Depresyon beyin deki kimyasallardan kaynaklanan bi durum dur ve geciçi bi durumdur.. ömrünüzün sonuna kadar yasayacakmiş hissini yok etmek gerek önce depresyondan kurtulmak için.. özellikle hamilelik de çok zor bi durum bunun için ilk olarak asla kendinizi eve kapamayınn.. zincirlerinizi kırın ve dışarı çıkın nefes alın.. ne kadar bitkin ve yorgun olsanız da bunu yapın.. ikincisi yavaş ve derin nefes almak bu çok ama cok önemli... bunu gün içerisin de sürekli yapın çünkü tüm dokuların yeterince oksijen e ulaşması sizi depresyon 'dan kurtaracak. Ve her nefes alışınız da huzuru ve mutluluğu içinize çektiğinizi hayal edin.. bunu tüm hücrelerini de hisse din.. ve her gün sürekli yapın.. A

merak etme bende öyleyım, geceleri uyuyamıyorum, sıkıntı stres bastı, gebe kalmayı cok ıstıyordum sımdıde bıtmesını ıstıyorum, burnumdan hıc nefes alamaz oldum, gecelerı sıkıntı basıyor, bırde aklıma kötü düsünceler geliyor, bebeğimi doğururken ya ölürsem ya hiç kucagıma alamazsam ya onu göremezsem, ne bilim insan tuhaf oluyor bende 31 haftalıgım

Ben dogum yaptım bu sefer de agir bir lohusalık depresyonu geciriyorum hicbur seyden zevk almiyrm cocuga bakamayacakmisim gibi geliyor hic eskisi gibi giyinip cikamayacakmissim gibi özgürlügüm elimden alinmis gibiyim bundan 10 gün önce 24 saat agliyordum malasef tibbi yardim almak zorunda kaldim ilaclara basladim emzirmeyi kestik uzgünüm ama hala cok iyi degilim 40 min cikmasina 7 gün

-işe ben de gıtmek ıstemıyorum, okulda yemekhane var, cok pıs kokuyor mıdem bulanıyor kaldıramaz oldum... sonrasında sıkıntı yapa yapa dırencım dustu faranjıt oldum. durmadan aglıyorum o da ayrı bır konu...

En mutlu olmam gereken zamanlar biliyorum ama ben çok mutsuzum. hayatımda herşey beni kaygılandırıyor. Anksiyeteli depresyon var bende Hayat zehir gibi herşey çok anlamsız. Eşimde artık bıkmaya başladı benden sanırım. Sürekli suratımı çekmekten yoruldu adam. Bazen beni bırakır gider mi diye bile endişeleniyorum. Dünyanın en sabırlı adamıdır ama(Çok zor geçiyor ilaç da kullanamıyorum hamilelik sebebiyle. Herşey ben de takıntı halini alıyor. Hayat bitmiyor sanki. İşe gitmek istemiyorum. Sürekli işte birşey olacak gibi geliyor. Çok yorgunum ben. F

Ben de şuan öyleyim 37. haftadayım ve 5 aydır ağlama nöbetlerim vardı depresyon ilacı kullandım ama tek korkum dogum yapınca gececek mi siz de geçti mi yoksa ben bu cocuga hiç alişamayacakmıyım kirkuyorum siz dogum yaptınız düzeldi mi ne olur okursanız cvp yazın . push ; qzmqzm

Hepsi oldu tatlım ölmek istedim gezmek giyinmek ki en sevdigim giyinmek oldugu halde hiç sevmiyordum yorma kafanı her sey eskisine dönüyor ve elinde bir prenses ya da prensle daha da mutlu oluyorsun

Allah askina banada yardim edin bende 14 haftalik hamileyim cooook mutluyum oncelikle Rabbim herkese nasip etsin... benimde hicbir problemim yoktu hamile kaldim kalali aklima bi dusunce qeldi ya annemi babami kaybedersem kotu bi haber alirsam diyorum sanki o haberi almis qibi onun acisini yasiyorum o an napaam bilmiyorum... bu bebeqi etkilermi yani ne bilim. beynini falan?

