Iki tabak icin bulasik makinesi calistirmama kismina kadar okudum bana yetti. Ev bark sahibi olcam diye ben bu kadar eziyet etmem kendime. Hayati kolaylastirmak icin ne gerekirse yaparim. Her tur makineyi alir cani cikana kadar kullanirim. Cocuklarima imkanim cercevesinde en iyisini alirim. Aldim da. Kmseden bisey istemedim herseyini fazla fazla aldim ilk bebegimde. Smdi ikinci de kullaniyo daha olsa 5 bebek buyutur kalitedeler. Ucuz kalitesiz hic biseyi almam cunku omru 2 gunluk olur. Ha indirim kovalarim o ayri. Ne cok savurganim ne de bulasigi makine ola ola elde yikacak kadar cimri. Evimizi arabamizi da aldik sükür. Ha evlendigimiz sene almadik da 10 yil sonra aldik. Bu kadar cimrilik beni yorar.

yaptıklarınıza bakılırsa ben de tutumsuz, israf yapan biri olduğunu düşünmüyorum. 3 senenin içine maddi olarak gayet çok şey sığdırmışsınız. böyle devam etseniz yeter.

İkiniz de aşırısınız. Yani bahsettiğiniz arkaşınız abartılı cimri sizde abartılı harcamalar yapıyorsunuz ortanız yok mu? Ben birikim yapmayı severim yaparım da ilerisini hep düşünürüm ama tamamen kısıpta yaşamam. Tabi gelirler alakalı biraz. Mesela bu yıla kadar denize sıfır lüks butik otellerde konaklardık annemle. Elimden geldiğince de az odalı ama manzaralı şık otantik bir otel seçmeyi severim. Şimdi bırak ucuzuna kaçmayı otele bile gidemedik. Her şeyin en pahalısı diye de uğraşmam kaliteli almaya çalışırım ama bazı ürünlerde gerek yoktur. Çok zenginsen o ayrı.

Merhabalar, 50-30-20 kuralı diye birşey okumuştum hoşuma gitmişti. Elinize geçen paranın %50sini zorunlu ihtiyaçlara , %30unu isteklere, %20sini ise tasarrufa ayırmak gerektiği yazıyordu. Bu yüzdeler gelir miktarına göre değişebilir tabii. Bir de aplikasyonlar var, yaptığınız harcamaları girip ay sonunda baktığınızda neye ne harcadığınızı görüyorsunuz, şu kaleme fazla harcıyorum gibi tespitler yapmanızı ve kendinizi frenlemenizi kolaylaştırıyor. Ben bir 3 ay kadar kullanmıştım uygulamayı, inanın 'bu lüzumsuz harcamayı yapar da yazarsam ay sonu kızarım kendime' diyip vazgeçiyordum lüzumsuz birşey alacağım zaman.3 ay sonra neye ne harcadığımı artık bildiğimi düşünüp kaydetmeyi bıraktım ama ülkenin ekonomik durumu çok değişti o arada. Belki de yeniden kaydedip görmeliyim. Sevgiler :)

Büyüklerimiz ona buna özenipte ele güne muhtac olma, ayagini yorganina göre uzat demisler yoksa sende olmayandan baskasinda olsada sana bir faydasi yaramaz T tatlu

Aslında yengeç seni etiket yapacaktım zaten görmüşsün konuyu. Yakın çevremde beşik araba alacağım biri yok. Olsaydı alırdım. Bir arkadaşım belediye yedidoğan çantası veriyormuş. ihtiyaçlı olmasanda git al dedi. Tamah etmem ben ihtiyacı olan alsın dedim. Mesela alayım deseydim o kızı çok net tanıyorum herkese gece belediyeden yardım alıyor derdi. Bir arkadaşımızın eşi mühendis. Öteki arkadaştan anakucağını istedi. Başkasına vereceğim dedi. Arkasından da dedikodusunu yaptı az yesin alsın anakucağını ne dileniyor dedi. açıkcası abla abi dışında kimseden bişey almak istemem. Kaliteyi seviyorum ama bir dikili taşım yokken niye savurganlık yapıyorum diyorum. Fakat sonra kısarak planlı yaşayrah herşeyi hesap ederek yaşamak bana göre değil diyorum harcıyorum. Sonrası günler süren vicdan azabı. Elektirik su bile iki kat geliyor. Musluğu açık bırakıp iş mi yapıyorum asla. Ama nasıl oluyor bilmiyorum 2 çocuğu olan komşudan iki kat fazla geliyor su elektirşk. Eyoser Kaderim buymuş da diyemiyorum, çoğu benim

