aynen ha sen ha ben bir damla kan la bitmiomu herşey işte benim hiç bişiyim yoktu gece 4 te su içmeye uyandım bi anda sancım geldi ve 15 dk sora nerden bilirdim oğlumun doğcağını ve ben görmeden gidiceğini el sallicağını P

Amin inşallah cok zor sadece yaşayanlar bilir yani biz. Rabbim sabır verir inşallah

40+3 de sancılar ve açılmayla gitmiştim iki ay evvel hastaneye... kızımla sancıları karşılarken hayatımın en güzel anları olacağını bilemezdim, bütün acıma rağmen herşey normal ve doğumu beklerken... kalp attışlarının düşmesiyle bir anda apar topar ameliyata alındım. daha sezeryan için hazırlıklar tamamlanmamışken doktorun doplerle karnımda kalp sesi araması ama duyamadığımız o küçük pıt yerine acı bir cızırtı şimdi kulaklarımda kalan... anestesi bile almayı beklemeden müdahale edilmek zorunda kalındı. ama kalp masajıyla 2 iki gün yaşayan minik kızım gözümün önünden hiç gitmiyor. büyümeye ömrü oladığını yazan rabbim küçücük bebeği annesini birebir suretinde yaratmış. meğer kime benzeyeceğini göremiycemiz içinmiş... öyle zor bir imtihanmış ki bu... kelime karşılığı yok. şimdi kızımın eşyalrına baktığımda. bir bebek gördüğümde, kızım kelimesinde kalbimi demir taraklarla taranmış gibi kanıyo, acıyo... saçının bir telini, tırnağını bile yerine koymaya gücümüz yokken. kızım demek, benim iyeliğini koymak bile... P

25 haftalik bebegim sadece 10 gun yasadi, bebegimi kaybettim. Acisi tarif edilebilecek bir aci degil. Sezaryenle dogdu, dogduktan hemen sonra kalbi durdu, defalarca kalp masaji yapildi, akcigerinde hava kacagi olusmus tup takildi, kalbinde olmamasi gereken bir aciklik varmis, ayrica solunum cihazina bagliydi, beyinse kanama olustu en son bobrekleri iflas etti. Tekrar hayata donmedi yasamadi. Kuvezdeki kundagi kaldi elimde...

çok üzücü gerçekten (( bende 6 hafta oldu kızımı kaybettim. 24 haftalıktı. çok zorlanıyorum rahim ağzı yetmezliği dedi dr um. inşallah rabbim en kısa zamanda sağlıklı bebekler versin bize

benim temizlik dükkanım var bebeğime bir sürüyeni doğan bez bebek deterjanları siparişim olmuştu onlar öle ewde duruyo elim gitmio bile ewden çıkarmaya her ewe gidişimde ewde olduğunu zannediorum oğlumun bebek küveti bile vardı ama toprağını yıkamak nasip oldu ben sabah ezanında doğum yaptım şimdi her sabh ezanda uyanıorum ve gökyüzüne bakıorum meleğim el sallıo sanki kabullenmek çok zorrr

allah sabır versin ve tekrarını yaşatmasın inşallah.. bende erken doğum riskiyle 30. haftamda hastanede yattım çok şükür öyle bişey olmadı ama çok zor günlerdi ne hissettiğini tahmin edebiliorum vicdanın rahat olsun cnm sen aldırmadın ki ilahi takdir böyleymiş demekki. ikinci bebek yaranı saracak die düşünüyorum.. rabbim herkesin bebeğini bağışlasın. aminnn.

