Bence insanın bu olaylarda en yakını, acısını en çok dindireni kocası oluyor. Allah eksikliklerini göstermesin.

Annem de bana yeğeninin bebek videosunu göndermişti komik diye ben bebeğim için hala ağlarken. Vah ki ölene demişler, kaybeden hariç gerisi hem önemsemiyor hem de sözde destek olacaklar diye sanki olay hiç yaşanmamış gibi davranıp, saçma sapan teselli veriyorlar. Gecelerce eşimin elini tutup korkarak uyuyup, uyandım. Kolay atlatılmıyor. Ben o dönem yoğun bir işte çalışmayı tercih ettim, o kadar çok çalıştım ki kaybettiğim bebeklerimi düşünmeye bile fırsatım olmadı ve o yoğunlukta tekrar hamile kaldım çok şükür. İnşallah sizin için de hayırlı olana zamanı geldiğinde kavuşur doğacak bebeğinizle çok mutlu olursunuz. P

Çok üzücü gerçekten, benım bır arkadasımda kaybetmıstı tam 8 haftalık bebegını. Ama doktoru demıskı sakın uzulme, o saglıklı bır gebelık olmadıgı ıcın vucut onu bırakmıs. Eğer bebek sağlıklı olsaydı dusmezdı demıs. Sağlıklı bir bebek bu sekılde düşmez doğa onu korur demiş... Böyle düşünmek tabiki yinede üzer ama hayat boyu üzecek şeylerden daha hayırlıdır eminim. Ondan bır kc ay sonra da (3 yada 5 ) tekrar hamıle kaldı. Şimdiki gebeliği sağlıklı. Allah sana güzel sağlıklı bir bebişi en kısa zamanda nasıp etsın...

çoook geçmiş olsun... seni ben de o kadar iyi anlıyorum ki ben de ikili tarama testi için randevu almıştım. heyecandan ve acemiliğimden gördüğüm herkese de söylemiştim hamile olduğumu. 8. haftamda solunum yolu enfeksiyonu geçirdim çok ateşim çıktı ilaç kullanmak zorunda kaldım. belki ondan belki değil herhangi bir sebep tespit edilemedi. bir sabah kanamam oldu doktora gittik 10 ya da 11. haftaydı. bana dedi ki kalbi durmuş, almamız lazım. doktorun ağzından o kadar kolay döküldü ki sözler, ama sanki benim yüreğime birşeyler sapladı o sözler. o anı şuan anlatırken bile yaşıyorum (( yarına randevu verdi. ben dedim ki hayır hemen alalım. çünkü aklıma hemen düşük yapmış ve sonrasında kısa sürede hamile kalmış arkadaşlarım geldi. hemen alınca aklımdan da kolay silinecek sandım. hatta kürtaj olduğumda uyandım hiç ağlamadım. çok sağlam görünüyordum. eşim şaşırdı. ama evde tv izlerken bebek gördüm ağladım, sokakta anne diye ağlayan çocuk gördüm ağladım, arkadaşlarımdan hamile kalanlar oldu doğum yapanlar bebek mevlidi yapanlar, hepsine ağladım... annem bile bunun yarım kalan okulumu bitirmem için bir fırsat olduğunu söyleyip üstünde durmadı,,, yani sadece Allahım vardı içimi istediğim gibi döküp ağladığım... gebeyken benimle ilgilenenler gebelik sona erince kapımı çalmaz oldu, iyi günümde benle güleni, kötü günümde benden uzak duranı gördüm, bebeğini benim elime vermeyeni, benim bebeğim düştüğü için bebeğine nazar deyeceğini düşüneni ve bunu bana hissettireni gördüm... Her şerde bir hayır vardır deyip yola devam ediyorum. Allah isteyen herkese sağlıklı ve hayırlı evlatlar versin, sana da bana da içlerinde inşallah...

