Organ bağışı, insanın ölümünden sonra yapıldığı için bence korkulacak bir tarafı yok. Korkmak ya da vücudun bozulacağı düşüncesi tuhaf geliyor bana bu yüzden. Sonuçta ölünce o vücuttan eser kalmayacak. Bu dünyaya ait olan şey vücudumuz, ruhumuz değil. O yüzden organlarımın toprak altında çürümesindense, ihtiyacı olan kişilere hayat vermesini tercih ederim. :)

arkadaşlar burda çok ince bi nokta var ama... doktorlara kan emici die bakmamalıyız.. en son yürekler olur kitabını okumuştum tavsiyede ederim.. zaten beyin ölümünü beklemek zorunda doktorlar.. sizi masada bıraksalar bunun yaptırrımı var herşey bim düşündüğümüz kadar basit değil aslında.. ve bunu resmen beyan etmenize gerek yok aslında. sizin beyin ölümünüz gerçekleştiğinde ilk eşinize, anne ve babanıza, kardeşlerinize sorulacak beyan edilmemeişse.. onlara vasiyet edebiliriz.. ben ölürüm ama 10 kişiye hayat olurum.. toprakta kurtlanacağına organlarım( artı kalp en kısa dayanan organmış.. diğer organlar 6 7 saate kadar saklanabilirmiş ama kalp çıkarıldıktan en geç 1 2 saat içinde nakledilmesi gerekirmiş.. kanınız bile hayat kurtarabilir yani:) acemiperi Şükür

evet kesinlikle... hep derim eşime aileme ölürsem işe yarayan organlarımı bağışlayın diyee... tabi işe yarayan varmı bilemem...

ben organ bagışını destekliyorum.. aileme ben bagışlıcam diyorum annemde kızıyor sen ölcen birde seni kestirip biçtiremem diyor:))) acemiperi Şükür

annemlere vasiyet ettim ama beni dinlerler mi bilmem -tatlicadiarzu-

çok isterim elbette bağışlansın ben ölünce..:) EFSUNN

bizde eşimle bu konuşmanın aynısını yaptık bu arkadaşa aynen katılıyorum eSmerimSin

Arkadaşımıza katılıyorum, türkiyede şuanda bekleyen bir sürü hasta var, sadece böbrek nakli bile bekleyen 50.000 üzerinde hasta var, para karşılığında olanlar bile yetişemiyor, hergün 1 insan böbrek nakline ihtiyac duyuyor, insan tek böbrekle normal hayatına devam edebiliyor mesela, diyalize bağlanmadan böbrek nakli gerçekleşen bir hastanın ve bağaşlayanın, sağlıkları normal insan gibi olduklarını kaç insan biliyor? hiç tabiki, bilgilendirmek lazım.. Black

evet ama korkuyorum ravzaaa84 miniğim

GerÇekten arkadaŞlar Çok sevındım aynı fıkırcde olduumuza.. Hayat kurtarma Şansımız ancak bu kadar yÜksek olabılır... ecrin1001 BIR KIZI BIR OGLU

destekliyorum eşime ve aileme de söylüyorum ölürsem organlarımı bağışlayın diyorum P

ben organ bağışının daha çok öte boyutuna bakıyorum, vücuduma en ufak kalıcı bir çiziği bile istemezken, misal dövme gibi, doğduğum gibi ölmeliyim, bu yüzden de kendime iyi bakmalıyım, tamam ruh önemli beden ölüp gidecek ama, çok düşündüm organ bağışını, ya yanlış bir şeyler yapacak olursam... ya bana verilen beden sadece bende kalmalıysa, bilemiyorum saçma da olabilir düşündüklerim, belki hiç hesap sorulmayacaktır, ama bu riski de göze almak istemiyorum, belki ardımda pek çok hayatı kurtarmış olacağım, pek çok kişiye mutluluk getireceğim için doğrusu bağıştır... ama maalesef cesaretim yok... A