Bekarken ev kredimizi ödüyordum ve kardeşimin tüm üniversite masraflarını üstlenmiştim. Kendim için bir şey yapamamıştım. Çok kısa zaman içinde eşimle evlenmeye karar verince bir seferde tüm çeyizimi almak durumunda kaldım. Doğal olarak hepsi taksitli. bir buçuk senelik evliyim hala çeyiz taksitlerimi ödüyorum :) Eşim ne kadar maaş aldığımı ne zaman aldığımı bile sormaz..

Bekarken calısırken bütün maaşımı anneme verir ondan harclık alırdım. Ay sonunu zor getirirdim. Sonra kendimi kullanılmış gibi hissetmeye basladım ve belli bir miktar verdim. Suanda da canım ne kadar isterse o kadar veriyorum. Stabil ödemelerini yapıyorum, kira birkac fatura vs. Destek olmak sart ama abartmamak kaydıyla. dirim

Ben bekarken bütün maaşımı veriyordum. Annem çoğunu benim için biriktirip altın yapmıştı. Kesinlikle katkıda bulunulmalı bence. rapunzel4131 İZMİR'Lİ

bekarken maaşımı hep babama vedim hatta ilk atandığımdaki maaşımı dayıma sonrasını kuzenime 3. den itibaren babama verdim. babam harçlık verdi hep harcamalrım dışında 2 çeyrek alıp koyabilirdim o zman ucuzduda. hiç biriktirmedim. kardeşlerim üniv deydiler. babam yeni emekli olmuştu. pişmanlıkta duymadım. şimdi kardeşlerim işe başladılar biri diğrenin öyk sını ödüyo biraz eve katkıda bulunuyo, biriktiriyor . diğeride hem biriktiriyor hem eve katkıda bulunuyo. başlarda kardeşlerim bencil gelmişti üzülmüştüm verdiklerime ama şimdi iyikide diyorum. bizim ailemizde sen ben yoktur kimde ihtiyaç varsa ona destek olunur. erkek kardeşim evlenecek kız kardeşimle ona köşe takımı aldık üstelikte. ben ablalık yapmak zorunda hissediyorum kendimi, onları yönlendirmek benim görevim. onlarda benden farklısını yapmadılar. annem çocuğuma bakıyo biraz ona veriyorum. eşimde saolsun gerektiğinde veririm ses etmez. çünkü benim her düştüğüöde elimi tutanların ailemin olduğunu bilir. ömrünce insna kendisi harcayacak zaten o parayı. eğerki ailenin ihtiyacı varsa ve az da olsa kıymet bilecekse destek olunmalı. onların hakkı 3-5 kuruşla ödenmez. Birikime gelince ayda 50 lira bile olsa atmak şartmış. doğum sonrası az bi birikimim çok yaramı kapattı. işe başlayalı 1,5 ay oldu. diğer ay birikime başlayacağım. zaten benim içinde şart ev araba değil meselem yeniden tüp bebek tedavim için...

ailenizle birlikte yasiyorsaniz tabi ki evin gecimine katkida bulunmalisiniz. Sonucta o evde yiyip iciyor ve bariniyorsunuz. Geliriniz cok yüksek olmasa bile en azindan bir kismini vermelisiniz diye düsünüyorum. N

Bekarken işe girdiğim ilk zamanlar, kıyafet aldım bir süre. sonra çeyiz için para biriktirmeye başladım. düğün için kendim biriktirdim hep. annemlere verdiğimi hatırlamıyorum hiç. maaş zamanı tatlı aldığımı hatırlıyorum bir tek D

sizden soru ve fikir ihtiyacim var.. bekar calisan bayanlar icin aslinda evli calisan bayanlarda olabilir. aylik geliriminizle napiyorsunuz? ben ailemle yasiyorum. ev ihtiyaclarla yardimci oluyormusunuz? yoksa sadece kendi ihtiyaclarinzi mi karsiliyorsunuz? mantiga ihtiyacim var sadece :) eisvogel

Annem ve Ben yalnız yaşıyoruz. Ben çalışıp anneme bakıyorum. Kira Kredi kartları Faturalar Çeyiz ve diğer giderler hersey bende üstelik daha 21 yaşındayım :26: ama sikayetci değilim allahıma binlerce şükür iyi bir işim var

kendi ihtiyaçlarımı karşılarım, evin eksiklerini alırım annem söylemeden de çoğu zaman. artan para olursa yine anneme veriyorum ben. C caninfistigi

okurkende calıstım bekarkende evlıykende calısıyorum bısey farketmıyor acıkcası. onemlı olan hesabı yapabılmek ben okurken kıramı vs gıbııhtıyaclarımı kendım karsılıyordum. sonra altın almaya basladım anneme verdım oda evlenırken bana vtoplu halde verdı hepsını. yada bankada hesap actırmak onu oraya atmak esımın maasına zam gelıcek mesela heray unutucaz orda onu hesabımızda bırıkmeye devam edıcek. Perlavista