Oldu@civvenim valla çok güzel oldu eğilip doğrulmaktan çok zorlanmama rağmen bazaların altına bile daldım hic yorulmadım zevk aldim valla. düşüncesi bunaltıyodu beni. Burdan çıkamasak badana yaparsak bile yine bana kolaylık olur. Sevdim ben bu isi... Teşekkür ederim @civvenim yine bekleriz bunu saymayız haa

Senin smlyini yirim Yaa hatira falan diyoruz anisi var diyoruz ama sakla sakla nereye kadar benim bebeklik battaniyem var mesela oda kilerde bi hatira o vardir Bide oglumun karneleri ve anasinifinda yaptiklarini sakliyorum Ani olur ona kalir ona vercem. Baska oyle anisi var diye hic saklidigim bise yok Esimin aldigi peluslarim var Yazdigi kartlar Mesela dogum aninda ogluma ve bana takilan bileklikler Oglumun asi karti Bunlar duruyo Dogururum diye oglumdan kalanlari sakliyodum ben gecen bi girdik kilere anacumm 4koli olmus hemen elden gecrdik Penelerin cogunun lastigi gitmis Brazini ayirip verdim Kaliteli bi kac kazak ve pantolonunu ayirdim sadece Ogluma hem annem hem biz aldigimizdan cok kiyafeti oluyo 4tane montu oldu yazik ne geregi var giyemicek 2sene ancak giyer ben almistim annemde almis 2tane bide babasi aaldi. Sonra ver ona buna Tul diger evden kalan 2tane var Halim vardi diger evden kalan anneme kullan dedim Baska yok yedek Yorganimida yikatiyorum her yaz 3battaniyem var eski tiplerden onlari eskitmeye calisiyorum 1er tane pike takimi yatak ortumuz var oglusa bana yeter eskiyene kadar almam 2uyku setim var Yani herseyden 1-2tane olcak sekilde Catallarim kasiklarimi bile saysam 12ser tanedir gecmeZ kullandiklarim Yedekte var nede olsa rahatligiyla cekmeceyi kalabaliklastirmiyorum Boyle boyle yuvarlaniyoruz En iyisini yapmissin kiyi kose temizlenince kendini hafif hissetceksin Annemde atmazdi Belki soguk olur giyerim Belki zayiflar giyerim Belki lazim olur Belki belki belki Bi yaz girdim bunun evine attim bi cok seyi Temizlendi evi Cabucak temizleniyo artik diyo Simdi o atiyo

Allah şifa versin bu hastalığınıza :) zira atınca felaket ferahlıyo insan ehi öhü heh he

Canım copy-paste yapmışsın teşekkür ederim devam ediyorum çatal bıçak takimimin çekmeceli mobilyası vtardi içinde hiç kullanılmayan ilaçlar vardı hepsini boşalttım sağlik ocağına götürcem dışını da attım ohh...

Oo maşallah topiği açtıktan sonra bayağı temizlik yapmışsın. İnsan kendini daha hafif ve rahat hissediyor böyle olunca değil mi. Benim de ilk fırsatta çocukların dolaplarını tekrar elden geçirmem gerekiyor. Dün akşam diyor kızım anne kazaklarım çekmeceye sığmıyor diye. Almamak da lazım fazla ama çocuk olunca mecbur alınıyor çünkü büyüyorlar ve üzerlerine kısa geliyor ya da kursa falan giderken temiz giysin istiyorsun falan.

AMERIKA'NIN SON ALIŞVERIŞ TRENDI: ALIŞVERIŞ YAPMAMAK! Hatta eldeki mallardan da kurtulup, hayatı sadeleştirmek! Kriz sonrası, çalışanlar, gelirlerinin daha büyük bir bölümünü harcamayıp biriktirmeye başlayınca, ABD'li üreticilerin etekleri tutuşmuş! Şu ara yapılan çoğu tüketici araştırmaları "Bu adamlar ne satın alırlarsa mutlu olurlar?" la ilgili. Ortaya çıkmış ki bir servis almak, mal almaktan daha faydalı insan doğasına. Yani bir ayakkabı yerine kutu oyunu, pahalı bir çanta yerine spor salonu üyeliği, araba yerine seyahat, ruj yerine sinema bileti, insanları daha mutlu ediyor! Bir tecrübe satın almak, kişiye daha yoğun ve uzun süreli bir tatmin sağlıyor. Üstelik 'Mal edinmenin mutluluk getirmediğini öğrenen 'dünyanın en çok satın alan halkı', kocaman otomobillerini, dört oda bir salon evlerini, 48 parçalık yemek takımlarını, doğrayan parçalayan karıştıran onlarca mutfak aletlerini satıp, ayrı bir oda haline gelmiş gardıroplar dolusu giysilerini fakirlere bağışlayıp hayatlarını sadeleştiriyor. Bazı aileler 40 metrekare bir evde, dört tabak, dört bardakla ve işe bisikletle gidip gelerek yaşamanın onları hiç olmadıkları kadar mesut ettiğini iddia ediyor. Bu esnada biriktirdikleri parayı yoga derslerine ve tatillere harcıyorlar. YÜZ EŞYAYLA YAŞAMAYA DAVET! Bir internet sitesi, tüketicileri sadece ve sadece 100 adet kişisel eşyayla yaşamaya davet ediyor! Yani kıyafet, kozmetik, ayakkabı, kitap, kalem, her şey toplam 100 parça edecek. Sitenin çağrısı büyük ilgi görüyor ve internet kullanıcılarından hatırı sayılır sayıda bir grup, kişisel eşyalarını hayır derneklerine bağışlayıp hayatlarındaki kalabalıktan kurtuluyor. Hikaye, psikologlara göre şu: İnsanlar, iyi ya da berbat, yaşamlarındaki tüm değişikliklere çabucak alışıyor ve doğalarında var olan sabit mutluluk seviyesine bir an önce ulaşmaya çalışıyorlar. Ebeveynlerinden birini kaybeden bir insanın bir süre sonra eski mutluluk ve neşesine kavuşması da bu yüzden, yalı alanın birkaç yıl sonra yalıda oturmayı kanıksayıp eskisi kadar 'mutsuz' olması da! Yani para mutluluk getirmiyor denemez ama parayla satın alınan mallar mutluluk getirmiyor! Şan dersleri, seyahatler, piknikler, tiyatro oyunları filansa başka! Farklı tecrübeler hayatı zenginleştirip memnuniyeti yükseltiyor! Los Angeles'lı filmci Roko Belic dünyayı dolaşıp Happy isimli bir belgesel üzerinde çalışıyor. New York Times gazetesinin haberine göre San Fransisco'nun kalburüstü semtlerinden birindeki evini bırakıp, hayatını tamamen değiştirip, Malibu plajında bir karavana taşınmış! Haftada üç dört gün sörf yapabildiği için şu anda ufacık karavanda çok daha mutlu bir hayat yaşadığını anlatmış. AVUCUNUZU AÇMAYI DENEDİNİZ Mİ? Asya'da maymun yakalamak için kullanılan bir çeşit tuzak vardır: Bir Hindistan cevizi oyulur ve iple bir ağaca veya yerdeki bir kazığa bağlanır. Hindistan cevizinin altına ince bir yarık açılır ve oradan içine tatlı bir yiyecek konur. Bu yarık sadece maymunun elini açıkken sokacağı büyüklüktedir. Yumruk yaptığında elini dışarı çıkaramaz. Maymun tatlının kokusunu alır, yiyeceği yakalamak için elini içeri sokar, ama yiyecek elindeyken elini dışarı çıkarması olanaksızdır. Sıkıca yumruk yapılmış el, bu yarıktan dışarı çıkmaz. Avcılar geldiğinde maymun çılgına döner, ama kaçamaz. Aslında bu maymunu tutsak eden hiçbir şey yoktur. Onu sadece, kendi bağımlılığının gücü tutsak etmiştir. Yapması gereken tek şey, elini açıp yiyeceği bırakmaktır. Ama zihninde açgözlülüğü o kadar güçlüdür ki bu tuzaktan kurtulan maymun çok nadir görülür. Bizleri de tuzağa düşüren ve orada kalmamıza neden olan şey, arzularımız ve zihnimizde onlara bağımlı oluşumuzdur. Tüm yapmamız gereken; elimizi açıp benliğimizi, bağımlı olduğumuz şeyleri serbest bırakmak ve dolayısıyla özgür olmaktır! Bu örnekle benzeştirirsek; ben, sahip olduğumuzu düşündüğümüz her şeyin bizim için birer tuzak olduğunu fark etmediğimizi düşünüyorum: Çoğunlukla konuşmaktan fazla bir özelliğini kullanmadığımız son model cep telefonlarına sahip olmak, Ortalama 15 m2 ́sini kullandığımız ama kullandığımız alandan 1020 kat büyük evlere sahip olmak, Belki bir kez giydikten sonra çok uzun sure dolabımızın bir köşesinde unuttuğumuz günün modasına uygun giysilere sahip olmak, Okumadığımız kitaplara sahip olmak, Asla kadranın gösterdiği sürate ulaşamayacağımız en süratli arabaya sahip olmak, Bize günde 35 kez zamanı, başkalarına sürekli zenginliğimizi gösteren kol saatlerine sahip olmak, Vakit bulup gidilemeyen, gidilse bile dinlendirmekten çok uzak; tabiri caizse yorgunluktan haşatımızı çıkaracak deniz kenarına yakın bir yazlık, bir dinlence evine sahip olmak, Vaktimize, nakdimize, aklımıza, çenemize zarar verse bile bir futbol takımı taraftarlığına sahip olmak, Oturmadığımız koltuk takımları, izlemediğimiz dev ekran televizyonlar; kullanmadığımız, faydalanmadığımız daha nelere sahip olmak... Ya da sahip olduğumuzu sanmak... Sadece çevre olsun diye bulunduğumuz ortamlar ve arkadaşlıklar! O maymun gibi; avucumuzda tuttuğumuz sürece sahip olduğumuzu sanmıyor muyuz? Ve ancak parmaklarımızı gevşetip bunlardan vazgeçtiğimiz zaman gerçekten özgür olup tüm yeteneklerimizi kullanabilir hale gelmeyecek miyiz? Aslında biz bu dünyaya sahip olmaya değil, şahit olmaya gelmişiz. Ah bunu bir anlayabilsek... Doç. Dr. Erol ERÇAĞ

kapının önüne poşetleri çıkardıkça karşımdaki abla diyoki iyi saatte olsunlar geldi yine delirdin herhalde sen diyo

Ohh miss... Dolaplar yaptırılıyo içleri hıncahınç dolduruluyor sonrs onlartı havalandır temizle uğraş dur. geçn oğlanın bazasını açtım havasız olduğu için kokuyodu. bıktım bu bazalardan..

