok korktum. Bir kez aşılama yaptırdım, tutmadı. Tam her şeyi kafamdan atıp biraz rahatlamaya karar verdim, hamile olduğumu öğrendim. O benim küçük mucizem Allah hepimize yavrularımızla uzun sağlıklı yıllar nasip etsin inşallah Nego Özgür Filistin ☝Bir sabah gelecek kardan

cileq27; sağlıkla büyüsün canım meleğin. gerisini de hiiiç takma valla, boşver... kimseyi düşünme kendinden bebeğinden ve eşinden başka. guneeys

Herkesin doğum hikayesi ne kadar farklı... Bizimkide 2. bebiş olduğu için hamileliğimin ilk anından beri tecrübeli ve rahat hissettim kendimi, nasıl olsa planlı sezeryan olacak diye. 39-2 ye 10 nisan salıya gün aldım 1hafta önceden ama nedense kızımın daha önce geleceğini düşünüyordum. O gün yaklaştıkça heyecanlanıyordum. heleki pazar gecesi hiç uyuyamadım, öyle ğrıdan falan değil tamamen heyecandan, acısını bildiğim için biraz sezeryandan, beni çok şişirdiği içinde genel anesteziden korkuyordum. Sabah 7de kalktım artık ortalığı falan toparladım kızımı kreşe yolladım eşimle. ama eşime dedimki bugün bi değişik sanki gelecek... Saat kaçta die sordu ben de 12de falan dedim:))Haber ver dedi ve gitti. Saat 8.30 da aynı ilk doğumumdaki kasıklarımdan regl sancısını hissettim. Tam yarım saatte bir giriyordu sancı. Tamam dedim bu sancı! Heyecanlandım ama çok ii hissediyordum kendimi. Su damacanasını yerine taktım evi süpürüp sildim, yatak örtümü serdim, çantalarımı kapıya çıkardım. Annemi aradım bişi yok ama olabilir bugün dedim panik yapmasınlar işlerimi bitireyim diye:) Çünkü daha duş alıp kuaföre gitmeliydim, Ablam doktorumu aramış oda gelsin bugün alalım demiş. Ben gayet sakin evimde son rütuşları yaptım o arada annem geldi ben duşa girdim eden 13.00da çıktık kuaföre gittim. Yoldada sancım devam etti ama hiç korkulacak gbi değil aynı adet sancısı ve 20 dk. da bir 30 sn. sürüyor. Hastaneye ulaştık doktorum baktı ve 4cm. açılma hemen yatırıldım. Serum takıldı. doktorum 4 gbi alıcam seni bu 3 şişe serum bitsinki epiduralden sonra baş ağrın olmasın dedi. Bu arada sancılar gayet düzenli 1o dk da bi 40 sn. Saat 3.30da doktorum geldi ve alalım artık dedi. O kadar keyifliyimki dualar ederek girdim ameliyathaneye biraz heyecanlıydım ama her anı beynime kazımak istiyordum doktoruma epiduralmi olucak spinalmi dedim oda kombine dedi... Katater takıldı ayaklarım uyuşmaya başladı sıcacık oldum belime kadar... ameliyathanede 9 kişi vr ama. Başımda ben heyecanlanmayım diye sürekli konuşan bi hemşire vardı ona dedimki ben hissediyorum. Oda evet hissediceksin ama acı duymayacaksın dedi. Doktorum müzik açtırdı yaklaşık 5 dk. sonra dokoruma 'hocam hazır açmışken liposakşında yapsanız'dedim ve oooldu dedi oda... Tam o ara bak kızının sesini duycaksın dedi kızımı çıkardı. Hemşire yanıma getirdi yanağıma dokundurdu... O an muhteşemdi diğer kızımda bunu yaşayamamıştım ve epidural harika bişey dedim! Tam tahmin ettiğim gbi saçlı kara bi kızdı:)Diğer kızım bembeyaz ve sarı saçlı:) Ben bebeğimi izledim biraz zaman geçti ama sanki bi aksilik vardı uzun sürmüştü... Başımdaki hemşireye neden bitmedi dedim az kaldı dedi ama saat 3.30da girdiğim ameliyat 5.30da bitmişti. Çıktım ameliyathaneden bebeğimin yanına, ayılma odasına geçtik ve bebeğimi emzirdim orda kısa bi süre ve bebeğimle odamıza çıktık. Herkes bizi bekliyodu. Ben çok iyiydim. Gülerek girdim odama hiç ağrız yoktu ama biliyordum ki hala uyuşuktum. O ara doktorum geldi ve ameliyatın sağ yumurtalığımda olan ve hamilelikte farkedilemeyen 6cm. lik kistmiş. Çok zorladı bizi kanaman oldu o yüzden gecikti dedi ve çok şaşırdık. Ama kötü bişeye benzemiyor dedi ve içimiz rahatladı. Hastanede 3 gün kaldım gazı atamamamdan dolayı. Sütüm hemen geldi malum sancı çektik o kadar:)) Ada kızım 9 nisan da 15 55 te 3.200 gr 50 cm. aramıza katıldı...2 melek annesi oldum... Şükürler olsun. Ablası Doğa kardeşini çok sevdi ama biraz kıskanıyor ama alışıcaklar birbirlerine... 1 hafta oldu evdeyim ve hiç ağrım sızım olmadı. İlk 3 gün dışında ağrı kesici bile almadım... Hastaneden 79 kg. öndüm bugün 75 kg. yim. Yani herşey çok keyifliydi... Allah isteyen dileyen herkese bu duyguyu yaşatsın... Ve vee minik kızım teyzeleri. Maşallah dimi ama guneeys

