ve bir çocuk bu basit öldürülmemeli...

madem evlenecekmişsiniz de, yazık olmasın bebeğe.. onlar konuşsun dursun.. günahı, vicdan azabı yine senin olcak...

21 yaşında çok iyi bir üniversitenin iyi bir bölümünde son sınıf öğrencisiyim. 3 yıldır bi birlikteliğim var. şu an 5.5 haftalık hamileyim erkek arkadaşımın ailesi kürtaj diye beni yaka paça tutup götürmeye çalışıyorlar ama ben istemiyorum çok korkuyorum. erkek arkadaşım benim yanımda hep destek oluyor fakat ailesi hiç yanaşmıyor. ben de aileme söyleyemiyorum. evlenmek istesek bile karşı olucaklar. bu saçmalıklar içinde olan benim bebeğime olucak çok mutsuzum. daha önce de evlenmek istedik okulun bitsin cart curt diye diye bahaneler sürdüler. bu da biyoloji yani hep evlenme çabalarımızı boşa çıkardı aileler. kaçmak mı çözüm şimdi? bebeğimi alıcaklar çok ağlıyorum. yardım edin siz olsanız napardınız?:2:

Ben Üniv. 4 deyken bizim sınıfta derecede olan bir arkadaş da senin gibi hata etmişti. Birinci dönem hamile olduğunu öğrendik o donemi bitirdi. Hocalardan izin aldı ameliyat olacam diye rapor ayarlardi. İkinci dönem derslere girmedi. Vizelere bir ay kala doğum yapti. Sinavlara da girdi. Okulu da bitirdi. Ailesi karşı ciksada evlendi çok tatlı bir oğlu var. Insan istesin yeterki ne zorluklar aşıliyor N

canım, bebeğinin kalp atışları zaten yokmuş, bunun için vicdan muhasebesi yapma, hayırlısı ne ise o olsun deriz hep... yaşın henüz çok küçük evlilik düşüncesi güzel ama henüz çok erken. en az 2-3 yıl daha beklemeniz daha mantıklı. isterseniz sözlü nişanlı olarak geçirebilirsiniz bu dönemi. aile fonksiyonu oldukca önemli ikiniz içinde ; babanın tepkilerini az çok tahmin edebilirsin ona göre davranmalısın. maddi özgürlüğünüz yoksa ; aileye bağımlıysanız onların sözünden çıkmak gibi durumunuzda olamaz. rest çekerseniz tek kalırsınız hatta ileriyi düşünürsek çift olarak değil tek kalırsın desek daha doğru. bence, sen kendi ayaklarının üstünde dur ondan sonra evliliği ve çocuğu düşün. şu aşamada da ailelerinizi hiç karıştırma ilişkinize derim. ailerler bildiği sürece ilişkiniz uzun sürmez. illa evleneceğiz diyorsanız. erkek arkadaşın ve sen hem okul hem iş hayatını birlikte sürdürmeyi deneyin çok değil 6 ay bu ilişkinizin ne kadar uzun soluklu olacağınız gösterir. çalışacaksın okula gideceksin, evin ihtiyaçlarını gidereceksin ve bunu eş adayında yapacak bakalım hayat birlikte ne kadar kolay olacak! canım cicim aylarının çabuk bittiğini görmemeni temenni ederim ; bu arada para biriktirmeyide unutmayın. bebeklerin ihtiyaçları büyüklerinkinden daha fazla . push ; N

