Aynı şeyleri hissediyoruz. Fiziğim bozulacak çirkin olcam korkusu bende de var. 2 yılı devirdik dedik bir cıvıltı iyi olmaz mı o duyguyu tadalım. 5 gündür deniyoruz ama içim o kadar garip ki bir yandan sabırsızlanıyorum tutar mı acaba diye bir yandan korkuyorum üstesinden gelebilir, eski fiziğime görüntüme kavuşabilir miyim ona iyi anne olur sabırla büyütebilir miyim diye

Beni 10. ayda dogum sonrası depresyon vurdu.. Cocuk hareketlenınce ortaya cıkarmıs.. Evet level atladıkca zorlasıyor.. Ama ben ilk baslarda cok zorlanmadım.. Cunku İlk zmnlar ıyı Bı gozlemcıysenız bebegı ihtiyacını anlayıp ona gore hareket ederseniz corap söküğü gibi kolay gecıyor İlk zamanlar.. Hareketlenınce zorlamaya baslıyor.. Bide benim bebegım prematüre dogdu.. Travmatık seyler yasadım.. Ama herseylerıne deger.. Sımdı uyuyor ve ben bebeklik fotoğraflarına bakıyorum, uyuyunca bıle özlüyorsun.. Öyle bişey annelık.. Buyuse rahatlıcam dıyorum ama annemın dedıgı şu "aha sen 31 yasında sın derdin bitiyor mu bana? Evlat ömür boyu suren bir endise hali" bir yürek sancısı.. Her halini ezbere bildiğin yuzune bakınca neye uzuldu dıye dertlendıgın, hayattaki rollerinden evlat, eş, kardeş olmaktan öte birşey.. Allah isteyen herkese versin inşallah

Hamile olduğunuzda veya anne olduktan sonra hiç pişmanlık yaşadınız mı? Özgürlüğünüz elinizden alınmış gibi hissettiniz mi veya vücudunuz bozulduğu için süt koktuğunuz için kendinizi çirkin hissettiniz mi? Biz artık eşimle bebeğimiz olsun istiyoruz ama benim çok fazla korkularım var bunları nasıl yenerim hiç bilmiyorum

Duygulandırdınız beni. Allah evladınızı size bağışlasın

Bunlarin hepsini hissettim ozellikle lohusalikta ama bin kerede gelsem dunyaya yine yaparim onun bakisi gulusu kokusu herseye ama herseye deger. Bence tum bunlari hissetmek kotu bisey degil. Adapte olmamiz gereken bir surec cunku ozellikle ilk aylar zorlayici devaminda alistikca biseyler hem kolaylasiyor hem guzellesiyor