eski kahvaltı sofralarını özledim. mis gibi tereyağı, annemin ev yapımı reçelleri, yumurta, kaşar peyniri şokella, fıstık ezmesi zeytin... herşey mis gibi ve doğaldı. çizgifilmler bile çok güzeldi. sokakta ip atladık, saklambaç oynardık daha neler neler. eskiden bayramların anlamı vardı, şimdi tatil. çocukken bunları yaşamak çok güzeldi. şimdi herşey var ama çocuklar mutlu değil hiçbirşeyin kıymetini bilmiyorlar. Z

ahh canım ahhh benimde içimde büyümeyen hep muzurluk yapan bir çocuk var ama hiç bir şey eskisi kadar zevk vermiyor bana mesela çocukken aldığım o bolibonları ki o zaman onları ilaç yapıyorduk ve hasta oluyorduk güya 1 yiyorduk sonra ve iyileşiyorduk yaşasın bolibon gücüşimdi bolibon alsam 1 avuç da yesem aynı mutluluğu yakalayamam canım... ne güzel günlermiş o günlerim...

ne günlerdi o günler hayatımın en güzel günleri şimdi dünyaları verseler o zmanki barbi bebeğimin ne bilim bolibonumun verdiği mutluluğu vermiyor ne yazıkki

öyleme deme cnm ya ben hala o jelibonları yerken kopuyorum ahaahahha:125::125: her zaman bir önceki yılı ararız işte. bugünü anlamayız. işte geçmişe döndüğümüz de anlarız. aslında hayat hep güzelll

aynen canım eskiden kurduğumuz o kahvaltı sofraları mis gibi bir koku gelirdi mutfaktan beni uykumdan uyandıran o kokuyu hissetmekkkkk... ve o şokellaları kaşık kaşık yemek yumurtalar ezmeler, reçeller şimdi ise herşey var ama eski tadları yok eskisi gibi heyecan yok. ve çok doğru söylemişsin canım biraz kırişe olucak ama nerde o eski bayramlar bayram sabahı heyecanla erkenden kalkıp önce ailele bireyleriyle bayramlaşmak sonra konu komşu akraba ziyaretleri şimdi insanlar tatile gidiyor genelde ve çokda sanallaştık artık her şeyi pc başında yapar olduk bide canım... Z

tabiki canım hayat çookkk güzel ve evet önce yaşadığımız anın değerini bilmiyoruz belkide daha sonra geçmişe hasretlik başlıyor... ama sanki o zamanlar daha saftı herşey oynadığımız oyunlar, izlediğimiz çizgi filmler ve diziler... . push ;

kaç yaşındasın zeliş. hiç sorma öyle bir çılgındım ki annem bana evi otel olarak kullandgımı söylerdi hep ahahaha Z

ee tabiki o zaman sorumluluk yoktu. şunu yapsam ne olur bunun sonucu düşünmek yoktu. çalışmak yoktu. okul eglence arkadaş vardı. şimdi ooo diş gider, saç gider, saglık sorunları başlar vs. eee ne demişler gençlik en güzel hediye kıymet bilin demişler... Z

neden böyle oldu ki şimdi imkanlar eskiye göre daha fazla.. ama belkide imkansızlıklardı o zamanları değerli kılan.. azdı, çabuk tüketilmiyordu herşey.. ben hatırlıyorum bir kaseti günlerrce aylarca yıllarca dinlerdik. şimdi bir kaç kere dinleyince bıkıyoruz.. Z