2defa okudum cok begendim ya Kuzu sende duruyon duruyon bi paylasim yapiyosun super valla Cok sevdim nekadar dogru ve akici nir dille anlatilmis Paylasan ellerine saglik

ne güzel sevaba girmiş olursunuz allah mutlu mesut etsin inşallah

ayyy konuna yorum yapamadım ama league of legends grubumuza gelsene beraber oynuyoruz arada güzel oluyor _sekerpare_

Yapıcam hatta notlarımı bile aldım ama baharı bekleyen kumrular gibi baharı bekliyorum. Eşime çaktırmamam lazım. Taşınma planımız var ev ayağa kalkınca parça parça yapıcam çünkü yazınca gördümki çok şey var atılacak.

Yazmayan kalemleri. Sayfası bitmiş defterleri. Kulpu kırık fincanları. 'Zayıflayınca giyerim' kotunu. Son 5 aydır giymediğiniz kıyafetleri. Arka balkona tıkıştırdığınız, bir gün yüzünü yenilerim pırıl pırıl olur dediğiniz o sandalyeyi. Dibi kararmış tencereyi. Taşındığınız hangi evden kaldığı, hangi kapıyı açtığı artık meçhul olan o anahtarları. Sırf genç ve güzel çıkmışsınız diye yanınızda o hiç sevmediğiniz tiple poz verdiğiniz fotoğrafı. Çekmecenin dibindeki müzik kasetlerini Atın. Ohh bir ferahlayın bakalım. Tamam mı? Şimdi ihtimalleri atın. 'Olacaktı, son anda olmadı'ları atın, olmamış işte. Takılıp kaldığınız o günü. Düşünüp durduğunuz o lafı. Atın. Küstüğünüz için uzun zamandır görmediklerinizin aklınızda kalan son görüntüsünü. Alındıklarınızın, gücendiklerinizin hiç umurunda olmayan o 'olayı' Atın. O hiç beceremediğiniz yemeğin tarifini Kestiğiniz eski gazete küpürünü İçinizi kemiren o ukteyi Atın. Zamanı gelince yiyeceğiniz soğuk intikam yemeğini de dökün. Soğuk yemeğin hiç tadı olmaz, dışarıdan bir döner söyleyin daha iyi. Buzdolabının üzerindeki diyet listesini Depodaki koşu bandını. Atın. Cevabı olmayan soruları Kaçırdığınız fırsatları Atıldığınız işleri Beceremediğiniz ilişkileri Kişisel gelişim kitaplarını Atın. Arkanızdan konuşanları. Önünüzü kapayanları. Alamadığınız terfiyi Oturamadığınız evi 'Şimdiki aklım olsa'ları Aldığınız en kötü karneyi. Hatta en iyi karneyi. Çalışmayan saatleri. İşe yaramayan fikirleri. Kaçan trenleri. Zamansız yaşlandıran dertleri. 'O gün' olanları. Halının altına süpürdüklerinizi. Dolabın dibine iteklediklerinizi. Atın. Bakın, ne güzel güneş çıktı. Banu Kiremitçi Bozkurt

Bir de çocukların olmayan yada eski kıyafetlerini hiç bekletmem eskileri atarım yenileri de çevremde birkaç kişi var onlara veriyorum.

Dışarıya kapanmak esasen içeri açılmaktır... Huzur mu istiyorsun? Az eşya, az insan...! Franz Kafka blog yazısı bunlar. sevgiler...

evet yaa bazanın altında şu an sadece yazlıklar kaldı ne hoş oldu. Bugünde sular kesik oğlanın bazasını dökecem. Yemeni eşarp doluydu ortalık hepsini doldurdum bir poşete 5 tane yemeni 5 tane eşarp 3 tane de şal bıraktım. Nasılsa sürekli bişiler çıkıyo yaza örtecek bişeyim kalmadı amaann 3 e 5e 7 ye her zevke göre bulunuyor nasılsa alırım bir iki tane. işte açıkken kuaför masrafı oluyo toka taç vs. alıyosun değişik dğişik kapanınca da nefis yine durmuyo bu sefer de eşarpçıları zengin ediyoruz. AAhh biz kadınlar. ben aslında böyle biriktirmiyodum da ev alma konusu kesinleşsin belki bazı şeyler lazım olur, olmayacaklarıda taşınırken atarım diyodum. Sonra düşündüm o dönem zaten yorucu geçiyor en iyisi başlıyım şimdiden atmaya dedim. Yani atma derken dağıtmaya işte... şimdi kahvaltı takımının sütlükahve fincanları var öyle kalın bir porselenki hiç zevk vermiyo içinden bişi içmek onu da hediyemi etsem benim gibi herşeye takılmayan biri gayette kullanır yani. Ama ambalajı yok işte. kavun

Selam geztapo ve diğer kızlar Geztapo önceden beni sıkmazdi fazla olan eşyalar Ama bu yıl bana geldiler ufaktan ufaktan Aman lazım olur diye her şeyi saklardim Ayni annemdeki mantık Ama şimdi ivir zivir şeyleri atıyorum hep Senede iki kere büyük temizlik yapıyorum Çuvallarla çöp atarım Ne ara birikiyorsa Oğlanın oyuncaklarıni öyle yapıyorum şimdi Bakıyorum kırılmış bir tarafi, artık hayir yok Kaldirip atıyorum enkazi :) Ceyizime hediye gelen züccaciyeler daha bu sene bitti Acmadiklarimi ben de ceyiz bakmaya, ev görmeye vs giderken götürdüm Hatta duvarda tablolarim vardi Eşimin arkadaşlarının evlerine falan giderken -ilk defa gittiğimiz- paketleyip hediye olarak götürdüm Ceyizime gelen bazi seyleri açtığım için pişmanım Kutularini atmışim Atmasaydim hediye ederdim onlari da Yaza taşınmayi düşünüyorum Nerdeyse çöpe atıcam onlari Ama yazık, günah olur diye atamiyorum Bana gelen hediye yapma çiçekler var Taşınırken atıp kaza süsü vercem onlara Çünkü kayinvalidem, abim falan almıştı, şimdi atarsam ayıp olur Şu an açılmamış bi ütü masam var Onu da bi kızın ceyizine hediye edersem ondan da kurtulurum

Annecim sagolsun dondurma kaplarini, yogurt kaplarini bile biriktiriyo kiz neresini kime vercem? :)))

Uğraşamadığımda ütülemeden kullanıyorum canım o kadar basit karanfilce Takmadığın kadar

Karanfilim ben hiç beceremem ki satış işini kargo işi tanımadığım insanlar bide eşimde yanaşmaz sanki. Ben hayrıma dağıtırsam Rabbimde bana yardım eder diye düşünüyorum. Her konuda hızır gönderir inşallah.

ayy burayı okuyunca evde ne var ne yok atasım geldi

Seccadeler vardı birsüruydü annecimin eliyle işledikleri 5 taneyi ayırdım gersini attim gitti çok desenliydi vesvese veriyodu. Atma işleri yordu biraz beni ama olsun ferahlıyorum böyle böyle... N

Kızlar fikirlerimizi paylaşalım istedim. Evim 95 metrekare. Kapıların üstünde dolaplar var oğlumun yatağı bazalı bizimki de öyle. Kanepeler sandıkli. Ve hepsi hıncahınç dolu. Ki ben çok esya seven kıyamayan bir insan değilim. Birsürü yorgan battaniye yastık var. Yatiya sadece arada annem babam gelir. Salon da konsolun içi yemek takımı çatal kaşık bardak fincan dolu. Annecimin yaptığı milyon parçadan oluşan sandık çeyizim küçük hurçlarda tepili. Annem kırılır diye çıkaramıyorum elden. Zaten rahatsızim bu yüzden direncim yok. Fazla iş yapamıyorum. Nasıl azaltabilirim. Özellikle çeyizler konusunda ne yapabilirim. Sizlerin kıyıda köşede neleriniz var hadi hem sohbet edelim hem akıl verelim kızlar

canım inanki ben de bu kadarla başa çıkamazdım eminim ki.. çok fazla çeyiz eşyası alınıyor bekarken çok gerekecekmiş gibi geliyor insana sonrada kıyamıyor insan. Anlıyorum daha gençsin muhtemelen 2-3 yıllık filan evlisindir, seni tanıyorum diğer topiklerden. Böyle olunca da depolamak icab ediyor. Birkaç yıl sonra bazı şeyler çok fazla gelecek gözüne... Sen mutluysan sorun yok. Başlıkta da belirttiğim gibi benim artık üstüme üstüme geliyolardı sanki evin içinde ardiye de yaşıyor gibiydim. Birçok şeyi dağıttım ve kurtuldum ohhh

Ne güzel bir hayvan bu kıızz Rabbim ne güzel yaratmış Ben bunun yemini suyunu vermem mi..

bu yılın ilk mesajı benden:) bu ay ben de temizleyeceğim evi. sonra size de bahsederim inşallah, az eşya çok mutluluk!

