18 Ağustos sabahı 10:30 da dr kontrolümüz vardı, ilk defa çatı muayenesi yapılacağı için biraz heyecanlıydım. önce nst ye girdim, dikkate değer bir sancı çıkmadı, dr çatı muayenesi yaptığında ise şaşkınlıktan tutulup kaldım. doğumun başladığını 4-5 cm açıklığım olduğunu hastaneye yatıracağını söyledi, daha 37+6 ncı gündeydik, ne nişan geldi, ne suyum, ne de sancım vardı. güç bela eve gidip bir duş ve çantamızı alıp dönecek kadar izin alabildik, sonrası telaş ve koşturmaca. Hemen eve gelip duşa girdim, bu arada eşim doğum çantamızın eksiklerini tamamladı, duştan çıkınca birşeyler atıştırdım, doğum uzun sürerse aç kalmayayım diye düşünerek. bu arada hafif hafif adet ağrısı gibi ağrılar hissetmeye başladım, 12:00 de hastaneye vardık, bu arada yolda eczaneye uğrayıp dianatal jel adlı ilacı da aldık. eşim yatış işlemlerini yaparken ben odaya yerleştim, o komik giysiyi giydim, önce lavman yapıldı, doğrusu biraz acıdı. sonra suni sancı içeren serum verildi, bir yandan da nst den sancıları takip ediyorduk. bir saat içinde sancılarım 2-3 dk da bir 70-80 seviyesine çıktı, saat 13:30 gibi doktorum gelip açıklığı yeniden kontrol etti, 6-7 cm e ulaşmıştık. sancılar artık zorluyordu, her sancıda eşimin eline sıkıca yapışıp sıkıyordum, aralarda da bebeğim oksijensiz kalmasın diye derin derin nefes aldım. Dr kontorlünden sonra epiduralin takılmasına karar verildi. bu arada doğumu kolaylaştıran bir ilaç olan jel üç doz halinde alttan enjekte edildi. saat 2de epiduralim takıldı, dr ilacı vermeden önce içinden 10a kadar say dedi, gerçekten de 10 sn içinde sancı mancı kalmadı, orada da söylediğim gibi kelebekler gibi hissettim. önceleri tamamen doğal bir doğum istiyorum diyerek epidurale şüpheyle yaklaşmıştım ama şimdi iyiki yapılmış diyorum, sonlara doğru sancılar çok zorlayıcıydı, daha en ağır sancıları hiç hissetmediğimi hesaba katarsak belki de dayanamayabilirmişim. epiduralden yarım saat sonra ebe suyumu patlattı, saat 3 te son kez yaptığı tuşede ise bebeğimiz gelmiş annesi haydi doğumhaneye dedi beni bir tekerlekli sandalye ile doğumhaneye alıp doğum sandalyesine oturttular. önce güzelce nasıl ıkınacağımı, aralarda nasıl nefes alacağımı anlattı ebe. epiduralden dolayı bacaklarımda hafif bir uyuşukluk vardı ve ıkınma hissi de gelmiyordu. bu yüzden kasılma/sancı olduğunda ebe haber veriyordu ben de var gücümle ıkınıyordum. çok iyi ıkndığımı bebeğin hızla ilerlediğini söyleyerek beni yüreklendirdiler. 5-6 ıkınmadan sonra doktoru çağıdılar, birkeç defa daha ıkındıktan sonra bebeğimin vajinamdan geçtiğini hissettim, çok heyecanlıydım, geliyor geliyor diye bağırdığımı hatırlıyorum. bunun dışında bir bağırtım falan olmadı çok şükür. bebeğimin başı çıkmayınca ufak bir kesi atıldı, biraz da oğlum yırmış, iki tarflı (bir yanda 2 diğer yanda 4) toplam 7 dikişim oldu böylece. bebeğim saat 3:00te doğdu, 53 cm boyunda, 3370 gr ağırlığında doğumdan 5-6 dakika sonra plesanta da doğdu, sonra dikişler atıldı. bu arada bebeğimi hafifçe temizleyip bir havluya sarıp göğsüme koydular, o ana kadar ağlayan yavrum hoşgeldin bebeğim ben buradayım korkma annecim dediğimi duyunca sustu, birkaç saniye öylece bakıştık. o an hayatımın en güzel anlarından biriydi. bebeğim kollarımda, yanımdan bir an olsun ayrılmayan eşim yine yanıbaşımdaydı. dikişler bitince yavrumu giydirdiler bana da geceliğimi giydirip tekerlekli sandalyeye oturttular. odamıza yavrum kucağımda gittim, doğumhaneden çıkarken mutluluk ve gurur duydum. saat 3:30, yani doğumhaneye girişimle çıkışım arasında bir saat var. ikimizde de tatlı bir yorgunluk ve mutluluk sarhoşluğu vardı. ertesi gün sabahtan taburcu olup evimize geldik. evde annemler bizi karşılarında görünce çok şaşırdılar. herşey çok hızlı ve çok güzel gelişti. her kadın gibi doğumu endişe ve hatta biraz korkuyla bekliyordum. sezeryan olmayayım diye çok dua ettim. rabbim kabul etti çok şükür, doğum beklediğimden çok daha kolaymış. dört buçuk saat sonunda herşey olup bitmişti, yavrumu emzirmeye çalışıyordum. Allah herkese böyle doğum nasip etsin. lütfen normal doğumdan sırf korktuğunuz için vazgeçmeyin, her kadının yaşaması gereken bir deneyim bence. ASIfirari RABBIM YAVRULARIMI

ignedaz ne kadar da guzel soylemıs rumuzların altnda kalıp bırbrmz tanıyamıyoruz face demıs valla benm face ım yok. bi twiteer ım var. twiter olanları ekleyebılrm. ben aranıza oldukca geç katıldım ama bılmıyordum burda bukadar guzel sohbetlerın paylasımların oldugunu. koskoca 8 ayı evde yalnız gecırmısım valla.. ama bundan sonrakı paylasımlarınızı takıp edıcem tabıkı

kızlar normal doğum yapan anneler benim doğumla ilgiili birkaç sorum var ama burdan sorsam olmayacak korkan arkadaşları daha da korkurturum endişem de var. özelden sorularımı cevaplayacak biri var mı acaba?ben normal doğum istiyorum kısmetse. öğrenmek istediğim şeyler var insan sürekli yüzyüze olduğu tanıdıklarına bazı şeyleri soramıyor. anlayışınız için şimdiden teşekkür ederim 0

oha ya insan mı bunlar, hemen şikayet et canım, hatta medyaya şikayet et, kapatsınlar, canlarımızı kimlere emanet ediyoruz ya eyeszay welcome our

haydi hayırlısı canım... Allah sağ salim kucağına almayı nasip etsin... şimdi ben de ekledim...:)) artık face den de devam ederiz...:))))

ALLAH yavrunu sana bagislasin canim ya cok güzel anlatmsiin insallah daris benim ve bekleyen tüm hamile arkadaslarin basina cok duygulandim gercekten

Kimse hikaye yazmıyor ya hikayeler bitip gerçekler mi başladı ne? . push ;

