Kendimi cok gucsuz hissediyorum bedenen ve ruhen ıyı olmak ve ıyı bakmak istiyorum ona ama ellerım vucudum o kadar yorgun ki bazen kaldırmakta zorlanıyorum endıselenıyorum huzursuz agkıyor uyutmakta zorlanıyorum neyi var anlamaya calısıuorum hep ama o kadar gucsuz hissediyorum ki kendimi toplamam lazm biliyorum ama sureklı hasta olcam korkusu ıcınde yım cınku ıshal olmak cok Baska bı durum o halde emzirmeye calıstım bebegımı

Sevgili anneler bebegim 40 gun kuvezde kaldı 2 ay erken dogum yaptım 40 gune kadar esimin destegı ile hastaneye gıttık geldık sut tasıdım 40 gunun sonunda rahatsızlandım birden ıshal oldum ve 10 gune yakın bununla mucadele ettim aynı zamanda sutumu veriyordum her turlu sıvı kaybettim hala tam duzelebılmıs degılım hastaneye gıdecegm bebegınde peşimde goturmek zorundayım covıd atlatıyorum ve tüm kemıklerım vucudum agrıyor buna tahammül edemiyorum hasta bı anne olarak ogluma yetememe duygusu ile tamamen çöktum gececek duzelecegm diyorum ama halsızlık ten ve sıvı kaybından ellerım titriyor yeteri kadar bakıp sevemiyorum ıyı bir anne degılım diyorum alıp basımı gitmek istiyorum sureklı ölüm korkusu hastalık korkusu içindeyim ve sutum de kesıldı mamaya başlamak zorunda kaldım psıkolojık olarak çöktüm ve vucudum da cokuyor psıkıyatrık tedavı alan var mı aranızda ozellıkle emzirme doneminde lutfem yardımcı olun benim gibi olan varmı

Ayrica etrafi bilmiyorum size yardimci oluyor mu, oluyorsa ve yardim etmek istiyorlarsa izin verin. Siz sivi kaybi icin, halsizlik icin bir hastaneye gidin. Emzirmiyorsunuz, ilaclarla daha hizli toparlarsiniz ve bu mutlu gunler olunuzla gececeksiniz. Eğer siz mutlu olursaniz o bebek de mutlu olacak, guclu olacak inan. Cunku siz de dusunun anneniz mutsuz sa siz mutlu olabilir misiniz? Biz ANEYIZ, bizim kalbimiz altinda bir kalp buyudu ve bu dunyada bir birey olacak, bir insan olacak, kendin firkirlere, dusuncelere sahib olacak. Ve 'o' bizim icinde buydu, biz ona hayat 'verdik' . Elbet zor gunler var, ben alerji k bebeğin anneyim, geceler eller tutuyorum Kasinmasin, gunduz tuvalete gidecek vaktim olmuyor. Dis fircalamak, banyo almak, duzgun yemek yemek, ev temizlemek, disarda cikmak.. vs bana bazen luks oluyor. Depresyon giriyoru., ağliylrum, sacimi cekiyorum, sonra vicdan cekiyorum, bebeğim icin kendine toparlamak zorundayim. Cunki o bebek ben olmasam nasil yasiyacak. ANNEDEN baska kimse bilmez bir bakista bir ağlamaktan o bebek ne istiyor. Ama onu bakinca Allahim sukrediyorum, nice tedavilerden sonra ona anne oldum. Iyiki var. Allahtan butun bebeklere, cocuklara sağlik diliyorum. A

Sevgili anne ilk once size bunu soylemek istedi. Oğlunuza en iyi anne sizsiniz. Bunu herkes diyor diyebilirsiniz, ama soyle dusun sizin anne hasta da sa, diğer annelere gore daha bakimsiz, yorgun, uzgun.. vs olsa, o sizin icin en iyi annesi . Siz de oyle dusun. Nekadar belkide biz anneler bazen yorgun bunalmis, yetersiz, diğer annelere gore beceriksiz, pasif kendimize goruyoruz, yine biz cocuklara en iyi anneyiz unutma. Bir yeni bebek sizin kucağinizda sakinlesiyor, nenenin değil, babanin değ SIZIN kucağinizda. Oyuzden asla kendinize yetersiz hissetmeyin. Sizin bebeģiniz hasta da saniz, mutsu, bunalmis farketmes, o bebek size ihtiyaci var. Sut kesebilir, hic sut gelmemis, emzirmek istememis anneler var, ne fark eder bebek mama ile buyuyecek, ama o size ihtiyaci var.