merhaba herkese.. sadece dertleşmek istedim.. dünyalar tatlısı bir oğlum, karnımda 7 haftalık bir bebeğim, sorumsuz bir eşim ve çok zor bir hayatım var.. insan mutsuzken mutlu edebilir mi çocuklarını?tüm dertlerimin arasında dün bebeğimin kalbini dinledim.. moral oldu biraz. manevi destek bekliyorum.. IntromTrack Efe'lerin Efe'si

canım benim, buradan senin ve hayatın adına konuşmamız çok kolay ama etrafımdaki insanların hayatlarından gödüğüm kadarıyla sana şunu söyleyebilirim ki sorumsuz koca 70 yaşında da sorumsuz olmaya devam ediyor ve illa ki bu hayatı onunla sürdüreceğim ya da sürdürmek zorundayım diyorsan kendine onun dışında mutluluklar bulman gerekiyor. Ancak çocukların maalesef ki hep bir tarafları eksik, gerçek anlamda bir aileye sahip olamama özlemi ile büyüyorlar. Yani işin kısası çocukların sadece seni mutlu ediyor ve sen ne kadar çırpınırsan çırpın sizin mutsuzluğunuzdan veya babanın sorumsuzluğundan dolayı hep bir tarafları eksik kalıyor. Benim ileri yaşlardaki kadınlardan duyduğum cümlede hep şuna benzer oluyor; "çocuklarımı çok seviyorum ve iyi ki onlara sahibim ama bu aileye onları getirmek yerine keşke o zaman sorunu kökten çözseydim" Sana yalandan mutlu olabilirsin demek yerine gerçekte gördüğüm şeyleri yazmanın daha doğru olacağını düşündüm. U

tatlım sıkıntılı günler de gelip geçcek inş. Sen bebeğine ve oğluna odaklan dış etmenleri görme. Karnında yeni bir hayat oluşuyor bundan daha büyük bi mutluluk nerde var ki. S