evet kızlar ben geldim :) biraz geciktim ama bebeğimle birbirimize alışmamız biraz zaman aldı. yanımda eşimden baska kımse olmadığından biraz zorlandık. herneyse atlattık artık tanışma merasimlerini sanırım :) en son girdiğimde size soylemiştim, normalde sezeryan olacaktım ama son kontrole gittiğimde dr çatı muaynesi yapalım dedi, ve hıc canım acımadı, o yuzden beni normal doğuma ikna etti sen cok kolay doğuracaksın falan dedi. ve o ara 3 cm açılmam olmuş bile. ertesi gün hastane yatışımız oldu ve sunı sancı bağlandı. aman allahım acıyordu canım acımazmı hiç. eşim bile benle birlikte ağladı ama ileride okuyacak olan arkadaslara soyliyeyim hiçte ölümcül bir ağrı değil. rabbim kuvvet veriyor. ama yanlız ne yalan söyliyeyim, doğuma kadar olan çatı muayneleri daha cok sinirimi bozdu, odana her ebem girişinde, eline eldiveni taktığında offf istemiyorum diyordum ama ıkı dakıkalık bir acı oluyor, hakikaten deyiyormuş:) sunı sancıyı yaklasık 1.5 saat cektim sonra dr son çatı kontrolumu yaptı ve doğuruyorsun saçlarını goruyorum dedi :) hemen doğumhaneye aldılar, zannedersen 4-5 ıkınmada doğdu benım kuzum:) cok değişik bişey. sizdede oyle oldumu bilmiyorum ama, sunı sancı, doğumdan dahada cok yaktı canımı, yanı doğumhanede bağırışımın en büyük sebebi ıkınırken kuvvet almak içindi, tabi hiçte hissiz değildi:) sonuçta 50 cm bişey cıkartıyorsunuz içinizden:) kuzum doğdu:) dr dikişimi atarken ebe kızımı kucağıma verdi:) aman allahım ne dikiş duydum ne başka bişey, rabbım isteyen herkese nasip etsin hayırlı bır evlat ama en güzeli doğumhaneden çıkarken ehuehueheueh eşim ve babam kapıda beni bekliyorlardı 4 gözle, ama surat ifadeleri, iki erkek adamda çökmüşler resmen üzüntüden:))))) beni tekerlekli sandalyede doğumhaneden cıkarttılar, çıkarken kendimi alkışlayıp zafer işareti yaptım heuehueh, bekleyen diğer ailelerde şaşırmıştır heralde, bu kadının beynıne oksijen gitmemiş diye. ama dedikleri doğru, doğum biter bitmez hiç birşey olmamış gibi oluyor, ne ağrı ne sızı. he birde doğumdan sonrası var tabi. rahmin içinde biriken kanı elle boşaltıyor ebe, ey allahım oda çatı muaynesinden farklı değil. neyse kızım doğdu ya 2-3 kere onada dayandık. e el mahkum dayanacaksın :) normal doğum harıka bışey. ben o aksam hastane içinde fink atıyordum:) hatta dr gördü bi ara beni gezinirken:) dedi sezeryan olmuş olsaydı ben görürdüm şu an halini diye soyledi:) he bu arada kızım 2795 gr doğdu 50 cm boyunda:) 4 günlükken kontrol için dr gittiğimizde sarılık tam sınırda çıktı, ilaç falan vermedi ama haftaya tekrar görmek istedi. çok şükür emme sorunumuzuda atlattık galiba. hastanede ilk sütüm gelmediğinden mama verdik yawruma, ama eve gelince cahillikten o mamayı kaşıkla değilde biberonla verdik, allahtan tam alışmadan memeye dönebildik dün tamamiyle. biraz sancılı oldu ama dun hıç mama vermedim oda istemedi zaten :) evet şimdilik bukadar, rabbım isteyen herkese hayırlı sağlıklı evlatlar versin insallah. gelecekte burayı okuyup tecrube edinecek arkadaslarada hayırlı doğumlar diliyorum. eğer ben çatır çatır doğurduysam eminim doğanın bahşettiği normal doğumu eğer bir sağlık probleminiz yoksa deneyin derim muhteşem bır duygu. hepiniz allaha emanet olun.

doktorun verdıgı gun ve saatte(24 agustos) hastaneye gttk. doğum ıcın aksam 6-7 burada ol demıstı. bız 6bucukta yola cıktık 7 de hastanedeydık . önce hemsıre nst ye bagladı aksam oldugu ıcın benım acıl doğuma geldgmı dusunmus tum personel ve anestezıcı. ben doktorun bu saate randevu verdgnı acıl olmadgmı soyledım. neyse odaya cıktık o yeşilleri gıydım hepınız gıbı. tekerleklı sandalyeye otrdum ve esım asansore bındırıldım acayıp karma karısık duygular vardı ınanamıyordum hala doğuma cıktıgıma. neyse yukarı cıkardılar ve odaya gırdım sedyeye oturdum saat 19.55 epiduralım e baslandı. sağdan yapılan ılk iğnem basarılydı oyle aman aman acıda hıssetmedım sadece ayagm uyustu ates gıbı yandı sankı ıcınden. asıl sıkıntı sonra basladı sol tarafımdan yapılacak ığne bır turlu omurılıkte ılerlemıyordu 1 deneme 2 deneme olmuyr olmyr allahtan acı yok sadece ayagımda kasılmalar oluyordu ama egılık durmaktan sırtım daha amelıyata grmeden tutulmaya baslamstı anestezıcım superdı benımle konusuyor olacak kızım yapıcaz ben hayatımda ılk kez boyle bır sorunla karsılasıyorum neden olmuyor ben de bılmıyorum zayıfsın omurılıgının arkadan gorunusu kitap gibi gözle sayılıyor ama ne var burada neden ılerlemıyor katetral bılmyrm dıyor oda terledı streslendı olmamasına hayret ettıgını soyledı ben neler oldgnu anlmy calsyrm 3. denemeyı yaptı yıne olmadı. ığnelerı gıttıkce yukarıya doğru batırıyor omurılık aralarını denıyor en sonunda olması gereken yerın yukarısından 4. denemede yapabıldı benım tahmınımce omurılık aralarında boşluk yok dedı. benım 6-7 yıldır agrım olurdu omurılıgımde sorun oldgnu bılenlerınız var ama evet su rahatsızlık dıyen bır doktor olmamıstı elımdede bır raporum olmadıgından bende anestezıcıye bılgılendırme yapamamıstım evet orada sıkıntım vr demekle yetınebıldım ıslemler esnasında. ıyılestkten sonra mutlaka doktora gozukmem ve bır rontgen fılmını boyle durumlarda ynmda tasımam gerektgnı bırdahakı epıduralımdede anestezıcıme bunu gosterıp epıduralm zor oldgu yukarıdan gırılmesı gerektgnı belırtmemı soyledı.19.55 te başlayan epıduralımın 2 dk surmesı gerektgnı soyleyen anestezıcı cok ugrastık ama basardık yoksa genel anestezı alıcaktın dedı. doğumum 20:39 da basladı yanı 40 dk kadar epıduralım surdu kızlar. ben kendım ıcın korkmadım bebegım ıcın korktm doğmdan cıktgmdada ağlıyormusum cok cok.. vıdeolarımda gordumde. neyse doktor geldı ve basladı doğumum tum ıslemlerı hıssetmek garıp kaburgalarıma bastırırken cok fena oldm bırde kordona mı asıldı ne yatysa bırseyler cekerken cok fena oldum:) bebegımın boynuna kordon dolanmıs ve düğüm olmus kızlar bundan hıchaberımız yoktu. normal yapamazmısım zaten oyle dedı doktor ve ıyıkı bugun yapıyrz doğumu dedı. hanı bana bayrmn 2. gunu demıstı ılk basta sonrakı kontrolde bız bunu 24u yapalım demesının sebebıde sanırım kordon dolanması bızı telaslandrmamk ıcın soylemedı dıye dusunuyoruz. yavrum doğdu karnımda cıkarıldı ve hıccc ses yok ağlamıyor paşam. ben ızlıyorum yavrumu poposuna vuruyorlar ayakların sıkıyrlar ses yook tıkanıklık agzına maske taktılr ufak hortum saldılar bogazından sonra baktım hemsıre kalbıne tık tık vuruyor ben o an gıttım zaten sıze yazarken bıle kendımı tutamıyorum yavrumu kaybedıyorum sandım ALLAHım dıyorum ayet el kursi okuyorum ağlıyorum bıryandan sonra yıne maske takıldı hık hık nefes almaya calısıyrdu yavrum ters cevrdıler falan benıde fenalasmıs gorunce onume personel geçtı ve sanırım bana sakınlestrcı yapıldı sonrasını hatrlamıyorum hayal meyal. bebegımı kucagıma verdıler onu bıle vıdeoda gorunce hatırladım odaya gelısımı yarumu oksayısımı hepsnı vıdeo ızleynce hatrladım cıkar cıkmaz cok zor oldu anne cok zor dıyerek aglıyordum.. ALLAHım yavrumu bağışladı bana.. ben amelıyathaneye grdm ılk epıdural ıgnem yapılmaya baslanırken ezan okunuyordu. ve amelıyttn cıkıp odama geldım yatagıma yatırılırken de ezan okunuyordu. ezanla girip ezanla cıktım ALLAH a sukurler olsun. ANNELIK BAMBASKA BIRSEYMIS TARIF EDEMIYORUM sımdı evmz kalabalık herkes gıttgınde cok daha ıyı anlıcam kesın oturur ağlarım. bugun hastane vıdeosunu ızledm herkes uyuyordu sabah ıicin icin ağladım. yarın sarılık ölcumumuzde cok ıyı cıkar ınsallah ozaman rahat nefes alıcam tek korkum hastaneye gerı dönmek ınsallah evımıze mutlu mutlu dönerız.. dualarınızı eksıt etmeyın neolur kızlar

kızlar facebook demişken, ben adresimi vereyim... isteyen olursa seve seve eklerim... gökberk sol olarak kayıtlıyım... esteda Batuhan & Bertuğ

merhaba hanımlar ben ağustos annesi olacaktım ama kızım temmuz 28 de doğdu hem sancı çektim hem sezeryan oldum ama çok şükür ikimizde iyiyiz darısı diger annelere allah yardımcınız olsun. eyeszay welcome our

hamileligimizin baslangicindan bu zamana kadar birbirimizin destekcisi olduk. bircok seyi beraber atlattik, gulduk, agladik, ilk bebek hareketleri, ilk hickiriklar. simdi 9 ay karnimizda tasidigimiz bebislerimiz ufacik bir hucreyken, karnimizda kocaman elleri ayaklari ile dunyamizi cennete cevirdiler. ve o cok bekledigimiz bulusma animiza sadece haftalar kaldi. muhtemelen bebislerimiz dogduktan sonra cok fazla vaktimiz olamayacak ama dilerim birbirimize dogum hikayelerimizi anlatmaya vakit bulabiliriz. bulamasakta onca zaman aile gibi olduk ve ben her animda yanimda olan hic gormedigim ama bazen en yakinimdan daha yakin olan anne adaylarina tesekkur etmek istiyorum. sizleri seviyorum kizlar!!!! E

