Çocuk babasına sorar:&#8222; Baba, politika gerçekten nedir?&#8220; Baba şöyle der: &#8226;Bak oğlum, ben eve para getiriyorum, öyleyse ben bir Kapitalistim &#8226;Annen parayı yönetir, öyleyse o da Hükümettir. &#8226;Deden, paranın doğru idare edilip edilmediğine dikkat eder, öyleyse o da Sendikadır. &#8226;Bize hizmet veren Hizmetçi kız ise işci sınıfıdır. &#8226;Bizlerin ise tek hedefi vardır, senin rahatlığın. Dolayısı ile sende Halksın. &#8226;Ve sargı bezi içinde yatan küçük kardeşin ise Gelecektir. Oğlum anlayabildin mi? Çocuk düşünür ve babasına bu gece anlattıklarının üzerinde düşüneceğini söyler. Gece yarısı çocuk uyanır. Çünkü küçük kardeşi sargısına pislemiştir ve ağlamaktadır. Ne yapacağını bilemeyen çocuk, anne ve babasının yatak odasına gider. Annesi yalnız ve derin bir şekilde yatmaktadır, öyle ki onu uyandıramaz. Böylece hizmetçi kızın odasına gider. Bakar ki babası hizmetçi kızla yataktadır. Dedesi de pencereden gizlice onları seyretmektedir!!! Hepsi öyle meşguldürler ki, çocuğun orada olduğunun farkına bile varmazlar. Çocuk hiçbir şey yapamadan yatağına geri döner. Ertesi sabah, baba çocuğuna kendince politikanın ne olduğunu anlatmasını ister. &#8222; EVET&#8220; diye cevaplar çocuk ve devam eder. &#8226;Kapitalizm işci sınıfını kötüye kullanıyor. &#8226;Sendika olanları seyrediyor. &#8226;Bu arada hükümet mışıl mışıl uyuyor. &#8226;Halk ise dikkate alınmıyor. &#8226;Ve gelecek ise bokun içinde yatıyor. Politika budur.:Roflol: :Roflol: :Roflol: :Roflol: :Roflol:

Temel otobanda köklemiş gazı, gidiyor... Bakmış bir tabela : "YAVAŞLA 80 km." Hızını o an 80'e indirmiş Temel. Az sonra bir tabela daha : "YAVAŞLA 60 km." Temel 60'a inmiş. Merakla giderken yeniden bir tabela : "YAVAŞLA 40." - "Yolda çalışma var galiba!" deyip 40'a düşürmüş hızını. Epeyce sonra yine bir tabela : "YAVAŞLA 15 km." Talimata uyarak 15 km.'ye düşmüş Temel. Yolun en sağından tıngır mıngır gidiyor. Ama meraktan da çatlayacak. Uflaya puflaya bir saat daha gittikten sonra yeni bir tabela görmüş : "YAVAŞLA'YA HOŞ GELDİNİZ, NÜFUS: 2500" Eki Görüntüle 5410

supper tesekkurler

:sm_cool: :Roflol: :Roflol: :Roflol: :Roflol: harika yaaaa öldürdün beni gülmekten...

10 erkek 1 kadın, 11 kişi bir helikopterden sarkan halata asılıdırlar.10 erkek ve bir kadın. ip herkesi taşıyacak kadar güçlü, olmadığı için içlerinden birinin ipi bırakması gerektiğine karar, verirler. Yoksa hep beraber düşecektirler. Bu kişinin kim olacağına, kara veremezler ama o anda kadın çok etkileyici bir konuşma yapar., Tamamen gönüllü olarak ipi bırakabileceğini söyler. Çünkü bir kadın, olarak, kocası için, çocukları için ve aslında genelde erkekler için, her şeyi, bırakmaya alışık olduğunu söyler, hem de karşılıksızca..., Hikayesini bitirir bitirmez, tüm erkekler onu alkışlamaya, başlarlar... lülülülülülülülülülülülü

Bir zamanlar Afrika''daki bir ülkede hüküm süren bir kral vardı. Kral, daha çocukluğundan itibaren arkadaş olduğu, birlikte büyüdüğü bir dostunu hiç yanından ayırmazdı. Nereye gitse onu da beraberinde götürürdü. Kralın bu arkadaşının ise değişik bir huyu vardı. İster kendi başına gelsin ister başkasının, ister iyi olsun ister kötü, her olay karşısında hep aynı şeyi söylerdi: "Bunda da bir hayır var!" Bir gün kralla arkadaşı birlikte ava çıktılar. Kralın arkadaşı tüfekleri dolduruyor, krala veriyor, kral da ateş ediyordu. Arkadaşı muhtemelen tüfeklerden birini doldururken bir yanlışlık yaptı ve kral ateş ederken tüfeği geriye doğru patladı ve kralın başparmağı koptu. Durumu gören arkadaşı her zamanki sözünü söyledi: "Bunda da bir hayır var!" Kral acı ve öfkeyle bağırdı: "Bunda hayır filan yok! Görmüyor musun, parmağım koptu?" Ve sonra da kızgınlığı geçmediği için arkadaşını zindana attırdı. Bir yıl kadar sonra, kral insan yiyen kabilelerin yaşadığı ve aslında uzak durması gereken bir bölgede birkaç adamıyla birlikte avlanıyordu. Yamyamlar onları ele geçirdiler ve köylerine götürdüler. Ellerini, ayaklarını bağladılar ve köyün meydanına odun yığdılar. Sonra da odunların ortasına diktikleri direklere bağladılar. Tam odunları tutuşturmaya geliyorlardı ki, kralın başparmağının olmadığını farkettiler. Bu kabile, batıl inançları nedeniyle uzuvlarından biri eksik olan insanları yemiyordu. Böyle bir insanı yedikleri takdirde başlarına kötü olaylar geleceğine inanıyorlardı. Bu korkuyla, kralı çözdüler ve salıverdiler. Diğer adamları ise pişirip yediler. Sarayına döndüğünde, kurtuluşunun kopuk parmağı sayesinde gerçekleştiğini anlayan kral, onca yıllık arkadaşına reva gördüğü muameleden dolayı pişman oldu. Hemen zindana koştu ve zindandan çıkardığı arkadaşına başından geçenleri bir bir anlattı. "Haklıymışsın!" dedi. "Parmağımın kopmasında gerçekten de bir hayır varmış. İşte bu yüzden, seni bu kadar uzun süre zindanda tuttuğum için özür diliyorum. Yaptığım çok haksız ve kötü bir şeydi." "Hayır" diye karşılık verdi arkadaşı. "Bunda da bir hayır var." "Ne diyorsun Allah aşkına?" diye hayretle bağırdı kral. "Bir arkadaşımı bir yıl boyunca zindanda tutmanın neresinde hayır olabilir." "Düşünsene, ben zindanda olmasaydım, seninle birlikte avda olurdum, değil mi? Ve sonrasını düşünsene!!!..."Eki Görüntüle 5408