1 senelik evliyim ve tam evlilik yıl dönümümüzde hamile kaldığımı öğrendim. Halbuki prezervatifle korunuyorduk. Üniversite öğrencisiyim ve Haziran ayında staj yapmak için yurtdışına gideceğim eşimle birlikte. Ve hiç bebek yapmayı planlamamıştık çünkü kendimizi hazır hissetmiyorduk. Hamile olduğumu öğrenince dünyam başıma yıkıldı. 3 gün önce hastaneye gidip ultrasona girdim ve 7 haftalık hamileymişim. Doktor bu bebeği istiyor musunuz diye sorunca eşim olumsuz cevap verdi. Bende de bir istek yoktu. Gittiğim gün hastanede kürtaj oldum. Genel anestezi yaptılar. Uyandıktan sonra elimde olmadan ağlamaya başladım. Şu an kendimi çok kötü hissediyorum. Dini yönden içim hiç rahat değil. Psikolojim bozuldu kendimi katil gibi hissediyorum. Bebeklerden nefret ederken şimdi içime bebek sevgisi oturdu. Geceleri uyuyamıyorum, yemek yiyemiyorum ve sürekli yalnız kalmak istiyorum. Okulumu da aksattım şu ara. Bir çıkmazın içindeyim. Ve çevremdekiler sürekli beni azarlayıp duruyorlar. Evlat katili, evlat katili diye.. Çok kötüyüm, perişanım, pişmanım ve kendimden nefret ediyorum! kiskivrak mutluluk çok

Keşke aldırmasaydınız, bebek hayatımızdaki herhangi birşeye engel değil ki.. Sadece fedakarlık ve ekstra zaman harcamayı gerektirir o kadar.. Artık olan olmuş yapacak bişey yok. Zamanla alışırsınız. M

şu an senin yerinde olsaydım bebeğimi hala taşıyor olacaktım.. keşke sadece kalbinin sesini dinleyerek eşine de kalbini açabilseydin. ne denir ki allah başka acı vermesin, istediğin bebeğin yokluğunu yaşatmasın.. de_niz Yol

olan olmuş kendinizi üzmeyin lütfen bunun kimseye faydası yok pelinnacar

Aslında sen bu bebeği istemişsin, fakat eşinin ağzından olunsuz bir yanıt duyunca senin düşüncende olumsuz yöne doğru gitmiş ve bebeği aldırmışsın. Sonra pişmanlık duymuşsun. Bu aralar bunu eşinle paylaş ve bebk istediğini söyleyebilirsin, ikinizin isteği doğrultusunda bebek yapmayı planlayın ve eski yaşadığın üzüntüyü geride bırakman gerekir. SEn güçlü olmaya çalış geleceğinle ilgili planlar kurmaya bak. Yoksa bu ruh halinle iyice mutsuz olursun. Kendi içindeki üzüntüyü tek başına taşıma eşinle paylaş bir bütün olun. Bunu beraber çözeceksiniz.