Duygusallığımızın hat safhada olduğu bu günlerde dokunsanız ağlarım. hakikaten bu site hamiilelik sürecinde en iyi arkadaş oldu. Ama onca paylaşımın rumuzlar ardında kalması da hüzün verici, insan o kadar çok şey paylaştığı kişileri tanımak istiyor. Face de sadece iki kişiyi tanıyıp ekleyebildim. zaten yine gitti giremiyorum sayfasına. herkesi tanımak isterdim. Dualarımızı, gözyaşlarımızı, sevinçlerimizi paylaştık, az bişey değil. S

Beklenen doğum tarihim 29 ağustostu. Ancak 6 ağustos cumartesi sabahı rüya görüyorum sandım, bir şeyler akıyordu. Hemen kalktım, saat 7 buçuk civarıydı. Yerde halı yoktu. Pijama altım, yerler su oldu. Panikledim. 36+6 dıydık, daha büyümedi diyordum. Eşimle ne yapacağımıza karar verdik. Annesini aradı. Bu arada nişan geldi. Annesiyle beraber evi yerleştirdiler. Hastaneyi aradık, doktorumuz izindeymiş. Diğer doktor "gelin" dedi. Duş aldık, valizi aldık, yola çıktık. 2 saatlik yolumuz vardı. Yolda 5 dakikada 1 sancıları başladı. Hastaneye 1 doğru yatış yaptık. Suni sancı verildi. Eşim hep destek oldu.. İftar saatlerinde doğumhaneye alındım. Doktor geldi, sürekli motive etti. Ikınmalar vs. Küçük meleğim, 22:20 de dünyaya merhaba dedi. İnsanın içine öyle bir rahatlık ve mutluluk geliyor ki.. Anne olmak gerçekten sadece yaşanarak öğrenilecek bir duyguymuş.. Pzt. günü hastaneden ayrılırken mutluluğun göz pınarlarımı ıslatmasına engel olamadım.. Rabbim, bu yüce duyguyu isteyen her kadına bahşetsin..

mrb kızlar biz geldik... tek gittim 2 geldim.. nerdeyse 100 sayfa yazmışsınız zaman buldukça girip okurum... doğum bildiğiniz gibi20.07.2011 saat 08.40 da gerçekleşti... ben 8 buçuğa doğru ameliyata girip narkozu aldıktan sonra en son gördüğüm saat 8.30 dubebek 10dk da çıkmış.. ben 9.15 gibi ayılıp ameliyattan çıktım.. benim daha önce dış gebelikten kalan klıntılar varmış dr. bi onu birde minik miyomlar varmış onları temizlemiş bebekten sonra... birde çok önemli değil ama ameliyat anında boğzaımda bi sorun çıkmış.. ayıldığımda sürekli minik mink öksürdüm... boğzaım tahrişliydi... neyse odaya geldim.. bebeğimi getridiler.. göğsüme koydular... o an çok utlu oldum ama yarı ayık yarı baygındım 2 gece 3 gündüz kaldım.. sürekli bebeğe çeşitli testler yaptılar şekerine baktılar çok şükür sorunsuz hastenden çıktık... banada sürekli test yaptılar benimde sorun çıkmadı.. bebek 2 gün hastaneydeken pek memei almadı.. çok tembel.. ağzını açıyor ama çekmiyor.. yada bir iki damla biz sıkıp veriyoruz..2. gün akşamı çok huysuzlandı.. dr. mama takviye yapmalıyız yoksa sarılık olucak dedi... sarılık olursada hastaneden çıkamyıcaktık.. ben ogünden sonra sütümü sağdım maalesef biberonla verdim ardından mama verdik.. halende öle yapıyoruz.. kesinlikle mememi çekmiyor.. bu beni çok üzüyor.. onu emzircem diye kan ter içinde kalıyorum... bugün ilkkez çekti ama çok az... sürekli deniyorum inşallah başarcaz... şuan tek sorunum bu... çok şükür fazla ağrım sızım olmadı... hastanede sürekli ağrı başlamdan iğne istedim. yaptılar evede ilaç verdiler. şuan iyiyim sadece 3. gün çok süt gelmeye başladı.. bebekte almayınca ben mekineyle nekadarda alsam yeterli olmadı ve göğüslerim taş gibi oldu.. çok büyüdü ve ağırlaştı... ama dün ve bıgün daha iyiyim.. süt daha akışkan... bana sormak istedikelriniz varsa bekliyorum canlar... M

ben daha once actigimiz topikleri gorup o gunler aklima gelince bir kez daha duygulandim. nasil gecti onca ay. simdi ise bebeklerimize kavusmamiza sadece gunler kaldi.. dilerim birbirimizi kaybetmeyiz hic. I

canim o nst de sancilarin kac cikmisti 7 cm acilmada falan. kac mesela cok siddetli agri. seyyah06 Rabbm emanetn SANA

08-08-2011 de doğdu oğlum... hayatımın en tuhaf en güzel en hüzünlü en mutlu en en ennnn... herşeyin tavan hyaptığı bir gündü. bebeğimiz doğum kanalına ters yerleşince sezeryana karar verildi. genel anestezi isterken epidurale aldandım. uyucam diye beklerken bebeğim doğdu bende bebeğimi gmörünce heyecanlandım tansiyon sorunum oldu hafif bir sakinleştiriciyle uyuttular beni ama ne uyumak herşeyi duyuyodum aama ne korkuyodum ne de endişe duyuyodum öyle tuhaf bi uyumak çok şükür sağsalim geldi oğlum. şimdilerde ağrılarım da bitti. rahatım oğlumla yaşamaya alışıyoruz herşey çok güzel gidiyor. allahım herkese nasip etsin inşallah. allah herkesi sağsalim yavrusuna kavuştursun. ömürlü olsun bebeklerimiz allah analı babalı büyütsün inşallah. sevgiler... S

