Kadinsiz bir hayat düsünülebilir mi? Tabii ki hayir dimi (. İşte kadinlarin "Iyi ki kadiniz" dedirten sözLeri ve bunu kanitlayan gerçekler... Asik oluyoruz... Korkmadan. Kirmizi isikta yanimizdaki arabanin bizden önce çikmasi ya da bir aracin bizi sollamasi bizim için "hiçbir sey" anlamina gelir. Her yerde ve her kosulda aglayabiliriz. Sigaradan sararmis biyiklarimiz yok. Arabamizin yolda patlayan lastigini degistirmeyi bilmesek de olur. Pantolon giymek bizim için fizyolojik olarak en az etek kadar rahattir. Kisiligimiz, kullandigimiz arabanin beygir gücü ile dogru orantili olarak degerlendirilmiyor. "Damsiz girilmez", bize bir sey ifade etmiyor... Vücudumuzda kas olacak diye bir zorunlulugumuz yok. Kozmetik ürünlerinden sonuna kadar yararlaniyoruz. Asla dis görünüsümüzle ilgili yalan telkinlerle, kendimizi kandirmaya çalismiyoruz. Duygusal saçmaliklar adina kredi sahibiyiz... Çiçek ve çikolata istiyoruz. Evde, banyoda, kil dökmeyiz... Dokundugumuz bedenin herhangi bir kismindan silikonlarin fiskirma korkusunu duymayiz. Sünnet olmuyoruz... Meslek grubunda "ev kadini" diye kebap bir seçenek var... Birinden hoslansak da "ilk adim atma kabusu"ndan muafiz... Gelinlik ve damatlik... Her ikisini de sevgili damat ödüyor... 3 dubleden sonra "Feci sarhos olurum" diyebiliriz rahatlikla... "Çirkin" kadin yoktur. Kisa boy mu? Topuklu ayakkabilar ne güne duruyor ki? Yasimiz ne olursa olsun bir uçan balon tasiyabilir, pamuk helva ve elma sekeri de yiyebiliriz. Her sabah tras olmak zorunda degiliz. Istedigimizi almamiz için söylememiz yeterlidir... En sevmedigimiz insanlara bile, öyle gerekiyorsa eger, yeterince dayanabiliriz. "Anneme gidiyorum" diyerek kapiyi çarpmak bize yakisan bir ayricalik. Saçimizi boyayabiliriz. 20 yasinda bile... Çiglik atabiliyoruz. Sevinince, üzülünce ve korkunca... Aradigimiz adresi, kaybolmadan önce sormayi akil edebiliyoruz... Askere gitmiyoruz. Annelik duygusu... Apayridir... Sevgilimize, agabey ya da babamiza ait gömlek, kazak, mont, T-shirt'leri giyebiliyoruz. Hayatimizin hiçbir döneminde kravat takmak zorunda degiliz... Mücevherler bizim... Yagmurda asla semsiyesiz kalmayiz. Bir gün önce çikardigimiz çoraplarimizi evin alti üstüne gelmeden, üstelik de kimselere sormadan bulabiliyoruz. Kol saatimizin, ayni zamanda hesap makinesi, takometre, barometre, termometre ve radyo olmasi gerekmiyor. Özel günleri parmagimiza kirmizi iplik baglamadan da hatirlayabiliyoruz... "Kahve"ye gitmiyoruz. Istemezsek hiçbir sekilde hesap ödemeyebiliriz. Yürürken ceplerimizden bozuk para, anahtar, çakmak vs. sesleri gelmez... Gece geç saatlerde eve birakilma sansimiz var.. Toplu tasima araçlarinda ayakta kalma ihtimalimiz çok düsük. Gece yarisi yataktan sivisip, zeytinyagli dolma, börek ve "hain köfte" yemiyoruz. Futbol mu? Bizim tuttugumuz takim genelde kaybetmez. Basarili erkegin arkasinda bir kadin vardir. Berberde kimse yüzümüzü kolonya ile ovusturarak gözlerimizi çikartmiyor. Pantolon almaya çikip eve uçak maketi, uzaktan kumandali araba ile dönmüyoruz. 30'undan sonra kel olma korkusu yasamiyoruz. Brad Pitt'in en seksi posterini odamizin duvarina özgürce asabiliyoruz. meldaaa