Yok yok ben de mutsuzum, sade heryerden bir sey cikmayan ev gibisi var mi?sadelik guzelliktir, ben de senin gibi uygun biri ya da kesmes cikinca bu firsati kacirmayacagim... tebrikler gercekten rahatlamissindir _sekerpare_

Canım onu benim oğluş varda o yapmıştı :)

yok kuzu olmam gerçekten yıllardır hiç kullanmadığım boşu boşuna bekleyen şeyler olduğunu farkettim. PİŞMAN değilim hakim bey asın beni yemek takımını bozmadım zaten canım daha züccaciyeye geçmedim. Hele bi taşınayım oz aman kenerı çatlak tabaklar filan var onları atarım yemek takımı güvende şimdilik

Trlelli yorganın elyafmı? İki elyaf yorganı vercem. peluş battaniyeler çok sıcak tutuyo lakin eşek ölüsü gibi devasa büyükler. Onlara karar veremedim. Benim bu evim soğuk ama ona rağmen kimse elyaf yorgan sevmiyor ben de dahil acayip terletiyo çünkü _sekerpare_

Giyerim ya dursun giyerim ya dursun diyip elim hic ona gitmiyosa giymek icin, direk eliyorum Sezon olarak artik gectiyse eliyorum Hevesimi aldiysam oylece dolapda sadece yer kapliyosa eliyorum Mont/kaban/mevsimlik tarzim baya var benim Ama bady, triko, kazak, hirkam sayilir 2tane alir kisi cikaririm zaten eskitemiyorum

Bende Gecen gun eski atletleri eledim Oglumun kuculen atletleri yipranmis toz bezi yapcam sonra atarim Cok bidik olcak bu basima cok ust bas degisiyo Bazalari duzenlemem lazim Karman corman oldular Oglumun dolabindan 2pantolon 3kazak eledim Pantolonlar sapasaglam daha bu sene aldim ama kilo aldi oglum olmuyo Zayiflicani sanmiyorum zayiflasada boyu olmaz seneye falan Kazaklari 3senelikti buyuk buyuk almistim baya giydi

atmak derken... atmayın da bir öğrenciye verin mesela. ya da ne bileyim durumu pek de iyi olmayan bi tanıdığınız, komşunuz, akrabanız filan. seçenekler çoğaltılabilir. bunca yeri nasıl buluyorsunuz evinizde? nasıl temizliyorsunuz? yazarken üşendim valla

Sevimli hoşgeldin canım. Züccaciye türlerini öğrenci evlerine verebilirsin aslında. Yapma çiçeklerden bende de milyon tane vardı ve hepside eşimin özel günlerde aldığı hediyelerdi acımadım valla. Zaten eğer acırak hiçbişeyi atamayız. Kullanmadığım eşarp ve tülbentleri bugün itibaryle bir komşunun akrabasına verdim taa elazığa gitti. Çok mutlu oldum. Atmak değil bana göre. Kapının onüne koyduklarım da hakkaten çöptü. Kendimden utandım nasil vericem o kadar eşarbın tülbentin hesabını dedim. böyle işte canım...

karanfilce Takmadığın kadar

yok ihiyacı olan kimse cevremde, belkide budur sorun. depom var, konu sahibesi gibi bazalar dolaplar hurçlar ekstra dolu vaziyette, zira nevresimi ıvır zıvırı havlusuna girmedim:)temizleyemiyorum ki bayan geliyor, yine de evim dağınıkmış gibi hissediyorum onlar yüzünden N

Veladdalin amin... Ay çok hoşsun. Bugün bir abla var onu gördüm kocası suriyelilere yardım götürüyomuş bende örgü paspaslarım bile duruyodu doldurdum iki hurç dolusu kıyafet manto nevresim vs.. haftasonu eşim abiyi tanıyo götürüp verecek. ohh öyle rahatladımki bide abi çöpçüyüm hehalde ben yaa... Anısı var diye annem saklamış abimin bebeklik yorganı bende oğlumun beşigine seriyodum o bile duruyodu, oğlanın bebeklik battaniyeleri iki tane, ondansonra kaç yıl önceki mantom 14 yillik şallarım 6-7 yıllik bir daha giymeyeceğim abiyelerim Allahim çöp ev olmuşuz belediye gelip mühürleyecekmiş neredeyse

Benim baza alti duzenlemem lazim Hersy birbirine girmis Hurclara koymustum ama su buyuk kutular hosuma gitmeye basladi onlardan alip yazin duzenlesem diyorum Eleyeceklerimde olacaktir muhakak Oglusun bazasinda eski kitap, dergi falan var Lazim olur icindeki konular diye saklamistim Onlardan elerim Benim bazanin altinda suan yazliklarimiz Kullanmadigim cantalar Plaj havlusu, plaj cantasi vs bisiler var Onlari bi duzenlim ama havalar isinmadan hic al assa edesim yok Dolaplarim cok ferah ama bazalar sayesinde.. Mutfak esyalarimdanda yazin koye gotrmustum Kavanoz vs cikincada atiyorum Hic bekletmem Plastikleri balkondan bahceye atiyorum Plastik toplayanlar var gelip aliyolar _sekerpare_

@BONCUK canim ben kıyafetleri asla saklamam tek çocuğum var onun küçulenlerini de yeğenim giyiyor. Kendimin ve eşimin giymediklerinide apartman görevlimizin köyü var orsaya gönderiyorum. Ama işte ev küçük olunca birikiyor bazı şeyler. Bir de belirsizlikler olduğu için ev konusunda bu sene saldım kendimi sanırım. Biraz gaza gelmeye ihtiyacım olduğu için açtım bu konuyuda. iyiki açmışım böyle düşünen tek ben değilmışim onu gördüm

günaydın kızlar aslında benim de kıyafet konusunda dağıtmam gerekenler var.. mevsimi geçince aaaa uygunmuş diyerek alıyorum seneye yüzüne bakmıyorum ya giyersem diye de atamaıyorum napcam böyle bilmem. siz kıyafetlerinizin gereksiz olup dağıtmanız gerektiğine nasıl karar veriyorsunuz? _sekerpare_

Aslında kıyamıyoruz hiçbişeye biriktiriyoruz belki bigün lazım olur diye sonra nefes alıcak yer kalmıyor. karanfilce Takmadığın kadar

diğer topiktede paylaşcaktım ama konu başlığımıza uymaz karanfilceden papara yerim diye paylaşamadım

Evet belki bir düğün olur giyerim dediğim kaç yıllık abiyelerim vardı verdim gitti rahatladım. yalnız enteresan bişekilde yine birikiyor farkındamısınız. biz kadın milleti almayı da seviyoruz atmayı da sanırım.

3+1olsun alirsan insallah cnm Zaten bi oda salon oluyo temizler cekersin kapisini Ben 2+1evi sevmiyorum Suan mecburen otursamda istemiyorum 1cocugum daha olsa kesin napar eder cikarim cunku oglumun odasina birak 1yatak daha dolap bile sigdiramam adim atilcak yer kalmaz Benim. odam zaten kucuk besik bile sigmaz Koltuklarim acilmiyo ordada yatiramam Birazda bunlari dusunuyorum Bahanem. cok yani Ama ben 2kiside olsam 4de olsam 3+1, olsun isterim evimi Kullanisli olmasi, yalitimi falanda onemli tabi Bu evimi kullanisli bulmuyorum antre gereksiz derecede buyuk Diger evim koridorluydu cok kullanisliydi Niyse niyse kuccuk emraha baglamicam boyle olmasi lazimmis bunlarida yasamamiz lazimmis Belki buda bizim sinavimizdir Yada daha iyilerini verevegi icin RAbbim boyle istemistir diyorum gecistirmeye calisiyorum Kendimi twlkin ediyorum Ben burda yaslanmicam nede olsa diyorum kendime hep Ahhh senle yasadiklarimiz ayni olmasada ev konusunda ayniyiz sayilir Ben burayi istemiyorum sen orayi Cok guzel evlere imreniyorum ama kiskanmiyorum Guzelinide gordum sukur Nasil alt ust olunuyor onuda gordum Buyuk ne konustuysam basima geldi biliomusun Kaynanayla asla! oturmam dedim7senem heba oldu Annemlerin binada hic oturmam aman aman dedim simdi burdayim Yemek secen erkekle evlenmem dedim Esim yemek secenin onde gideni Erken evlenmem dedim bi an nasil oldu anlamadan kendimi dugun hazirliklari icinde buldum Dersimi fazlasiyla aldim ben Artik bunada sukur demeyi ogrendim Buyuk lokma yiyip buyuk laf konusmuyorum Herseyden elimi etegimi cektim.

