Bir zamanlar kendim işsizdim, o yüzden nispeten bu sorunuza cevap verebilirim. Sıkıntı ne kelime... Depresifleşiyorsunuz gitgide. Sonuçta iş hayatı demek sadece bir gelir elde etme değil aynı zamanda bir sosyal çevre demek. Bir amacınız oluyor çalışırken. Evde olduğunuzda herşey rutinleşiyor. Herşey rölantide gidiyor. İnanılması güç ama ev işlerini bile daha fazla aksatıyorsunuz. "Sonra yaparım"ların sonu hiç gelmiyor... Özellikle çalışan insanlar boşluğa düşüyor birşekilde. Tabi ki dengeyi kurmak önemli; bir takım sosyal faaliyetlere katılınca elbette nispeten daha rahat geçer. Ama ne bileyim;bana göre değildi. Depresif geçirdim o dönemlerimi. İnsan çalışırken daha bir zinde oluyor sanki.

limonagaci kullanıcısından alıntı çalışmak istemedim, eşimde aynen böyle düşündü. Adet sancılarımı rahat çekeyim diye çalışmama hakkı sundu bana Bi de çalışırsam yemek ve mutfak kalitemizin düşme riskini göze alamadık. Sabahları da kedi gibi gerinegerine uyanıp kendime kreplerrrrr, sucuklu yumurtalar yapıyorum. Sonra da bi sütlü kahve ve televizyonda kaliteli düzgün bi program bulup onu izleyip internette takılıyorum. nasıl özendiriyo insanı limoncuk :) acaip özendimmm öyle böyle diil :)))) ki ben çalışmayı savunan biri olarak hayal ettim yazdığını bi anda. :) bak şimdi migrenim tavan durumda ama mesainin bitmesini beklemek zorundayım resmen işkence :) halbuki evde olup yaysam 2 saat uyusam geçerdi bu illet ağrı. AZE değmezmişsin.. tek ayak

Bende kendi konumu okuyup heyy yarabbim diyerek buraya geldim :)) konum nereden nereye geldi... temizlikyarışması düzenleyeceğim çalışan bayanın evimi yoksa evde oturanın mı :) komik hemde çok... herkesin evi tertemizolabilir sanki biz pisliktemi oturuyoruz temizlik hastası biri olarak çalıştıgım dönemlerde evim temizdi ama hiçbir zaman öyle geniş geniş rahat rahat temizlik yapamadım işten çıktıgım ilk hafta kış temizliği yaparken dedim ki işten iyi ki çıkmısım su evin haline bak ki sürekli düzenli temizlerim... evde olmaya sizlerle alışacağım arkadaşlarım :) burası hergün gelip konusacagımız biryer olsun :) birbirimzden çok şey öğrenebiliriz diye düşünüyorum 1

enteresan sanki hiç yazmamışım gibi davranmışsınız.. heralde gruba kabul edilmedim..:26:yanlış birşey mi yazdım acaba? aralikkizi

atla gel kuzum buraya sende ben de de tiyortocu ruhu var, oyunculuk yapmıstım kendı çapımda

Selam sumak, sen ekşi ben ekşi, ne güzel olur bu ilişki Dediklerinden kendimde gördüklerim var. Ben de "gizli" sanat kadını ve açıktan keyif kadınıyım sanırım Elimde kahve Saatlerce kitap okuyabilirim, gözlemlerim accayip, lisede de tiyatrocuydum, canım istediğinde afilli laflar etme becerim de var. Acaba bende sanatçı hassasiyeti var da ondan mı bütün bu başıma gelenler Ondan mı ben bu dünyayı anlayamıyorum, niyetlenip altından kalkamıyorum acep. Sana gelirsek, valla okudukça huzur buldum. Hele şu yemekler mezeler kısmı tam benlik. Ama bu konudaki çoğu kadın İzmir'li yahu, haksızlık değil mi bu? Ankara'da otursaydınız ben bilirdim size edeceklerimi :) Çoluk yok çocuk, iş yok güç yok, toplanırdık vakitli vakitsiz madamcocomo tek ayak

Hahaha aynen bende nolacak senin iş durumların ee sen hep evde mi oturcaksın diye kendimi yiyip bitiririm, sonra aman hayat bir anlık zaman dilimi, rakı içen öldü de su için ölmedi mi lafından yola çıkıp çalışmayan ölecek de çalışan ölmeyecek mi diye yayılıyorum kimi zaman, hele bu soğuklarda bu kış vaktinde sıcacık ev otur poponun üstüne . push ; nickminkenari sıkı sıkı

ben üni. mezunuyum. iki çocuğum olduğu için çalışmıyorum. çalışmayı önceden isterdim. kaçırdığım paralara yanardım. şimdi isteklerimi azalttım daha mutluyum. insanlara da kolay kolay katlanamıyorum zaten. yapmacıklıktan da nefret ederim

Selam hanımlar. Evet ben de yeni haline yabancılık çektim biraz ama arama motoru daha etkin olmuş. Önceden çok işlevsizdi ama şu an konu içinde aratma yaparken daha isabetli sonuçlar çıkıyor. Bu arada bebekkafa o bahsettiğin şeyin aynısından bende de var. Bi taraftan herşeyi yapma isteği, diğer taraftan bi ağırlık ve amaaaan nasılsa yaparımcılık

Selamlar tüm üni mezunu, evli, çocuksuz ve toplum baskısıyla karsı karsıya kalan kader arkadaslarıma... Tüm yazılarınızı okudum. Hepside neredeyse beni anlatmış. Ben fazla uzun yazmıcam çok karmaşığım yazdıklarım da bu yuzden anlaşılmayabılır. Kafam gercekten gitmiş durumda. Konu biraz eski kalmış ama okuyanlar mutlaka olacaktır. Bende 2 yıllık üni mezunu 25 yaşında 3 senelik evli henüz çocugu olmayanlardanım. 3 senedir dogru duzgun bir iş bulamadım genelde 3-5 aylık işlerdi. Hatta en son işimden 2 hafta önce çıkartıldım. Güzel ve kalıcı bir iş bulamama sebeplerimin başında emir almak istememem, burnu havada, arkadan iş çeviren insanlara katlanamayışım, yalakalık, dedikodu v. s. bunlara katlanamayışımdan iş yerlerinde sabit kalamadım. Kesinlikle benim sebeplerimin başında bunlar geliyodu. Diyeceksiniz ki çok mu çalışmak ıstıyosun kesinlikle hayır derdim bu soruya fakat sizlerinde dediği gibi toplum baskısı kaynana-kayınpeder-gorumce-kendı annem-babam hatta eşimin baskıları bi türlü karşılanmayan ihtiyaçlarım beni iş bulmaya mecbur durumda bırakıyo. Fakat mesleğimden de zerre haz alamadıgım ıcın bu işe de gonullu olmadım hıc bı zaman annem sagolsun onun zoruyla grafık bolumunu bıtırdım. Aslında radyo-tv okumak ıstıyodum bu dusunceme de karısıldıgı ıcın okuyamadım. Şimdi oyle bir garip durumdayım ki size anlatamam 2 hafta oldu esımın tarafından kımseye gıtmedım daha ısten cıkarıldıgımdan berı artık kımseye yuzum yok calısmıyorum demeye cunku bana ınanmıyacaklarını dusunuyorum bunun aslında calısmaya gonlu yok buda kımseyle gecınemıyo yoksa iş mi yok o kadar okumus etmıs bu lafları ınanın duymamak ıcın su an onları arayıp soramıyorum bıle ısten cıktıgımı daha bılmıyorlar kendı aılem dısında Bi yandan ev - iş bir arada çok zorlanıyodum yolum uzundu çıkarılmama cokta uzulmedım benı tek uzen ınsanların ÇALIŞIYO MUSUN? soruları inanın ki. Bugun butun gun fılm ızledım fılmlere sardım ınternette birşeyler arastırmak ıyı gelıyo evımde oturup cayımı ıcmek ozgur olmak guneşi evimde görmek balkonda oturmak yemegımı yapmak bana cok ıyı gelıyo. Ama bunu ınsanlara anlatamıyorum. Akıllarınca benım hayatımı çiziyolar çalışmıyorsan çocuk yap boşa mı okudun evde temızlık hastasımı olucaksın... En çokta kendı annemin çalış baskıları yordu bitirdi artık beni. Bu yuzden kendı aıleme bıle gıtmek oturmak ıstemıyorum cunku 3 lafın 2 si iş mevzusuna çıkıyo kendımı çok kotu hıssedıyorum hemde çookkk. Çocuk konusuna gelınce 7 aydır olmuyo deniyoruz. Kısmetim kapandı heralde dıyorum ne tarafa elimi atsam kuruyo Allah yardımcımız olsun benım gıbı baskı gorenlerın ve benim. Ama Allahtan ümit kesilmez yarın ne olucagı belli olmaz belki bir iş kapısı belki bir evlat kokusu...

