Gözünüz aydın masallah

Geçmiş olsun 1

Herkese merhaba arkadaşlar. Haziran ayının sonunda HPV 16 pozitif olduğumu öğrenmiştim. Hiçbir semptomum yoktu. Ben de ilk olarak herkes gibi çok stres yaptım günlerce ağladım. Buraya da çok yazmıştım özellikle ilk birkaç ay inanılmaz stresli geçmişti benim için. İlk olarak hemen kolposkopi oldum ve biyopsi yaptılar. Tip 16 ve 18 riski türler olduğu için doktorlar smear temiz olsa bile mutlaka kolposkopi yapmak istiyorlar. Biyopsi sonuçlarım temiz gelmişti ve bu bir nebze de olsa beni rahatlattı. Ondan sonra yavaş yavaş HPV'ye sahip olduğumu unutmaya başladım ve ilk başlarda olduğu gibi kafama çok takmadım. Peki bu süreçte neler yaptım? Öncellikle smear ve biyopsi temiz olduğu için doktorum vitamin takviyesi dışında hiçbir şey gerekli görmedi, 6 ay sonra kontrole çağırdı. Benim AHCC almaya maddi durumum el vermedi. Zaten malumunuz bu testler ve kontroller oldukça masraflı. İlk iki üç ay düzenli olarak sabahları günde bir kez immunex kullandım. Geceleri yatmadan da bir bardak suya 10 damla propolis damlatıp içtim. Sonrasında bunları her gün değil 2-3 günde bir yapmaya başladım, çok yoğun çalışıyordum ve ister istemez unuttuğum çok oluyordu. Bu yoğunlukta HPV'yi bile unutmaya başlamıştım ki bence bu benim için en işe yarayan şeylerden biri oldu. Çünkü artık stres yapmıyor tamamen başka şeylere odaklanıyordum. Bunun dışında maalesef kendimi ne kadar riske atsam da sigarayı bırakamadım ve içmeye devam ettim. Ama günde sadece 3-4 tane. Alkol zaten kullanmıyorum. Doktorum korunarak cinsel ilişkiye devam edebileceğimi söyledi. Ama bu süre zarfında cinsel ilişkiye TAMAMEN ara verdim. Bunun da diğer bir etkili şey olduğunu düşünüyorum. 6 ay sonraki kontrolüme biraz geciktirerek 7 ay sonra gittim. Vitaminleri düzensiz kullandığım ve hala sigara içtiğim için hala pozitif olduğumu düşünüyordum ve negatif olma umuduyla gitmedim hayal kırıklığına uğramamak için. Doktorum zaten 6 ayda negatif olan da var 2 senede de ama mutlaka geçecek demişti. Ve sonunda negatif olduğumu öğrendim. İnanılmaz şaşkın ve mutluyum. İlk öğrendiğimde ne kadar umutsuz, kötümser ve stresli olduğumu hatırlıyorum. Kafamda hep en kötüsünü hayal ediyordum. Buraya size de umut olması için yazıyorum. Bu psikoloji çok zor biliyorum, sadece biraz sabır. Herkes inşallah negatif haberlerini alacak tek tek. Allah hepimize şifa versin.