En son adet tarihim 16 martı birde 16 mayısta kanamam oldu keseye bisey olmamıştı ama bebek yoktu deva4652 All is well💫 Kayıtlı Üye 28 Haziran 2020 208 255 3 Haziran 2023 Konu Sahibi Meine Sterne #12 Ben de 4,5 yıllık evliyim. 1 düşük, 2 kimyasal geçmişim var. Tedaviler vs saymıyorum bile. Özellikle düşünme, kafaya takma deniyor ama ne mümkün. regl dönemleri zaten buraları okuya okuya hamilelik belirtilerinin hepsini yaşadım, yaşıyorum diyebilirim. Bu bir sınav artık o gözle bakıyorum. Herkes farklı konularla sınanıyor bizimki evlat hasreti oldu.. Şunu diyebilirim kendinizi suçlamayın, bu süreçte eşinizide yıpratmayın çünkü bunlar evliliği de zedeleyebiliyor. Herşeyin bir zamanı var ona inanıyorum. Sizde inanın sağlığınızı düşünün. Bu takıklık seviyesi bir süre sonra hastalığa dönüşebiliyor. Bu hayata bir kez geliyoruz. Bu gününüzden çalmayın

Çıkamıyorum. Başa çıkamıyorum. Bu kadar net. Resmen beni özetlemişsiniz. Her yolu denedim. Ovülasyon testleri, rahim filmi, klomen, femara, sperm testleri, çatlatma iğneleri vs. Yok. Hiçbir sorun yok. Görünen sorun eğer benim stres yapıyor olmamsa, demek ki hiç çocuk sahibi olamayacağım ve bu düşünce beni kalbimden bıçaklıyor sanki. Çünkü ben asla stresimi başımdan atamıyorum. Hobiyse hobi, sporsa spor, diziyse dizi. Kaç sezon dizi bitti ama bende tık yok. Yoruldum demek istemiyorum Rabbime isyan olmasın tövbe haşa ama öyle hissediyorum. 1,5 yıl olacak. Hala aynı yerimdeyim. Bu ay femara başladım ilk kez. Buradan okudum çoğu kişi ilk ayda hamile kalmış. Aaa dedim süper Allahım inşaAllah bu ay olacak. Ama sonuç yine hüsran. Çatlatma iğnesinin 14. günü sonuç negatif. Yani kısacası ben kafamdan atamıyorum. Hiç beklemediğim anda hamile kaldım diyenleri ömrümün hiçbir anında anlayamayacağım. Nasıl ya nasıl? Nasıl aklından kalbinden çıkarırsın ki çocuk fikrini? Ben bir an bile çıkaramıyorum. Son 1 sene her regl dönemimde ağlayarak geçti. Hıçkıra hıçkıra. Yine aynısı olacak biliyorum. 2-3 güne gelecek reglim ve ben yine ağlamaktan helak olacağım. Rabbim yine de sana şükürler olsun. Verdiğine de vermediğine de Konu sahibi ben de içimi dökmüş oldum gel özelde birlikte ağlayalım İnşaAllah birgün Rabbim sana öyle güzel bir hediye yollasın ki. Beklediğime değmiş dedirtsin. Veriyorsa bir, vermiyorsa bin hayır aramaktan başka çaremiz yok. Dua dua dua. Yeter ki sağlıklı ve hayırlı evlatlarımız olsun

Amin insallah cümlemize annelik nasip olsun

Sizinle ayniyim ben 2 bebek kaybettim ilkini suprizz ogrendim kaybettigimde mahfoldum ikincisini korunarak kaldim gerçekten aklimda olmayarak tek tesellim bir gun yine olacak dememdi simdi 2. Yi de 4.5 aylikken kaybettim ve bende bittim 1 yildir deniyorum ama olmuyor olmayacak biliyorum bende nasibimi bekliyorum Meine

Negatif düsünme, neden bos kese oldugunu düsünüyorsun ki?

He harfine katılıyorum tamamen benim hislerim. Özellikle son paragraf. Doğurup çöpe atanları Allah ıslah etsin. Bir gün bizim de hayallerimiz gerçek olacak. Yeter ki sağlıklı hayırlı evlat sahibi olalım Mutlaka verecek biliyorum ama bugün ama yarın. Sadece bu geçen sürede sabır istiyorum. Soğukkanlılık istiyorum. Yoksa çok yıpranıyorum.