Oyyyyyy iki ağır hastalık atlatmışsın, şuan bende amipli dizanteri geçiriyorum. İçini rahatlatmak için söylemiyorum inan bende aynı durumdayım , bence hamilelikle değil hastalıklarla ilgili. Nefes alamamaların da zatüree yüzünden yakın zamanda geçicek canım benim, gönlünü ferah tut.

selam cümleme nasıl başlıycamı bilmiyorum 30. hafta 5 günlük hamileyim gebeliğim başından beri bu siteyi takip ediyorum iyi, kötü mutlu neler neler okudum öğrendim şaşırdım herşey çok güzel giderken hayatımda 1 ay önce herşey karıştı eşim yanımda yoktu gebeliğimin başından bu yana sadece kızım vardı yanımda ve bir gün öksürükle uyandım ve boranşit ardından gebelik şekeri ardından kızımın rahatsızlığı birde yalnızlık derken ben 3 gece üst üste uyuyamadım ve saçma sapan şeyler düşünmeye başladım hayatın boşluğu, mutsuzluk ölüm, bebeğe nasıl bakıcam, neden yaışıyoruz ki ağlamalar korku endişe daha birsürü şeyler kalbimde çarpıntı midemde sanki bir yumruk ve iştahsızlık, ne yapıcamı bilmezken ablamda kalmaya karar verdim ve bi anda sıkıntılarım geçti derken 1 hafta sonra tekrar başladı ve hala devam ediyo kocam geldi ama artık nafile bende olan oldu piskiyatriye gittim ilaç yazabileceğini söledi ama korktum sonra başka doktora yönlendirdi ve terapiye başladık ilk gün iyi gibiydi ama yine aynı ve bu arada ablam bizde kalıyo çünkü onsuz yapamıyorum artık ve kadın dğm doktorum ilaç kullanmamı söledi antideprasan çünkü doğumdan sonrada artabilirmiş ve ben ne yapıcamı bilemiyorum ama ilacı aldım yinede başucuma koydum ara ara iyi oluyorum ama yinede mutsuzum herşeyden ilacı kullanmadım henüz garanti olsun diye aldım çok daralırsam ilacım var demek için ama ne yapıcam bilmiyorum ya doğumdan sonrada devam edcekse offf ve bu arada kilo verdim ama şimdi yemem biraz daha iyi bebeğin gelişim çok iyi dedi doktorum ama benim hevesim kalmadı sanki hazırlıklarıda durdurdum hiç bişey yapasım yok öylece bekliyo herşey daha bişey hazırlayamadım elim kolum kalkmıyor sanki bana yardım edin destek verin neolursunuz çok ihtiyacım var desteğinize lütfen uzun yazdım sıkılmadan okuyun neolur... Y

InsaAllah canim :) ya bide bebek bana supriz oldu zaten stresli pimpirikli bi insandim ooo bide ustine hamile olduqumu oqrenince tamam artik iyice felaket tellali oldum keske herkes qibi vurdumduymaz olabilsek ama iste malesef her insan bir deil :) T Tuana

bende 36. haftadayım boyun fıtığından ötürü sağ tarafımda inanılmz ağrılarım var ağrı kesicide etki etmiyor artık. ayrıca benim doğum sancım 34. haftada baslmışıtı sağolsun doktorum doğumu durdurdu şimdi günde 6 kez erken doğum önleyici ilaç alıyorum. hepsi üstüste gelince aynı senin gibi ne uyuyabilir nede etrafımı önemseyebilir oldum. hersey üstüme geliyor bebek sahibi olmayı o kadar çok istemiştim ki ama şimdi artık bitsinde kurtulayım diye düşünüyorum. doğumda ölürsem diye düşünüyorum ben kurtuldum bebeğe bişey olursa diye düşünüyorm bebekte sorun olursa diye düşünüyorum düşünüyorumda düşünüyorum. yani canım sadece sen değilsin bu durumu yaşayan. hepimizin biraz daha rahat ve sakin olmaya ihtiyacı var. söylemesi kolay biliyorum. seni çok ii anlıyorum. Allah yardımcımız olsun bundan sonrası için. psikolojik destek almayı bende düşündüm ama birazda hormonsal bişey sanki. psikoloğun diyeceği seylerde etraftakilerin dediğinden çok farklı olmayacak. dinlen rahatla ii seyler düşün az kaldı zaten yanlız kalmamaya çalış sabret herşey çok güzel olacak... ilaçta veremez bu durumda. biraz sevimsiz bir mesaj oldu sanki ama demek istediğim yanlız değilsin hamileliğin en zor zamanlarını yaşıyoruz hepsi geçecek sadece sabır

Sen ilac kullandin mi. Saçma sapan duşuncelerin oldumu. Psikyatr teşhisi ne oldu sende. Ne kadar süre bu bunalimlari yaşadin. Benim iki sene olacak. Geciyor diyom hop geri geliyo. Ozguveni. Bitti sende de oldumu. Tşk şimdiden

