Tanrı Adem'le Havva'yı yaratalı birkaç saat olmuştu ve ikisi üzerindeki son rötuşları yapıyordu. Elinde sadece monte edilecek 2 parça daha kalmıştı. Bunları hangisine takacağı konusunda kararsızdı. Sonunda onlara sormaya karar verdi."Elimde 2 parça daha var." dedi. "Bunları da sizlere monte edeceğim. Bunlardan biri ayakta işemeye imkan veriyor. Diğeri..." Havva daha ses çıkaramadan, Adem büyük bir coşkuyla hemen atıldı: -"Ben, ben! Bana ver onu. Çok eğlenceli olacak. Onunla ayakta işeyebileceğim. Ne olur bana ver onu." Adem'in ısrarları ve çocuklar gibi zıplayıp durmasına fazla dayanamayan Tanrı, o parçayı Adem'e monte etti. Adem sevinçten çılgına dönmüştü. Hemen etrafta koşturup her yere işemeye başladı. Bir kayayı ıslattı, zig zaglar çizdi, kuma adını yazdı, sonra da ilerideki bir taşı vurmaya çalıştı yeni oyuncağıyla. Durumu gören Havva üzgün ve süzgün; -"Tanrım bana takacağın parça nedir?..." Diye sordu. Tanrı Adem'e bakıp iç geçirerek cevap verdi: -"Beyin kızım! Beyin..." :))))))))))))))))))))) Durumu olduğu gibi kabul etmekten başka ne yapabiliriz ki... Bizi biz yapan seçimlerimizdir.!!!!!!!!