Merhaba güzel kadinlar, Biraz dertli oldugumdan ayrintili yazmak, sizlerle sikintimi paylasmak isterim. Eger hamile oldugunu yeni ögrenmis hassas arkadaslarim varsa onlar icin cok sevindigimi söylemek isterim ama okumasinlar, bosversinler :) Buradaki bircok kadin gibi ben de hasretle cocuguma kavusacagim günü bekliyorum. Bir senedir hamile kalmaya calisiyorum. Bir kere bebegimin kalbi durdu, kürtaj olmak zorunda kaldim; bir kere de kimyasal gebelik gecirdim. Bunlar beni cok yipratsa da ümidimi yitirmemeye ve güzel günlerin bir gün gelecegini düsünmeye calisiyorum. Her ay bekleme stresi ise beni cok yoruyor. Gecen ay bir hamilenin yasayabilecegi bütün semptomlari göstermistim. Bu semptomlarin regl belirtisi oldugunu bilecek kadar bu konuyla ilgili tecrübem ve bilgim olsa da inanilmaz sekilde umutlandim ve tabi ki tam gününde gelen regl ile inanilmaz bir karanliga düstüm. Kendimi cok asagiya cekiyorum. Psikolojim alt üst oluyor. Bir de gecirdigim düsüklerin etkisi de var, onlarin gölgesinde yasiyorum. Zira ardi ardina oldular. Sanki hamile kalsam da zaten yine olacakmis gibi hissediyorum. Bu ay hic umudum yok. Ben Almanya'da yasiyorum ve bazi sebeplerden dolayi , insemination islemi uygulaniyor. Türkiye'de karsiligi ne ya da uygulaniyor mu, bilmiyorum. Yani her ay sadece tam yumurtlama zamani ince bir sonda ile spermler rahmime birakiliyor. Rahmim o kadar dar ve acilmak istemiyor ki her seferinde kücük bir ameliyat geciriyor gibiyim. Acmak icin kullanilan bir sürü alet, tabi ki tanimlamaz bir aci ve kanama... Bu ay öyle bir hale geldi ki doktor götürmesi gereken yere kadar dahi götüremeyip yari yolda birakti spermleri ve tabi ki zaten az olan spermlerin disari ciktigini da kendim hissettim. Iki gün de kanamam oldu. Uygulamadan sonra doktor dedi ki "Yaparken benim icim acidi, cok zordu. Bugün sevdiginiz seyleri yapin, cok büyük bir aciya katlandiniz." Öyle söyleyeyim. Ve iki hafta sonra test yapin dedi ama yüzünden anladim acikcasi umudu olmadigini. O yüzden umudum sifir ama insaniz iste. Bugün gögüslerimin hassaslastigini hissettim, baska da hicbir belirtim yok. Olmayacagini bilsem ve kendimi buna kanalize etmis ve düsünmeyecegime kendime söz vermis olsam dahi hic aklimdan cikmiyor. Gelecek hafta adet olmam lazim. Sorum siz bu bekleyisle nasil basa cikiyorsunuz? Kendinizi baska seylere odaklayabiliyor musunuz? Benim icin bu kisa araliklar oluyor. Sürekli bat sayiyorum, öksürsem acaba diyorum gibi bir sey. Sizlerin tavsiyelerine ihtiyacim var. Sevgiler.

Inşallah canım

Sizin icin en güzelini diliyorum. Umudumuzu yitirmeyelim. Insallah güzel haberlerle dönersiniz kontrolden.

Düsük hikayemden bahsettigim icin akillarina öyle bir ihtimalin gelmesini istemem. O yüzden. Meine

Neden hamile olduğunu yeni öğrenmiş kişiler okumasın dediniz ki? Meine

Size kesinlikle katılıyorum. Her iki kişiden biri mutlaka kafaya takma, stres yapma diyor İnanın odağımı değiştirdiğim aylar da oldu ailemin yanına gittim, tatile gittim hiç düşünmedim ama olmadı. Olmuyor yani. Herkes bir öneri sunma peşinde şunu yap, bunu iç, düşünme vs. Hepsini denemiş biri olarak BOŞ olduğunu düşünüyorum. Ben regl ye 5 gün kala başlıyorum acaba demeye . İnanın burayı okumadan önce sancı ve göğüs hassasiyetim olurdu belki her dönemim de. Şimdi istemsiz bütün belirtileri yaşıyorum ve mütemadiyen her ay bırakamıyorum demeyin. Ben mesela 4-5 ay da bir girer yorumları okur köşeme çekilirim. Ya da farklı konulara bakarım. Yapamam demeyin, okumayın bir süre bence

