olur düşünürüm. O

doğum yaptığı güne kadar ağladı. eşinin yüzünden aldıramadı. bebek doğduktan sonra bi kaç saat emzirip bakması için yanında ki annesine bırakıyordu. siz istediniz zorladınız bakarsınız dedi. Bebek 1. ayını doldurunca aniden rahatsızlandı. Biz nasıl olsa istemiyordu, bakmayı bile istemiyordu ölürse hem kendinden olmayacak hem rahatlayacak diye düşünürken haftalarca hastanede başında bekledi annesi dahil kimseye izin vermedi. Yoğun bakımdayken artık umut kalmadı bedeni dayanmaz diyen herkesi kovdu kavga etti. annesi kayınvalidesi arkadaşları.. anlam veremedik. şimdi mi?.. yanından saniye ayırmıyor. Dışarı çıkalım annem bakar desem bile "bana yük değil ben her işimi onunla birlikte planlıyor yapabiliyorum diyor" :) ben bunu çooooooooooook seviyormuşum meğer farkında değilmişim diyor. bana böyle bakınca içim gidiyor diyor. Allah sabır versin sonun güzel olacak inşallah. nankörlük değil yaptığın bu durumunu tetikleyen bir garip hormon salgılıyorsun sendeki biraz fazla. accık da bencil düşünüyorsun:) özgürlük dediğin nedir. Bir bebeğin annesi olmaktan daha özgür ne var şu dünyada?... patsy

arkadaşım bu foruma ilk kaydoluş nedenim seninle aynıydı.. henüz 3 haftalık evliydim ve hamile olduğumu öğrenmiştim. neye uğradığımı şaşırmıştım. evet çocuk düşünüyorduk ama neden bu kadar hemencecik oluvermişti, kpss ye hazırlanıyordum, derslerime engel olacaktı vs vs ne korkular.. ta ki onu ilk defa ultrasonda görene kadar... o an sedyede ne yapacağımı şaşırdım.. ağlama gülme karışımı bişe... hastaneden çıktığımızda elim karnımda elimde siyah beyaz bi kağıt... aval aval etrafımı izliyorum.. o an büyülendim sanki.. içimde dedim, içimde benden bi parça, benim beslememle benims evgimle büyüyecek.. ne hoş bişe dedim.. 2-3 hafta sonra o kalp atışları... hem gülüp hem ağlıyordum sedyede.. ve öyle pişman oluyordum ki her kontrolde, ben nasıl istememişim onu diye. merak etme bu korkuların zamanla geçecek, bulantılar tansiyon düşmeleri vs vs elbet her tatlı şeyin zorluğu da vardır. onun kalp atışlarını ilk duyduğunda karnında ilk tekmelerini hissettiğinde anlayacaksın nasıl güzel bi duygu. beni şimdi görsen.. her tekmesini sölüyorum ciyak ciyak bağırarak :) ay oynadı ay sağa gitti aman şimdi solda.. bugün az tekmeledi... korkma, aksine tadını çıkar.. ne hoş bi duygu anlatamam. az önce eşime dedim hatta ne şanssızsın diye hissedemiyosun onun tekmelrini, nasıl güzel bi his bi bilsen diye :) . push ; C

ağlama krizlerini kafanıza takmayın. hormonlarla ilgili bir durum. bir de halsizliğin etkiside var. isteyenlerde de oluyor ağlama krizleri. korunmanıza rağmen olduysa o zaman "Rabbim böyle uygun görmüş" demek düşer. zamanla alışacaksınız. hayatınızın kısıtlanacağını düşünmeyin. turistlerin bi karnında bi kucağında bi bebek arabasında 3 taneyle gezdiğini görünce bunun bizim insanımıza has olduğunu düşünüyorum. o da bi insan. niye kısıtlasın ki sizi. sadece ilk yıl dikkat etmek gerek. ondan sonra dünyaya uyum sağlamış olacağından sorun olmayacak inşaallah. göreceksiniz

