kıyamam nekadar da samimi yazmışsın, üzüntünü çok net hissettim niyeyse ama birşeyi daha hissettim, eşin seni çok seviyor bence, cok hassassn oyuzden azcık alınganlık yapmışsın, seni düşünmüş sadece, fevri davranmasıda yine seni çok önemsemesindendir, Rabbim gönlünüzden ne istiyorsanız ellerinize versin... TubaKaya Hayallerinin

Öncelikle Allah sabir versin bebeginizi kaybetmissiniz cok zor olsa gerek. Sizin icinde esiniz icinde... Bu yüzden esinizinde belki zamana ihtiyaci vardir diye düsündüm acikcasi? Bebeginizi kaybettikten sonra duygulariniz üzüntünüz hakkinda karsilikli olarak konustunuz mu hic?

Erkekler daha icine kapaniktir. Kadinlar duygularini belli eder konusurlar icini dökerler. Erkekler tam tersi daha ziyade susmayi ve iclerinde yasamayi tercih ederler. Genelde öyledir yani herkesi ayni kefeye atmak dogru degil tabi ama... Yazdiklarinizdan esinizle aranizda ki diyalogun iyi oldugunu cikardim ben. Bence dediginiz gibi acikca düsüncelerinizi anlatin. Hatta o size sormazsa bile gidin konusun. Malum hayvanlar koklasa koklasa insanlar konusa konusa anlasir :) Üzülmeyin hall olur insaAllah..

bana fazla alınganlık yapmışsın gibi geldi. benım esım boyle bısey soylese ben pek alınmazdım galiba sende bıraz kendini ağırdan almayı dene, o senin yanına gelsin birlikte olmak için bence. üzülmştr bebeğinizi kaybettıgnz ıcın bencede bu şekilde dışa vuruyodur. cnku anladıgım kadarıyla senınle cok ılglı ve sevgisini gösteren bı adam ama olaydan sonar bıraz kabalaşmış. ben uzuntusune veriyorum. allah mutlulugunuzu daim etsin..

Eşinin yapisi duygusal we romantik sanirim. Bu olay onu etkilemiş duygusalliga wurmus. Erkekler biz kadinlar qibi kafasinda bir çok dusunceye yer weremiyolar. Yani tek biseye odaklaniyorlar. Yaratiliş böyle. Kötu niyetle söylememiş bence. Ewet daha kißar olaßilirdi. Ama acisina wer takma. Fakat kirildigini kesinlikle tatli bir dil ile söyle. Anlar bence seni. Çunku ikinizde birbirinizi sewiyorsunuz. Allah yuwaniza huzur anlayiş mutluluk wersin inşallah

bence esıne haksızlık etme canım.. o da mutlaka senı ıstıyordur ama bıraz hassas davranmıs bellı kii.. bır de sonucta adam da bebegını kaybettıi belkı ruhsal olarak kendını hazır hıssetmıyordur.. erkekler bıraz daha ketum boyle konularda... bir de bırden dan dıye soylemesıne bozulma. oyle cınsellık duskunuymussun gıbı faalan hıssettirmek degıl amacı bence.. ayrıca oyle de hıssedebılırsın o senın kocan.. . bak ne guzel dıyorsun ılgılı, alakalı bana duskun falan dıye.. masaallah.. bence bu yasanan tadınızı kacırmasın... benim dogumum dıkıslıydi. tamamen duzelmesı 8 ay ı buldu.. ilişki sırasında o kadar acıyordu ki 8 ay ıcınde anca 3 kere bırlıkte olabılmişimdir.. ben kardes gıbı olmadıysam sız hıc olmazsınız:) ayrıca sehvette olur arzu da.. azcık zaman ver.. bunlar gecerr... Allah ınsaallh ıstedıgınız zamn da sıze hayırlı saglıklı evlat nasıp etsın.. en onemlısı bu..

haklısın canım konuşayım ben... konuşurken incitmek de istemiyorum, malum hassas bi konu... tartışmak hiç istemiyorum tartışmayı kaldıracak halim yok fevrileşirim diye korkuyorum ama beni kırdığını söylicem eFuLim sürprizlerle dolu hayat... Anneler

