Cok düşünürsen hic bi zaman hazır hissetmezsin. Annelik cok ciddi sorumluluk ve zor bir gorev. Bilinmeyen bir sey oldugu icin de hic bi zaman yüzde yüz hazır olunmaz. Ben deli gibi sevdigim adamı bulduğum anda hazır oldugumu düşündüm. Ama cok zor bir şeymiş bu kadarını tahmin etmemiştim :)))

bu harika bi yazı çok hoşuma gitti gözlerim doldu.. ve kaç gündür emin olamadığım annelik konusunda son noktayı koydu diyebilirim.. I

9 aylık evli biri olarak bebek sahibi olmaya karar verebilme konusunda çok çelişkiler yaşıyorum. bir gün çok istiyorum öbür gün vazgeçiyorum, erteliyorum vs. duygularıma anlam veremiyorum... Anne olmaya karar veren hanımlar acaba siz nasıl karar verdiniz, ne hissettiniz? Anne olmaya hazır hissetmek nasıl bir duygu? burada paylaşır mısınız?

Ben 1,5 yıllık sevgililik ve 3,5 yıllık evlilik sonunda anne oldum:) ama bence 10 yıl da geçse yine zorlanırdim yine hazır olmazdım :)

Anneliği anlatan bir yazı buldum. İçim bir hoş oldu. Sizlerle de paylaşayım. Doğduğu gün daha önce hiç yaşamadığınızı hissetmektir annelik. Aynaya bakıp benden bu kadar güzel bir melek nasıl doğdu diyebilmektir annelik. Ne güzel bir yavrumuz var diye eşinizin üzerine titremektir annelik. Topuğundan kan alınırken kendi topuğuna da iğne batırmaktır annelik. O her ağladığında kendi gözyaşlarını içine akıtmaktır annelik. Yavrusunun tırnaklarını keserken üşür mü diye tırnak makasını ısıtmaktır annelik. Uyuduğunda yanına alıp, yavrum uyanmasın diye yattığın gibi kalkmaktır annelik. Emerken ısırdığında ona kızdığını sanmasın diye ciğerinize çöken acıyı yutmaktır annelik. Onun parmağına kıymık batsa sizin elinizin kanamasıdır annelik. Kesilen tırnakları yüzünü çizmesin diye parmaklarına bebe yağı sürmektir annelik. Yavrusunun kaç damla sütle doyduğunu sayabilmektir annelik. Gece uyurken yavrusunun kirpiğinin kıpırdadığını hissedebilmektir annelik. Yavrusu henüz uyanmadan, şimdi uyanır diye yanına koşmaktır annelik. Yavrusunu doyurmadan yemek yiyememek, su içememektir annelik. Kokusu sinmiş diye bütün gün elin burnunda dolaşmaktır annelik. Hic uyumadığınız bir gece bile ağladığı an "geliyorum meleğim" diye yanına koşabilmektir annelik. Hayata komplekslerinden arınmış olarak gülümseyebilmektir annelik. Koşulsuz ve karşılıksız tek sevginin evlat sevgisi olduğunu fark etmektir annelik. Her ne şartta olursa olsun, onun için inadına yaşamaya çalışmaktır annelik. Ve her gece tanrıya yavrumdan beş dakika fazla ömrüm olmasın diye yalvarmaktır. de_niz Yol

Teşekkürler gül_koç, sanırım evlendikten kısa süre sonra anne oldun. ben eşimle 7 yıl çıktıktan sonra evlendim ve tek düşüncem onunla olmaktı. evlenene kadar bebek konusunda düşünmedim hiç. evlenince de çevrenin sorularına maruz kaldığım için düşünmeye başladım. özellikle kayınvalidem ve annem torun sahibi olmayı çok istiyorlar. bazen ben de artık zamanı geldi diyorum ama bu benim kendi düşüncem mi çevrenin etkisinin sonucu mu emin değilim. acaba nasıl anne olurum diye düşündüğümde ise panik oluyorum, korkuyorum :/

benim de hep düşündüğüm bir konu anneliği başarabilir miyim? çocuğuma her anlamda yetebilir miyim? yaza düşünüyoruz kısmetse ama hala soru işaretlerim var evlenip hemen çocuk yapanları aklım almıyor ben evliliğe ancak alıştım

Evet bende senin gibi kararsizim daha 6 aylik evliyim herkez biraz daha bekle diyor ama ben cevremde cocuk gorunce bende istiyorum diyorumama herkez bekle diyor hazirmiyim degilmiyim karar veremiyorum D

Ben hamileyken de cok korkuyordum basil olcak, ona yetecek miyim, emzirebilir miyim, ona mama hazirlayabilir miyim vs... O kdr cok soruyla kafam bulaniktiki. Ama doğduğu andan itibaren, Allah kadınlara oyle bir duygu vermiski her seyi super yapıyorsun. Sanki yıllardır anmesin. O konuda güç endişe duyma rahat ol. O onsekizmayis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik