Kadının hayatta tek bir tane bile erkek arkadaşı olmamış. Kimse ama kimse bakmıyormuş yüzüne. Yıllarca para biriktirip, son çare olarak bir plastik cerraha gitmiş. "Hanımefendi" demiş doktoru, " inanın yapacak bir şey yok.. Tanrı resmen size haksızlık etmiş.." Kadının fenalaştığını görünce de teselli gereği duymuş.. "Bakın.. Yeniden yaşama inanın. Dünyaya bir daha gelişinizde dayanılmaz bir afet olacaksınız ve bütün erkekler sizin için sıraya girecek.." Kadının içini bir umutsuzluk kaplamış ama bir yandan da heyecanlandırmış onu bu son sözler. İntihar edip bir an önce mutluluğa kavuşmak istemiş. Çıkmış köprünün üzerine, bırakmış aşağı kendisini.. Talih bu ya, hıyar, patlıcan, muz yüklü bir mavnanın üzerine düşmüş. Başını çarpıp bayılmış.. Gözleri kapalı, yarı baygın kendine gelirken etrafı yoklamış, nerde olduğunu anlamak için.. Eline değenleri kavramış, birini bırakıp diğerini tutmuş. Birden yüzünde aydınlık bir gülümseme belirmiş.. "Beyler lütfen.." demiş sevinçle, "Teker teker lütfen..!"