Yazılarınızı okudum güzelmiş gerçekten. Sizi de tebrik ediyorum bunları uygulamak günümüzde gerçekten çok zor. Biz ancak kendi çapımızda fazla gördüklerimizi barındırmıyoruz ama sizin gibi olamam herhalde

100 eşya ile yaşamak, az şeyle çok mutluluk Nerede olursanız olun, kafanızı kaldırın, kendinize ve etrafınıza bir an bakın... şu an üstünüzde olanlarlardan, yaşadığınız evde bulunan eşyalardan ya da etrafınızdaki insanlardan hangisi gerekli hangisi gereksiz, bir düşünün. Eviniz ağzına kadar eşyalarla dolu, her köşede anlamsız bir nesne, kıpırdayacak yer kalmamış, lüzumsuz örtüler, ıncık cıncık süs eşyaları, belki hiç oturmadığınız bir koltuk, ya da bir köşede üzerine bir bardak çay dahi koymadığınız bir sehpa, bir dolu teknolojik alet, en bilmem nesi, en şöyle olanı v. s. evinizin duvarlar neredeyse üstünüze yıkılacak, o bin bir çeşit eşya, zırzavat, "off bu evde nefes alacak yer yok ya" diye hiç mutsuz olmuyor musunuz? Gardrobunuzun kapağını açtığında, hiç giymediğiniz giysiler, ayakkabılar, hiç kullanmadığınız çantalar, takmadığınız kravatlar, şifonyerin çekmeceleri kırk ambar gibi, ne ararsan var... Yaşamınızda bir siz yoksunuz galiba, sizden başka her şey var, sanki nesnelerin kuşatması altındasınız. Üstelik bu öyle bir kuşatma ki, üstüne de "gel beni nefessiz bırak, işgal et" diye para ödüyorsunuz, kredi kartı borcunuzu ödeyemez hale gelmişsiniz, biraz daha biraz daha fazla nesneye sırf şekil olsun diye sahip olabilmek için hep çalışmak zorundasınız, tabii ki bir işi olan şanslılardansanız. Peki mutlu musunuz bunca kalabalıkla? Aslında bu kalabalık nesne kuşatmasına, insanları da eklemek lazım. Üff ne çok arkadaşınız var, lüzümlu lüzümsuz, çok konuşanı, az paylaşanı, kaprislisi, şımarığı, bencili, egoisti, kıskancı... cümbür cemaat etrafınızdalar, telefon rehberiniz dipsiz kuyu gibi. Ya da sevgililerden bir koleksiyon yapıyorsunuz, arada bir dönüp "ben neymişim be abi" demek egonuza balon etkisi yapıyor, şişinip duruyorsunuz. Nereye kadar gidecek bu kuşatma? Sahip olduğunuz bu anlamsızlıklar çoktan size sahip olmuş bile, artık siz onlara değil, onlar size sahip... Özgürlüğünüzü yitirmişsiniz. "Az" la yaşamanın, sadece çok gerekli olanlarla mutlu olmanın zamanı geldi de geçiyor bile. Şimdilerde trend "minimalizm"... az şeyle çok mutluluk... yaşamınızda fonksiyonu olmayan hiçbir şeye yer vermemek. Tüketimi minimuma indirip, kapitalizmin ocağına ha bire odun yetiştirmemek. Son yaşanan ekonomik krizin ardından başta ABD olmak üzere pek çok ülkede, insanlar '100 Thing Challenge' yani "100 şey ile yaşama projesi" nin peşindeler. Facebook ve twitter da örgütlüler, 100 eşya ile yaşamanın gerçekten heyecan ve huzur verici bir deneyim olduğu konusunda hemfikirler ve yaşamlarındaki eşyaların sayısını 100'e indirmeye çalışıyorlar. Aslında amaç eşyanın sayısı değil de bireysel özgürlük... Tüketimin esiri olmadan, az eşyayla yaşamanın rahatlığını ve yavaşlığını yakalayabilmek... minimal yaşam tarzı ile hayatı yavaşlatmak, fazla yüklerden kurtulmak, hem nesne hem de insan yükünden... Ben beş yıldır ancak azalabildim, gerçi ne yaparsam yapayım yine de 100'e inmem mümkün değil ama lüzumsüz hiçbir eşyayı ve dahi ruhuma yük yaratacak hiçbir insanı etrafımda tutmuyorum. Daha az harcıyorum, daha az tüketiyorum, gelirimle orantılı yaşıyorum. "Yeter" kavramını hayatıma yerleştirebildim. Yaşamımda bana sevinç vermeyen şeyleri tesbit ettim ve onlara "yeter" demeyi öğrendim. Sahip olmak bir çeşit bağımlılıkmış, çok şeye sahip olmak yerine azaltarak kendime çoğalıyorum... kendimi yeniden üretiyorum.

bende de vardı fazladan yazma oyalı dantel yorgan ben evime taşınırken yazmalardan 1 kac tane ayırdım ve geri kalanını sattım ve bebek altını yaptım tam tamına 15 tane düşenebiliyormusun canım fazldan yorganları ihtiyacı olanlara verdim bir kısmı da anneme geri iade ettim boşuna evde çürüyüp yer işgal etmesin diye sende öyle yapabilirsin olmaz mı? Miyav_su

Kuzu boylede kitaplik gibi zaten ama aradaki cam raf tehlikeli evet tartiyosa idare eder seni Cat kapi gelen arkadasim evin derli toplu hep yahuu ben bulasiklari birakip ciktim valla dedi Dun gelseydi gorsydi daginikligi Bu sabah evimi silip supurmustum Ortalikda bise olmayinca temiz gorunuyo derli toplu duruyo Goze bise batmiyo Yeni kitapligin alt kapali rafi almis basini gidiyo elime gecen kalem kagit defter tiktim ortaligin daginikligini topluyo Bi de cekmecesi gelirse hic bisi kalmicak Benim. oglan odasini daginik mi seviyo yoksa gercekten daginik mi bilmiyorum Eve geldigi an defterlerini yere saciyo Yastiklari yere atiyo Kalemlerin hepsi yerde Biraz kaliyo oyle sonra toplatiyorum Evde bol bol dolap olcak valla ama iste yok. Geztapom bize yeni ev lazim son model bol dolapli Boyle yepisyeni banyo Ankastreli mutfak zebra perdeler Angora halilar Spotlu tavanlar Veleddalin amin.

Hiç kimse bişey yazmayacak sandım çok sevindim paylaşımlarınıza kızlar. Annemin evi çok kücuk o nedenle ona iade edemem ama gerçek ihtiyacı olanı bulsam hakkaten sevabına veririm. Bundan huzur duyarım hatta-Böyle birilerini bulmak zor artık büyuk şehirlerde. Birde memur bir aileyiz tayinci değiliz ama hani zamanla ihtiyaçlar değisebiliyor keşke dersem diye düşünüyorum. Ama herşeyide depolayamayız ki. Evler artık küçük.@miyavsu satmayı başarmışsınız ne mutlu benim için zor bu ihtimal. mesela yemek takımının çorbalığı, sosluğu, milyon tane borcamlar o kadar gözüme batıyor ki hafiflemeye ihtiyacım var gibi...

@BONCUK tabletten alıntı yapamiyorum kusura bakma canım. Evet ben de ilk ve tek kızim annem ne kadar yapma desemde kendini tutamadı abarttı. Aslında benim aşmam lazım suçluluk duygusunu. Sanki anneme ihanet edecekmişim gibi geliyor. benim annem çalışıp çalışıp bana çeyiz almış niye abartmış çünkü kendisinin çok fazla çeyizi olmamasını babaannemler hep başına kalkmışlar da ondan. dantelleri ona geri versem ne yapacak? Kullanamaz bu yaştan sonra tekrar moda olsa ben kullanırmiyım hayır çünkü çok zahmetli. Bir de bu yaz taşınma konusu gündem de o nedenle biraz azaltmam lazım bazı şeyleri . push ; B BONCUK2006

Canım kendimiz diktirdiğimiz için kumaşları hem çok daha canlı hem de nevresimi filan baya büyük. ben yatağa sererken büyük nevresimi seviyorum yatağın altına filan sokunca güzel duruyor kaymıyor. bir de benim diğer hazır nevresimler pek güzel değil. evliliğimin ilk zamanları rastgele almışım güzel değil. bundan sonra iyisini alırım ama önce evdekileri eskitmem lazım.