allahım sabır versin tatlım çok üzüldüm herşeye rağmen kendini toplaman ve hayata devam etmen gerek yeni umutlarla yeni hayallerle inşallah tekrar sağlıklı bir hamilelik geçirip bebeğini hayırlısıyla kucağına alırsın. P

her doktora gittiğimizde eşim de ultrasondaki görüntüyü telf. a kaydetmişti son gittiğimizde bebeğim yatar pozisyonda sadece elini hareket ettiriyo nerden bilirdim bana el sallayıp veda ettiğini minik meleğimin. şimdi seyredip eşimden gizli gizli ağlıyorum. eşim çok kızıyo artık bana artık toparlan diye. inan burda beni anlayan aynı şeyleri yaşayanlara anlatabiliyorum derdimi acımı. normalde hiç konuşamıyorum bu konuları tek kelime çıkmadan yaşlar süzülüyor gözümden hıçkırıklara boğuluyorum öylece yaşıyorum işte boş boş ama iyiyim diyorum kendime Allahım en kısa zamanda tekrar nasip etsin ama bu sefer kucağıma alayım bir ömür koklayayım yavrumu inşallah 3 ay korun sonra gel dedi doktor inşallah en kısa zamanda hamile kalabilirim. bana rahim ağzı yetmezliği demişti tekrar hamile kaldığımda 3 aydan sonra dikiş atılacak dedi inşallah iyi olacak sende iyi düşün meleklerimizin acısı hep içimizde kalacak ama yeni yavrularımız bizi öyle sıkı sıkı saracak ki onlar bizi iyileştirecek Allahın izni ile

amin acnm inşlh tekrar düşünmek için uygun zaman ne zamn bilmiyorum ama bi an önce istiyorum oğluşumun gidişi dünyayı bomboş gösterio bana tek tesellim eşim o görmesin die ağlayamıorum bile ortada

Merhaba sizler yıllar önce yaşamışsınız halende aklınıza geliyordur kayıplarınız ama ben daha 1 ay önce 14 subatta sevgililer gününde yaşadım 14 subat 2016. Yıkıldığım bittiğim gündü. Ayın 11 inde amniyosentez yaptırmıştım. Yaş riski vardı 41 yaşındayım. 1 kızım var,16 yaşında o kardeşi özlemiyle yanıyordu bizde deneyelim dedik ve ilk denemede hamile kalmıştım. Başta kabullenemedik ama zamanla alışmıştık. 12 haftada doktor %70 kız demişti isim bile koymuştuk. Onu öyle çok seviyorduk ki planlar bile yapmaya başlamıştık. 17 haftada kontrole gittiğimizde %100 erkek dedi doktor o gün sadece pipisini göstermişti bize. Eşim o kadar sevindiki telefona çekti görüntüsünü herkese gösterdi artık oğluşumuz olacaktı. Neden bilmiyorum bende çok seviyordum oğluşumu. Artık hayaller kuruyor kocaman delikanlı yapıyorduk oğluşumuzu. Eşim ismini verecekti ona bende küçüklükten beri istedğim ismi. Çok zor geçti hamileliğim haftalarca hastalandım derken bulantılar son 1 aydır rahattım. 20. Haftaya girmiştik. Ayrıntılı ultrason yaptırmak için radyologa gittm. Doktor bir sıkıntı yok ama en kıda zamanda amniyosentez yaptır burada zihinsel problemler görünmez dedi. Bende o gün doktoruma gittim ama sonuçlar ertesi güm bilgisayara yansırmış. Yarın gel dedi. Randevulu çalışıyordu ama beni aradan alacaktı. Ertesi gün gittim riskli ameliyattaymış o gün olmadı ertesi gün gittiö o gün çalışmıyormuş. Derken perşembe ulaştım doktora. Amniyosentez olmak istiyorum ne dersiniz dedim bende yaptırdım ben karışmam dedi. Bende bugün yaptırabilir miyiz dedim. Müsait değildi ama kabul etti. Kendisi yaptı amniyosentezi. O gün eve geldim ertesi günde dinlendim cumartesi 11 e kadar yataktaydım ama kasıklarımdaki baskıdan uyuyamadım. Sabah eşime benim keyfim yok dedim hemen hastaneye gidelim dedi. Gittim ki ateşim 38,5 olmuş birde kasılmalar var hemen ilaç tedavisine başladılar ama ateş düşmüyor crp 60 olmuş o gece daha rahat yattım. Sabah doktorları iyiyim diyecektim. Lavaboya gitmek için ayağa kalktım ki suyum boşaldı. Bebeğimin gideceğini anlamıştım. Ateşim 40 a çıktı soğuk kompres ilaçlar işe yaramadı vr doktor o kötü haberi verdi ya sen ya o dedi. Mecburen kanul ettim. Sumi sancı verdiler. Yaşadıklarımı bir Allah birde ben bilirim 10 saat sancı çektim sonra zorla normal doğum yaptırarak aldılar. Görmedim bebeğimi eşim görmüş çokta üzüldü kocamanmış bütün herşeyi belliymiş bildiğin bebek gibiydi dedi. 10 gün hastanede kaldım ama acılarım gün geçtikçe çoğaldı karnımdaki hareketlerini özlüyorum ultrason görüntülerini gözümün önünden gitmiyor. Amniyosentez kimseye tavsiye etmiyorum. İnternette araştırfım amniyosentez sonrası bebek ölümüyle ilgili birşey bulamadım. Şans işte bana denk geldi. Ne olur sizde dikkatli olun. En kısa zamanda yine istiyorum bebek. Oğluöum yerini dolduramaz ama gözyaşlarımın dinmesi için hamile kalmam gerekli. Allahım inş. İsteyen herkese verir sağlıklı sıhhatli.