herkese çok teşekkür ederim. siz ve diğer arkadaşların yazdıkları gerçekten bana o kadar iyi geldi ki. tam kendimi alıştırdım oyuncak, zıbın bakmaya başladım bu sefer miyomum olduğunu öğrendim ve sürekli gelen kahverengi akıntılardan sonra cumartesi ve pazar günü 2 kanama geçirdim. bebeğim kalp atışları var çok şükür ama kesenin az geliştiğini söylüyo doktor. 10:30 da tekrar gidicem dr'a. bu bebek benim için çok plansızdı korunmamıza rağmen oldu. istemedim doğru ama aldırmayı hiç bi zaman düşünmedim. sevmediğim şeyleri bile sırf bebek için yedim. ilaçlarımı bir kez bile aksatmadım buna rağmen böyle oldu. gerçekten üzülüyorum. inş hayırlı haberler alırım. ya Allah'ın gücüne gitti ya bana ceza verdi ((( O

özgürlük den kastın nedir senin için özgürlük nedir benim 5 yaşında kızım var evliliğimizin ilk 5 yılı bebek istemedik kızım doğunca özgürleştim ben daha öncesi ne yapıyordum hatırlamıyordum bile mis kokusu duydum herşey silindi evlat sevgisi herşeyin üstünde onu gördüğünde bu düşüncelerine pişman olucaksın C

kıpırtılarını hissettiğinde öyle düşünmeyeceksin bence:) Çok çok güzel bir duygu. Dünyanın en güzel duygusu. Ona bir şey olsa Allah göstermesin, mutlaka çok üzülürsün. Hamile olmak çok güzel bir şey... Senden ve en sevidğinden bir parça düşünsene..

o da çok şaşkın çünkü o da hiç düşünmüyordu. korunmamıza rağmen oldu. ama beni teselli etmekten başka bişey yapamadı garibim benden daha güçlü duruyo o. patsy

bebeğimi istemiyorum öle mi nie korunmadınız o zaman nie önleminizi almadınız artık hamile kalmışsınız zamanla alışırsınız hele bi kalp atışını tekmelerini duymaya başlayın bakın nasıl seviceksiniz bebeğimi istemiyorum yerine bebeğime alışamıyorum gibi bi başlık falan atabilirdiniz bu çok sert olmuş ben gibi bebek sahibi olmak için uğraşanlara. ben 2düşük yaptım o yüzden o karnındaki bebeğin kıymetini bil ve ne kadar şanslı olduğun için Allaha dua et bence O

umarım kese gelişir. sakın kendini suçlama...

herkese teşekkürler. bebeğimizi kaybettik malesef.

sen o bebegı cok ama cok sevıyorsun bak benım ablam evlendı 2. ay hamıle kaldı aldırmayı dusunduler sonra doktora gıdıp kalp atısını duyunca vazgectılr sımdı dogum yaptı yegenım 3 aylık daha ve kılına zarar gelmesınden korkuyor ve hayatı dahada guzel oldu sen zaten buraya yazmana gerek yok kabullenmıs ve benımsemıssın senı anlamak zor deıl dustugun celişkiden kurtul bi rahatla o goz yaslarıda mutluluktan olsun canım allah elıne almayı nasıp etsın o zaman bu yazından bıle uzuleceksın benım 3 yıldır cocugum olmuyo ole deme allahın zoruna gıder şükret sadece bızede dua et hamişlerin duası kabul olurmus O

planlı bir gebelik olmadıgından şaşkınsınız bence suan ama iyi düşünün... ikinizin bir parcası dünyaya gelecek... çocugun önüne dünyaları verseler bebeğin yine annem babam diyecek bundan daha güzel baska bişey olamaz bence evinize dahada renk gelicek... onca yıl ugrasıp bebişi olamayan insanları düşünüp bence şükret tatlım gec olmadan yoksa elinde olanıda kaybetme... M

ah cnm ah bunlar sırf hamılelık pssıkolojısı cocuk ısteyen ınsanlar bıle bunu hıssedıyor merak etme ben ıstememe rahmen olmuyck yapamıyocm dedım ama dun ole mutlu bı an yasadım kı o ulturasonda o hareketlerı dusunebılıyormusun ya parmak kadar ama ellerı ayakları aglıycktım resmen annelık cok zor sımdı bıle kara dusunuyorsun nabcm ısallah ıyı bı anne olurum gıbısınden ama cok guzel bı duygu sakın ha gıdıp aldırma aldırdıgının bı hafta sonrası pısmanlıktan baska bısey degıl ruyalarında hep aklında sakın bu vebalı ustune alma benden tavsıye Y