Annenin el emeği olan birkaç parça şeyi saklarsın sen de. Herşeyi atacak halin yok. O da anlayacaktır seni. Özellikle bak bunları saklıyorum şeklinde attığın şeylere değil de sakladıklarına vurgu yaparsın canım. Eskiler çok hassasmış çeyiz konusunda ama zaman sürekli değişiyor, biraz da zamanı yaşamak lazım. Taşınmak çok büyük fırsat senin için yeni eve daha az ve öz eşya ile gidersin istediğin gibi. Ama taşınmadan önce sen şimdiden yavaş yavaş başla ayıklamaya. Bi gözden geçir neleri elinde tutacaksın neleri göndereceksin gibi. Biraz önce de yazmıştım sanırım özellikle çocukların giyilmeyen eşyaları da çok yer tutuyor. Mesela büyüdükleri için olmayan montlar, kazaklar falan, bunları da bekletme bence çevrede ihtiyacı olan varsa ver gitsin. _sekerpare_

Canım benim oyunlarla aram yok pek tesekkur ederim yinede :)

verdiğim linki kendim açamadım onun için diyorum ki; google a yazın 100 eşya ile yaşamak diye, ya da 'az çoktur' diye. sizi bayağı bi motive eder gereksiz şeyleri hayatınızdan çıkarmanız konusunda. haaa bi de ütü yapmayı sevmem. ütü gerektiren kıyafet pek almam. kim ütüleyecek onları yaaa. pefff :/

evet gümüşlük-vitrin, sehpa gibi şeyler yok. konsol da sırf kapaklı ve mutfağım küçük olduğu için bazı şeyler sığmadığı için. mutfağım büyük olsa inanın onu bile durdurmam. dekoratif aksesuarlar falan da yoktur. bi tek puzzle tablolarımız var. onları da kendimiz seçerek kendimiz yaptığımız için. bi de mumları severim. huzur bulmak için. bu kadar dekorasyonum. ben öyle fotoğrafları çerçeveletip oraya buraya da koymam ya da asmam duvarlara filan. fotoğraflarım için kutum vardır onda durur. öyle hurçları da sevmem. yığıntı gibi geliyor bana. tekstil malzemelerim de 3 er çeşittir. bir 4. sünü barındırmam evde. bu kadar da olmaz ya misafir için mecbur oluyor. hazır, temiz. kıyafet ve ayakkabılar da öyle. duruma göre 1 ya da 2 çeşit yetiyor. mesela; kışlık, yazlık, spor. en azından bana yetiyor. çok süslü püslü giyinmediğim için. hatta bir arkadaşımın ayakkabıları o kadar çoktur ki giymediği halde haftada bir tozlarını alır. amaaaannnn üşenirim ben üşengeçliğimden hiçbir zaman modaya uyamamışımdır. tuhaf olarak görülürüm. ama herkes harala gürele temizlik yaparken ben oturur kitabımı okurum, filmimi izlerim, tiyatroya giderim. ya da takarım kocamı koluma yürüyüşe, tatile giderim. siz de baktınız bi eşya size değil siz eşyaya hizmet ediyorsunuz hemen çıkarın elden. keyfiniz ne istiyorsa ona vakit ayırmaya çalışın. biz eşyalara değil eşyalar bize hizmet etsin. hayat kısa ne de olsa. 'az çoktur' _sekerpare_

hayır ben okurken yoruldum. yapabilirim inanın ki. hem de zevkle. ruhum yenileniyor bi şeyleri atarken. terapi gibi oluyo valla

geçiyodum uğradım canım bi çayın bi kahven yok gelmem bidaha cık cıkk cıkk

Ben kendimden daha zor durumda olanlara nakdi yardımda bulunamıyorum böyle bir imkanım yok maalesef. Bu temizlikle hem bu anlamda huzur duyuyorum hemde evim ciddi manada rahatladı. En ufak bir pişmanlık duymuyorum. Hepinize tavsiye ediyorum cidden insanın psikolojisine iyi geliyor

Ene Kek, kabak tatlisi, revani, sutlu tatlilar daha bi cok seyi borcamda yapiyorum kuzu ben Cok guzel kermesler oluyo Oglumun dershanesinde oldu mesela gectigimiz haftalarda Onceki yillar oglumun okulunda sinifimiz adina kermes kurduk bende basindaydim sattim evdende dantel ortu falan gotrdum sattik okula katki Simdide dernek icin eski kiyafet, kullanmadigimiz kitap vs topluyoruz turkmenistanli cocuklar icin Boyle boyle evden cikiyo ufaklar Gecen arkadasima oglumun pantolonlari var okuldan olmuyolar napcam ya dedim ee bana versene dedi 1e giden oglu var aklima gelmedi gelsede almaZ belki diye demekten cekinirdim Ama bana ver dedi ona verdim baska pantolonlarda verdim Kazaklarim vardi koyde durumu iyi olmayan birine goturdum cocuklari bi sevindiler ki Simdi oglusun dershanesindeki calisan ablaya basortusu falan koyup vermeyi dusunuyorum Ben bide kaynanamla koye cok ilif, carsaf, masa ortuleri, yastik kiliflari yolladim bi ALlah razi olsun diyen mi oldu Elin 5kat yabancisina hayrina veririm gider.

Oo Allah bağışlasın meleğini canım. Gel yine topiğime beklerim efenim ben simdilik kaçıyorum iyi geceler birkibirki

amin :)

Yüzde 100 mutluluk listesi: Az çoktur Telefonlarımızın fazladan biplediği, mağazaların, kredi kartı şirketlerinin, bankaların bizleri ''daha çok/daha daha'' alışverişlere çağırdığı, Hiç durmadan '"Al. Bunu da al, onu da al, aman kaçırma'" mesajlarıyla tüketim bombaları attığı bugünlerde'... İki yıl önce, Amerikan tarzı tüketimin kendisini mutsuz bir adam yaptığını anlayan Dave Bruno''nun aldığı karar düştü aklıma'... Okuduğumda bana ''acaba yapabilir miyim'' diye düşündürten, sonra da ''belki bir gün'' diyerek ''kenara koyduğum'' bir projeydi o. Elif Türkölmez''in arşivinden öğrenelim: '"San Diego''da yaşayan evli, bir çocuk babası Dave Michael Bruno, 2008 yılının 12 Kasım''ına gözlerini açtığında hayatının artık eskisi gibi olmayacağını biliyordu. Karar vermişti, değişecekti. Ev ağzına kadar eşya doluydu, gardırop el sürülmemiş parçalarla dolup taşarken o, eşiyle birlikte her hafta sonu alışverişe çıkıp tropik ağaç desenli ve muhtemelen hiç giymeyeceği gömlekler, üzerinde hiç uyumayacağı çiçekli nevresimler, içini hiç dolduramayacağı harici bellekler, üzerinde oturup neşeli akşam yemekleri yiyemeyeceği bahçe mobilyaları alıyordu. Bahçe mobilyalarında tabii ki oturamazdı, çünkü onların borcunu ödeyebilmek için fazla mesai yapıyor ve çoğu kez akşam yemeğini kaçırıyordu. Yani Bruno, ''çok eşyası olan mutsuz'' bir adamdı. Ve bunu değiştirmeye karar verdi. ''Az eşyalı ve mutlu'' bir adam olmak için kolları sıvadı. ''100 Things Challenge'' adını verdiği projesi, onu hayata döndürecekti. Listene ne koyarsan, osun! Hedef şuydu: Bir yıl boyunca seçtiği 100 eşyayla yaşayacak ve başka bir şeye gerçekten ihtiyacı olup olmadığını test edecekti. 2008''in sonundan 2009''un sonuna dek sürdürdüğü bu ''zorlu mücadele''sinde gördü ki, aslında mutlu ve iyi bir hayat için 100 eşya bile fazla. Öyle ki, yanına aldığı 100 eşya arasında doğru dürüst kullanmadıkları vardı. Bazen, listeye almayı unuttuğu eşyalara ihtiyaç duyar gibi olsa da, bunun eski bir alışkanlık olduğunu hemen anladı, onlarsız da yaşamayı başardı. Kendisiyle birlikte, başlangıçta projeye çekimser yaklaşan eşine ve blog''u ''Guynameddave''i takip eden yüz binlerce kişiye aynı cesaret ve inancı verdi. ''Az eşya eşittir mutluluk''u öğretti. Bruno listesine parmak arası terlik, dünya haritası, yedi tane tişört, yağmurluk, kemer, Patagonya termal pantolonu, en sevdiği kahve kupası, sevdiği albümler gibi hayatta kalmak için gayet tali sayılabilecek eşyalar almış. İhtiyacı olduğuna inandığı her şeyi, büyük bir dikkat ve sabırla yazdığına ve listeyi artık nihayetlendirdiğine inandığında, toplamda 96 eşya yazabildiğini görmüş ve söylenmeye başlamış: '"Her şeyi aldım işte, şimdi dört eşya daha mı bulmam lazım?'" O dört eşya da listeye ''lüks tüketim'' kategorisinden girmiş. Bruno, insanların listelerine bakarak karakter analizinin de mümkün olduğunu düşünüyor. Kendi listesini, ''cool'' buluyor. Bruno''nun listesi pek çok insana ilham verdi ve kendi listesini oluşturmasını sağladı. Twitter ve Facebook''ta ''100 Things Challenge'' sayfaları açıldı, deneyimler paylaşıldı. ''Eğer bir şeye gerçekten ihtiyaç duyarsanız, listeye onu almak için en sevdiğiniz başka bir şeyi çıkarmalısınız'' gibi yeni kurallar getirildi. Bruno, kendi listelerindeki sayıyı artırmak için pazarlık yapan heveslilere,'"Burada amaç sayı değil, özgürlük'" diyerek telkinde bulundu. Şu an başta ABD olmak üzere pek çok ülkede, projeye katılan insanlar seçtikleri 100 eşyayla yaşıyor ve hepsi de bunun gerçekten ''heyecan ve huzur verici bir deneyim'' olduğu konusunda hemfikir. Yük atma trendi Bir yazılım uzmanı olan ve online pazarlama şirketinde çalışan Bruno, sınırlandırılma fikrinin insanlara başlangıçta korkutucu geldiğini, halihazırda 100 eşyayla yaşayan birinin bile, ''100 eşyayla yaşayacaksın'' dendiğinde paniğe kapıldığını söylüyor. '"Burada amaç, tüketimin her daim ensenizde vızıldayan sesini kesip alışveriş yapmamanın ve az eşyayla yaşamanın sükunetine kendinizi bırakmak, amaç mutlu olmak'" diyor. ''Yapılan pek çok araştırmada, az eşyalı odalarda insanların daha sakin ve minimal hareketlerde bulunduklarının ortaya çıktığını'' da hatırlatıyor. Aslında bu azalma, yük atma, hafifleme trendi son yıllarda hayli gözde. The New York Times''ın aktardığına göre, ABD''de pek çok insan artık daha az tüketmek için çaba sarf ediyor. Daha az harcıyor, kredi kartlarını atıp nakit harcamaya çalışarak bütçesini kontrol altında tutuyor. Eskiyeni hemen atmıyor, yamıyor, tamir ediyor. Çöpünü değerlendiriyor, bahçesini ekiyor, yemeği evde yapıyor. Ekonomik krizin de tetiklediği bir trend olan ''azalma'', Amerika''nın topluca günah çıkarma seansı gibi adeta. Son yıllarda yapılan tüketim-mutluluk ilişkisi çalışmalarının da gösterdiği gibi, aslında kişiler bir aktiviteye katıldığında, bir eğlenceye gittiğinde ya da bir kursa başladığında, bir eşya alınca hissettiğinden çok daha fazla mutluluk hissediyor. Yani elbise alacağınıza yüzmeye gidin, yeni bir telefon alacağınıza Fransızca kursuna yazılın, hayal kurun, resim yapın. Araştırmacılara göre, kısa bir tatile çıkmak, yeni bir koltuk takımı almaktan kesinlikle daha iyi bir fikir ve kişiyi kesinlikle daha mutlu ediyor.'" Evdeki ıvır-zıvırların işi ve masrafları artırdığını, dolaplardaki/odalardaki üst üsteliğin iç sıkıp ruha yük verdiğini, ''sahip oldukların bir gün sana sahip olur'' sözünü bilenler, daha iyi anlayacaklardır Bruno''nun '"az çoktur'" felsefesini... Aslında asıl mesele, karar vermek ve bunu sadece nesnelere/eşyalarla sınırlandırmayıp ''az çoktur''u, yaşam kalıbı haline getirebilmek. Hayatınızda ''gereksiz'' olduğuna karar verdiğiniz hiçbir şeyi yapmamak. Sizi rahatsız eden hiçbir ilişkiyi devam ettirmemek. Fonksiyonu olmayan her bir şeyi hayatınızdan çıkarmak. Minimalist yaşamı, her anlamda/her alanda yapabiliyorsanız eğer'... '"Yüzde 100 mutluluk'" değilse bile '"yüzde 100 huzur'"un ağır bastığı bir hayat sürülebileceğini sanıyorum. Test etmeye, kendi ''yüz''lük listenizi hazırlamaya hazır mısınız? Gönül SOYOĞUL

