Merhabalar, bir gün bunu yazabileceğimi düşünemezdim. Yaklaşık 2 yıllık evliyiz ve yaklaşık bir yıl önce eşimin sperm değerlerinin çocuk için yeterli olmadığını öğrendik, o sırada morfoloji 0 ileri hızlı hareket yüzde 2 civarıydı, doktor bütün spermlerin anomalilere sahip olduğunu ve bu şekilde yumurtanın spermi kabul etmeyeceğimi söyledi. Daha hiçbir şey bilmiyorduk, hastane koridorunda eşimin morali bozulmasın diye içime içime ağlıyordum. Şimdi düşünüyorum da ne kadar cahilmişiz çocuk konusunda ve şehrimizdeki hastaneler ne kadar boş vakit kaybıymış. Eşimde reflülü varikosel teşhis konuldu ve hemen ameliyat denildi sanırım grade 2 idi. Biz başka bir hastaneye gittiğimizde varikoselin tek değil çift taraflı olduğunu öğrendik bir daha dünya başımıza yıkıldı. Hemen apar topar bir haftanın içinde varikosel ameliyatı olduk, çocuğumuz olup olmayacağını bilmiyorduk yine de bir umut çırpınıp duruyorduk. Ameliyat olunca 3. Ayda doktor kontrole çağırdı hemen düzelecek sanıyoruz bizde, gittiğimizde morfoloji hala sıfırdı, hız aşağı yukarı aynıydı bir iki puan artmıştı ve en önemlisi sayı yarıdan daha aza düşmüştü 80 milyon civarıydı. Artık hiç düzelmeyecek diye düşündük, o gün gece eşimle beraber ağladık. Bundan sonraki dönemde de her adet olduğum gün hüngür hüngür ağladım. Araştırdığım kadarıyla doktorun verdiği takviyelere ek olarak ımprly ve koenzimq10 kullandırmaya başladım eşime, doktor da zeucit klomen ve promega vermişti. 6 ay sonra kaan aydostan randevu aldık ankaraya. O dönemde yumurtlama günüm perhize denk geliyordu bizde bir gün önceyi değerlendirebildik, yumurtlama günümde olmadığı için açıkçası her ay olan o ufak da olsa umudum yoktu. Kaan Aydosa gittik, morfolojinin önemli olmadığını önem olanın dna hasarı ve ros artışı olup olmadığını söyledi bunlara da ancak bazı yerlerde bakıyorlardı ankaraya gitmişken onlara da baktırdık. Sonuç 80 milyon sperm Morfoloji sıfırdan 2 İler hiz yüzde 40 olmuştu inanılmaz bir şeydi bizim için çok sevinmiştik, dna hasarı sınırda çıktı ve yüksek ros artışı çıktı bunlar çocuğu olumsuz etkiliyormuş. Eve geldim o hafta işe gittim, iş yerinde inanılmaz bir mobing vardı ve çocuğum olmuyor ki izin alıp kurtulayım diye ağladım meğer ağlarken hamileymişim. Sonrasında birkaç damla kanamam oldu yine regl olduğumu düşündüm ve üzülüp yattım sonra başka gelmedi meğer o yerleşme kanamasıymış. 34. Gün idrar testi yapmaya kendimi ikna ettim, inanılmaz karnım ağrıyordu ve ilça içmeye karar verdim negatifi göreyim de öyle içeyim diye düşündüm. İdrar testlerine karşı travmatik olduğum için benim için yapmak çok zordu. Damlatır damlatmaz iki çizgi oldu ne bulanık ne silik.. hala o testi saklıyorum. Elhamdülillah şimdi 7 haftalığım ve kesemizi gördük kalp atışlarınızı bekliyoruz, çok zor bir süreç size tavsiyelerm Dışardan tavuk yemeyi ve köy tavuğu hariç tavuç almayo kestik hormonlu olduğu için Ayda yılda bir abur cubur tükettik Her ayı değerlendirdim umudum olmasa bile hep fiilen duada kalmayı istedim İlişkiden sonra altıma yastık koyup yarım saat yattım Eşime havuç suyu ve keçiboynuzu pekmezi içirdim O sırada benden hsg de dahil tüm muayenelermi eksiksiz oldum Imprly zeucit koenzim promega ve klomeni düzenli olarak kullandı eşim En önemlisi de son birkaç ayda hayatımızı böyle kabullendik, olmama ihtimali ile barışmaya çalıştık ve böyle mutlu olmaya çalıştık, içimizde o hasret tabiki geçmedi ama hırs ve ısrarı psikolojik olarak bıraktık. Rabbim isteyen herkese nasip etsin