bugünler de öyle kötüyüm ki.3 senedir iş arıyorum. bi iş görüşmesi için daha taa ordudan istanbula geldim ama yine hüsran, hayalkırıklığı. öte yandan iki sene öönce ayrıldıgım sevgilimi tam anlamıyla unutabilmiş olmadığımdan dolayı ve bu iş bulamama olayından dolayı müthiş bir bunalımın içindeyim. yeni bi erkek arkadaşım var ama onunla evlenebilmem için en az 3 sene beklemem gerek. psikolojim bu üç seneyi kaldırabilir mi ve o kadar beklemeye deyecek bi mutluluğa ulaşacak mıyım bilmiyorum. aslında hiç birşey bilmiyorum. hayatım ne yöne gidiyor ne olacak ne yapmalıyım hiç bilmiyorum. neye elimi atsam hayalkırıklığı, artık çok yoruldum... bu arada 85 doğumluyum. fal için gerekli mi bilemiyorum o yüzden yazdım... E