çocukluğumu özledim yaptığım muzurlukları doyasıya kartopu oynadığım o günleri, oynarken yorulmadığım, acıktığımı hissetmediğim, o günleri boyumuzdan büyük kardan adamlar yaparken yorulmayı, ıslanmayı, üşümeyi ama vazgeçmeden saatlerce karda oynamayı özledim... ablamla evcilik oynamayı ve onunla annemin eşyalarını kullanmayı nebilim annemin rujunu sürüp kocaman ayakkabısını giyip parfümünü sıkmayı saatlerce o şekilde evin içinde gezmeyi oynamayı... babamla kahvaltıda yaptığım o yumurta tokuşturmalarını her seferinde babamın hile yapmasını yenilenin yumurtasını kaybetmesini. babamın kıyamayıp yumurtaları bize tekrar vermesi ahhh bide gurur yapmıyomuyduk... sokakta arkadışlarımla ip atladığım, top oynadığım o günleri özledim... arkadaşımı kandırıp ayakkabı boyası yedirdiğim o günleri özledim babamın bize aldığı o peluş el kuklalarıya oynamak, ve yine bize aldığı o pilli havlayan ve koşan kahve rengi minik köpeklerle oynamayı, şuan babamın her akşam aldığı fıstıklı çikolataları değilde çocukken hep aldığı bolibonları özledim yine onun aldığı barbi bebekleri ah bide ben bebeklerimi iyice sarıp sarmalayıp gece onlarla yatıyordum beee neler yapmışım benn yaaa... aslında biz büyüdükçe bizi mutlu eden şeyerde büyüyor o zaman babamın gönlümü aldığı beni mutlu ettiği barbi bebek şimdilerde ise yerini bir başka şeye bıraktı

bende eski gunlerımı ozluyorum... kucukken hersey daha guzeldı. bayramlar bıle baska bı heyecanlıydı. buyuk bı hevesle alınan kıyafetlerı yatagımızaın basucuna koyardık sabah erkenden kalkıp gıyınırdık ahh ahh nerde o eskı gunler... yedıgımız pamuk helvası bıle baska bı guzeldı... Z

canım allah mutluluğunu daim etsin... ama o günlerin yeri de bambaşka... ayy sizdedemi vardı patates kızartması kapışmak bizde öleydik yaaa şimdi ise papates kızartmasının yüzüne bakmaz olduk ve bide o zmanlar sofraya gelen ilk şeyi herkezden önce tatmak ilk siftahı yapabilmak için çabalamak hey gidi günler heyyy

ahhh ahhhh yaşadığım o günleri izlediğim çizgi filmleri özledim bu arada karaşimşek dizisinide biliyorum... evet şimdi hiç birşeyin tadı yok çok anlamsız sanki herşey

evet canım heyecanla bayram alışveri yapardık ve aldığımız o bayramlıklar o kadar kıymetliydiki gözüm gibi bakardım onlara. bayram hazırlıkları baklavalar falan yapılırdı gelene ikram edilirdi şimdi ise baklava ikram edecek insan yok diyebilirim canım ne gelen var ne giden bayram sabahı erken kalkardık sonra önce baba sonra anne sonra abla veya abi daha sonra diğer bireyler varsa tabi büyükten küçüğe bayramlaşırdık ahhh eski günlerimmm... Z

bende cok özledım o gunlerı babanım benı kara yatırıp ustumu kapatıp kardan cocuk oldum dıye bagırmayııı özledim abımle patates kızartması kapış ederdık onu özledım her aksam babam halley getırmısmı diye bakardım dolaba oyyoyy annemın koynunda yatmayı özledim... buyudum buyumeyı hıc ıstemedım cocuklar buyumek ıster ben ıstemedım... ama suan da esımle mutluyum :) Z

aslında doğru eskiden çocuktuk yataktan istediğimiz zaman kalkar sokağa fırlar akşam ezanıyla bir gelirdik eve şmdi ise büyüdük sorumluluklar, düşünceler artıyor bir bir yükleniyor insanın omzuna...

kesinlikle canım o zaman yoktu belkide. yada imkanlar sınırlıydı ama şimdi ise her şey elimizin altında değer bilmez olduk o zamanlar yıllarca dinlediğimiz kasetler şimdilerde sanal online olarak dinlediğimiz gelip geçici şarkılar o zamanki şarkılarda bile farklı bir duygu varken şimdilerde geçici karmaşık duygular