Cekhu ben de sana bayıldım anacım Dediğin gibi hayat zaten zor, ne gerek var daha da zorlaştırmaya? Çalışsaydım muhtemelen şu sıralar bir bankanın x şubesinin müdürüydüm ama açmadı beniiii... Hiç açmadı. Sanırım farkında olmadan şu Candan erçetinin sevgilisi hakan karahan'ı örnek alıyorum kendime. Akbankta çok üst düzey bi yöneticydi sanırsam, bıraktı işi gücü, şarkı sözü ve film senaryosu yazmalara verdi kendini. Aferin abimize. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Kasım

laptopu ofiste kullanmak yerine balkonda yaprak sarmasının yanında kullanan hanımlar size sesleniyorum, bence çok ama çok şanslısınız, sizin yerinizde olmayı çooook isterdim ama sevgili kocamın çalış baskıları sebebiyle çalışıyorum işte. ama şuanda bu yazışmayı ofisten yapmak yerine evden yapabilmeyi isterdim. evliliğimin ilk dört yılı çalışmadım, evdeydim ve çocuğum da yoktu, birşey itiraf edeyim mi o zaman dilimi hayatımın en muhteşem yıllarıymış. bunu şimdi bir çocuk annesi olup, sabahtan akşama kadar çalışmak zorunda olunca, aynı zamanda evin temizlik, yemek, ütüsünü aksatmadan yetiştirmek zorunda kalıp, bir yandan da çocuğumu büyütmeye çalışınca anladımmm. o günlerimi çok arıyorum, özlüyorum. sizler de çok şanslısınız, kıy i bilin. bana kalsa asla çalışmazdım. çocuğu da bir iki yıl sonra yapardım. bir arkadaşın dediği gibi adet sancılarımı işyerinde sürünerek değil de evde koltuğumda yayılarak geçirmeyi çooook isterdim

Yok canım en azından benimkinin pamuk olduğunu görmedim hiç... Ama dışarda da bağırıp çağırdığını sanmıyorum. Fakat birkaç kez kendimde denk geldim, durduk yere esip gırlayan, gürleyen çok kişi var... Bunun birazda görgüyle alakası var sanırım, sonradan görmeler daha kendini bilmez oluyor bu konuda. Ne zamandır nişanlısın? Müstakbel eşin ne iş yapiy? Hangi ile gideceksin? İzmir gibi güzel bir yer bırakılıp gidilir mi..:78: Sen günün birinde gelirsen yine beraber iş kurarız kız, sen yeterkine gel... aydasu

Olsun yine de çok güzel paylaşım.. aydasu

Ya Allah aşkına, büyük adam olmak ne? Benimle aynı bölümü bitirmiş kişiydi işte benim yöneticim. Teftiş kurulu başkanı. Çalışmaya devam etsem olamaz mıydım ben bunu bi 10 sene sonra? Kuralları anlayacak ve uygulayacak, gerekirse tüm insanilişkilerini roma usulü entrikalarla fırsata çevirecek zekam yok muydu? Bu büyük adam olmak mı? Neye göre kime göre? mutluluk84'ün dediği gibi herkesin misyonu olduğunu düşünmüyorum ben ama bazılarımızın var. Sanırım kendini beğenmişim biraz, benim var gibi geliyo. Ben kendimi ayda bilmem kaç lira için bi bilgisayar ekranının karşısına kilitleyemem gibi geliyo. Sanki somut işler, somut faydalarım dokunmalı dünyaya. Kendime yediremedim ben 22 yaşında bi pazartesi başlayıp da vakit artık 65 yaşında bi cuma saat 6 olsun diye beklemeyi. Belki mesai saatleri 11de başlayıp 3te bitseydi böyle olmazdım orası ayrı Bugünlük böyle bi tanışma ve birbirinin çölde görüp serapları modu oldu, biraz daha toplaşıp yavaştan günlük sohbet muhabbete geçeriz :) Çok sevindim sizleri bulduğuma yeniden. İyi ki aklıma gelmiş bu konuyu açmak :13: aydasu

hehe ilginç bi konu :)) ben çalışıyorum ama evli diilim.. sanıyorum ikisinin aynı anda dört dörtlük gitmesi çok zor.. çalışmayı seviyorum ama evliliğin gerekliliklerini herhalde aynı anda dört dörtlük sürdüremem. işi bırakmayı düşünmüyorum en azından emeklilik günüm dolana kadar ama evlilikte dört dörtlük bir evhanımı olamıcam herhalde en azından bi süre :) aralikkizi

Selamlar.. Enteresan bir grup olmuş:) Tebrik ediyorum.. Sonuçta bir ilk.. Pek çok kadının duygularını isimlendirmiş yazıya dökebilmişsiniz.. Bende kimi zaman bu duygular içinde gidip geliyorum.. Ama sizin fikirlerinize hak verir gibi olursam kendimi suçlu hissedip yaşantıma devam ediyorum.. Şu anda evliyim 4 aylık.. Çalışmıyorum ama çalışan ve sizler gibi kariyer sahibi olan iyi bir mesleği olan bir bayandım.. Şu anda eski işimde çalışsa idim eşimden daha iyi kazanıyor ve hatta muhtemelen burda diil yurtdışındaki ofiste çalışıyor olucaktım. tabi buraya dönmek üzere.. Döndüğümde de müdür olmak üzere.. Herneyse olan bişi yok sonuçta.. Keşke diyorum çünkü ben anne baba ayrı büyüdüm.. Çok zorluk yaşadık çok.. babam bakmadı bize.. aramadı sormadı..10 yılda bir kere 100 lira gönderdi belki o kadar..18 yaşında geldi beni okulda ziyaret etti sadece budur yani.. devamı da fiyasko oldu.. Evlenirken nikahıma bile gelmedi.. Annem ise ayrı.. Ondan hiç bahsetmiycem ama o çalışırdı tabi mecburen.. Eksiklik yaşatmadı o ayrı da çok ama çok yıprandı.. mahvetti kendini. psikolojisi bitti.. şu anda bodrumda benim üstüme milyarlarca borca sokarak girip hayatımı mahvetmesine neden olan evimde yaşıyor.. evim çünkü tapu benim adıma.. konu bu diil elbette farkındayım ve sizlerden af diliyorum.. Ancak anlayışımı açıklamak adına kısa bir özet geçmek istedim dediğim gibi bu şartlar büyüyünce insan tek çareyi çalışıp güçlü olmakta bulur.. Yani tercih edebilme imkanı olan sizler inanılmaz şanslısınız.. Ama ben gibileri istese de istemese de bu hakka sahip dahi olsa Hep bir korkuyla yaşıyoruz.. Şu anda borçlarımız var... Allaha şükür eşim kazanıyor.. borç olmasa maaşıda yakında yükselince haydi haydi ev geçinicek.. Hatta fazla fazla biriktirebilir hale bile gelicez.. Tek sorun kiradayız.. yani evim var ama borcu var ve bodrumda.. içindede annem var.. şu anda yüzlerce borcun bi tanesini kira öder gibi annem ödüyor ve o evde yaşıyor.. Allah ömür sağlık versin annecime.. yeterki mutlu olsun.. bunu geçelim..:)kusurabakmayın abarttım ama yazmak istiyorum. Zamanınız müsait diye düşündüm.. Ben ise borçlar ve uzun süredir iş hayatımdan uzak kalmamdan dolayı çok üzgün ve yorgun bi okadar da yaşlanmış gibi hissediyorum.. Beni görseniz 28 yaşında diil 18 dersiniz.. yani öyle bi tipim var.. İşin enteresan yanı kendimi bildim bileli hep çalıştım.. okurken çalıştım hep koşturdum ve araya giren bu zamandan sonra kendimi tükenmiş hissediyorum.. Allah korusun bakmak zorund aolduğum kardeşlerim yoktu belki.. Ama annem hep astım hastasıydı o nedenle işi bıraktı.. Ben üniden sonra yurtdışına gidip para biriktirip geldim ve çok iyi bir yerde işe başladım sonra eve yardımcı ben oldum.. Çok güzel ve bir okadar da zordu.. Yani çok yoğun bir işim vardı.. Ama yılmadım ordan başka yere geçtim sora daha iyi maaşla başka yere derken annemin hastalığı nedeniyle bodruma taşınma isteği vs vs.. hayatım alt üst oldu.. sonra borçlar ve evlendim.. evlenmeye bu kadar karşı çıkarken 6 yıllık bir ilişkinin ardından evlendim.. Borçlar konusunda eşimin ailesi destek oldu ve bir kısmı ödendi bende evlnmek sorunda kaldım.. çünkü kendi hayatıma kaldığı yerden devam etmek istemiştim.. Şu an edebiliyomuyum kocaman bir hayır.. çünkü eşimin hayatını yaşıyoruz.. o elektronik mühendisi.. yazılım işinde uzman.. pek gecesi gündüzü yok.. pek görüşemiyoruz aslında.. genelde 11 de geliyor.. pazarda çalışıyor.. bende onun arkasını topla ingilizce çalış yemekler alışveriş bütçe derken bitiriyorum günü.. hele son zamanlarda sürekli uyumak istiyorum.. Maddi olarak biraz sıkıştık.. Yoksa gitmek istediğim kurslar vardı.. Bende kendimi çok bıraktım.. yani dış görünüş olarak diil.. Kendime çok düşkünüm bakarım kendime o ayrı.. hatta şimdi daha çok bakıyorum kendime şükür imkanımız var.. spor yaparım filan hiç aksatmam.. yediklerime aşırı dikkat ederim.. hatta bodrumda bi ara çalışırken bu yüzden işten bile ayrılmak istedim:) çünkü dışardan yemeyi sevmem.. ben sorunlu bi aileden çıktığım için biraz sorunlarım olduğunu biliyorum.. sürekli kendimi düzeltmek için dua ederim.. Sürekli de düzeltmeye çalışırım eksiklerimi bilir ve düzeltirim de.. şükürler olsun.. Sizler gibi düşünebilmek düşünürken de rahat olmak çok istiyorum.. Ama hayat buna imkan vermiyor benim için.. Ben bunun adamı diilim sanki.. Korkuyorum ben sürekli.. Ya bir gün eşime bişi olursa.. ya da aramızda bişi olursa.. ortada bırakır giderse.. Biz huzurluyuz ama ben hiçbişiyin garantisini verememki.. herşey olabilir hayatta.. herşey bizler için.. bu bi sınav ve sınava iyi hazırlanmış olmak gerek diye düşünüyorum.. Bi yandan da çok yıpranmış hissediyorum.. çok koştum çok yoruldum sanki.. Çok hızlı gittim çöktüm gibi.. İnsanlardan çok çekiniyorum.. Kendi anam babamın yaptıklarınndan sonra insanlardan heleki iş hayatını acımasızlığından kaçmak evime sığınmak istiyorum belki de.. Ama şu fikir beni mahvediyor.. Ya ilerde bişi olursa.. O zaman annem gibi olmak istemiyorum.. Onun gibi kndimi kaybedene kadar çalışmak ve sonunda kendimi kaybetmek.. Erkeklerden ve tüm herkesten şüphe ediyorum zor güveniyorum o ayrı.. Ama evlilikten çok korkuyorum.. evli olmama rağmen.. bi yanım ona güveniyor bi yanım ise güvenmiyor.. bi yanım evimi çok seviyor çıkmak istemiyor.. sadece kendimi geliştirmek istediğim alanlara yönelmek istiyor.. bir yanım ise hayır bu hayata çalışmak için geldik yorulmak için geldik diyor.. yorumlarınızı bekliyorum sevgiler..:) A arim

