Herkese merhaba, bir sıkıntım var ve bir türlü kurtulamıyorum. Aklım sürekli gelecekte. Hiç anın kıymetini yaşayamıyorum. Evlendik, borç ödeyelim şöyle yapıcam diye geçti iki senem, borçlar bitti ev alalım diye geçti dört senem, oturacağımız ev alalım diye geçti üç senem-hala devam ediyor ödemeler, çok şükür rayında maddi anlamda bizi çok da zorlamıyor- tatile de çıkıyoruz, gezmelerimiz noksan olmuyor, dışarda yeme içmelerimiz filan... Şimdi tam rayına girdi diyorum, maaşımla kendime harcama yapayım, sadece ayda bir tam altın alayım kalanını yiyeyim diyorum bu defa da çocukların okullarını bahane ediyorum, ilerde onları özel okula gönderirim harcamayıp para biriktireyim diyorum: ( Belki güzel düşünceler ama yıllarım geçip gidiyor, biraz biraz aşmaya çalışsam da temkinli olmaktan bir türlü kurtulamıyorum, sürekli söyleniyorum kendime "bırak eşin düşünsün, ev taksidini-çocukların okul durumlarını" diye ama gel gör ki bir teslimiyet yok. Yarına çıkacağımızın garantisi de yok, herşeyin bilincinde olup bu kadar kendimi frenliyor olmaktan çok mutsuzum açıkcası. Sizler nasıl yapıyorsunuz, nasıl gidip kılık kıyafet alıyorsunuz? Mesela yaşım geçmeden gençken güzel giyinmek istiyorum ama gel gör ki paraya kıyıp alamıyorum: ((( Çok garip mi geldi sizlere bilmiyorum ama aşmak istiyorum bu durumu...

aynı dusunceler bende de var sureklı bı bırıktırme telası.. sankı parası olunca mutlu oluyor ınsan

Tabii ki mutluluk parada değil bence. Yine de insan güvende hissediyor kendini. Başımıza birşey gelse kapısını çalacak bir akrabamız yok, anneden babadan kayınpederden ev araba kalmış değil, sürekli bir didinme hali. Çocuklara iyi bir eğitimi olsun diyorsun, bir dünya para gerek oluyor. Belki de benim sürekli gelecek için birikim yapma, bugün tüm gelirimi harcamama nedenim güven meselesi. Artık kendime de ayırmaya başladım ama: )) _Sitare_

Gelecek kaygısı hepimizde var kendimizi garanti altına almak.. ama zamanla biraz birikim yaparak kendini bunaltmayacak kadar yaşamayı öğreniyorsun.. Kendini mutlu edecek şeyler yap bence de.. biz kışın biriktirdik yazın gezdik istediğimiz gibi güzel oldu mesela bizi bir müddet idare eder plan yaparsın herşey para da değil sonuçta..

Hepinize çok teşekkürler, elimden geldiğince kendimi sıkmamaya çalışıyorum. Yavaş yavaş kendime de ayırmaya başladım. İnş. sıkıntı etmeden hem birikim hem de yaşamdan zevk almaya başlarım. Biri olunca biri olmuyordu ben de. İkisinde de ipin ucunu kaçıranlardanım sanırım: (( _Sitare_

Hayat geciyor farkindasin degil mi. Acikcasi cocuklara istedigin kadar varlik birak hic memnun olan evlat da gormedim. Ya kardesler kavga ediyor sonunda ya gelinler. Zaten evini almissin ayda altinini da alirsin. Tamam

yıllık planlama yap. liste yap almak istediklerini yapıcaklarını yaz. aylık bütçe ayır.

Uzun süre kendinizi kısıtlamışsınız o nedenle de bu durum bir alışkanlık haline gelmiş sizde. Ben sizin yerinizde olsam her ay için kendimi şımartmaya bütçemden pay ayırır ve onu harcayarak bu alışkanlığımı kırmaya çalışırım. Zamanla dengeye oturur

cok haklısınız hemde cok.. ben suan tek basıma oldugum halde gelecegımı evlılıgımı dusunerek bırıktırıyorum gereksız harcamalardan savurganlıklardan kacınıyorum.. ama ıste kendımızı cok arka plana atmakda dogru degıl bende bunalıyorum cogu zaman

Ben de böyleyim. Aslında böyle idim. Artık aşıyorum yavaş yavaş. Böyle bir hayat istemiyorum çünkü. Sürekli temkinli, sürekli kafasında ileriki yılları düşünüp direkt modu düşen biri olmak istemiyorum. Çünkü insan bir ay sonrasını bile bilemiyor. Siz yine kenara paranızı atın ama kendinizi de biraz şımartın. Gidin bir cilt bakımı yaptırın, masajınızı yaptırın. Arada böyle ödüller verin kendinize hakediyoruz çünkü.