bence mutlugunu taclandıracaktır bebişin, eşinin tepkisine hamiş oldugun için? sbry Defnem 💕 Anneler

bence istiyosun farkında deilsin... çünkü şimdiden bebeğim diyebiliyosan bu istememek deil bence alışamamak belkide korkmaktır... bence özgürlüğünün kısıtlanacagını düşünme bebişiyle her türlü gezen tozan tatillere giden dostlarım var... eşlerin birbirine destegiyle gül gibi geciniyolar... bence allahın bir lutfu... allahın emaneti var sende bence biraz düşün canım O

Bende bebeğim doğduğu gün hastanede çok tuhaf duygular yaşamış elimi bile sürmek istememiştim. İlk bir ay annem ve kız kardeşim ilgilendi. Çok şaşırmıştım böyle hissettiğime yani anne ilk defa görünce mutluluktan ağlar filan diye düşünüyordum ama hissizleştim, hiç tepki veremedim. Şimdi yavrum 4 yaşında ve hayatta başıma gelen en güzel şey. Sizde en hayırlı zamanda hayırlısıyla kucağınıza alırsınız İnşallah. Bu mutsuzluğa hızla değişen hormonlarınız neden oluyordur ve inanın bebeğinizle dünya daha güzel görünecek gözünüze. Defalarca gittiğiniz biryere bile O'nunla gitmek O'nun tepkilerini izlemek harika bir duygu. O

Emin ol her ser gibi gorunen seyde vardir bir hayir arkadasim. kendini sakin suclama senin bir sucun yok. allahin takdiridir, ne kadar omur verdiyse o kadar yasayacagiz elimizden gelen hic bisey yok. aci bir tecrube ama arastirilsin nicin kaybedildigi tibben de bir aciklama yaparlar. ne bileyim kan pihtilasmasi, toksoplazma buna benzer seylerden mi kaynaklandi diye. gecmis olsun. allahim kimseye yasatmasin.

sizi anlıyorum Allah tez zamanda nasip eder inş. bakın ben de eşimde mühendisiz cahil insanlar değiliz. yazdıkarımı okuduysanız korunmamıza rağmen böyle bi sürpriz yaşadık. sizi anlıyorum siz de anlayışlı olun lütfen. hll_legend

6 senedir çocuk sahibi olmayı bekleyen ve tüp bebek tedavisinde 1 hafta önce negatif sonucu görmüş birisi olarak yüce rabbimin size böyle bir mucizeyi bu kadar kolay bir şekilde bağışladığı için şükür etmeniz gerektiğini düşünüyorum tabiki bu benim düşüncem ama insanın nasıl kendi kanından canından bi bebeğe hamile kaldığı için sırf rahatlığı gidecek diye ağlama krizlerine girmesine anlam veremiyorum bence bu şekilde düşünüyorsanız zaten bebek doğduğunda da ona iyi bi anne olamayabilirsiniz. O

geçmiş olsun öncelikle umarım iyi haberler alırsın. bence konu başlığını yanlış açmışın."bebeğimi istemiyorum" yerine "bebek düşünmüyordum "diye bir başlık açsan bu kadar yadırganmazdın... O

Seni anlıyabiliyorum bende 1 senelik evliyim hiç düşünmememize ve korunmamıza rağmen hamile kaldım,5. ayımı bitirmeme rağmen halen şokunu atlatamadım çünkü maddi yönden hazır değiliz, benim kalbimde ritim bozukluğu var ilaç tedavisi görüyordum, kansızlık var, vitamin değerlerim düşük ve bu şekilde hamile kaldım, üstelik kayınbabam olmadığı için kayınvalidem ve görümcemle birlikte yaşıyoruz onlarla anlaşamadığım için psikolojim o kadar bozuktu kii ilaç kullanmaya başlıcaktım,, bu koşullarda hamile kalmak çok üzücüydü eşim çocuklara aşırı düşkün olduğu için çok uzun sürmedi şaşkınlığı ama ben halenn şaşkınım,, biliyorum bebeğim doğduğunda kayınvalidemle sorunlarım artıcak, bana her konuda karışıp huzur vermeyen kaynanam bu seferde bebeğim konusunda herşeye karışacak hatta benden çok annelik yapmaya kalkışacak, bir sürü sorun beni bekliyor.. Bebeğimin ilk hareketini hissettiğimde ağladım, kıpır kıpırdı içimde çok çok farklı bir duygu.. Şuan şoktasın sende ve bu tarz düşüncelerin çok normal gerekirse bir uzmandan destek al uzun bir süreç seni bekliyor...