amin canım allah herkese kolay doğum göstersin benim gibi

canım ben sezeryan olmayı istediğimiçin doktor ısrar etmedi ondan su gelince hemen alındım ameliyata

canım allah analı babalı büyütsün çok mutlu olun inşallh bebişinle, kafama br şey takıldı çizelgenden anladığım kadarıyla bebişin 38. haftasındayken amaliyat olmuşsun bebiş içerde o kadar erken kakasını yapıyor muki? birde ka kg doğdu bebişin gelişiminden dolayımı öyle oldu acaba merak ettim şimdi, çok şükr sağ salim almışsın kucağına maşallah.

darısı başımıza cnm.. ne güzel kavuşmuşsun yavruna.

Allah bütün beşişlerimize uzun ömürler versin tecrübeli annelerden güzel doğum hikayeleri bekliyoruz.. benimde az kaldı çok heycanlıyım bakalım bizim minik kuş vaktini bekliycekmi hayırlısı inşllah..

Allah sabır versin, kayınvalideniz resmen kıskanıyor sizi. Ne biçim insanlar var lohusa kadına yaptıklatına bak. papatya2507 Doruk'um

ben temmuz annesiyimm.. korkuyorum dogum yapmaktannnn.. normal dogum yapan varsa bana bıraz bılgı verebılır mı acabaaa

gözün aydın denis Allah analaı babalı büyütsün darısı başımıza. A ay_ge Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

konya büyükşehir hastanesi canm düşünmek istemiyorum ama aklıma geliyo acaba doktorun gazabına mı uğradım yoksa olması gereken bu muydu diyerek:44: neyse artık bi haftalık oğluşum dikişlerim iyileşti biraz kendim yatıp kendim kalkıyorum çok şükür tek sorun süt ve gaz inşallah onlar da hallolur yakında A

sağol canım, sağlıkla doğur yavrunu inş O

Saliha84, cok guzel bi hikaye, bebeginle uzun saglikli bir omur diliyorum size, darisi bize :)

benim 38 hafta 5 günlük oldu doktor 3,500 olduğunu söyledi ama hiç irilikten falan bahsetmedi biraz dikkat ederseniz bu iki hafta yediklerinize iyi olur dedi.

