Canım seni çok iyi anlıyorum, insanın eğer kayınvalide yada anne gibi bir yakını yoksa çocuğunu birine emanet etmesi o kadar zor ki, belki bir süre sonra alışılıyordur ama ilk etapta düşüncesi bile ürpertiyor.

Evet canim ya hele bakici olaylarini duydukca iyice soguyorum bu fikirden. ne olursa olsun kimse anne gibi olmaz.. O onsekizmayis Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

bende yüksekokul mezunuyum ve 10 yıla yakında çalışma hayatım vardı ama evlendikten sonra doğuma yakın işten ayrıldım ve ogün bugündür evdeyim, yakınımda kayınvalide ve annem var ama ben güvenemediğim için bırakıp işe başlayamadım, babam rahmetli old için annem pek evde durmuyor küçük kardeşim bekar ve bizden uzak bir şehirde görevli annem kışları onun yanında kalıyor, kayınvalideye nezaman bıraktıysam yemek yedirmedi uyutmadı yada altını değiştirmedi şimdi diyorum el kadarken bıraksam ne hale getirirdi bebeğimi, eşim ben işten ayrıldıktan sonra bana karşı çok değişti ona göre para kazanmadığım için hiç bir şeye yorum yapmaya hakkım yok kendi isterse alınıyor birşeyler istemezse alınmıyor, saygısıda kalmadı zaten bişey oldumu sen otur çocuğunu büyüt herşeyede karışma diyor, çocuğum için nelere katlanıyorum umarım ilerde bunu anlar çocuğum

Merhablar, 5 yıl üniversite okuyup sonunda evde çocuk bakan tüm evhanımı arkadaşlara merhaba:)))))

çocugum yok dusunmuyorz da ıkı kısı yaslanmak ıstıyorz 8 aydır ewlıyız. bende ısı bıraktım bnde cocugum degıl ama bı tanecık melegım ıcın artık ewdeyım. babam senı bu yuzdenmı okuttum desede esım ıcın feda olsun.

selamlar:) aynı eşimi anlatmıssın gelir gelmez TV basına oturur yemekten sonra cekirdek, cips döke saça yer:d

Çocuğunu kendi büyütmeyi tercih edip, iş hayatına veda eden kimse yokmu aranızda kızlar?

Canım, dediğin gibi erkekler çalışan kadına daha bir saygı duyuyorlar ve ciddiye alıyorlar. Çalışmadın mı güvencen yok dolayısıyla dayanağında... ve erkekler kadının çalışmasını bir tehdit algılıyorlar. Senin yarın bir gün masaya yumruğunu vurmanı rest çekmeni sağlayacak bir tehdit ve kadının çalışıp bağımsız olması işlerine geliyor. Aslında bizlerin biraz hırslı ve ısrarcı olmasında fayda var ama biryanda da çocuk bilemiyorum. Ya çalışıp evimi kocamı çocuğumu ihmal edicem yada koca merkezli bir yaşantı süreceğim:))

aynen öyle canım işte arada denedim çalışayımmı diye eşime söyledim olmaz diyor tabii onun için çalışmam resmen bir tehdit, çocuğuma feda ettim resmen kendimi, ha şu var çocuğum sağlıklı elimden geldiğince iyi besliyorum vakitli yatırıyorum ilgi alaka gösteriyorum hatta babası çok serindir bu konuda onun bakımıyla ilgilenmez ben yediririm yatırırım hasta olsa ilaçlarını içirrirm banyosunu yaptırırım babası sadece bazen yardımcı olur,

Ben varim:)universite okudum yuksek lisansimida yapup cocuk dogutdum:) evdeyim. calismayi istiyorum ama bebisimi nasil birakirim bilemiyorum

Kızlar, Kadın olmak çok farklı birşey, ne olursa olsun şartlar eşit değil evin sorumluluğu, düzeni bize bakıyor. Benim annem rahatsız, kayınvalidem farklı bir şehirde, çocuğum hiç yemek yemeyen çok sık hasta olan bir çocuktu ve onu o halde hiçbir bakıcıya yada kreşe bırakamazdım. Şuan 5 yaşında yavaş yavaş bende kurtlanmaya başladım ama kariyer namına hiçbirşey yapamadım tabi. Kendim bir iş kursam diye düşündüm o da bu zamanda büyük risk dediğim gibi biz erkekler gibi sabah 7,30 da evden çıkıp akşamda 7 de tabağı önüne hazır getirilen ardından da televizyonun karşısında çerez yiyen canlılar değiliz heryük üzerimizde. Hem dışarıda çalışıp hemde evin sorumluluğu zor. Neyse çok uzattım hepimiz için hayırlısı olsun:))