Bence siz yılların yokluğunu bebeğiniz geliyor diye harcamanızı biraz fazladan abartmışsınız. bebeğiniz için deyip almışsınız ilk çocuk tabi ki alınacak ben de aldım ama asla abartmadan aldım, ikinci kızım da ablasından kalanları, yeğenlerinin küçük gelen kıyafetlerini giydi. Çünkü onlara ne verirsen giyerler, ne yedirirsen yerler. Benim babaannem çocugun yediği helal giydiği haram diye bize öğütler verirdi. Şimdi kızlarım büyüdüler ama eğitimlerinden, sağlıklarından asla ödün vermedim. Çünkü şimdi ne kadar birikim yaparsan ileride çocukların için o kadar harcama yapabilirsin çocugun en iyi üniversiteyi kazandığında burs-kredi derdin olmaz bizim hiç olmadı. Kıyafet aldık ama marka takıntaları olmadı şimdi alıyoruz, çünkü ülkemizin güzide üniversitelerinde öğrenim gördüler geleceğin mesleklerinin eğitimini aldılar sakın daha o günlere çok var deme yıllar öyle hızlı geçiyor ki sen bile yetişemiyorsun. Şimdi büyük kızım mezun olduğu gibi iş teklifi aldı inan ben de kazandığımız parayı harcasaydım kızımı öyle güzel okutamazdım. Bu arada birikim de yaptım evimi arabamı bir kaç gayrimenkul daha aldık ama bu aldıklarımız eşimle benim için emeklilik döneminde ek gelir olması için çocuklarımıza muhtaç olmamak adına. Tabi ki takdir sizin ister harcar ister biriktirirsiniz karar sizin dünyanın binbir türlü hali var.

Herkesin önceliği farkli. Kıyafete verilen paraya acırım. Çocuğum yediği helal giydiği haram derler. Eskimiyor bile 2 ayda küçülüyor. Bebek arabası binilmiyor bile. Oyuncak desen bir kenarda iki üç oyundan sonra bekliyor. Bunlar ikinci el alınabilir. 2 çocuk büyüktüm. Ev aldim. Birikim yaptim. Gezdim de. Ama dışarıda çok yemek yiceğime evimde yaptim fazla fazla yedik. Eğitim önemli onun için verilen para da verilsin. Tercihler hayatlar.

3 yılda 100gr altın ve araba yeterli böyle devam gerisine ne gerek var kazandiğim parayı harcayamicaksam napim

Dengede tutmak önemli

Sadece yiyip içip gezseydiniz bı durun düşünün derdim ama 3 yıla düğün borcu araba ve 100 gram altın çok iyi birikim bence. Diğerlerine gelince benimde etrafımda var öyle varyemezler anlam veremiyorum tamam insan birikim yapmalı geleceği düşünmeli ama yarının garantisi yok belki de son günümüz bugün o yüzden kisilacak şeyler var kisilmayacak şeyler var. Çocuğuma eğer alabileceğim akrabalarım varsa 2. el ürünleri elbette ki alır kullanırım hatta işime gelir ama yoksa da kismam makul ederlerde en iyisini almaya calisirim