Biz laptop'ı ofis masasında değil balkonda mis gibi açık havada, yaprak sarmasının yanında, tembellik yaparak kullananlaaaar hadi toplanalım 1

ayhhh bende sizdenim ne çocuk var ne kariyer sabah akşam keyifffffff aydasu

Ne planların var gııı...? :82: Ne iş yapiysun? Bende yakında - gerçi bu yakında dediğim birkaç ayı bulacak yine- güya işe başlayacağım...:78: Son demlerimin tadını iyi çıkartayım diyorum.. Aslında tamamen evde olmakta sıkıcı... Bunun ortası yok mu acep... aydasu

Olmaz mı be aydasu, başımızın üstünde Bu dediklerini aynen hissettim çalıştığım dönemde. Elimde diplomam var, iş tecrübem var, istediğimde 2-3 ayda bulamasam da 1 senede bulurum yine benzerini. Kafana göre arkadaşlar bulma faktörü dışında hiçbir şey çalışmayı aratmıyor insana inan ki. Tek zorlayan şey mor inekliğe yeltendiğimiz için, benzerlerimizin sabahtan akşama kadar o ofislerde mevsimlerden bihaber bi yerlere tıkılı kalmış olması ve bize kalanların pek de iç açıcı olmayan, kafa yapısı uymayan, mecburiyetten evinde oturan tipler olması. İşte bu konunun amaçlarından birisi de bu. Aynı şehirlere denk geldikçe gerçek hayata da taşıma umudu buradaki arkadaşlıkları. mutluluk 84 ne güzel demiş mutfaktaki detaylara bayılıyorum diye. Forumda dini paylaşım yasak olduğu için konu içinde yer veremeyeceğim ama ilerleyen zamanda özelden de mesajlaşmayı çok isterim bu konuda. Çünkü beni çalışırken en rahatsız eden şeylerden biri de buydu. Patronun/i. k'nın istediklerini yapıyor olmak ve ihtiyacım olmadığı halde çalışarak kendimi allahın istediklerini yapmaktan alıkoyuyor olma fikri... Bu konuyu bu kadarla sınırlandırıyorum, dediğim gibi özelden devam ederiz bi süre başka paylaşımlarda bulunduktan sonra... Tekrar hoşgeldin aramıza :) 1

Bilirim tıbbi sekreterlerin durumunu; hastalarla uğraş ayrı, bir de gün boyu stres topu olmuş doktorlarla uğraşmak ayrı... Hastada size patlıyor, doktorda size patlıyor... Kolay değil tüm gün onca insanlarla uğraşmak. Ohh oh gömül kitaplara, ahşaplara, dekorasyona süper valla... Benimde yapacağım bir sürü şeyler vardı ama gel gör ki, onlara bile üşenir oldum... Ayaklarımı uzattım yayıla yayıla tembellik yapiyrumm :86: Baktım işsizlikten kafayı yiyeceğim, çareyi bende tembelliğin nimetlerini saymakla, farketmekle, tadını çıkarmakla buldum.

eski bir konu iki çift laf etsem alınacak kimse kalmamış belki okuyan başkaları üzerine alır... hayatlarınızdan memnunsunuz ne güzel... evinin kadını olup keyif sürmek isteyen arkadaşlar; üniversite okuyarak, okuyup çalışmak isteyen insanların hakkını gasp etmeyin bir zahmet... . push ;

hımmm topik güzel, muhabbet güzel, konu güzel... lakin ben bu konuda baya doluyum ve açıkçası kendi içimde net değilim... umarım okursunuz uzun olabilir ben 29 yaşımdayım ve bi 2 yıllık bi 4 yıllık olmak üzere üniversite mezunuyum...2 yıllık turizm ve otelcilik okudum, o alanda çalışmak istemediğim için ve bulunduğum yerdede bu konuda iş alanı olmadığı için çalışmadım... sonra 3. sınıftan dikey geçişle işletme okuyup onu da bitirdim 2007 de... lakin yine bulunduğum yerde iş bulmak pek mümkün olmadığından, başka şehirlerdede internetten yaptığım başvurular sonuçsuz kaldığından yine çalışamadım... annem ve çevrem illada bankaya gir bankaya gir diye tutturduğundan bir kere iş bankası sınavına girdim geçen sene ama o da sonuçsuz kaldı... nitekim yaş oldu 29 ve ben hiç çalışmadım... bundan şikayetçimisin derseniz, evet şikayetçiyim... bi iş tecrübem olsun isterdim... kendimi "bi işe yarıyor" hissetmek isterdim... yanlış anlamayın çalışmayanlar bi işe yaramıyor demek istemiyorum bu sadece benim hissettiğim, belkide evli olmadığım için.. hani evli olanlar evini çekip çeviriyor, çocuklarıyla ilgileniyor vs... çalışmam konusunda bana en çok baskıyı yapan annem olmuştur... annem emekli öğretmen... çalışmanın faydalarını, evde oturmanın zararlarını tabiri caizse beni didiklercesine anlatıp durmuştur yıllarca hala da anlatır... bu o kadar psikolojimi bozuyor ki... hayır kendim çalışmak istemediğimden değil ama sürekli aynı konunun tekrarlanması ve çalışmazsam kendi annem tarafından deyim yerindeyse aşağlanmak koyuyor insana... çalışmayıp ne yapacaksın, evde oturup yemek yap, bulaşık çamaşır yıka, çocuk bak, asosyal yaşa, kocanın eline bak, bunu mu istiyorsun, sen bunu yapabilirmisin, kendine bi toka alacağın zaman bile kocandan para istemek ne kadar kötü bişey... vs vs peki ben onu haksız mı buluyorum, aslında hayır.. o bunları söylediğinde öyle bir tablo canlanıyor ki gözümde, eğer çalışmazsam kendimi aşağlık hissedicem gibi... heleki "kendine bir toka bile almak istediğinde kocandan para istemek zorunda kalmak, kocana el açmak" tabiri düşündükçe beni ürpertip, psikolojik olarak bunalıma girmeme sebep oluyor, çünkü aşırı gururlu bir yapım var... şu an annemden babamdan bile para isterken yer yarılsada içine girsem durumunu yaşıyorum... o derece yani... lütfen kelimelerimi yanlış anlamayın, çalışmayanlara gurursuzda demiyorum... sadece kendi hislerimi anlatıyorum çünkü buna çok ihtiyacım var ve bu topik tam da yarama parmak bastı... şu an nişanlıyım ve Allah izin verirse 6 ay sonra evleniyorum... nişanlın ne diyor derseniz, ben çalışıcam diye tutturduğum için, çalışmana karşı değilim ama adam gibi bi yer olursa diyor... çalışmama pekte sıcak bakmamakla birlikte... ama diyorum şimdi böyle diyor ama evlenince acaba batarmıyım gözüne, illaki kendime göre masraflarım olacak, insanım sonuçta, ya diyorum ne çok masrafı var derse ya para verirken içinden gelerek vermezse... o zaman ben ölsem daha iyi emin olun... şunları yazarken bile ağlamamak için zor tutuyorum kendimi... diyceksiniz belki nişanlını tanımıyormusun, öyle bir insan mı, bunun lafını edecek biri mi... değil elbette ama bilemezsin ki yinede zaman ne gösterir... durumları nasıl derseniz, iyi... ama inanın bu beni zerre ilgilendirmiyor... ben başkasına el açmaktansa heleki gözüne batacak birine, ölmeyi tercih ederim, o derece hassasım bu konuda... belkide diyceksinizki madem o kadar hassassın bu yaşa gelmişsin ama hiç çalışmamışsın, neden?evet çalışmadım ama birincisi annemin, babamın evindeydim onlar benim ailem, hiç bi zaman bana bunun lafını etmediler ikincisi şartlar el vermedi, benim yapabileceğim bi iş bulamadım, ruhsal olarak buna hazır hissetmedim vs... ben yapı gereği biraz hassas biriyim, başkasından emir almak, birinin benim tepemden bakması, sarkıntılıkların olması vs katlanabileceğim şeyler değildi... bu nedenle memur olmayı çok istedim... hem çalışma şartlarının rahat olmasından hemde abuk sabuk insanların içinde olmamak için ama o da nasip olmadı...3 kere kpss ye girdim ama hep hüsran oldu... heleki bu sonuncusu... ona hiç girmiyim... özel sektör ise hiç bi zaman bana göre olmadı... şimdi evlenince ne yapıcam diye düşünüp duruyorum... çalışmak istiyorum en azından çocuk olana kadar... çünkü çocuk olunca onunla tamamen kendim ilgilenmek istiyorum ve açıkçası hem çocuk, hem ev işi hem çalışmak, bunu yapabilecek güçte değilim... evet çalışmak istiyorum dedim ama bu zamana kadar hiç çalışmadığım için yapabilirmiyim bilmiyorum... genç yaşta iş hayatına başlayıp çalışmak tamam ama 29 yaşında ilk defa iş hayatına girmek kolay değil... kısacası ben kimseden laf işitmemek, ve kimsenin masrafımla gözüne batmamak için çalışmak istiyorum... belki çok çok içimden gelerek değil ama sırf bu nedenler beni buna zorluyor... bi arkadaş demiş ya ilk sayfada, nickini hatırlayamadım kimse hem ev işini yapıp, hem çocuğa bakıp hemde işe gidip bunların hepsini 4 4lük yapamaz diye... katılıyorum... heleki bazı insanlarda bu güç hiç olmayabilir, benim gibi.. düşünüyorumda çalışırsam bunların hepsinde süper olabileceğimi hiç sanmıyorum.. bi insan en fazla 2 konuya adapte olabilir ki bunu yapabilende çok azdır genelde sadece tek bi konuda başarılı olunabilir... ya işinde, ya ev işinde ya da çocuğuna bakmakta... bunlar fiziksel olduğu kadar ruhsalda güç istiyor... zaten dediğim gibi çocuk olduğunda çalışmayı düşünmüyorum açıkçası... yani ben ne sağdayım ne solda, ortada bi yerlerdeyim o yüzden yazmak istedim bişeyler ve buranın takipçisi olucam... umarım az biraz kendimi anlatabilmişimdir... yazdıklarınız zevkle okuyorum arada yorumlarda yaparım şimdilik bu kadar uzun oldu kusura bakmayın:) okuduysanız teşekkür ederim...