bu tür başlık cok aradım bulamadım... allah ewladınızla mutlu guzel uzun seneler nasıp etsın ıns... hıkayeyı okurken gozlerım doldu... bu nasıl bır duygu ya... allahım bana da nasıp etsın ıns...

bende nisan annesi olacakken mart annesi olanlardanım. topiğini çok okudum ama hiç yorum yazmadım ama hikayemi paylaşmak istedim. benim bebişim güzel melihim 34 haftalık doğddu 3. prematüre oğlum benim. hamileliğim başından beri sorunluydu preeklemsi hastasıydım. tansiyonum sürekli yüksekti bu bebeğinde anneninde ölümüne sebep olabilen kadınddoğumcularında en çok korktuğu durumlardan biri. benim melihimde sık sık gelmeye kalktı.20. haftalardan itibaren sürekli yani 3-4 günde bir yüksek tansiyon sebebiyle hastaneye gidiyo doğuma girme riskiyle karşı karşıya kalıyodum. bebişimin gelişimi yavaşlamış yaşıtlarına göre 3 hafta geriden geliyodu. çok küçüktü ama karnımda kaldığı süre uzadıkça benim hayatım dahada riske giriyodu. ite kaka 20. haftalardan itibaren haftada 3-4 sefere nst ye girerek bir sürü tahlillerden geçerek 34. haftaya kadar ulaşmayı başardık. böle diyorum çünkü ikinci bebeğim henüz 2 yaşında ve oda 30 haftalık 1 kilo olarak doğmuştu.34 lere ulaşmak benim içinm süper bi durumdu bebişim 12 mart günü suyumun azalması ve tansiyonum düşmemesi sebebiyle saat 2,17 de sezeryanla dünyaya geldi 1,5 kiloydu. ama allaha şükür bi sağlık sorunu yoktu. sarılık olduğu için bir hafta küvezde kaldı ve tabuırcu oldu. allah şükür hgelişimide şu an gayet iyi gidiyo.3. oğlum bu benim. ama ilk bebebiğimdeki heycanım devam ediyo. rabbim herkese nasip etsin

Herkesin doğum hikayesi ne kadar farklı... Bizimkide 2. bebiş olduğu için hamileliğimin ilk anından beri tecrübeli ve rahat hissettim kendimi, nasıl olsa planlı sezeryan olacak diye. 39-2 ye 10 nisan salıya gün aldım 1hafta önceden ama nedense kızımın daha önce geleceğini düşünüyordum. O gün yaklaştıkça heyecanlanıyordum. heleki pazar gecesi hiç uyuyamadım, öyle ğrıdan falan değil tamamen heyecandan, acısını bildiğim için biraz sezeryandan, beni çok şişirdiği içinde genel anesteziden korkuyordum. Sabah 7de kalktım artık ortalığı falan toparladım kızımı kreşe yolladım eşimle. ama eşime dedimki bugün bi değişik sanki gelecek... Saat kaçta die sordu ben de 12de falan dedim:))Haber ver dedi ve gitti. Saat 8.30 da aynı ilk doğumumdaki kasıklarımdan regl sancısını hissettim. Tam yarım saatte bir giriyordu sancı. Tamam dedim bu sancı! Heyecanlandım ama çok ii hissediyordum kendimi. Su damacanasını yerine taktım evi süpürüp sildim, yatak örtümü serdim, çantalarımı kapıya çıkardım. Annemi aradım bişi yok ama olabilir bugün dedim panik yapmasınlar işlerimi bitireyim diye:) Çünkü daha duş alıp kuaföre gitmeliydim, Ablam doktorumu aramış oda gelsin bugün alalım demiş. Ben gayet sakin evimde son rütuşları yaptım o arada annem geldi ben duşa girdim eden 13.00da çıktık kuaföre gittim. Yoldada sancım devam etti ama hiç korkulacak gbi değil aynı adet sancısı ve 20 dk. da bir 30 sn. sürüyor. Hastaneye ulaştık doktorum baktı ve 4cm. açılma hemen yatırıldım. Serum takıldı. doktorum 4 gbi alıcam seni bu 3 şişe serum bitsinki epiduralden sonra baş ağrın olmasın dedi. Bu arada sancılar gayet düzenli 1o dk da bi 40 sn. Saat 3.30da doktorum geldi ve alalım artık dedi. O kadar keyifliyimki dualar ederek girdim ameliyathaneye biraz heyecanlıydım ama her anı beynime kazımak istiyordum doktoruma epiduralmi olucak spinalmi dedim oda kombine dedi... Katater takıldı ayaklarım uyuşmaya başladı sıcacık oldum belime kadar...