geçmiş olsun canım. ilk günler geçmek bilmiyor, ama daha sonra yavaş yavaş alışıyorsun. ben bebeğimi kaybedeli 3 hafta oldu, 11 haftalıkken kaybettim. şimdi tabi ki daha iyiyim. ama yalnız kaldıkça, bir bebek sesi duydukça, hamile birini görünce aklıma geliyor ve kalbim sızlıyor. hamile olduğum o günleri özlüyorum. arkadaşların dediği gibi vücut sağlıklı olmayan gebeliği kendi kendine sonlandırıyor. ilk günlerde bunu kabul etmek zor oluyor biliyorum ama yapacak birşey yok. herşeyin ilacı zaman. umutsuzluğa kapılma, herşey yoluna girecek.

Çok geçmiş olsun. Allah hayırlı sağlıklı evlatlar nasip etsin. . push ; M

geçmiş olsun canım. züme kendini Allah yine nasip eder inşallah. bende ilk bebeğimi 2013 de 6 haftalıkken düşürdüm şimdi 10 haftalık gebeyim. ağrılarım çok fazla. bu bebeğimede bişey olcak diye kokmuyo değilim ama imtihan dünyası. herşey nasip. M

ne güzel insanlarsınız hepiniz. bana güç verdiniz teşekkür ederim. herkes sanki hiçbir şey olmamış gibi bu konuyu kapat diyor bana, geçti bitti diyor. ama içimde bitmiyor bir türlü, unutamıyorum ve kabullenemiyorum. hayatta bazı şeyler kader, kısmet gerçekten biliyorum bunu. ama yine de kabullenemiyor insan. kürtajdan iki gün sonra ablam geldi ve bana beş haftalık hamile olduğunu söyledi. daha da kötü oldum. insan en azından bir hafta daha beklemez mi söylemek için? hani olay bu kadar tazeyken de yapılmaz ki insana böyle bir şey. sevinemedim yeğenim olacak diye. hem üzüntü hem de suçluluk duyuyorum bu sebeple. bir yandan da kızgınım, beni hiç düşünmediği için. kimsenin umurunda değilmiş başıma gelenler gibi hissediyorum. öyle işte. Y

evet bu yazınıda okudum galiba farkında olmadığım şeyleri görüyorum şimdi yazdıklarında dıştaki insanların tavırlarını evet bende bebeğimi aynı senin yaşadığın gibi sabah 5 knaması ama ara ara akıntı şeklinde ve ertesi akşam doktorun duygusuz kelimelriyle sonlandı tabbii ben o düştü derken inanmayıp başkası da baksın der gibi eşime baktım belki yanlış gördü dedim yaa ve o an ameliyata gitmek istemedim ama sonra sanki kanım çekildi ve o masaya yattım aynı şeyler canım ama patolojik sonuçta bişey çıkmadı nedir anlamadım ne sebep oldu bilemedim doktorun patolojiye gönderdi

Çok geçmiş olsun. Kötü şeyler düşünmeyin sakın. Ne olacağı hiç belli olmaz. Bütün hamileliği boyunca kanama yaşayıp sapasağlam doğum yapan kadınlar da var. Kısmet gerçekten bu işler. Üzüntü, stres de çok zararlı üstelik hamilelikte. Güzel şeyler, pozitif şeyler düşünmeye çalışın. Umarım en kısa zamanda doktorunuzdan güzel haberleri alırsınız. P

merhaba arkadaşlar yardımınıza ihtiyacım var bende 23 ağustosta hamile olduğumu öğrendim fakat 25 ağustosta düşük yaptığımı öğrendim 28 ağustosta kontrole gittim kan derğerlerim 3 e düşmüş dr temiz bir düşük yapmışsın dedi. sonra benim 1 hafta kanamam sürdü ve bitti fakat 8 eylülde kanamam leke leke tekrar başladı ve 12 eylülde bitti. şimdi de cumartesi başladı ve hala devam ediyor ped kullanıyorum kanamam kesıldi ve erken düşük olduğu için dr korunmana gerek yok demişti bizde ilişkiye girdik sabahı kanamam başladı(( sizce normal mi başına böle bişey gelen var mı ( missburc Ben kalender