Hoşbulduk efendim:) Valla güzel olmuş, beyler işe biz buraya kaynatırız hem. Benimde çalışmama sebebim en başlarda tamamen kendi tercihimdi. Fakat evlendikten sonra eşiminde isteği oldu. Ballı börek oldu yani:) Şaka bir yana da uzun uzun yazımda es geçmişim, benim takıldığım bir noktada çalışan eş isteyen erkek modelleri. O nasıl bir zihniyettir ya, illa ki çalışacak yoksa olmaz bu iş diye diretenler mi ararsınız, hayatım evim, arabam iyi bir işim var ama iki kişinin maaşıyla çok daha rahat yaşarız diyen aç gözlü modeller mi... yok yok maşallah canım yurdumda, erkekler açmış gözünü. Eşine gelir getiren bir yatırım muamelesi yapan bu insancıklara, konuları her geçtiğinde daha bir acıyorum. Ben olaya çok düz mantıkla bakıyorum. Kira problemi olmayan kişilerin, eşlerini iş hayatına empoze etmelerini ciddi anlamda kınıyorum. Hayat elbette ki müşterek ama kendi yağıyla kavrulmak diye de bir şey var. Erkek çalışıp kazanacak, kadın o parayla geçinemezse ve en önemlisi kendisi isterse çalışacak. Aksi halde durum erkekler için mantık evliliğinden öteye geçemez.

Sevgili bebekkafa, ortadalığına %100 hak veriyorum. Ben şu an kendi kız kardeşime ne öneriyorum biliyor musun? Okulunu bitir, bi kaç sene çalış, baktın iş hayatı sana göre, devam et, baktın sana göre değil bırakırsın. Ama bu bi kaç senede biraz para biriktir, hem işi bıraksan bile yeniden iş bulacak kadar tecrüben olsun, hem de kendi giderlerini karşılayacak bi faiz getirisi olacak kadar bi birikmiş paran olsun. Örnek, ayda 250 lira çalışmayan bi kadının kişisel giderleri için yeterli midir değil mdir? Kimine göre yetmez ama bana göre yeter. Büyük tutarda alışveriş yapmayacak olduktan sonra, her ay kıyafet almayacak olduktan sonra, bi kaç kez arkadaşlarınla buluşmaya ve eşinden para istemeye çekineceğin kişisel harcamalarına yetecek kadar bir paradır bu. Hani çok gezmeyi seven biriyse ya da gitmek istediği yerler çok elit mekanlarsa zorlanabilir ama onun dışında yeterli bi tutar diye düşünüyorum, sonuçta 480 lirayla 4 kişilik aileler geçiniyor bu ülkede. İşte bu 250 lira için birikmiş bi 25-30.000 liranız olsa ayda yaklaşık bu kadar faiz getirir. Bu anlattığım yöntem tamamen benim yaşama yöntemimdir. Ben de gurur küpüyüm, emir alamam, dara gelemem, özgürlüğümü kısıtlattırmam vs.. İş hayatında yapamayış sebebim de bu zaten.. İşte bu kişisel özelliklerim nedeniyle ben de kocamdan para almıyorum. Tutarlar biraz daha farklı olmakla birlikte bu anlattığım tamamen hayata geçirilmiş bir projedir. Özetlemek gerekirse, ben de kadınların mezuniyetten sonra bi kaç sene çalışmasını 2 sebepten çok çok mantıklı buluyorum. Birgün yeniden gerekirse iş bulabilme şansı olsun diye, 2. si de bi miktar kendi parası olsun ki kendini iyi hissetsin, kendine yettiğini hissetsin. aydasu

merhaba bende bebek dogduktan sonra eve donenlerdenim kabul mu? is hayatim sadece bir yil surdu simdi evimde bebegimleyim. aralikkizi

limonagaci canım grafikte genelde illustrator Photoshop coreldraw freehand gibi programlar kullanılıyor.. senin bahsettigin programı genelde iç mimarlar kullanıyor.. ya da endüstriyel tasarım yapanlar..3 boyutlu görüntü elde etmek için.. bizde 3 boyut kullanılmıyor canım pek.. iste benim mesleğimin en büyük avantajı evden de isimi yapabiliyor olmam.. çünkü ben gece geç saatlere kadar oturmayı severim.. geceleri bilgisayar basında oluyorum :) kendi is saatlerimi kendim belirliyorum :) en kısa zamanda kendime kartvizit ve logo hazırlayıp cevreme dağıtmayı düşünüyorum :)

Aynen o keyif paha biçilemez. Zaten uykuyu severim, önemli bir şey yoksa erken kalkmam. Bende araştırmayı, yeni şeyler keşfetmeyi, öğrenmeyi, her zaman kendimi geliştirmeyi çok severim. mutfak konusunda biraz hassasım, yemek yapmak keyif benim için. Netten yeni tarifler almak, onları denemek, yeni tatlar keşfetmek çok güzel. Ayrıca mercimek köftesinide sık sık yaparım. Afiyet olsun sizede. aydasu

Kesinlikle haklısın kadın için hayat gerçekten zor, hal böyle iken durumu hem kendimiz için, hem ailemiz için zorlaştırmanın bir anlamıda yok. Kaldı ki hayatta her insanın bir misyonu olduğuna inanıyorum. Bu her birey çalışacak değil... Az öncede söyledim bizler büyük adam olamadık belki bazı zihniyete göre, ama büyük adamların arkadındaki herşeyi toplayan düzenleyen, yöneten kadınlarız. Bu da çok takdir edilmesi gereken bir misyon bence. Aile olabilmek, yuva kurabilmek ve o ailenin kurulan düzenin devamını getirmek adına didinmek çok büyük emek ve özveri zaten. Daha fazlası da ağır gelir ve mutlaka bölünür insan. Sonuçta insanız ve kadın olarak erkeklere nazaran çok daha narin ve hassas bünyelerimiz. İmkan varsa kendimizi zorlamayalım derim. Ama burda hayatlarımızın felsefesini değil de, eğlencesini yapıp, keyifli anlarımızı paylaşalım. Eminim ki çoktur:)

