ben 84 doğumluyum. benimde çok güzel anılarım var mesela bizimkiler dizisi, ilk kumandalı televizyonlar trt deki pazar '90 pazar '91... programı maria mercedes. ne bilim ay çok duygulandım ne güzel yıllardı demi ha barış amcamız adam olacak çocuk ay çok dugulandım yaa ama biliyomusunuz biz aslında çocuk olmayı özlüyoruz çünkü bayramlar çocukken daha güzel çünkü o zamanlar sadece hayaller, oyunlarda evcilikler var şimdi ise gerçek bir evin ve hayatın sorumlulukları... TanRIcA

Çizgi filmlerimiz bile daha duygu içeriyordu. Okuldan koşa koşa gelirdim çizgi filmimi kaçırmayayım diye ya da elektrikler kesilince saniyeleri sayardım ne kadar zaman geçti diye.. Ama şimdi kaçırdınmı internetten bulabirisin... çoğu şey kolaylaştı güzel ama birde değersizleşmeseydi lmaz:

90 lı yılları hatırlayanlardanımboshayallersmileve o günler daha güzeldi diyenlerdenimboshayallersmile o günün şarkılarındaki tadı şu an hiç bir şarkıda bulamıyorum.. keza filimlerde öyle. ben bu çağın insanı değilim yagamyoncuiremsugeri kafalıyım sanırımfisfisfis ramazanlarıda başkaydı bayramlarıda.. yılbaşılarıda, eğlenceleride düğünleride.. ahh ahh nerde o eski günler ozzder

nerede o 80 ler 90 lar diyenlerden misiniz? hatta 80lerin sonunda 90 ların başında çocuk yada gençtim mi diyorsunuz? o halde gelin hepimiz kısa bir nostalji yaşayalım hep birlikte... 80 ler sonu 90 lar başı diyince neler söyleyecek, neler hissedeceksiniz? TanRIcA

evet ben çocuğum için çok üzülüyorum hiç bir zaman benim gibi dışarıda doyasıya oynayamayor daha doğrusu hep benim oraya gidemezsin buraya gel emirlerimle oynayabiliyor oysa biz kendimizi kendimiz yönetirdik dışarda kimse karışmazdı korkmazlardı ama şimdi aman kaçırılacak diye 2 metre uzağa bırakamıyoruz evlatlarımızı insanlara güventamamen tükenmiş durumda ne yazık ki... ozzder

bende 81 doğumluyum.. seksenlerin sonu ve doksanları hatırlıyorum... herşey çok ama çok güzeldi... bazen düşünüyorumda çocukluğumu çocuk gibi yaşadım.. o zamanlar öyleydi kötülük yokdu bu günkü kadar.. aileler çocuklarını güvenle dışarıda oynatabilirlerdi... kardeşimle ben de yaz günleri akşam ezanına kadar sokakda doyasıya oynardık.. ramazanda iftar vaktini.. babmızın elinde pideyle gelişini sokkakda beklerdik.. yakan top, ip, evcilik, kiremit toplayıp oyun üretirdik.. hepsinin bir tadı vardı.. en önemlisi cep telefonu, internet yokdu... çocuklar saf ve masumdu. şimdiki nesile bakıyorumda küçücük çocuk bilgisayarda oyun oynuyor... telefon ellerinden düşmüyor. hiç bir çocuk ;çocuk oyunu bilmiyor... çizgi filmler bir garip... diziler bir garip... hey gidi kara şimşek, mavi ay, manuella, hayat ağacı, perihan abla, bizimkiler, süper baba, baba evi... çok severek izlerdik... heman, tom ve jery, şirinler, susam sokağı, red kit, jetgiller... bu çizgi filmleri hala izliyorum bulursam... ama şimdi çizgi filmler bile bir garip... çocuklar alışkın olduğu için garipliklerden korkmuyor bile... ozzder