Herkesin kendi hayatı, kendi tercihi Sizin için 3d renkli ultrason önemlidir belki ama çoğu insan için gereksiz bir şey. Ya da siz hamilelikte rutin kontrollere özel hastaneye gitmeyi tercih ediyorsunuzdur, kimi de herşey yolundayken, gayet rutin ilerlerken devlet hastanesinu yeterli buluyordur. O kötü sen iyi, ya da sen musrif o doğru diye bir şey yok ki. Bazı insanlar almışken en iyisini almak ister. Mesela siz ailenizin size özendiğini, bir şeyin yenisini kullanma, ona layık görülme hissini yaşamamissiniz.. bu yüzden bebeğinize her şeyin en kalitelisini, sıfır haliyle almak size mutluluk veriyordur. Ama benim böyle çocukluk travmalarım yok, üstelik ilkinin pesisira dogan ikinci çocuğum. Her şeyim ikinci eldi doğal olarak:) hiç bir zararını görmedim. Bugün hamile kalsam ablama, yakın arkadaşlarima 'neleri benimle paylasirsiniz' diye sorar ona göre bir liste hazırlarım. Biri benle beşik, araba, yenidoğan kıyafeti falan paylassa da sevinirim bir masraf kapısı azaldı diye. Zaten kendim de ikinci el kullanmaktan çekinmeyen biriyim. Yani çocuğuma sıfır ürüne heveslenmemem bence beni kötü anne yapmaz. Maddeye verilen paraları boşa buluyorum. Ama deneyime, yeni yerler görmeye her zaman para harcarim. 31 yaşındayım, 19 yaşından beri kendi imkanlarımla yirmiden fazla ülke, kırktan fazla şehir gezdim. Hayatta beni en mutlu eden şey gezmek ve butcemi kisabildigim her şeyden kısıp seyehate harcıyorum. Çok yakın bir çocukluk arkadaşım var, evlendi ailelerin de desteğiyle ev aldı. Sonra onun kredisi bitmek üzereyken yine borçlandı ikinci bir ev aldı. Şu an artan emlak fiyatlarıyla daha 30 yasinda trilyoner oldular diyebiliriz:) Yani ben ne 'hih, ne oldu, ömürleri taksit ödeyerek geçiyor' diye onları yerebilirim ne onlar 'hih, ne oldu gezdin de basın goge mi erdi, daha nah ev sahibi olursun' diyebilirler Hepimiz dünyaya bir kere geldik, kendi birliğimiz yoldan yürümeye calisiyoruz. Hiç vicdan azabı hissetmeyin. Ama durumunuz iyiyse bir ev almaya çalışın. Çünkü Allah korusun size bir şey olursa çocuğunuza yüklü miktar bir mal bırakmış olursunuz böylece. Manevi olarak boşluk dolmaz ama maddi olarak o ev onu kurtarır:) sırf böyle düşündüğüm için ev almak isterim ben.

3 yılda zaten hem borç bitirmiş, hem araba almış, hem de 100 gram altın biriktirmişsiniz. Bunları yaptığınıza göre siz zaten bol keseden harcama yapan biri değilsinizdir. Bebeğe aldığınız kaliteli takım, özel hastane ve giysi dolabı gibi şeyler sizin çok harcama yaptığınızı göstermez bence. Benim çevremde tek maaşla geçinip bunları yapan çok insan var. Herkesin para yönetimi farklıdır. Bulunduğunuz şartlar içinde, yerine göre harcama yapıp - yerine göre birikim yapıyorsanız bir yanlış göremedim ben.

36 yaşındayım. Kendime şöyle bir hedef koydum inşallah gerceklestirebilirsem. 40 li yaşlarıma geldiğimde ev ve araba sorunuyla uğraşmak istemiyorum o yüzden 5 sene içinde ev alıp güzel de bir araba alırsak kafam rahat olacak.

Konuyu okumadım ama ikisinin ortası olmalı. Neden illa herşeyden kısmak ya da neden illa harcamayı abartmak gereksin ki?