bende bu gruba gırıyormuyum, anlatıyım sız karar verın.. evlenmeden önce calısıyordum, evlendıkten sonra bıraz evde durmak ıstıyorum dedım calısmadım.. bu sırada kurslara gıttım, benım tarzım olmayan kurslar, cilt bkaımı, makyaj ve kuaforluk.. herkess nee kursa mı gıttın hanı calısmayacaktın, çalış bari kursa gıtcegıne dedı.. sallamadım.. kurs sabah 9 aksam 4tu ben o kurstan cıkıp saat 6'ya kadar spor salonuna gıdıyordum.. kurs bıttı, hadı kpssyı deneyelım dedım olmadı.. bu sırada sureklı çalış evde durma laflarıı.. kpss bıttı, ee sımdı ne yapacaksın lafları.. üni bitirdin evde mi oturuyorsun, cocuk yapsam sımdı 1,5 yaşında olurdu laflarıı.. şimdi herkes bana ıs bulma telasında.. aslında ben mutluyum evımde mesela evı süpürmem laızm su an, bavulumu hazırlamam, çamasırları toplamam yerlestırmem.. ama ben ne yapıyorum onümde laptop sıze yazı yazıyorum :) keyif kadınıyım ben, elımde kahve saatlerce kıtap okkurum.. loş ısıgımı yakar elime sarap alıp müzik dinlerim.. hatta fılm ızlerım geceler boyunca.. evimi cok sevıyorum evde olmayı cok sevıyorum.. saatlerce yemek yapmayı cok sevıyorum.. binbir türlü meze yapmayı, eşimi mutlu etmeyı sevıyorum.. işim olsa bunlar olmayacak ne keyfım ne esımın mutlulugu.. param olmamasına ragmen mutluyum.. ama artık şu mahalle baskısı dedıklerı seyı yapmasınlar lütfen.. fakat benım bı ısım var netten yapıyorum uzatıyorum ayaklarımı laptoptan halldeıyorum, kimse onu ısten saymıyor.. illa kı bı yerde sabıt durup, emir altında olmam lazım işim olması ıcın.. bunu yapan başta annem, ona da baskı kuruyor 'elalem,' kız ne yapıyor orda çalısıyor mu. yok çalışmıyor.. vah vah tüh tüh, o kadar da okudu beyi mi çalıştırmıyor off o da bana sarıyor resmen.. fakat artık bebek ıstıyoruz ıkı yılımız doldu, sırf esımle ıstedıgım ıcın yapıyorum bunu.. mılletın dedıgınden degıl.. kime benzıyecek merak ettıgımden, evimde onu cok güzel büyütecegimden.. işte hıkayem bu dur :)

konu hareketlenmiş :87:yeni yılınız hayırlı olsun. Allah herkese hayırlı evlatlar versin.. geçim gücü versin, versin ki evlatlarımızı gölümüzce büyütebilelim... çalışmak zorunda olan herkese Allah güç kuvvet versin.. çalışmayı çok isterim aslında.. şu anda bazı mücbir nedenlerim var maalesef.. evde olmak her ne kadar güzel de olsa.. yani düzen tertip açısından.. eşime eşlik yapabilmek açısından.. biliyosunuz işte.. ona güvensemde maalesef hayat zor.. kimseye de güvenmemek lazım.. herşey başımıza gelebilir.. bi çocuğumuz henüz yok ve olmadan önce de sebeplerim ortadan kalkınca kısa süre de olsa bir işe girmek çalışmak o duyguyu tekrar yaşayabilmek istiyorum.. eninde sonunda bigün bi evladım olucak Allah izin verirse o gün geldiğinde imkan olursa onunla ilgilenmek istiyorum bir süre.. devamını Allah bilir.. herşeyin hayırlısı zaman ne getirir bilinmez o nedenle tedbiri elden bırakamam.. nickminkenari sıkı sıkı

cekhu, kuzum bu durumdan ne kadar muzdarip olduğunu okumuştum yazılarında... Az mücadele vermedin sen de... Ay pek iyi oldu burası... Bu arada ben 24 yaşındayım, sizlerde durum nedir?

Evliyim, şimdilik okula gidiyorum. Daha doğrusu gitmiyorum, ancak sınavlar yaklaşınca ugrarım bunun dışında keyif çatmakla meşgulum. Bu topikte de geleceğimi gördüm. Bu güne kadar çok çalıştım yeter. P Perladerma Kullanıcı üyeliğini pasifleştirmiştir. Üyelik

Bak şimdi üzüldüm özendirdiysem Ben sahip olduğum hiçbir şeye kimseyi imrendirmeme prensibiyle yaşarım normalde O cümleleri niye o kadar detaylı yazdım? Çalışıyorum, ay kendi ayaklarımın üzerinde duruyorum, bıdıbıdı bıdıbıdı takılanlar var ya, onlara "aslolan keyiftir"i azcık anlatabilmek içindi Yoksa çalışmak zorunda olan / bırakılan hanımlara saygım sonsuz, Allah yardımcıları olsun.

Heeeeyyy... Nerelerdesiniz? Bazıları kapsam dışı olmuş bile...:44: Hadi bu topiği tekrar canlandıralım... :126: aydasu

aydasucugum evet çok mücadele verdim bu konuda bu sitede :) hatta benim bile konum vardı 'çalışmayan evli bayanlara sorum var' diye o konuyu bile dağıttılar sagolsunlar :) kim ne derse desin hiç umrum değil.. benim yerimde olsa bır çok kisi aha şuraya yazıyorum asla calismazlardi.. şükürler olsun ki hiç birimizin maddi acıdan problemi yok.. ee o zaman niye çalışıp yorayım ki kendimi.. bende 26 yaşındayım canım.. ve mezun olalı 4 sene oldu..4 senedir evdeyim bır gün bile of demedim :) zaten grafiker oldugum için isimi evimden de yapabiliyorum.. eş e dosta yapıyorum evimden bır sürü şey :) yetiyor bana :) fazlasını bünyem kaldırmıyor zaten :) ay_82

üniversite iş bulmak için değil bilim için okunur. ülkemizde durumun böyle olmaması hakikati değiştirmez. dört sene 15 saatlik uzakta üniversite okudum fakülte mezunuyum ve ev hanımıyım çok şükür çok mutluyum

Bebekkafa, Ankara günlerinde şöyle canlıcanlı kanlıkanlı da bir araya gelelim madamcocomo tek ayak

Kızlar aynı dertler bendede var ama sağlık sorunum nedeniyle çalışmayı bıraktım ama gelde anlat insanlara anlamazlarki birsürü şey sorarlar anlatırsın yine başa o Yüzden boşverdim bende bizde evde çalışıyoruz kendimize daha çok vakit ayırıyoruz ve ailemize boşverin be yaaa Önceki

hele ki ayni uniyi bitirdiğiniz arkadaşlarınız çok çok afedersiniz 'kıçı kırık' yerlerde çalışıp da size 'amaan boşverr en iyisi senin gibi ev hanımlığı lenacım' diyerek aklı sıra size nispet yapıp eziklemeye çalıştığında delirmemek işten bile değildir!!!! Oh be! benim topiğim burası!!

27 yaşındayım ben de. aydasu

site değişmeden önce yazdığım tüm mesajlar silinmiş. iki tane çoook uzun mesaj yazmıştım... çok üzğldğm hakikaten.. ne yazdım nasıl yazdım hatırlamıyorum bile.. yalnız bu başlık çok yavaş ilerliyor dikkatimi çekti de.. sanırım arkadaşlarım yazmak bile istemiyorlar..:44:

Estağfirullah olur mu hiç öyle şey... Kendi adıma henüz yazmamamın nedeni uzun uzadıya düşüncelerimi belirtmek için uygun bir zaman kollamaktı... Alımayın olur mu? aralikkizi

evli deilimmm ama bende sizdenim ilerdede aynen böle olcam işallahhh... açılın bakkıyımm bende geldimm..

merhabaa nerseyse bütün sayfaları okudum herkes çok hoş şeyler yazmış. bende bu tariflere uyduğumu düşünerek kendimi anlatayım size. izzet baysal ünv işletme mezunuyum 3.5 senelik evliyim 16 aylık bi kızım var evdeyim ve son derece tembelim bazen günlerce evden çıkmayıp markete bile gitmediğim oluyo. ünv bitirdikden sonra 1 sene çalışdım ve evlendim eşim çalış yada çalışma diye bişey demedi tercihi kendim yaptım ohhh iyide yaptım. çalışmıyorum pişman değilim sanırım okumamın bana artısı tahsilli meslek sahibi bi eş bulmam oldu. aydasu

Merhabalar Yavrunuzu Allah bağışlasın Benim de en büyük hayallerimden biri yavrumu kendim büyütmek... Çalışmak öylesine yordu ki beni Üstelik henüz bekarım... Bi bakıyorum evraklarla uğraşırken akşam olmuş, yarın olmuş, hafta bitmiş, aylar geçmiş, ömür geçiyor... Bu mu şimdi sosyalleşmek Hiç sanmıyorum... 3. yıla girecek zam almayalı Sabret kız diyorum kendime, sabret az kaldı... 4 ay 20 gün biçtim kendime, sonra özgürüm inşallah aralikkizi