biz de 1 yıl istemedik, korunduk. sonra 7-8 ay hamile kalamadım. hamile kaldım, bu defa 7. haftada düşük yaptım. düşükten sonra da 3 ay korunmak zorundaydık, 3 ayda burdan gitti. tekrar 4-5 ay denedik yine hamile kalamadım. ben kontrole gittim, sorun yok dediler. eşim gitti test yaptırdı geçen ay. eşimde sperm sayısının normalden daha az olduğunu öğrendik. koskoca 2,5 yıl boşa geçmişti böylece. tam ümidimi yitirmiştim, tüp bebek nasıl olur onu araştırıyordum eşimden habersiz. paramızda olmadığı gibi en az 1 yılda ödeyebileceğimiz borcumuz da vardı. içim kapkara olmuştu, derkeeeennnn şimdi tekrar hamileyim:) sınava hazırlanıyorum, yeni atandım derken tam 1 yıl boşa geçmişti bile. çocuk istemediğim zamana o kadar pişman oldum ki anlatamam. özellikle test sonucunu gördükten sonra...

http://www.youtube.com/watch?v=CBbn8mL2iVA P PrinceSSss I'm like a

Umarim hersey yolundadır.. bahar56

biliyorum belki nankörlük yapıyorum bu kadar bebek sahibi olmayı isteyen varken böyle düşünmek, konuşmak ama 6. haftanın içindeyim içimde ona karşı hiç bi kıpırtı yok. sürpriz bi şekilde hamile kaldım bütün hayatımın bittiğini düşünüyorum. artık herşey ona endeksli olacak özgürlüğüm, rahatlığım gitti resmen. ağlama krizlerine giriyorum nasıl başa çıkacam ben? bu durumda olup anne olan var mı bana yardımcı olun lütfen

bende evliliğimin 3. ayında hamile kaldım tabi planlamıyorduk eşimde senin gibi düşündü artık herşeyımız ona bağlı olucak evlilğimizin tadını çikaramiycaz dedi benimde kafam karıştı buna izin vermiycem dedim aldırmıycamda ama hayatimizi yaşamamiza engel olmiycak dedim hiç bi şekılde kendime dikkat etmedim hamile değilken nasılsam aynı devam ettim eşimle daha fazla ilgilendim kendimi yordum neticede düşük yaptım ellerimin arasından kayıp giderken anladımkı en kıymetlim en değerlim herşeyım hayat sevincim ne eşim ne işim bebeğimmiş ama geç kalmıştım düşük gerçekleşti ben intihara kalkıştım defalarca işten çiktim kendime bakmadım eşimi suçladım bencillik yaptın kendi keyfini düşündün diye. Sabah akşam yattım kalktım rabbime dua ettim bir daha bana bu şansi ver diye her ay test yaptım hep tek çizgiyi gördüm düşükten sonra eşimle aram bozuldu annemın evine gittim 4 ay ayrı kaldık büyükler devreye girip tekrar barıştırdı. şuanda çok şükür 14 haftalık hamileyım hayat sevincim geri geldi. Sende karnındaki o minik mucizenin değerini bil. Onu sev. Bir arkadaşımda hamile kaldiğinda hiç sevnmedi hep senin gibi negatif düşündü dünyalar güzeli kız doğrudu o kadar güzeldiki kızı istemediği için çok utandı ama 11 aylıkken aniden yataktan düşüp öldü oda şuan psikolojik destek aliyor sürekli kendini suçluyo ilk başta istemediğim için böyle oldu diye. Sana örnek olsun diye yazıyorum bunlari lütfen pozitif ol. umut_sahili