çok teşşekkür ederim... aminn inşallahhh.. evet canım haklısın... konuştum tartışmadan güzellikle atlattık konuyu biraz benim alınganlığım biraz onun o anki kabalığı olduğunu ikimizde kabul ettik :) teşekkür ederim hepinize :)

arkadaşlar, aslında konuyu açıp açmamakta çok tereddüt ettim... ama dünden beridir de kimseye anlatamıyorum, canım sıkılıyor düşündükçe... sizlere sormak istedim, ne yapayım diye.. 10 aylık evliyim, çok severek evlendik, mutluyuz çok şükür... evliliğimizin 3. ayında hamile kaldım ve geçen ay 6 aylıkken hamileliğim sonlandırıldı maalesef... konuya geliyorum... cinsellik... 26 yaşımdayım, eşim 35 yaşında ve 1 evlilik yapmış 4 yıl sürmüş, çocuk yok ve hayatının hiçbir aşamasında kadınsız kalmamış yani hep sevgilisi olmuş, hayat kadınları gibi değil normal sevgilileri olmuş... hepsini biliyorum evlenmeden önce anlatmıştı... evliliğimizin 3. ayında hamile kaldığım için cinsel hayatımız 2 ay dolu dolu geçti ve taaki hamileliğimin 4. ayında birlikte olduk, hamileliğim bulantılı geçtiği için tadım yoktu ve eşim de bebeğe bişi olur kokusuyla ilk aylar hiç yanaşmadı bana... ama en ufak bi sevgi eksikliği hissetmedim, hep ilgilidir, hep sorumludur, sadıktır... neyse 4. ayımda birlikte olduk ve aradan 4 ay geçti... tabi geçen ay problemlerimiz vardı, 40 gün bebek olmasa da lohusalık dönemini atlatmam gerekti bilikte olmamız için ama ben çok özledim kocamı, o da özledi herhalde... neyse lohusalık bitti, adet zamanım geldi geçti 13 gün adet gördüm vücudum karışmıştı iyice... ama ben de hep bi tutku var kocama karşı, normal zamanda bile bakınca içim gider, yanaşsam, eğer onun keyfi yoksa başından savar şakayla karışık... neyse, 6 ay hamile kalmam yasak, ve doktorumuz önceki gün < prezervatifle korunun, ilaç kullanma ve yumurtlama döneminde birlikte olmayın, he şuan zaten yumurtlama olmaz henüz vücudun normal değil henüz eski haline gelmedi < dedi... ve eşim kondom kullanmayı hiççç sevmezzzz... benim için ise, olması gereken neyse odur yani onu takması gerekiyosa takmalı, derim... benim adetim bittiiii ve yumurtlama dönemine geldik çattık dün, tam 14. gündü, bunu biliyorum tabiki ama nasıl özledim ve nasıl şehvet var bende anlatamam... dün arabada eve gelirken eşime < kondom aldın mı < dedim, surat değişti ve < nasıl ya doktor birlikte olmayın bu aralar dedi ya yahu ne sabırsızsın, hiç hesaplamıyomusun bugün kaçıncı gün? < demesin mi, salak değilim biliyorum ama öyle mi cevap vermesi gerekirdi? en azından şöyle demesi gerekmezmiydi < hayatım ben de çok özledim senii ama biliyosun zaman yumurtlama zamanı 3-4 gün daha bekleyelim< demez mi insan yaaa... ben de <evet biliyorum ama iyice kardeş gibi olduk < dedim, biraz atıştık çok değil, sonra sessizce eve geldik... benim surat asık tabi, misafirimiz gelecekti ve düzeldik... misafirler gittiii bizimkinde hiç sesss yokkk, ben uyuyakalmışım koltukta ve eskiden < hayatım, kuzum hadi kalk odamıza gidelim < diye uyandıran adam < hadi kalk yatağa yat < dedi ve sinirle kalkıp gittim yatağa... uyuyamadım tabi ve çok üşüdümmm üşüdüğüm zaman bana sokulurdu daha düne kadar ama onda da tık yok, o da uyuyamadı kalktı bişiler yedi ve aynı gıcık sessizlikle yattı uyudu... ve arkadaşlar bu adam bana karşı soğuk değil beni sevdiğini çok iyi biliyorum ve hissettiriyo, sarılır öper, sever.. ama eksik olan şu... tutku ve şehvet yok, bence bunun olması gerekmez mi ben mi abartıyorum lütfen bişiler söyleyinnnn lütfenn... ve bugün hala benim kırgınlığım devam ediyor... sinirlerim bozuk anlayacağınız... eFuLim sürprizlerle dolu hayat... Anneler