Yok yok ben o konulara girmeyim, girersem burası da kadın çalışmalı mı çalışmamalı mı konusuna döner. O yüzden hiç girmiyorum yoksa o erkeklere diyecek çok lafım var da... Neysseee... Benim de aynen böyle oldu, çalışmak istemedim, eşimde aynen böyle düşündü. Adet sancılarımı rahat çekeyim diye çalışmama hakkı sundu bana Bi de çalışırsam yemek ve mutfak kalitemizin düşme riskini göze alamadık. Kızım olsa çalışma gücü olsun diye yine de okuturum ama mümkünse ingilizce öğretmenliği okuturum Neyse ya boşverelim. Biz geyiğimize bakalım. Bugun öğlen annemdeydim, kardeşim de gelmiş bayram için okuduğu şehirden, mercimek köftesi yaptık yedik.. OHH canımıza değsin. Sabahları da kedi gibi gerinegerine uyanıp kendime kreplerrrrr, sucuklu yumurtalar yapıyorum. Sonra da bi sütlü kahve ve televizyonda kaliteli düzgün bi program bulup onu izleyip internette takılıyorum. Google delisiyim. Çok hoşuma gidiyo sürekli meraklı böcek gibi gezinmek, dünyanın sırlarını keşfedip keşfettikçe Allah'a yakınlık hissetmek, onu sevmek. Bu keyif için ayda 3500 liradan vazgeçiyorum ben her ay. Değerrrrr!!! 1

Aydasu farkettiğiniz için çok teşekkürler.. yok alınmadım sadece anlayamadım :)

ben kariyer sahibi degilim iki tanede cocugum var yinede tembellik etmek isteyenlerdenim :))

eski bir konu iki çift laf etsem alınacak kimse kalmamış belki okuyan başkaları üzerine alır... hayatlarınızdan memnunsunuz ne güzel... evinin kadını olup keyif sürmek isteyen arkadaşlar; üniversite okuyarak, okuyup çalışmak isteyen insanların hakkını gasp etmeyin bir zahmet... Ev hanımı olmak eğitimsiz olmayı mı gerektirir.? Eğer ki evliliği sonlandıysa elinde hiçbir mesleği olmadığı içiğn cüzi maaaşlarla azami yüklü işlere mi gitmelii her ev hanımı olan?Çalışmak istedğinde çalışmamalı mı veya?Üniversiteye giderken kimse bi okulum bitsin de ev hanımı olayım diye gitmez ki. belki okulu biter çalışır belki evlenir ev hanımı olmak isteyebilr. Ayrıca üniversiteye giderken kimse kimsenin hakkını gaspetmez. Herkes hakettği puanı alarak yerleşir. Üniversite illa çalışmak için eğitim alınan birim değildir... Eğitimli olmak eşinin karşısında her zamn dik durabilmek, çağa kör cahil girmemek, gerektiğin de çalışmak, ve hayat görüşü için de gereklidir.

Aslında yaşadığınız yere ve işten önce çevrenizin olup olmadığına bağlı. Ailemin oturduğu şehirde olsaydım sıkılırmıyım diye düşünmezdim muhtemelen. Çünkü günümü dolduracak bişiler bulurdum en azından gidip gelecek akrabalarım olurdu. ama farklı bir şehire gittiğim için, herşeyden önce sıkılırmıyım korkusu alıyor beni. Çocuk da olmadığı için, hepten bomboş hissederim gibi geliyor. Ama şuandada kendimi çalışmaktan sebep yorgun hissediyorum. Sabah kalkıp işe gelmek işkence oluyor. Gelince okadar sorun yok ama sabah kalkmak çok zor. Ama zaten şuan işi bırakmayı düşünemeyecek durumdayım. Allaha şükür bir işim var diyorum. Ama keşke işe muhtaç olmasaydım. Ne kadar çok ama kullandım dimi

cekhucum aslında bunada alıştım ben artık... hatta beğendim bile... değişiklik iyidir:) ama tabi daha tam oturmadığı için bişeyler, aksaklıklar oluyor zamanla düzelecek onlarda inşallah... bana daha ferah, daha iç açıcı ve düzenli geliyor şu anki hali...

Birkaç gündür giremedim nete kusura bakma canım.. 10 yıl mı, çok güzel... Maşallah... Allah tamamına erdirsin, dilerim bir ömür boyu mutlu bir beraberliğiniz olur...:123: Benimde evliliğimde çok bir geçmişim yok, henüz 1,5 yıllık evliyiz;çiçeğimiz burnumuzda sayılır yani Kitap için elbette, hele bir o yola hayırlısıyla girip çıkalım seve seve yollarım...:82: Edirne için güzel bir yer diyorlar; galiba ciğeri mi ne meşhurmuş oranın;artıkın bol bol cancağızınla ciğer yersünüz Bakarsın tayin yine İzmir'e çıkıverir Benim eşim üroloji anabilim dalında. Göz bölümünde cerrahi işlem az olduğu için pamuk gibilerdir Doktor olupta kendini bir halt sanan, insanlara tepeden bakıp yaptırımlarda bulunan, egosu gereksiz tavan yapmış ukala kişi o kadar çok var ki... Bunu kendi eşim hekim olduğu halde söylüyorum. Neyse, Edirne'de artıkın hasta ve doktorlardan uzak; eşinle mutluluğunla, balkonunda ki sümbüllerinle, ahşaplarla dekore edilmiş evinle mutluluğun daim olur.. Ay valla terapi gibi gelir bu hayat insana

auditor82 Yazdığınız gibi kolay şeyler yaşamamışsınız... Hayata erken atılıp benim hala görmediğim zorlukları görmüşsünüz... Anne ve babanızın yükü ağır gelmiştir üzerinize fakat yılların verdiği bir mücadeleci ruh ile şuan kendinizi huzursuz hissettiğinizi düşünüyorum... Elbette hiç birimizin garantisi yok, fakat umutsuz olmakla birlikte tedbiri de elden bırakmamışsınız ki... Yani Allah korusun her türlü olumsuz duruma karşı elinizde bir mesleğiniz var Allah'a şükür, ortada kalmazsınız diye düşünüyorum... Eğer gerçekten içinizden çalışmak gelmiyorsa, eşiniz yerinde kazanıyorsa ve eğer çalışmak sizi olumsuz yönde etkileyecekse bunun eşinize de bir faydası olmaz değil mi? Halk eğitimin ücretsiz kursları var diye biliyorum... İlk etapta skıntılı ruh halimizi ve tedirginliğimizi burada birbirimize destek vererek atabiliriz belki ne dersiniz? :13:

Kriterlerim uyuyor mu derseniz hayır ama önümüzdeki aylarda durumum bu olacağı için bana da yer varsa açılın o zaman İkinci üniversiteyi bitirmeye ramak kaldı... Yaklaşık 3 yıldır çalışıyorum... Sürekli bir emir kipi altında olmaktan, hazır asker gibi beklemekten, eve gidince canım babama bir bardak suyu bile verirken kimi zaman içimden söylenmekten bıktım... Neden çalışıyorum... Bu da lazım diye düşündüm, yıllarca emek verdi babam, gözüm açılsın dedim, rahat rahat paşalar gibi çeyizimi kendim yapayım dedim... Yaptım... Allah'ın izniyle nisan ya da mayıs ayı gibi işten ayrılmayı düşünüyorum... Evlenmeme bu süreçten sonra 5 ay kadar kalmış oluyor... Annemle doya doya vakit geçirmek, unutmuş olduğumuz akraba ziyaretlerini yapmak, kendi evimin hazırlıkları için kem küm ederek izin almak yerine yayıla yayıla koşturmak istiyorum... Hele ki bir de gurbet kuşu olacağım ki böyle düşününce yarın bırakasım geliyor Fakat bütçe planlamam dahilinde bir 6 ay kadar devam etmek durumundayım... Nişanlım kesinlikle çalışmamı istemiyor, benim de bayıldığım söylenemez... Allah razı olsun... Kaliteli vakit geçirmek istiyorum, sabah 8,30 da odaya gömülüp havanın karardığını bile göremeden 18,00 de işten çıkmak istemiyorum... Haa şuan yapmam lazım, hiç de gocunmuyorum o ayrı... Ben de aynen limon gibi adet sancılarımı yatakta kıvranarak çekmek istiyorum... Kadına yüklenen misyon ağır... Evde annelik, kadınlık, iş, güç, hizmet bekleniyor... Üstüne kayınvaldeler oğulları için gelinlerinin bir de dışarda çalışmasını istiyor, orada da yüksek performans yine kadına ait zaten... Evimde olup, sabah vakitli kalkıp yürüyüşe çıkmak istiyorum, akşam geldikten sonra koşu bandının üstünde nereye gittiğimi bile bilmeden yürümek istemiyorum Eşime çeşit çeşit yemekler yapmak istiyorum... Eve yorgun argın gelip, onu da bu duruma dahil etmek yerine onun yorgunluğunu almak istiyorum... Akşam otobüse binip 45 dakika bi dolu amcayla sıkış tepiş eve gitmek istemiyorum Hıı madem çalışmayacaktın neden okudun? Nasıl yani e okumayan da çalıyor, bu da garip o zaman... Hem okurum, hem çalışmam ama elimde bir garantim olur, olmalı da zaten... Not: Uf feci dolmuşum... Kriterlerim bunlar, özetle bana da yer var mı?

Bende varım... Gerçi ben çalışmak isteyen işsizlerdenim... :88: Ama olsun, ev hayatına zar zor alışsamda yinede miskinliğin keyfi paha biçilemez...:118:

Hatırlıyorum canım :) Demi, ihtiyaç yoksa çalışmak bir yük oluyor insanın omzunda... Herkes nasıl mutlu ise öyle yaşamalı, toplumun dayatmaları ile değil... Ben mezun olduktan sonra 1 yıl oturdum evde bir gün olsun ben de sıkıldığımı hatırlamam... Ay durun ben daha tam anlamıyla sizden değilim, kendimi kaptırcam, atcam şimdi fücudumu işyerinden gaza gelip Kursa giden var mı aranızda...