Aynı sizin gibiyim yaşadıklarımız tipkisi ve aynisi ilk gebeligimi 2022 subat ayinda gecirdim 1.5 aylikken dusum yaptim cok uzuldum korunmak istedim fakat hamile kalmisim haberim dahi yoktu bebegi ogrendigimde 2.5 aylikti sonra 4.5 olduk ve kalbi durdugunu öğrendim kurtaj oldum sonrasinda surekli hamile kalmak istedim tam 1 yil oldu istesemde hamile kalamiyorum doktorlar sebepsiz infertilite dedi birde iliski yasarken bebek odaklı oldugunda asla hamile kalamazsin dedi 1 aydir cok fazla degistirdim kendimi çalışmıyordum işe basladim iliskilerimiz duzenli gunlerdeydi simdi ne zaman istersek o zamana döndü ayrıca degisik sanatsal seylerle ugrasmaya basladim kafam dagilsin diye inan ki 1 aydir 1 yil rahatlamis gibiyim calismak cok iyi geldi yeni insanlar tanimak onlarla sohbet etmek ve dahasi kendime guvenim gelerek

İnşallah hepimiz güzel haberler alırız güzel evlatlar alırız kucağımıza onların cennet kokusunu içimize çekeriz

Aslinda bu ay cok acili ve umutsuz gecince ben de "belki de bu benim kaderimde yoktur" dedim ve az da olsa bir rahatlama sagladi bu bana. Evlat edinme gibi opsiyonlari arastirmaya basladim, daha önce de bakmis ama tedaviyi öne almistim. Yasadigim ülkede zor olsa da denemek istedim. Cünkü ben anne olmak istiyorum, hamilelik buna giden biyolojik bir yol sadece. Dünyadaki tüm cocuklar benim cocugum, belki yuvasiz bir bebege ya da cocuga umut olurum, kim bilir. Her sey gönlünüzce olsun.

Yaklasik iki sene cocugumuz olsun diye bekledik bizde. İlk yilin sonunda kimyasal gebelik gecirdim. Cok dua etmistim esimin dogum gunuydu bu haberi o gun verebileyim diye. Allah kabul etti duami ama kimyasal ile sonuclandi. Kimyasal gebelikten aylar sonra tekrar hamile kaldim. Bu defa benim dogum gunumdu yine cok dua ettim Allah kabul etti. Bu defa da dis gebelikle sonuclandi. Yani anlayacaginiz ne yaparsam yapayim ne kadar dua edersem edeyim sanki bana nasip olmayacak gibi hissettim. Tabi bu surecte yumurtlama sonrasi her gun her an belirtilerimi kaydediyorum en erken ne zamansa gidip onlarca test alip her gun ikiser ikiser test yapiyorum. Disari cikiyorum aklimda bebek esimle film izliyorum aklimda bebek arkadasimla kahve iciyorum sohbet ediyorum aklimda bebek.. O kadar yorucu olmustu ki kendime katlanamiyordum artik. Hemde eski beni o kadar ozlemistim ki. Ne tasasiz ne mutlu insandim diye birde onu dert ediyodum kendime. Gerci hamile kalsamda sagliksiz olucak zaten diye dusunuyodum. Kendim icin bisey yapmam lazim derken namaz kilmaya basladim. O manevi huzur oyle iyi geldi ki icimden gecirdim oyle bu cocuk mevzusunu Rabbime havale ediyorum artik ne gelirse ne olursa kabulum dedim. Sanki oncesinde her seyi ben kontrol ediyodum da yapamiyodum gibi hissederken yukumu kaldirdim uzerimden. Gercekten bundan sonra aklima cok az geldi. Gelincede hatirlattim hep Allaha havale ettin bu mesele senden cikti dedim kendime. Bu sene esimin dogum gununde hamile oldugumu ogrendim kendi dogum gunume cok yakin belkide ayni gun dogum yapicam. Nasip boyle biseymis. Bu surecte tevekkulden baska beni rahatlatan hicbir sey olmadi. Bol bol tevekkul. Sizde insallah saglikla vakitlice bebeginize kavusursunuz.