Öncelikle selamlar ve de çok geçmiş olsun bebeğini yitirdiğin için. Ama daha oldukça genç oldugun için daha pek çok şansınız olur endişelenme, o bebek illa gelir :) Asıl konuya gelince, henüz evliliğiniz çok taze. Neredeyse daha yeni cicim aylarınız bitmiş gibi. Şimdi şöyle, öncelikle kocanın o arabadaki tavrının sebebiyle değil de ağzından çıkabilmiş olmasıyla daha çok ilgilen bence. Duygusal olarak üzgündür, kürtaj olayının etkisi devam ediyordur veya tamamen öküz bi anına denk gelmiştir falan önemli değil. Nolursa olsun, on senelik eşin de olsa karşında, konu cinsellikse kaba bi şekilde reddetmek çok nahoştur, afedersin öküzlüktür yani. Başka meselelerde fevri davranabilir, ağzından kırıcı laflar dökülebilir ama bu tarz hassas konularda asla kabalaşmamalı. Senin de dediğin gibi kendini rencide olmuş hissetmişsin, sen aynısını ona yapsan o da alınırdı. Ha ama tabii ki, davranışı hoş olmasa da, içinde bulundugunuz zor dönemlerden ötürü onun da sinirleri bozuluyor olabilir buna eşi olarak anlayış göstermen geek. Ama kesinlikle en kısa zamanda konuyu ona tatlı bir dille aç. Kendisine güzel güzel bu tarz hassas konularda konuşurken daha dikkatli konuşması ve laflarını tartıp biçip öyle çıkarması gerektiğini nazikçe hatırlat, sarılarak konuyu kapat vs. Çünkü ilişkilerde öğrendiğim tek birşey varsa o da böyle böyle küçük kırılmaların birikip birikip sonra ikinizin de eteğini tırmaladığı. İçinde kalmasın. Nazikçe dile getir yani mutlaka. :) Fulnep

teşekkür ederim canım benim, çok zordu çokk.. zaman zaman ağlarım üzülürüm çok yeni çünkü eşim hep destek olur, sarılır, moral verir, o da üzüldü çok... sancılı 2 günümde hiç yanımdan ayrılmadı, acılarıma ortak oldu... ben eşim ve ailem sayesinde toparlandım hemen, sen ce eşim hala etkisinde olabilir mi? ama o hep dik ve sağlam durdu, bi daha olur hayatım üzülme hayatım biz iyi olalım yeter dedi hep... yani etkisinde olabileceğini de düşünemiyorum ne bileyim ya offf eve gelince şimdi < sen dünden beri neden böylesin noluyo< diye sorduğunda, o < ne sabırsızsın< cümlesine kırıldığımı söylemeli miyim? yani konuyu açıp konuşmalı mıyım yoksa, başka bişi uydurup eski halime mi döneyim? eFuLim sürprizlerle dolu hayat... Anneler

şuan gelse yalvarsa bile yok yani, çok kızdım galiba yani duygumalicim, o an arabada sen olsan o tavrı görsen belki sen de alınırdın, yani kendimi < azgın kadınlar < gibi hissettim bozuldum... dediğin gibi ben hiç yanaşmıcam taaki o gelene kadar... görsün bakalım :)

Iki olgun ve medeni insanlarsiniz. Üstelik kari kocasiniz. Cinsel hayatinizi da konusabilecek durumda olmaniz gerekiyor yani bence taritsma sebebi yok aslinda :) Konusma sebebi var sadece :) D