Var mı bunlardan? Üniversite mezunu neden ev hanımı olsun ki? Hem de gönüllü Peki o zaman neden çocuk yapmıyor, evde otururken kendine uğraş olur işte... Evde canları sıkılmıyor mu? Ben kocamdan para almam, o yüzden çalışıcam da çalışıcam diyenlerden misiniz? Siz şöyle bi açılın Kimler mi buraya? Çalışma imkanı olduğu halde TERCİH ETMEYEN, koca parası yemekten çekinmeyen Ne çocuk yaparım ne kariyer... Tembelim ve gocunmuyorum... Bi ömür zaten okudum, eh biraz da çalıştım, ne üzcem kendimi gayrı, yetiiiii ulennn!!!! diyen hanımlar buraya!!!!! Desperate housewife değil mi dizilerin en eğlencelisi, geyiklerin en eğlencelisi de burada olur belki. Biz laptop'ı ofis masasında değil balkonda mis gibi açık havada, yaprak sarmasının yanında, tembellik yaparak kullananlaaaar hadi toplanalım Bakalım kaç kişicik olabileceğiz :82: hatice

ben de sizdenim üni mezuyum, çocukluyum ama, gönüllü ev hanımıyım. kızlar duygularıma tercüman olmuş. ben de 4 yıl boyunca çalıştım. bekarken de evliyken de. bir kere çalışmak=sosyalleşmek asla değil, tam tersi. iş-ev iş-ev ömrün bitiyor yahu. şimdi istediğimle görüşüyorum istemediğimle görüşmüyorum öyle pislik iş arkadaşlarıyla "sosyalleşmek"zorunda kalmıyorum. kurslara gidiyorum, yüzünü unuttuğum akrabalarımla tanışıyorum en önemlisi oğluma doya doya bakıyorum. tüm günüm onunla geçiyor anne sevgisine doyuyor çocuk. tek canımı sıkan "niye çalışmıyorsun"vs.. tarzı sorular. yav herkes mi sorar yani. hayır bilen yine soruyor. bıkıp usanmadan anlatıyorum o şekil hiç bir şeye yetişilemeyeceğini. bugün de salağın birisi laf soktu yok çocuğunu üniye yollarsa da işe girmezse eğer yazık olurmuş paraya bakınız şekil a diyor bir de. kusura bakmasınlar kendimi onlara beğendirecem diye hırpalanıp hiç bir şey anlamadan bu dünyadan göçüp gidemem.

Süper olmuş bu topik:) Evet nerde kalmıştık diyorum ve devam ediyorum; Tekrar yineliyorum, ben çalışan bir annenin çocuğuydum. Diğer topikte itinayla belirtmiş bir arkadaş bu cümlemi; ''bende çalışan bir annenin çocuğuydum gayette normalim''demiş. Kimse anormallikten bahsetmiyordu oysa ki. Aksine ben çalışan annelerin çocuklarının, bu durumdan dolayı çok daha olgun olduklarına inanıyorum. Çünkü anneleri her ne kadar kabul etmeselerde, çocuğun ihtiyacı olan her an yanında olamayacaklarından, çocuk bir süre sonra kendi kendine yetmeyi öğreniyor. Çok erken büyüyor, kötü değil tabi ki. Ama hiç bir zaman yaşıtları kadar sadece tek bir noktaya odaklanamıyor. o çocuk için her zaman yapılacak işler listesi uzun oluyor. Anneler kıyamaz tabi ki, çocuğun işi sadece okul olarak görülür. Ama çocukta anneye kıyamaz, ona hep daha ne kadar yardımcı olabilir diye didinir durur. Buda uzun vadede yeterince yorucu bir durum halini alır. Şimdi burda çalışan anne çocuklarının acitasyonunu yapmıycam ama, şunu kabul etmek gerekir ki, arada ki fark farkedilmeyecek gibi değil. Ev hanımlığını bilinçsizlik olarak gören bir topluluğa değil sözlerim. Ama ben kim nasıl mutluysa, ailesine ve kendisine nasıl daha yararlı olabileceğini düşünüyorsa öyle yaşasın diyorum. Şimdi biz çalışan hanımlara saygı duyuyoruz, yargılamıyoruz. Aynı saygıyı onlardan da bekliyoruz. Diğer topikte çok absürd bir hal almış konu. Kimse kimsenin evinin düzenini, temizliğini irdelememiş, yargılamamıştı. Ama birden ''bir çok ev hanımından çok çok çok daha temizim''e dönmüş muhabbet. Olmamış. konu oluyorsa bu durum, bir kere fizik kanunlarına aykırı. Hem iş hayatında sorumluluklarını bilen mükemmel bir iş kadını olacaksın, hem evde dört dörtlük ev hanımı olucaksın Hem çocukla çok kaliteli zaman geçirebilecek bir anne olacaksın. Hem de eşine onu anlayan, ilgi alaka gösterip, sorunlarını dinleyebilecek, birlikte film izleyip gülebilecek, sohbet edip dertleşebilecek, tavla oynayıp, kahve keyfi yapabilecek zamanı yaratıcaksın. Anne-baba, akraba-eş dost_arkadaş hiç karıştırmıyorum bile. Çünkü insan hayatında ki herkese zaman ayırmalı diye düşünüyorum. Yoksa paylaşım dediğimiz durum bir süre sonra tükenecektir. Yukarıda saydığım şeyleri ve daha onlarcasını yapabilmek için; insanüstü bir enerji ve çok sağlam bir vücut direnci gerekir. tabi bu arada kadının kendine ayırdığı zamanı, kişisel bakım ve ihtiyaçlara da hiç değinmemişim! Yani kısaca şunu demek istiyorum; Bir kadın hepsi birden olmaz. Şahsen ben şu anda kendimce; ''iyi bir ev hanımı, iyi bir eş, hala sorumluluklarını bilen 2. üniversite için çabalayan bir öğrenci, hayırlı bir evlat, vefalı bir dost ve çok iyi bir anne olmanın hayalini taşıyan bir kadınım'' bütün bunların başında ki iyi sıfatları için zaten yeterince çabalıyorum. Ve inanın 24 saat yetmiyor çoğu zaman. Şimdi bu denli emek verip hayatımı yaşanır ve aktif kılarken, mümkün mü 9 saat çalışıpta, hala bunları yapabilecek halimin kalması? Birbirimizi kandırmayalım ama dediğim gibi fizik kurallarına aykırı bir durum! İhtiyacı olupta çalışan bütün annelerimizin ellerinden öperim. Onların hakkı ödenmez, tek amaçları evlatlarına iyi bir gelecek sağlamak olan, çalışmama lüksü olmayan bütün kadınlarımızın çok dışında bu konu. Ben ihtiyacı olmayıpta kendi egosu ve kişisel mutluluğu için ev hanımı olmayı reddedenlere karşıyım. çevremdede var ve o annelerle çocuklarının hayatlarına bakınca içim açılmıyor. Ev de kendini köreltmekten korkup, ekonomik durumları iyi olmasına rağmen küçücük çocuklarını anne kokusundan mahrum bırakanlara lafım... Çok uzattım farkındayım ama son olarak; Hayatta neye emek verirseniz karşılığınıda ondan alırsınız. İşinize emek verirseniz yükselirsiniz, eşinize emek verirseniz aranızdaki ilişki değerini hep korur, Çocuğunuza emek verirseniz, iyi bir insan, mutlu bir birey yetiştirirsiniz, ev işi nankördür ama evinize düzeninize emek verirseniz baktıkça içiniz açılır, dostlarınıza, ailenize, akrabalarınıza emek verirsenizde sizi hiç yanlız bırakmazlar. Hepsine birden yetiyorum derseniz bu biraz imkansız olur... Azar azar değil, bütüne odaklı alakadan bahsediyorum. Ve herkes nasıl mutluysa öyle yaşasın diyorum...

iyi bayramlar hanımlar :))) sumak meslek olarak fotoğrafçı yazıyor.. bende bu ara fotoğrafçılığa sardım :) güzel bır makina almak istiyorum :) önerebilecegin bır marka model vs var mı?bır de seninde hobi mı bu is?yoksa bır kursa falan gittin mı?ben kursa gitmeyi düşünüyorum ama izmir de bu alanda çok fazla kurs seçeneği yok.. alsancakta Kıbrıs şehitlerinde varmış bır tane.. barlar sokağının orada sanırım.. hiç duydun mu orayı?veya senin önereceğin bır kurs falan var mı? :)) . push ;

ay bura tam benlık :))))))))) ay bende sızlerı arıyorum senelerdır yaahuuu neredesınız sız :)))) evlı degılım henuz ama unıversıte mezunuyum, dereceyle mezun oldum calısmayı da denedım yanı denemedım degıl... ama yooookkk ıste yooookk olmuyor yanı.. Allah Allah herkes calısacak dıye bır sart mı var?calısmak bana gore degıl kardesım.. gezerım tozarım yan gelıp yatarım gecenın 4unde de yatarım 2sınde de oglen 12 de de kalkarım sabah 10 da da.. kıme neeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeeee :))))) aılemın bır cok ferdı bu duruma gıcık olsada :) ben hayatımdan memnunum.. ay bu baslıgı ben cok sevdım :)))) 1

Olur appla, geç otur şöyle Ablaya benden bi çay çekinnnn hatice

demek ki mahalle baskısından sıkılan bir ben değilmişim. hakikaten annelerimiz zamanında çalışan bayan şimdi ise ev hanımı olmak çok zor. bazı insanların başkalrının hayatına ve seçimlerine karşı rahatça yorum yapabilmesini anlayamıyorum. 1 sene oldu evleneli ve ben bu mahalle baskısı yüzünden evliliğimin en güzel günlerini kendimi eleştirerek ve ezik hissederek geçirdim. herönüne gelen büyüğü küçüğü neden çalışmıyorsun, eee canın sıkılmıyor mu boş boş, nasıl vakit geçiriryorsun artık evde sorularını soruyordu. bu sorular yüzünden çok sevdiğim memleketime gitmekten çekiniyordum. hep bu mahalle baskıları oldu hayatımı yönlendiren ve yönlendiğim şeyden pişmanlık yaşamama sebep olan _Lena_

sımdılık cıkmak zorundayım hanımlar :) ama emın olun bu baslıkta cok sık gorusecegız :)))) opuyorum hepınızı ıyı aksamlar ıyı sohbetler...