arkadaslar hepnie merhaba yasadigimiz onca seyden sonra cok sukur, binlerce kez sukur yeniden evimdeyim; kizim yanimda uyuyor ve ben size yaziyorum heppiniz beni merak edip sormussunuz, , dualar etmissiniz; Allah razi olsun; dualar sayesinde allah bebegimizi bana ve esime, beni de ikisine bagisladi hayattayiz. psikolojim hala bozuk, durup durup agliyorum, yasanilanlari atlatmam zaman alacak sanirim ama ucumuz beraber asicaz zorluklari insallah. dogum oykumu yazip yazmamak konusunda kararsizim, uzucu, okuyan belki eylul, belki ekim annelerini korkutacak ama biryandan da icimi sizlere dokmek istiyorum satagore beklenen dogum tarihim 29 ag. isi; 18-20 agustos arasi da sez. planliyorduk doktorumla. 04 agustos gunu esim yeni baslayacagi isine 1 gunluk egitime gitti, normalde saat 18.30 gibi eve donecekti. sansa 16. gibi erken geldi. erkek kardesim de o gun beni ziyarete gelmisti yanimdaydi. saat 4 te adet sancisi gibi hafif sancim oldu, onemsemedim; yalanci sancidir dedim; esimle oturduk yemek fgalan yedik. saat 6da yeniden bir sanci girdi kasigima, esim doktoru ara diye israr etti, aradim; gel istersen nst cekelim dedi; esim kalk gidelim diyor ben yatiyorum; 1 saat dinleneyim gecer diyorum. kalk dedi esim gidelim; ayaga kalktim lavaboya gittim ki, benden asiri bi kan bosaldi; panikle aglayip bagirmaya basladim; esim yanima geldi, doktoru aradi yeniden, acil hast. ye gelin demis doktor; ben guya ped koydum, hast. gidene kadar butun esofmanim batmisti; eism korna cala cala, dortleri yaka yaka 6.20 de hast. yetistirdi bizi; Allahtan hast. yakinmis hemen nst ye baglandim; doktor geldi; 2 doktor arkadasini daha cagirmis, bebegin kalp atislari asiri yuksekcikti; o an yasam mucadelesi veriyormus yavrum. plesanta erken ayrilmis; ameliyata alindigimda %40 i ayrilmis rahim duvarindan; %80 olsa bebegimi kaybediyormusum Allah korusun; o da dakikalarla olculuyormus. beni tok oldugum icin spinal anes. yaptilar once. bebegimi cşkarttiklarinda doktorum yuzume egildi, cok sukur bebek cok saglikli cikti dedi; annesine gosterelim dedi, getirdiler gozleri ack bana bakti yavrum, bi kokladim bi optum. bebegi goturduler, ama biseyler ters gitmeye basladi, 3 doktor birden karnima abanip duruyorlar; biran da ben fenalastim; beynim patlayacak gibi hissettim; benim beynim patliyor dedim; oksijen verelim dedi anestezi doktoru neyse oksiyen verdiler olmadi yine fenayim. ben de DIC gelismis, yani dikisleri yapmislar ama ger bir yanimdan kan fiskirmaya baslamis; kanim pihtilasmamais. beni tamamen uyutmuslar sonra, ameliyathanede bana kan verilmeye baslanmis. esim, ablamlar heyecanla bebek severken, saatler ilerlemis ben cikmamisim, kan goturuldugunu gormusler; tabi esim yikilmis. sonra ben cikmisim; yogun bakima goturuluyor demisler. yogun bakimda narkozdan ayilmam hayatimdaki en korkunc seydi; labirentlerin arasindan, sipsiz kuyulardan ciğkar gibiydim; kendimi pikassonun tablolari gibi parca parca zannediyorum; sanki beni kestiler, agzim burm-num hepsini bi tarafa attilar :-((( askim, askim diye bagirmisim hep, esim kapida duyuyor sesimi bisey yapamiyor; en sonunda askini alin demisler; esim gelmis; ona 2 cumle demisim sadece; "askim seni cok seviyorum, askim beni kurtar" esim duramamis cikmis yanimdan duvarlari yumruklamis, aglamis; ona bisey olursa bana da igne yapsinlar, beni de 1 saniye yastamasinlar demis... kizlar, bunlari anlatmak cok cok zor gercekten, yeniden yasamak gibi :-(((( sonradan yogun bakim gorevlileri anlatiyor; oyle cokaskim diye sayiklamisim ki, bu kiz esini ne cok seviyor demisler; sonra esimin halini gorunce ama esi de onu cok seviyormus demisler. hemsireler varmis bikac; biz evlenmek istemiyorduk, onlarin askini gorunce evlilige sicak bakmaya basladik diye ablama anlatmislar; Allah bizi birbirimize bagisladi cok sukur. sonra kan bulma sorunu yasandi. bana toplam 17 unite kan 6 unite trombosit verilmis. kan bulunmu fakat ist. dki hicbi hastanede trombosit bulunamamis; 55.000 e dusmus trombositim, 50000'e dusse once disetleri sonra beyin ici kanamaya basliyormus, sonra da hayatini kaybediyormussun allah korusun. abimin kani bana uyuyor fakat ondan kan alip bana vermenin turlu riskleri varmis, ama son care doktorum kan bulunamasa abimi yatirip yanima direkt ondan bana baglayacakmis kani, riskleri goze alip.. neyseki --bunu burdan yazmamam gerek ama- doktorumun esi calistigi ozel hast. den trombositleri atik kan -imha olarak gosterip cikarmis, abimler gidip alip gelmisler; normalde yasak olan bisey kartal kizilay kan merk. mesai saati bittigi gerekcesiyle kan vermedigi icin oldu tum bunlar; ertesi sabah verebilecegini soyluyor; ertesi sabaha ben olmus olurdum :-((( sukur knlar yestisti; ben sabaha haytai tehlikeyi atlattim; 3 gun yogun bakimda kaldim; cokacilar cektim; kanlar verildi, kiminde soka girdim; kiminde titremeler tuttu beni ; 1 yudum su icin yalvardim; pamukla dudaklarimi isladilar.. ama hepsi gecti, su an cok cok iyiyim; bebegim de minik ama buyuyecek insallah. onun icin deger, o iyi olsun, esim iyi olsun tek istegim o artik hayatta... kendi cektigim acilar, hicbiri umurumda degil de, esimin yogun bakim kapisinda yasadiklarini hayal ettikce cok agliyorum, onun o kadar uzulmesi beni mahvediyor. ama simdi biraradayiz ya onemli olan o.. bebegim 3 gun mama ile beslenmis, o yuzden ememiyor; silikon ucla biraz emzirmeyi basarabiliyorum bazen ama cok ac oldugunda memeden sut emmeye tahammulu olmuyor; biberonda agzina bolca aksimn istiyor; agzida cok kucuk zaten guclu guzlu cekemiyor memeyi.. ben de sagip veriyorum; napim, o iyi olsun da. onun disinda bi sikintimiz su an icin yok cok sukur hizli iyilesmem icin; bebegimin de buyumesi icin yine bize dua edin olur mu kizlaR; hepinizi opyum cok

selam kizlar en son 20 agustosta yazmistim buraya. doktor kontrolüne gittim ne sanci var ne acilma diye. günüm gecicek diye resmen stres basmisti beni :) o gece agrilarim oldu biraz yattim ama gecmedi esim tutturdu gidelim hastaneye baksinlar diye. hic gitmeye niyetim yoktu da zorla kalktim giyiniyodum ki bi agri girdi tuvalete girdim biraz kan gelmisti. yolda giderken de biraz su geldi. hastaneye gittik saat 00.00 gibiydi sancilarim vardi aciklik 2 cmdi. sonra bana lavman yaptilar. tuvalete girdim falan ebe küveti doldurmustu ona girdim ama sicak su sancilari azdirdi. ciktim bakti 4 cm olmus aciklik dedi 1 saat bile gecmemisti. sonra epidural yaptirmak istedigimi söyledim anestezi uzmani geldi. yapti hic bisey hissetmedim. sancilar 120lere kadar cikarken ben 2 saat kestirdim diyebilirim :) sonra etkisi gecmeye baslayinca kalktim bi daha ilac verdiler baktilar 8 cm olmus saat 4.30- 5 gibiydi. 1 saat gectikten sonra acayip bi ikinma hissi vardi bende. ikindim bi kac kez ama bebek tam inemedi dedi ebe. sagolsunlar yatak üzerinde ne destek alinicak bi yer var ne bacaklari koyabilecegin seyler o yüzden de ikinamiyorum dedikce hemsireye ikindirmaya calisiyo beni. o zaman kadar hersey mükemmledi ama sonra hic gücüm kalmadi artik aglicaktim bagirdim kalkmak istiyorum böyle yapamiyorum diye ama beni dinlemiyolardi bile karnima bastirdilar falan olmadi sonra saat 7.30 gibiydi doktorum gelmisti ona da yalvardim kalkmam lazim öyle ikinamiyorum diye ama epidural var diye kalkamazsin dediler sonra vakumla alicaz dediler daha bi kötü oldum bebegime bisey olucak diye. o vakum bebegime bisey yapmadi allahtan gayet iyi ama beni mahvetti o yüzden bi sürü dikisim var ve cok agrim var. dün tuvalete cikmaya calistim iyice zorlandi daha da kötü oldum diyebilirim. burdakilar sagolsun ne bi ilac ne bisey verdiler. ama melegime bakinca agrilarim falan kalmiyo. bizim hikayemiz de kisacasi böyle 21 agustos tam 39+6 günlükken saat 7.45te 3360 gr 54 cm dogdu minik kizim :) sütüm simdilik fazla olmadigi icin biraz kilo kaybetti ve sariligimiz oldu simdi ona üzülüyorum insallah yükselmez diye. bugün evimize geldik yarin ebeye gidicez hem benim dikisler icin hem de kizima bakicak. bu arada acayip sabirsiz emiyo gelmeyince ortaligi kaldiriyo :) kimler dogum yapti kimler kaldi okuyamadim. simdi kizimi emzirmem lazim. görüsmek üzere nehir1001 artık