Alıntıya mesaj yazmadan gönderdim, pardon. Aklından çıkarınca olur fenomeni bana çok tutarlı gelmiyor açıkçası. Biz hep bu söylemleri duyuyoruz ama tüm hamileliklerin insanin aklindan cikarmasiyla olabilecegi benim aklima yatmiyor acikcasi. Ben de cok yoruldugumu hissediyorum. Bu artik sanki bir savas haline geldi. Hayatimin merkezi oldu. Bunda tabi ki ayda bir yapilan uygulama ile olmasinin etkisi var bende. Sürekli yumurtlamayi takip etmek ve en uygun, tam pik oldugu zamani yakalamak zorunda olmak, olunca doktora kosmak, doktorda acilmayan rahim yüzünden acilar cekerek bitmesini beklemek, iki hafta regl beklemek, oldu mu acaba umudu ve olursa da yine gecmisteki gibi mi olacak korkusu. Bunlar kolay seyler degil, oyle hadi biraz hobilerimizle ilgilenelim ve hic de kafaya takmayalim diyebilecegimiz seyler degil. Bunun disinda isyan hissi de geliyor. Ilk düsügümde kalbi durdugu icin beni cok daha fazla etkilemisti . Yavrum, ben sana iyi annelik yapamaz miydim, neden gittin, diye aylarca agladim. O aciyi yasadiktan sonra kimyasal gebelik ne kadar üzse de birincisi gibi olmamisti. Bir hafta icinde kaybettim ve eger devam etseydi belki birincisiyle ayni seyleri yasayacaktim diye sükür dahi ettigim oldu. Insan bir de cok degisik kiyaslamalara giriyor, ben bu kadar isterken camiye birakilan bebekler, dövülen, istismar edilen cocuklar-bebekler, mesela markette bir annenin cocuguna bagirmasi beni cok yaraliyor. Sen ne kadar sansli oldugunu biliyor musun, diye gidip sorasim geliyor. Ben bu kadar cok isterken, daha dogmamis cocuga icimde bu kadar sevgi beslerken dünya cok da adil gelmiyor. Bir gün olacak onbirmayis. O gün geldiginde öyle cok sükran duyacagiz ki. Ve cocuklarimiz cok guzel bir sevgiyle büyüyecek.

Allah isteyen her kese nasip etsin 2 buçuk yıllık evliyim geçen yıl kimyasal gebelik yaşadım ondan sonra zaten korunuyordum şimdi ikinci ay oldu çok istiyoruz bende kendimde çok şey arıyorum acabamı diye aklımdan hiç gitmiyor gün geçmiyor ben de başa çıkamıyorum biraz kasıklarım sızlasa bile acaba mı diyorum Allah yardımcımız olsun

Benim iki düşugum oldu ondan sonra korunmadik o ay bekledim beklediğimden mıdır 1 hafta geciktim ama gebe değildim sonraki ay korunmadik yine benim hiç umudum yoktu hatta günü geldi dedimki kesin adet oldum öyle karnıma ağrı giriyordu test yaptım baktım gebeyim şuan büyük ihtimalle boş kese taşıyorum iki hafta daha bekleyecegim hayırlısı inşallah bu süreç benim içinde zor geçiyor evde tek başımayken çok düşünüyorum ama anneme gittigimde başka Bi yere gittiğimde dikkatim dağılıyor o kadar düşünmüyorum Ailen yanındaysa yanlarina git yada arkadaşlarının yanına kafanı dağıt diğer türlü tek kaldığında aklına türlü türlü şey geliyo Meine

Evet, günler gecmek bilmiyor. Bazen oldu mu süphesiyle günleri gecirmektense olmadigini bilmek istiyorum. Amin sevgili kardesim. Insallah güzel günler görecegiz.

Anladım, umarım bir an önce kavuşursunuz bebeğinize. Meine

Tesekkür ederim.

Kayiplariniz icin üzgünüm, sizi cok iyi anliyorum. Ben de bu ay mesela burayi okumayacagim, belirti aramayacagim dedim ama iste geldim burdayim :) Kendimi ya da bir seyleri suclamiyorum aslinda ama neden sorusunu soruyorum ve bu soruya verilecek bir cevap yok, bundan vazgecmeliyim. Evet, her seyin bir zamani var, dogru zamani bekliyordur diye kendimi avutmaya calisiyorum. Su düsünme, kafaya takma, stres yapmazsan olur gibi seyler cok canimi sikiyor. Ha o zaman yapmayayim diye hemen kesilip atilamiyor ki. Bir de insanin kendini düsünmemeye zorlamasi, ha bak stres yapmiyim yapmiyim da olsun kafasi bana biraz toksik geliyor. Yani kendimizi yine bir seylere zorlamis ve aslinda icten ice düsünmüs ve stres yapmis olmuyor muyuz? Cok karisik yani bilemiyorum. Tesekkür ederim cevabiniz icin. Bana iyi geldiniz.

Cok cok tesekkur ederim. Basardim mi ben mi yaptim inan bilmiyorum. İnsan cocuk hasretini yasarkende saglikli dusunemiyo acikcasi. Ama kendimi suna ikna etmistim artik. 'Senden canindan psikolojinden kiymetli degil. Cocugun olmayiverir ama sen yine annelik yapicaksin' dedim kendime. Hamile oldugumu ogrendigim andan itibarende hic icimi karartmadim soyle olcak mi boyle olcak mi diye her sey olacagina variyor. 9 aylik hamileyim hala saglikla bebegime kavusabilecek miyim bilmiyorum cunku hayat bu nasibimizde ne varsa onu yasicaz ne yaparsak yapalim. Pozitifte olmaya gayret etmekten baska yapacak bisey yok. İyi olalim iyi olsun insallah