ah canım benim çok geçmişler olsun. başın sağolsun. ama bak sana kendi hikayemi anlatayım.8 haftalık falan bende hamileydim. bi sabah kanamam başladı. allahım nasıl ağlıyorum nasıl bi gör. doktoru aradım düşecek demek dedi. sinir oldum. ertesi gün başka doktora hemen iğneler haplar kanama durdu. ve 9 ay sonra kızım kalp anomalisinden vefat etti. düşünmedim değil. kanama olduğunda akıp gitmiş olsaydı bu kadar üzülürmüydüm diye. yani şunu demeye çalışıyorum evet hepsi aynı olacak diye bişey yok ama vücut sıkıntılı bebeği atma eğiliminde bulunurmuş. belkide böyle bi olay vardı. bu yüzden hiç üzülme diyemiyorum ama kafanı dağıtmaya çalış. allah en kısa zamanda tekrar nasip etsin. sağlıklı sıhhatli kucağına versin.

çok geçmiş olsun inşallah sağsalim bebeklerimizi kucağımıza alırız L

evet göndermişti onda da bir sorun çıkmamıştı

Sekiz haftalık hamileyken bebeğim karnımda öldü. Sonrasında kanamam olduğu için acil kürtaja alındım. Sağlığım iyi ama bu olayı kafamdan atamıyorum bir türlü. Daha birkaç gün oldu ama gerçekten çok kötüyüm. Eşim de perişan oldu. İlk bebeğimiz olacaktı. Sanki hiçbir şey olmamış gibi normal hayatıma devam etmek, sabahları yataktan çıkıp işe gelmek o kadar gücüme gidiyor ki anlatamam. Göğsümde geçmeyen bir ağırlık var. Uyuyamıyorum, yemek yiyemiyorum. Durduk yere ağlamaya başlıyorum kendi kendime. Derdimi kime anlatayım bilemedim, o sebeple buraya yazmak istedim. Bana biraz akıl, biraz moral verin dostlar.

size katılıyorum bende bende bebeğimi kaybedeli 1 ay oldu karşı apartmandaki komşum doğum yaptı o bebğin ağlama sesleri içimi acıttı patolojik sonuç bugün çıktı üzüldüm bebeğimin hiçbirşeyi yokmuş benimde ama olmadı napalım şunu unutmmamak lazım takdiri yüce allahım veriyor ve demekki bişeyler hayırlı olmadı gitmedi sadece bize düşen hamile kalabiliyoruz ve önümüze bakmak sadece morali yüksek tutmak bu çok önemli biz bazı şeyleri idrak edemeyecek kadar küçük düşünüyoruz o yüzden bırakalım allahım uygun zamanda bize daha hayırlısını ve sağlıklısını versin inşallah

Sağolun. Ben de işe güce vermeye çalışıyorum kendimi, kafamı toparlamakta zorlansam da. Zaman her şeyin ilacı gerçekten de. Burayı okuyup yalnız olmadığımı bilmek güzel. Yaşayan anlıyor sadece çünkü. Sizi de çok tebrik ederim, sağlıkla kucağınıza alırsınız inşallah.

çok gecmiş olsun bende ilk bebegimi 2010 yılında kaybetmiştim aynı senin gibi sürekli aglıyor yemiyor sürekli karamsar düşünüyordum neden ben diye ama zamanla okudukça anladım ki saglıksız gebelikler buyumeden vücüt atarmıs benim suanda 4 yaşında dunyalar tatlısı bir oğlum var ilk düşükten bir kaç ay sonra hamile kaldım allaha sukur saglıklı üzülme demiyorum elbet çok acı bir durum ama tekrar hamile kalabilirsin ve inşallah saglıkla kucagına alırsın 2 ay dinlen sonra devam Dilara