kizlar dogum hikayemi paylasiyorum hemen. iyiki varsiniz sanki hastanede bile destegim oldunuz. dogumum gercekten 0 aci ile gecti diyebilirim. epidural normal dogum yapacak olanlar hic korkmasin. Ama benim tabi dogumu yapay yolla baslatmak zorunda olduklari icin oldukca komik anilarim oldu. daha dogrusu simdi komik geliyor:)) o gun iste size hoscakal dedikten sonra gittik hastaneye. yolda gulup duruyoruz ikimizde boyle saskin degisik duygularla. girdik iceriye bizimle birlikte bir cift daha vardi. bana iceriye yanliz girip 1 saat yanliz kalmami soleyince gorevli bir bagirmaya basladim alexandrosa. istemiyorum ben yanliz hicbiryere girmem. bu ne bicim hastane. nasil buranin en iyi hastanesi. ne ilkel bilmemne basladim bagirinmaya. sonra mecbur tipis tipis aldilar iceriye. hemsire bana odami gosterdi. ben orda kalakaldim napicagimi bilemedigimden. bide isin ilginci burda herkes biliyor dil koyluler bile. koskoca hastanede bulamadik ingilizce bilen birini. neyse ben basladim aglamaya telefonumuda aldilar bisureligine. hemsire geldi ustumu cikarmami soledi bana kiyafetler verdi. sonra bana anlatmasi gerektigini anlatamadigindan esimi cagirdilar. ben basladim aglamaya. gotur beni burdan. istemiyorum. normal dogumda istemiyorum. devlet hastanesine gidelim. bu nasil yer. psikolojim mahvoldu. oda surekli sakin ol gidemeyiz biyere falan. neyse sonra iste ona anlattirdilar benim ne yapmam gerektigini ciktilar. once hemsire o buyuk tuvalet seyini yapti. bilmiorum adi ne. tuvalete gittim. sonra dus aldirdilar. sonra hemsire gelip zaten tras ettigim bolgeyi yeniden nerdeyse mikroskopla tras etti:))aaa yok bu en onceydi. neyse sora iste beni makineye baglayacaklari baska bir odaya aldilar esimide aldilar. kabus zaten o zaman basladi. bebegin kalp atislari ile sanci makinesi. sabaha kadar onda nasil yatilir kimildamadan. uyuyamadim sinirlerim gerildi. basladim alexandrosa hepsi hataydi. zaten normal bi insan bebek yaparmi. besliyorsun besliyorsun kocaman oluyor simdi nasil cikicak. keske eski zamana geri donsem. nefret ediyorum herseyden istemiyorum bebek. ama akliniza gelebilecek hersey butun gece. bilmiyorum esim nasil katlandi. diger kizin kocasi aslinda hepsinin kimse hastanede kalmamisti. ne bicim erkek bunlar anlamadim. alex sabaha kadar sandalyede uyudu. o arada beni dinledi. dogumdan sonra dinlerken neler hissettigini anlatiyor bana cok komik:))) ok gelelim en korkunc faciaya. zaten stressden normalde sevdigim serum baglama ve kan alma bile acitmaya dayanilmaz olmaya baslamisken, ki acinin artik psikolojik olarak azalip artabilecegi gerceginide bikere daha anladim. o vajinaya surulen kremin zamani geldi. sukurki hicbiriniz zaten boyle bisey yasamayacaksiniz genelde tr de normal dogum baslatma olayi yok. hemsire gelip o kremmi ilacmi neyse vaginanin icine ama taaaa derine bebegin oldugu yere plasentaya suruyor. dusunun aciyi artik. yanimdaki kizda bende bagirmaktan bi hal olduk. korkunctu, ee bide o acidan sora nasil kalinir yani basladim dahada kotu seler solemeye alexe. dedim ne bicim insansin anlamiomusun eve gitmek istiyorum. panik atagim tuttu korkudan korkunctu. neyse o facia gece hic uyumadan bitti. sabah beni gene kendi odama aldilar. hemsire agri serumunu saat 8 falan gibi seruma koydu. sancilarin baslayacak dedi istedigin zaman soleyebilirsiin epidurali yapmamizi. bende tamam dedim. aklimda genislik 5 cm falan olana kadar dayanabilirim var. ama korku ciddi anlamda beni benden aliyor. neyse bu arada benim gecede sanci cikmisti makinede bu arada. butun gece 120 lere kadar cikti. iste sancilar basladi. aslinda sanci degil kasilma. hic agri falan yok. hemsire geldi istiyorsan epidurali yapalim dedi. yok dedim gerek yok daha sonra. ondan sonra iceriye bakti elini iceri soktu sokmadi suyum patladi ama ben bilmiyorum kac litre suydu o ole. hic aklimda ole bisey canlanmamisti. sonra kadin doktor suyu patlaticakti ama gerek kalmadi kendiliginden fizyolojik olarak patladi bu cok iyi dedi. sonra gitti gene geldi aciklik kac cm sordum 1 cm dedi. gitti. ben stress, odaklanma, panik atak sonucu daha fazla bekleyemedim. ve birde epiduralci gec gelir diye korktum yapin dedim. epidurali yaptilar. icinde sakinlestiricimi var nedir bi anda sakinlestim bulutlarin uzerinde ucmaya basladim. sonra artik uykusuzluktan biraz uyumusum. doktorum geldi muayene etti daha 2 cm anca olmustu aciklik ilkten cabuk acilmadi. neyse dedi 2 gibi dogar bebek cok kolay olucak dedi. iyi dedim uyumusum sora epiduralin etkisinin gecmesi ile bi uyandim. tavan yapmis sanci:)) hemen alexandrosu uyandirdim cabuk cabuk epiduralciyi bul gecti etkisi diye panik halde. geldi hemsire iste epiduralcide geldi. cok az bi doz daha verdiler. bu arada epidurali sezeryandaki gibi vermiyorlar. cok az veriyorlar dozu ikinabil diye. ondan kasilmalari hissediyorsun ama agri hic yok. cok guzel bisey yaa beni bole birde mutlu etti:))) sarhos gibi neyse iste epidurali verdiler tekrar. o zaman agrilarin cok oldugu zamandi ama gercektende korktugum kadar boyle dayanilmaz degildi ama soledigim gibi bende bilinmeyen biseye karsi asiri korku panik herseyi oldugundan fazsla algiliyordum. panik atagim tuttu cunku bide. neyse epidurali verdiler gene ucmaya basladim. aradan daha 10 dakika gecmedi hemsire geldi benim buyuk tuvaletim geldi acil gitmem lazim dedim. dur bakiyim dedi. icimden neye bakicak diyorum. cunku bikere daha geldi beni ilk o odaya aldiklarinda bana bi tabak gibi bisey verdi buna yap diye. esim odada hemsireler basimda. durdum durdum yok ben buna yapamam tuvalete gidiyim dedim. neyse soktuler makineleri gitmistim ilk. ama diyorum simdi izin vermicek herhalde dogum yaklasti diye o tabaga yap dicek bana diyorum. bakti bebisimiz gelmis simsiyah saclari var dedi. icimden nasil yani derken doktoru cagiriyorum dogumhabeye gidiyoruz dedi. doktoru aradi. doktor geldi ikin dedi bilmemne. alexi aldi basini gosteriyim bebegin diye o akillida gitti bakti. sora dogumhaneye aldilar 2 kere ikindim. yavas yavas doktor cikardi hicbirsey duymadim sora bana verdiler prensesimi. aklim basimdan gitti. tabi biz bebegi severken plasentayida almis doktor hic onlari duymadim hatirlamiorum. sora iste bebisle kaldik biraz dogumhanede sora beni bi pansuman yerine goturduler. orda cok uzun kaldim beni unutmuslar. epiduralin etkiside gecti pansuman yaparken acidi biraz. sora iste odama cikardilar sora bebisimiz geldi hep benimle kaldi. bebegi beslerken uterus kasilmalari oluyor. eskiye dondugu icinmis. onlardan cok cektim bide ilk 2 gun agrim vardi heryerimde. simdide sirt agrisi falan ama hicbiri cekilmeyecek gibi degil. bebisin mutlulugundan duymuyorsunuz bile. bole iste kizlar. sorunuz olursa sorarsiniz. ama hic korkmayin. kxuxçxuxk kara kxixz

bu nasıl bişey dir yaaa canimi bunlar şikayet edin ki başkaları magdur olmasın . push ; seyyah06 Rabbm emanetn SANA

merhaba annişler normal doğum yapan annelere bir sorum olacak bnm :44::44: doğum yapmadan bi kaç gün önce veya günler önce karnınızda ağrı ve acayip uzun süren sertleşmeler oldumu (yalancı sancı dedikleri bu olsa gerek :44: ) 2-3 gündür böyleym sabahları karın ağrısı ile uyanıyor sertleşmeler felan derken uzun sürüyor yumuşadıktan sonra bebişimn hareketlerine bakıyorum normal çok şükür cevaplarsanz sevnrm normalde kontrolüm yarın ama olmassa acile gitcem :18::26:

bu ne yaaa şoktayım. yani bu kadar rezilliği de duymamıştım. valla nereye ediliyorsa şikayet vakit kaybetme bence... yazık yaa. Allah ıslah etsin... Fsng