Valla sana helal olsun çalışıyosun bide... ben uğraşamıyorum karanfilce Takmadığın kadar

inşallah N

canım 1+1 çok küçükmüş sizin önceki oturduğunuz yerden buraya tayininiz kış ortasında mı oldu da ev filan bulamadınız. gerçi memlekete yakın olmuşunuz iyi olmuş ama.. Neyse inşallah yaza tayinler filan olur bulursun kafana göre biyer taşınırsın. Bu sefer taşınırken ben de çok rahat olucam inşallah fazla hiçbişey bırakmadım. Bizim çok çevremiz yok burda.. Daha doğrusu var da yok. Fazla eşyaları temizledim ya fazla insan görünümlü şeytanlarıda eledim tabii eşimde biliyor onunda onayıyla.. ESkiden eşimin bütün sülalesini (40) kişi iftarlara çağırmalr, oğlumun doğumgününü yemekli yapmalar, aaa baktım kıymetim hala yok. Şimdi sadece en büyük kaynım ve ailesi birde k. v k. p onlardan birşey görmedim zira... Neyse konuyu toparlıyım dert topiğine dönmesin. Artık ne günlerim ne kalabalık toplantılarım kalmadığı için şu yemek takımını çorbalığı sosluğu filan gözüme batar oldu. Takım bozulur belki lazım olur diye atamıyacağım için diyorum ki inşallah taşınırken kırılırlar. ne çatlağım de mi yaşasın az eşya çok hayat

Geztapo, konun cok guzel, Hayirli olsun :) Benim mutfak dolaplarimda sadece gunluk surekli kullandigim seyler var, fazlasina yer yok zaten. kullanmadiklarimi, depoya indirdim. oturma odamdaki konslumdada misafir takimim var o kadar. kullanmadigim hersey depoda. Sende sadece ihtiyacin olanlari ayirip, gerisini ihtiyac sahibi birilerine ver. Elindekileri satabilirsen sat. dantellerim benimde cok var, suan Bi Kac parca kullaniyorum, gerisi bekliyor dolap icinde. kullanmadigim Her seyi attim, giyerim deyip, o giyilnemeyen kiyafetleri hepsini attim. Boyle boyle, bosaltinca, yer acilir ve kolay olur. Bende suan yilbasi uzeri, Evi Bi elfen gecirip, aticam cogu seyi.

Şu geri dönüşüm çok iyi bişey. İnsan çöpe atmaya kıyamadığı kullanılmaz durumda olan malzemeleri gönül rahatlığıyla geri dönüşüme koyabiliyor.

evet ya ben de kendime teşhisi koydum onlarla uğraşacak boşaltıp temizleyip tekrar yerleştirecek gücü kendimde bulamadığım için dağıtmayı tercih ettim. Kendi kendime de kızdım ne bekletmişim bunca şeyi diye... gerçekten değer verecek kullanacak birinin işini görsün benim de evim rahatlasın di mi... nurcum senin evinde fazla mobilya türüde yoktur bence di mi? ŞU vitrin denen olaya gıcığım mesela yukarlarda yazmıştım belki de görmüşündür. Biz yemek odamı zamanında çok pahalıya almıştık o kocaman vitrini geçen sene acımadım verdim gitti çok da mutlu oldu alan kişi... gerçekten terapi gibi... bloğuna da bakıcam canım... gel yine bekleriz efenim

ev gezmesine giderken de götüre bilirsin

ben yaklaşık 3 yıllık evliyim düğün alışverişinde o kadar çok şey alınmış ki evleneli dağıtıyorum kıyafet dolu ortalık giymeyeceğim hiç tarzım olmayan şeyler ihtiyacı olanlara gönderiyorum hep _sekerpare_

zaten içi kitap dolu da cam olduğu için inecek aşağı diye tırrssıyorum

_sekerpare_, ne guzel, cogunu ihtiyacı olanlara verip elden cikarmissin bile, Allah razı olsun, ihtiyacı olanlar ne sevinmislerdir. Fazlaliklar gidince, insanın ruh hali değişiyor, bi hafifleme oluyor di mi? _sekerpare_

Sanırım kimse sohbet havasında değil bugün.

Anam sakın kim dantel kullanıyo artık anneni vazgeçir. Artık dantel sereni dövüyolar kız delüü

canım bence de internet üzerinden satmayı dene. hadi az bişey olsa diycem ki pike yap bişeylerde değerlendir. ama çok fazla diyorsun. İyiki ben çok dantel türü çeyiz hazırlayamamışım :)

Ne güzel onlarda sebepleniyorlar böylece... birsürü kitabımı hediye olarak dağıttım. Çünkü toz alamıyorum. Yoksa evim olunca kütüphane yaptırmak hayalim vardı suya düştü malesef. Okuyorum bitiriyorum hediye ediyorum, bekletemiyorum elimde. gerçekten çok eşya çok iş. Bazların altıda çok dolu olduğu zaman koku yapıyor hava almayınca rutubet oluyor. B blackrose79 içim ürperiyor! ya evde

evet bendede atmaya kıyamadım hastalığı var :) _sekerpare_

Gazelcim ben sana evle ilgili yazmıştim o topiğe gördünmü canım. İnşallah gönlune göre bir eve geçersin. sağol canım _sekerpare_

kesinlikle... Ben diyorum ya benim atışım evden atmak, yoksa çöpe koymak değil asla.. çünkü ben zaten kullanılamıycak hale gelmiş bişeyi hakaret eder gibi ihtiyacı olana vermeyi doğru bulmuyorum. neymiş benim çöpüm çok yoksulun işşine yarayabilir derdi bir komşu yüzüne bakılmıycak şeyleri verirdi sinir olurdum. Biraz empati biraz...