Geciyor kuzum korkma insan hic eskisi gibi olamayacak gibi geliyor anlıyorum seni dogum yapınca hemen gecmiyor ama buna hazırlıklı ol lohusalık var bi de maalesef yanında muhakkak birilerinolsun dogum yapınca benim kız 5 aylık cok iyiyim suan inan cok kotuydum cok 24 saat aglardım gececek tamam mı buna inan

Ben bebeği malesef kaybettim kalp atışları Durmuş geçen hafta kürtaj olmak zorunda kaldım B bluedream82

Neden iyilesemiyoruz anlamiyorum deprsyon o kadarda kotu birsey olmamali yenilebilmeli. Ben kimse ile gorusmek istemiyom konusmak istemiyorum. Birde netten surekli bu tur yazilari okuyunca bunun çok daha zarari olmuyo mu. Birde bende tv izleyince ya da adliyede memurum ben bir dosyada kotu olay gorunce bende kendimi kaybeder bu kotu seyleri yaparmiyim.. diye dusunuyom ve çok korkuyom..

Büyük geçmiş olsun arkadaşım Öncelikle bütün bu yaşadığın sıkıntılar kalıcı değil sana kendi hamilelik dönemimde yaşadığım depresyona istinaden bir kaç öneride bulunacağım; kendi kendine tüm bu sıkıntıların gelip geçici olduğunu telkin vererek başla... yaşadığın fiziksel sağlık problemleri, tavan yapan hormonlar ile birleşince kendini mutsuz ve umutsuz hissediyorsun anlıyorum... yaklaşık 2 ay sonra kucağına doğacak olan meleğinden güç almanı tavsiye ederim sana .. ve tek başına yüklenme sakın sorunlarını.. paylaş, destek al.. yakınlarından, eşinden, ailenden çünkü yaşadığın tüm sıkıntılar paylaştıkça azalıyor inan bana.. zevk aldığın şeyleri yapmaya çalış.. mesela komik diziler, filmler izle, sevdiğin şarkıları dinle, bebişinin cicilerini, dolabını düzenle vs vs. Uyku sorununa gelince hamileliğin son aylarında uyumak gerçekten zorlaşıyor ama korkma bununda çaresi var... geceleri yatmadan yarım saat içeceğin bir bardak ılık süt doğal melatonin etkisi yaratıp mışıl mışıl uyumanı sağlar... ne yaparsan yap ama Sakın umutsuzluğa düşme çünkü sen ne hissedersen bebeğinde aynı hisleri hisseder... E

Merhaba arkadaşlar, bu foruma bu gün üye oldum, sizlerle paylaşmak istediğimbir konu var: Ben 30 haftalık hamileyim ve yaklaşık 3 haftadır zatürre ve amipli dizanteri teşhisi ile tedavi görüyorum, bu arada 2 hafta hastanede yattım. hastalık nedeni ile sürekli öksürmekten göğüs kafesimdeki kemik çatlamış ve şu anda nefes darlığı çekiyorum, hastanede oksijen maskesi ile bir takım ilaçlar verildi orada kendimi iyi hissediyordum ama eve çıkınca birden psikolojim bozuldu, nefes alamıyorum her şey üzerime geliyormuş gibi hissediyorum, kıyafetlerim beni boğuyor, geceleri uyuyamıyorum sürekli oturarak uyumaya çalışıyorum ve gerçekten kendimi kötü hissediyorum, olumsuz düşünceleri kafamdan uzaklaştıramıyorum sanki bu hamilelik hiç bitmeyecek ve ben hep nefessiz kalacakmışım gibi hissediyorum, hatta doğuma kadar nasıl dayanacağım bu duruma bilemiyorum, depresyona mı giriyorum anlamadım, benim gibi hamileliğinin son zamanlarında böyle hisseden arkadaşlar var mı merak ediyorum, benimle düşüncelerinizi paylaşırsanız ve bana yardımcı olursanız sevinirim. şimdiden teşekkürler

merhaba doğum yaptınız mı bende hamile ve depresoyndayım Y

ah canım benim yaaa çok geçmiş olsun seni anlayabiliyorum, nefes alamama hissi çok kötü.. bütün bunlar geçecek tabii ama gel bir de sana sor dimi? öncelikle inşallah zatürren ve dizenterin bir an önce geçer bence nefes problemin zatürreden ve kemik kırığından kaynaklanıyor. üstüne hamilelik var, hormonlar zirvede olunca herşey katmerleniyor. nefes te alamayınca panik olup kendini kötü hissediyorsun. tüm bunlar çok normal. evi sık sık havalandır. darlandığında pencereyi aç yüzüne hava çarpsın.. seni mutsuz edecek herşeyden ve herkesten uzak dur. tv. de güzel programlar izle, keyif alacağın aktiviteler yap.. aslında imkan varsa nefes terapisine, yogaya katılsan süpper olurdu.. belki bir psikolog desteği.. canım bebişini sağlıcakla kucağına alınca hepsi geride kalacak merak etme.. önemli olan bu.. sen iyi olmaya gayretetki o da iyi olsun... sevgiler..

