açmış olduğum önceki konu başımdan geçeli 2 hafta oldu. Zaman aleyhime işliyor çünkü gün geçtikçe karnım büyüyor ve ağırlaşyorum. Boşanma fikrinden başka bir olur yol gelmiyor aklıma. Akşam eşimle tekrar konuşup anlaşmalı boşanma için ikna etmeye çalışacağım ki bu süreç beni hamile halimle yormasın ve kısa sürsün. Sizce ona nasıl yaklaşmalıyım? ikimizin de mutsuz olduğunu ve yaşlarımızın genç olduğunu bu hayatın birbirimizi değiştirmeye çalışarak geçmeyecek kadar kısa ve zor olduğunu söyleyeceğim. Umarım bebek biraz büyüyene kadar bana destek olmayı kabul eder de o eve geri dönmek zorunda kalmam...

insan evladının annesine karşı en azından evladının hatırı için bu süreçte bunları yapmamalı. Allah sizin de yardımcınız olsun onları da bildiği gibi yapsın. Ben de olaylar olduğunda bayram için annemi ziyarete gelmiştim eşim olacak şahıs da evi terk ettiğimi öne sürebilir. Allahından bulsunlar

Bnde hamileyim bende boşanma asamasindayim. Dava sürecinde yani. Mesleğiniz var mı? Aile desteğiniz olur mu? Bunlar gerçekten çok önemli çünkü boşanma sürecinde eşim dediginiz insan hiç tanımadığımız birine dönüşüyor ve güven duymanız imkansız.

çok haklısınız. Onlarla tekrar konuşup kararımın kesin olduğunu belirteceğim belki korkularımı azaltırlar. Onlar benim kararımdan vazgeçme ve eve dönme ihtimalime karşı bana karışmıyor ve olaya fazla yorum yapmamaya çalışıyorlar, bu konuda evde bir sessizlik ortamı mevcut. Sizin profilinize girdim ama boşanmanız ile ilgili bir konu bulamadım sitede yeni olduğum için bulamamış olabilirim. Merak ettim siz kaç haftalık iken boşandınız ve sebebi neydi hakim hemen boşadı mı? Bir de avukat masraflarınız ne kadar tuttu? teşekkürler V

Inşallah bebeğinle daha güzel günlerin olur üzme kendini daha fazla

Esin evden gitse bebeğini büyütürdün rahatca, sence buna yanaşır mı, güzelce konuşmayı dene, hamile halde uğraştığın şeye bak ah bu erkekler kendilerine düşen sadece adam olmak onu da beceremiyorlar...

Amin inşallah, Allah yardımcın olsun V

çok üzülüyorum çok. Bir de üstüne hamilelik şekerim çıktı morallerim çok bozuk. Evlilik eş seçimi insanın hayatını değiştiren kararlarmış, beni bitirdi 25 yaşımdayım ama 55 gibi hissediyorum. Allah herkesi kıymetini bilen vicdanlı insanlarla karşılaştırsın

ben üniversite mezunuyum fakat evlendikten sonra çalışmadım şuanda bir işim yok. Ailem destek olacak her zaman arkamdalar kararı bana bırakıyorlar ama ben yük olmaktan korkuyorum, o yüzden eşimin vereceği nafakaya ihtiyacım var. o yüzden onu ikna etmeyi ve anlaşmalı boşanmayı istiyorum. Güvenmemek konusunda çok haklısınız tahmin edebiliyorum...

yaşadığımız ev eşimin anne babasının eviydi. Aile apartmanı gibi... Orada yaşamam imkansız malesef bende evimin konforunu terk etmek istemezdim