Aiyyyy o kristallerden bende de vardi nerdeler bilmiyorum kilerdeler galiba Cay tabaklarini kullaniyorum sadece Raki bardagi kocaman agir viski bardagi annemin isleri iste Vitrinde durup senede bir temizlenen cinsten zimbirtilar Koyde bi akrabanin kizi evlencek bak aklima getirdiniz ona gotursem ne sevinir Guzelce susler paketlerim hic kullanmadim zaten Annemensoylimden oyle yapalim Bide annem su arkopollerden almisti gazeteden 10senedir kira kira bitiremedim atmayada kiyamadim kirildi bilmem kac tane hala bitmediler Fincanlari vardi ama orta boy kahve yapsan cok geliyo sutlu kahve yapsan kucuk geliyo guzel paket yapip birine ev gormesine giderken goturmustum ihtiyacida vardi sevindi. Sonra esim market isletirken surekli promosyon bardaklar getirdi vazo kadar cola koysan yarim lt rahat alir Onlari dagittim koye goturdum teyzemlere verdim Boyle boyle azaliyo bak aklima geldi unuttuklarim daha hatirlarim

Oldu mu geztapom _sekerpare_

Onlari pike yada perde tarzi bisey yaptirabilirsin Önceki

geztapom bende küçük bir eve taşındım.. 1+1 ve çok dar... çok fazla eşyam vardı bilirsin evimi bahsetmiştim... şimdi o eşyaları okadar azalttım ki inanamıyorum hala.. ayen başlıkta dediğin gibi üzerime üzerime geliyordu herşey sıkış tepişti... öncelikle gümüşlükleri boşaltmakla işe başladım... içi yemek takımı ıvır zıvır süs aksesuar doluydu... hepsini boşaltıp gümüşlüklerimi kitaplık yaptım.. hemde çok güzel oldu.. çok kitabımız vardı, kitaplarıma çok değer veren biri olarak onları ortalıkta çekmecelerde bekletmek içime sinmiyordu şimdi çok güzel oldu... yemek takımımı konsolun içine sığdırdım.. baza altı doluydu ve onları da vakumlu poşetlere koymalısın.. çok işe yarıyor yarıdan fazla yer açılıyor... sandığım benimde doluydu... onu da boşalttım şimdi üçbeş parça bişey kaldı... kullanmadığım ve kullanmayacağıma emin olduğum şeyleri neden bekleteyim ki.. kimini hediye ettim, kimini ihtiyacı olan birine verdim.. kıyafetlerim çok fazlı dolap doluydu... taşınırken giymediğim kıyafetleri ayırıp Suriyelilere verdim... eşimin ve oğlumunkilerde dahil... çok fazla yer açıldı... gereksiz birçok aksesuarı attım... ıvır zıvır sevmiyorum ben... illa ki masaların sehpaların üzerinde birşeyler mi olması lazım.. ben sade seviyorum... şimdi heryer boşaldı.. hem rahatladım hem iş güç yaparken çok kolaylık oldu... onun bunun tozunu almaktan gına gelmişti.. yapay çiçekleri direk çöpe attım.. en gereksiz şeyler onlar... ıvır zıvırla uğraşmak yerine artık saksı çiçeklerimle uğraşıyorum.. terapi gibi oluyor, hemde canlı ve hoş hissettiriyor... mutfağımda da ilk işim tezgah üzerini boşaltmaktı... baharatlıklar tost makinesi robot ketıl derken tezgahta yer yoktu... şimdi heryer açıldı kaldırdım kullanmadığım herşeyi...

İnşallah royemcim Allah sağlık versin kendimi iyi hissettikce yapıcam bu isleri.

Evet canım ama biz herşeyi biriktirip stok yaptığımız icin hicbiyerlere sığamıyoruz.

Hikaye gibi okumayın kızlar fikirlerinizi yazın paylaşalım Ekinoks

At kuzu at 1-2gun atmasamiydim dersin sonra ammann beee oluyoo Benim babannem dedemin takim. elbiselerini bile saklamis, takma. dislerini, mendillerini cok seviyolarmis birbirlerini dedem cok genc olmus ben hic tanimiyorum ama babannem. olunce hepsi atildi kim. naapsin onlari Bende oyle dusunuyorum hadi sakladim. diyelim benden sonra kim. naapsin onlari Benim annemin babannesi varsi cocuktum daha kitli bi odasi vardi koynunda tasirdi anahtarini kimseyi sokmazdi Oyle merak ederdikki hazinemi var, hayalet mi var, altinlarimi var ne var diye kendi cocuklarini bile sokmazdi Öldu herkes merakla odaya girdi bir suru çul ciktiyun orme yelekler Patca parca kumaslar Battaniyeler İpler Bi suru pislik Hepsini bahceye dokup yaktilar Sana kiymetlidir ona buna cöptur Bu isler boyle kuzu

İnsan niyet edince bulunuyomuş. Bugün bir komşunun köyünde yeni evlenen bir kız varmış kaçarak gitmiş bir sürü ihtiyacı varmış bir kısmını götürcem inşallah. Fazla eşyalarınızı ne yapıyorsunuz kızlar başka fikri olan yokmu

Trlelli karar verdim kermes araştırcam dantelleri oraya vercem. Peki hani bu dantelli nevresim gibi ayy adıni bile bilmiyom yatak takimi yorgan ağzı zımbırtı onlari neyapayim vereyim gitsinmi kermese. Sanki annam ölünce onları verdiğim için üzülcem gibi geliyo halbuki hiç sevmiyorum çul çaput. Borcamlarım tencere türü var iki tane kocaman tırtıkli dikdörtgenler var iki tane bir küçuk kare var bır küçuk dikdörtgen var üç tane de kayık var fenalık geldi bana.

Bide bugün baktım evde giydiğim svetlerim kazaklarım berbat olmuş hepsini attım şimdi gezmeliklerimi giyeceğim evde bir iki ytanede alırım gezmelik. birkibirki

sen benim eve bir gelsende atsan keşke ben görmeden herşeyi... bir gunluk takım bır mısafırlık, bır kv Hediyesı acılmamış yemek takımı,12 kişilik misafir kahvaltı takımı, gunluk kahvaltı takımı, balık takımı, katlı ayaklı kapaklı taşımalı pasta servisleri, gunluk catal bıcak takımı mısafırlık catal bıcak takımı, renkli catal bıcak takımı,6 farklı modelde pasta takımı tabaklı 3 tencere takımı... saysam bitmez düşündükçe çıkıyor... annem nasıl kendinden geçmişse artık, hayır ben atamamda kıyıp, hiç bir şeyi kırmamda... sonumu düşünemiyorum N

yok çünkü evdeki bütün fazlalığı daha yeni attım:) tavsiye ederim bomboşşş

ben cevremdeki insanlara sattım sizde öyle yapabilirsiniz yada nette alıcak insanlar olablir hem size de paraya döner Asyasah Bir Dost

http://azesyacokmutluluk.blogspot.com.tr/ ben de az eşya çok huzur diyorum. bence bi bakın bloğa. dantelleri, süslü püslü örtüleri, vitrin, gümüşlük, süsler, biblolar, yapay çiçekler, ıvır zıvır şeyler, sürekli toz alacağım raflı dolaplar, sehpalar filan sevmem, kimseden kabul etmem, gelirse de ardından atarım ertesi güne bile bırakmam hiç acımam. annem-babam bile almış olsa. ne kullanıyorsam, işime ne yarıyorsa o. alışveriş yaparken de dikkat ederim nefsime değil işime yarayan şeyleri alırım. tembelim, tembelliğimi bozanları affetmem, acımam. okkaddarrr

Merhaba, Ben de ilk çocuk olduğum için çok fazla çeyizim vardı. Örnek vereyim 100 tane oyalı tülbentim, 50 tane havlum ve hazır nevresimler hariç dantelli 5 tane nevresimim vardı. Önce biraz tülbent ve havluyu geri anneme götürdüm, annem birazını kardeşimin çeyizine koydu, birazını kendi kullandı. Sonra eşimin yaşlı akrabalarına ziyarete giderken havlu, tülbent, patik falan hediye olarak götürdüm. Nevresim takımlarımın ikisini ilk evlendiğimde ve doğumda kullandım. Şimdi çalıştığım için ara-sıra kullanıyorum. 1 tane nevresim takımım var anneciğimin emeği danteli çok gösterişli ve hoş. Onu kızıma saklıyorum bizden hatıra olarak. Tabak- çanağa gelince zamanla kırılıyorlar zaten, Borcamları da fırında çok kullanıyorum. Eskiden moda olan kristal vazo-şekerlik takımları vardı hatırlarsınız belki. Onu da memlekete giderken annemin yengesine hediye götürdüm. Fazla olan 2 yorganı da anneme verdim memlekete gönderdi. Bir de çeyizimden kalan bardak takımından geriye kalan şu ince uzun bardaklar vardı hiç kullanmadığım. İçki bardaklarına benziyordu onları da attım vallahi. Böyle yazınca ben de baya temizlemişim evi aslında, sayenizde farkettim.

Canim dantelleri cikar elinden Bak ALlahh gecinden versin biz olsek kim napcak bunlari Cocuklarimiz mi saklicak ALlah askina Hepsini atiyolar dagitiyolar valla Pikolu seylermi ya bende bilmiyorum hatta renklli satenler falan geciriliyo onlari kimse kullanmiyo benimki kilerde duruyo Onlari napcaz bende bilmiyorum anneme geline koy iste tam takim dedim napar bilmem Ama dantel, yazma/basortu, ilif bunlarin kisa yolu kermes Evlenenlere de ev hediyesi ceyiz gormesi gibi veriliyo İliflerim vardi kendimde oruyodum teyzeme verdim kizlari var bohcalarina koycak Simdi evim okadar hafif ki Hani yeni ev diyorum ya oyle bi eve kavusursam hicbisi yok ivir zivir adina tertemiz yerlesirim Soyle dusunuyorum Dursalarda kullanmicaktim ama suan bi yerlerdeler ve kullaniliyolar Ben olsem kim naapsin onlari Benim babannem oldu kimse bisiyini istemedi 1yuzugune diktiler gozlerini anneme gelinisin sen baktin senle kaldi sende kalsin dediler annem. istemedi halam ben alirim annemden hatira dedi atladi hemen Ama ne seccadesine, ne tesbihine, ne mesine, ne giysisine atlamadi kimse Bu isler boyle kuzum Bende seccade ve tesbihi var ruhuna gitsin her cektigim kildigim.

of ya bende nefret ediyorum bu doluluktan ama napsam doluyor. ferah bir alan yaratamıyorum.