şimdi dışarda yağmur yağıyoya ben zannediorum o üşüo daha 2 aylık hamileyken annelik hissi ya işte yağmurlu bi gündü gene çok üşüodum gidip oğluma bebek battaniyesi aldım sakladım sanki o battaniyeyi alınca oüşümicekti her doktora gidişimde doktor iyi sağlıklı diyince oğluma hediye alırdım dişlerini kaşıma şeyine kadar almıştım ben bilmezdimki öle paketinde kalcaklar ben o hastaneden yalnız gelicem öle bir yerdeyimki ölsen ölünmüo kalsan kalınmıo çok özledimm gece çok tekme atardı şimdi bazen gene oynuo zannediorum rüyalarıma gelio geceleri gökyüzüne bkıorum ben oğluşuma iyi geceler diorum annen seni çokk sewio diorum dayanamıorum ama genede hamileliklerimde kokusu var her gece sarılıp uyuyodum kokluodum ama olmuo oğlum yok işte yokkk gitmişşş yokkk annesinin içi boş kocaman bi taş bıraktın yerine oğlum taşıyamıorummm T Tul

Yüce Rabbim sabır versin gerçekten. çok zor yaşamayan bilmez. nasıl dayanılır nasıl yaşarım bu halde nefes alamıyorum diyor insan. yüreğimdeki ateş hiç sönmüyor boğazımdaki düğüm burnumun direği sızlıyor her seferinde kızımı düşündüğümde... kelime tarifsiz bu acıya evliliğimin ilk başlarında daha erken diye düşündük daha sonra istedik olmayınca doktora gittik rahim filmi çekti 2 ay sonra hipotroit olduğumu öğrendim ilaç kullanmaya başladım 4 ay sonra troitim normale döndü ama hala hamile kalamıyordum yaz sonunda aşılama için tedaviye başlamaya karar verdik eşimle ve o ay bütün ümidimi kesmişken inanamadım hamileydim, ve hayatımın en mutlu 6 ayını geçirdim. herşey yolunda devam ederken 23+3 de bir damla kanla herşey alt üst oldu. doğum başladı ve durdurulamadı. minik kızım dünyaya geldi minikcikti ve minik kızım beni bırakıp gitti... çiçekli elbiseler yerine toprağına çiçekler dikiyorum artık. yüzü elleri gözümün önünden gitmiyor. ama en kısa zamanda tekrar hamile kalmak istiyorum inşallah Allahım sağlıklı bir şekilde kucağıma almak nasip eder.. hepimize isteyen herkese inşallah