işte bizim hikayemiz 37+5 de 08.08.2011 saat 17:51 de dünyaya geldi küçük paşam 2700 kg 49 cm rutin kontrollere gitmiştim nst ye bağlandm önce düzenli kasılmalarım vardı... erken doğum tehlikesi atlatmıştm... kullandığım ilacı 36 haftalıkken bırakmıştm dr bundan sonra doğabilir bebek dedi... dr kasılmaların düzenli olduğunu görünce alttan muayene yaptı 4 cm açılma vardı yatışa alıp suni sancı verelim dedi.. ben çok değişik duygular içindeydm ne hissettiğimi bilmiyorum o an saat 11 gibi yatışa aldılar sadece eşim yanımda bana çok desteği oldu saolsun sancı çekerken... sancılar belimden değilde karnımdan vuruyordu acayip bişeymiş bu doğum sancısı belki suni sancı olduğu için bu kadar acı çektm... dediklerine göre normal doğum sancısı suni sancıdan hafifmiş... neyse, anneme tlf açtık hemen saat 13.00 de annem konyadan Ankara otobüsüne bindi ve 17:30 da hastanede benm yanıma geldi o andada hemşire beni muayene ediyodu açılmayı ve doğuma aldılar annemle doğumhanenin kapısında görüştük eşimde ordaydı tabi bebeğimizle gelicem dedim... ve doğumhanenin kapısında girdik... 10 dk içinde bebğimi gördüm doğduğunda bi guluk guluk yaptı hemşireler ve dr güldü (= hemen solumda bebeğimi temizledi hemşire gözümün önünde o temizlenirken bnmde dikişlerim atılıyordu 3 tane dikişim vardı bebeğin kilosu az olduğu için dr küçük kesik atmş için çok temiz maşaAllah dedi... önce bebeğim gitti hemen ardında ben gittim odamıza şuanda mışıl mışıl uyuyo küçük paşacmm bundan sonrada sağlıcakla büyür inşAllah bütün bebişlerle beraber Patricia sil baştan başlamak

canım yaa duygulandım çok hatırlıyorum bulantılar kıpırtılar tahliller... birbirimize her anlamda ışıkolduk, destekçisi olduk. üzüntülerimizi sevinçlerimizi birbirimize anlatarak moral bulduk. hepimiz diğerinin kontrol dönüşlerni tahlil sonuçlarını merakla bekler olduk. bende kendi adıma beni bu doğunun ücra köşelerinde yalnız bırakmadığınız için çok teşekkür ederim bende hepinizi çok seviyorum... Allahım inşallah hepimizi meleklerimize sağ sağlim kavuştursun... oğlumla öpüyoruz sizi teyzoşlarr... eyeszay welcome our

merhaba ben ağustos annesi olacaktım esenler ensar hst. doğum yaptım 28.07.2011 de mağduruyum ayda bir sefer kontrollere gidiyordum son 1 ayım kala her hafta görmek istediğini söyledi aile hekimliğinden yaptırdığım kan tahlilini gösterdim kansızlık varmış ve bana kan iğneleri ve şuruplarını aldırdı günde 3 kere kan alıyordum daha önceden tahlil isteseydi son zamana bu kadar kana yüklenmeyecekti bende o doktor istemeden kendim sağlık ocağından tahlil vermiştim. Ayağım şiş diye tansiyon takibimin yapılmasını istedi 1 hafta tansiyonunu yaz getir bana dedi, yazdım herşey normaldi bir sorun yoktu, yüzüme baktı haftaya tansiyon aletinide getie dedi, tansiyon aletini görecekmiş bende omron koldan ölçmeli dijital dedim, olsun getir dedi 1 hafta sonra tansiyonum yükseldi neden, n, bilemiyorum sıcaklardanmı kan ilaçlarındanmı bilmiyorum, zaten doktora gidicektik tansiyon aletini görmek istemişti diyerek kontrole gittim muayene koltuğuna otur dedi 9 ay boyunca o koltuğa hiç oturtmamıştı, hep karnımdan ultrasonla muayene eden dr. doktor bile diyemiyorum cani, kasapbeni koltuğa oturtup alttan eliyle açtı kanattı, ve bana 4 cm açılmış seni eve yollayamam yatışını yapıcaz demezmi, ağrım yok sancım yok, suyum yok, nişan yok hiç bir şey yok sadece o gün yüksek tansiyon var doğum haneye aldılar ve o gün bütün hamilelere aynı şey uygulandı doğumhanede ebe kadın birini oturtup diğerini indiriyor herkese elini kolunu sokup açıyordu benim suyum yokmuş öyle dedi yahu ben suyum gelse anlamazmıyım bu 2. gebeliğim, suyum gelmedi diyorum dinlemiyorlar seni, çok ama çok zorladı beni ebe kendi eliyle 7 cm açtı ve 7cm açılan kadını koltuktan indirdi kenarda bekletti beni sıradakini aldı onada aynı şeyleri yapıyorduki benim suyum halen yoktu ama kanlar gelmeye başlayınca koltuğa oturttular ve ettikleri lafları ne ben söyleyim nede siz duyun ebe ayrı bir çeşit gebeleri ağlattı benim sinirlerimi bozdu zaten tansiyonum yüksek neye uğradığımı şaşırdım ben, doktor daha sonra teşrif ettiler onunda ağza alınmayacak sözleri herneyse suni sancı veriler ve zor ama çok zor bir doğum yaptım, Allah düşmanımın başına vermesin böyle bir şeyi bana şikayet et diyorlar ama kimi kime şikayet ediceksinki ilk doğumumu başka yerde yapmıştım hemde ilk doğum hep derdim böyle 10 tane çocuk doğururum diye, ama 2. si için aynı şeyi söyleyemeyeceğim daha çocuk falan istemiyorum.1 Hafta sonra oranın personelden sorumlu çalışanı eşime ramazanda kanlarla doğumla uğraşmamak için böyle birşey yaptılar diyor bu canilik değilde nedir, ondan sonra ramazan da 1 ay rahatlar doğuma gelen giden olmayacak ramazanı rahat geçirecekler, olan bizim bebelerimize olacak 4hatası kalanı 3 haftası kalanı bile aaldılar bağırta bağırta azarlaya azarlaya.

canım seninki tamamen normal dimi epidural spinal falan değil sanırım? dikişin oldumu kaçtane acıyormu bakımı kolaymı doğumdan önceki günlerde karnın ve bebk hareketleri nasıldı karnın sertmiydi kasılman varmıydı kasılmaların sıklaştıgını hissettinmi ufff daha bi sürü soru:?:44::44::44::44::44::44::44::44::44::44: eyeszay welcome our

canım gözün aydın ama daha çok büyük geçmiş olsun diyeyim.. hangi hastane olduğunu öğrendiğimiz iyi oldu.. en azından doğum yapacak olursa uyarıda bulunuruz.. bütün dr. larmı bu şekilde doğurttu o günlerde? ayrıca dr. adı verebilirmisin? belli olmaz hastane değiştirir birgün gelir bize çatar aynı kişi allah korusun... esteda Batuhan & Bertuğ