Zengin değilim. Ama çocuğuma en iyisini almak istiyorum. Ayda bir dışarıda yemek yemek. Mesela ablam hiç tatile gitmez, gitmedi. Acıyorum tatile verilen paraya diyor

Şu ara hiç birikim olmadan bana göre ev almak imkansız. Ama gerçekten ihtiyaçlarınızı alıp bir miktarda kenara koyara birikim önemlidir. Bu yeri gelir araba almak ev almak ya da başka bir şeye adım olur. Sonuçta sağlık varken her şey güzel de hastalık olmasın ama öyle bir durum da doktor ilaç tahlil vs. hep paraya bakıyor.

Evet okudum. Ben de çocuklarıma ilk kiyafetlerini aldım, diğerlerini arkadaşlarımin çocukları büyümüştü onları giydirdim, benimkiler büyüyünce yeni doğan başka çocuklara verdim. Eskiden her sene beş yıldızlı otele, yurtdışına giderdik, iki senedir kurumun kapmina gidiyoruz ama tatilde istediğimiz gibi harcariz. çocuğa okuldan müzik aleti istemişler sıfırı 500 TL, 2. eli 80 TL ye aldım ama kurslarından, egitimlerinden kısmam mesela. Çocuklara çok kıyafet almam ama okul etkinliklerini kaçırmam, tiyatro, sinema gezdiririm. Öğlen eve asla gelip yemek yemem dışarda arkadaşlarla yemek kahve tatlı yaparız ama akşam da asla dışardan söylemeyiz evde piser. Herşeyin bir ayarı var bence. Hicbirseyin b. kunu çıkarmamak lazım. Sorsanız neyiniz var diye, borçsuz bir arabamız, aylık 2600 kredisini ödediğimiz bir evimiz var, ki kiraya versek 12 bine rahat veririz.

O kadarda değil tabi de Siz kendiniz aşırı alışveriş yapıyorum dediğiniz için söyledim. Yoksa her yıl tatil bir ihtiyaç bana göre. Birde ekonomi çok kötü ya şuan ilerisi daha da kötü görünüyor o yüzden yorumladım. Ama ablanız muhtemelen gezmeyi sevmiyor inanın seven insan elinde varsa acımıyor o yüzden verilen parayı saçma buluyordur :)

İkisinin de ortasını bulmalıyız Mal mülk bırakacağım diye aç geçen bir sürü kişi var hiç bir şey görmeden ölüp gidiyorlar çocuklarıda bu malların kıymetini genelde bilmiyor hazır geldiği için veya miras için birbirlerini yiyorlar Bir insanın bir evi bi arabası olmalı ama hayatı kaçırmamalı bence

Ortalama bir ev ve ortalama bir araba alabiliyorsam yeterli benim için, ucuz yerde yemek yemem ama sırf meşhur diye bir restorana da bir aylık maaşımı bırakmam. Marka mağazalardan da giyindiğim olur pazardan da. Yerine göre değişir. Öyle çocuklara ev, mal mülk bırakayım derdim yok, ama iyi bir eğitim almaları konusunda takıntılıyım. Beş yıldızlı otele para verirken iki kere düşünürüm ama okul pahalı da olsa en iyisiyse gözüm görmez. Bir de sağlık tabi, hiç sorgulamam harcarım. Sanırım harcamalarımız neye kıymet verdiğimize göre değişiyor. Her şeyin ortası daha iyidir.

Har vurup harman savurmadan birazda birikim yaparak yerine göre harcama taraftarıyım. 15 yıldır memurum. 8 sene ev taksidi 3 sene araba kredisi 3 sene de ev tadilatı için çektiğim krediyi odedim. Kredi öderken bakıcı kres masraflarını da karşılar birikim de yapar ve bi güzelde alışveriş yapardım. Tabi o zamanlar hersey daha uygundu. Su an borcum yok ama az bir birikim yapıp kalanını zor yetisiriyorum. Bu ara indirim çılgınlığına kapıldım bende Aralık ayı maaşının yarısını harcamışım bile