Üniversite terkim :) evde oturmaya henüz yeni başladım mutlu muyum mutsuz muyum bilemiyorum şuanda alışma evresindeyim... ama şu çok hoşuma gitti; Biz laptop'ı ofis masasında değil balkonda mis gibi açık havada, yaprak sarmasının yanında, tembellik yaparak kullananlar hadi toplanalım :)) ay alemsin:)))

Günaydın Ne güzel ya, okudukça seviniyorum, ah bi de bu ekip aynı şehirde oluvercektik kiiii... Aydasu'cum kursa gitmiyorum ben ama her an gidebilirim. Ankarada belediyelerin düzenledikleri kurslar var, yazıldım bakalım ney kursuna, çağırdıkları anda gitmeye bailıcam yani. Bi de tasarımcı olduğunu öğrenince cekhu'ya birşey sormak istiyorum. 3D max programını bilen insana ihtiyaç var mı sizin sektörde? Ya da program zor öğrenilen ve bileni zor bulunan bi program mualemesi filan görüyor mu? Hani olur ya bazı sektörlerde bazı şeyleri bilen çıkmaz da, bi kaç bilen pek kıymetli olur... Ben aslında banka müfettişi olarak çalıştım bi kaç sene, yani ne formasyonum gereği ne de iş tecrübem gereği hiç alakam olmadı tasarımla falan ama neticede bi bilgisayar programı, bilgisayarla aram fena değil, öğrenebilirim gibi geliyor. Bunu da şunun için istiyorum. Evde olmayı gerçekten seviyorum ama tamamen self kontrole dönüşüyor ya hani evde olay, karışanın edenin olmayınca hafiften bi salma hali gelmesin diye beni birşeylere mecbur bırakacak birşey yapmanın da iyi olacagını düşünüyorum. Yani bi merkezi aktivite belirleyip, diğer bana kalanları da onun etrafına dizmek iyi olur diye düşünüyorum. O yüzden bu konu hakkında bilgin varsa gözlemlerini dinlemek isterim. Bu arada, buzdevricim çok şanslısın, önünde annen gibi somut ve bu işi başarmış bi örnek var. Senden ricam, annenle ilgili detaylara gir arasıra, yani yaşayışının detaylarını bilelim ki nasıl mutlu ve huzurlu kalabildiğini anlayalım, feyz alalım. Nasıl ki bal yiyen baldan usanır, yanlış anlaşılmasın benim büyük memnuniyetsizliklerim yok durumumdan ama insanoğlu, hepimizin sıkıldığı zamanlar olduğu gibi benim de oluyor. Haaa tabi bu aradabir sıkılmayı işyerindeki "ay sıkılmaya bile vaktim yok"lara her zaman tercih ederim. Sıkılmaya da vaktim vaaar, depresyona girme lüksüm de :82: Son düzenleyen: Moderatör: 13 Kasım 2010 aralikkizi

canım yanlış anlama, dün gece okuduğumda benimde kafam çok karışık ve içim sıkıntılıydı bu konuda direk kendi derdime daldım, afedersin... senin yaşadıkların gerçekten zor şeyler... ama seni takdir ediyorum bunca yıl çalışıp ailene baktığın için... demekki bu konuda ne kadar güçlü birisin... eşinle ilerde bi sorun yaşasanda sırtın yere gelmez emin ol... dediğim gibi öncesinde çalışma hikayesi olan, bu konuda tecrübe sahibi olan insanlar daha rahat olsun bence, ama benim gibi hiç çalışmadıysanız o zaman kötü ha Allah korusun ilerde benim eşimle bi sorunum olsa ayrılsak vs ne yaparım, ortada kalacağımı sanmıyorum maddi anlamda... kendim kendimi zorlayıp bana uygun bi işte çalışmak için herşeyi yaparım, bulamassam başka çareler ararım, hiç olmadı annem babam sağ ise onlar bana her zman bakar... Allah uzun ömür versin, eğer sağ değillerse de zaten ikisininde maaşını almak gibi bi şansım var... seni çok iyi anlıyorum aslında... demişsin ya bir yanım ona güveniyor bi yanım ya... diye başlayan cümleler kuruyor... işte bende senin gibiyim... benimde bi yanım nişanlıma güveniyor bi yanımsa gururuna yediremiyor bişeyleri... koca bi ömür, koca bi evlilik hayatı... olurda bi gün bişey ima eden bi cümle ya da bi mimik bile görsem beni yıkar, mahvolurum... kaldıramam... çünkü ben hiç bi zaman "amaan kocam değilmi bakacak, ohh çatır çatır koca parası yerim, laf edersede umrumda değil, mecbur buna" zihniyetinde olmadım, olamamda... ve görüyorumki bu topik altındaki kimsede böyle değil... hepimizin düşünceleri ortak... bu yüzden burdayım bende... bence sen rahat ol canım... kötü şeyler düşünme, çünkü öyle olsa bile senin bi garantin zaten var, o garantide kendi ayakların üstünde durmayı çoktaaan öğrenmiş ve başarmış biri olman

Peki çalış baskısı neden geldi belay? Maddi sebebpler mi, yoksa sen de benim gibi kocana gıcık olup saydırınca bahane olarak evde durmanı mı gösterdi? Senin işin gücün olmayınca bana sarıyosun, bi işe mi gir dedi. Benim eşim diyor da bunları arada bir, sonra da beni adet sancısı çekerken ya da mutfakta vakitlice yemeği yapmış bulunca da iyi ki çalışmıyorsun diyor. Ben de evliliğimin ilk 2 yılındayım ve evlendiğimden beri çalışmıyorum. Aradabir kendimi kötü hissediyorum, kallavi bi üniversite bitirip de kariyerli de bi mesleği bıraktım diye, sonra noluyo biliyo musun, meşhur ya da sosyetik biri vefat ediyor, ben ölümü hatırlıyorum, sonra yine amaaaan, koy g.. üne, nolcak çalışınca diyorum. AZE değmezmişsin.. tek ayak

Benimde başarmaya ulaştığım nokta home office :82: yarı tembel-keyif işi değil mi?:90: Fotoğrafçılık düşünüyorum, ama sanat/hikaye fotoğrafçılığı. Aynı zamanda evden grafik tasarımcılık yapabilirim... Bir de bir kitap yazmaya başlayacağım kısmetse... Birde yabancı dilim iyi, emin değilim ama belki özel ders verebilirim birkaç öğrenci bulup. Canım ben İzmir'e geldim evlenince, İzmir iş alanında kısır bir yer. Bende zamanında farklı alanlarda çalıştım, ama şimdi evlenince istediğim, seveceğim, zevk alabileceğim bir işim olsun istiyorum. Bu arada benim eşim doktor;oradan biliyorum sizin durumunuzu... Haliyle eşimin hekim olmasından dolayı birkaç samimi olduğum tıbbi sekreterlik yapan dostum var.. Her buluştuğumuzda bol bol dinliyorum sorunlarınızı yani... Hakta veriyorum, zor valla işiniz... aydasu

Hoşgeldiniiiizzz hoşgeldiniz hanımlar... Valla ben accayip mutluyum aslında çalışma zorunluluğumun hem maddi açıdan hem de kişisel imaj açısından gerekmemesi durumundan. Ama anlatamıyorum genelde insanlara. O kadar iyi okulları kazandın, o kadar iyi maaş alıyordun neden istifa ettin diyorlar. Ben de anlatmaya çalışmaktan bıktım ve bıraktım. Bu konuyu açarken de amacım daha çok geyik çevirmek, bu geyikte belli bir kaliteyi yakalamak için de işte bazı şartlar koydum başlıkta da belirtildiği üzere Çünkü biliyorum ki çalışmamak tercihi olmayanlar ay sıkıldım üf bunaldım, kaynanam şunu dedi, görümcemle aynı binada oturuyoruz da bana üstten bi kova su döktü tarzı sorunlar yaşayan insanların çok da hayata mizahi açıdan bakabilecek durumda olduklarını düşünmüyorum. O yüzden kendiyle dalga geçebilen, şaka anlayışı Türk Malı ya da mehmet ali erbil tarzından öteye giden insanları bu başlık altında tanımak ve arkadaşlıklar biriktirmek istiyorum. Konunun özü budur. Tekrar hoşgeldiniz. Son düzenleyen: Moderatör: 12 Kasım 2010 1