tüm olaylar pazar günü (14.08.2011) başladı. doğuma daha epey var düşüncesiyle eşime pikniğe gidelim diye tutturdum. annem, ben ve eşim o gün karagöle gittik. bilmeyenler için, karagöl dağlarda bulunuyor, yolu 1 saat kadardır ve çok virajlı. doktorum doğuma daha var diye ve bebek henüz inmedi diye ben bu şartları hiçe saydım. neyseki, şansım varmış orada doğurmadım. yoksa bizim Deniz kızımız doğuştan dağıcı olacaktı dönüş yolunda ben bazı sancılar hissetmeye başladım ama düzensiz oldukları için yalancı sancılar diyip geçtim. eve vardığımızda sancılar yavaş yavaş artmaya başladı. fakat eşim internetten 10 dakikada3 defa oluncaya kadar yalancı sancılar sayıldığını okuyarak beni rahatlatmıştı. akşam 11 gibi bu sancıların dahada sıklaşmısı beni epeyce heyecanlandırdı. annemle eşim ne olur ne olmaz piknikten gelen eşyaları hızlaca ortadan kaldırmaya çalışırken, ben ne olur ne olmaz banyomu yapıp temizlenmeye çalışıyordum. arada bide sizden sancılarla ilgili sorup duruyordum önceki gün yıkatmadan gelen halıları sererken üst komşumuzun banyosundan akkıttığını fark ettik. . bunlarla hepsiyle uğraşırken benim sancılarım kendi kendine dinmeye başladı. heyecanı üsütünden atlatıp herkes yatmaya gitti ama nafile çünkü bir saat içinde sancılarım daha bir azmıştı. hemencik görümcemi aradım ve onun telaşlı sesiyle hemencik yanınıza geliyorum demesiyle çok yakın bir süreç içinde doğuracağımı anlamış oldum. saat 4:30da tam evden çıkarken suyum gelmiş oldu. ama daha evvel zamanda nişanımda geldi. o telaşla doğum valizimi evraklarımı kapıp hastaneye gittik. bildiğiniz üzere ben özel gazi hastanede doğumu yapmaya planlıyordum ama o günden sonra o hastanenin önünden bile geçmeyi istemem. zaten son iki haftadır size bu hastaneyi seçtiğim için hayal kırıklığımı anlatmıştım. gerçektende bu hastaneyle çok kötü deneyimler yaşamış oldum. hastaneye vardığımızda bize direk beni alamayacaklarını haber verdiler çünkü gece ve hafta sonları çocuk doktorları olmuyormuş ve doğumu nöbetçi doktor yaptırıyormuş. nöbetçi doktor hakkında bana önceden söylenmişti ama çocuk doktorların belli zamanlarda olmadıklarından bana hiç bahsetmediler. üstelik bebeğimde çarpıntı var olduğunu söyleyerek ve kısa boylu olduğum için ancak sezeryanla doğuracağımı bilgi verdiler. üstelik ilk defa o sırada çatı muayenesi gören ben nöbetçi hemşire tarafından güzelce bide azarlandım. muayene yaptırıldığında kendimi kastığım için kadının bana söylemediği laf kalmadı. tabi bunları hepsini duyarak ben başka hastaneye sevk edileceğime dahil bir belge imzaladım. ilk olarak aklıma üniversitem geldi ve direk ege üniversitesine yönlendik. orada beni direk nstye aldılar ve bebeğin kalbinde hiçbir çarpıntı olmadığını söylediler. ardından ultrasyonlar ve çatı muayeneler yapıldı. suyum hepsi gelmemişti, açılmam ise sadece 1 parmakmış. yani daha kızımızla kavuşmamıza eppeyce saatimiz vardı. belli süre sonra bana suni sancı verildi. sancılarım artmasına rağmen açılmam uzun bir süredir 1 cmydi. esnek olmama rağmen, doktorlar küçük bir ihtimal sezeryan olabilirim diye bana hem yemeği hemde suyu yasakladılar. yani iyiki piknikte bari et yemiş oldum zaten açlığıda pek hissetmemiştim, ancak boğazım çok kurumuştu. ilk başta yatağın ucunda oturarak masum masum doğumu beklerken ilerdeki saatlerde sancıdan sancıya yarı baygın vaziyette uzanıyordum. doktorlar ne olursa olsun ilk başta sadece normal doğumu düşünüyorlardı. tabi epedrual olacağımıda anlaşmıştık. ancak açılmam çok az olduğundan epedruali direk veremiyorlardı. pazartesi günün akşam 5 saatlerinde benim ailemi (babam izmire daha sabah 7de ancak rusyadan gelebilmişti) ve eşimin ailesini boşu boşuna beklememelerini söyleyip evlerine göndermişler. dışarda tek eşim kalmıştı. doktorlar benim ancak salı sabahı doğuracağımı inanıyorlardı, o yüzden epedruali gece saatlerinde ancak takılacağını söylediler. tabi bunlar konuşurken benim sancılar çok arttı ve ben artık sezaryan olmak için yalvarıyordum çünkü o acıyı artık dayanılacak gibi değildi. fakat ne sezaryan nede epedruala karar verildi. sonra 18lerde ben galiba doğuruyorum demeye başladım. beni o sırada açılma için kontrole alan doktor bir anda heyecanlayıp sakın ikınma diyerek makas vs. istedi. daha üstlerine değiştirme fırsatı bulmayan doktor ikinci ikınmayla kızımı eline almış oldu. açık gözlerle doğan kızım toplam 2500 kilo ve 48 cm boyundaydı. halbuki son ultrasyonda 2850 olarak gözüküyordu. yan odaya kontrol için götürülen kızım sesli ağlayışıyla hem odayı hemde benim kalbimi doldurmuş oldu. şimdi ise tam 1 haftadır ailemizin minnacık bireyine alışmaya çalışıyoruz. acıkırken herşeyi yalamaya çalışan, altına yaptığında ise "ben bir şey yapmadım" diye masum masum bakan kızım hayatımın yıldızı oldu. O benim artık minik Deniz yıldızım. bugün de topuk kanı için aile hekimimizede gitmiş olduk. doğumdan itibaren 280 gram alan kızım emzirme konusunda yada sarılık konusunda bizi şimdilik derde sokmadı. umarım ilerleyen zamanlarda da o sorunlanlarla karşılaşmayacağız. söylemeden geçmeyim ama şans eseri doğum yaptıran doktorun ismi de Deniz tek fark o erkek Deniz ise bizimki kız oldu

Selam kızlar bende hikayemi yazayım... Çarşamba sabah dr. kontrole gittik alttan muayene etti 1 cm açılma var dedi suni sancı ile ptesi alalım illa dedi bende dedim bakarız istemiyorum filan... öyle çıktık eve geldik ama ben hep bu hft içinde yaparım diyordum, hatta dr da dedim o da daha hft bitmedi dedi... saat 16 gibi zaten kaç gündür süren kasılmalar çok şiddetli ağrılara döndü ama anlatamam sancılar baya yüksekti erken gitmek istemediğimden bekleyeyim dedim eşimi aradım bir yere uğramadan eve gel dedim annem oruçluydu onun iftarını açmasını da bekledim saat 20:40 da çıktık evden yolda da bir iki sancı geldi direkt doğumhaneye aldılar tekerlekli sandalyeye otur filan dediler yok dedim yürüyerek girdim içeri drum şansıma nöbetçiydi önceden haberim vardı zaten beni görünce şaşırdı ne işin var dedi sabah görmüştü ya dedim çok sancım var o da dedi hiç de doğum yapacak gibi görünmüyorsun çünkü sancı geçince ben gayet soğukkanlı konuştuğum için bence muayene etmeye gerek yok nst den bakalım dedi bende görürsünüz çıkacak dedim nstde sancılar tavan yapınca varmış gerçekten muayene edeyim dedi bir baktı hayret dedi ilk hamişliğin gibi 7 cm açılma var dedi, hemen yatış işlemlerimi yaptılar bir tek beni sinir ettikleri sancılar geliyor beni açılma yavaş olur diye masaya almadılar serum bağladılar hiç oturamıyorum zaten en sonuncu sancıda bir çığlık attım dr u çağırın diye o sırada suyum patladı dr masada suyunu patlatır o sırada doğum yaptırrırım demişti o panikle nasıl yürüdüm anlatamam onlarda çok korktular çocuk çıkacak diye 10 dk içinde diğer sancıda kara kızım geldi dünyaya temizledikten sonra yanıma getirdiler emzirdim çok güzel bir duygu allah herkese taddırsın, ben tamamen normal yaptım hemende ayağa kalktım dikişlerim var ama allaha şükür her işimi kendim halledebiliyorum... Fsng

canım ekledim seni artık biizmde az kaldı son 8 günümüz :)) burda doğum hikayemi paylaşmayı nasip eder inşallah rabbim...