Allah'ım analı babalı büyütsün... bizlere de sağlıkla kucağımıza almayı nasip etsin. :) ismi de çok güzelmiş bu arada :) edakara

canım ben normal doğum yaptım.. o bölgeyi kesmişler ama ben bunu doğum bitip de doktor dikişe geçiyoruz deyince anladım.. hiç hissetmedim.. demekki uyuşturmuşlar ama uyuşturucu iğne yaptıklarını da hissetmedim.. belki sprey gibi bişeyle filan mı uyuşturdular bilmiyorum.. ama öyledir heralde.. dikişleri de çok az hissettim.. korkma hiç, o kısımlar sıkıntı değil.. sancı ve ıkınma kısmını atlatırsan onları güle oynaya atlatırsın... S

Rabbim, hepimize kolay doğum nasip etsin inşallah bende tahminen nisan 11 gibi doğum yapıcam inşallah. burayada hikayemizi yazmaya nasip olur inşallah...

Perşembe günü bebeğimin karyolasını silip yatağını hazırladım, dolabını silip kıyafetlerini yerleştirdim, biraz ev işi yaptım, sofrayı hazırlayıp eşimi beklemeye başladım. Saat 7 gibi karnıma sancı girmeye başladı. Bir anda giriyor iki büklüm ediyor, karnım düşecek gibi oluyordu öyle ki karnımı sımsıkı tutmak zorunda hissediyordum kendimi. Bir müddet böyle devam etti bazen kıvrandırıyor bazen rahat bırakıyordu. Eşim geldi, yemeğimizi yedik. &#8220;9 ay boyunca seni hiç böyle görmemiştim bugün gelecek herhalde&#8221; dedi. Ben emin olamıyordum doğum sancısı nasıl olur bilmiyordum ki. Eğer böyle ise kolaymış diye düşünüyordum. 39+4te olduğumuz için herkesin kulağı sesteydi. Anneme, kayınvalideme, kız kardeşime, teyzelerime sorduk hepsi de sancıların başlamış dedi. Sancılar biraz daha artsın hastaneye gidelim diye düşündük erkenden gidip orda beklemek istemiyordum. Doğumun kolay olması için ılık duş aldım ve beklemeye başladık. Duş çok işe yaramış sancılarım azalmış sadece hafif bir bel ağrısı kalmıştı. Hastaneye gitmeye gerek görmedik. Sabah kalktım, belimde hafif ağrı var ve karnıma da hafif sancı giriyordu. Araya hafta sonu girecek doktora gidip ne var ne yok bir öğreneyim dedim ve gittik. Doktora girdik kontrol etti &#8220;Hiç açılman yok, bunlar ay gün sancıları. Bunlara dayanamıyorsan doğum sancısına hiç dayanamazsın&#8221; dedi. Ben de &#8220;Dayanamadığım için değil, bilmediğim için araya hafta sonu gireceği için gelmek istedim yoksa dayanamayacağım ağrı değil&#8221; dedim. &#8220;Bebek de biraz iri doğum anından emin olamıyorum kafası çıkar omzu kalır o şekilde sezeryana geçmek daha kötü ben sezeryana alalım diyorum&#8221; dedi. Ben de &#8220;Öyle bir risk varsa tamam ama ben dayanamayacağım için sezeryan diyorsanız ben dayanırım herkes nasıl dayanıyor&#8221; deyip ağlamaya başladım. Doktorum da &#8220;Herkes dayanamıyor ki birçok kişi sancı başlayınca sezeryan