Hanim hanimmm diger topikden cagriliyosunuz isin sirrini ver bakalim Bende ogreniyim _sekerpare_

avatarından dolayı demitşim tamam o zaman:) _sekerpare_

kullanmadığınız bütün eşyaları verin.. anneniz kırılmaz, fazla olduğunu, hiç kullanmadığınızı, saklayacak yerinizin olmadığını söylerseniz anlayışla karşılayacaktır, hatta onun vermek istediği bir yer var mı önce ona sorun, bazı köylerde, kasabalarda hala çul çaput çeyizine çok önem veriliyor, modeline modasına bakılmıyor, böyle birileri varsa hediye edebilirsiniz, böylece değerlenmiş olur.. evinizde kullandığınız ama yer işgal eden eşyalarınızı yada ileride kullanacak olduğunuz eşyalarınızı saklamak için de evin küçük tuvaletini kapatmanızı öneririm.. ütü masası, elekt. süpürgesi, çamaşırlık, çocuğun bebek arabası, bisikleti, topu, deterjanlar, vs. gibi eşyalar için çok kullanışlı oluyor.. sevgiler..

canım 100 eşya ile yaşamak diye yazınca birsürü blog çıkıyor hangisi senin bilemedim ama baktım bikaçına... N

Canım eve gelen kadın bile senin evinde yorulmuyorum diyor. Sadece dört parça gümüş aksesuarım var başka hiçbişeyim yok almayıda düşünmüyorum. inan insanın kendine daha çok vakti kalıyor.

sürekli atınca birikemiyor eskisi kadar ben işim biteni veriyorum tenhacığım kocama küçük gelen yeğenine kızıma küçük gelen gene yeğenlere benim eskiyenler önce toz bezine sonra çöpe _sekerpare_

Aferin mandalina seni tebrik ediyorum ama atmayalım ihtiyacı olanlara verelim bence. tamam mı fıstık. bizim halimiz sana dersnolsun çok çeyiz alma oldumu? kavun

ev küçük olunca hep oluyor böyle sıkıntılar _sekerpare_

Cok atiyosun pisman olmazsin dimi kuzu G

En iyisini yapıyosun canım benimde annem bi dünya çeyiz yatak yorgan yaptırdı istemedigim halde pek kullancagımı zannetmiyorum hepsinide sıkıştırdım bazaya dolaba önceleri düzenliydim ama şimdi bütün çekmeceler karışık durumda daha annemden kitaplarımı alamadım koycak yerim kalmadı evim olsun mutlaka depo yaptırıcam şart oldu puffff

merhaba canlar benim HIMYM da gördüğüm hayatıma uyguladığım bi yöntem var hep lazım olur giyeriz kullanırız dediklerimiz var ya işte onları son 1 yılda kullandım mı diye bakıyorum kullanmdıysam başkasına verilecek bi şeyse veriyorum verilmeyecek bi şeyse atıyorum örneğin hamileyken pedlerimi eltime vermiştim o da doğuma az bi kala almış göndermiş verdiğim kadar borç gibi gördüydü demek

Kirilmiyomu kuzu hic onlar Benim borcamlar kirila kirila 3tane kaldilar Ben evlenirken herseyden 1takim aldik Yemek takimi Tencere Bardak falan Hata gorumcem evime gelince senin tabagin bardagin yokmus dedi Kalabalik dgiliz ve tam takimim var yedekte Neden hincahinc doldurim dolabi 12li yemek tabagi 6li pasta tabagi 12 tane kase Kahvalik Falan falan dolabimda bunlar vardi Halada onlari kullaniyorum henuz azalmadilar bardaklarim cogaldi ama Benim sadece misafir icin temize yemek takimim ve catal bicak setim var 2takimda bardak Baskada bisi yok gerisini kullaniyorum yani Basortumde cok yoktu az yaptrdim acigim sadece misafir icin Havlularimin cok agir dantelli olanlarini anneme iade ettim kardesime ilerde kiz bocasina koysun El bezlerimin hepsini kullandim Dantellerimi bir kermese verdim Mutfak takimimi durumu cok kotu olan bi kiz evlenirken birisi aracagiyla hediye ettim gule gule kullanmistir umarim Hepsi ben istemedigim halde yapilmisti Ne derler? Tek kizsin olmaz! Aferin de demediler zaten annecim. Vermekten, satmaktan, dagitmaktan baska caresi yok onlarin Benim. annecimde yaslilara hediye verir Bas ortusu, buru, ilif, tesbih boyle boyle dagitiyoruz. Dantelli yastik kilifim durmaktan sararmis Biz kiyip kullanmiyoruz sozde Annecime dedim emek ettin bana kanser ornekli danteller yok igne oyali basortuleri yapti n ama ben bunlari kullanmam Annemin amaci zaten "bak hic bisi yok" demesinlerdi gerisi muhim degildi En sevdiklerim nevresim takimlarim gerisi teferruat Esya ve ivir zivir konusunda en gaddar benim sanirim Kafama koyunca gozum gormuyo

İki tane dantelli nevresim takımım var ikisini de çatır çatır kullanıyorum. hele ki ütüleyince daha güzel oluyor. kumaşları çok iyiymiş. eskiyene kadar kullancam inşallah. sonra da 3D lerden alırım belki

Ben eğer bir sezon geçtiyse ve bir kere bile giymediysem ertesi sezon onu elden mutlaka çıkarıyorum canım. Hele kıyafetten çok çabuk sıkıldığım ve uçuz aldığım için böyle. Ama çok marka biseyse ve severek giyiyosqm o zaman 5-6 yıl bile giyiyorum

tesbihlerim var 30 tane vardır artık ihtiyaç duymuyorum çünkü şu otomatik sayılılardan aldım iki tane biri evde biri çantamda sayı da karışmıyor. Onlarıda camideki kuran kursuna giden arkadaşım var vericem ona dağıtsın. O yeni düğünü olan gelinciğe bir bohça yaptım gönderdim sevinir inşallah. ŞİMDİ özel parçalrı ayırdım ufak bir hurç oldu. bide bornozlar eskidi deyip duruyodum birde ne göreyim bir tane paketiyle bornoz hurcun içinde unutmuşum. İKİ tane de en büyüğünden banyo havlusu.. Onları eşim kullanır bornozu da ben.. Diğerlerini de yıkayıp koycam kapıya görevli alır mı atarmı artık bilmem. Trlelli o rakı viski bardaklarını su bardağı olarak kullansana çıkarıp kırıla kırıla biter gider bence. Şimdik bazalrın altına dalıcam bakalım neler boşaltabilirim. Sanki küçük bir eve gidecekmişim gibi bir his doğuyor içime. Bir de dün aklıma şey geldi minik gümüşlüğümün cam raflarını çıkartsam içine tahatsına uygun raf attırsam kitaplık yaparım dedim olur muki derin biraz ama... şu köşedeki gariban işte.

Merhaba topigine cağırdın bende hemen damladım Buradan anneme seslenmek istiyorum Ne olur at artik bişeyleri.. Not: ben bazen annem evde yokken atiyorum gitsin, farkına bile varmiyor

En iyisi canım Allah hayrıni kabul etsin hem bebiş olunca boş yerlere onun giysilerini koyarsın. birkibirki

evet canım ya aniden tayin çıkıverince iki gün içinde toplanıp taşınıp geldik buaya.. mecburen bu eve razı oldk... bunu bile zor bulduk... idare edelim bir süre dedik... hem biraz borumuz var.. buranın kirası çok uygun.. borç bitene kadar iadre edicez artık.. nasipse yaza taşınmayı düşünüyoruz... hayırlısı bakalım.. iyi yapmışsın valla bende bazen birçok eşyanın kırılsa diye gözüne bakıyorum :) kırılmadığı sürece atamıyorum da... geçenlerde bir çay seti gördüm nasıl beğendim anlatamam bayıldım resmen.. ama ev bardak dolu.. kırılmıyorda meret bardaklar :) geçen makineye bulaşıkları yerleştirirken düştü elimden kırıldı... eşimde içerden koşmuş gelmiş noldu diye... aaaa dedim bardak kırıldı tühh :) :) tüh yazık oldu diyorum ama bi yandan seviniyorum çatlaklaştım iyice :) bi yandan eşime diyorum arada sırada kırılsa da bitse çay setini alsam... allah allah kadınlar benim bildiğim kırılan şeye üzülür sen bi acaipsin diyo :)

vayy be

Yok ya demez hatunun konusunu zaten gunluge cevirdik Gelen bazen birikimden istaftan napabiliriz diye geldik gozuyle bakip kaciyolar Bize kiyamiyo bise demiyo sanirim Sohbetin sicakligi ve insanlarin samimiyeti hosuma gidiyo ama. o topikte ne bilim Guzel oldu boyle

of of of fena bir durum. yardım kuruluşları yok mu çevrenizde? para harici ayni yardım alan. belediyelere veriliyor diye biliyorum. onlar ihtiyaç sahiplerine ulaştırıyor. hatta temizliğinize gelen bayana da verebilirsiniz ne bileyim. şahsen eşya dolu bi yerde yaşayamazdım. umarım bulursunuz kısa zamanda bi çözüm. yoksa böyle hissetmeye devam edeceksiniz.

Eger tasinma planin varsa, hemen baslamslisin, lazim olmayan herseyi elden cikar, verilecwkleri ve, atilacaklari at. Bu sayede tasinman cok ama cok rahat olur ve aynen yeni eve rahat yerlesirsin. Kolay gelsin san. Canim, kalkarsin altindan evellallah:)