Annem harcama birikim yap ev al diyor. Ama ev alacağım diye hayatı kaçırmak istemiyorum. Yanlış mı yapıyorum ye sorguladım kendimi. Bu arada ailemin dikili bir ağaçları bile yok. Herşeyden kısarak yaşadıkta ne oldu

Doğru olan sizin yaptığınız bence, çocuğun ilk giyeceği şeyin kanserojen içermemesi veya pamuk olmasını istemeniz en doğal hakkınız. Ztn biriktirmissiniz hiç birsey yok diyemeyiz. Belki oranı biraz daha değiştirebilirsiniz ama hayır tamamen sıkmak hiç doğru degil

ben kendi adima ikizleri buyuturken ipin ucunu kacirmisim asiri asiri para harcadim. mama sandalyesinin en pahalisindan olmasima gerek yokmus mesela gibi. simdi dengeyi bulmayi ogreniyorum ayin basinda birikim ve keyfi durumlar icin limit koyuyorum gibi

Selam kızlar. Bir kaç örnek vererek fikirlerinizi istiyorum. Bu aralar çok aşırı para harcıyorum. Aslında 3 yıldır çok para harcadığımı düşünüp vicdan azabı çekiyorum. Çocukluk ve gençlik yıllarım yokluk içinde geçti. Hele ki bir dönem günde bir öğün yemek yediğimizi bilirim. Babamın işbilmezliği ve bizi insan yerine koymaması sebebi ile çok çektik. üniversite kendi şehrimde okudum. Arkadaşlarımın haftalık harçlığı benim aylık harçlığım idi hatta 2 aylık. Bunları acıtasyon yapmak için değil teşhis koymanız için anlatıyorum. yıllarca çalıştım ama maaşım elimden alınır, arkadaşlarla Bi kahve içmeye gitsem laf söz edilirdi. Derken eşim çıktı karşıma. Sevmedim fakat kaçış olarak gördüm evlendim. Rabbime şükürler olsun ki iyi insana denk geldim. Maaşlar alınınca önce cüzdanımda para varmı kontrol edip kredi kartımı kapatır ki arkadaşlarınla bir yere gidersen mahcup olma parasız kalma der. Aldığım maaşın hesabını sormaz kıyafet alınca hayırlı olsun der. 3. yılımız doldu ama aşırı derece para harcadığımı fark ettim. Eve kendime eşime. Şimdi bir çocuğum oldu. Hamilelikte başladım harcamaya halen daha harcıyorum. Mesela hastane çıkışı kalitelisini aldım. Bebek arabası puset park beşik çok ucuz fiyata buldum takım aldım. Ama dolabı olmadığı için bebek odası aldım ayrıca. Bilinmiş mağaza değil fabrika satış. Baya baya ucuza getirdim herşeyi. Ama alıyorum oyuncağıdır, zeka kartları, parmak kuklaları, oyun halısı her gördüğümü alıyorum. Niye anlatıyorum diyeceksiniz. Çalıştığım için arkadaş çevrem geniş. Aynı dönem. İş arkadaşımın eşi de hamile idi. Çocuk hem memur Hemde çiftçi. Maddi durumu iyi. Sıfır ev araba aldı. Ben ayda bir özele gidip renkli ultrasyon alıyordum ama o ne gerek var paran mı çok diye hevesimi kırıyordu. İkimizinde ilk çocuğu ben herşeyi sıfır olsun derken o sağdan soldan kıyafet beşik araba istiyordu. Sonra başka bir yakın arkadaşım. Onunda bebeği yeni oldu. 40 liraya hastane çıkışı aldı. Onunda evi arabası var. Bulaşıkları elinde yıkar. İki tabak için makinemi çalıltıracağım diyor ama ben herşeyi makineye atarım. Leğenleri bile. çocuğuna o da ablasından görümce sinden aldıklarını kullanıyor. Heryere araba ile gidiyorum diyip kaban almadı çocuğa. Buz gibi havada üst üste hırkalar ile markete götürüyor. Hal böyle olunca aç ın kabadayısı demeye başladım kendime. Bende birikim yapıyorum aman aman bişey değil ama birşkmeye başladı. 3 yıla araba ve 100 gr altın sığdırdım. Evlendiğimizde borç içinde idik. Hem eşim hem ben ailemizden kaln borçları ödedik. Ben yine az ödedim çeyiz falan. Eşimin kardeşinin pisliğini temizledik resmen. Hemde babasının. Neyse. Birikim yapacağım malk mülk alacağım diye kısmak ne kadar mantıklı. Bir tanıdığım senelerce meyvve sebze çürüttü cimrilikten. Öldü gitti evi kendisini kapı dışarı eden gelinine kaldı. Ve geride nam ı kaldı. Arkadaşımda öyle. Evini aldı. Şimdi yazlık almak istiyor. tatiline gider.. ama onda bile en Ucuz oteli tercih eder denize girer gelir. Bende tatilime gidiyorum. Ama otele çakılı kalmam. O şehri ilçelerini gezerim. Benmi yanlış yapıyorum yoksa birikim yapacağım ev alacağım çocuğuma mal bırakacağım diye geniş dünya da kısıtlı mı yaşamak daha mantıklı. Bende çocuğuma hesap açtım. Az çok atıyoryz bişeyler. Döviz üzerinden. ama harcama yapınca çok rahatsız oluyorum.. siz nasıl yapıyorsunuz.. çocuğunızsan kendinizden kısıyormusunız ben yanlışmıyım. Cvb için teşekkürler