istiyor herkesin ağrı eşiği farklı. Kiminin açılması olur doğum başlar farkına varmaz benim biraz ağrım var diye gelir kiminin de tam tersi hem bebek de biraz iri&#8221; dedi. Ben de tamam öyleyse dedim ve yatış işlemlerini başlattık. Odama girer girmez sonda takıldı, lavman yapıldı ve apar topar ameliyathaneye alındım on dakikanın içinde oldu bunlar. Doktora epidural istediğimi söyledim. &#8220;Doğum olunca bebeği göğsüme yatırın&#8221; dedim. &#8220;zaten önce sen öper koklarsın sonra giyinmeye göndeririz&#8221; dedi. Belimden iğne vurdular, yattım, örtü serdiler ve işleme başladılar. Dokunduklarını hissediyordum ince uçlu bir şeyle karnımı çizdiklerini hissettim. Ben hissediyorum dedim dokunduğumuzu mu hissediyorsun acı mı dediler ellerinizi ve orayı çizdiğinizi hissediyorum dedim biraz bekleyelim dediler gerisini hatırlamıyorum. Kendime geldiğimde odamdaydım. Bebeğimi kucağıma verdiler başımı kaldıracak halim yok şoka uğramış gibiyim doğum anına dair hiçbir şey hatırlamıyorum ve bebeğimi kucağıma veriyorlar. Acıdan ağrıdan bebeğime doyasıya sarılamadım bile. Ameliyathane ve odam arasında yaşananları ise sonradan öğreniyorum. Sabah evden kahvaltı yapıp çıkmıştım 9 gibi. 12.30da da ameliyata alındım. Karnım tok olunca ameliyathanede kusmuşum, genel anestezi yapmışlar, doğum olmuş, beni uyandırmışlar. Narkozun etkisiyle sürekli &#8220;Beni kandırdınız bana yalan söylediniz yavrumu bana vermediniz&#8221; diye sayıklamışım. Oğluşumun doğum macerası işte böyle arkadaşlar. Bugün 5. gün. Doktorun iri olur dediği bebek 3500 grammış. Normal olmadı bari epidural olayım dedim o da nasip olmadı. Tecrübesizdik, doktora inandık inşallah bizi kandırmamıştır. İnşallah hayırlısı bu şekilde olmasıdır. Doğumdan bir hafta önce bronşit olmuştum onun ve narkozun etkisiyle sürekli öksürüyorum bu yüzden dikişlerim sancıyor, oğlumu kucağıma kendim alamıyorum kendim yatıp kendim kalkamıyorum yardım alıyorum. Bebeğimin de geceleri zor geçiyor gaz sancısı oluyor. Bize dua edin. Bunlara rağmen ona bakmak bile tüm acıları unutturuyor. Öyle büyük bir mucize ki Rabbime binlerce kez şükürler olsun. Hepinize kolay doğumlar diliyorum. Allah bir avazda kurtarsın.

Ne güzel bir hikaye bu böyle sağlıkla büyütürsünüz inşallah :) rumeysamustafa

Canım benim gözün aydın kolay bir doğum olmuş. Allah bebeğine ve sana sağlık versin.. M

cevabın için çok teşekkür ederim canım, birazdan kontrole gidicem bende bebişimin gelişimi önde bir hafta ama hala gelmeye niyet, yok bende tedirgin oldum en azından soru işaretlerim gitmiş oldu:) bu arada bebeğine alışmaya başlamışsındır inşallh bol sütlü ve gazsız günler size:) . push ;