Halbuki kimle konuşsam yüzünü görünce herşey değişir bunları düşünmeye vaktin bile kalmaz diyorlar sadece benmi yaşıyorum diyor insan ama meğer çok varmış. Allahın izniyle geçicek atlatacaksınız vücutta ve hayatta ne kalıcı olmuş ki bu kalsın inşallah hepsi geçer. Bi yandanda bebeğe de üzülüyosunuz dimi çok korkuyorum bunları yaşamaktan.

Mrb sizin geçtimi

Merhaba ben de 30+6 günlük hamileyim ve aynı şeyleri yaşıyorum. hayattan hiç zevk almıyorum kendimi o kadar işe yaramaz hissediyorum ki kolumu kaldıracak gücüm yok. ben de intiharı bile düşünüyorum bazen. sizin şu anki durumunuzu merak ediyorum. geçmeyecek mi acaba bu halim diye korkuyorum. lütfen bana yardımcı olun. sizin vereveğiniz cevap önemli benim için. çünkü tıpatıp aynısını yaşıyorum.

Emzirdiniz mi peki A

öncelikle yazdıklarınız için çok teşekkür ederim arkadaşlar, kendime bu konuda telkin vermeye çalışıyorum hastanede bu konuda başarılıydım ama kendi evime geldiğimde geceleri bunu başaramıyorum, sıkıntı basıyor, duvarlar üzerime geliyor, ateş basıyor terliyorum, resmen ayakta uyuyorum ama yastığa başımı koyduğum anda uykum kaçıyor nefessiz kalacağım diye korkuyorum, eşim de bu konuda bana pek yardımcı değil, böyle düşündüğüm için bana kızıyor aklına getirme bunları diyor sonra da arkasını dönüp mışıl mışıl uyuyor, doktorum bana nefesim için soğuk buhar makinesi almamı tavsiye etmişti ama şimdi evdeki nemli havanın beni daha kötü yaptığını düşünüyorum, doğacak bebeğimi düşünmeye çalışıyorum ama hayal bile kuramıyorum artık hastalanana kadar hamile yogasına gidiyordum şimdi nefes alamadığım ve tam iyileşemediğim için ona da gidemiyorum artık... sizce psikolojik destek almalımıyım?

Bana cesaret verdin şöyleki ben hamile kalmadan once depresyondaydim l. hamilelikle ilgisi yok hatta hamilelikte biraz daha azaldi ilacsiz 35 haftama geldim. Ben depresyon gecirenler sonrasinda eski hallerine donuyor mu. onu merak ediyorum. Birde delirme ya da sizofren olurmuyum korkusu varmiydi sizde de. eskisi gibi yemek icmek gezmek eglence suslenmek bunlarin hepsi geri donuyor mu onu merak ediyom. Şimdiden cok tsk ediyorum sana. Intihar etme korkulariniz varmiydi sizinde

Merhaba aynı durumdayız bebeğin daha 7 günlük çok. mutsuzum ama sutten kesmeyede gonlum razi olmuyor napicagimi bilmiyorum . push ; T Tuana

Doğru nefes alıp vermek ve yavaş, düzenli nefes alıp vermek.. yavaş tempo da yürüyüsş ler sizi depresyon dan kurtaracaktır.. depresyon da iken beyniniz size ufacık sorunları bile dağ gibi yapıp önünüze koyar... eve kapatır.. insanlarla iletişiminizi yok eder.. halsiz ve güçsüz bırakır.. fakat bunların hepsi geçiçi bi durum dur.. doğru nefes egzersizleri.. yürüyüşler... olumlu düşünceler.. A

Sen ilac kullanıyor musun ben kullanıyorum ve şuan cok iyiyim şükür

Kullanıyorum hala ben hamileyken de kullandım ludiomil dogumdan sonra cipralex kullanmaya basladım.

Bende yarin psikiyatriye gidicem. yapabilecegim baska birsey yok Y

InsaAllah qec kalmamisimdir insaAllah etkilenmemistir bebeqim tabi buqune kadar Allaha'a emanet bebeklerimiz :)