Canım ben senden öyle çok çok büyük bir ablan değilim, 27. yaşımı doldurucam yakında, evliyim 4 senedir. Eşim mühendis ben ücretli öğretmenlik yapıyorum, bu kadar zaman çocuk yapmaya cesaret edemedik.. Maddi olarak gücümüz yetmezse diye korkuyoruz. Ama yaş gitti gidiyor artık olmalı bi bebeimiz diyerek yeni yeni bu kararı aldık. Daha ne ev var ne araba, hayat kolay değil... Bir çocuğum olduğu zaman ona herşein en iyisini vermek istiyceksin, sevgilin gece gündüz çalışacak iyi güzel, ama okul bitmeden ne kadar para kazanabilir. askerliğini yapmadan ne kadar direnebilir? O askerdeyken sen ne yapacaksın? ne yiyp içeceksin? Hamilelik döneminde kaprislerin olacak, lohusalık döneminde kaprislerin olacak, bunlrı çekebilecekmi erkek arkadaşın? dediğin gibi bıkıp çekip gidebilir! o zaman bebekle bi başına kalırsın, iş yok, para yok, koca yok, kariyer yok!! Ne yapıcaksın? Bebek olunca hayatın eskisi gbi olmiycak, ilişkiniz tamamen farklı bir boyut taşınacak.. Evlenip aynı evin içine girmek o kadar farklı bir şey ki, yeni evlenen arkadaşların birçoğu ilk yıllarını kavga dövüşle atlatıyor. Birde bebek eklenince bu işin içine düşünemiyorum... Sen telli duvaklı gelin olmadan kuru bir nikahla evlenmeyi mi istiyorsun? İleride üzülmezmisin, içinde kalmaz mı? Mantıklı olarak düşününce hiç bir çıkar yolun yok, erkek arkadaşının ailesi haklı.. Ama karar senin, ben sana sadece şuanda aklıma gelenleri yazdım.. Neredeyse hiçbir iyi tarafı yok bu durumunun bence güzelim.. Rabbim yardımcın olsun... Z

evet pişman olursun.. vicdan azabı da eklenir buna.. aklına her gelişinde acaba kız kıydı erkek miydi, kime benzerdi, şimdi okula başlıcaktı ve daha bi sürü şey geçer aklından... yarın bir gün evlenip çocukların olduğunda onların yüzüne bakarken, yitip giden bebeğin gelir aklına.. için acır.. bunlar çocuklarım madem o neyimdi de kıydım diye düşünür, kendi kendini yer durursun... yani kısacası ömür boyu aklında olur.. işin günah kısmını hiç katmıorum bile... senin arkanda duran bi erk. arkadaşın varmış.. ne güzel bişey bu farkında mısın.. kolundan tutup hadi doğru kürtaja die sürüklemio seni.. evlenelim, çalışırım bakarım diyo.. 0_6 yaş çocuğun yanında olman gereken yaş değil.. uzmanlar 4 yaşında çocukları kreşe gönderin, okul öncesi eğitim alsın die bas bas bağırıolar... bi bildikleri vardır heralde di mi? ne anneler var çalışan...1,2 yaşında ki bebeklerini bırakıolar... onlar anne değil mi? yeter ki istemek gerek.. hem karnım doysun hem pastam dursun olmuo işte... valla hem çocuk sahibi olup hem kariyer yapan o kadar çok kadın var ki, helal olsun diorum... madem bebeğini harcamak istemiyosun ki bence de buna hakkın yok... babasıyla evlenip, bebeğini doğurup yoluna bakacaksın... ya da aldırıp bi ömür boyu vicdan azabıyla yaşamak zorunda kalacaksın... karar senin... N

Keşke daha dikkatli olsaydınız be güzelim. Daha yaşın çok genç, ekonomik özgürlüğünüz yok, mesleğiniz yok, final zamanı doğum yapacaksın, okulun bir dönem uzayacak, bebeğinle nasıl vereceksin bu dersleri? Ailen seni defe koyacak bu da cabası.. Bir de erkek arkadaşın askerliğini yapmamış, tek baına mı büyütüceksin bebeğini 2 yaşına kadar? Ben bebeğine kıy diyemem sana ama iyi düşün, bu durumun artılarını eksilerini hesapla.. Erkek arkadaşın ne diyor kürtaj konusunda? Ailesinin karşısına geçmiyor mu? İyi bir üniversite de iyi bir bölümde okuyorum diyosun, köylü kızlar gibi kocaya mı kaçıcaksın, kendine yaıştırıyomusun bunu? Bir ablan olarak sana bunları düşünmeni tavsiye edebilirm, hakkında hayırısı olsun canım... Durumun gerçekten zor N