Gözünüz aydın Allah Sağlık versin :)

ayyy ins banada nasip eder rabbim buraya dogum hikayemi yazmayi. en guzel sekilde aminnnnn.. ELCHIN.. bal oğlum bal

Amin teşekkür ederim. Şöyleki benim 37. hafta kontrolümde doktor plesantamın fazla olgunlaştığını söyledi ve normalde 10u 12si gibi düşünürken bence 9'unda alalım dedi. Ve biz 10'u olsun istiyorduk ama ısrar etmedik siz nasıl uygun görürseniz dedikki iyiki öyle demişiz. Doktora doğumdan sonra sordum bu anne karnında anlaşılacak bir durummu diye o da tek belirti plesanta olgunlaşması dedi ama malesef bu durumu önceden tespit edemiyoruz dedi. Yani plesanta olgunlaştıysa fazla beklemeden bebeği almak gerekiyormuş. Benimki neden erken olgunlaştı ve neden erken kakasını yaptı bilemiyoruz. Ama oğlumu resmen kakaların içinden çıkarmışlar...2850 gr doğdu yani gelişimiyle ilgili değil.

iNŞALLAH ÇOK GÜZEL DOĞUM HİKAYELERİYLE DOLAR BU SAYFALAR... Hadi bakalım doğuran şöyle ayrıntılı yazsın neler yaşadıklarını

ohh maşallah sen de bebekte sağ salim kurtulmuşsunuz ya her acıya değer herhaldee. bende dört gözle bekliyorum oğlumu kuzağıma alacağım günü.. doğum ağrılarım başlamış.. benimkide sabırsız çıkacak gibi ya hayırlısı bakalım... bende ne kadar korksamda normal doğum istiyorum inşallah öyle olurr...