Öncelikle doğum yapan herkese geçmiş olsun ve Allah bebeklerimizi analı babalı, sağlıkla büyütmemizi nasip etsin. Nazarlardan saklasın... Hepsine maşallah... Şu an kuzey anakucağında sallanıyor olmasaydı yine yazamadım sanırım bu satırları :) Malesef tüm zamanımı o alıyor artık, tezim falan yalan oldu. Annem ben böyle bebek görmedim, çok ağlıyor diyor :) Neyse gelelim doğum hikayeme... Beklenen doğum tarihi 25 ağutos idi ancak ben 10 ağustos tarihinde doğum yaptım. 7 ağustos tarihinde Türkiye'den bir arkadaşımız bizi ziyarete geldi. Geldiği gün ona yaşadığımız şehri gezdirdik, ertesi gün Malmö' de dolaştık. 9 ağustos günü uyandığımızda biraz farklı hissediyordum kendimi, uzanmak istedim ancak arkadaşım eve tıkılıp kalmasın diye öğleden sonra golf oynamaya gittik. Sabahın aksine enerji doluydum. Beraber gittiğimiz arkadaşlar hamile hamile gösterdiğim performansa şaşırdılarsa da birinciliği arkadaşa kıl payı kaptırdık :) Akşam geç saatte üniversiteye uğradık, saat geceyarısını geçerken biz hala üniveristede bir şeylerle uğraşıyorduk, ertesi gün yani 10 ağustos çarşamba günü yapacağımız Kopenhag gezisi için erken kalkacağımızı hatırlayınca eve gitmek üzere yola koyulduk. Bavulları hazırlayıp 01.00 gibi yattık. 04.00'te lavoboya kalkarken bacaklarımın arasından sular süzüldü. Karanlıkta yataktan kalkmadan öylece oturdum bir süre. Evet suyum gelmişti, içim karmakarışık duygularla doluydu. Bir süre daha oturdum, doğuma daha sattler olduğunu biliyordum, eşime söylemek ile biraz daha uyumasına izin vermek arasında gidip geldim. Son bir kez minik tırtılıma sarıldım ve korkmamasını fısıldadım. Sonra dayanamayıp eşime seslendim, sakince suyum geldi dedim. Telaşla fırladı nee suyun mu geldi, hemen hastaneye gitmeliyiz iyi misin falan filan... Yatakta oturmaya devam edip onu izledim, öyle heyecanlıydı ki eli ayağına dolaşıyordu resmen. Ama ben sizlerle konuşup ne yapmam gerektiğine önceden hazırlıklı olduğum için çok sakindim Aslında beni rahatlatması gereken kişi eşimdi ancak ben onu sakinleştiriyordum. Neyse yaşadığımız ülkede doğuma gitmeden önce hastaneyi arayıp izin almak ve durumunuzu bildirmeniz gerekiyor, bende hastaneyi arayıp durumumu anlattım. Hemşire kan gelmemesinin iyi olduğunu, suyun renginin pembe olmasının da iyiye işaret olduğunu söyledi, doğumda enerjiye ihtiyacım olacağından sancılar gelinceye kadar uyumamı aksi halde sabah 8 de hastaneye gelmemi söyledi. Telefonu kapatınca hatırladım ki, hazırlarsam doğum başlar diye ertelediğim doğum çantası gerçekten hazır değildi. Uyumak yerinde eşimle sohbet ede ede çantayı hazırladık. Eşime heyecanlı mısın diye her sorduğumda hayır değilim yanıtını aldım :) 05.00 sularında yatağa uzandım ancak sancılarım başladı. Tekrar hastaneyi aradım, hemşire sancılar 3dk da 1e düşünceye kadar beklememi söyledi. Bir süre sonra sancılar sıklaştı, tekrar aradım, sen hala konuşabiliyorsun bir müddet daha evde kalmalısın dediler :) Sonra dayanamıyorum diye tekrar aradığımda sıcak duşun altına gir ve mümkünse 8e kadar dayanmaya çalış dediler Sıcak duşun iyi geldiğini biliyordum ama o an aklıma gelmemişti, telefonu kapatıp hemen duşa girdim. Sancıların büyük çoğunluğunu duşun altında karşıladım. Ağrı şiddeti giderek arrtı bu yüzden 2 kez kustum. Bir süre sonra kendimi bayılacak gibi hissedince 07.40 ta aramadan hastaneye gittik. bu arada yazmayı unuttum, bizi ziyarete gelen arkadaş saat başı uyanıp gidiyor muyuz diye sorup, hayır cevabıyla yeniden uykusuna yenik düşüyor arada sıçrayarak uyanıp gidiyorm muyuz beni unutmayın diyerek yeniden uykuya dalıyordu. Neyse hızlıca hazırlanıp evden çıktık, ben bebeğin düşecekmiş gibi olma hissini hiç yaşamadım sanırım, zaten karnım bile yeterince aşağıda görünmüyordu, hastaneye giderken zıplaya zıplaya gittim diyebilirim. Sancı aralarında şakalaşıyor, sancı anında beraber nefes alıp veriyorduk :) Beni görünce hiç soru sormadan doğum odasına aldılar, sanırım kötü görünüyordum he he :) Oysa sancı aralarında gayet neşeliydim :) Açıklığım kontrol edildi ve 7cm olduğunu öğrendim. Bir süre sonra sancılar çok canımı acıtmaya başladı. Önce gülme gazını kullanmak istemedim midemi bulandırıyor gibi hissediyordum. Tabii doğumuma daha günleeer olduğunu düşündüğümden doğum esnasındaki isteklerim gibi bir yazı hazırlayamamıştım. Eşime doğumdan önce bana hiçbir ağrı kesici kullanmamı önerme, sana soracağım ve sen yapabilirsin, ağrı kesici yöntemlere başvurmadan da yapabilirsin diyerek beni cesaretlendir demiştim, ancak hemşire epidural istiyor musun sorusu karşısında eşime nasıl gidiyorum sence yaptırayım mı diye sorduğumda düşünmeden "kesinlikle yaptır" cevabını alınca, yaptırmak istiyorum diye cevapladım. Anestezi doktoru gelip epidural iğnesini vuruncaya kadar benim açıklık 9cm olmuştu bile. Ama doktor içeri girip iğneyi hazırladığı esnada, alıştığım ve hatta elimden bırakmak istemediğim gülme gazı beni sanki bir hayal alemine sokmuştu, her şey kontrolüm dışında ilerliyordu. Her şeyi görüyordum, algılıyordum ama hareketlerimi kontrol edemiyor sadece gülüyordum, adeta baygın gibiydim. Her sancı başlangıcında nst den izlediğim sancı seviyesi pik değerine ulaşmadan gazı derin derin çekiyordum, sancı bittiğinde gaz maskesini elinden zorla çekiyordu hemişreler :) Gazın müptelası olmuştum diyebilirim, anestezi uzmanı iğneyi hazırlarken ben bulutların üzerinde uçuyordum. Belini kamburlaştır ve kıpırdama dediler, bende söylenileni yaptım. Hayır durun, doğuma zaten çok az kaldı, açıklığım 9cm dayanabilirim görmüyor musunuz demedim, diyemedim. Eşime gaz çektikten sonra nefes almayı unutuyorum, bana nefes almamı hatırlatır mısın dediğimi hatırlıyorum. Nefes al nefes al... nefes al... diyorlardı :) Sonrasında ağrılar tamamen kaybolmuştu, Türkiye'yi annemleri aradım, arkadaşlar sırayla doğum odasına girdiler fotoğraf çekildik şakalaştık. Odanın içinde yürüdüm, bebeği doğum kanalına sokacak hafif egzersilzer yaptım. Aslında kaldığımız odada duş falan da vardı ama kullanmak gelmedi içimden, getirdikleri yemeklerden de yemek istemedim. Annem doğumun bundan sonrasınn çok kolay, bebeğin çıkmasının tamamen acısız olduğunu söyleyince içim daha bir rahatladı. Güle oynaya geçmişti doğum benim için. Epidural yaptırırken beni uyarmışlardı, doğum esnasında epidural etkisini kaybedecek kabul ediyor musun demişlerdi bende evet demiştim. Bir doz epidural yapıldı ve 2 saat kadar ağrı hissetmedim. açıklık 10 cm olduğunda suni sancı vermeye başladılar, en düşük doz olsa gerek ama bu sancılar inanılmaz canımı yaktı, 20 dk sürdü ama benim için sonsuz, hiç bitmeyecek gibiydi. Bebeğin başı göründü dediklerinde, hayır istemiyorum, yapmak istemiyorum bırakın beni gideceğim diyormuşum ) Çünkü bir şey canımı çok yakıyordu. Eğitimlerde söylendiği gibi eşim beni sakinleştirmeye çalışırken ona hiç bağırmamışım, küfür kötü söz söylememişim. Sadece bırakın beni gitmek istemiyorum yapamayacağım demişim. Neyse sonra bebeği gördüm, çıkar çıkmaz bana uzattılar, önce bana baktı sonra hemen memeye başladı. saat 13.30 da kucağımdaydı. Minicik bir şeydi :) Eşim kordonu kesti. Biz bebekle ilgilnirken, severken, hemşirenin plasenta çıkmıyor, bir kaç kez daha deneyeceğim çıkmazsa sezeryana alınacak dediğini duydum. EŞim sezeryan olmakistiyor musun diye sordu, hayır korkuyorum diye cevap verdim, öyleyse kendini rahat bırak ve plasenta ayrılsın dedi. Canım acıdığı için kendimi sıktığımı farkettim, rahat bırakınca çıkıverdi. Sezeryandan kurtuldum böylelikle . Sonrasında bir kaç dikiş atıldı, dikiş atlırken neden canım acımadı hiçbir fikrim yok ama sonrasında ayağa kalktığımda epey acıdı :) Bizi 1-2 saat başbaşa bıraktılar, sonra gelip bebeği tarttılar,3270 gr, 49 cm. Ardından eşimden bezlemesini ve giydirmesini istediler. Tabii buna hiç hazırlıklı değildi eşim ama hemşire ısrar edince yapmak zorunda kaldı. Biz 1-2 saat daha odada oyalandıktan sonra 18.30 gibi hastane oteline geçtik. Bebeğin yatağı vardı hastane hotelinde ancak ben yanıma yatırdım, hastanede kaldığımız sürece ve sonrasında benimle uyudu. rehnuma14