Merhaba. Ben boşanmadım ama boşanıp da çok mutlu hayat süren kadınlar ve adamlar tanıyorum. Boşanma aşamasını da çocuklarınızın psikolojisini zedelemeden atlatmayı başarabilirseniz sonuç hepiniz için en iyisi olabilir. Çocuklar mutsuz ve evli ebeveynlerin yanındansa ayri ayri mutlu ebeveynler ile daha sağlıklı büyürler bence. Eğer kararınız kesin ise arkanıza bakmayın. Kendinize şans taniyin. Hayata bir defa geliyoruz, dilediğinizce yaşayın. Hayatınızda bol şans.

Teşekkürler yorumunuz için evet ben güçlü bir kadınım 27 yaşımda memurluğu birincilikle kazandım hırs yaptım neden? Çünkü ayrılsam bir gün çocuklarıma nasıl bakarım nasıl velayet alırım düşüncesi hakimdi. Bu hırsla eşim istemese de azimle çalıştım kazandım 2 üniversite okudum. Hayata dair her şekilde donanımlı yetiştirdim kendimi. Ve şuan hazır eşimden yine nefret etmeye başlamışken, iş tavında iken ayrılık kararı aldım. Yıllarca süren esaretim bitiyor şükür.

Eşimi 13 yıldır sevmeye çalıştım olmuyor sevemedim defalarca cinnet geçirdim evliliği bitirmemek adına. Ama yıllarım boşa gitti böyle düşünerek. Ben eşimi içim almıyor aşk sevgi zerre yok ben ayrılacağım diye evlendim ama başaramadım şimdi çok güçlü bir kadınım ayaklarımın üstüne basan ve kararlı bir kadın oldum. Geri dönüşü yok ok yana çıktı. Ve şuan eşimle yine tartıştık ve ayrılma kararı aldık yaşasın mutsuz başlayan evliliğim mutlu bitecek hayırlısı :) C

Canim butun yuk senin omuzlarinda olur illa ki hem annelik hem babalik yaparsin cocuklrina ama cocugunu dusunmen lazim eger esin seni sevip degerveriyorsa bosanmanin bi anlami yoktur sende cok karamsar davranma illa ki eşinin guzel huyu vardir sen surekli boyle hissetigin icin ayrilmak istiyorsun bi gonlune ayetel kursi oku yada 7tane oku esine karsi sevmek icin oyle de dene sorf sevmiyorsun diye kendini dusundugun icin cocuklarin babadan ayri bir ortamda yasamalari zor gelir onlara tabi senin kararin hadis te dio ki sizin istemediginiz sizin icin hayirlidir bu yönden esini sevmeye calis ayetel kursi cok okumalisin

Canim hakkinda hayirlisi olsun duruguzel

evlilik için bir tarafın sevmesi yeterli değildir

Teşekkürler şuan içimi yüreğimi huzur kapladı eşim ve ben anlaşmalı boşanacağız pazartesi dilekçe vermeyi düşünüyorum. Ama nasıl olur avukat gerek var mı onu araştırıyoruz. Yıllarca süren esaretim bitiyor kendime hoşgeleceğim :)

Eşimle zorla evlendirildim ve asla ayrılmayı başaramadım önce işim yoktu sabrettim sonra çocuk oldu sabrettim. Ama tek bildiğim şey eşime aşık değilim ten uyumu yok o istedikçe ilişki oluyor ben asla istemiyorm gençliğim bu şekilde geçti ve şuan 36 yaşındayım. Artık daha kararlıyım kendimi düşüneceğim bencillik yapacağım çünkü hayat kısa! Meğer mesele karar vermek değil verdiğin kararı uygulayabilmekmiş! Bir daha evlilik düşünmüyorum. Çocuklarımla güsel bir yeni hayata başlamak eğlenmek istiyorum. Ben yine boşanmaz mutsuz hayatıma devam ederdim ama artık panik atak başladı ve eşim bana dokununca ürperti geliyor dayanamayacak hal aldı. 13 yol önce eşim yoktu ayrılsam alışırım onsuzluğa. merak ettiğim eşinizi hiç sevmemenizde ayrıldıktan sonra çok mu sıkıntılı süreç başlıyor eşinizle evdeki aile ortamını özlüyor musunuz?