HEP BURAYA DOĞUM HİKAYEMİ YAZMAK İSTERDİM HAMİLEYKEN. 1 ağustosta regl olmam gerekiyordu ama olmadım hamile olduğumdan emindim sanki. 1 gün geçti eşime dedim bana bir test aldı. 3 ağustosta testi yaptım çift çizgiyi gördüm o an insan donakalıyor ne yapacağını bilemiyor büyük bir mutluluk heyecan korku karmakarışık duygular içerisinde çıktım lavobodan. eşimin yanına gittim inanamadı birbirimize sarıldık gözlerimiz dolu dolu. Bebeğim bana pek sıkıntı yapmadı son aya kadar hiç bulantım olmadı mide yanmam filan. son ay kalça ağrısı bel ağrısı başladı. hamileliğim boyunca hep doktor hastane araştırdım. Özelde yapmak istemedim sezeryan yaparlar diye hep normal doğumu savunmuşumdur ve istemişimdir. daha 37. haftamda çatı muayenesi yapıldı o gün hafif kan geldi benim o gece nişanım geldi galiba. bir yandan da oğluşuma bişi olacak diye korktum kanama olunca. bebişimin hareketleri de azalmaya başladı. son zamanlar hep oğlum için endişelerle geçti. bir gece sancılandım bebek geliyor dedim neredeyse gece kaldıracaktım herkesi sabah gittik ne sancı ne açılma ne birşey geri eve geldik. daha 38. haftadaydık. ama doğumun yaklaştığını hissediyordum. o büyük gün. 26.03.2012 pazartesi saat 8de günü pıt diye suyumun gelmesiyle uyandım koştur koştur banyoya gittim nasıl su gidiyordu. Kardeşimden çamaşır istedim o da uyku sersemiyle havlu getirmiş:) suyum geldi deyince iyice saflaştı kız. neyse hazırlandım herkes pek sakin ben sakin gidelim artık dedim. gittiğime Bin pişman olduğum o hastaneye Zekai tahir burak hastanesine gittik. içeri alındım acilde açıklığa baktılar 4-5 cm açılma varmış o dedim iyi fazla sürmez 10cm olr dedim ama nerdee. üzerimi değiştirdim ve bir başıma koridorlardan doğumhaneye doğru gittim değişik hisler içinde bir yandan da oğluma kavuşcam diye sevinçten havalara uçuyorum. oturdum kan aldılar 3-4 tüp belki daha çok ve korktuğum başıma geldi bayıldım. ayılttılar gittik doğumhaneye. yattım baktılar usg ile oğluş da heyecanlanmış ben bayılınca kalp atışları hızlanmış taşikardi oluşmuş saat 8,30 gibi. başlangıçta çok sakinim sancı geldikçe derin nefesler alıyorum. suni sancıyı verdiler istemediğimi söyledim ama daha rahat ve kolay doğum yapacağımı söylediler. doğumhane kalabalık birsürü sancı çeken kadın birbirimizin gözünün içine bakıyoruz. oradaki bir doktorun gülerek verin suni sancıyı yoksa burası boşalmaz dediğini hatırlıyorum. orada 10 kadın varsa hepsine suni sancı verdiler. ben keyfi olduğunu düşünüyorum. açıklığı kontrol ediyor ben başkalarını görüyorum onlar beni zaten bağırışları duydukça korkuyorum ağlamak istiyorum doktorlar kadının birine ıkın ıkın diye baskı yapıyorlar ıkın yoksa çocuğun zihinsel özürlü olacak nefessiz kalacak filan. cesaretlendireceğine panik yaptırıyorlar. sonlara doğru sancıdan nefes alamaz duruma gelmişken kendi sesimden başkalarının sesini duymaz oldum. güya bağırmayacaktım hamileyken öyle diyordum. :) gelip gidip kontrol ediliyor kağıda bbirşey yazılıyor bana hiçbir bilgi verilmiyordu. daha dertleri yok hastaları adam yerine koyup bilgilendirilecek. sancı geldikçe doğum yapabileceğime dair inancım azalıyordu. ağrılala nasıl ıkınıcam ben diyordum. sancı geldikçe duaalar ediyorrdum. saat 9,30 gibi sancıyı verdiler ben sanırsam 14e kadar sancı çektim sancılar girdikçe kalp atışları artıyordu bebeğimin. Sonunda doktor geldi seni sezeryana alacağız kalpde taşikardi oluştu bebeğin kafası şişmeye başladı dedi. o kadar normal doğum taraftarı iken sezeryan olasılığını hiç düşünmemişken beni sezeryana alıyorlardı. korktuğum ne varsa başıma geldi. o kadar sancı sonrası sezeryana aldılar. onlara beni uyutun diye yalvardım resmen. onlar belden uyuşturdular hafif narkoz verdiler iyiki de genel yapmamışlar. uyandım ilk aklıma gelen bebeğimdi hemen bebeğimi sordum götürdüler dediler. beni de bebeğimin yanına götürdüler nasıl hayacanlıyım. 2-3 bebek var ben bebeğimi uzaktan gördüm tanıdım. getirdiler yanıma gözlerini kocaman açmış bana bakıyor mememi verdiler cop cop emiyor kuzum hemşireler seviyor ne tatlı ne kadar güzel diye insan inanamıyor şimdi bu minik bebek benim mi diye. 38+1 de 3030gr doğdu bebeğim canım oğlum Keremim. Nasıl büyük bir mutluluk bu tarifi imkansız sadece yaşanır. insan gerçekten tüm acılarını unutuyor. bebeğim için bir bu kadar daha çekerim. ondan öncesi hayat ne boşmuş. ama doktorların keyfi yaptığı şeylerden dolayı uzun uzun anlattım doğum öncesi bilgi almak için bu hastanede doğum yapan birini o kadar aradım ki anlatamam. kimseye tavsiye etmem. bebeğimi doğar doğmaz görmeyi hayal ettim hep. Bebeğim sağlıklı ya Allahıma bin şükür önemli olan da ba zaten. canım oğlum iyiki doğdun iyiki varsın