Denge önemli ne kendini aşırı sıkacaksın ne har vurup harman savuracaksi. Çünkü hayat bu belki yarinimiz yok belki yıllarca yaşayacağız ne olursa olsun parasız olmuyor

Ben 32 yaşımdayım birikim yapacağım diye yurt dışında sürünüyorum resmen. evim arabam yok, biraz birikim yaptım onu da kredi çekip ev almak için kullanacağım. e daha çocuk da yok, kredinin ödenmesi için 2 kişinin de çalışması gerek. bence mal mülk sahibi olana kadar biraz sıkmak gerek sonra da kalırsa tabi bir hayat, hayatı yaşamak gerek :) Krew

Maaşıni elinden alan Kahvene bile laf söz eden babanı çok takmaman lazım bence

Allah bağışlasın evlatlarınızı. Biz çok geç evlendik. Hayata geç başladık. Pandemi döneminde yeni evli idik. Hiç altın takılmadı 20 gr bilezikle gelin oldum. Çok üzülüyorum aileler destek olsa idi eşyaya altına bizde pandemi de herkes gibi ev alırdık. Aileler mecbur değil düşüncesinde çoğu kişi ama bize kambur olmasalar idi yapardık. Düğünümde hiç altınım yoktu diye eşim bilezik ve set almış bana kredi çekerek. Kredi borcu bitti altından da kar ettik. Şimdi o altınlara dokunöayalım oğlumuz evlenirse geline takalım diyorum. Tabi hayal İnşaAllh çıkmaz elden. Benimde hayalim deniz şehrinde küçük bir köyde ev alıp emeklilikte gidip kalmak.

Valla senelerce bana da dediler çok harcıyorsunuz birikim yapın yapın diye yedim içtim gezdim ama bizimkide biraz abartıydı 17 senelik evliyim geçen sene evimizi arabamızı aldık dahaama borçsuz Bence ailecek güzel anılar biriktirmek güzel o kadar çalışıyorsunuz bir tatile de gitmeyecekseniz nasıl dinleneceksinşz psikoloji de önemli yani herşeyi kararında harcamalı ama yine de bir eviniz olsun derim

Ben ev işine hiç girmem hele de şu anda bir eve milyonlar vericem ve ömür boyu onu ödeyecem çok sacma geliyor bana eskiden ev almak kolaydı simdi noo