beklemeye sabrım kalmadı ama sözleriniz mantıklı, tabi gönül ferman dinlemiyor. biraz daha durumu izah edeyim. erkek arkadaşım çalışıyor para kazanıyor okul yok onda, askerlik var ama 29 yaşına kadar tecilli. benim okulum 8-10 ay içinde bitiyor ki çok yoğun değil artık bu sene dersler. ben çok hızlı koştum basamakları. güzel bi lisede kalmadan okudum öss de derece yaptım üniversitede kalmadan bitiriyorum ve mesleğimi ara sıra yaptım para da kazandım şimdi yatmak işime geliyor diye çalışmıyorum. zorda kalsak kuyruğu kıstırıp gidicem işe mecbur. beklesek de aileler okey dese anlarım. bu sene de öbür sene de ondan sonraki sene de hayır diyecekler. niyetleri belli. biz 3 yıldır aynı evi paylaşıyoruz. yani cicim aylarını da geçirdik, kavgalı gürültülü ilk yılları da geçirdik, çok zor değil evlilik bizim için artık. ben onun her yanını tanıyorum o beni benden iyi anlıyor tanıyor. sırf ailelerin de gönlü olsun kocaman bi aile olalım biz onlara gidelim onlar bize gelsin gibi bi niyetimiz var ama herkes o kadar çok kendi derdine düşmüş ki bizim anne babalarımız.. bir de bizim evlilik çabalarımız bebekle başlamadı. çok daha evvelden başladı. ama sonuç alamıyoruz onu kırmayalım bunu üzmeyelim derken biz yıpranıyoruz. bebek bi hediyeydi bize. bazen gece uyumadan önce tipi nasıl olurdu burnu sana mı benzerdi gibi konuşup içimizi acıtıyoruz. tanrının adaleti varsa eğer bebeğimin günahını paylaşacağı çok insan var. ben doğurmayı çok istedim. elim kolum bağlıydı. erkek arkadaşımın annesi olacak kadın karnımdaki bebeği çekti aldı. ona karşı artık hiç iyi dileklerim yok. ömrümün sonuna kadar hayatımda olmasını istemediğim bir insan, dolayısıyla ne gelsin beni istesin ne gelsin düğünümde bir yüzünü göstersin. istemem. o zaman nasıl evlenilir?

Konu epey farklı yerlere gelmiş. Bence de evlenin zaten evli gibisiniz resmiyete de dökün gitsin.. Bir şeyi merak ettim. Ben de kürtaj oldum kürtajdan in beş gün sonra bile kendime gelemedim. Bir hafta sonra Enfeksiyon olmuştu bende. Sen maşallah güçlüsun sanırım... Bir sıkıntın yok değil mi fiziksel olarak? N

ben olsam dünyaya getirmeye cesaret edemezdim ist_nbl

sizin hatanızı bir çocuğa yaşatmak doğru değil. bence bu şekilde evlenirsen, zoraki bir evlilik yaparsan mutlu olacağını sanmam. hayat bu kadar basit olmamalı bi çocuk bu kadar basit yapılmamalı hasta olduğunda doktora gidebilmeli, herşeyi alınabilmeli, sadece anne baba değil herkes tarafından sevgi içinde büyüyebilmeli ben de olsam böyle bir sebeple evlenmez, böyle bir ortamda dünyaya getirmeye cesaret edemezdim. ama bencil varlıklarız, yaparsan saygı duyarım.

fiziksel olarak hiç bir sıkıntı çekmedim. bugün 10. günüydü kontrole gittim. doktor kanama durumumu sordu, hiç kanama olmadı dedim. biraz leke olmuştu sadece o da pembe pembe sıvıydı bir pedi doldurmuyordu peçete sıkıştırıyodum bir iki damla oluyodu o kadar. 1-2 gün içinde o da kesildi. doktor iyi iyi dedi. rahat toparlarsın dedi. rahme baktı temiz parça kalmamış hiç hadi geçmiş olsun dedi kadın. 3 hafta sonra regli bekle regl düzeninde de sıkıntı yoksa bitmiştir tamamen dedi. ben kürtajın 3. günü bisiklet sürdüm damacana kaldırdım ağrı yok kanama yok hiç bişey yoktu. sanki hiçbişey olmamış gibi. beslenmene çok dikkat et canım. bol bol demir ye kansızlık varsa o da kötü pekmez ye mesela ben sabah akşam üzüm pekmezi istiyodu canım. hiç kilo alırım vs diye düşünme tatil yap canın ne istiyosa tüketmeye çaış. kendini dinle. hiç panik yapma çok geçmiş olsun. gönlüne göre olsun kendine çok iyi bak. N