Annelerim bu benim 2. Evliliğim bir kızım var 4,5 yaşında daha sonra 2. Evliliğimi yaptım eşim çok iyi daha önce evlenmemiş aynı iş yerinde tanıştık herkes tarafından da çok sevilir ama biz eğlenince başka şubeye geçti :) durum şu Kızlar ben şu an 3 haftalık hamileyim ama aksi gibi o kadar olumsuz şeyler yaşadım ki hala bebeğime bile sevinemedim annem öğrendi istemiyor bebeği doğurmamı bi ton laf saydı bakamazsın edemezsin çalışıyorsun bana güvenme ben bakmam kızım kreşe gidiyor aynı zamanda da annemler ile yan yana binalarda oturuyoruz 32 yaşındayım annemi üzmek istemiyorum ama o kadar kırıcı davranıyor ki bazen şaşıp kalıyorum aksi gibi iş yerinde de ayrı bi olay var konuşmadığım bi cümle konuşmuşum gibi çıktığı için üzerime geliyorlar diyorum yüzleştirin ona da yanaşmıyorlar sigarayı bırakmaya çalışıyorum daralıyorum bunalıyorum annem istemiyor daha babam öğrenince bi ton tan tana yan binadalar kızıma da bakıyorlar kreşe bırakıyorlar ama ben gerçekten bunaldım daraldım iyi değilim İnanın anlatmak istedim sadece

Ben 29 yaşındayım 4yıllık evliyim eşimle birbirimizi çok seviyoruz bu yaşta doğuştan yarım rahim yumurta rezerv azlığı morfoloji troid embriyo genetik problemleri gibi bir çok sorunla karşılaştım bir tane evlada hayırlısı ile sahip olabilmek için mücadele vermeye devam ediyorum o senin mucizen eğer sen bu çocuğu istiyorsan kimseyi dinleme o bebeğe sahip olabilmek için tüp bebek merkezlerinin kapılarında sabahlayan milyonlarca anne baba adayı var arkadaşım

Haklısınız aslında M

Orası çok ayrı bi konu tatbiki evladımdan kıymetli değil hiç bir kimse sadece anlık bunalmışlığım gerdi belki beni yine de haklısın ama N

Hiçkimseyi kafana takma gelecek bebeğin rızkına rabbim kefil sağlıkla sıhhatle gelsin yeterki iş yerindekileride önemseme senin stresten uzak durman lazım sağlıkla sıhhatle gelsin inşallah şuan senin için en kıymetlisi kendi çekirdek ailen gerisi boş

Ben üzülecekleri birşey görmüyorum verebileceğiniz cevaplarda Karnınızdaki anneannesinin dedesinin laflarından tavırlarından üzülebilir ama Bende birilerinin evladıyım, anamı babamı da severim, üzülmelerini istemem amaaaa kimse evladımdan kıymetli değil ister doğmuş olsun ister karnımda B

Sadece ben kimsenin kalbini kırmak istemezken kimse bana hassas davranmıyor hani aile olduğu için üzmek istemiyorum o kadar B

İşten çıkma ihtimaliniz yok sanırım eğer olsaydı her şey sizin için daha kolay olabilirdi diye düşünüyorum. Kimseyi umursamayın evlatlarınızdan daha değerli değil.

Öyle tatbiki rabbime şükür olsun ama ne bileyim bide destek istiyor insan sanki mutluluğu paylaşmak gibi B

Ananın babanın ne haddine karnındaki sabiye laf etmek onlar çocuk yaparken milletten imzalı izin kağıdı mı almışlar böyle şeylere de can sıkmayın yaw kocamın koynuna girerken çocuk yaparken sana mı soracam deyin geçin gidin Allah Allah