Böyle hikayeleri okumayı çok seviyorum, sizin içinde sevindim burda kim hamile diye yazsa nedensiz bir mutluluk duyuyorum, bende deli gibi buraya bakar oldum ama biraz kafaya takmamakta lazım haklısınız ilk yorumu ben yapayım inşallah bende nasiplenirim sağlıkla bebek haberinden.. Kucağınıza sağlıkla alın

İşte bekleyince gelmiyor bu tospikler. Naza çekiyorlar. Bakıyorlar anne ümidi kesti artık uğraşmıyor.. eyvah diyip hemen damlıyorlar

Amin çok teşekkür ederim canım inşallah Rabbim sizlere de nasip etsin hayırlısıyla

Insallah allah razi olsun bu ay umudum vardi hala var ama. bekliyorum

İnşallah, çok teşekkür ederim. Sıkmayın canınızı, gerçekten bazı durumlarda ne yaparsan yap olmuyor, iş kafada bitiyor. Allah size de nasip etsin inşallah en kısa zamanda yürekten diliyorum

Yaaaa gercekten ne kadar guzel anlatmissiniz ve bastan sona kadar cok dikkatli okudum ve her yazinizda haklisiniz gercekten rabbim bizlerede nasip etsin insallah bu duyguyu allahim saglikla kucaginiza almayi nasip eder insallah bu kadar seye ragmen hamile kalmissiniz coook tebrik ederim

Merhaba hanımlar. Bir buçuk yıllık evliyim. Polikistikover'ım var. 45 günde bir adet oluyordum. Doktor kistlerim için "Hamile kalmana engel olacak kadar büyük değiller" diyordu. 1 yıl boyunca uğraştık, olmadı. Eşimi muayene ettirdik bir şey çıkmadı. Neler denedik, neler yedim neler içtim.. Olmadı. 1 yıl ağlayıp durdum. Rüyalar, kabuslar.. Üniversite mezunu bir ev hanımıyım.. Bütün gün evde kendimi dinlediğimden, kafama çok taktım anlayacağınız.. Haziran temmuz gibi "Kafama takmıyorum artık. Olursa olur olmazsa olmaz" dedim, ama takıyordum :) Yok ilişkiden sonra belin altına yastık koy, yok ilişkiden sonra 1 saat lavaboya çıkma, yok 2 günde bir ilişki ideal, sperm içerde 2 gün yaşıyor... Yok soğan suyu, yok hayıt, yok şu yok bu.. Arada hacamat da yaptırdım. Olmadı. Sonra ne oldu biliyor musunuz.. Amcamın kızı hastaneye yattı. Ağır bir rahatsızlığı vardı. Aramız çok iyidir, 1 ay her gün hastaneye gittim yanına. Akşam eşim beni alıyordu eve dönüyordum. Her gün işe gider gibi çıkıp akşam geliyordum. Evlendiğimden beri evden o kadar sık çıkmamıştım. Her gün hastanede doktor hemşire ameliyat sohbet muhabbet şu bu derken, baya değişik bir ortamdaydım ve bebek isteğim o yoğunlukta aklıma nadiren gelmiştir.. Normalde eşimle 2 günde bir ilişkiye girerdim, sperm en fazla 2 gün yaşıyor diye. O ay yorgunluk ve yoğunluktan 1 ayda 3 veya 4 kez ilişkiye girmişiz.. Ne belimi kaldırdım, ne soğan içtim, ne ilişkiden sonra bir süre uzandım... Ki bu arada acayip stresli bir aydı benim için. Eşimin ailesiyle tartıştım. Görüşmeyi kestim. Her gün ağladım ettim. Stresten çocuk olmaz derler ya o yüzden söylüyorum. Oluyor. Ama bebeğim olsun diye bakarsan olmuyor. Adetim 1 hafta gecikti. 10 gün boyunca sürekli kasık ağrısı çektim. Ben her zamanki gibi sökülemiyorum sandım, bebek aklıma bile gelmedi. 1 hafta sonra hadi bir test yapayım dedim. Çift çizgi.. İnanamadım. 28. haftadayız şu an. Sizlerle de paylaşmak istedim. Ben de hep burda konu açıyordum. Okuyordum. Ama benim çözümüm soğanda hayıtta değilmiş. Kafamdaymış. Benim gibi poliktistikover'ı olan arkadaşlarıma tavsiyem.. Ev hanımı olanlar, evde oturmayın. Kurslara, aktivitelere, gezmelere gidin. Hobi edinin, kafanızı meşgul edin. İş bulun. Düşünmeye vaktiniz olmasın. Ne yaparsanız yapın ama sürekli evde oturmayın. "Bebek yok mu" diye sizi darlayan insanlardan uzak durun. İlişkiye girerken bebek düşünmeyin. Sadece zevkinize bakın. Arzulayın. Bebek fikrini atın kafanızdan. Sadece eşinizi düşünün o an. Ben hamile kaldığım günü çok net hatırlıyorum. Eşimle birbirimizi çok istediğimiz bir beraberlikti. Planlanmayan, aniden gelişen, duygusal bir beraberlik. Oysa o zamana kadar ben hep bebek fikriyle ilişki yaşamıştım.. Her ay hamile miyim acaba diye kendinizi dinlemeyin. Yumurtlama testleri falan.. İnsanı strese sokuyor. Sürekli bir şeyleri planlayarak kafayı yiyecek gibi oluyorsunuz. Olmuyor. Ne kadar çok isterseniz, ne kadar takip ederseniz o kadar olmuyor. Kesinlikle ve kesinlikle tatlıyı, aburcuburu, katkı maddeli gıdaları hayatınızdan çıkarın. Biliyorsunuz, bu besinler pko'nun en büyük dostudur. Ben yaklaşık 3-4 ay ağzıma sürmemiştim. Neden olmuyor diye kendinizi yıpratmayın.. Akışına bırakın. Hayat gayeniz bebek olmasın. İnanın ben her yolu denedim. Olmadı. Sonra pes ettim. Kafamın yoğun olduğu, bebek düşünmediğim an hamile kaldım. Benim gibi her yolu denemiş, bitkisel çözümlerden sonuç alamamış arkadaşlara nacizane fikir vermek istedim. Allah tüm isteyenlere hayırlı sağlıklı bebekler versin inşallah.. Biz de sağlıkla kucağımıza alalım.. Az kaldı.